Tydlyn van die koninkryk van Abessinië - Geskiedenis Podcasts - 2022
Op 'n stadium het Abessinië in aanraking gekom met die "Misfortune Malachite", 'n artefak wat hulle gehuisves het om te verhoed dat dit ongeluk vir ander veroorsaak.
Die vroeë geskiedenis van Abessinië is redelik vaag. Die land is beheer deur 'n monargie van koning en koningin, eerder as die owerheidsagtige heerskappy wat in die meeste koninkryke op die sentrale vasteland gesien word. Die koninkryk, of ten minste sy hoofstad Panthera, is gevestig op die grense van 'n katagtige meer deur die Cat-here. Applejack en die Mane Six het blykbaar 'n geskiedenis van arrestasie in Abessinië, en Applejack beweer dat dit 'vreemd 'n saak is.
Abessinië is 'n taamlik ywerige koninkryk en het talle stede binne sy grense, soos Panthera, Tabbytown en Henry.
Die koninkryk is op 'n stadium verower deur die Storm King, wat eendag besluit het om die koninkryk uit verveling te vernietig. Ten spyte van die bloedbad wat hy uit verveling veroorsaak het, het die koninkryk gou gestabiliseer, ten minste ietwat, aangesien die koninklike familie van Abessinië die konvokasie van die wesens -gebeurtenis by die berg Metazoa kon bywoon. Daarna is die Abessiniese ambassade in Ponyville gebou, wat weer tekens toon dat die koninkryk van die rand van 'n ramp teruggekeer het.
Keisers van Ethiopië,Abessinië
Ethiopië was eeue lank sy eie soort kulturele eiland-heelal, 'n beleërde bastion van die Christendom in 'n afsonderlike see van Isl & acircm, 'n opvolger, nie net vir die Midde-Oosterse tradisies deur Jemen nie, maar ook vir die oorspronklike Ethiopië van die Grieke, die sub-Egiptenaar koninkryk van Kush, wat begin het met die Egiptiese 25ste dinastie (751-656 v.C.), van Piankhy tot Tanuatamun, en wat, hoewel dit deur die Assiriërs uit Egipte verdryf is, in Napata (waar piramides eintlik gebou is) en Mero & euml floreer het eeue. Inderdaad, die hoogland Ethiopië, of Abessinië, het moontlik self die koninkryk Mero & euml tot 'n einde gebring, ongeveer 355 nC.
Die Abessynse koninkryk Aksum (of Axum) het al 'n geruime tyd bestaan. Dit blywende monumente in die obeliskagtige klipstele, met Stela 3 (links en op die agtergrondfoto) wat nog steeds 67 voet lank staan, wat die "wolkekrabber" -argitektuur van antieke Jemen weergee. 'N Paar konings van Aksum is skaars bekend uit hul munte, soos ook die geval is met die ou Jemen. Toe Kush tot 'n einde gekom het, het Abessinië onlangs in gemeenskap met die Koptiese Egiptiese Kerk tot die Christendom bekeer. Dit is nie moeilik om die bewind van die keiser Ezanas II, onder wie dit alles gebeur het, as die ware begin van die klassieke Ethiopiese beskawing te beskou nie. Die fakkel van Mero & euml is verby, maar aangesien die Mero & euml-skrif nie ontsyfer is nie, word Ethiopië die eerste beskawing in die suide van die Sahara, ten spyte van al die onsekerhede, ten volle oop vir die geskiedenis. Die antieke taal van Axum, Ethiopies of Ge'ez, word inderdaad steeds aktief in die Ethiopiese kerk gebruik.
Na eeue se isolasie deur Isl & acircm, kom 'n belangrike hoofstuk in die geskiedenis van Ethiopië toe die Portugese in die Indiese Oseaan verskyn. Hulle het gerugte gehoor van 'n mitiese Christelike koninkryk, in Asië of Afrika, regeer deur die heilige 'Prester John', omring en geïsoleer deur vyande van die Christendom. Een moontlike bron van hierdie verhaal was die Empire of Black Cathay (die Qara-Khita & iuml of Westelike Liao-dinastie) in Sentraal-Asië, wie se heersers, met name soos "David" en "Elias", 'n tyd lank Nestoriaanse Christene was. Maar toe die Portugese in Oos -Afrika aankom, het hulle gou gehoor van 'n plek daar wat by die beskrywing pas: Ethiopië. Kontak, toe dit eers gevestig is, kom op 'n kritieke oomblik. Portugese invloed het Ethiopië gestimuleer en gehelp toe dit bedreig is deur die triomfantlike Ottomaanse Ryk, wie se beheer tot by Jemen strek en wie se kragtige invloed die Straat na Afrika oorgesteek het. Portugese vuurwapens, gelewer na 'n beroep op hulp deur keiser Lebna Dengel in 1535, het die keiser Galawedos in staat gestel om die Imam van Harer, Ahmad ibn Ibrahim, leier van Moslem -magte, te verslaan, wat in 1543 in 'n groot geveg gedood is. Die Portugese teenwoordigheid pogings ingesluit om die land tot Rooms -Katolisisme te bekeer, en 'n tyd lank was daar mededingende Metropolitane van Ethiopië. Portugese invloed is egter uiteindelik verwerp, aangesien Ethiopië godsdienstig Kopties en Monofisiet was, nie Rooms -Katoliek nie en die Katolieke uitdaging 'n literêre en teologiese reaksie geprikkel het.
Ethiopië was moontlik agterlik, maar dit was 'n baie meer gesofistikeerde staat as enigiets anders in Afrika suid van die Sahara. Menelik kon 'n leër van 100,000 man mobiliseer. Soos dit gebeur het, was die Italiaanse mag, grotendeels Eritreërs wat deur Italië opgelei is, slegs 35 000.
Ten volle wakker en ingelig val Menelik eers om 05:30 aan en val 70% van die Italiaanse weermag dood, gewond of ten volle gevange. Dit het Ethiopië van buitelandse verowering bewaar totdat die verwarde bondgenote van die Eerste Wêreldoorlog in die dertigerjare besluit het om die fascisme te paai eerder as om dit teë te staan.
In die lig van die Italiaanse aggressie, het Frankryk sy diplomatieke en materiële ondersteuning van Ethiopië laat vaar. Frankryk en Brittanje het besluit dat 'n wapenembargo op 'alle strydlustiges' die morele reaksie was op die Italiaanse inval in Ethiopië en die Italianers, wat natuurlik hul eie wapens gemaak het, eintlik gifgas teen Ethiopiese magte gebruik het. So het Ethiopië Mussolini te beurt geval, nie omdat dit agterlik was nie, net soos die Kongo (hoewel dit redelik agterlik was ten opsigte van Italië), maar omdat dit verlaat is, soos Tsjeggo -Slowakye. Nadat Italië die Tweede Wêreldoorlog binnegegaan het, is die bevryding van Ethiopië egter aan die gang gesit, en die Italianers, wat baie gruweldade gepleeg het teen die konstante weerstand van die Ethiopiese volk tydens die besetting, is in 1941 maklik deur die Britte verslaan, maar met 'n mate van weerstand duur tot 1943.
Een tradisionele plig van die Koptiese Aartsvaders van Alexandrië was die aanstelling van die Aartsbiskop en Primaat van Ethiopië, die Abune of Abuna (Arabies vir "Ons Vader"). Die eerste sodanige aangestelde was Frumentius (Abune Selama I Kesatay Birhan), 'n Siriër wat 'n geruime tyd by die Ethiopiese hof gewoon het en na Alexandrië gereis het om 'n biskop aan te stel. Tradisioneel is dit veronderstel dat dit die Heilige Athanasius was wat Frumentius toe in die pos aangestel het. Die bekende datums van Athanasius (328-373) is egter 'n bietjie laat vir 'n tradisionele datum van die reis van Frumentius (ongeveer 305 nC), hoewel al die datering van die periode baie onseker is en ons ook 'n chronologie sien waar Frumentius dit nie gedoen het nie reis na Ethiopië tot na 316 nC en is eers deur Athanasius ingewy, tussen 340 en 346, sterf rondom 383. Gegewe sulke onsekerhede, is dit moontlik dat Ethiopië, eerder as Armenië, wat dikwels die eer ontvang word, die eerste amptelik was Christelike land in die wêreld. Of dit kan eenvoudig wees dat Konstantyn se Rome immers die eerste Christelike land was. Maar Ethiopië, ondanks die oënskynlike afstand daarvan, is beslis deel van die fermentasie van die tyd.
Die Ethiopiese praktyk om kerke uit die lewende vulkaniese rots te sny, het monumente gemaak wat byna uniek in die wêreld is. Daar word redelik baie hiervan in Indië gedoen, maar elders in die Christendom is daar niks soos dit nie.
Na die aanbreek van Isl & acircm was die kommunikasie tussen die Koptiese Aartsvader van Alexandrië en Ethiopië onbetroubaar en dikwels onderbreek, maar in die 12de eeu is gereelde afsprake hervat. Ook was die stoel dikwels vakant, ten minste vanweë die tyd wat nodig was om 'n afspraak van die aartsvader te verkry. Ek het hierdie leemtes nie aangedui nie weens die frekwensie daarvan, maar dit kan afgelei word sodra die datering meer duidelik word. Dit was altyd 'n Egiptiese Koptiese monnik wat aangestel is en teen die 20ste eeu het Ethiopiërs begin dink dat dit miskien tyd is dat 'n Ethiopiër die primaat van Ethiopië is. Onderhandelinge hieroor in 1929 het steeds gelei tot 'n Egiptiese monnik as aartsbiskop en primaat, die Abuna Kerlos (Kyrllos, Qerellos), maar met vier Ethiopiërs as biskoppe ingewy. 'N Volledige oorgang sou tot na die Tweede Wêreldoorlog vertraag word.
Aartsvaders van Ethiopië
Minas 4de-5de eeu
Abba Afse, van die Nine Sages 5de-6de eeu
Qozmos 6de eeu
Metropolitan See van die Koptiese kerk
Ya'eqob ek 9de eeu
S lama Z -'Az b
Weer eens 10de eeu
Fiqtor 11de eeu
Giyorgis ek 1090's
Mikael ek 12de eeu
Mikael II van Fuwa 1206-1209
St. Tekle Haimanot 13de eeu
Portugese teenwoordigheid, mededinger Metropolitane
John Bermudez, Jo & atildeo Bermudes Katoliek, c.1536-c.1545
Andre de Oviedo Katoliek, 1557-1577
Afonzo Mendes Katoliek, 1622-1632
Italiaanse beroep, 1936-1941
Abune Mathias, Mattias 2013-hede
In die tabel is die primate aangestel onder die gesag van die Koptiese patriarg groen. Die Abuna Kerlos (Qerellos IV) is deur die Italianers afgesit nadat hy na Egipte gevlug het en die Italiaanse besetting aan die kaak gestel het. Maar voorheen het hy met die Italianers onderhandel, selfs in Rome, en baie mense het hom as 'n kompromis beskou en 'n medewerker hiervan. Sy opvolger, aangestel deur die Italianers, Abuna Abraham, is deur die Koptiese patriarg verban. Toe Haile Selassie na Ethiopië terugkeer, was hy nie vergesel van Kerlos, wat in ballingskap in Egipte gebly het nie, maar deur Gebre Giyorgis, wat in 1948 gewy sou word aan Abuna Basilos. Nadat Kerlos in 1950 gesterf het, het Basilos die Primaat geword. In 1959 is die Ethiopiese Kerk weer tot stand gebring as 'n outosefale patriargaat, hoewel dit natuurlik steeds in gemeenskap met Alexandrië was.
Die volgende probleem vir die Kerk was die diktatuur van Mengistu Haile Mariam. In 1976 is die aartsvader gearresteer en daarna tereggestel. Die kerk is gestaak as die staatsgodsdiens en, net soos in die Sowjetunie, het die regering sy propagandaveldtog teen alle godsdiens begin. 'N Stil monnik, Abba Melaku, is as nuwe patriarg aangestel as Abuna Tekle Haimanot, en hy het uiteindelik soveel as moontlik teen die regime gekant, met die gevolg dat daar ondanks sy amptelike posisie goed aan hom gedink is. Sy opvolger, Abuna Merkorios, is egter afgedank toe die diktatuur in 1991 geëindig het. Ongelukkig het dit 'n skeuring tot gevolg gehad, met Merkorios wat sy eie ballingskapstigting gestig het, terwyl die nuwe Abuna Poulos (links) in Ethiopië regeer het. Met al die politieke omwentelinge in die onlangse geskiedenis van Ethiopië, is dit miskien verbasend dat so iets nog nie gebeur het nie.
Die tydperk van die sterkste Portugese teenwoordigheid in Ethiopië het ook beteken dat die Portugese probeer het om die land tot Katolisisme te verander. Die gevolg was dat ten minste drie Portugese Katolieke Primate, kortliks, in onbetwiste besit van die See of as mededingers van Koptiese Primate was. Namate die onmiddellike bedreiging van die Turke begin verbygaan, kon sowel die hulp as die inmenging van die Portugese verwerp word.
Daar was lankal 'n teenwoordigheid van die Ethiopiese kerk in Jerusalem. Dit sluit 'n klooster op die werklike dak van die Kerk van die Heilige Graf in. Die Ethiopiese instelling word die Ethiopiese patriargaat van Jerusalem genoem, maar daar was nog nooit werklike Ethiopiese aartsvaders nie.
'N Ander kenmerk van die Ethiopiese godsdiens is die bewering dat die kerk die werklike verbondsark besit, wat in 'n klein heiligdom in Axum bewaar word. Die tradisionele verhaal is dat die koningin van Skeba die ware ark uit Jerusalem geneem het en 'n replika agtergelaat het. Menelik I het toe die Ark na Abessinië oorgeplaas. Vanweë die probleme met chronologie en geloofwaardigheid wat met hierdie verhaal gepaardgaan, het sommige moderne skrywers nuttige alternatiewe verduidelikings verskaf. Verslae van Griekse historici van 'n Joodse gemeenskap op Elephantine Island (Aswan) in Egipte het gelei tot die suggestie dat die Priesterskap van Jerusalem die Ark na hulle gestuur het vir bewaring. Maar Joodse huursoldate het daarna na Kush vertrek en die Ark saamgeneem. Ek is nie duidelik wat dan veronderstel was om te gebeur nie, aangesien die rekening blykbaar direk spring om die ark op 'n eiland in die Tanismeer te hou. Maar die besit van die Ark deur die Kings of Kush is een ding; die skielike verskyning daarvan in die hart van voor-Christelike Abessinië is iets anders. Ek wonder soms of daar 'n bewustheid bestaan ​​van die diep historiese, kulturele en politieke verskille tussen Kushiet Ethiopië en Abyssinian Ethiopië. Dit is natuurlik almal vry om te bespiegel dat die keiser Ezanas die ark gaan haal het toe hy Kush omstreeks 355 nC binnegeval en miskien omvergewerp het, maar dit voeg nie meer as 'n ander spekulatiewe element by tot 'n heeltemal spekulatiewe fantasie nie. Aangesien die ark in Axum deur geen buitestaanders ondersoek is nie en in werklikheid vir almal behalwe die spesifieke voog gesluit is, is daar geen manier om te weet of dit ooreenstem met Bybelse beskrywings van die ark of dat dit bestaan ​​uit materiaal wat gedateer kan word nie na die toepaslike era. Dit is opmerklik dat so 'n voorwerp net soveel krediet kry as deur entoesiastiese of geloofwaardige Europeërs.
Die lys van keiser en primate van Ethiopië is grootliks gebaseer op Bruce R. Gordon se Regnal Chronologies, met 'n paar wysigings gebaseer op lyste op Wikipedia. 'N Paar alternatiewe datums en Ethiopiese voorlesings van name word verkry uit A History of Ethiopia, deur Harold G. Marcus [University of California Press, 1994], uit Ancient Ethiopia, deur David W. Phillipson [British Museum Press, 1998], en uit 'n Geskiedenis van die webwerf van die Ethiopiese Ortodokse Kerk. Die foto's van Aksum Stela 3 is van Phillipson. Met soveel onsekerhede in die chronologie, kan baie verskillende lyste van keisers, met verskillende datums, gesien word. Gordon het nie minder nie as drie lyste op sy webblad gegee, en die een het die impak dat dit eintlik verskillende afstammings op verskillende plekke kan weerspieël. Ek het die lyste gemeng, begin met die tradisionele een wat begin met Menelik I, maar dan wegskuif as die lys nie Ezanas II bevat nie.
Daar bestaan ​​lyste wat die geslagsregister van die keisers terugvoer na Adam en Eva, met 'n tydperk van 6500 jaar. Baie vrome mense neem hierdie soort ernstig op, en een korrespondent het beswaar aangeteken teen die karakterisering van Menelik I as 'legendaries'. Adam en Eva is egter nie historiese persone nie en 'n groot deel van die Ethiopiese geskiedenis, selfs al is Ezanas II nie goed getuig of gedateer nie. Selfs by Melelik I word tradisionele datums, bv. 204-179 vC, was dit te laat vir hom om 'n seun van koning Salomo te wees, wat nou gedateer is tot 970-931 vC. Ethiopië is beslis interessant en belangrik genoeg sonder om geloof te gee aan vrome of nasionalistiese oordrywings. Die onsekerhede en leemtes is by die Primate net so groot soos by baie van die keisers van Ethiopië. Aan die ander kant dink ek nie dat die versterking van Ethiopiese Christelike vroomheid 'n slegte ding is nie. Die land is nog steeds omring deur die dikwels vyandige magte van ʾIsl & acircm, en die Westerse verskoning vir Isl & acircmic extremism kyk gerieflik uit op aanvalle op Christene, wat nie ongewoon is in, byvoorbeeld, Pakistan nie, maar nou in Amerika nie ongehoord is nie. Die Ethiopiër beweer dat hy die Ark van die Verbond hou, indien niks anders nie, trek die aandag van mense wat andersins die Ethiopiese Christendom sou ignoreer.
Een eienaardige kenmerk van Ethiopië in die 20ste eeu is dat, hoewel die nasionale godsdiens beperk was tot sy geboorteland en tot buitelandse gemeenskappe, die bestaan ​​van die Ryk, in 'n tyd toe slegs een ander swart staat in Afrika onafhanklik was, godsdienstige ontwikkelinge elders geïnspireer het. . In verre Jamaika het 'n beweging begin wat Ethiopië tot hemels verhef het en die keiser van die tyd, Haile Selassie, tot goddelike status. Hierdie beweging het bekend gestaan ​​as Ras Tafarianism, na Haile Selassie se pre-imperiale naam en titel (Ras). 'N Lang, raserige kapsel, "dreadlocks" en dagga (rook) word geassosieer met die beweging, wat vir baie bedreigend lyk, met min terugtrekkings na Afrika of selfverbetering, maar 'n groot deel van wat op die oog af lyk. tydsbedreigende gedrag en retoriek. Die "dreadlocks" lyk eintlik baie soos die manier waarop Ethiopiese monnikemonnike hul hare kan dra. Die monnike rook egter nie ganja nie.
Laat in sy lewe het Haile Selassie eintlik Jamaika besoek. Hy het voorheen nog nie van hierdie beweging gehoor nie en was uiters verbaas, indien nie onrustig nie, soos 'n man wie se naam 'Geloof in die Drie -eenheid' beteken - hoewel 'n korrespondent dit betwis het en gesê het dat die keiser eintlik uitgenooi is na Jamaika deur Rastafarians te besoek en van hulle geweet. Hoe dit ook al sy, hy kon nie die ketterse beginsels en gebruike van so 'n geloof onderskryf nie. Die beweging het veral onder die internasionale aandag gekom deur die sukses van die pragtige Reggae -musiek in die sewentigerjare, toe musikante soos wyle Bob Marley (sportdreadlocks) en Jimmy Cliff oor die hele wêreld sukses en beroemdheid gevind het. As gevolg van die besoek van Haile Selassie en die plaaslike kontak met Ethiopië, het Ethiopiese Koptiese kerke in Jamaika en die Wes -Indiese Eilande geopen, wat bekeerlinge en Rastafariërs aangetrek het wat óf verstaan ​​dat Haile Selassie nie God in die Ethiopiese Christendom is nie, ontnugter is of wat besluit het om aan te sluit die historiese Kerk, ongeag die onderrig daarvan.
Rastafariërs wat na Ethiopië verhuis het, word nie altyd gunstig deur die plaaslike bevolking beskou nie. Hulle kultuur was natuurlik heeltemal vreemd vir Ethiopiërs, en as gevolg van die Wes -Afrikaanse slawehandel sou hulle self nie eens soos Ethiopiërs lyk nie.
As Ras Tafarianisme vir Ethiopiërs miskien deurmekaar gelyk het, moet die gewildheid van swart mense onder die Amerikaanse nasionaliste in die Verenigde State en elders positief wees. Terwyl Ethiopië sy onafhanklikheid en Christelike godsdiens eeue lank behoue ​​gebring het teen ʾIsl & acircm, wat voortdurend die verdraagsaamheid van Arabiese slawe verduur het, waarvan baie of die meeste van wie se manlike slagoffers gekastreer is, blameer en verwerp baie buitelandse swartes nou die Christendom vir die Atlantiese slawehandel wat het hulle voorvaders na die Nuwe Wêreld geneem.
Bill Clinton se poging om 'n reis na Afrika te maak om selfs om verskoning te vra vir die slawehandel, is eintlik bestraf deur die president van Uganda, wat gesê het dat die Afrika -opperhoofde wat hul mense aan die slawe verkoop het, werklik die skuld het (en nog steeds skuldig is, aangesien dit blyk dat die Wes -Afrikaanse slawehandel steeds bestaan, ten minste by kinders). Die televisiereeks Roots  het gewys hoe wit slawe die binneland van Afrika binneval. Dit het nooit gebeur nie. Die weer en siektes van Afrika daar was dodelik vir die Europeërs, en die plaaslike heersers wou alles vir hulself hê. Die Atlantiese slawehandel het inderdaad bloot beteken dat inheemse Wes-Afrikaanse slawe hul ware suid aan die kus verkoop het eerder as noord na die trans-Sahara-handel, wat al eeue lank aan die gang was, wat waarskynlik net so 'n groot menslike tol geëis het as die Atlantiese handel. en merkbaar min oorlewende swartes, van almal wat ingevoer is, in die Midde -Ooste agter.
Alhoewel hy self 'n politieke radikaal van 'n harde, marxistiese aard was, is dit opmerklik dat professor Cornell West (adviseur van die demokratiese presidensiële hoopvolle Bill Bradley in die veldtog van 2000) sy eie Christendom behou, getroud was met 'n Ethiopiese vrou en die pro- Islamitiese en acirkmiese idealisering (en antisemitisme) van baie ander Amerikaanse swart radikale. Ethiopië en haar godsdiens ontvang dus 'n mate van respek van 'n bron wat in die algemeen verwag kon word dat hulle relatief onbewus van die land was en relatief vyandig teenoor die godsdiens was.
In sy lang isolasie het Ethiopië uit die ou Suid -Arabiese alfabet 'n unieke en pragtige lettergreep voortgebring, wat nog steeds gebruik word om moderne tale soos Amharies te skryf. Dit het 'n ryk aspek bygedra tot die eilandheelal van die Ethiopiese beskawing.
Aangesien daar nou 'afrocentristiese' bewerings is dat die Ethiopiese alfabet nie op die ou Suid -Arabiese alfabet gebaseer was nie, is dit die moeite werd om die twee in die tabel aan die linkerkant te vergelyk. Baie van die letters is duidelik nie identies nie, maar Ethiopies behou selfs die grootste deel van die Suid -Arabiese alfabetiese volgorde, wat verskil van die een wat ons in Hebreeus, Grieks of Arabies aantref. Ethiopic het ook dieselfde geringe veranderinge in die ou letters as Grieks aangebring, wat herkenbare eweknieë van lambda, omicron en theta veroorsaak het.
Dit is jammer, maar nie verbasend nie, waarom dit nodig is om iets wat al te pragtig en buitengewoon is te neem en dit met oordrewe aansprake te trivialiseer, want dit is 'n stuk met baie voorbeelde van opgeblase etniese (in hierdie geval rasse) selfbelang, soos ek opgemerk het elders met betrekking tot die Grieke en Indië. Die glans van Ethiopië in sy geskiedenis, aardrykskunde, argitektuur en taal is min genoeg bekend, selfs al word die lang stryd daarvan teen die aanslag van Westerse sekulariste teen die Christendom en die simpatie van die linkses vir Islamitiese Fascisme geïgnoreer . Totdat die wêreld eers bewus is van die Ethiopiese lettergreep, verduister vreemde bewerings daaroor slegs die stryd om daardie bewustheid.
Die isolasie van Ethiopië, wat sy beskawing en godsdiens so lank beskerm en bewaar het in die Abessiniese bergvas, het ook gedien om dit, soos met baie gebiede in Afrika, uit die hoofstroom van internasionale ekonomiese ontwikkeling te hou. Dit was lank reeds een van die armste lande ter wêreld. Vanaf 2008 het Ethiopië nog steeds die derde laagste jaarlikse BBP per capita in die wêreld, slegs $ 140 [The Economist Pocket World in Figures 2008, p.28]. Dit beteken dat die gemiddelde Ethiopiër, waarvan 80% in bestaanslandbou besig was, slegs van 38 sent per dag leef. Met pryse wat aangepas is vir Purchasing Power Party (PPP), verbeter die prentjie, met Ethiopië wat slegs die 14de armste styg, maar dit is steeds met slegs 2,4% van die BBP per capita van die Verenigde State [p.29]. Terselfdertyd het die Ethiopiese ekonomie vinnig gegroei, tot 10% per jaar, en in PPP kan die BNP per capita nou tot $ 1000 of $ 1500 beloop. Maar dit is baie grond om op te maak. Een voordeel wat die land nou het, is die relatiewe verwydering van die onstuimigheid van Islamitiese lande, wat, met die majesteit van die land en die glans van sy monumente, die land relatief aantreklik moet maak vir toerisme en vir beleggings.
Een ironie van die isolasie en armoede van Ethiopië is dat dit bygedra het tot die wêreldkultuur, een van die belangrikste, inderdaad kenmerkende, produkte van die moderniteit: koffie. Die legende is dat 'n veldwagter met die naam Kaldi in die 9de eeu opgemerk het dat sy bokke opgewonde geraak het nadat hy die boontjies van die Coffea arabica-plant geëet het. Hierdie verslag word egter nie voor 1671 getuig nie en blykbaar bestaan ​​daar geen bewyse dat koffie gedrink kan word tot in die 15de eeu in Jemen, waar die bone uit Ethiopië gebring is nie. Ons weet dat koffie in 1511 in Mekka was, omdat daar probeer is om dit as 'n bedwelmende middel te verbied. Dit het nie lank gehou nie, en die drank het oor die Ottomaanse Ryk versprei.
Ons kry die naam van die stof uit Jemen, qahwah. Dit is van onseker etimologie en kan van Afrikaanse of suiwer Arabiese oorsprong wees. Namate die Arabiese 'w' 'n 'v' word in Turks (na moderne kahve) en die lettergreep 'h's' stil word, begin die uitspraak die bekende in Europese tale benader, soos caff & egrave in Italiaans of 'koffie' in Engels. Uit Jemen is gemaalde koffie en dan boontjies uitgevoer (aanvanklik gesmokkel) na Indië, Turkye en uiteindelik Europa. Die eerste verwysing in Engels na koffie is van 1598. In 1610 het die digter George Sanys gesê dat koffie "blacke as soote is, en smaak nie veel anders nie", maar toe word die oudste koffiehuis in Londen in 1654 gestig. In 1657, Die hofgeskiedkundige James Howell het gesê dat koffie van die oggend die werkers 'die goeie mense' laat speel het.
Koffie was die eerste nie-alkoholiese verwerkte drank wat in die Engelse kultuur aangebring is. Aangesien koffie (soos tee, later ingebring) kookwater behels, was dit ook die eerste alkoholiese drank wat die gereelde verbruik van gesteriliseerde water behels. Toe mense, insluitend prins Albert, nog in die middel van die 19de eeu nog aan watergebore siektes sterf, was 'n voorkeur vir koffie of tee 'n goeie idee. Benjamin Franklin, wat sy kollegas aangesê het om water te drink eerder as alkohol toe hy 'n jong man in Londen was, het dit gemis. Dit was omdat die bier wat hulle anders gedrink het, hulle, soos Howell gesê het, "ongeskik vir sake" kan maak. Maar Franklin besef nie die gevaar wat hy in die gesig staar nie, en beveel hy aan uit ongekookte water.
Die beste koffie word steeds verbou in tropiese hooglande wat die klimaat van Ethiopië en Jemen naboots, naamlik plekke soos Indonesië, Hispaniola, Columbia, Hawaii, ens. om sy aanspraak as die oorspronklike koffieprodusent te bevorder en om die beste koffie wat gemaak kan word, te kweek en te bemark.
Daar is 'n goeie onlangse getuienis van Ethiopiese koffie van die sjef en restauranteur Wolfgang Puck:
1973-74 - Na raming sterf 200 000 mense in die Wallo -provinsie as gevolg van hongersnood.
1974 - Haile Selassie het in 'n militêre staatsgreep omvergewerp en sterf in aanhouding die volgende jaar
1977 - Kolonel Mengistu Haile Mariam tree op as leier van die Derg pro-Sowjet-militêre regime.
1977-79 - Duisende regerings teenstanders sterf in 'Red Terror' georkestreer deur kol. Mengistu, kollektivering van landbou begin Tigrayan People's Liberation Front begin oorlog vir plaaslike outonomie.
1977 - Somalië val die Ogaden -streek in Ethiopië binne en word die volgende jaar verslaan met massiewe hulp van die Sowjetunie en Kuba.
1984-85 - Die ergste hongersnood in 'n dekade wat Westerse voedselhulp tref, het duisende met geweld na Eritrea en Tigre gestuur.
1987 - Kol Mengistu word tot president verkies onder 'n nuwe grondwet.
Koninkryk van Abessinië Tydlyn - Geskiedenis
Die Ethiopiese Ryk, ook bekend as die Abessinië, was een van verskeie koninkryke in Oos -Afrika en het die huidige noordelike helfte van Ethiopië beslaan. Dit is gestig in die twaalfde eeu en duur tot 1974, en is een van die langste ryke van alle tye, en een van slegs twee lande ter wêreld wat byna die hele geskiedenis onafhanklik was.
DIE OORSPRONG VAN DIE ETIOPIESE RYK
Die Ryk word omstreeks 1137 begin, hoewel niemand presies weet wanneer dit onder die Zagwe -dinastie was nie. Die naam van die dinastie is afgelei van die Agaw -mense in die noorde van Ethiopië, en verwys daarom na hulle. Die Zagwe-konings en -koninginne het ongeveer 150 jaar lank regeer, in welke tyd baie van die beroemde kerksnyde kerke van Ethiopië gebou is, soos die in Lalibela.
In 1270 word die Zagwe -dinastie omvergewerp deur 'n koning wat beweer dat hy 'n afstammeling van koning Salomo en die koningin van Skeba is. Daar word dus geglo dat hy 'n lid is van die tradisionele regeringshuis van Ethiopië. Hierdie dinastie regeer met slegs 'n paar onderbrekings van 1270 tot die laat 20ste eeu. Dit was onder hulle dat die meeste van die moderne geskiedenis van Ethiopië plaasgevind het. Gedurende hierdie tyd het die ryk feitlik al die mense in die moderne Ethiopië verower en opgeneem.
DIE EERSTE DIPLOMATIESE KONTAK VAN DIE RYK MET EUROPE
In die vroeë 15de eeu wou die Ethiopiese Ryk vir die eerste keer sedert die antieke Aksumitiese era diplomatieke kontak maak met Europese koninkryke. 'N Brief van Henry IV van Engeland aan die keiser van Abessinië oorleef. In 1428 is diplomatieke kontak met die koning van Aragon, in Spanje, gemaak. Die eerste deurlopende betrekkinge met 'n Europese land begin in 1508 met Portugal onder Dawit II. Die betrekkinge met Portugal was so goed dat die twee nasies verskeie kere in 'n geveg verbonde was, en 'n poging tot inval deur die Adal -sultanaat in 1529 suksesvol verslaan het.
Tussen 1755 en 1855 beleef Ethiopië 'n tydperk van isolasie waarna verwys word as die Zemene Mesafint of "Age of Princes ". Die keisers het kopkoppe geword, maar is werklik beheer deur krygshere. Ethiopiese isolationisme het geëindig na 'n Britse missie, maar eers in 1855 was Ethiopië heeltemal verenig en die mag in die keiser herstel, begin met die bewind van Tewodros II. By sy klim het hy begin met die modernisering van Ethiopië en die heropgradering van die mag in die keiser. Ethiopië het weer begin deelneem aan wêreldsake.
DIE VERVOLGING VAN DIE ETIOPIESE RYK
Die Ethiopiese Ryk het die Italiaanse kolonisasie in die negentiende eeu suksesvol weerstaan ​​en Italië in die eerste Italo-Ethiopiese oorlog onder die bewind van Menelik II verslaan. Ethiopië was een van slegs twee Afrika -lande wat sy onafhanklikheid gedurende hierdie tydperk behou het. In 1935 het Italië weer probeer inval, en sodoende begin die Tweede Italo-Ethiopiese Oorlog. Alhoewel dit tot 1941 gedeeltelik deur die Italianers beset was, het die Ryk nooit amptelik oorgegee nie, dus kan dit nie as 'n kolonie beskou word nie.
Die Solomoniese dinastie het die Ethiopiese Ryk met min onderbrekings bly regeer tot 1974, toe die laaste keiser, Haile Selassie, afgesit is.
Twee slawe -broers het die oudste staatskerk van Afrika gebore
Die twee Christen sendelinge wat in die ou noordoostelike Afrika -ryk Axum in die vierde eeu opgedaag het, kon nie meer onwaarskynlik gewees het nie. Die twee jong broers is ontvoer terwyl hulle saam met 'n familielid op reis was as slawe na die koninklike familie en rsquos -huishouding. Maar binne 'n paar jaar gooi 'n onverwagte ketting van gebeure godsdienstige en politieke mag in hul hande. Alhoewel die streek al dekades lank vertroud was met die Christendom, sou die godsdiens spoedig oor Axum versprei word. Die broers en die verhouding met die toekomstige konings van die koninkryk en hul passie om die evangelie te versprei, sou die geskiedenis en godsdienstige samestelling van die hedendaagse Eritrea en Ethiopië verander.
Vandag het die Ethiopiese Ortodokse Tewahedo -kerk wat hierdie jong mans meer as 15 eeue gelede gestig het, die vervreemding van Rome, die verspreiding van Islam en herhaaldelike kolonialiseringspogings oorleef. In 'n kontinent waar die Westerse Protestantse teologie en Katolisisme hoogty vier, bied die geskiedenis van hierdie instelling 'n blik op die Afrikaanse Christendom wat al amper so lank bestaan ​​as wat die kerk self het.
'N Groot krag van die antieke wêreld
Op sy hoogtepunt was die Axumite -ryk (AD 100 en ndash940) saam met Persië, Rome en China een van die vier groot wêreldmoondhede. Due to its proximity to the Middle East, its strategic location adjacent to the Red Sea, and its open and outward-looking civilization, it played an important role in regional affairs. Between the third and the sixth centuries, the kingdom enjoyed control over large areas encompassing modern-day northern Sudan, southern Egypt, Djibouti, Yemen, and southern Saudi Arabia.
Semere T. Habtemariam is the author of two books: Reflections on the History of the Abyssinian Orthodox Tewahdo Church en Hearts Like Birds. He was born in Eritrea and came to the US as a refugee. He lives in Carrollton, Texas.
Die Abyssinia Crisis was a pre-WW2 diplomatic crisis originating in the conflict between Italy and Abyssinia (present-day Ethiopia). Its effects were to undermine the credibility of the League of Nations and to encourage Italy to ally with Germany.