(Opmerking van die redakteur: Alhoewel hierdie artikel gerig is op u verhouding met u kinders, is dit ook baie toepaslik op verhoudings en kommunikasie met volwassenes in u huishouding en gesin. Die ondertitels van die artikel bied op sigself goeie riglyne vir gelukkige volwasse verhoudings.)
Elke dag as my dogters uit die skoolbus klim, probeer ek daar wees. En met 'wees daar' bedoel ek, wees so goed as moontlik ten volle teenwoordig, laat my bekommernisse van die dag af los, fokus myself en raak kalm in my liggaam. Ek gee elkeen 'n groot drukkie en ek sê vir hulle: "Ek is so bly om jou te sien!" En ek is regtig. Ek wil hê dat elke dogter moet weet dat sy my wêreld regtig verlig en dat ek daar is vir haar.
Nadat hulle 'n rukkie saam met ons bure naby die bushalte gespeel het, stap ons saam huis toe. Ek weet dat die sterkte van ons verhouding lê in hierdie klein oomblikke en in die ritmes en rituele wat elke dag vorm.
Opsigtelike ouerskap gaan nie oor 'n tegniek om 'n resultaat te skep nie, maar om 'n liefdevolle opbou verhouding vir lewe. Ons verbonde verhoudings is die enigste manier om gewillige samewerking aan te kweek. Kinders wil ons behaag as hulle met liefde, deernis, respek behandel word - en wanneer hul eie stresvlakke nie te hoog is nie.
Hoe kweek jy daardie sterk verband en handhaaf jy balans in hul dae? Bewustheid meditasie, ontwapening van u snellers, liefdevolle vriendelikheid, reflektiewe luister, ek-boodskappe en opmerklike probleemoplossing vorm 'n padkaart vir 'n sterk verhouding. In hierdie hoofstuk vertel ek ander gewoontes wat u kontak met u kind sal versterk en u vreedsame huis sal ondersteun.
Kweek verbinding bewustelik
Die verhouding wat ons met ons kinders het, is die gom wat ons bymekaar hou. Dit is waarlik die grondslag van die opvoeding van 'n goeie mens. Bewustheid en selfbejammering kom voorop om ons te begrond - sodat ons daardie liefde kan verbind en wys.
Hoe meer ons kinders ons onvoorwaardelike liefde ervaar, hoe veiliger en meer ontspanne voel hulle. As hulle die liefde in ons oë sien, voel hulle hulle waardeer en waardeer hulle ons. Hulle voel vertroue en vertrou ons terug.
Al hierdie liefde skep 'n positiewe terugvoerlus wat ouerskap mettertyd vergemaklik. Ons kan sterk verhoudings skep deur doelbewus ons tyd en aandag te spandeer om 'n liefdevolle verbintenis aan te kweek.
Verbind met fisiese aanraking
Onlangs was my agtjarige dogter kwaad vir my, en daar was niemand anders om haar te vertroos nie. Sy snik. Toe ek na haar toe gaan, sê sy: "Gaan weg!" Ek het gebly en agter haar gaan sit om haar saggies terug te vryf. Alhoewel haar probleem by my was, het hierdie liefdevolle aanraking haar gerusgestel en het sy uiteindelik in my skoot geklim. Snuggling het haar gehelp om haar gevoelens te kalmeer en te reguleer.
Om aangeraak te word en iemand anders aan te raak, is fundamentele maniere van menslike interaksie. Positiewe fisieke aanraking is 'n kragtige manier om liefde, sorg en besorgdheid oor te dra. Drukkies, soentjies en knuffels verseker kinders van ons teenwoordigheid, verminder hul reaksie op stres en help hulle om hul eie emosies te reguleer.
Hoeveel liefdevolle aanraking moet ons bied? Die 'moeder van gesinsterapie', Virginia Satir, het beroemd gesê: 'Ons het vier drukkies per dag nodig om te kan oorleef. Ons het agt drukkies per dag nodig vir onderhoud. Ons het twaalf drukkies per dag nodig om te groei. ' So inderdaad, so gereeld as moontlik. As u kind jonger is, moet u baie drukkies en knuffels gebruik, en hy wil dalk steeds naby bly as hy ouer word. Alhoewel dit selde is dat ek nou hande vat met my elfjarige, sal sy gereeld in my leun vir daardie hegte, fisieke geneentheid.
Knuffels en drukkies is lewensnoodsaaklike en noodsaaklike vorme van fisieke aanraking waarop kinders floreer, maar het u geweet dat ru en stoei ook goed is vir kinders? Laurence Cohen, sielkundige en speelkenner, vertel ons dat aggressiewe, fisieke spel kinders kan help om hul gevoelens uit te druk, impulsbeheer te leer en vertroue op te bou.
Hoe maak jy 'n ruwe stukkie? Hy gee 'n eenvoudige verduideliking vir ouers in sy boek, Speelse Ouerskap (2001, 101): "U sê: 'Laat ons worstel!' Sy sê: 'Wat is dit?' U sê: 'U probeer my vaspen met al u krag en probeer my op my rug kry met albei my skouers op die vloer. Of u probeer by my op die bank verby kom, maar u kan nie rondsluip nie; u moet al u krag gebruik om verby my te gaan. '
Roughhousing help kinders om fisies op 'n aktiewe manier met ons in verbinding te tree en sodoende van hul energie af te verbrand. Dit bou kinders se fisieke krag en kreatiwiteit op en verbind ons fisies en emosioneel met hulle. Onthou net die volgende reëls oor die huisvesting: let op, laat u kind wen (meestal) en hou altyd op as iemand seergemaak word. Net soos met kielie, as 'n kind sê stop, stop dadelik. Dit leer ons kinders dat hul liggaam respek verdien en dat hulle in beheer is van hul eie liggaam.
Of dit nou stoei, knuffel of drukkies is, maak doelbewus kontak met u kind. Aanraking is kalmerend en help kinders om hul emosies te reguleer. Dit is 'n uitstekende manier om u verhouding sterk te hou.
Verbind met Play
Baie van ons besige volwassenes (ook ek!) Het weerstand daarteen om op die vloer te gaan en met ons kinders te speel. Kan hulle nie maar alleen speel nie? Die idee van Candy Land laat my hardloop en wegkruip. Ja, kinders kan en moet onafhanklike speeltyd hê, maar ons moet ook tyd neem om in hul wêreld in te gaan.
Speel is die geldeenheid van kinderjare. Kinders moet speel soos hulle lug en water nodig het. Dit help hulle om die wêreld te verstaan, seer te genees en vertroue in hul vermoëns te ontwikkel. As ons op 'n speelse manier met ons kinders kontak maak, vul ons hul koppies weer met liefde, aanmoediging en entoesiasme. Boonop help dit ons letterlik en figuurlik om 'los te word', wat ons dalk nodig sou hê!
Om ja te sê om met u kind te speel, hoef nie swaar te wees of baie tyd in beslag te neem nie. In werklikheid is kinders dikwels na 'n kort rukkie gereed om aan te gaan. Stel 'n timer vir tien minute en duik die hele tyd heelhartig in. Beskou dit as 'n 'speel meditasie' en oefen om ten volle teenwoordig te wees en let op wanneer u gedagtes dwaal en oordeel. Oefen om met vriendelikheid en nuuskierigheid aan u kind aandag te gee. Speel gee jou 'n wonderlike geleentheid om uit te vind wie jou kind vandag is - om hierdie mens opnuut te ontdek.
Onthou jy nie hoe om te speel nie? Volg net u kind se leiding - gee haar tydelik die krag waarna sy smag in 'n wêreld waarin sy meestal magteloos is. Dikwels sal u rol minimaal wees. U kan die gehoor wees vir 'n skit of 'n dans. U kan net totsiens waai en spot met dramatiese trane as u kind maan toe gaan. U kan ook speel deur simpel te wees en u kind te laat giggel. Om voor te gee dat hy struikel of val, is vir die kind skreeusnaaks. U kan u kind 'spesiale tyd' gee, soos hieronder beskryf.
Ongeag watter vorm u toneelstuk aanneem, oefen om ten volle aanwesig te wees. Oefen om hierdie tyd te waardeer, in die wete dat dit vlugtig is namate u kind groei en meer onafhanklik word.
praktyk: 'Spesiale tyd'
Spesiale tyd is 'n manier waarop ons kinders kan gee waarna hulle smag: 100 persent van ons aandag sonder enige afleiding. Die uitgangspunt is dat u u kind die voortou laat neem (terwyl u hom veilig hou), en dat u instem om vir enigiets gereed te wees.
Ouers wat hierdie oefening aanpak, sien dikwels beduidende positiewe veranderinge in hul kind se gedrag. Hoekom? Omdat dit die noodsaaklike verband opbou.
Kondig spesiale tyd aan. Sê vir jou kind: 'Ek speel tien minute lank wat jy wil speel. Die enigste dinge wat ons nie kan doen nie, is om skerms te lees of te gebruik. Wat wil jy speel? "
Stel 'n timer in. Tien minute is wonderlik, maar vyf minute sal doen. Probeer twintig minute na 'n rukkie en kyk hoe dit voel. Special Time het grense nodig om aan te dui dat die reëls nie dieselfde is as in die gewone lewe nie.
Laat u kind lei. Sit gedurende hierdie tyd u skelmheid, u voorkeure, u bekommernisse en u oordeel opsy, en laat u kind die ding probeer wat u oor 'n miljoen jaar nie sou kies nie. As hy wil hê jy moet hom op 'n ou skateboard heen en weer trek totdat hy omval, en weer, weerstaan ​​om hom te "leer" hoe om te skaats, beskou dit as jou oefensessie vir die dag en maak dit lekker.
Weerstaan ​​die drang om u kind te beoordeel of te evalueer. Moenie beheer neem of u eie idees voorstel nie, tensy u kind dit vra.
Weerhou u foon. Daag net op en gee u kind die geskenk om gesien en erken te word. Wees so goed as moontlik ten volle teenwoordig.
Beëindig die spesiale tyd wanneer die timer klink. As u kind woedend is of ontsteld is, bied hom dieselfde empatiese luister as wat u sou doen vir enige ontstelde gevoelens.
Spesiale tyd is 'n manier om daardie noodsaaklike deposito's in u verhoudingsbankrekening te plaas. Sommige ouers bied spesiale tyd elke dag of 'n paar keer per week aan. Probeer dit en kyk hoe u kind reageer.
Verbind deur saam te werk
Kinders wil al die dinge wat volwassenes doen, kan doen. Moedig dit aan! Kinders kan en moet in die daaglikse lewe saam met ons werk. Dit kan begin met 'n stewige stoelgang in die kombuis sodat ons kinders die aartappels kan was en wortels kan skil. Baie jong kinders kan morsstukke opvee, die servette uitsit, die kat help voed, ensovoorts.
Namate hulle groei, moet hul verantwoordelikhede ook groei. Wanneer kinders bydra tot die gladde werking van die huis, bevorder dit hul gevoel van bekwaamheid, wat bemagtigend is. Dink aan u kind as deel van u gesin se "span".
Trouens, navorsing het getoon dat 'n kind wat take doen, 'n groter kans op sukses later in sy lewe het! Dr Marilynn Rossman, professor in gesinsopvoeding aan die Universiteit van Minnesota, het gekyk na gegewens uit longitudinale studies om te kyk na 'sukses' wat gedefinieër word as om nie dwelms te gebruik nie, om goeie verhoudings te hê, om opleiding te voltooi en om in 'n loopbaan te begin.
Sy het tot die gevolgtrekking gekom dat die suksesvolste kinders het take op drie tot vier jaar oud begin doen, terwyl diegene wat tot hul tienerjare gewag het om take te begin doen, minder suksesvol was. Die psigiater Edward Hallowell sê dat take 'n soort "kan-doen-wil-doen-gevoel" skep wat jong volwassenes met 'n gevoel van bekwaamheid bevorder (Lythcott-Haimes 2015).
'N Leeftyd van vermoë en verantwoordelikheid begin met die feit dat u die tyd neem om aan te sluit deur saam te werk. Verwag (en dring daarop aan) dat u jongeling sy deel doen, wetende dat u hom lewensvaardighede leer as u hom leer hoe om die wasgoed te was en die bed op te maak.
Verbind met mondelinge aanmoediging
Positiewe woorde van bemoediging laat ons kinders weet dat ons in hulle glo en dat hulle in hul hoek is. In plaas daarvan om volwassenes te word met ma of pa se kritiese stem in hul koppe, kan ons kinders woorde van ondersteuning en vertroue gebruik om hulself te motiveer en positiewe gedrag te versterk.
In plaas van 'Goeie werk', gebruik ek-boodskappe om u kind eerlik en beskrywend te prys. Wees spesifiek in u aanmoediging in plaas van vae, algemene woorde: "Toe u die fiets probeer, al was dit eng, het ek u moed baie waardeer." Hier is 'n paar ander frases wat verbinding kan skep deur aanmoediging:
Dankie vir jou vriendelikheid.
Ek waardeer regtig hoe hard u daarvoor probeer het.
Wat jy gedoen het, was baie vrygewig.
U het enorme krag getoon in die hantering van hierdie uitdaging.
Ek hou van u gevoel van skeptisisme!
Jou verbeelding is wonderlik!
Dankie dat u my daaraan herinner het hoe lekker dit is om speels te wees.
'N Warm, positiewe verbintenis is die brandstof vir 'n samewerkende verhouding met u kind. As u doelbewus, bewustelik verbind, plaas u deposito's in u bankrekening in u verhouding - wat later onvermydelike onttrekkings moontlik maak. Positiewe fisieke aanraking, speel, saamwerk en lofprysing is maar net 'n paar van die vele maniere waarop u kan skakel.
Maak seker dat u kind weet dat u haar sien, haar gereeld hoor en liefhet. Dit sal u verhouding versterk deur die onvermydelike moeilike tye wat die lewe meebring.