Skriflesing: 2 Konings 11
Teks: 2 Konings 11: 12c
Mag die koning lewe!
Elkeen van ons kan enige oomblik sterwe, en op daardie oomblik sal ons die engele hoor roep: die Koning lewe! Ons sal God die Almagtige op die troon sien sit! Wat sal dan van ons word as ons die ewige God nie gedien het nie ?
Ons kyk vanoggend in hierdie voorbereidingsdiens na beginsels wat ons lewe raak uit die hoek van die stuk openbaringsgeskiedenis rondom Joas se kroning:
1. Die aanslag op die koning se lewe.
2. Die werklikheid: Die koning lewe!
Koning Ahasia is dood. Dinge loop skeef vir die Here se volk.
Koningin Atalia het hierin die kans gesien om die volk van God as haar eiendom op te eis.
Sy was nou by uitstek 'n verwaande mens wat haarself wou verheerlik in hierdie ryk.
Satanies afskuwelik begin sy om elke mens wat vir haar 'n bedreiging inhou, uit te roei. Sy was regtig 'n baie slegte mens.
Om massamoord te pleeg was nie vir Atalia 'n vreemde gedagte nie, want haar man, Joram het al vroeër onder sy broers 'n geweldige bloedbad aangerig (2 Kronieke 21:4).
Maar toe Joram die koningskap van sy vader aanvaar het en homself versterk het, het hy al sy broers met die swaard vermoor en ook sommige van die owerstes van Israel. (2 Kronieke 21:4 AFR1953)
Die geskiedenis het toe ook so verloop dat feitlik almal wat aanspaak op die troon kon maak, uit die weggeruim was.
Ahasia, wat nou dood is, was die enigste troonaanspraakmaker wat op daardie tydstip nog oor was, want al Joram se ander broers is deur die Arabiere gedeporteer.
Nog later het Jehu die 42 prinse van Juda omgebring (2 Kon. 10: 12 ‑ 14).
En hy het hom gereedgemaak en gegaan en na Samaría getrek. Terwyl hy op pad by Bet-Eked van die herders was en Jehu die broers van Ahásia, die koning van Juda, aantref, sê hy: Wie is julle? En hulle antwoord: Ons is die broers van Ahásia, en ons het afgekom om die seuns van die koning en die seuns van die gebiedster te groet. En hy sê: Gryp hulle lewendig! En hulle het hul lewendig gegryp en gedood by die put van Bet-Eked, twee en veertig man; en hy het niemand van hulle laat oorbly nie. (2 Konings 10:12-14 AFR1953)
Die enigstes wat oorgebly het, was Ahasia se eie kindertjies, wat nog baie jonk was.
Atalia was so bang dat een van hierdie kindertjies dalk as koning uitgeroep sou word as hulle grootword, dat sy hulle laat doodmaak het.
Kan u die mentaliteit van hierdie vrou begryp ‑ 'n ouma vermoor haar eie kleinkinders?! Hoe vlak is haar liefde, en hoe geweldig haar eiewaan!
U moet natuurlik onthou dat Atalia uit 'n huis kom waar die Here nie geken en aanbid is nie.
Haar ma was Isebel, en die Bybel sê dat Isebel die slegste vrou is wat ooit in die geskiedenis gelewe het.
Sy was 'n volslae heidin wat die Baäls aanbid het. Net soos haar ma, was Atalia ook 'n Baälaanbidster.
Atalia het kennelik baie van haar slegte ma se geaardheid in haar gehad.
U moet onthou dat al hierdie dinge reeds die begin van die vernedering van die Here Jesus was. Dis die familie uit wie Hy later gebore is. Ons weet die Here se vernedering het uiteindelik sy hoogtepunt bereik in die kruisiging.
Maar hierdie mense was Jesus se voorouers en in hulle skandes en sondes kry ons al die voorlopers van sy vernedering.
Baie van hierdie mense was so sleg dat ons hulle met reg 'n familie van dood sou kon noem.
Uit so 'n slegte koningshuis word die ewige Koning van God gebore! Jesus Christus, die Koning van lewe!
Hierdie stuk geskiedenis leer dat die genade van die Here so groot is dat geen mens die werk van God kan vernietig nie. Daarom voorsien die Here dit so dat daar in Atalia se tyd ook nog 'n ander vrou uit die stam van Dawid is.
Haar naam was Joseba.
Sy was 'n baie gelowige vrou en sterk en mooi van inbors.
Sy was die vrou van die hoëpriester.
Sy het die jaaroud seuntjie van die oorlede koning ontvoer. Hier staan letterlik in die Hebreeus dat sy hom gesteel het.
Iewers in die tempel was daar woonkwartiere waar die hoëpriester en sy vrou gebly het. Daar word hierdie klein prinsie in die geheim grootgemaak.
Eintlik was dit, as mens logies dink, 'n baie veilige bewaarplek, want Atalia was 'n Baälaanbidder, en sy het uit die aard van die saak min trek vir die tempel van die Here gehad. Dit was 'n plek waar sy baie skaars gekom het.
Maar dis juis hier waar die klein prinsie bekendgestel word: in die tempel van die Here!
In hierdie stuk geskiedenis is nogal baie dinge wat soortgelyk aan dinge wat met die Here Jesus gebeur het.
Herodes maak ‑ net soos Atalia ‑ al die klein kindertjies dood, ter wille van sy aardse koningskap wat gevestig moet bly.
En net soos hierdie klein Joas, word die Here Jesus ook weggesteek: sy ouers gaan Egipteland toe.
By altwee ‑ Jesus en Joas ‑ word al die ander kinders vermoor, maar die Koning van God bly lewe.
Altwee van hulle was die Here se konings. Die eerste een was net 'n aardse koning en die tweede een 'n hemelse Koning.
Net soos Joas, word die Here Jesus ook in die tempel bekendgestel.
Op die agste dag is Jesus in die tempel, waar die bejaarde Simeon en Anna Hom bely as die Verlosser. Die Koning van God se volk.
Toe Hy twaalf jaar was, kry ons Hom weer daar, en dan leer Hy die Rabbies. Die Koning van die Here lewe ‑ Hy is besig met die dinge van sy Vader!
Die hoëpriester was blykbaar 'n man van formaat, want voordat hy Joas aan die volk voorstel, kry hy eers al die militêre elemente aan sy kant. Daarna stel hy die hele prosessie by die tempel op ‑ presies soos wat dit hoort.
Atalia, die werktuig van die Satan, hoor die uitroepe: Mag die koning lewe! Haar pogings om die koningshuis te vernietig, was helaas tevergeefs: Die Here het 'n koning voorsien. 'n Mens breek nie God se werk af nie.
In 2 Konings 11: 17 lees ons dat Jojada 'n verbond met God gesluit het dat die Here deur die koning Joas die Koning van die volk sou wees, en dat die volk 'n volk vir die Here sou wees.
Hier is skerp kontraste in hierdie gebeurtenisse.
Die eerste is die waarheid wat teenoor die leuen staan.
Die koning lewe, hy is nie dood nie.
Dink aan die verbystering onder die volk toe hulle besef dat hulle 'n koning het wat regtig lewe!
En aan hulle blydskap: die koning lewe!
Die tweede is die vernedering wat Atalia ondergaan. Probeer dink hoe dit presies gebeur het:
Atalia het die geskreeu van vreugde gehoor. Sy stap uit die paleis uit om te gaan kyk wat aan die gang is.
Sy sal bevele gee en die orde herstel. Dan sien sy die kind wat gekroon is. Hy is gesalf in die Naam van die Here.
Meteens besef sy dat sy nie die mag het wat sy vir haarself probeer opbou het nie.
Dis haar soldate wat die nuwe koning beskerm.
Sy skreeu bevele, niemand reageer op haar bevel nie.
Hulle steek haar met 'n swaard dood dat sy inmekaarsak.
So eindig 'n lewe van tevergeefsheid: teen die finaalheid van die dood het sy geen verweer gehad nie.
Terwyl die skare juig, sak Atalia in pyn weg in die donkerte van die dood.
Dit laat mens nogal dink aan die dag toe die Here aan die kruis gesterf het. Die Satan het daardie oomblik gevoel soos Atalia: Die lewende Koning is dood. Al die mag is syne!
Maar toe staan die Koning op uit die dood! Mag die Koning ewig lewe!
Met die Here Jesus se opstanding is die Satan beslissend verslaan.
Daar wag nou vir hom en almal wat is soos hy net die pyn en donkerte van die hel.
Dit geld al die wat is soos hy is, almal wat die eer van die Here probeer steel het, en wat hulle self belangrik en aanbiddingswaardig geag het.
Geestelike kortsigtigheid gee sekerlik die meeste aanleiding tot sondes, want sulke mense wil of kan meestal nie voorsien wat die gevolge van hulle dade gaan wees nie.
Geestelike kortsigtigheid kom voor by mense wat vir hulleself dinge opeis wat hulle nie toekom nie.
Wie ookal so lewe, erken nie die heiligheid van God en verheerlik Hom ook nie soos wat Hy dit van ons verwag nie.
Dit moet nie in ons lewens daaroor gaan dat ons lewe die belangrikste is nie, maar dat Jesus lewe en dat om Hom te aanbid die belangrikste is.
Joas was natuurlik in 'n sekere sin ‑ in die dinge wat met hom gebeur het in sy kinderjare ‑ 'n tipe van Jesus Christus. Daarom is hierdie verbond toe jare later vervul in Christus.
Jesus Christus word as die lewende Koning gebore.
Hy sterf en staan op sodat die Koningsverbond vir ewig oor ons vas kan staan.
Jesus is God en Koning van die gelowiges. Mag die Koning ewig lewe!
Jesus sterf sodat ons ongeregtighede van ons af weggeneem kan word. Dat die Here dit in die oordeelsoomblik alles vergewe. Hy sterf dus dat die dinge wat alles maak dat ons nie God se volk is nie, van ons af verwyder word. Dan bly net ons volkskap oor.
Dink in hierdie voorbereidingstyd om Nagmaal te gaan vier aan hierdie Koning wat gebore is en op ons aarde kom lewe het en toe gekruisig is, sodat Hy kon opstaan tot ons verlossing. Hy roep ons saam aan sy Nagmaalstafel om aan ons te bevestig dat Hy ons Koning is wat vir ewig lewe. Berei u voor om versterk te word deur die Koning wat ewig lewe! - Die Koning wat u ewig saam met Hom laat laat lewe!
Slotpsalm 63:1, 3.
Datum: 12 Mei 2002.