Dit was dié ontwerpvernuf in die dak van staal en glas van die stasiegebou in Parys (waarskynlik die pasvoltooide Gare de Lyon) wat Paul Roux onmiddellik by sy aankoms in dié stad opgeval het. “Paul Roux, hier staan jy in Parys, jou droom,” (11) het hy hardop vir homself gesê.
Roux, ŉ jong man wat beskryf word as “maladroit”, as “lomp” en “naïef”, betaal die prys vir sy goedgelowigheid en sien en ervaar ook die nare kant van Parys as “wilde Boer”. Hoewel hy homself regruk, bly hy vir die duur van sy verblyf in Frankryk die buitestander, soos wat die republiek ŉ buitestander is – die ZAR-pawiljoen kry ŉ plek saam met die kolonies “oorkant die rivier by die Trocadéro (37). Dit is waar die Vierkleur wapper en waar ŉ serfyntjie in die pioniershuis wat daar opgerig is beliggaming word van die weemoed van alleenheid in die vreemde.