Gedagte vir die dag: Ek weet U weet | Maroela Media
Skep vir my 'n rein hart, o God, vernuwe my gees en maak my standvastig (Psalm 51:12)
Ons is op die vooraand van die eerste Sondag in Lydenstyd, en Dawid se lyding oor sy eie sonde speel hier voor ons af. Dit is 'n veelseggende psalm dié. Hoor dan: "Ja, my oortredings ken ek …"
Selfinsig, sê hedendaagse geleerdes, is 'n voorvereiste vir verandering. Jy moet eers met jou eie mond kan sê hoe jy drooggemaak het voordat die genesingsproses kan begin. Erken eers gister se vergrype; gryp dán die nuwe moontlikhede aan. Ons hoor dit alles hier.
Selftoegediende wonde bring baie pyn, veral ook omdat dit gewoonlik 'n hele ruk duur voordat die lydende agterkom dat die seer die gevolg van sy of haar besluite was. Dat niemand anders die skuld daarvoor gegee kan word nie. Hierdie psalm se opskrif verwys tog ook na die konfrontasie wat die koning met die profeet Natan gehad het. Bybellesers sal uit 2 Samuel 12 onthou hoe lank dit geduur het voordat Dawid die kloutjie by die oor kon bring.
Maar in dié intieme belydenis hoor ons meer as 'n pynlike selfkastyding; ons sien ook 'n knie wat voor die Here buig. Ons hoor die verleë stem: "Skep vir my 'n rein hart, o God …" Ons hoor genadiglik ook die duidelike afwysing van moontlike teenprestasie: "'n Offer vra U nie …"
Nee, die klem is op Hom, die vergewende, handelende God. Die Een wat asseblief tog moet skoonmaak, opruim en 'n nuwe begin moet moontlik maak.
Want dit is die vernaamste kenmerk van gelowiges se lyding oor hul eie sonde: Dit speel voor hul Here se oë af. Die afstand tussen skulderkenning, belydenis, vergifnis en herstel is dus genadiglik bitter kort.