wat vir die diepte sê: Verdroog! en jou riviere sal Ek laat verdroog; Geen klankbord. Deesdae gebruik ek ‘n kollega of twee as klankbord. Nou ja, toe. Via ‘n skakel op die Poetry Foundation se webblad land ek op die weblog Wonkette waar ek ‘n berig oor Jimmy Carter as digter van erotiese verse raaklees. Ook Andries Bezuidenhout bring hulde aan die slagoffers in ’n gedig op Versindaba. (http://versindaba.co.za/2009/08/04/stillewe-nuwe-gedig/). Seker die dat hy nie die hensoppers wat my gevange geneem het kon peil nie, want hy het gedink dis sy eie mense. ‘n Mens besef nie dat dit hensoppers is totdat dit te laat is nie. Om te vertaal is in die eerste plek om keuses uit te oefen en ons het wel diep en deeglik besin oor die mate waarin ons in die vertalings aan die oorspronklike vorm en rym wil uiting gee. ’n Eerste vraag was: indien ’n mens Houellebecq se gebruik van die klassieke Franse aleksandryn in Afrikaans wil weergee, sal ’n mens dan van ’n “klassieke” Afrikaanse vorm soos die jambiese vyfvoetige versreël gebruik maak?