Vroeg in 1804 is die veldkornetskappe waarin die woeligste burgers gewoon het en wat ook die meeste tydens strooptogte van die naburige Xhosas moes ly, van die distrik Graaff-Reinet afgesny en tot ’n aparte drostdy geproklameer. Dit het die familienaam ontvang van mnr. J.A. Uitenhage de Mist, kommissaris-generaal tydens die bewind van die Bataafse Republiek. Reeds in 1809 was daar onder die ingesetenes ’n beweging om ’n eie kerk te hê en dit was dus sekerlik ’n heuglike gebeurtenis toe vir die eerste keer in Junie 1816 kerkraadslede vir Uitenhage op voordrag van die landdros deur die goewerneur goedgekeur is. Daar het toe reeds ’n sogenaamde kerkhuis gestaan. Ook kon Uitenhage van ’n leraar voorsien word in die persoon van ds. Cornelis Mol wat ’n Afrikaner van geboorte was. In 1823 het ds. Mol om een of ander rede en sonder om amptelik afskeid te neem, Uitenhage verlaat en in Oktober van dieselfde jaar predikant van Swellendam geword.
In 1862 is ds. Abraham Isaac Steytler as hulppredikant vir ds. Smith benoem en toe laasgenoemde in die volgende jaar aftree, het ds. Steytler sy opvolger geword. Hy het hom vir die onderwys beywer en was die stigter van die Riebeeck-kollege vir meisies en van ’n seunskool wat ’n tyd lank sonder regeringshulp in stand gehou is. As predikant van Kaapstad het hy in 1909 as moderator van die Kaapse Sinode gedien. Ds. Steytler is opgevolg deur ds. Jan Hendrik Hofmeyr, ’n seun van prof. N.J. Hofmeyr van die Kweekskool op Stellenbosch. In 1887 het hy egter uit die bediening getree om later baie jare lank as skole-inspekteur op te tree.
Ds. Daniël Jozua Pienaar kom in 1887 uit Aliwal-Noord na Uitenhage. Tydens die Sinode van 1915 is hy moderator gekies. Hy het hom ook vir die plaaslike onderwys beywer en het die nywerheidskool gestig wat as model gedien het vir soortgelyke instellings in die eertydse Kaapland.