…. | All who wander...
Oor hoop, loneliness en die feit dat Hy my liefhet »
Published Julie 2, 2010	Uncategorized Leave a Comment
Vir ‘n oomblik kyk sy op en haar oe ontmoet myne. Net so vinnig kyk sy weer weg.
Ek hou aan vir haar staar uit die hoek van my oog uit. Ek kannie help nie. Met haar whiskey in haar een hand en ‘n sigaret in die ander lyk sy amper soos iets uit ‘n Peroni-commercial, of die manier wat ek myself nog altyd La Dolce Vita ingedink het. Sy gebruik woorde soos “fabulous darling” en “fantasties”, waar die “t” en “s” net bietjie te hard op my oor val. Die groep mense in haar geselskap kyk na haar met iets tussen bewondering en jaloesie.
Ek sien die oomblike waar sy net te lank vir die see staar as sy asem skep tussen die sinne. Ek wonder of die amper-engelse aksent regtig is en of sy gedroom het om hier te sit toe sy klein was. Sy het seker. Van hier af kan ek sien dat die kringe onder haar oe meer as net min slaap is. Daar is iets moeg aan haar. Iets wat te lank al voorgee, maar nie meer seker is wat sy voorgee of wie sy was nie.
Ek wonder of sy kan onthou wat haar regte haarkleur was en hoe dit proe om pasta met roomsous te eet. Ek wonder vir wie sy lief was en wie sy moes agterlaat om nou hier te sit. Ek wil haar vra of dit worth it was. Of sy dit weer sou doen. Eks nie seker of sy sou kon antwoord nie.
Ek wonder of sy, soos ek, al ooit in die see in wou loop en net verdwyn
0 Responses to “….”