Vanoggend toe ek in ons eie bed wakker word, die gordyne ooptrek om my rusgewende omgewing die kamer in te laat straal, was ek tog so bly. Oos, wes, tuis bes, toch?
Ons het wonderlike tye tydens ons 'roadtrip' saam met die kinders van Nederland, Sjoerd en Henriët, gehad: die Kaap was weer Hollands, man!
My mooiste herinneringe sluit in die tye saam met my man en die jong mense, gesellig om 'n tafel waar ons na mooi musiek luister ('live' by Quay 4 by die Waterfront) terwyl ons 'n plek se spesialiteite probeer; ons reis deur die mooiste omgewings in die wêreld; klein plesiertjies soos die koop van 'n skulphart by 'n straatkind in Paternoster; skulpe optel op die pikkewynestrand van Simonstad of die smul aan skaapstertjies in die Karoo. Voeg daarby die koue rillings (weer eens) in Helen Martins se Uilhuis, die hemelse ontbyt met roosterkoek by Hansie en Grietjie-padstal naby Vleesbaai en die herontdekking van Fransmanshoek, en mens begin al 'n halwe prentjie weergee.
En dan ... om vroegoggend mooie ou Tafelberg vanuit ons bed daar in Blouberg gade te kon slaan, hoe 'beat' mens dit???
Die minder goeie van die reis sal seker dan die goor verblyf in Mosselbaai wees - regtig nie op standaard nie: aaklige beddens (enkel daarby), nie heeltemal skoon nie - en die feit dat dieselfde dorp TOE was toe ons Saterdag daar aankom, het nie gehelp nie. Ons kon nie eers 'n bottel wyn of 'n bier gekoop kry nie, en Sondag was dit dieselfde storie. Wat gaan aan daar? Selfs in ons klein dorpie het mens elke liewe dag toegang tot alles. Dit was heel teleurstellend, maar tog maar ons eie skuld: moes beter voorsorg getref het.
Die Kapenaars sal seker nou in hulle mou vir ons lag, want vir ons was die wind darem besonder heftig oral waar ons was. Dalk was dit die tyd van die jaar, of dalk was ons net ongelukkig, maar gisteraand terug hier op ons Gecko Lounge het ons vir die eerste keer in agt dae weer 'n windstil dag ervaar - héérlik!
En so van die Kapenaars gepraat, en sommer die Vrystaters ook: neem ons nie kwalik dat ons nie kon kuier dié keer nie, asseblief: ons moes duisende kilometer in 'n heeltemal té kort tyd aflê om binne ons reismaats se skedule te pas. Die vinnige aandoen by elke bestemming was goed, maar tog uitputtend aangesien ons sommige dae tot 10 ure op die pad was.
Die kanse is goed dat ons in Desember weer Kaap toe gaan (daar is 'n troue wat ons graag wil bywoon!) en dan reël ons beter.
Vandag rus ons, was wasgoed vir Afrika en beplan ons trippie wildtuin toe môre - die jonges vier môre hulle eerste huweliksherdenking saam met ons daar in die bos (ons was verlede jaar Holland toe vir die okkasie, so dit is baie spesiaal vir ons almal). Daarna, terug tuis vanwaar hulle ons omgewing sal gaan ontdek terwyl ons terug in ons eie roetine kom.
Oukei, laaste maar NIE die minste nie, oor die troue in Desember: Henk se oudste seun, Roderik, trou in Desember met 'n Afrikaanse meisie, Maryna, doer in die Kaap! Hy het haar in Junie, toe hy by ons gekuier het, by my Melanie se troue ontmoet en die twee het halsoorkop verlief geraak! Nou vra ek julle, hoe kan mens dan nou nié aan sprokies glo nie?