Diereregte. Daardie komplekse verhouding tussen mens en die natuur. Dit is altyd ’n warm gesprekspunt. Weens klimaatsverandering moet die mens gedurig aanpassings maak wat vir ons pynlik is. Verandering is vir ons pynlik. Ons hou nie daarvan nie.
As daar nou een ding is wat diereregtegroepe wêreldwyd nie lekker verstaan nie, dan is dit die rol van trofeejag. Daar is goeie redes hoekom Suid-Afrika soveel wilde diere het, en die jagbedryf speel geen klein rol daarin nie.
Sedert die jagbedryf so populêr ontplof het, het baie spesies weer algemeen geword in Suid-Afrika. Een so spesie wat ’n goeie voorbeeld is, is die vlakvark. Ek het nooit as kind vlakvarke geken nie, maar danksy die wildbedryf het vlakvarke uiteindelik weer ’n algemene verskynsel geword in die land.
Kom ons kyk na iets wat NIE werk nie. Rooi plastiek renosterhorings wat by die CNA verkoop word – DIT werk nie. DIT red nie ons renosters nie. Daar is baie mense wat baie geld maak deur sogenaamd geld in te samel vir bedreigde spesies. Al wat hierdie mense eintlik doen, is om die geld te hou, en min of geen van daardie geld word uiteindelik aangewend om waarlik die diere te help nie. Dit word gebruik op die salarisse van werknemers van nie-regeringsorganisasies.