Christelike rekonstruksioniste aanvaar Genesis 1:26 as ‘n heerskappy-mandaat of ‘n heerskappy-verbond: “En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en die vee en oor die hele aarde en oor al die diere wat op die aarde kruip” (Gen. 1:26). Ná die sondvloed is hierdie verbond met Noag hernu (Gen. 9:1-3).
Daar word geargumenteer dat ons in Christus die heerskappy terugkry wat Adam as gevolg van die sondeval verloor het. Die belangrikste implikasie van hierdie siening is dat indien ons heerskappy oor die aarde het, ons ook by die bestuur daarvan, insluitende alle vorms van menslike regering, betrokke moet wees. Om dit te kan doen, moet ons in die geloof ‘n duidelike standpunt oor ons goddelike mandaat inneem. Ons moet ook by geestelike oorlogvoering betrokke raak om Satan van die mag en invloed te ontneem wat hy verkry het toe hy die gevalle Adam van sy godgegewe gesag beroof het.
Die Groot Opdrag (Matt. 28:18-20) word as ‘n inherente deel van die koninkryksmandaat beskou. Die siening word gehuldig dat daar van hele volke dissipels gemaak moet word en dat die heerskappy van Christus deur die kerk, wat sy liggaam is, oor die hele aarde beoefen moet word. Alle mense uit alle lae van die bevolking sal baat vind by die implementering van God se wette deur die kerk, wat die uiterlike manifestasie van sy koninkryk op aarde is.
Die belangrike vraag wat beantwoord moet word, is of hierdie visie in ooreenstemming met die aard en funksies van die kerkbedeling in God se ewige raadsplan vir die mens is. By nadere ondersoek word dit gou duidelik dat koninkryksteoloë al die seëninge, mag en goeie lewensomstandighede van die toekomstige koninkryksbedeling wat eers ná die koms van die Koning sal aanbreek, geneem en op die huidige kerkbedeling toegepas het.
Onderwys en opleiding. Baie klem word op geletterdheidsopleiding geplaas. Daar word ook aan mense sekere vaardighede geleer sodat hulle dit winsgewend kan bedryf. Verder word geriewe vir die opleiding van leraars en evangeliste vir die vinnig groeiende kerk geskep, want hulle is die belangrikste agente vir verandering in die samelewing.
Die wêreldbiddag. Hierdie dag, wat die eerste keer in Mei 2005 gehou is, neem dieselfde vorm as die Nuwe Era Beweging se “World-wide Healing Day” aan wat jaarliks op 31 Desember gehou word. Op dié dag probeer Nuwe Era ondersteuners om eenheid, vrede en harmonie op aarde te bevorder deur op dieselfde tyd almal daarvoor te mediteer. Die wêreldbiddag is ‘n poging om ’n nuwe Pinkster te weeg te bring, waarin die Heilige Gees opnuut op aarde uitgegiet sal word om ‘n wêreldwye beweging vir die manifestering van God se koninkryk aan die gang te sit. Die gesamentlike aard van hierdie aktiwiteit is ook ‘n praktiese uitdrukking van die ekumeniese bande en toekomstige vereniging van alle Christelike kerke in ‘n wêreldstruktuur.
Eenheid. Gesamentlike pogings deur kerke op die plaaslike vlak is net die vroeë begin van ‘n ekumeniese beweging op die nasionale vlak, en dit sal uiteindelik op ‘n wêreldvlak by die post-denominatiewe wêreldkerk eindig. Die gesag wat in die ontluikende stadskerke en die wêreldkerk gesetel sal wees, is die hoofdoel van koninkryksteologie. Dit het ‘n duidelike humanistiese konnotasie omdat die mensdom daardeur bemagtig word om die bepaler van sy eie lotgevalle te word. Kerke wat nie met hierdie visie saamstem nie, behoort nie eers op die plaaslike vlak by ekumeniese aktiwiteite betrokke te raak nie.
Programme om armoede en lyding te verlig, word nie in hierdie beweging as aktiwiteite gesien wat aanvullend tot evangelisasie of die pogings van regerings is nie, maar as die basiese taak van die kerk. As gevolg van hierdie beskouing word die skaars hulpbronne van die kerk nie vir evangelisasie gebruik nie, maar vir die befondsing van humanitêre projekte.
Onderwys en sosiale opheffing word ook nou as die taak van die kerk beskou, maar dit is nie so nie. Dit is in die eerste plek die verantwoordelikheid van siviele regerings.
Geen pogings word aangewend om geestelike misleiding teë te staan nie, en daar word ook geen “negatiewe” onderwerpe soos die Antichris en die komende verdrukking deur koninkryksteoloë bespreek nie. Alle “donker” profesieë word histories verklaar deur te beweer dat hulle reeds in die eerste eeu n.C. vervul is. Die eindtyd word slegs met die vinnige uitbreiding van God se koninkryk op aarde geassosieer, asook met groot herlewings en verreikende sosio-ekonomiese en politieke transformasie onder die leiding van die wêreldkerk en sy leiers. Die proses van rekonstruksie is in ooreenstemming met die beginsels van God se onvergelyklike koninkryk. Hulle leer dat wanneer Christus kom, die koninkryk op aarde reeds deur die kerk, wat die liggaam van Christus is, gevestig sal wees.
Die oorwegend fisiese aard van hierdie koninkryk verklaar die sterk beklemtoning van materiële veranderings in die wêreld en die swak beklemtoning van ons geestelike verhouding met Christus. Hulle wil veral praktiese veranderings in die wêreld na groter eenheid en ‘n beter lewe vir almal sien. Hulle die mening sterk toegedaan dat hierdie dispensasie op ‘n hoë noot sal eindig wanneer Jesus Christus na die aarde sal terugkeer om sy ewige koninkryk te vestig.
‘n Verdraaiing van die koninkryksmandaat. Die mandaat van Genesis 1:26 sluit nie beheer oor alle mense in nie – dit onderwerp net die natuurlike wêreld aan die gesag van die mens. Die ekologiese rampe wat die wêreld vandag bedreig, bv. die besoedeling van die atmosfeer en waterbronne, ontbosting en aardverwarming, is die regstreekse gevolge van die mens se misbruik van sy heerskappymandaat. Die heerskappy wat aan Adam en sy nageslagte gegee is, is nie met die sondeval beëindig nie en hoef dus nie deur Christus aan hulle teruggegee te word nie. In Jesus Christus word almal wat glo, weergebore en geestelik lewend gemaak (Rom. 5:12-17). Dit herstel nie ons heerskappymandaat oor die natuur nie, maar verleen aan ons die regte geestelike motivering om ons natuurlike hulpbronne op ‘n meer verantwoordelike manier te bestuur.
‘n Verdraaiing van die koninkryksbegrip. Christus het duidelik aangedui dat sy koninkryk ‘n geestelike koninkryk is wat nie van hierdie wêreld is nie (Joh. 18:36). Om dié rede kan dit nie nou fisies in die wêreld waargeneem word nie aangesien dit in die harte van ware gelowiges gevestig is (Luk. 17:20-21). Dit beteken nie dat Christus se koninkryk nooit fisies in die wêreld gevestig sal word nie – dit sal inderdaad, maar eers ná die wederkoms van Jesus Christus. Hy sal as die Koning van die konings kom (Op. 19:16), die duiwel laat vang en in ‘n bodemlose put toesluit (Op. 20:2-3), en dan saam met sy heiliges regeer (Op. 5:9-10; 20:6). Hierdie regering kan nie tydens die fisiese afwesigheid van die Here Jesus ingestel word nie, omdat Hy terug moet wees om sy vyande te verdelg, die troon van Dawid in Jerusalem te herstel en die wêreld daarvandaan te regeer (Hand. 15:16-17).
‘n Verdraaiing van ons werksetiek. Die werke van die koninkryksgroep is hoofsaaklik van ‘n sekulêre aard. Hulle sien dit as hulle belangrikste taak om die wêreld in terme van koninkryksbeginsels te rekonstrueer. Dit behels meesal humanitêre werke wat van ‘n sosiale, ekonomiese, politieke of mediese aard is. Hulle verwys net in ‘n sekondêre sin na evangelisasie en die geestelike groei van mense. “Wat sal dit ‘n mens baat as hy die hele wêreld win en aan sy siel skade ly?” (Mark. 8:36). Belangrik soos wat die daaglikse behoeftes van mense mag wees, moet ons nie slegs hierin voorsien nie omdat dit geen ewigheidswaarde het nie. Paulus sê: “As ons net vir hierdie lewe op Christus hoop, dan is ons die ellendigste van alle mense” (1 Kor. 15:19). Ons belangrikste verwagting en voorbereidings vir ‘n beter toekoms moet op die belofte van die opstanding en die ewige lewe in die hemel gefokus wees.
‘n Verdraaiing van eindtydse profesieë. Daar is ‘n algemene ontkenning onder koninkryksteoloë van ‘n verslegtende wêreld aan die einde van die kerkbedeling, as ‘n voorspel tot die verdrukking en die openbaring van die mens van sonde. Hulle aanvaar nie die feit van ‘n groot afval in die laaste dae (2 Thess. 2:3) en ‘n geweldige toename in boosheid nie (Matt. 24:12; 2 Tim. 3:1-5; Op. 22:11). In plaas van hierdie Bybelse scenario bevorder hulle die beskouing van ‘n verenigde en vreedsame wêreld onder die beheer van die herleefde kerk van die eindtyd. Hulle weier om enige stellings te maak waardeur die mensgemaakte ekumeniese bande wat die Christendom aanmekaar hou, in gevaar gestel sal word. Godsdienstige misleiding word nie ondersoek en uitgesuiwer nie, omdat dit aan sekere van die deelnemende kerke in die ekumeniese beweging aanstoot sal gee. Om hierdie rede word leerstellige suiwerheid nie nagestreef nie, en word die deur baie duidelik ook wyd vir verleidende geeste en leringe van duiwels oopgelaat (1 Tim. 4:1). Niks word oor die opkoms van die Antichris en sy wêreldwye voorbereidings vir die slag van Armageddon gesê nie, omdat dit nie by hulle koninkryksvisie vir die wêreld inpas nie. Hulle kan net aan die wêreld die valse hoop van ‘n mensgemaakte Utopia bied.
Die koninkryk van God sal eers fisies gemanifesteer word wanneer Christus kom: “En die sewende engel het geblaas, en daar was groot stemme in die hemel wat sê: Die koninkryke van die wêreld het die eiendom van onse Here geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid” (Op. 11:15). Die duiwel sal gebind wees sodat hy die nasies nie meer sal kan verlei nie (Op. 20:3). Dan, en dan alleen, sal hele nasies die Here dien: “En in dié tyd sal hulle Jerusalem noem die troon van die Here, en al die nasies sal daarheen saamkom vanweë die Naam van die Here in Jerusalem; en hulle sal nie meer wandel na die verharding van hul bose hart nie” (Jer. 3:17).
Wanneer Satan van al sy magte en bose vestings in die wêreld gestroop is, sal omstandighede bestaan waarin hele stede en hele nasies die Here tydens sy duisendjarige vrederyk in Jerusalem dien (Sag. 8:20-22; Jes. 2:2-4). Dit is egter nog in die toekoms. In die huidige bedeling moet ons skyn soos ligte te midde van ‘n krom en verdraaide geslag (Fil. 2:15). Ons is burgers van ‘n hemelse koninkryk en ons wag vir die spoedige koms van die Koning om sy koninkryk op aarde te openbaar (Fil. 3:20-21).