Die waarheid oor oesters - Feite
Strokiesprente Nuus Ongekategoriseer Eksklusief Televisie Resensies Privaatheidsbeleid Resepte Inspirasie Name
Die waarheid oor oesters
Oesters. Hou van hulle of haat hulle (of miskien het u nie die moeite gedoen om dit te probeer nie), dit lyk asof hulle oral is, met gretigheid oesteriete om kroeë en restaurante (dollar-oesters, iemand?) in te pak om hierdie nuuskierige klipperige hande in die hande te kry, geslagsveranderend klein wesentjies uit die troebel dieptes. Ja, mense staan ​​in rye om hierdie suiers te eet terwyl hulle rou is steeds lewend . Hierdie tweekleppige weekdiere (neefs aan mossels, kammossels en mossels) het 'n groot rol gespeel in die wêreldgeskiedenis, met oesters wat deur die eeue heen gewaardeer is as boumateriaal, vrugbaarheidshulpmiddels, skatte, afrodisiacs, ekonomie-bouers, redders van die omgewing en, van natuurlik, kos. Maar wat is die regte saak? Verdien oesters hul hoë status? Kom ons ondersoek die waarheid oor oesters.
Wie het eers oesters geëet?
'Hy was 'n dapper man wat eers 'n oester geëet het.' So gesê Jonathan Swift , Ierse skrywer en satirikus van Gulliver's Travels roem. Maar Swift het waarskynlik nie besef hoe lank mense die lastige tweekleppige mense geniet het nie. Die verbruik en gebruik van oesters dateer uit antieke tye, met bewys dat Suid-Afrikaanse grotmanne so lank as 164 000 jaar gelede die versamelde lekkernye bymekaargemaak en geniet. Ondersoek van sommige prehistoriese Australiese middens ('n kombuisvullishoop van 'n stad) bevat 'n groot aantal oesterskulpies van tot tien duisend jaar oud, wat daarop dui dat die oesters in die ontluikende samelewings ook voedingswaarde het.
Dit was 97 v.C. wanneer die Antieke Romeine het oesterboerdery, of akwakultuur, eers 'n kans gegee. 'N Romeinse landdros met die naam Orata het besluit dat hy so weeksaam was vir die weekdiere dat hy dit self wou verbou en sy tou-oes tot die beste oesters in heel Rome verklaar. Sy glorie het nie lank geduur nie - Romeine het hulle gevoelens gou gewend aan oesters wat uit die ou Brittanje ingevoer is. Oesterverbouing het egter die aardbol bestorm, met die antieke kulture van Japan, Griekeland en China almal help om die oesterboerderypraktyke wat vandag nog gebruik word, te skep.
Oesters en die stad
Van die 1600's tot die vroeë 1900's, New York Stad was die onbetwiste oesterhoofstad van die wêreld. Die stad se onderste Hudson-rivier was eens bevolk met 350 vierkante kilometer volop oesterriwwe, wat na raming meer as 50 persent van die oesters ter wêreld bevat het. Die wêreldbekende oesters wat uit hierdie beddens van Manhattan kom, was so sappig en groot dat die skrywer William Thackeray beroemd opgemerk dat hulle eet 'soos 'n baba eet'. Die bekostigbare parmantige weekdiere was geliefd onder armoede en welgevalle, en byna oral beskikbaar - straatverkopers, vaartuie, damesklubs, oesterkelders en selfs luukse restaurante, met die tony Delmonico gekrediteer met die eerste oesters rou op die halwe dop bedien.
Oesters het baie meer vir die inwoners van Nieu-Amsterdam beteken as net 'n smaaklike ete. Oesterskulpe toe dit fyngemaak en verbrand is vir kalkpasta, het dit so 'n belangrike hulpbron geword dat baie huise die skulpe in hul eie kelders verbrand het om handig te bly vir aanbouings en herstelwerk aan die huis. Die finansiële distrik se gepaste titel Pearlstraat is vernoem na die oestermiddels wat daar agtergelaat is deur die inheemse Lenape-mense wat eens in New York gewoon het. Dit is uiteindelik letterlik met oesterskulpies geplavei.
In 1927 is die laaste oesterrif in New York amptelik gesluit. Oor-oes, ongebreidelde besoedeling en die vernietiging van oesterbeddings as gevolg van stortingsterreine het alles daartoe bygedra dat hierdie eens magtige oesterryk heeltemal vernietig is. Die oesters wat in die New York-hawe woon, bly giftig tot vandag toe. Mark Kurlansky , skrywer van Die Groot Oester , geknak, ' Die geskiedenis van oesters in New York is 'n geskiedenis van New York self - sy rykdom, sy krag, sy opgewondenheid, sy hebsug, sy onnadenkendheid, sy vernietigendheid, sy blindheid en - soos enige New Yorker jou sal vertel - sy vuilheid. '
Is oesters regtig 'n afrodisiacum?
Van al die voedsel wat gesê word dat dit X-gegradeerde neigings wek, het niemand miskien so 'n wellustige status soos die nederige oester nie. Van vroeg af het mense oesters vereer as vrugbaarheids- en libido-hulpmiddels vanweë hul onteenseglike ooreenkoms met sekere dele van die vroulike anatomie. Oesters geniet trouens so 'n bekende geskiedenis van romantiese verleiding dat daar gerugte is dat die beroemde Venesiese minnaar Casanova homself sou hulle deur die dosyn laat sak om sy verdieping in die slaapkamer verder vas te maak. Maar is die eise waar? Is oesters werklik 'n afrodisiacum?
Wel, moenie daardie Viagra nog net uitgooi nie. Die wetenskap bly slap oor hierdie onderwerp, met die FDA en handhaaf hul gemoedstoestande dat daar geen voedsel bevat wat afrodisiese eienskappe bevat nie. Dit het nie opgehou nie Amerikaanse en Italiaanse wetenskaplike spanne egter, uit die bepaling dat sommige weekdiere inderdaad hoë vlakke van aminosure bevat wat na bewering die libido verhoog. 'Ja, ek dink hierdie weekdiere is afrodisiacum,' het die navorser George Fisher van die Barry-universiteit gesê. Ons sal kry wat hy het.
Is oesters goed vir jou?
Oesters spog met a wye verskeidenheid voedingstowwe in elke porsie, insluitend 'n hoë konsentrasie van die essensiële mineraal sink. Dit kan 'n ander idee wees waarom oesters as 'n afrodisiacum beskou word. Sinktekorte by mans kan lei tot erektiele disfunksie en kan selfs impotensie veroorsaak, terwyl die tekort by vroue kan die menstruele siklus onderbreek en die produksie van lewensvatbare eiers in die liggaam benadeel. Voeg 'n hoë vlak van vitamien D, kalsium, B12, koper, yster, kalium en die Omega 3-vetsure by wat u brein en hart aanbid, en u het nog 'n voedingskrag wat in een klipperige tweekleppie toegedraai is. Nog 'n bonus? Oesters bevat baie proteïene, maar baie laag in vet en kalorieë , wat hulle 'n gunsteling van verslankers en fynproewers maak.
Oesters en die omgewing
Oesters is nogal ongelooflike klein wesens en het 'n wonderlike uitwerking op die omgewing waarin dit groei. Oesters is filtervoerders , wat beteken dat hulle voedsel uit die water om hulle trek, stikstof en besoedelingstowwe uitfilter en die kwaliteit van die water aansienlik verbeter. Een volwasse oester kan tot 50 liter water per dag filter, dus sommige oesters word gebruik om besoedelde waterweë regoor die VSA op te ruim. Oesterriwwe bied ook erosiebeskerming aan kuslyne, sowel as habitatte vir baie visse en skulpvis spesies.
Die akwakultuurbedryf (veral salm- en garnaalboerderye) het onder skoot gekom weens die negatiewe impak daarvan op die omgewing, maar nie oesterboerdery . Oesters produseer nie dieselfde afvalprodukte as ander gewilde gekweekte seekos nie, wat beteken dat oesterboerdery 'n volhoubare en omgewingsgesonde onderneming is. Rowan Jacobsen , skrywer van A Geography of Oysters: The Connoisseur's Guide to Oyster Eating in North America , sê, 'Oesters is ook nie bloot avatars van hul omgewing nie. Hulle help om dit te skep. Wetenskaplikes verwys na oesters as ekosisteem-ingenieurs omdat dit die sleutel is tot die instandhouding van riviermondings met stabiele bodem, helder water en 'n bloeiende lewensweb. Die ondersteuning van volhoubare oesterproduksie help om die voortsetting van die gemeenskap te verseker. '
Maak oesters regtig pêrels?
Ja, oesters maak pêrels , maar nie dieselfde oesters as wat jy eet nie. (Dit is goeie nuus vir almal wat bekommerd is om perlemoen per ongeluk met 'n oesterskiet af te suig.) Dit behoort tot 'n heel ander biologiese familie van weekdiere. Pteriidae familie wat ons die gewaardeerde oseaankruie gee. Ook bekend as veer-oesters vanweë hul pluizige voorkoms, is die skep van pêrels van pêrelysters eintlik 'n verdedigingsmeganisme. Wanneer 'n vreemde voorwerp die binneste heiligdom van sy dop binnedring, reageer die oester deur 'n vloeistof met die naam nacre vry te stel wat die ongenooide indringer oor jare herhaaldelik bedek, wat 'n natuurlike pêrel tot gevolg het. Die proses is dieselfde vir gekweekte pêrels: 'n pêrelboer plaas eenvoudig (en fyn!) 'N klein voorwerp in 'n pêrel-oesterskulp en wag dan twee of drie jaar terwyl die geïrriteerde oester werk.
Amerikaanse oesterliefhebbers het toegang tot meer as 100 soorte pienk tweekleuriges, maar jy sal verbaas wees om te weet dat hulle almal van net af kom vyf soorte oesters . Dit is reg, elke oester wat u tot dusver aan die buitekant geniet het, was waarskynlik 'n Stille Oseaan, Oostelike (of Atlantiese), Kumamoto, Olympia of Europese plat oester. Oesters kry egter tot groot vreugde van oesterkenners smaak- en tekstuurnuanses uit die waters waarin hulle groei en die manier waarop hulle verbou word (dit word soms ' meroir '), wat lei tot verskillende soorte wat dikwels na hul oorsprongswater genoem word.
Stille oesters - soos die van Fanny Bay - is die gewildste oestersoort. Hulle is oorspronklik vanaf die Asiatiese Stille Oseaan na die VS gebring en word ook Japannese oesters genoem. 'N Ander Japannese invoer, die Kumamoto, is so gewild dat dit gewoonlik net sy spesienaam genoem word, alhoewel 'n goeie oesterkroeg jou steeds sy oorsprongswater sal laat weet. Kumos groei stadig.
Die Atlantiese oester is een van slegs twee van die oestersoorte wat inheems in Noord-Amerika is, en is moontlik die gewildste op restaurant-spyskaarte, en dit bevat die variëteite Wellfleet, Malpeque en Blue Point. Daar is lank gedink dat die Amerikaanse neef van die Atlantiese oester, die Olympia-oester, uitgesterf het, maar 'n bestand wat in die Noordwes van die Stille Oseaan ontdek is, het die spesie suksesvol laat herleef.
Uiteindelik is Europese plat oesters, soms Belons genoem (alhoewel die naam tegnies slegs vir oesters uit Bretagne, Frankryk, gebruik moet word) 'n oesterliefhebber se droom. Dit is ook die moeilikste om by te kom.
Hoe om rou oesters te eet
Wil jy dus rou oesters probeer? As u 'n eerste beginner is, beveel ons aan dat u begin by 'n onderneming wat spesialiseer in rou seekos. As u 'n bordjie sien wat sê 'rou bar' of as 'oester' in die titel van die restaurant staan, is u op die regte pad. Sit direk aan die kroeg, sodat u 'n gesprek met u bediener of die inwoner kan voer. Vra oor die variëteite wat daardie dag beskikbaar is. Oesters word dikwels per stuk verkoop, so gaan voort en vra vir 'n voorbeeld van die dagaanbod. Twee van vyf of ses verskillende soorte oesters bied u die geleentheid om regtig te beoordeel wat u proe en wat u verkies. U sal waarskynlik beskrywende woorde hoor rondgooi wat u kan herinner aan 'n wynproe — woorde soos 'liggaam', 'soetheid', 'soutgehalte', 'aroma', 'skoon', 'romerig' of 'rokerig'. Dit beskryf geurskakerings wat direk verband hou met die oestersoort en die oorsprongswater, of meroir.
U oesters sal waarskynlik op 'n ysbed bedien word, saam met 'n paar begeleidings soos mignonettesous , skemerkelkiesous, peperwortel en suurlemoen. Gebruik hierdie toevoegings spaarsamig, anders kan u die oester se regte smaak heeltemal verdoesel. As u gereed is om in te grawe, kan u op die ses S-oesterproeë vertrou om u te lei, soos aanbeveel deur die oesterkenners van Op die halwe dop . Kyk: bestudeer die oester. Reuk: die oester moet soos die oseaan ruik, maar nie visagtig nie. Sluk: die oester moet baie sap of drank hê, met verskillende soutgehalte. Slurp: kantel die oestervleis soos 'n lepel in jou mond. Smaak: moenie die oester net heel insluk nie; kou dit 'n paar keer om die geure regtig te waardeer. Skulp: draai die dop om en plaas dit terug na die skottel.
Hoe om rou oesters te skud
Haai beginners, sit die mes neer! Dit is berug moeilik, sowel as reguit gevaarlik skud 'n oester . 'N Veel raadsamer manier om oesters tuis te geniet (tensy u 'n ware beroep is!) Is om oesters in hul dop te stoom, te bak of te braai. Hulle sal vanself oopmaak as dit behoorlik gaar is. As oesters nie gewilliglik langs hul maats oopgaan nie, beveel baie resepte aan om dit te gooi. Stink oesters of oop oesters wat nie toemaak as jy dit probeer toedruk nie moet beslis gegooi word .
As u regtig vasbeslote is om die regte tegniek om oesters te skud , Ons beveel aan dat u die instruksie inroep van 'n professionele persoon wat u kan lei in die gebruik van toepaslike toerusting, soos spesiale handskoene, 'n tang en 'n oestermes. Hierdie spesiale mes, met twee goed geslypte sye, word gebruik om die oester se sterk adduktorspier te sny wat die dop bymekaar hou, en dan die skulpe uitmekaar te sny, terwyl u die hand of die oester versigtig sny.
Moet u eers oesters in maande met 'n 'R' eet?
Hierdie idee bestaan ​​al sedert 1599, toe dit die eerste keer in 'n Britse kookboek . Eenvoudige advies om mense aan te gee om oesters in die warmer maande Mei tot Augustus te vermy. Gebrek aan verkoeling het dit waarskynlik 'n goeie idee gemaak, tesame met die feit dat wilde oesters in die somer kuit, wat die smaak en tekstuur van hul vleis onaangenaam beïnvloed.
As u nie oesters in die somermaande oes nie, kan oesterriwwe ook aanvul. In die moderne tyd maak hierdie ou gesegde egter nie regtig saak nie. Ons het verkoeling en die akwakultuurbedryf laat die oesters se paaiersiklusse dwarsboom, sodat hulle die hele somer kan aanhou verkoop. Terwyl wilde oesters wat in warm maande versamel word, steeds 'n hoër risiko vir voedselgedraagde bakterieë inhou, het kommersiële oestervisserye voorsorg om te verseker dat u goeie skulpvis kry.
Natuurlik hou oesters gewoonlik verband met hul rou verbruik, maar dit is net 'n druppel in die see in vergelyking met die oneindige maniere waarop hulle voorberei kan word. Die literatuur en die geskiedenis is in ooreenstemming met die oorvloed van verwysings na die oester se kulinêre bruikbaarheid oesterbredie aan oestertaart aan oester fricassee , om nie te praat van die bekende nie oesters Rockefeller , wat in 1899 in New Orleans geskep is en so genoem is vanweë sy ryk geur en spinasie-tint van rykdom.
Oestervulsel , wat in baie Amerikaanse huishoudings sinoniem met Thanksgiving is, is ook 'n ou oestergereg. Kookboeke dateer so ver terug as 1685 bevat resepte vir die mengsel van brood en weekdiere, miskien as gevolg van die kans dat mense van alle klasse waarskynlik toegang tot hierdie goedkoop en volop bestanddele gehad het. Dit lyk asof hulle jeuk na kreatiewe maniere om dit te gebruik.
Moet dit nie doen as u van stryk gebring word deur die idee van hierdie hartige vulsel met skulpvis nie. Die geur is 'n plesier met 'n umami en kan maklik gemaak word met geblikte oesters en hul sappe, drank genoem. Daar is geen definitiewe resep vir 'n oestervulsel nie; probeer dit dan by u eie gunsteling vulresep voeg, of pak dit aan vanaf Geur , gemaak in die New England-styl.
'N Liefde vir oesters, beide rou en gekook, is nie sonder die risiko nie. A skulpvis allergie (nie dieselfde as visallergie nie) is een van die strengste voedselallergieë en kan later in volwassenheid ontwikkel. Dit lyk asof simptome uit die niet kom en kan braking, korwe, piepende asem, swelling van die tong en diarree insluit. Die ernstigste gevalle kan anafilakse insluit, 'n keelverstramming wat die dood kan veroorsaak as dit nie dadelik behandel word nie.
Die meeste allergieë vir skulpvis hou verband met die skaaldierefamilie (kreef, garnale, krap), maar almal met 'n bekende skulpvisallergie moet by hul allergoloog gaan kyk of weekdiere veilig is om te eet. Alhoewel dit nie so algemeen is nie, is 'n allergie spesifiek vir weekdiere moontlik. 'N Klein persentasie van die bevolking is allergies vir tropomiosien , 'n spierproteïen wat in weekdiere soos oesters, perlemoen, mossels, kammossels en inkvis voorkom.
Oesters en bakterieë
Nie 'n allergie sweet nie? Wel, hou net daar vas voordat u die dollar-oesters wat u op happy hour vasgeval het, begin sluip. Oesters kan ook baie seldsame, maar nare, virulente bakterieë bevat Vibrio vulnificus . V. vulnificus Alhoewel dit buitengewoon ongewoon is, is dit steeds die grootste oorsaak van sterftes wat verband hou met die verbruik van seekos in die VSA, met die hoogste voorkoms in oesters wat gedurende die warmer maande in die waters van die Golfkus voorkom. Die infeksie word soms 'vleisetende bakterieë' genoem vibriose , is dodelik en kan onmiddellike simptome veroorsaak, insluitend buikpyn, diarree en braking.
Vibriose is veral gevaarlik vir diegene met aangetaste immuunstelsels , maar elkeen wat vermoed dat hulle met die bakterieë in aanraking gekom het, moet onmiddellik noodsorg soek, want dit kan vinnig dood word as dit nie behandel word nie. Alhoewel gevalle van vibriose tot dusver maar min was, glo sommige dat klimaatsverandering die aanwesigheid van die bakterieë, wat in warmer waters floreer, sal verhoog in ongeveer 50 persent van voedselgevalle.
Die beste manier om gevaarlike bakterieë te vermy, is om te verhoed dat u rou seekos eet. Koop u rou skulpvis by betroubare vishandelaars en restaurante, wat meer geneig is om oesters te verkoop wat 'n ontwateringsproses wat die oester van skadelike patogene reinig. Ten slotte moet u bedag wees op seekos van die Golfkus, veral in die somermaande.