Resident Evil Village-resensie (PC): Die hoogtepunt van 25 jaar se gruweluitnemendheid - resensiesLees Meer
Hoof resensies Resident Evil Village-resensie (PC): Die hoogtepunt van 25 jaar se gruweluitnemendheid
Resident Evil Village-resensie (PC): Die hoogtepunt van 25 jaar se gruweluitnemendheid
Resident Evil Village: beeldmateriaal, klank en prestasie
Resident Evil Village: storie en omgewing (geen bederfies)
Resident Evil Village: Speletjie
Resident Evil Village: Moet jy dit speel?
Resident Evil is 'n wêreldwyd herkenbare horror-franchise met dekades se geskiedenis onder sy gordel. Nadat die reeks begin daal het met Resident Evil 5 en 6, het Capcom die speletjie op sommige maniere teruggeneem na die tekenbord, wat die franchise met Resident Evil 7: Biohazard laat herleef het.
Ek het destyds Resident Evil 7 beskryf as wat uit die dood opgestaan ​​het, baie soos die dooies wat sy donker gange en afgeleefde gange bekruip. Die franchise het sy voetspore gevind deur baie van wat die klassieke speletjies legendaries gemaak het terug te bring terwyl hy oorgeskakel het na 'n vars eerstepersoon-spelstyl, kompleet met 'n nuwe protagonis genaamd Ethan WInters
Resident Evil Village, in wese Resident Evil 8, is die voortsetting van Ethan se verhaal. Na die gebeure van Resident Evil 7 besluit Ethan en sy gesin om 'n nuwe lewe in Europa te begin, ver van die gruwels van die vorige speletjie. Vir 'n rukkie lyk dit of dit goed gaan, maar alles gaan baie vinnig suid.
Resident Evil Village is nog 'n suksesverhaal vir die franchise, met 'n paar verbysterende tegniese vaardigheid en 'n reeks onverwagte kinkels en draaie. Op sommige maniere voel Resident Evil Village soos 'n viering van die hele franchise, met verskeie spelaspekte van vorige titels wat op groteske bevredigende nuwe maniere verken en versterk is. Ek vermoed Resident Evil Village sal onthou word as nog 'n groot hoogtepunt vir die franchise, ten spyte van 'n paar vreemde storiekeuses en deurmekaar tempo. Oor die algemeen het ek my tyd in die Village terdeë geniet, ten spyte daarvan dat ek vir die meeste daarvan nogal versteen was.
Beeldmateriaal en prestasie
Bottom line: Resident Evil Village is een van die eerste speletjies wat werklik "next-gen" voel met absoluut verstommende tegnologie wat ondersteun word deur die toonaangewende RE Engine. Asemrowende beeldmateriaal, werklik bisarre wesens, 'n onvergeetlike parade van eksentrieke karakters, en werklik bevredigende spel maak Resident Evil Village die hoogte in, selfs al laat 'n paar eienaardighede in die plotlewering die skouspel afblaas. Resident Evil Village is 'n werklik uitstekende speletjie en een van die beste inskrywings in die legendariese franchise. Mag dit lank aanhou.
Absoluut asemrowende beeldmateriaal
Groot verskeidenheid omgewings
Verskeie menasie van verminkte monsters om te veg
Spookagtig atmosferies met onvergeetlike karakters
Sleutelverhaalelemente maak nie baie sin nie
$60 by Microsoft Store (Xbox)
$50 by GMG (Steam PC)
Minimum vereistes Windows 10 (64 bit), AMD Ryzen 3 1200 / Intel Core i5-7500, 8 GB RAM, AMD Radeon RX 560 met 4 GB VRAM / NVIDIA GeForce GTX 1050 Ti met 4 GB VRAM, DirectX 12
Speel Tyd 8-10 uur
Spelers Enkele speler
Resident Evil Village gaan voort met Capcom se wenreeks vir tegniese vaardigheid, met die RE Engine se indrukwekkendste uitstappie tot nog toe. Ek het Resident Evil Village op my Razer Blade 17 Pro geresenseer, met 'n RTX 2070 GPU en Core i7-10875H, met 16 GB RAM. Ek het die speletjie op pasgemaakte instellings teen 1080p gehardloop, met 'n bestendige 60 FPS met straalsporing en ander visuele opsies uitgeput.
Nooit een keer het my kliënt na Windows neergestort nie, en ek het geen vorm van prestasie-agteruitgang ervaar nie, selfs tydens die mees intense reekse, behalwe vir een geval. Een spesifieke vyand se vermoëns oorstroom die omgewing met honderde vlieë, wat inderdaad in sommige gevalle geklop het. As jy op 'n hoër moeilikheidsgraad speel, kan hierdie een spesifieke vyand jou doodmaak deur jou raamtempo te laat daal tot 'n kruip. Dit vind egter net op een punt in die speletjie plaas, en word maklik vermy, en kan selfs reggemaak word teen die tyd dat die speletjie aan die publiek beskikbaar is.
Op Xbox Series X teiken Resident Evil Village 4K 60 FPS, of "tot" 60 FPS met straalopsporing geaktiveer. Met straalnasporing geaktiveer, het ek 'n mate van prestasie-agteruitgang oor die hele linie opgemerk, veral in gebiede wat baie gedetailleerd was. Tekstuurresolusie kry ook 'n bietjie 'n treffer op die Xbox-weergawe, met die rekenaarweergawe wat baie meer getrouheid bied, selfs op my relatief beskeie RTX 2070-opstelling, al is dit teen 'n laer resolusie. Daar is moontlik nog werk wat Capcom kan doen om die werkverrigting op die Xbox-weergawe te verbeter namate nutsgoed verbeter. As jy speel met straalopsporing gedeaktiveer, sal jy hoegenaamd geen probleme hê nie.
Waar Resident Evil Village bo alles skyn, is in sy wêreldontwerp. Resident Evil Village verteenwoordig wêreldklas, moderne wêreldbou en kunsrigting, en mededingers kan baie jare spandeer om te probeer inhaal. Pragtige mis- en rookeffekte, beligting wat deur strale gevolge is met realistiese dinamiese skaduwees, en werklik ingewikkelde vlakke van detail saamsmelt om Resident Evil Village 'n uitstaande en voorbeeldige voorbeeld van die medium te maak.
Resident Evil Village se klankbaan is subtiel maar kragtig, vervleg met indrukwekkende atmosfeer en klankwerk om 'n gepaste spookagtige atmosfeer te skep. Soos ek in die volgende segment opmerk, voel elke primêre area van Resident Evil Village baie soos sy eie karakter, met spesifieke ontwerpe wat intrinsiek is aan die karakters wat hulle verteenwoordig. Die klankbehandeling volg op, alhoewel ek myself beroof gevind het van daardie klassieke save room musiek van weleer.
My enigste werklike greep met Resident Evil Village se klankontwerp het betrekking op die Engelse lokalisering, spesifiek hoe vreemd dit gevoel het om inwoners van 'n versteekte, Oos-Europese dorpie met moderne Amerikaanse aksent te hê. Ek waardeer heelhartig dat dit 'n duur poging sal wees, en is pynlik bewus daarvan dat dit baie 'n anglo-sentriese probleem is. Dit is nie 'n groot probleem nie, maar dit het die ervaring effens gebreek, veral gegewe hoe onberispelik die res van die spel se ontwerp is.
In die algemeen is Resident Evil Village 'n absolute stunning van 'n speletjie en bewys weereens dat die RE Engine nie onderskat moet word nie. Resident Evil Village gly tot jou sinne met een of ander werklik ontstellende aanbieding, en jy kan die liefde wat Capcom in die speletjie uitgestort voel om elke draai.
Sonder om enige belangrike intrige-elemente te bederf, lewer Resident Evil Village vir die grootste deel 'n meesleurende verhaal, met van die beste en mees onvergeetlike karakters in die reeks. Ek het wel 'n paar klein klagtes, veral teen die einde, maar RE:V is 'n vleisagtige 10-uur ervaring wat onthou sal word as een van die mees noemenswaardige inskrywings in die franchise.
Resident Evil Village verteenwoordig werklik wêreldklas, moderne wêreldbou en kunsrigting.
RE:V speel grootliks af in 'n onbenoemde nedersetting iewers in Oos-Europa. Die dorpie is hoog in die berge geleë en lewer gevolglik 'n paar waarlik verstommende uitsigte en beeldmateriaal. Ek dink nie ek het voorheen 'n speletjie geresenseer waar dit gevoel het of ek elke paar minute 'n skermopname kan kry nie, as gevolg van die noukeurige detail en deurdagte ontwerp in die speletjie se deurlopende wêreld. Dit is nie 'n oopwêreld-speletjie in die tradisionele sin nie, maar die feit dat jy oor die kaart kan kyk vanaf die bokant van Castle Dimutrescu en effektief oor die verskillende segmente van die speletjie kan sien, is 'n indrukwekkende prestasie.
Inderdaad, Resident Evil Village is baie mooi opgedeel in verskillende biome, elk met 'n unieke tema, tipies gesentreer op een van die spel se verskeie antagoniste. Ethan en sy gesin word effektief ontvoer aan die begin van die wedstryd, om redes onbekend, en weggevlieg in die berge teen hul wil. Ethan se dogter word vermis, en hy vertrek die eindelose woude in, volg tekens van bloedvergieting en bloedvergieting langs die pad.
Dit lyk veral of Chris Redfield van die reeks van kant gewissel het. Redfield het voorheen vir Ethan en sy gesin gehelp om 'n nuwe lewe in Europa te begin, maar om redes wat onbekend is, word Chris verraaier en val hulle aan. Ethan ontsnap die bloedbad en besluit om sy dogter, Rose, te red en uiteindelik hierdie nuwe beproewing te oorleef.
Die dorpie is verlate wanneer Ethan opdaag, op klassieke Resident Evil-manier. Tekens van marteling en stryd is oral, met vreemde guitige krete wat die atmosfeer spook. Dit is nie lank nie totdat Ethan deur lykantropiese diermanne aangeval word, en uiteindelik bekendgestel word aan die spel se hoof-antagoniste, elkeen verdraai op unieke en afgryslike maniere.
Die bekende Lady Dimitrescu lyk reguit geruk uit 'n 1950's gruwelfilm, kompleet met 'n monochromatiese kleurpalet en vintage drag. Heisenburg kan magnetiese velde manipuleer, en skep wapens uit skrootmetaal op 'n blote bevlieging. Lady Beneviento staan ​​geheimsinnig stil en laat haar sinistere marionet Angie toe om haar wil te bevredig, terwyl Moreau na die kant toe sluip, afgeleef en meer gemuteerd as die ander.
Aan hulle hoof is Lady Miranda, wat die dorpe blykbaar as 'n soort god aanbid. As Ethan wil oorleef, moet jy elkeen van Miranda se "kinders" om die beurt hanteer, en uiteindelik die nagmerrie ontsnap op enige manier wat nodig is.
Die speletjie se antagoniste steel regtig die vertoning hier, selfs al is hul aard en motiewe soms nie presies duidelik omskryf nie. Elke baas het sy eie domeine, kompleet met unieke ontwerpe en temas, sowel as vyande. Dimitrescu se kasteel is 'n kronkelende middeleeuse herehuis gevul met versteekte gange en spookagtige katakombes, wat wemel van mislukte eksperimente en die dooies. Beneviento se herehuis lê hoog op 'n krans aan die agterkant van 'n antieke begraafplaas. Moreau is alleen in 'n verlate vissersdorpie, en Heisenberg het in 'n fabriek buite die dorp gevestig wat in onbekende produkte handel.
Sommige van Resident Evil Village se setpieces is werklik dement en sal selfs die gehardste gruwelveeartse in die steek laat.
Sonder om te veel weg te gee, is sommige van Resident Evil Village se setpieces werklik dement en sal selfs die gehardste gruwelveeartse in die steek laat. Soos jy vorder, ontrafel die lae van die storie, wat verskeie kinkels en draaie openbaar wat Ethan se storie aan die breër kanon verbind. Ek het gevoel dat sommige van die motiverings van die speletjie se vyande nie noodwendig sin maak nie, en in sekere opsigte selfs mekaar weerspreek. Dit voel ook of die skrywers sommige van hierdie los plotpunte op die laaste oomblik besef het, en probeer om 'n paar gate weg te verduidelik met 'n paar vinnige lyne van ingespuite dialoog wat andersins uit plek gevoel het.
Resident Evil is nie noodwendig bekend vir sy samehang op hierdie stadium nie, en ek het gehoop dat Ethan se storieboog 'n poging was om dit so te sê ietwat terug aarde toe te bring. Helaas, ek kan beslis sê dat dit nie die geval is met Resident Evil Village nie. Ongeag, die skouspel is ongelooflik en, wel, sommer net pret. Capcom omhels die waansin van Resident Evil se wyer komplot en gee Resident Evil Village 'n demente parade van ongelooflike "wat die $%£"-oomblikke wat my vir 'n geruime tyd sal bybly.
Met Resident Evil se 25ste bestaansjaar wat nader kom, voel dit regtig asof Resident Evil Village elke dimensie wat die franchise ondersoek het met Village se omgewing probeer vier, met genoeg vleis om elke sensitiwiteit te bevredig. Elke segment van die spel verteenwoordig 'n ander tydperk in Resident Evil se ontwerpgeskiedenis. Sommige het meer klassieke, verduisterde herehuis-styl doolhowe, kompleet met terugsporing, geheime en verkenning, terwyl ander leun op meer lineêre aksie-georiënteerde afdelings wat soos Resident Evil 4, 5 en selfs Revelations riff. Ek voel asof Resident Evil Village vat wat Resident Evil 6 probeer doen het met sy uiteenlopende style, en dit met baie meer grasie en selfvertroue uitvoer.
Resident Evil Village neem aanwysings van Resident Evil 4 en beskik oor 'n geldeenheid- en buitstelsel waar vyande skatte kan laat val wat in 'n geheimsinnige Duke-verkoper verruil kan word, wat wapens en ander goedere kan verskaf. As 'n aanhanger van die klassieke Resident Evil-speletjies, het ek dikwels gevoel dat hierdie ontwerp 'n bietjie van die spanning uit die speletjie onttrek. As jy dadelik kan sien wanneer 'n vyand dood is omdat hulle buit laat val het, beroof dit die vreesfaktor om nie te weet of jy regtig daardie zombie klaargemaak het of nie.
Om daarvoor op te maak, gooi Resident Evil Village 'n klomp Mr. X-agtige vyande wat baie kragtiger is, en sal nie ondergaan nie, tensy jy bereid is om 'n berg ammunisie te spandeer of spesiale omgewingsaanwysings tot jou voordeel te gebruik. Ander segmente beperk jou toegang tot die Duke, wat Resident Evil Village toelaat om die spanning te verhoog en jou in 'n meer klassieke ammunisiebesparende ingesteldheid te dwing. Daar is tye wanneer jou beste opsie sal wees om weg te hardloop en selfs versperrings te skep met behulp van voorwerpe wat jy in sommige van die speletjie se huise kan vind.
Vir daardie doel slaag Resident Evil Village daarin om die meer gespanne spelstyle van weleer te verken, terwyl hy ook die speler beloon vir die soeke na skatte, die spel se baie geheime gebiede verken, en selfs opsionele base jag. Daar is selfs spesiale diere om te oes vir permanente gesondheidsopgraderings, gemaak van geregte wat deur die Hertog verskaf is. Resident Evil Village bied baie redes om ook terug te keer na vorige gebiede, wat dikwels versteekte plotbesonderhede of daardie uiters belangrike wapenopgraderings gee.
Ethan merk op 'n stadium dat Chris hom en sy gesin 'n bietjie militêre gevegsopleiding vir selfverdediging verskaf het. Om terug te gaan na Resident Evil 7, waar Ethan 'n mes soos 'n oondpoker swaai en met dieselfde dringendheid as inbel-internet beweeg, is die verskil in gevegsdoeltreffendheid taamlik skerp.
As gevolg hiervan, sou ek redeneer dat Resident Evil Village nie so eng is soos Resident Evil 7 nie - ten minste oor die algemeen. Ethan voel eenvoudig nie naastenby so kwesbaar nie. Dit gesê, daar is 'n paar segmente waar Capcom soort van sê "ons kan nog steeds skrikwekkend doen as ons wil, hier is die bewys" - en jy mag dalk wens hulle het nie.
Al is Ethan 'n bietjie meer van 'n moordmasjien in Resident Evil Village (ten minste met normale moeilikheidsgraad), maak dit dit nie minder pret nie. Die geweerspel in Village bly styf en bevredigend. Aanvanklik sal jy dalk voel asof vyande 'n bietjie sponserig is, maar 'n paar wapenopgraderings later sal jy skedels met roekelose verlating laat waai. Ethan het ook 'n nuwe reaktiewe aanval wat jou toelaat om vyande terug te slaan nadat jy 'n blok uitgevoer het. Om dit korrek af te haal, kan die verskil tussen lewe en dood in moeiliker plekke wees, en sal die sleutel wees om doeltreffend in jou hulpbronbestuur te bly, veral in groter probleme. Inderdaad, na die voltooiing van die speletjie, word 'n selfs meer uitdagende probleem ontsluit vir die meer ekstreme spelers onder ons.
Die blote diversiteit van die speletjie se liggings strek ook na die reeks vyandelike vegters. Ek wil regtig nie bederf watter ontstellende verrassings vir jou wag nie, maar daar is vyande en wesens in Resident Evil Village wat ek nooit sou verwag het om uit Capcom te sien opduik nie.
Daar is jou standaard Resident Evil 4-styl dorpenaar-zombies, wat strek tot heeltemal kranksinnige wetenskapfiksie-monstrositeite wat jy dalk vroeër verwag het om in Silent Hill of The Evil Within te sien. En sekerlik, hulle verskuif die grense van wat jy kan verwag teoreties moontlik sou wees in hierdie heelal, maar ek voel dat daardie skip lankal gevaar het, en hulle verskaf ten minste 'n paar in-game verduidelikings vir sommige daarvan.
Dikwels voel ek soos speletjies wat te veel probeer doen in terme van spelstyl, lewer dikwels onder op ander gebiede. Resident Evil Village het egter 'n goeie balans. Die wye verskeidenheid wapens, die werklik epiese (en talle) baasgevegte, die diversiteit van die vyande en liggings, en die sterk reeks na-speletjie-inhoud maak Resident Evil Village 'n ware plesier om te speel, van kant tot kant. Sommige van die tempo raak 'n bietjie wild teen die einde, maar dit is geensins wat ek 'n transaksiebreker sou noem nie, en eerlikwaar, dit is op hierdie stadium amper selfverwysend vir die franchise.
Resident Evil Village, soos Resident Evil 7, gaan voort om my liefde en aanbidding vir hierdie legendariese franchise te bevorder. Dit is vreemd, wild en maak soms skaars sin, maar dit is goed. Ek is hier vir die rit, en wat 'n wonderlike rit is dit nie.
Resident Evil Village is 'n wonderlike inskrywing in die franchise wat nie net Resident Evil vier nie, maar verwys na verskeie klassieke gruwelfilms en ander media. Ek het opgemerk 'n brutale verwysing na The Ring, nog 'n knik na Jaws, 'n eerbetoon aan Chucky, en verskeie ander. Die speletjie sluit ook netjies aan by die breër Resident Evil-leer, wat jou honger laat vir meer ná die bombastiese afsluiting daarvan.
Soveel as wat ek sommige van Resident Evil se meer bombastiese en verregaande oomblikke geniet, val sommige van die maniere waarop Capcom skouspel probeer skep soms plat en kom amper komies voor. Dit is jammer, want dit het keer op keer in Resident Evil 7, die Resident Evil 2 Remake en selfs Resident Evil Village bewys dat dit in staat is om dit terug te skakel om iets 'n bietjie meer geloofwaardig te maak. Dit is egter meestal persoonlike voorkeur. Daar is absoluut niks verkeerd met sommige van Resident Evil Village se meer onnodige plot-oomblikke as jy bereid is om jou ongeloof op te skort nie.
Resident Evil Village is nog 'n wonderlike inskrywing in wat steeds een van my gunsteling franchises van alle tye is. As 'n jong seun onthou ek hoe ek die oorspronklike Resident Evil vir my 10de verjaardag opgetel het (onwetend aan my ouers hoe gewelddadig dit gaan wees) en is sedertdien verlief op die reeks. Ek het gesien hoe Resident Evil van sy nederige wortels oorgaan na 'n blockbuster-franchise met hoofstroom aandag. In 'n wêreld waar AAA-gruwelspeletjies so ongelooflik skaars is, gaan Capcom voort om te bewys dat hulle nie net kan werk nie, maar ook kan floreer.
Uiteindelik bewys Resident Evil Village weer hoekom hierdie reeks die suksesvolste gruwelvideospeletjie-franchise van alle tye is.
Bottom line: Resident Evil Village is 'n kragtoer van visuele uitnemendheid, ongelooflike kunsrigting, bevredigende skietspel, toegedraai in 'n ontstellende gru-atmosfeer. Met 'n 10-uur-veldtog en sterk na-speletjie-inhoud, is Resident Evil Village nog 'n uitstekende toevoeging tot hierdie gewilde franchise en is maklik een van die beste Xbox-speletjies van die nuwe generasie.
Call of Duty: Black Ops 4-resensie - 'n Drieledige aanval wat Duty terugbring na bo
Dead Cells-resensie: 'n Onwaarskynlike mengsel van genres vorm 'n nuwe klassieke
Hitman 2 Xbox One-resensie: prysenswaardige stealth met gemengde boodskappe
MateBook X-resensie: flits en spat (bestand)
Fitbit Versa Lite-resensie: 'n uitstekende standaard vir goedkoop slimhorlosies
We Happy Few: We All Fall Down Xbox-resensie: Is hierdie finale DLC die moeite werd?
Kingdom Hearts-versamelings Xbox One-resensie: Die fenomenale reeks kom uiteindelik na Microsoft se konsole