Ons moet 'n begeerte hê om deur God getoets en gesuiwer te word, en om dan by die Here vergewing van ons sondes te ontvang.
Eers wanneer ons besef hoe grof ons teen die gebooie van God oortree, sal daar by ons die begeerte ontstaan om nie meer teen die Here sonde te doen nie.
Inteendeel, ek sou die sonde nie anders as deur die wet geken het nie. Want ek sou ook die begeerlikheid nie geken het as die wet nie gesê het: Jy mag nie begeer nie.
Ons staan dus teenoor die groot gebooie van die Here, terwyl ons 'n uiters beperkte vermoë het om die gebooie van God uit te voer ook die tiende gebod.
Ons weet dat ons in Jesus Christus moet glo tot saligheid, want Hy het die wet vir ons volbring en daarmee saam die straf gedra vir ons onvermoë om die wet te kan onderhou.
Dan is die saak meteens nie meer so eenvoudig nie, want kyk hoe lyk ons lewens! Dit lyk nie altyd soos die lewens van mense wat deur die Heilige Gees bekwaam gemaak is nie. Dit is duidelik dat ons hele lewe nie altyd in diens van die Here is nie.
Ons kry lelike dinge daar en dit word 'n verskrikking as mens besef dat God in sy alwetendheid ook al hierdie dinge weet!
Die eerste vier gebooie handel oor ons verhouding met God. Kyk net wat maak ons daarmee. Ons kry skaam as ons eerlik is, want dit is so dat ons begeertes nie altyd na die regte kant toe staan nie.
Ons begeer bv. nie altyd om die Here opreg te dien nie. Ons gemeente se kerkbesoek oor die algemeen laat baie ruimte vir verbetering.
Dit is die enigste manier hoe ons die Naam van die Here en sy majesteit in ons lewens sal kan hoog hou.
Ons moet werklik vyande van die sonde wees. Ons moet daarteen waak dat die sonde en ons smaak saamval, want as dit gebeur, dan gaan ons teen die heerlikheid van God oortree.
Kom ons pas die hele saak op onsself toe. Ons besef ons eie onbekwaamheid as ons eerlik na onsself kyk.
As ons sê dat ons geen sonde het nie, mislei ons onsself, en die waarheid is nie in ons nie. As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.
Ons het 'n klein beginsel van heiligheid dis om die sonde te ken as ons dit sien. Ons het verder die Heilige Gees wat uitgestort is in die kerk, en wat ons ook lei.
Hy verseker ons dat ons ondanks al die onheilighede wat aan ons kleef, nogtans deur die Here verkies is, en dat hierdie verkiesing in die dood van die Here Jesus vasstaan. Niks kan jou van jou verlossing beroof nie.
Dit bring ons by nog 'n probleem: as die genade van die Here dan vir ons genoeg is, waarom moet ons dan nog die wet preek en onderhou?
Die antwoord is dat selfs die allerheidligstes onder ons maar net 'n klein beginsel van gehoorsaamheid het solank as wat hulle in hierdie lewe is.
Ons sal ook die genade van God nie verstaan as ons die wet nie hoor nie, omdat ons nie sal besef waarvan Hy ons verlos het as ons die wet nie ken nie.
Dan kom ons uit die aard van die saak in 'n situasie waar ons weer gemeenskap met God beoefen - In 'n omstandigheid waarin ons weer ons geloof geniet, en werklik 'n plesier vind in 'n streng en Christelike lewe.
Antwoord: Nee, want selfs die allerheiligstes het, solank hulle in hierdie lewe is, nog maar 'n geringe begin van hierdie gehoorsaamheid (a), maar tog so dat hulle met 'n ernstige voorneme begin om nie alleen volgens sommige nie, maar volgens al die gebooie van God te lewe (b).