treë in die praktiese teologie gepubliseer, wat hulle bekend stel as “die eerste volledige uiteensetting in ons land van die nuwe benadering in die praktiese teologie, wat sedert die sestigerjare in
in ‟n bepaalde perspektief. Dit funksioneer as onderliggende metafoor vir die verstaan van die wese en taak van die vak wat fokus op die dringende taak van die kommunikasie van die Evangelie in
aan hom toevertrou is nie. Hy het sy eienaar se geld in ‟n gat gaan wegsteek. Dit was nie die korrekte optrede nie en die eienaar was ontevrede met die slegte en lui slaaf (vs 26).
handel oor die ontwikkeling van jou natuurlike talente en aanlegte. Die oorspronklike teks het hoe72
wins te maak. Dit is God wat aan die werk is in die wêreld, MAAR God maak gebruik van menslike aktiwiteit. Hy maak ons (alle gelowiges) deel van al sy grootse werke (Liedboek van die Kerk
In die “ou” praktiese teologie is dit nie as die vak se taak gesien om teologiese teorieë te ontwikkel
nie. Dit was nie ‟n primêre vak aan die Teologiese Fakulteit wat aan die voorpunt beweeg en kennis of wetenskaplike teorieë gegenereer het nie. Dit was ‟n sekondêre vak wat die teologie en teorieë van ander teologiese vakke moes toepas en bruikbaar maak vir die praktyk van die predikant
pakket van die beweging van ‟n moderne na ‟n postmoderne denkwyse wat in hoofstuk 3 aangetoon is as deel van die veranderings in die res van die wêreld, wat op die agtergrond funksioneer
Terug na die na-oorlogse Europa en VSA: In die tydperk van ontnugtering na die Tweede Wêreldoorlog, het die stroom kritiek, waarvan die herkoms in die Verligting en Reformasie lê, al
tydens hulle eerste jare in die akademie die geboorte van ‟n nuwe Westerse samelewing en ‟n gepaardgaande geloofskrisis beskryf (Firet 1968). Die samelewing het verander en die kerklike praktyk kon nie voortgaan soos vroeëre eeue nie. Dit wat vir eeue lank (vir die Protestante sedert die
sy gestaltes, het in die “nuwe” benadering tot die vak indringende aandag begin kry. ‟n Nuwe benadering en ‟n nuwe metodologie is gebore wat in dringende tye vir die kerk antwoorde moes gee
teoloog hou nie op om gelowige te wees nie. Hy distansieer hom nie van sy oortuigings of religieuse ervarings nie. Teologie is kritiese besinning op die verlengde van die praktiese geloofslewe.
Die teoloog praat terselfdertyd oor God én met God. Hy is gelowige wat bely, aanbid en gehoorsaam. Hy staan kinderlik en afhanklik voor God, ook terwyl hy as teoloog kritiese, wetenskaplike
Goeie teologie word nie in ‟n vakuum bedryf nie. Dit is betrokke by God, betrokke by sy koninkryk, sy mense en sy wêreld. Alle teologiese vakke, nie net praktiese teologie nie, is na hul aard