Ooreenkomste tussen Mithraïsme en Christendom deur Henkst | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Ooreenkomste tussen Mithraïsme en Christendom
Datum gepubliseer: 02 Jul 2015
Mithras is gesien as skakel tussen mens en God (Ahura Mazda). Die gelowiges het tot God gebid via sy Seun Mithras. Mithras is die bemiddelaar.
Mithras kon via sy priesters mense (mans) van hulle sondes vergewe.
By die aanhangers van Mithras was selfbeheersing, selfverloëning en seksuele onthouding baie belangrik. Mithras het ‘n etiese sisteem verteenwoordig waarin broederskap aangemoedig is om gesamentlik te kon stry teen die kragte van die kwaad.
Deur ‘n rituele doop is die gelowige gesuiwer. Dit het tydens ‘n seremonie gebeur waar die gelowiges wyn gedrink (bloed van Mithras) en brood geëet het (klein broodjies met kruise daarop: die liggaam van Mithras). Direk voor die seremonie is die volgende woorde gebruik: ’Diegene wat eet van my liggaam en drink van my bloed, sal één word met my en ek met hom en hy sal gered word.’
By die Mithraïsme is ook met water gedoop.
Sondag is aan die God Mithras opgedra en het in Latyn bekend gestaan as Dominicus, of ‘Dag des Heeren’.
‘Pase’: offer van ‘n stier
Later het die stier ook ‘n ram geword. Maar die ram uit die sodiak (Aries) was in die Persiese sodiak ‘n lam (Rundahish 12-2). Dus is ‘n lam geoffer. Die lam wat geoffer moet word om die sondes van die mens weg te neem, kom egter ook ooreen met die Joodse ‘sondebok’, die Egiptiese ‘sonde-os’ die Indiese ‘sonde-perd’ en die Keltiese ‘sonde-bul’.
Nadat Mithras sy aardse opdrag volbring het, het hy ‘n Laaste Avondmaal genuttig saam met sy twaalf geselle, bestaande uit brood, met ‘n kruis daarop, en wyn. (Fransen, L.: Het Evangelie van Isis; De rol van het vrouwlijke bij het ontstaan van het Christendom. Uitgeverij Ankh-Hermes, Deventer, 2007.) Hierdie viering is mizd genoem en later in Latyn missa (mis). Reeds voor die koms van die Christendom was die viering van ‘n sakrale maaltyd ‘n wyd verbreide gewoonte waar die Wyn simbool gestaan het vir Bacchus en die Brood simbool van Ceres. Tydens sakrale maaltye word die liggaam van die God(in) opgeëet en sy/haar bloed gedrink. Hierdie ritueel simboliseer die God(in) wat hom/haar aan gelowiges (op)offer. (Wessels, Anton: Kerstening en Ontkerstening van Europa; wisselwerking tussen evangelie en cultuur. Uitgeverij Ten Have, Baarn, 1994.)
Na die sakrale maaltyd sou Mithras opgevaar het na die hemel om van daar af tot in alle ewigheid die gelowiges te beskerm.
Navolgers van die Mithraïsme het mekaar aangespreek as ‘broeder’. Hierdie broeders is gelei deur ‘n priester wat as ‘Vader’ (of Pater) aangespreek is.
Die priesters in in verskillende klasse verdeel en gelei deur ‘n Vader van Vaders (Pous) wat deur ‘n raad van vaders of priesters verkies is. Die hoofsetel was Rome. Daar was 7 rangstrukture, wat elk gestaan het onder beskerming van ‘n hemelliggaam, naamlik:
1ste, Raaf (Corax, sterrebeeld Corvus) Merkurius;
2de Bruidegom (Nymphus) Venus;
3de Soldaat (Miles) Mars;
4de Leeu (Leo) Jupiter;
5de Pers (Perses, sterrebeeld Perseus) Luna;
6de Sonloper (Heliodromus) Sol;
7de Vader (Pater) Saturnus.
Elke Vader (Pater) lei ‘n mithraeum en die Vader van Vaders (Pater patrum) of Pous, lei ‘n aantal mitraea.
Mithras het ‘n staf gedra met ‘n gekrulde punt. By die Christendom is hierdie staf oorgeneem as ‘n ‘herderstaf’. Hy het ‘n hoofbedekking gedra wat deur die kerk oorgeneem is en vandag bekend staan as ‘myter’ (hoofbedekking van Roomse priesters). Die woord ‘myter’ kom van Mithras.
Mithras was lid van die heilige drie-eenheid.
Ahura Mazda (vader); Anahita (moeder); Mithra (kind)
Met dank aan dr. Petrus van Eeden.
Jy skryf interresante artikels. Ek hoop dit kry lesers aan die dink.
4 jaar 3 maande 3 weke 1 dag oud