As gevolg van die sterk inslag van antichiliasme in die meeste gereformeerde kerke, is die konsep van die wegraping vir baie mense vreemd. Dit is dus nodig om hierdie profetiese belofte duidelik in sy profetiese konteks te beskryf.
Belofte van die Wegraping
Ons leef in ‘n tyd waarin daar talle Bybelse profesieë in vervulling gaan, en dit dui op die spoedige wederkoms van Jesus Christus. Soos wat mense die profetiese woord ter harte neem en bestudeer, verkry hulle ook meer duidelikheid oor toekomstige gebeure. Hulle sien ‘n wêreldtoneel ontvou wat enersyds baie donker is en op geweldige oordele afstuur, en andersyds vlam ‘n verblydende hoop in die harte van gelowiges op dat hulle die komende oordele kan ontvlug as hulle saak met die Here waarlik reg is. Die belofte van ontvlugting is die goeie nuus-element in die profesieë en is die salige hoop waaraan elke Christen in hierdie donker dae moet vashou (Titus 2:13).
Die twee fases van die wederkoms blyk ook duidelik uit die verskillende Griekse terme wat in die oorspronklike taal gebruik is. Die eerste fase, wanneer die Here Jesus skielik in die midde van sy bruidsgemeente sal verskyn, word parousia genoem. Dit dui op sy fisiese teenwoordigheid, en hierna sal Hy nooit weer van sy bruidsgemeente geskei word nie. Hy het nou “verskyn aan die wat Hom verwag tot saligheid” (Heb. 9:28) en hulle sal daarna altyd by Hom bly.
Die tweede fase van die wederkoms staan as Christus se apokalipse of faneros bekend – dit is sy openbaarmaking of sigbaarwording. Hy kom nie nou in die geheim net om aan sy bruidsgemeente te verskyn nie, maar Hy word as Regter en Koning aan die hele wêreld geopenbaar. Dit is die “wederkoms van onse Here Jesus Christus met al sy heiliges” (1 Thess. 3:13). Christus en sy heiliges word dus gelyktydig in heerlikheid aan die wêreld geopenbaar:
Jesus is ná sy opstanding slegs deur gelowiges gesien. Hy is deur sy hemelvaart van hulle geskei en sal tydens die wegraping met hulle verenig word. Die ander mense sal op aarde agtergelaat word omdat hulle deur hul eie toedoen nie lede is van die groep wat aan Jesus behoort en met wie Hy ‘n spesiale afspraak het nie:
Wanneer dit gebeur, sal ons met betrekking tot ons verheerlikte liggame aan Christus gelyk wees (in rang bly Hy steeds by verre ons meerdere omdat Hy die Hoof van die gemeente is):
“Geliefdes, nou is ons kinders van God, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat ons, as Hy verskyn, aan Hom gelyk sal wees” (1 Joh. 3: 2).
“Want ons burgerskap is in die hemele, van waar ons ook as Verlosser verwag die Here Jesus Christus, wat ons vernederde liggaam van gedaante sal verander, om gelykvormig te word aan sy verheerlikte liggaam” (Fil. 3: 20-21).
Die woord weggevoer in 1 Thessalonicense 4: 17 (harpazo in Grieks) beteken om vinnig weggeruk te word. Hierdie woord word ook gebruik om die aksie te beskryf wanneer ‘n arend sy prooi gryp en vinnig daarmee wegvlieg.
· wegraap, of
· vinnig wegruk.
“HARPAZO. This is a Greek word which has various meanings. It is not translated by one uniform English word. The meanings are as follows: ‘to seize’, ‘to carry off by force’, ‘to claim for one’s self eagerly’, ‘to snatch out or away’. It was used proverbially in the sense of ‘to rescue from the danger of destruction’. It was used also of ‘divine power transferring a person marvellously and swiftly from one place to another...’ Pay especial attention to 1 Thessalonians 4:17, and see how much new truth you obtain regarding the Rapture of the Church.”
Die volgende is ‘n paar voorbeelde van tekste waarin die begrip harpazo in die Nuwe Testament gebruik word, en waaruit die betekenis daarvan duidelik blyk:
· “En toe hulle uit die water opklim, het die Gees van die Here Filippus skielik weggevoer, en die hofdienaar het hom nie meer gesien nie” (Hand. 8:39).
· “Ek weet van ‘n man in Christus, veertien jaar gelede – of dit in die liggaam was, weet ek nie... dat so iemand weggeruk is tot in die derde hemel” (2 Kor. 12:2).
· “En toe daar ‘n groot twis ontstaan het en die owerste oor duisend gevrees het dat Paulus deur hulle verskeur sou word, het hy die soldate bevel gegee om te gaan en hom met geweld weg te neem onder hulle uit en in die kamp te bring” (Hand. 23:10).
· “…maar ander moet julle met vrees red deur hulle uit die vuur te ruk” (Judas v. 23).
· “En [die vrou] het 'n manlike kind gebaar, wat al die nasies met 'n ystersepter sou regeer; en haar kind is weggeruk na God en sy troon” (Op. 12:5).
Laasgenoemde teks verwys na die hemelvaart van die Here Jesus. Hy is van die aarde af weggeruk of weggeraap na God en sy troon. Volgens Handelinge 1:11 is Hy in die hemel opgeneem.
Uit die bogenoemde twee tekste is dit duidelik dat daar in die eerste geval ‘n groep is wat die komende oordele sal ontvlug, en in die ander geval ‘n groep wat onverhoeds betrap gaan word en dit sekerlik nie sal ontvlug nie.
· na veiligheid ontsnap,
· ontvlug, en
· vermy of ontwyk.
Die Here bied egter aan u ontvlugting uit die komende oordele. Die groot verdrukking is beslis ‘n tyd van goddelike toorn. Wanneer die kragte van die hemele geskud word en mense se harte beswyk van vrees en verwagting, sal hulle paniekbevange na die berge roep en sê: “Val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam; want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?” (Op. 6:16-17).
As u waak en bid en geestelik waardig is, sal u hierdie oordele ontvlug!
Die wegraping sal ‘n baie besondere en hoogs dramatiese gebeurtenis wees omdat dit ‘n ingryping deur God vir die fisiese uitredding van die gelowiges onder uiters moeilike omstandighede op aarde sal wees. Hoewel die wegraping as gevolg van sy aard en omvang uniek sal wees, was daar al verskeie goddelike ingrypinge vir die behoud van gelowiges in tye van oordeel.
In die tyd van Lot het daar ook ‘n uitreddingsaksie plaasgevind. Hulle het in die nag voordat Sodom en Gomorra deur die gloed van God se toorn vernietig is, ‘n dringende opdrag gekry om die rampgebied te ontruim. Die twee engele het ook gesê dat hulle niks kon doen solank Lot en sy gesin nog daar was nie. Kort nadat hulle vertrek het, het vuur en swawel op die goddeloses gereën (Gen. 19:13-17, 22-25).
“En soos dit gebeur het in die dae van Noag, so sal dit ook wees in die dae van die Seun van die mens: hulle het geëet en gedrink, hulle het getrou en is in die huwelik gegee tot op die dag dat Noag in die ark ingegaan het, en die sondvloed gekom en almal vernietig het. Net soos dit ook gebeur het in die dae van Lot: hulle het geëet en gedrink, gekoop en verkoop, hulle het geplant en gebou. Maar op die dag toe Lot van Sodom uitgaan, het vuur en swawel van die hemel af gereën en almal vernietig. Net so sal dit wees in die dag wanneer die Seun van die mens geopenbaar word” (Luk. 17:26-30. Lees ook Génesis 6 en 19 oor die boosheid van daardie geslag mense).
Die lyn kan só na ons tyd deurgetrek word:
· In die tyd van Noag en Lot was daar grootskaalse geestelike en morele verval omdat feitlik almal vrye teuels aan hulle verdorwe natuur gegee het. Die versinsels in mense se harte was altyddeur net sleg, en bandelose gemeenskappe was die gevolg hiervan. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot het anargie geheers en mense het in dié wettelose samelewings gedoen net wat hulle wou. Geweld was die mees algemene metode waardeur konflikte en meningsverskille besleg is. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot was mense totaal materialisties en hulle wou glad nie die gevare verbonde aan hul korrupte lewenswyse insien nie. Die sekulêre dinge soos koop en verkoop, en die sensuele dinge soos partytjies, drank en verhoudings met die teenoorgestelde geslag (asook met lede van dieselfde geslag!) het hulle denke en lewe totaal oorheers. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot het die algemene publiek met die manne van God gespot en hulle glad nie aan profetiese waarskuwings oor die oordele van God gesteur nie. Hulle het dit as belaglike en vergesogte stories afgemaak en met hulle roekelose lewenswyse van vleeslike genietinge en hebsug voortgegaan. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot het die Here die vervalle sondaars ‘n billike tyd gegee om hulle van hul bose weë te bekeer. Hulle wou dit egter nie doen nie en het daardeur hulle eie lot verseël. Niemand anders behalwe hulself kan vir hulle ondergang en ellende geblameer word nie. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot het God op ‘n kritieke oomblik aan die gelowiges ontvlugting gebied deur hulle in ‘n plek van veiligheid te stel voordat Hy die sondaars geoordeel het. Die volgorde is dus: profetiese waarskuwings van naderende oordele, daarna die beveiliging van die gelowiges wat op die herhaalde oproepe tot bekering gereageer het, en dan die oordele oor die sondaars. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot was daar onder die gelowiges nie plek vir vormgodsdienstige meelopers wie se harte nog aan wêreldse belange verknog was nie. Lot se vrou is ‘n tipe van dié soort mense, en dit het op die laaste oomblik haar lewe gekos. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot het daar kort ná die beveiliging van die gelowiges ‘n skrikwekkende toneel afgespeel toe God se genadetyd vir dié groep sondaars verbygegaan het. Dood en verwoesting is gesaai. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag en Lot het die sondaars nie besef hoeveel voorregte hulle geniet het as gevolg van die teenwoordigheid van ‘n paar gelowiges in hulle midde nie. Die Here was bereid om ‘n stad te spaar as daar net tien regverdiges in was. Toe hierdie mense wat soos ligte te midde van ‘n krom en verdraaide geslag geskyn het, skielik weggeneem is, het dit vir die goddelose wêreld waarin hulle gewoon het, nag geword. Dit sal weer so wees…
· In die tyd van Noag het die spottende wêreldlinge vir die bouers aan die ark gelag en in die verhardheid van hul harte voortgegaan “en dit nie verstaan voordat die sondvloed gekom en almal weggevoer het nie, so sal die koms van die Seun van die mens wees” (Matt. 24: 39).
Wil u nie liewer vandag na God se kant oorkom en deur sy Seun se kruisdood met Hom versoen word nie? Hy alleen kan u waardig maak om die komende verdrukking, wat ‘n oordeel van God oor ’n sondige wêreld is, te ontvlug en saam met Jesus Christus in die veiligheid en vreugde van sy vaderhuis te wees wanneer die uur van die duisternis oor die aarde aanbreek.
Noag en Lot moes die goddelose mense van hulle tyd aanspreek en deur ernstige en volgehoue waarskuwings tot hulle sinne probeer bring. Die Christene van die Nuwe Testament moet soveel te meer in hierdie kort rukkie voor die wegraping en die verdrukking hulle rol as die sout van ‘n bedorwe aarde en die lig van ‘n donker wêreld vervul. Te midde van die opmars van die magte van die Antichris het hulle die uitdruklike opdrag om as teëhouers op te tree:
As u bostaande gedeelte in 2 Thessalonicense 2 noukeurig lees, sal u uself van verskeie populêre maar onskriftuurlike sienings oor die aard en volgorde van eindtydse gebeure vrywaar. Let veral op die rol van die teëhouer, soos ook in Hoofstuk 10 verduidelik. Die volgende waarhede oor die persoon van die Antichris en die voorwaardes vir sy verskyning op aarde aan die begin van die verdrukking blyk duidelik hieruit:
Sy bewind word deur die openbare verskyning van Jesus Christus aan die einde van die groot verdrukking beëindig (vgl. Op. 19:19-20). Historiese figure soos Nero was dus net voorlopers of tipes van die Antichris.
Dwalings en onskriftuurlike verwagtings lei na ‘n valse perspektief en verkeerde prioriteite. Deur die beskouing van ‘n wegraping in die middel van die verdrukking word die Christus-verwagting van gelowiges deur ‘n Antichris-verwagting vervang. Hulle prioriteite kom dan onmiddellik as gevolg hiervan in die gedrang. In plaas daarvan om heiligmaking en diensbaarheid in afwagting op die spoedige koms van die hemelse Bruidegom na te streef, begin hulle nou planne te maak oor hoe om in die verdrukking te oorleef en uit die strukture van die Antichris te bly. Dadelik is die werke onvanpas omdat die perspektief en visie onbybels is.
Ons opdrag is om vir Jesus te wag en met sy werke besig te bly totdat Hy kom. Indien ons dit doen, sal ons nie hier wees wanneer die Antichris geopenbaar word nie. Mense wat dink dat hulle maar eers vir die Antichris kan wag en dan 3½ jaar aftel totdat die Here kom, kyk ‘n baie kardinale aspek van die profesieë mis. Om gebeurlikheidsbeplanning te doen in plaas van voorbereidings om die rampgebied te ontvlug, kan tot ‘n groot ontnugtering lei.
Daar word verder ook na ‘n menigte mense verwys wat in die verdrukkingstyd gered sal word (Op. 7:9-17). Geen siel kan sonder die bemiddeling van die Heilige Gees gered word nie, omdat Hý die genadewerk van Jesus Christus aan mense bedien.
Ná die wegraping verskyn die gelowiges voor die regterstoel van Christus om genadeloon te ontvang (Rom. 14:10; 2 Kor. 5:10). Hulle sal in dié tyd ook saam met die Here Jesus die wêreld oordeel in die verdrukking (1 Kor. 6:2). Terwyl hulle as ouderlinge rondom die troon van die Lam is, koester hulle die vooruitsig om as oorwinnaars terug te keer aarde toe:
Die ouderlinge sien daarna uit om saam met Christus na die aarde terug te keer en aanskouers van die groot oorwinning oor die Antichris en sy magte te wees. Dan sal hulle saam met Christus in heerlikheid geopenbaar word:
“En in dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê, aan die Oostekant; en die Olyfberg sal middeldeur gesplyt word van oos na wes tot ‘n baie groot dal… Dan sal die Here my God kom, al die heiliges met U!… En die Here sal Koning wees oor die hele aarde” (Sag. 14:4-5, 9).
Die wegraping is ‘n baie geïgnoreerde onderwerp in moderne prediking, en sal opnuut in die Bybel ontdek en aan Christene verkondig moet word. Dit is ‘n belangrike belofte hierdie, wat om goeie redes by profesieë oor die eindtyd ingesluit is. Om hiervan kennis te neem, gee aan Christene ‘n vaste toekomsverwagting en iets konkreets om na uit te sien in ‘n andersins donker toneel van komende oordele oor ‘n goddelose wêreld.
“Want die Here self sal van die hemel neerdaal met ‘n geroep, met die stem van ‘n aartsengel en met geklank van die basuin van God; en die wat in Christus gesterf het, sal eerste opstaan. Daarna sal ons wat in die lewe oorbly, saam met hulle in wolke weggevoer word die Here tegemoet in die lug; en so sal ons altyd by die Here wees. Bemoedig mekaar dan met hierdie woorde” (1 Thess. 4: 16-18).
Die grootste verwagting wat ons met betrekking tot die wegraping het, is nie om hier weg te kom nie, maar om aan die anderkant aan te kom. Die verlangende bruid wil met die hemelse Bruidegom verenig word. Mense wat nie in die wegraping glo nie, moet vir hulleself uitmaak hoe anders as net deur die wegraping alleen hulle van die aarde af weggeruk kan word om die Here Jesus in die lug te ontmoet. Só is Jesus ná sy eerste koms na die hemel weggeruk (Op. 12:5); só is Paulus tot in die derde hemel weggeruk (2 Kor. 12:2); en só sal ons ook aan die einde van die kerkbedeling weggeruk word. Die hemelse Bruidegom kom by hierdie geleentheid nie in die openbaar sodat elke oog Hom sal sien nie, maar soos ‘n dief in die nag net om sy bruid te kom haal.
“Die Here self sal van die hemel neerdaal… en ons sal… in wolke weggevoer word die Here tegemoet in die lug” (1 Thess. 4:16-17). Die bonatuurlikheid van die wegraping, nl. die wegvoering van miljoene Christene, sal só duidelik ‘n goddelike ingryping wees dat daar geen wetenskaplike verklarings voor sal wees nie, slegs absurde teorieë deur agnostici en bygelowiges. Dit is net die Here self wat deur sy almag al sy kinders in ‘n enkele oomblik kan verander en van die aarde af wegvoer.
Die “aanneem” van sommiges sal tydens die wegraping plaasvind. Die “verlaat” van die ander dui daarop dat hulle sal agterbly om die donker dae van die Antichris se skrikbewind in die groot verdrukking te beleef.
Na hierdie eerste opstanding word as “die opstanding van die regverdiges” verwys (Luk. 14:14), asook na “die opstanding van die lewe” (Joh. 5:29). Johannes sê:
“Salig en heilig is hy wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal priesters van God en van Christus wees en saam met Hom as konings regeer duisend jaar lank” (Op. 20:6).
Dit verwys na die duisendjarige vrederyk wanneer die opgestane en verheerlikte Christene saam met Jesus Christus sal regeer. Die goddeloses sal nie deel aan die eerste opstanding en die wegraping hê nie, daarom sê Johannes ook: “En die ander dode het nie herlewe totdat die duisend jaar voleindig was nie” (Op. 20:5). Hulle sal deel hê aan die tweede opstanding, wat ook genoem word “die opstanding van die veroordeling” (Joh. 5:29). [Kyk artikel deur Spurgeon hierna].
Hoeveel miljoene kerklidmate bevind hulleself nie in die bootjie van ‘n selfmisleidende, dooie vormgodsdiens nie! Hulle redeneer dat aangesien hulle uitverkies is, en d.m.v. die doop in ‘n ewige verbond aan God verbind is, hulle nie ‘n ondervinding van wedergeboorte hoef te hê nie. Die Here Jesus het egter aan een van hierdie uitverkore teoloë gesê: “Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, as iemand nie weer gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie” (Joh. 3:3). Dit is net die herskeppingswerk van die Here wat jou lewe kan verander!
Prediking oor die wegraping is in ‘n tyd soos hierdie van kardinale belang. Dit is soos iemand wat aan ‘n langafstand wedloop deelneem, en wat die klok vir die laaste rondte hoor. Dit motiveer hom om nie te verslap nie, en tot die einde toe te volhard. Petrus sê: “Terwyl al hierdie dinge dan vergaan, hoedanig moet julle nie wees in heilige wandel en godsvrug nie? – julle wat die koms van die dag van God verwag en verhaas” (2 Pet. 3:11-12). Ons moet nie deur die onsekerhede van ‘n snel veranderende wêreld perspektief verloor en kompromie maak nie. Ons moet die goeie stryd van die geloof end-uit stry en teen alle boosheid weerstand bied.
“…julle weet wat hom teëhou sodat hy op sy tyd geopenbaar kan word. Want die verborgenheid van die ongeregtigheid is al aan die werk, net totdat hy wat nou teëhou, uit die weg geruim is; en dan sal die ongeregtige geopenbaar word, hy wat die Here met die asem van sy mond sal verdelg en deur die verskyning van sy wederkoms tot niet sal maak, hy wie se koms is volgens die werking van die Satan met allerhande kragtige dade en tekens en wonders van die leuen en met allerhande verleiding van ongeregtigheid in die wat verlore gaan…” (2 Thess. 2:6-10).
“Maar pas op vir julleself, dat julle harte nie miskien beswaar word deur swelgery en dronkenskap en sorge van die lewe nie, en dié dag julle nie skielik oorval nie. Want soos ‘n strik sal hy kom oor almal wat op die hele aarde woon” (Luk. 21:34-35).
Die teks in Lukas 21:36 stel dit onomwonde dat die wegraping ‘n ontvlugting uit oordele is. Die Here sê: “Waak dan, en bid altyddeur, sodat julle waardig geag mag word om al hierdie dinge wat kom, te ontvlug en voor die Seun van die mens te staan.” Die woord ontvlug beteken om buite die rampgebied te bly – nie om behoue déúr dit te gaan soos die Nuwe Vertaling sê nie.
Mense wat sinies oor die belofte van die wegraping is en nie geestelik voorbereid is om die komende oordele te ontvlug nie, openbaar ‘n baie onverskillige houding. Wat sou u daarvan sê as Noag soos volg geredeneer het: “Ek glo nie werklik dat die Here die aarde deur ‘n watervloed sal oordeel nie, daarom gaan ek nie ‘n ark bou om verdelging in die vloed te ontvlug nie”? Of wat sou van Lot en sy gesin geword het as hy gesê het: “Ek dink die oordele oor Sodom en Gomorra moet simbolies opgeneem word, daarom hoef ek nie te vlug vir my lewe nie. As dit wél gebeur, dan moet die Here ons maar hier, te midde van die vlamme, bewaar”?
“Ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het, volgens wat hy gedoen het, of dit goed is of kwaad” (2 Kor. 5:10).
10. Dit is ‘n reis na die hemelse bruilof
Ná die verskyning voor die regterstoel van Christus word die bruid met haar hemelse Bruidegom verenig om nooit weer van Hom geskei te word nie. Die brandende begeerte na die wegraping is dus terselfdertyd ‘n begeerte om by die bruilof van die Lam te wees en met veelkleurige gewade wat met gouddraad geborduur is, na Hom gelei te word in ivoorpaleise (Ps. 45:10, 14-16). Deur die wegraping word jy ook vir hierdie heerlike geleentheid weggeneem. Volgens die gelykenis van die tien maagde kan diegene wat té laat wakker skrik, nog steeds hulle saak met die Here regmaak, maar hulle sal die feit in die gesig moet staar dat hulle die wegraping misgeloop het. Vir hulle sal die donker nag van die groot verdrukking wag, waarin hulle as martelare vir hulle geloof sal moet sterf.
Hierdie woning in die hemel is só wonderskoon dat dit nie in menslike woorde beskryf kan word nie. Die Bybel sê: “Wat die oog nie gesien en die oor nie gehoor en in die hart van die mens nie opgekom het nie, wat God berei het vir die wat Hom liefhet” (1 Kor. 2:9).
Terwyl ons die naderende voetstappe van die Here Jesus kan hoor, moet ons baie seker maak dat ons inderdaad aan Hom behoort, anders sal Hy by ons verbygaan wanneer Hy sy kinders kom haal. Die ongeredde naamchristene wat nooit ‘n ontmoeting met die Here Jesus gehad het nie, en net ‘n gedaante van godsaligheid het, sal tevergeefs eendag voor die groot wit troon op hulle kerklike ampte, wonderwerke en ‘bevrydingsbedienings’ roem. Selfs die Nuwe Afrikaanse Bybel met sy baie verdraaiings en weglatings (waarin die belofte oor die wegraping uit Lukas 21:36 wegvertaal is), laat hierdie waarskuwing oor valse godsdiens baie duidelik deurkom. Dit is veral teen valse leraars gerig:
“Nie elkeen wat vir My sê: ‘Here, Here,’ sal in die konninkryk van die hemel ingaan nie, maar net hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemel is. Baie sal in daardie dag vir My sê: ‘Here, Here, het ons dan nie in u Naam gepreek nie, deur u Naam duiwels uitgedryf en deur u Naam baie wonders gedoen nie?’ Dan sal Ek openlik vir hulle sê: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My af, julle wat die wet van God oortree” (Matt. 7:21-23 NAV).
Dit hoef egter nie so te wees nie. As ons harte deur die wedergeboorte verander is en ook deur die vervulling met die Heilige Gees brandend vir die Here is, sal ons waardig wees om die hemelse Bruidegom te ontmoet wanneer Hy in die middernaguur kom. Hy het aan sy dissipels gesê: “Laat julle heupe omgord wees en julle lampe aan die brand. En julle moet wees soos mense wat op hulle heer wag… Gelukkig is daardie diensknegte vir wie die heer wakker sal vind as hy kom. Voorwaar Ek sê vir julle, hy sal hom omgord en hulle aan tafel laat gaan en hulle kom bedien. En as hy in die tweede of die derde nagwaak kom, en dit so vind – gelukkig is daardie diensknegte” (Luk. 12:35-38). Wees elke dag gereed vir sy skielike koms!
Een van die sterkste motiverings wat die belofte van die wegraping in ‘n Christen se lewe vestig is dié van heiligmaking. As lede van die bruidsgemeente moet ons onsself toewy aan die uitdaging om as rein maagde aan die hemelse Bruidegom voorgestel te word (2 Kor. 11:2-3). Dit plaas ‘n duidelike verantwoordelikheid van waaksaamheid op ons sodat die Bose nie toegelaat sal word om ons gedagtes en lewens te besoedel nie. Ons verkry nie die standaard van heiligmaking deur menslike pogings nie, want Christus is ons heiligmaking: “Christus het ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee om dit te heilig… sodat Hy die gemeente voor Hom kon stel, verheerlik, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks; maar dat dit heilig en sonder gebrek sou wees: (Ef. 5:25-27).