Koolvariëteite wat in die 70-80's van die vorige eeu verkry is, is gewild as gevolg van hul veelsydigheid en ander voordele. Die graad SB-3 F1 is anders deurdat dit geskik is vir verbouing in enige klimaatsones. Oor die kenmerke en landboubewerkingstegnologie - verder in die artikel.
Keuringsgeskiedenis SB-3 F1
Die graad SB-3 F1 is in 1984 op die Moslem-teelstasie verwerf. Timiryazev. Met verskillende variëteite het telers probeer om 'n variëteit met hoë opbrengste, vriendelike rypwording en die moontlikheid van groei in enige klimaatsones te kry sonder 'n noemenswaardige afname in opbrengs. Die nuwe variëteit is amptelik in 1990 in die Staatsregister geregistreer.
Het jy geweet? Ten minste 100 verskillende soorte kool word oor die hele wêreld verbou, maar die algemeenste is wit, rooi en kool.
Witkool SB-3 F1 is 'n verteenwoordiger van die kruisagtige familie. Sy is 'n tweejaarlikse. In die eerste jaar van groei vorm 'n stam waarop die kop van die kool gevorm word, en in die tweede jaar verskyn 'n voetstuk waarop die sade ryp word. SB-3 F1 is geskik vir verbouing in enige streek - dit is een van die belangrikste kenmerke van die variëteit.
Uitstekende voorkoms en kommersiële eienskappe maak dit geskik om op groot industriële skaal te groei. Die verskeidenheid word as universeel beskou en word waardeer tydens kook. Dit is perfek geberg, kan vars gebruik word en is geskik vir alle soorte werkstukke. Kool het baie smaaklik geword as gevolg van die hoë suikerinhoud. Haar smaak word op 4,5 punte uit 5 moontlik beoordeel.
Hoofkenmerke van kool SB-3 F1:
blaar roset: groot, groot, met 'n deursnee van tot 90 cm, 'n hoogte van tot 60 cm;
kop: afgerond, dig, liggroen;
blare: medium grootte, afgerond, met 'n klein aantal are, liggroen met 'n donker grys bykomende skaduwee, waxing afwesig is;
gewig: 3-4,4 kg;
deursnee: medium - 17-24 cm;
stomp: klein, kort;
toleransie / weerstand: die variëteit is bestand teen swartbeen, formose;
rypwordingstydperk: 130–140 dae;
produktiwiteit: 970-1018 c / ha.
Dit kan volgens saailinge en saailingmetodes gekweek word. Die verskeidenheid word gekenmerk deur uitstekende hougehalte en die moontlikheid van lang opberging vars.
Het jy geweet? 'N Paar jaar gelede het 'n monument in Kiëf verskyn met die naam "You Will Have a Child". Die monument is 'n brons kool, bo-op 'n baba. Soos deur die skrywers bedink, moet die monument paartjies wat na hom toe gekom het, help om 'n gesonde kind te baar.
Tradisionele koolvariëteite word toenemend vervang deur nuwe bastervariëteite. SB-3 F1 is ook 'n baster-verskeidenheid. Basters is meer produktief en bestand teen swam- en virussiektes. In voorkoms verskil hulle nie van gewone variëteite nie: daar is 'n blaar roset met 'n koolkop op die been.
Die beskrywe variëteit kan met saailinge gekweek word of direk op 'n oop bed geplant word. Plantdatums sal die tydsberekening van die oes beïnvloed. Vir kool met 'n rypwording tydperk van 130-140 dae, sal dit beter wees om die plant in saailinge te beplan. Om dit te doen, word die sade 3-4 weke voor plant in die grond in koppies geplant.
Die optimale tyd vir saai saailinge is vanaf 10 April. Dan word saailinge einde Mei in die tuin geplant. Die opbrengs wat deur die oorspronggewer verklaar is, is een van die hoogste: 970-1018 c / ha.Die beskrywing van hierdie variëteit in die Staatsregister dui aan dat die maksimum opbrengs 1260 kg / ha was. Hierdie aanwyser word gewoonlik beïnvloed deur die natmaak en vrugbaarheid van die terrein.
Weerstand teen koue en siektes
Die verskeidenheid kan groei in enige klimaatstoestande, ook in Siberië, moet u dus nie die rypweerstand nie, maar die duur van die groeiseisoen, oorweeg vir die landing. Dus, in streke met 'n kort somer, variëteite wat meer as vier maande nodig het om te ontwikkel, is dit raadsaam om in kweekhuise te groei. SB-3 F1 kool verdra droogte en ander ongunstige weerstoestande. Van die siektes is die weerstand van die variëteit teen die swartbeen en formose opgemerk. Kop is bestand teen krake.
Voordele van graad SB-3 F1:
goeie aanpassing by alle soorte klimaat;
uitstekende aanbieding van koolkoppe wat nie tydens die vervoer agteruitgaan nie;
lang rypwordingstyd, ondanks die feit dat die variëteit as die middel van die seisoen aangedui word;
onvoldoende beskerming teen siektes, maar dit is inherent aan alle variëteite van die ou seleksie.
Die reëls vir die verbouing van variëteite
Om 'n goeie opbrengs en bemarkbare vrugte van 'n hoë gehalte te verkry, moet u goeie saailinge kweek, en dan die plante optimale groeitoestande en ontwikkeling bied. U moet egter die terrein sorgvuldig voorberei vir kweek. Voorplant plant behels die voorbereiding van sade, grond, houers om te groei.
Belangrik! Vir meer noordelike streke word die datum waarop koolsaad in oop grond geplant word met 1 geskuif–2 weke en val aan die begin van Mei.
Saailinge begin in April voorberei word om in Mei plante in die grond te plant. Die saailinge is 30-35 dae lank. Gedurende hierdie tyd moet 3-5 regte blare op die plante vorm. Die optimale tyd om saad in onbeskermde grond te plant sonder die voorlopige verbouing van saailinge is 20 tot 25 April. Hierdie metode is slegs geskik vir suidelike streke met 'n warm klimaat. Saailingsmetode laat u toe om die oes te versnel
Basiese aksies met sade:
Kalibrasie is die proses om groot ontkiemende sade te kies. Om dit te doen, word hulle vir 5 minute in 'n oplossing van gewone sout (3%) geweek. Leë sade verskyn op - dit kan weggegooi word omdat dit nie sal ontkiem nie. Die oorblywende sade kan almal geplant word of kies groter. Dit beïnvloed die grootte van toekomstige plante grootliks. Hoe groter die saad, hoe groter is die potensiaal vir ontwikkeling. Om die toekomstige gewas teen patogene mikroörganismes te beskerm, word die sade in warm water (+ 50 ° C) ontsmet. Dieselfde effek word bewerkstellig deur 'n swak pienk oplossing van kaliumpermanganaat gedurende 20 - 30 minute in te week. Die saad word op ontkieming op 'n piering gelê en met 'n klam lap bedek. Die temperatuur in die kamer moet normaal wees - ongeveer + 20 ° C. Na 3 dae moet die sade uitbroei. As minder as die helfte ontkiem het - wag nog 'n paar dae, en jy kan dit in die grond plant. Nadat die ponytails geweek het, broei die sade uit en berei die houer voor om die sade te plant. Dit kan houtkaste, plastiek- of papierkoppies wees. Die beste houers is turfkoppies en turfstablette. 'N Turfskop vir saailinge word gevul met grondmengsel, waarna kool op die tuinbed geplant word sonder om uit die houer te verwyder.
Het jy geweet? Die Romeinse keiser Diocletianus is nie net bekend vir die afstand van die mag om kool in sy landgoed te kweek nie, maar ook vir die feit dat hy verskeie nuwe variëteite ontwikkel het waarop hy baie trots was.
Daarbenewens is turf 'n bykomende kunsmis. Turf tablette is turf verpak in 'n net. Dit word bevogtig, 'n saad geplant en in 'n houer geplaas vir ontkieming.Sulke saailinge groei onmiddellik in 'n voedingsmedium, en as hulle geplant word, ondergaan hulle nie vervorming nie, aangesien hulle saam met die medium waarin hulle gegroei het, plant.
Nadat u die sade gesaai het, is die temperatuur vir hulle op +18 ... + 20 ° C ingestel. Saailinge verskyn op die 4de - 5de dag na plant. Daarna word die temperatuur tot +7 ... + 9 ° C verlaag. Let op die toestand van die grond sodat dit nie uitdroog nie. Dit is raadsaam om saailinge met ekstra verligting te verbou. Onder normale beligting sal saailinge na die ligbron strek. Om hulle gelyk te laat groei, moet houers met saailinge met fluoresserende of LED-lampe verlig word. Voeding word uitgevoer wanneer 2 blare op elke plant gevorm word. Samestelling van die verband: 1 eetlepel. l ureum, 1 eetlepel. kaliumsulfaat, verdun in 10 liter warm water. Topbemesting word in die vorm van basale kunsmis bekendgestel. Die tweede toediening kan 'n paar dae voordat u saailinge in die grond uitgeplant word, direk toegedien word. Plante wat in turftafels gekweek word, kan jy nie voer nie. Voordat hulle op 'n permanente plek geplant word, moet alle plante baie natgemaak word.
Het jy geweet? Volkslegendes van Rusland het die voorkoms van kinders in kool verklaar deur die feit dat 'n haas hulle daarheen bring — simbool van vrugbaarheid. En hy het kool gekies omdat die breë blare soos luiers lyk.
Terreinvoorbereiding begin in die herfs. U moet 'n webwerf kies waarop peulgewasse of wortelgewasse voor kool gegroei het. U kan jare lank nie dieselfde plante in dieselfde omgewing plant nie, aangesien plae en patogene in die grond ophoop, wat plante kan besmet en produktiwiteit kan verminder. Die webwerf moet goed belig en gedreineer wees. Kool kan op enige grond groei, maar leem word as verkieslik beskou.
Die herfsgrawe van die grond word gekombineer met die verwydering van onkruid, plaagbeheer en kalk vir ontgifting indien die suurgehalte hoër is as 6–6,5 pH. As die plante in die geselekteerde gebied siek was met swamsiektes, word die grond ontsmet met 'n warm oplossing van kopersulfaat (1 eetl. Per 10 liter water). Sommige tuiniers bring in die herfs humus of mis na die plot. Maar saam met die sneeu wat smelt, sal die voedingstowwe van sulke kunsmisstowwe na dieper lae van die grond gaan, vanwaar kool dit nie kan kry nie, daarom is dit raadsaam om in die lente humus in te stel teen 'n koers van 5-8 kg / 1 m². As u kunsmisstowwe van anorganiese oorsprong toedien, kan dit die volgende wees:
superfosfaat - 1 eetlepel. l.;
houtas - 1 eetlepel.
Die samestelling word verdun in 10 l warm water (+ 50 ° C).
Het jy geweet? In die gewilde saaikalender is die aanbevole datum vir die aanplant van saailinge — 18 Mei. Dit is die dag van Irina, die warmbad.
As dit tyd is om saailinge in die grond te plant, moet dit redelik sterk wees:
benaderde stamhoogte - ongeveer 15 cm;
die aantal regte blare is 3-5.
Beplan 'n oorplanting op 'n droë dag teen 'n buitentemperatuur van minstens + 10 ° C. Wat die plant in oop grond betref - dit is die laaste dekade van Mei. As saailinge in plastiekhouers gekweek word, word die plantmetode uitgevoer volgens die metode van oorgang. Plante wat in turfpotte of tablette gegroei het, word met die houer geplant. Om die proses van plant in die grond pynloos te maak, word saailinge opgehou om water te gee 'n paar dae voor die beoogde plantdatum. En 1-1,5 uur voor die vertrek word dit met water gestort, sodat die erdklont nie net nat, maar nat word. Dan sal dit nie tydens die uitplanting disintegreer nie, en die plante sal amper nie beïnvloed word nie. Die gate is 'n bietjie groter as die wortelstelsel van saailinge. Plantdiepte - na die onderste blare. Dit is nodig dat die afstand tussen individuele plante minstens 40 cm is. Die afstand tussen rye is 50–55 cm. Saailinge word sekerlik in die afwesigheid van son geplant.
Die basiese reëls vir die versorging van kool
Kool groei maklik en lewer 'n gewas wat ryk aan voedingstowwe is. Maar hiervoor moet u die plante behoorlik versorg. Dit dra by tot die goeie ontwikkeling van plante en 'n ryk oes. Na plant is kool nodig:
periodieke top dressing;
Belangrik! 'N Glas rou koolsap, wat 1 keer per dag gedrink word, sal u van migraine verlig.
Witkool verg gereeld water. As saailinge slegs in die grond geplant word, word hulle 3-4 keer per week natgemaak. Die hoeveelheid water is tot 2 liter per plant. Na 'n maand word die water verminder tot 1 keer per week. Die volume water is 10-12 l / 1 m².
Wat die metodes van gietwater betref, is daar verskeie van die volgende:
langs die vore maar in hierdie geval is dit moeilik om die eenvormigheid van natmaak te beheer;
deur te sprinkel (met behulp van sprinkelaars) - terwyl water op die blare val, wat bydra tot die ontwikkeling van swaminfeksies;
drupbesproeiing - dit is die mees rasionele, omdat dit u toelaat om water ekonomies te verbruik en direk onder die wortels te voed.
U moet kool 3-4 keer per seisoen voer. Die beste kunsmisopsie is 'n gebalanseerde samestelling van stikstof, fosfor en kalium in 'n verhouding van 10:10:10.Komplekse kunsmisstowwe word gebruik vir topverpakking, of u kan topverbande van verskillende soorte tegelyk maak:
Ammoniumnitraat (10 g / 10 l water) - Die beste anorganiese stikstofbron. Die samestelling daarvan is ongeveer 40%. Stikstof is nodig om die intensiewe ontwikkeling van die blare van die plant te laat voorkom. Norm - 40–45 g / 1 m².
superfosfaat - 'n fosforbron wat benodig word vir die ontwikkeling van die wortelstelsel en blomvorming. Die gebruiksnorm is 40 g / 1 m².
Kaliumchloried - 'n bron van kalium wat benodig word om metaboliese prosesse in plantselle te aktiveer. Die toedieningshoeveelheid is 30-40 g / 1 m².
Video: voer van kool
Losmaak is nodig vir die plant om die grond te verswak en 'n geleentheid te bied vir die ontwikkeling van wortels. Voer dit uit 'n dag na besproeiing of reënval. Kombineer met die verwydering van onkruide. Die aanbevole bewerkingsdiepte is 7 cm. Kool word dikwels geplant met spunbond of agrovesel as deklaag, die bed is bedek met 'n film, snye word daarin gemaak en kool daarin geplant. Hierdie metode van tuinontwerp verhoed die groei van onkruid, verminder die aantal grondplae as gevolg van intensiewe verhitting van die grond, voorkom dat nuwe plae die grond binnedring en help ook om vog te behou na besproeiing.
As u kool korrek verbou, met inagneming van die vereistes vir die plot, mikroklimaat, frekwensie van natmaak en bemesting, kan u op die suksesvolle oes reken, nie beskadig deur siektes en plae nie. As die weer ongunstig is, kan verskillende siektes sigbaar word. Siektes is swam, bakteries of viraal van aard.
Die belangrikste swamsiektes:
Kila - 'n gevaarlike siekte wat die wortelstelsel aantas. In plaas van wortels, vorm kool gewasse wat nie water en voedingstowwe van die grond na die blare lei nie. Die wortels self sterf. As gevolg daarvan sterf die plant. Die spore van die swam versprei met wind, vog, insekte en werktuie wat die grond verwerk. Die siekte word nie behandel nie. As besmette plante op u werf voorkom, moet dit vernietig word, en die werf moet vir minstens 5 jaar nie gebruik word om kool te plant nie. Die volgende seisoen word 'n verskeidenheid bestand teen kiel geplant, maar op 'n ander werf.
Peronosporose, of donsskimmel - manifesteer in die vorm van 'n meelagtige deklaag op die blare en gelerige kolle. Vir die behandeling word 'n oplossing van Bordeaux-vloeistof (1%) gebruik.
Fusarium - As gevolg van die blokkering van bloedvate in die blaarweefsel, word die blare geel en sterf hulle dan. 'N Kop van so 'n plant ontwikkel amper nie.As profilakse word gewasse behandel met koper-gebaseerde swamdoders of met Topsin-M en Benomil-preparate.
Die belangrikste virussiekte van kool is 'n mosaïek. Dit verskyn as swart kolletjies op die oppervlak van die blare. Die mosaïekvirus word dikwels deur insekte gedra: plantluise, bosluise, en die behandeling moet die vernietiging van plae insluit. Die siekte self word as ongeneeslik beskou. Die aangetaste plante word opgegrawe en vernietig. Siektes van 'n bakteriële aard kan ook nie behandel word nie. Sulke plante word opgegrawe en van die werf af verbrand.
Insekte veroorsaak groot skade aan kool. Sommige van hulle versprei ook virusse en bakterieë, daarom moet die vernietiging van insekplae verantwoordelik behandel word.
plantluise - klein insekte van silwergroen kleur. Hulle voed op sap terwyl hulle taai melasse afskei. Roetagtige swamme begin vermeerder. Die teenwoordigheid van plantluise is maklik op te spoor - insekte leef in groot kolonies. Spuit met "Karbofos" of "Spark". U kan ook nabygeleë plante plant wat plantluise nie verdra nie - wortels of tabak.
Koolvlieg - Dit is gevaarlik omdat dit larwes bevat wat die wortelstelsel van die plant beïnvloed. As gevolg hiervan word die blare grys en begin die bos verdwyn. Behandel die gewasse aan die einde van Mei met Thiophos. Van volksmiddels help om gewasse met 'n afkooksel van tabak te spuit.
Kruisagtige vlooie - klein swart goggas wat aan die bokant van die blaarplaat voed. Dit is moeilik om dit op te let, maar u kan klein sere op die blare sien. Dit kom voor in warm en droë weer. Trek die kool gereeld in die hitte om te voorkom dat die plaag in die beddens kom.
Slug - groot liefhebbers van kool. Om dit te bestry, strooi die boere met gekneusde skulpe of eierskappe.
Heldergeel bont ruspes - Dit is die larwe van 'n koolvlinder. Sy eet blare. Sommige kweekboere bedek die net einde Mei om kool te beskerm. Dit voorkom dat skoenlappers land en eiers lê. As daar reeds ruspes is, word die behandeling deur Fitoferm, Kinmiks of Kemifos toegepas.
Begin om gesonde sade te plant om siektes en plae effektief te beveg. Plaas nuwe gewasse weg van ou koolbeddings om kontak met plae of patogene in die grond te voorkom. Maak seker dat u plante wat siek is, verwyder en neem aksie sodra u 'n probleem het.
Die gewas van hierdie variëteit word 130–140 dae na opkoms ryp. Kool word verwyder teen 'n lugtemperatuur van minstens + 5 ° C. Koolkoppe word met 'n skerp mes gesny, wat 'n stingel van 8 tot 12 cm hoog is. In die kelder word kool tot 3 maande by 'n temperatuur van 0 ... + 5 ° С geberg, goeie ventilasie en humiditeit van 90-95%. Bergingsmetodes is verskillend: in laaie, bokse of op die rooster, in die selle waarin stokers geplaas is.
Belangrik! Voordat u die kool vir opberging stuur, moet dit droog word. Hiervoor word die gewas twee dae buite gehou, onder 'n afdak of in 'n goed geventileerde omgewing.
Neem die reëls in ag wanneer u kool kook:
eet rou of effens verwerkte kool - dit is baie nuttig;
die bereiding van kool by hoë temperature vernietig aktiewe ensieme, dus hoe minder dit aan hittebehandeling onderwerp word, hoe meer bewaar dit die verbindings wat verantwoordelik is vir die anti-kanker-effek;
sny kool in skywe van ongeveer 1 cm groot - dit help ook om die aktiwiteit van ensieme te bewaar;
Moenie gekapte kool lank op die tafel sit nie, dit is beter om dit in die yskas te sit.
As u die basiese reëls vir die verbouing van kool volg, kan u maklik 'n uitstekende oes kry. Koolgraad SB-3 F1 is nie net onpretensieus in die sorg nie, maar ook uiters nuttig. En dit is 'n ekstra voordeel van die verbouing op 'n persoonlike erf.