Die wetsontwerp deur Tesourie voorgelê, was die "Wet op Ouditeurs". Vir die JC was die rekenmeesters- en ouditeursprofessie onskeibaar en ondenkbaar dat slegs een aspek van die werksaamhede van die professie, naamlik ouditwerk, statutêr gereguleer word. Dit sou impliseer dat rekenmeesterswerk deur vrywillige verenigings beheer kon word, met die gevolglike verlies aan alle statuur en gesag. Die moontlike gevolge van die Tesourievoorstel was dat 'n rekenmeester nie na sy professionele waarde geskat of beskerm sou word nie. Volgens die JC was 'n rekenmeester 'n goed gekwalifiseerde rekeningkundige, en 'n professionele persoon wat as gevolg daarvan 'n hoër aansien as 'n boekhouer geniet. Daardie professionele status behoort statutêr beskerm te word. Die JC het volledig aangehaal uit die verslag van die Kommissie van Ondersoek na die Accountancy Profession Bill van 1934 om sy teenkanting teen die kunsmatige skeiding tussen die twee aspekte van die professie te onderstreep: Die 1934-kommissie het verklaar: