Die Ierse Setter: 'n Gids vir eienaars - Inligting - 2021
Larry Slawson het sy meestersgraad aan UNC Charlotte verwerf. Hy het 15+ jaar ervaring met honde en verskillende troeteldiere.
Dwarsdeur die wêreld bestaan ​​daar net 'n handjievol honderasse wat deurgaans beskryf kan word as intelligent, soet en energiek. Een van hierdie honde is die Ierse Setter.
Hierdie ras, wat die eerste keer in die 1700's geteel is met die doel om voëls op te stel en te herwin, word nou bevoordeel weens sy besonderse geselskap en kindervriendelike houding. Hierdie werk ondersoek die Ierse Setter en bied 'n diepgaande analise van die gedragspatrone, temperament en fisieke eienskappe van die dier. Dit sluit 'n algemene bespreking in van die Ierse Setter se gesondheidsprobleme, voedingsbehoeftes, sowel as die voor- en nadele van hierdie spesifieke ras. Dit is die skrywer se hoop dat 'n beter begrip (en waardering) van hierdie merkwaardige hond lesers sal vergesel na die voltooiing van hierdie werk.
"Honde is nie ons hele lewe nie, maar hulle maak ons ​​lewens heel."
Algemene naam: Ierse Setter
Binomiale naam: Canis Lupus Familiaris
Spesie: Canis Lupus
Subspesie: Canis Lupus Familiaris
Ander name): Rooi Setter
Geskiedenis van die Ierse Setter
Lewensduur: 12 tot 14 jaar
Gebied van oorsprong: Ierland
Datum van herkoms: 1700's
Oorspronklike funksie: Voëlkuns; Herwin
Gesin: Aanwyser; Setter; Hondsdog
Soos die naam aandui, het die Ierse Setter gedurende die 1700's in Ierland ontstaan. Daar word geglo dat vroeë telers die hond ontwikkel het deur Engelse Setters, Gordon Setters te kruis, asook 'n verskeidenheid aanwysers en spaniels. Die eindresultaat was die Ierse Setter soos ons vandag ken en liefhet. Die eerste Ierse Setters, wat oorspronklik die "Rooi Spaniel" of "Rooi Hond" genoem word, is baie gebruik vir jagekspedisies, want hulle het 'n skerp reuksintuig en 'n vaardigheid om voëls op te spoor.
Ondanks die ontwikkeling in die 1700's, was dit egter eers in 1875 dat die eerste Ierse Setter na die Verenigde State ingevoer is ('n hond met die naam "Echo"). Nadat die hond se natuurlike intelligensie en vermoëns as 'n jachthond ten toon gestel is, het die Ierse Setter se gewildheid in die Verenigde State epiese afmetings bereik; Dit het die Amerikaanse kennelklub (AKC) dus gevra om die ras eers 'n paar jaar later (1878) amptelik te erken. In die dekades daarna het die Ierse Setter vinnig een van die gewildste honderasse in Amerika geword. En hoewel die gewildheid die afgelope paar jaar effens afneem, is hierdie ras steeds 'n gunsteling vir gesinne en jagters.
Voorkoms en liggaamskenmerke
Gewig: 70+ pond (manlik); 60+ pond (vroulik)
Hoogte: 27 duim (manlik); 25 duim (vroulik)
Die Ierse Setter het 'n spiervorming met 'n algehele gewig wat baie eweredig (en gebalanseerd) is met sy lengte. Oor die algemeen is hierdie ras effens langer as wat dit lank is, met 'n gemiddelde gewig van ongeveer 60 tot 70 pond. Wat die hoogte betref, is die meeste Ierse Setters in die omgewing van 25 tot 27 duim, afhangende van hul geslag.
Koppe op die Ierse Setter word dikwels beskryf as lank en maer. Die lengte van die kop is gewoonlik twee keer so groot as die breedte en word beklemtoon deur lae sittende ore wat naby die skedel vou. Oor die algemeen is die skedel van die Ierse Setter ovaal van voorkoms, en word dit uitgelig deur 'n sagte (sagte) uitdrukking, saam met mediumgrootte oë wat 'n amandelagtige vorm aanneem. Die kop is 'n matige lang snuit wat bo-op 'n swart (of sjokolade) gekleurde neus, wye neusgate en 'n skêragtige kakebeen is.
Die Ierse Setter het wye skouers wat afwaarts na agter skuins. Skoulemme sit relatief naby mekaar aan die skof en is eweredig aan die bo-arms (met betrekking tot lengte). Voorbene is daarenteen opvallend reguit en gespierd in hul algemene voorkoms. Hulle word voltooi deur relatief klein voetjies met geboë tone.
Agterkwart op die Ierse Setter volg baie van dieselfde eienskappe as die voorkant. Die agterste gedeeltes van die hond is oor die algemeen breed met gespierde dye en agterpote. Die algehele hoek van die agterpote is effens gebuig teen die gewrigte om die hond groter beweeglikheid en spoed te gee. Uiteindelik is die voete dieselfde as die voorkant, en is relatief klein met baie geboë tone.
Sterte op die Ierse Setter is relatief gelyk met die kruis en dien as 'n natuurlike voortsetting (verlenging) van die toplyn. Oor die algemeen lyk sterte sterk aan hul wortel en is dit tot 'n fyn punt. En hoewel die totale lengte van die sterte met elke hond wissel, moet die meeste lank genoeg wees om die hond se hak te bereik. Laastens, en miskien die belangrikste, moet sterte altyd reguit gedra word met 'n effense kromming na bo. Ekstreme kromming word as 'n groot fout met hierdie ras beskou en moet deur 'n gekwalifiseerde veearts geëvalueer word.
Die jas op die Ierse Setter word as uiters kort (en fyn) oor sy kop en voorpote beskou. Dit verander egter dramaties met ander dele van die liggaam waar dit as lank en plat langs die ore, agterkwart en die toplyn beskou word. Veer is algemeen langs die stert en ore.
Met betrekking tot kleur word die jas van die Ierse Setter oor die algemeen beskryf as mahonie of kastaiingrooi in voorkoms. En hoewel hierdie kleur die hond gewoonlik op 'n eenvormige manier bedek, word daar soms klein wit kolle op die keel, bors, tone of middelste dele van die kop gesien.
Is Ierse Setters geskik vir u huis?
Liefde vir eienaars: 5/5
Vriendelikheid teenoor ander diere: 4/5
Nota: Skaal van 1 tot 5 (1 = Laagste, 5 = Hoogste)
Die Ierse Setter is 'n baie energieke ras wat bekend is vir sy onvermoeide persoonlikheid. Die Ierse Setter word dikwels deur kenners beskryf as entoesiasties en 'vol gees' en is 'n uitstekende metgesel vir individue van alle ouderdomme (ook klein kinders). Hierdie spesifieke reaksie reageer goed op opdragte (ondanks die feit dat dit soms hardkoppig is) en is gewoonlik gretig om hul eienaar te behaag. Die Ierse Setter doen ook goed met vreemdelinge en ander troeteldiere, wat dit 'n uitstekende hond vir byna enige huishouding maak. Ekstreme skaamheid en vyandigheid word vir die Ierse Setter as groot foute beskou, aangesien hierdie ras as 'n eweredige en uitgaande hond met 'n rollende persoonlikheid (akc.org) beskou word.
Is Ierse Setters goed met kinders?
Ja! Die Ierse Setter is uiters geskik vir gesinne met kinders (van alle ouderdomme). Trouens, die ras word gereeld beskou as een van die "top 10" beste honde vir kinders vanweë sy uitgaande aard, sagte houding en lieflike persoonlikheid. As 'n energieke en speelse ras is kinders ook baie goed geskik vir die Ierse Setter, aangesien hulle beter geskik is om die hond daagliks die liefde en aandag te gee wat hy wil hê. Dit is van kardinale belang, want die Irish Setter haat dit om alleen te wees en wil gereelde speeltyd met sy eienaars hê (PetHelpful.com).
Hoe slim is Ierse Setters?
Die Ierse Setter word beskou as 'n baie intelligente ras met die vermoë om 'n wye verskeidenheid truuks en opdragte in hul leeftyd te leer. Volgens Stanley Coren, 'n outoriteit oor honde-intelligensie, word die Ierse Setter gewoonlik as die 35ste intelligentste ras ter wêreld beskou (Coren, 182). Irish Setters besit 'n merkwaardige mate van gehoorsaamheid en werkende intelligensie. Dit beteken dat die hond nie net in staat is om take wat aan hulle toegewys word te verstaan ​​nie, maar ook die verstandelike vermoë het om op 'n effektiewe manier gepas te reageer op situasies. As gevolg hiervan is die Ierse Setter baie opleidbaar vir 'n verskeidenheid huishoudelike rolle.
Versorgings- en opleidingsvereistes
As 'n relatief langharige ras, benodig die Ierse Setter verskeie kere per week versorging om sy pragtige jas te behou. Eienaars moet hul setter elke tweede dag borsel om klitse en matte te voorkom. Dit voorkom ook dat vuil en ander rommel op die hond se jas ophoop, wat 'n skoner en netjieser voorkoms tot gevolg het.
Soos met alle honderasse, moet eienaars ook veral aandag gee aan die ore, spykers en tandhigiëne van hul Ierse Setter. Ore moet daagliks gekontroleer word vir oormatige oorwas, vuil en ander afval (soos die opeenhoping van hare). Die vinnige verwydering van hierdie stowwe is van kardinale belang vir u hond se gesondheid, aangesien dit help om velinfeksies en sere in die oorkanaal te voorkom. Net so moet spykers gereeld, kort en kort gehou word. As u dit nie doen nie, kan u Ierse Setter se voete ernstig beseer word, want langer spykers kan op 'n rowwe terrein vasgevang word. Naelsny kan tuis gedoen word, of by 'n plaaslike veearts se kantoor vir individue wat ongemaklik is met die proses.
Ten slotte, en miskien die belangrikste, is tandheelkundige higiëne ook uiters belangrik vir die Ierse Setter. Ideaal gesproke moet eienaars beplan om daagliks die tande van hul troeteldier te borsel om voedselgebaseerde stowwe uit die tandvleis en tande te verwyder. Behoorlike mondhigiëne is 'n belangrike element van versorging wat dikwels deur eienaars van troeteldiere geïgnoreer word. Met verloop van tyd sal die afwesigheid van tandheelkundige skoonmaak byna seker tot gingivitis, tandvleissiekte en tandbederf vir u troeteldier lei. Op sy beurt kan hierdie gesondheidskwessies die algehele kwaliteit van u Ierse Setter se lewe dramaties beïnvloed, aangesien baie tandprobleme pynlik en skadelik vir hul liggame is.
As 'n energieke honderas benodig die Ierse Setter daagliks baie oefening. Oor die algemeen beveel die meeste kenners elke dag 'n uur oefening aan vir die Ierse Setter. Dit kan een keer per dag gedoen word, of in twee afsonderlike roetines van elk dertig minute opgebreek word. Die beste oefenroetines vir hierdie ras sluit in hardloop en draf. Lang staptogte is egter ook baie toepaslik, tesame met swem en speletjies (soos frisbee of haal).
Ierse Setter-hondjies benodig ook baie oefening, maar op 'n heel ander vlak as volwassenes. Van 2 tot 4 maande oud is ongeveer 15 minute speeltyd elke oggend en aand gewoonlik genoeg om in hul fisiese behoeftes te voorsien. Van 4 tot 6 maande kan die speeltyd uitgebrei word tot 'n halfmyl wandeling (daagliks), en dit bereik soveel as 'n myl sodra dit 'n jaar oud is. Soos met enige oefenroetine, is dit egter belangrik om u hond se asemhaling en reaksie op inspannende aktiwiteite aktief te monitor. Gereelde pouses moet altyd geneem word, veral as dit buitenshuis warm is. Daarbenewens moet honde behoorlik gehidreer word voordat hulle met hul daaglikse aktiwiteite begin.
Wat die opleidingsvereistes betref, moet potensiële eienaars daarop let dat die Ierse Setter (daagliks) baie geestelike stimulasie benodig om 'n gelukkige lewenstyl te handhaaf. Hulle is 'n buitengewone intelligente ras met die begeerte om nuwe truuks en opdragte te leer. Versuim om aan hierdie basiese behoefte te voldoen, sal lei tot die ontwikkeling van slegte gewoontes (en gedrag) soos oormatige geblaf, grawe en kou.
Ten spyte van hul affiniteit vir leer, moet eienaars ook daarop let dat die Ierse Setter dikwels nie die vermoë het om op die taak te fokus nie. Tydens opleiding is dit maklik vir die Ierse Setter om verveeld te raak, wat lei tot gedrag wat dikwels in stryd is met die begeerte van hul eienaar. As gevolg hiervan verg hierdie ras baie geduld en begrip van eienaars. As 'n baie sensitiewe (en waaksaam) hond reageer die Ierse Setter ook nie goed op woede of geskree nie. As u nie ag slaan op hierdie waarskuwing nie, kan dit u bedeesde gedrag ontwikkel. As sodanig moet eienaars altyd kalmte beoefen, sowel as positiewe versterkingstegnieke (soos lof en beloning-gebaseerde aansporings). Om u Ierse Setter geïnteresseerd in opleiding te hou, moet herhaling van dieselfde taak (elke dag) ook waar moontlik vermy word.
As hierdie stappe gevolg word, bied Irish Setters uitstekende oefen- en oefenmaats met die vermoë om talle opdragte en truuks in hul leeftyd te leer.
Soos met die meeste rasse, moet hondekos van hoë gehalte altyd die belangrikste prioriteit vir u troeteldier wees. Hierdie maaltye kan deur 'n vervaardiger voorberei word, of tuis na aanleiding van die begeleiding en toesig van die veearts van u Ierse Setter. En hoewel dit aanloklik is om tafeltjies aan u troeteldier te verskaf (as 'n goedkoop en bekostigbare alternatief vir hondekos), waarsku kenners dat voedsel op menslike basis dikwels uiters skadelik is vir die gesondheid en welstand van u hond. Dit is deels te wyte aan die feit dat baie tafelstukke stowwe bevat wat giftig is vir honde. Baie voedselsoorte bevat ook skerp bene wat verstikking of skade aan die spysverteringskanaal van 'n hond kan veroorsaak. Die volgende lys bevat tien voedselsoorte wat u nie aan u Ierse Setter (of honde in die algemeen) moet gee nie:
Hoeveel kos moet 'n Ierse Setter per dag eet?
Soos met alle honderasse, wissel die voedingsbehoefte aansienlik by elke troeteldier en hang dit baie af van u Ierse Setter se gewig, energievlak en ouderdom. Om hierdie rede moet eienaars aktief saam met hul veearts werk om 'n voedingsiklus te vestig wat by hul hond se spesifieke behoeftes pas. Oor die algemeen benodig die meeste Ierse Setters egter daagliks ongeveer 2 tot 3 koppies hondekos (droog). Dit moet verdeel word in twee afsonderlike maaltye van 1 tot 1,5 koppies per sit. Vir minder aktiewe honde is twee koppies gewoonlik voldoende vir hul voedingsbehoeftes, terwyl meer aktiewe setters addisionele kos benodig om kalorieë wat gedurende die dag verlore gaan, aan te vul.
Die behoud van behoorlike hidrasie is ook baie belangrik vir die Ierse Setter. Byna 70 persent van die liggaam van 'n hond bestaan ​​uit water. Daarom moet eienaars die hele dag aktief aandag gee aan die waterbehoeftes van hul setter, aangesien hul vereistes kan verander in reaksie op buitetemperature en hul daaglikse aktiwiteitsvlakke. Soos met die meeste rasse, word standaardwaterbehoeftes gewoonlik bepaal deur die gewig van u hond. Vir elke sewe kilogram gewig moet 'n Ierse Setter ongeveer 6 gram water per dag verbruik. 'N Hond van 63 pond sou byvoorbeeld 54 onse water per dag benodig (minimum). Vir minder aktiewe honde sal die waterbehoefte effens minder wees, terwyl meer aktiewe troeteldiere selfs meer water benodig (in die omgewing van 70 tot 107 onse).
Watter tipe huis is goed vir 'n Ierse Setter?
Die keuse van 'n Ierse Setter as troeteldier is 'n belangrike lewensbesluit wat nooit ligtelik geneem moet word nie. Ten spyte hiervan is die Irish Setter 'n ongelooflike maklike hond om te versorg en is dit geskik vir 'n wye verskeidenheid huishoudelike situasies en omgewings. Nietemin, as 'n relatief groter hond wat gereelde oefening benodig, is hierdie ras oor die algemeen nie geskik vir kleiner huise nie (soos woonstelle, woonstelle en meenthuise). Dit word ook nie aanbeveel vir individue wat in stede woon nie, aangesien die vermoë om buite-leiband-aktiwiteite uit te voer binne hierdie gebiede baie verminder as gevolg van verkeer en beperkte ruimtes. Alhoewel eienaars in hierdie gebiede dikwels maniere kan vind om hul Ierse Setter die oefening en speeltyd te gee wat hulle benodig, verg dit dikwels baie tyd en moeite namens hulle. As gevolg hiervan is hierdie ras die beste geskik vir die lewe in die land waar hulle relatief maklik kan hardloop en speel.
Wat die eienaars betref, is die Irish Setter baie aanpasbaar en doen dit goed met 'n verskeidenheid individue (insluitend kinders). As 'n hond wat baie aandag verg, moet eienaars wat uiters besig is of nie in staat is om daagliks tyd met hul hond deur te bring nie, waarskynlik vermy om 'n Ierse Setter as troeteldier te koop.
Is Ierse Setters goed met ander troeteldiere?
Ja! Die Ierse Setter is bekend vir sy gemaklike en vriendelike houding teenoor ander troeteldiere en diere. As gevolg hiervan, doen hulle dikwels baie goed met ander troeteldiere in die huis (katte ingesluit). Soos met alle honde, is vroeë sosialisering egter van kardinale belang vir hierdie ras, aangesien vroeë bekendstellings aan ander troeteldiere sal help om positiewe verhoudings vir die toekoms te bewerkstellig. Dit is ook belangrik om daarop te let dat die Ierse Setter oorspronklik geteel is om te jag. As gevolg hiervan moet eienaars altyd hul setter monitor as hulle in die teenwoordigheid van kleiner diere is. En hoewel aggressiewe gedrag vir hierdie ras skaars is, kan die groter grootte en onbedagsame persoonlikheid van die Ierse Setter tot toevallige beserings aan kleiner diere lei.
Is Ierse Setters goeie waghonde?
Nee, as 'n uiters lieflike en liefdevolle ras, is die Ierse Setter nie ontwerp vir waghonde nie. Trouens, die Ierse Setter sal eerder 'n indringer (of inbreker) met sagte soentjies groet eerder as om te grom of te byt. Alhoewel hierdie ras beslis sy eienaar teen gevaar sal beskerm (wanneer dit uitgelok word), sal eienaars wat 'n troeteldier vir beskermingsdoeleindes soek, beter bedien word deur rasse soos die Doberman, Duitse herder of Rottweiler vir hierdie spesifieke rolle.
Aanbevole mediese toetse en evaluasies vir die Ierse Setter:
Heup- en elmboogondersoek
DNA-toetsing vir PRA (progressiewe retinale atrofie)
Eienaars moet aktief saam met 'n gekwalifiseerde veearts in hul omgewing werk om 'n voedings- en voorkomingsorgplan vir hul Ierse Setter te ontwikkel. Behoorlike dieet, voeding en vroeë opsporing van gesondheidskwessies kan u hond help om 'n gelukkige en gesonde lewe te bereik. Oor die algemeen is die Ierse Setter egter 'n merkwaardig gesonde ras met slegs 'n paar belangrike gesondheidsprobleme. Dit sluit heupdisplasie, hipotireose, epilepsie en Progressiewe Retinale Atrofie (PRA) in. Gastriese torsie (of opblaas) word ook by hierdie ras gesien en kan lewensgevaarlike situasies vir u Ierse Setter tot gevolg hê as u nie mediese behandeling benodig nie. Met behoorlike versorging kan eienaars verwag dat hul setter tussen 12 en 14 jaar sal leef, met baie honde wat 'n paar jaar verder leef.
Voor- en nadele van die Ierse Setter
Uiters lieflike en liefdevolle ras.
Dit gaan goed met kinders en ander diere.
Hoogs intelligente ras met die vermoë om gedurende hul leeftyd talle truuks en opdragte te leer.
Uiters pragtige ras.
Vereis daagliks baie oefening.
Geneig tot oormatige spring.
Ly aan "skeidingsangs" as u te lank alleen bly.
Kan koppig wees (foutief).
Vereis weekliks baie versorging.
Ten slotte is die Ierse Setter 'n merkwaardige troeteldier wat bekend is vir sy oorvloedige energie, geselskapsgehalte en liefdevolle houding. Alhoewel die Ierse Setter oorspronklik as 'n jagras ontwikkel het, het hy homself (telkens) bewys dat hy in staat is om aan te pas by 'n wye verskeidenheid individuele behoeftes en omgewingsituasies. As gevolg hiervan het dit 'n gunsteling geword vir huishoudings met kinders, bejaardes en individue wat 'n hond vir geselskap soek. En hoewel hierdie ras beslis problematies kan wees met sy hardkoppigheid en afsydige persoonlikheid, sal eienaars moeilik wees om 'n ander hond te vind wat hulle die liefde en toewyding kan bied wat deur 'n Ierse Setter ten toon gestel word. Om hierdie redes sal die Ierse Setter waarskynlik in die afsienbare toekoms 'n gunsteling van honde-liefhebbers bly.
Amerikaanse Kennelklub. Die nuwe volledige hondeboek 22nd Uitgawe. Mount Joy, Pennsylvania: Fox Chapel Publishing, 2017.
Coile, Caroline. The Dog Breed Bible: beskrywings en foto's van elke ras wat deur die AKC erken word. Hauppauge, New York: Barron's Educational Series, 2007.
Dennis-Bryan, Kim. Die volledige honderasboek. New York, New York: Dorling Kindersley, 2014.
Larkin, Peter en Mike Stockman. Die uiteindelike ensiklopedie van honde, honderasse en hondeversorging. Londen, Engeland: Hermes House, 2006.
Mehus-Roe, Kristin. Dog Bible: The Definitive Source for All Things Dog. Irvine, Kalifornië: I-5 Press, 2009.
O'Neill, Amanda. Watter hond? 'N Gids om nuwe eienaars te help om die regte ras vir hul lewenstyl te kies. Hauppauge, New York: Interpret Publishing Ltd., 2006.
Schuler, Elizabeth Meriwether. Simon and Schuster's Guide to Dogs. New York, New York: Simon & Schuster, Ingelyf, 1980.
Slawson, Larry. "Die top 10 slimste honde rasse." (PetHelpful). 2019.
Slawson, Larry. "Die 10 beste honde vir kinders." (PetHelpful). 2019.
Eric Dierker van Spring Valley, CA. VSA op 14 Augustus 2020:
Baie koel. Beide die ras en u artikel. Dankie.
Pamela Oglesby vanaf Sunny Florida op 13 Augustus 2020:
Dit is 'n wonderlike artikel vir almal wat dit oorweeg om hierdie pragtige hond te kry. Ek het baie jare gelede gehad, en ek onthou hoe energiek hy was. Ek dink u artikel is baie deeglik en goed geskryf.
Lorna Lamon op 13 Augustus 2020:
Dit is 'n gedetailleerde blik op die Ierse Setter, en 'n baie gewilde ras in Ierland. Hulle is so vriendelik en lieflik, hoewel dit nutteloos is as dit gaan om die huis te beskerm. 'N Groot ras vir gesinne en wonderlike karakters. Dankie dat u hierdie wonderlike artikel Larry met interessante feite deel.
Miebakagh Fiberesima van Port Harcourt, Rivers State, NIGERIA. op 12 Augustus 2020:
Hallo Larry, dankie dat jy ons ingelig het oor die Ierse Setter. Ek het nog nie 'n hond gehad nie. Maar ek sal hierdie ras verkies vanweë sy sagte vriendelikheid. Dankie.
3.1 Werkende rooi setter
6 Opvallende setters
Die jas is matig lank, syerig en het 'n rooi of kastaiingkleurige kleur. Dit moet gereeld geborsel word om die toestand te behou en matvry te hou. Die onderlaag is volop in die winterweer, en die deklaag is fyn. Hul jasse moet ook veer op plekke soos die stert, ore, bors, bene en liggaam. Ierse Setters wissel van 61 tot 71 cm (24 tot 28 duim), mans weeg 65 tot 75 lb (29 tot 34 kg) en wyfies van 55 tot 65 lb (25 tot 29 kg). Volgens die FCI-rasstandaard vir die Ierse Setter is mans 58 tot 67 cm lank en wyfies is 55 tot 62 cm lank. Irish Setters is diep borshonde met klein middellyf. Die lewensverwagting van 'n Ierse Setter is ongeveer 11 tot 12 jaar. 
Irish Setters kom goed oor die weg met kinders, ander honde en sal besoekers entoesiasties groet. Alhoewel dit goed gaan met huishoudelike troeteldiere, kan klein diere 'n probleem vir hierdie ras vorm, aangesien dit 'n jagras is. Sommige Ierse Setters kan probleme met katte in die huis hê en is dalk te luidrugtig met klein kinders. Soos die FCI-, ANKC- en UK-standaarde verklaar, moet die ras 'aantoonbaar liefdevol' wees. As gevolg hiervan is Irish Setters uitstekende geselskapsdiere en gesinsdiere. 
Irish Setters is 'n aktiewe ras en benodig lang, daaglikse wandelings en hardloop in wye, oop ruimtes. Hulle is egter 'n ras met die neiging om 'doof te speel', en daarom moet daar noukeurige opleiding in die bemeestering van die herroeping onderneem word voordat hulle nie magtig is nie.
Ierse Setters geniet dit om 'n werk te doen. Gebrek aan aktiwiteit sal lei tot 'n verveelde, vernietigende of selfs hiperaktiewe hond. Dit is nie 'n ras wat vir lang tye alleen in die agterplaas gelaat kan word nie, en dit moet ook nie wees nie. Ierse Setters floreer met konstante menslike geselskap. Ierse Setters reageer vinnig op positiewe opleiding en is baie intelligent.
Alhoewel hulle gewoonlik waaksaam is vir hul omgewing, is Ierse Setters nie geskik as waghonde nie, want hulle is nie 'n natuurlik selfgeldende ras nie.
Ierse Setters word ook baie gebruik as terapiehonde in skole en hospitale. Terapiehonde word met spesiale toestemming in hospitale toegelaat en kan pasiënte op die toegewysde vloere besoek. In skole kan die honde gebruik word om 'n rustige en ontspanne omgewing te skep. 'N Kind kan vir 'n hond voorlees sonder om reggestel of beoordeel te word.
Ierse Setter kruis stroom in Himalajas
Een van die eerste verwysings na die 'Setter', of instelhond, in die literatuur kan gevind word in Caius's De Canibus Britannicus, wat in 1570 gepubliseer is (met 'n hersiene weergawe wat in 1576 gepubliseer is). Vertaal uit die oorspronklike Latyn, lui die teks:
The Dogge noem die Setter, in Latyn, Index: 'n ander soort Dogges is daar, diensbaar vir voëls, en maak geen geluid met die voet of met die tong nie, terwyl hulle die spel volg. Hulle neem hul Meester ywerig toe en stel hul toestand in op sulke knikkies, bewegings en gebare, want dit sal hom behaag om uit te stal en te maak, hetsy vorentoe, agtertoe trek, skuins na regterhand, of links skuif. As hy die byrde gevind het, hou hy stil en stil, hy bly sy steppe en sal nie verder gaan nie, en hou 'n noue, bedekte oog, lê sy buik op die grond en kruip so vorentoe soos 'n wurm. Toe hy nader kom na die plek waar die byrde is, lê hy hom neer en verraai met 'n punt van sy pootjies die plek van die laaste woonplek van die byrde, waardeur dit veronderstel word dat hierdie soort doen in Index, Setter, genoem word. om 'n naam te wees wat die mees konsonant en aangenaam is vir sy kwaliteit. "
Dit sou verkeerd wees om aan te neem dat die bostaande hond op enige manier soos die Ierse Setter (of enige setter) lyk soos ons die ras vandag ken. Caius het verwys na 'n soort versierspaniel, waarskynlik nou uitgesterf. Die beskrywing van die werk wat deur hierdie vroeë pilaar van die ras onderneem word, lyk soos die werksgedrag van moderne Ierse Setters. Van hierdie vroeë hond het Caius verder geskryf: "Die grootste deel van hul velkleur is wit, en as dit met enige vlekke gemerk word, is dit gewoonlik rooi en ietwat wonderlik daarmee." As dit die geval is, kan dit aanvaar word dat die soliede rooi kleur van die hedendaagse Ierse Setter deur selektiewe teelpraktyke ontstaan ​​het.
Verdere verwysing na setters in vroeë literatuur kan gevind word in The Country Farme deur Richard Surflet en Gervase Markham, gepubliseer in 1616. Hulle het geskryf: "Daar is ook 'n ander soort landspannels wat Setters genoem word." 
Dit is duidelik dat die tipe hond wat bekend staan ​​as die 'setter' teen die vroeë 18de eeu tot sy reg gekom het. Dit is ook duidelik dat die Iere hul eie soort aktief begin teel het. Die de Freyne-familie van French Park het byvoorbeeld gedetailleerde stoetrekords begin hou in 1793. Ander prominente Ierse lande, wat ook bekend was dat hulle terselfdertyd setterlyne gekweek het, sluit in Lord Clancarty, Lord Dillon en die markies van Waterford.
Daar is reeds in 1845 opgemerk dat setters in Ierland oorwegend rooi, of volgens Youatt,  ". Baie rooi, of rooi en wit, of suurlemoenkleurig, of wit met 'n diep kastanje gevlek is." Dit is duidelik dat die voorkeur vir 'n soliede rooi-gekleurde hond 'n invloed gehad het op die voorkoms van die tipies Ierse geteelde setter.
Die rasstandaard vir die moderne Ierse Setter is die eerste keer deur die Irish Red Setter Club in Dublin opgestel en op 29 Maart 1886 goedgekeur. Dit bestaan ​​uit 'n 100-puntskaal, met 'n gegewe aantal punte toegeken vir elk van die fisieke eienskappe van die hond. . Die puntestelsel is egter later laat vaar, behalwe enkele klein veranderinge, bly die standaard vandag grootliks onveranderd in die meeste lande waar die ras formeel erken word.
Ierse Setter met 'n eend, 1855
Die Ierse Setter is geteel vir jag, spesifiek vir die opstel of opspoor van bergvogels. Hulle is 'n onvermoeide, wye jagter en is geskik vir lande en nat of droë heide. Deur gebruik te maak van hul uitstekende reuksintuig om die merk (of voël) op te spoor, sal die Ierse Setter dan 'n rigtingposisie inneem wat die rigting aandui waarin die voël verborge lê.
Die Ierse Setter is in die vroeë 19de eeu na die Verenigde State gebring.
In 1874 het die American Field die Field Dog Stamboek saamgestel en 'n register van honde in die Verenigde State is gebore. Hierdie Field Dog Stamboek is die oudste rasegte register in die Verenigde State. Op daardie tydstip kon honde geregistreer word selfs wanneer hulle geteel word uit vaars en damme van verskillende rasse. Op ongeveer hierdie tydstip is die Llewellin Setter geteel met behulp van bloedlyne uit die Lavarack-teling van Engelse Setter en, onder andere, bloedlyne van inheemse Ierse Setters. Omstreeks dieselfde tyd het die rooi Ierse Setter 'n gunsteling in die hondevertoningsring geword.
Die Ierse Setter van die laat 19de eeu was nie net 'n rooi hond nie. Die Amerikaanse Kennelklub het Irish Setters in 'n magdom kleure geregistreer. Frank Forester, 'n sportskrywer uit die 19de eeu, het die Ierse Setter as volg beskryf: 'Die punte van die Ierse Setter is meer benerig, hoekig en dun, raamwerk, 'n langer kop, 'n minder syagtige en regter jas as dié van die Engelse. Sy kleur moet diep oranje-rooi en wit wees, 'n algemene kenmerk is 'n wit streep tussen die oë en 'n wit ring om die nek, wit kouse en 'n wit taart aan die stert. '
Die Setter wat heeltemal rooi was, het egter die voorkeur geniet in die skouring en dit is die rigting wat die ras ingeslaan het. Tussen 1874 en 1948 het die ras 760 kampioenskapskonformasie aangebied, maar slegs vyf veldkampioene.
In die 1940's, Veld en stroom tydskrif op skrif gestel het wat reeds 'n bekende feit was. Die Ierse Setter het van die veld verdwyn en 'n buitekruis sou nodig wees om die ras as 'n werkende hond te laat herleef. Sport weg ingelui met 'n soortgelyke oproep vir 'n outcross. Ned LaGrande van Pennsylvania het 'n klein fortuin bestee om voorbeelde van die laaste werkende Ierse Setters in Amerika te koop en honde van oorsee af in te voer. Met die seën van die Field Dog Stamboek begin hy 'n uitkruising na die rooi en wit veldkampioen English Setters. Die National Red Setter Field Trial Club is gestig om die honde te toets en aan te moedig om te teel na 'n hond wat suksesvol sou meeding met die wit setters. So is die moderne Rooi Setter gebore en die kontroversie begin.
Voor 1975 was daar 'n verhouding tussen die American Kennel Club en die Field Dog Stamboek waarin registrasie by die een liggaam 'n hond vir registrasie by die ander gekwalifiseer het. In 1975 het die Irish Setter Club of America 'n beroep op die American Kennel Club gedoen om wederkerige registrasie te weier, en die versoek is toegestaan. Daar word beweer dat kritici van die stap daarop gewys het dat die druk op die Amerikaanse Kennelklub geplaas is deur entoesiaste op die bank wat nie waardeer is vir die buitengewone pogings van die National Red Setter Field Trial Club nie, sowel as sommige veldproefnemers van die American Kennel. Klub na 'n reeks verliese aan Field Dog Stud se rooi setters.  Werkende Ierse Setter-hondehokke is vandag veldkampioen-honde wat aanspraak maak op lyne van sowel die Field Dog Stud Book as die American Kennel Club.
Registreer om updates en aanbiedings via e-pos te kry
Hoe om u Papillon op te lei
As u besluit het dat u 'n opleibare hond wil hê, het u geluk! Die Papillon is bekend as 'n intelligente en gehoorsame hond en is goed geskik vir opleiding. Trouens, met ...
Hoe om u Mastiff op te lei
Mastiffs: The Breed The English Mastiff kan die beste beskryf word as 'n sagte reus. Mans kan 30 sentimeter of hoër staan ​​en weeg tussen 160 en 230 pond. En wyfies is ...
Hoe om 'n Siberiese Husky op te lei
Although there are some early mentions of Setter-like dogs earlier on, it's probably the case that the Setter breed began in 17th to 18th century Europe. From this point, as interest in dogs widened as well as its availability, individual breeds began to branch out into different subsets which would later become its own breeds. By the 19th century, the Setters in Ireland had begun to take on their own unique look that we now recognize today as the Irish Setter.
Obviously, these Irish Setters were bred for hunting and by around 1886, the formal standards for the breed of Irish Setters were established. Other colors of Irish Setter were said to have existed around this time, suggesting that the Irish needed a brightly colored or at least solidly colored dog in their hunting activities.
Despite its red coat, the Irish setter hails from the Emerald Isle. This dog breed was developed in Ireland to assist bird hunters before the advent of firearms. Setters are a group of dog breeds that use their keen sense of smell to detect birds and 'set'—or take a low stance with their body nearly touching the ground. When the bird is flushed from its hiding spot, the hunter makes the shot and these game birds eagerly retrieve the fowl.
Bird hunters in Ireland were searching for a bird dog that would move swiftly over the rather open terrain of the Irish countryside but retain the attentive and patient demeanor of prized hunting companions. In the early 1800's, hunters looked to breed spaniels, English setters, and Gordon setters into an eager, attentive, and quick bird dog.
The result was a red-and-white setter-type dog that became known as the Irish setter. Over time, further breeding resulted in a dog with an exclusively red coat with no patches of white. Today, a coat with traces of black is considered a fault in the breed's appearance, though it isn't a disqualifying factor for show dogs. The rich red of the Irish setter's coat is equally eye-catching in the field or walking down the street.
With such striking good looks and an eager-to-please temperament, it's no surprise that these dogs quickly began spreading across Britain and into the United States. While the Irish setter only appeared on the scene at the turn of the 19 th century, this breed was one of the first 9 breeds to gain early AKC-recognition in 1878. Along with the English setter and Gordon setter, the Irish setter was well on its way to becoming a popular dog breed in the United States for hunting and companionship.
Red setters, as they're sometimes called by breed enthusiasts, developed into two sub-types: field and show. Show type setters are the most common and well represent the mental picture that most people have of an Irish setter—thick, flowing red coat, heavy bones, tall stature with long legs and body. The field type setter has been intentionally bred to retain its working abilities and has the same characteristically red or mahogany coat, but features significantly less feathering, finer bones, and a more compact stature.
What both types share is a strong drive to work and please their owners. Today, the Irish setter excels in the field, show ring, and family room. This breed has had the distinction of winning the Westminster Kennel Club's Sporting Group competition 11 times. Irish setters rank within the top 100 most popular dog breeds the United States.