Kuberkrakery as 'n tipe onbillike gebruik van 'n domeinnaam: geregtelike praktyk van Oesbekistan - EU-verslaggewer
Miskien is nie 'n enkele internetgebruiker die huidige probleem gespaar wat verband hou met sulke skendings van domeinnaamregte soos kubersquatting nie. Min mense ken hierdie term, maar almal wat die geleentheid gehad het om in die uitgestrektheid van die internet te kom, het hierdie verskynsel teëgekom. In die konteks van die ontwikkeling van ekonomiese verhoudings is die rol van die internet enorm. Hierdie globale stelsel het dit moontlik gemaak om wedersyds voordelige verhoudings te vestig deur die gemeenskaplike integrasie van verskillende sektore te verseker, skryf Zafar Babakulov, PhD in Regte, The Higher School of Judges of the Republic of Uzbekistan.
Terselfdertyd het die interaksie van entiteite wat die internet gebruik, dit moontlik gemaak om die inligtingsbronne wat deur domeinname verskaf word, maklik te identifiseer. Deur hierdie globale stelsel het internasionale handelsbetrekkinge ook ontwikkel. Dit het op sy beurt 'n gunstige omgewing geskep vir vervaardigers om hul produkte te adverteer deur die gebruik van domeinname en dienooreenkomstig kopers te vind. Gevolglik is die konsep van "virtuele handel" in moderne markverhoudings ingebring. 
As ons die geskiedenis onthou, moet daarop gelet word dat tot 1995 domeine gratis was, so daar was geen sprake van kuber-plakkers nie. Hierdie term het in 1995-1996 in die VSA verskyn, waarna dit intensief begin ontwikkel het, wat gelei het tot die verskyning van sy verskillende tipes. Die ontwikkeling van die internet, tesame met die positiewe aspekte daarvan, het ook 'n paar negatiewe effekte op sosiale, ekonomiese en ander verhoudings ingehou. Met ander woorde, die internet het homself nie tot 'n enkele ekonomiese ruimte beperk nie, maar het die globale ekonomiese stelsel deur domeinname beïnvloed, en hierdie proses word dag vir dag verskerp. Hierdie proses het veral die wettige titel van intellektuele eiendom en hul status beïnvloed, wat 'n paar kwessies laat ontstaan ​​wat gereguleer moet word. 'n Voorbeeld hiervan is die geleenthede van registrasie van wêreldbekende en gewilde handelsmerke as domeinname deur sommige gewetenlose individue.
Onbillike registrasie van handelsmerke deur onbekende individue op die internet as domeinname lei tot 'n sekere beperking van die regte van die eienaar van die handelsmerk in die virtuele wêreld, en tweedens, die devaluasie van die handelsmerk in die mark en, gevolglik, die afname daarvan selfkoste.
Deur 'n enkele domein wat relevante inligting en data identifiseer, bots talle mense regoor die wêreld binne 'n enkele ruimte en voldoen daar aan hul behoeftes. Registrasie van handelsmerke as domeinname kan ook deur sulke onbeperkte persone gedoen word. Dit is onmoontlik om sulke gevalle op te spoor. Dit is omdat dit deur onsigbare hande gedoen word, wat voordeel trek uit die oneindigheid van die internetwêreld en die reputasie van handelsmerke deur domeinname ondermyn. As gevolg hiervan word die belange van die eienaars van die regte op die handelsmerk kwesbaar op 'n manier wat nie teen die wette van verskillende lande regoor die wêreld is nie.
Gevalle wat verband hou met die gebruik van handelsmerke in domeinname word bestudeer as 'n relatief algemene kwessie in algemene en wetenskaplike werk deur die wetstoepassingspraktyk van die buiteland. In buitelandse reg en jurisprudensie word hierdie tipe dispuut gedefinieer as 'n kubersquatting.
In 2018 het die Wêreldorganisasie vir Intellektuele Eiendom (WIPO) 3,447 XNUMX aansoeke van sy lidlande ontvang  om gevalle van onbillike gebruik van handelsmerke in domeinname te oorweeg en op te los in ooreenstemming met die Addisionele Reëls oor die verenigde beleid vir die oplossing van geskille met domeinname. Aansoeke was hoofsaaklik van die Verenigde State (976), Frankryk (553), die Verenigde Koninkryk (305), Duitsland (244), Switserland (193), Malta (135), Swede (131), Italië (113), Nederland (96), Spanje (68), Denemarke (61), Australië (51), Indië (50) en ander lande.
Howe in die Verenigde State, Duitsland, die Verenigde Koninkryk en ander lande het die toe-eiening van handelsmerke in 'n domeinnaam as 'n omstrede saak beskou. Die inhoud van hierdie tipe dispuut hang nie af van die spesifisiteit van die state en die aard van die sosiale verhoudings binne hulle nie. In Oesbekistan is die aard van die dispuut wat deur hul howe oorweeg word ook dieselfde. Om hierdie rede word die toeëiening van handelsmerke in domeinname in Oesbekistan gedefinieer as 'n regskonflik soos in die bogenoemde lande. Daarom is dit rasioneel om die relevante nasionale wetgewing te ontwikkel en toe te pas gebaseer op die ervaring en wetgewing van die Verenigde State, Duitsland, die Verenigde Koninkryk.
Die konsep van 'n domeinnaam word omskryf in die Regulasie oor die prosedure vir registrasie en gebruik van domeinname in die domein "uz" gedateer 30 Desember 2014, waarvolgens dit gedefinieer word as 'n "domein - 'n deel van die internetnetwerk toegeken vir eienaarskap deur 'n organisasie wat verantwoordelik is vir sy ondersteuning". Dit is moeilik om hierdie definisie geskik te noem om die gebruik van handelsmerke in domeinname aan te spreek, aangesien dit slegs die essensie van die domeinnaam definieer en nie inligting verskaf oor die verhouding daarvan met die handelsmerk, asook die aspekte van die wetlike beskerming daarvan nie.
Artikel 27 van die Wet van die Republiek van Oesbekistan "Op Handelsmerke, diensmerke en oorsprongsbenamings" gedateer 30 Augustus 2001 en Artikel 11 van die Wet "Op Firmaname" gedateer 18 September 2006 bepaal dat 'n domeinnaam in samehang gebruik kan word met handelsmerke en handelsname. Die huidige Burgerlike Wetboek definieer nie die konsep van 'n domeinnaam en sy wetlike status nie. Die kwessie van die erkenning van 'n domeinnaam as 'n voorwerp van intellektuele eiendom bly dus onduidelik. Daar is geen antwoord op hierdie vraag nie, nie net in die nasionale wetgewing van Oesbekistan nie, maar ook in die wetgewing van die Russiese Federasie. Die World Intellectual Property Organisation verklaar ook dat die domeinnaam nie as 'n siviele voorwerp beskerm word nie. Terwyl die Wêreldorganisasie vir Intellektuele Eiendom 'n domeinnaam as 'n onbeskermde voorwerp van intellektuele eiendom definieer, voeg dit by dat "in werklikheid bestaan ​​die handelsmerk en die domeinnaam as 'n geheel en verrig dieselfde funksie." In meer besonderhede oor hierdie definisie het die internasionale organisasie bygevoeg dat: "Domainname is oorspronklik ontwerp om gebruikersvriendelik te wees net vir tegniese funksies, maar word nou as 'n persoonlike of besigheidsverpersoonlikingshulpmiddel gebruik omdat dit makliker is om te ontvang en direk te onthou. . Dus, terwyl domeinname nie as intellektuele eiendom beskou word nie, verrig hulle nou dieselfde verpersoonlikingsfunksie as handelsmerke."
Dus, volgens die wetgewing van die Russiese Federasie en die magtiging van die Wêreldorganisasie vir Intellektuele Eiendom, word die domeinnaam nie as 'n voorwerp van intellektuele eiendom beskou nie. In die besonder, volgens die beslissing van die Hoogste Arbitrasiehof van die Russiese Federasie, "het domeinname in werklikheid 'n manier geword om as 'n handelsmerk op te tree. Dit het dit moontlik gemaak om die goedere en dienste van sommige regsentiteite of individue van soortgelyke goedere en dienste van onderskeidelik ander regsentiteite of individue te onderskei. Boonop het domeinname, insluitend handelsmerke en handelsname, 'n sekere kommersiële waarde.  Hier kan ons sien dat domeinname feitlik gelykgestel word aan handelsmerke.
Boonop word handelsmerk- en domeinname as onderling verwante geskille nie net deur intellektuele eiendomsreg gereguleer nie. In baie gevalle gaan die skending van handelsmerkregte in domeinname ook gepaard met 'n oortreding van mededingingswetgewing.
Die skepping van 'n onafhanklike gratis stelsel in die registrasie van domeinname op die internet het 'n geleentheid geskep om 'n konflik te skep met ander kenmerke wat deur die wet beskerm word. AG Sergo wys daarop dat so 'n konflik kan voorkom in verhoudings met enige beskermde karakters (nie net handelsmerke nie, maar ook ander maniere van verpersoonliking, persoonlike name, werktitel, karakternaam, ens.).  Daar word na hierdie oneerlike gedrag verwys as "kuber-squatting" in wetenskaplike artikels en in die wetgewing van sommige buitelandse lande.
In die wetenskaplike literatuur ontleed wetenskaplikes spesifieke aspekte van kubersquatting. SA Sudarikov definieer veral kubersquatting as "die gebruik van handelsmerke, maatskappyname, geografiese name en ander voorwerpe as domeinname deur persone sonder eksklusiewe regte." 
Volgens MM Budagova is kubersquatting (moontlik., Squatting) die verkryging of beëindiging van belowende domeinname (wat ooreenstem met bekende handelsmerk- of maatskappyname of bloot "mooi" en maklik om te onthou). Gevolglik is dit as 'n registrasiegeleentheid vir herverkoop aanvaar."  'n Soortgelyke idee kan gevind word in die werk van AA Alexandrova, wat glo dat "in wêreldpraktyk, sulke aksies cybersquatting genoem word, domeinname wat die name van bekende maatskappye bevat of bloot" of "name vir latere verkoop of advertensies. " 
In die wetenskaplike werke van S.Ya. Kazantsev en OE Zgadzay, word gesê dat "Die besigheid om onbekende of min bekende maatskappyname en wêreldbekende en bekende handelsmerke as domeinname op die internet te registreer, gewild geword het - dit word cyberquatting genoem." 
Dit volg uit bogenoemde definisies dat kuberkwatting die oneerlike aktiwiteit van die bieër is om die resultate van intellektuele aktiwiteit wat aan hom behoort te registreer as 'n domeinnaam en dit te verkoop aan diegene wat in daardie domein belangstel, wat die regsbevoegdheid van die regtehouer beperk.
Die Oesbekiese howe het ook 'n praktyk gevestig om dispute wat met kuberplakkers verband hou, te hersien. In die howe van lande soos die Verenigde State, Duitsland, Japan, Frankryk is die praktyk van litigasie wat verband hou met die ongemagtigde verkryging van handelsmerke van domeinname egter voldoende gevorm. Daarbenewens het die Wêreldorganisasie vir Intellektuele Eiendom spesiale kommissies vir die oplossing van sulke geskille.
In Oezbeekse regspraak is daar ook dispute oor die verkryging van handelsmerke in domeinname deur kuberkwatting. Op 15 Maart 2021 het die Tasjkent Stadshof in die guns van die eiser "Wildberries" LLC (eienaar van die "Wildberries" handelsmerk) No. 4-10-2125 / 42 beslis teen die verweerder individuele ondernemer (eienaar van die domeinnaam " Wildberries.uz") in 'n dispuut oor die status van toe-eiening van die handelsmerk. Volgens die feite van die saak is die eiser se handelsmerk "Wildberries" wat aan "Wildberries" LLC behoort onder internasionale regsbeskerming onder No. 1020283 en No. 1237056. Die verweerder, 'n individuele entrepreneur genaamd A, het voordeel getrek uit die handelsmerk se reputasie in die kommoditeitsmark en het dit sonder die eienaar se toestemming as 'n Wildberries.uz-domeinnaam geregistreer. Dit het gelei tot kubersquatting, wat die praktyk van seerowery in 'n domeinnaam is. Dit is 'n wetenskaplik en internasionaal erkende misdryf. Dit wil sê, die verweerders in hierdie saak het die eiser se posisie in die elektroniese kommoditeitsmark misbruik deur 'n eiser se soortgelyke domeinnaam en 'n domeinnaam identies aan die handelsmerk te registreer.
Hierdie dispuut is op 17 Maart 2020 deur die Shaykhantahur Interdistrikte Siviele Hof oorweeg. Volgens die status van die dispuut het die Staatspatentkantoor van die Republiek van Oesbekistan op 2 April 2010 'n handelsmerk en diensmerk "KITOBXON" uitgereik in die naam van 'n persoon genaamd "A" vir 'n tydperk van 10 (tien) jaar op grond van sertifikaat MGU 20382. Op 27 September 2019 het die Intellektuele Eiendomsagentskap die geldigheid van die handelsmerk "KITOBXON" verleng tot 2030. Ook, op 26 Augustus 2011 het die eiser die domein "KITOBXON.UZ" geregistreer. Die eiser dra egter dan die domeinnaam oor aan 'n persoon genaamd "X" om saam te werk met die persoon genaamd "X". Die persoon met die naam "X" registreer die domein "KITOBXON.UZ" in die naam van die verantwoordelike persoon met die naam "B".
Volgens die saakdossier het die persoon met die naam "B" die domeinnaam "WWW.KITOBXON.UZ" vanaf 30 November 2013 tot 12 Februarie 2021 geregistreer, wat dieselfde is as die handelsmerk wat aan die eiser behoort. Saam met die persoon genaamd "B", was die registrateur van die domein "www.kitobxon.uz" VneshinvestProm LLC ook by die saak betrokke. Dit is vasgestel dat die eiser, A, voorheen saamgewerk het met die hoof van VneshinvestProm LLC, X, in die besonder, deur die KITOBSAVDO.UZ-domein bekend te stel en kliënte toegang tot die webwerf met "uz"-domein te verskaf. Deur voordeel te trek uit die situasie, neem 'n persoon met die naam "X" die voordeel uit die situasie en registreer die domein "www.kitobxon.uz" in die naam van 'n persoon "B" deur die LLC VneshinvestProm wat aan homself behoort en daardeur die aanspreeklikheid vryspring.
By verneem van hierdie situasie, het die eiser, genaamd "A", herhaaldelik waarskuwingsbriewe aan die verweerder gestuur, waarin die domein "www.kitobxon.uz" geëis is om die geskendte regte op sy handelsmerk te herstel, maar die verweerder het nie gereageer op hierdie navrae. Gevolglik het die eiser 'n beroep op die hof gedoen om die registrasie van die domein "www.kitobxon.uz" in die naam van die persoon genaamd "B" te kanselleer en dit in sy naam te herregistreer. Op grond van die omstandighede van die saak het die hof die domein "www.kitobxon.uz" wat in die naam van die persoon genaamd "B" geregistreer is, herroep en die eiser herregistreer in die naam van die persoon genaamd "A".
Kuberkwatting, of andersins die besetting van 'n handelsmerk in 'n ongemagtigde domeinnaam, lei tot 'n toename in sulke oneerlikheid as ekonomiese verhoudings in die virtuele wêreld beweeg. Die rede waarom dit nie moontlik is om hierdie gedrag te beperk nie en daarom word baie bekende en gewilde handelsmerke simboliese slagoffers van domeinname. Daar is geen manier om hierdie situasies in 'n onbeperkte webruimte te reguleer nie. Hierdie geleentheid word deur sommige swendelaars in hul eie belang gebruik. Dit is moontlik om sulke gevalle binne 'n enkele streek te voorkom, maar dit is nie moontlik om dit op die globale webruimte te doen nie. In hierdie sin het ons, gebaseer op bogenoemde oorwegings, tot die gevolgtrekking gekom dat die volgende kwessies deur die wetgewing aangespreek moet word:
eerstens moet die nasionale wetgewing die kriteria vir billike en onbillike gebruik van handelsmerke in domeinname duidelik omskryf. Ook die wydverspreide konsep van kuberkwatting, wat die gedrag van toe-eiening van 'n handelsmerk in die domeinnaam weerspieël, die daarstelling van spesiale reëls in nasionale wetgewing wat verband hou met die prosedure om dit te bekamp;
tweedens het dit duidelik geword dat Russiese en Amerikaanse litigasie nie 'n wederkerige aard het wanneer kontroversiële kwessies wat verband hou met die gebruik van handelsmerke as domeinname bestudeer word nie. Daarom is dit nodig om internasionale samewerking uit te brei deur die sluiting van bilaterale of multilaterale ooreenkomste tussen state wat daarop gemik is om die gebruik van handelsmerke as domeinname of enige onwettige aktiwiteite teen handelsmerke in die algemeen te voorkom. Hierdie ooreenkoms sal bepalings insluit wat die wedersydse erkenning en afdwinging van vonnisse deur beide State beheer;
derdens, gebaseer op internasionale praktyk, is dit nodig om die toepaslike standaarde te harmoniseer, terwyl belangrike metodes gehandhaaf word vir alternatiewe oplossing van domeinnaamgeskille in arbitrasiehowe. Dit vereis ook die ontwikkeling van eenvormige standaarde wat voorsiening maak vir domeinnaameienaarskap op 'n wetlike basis. In hierdie verband is dit gepas om die Amerikaanse Wet op Verbruikersbeskerming (ACPA) te gebruik as 'n model vir die ontwikkeling van nasionale wetgewing.
 Imomov NF Nuwe oogmerke van intellektuele eiendomsreg // Hoofredakteur Yu.fd, prof. O.Oqyulov. –T .: TSU Uitgewershuis. 2011. - Б. 135; Buturlakina EV Virtuele mark as 'n nuwe tipe mark in inligtingsekonomie // Moderne ekonomie: probleme en oplossings. - М. 2012. 5 (29). - S.66; Eymor, D. Elektroniese besigheid. Evolusie en rewolusie / D. Eymor. - M: Williams, 2011. - S.20
 Zashchita delovoy reputatsii v sluchayax ee diffamatsii ili nepravomernogo ispolzovaniya (v sfere kommercheskix otnosheniy): Nauch.-prakt. posobie / Pod obshch. ed. d. jy. n. MA Rojkovoy. M .: Statuut,
 Postanovlenie Prezidiuma Vysshego Arbitrajnogo Suda Rossiyskoy Federatsii ot 16 Januarie 2001 g.
№ 1192/00 // Vestnik Vysshego Arbitrajnogo Suda Rossiyskoy Federatsii. 2001. № 5. (10 Mei).
 Sergo AG Regsregime van domeinname en ego-ontwikkeling in siviele reg: dis. … D-ra yurid. wetenskap. - М. 2011. - S.5.
 Sudarikov SA Die reg op intellektuele eiendom: Handboek. M .: Prospekt, 2010. - S.179.
 Aleksandrov AA Pravovaya reglamentatsiya zashchity domenov ot nepravomernyx zakvatov // Probely v rossiyskom zakonodatelstve. Yuridicheskiy joernaal. 2010. № 4. - S.134.
Verwante onderwerpe:cybersquattinggeregtelike praktykWet en ordeOesbekistanOesbekistan wet
Artel loods innoverende opvoedkundige sentrum in Tasjkent
Ontwikkeling van openbare diensleweringstelsel in die Republiek van Oesbekistan
Klimaatbeleid van Oesbekistan: Implementering en aanpassing van maatreëls in die mees kwesbare sektore van die ekonomie