Wat is die risiko van MIV van vaginale seks?
Veelvuldige kwesbaarhede verhoog risiko in mans en vroue
Vaginale seks is een van die primêre maniere waarop 'n persoon met MIV besmet kan raak. Dit is verantwoordelik vir baie van die byna 7.500 nuwe infeksies onder vroue elke jaar in die VSA en byna 1000 nuwe infeksies onder heteroseksuele mans.
Globaal is die figure selfs meer ontstel. Terwyl die seksuele oordrag van MIV in die VSA die grootste is onder gay en biseksuele mans (wat 63 persent van alle nuwe infeksies verteenwoordig), is heteroseksuele verreweg die wêreld wat die meeste geraak word.
Dit is veral waar in Afrika waar soveel as elke vier of vyf nuwe infeksies onder heteroseksuele is. In hierdie bevolkings is vaginale seks die oorheersende roete van infeksie.
MIV-risiko deur seksuele aktiwiteit
Wanneer MIV-risiko bespreek word, probeer mense om vas te stel watter tipe van seks meer riskant is. vaginale, anale of mondelinge. Vanuit 'n suiwer statistiese oogpunt word anale seks as die hoogste risiko-aktiwiteit beskou, met 'n 18-voudige groter risiko vir infeksie in vergelyking met vaginale seks.
Maar hierdie beoordeling is ietwat misleidend, ten minste vanuit 'n individuele perspektief. Terwyl vaginale 'n 'laer' risiko relatief kan stel, neem die syfers nie rekening met die manier waarop die siekte versprei word tussen mans en vroue of die kwesbaarhede wat sommige individue teen 'n baie hoë risiko vir infeksie plaas nie.
Oorweeg byvoorbeeld dat vroue oral van drie tot vier keer meer geneig is om MIV van mans te kry as andersom.
Of dat jong vroue baie meer geneig is om MIV te kry van haar eerste seksuele ontmoeting as 'n manlike vennoot.
Daarenteen is daar sommige mans wat baie meer geneig is om MIV te kry as ander. Studies het byvoorbeeld getoon dat onbesnedenes meer as twee keer so geneig is om MIV te kry ná vaginale seks as besnyde mans.
Kwesbaarheids wissel van individu tot individu, dus om te bepaal wat die werklike risiko van vaginale seks vereis 'n beter begrip van die faktore wat sommige vroue en mans groter risiko as ander plaas.
Kwesbaarhede wat MIV-risiko in vroue kan verhoog
Die risiko van MIV van onbeskermde vaginale seks is om verskeie redes hoër onder vroue. Vanuit fisiologiese oogpunt is die weefsels van die vagina (epiteel) baie meer vatbaar vir MIV as dié van die penis.
MIV kan deur hierdie weefsels beweeg wanneer die immuunstelsel die invallende virus herken en defensiewe selle (makrofage en dendritiese selle) bekend maak om hulle deur die voering te gryp en te vernietig. In plaas daarvan, MIV draai die tafel en aanvalle die baie selle (genoem CD4 T-selle ) wat bedoel is om hulle te help neutraliseer. Deur dit te doen help die liggaam om sy eie infeksie te fasiliteer.
En omdat die oppervlak van die vaginale epiteel veel groter is as dié van die manlike uretra, word die geleentheid vir infeksie verhoog, dikwels eksponensieel.
Selle onder die serviks is veral kwesbaar vir MIV, veral tydens adolessensie, 'n vrou se eerste swangerskap, of in die teenwoordigheid van 'n seksueel oordraagbare infeksie (STI) soos chlamydia of humane papillomavirus (HPV) .
Vroue met 'n genitale kanaalinfeksie, hetsy bakterieë, virusse of swamme, het 'n groter risiko. Sommige studies het voorgestel dat bakteriese vaginose geassosieer word met 'n agtvoudige toename in risiko. Dit vertaal in 'n een in 100 kans om MIV te kry tydens vaginale omgang.
Die duur van blootstelling en die volume van besmette vloeistof is ook belangrike faktore om te bepaal of 'n persoon besmet raak of nie. As sodanig kan onbeskermde seks MIV-risiko in 'n vrou verhoog as die man in haar vagina ejakuleer.
Oop sere of sere van STI's soos sifilis kan die risiko vir beide mans in vroue verhoog. By vroue word die sere egter dikwels geïnternaliseer en ongemerk.
Terwyl die daaglikse gebruik van 'n MIV-middel wat pre-blootstelling-profylaxe genoem word, die risiko van MIV in 'n onbesmette vennoot dramaties kan verminder, is daar bewyse wat minder goed in vroue werk. Navorsing dui daarop dat die vlak van die aktiewe geneesmiddelmolekule in vaginale weefsel nie so hoog is as in rektale weefsel nie.
Douchepraktyke kan ook die vagina se "goeie" bakteriese flora verander, hoewel dit nog onder bespreking is .
Nie een hiervan neem natuurlik rekening met enige van die sosiale kwesbaarhede wat vroue aan verhoogde risiko kan plaas nie. Dit sluit in seksuele geweld in verhoudings wat nie net 'n vrou se kans op selfbeskerming steel nie, maar kan lei tot skade aan delikate vaginale weefsel.
Armoede, sosiale norme en geslagswanbalanse verseker verder dat enige dominansie wat 'n man buite die slaapkamer het, ook in die slaapkamer sal strek. Al hierdie bydraes tot hoër MIV-vlakke in vroue.
Kwesbaarhede wat MIV-risiko in mans verhoog
Die feit dat mans minder vatbaar is vir MIV as vroue, moet nie onderstreep dat hulle ook kwesbaarhede het wat hul persoonlike risiko van infeksie kan verhoog nie.
Ons weet byvoorbeeld dat 'n onbesneden penis infeksie kan fasiliteer as gevolg van die bakterieuse omgewing onder die voorhuid. In reaksie sal die liggaam 'n soort dendritiese sel ( Langerhans-selle ) produseer om die bakterieë te beheer.
Wanneer 'n man onbeskermde seks met 'n MIV-positiewe vrou het, kan dieselfde selle die virus deur die weefselversperring "gryp en sleep" en hulle aan CD4 T-selle voorlê om te besmet. SOI's en geslagsweginfeksies verhoog MIV-risiko verder.
Vanuit kulturele oogpunt kan die samelewing se definisie van manlikheid gewoonlik seksuele avontuur by mans normaliseer en selfs moedig dit aan. Dit skep 'n dubbele standaard wat 'n man met 'n groter risiko van MIV kan plaas deur viriliteit met verskeie vennote of ander hoërisiko-gedrag te assosieer.
Kwesbaarhede in beide mans en vroue
Daar is kwesbaarhede wat die waarskynlikheid van infeksie in beide mans en vroue vergroot. Tussen hulle:
Enige toename in die virusse van die besmette lewensmaat (die volume van virus in bloed) verhoog die risiko vir die onbesmette vennoot. Studies het getoon dat elke logboek toename in virale vrag - van byvoorbeeld 100 tot 1000 - die risiko van infeksie kan verdubbel.
Daarbenewens word 'n hoë viruslading tydens akute infeksie (die stadium onmiddellik na blootstelling) geassosieer met 'n 28-voudige toename in risiko. Dit vertaal na 'n een in 50 kans om MIV te kry as jy 'n vrou en 'n een is as 500 kans as jy 'n man is.
Om alkohol te drink of dwelms te gebruik, kan inhibisies verlaag en beïnvloed 'n persoon se vermoë om veilige keuses te maak, soos die gebruik van kondome of om aan te hou by MIV-geneesmiddelterapie.
Per-blootstelling risiko deur vaginale seks
Uit die perspektief van risiko per blootstelling (die kans om MIV uit 'n enkele seksuele daad te kry), kan die risiko wissel afhangende van geslag, die viruslading van die MIV-positiewe vennoot en selfs die deel van die wêreld waarin jy woon. .
Hierdie syfers neem nie rekening met enige ander faktore wat risiko kan verhoog nie, insluitend die teenwoordigheid van 'n SOI, spuitmiddelgebruik of 'n mede-bestaande infeksie soos hepatitis C.
Vaginale seks, vrou-tot-man (hoë-inkomste land)
0,04% (een in 2500)
Vaginale seks, man-tot-vrou (hoë-inkomste land)
0,08% (een in 1250)
Vaginale seks, vrou-tot-man (lae-inkomste land)
0,38% (een in 263)
Vaginale seks, man-tot-vrou (lae-inkomste land)
0,3% (een in 333)
Vaginale seks, asimptomatiese MIV
0,07% (een in 1428)
Vaginale seks, laat-stadium simptomatiese MIV
0,55% (een uit 180)
Toevallige Blootstelling en Vaginale Seks
As jy glo dat jy dalk aan MIV blootgestel is, hetsy deur 'n kondoomuitbarsting van kondoomlose anale seks, is daar medikasie wat die risiko van infeksie genoem na blootstelling-profylaxis (PEP) aansienlik kan verminder.
PEP bestaan ​​uit 'n 28-dae kursus van antiretrovirale middels, wat heeltemal en sonder onderbreking geneem moet word. Om die risiko van infeksie te verminder, moet PEP so gou as moontlik begin word - ideaal binne een tot 36 uur blootstelling .
Om jou persoonlike risiko vir MIV te assesseer, moet nooit 'n getalle spel wees nie. Of die kans is een uit 10 of een in 100,000, dit is belangrik om te onthou dat jy MIV kan kry ná net een blootstelling.
Verken al die beskikbare gereedskap van MIV-voorkoming. Benewens PrEP, 'n strategie wat MIV-risiko met 76 persent kan verminder, kan 'n onopspoorbare viruslading in die MIV-positiewe vennoot die risiko met 96 persent of meer verlaag. En moenie vergeet van die probeer-en-ware kondoom, die konsekwente gebruik daarvan word geassosieer met 'n 20-voudige afname in risiko.
Deur 'n holistiese benadering tot voorkoming te formuleer, kan jy voortgaan om 'n gesonde sekslewe te geniet terwyl jy jouself of 'n geliefde beskerm teen die risiko van MIV.
> Boily, M .; Baggaley, R .; Wang, L .; et al. "Heteroseksuele risiko van MIV-1-infeksie per seksuele daad: Sistematiese oorsig en meta-analise van waarnemingstudies." Lancet Infeksiesiektes. Februarie 2009; 9 (2): 118-129.
> Sentrums vir Siektebeheer en -voorkoming (CDC). " Vandag se MIV-epidemie ." Atlanta, Georgia; Augustus 2016.
> Cohen, C .; Lingappa, J .; Baeten, J .; et al. "Bakteriële vaginose wat verband hou met die verhoogde risiko van vroulike MIV-oordrag: 'n voornemende kohortanalise onder Afrika-paartjies." PLoS Medisyne. Junie 2012; 9 (6): e1001251.
> Hollingworth, T .; Anderson, R .; en Fraser, C. "MIV-1-oordrag, volgens stadium van infeksie." Tydskrif van aansteeklike siektes. 1 September 2008; 198 (5): 687-693.
> Verenigde Nasies se program oor MIV / VIGS (UNAIDS). " Global AIDS Update 2016. " Genève, Switserland; 2016: 9.