Stel jou voor: julle het langs die pad stilgehou. Jy sien ‘n pragtige prentjie van ‘n natuurtoneel met ‘n motor op die voorgrond, ‘n groot vlakte in die middel, met ‘n pragtige berg in die agtergrond. Jy besef: jy kan ‘n prysfoto neem.
In só ‘n foto moet ‘n mens kies: wat is die fokuspunt van die foto: die voorgrond – jou motor; die middelste gedeelte, die vlakte; of die berg in die agtergrond. Is jou fokuspunt die persoon op die voorgrond, is die ander twee dele van die foto nie so skerp in fokus nie.
Ons teks teken vir ons ‘n prentjie met drie vlakke: ons goed, ander mense en God. Al drie vlakke is deel van die prentjie. Kamera in die hand moet ek en jy kies op watter van hierdie drie vlakke ons gaan fokus. Dit is duidelik: die fokus van ons foto gaan uiteindelik bepaal of ons die groot prys gaan kry, of nie. Ons kyk na ons fokus en hoedat elk van die drie vlakke in die prentjie inpas. Ons sluit af met die prys.
Die apostel gee ook in die Here se Naam aan Timoteus opdrag om die rykes te waarsku om nie hooghartig te wees nie. My besitting moenie my ‘n groot kop laat kry nie. Ek moenie hoogmoedig word oor dit wat ek het nie. Wat jy het is nie jou vrypas om jouself te beskou as beter as die armer Christene nie.
Die waarskuwing teen rykdom wat telkens in die Skrif voorkom, beteken nie dat God ‘n negatiewe houding teenoor die aardse besittings het nie. Trouens, rykdom kan ook positief wees. Tog moet ‘n mens nie jou hoop daarop vestig; jou vertroue in jou goed stel en nie in God nie, vgl. Matt 6:24 e.v. Op so ‘n onseker saak kan ek en jy nie ons vertroue stel nie. Wie sy toekoms op rykdom bou, kom bedroë daarvan af (vgl. Spr 23:4, 5).
Hy is die bron van alle lewe en die beskik oor alles wat ons nodig het. Hy beskik daarom ook oor dié mate van welvaart wat elkeen van ons het. Die gelowige weet ons Vader in die hemel gee aan ons as sy kinders alles wat ons nodig het (Matt 6:32), sodat ons sonder bekommernis oor die aardse goed die lewe kan deurgaan en soek na die rykdom wat in die hemel is, ‘n skat waar mot en roes nie kan verniel nie (Matt 6:20).
Op die oog af skuif armoede, gebrek en ontbering in tussen God en sy kind. Dit maak egter nie sy troue sorg, sy almag en liefde tot niet nie. Ons word in die eerste been van ons fokusgedeelte gewaarsku om ons nie laat verlei om ons vertroue af te trek van Hom wat alles gee nie en dit dan op sy gawes te stel nie.
God se gawes is allermins minderwaardig. As die Een wat alle dinge gee, gee nie karig nie. Hy het nie daarvoor teruggedeins om sy Seun vir ons te gee nie. Saam met Hom is Hy gewillig om ons alles te gee wat ons nodig het (Rom 8:32). Hy gee al die goeie gawes van die lewe vir sy skepsels.
Dit wat God gee en die mate waarin Hy dit gee, is nie bedoel om slegs gebruik te word nie. Wie op God hoop, sal genoeg hê. Hy gee, sodat ons dit kan geniet. Jesus het immers gesê: Ek het gekom sodat hulle die lewe kan hê, en dit in oorvloed (Joh 10:10).
Wat hier gebeur is nie ‘n verskuiwing van ons fokus weg van God af na die medemens toe nie. Wie regtig die lens skerp op God fokus, sien dat die medemens noodwendig ook ‘n prominente plek in die prentjie inneem. God betoon sy goedheid en guns aan alle mense. Ons moet Hom daarin navolg. Dit verwoord Jesus só in sy bergpreek: Maar Ek sê vir julle: Julle moet julle vyande liefhê, en julle moet bid vir dié wat vir julle vervolg, sodat julle kinders kan wees van julle Vader in die hemel. Hy laat immers sy son opkom oor slegtes en goeies, en Hy laat reën oor dié wat reg doen en oor dié wat verkeerd doen (Matt 5:44, 45).