Die toppunt van die blitsbuksie?Foto: Verskaf Dit is verstommend wat motorvervaardigers deesdae met ŉ voertuig kan regkry. Ek het nou die dag ŉ 2.0-turboviersilinder gery met 310 kW en 500 Nm. Dis geklik. Die Renault Megane RS 300 Trophy is in dieselfde trant. Dit is ŉ 1.8-turbopetrol-viersilinder met 220 kW en 400 Nm. Daai krag word deur ŉ 6-spoed-handrat aan die voorwiele gestoot. Die ontwerp is netjies. Ek hou meer van die voorste voorkoms as agter, maar die Megane is beslis nie lelik nie. Aan die binneruim is die sitplekke fantastiese Recaro-sportsitplekke wat met alcantara-materiaal oorgetrek is. Die stuurwiel en instrumente is ook netjies, ergonomies en leesbaar, maar by die inligtingstelsel verloor hulle my. Die raakskerm is stadig en nie baie verbruikersvriendelik nie. Die feit dat die lugreëling ook daar gestel word, gaan my verstand te bowe. Foto: Verskaf Op die pad is waar die Megane uitblink, maar ook sy skete wys. Die 1.8 trek lekker sterk en maak al die regte geluide. Die krag piek wel vir my te vroeg in die toerestrek en val dan te vinnig af. Ek verkies dit as die krag bou en bou tot heel bo in die toere en hul beste net voor die rooilyn lewer. Die handrat se hefboom is ŉ bietjie vaag en as mens hom te rof hanteer, glip jy maklik ratte. Die koppelaar se kalibrasie kan vir my beter wees – en dis moeite om egalig weg te trek. Goed, nou het ons met geweld weggetrek, jy begrawe jou voet in die mat en al 300 perde staan op aandag. Met dié krag en wringkrag kan die voorwiele ongelukkig nie byhou nie. Die wringkrag is te veel vir ‘n voorwielaangedrewe voertuig en veroorsaak dat die stuurwiel in jou hande rondtrek. Reg – ons behou beheer daardeur– nou’s ons in derde rat en voet in die hoek. Foto: Verskaf ŉ Mens arriveer met enorme spoed by die eerste draai, klim op die remme – hulle werk puik, kies koers met die stuurwiel en die padhouvermoë is daar… jy gee ŉ bietjie vet om die limiet te gaan soek, jy kry hom soos die stuurtraagheid nader kruip en jy los weer die versneller… nou word die agterwiele lig en veroorsaak fantastiese stuuroorywerigheid. Dis fantasties. By die volgende langer draai kies ek ŉ hoër rat, draai minder aggressief in en voer sagter die versneller in. Die voorste ewenaar betower die voorwiele en ŉ mens vlieg uit die draai uit vinniger as wat jy ooit sou kon dink in ŉ voorwielaangedrewe voertuig moontlik is. Foto: Verskaf Die Megane is ŉ fantastiese voorbeeld van wat tegnies moontlik is. Hy het wel twee probleme. Een is sy prys vanweë ŉ mengsel van ŉ skrikwekkende wisselkoers en ons regering se lang vingers as dit kom by invoerbelasting. Die ander is die Honda Civic Type R. Die Honda is goedkoper, het nie die wringkrag-probleem nie, het slimmer agterste vering en beter koppelaarkalibrasie en rathefboomaksie. Gelukkig vir Renault kom daar net sewe Megane 300 Trophy’s in die land in. Ek sal ŉ goeie raaiskoot neem dat hulle meestal reeds verkoop is. In dié prysklas is daar ŉ magdom opsies soos die Honda, ŉ vierwielaangedrewe Golf R of ŉ agterwielaangedrewe BMW M240i. Die reeks lyk só: Die reeks word deur ŉ 5 jaar/150 000 km-waarborg en 5 jaar/90 000 km-diensplan gedek. Die kompetisie lyk só: 7 jaar/200 000 km-dryfstelselwaarborg 5 jaar/75 000 km-diensplan 5 jaar/90 000 km-diensplan 5 jaar/90 000 km-diensplan 5 jaar/100 000 km-omvattende instandhoudingsplan 5 jaar/100 000 km- omvattende instandhoudingsplan 3 jaar/75 000 km- omvattende instandhoudingsplan 5 jaar/100 000 km- omvattende instandhoudingsplan Tussen dié mededingers is die Golf R se waarde en veelsydigheid onweerlegbaar. Ek is wel die liefste vir die Honda.