Volmaan 2017-02-11 Skadelose Lewe | SkalkSkryf
« Clarens in wolke geskilder
Headlessness as a desireble experience »
Februarie 19, 2017 deur Joh
Soos ‘n by wat nektar versamel
nie die blom se geur of skoonheid
skaad of versteur nie,
so vaar die wyse deur hierdie wêreld.
Wat die Boeddha hier sê is dat ons wysheid nodig het om deur hierdie wêreld te vaar sonner om te skaad. ‘n By versamel voedsel sonner om die blom se skoonheid skade te berokken.
So sal ons ander nie skaad of versteur nie as ons dit wat IS helder kan sien. Maar omdat ons nie helder en raak kan sien nie, het ons ‘n wanpersepsie omtrent die wêreld van sig, klank, reuk, smaak, voel en verstandelike werking. En dan neig ons om die wêreld te blameer.
Maar dis nie die wêreld se skuld nie, maar eerder ons beperkte vermoë om helder te kan sien. As ons ‘n bydrae wil maak tot die skoonheid van ons wêreld en nie die warboel wil voed nie, moet ons werk om wysheid te bekom sodat ons helder kan sien.
Posted in Joh, Maanpreek | 2 Kommentaar
op Februarie 20, 2017 at 3:22 nm travel460
Sulke wyse woorde.
op Februarie 21, 2017 at 2:02 nm Louwie
Maar ons wil mos alewig die blom pluk. Ons weet mos ALLES, ons hoef nie beter te kan sien nie. Dit wat IS, is wat ons sien? Of is dit?