'N Eiesoortige, leer-gevulde lewe is die resultaat van 'n opeenvolging van klein, spesifieke keuses wat elke dag gemaak word. Daar is 'n wêreld van verskil tussen die voorstelling van so 'n vervullende lewe en om dit eintlik te leef. Dit is deur nuwe aksies te neem wat ons leer om ons verborge kapasiteit te ontwaak en toe te pas. As jy dit weet, is daar geen gaping tussen wat jy weet en wat jy doen nie.
Daar is egter iets in die pad. 'N Kragtige deel van die brein, die amygdala, wil hê die wêreld moet op roetine hardloop, nie verander nie. Geleë in die limbiese stelsel, 'n ou gebied van die verstand wat handel oor die manier waarop jy op die wêreld reageer en reageer, dring die amygdala ons aan om die bekende en roetine te bevorder. Dit vereis beheer en veiligheid, wat soms noodsaaklik kan wees. Tog het die amigdala se instinkte, wat oor duisende jare ontwikkel het, geneig om in elke aspek van die lewe te spoel en 'n voortdurende onwilligheid te bevorder om enigiets te omhels wat risiko, verandering of groei behels. Jou amygdala wil hê jy moet wees wat jy gewees het en bly net soos jy is.
Oorheersende neiging om die verlede te herhaal
Tensy jy kies om hierdie brein neiging bewus te ignoreer, word jy versend om die verlede te herhaal. Een van die doeltreffendste maniere om hierdie beperking te kry, is om eenvoudige meganismes te bedink wat jou help om van die skare af te sien en te bereik vir wat jy nog kan word.
'N Plan is 'n fyn bedoeling of verre visie. Dit mag inspirerend wees, maar op sigself is dit gewoonlik nie veel nie. Maar sodra jy 'n duidelike gevoel het van wat jy wil, bring 'n meganisme dit werklik tot vrug.
Byvoorbeeld, daar is 'n eenvoudige meganisme wat ons natuurlike weerstand teen groei of verandering oorwin en help ons om ons bes te wees. Al wat nodig is, is om hierdie twee vrae gereeld te vra:
1. Wat is die uitsonderlike ding wat jy hierdie week gedoen het?
2. Wat is die uitsonderlike ding wat jy volgende week gaan doen?
Kom van aangesig tot aangesig met jouself
U kan elke lid van 'n groep vra om hierdie vrae te beantwoord, of u kan dit alleen doen. U kan 'n weeklikse vergadering met u self (elke Vrydagoggend voor die badkamerspieël byvoorbeeld) skeduleer.
Die woord "uitsonderlike" word gedefinieer as jy wil. Dit beteken eenvoudig, "Wat het vir jou uitgestaan?" of "Hoe het jy teen die skare gegaan?" of "Watter ware verskil het jy gemaak aan die mense rondom jou of die wêreld in die algemeen?" Miskien was hierdie week iets groot. Of dalk was dit 'n goeie woord of 'n onopgemaakte taak by die huis of by die werk wat jou trots gemaak het. Dit is die intensiteit wat tel.
Neem 'n oomblik om na te dink oor jou antwoord: Was dit die beste wat jy kon gee? Is daar enige manier waarop jy iets meer kon gee?
Wat het jou hierdie week trots gemaak?
Ek het die essensie van hierdie meganisme van my oupa Cooper geleer. Saterdagoggend, toe ek besig was om by sy werk te gaan werk, het hy gevra: "Wat het jy hierdie week gedoen wat jou die trotsste gemaak het?" Hy sal na my antwoord luister en ons sal daaroor praat. Van tyd tot tyd sal hy my ook vertel van die antwoorde wat hy gekry het om dieselfde vraag te vra van onlangs aangekomde immigrante wat hy gehuur het. Wat ek gehoor het, was vernederend en inspirerend.
"Ek het hierdie week 'n dollar gered vir my dogtertjie se eerste rok," het een gesê. "My broer het polio en kan nie loop nie," het die ander gesê. "Die ander aand het ek hom na die top van die heuwel aan die einde van ons straat gebring en ons het die sterre gekyk." Een man het gesê: "My vrou en ek het 'n maaltyd oorgeslaan en dit na ons ouers gebring wat min gehad het. Toe hulle gevra het of ons geëet het, het ons gesê: 'Ja, natuurlik het ons meer as genoeg gehad om te eet.' "
Let op en waardeer die pogings van ander
Dit is die ander ding wat hierdie eenvoudige meganisme doen: dit bied 'n direkte en onverwagte manier om die ongesiene maar belangrike pogings van ander te waardeer. Die meeste van ons besef nooit die aantal kere wat iemand helpende hand gee nie, gaan die ekstra myl, of doen 'n ander soort vriendelikheid of inisiatief in die loop van 'n besige week.
Dag na dag is elkeen van ons in staat om klein, maar buitengewone dade van inisiatief en omgee. Wanneer ons ons lewens op oorspronklike maniere soos hierdie ontwikkel, kom ons ook agter dat positiewe gedrag 'n primêre dryfveer van positiewe houdings is, nie andersom nie.
Aan die einde van ons weeklikse gesprek sou my oupa sê: "Volgende week, Robert, wat kan jy doen wat niemand anders van jou sal verwag nie?" Hy het my geleer wat hom 'n leeftyd aangeleer het om te leer: Alhoewel ons in wonderlike beelde oor ons toekoms kan droom, moet ons ons lewens in praktiese alledaagse aksies, die een na die ander, lei.
Verandering van die manier waarop ons kyk na ons eie
In al die tye het ek hierdie meganisme gebruik, maar ek het nog nooit iemand ontmoet wat die twee vrae beantwoord het nie deur te sê dat hy of sy niks buitengewoon hierdie week gedoen het nie en volgende week niks anders sal doen nie. Natuurlik wil niemand vas of onaantreklik lyk nie, maar dis meer as dit. Hierdie meganisme stimuleer 'n eenvoudige, maar beduidende verskuiwing in die manier waarop ons na onsself kyk. Dit kry verby goeie bedoelings en proklamasies. Dit vra 'n dieper manier om die tye te herken wat jy kan bereik vir die uitsonderlike.
As jy jouself nou vra wat jy verlede week gedoen het, was dit buitengewoon, sal jy waarskynlik 'n rukkie moet dink. As jy die vrae vra - wat het jy verlede week gedoen en wat sal jy volgende week doen - as 'n integrale deel van jou lewe, kan dit jou benadering verander na alles wat jy doen. Dit verhoog jou standpunte geleidelik oor wat jy in staat is.
Aktief soek maniere om die wêreld jou beste te gee
Dinsdag kan jy dink, "Maar ek het nog nie hierdie week werklik uitsonderlik gedoen nie." Dit kan 'n innerlike reaksie veroorsaak, soos: "Dan sal ek beter dink aan iets buitengewoon om te doen!" Dit verhoog nuuskierigheid oor die moontlikhede om nuwe aksies te neem. Jy sal meer geneig wees om jouself te vind om maniere te soek om die wêreld meer van jou beste te gee, in plaas daarvan om net vir hulle te hoop.
Alhoewel studies dui daarop dat mense wat gereeld vooruit dink, geneig is om meer gereelde leierskapsgeleenthede te beleef en loopbaanbevordering, is hierdie meganisme oor iets dieper as die eksterne stampe van sukses. Dit hou die nie-groei-of-verander instinkte van die amygdala in die gedrang en verduidelik wat maak jou oorspronklik en stel jou van die skare af. Dit dien as 'n herinnering dat ons elkeen moet hou om praktiese en sigbare maniere te vind om 'n betekenisvolle afdruk op die wêreld rondom ons en op die lewens van die mense wat ons die meeste omgee, te verlaat.
Uitgesoek met toestemming van Crown Business,
Kopiereg 2001, 2002. Alle regte voorbehou.
Die ander 90%: Hoe om u groot onontginde potensiaal vir leierskap en lewe te ontsluit
deur Robert K. Cooper.
Dr Robert Cooper, 'n pionier en leierskapadviseur vir neurovetenskap, dring daarop aan om 'n radikale ander siening van menslike kapasiteit te neem. Ons is meestal ongebruikte potensiaal, sê hy, wat minder as 10 persent van ons briljante of verborge talente gebruik. Die ander 90% is jou gids tot nuwe grondgebied en nuwe uitdagings. In die maklike stappe verduidelik hy hoe om die kuns en wetenskap van jou verborge kapasiteit te ontwikkel en toe te pas.
Kliek hier vir meer inligting en / of bestelboek.
Kyk na 'n video: Oorsig van "The Other 90%" (boek deur Robert K. Cooper)
Robert K. Cooper, Ph.D., is 'n fakulteitslid van die "Lessons in Leadership Distinguished Speaker Series." Cooper het 'n "nasionale skat" genoem deur professor Michael Ray van die Stanford Business School. Dr Cooper is erken vir sy pionierswerk om uit te druk onder druk en die neurowetenskap van vertroue, inisiatief en toewyding. Hy het leierskapontwikkelingsprogramme ontwerp en aangebied vir baie organisasies, waaronder Arthur Andersen, 3M, Ford, Sun Microsystems, Novartis en Allstate.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > Wat is die mees uitsonderlike ding wat jy vandag gedoen het?