PSALM 51 IS 'N KRAGTIGE ILLUSTRASIE VAN BEROU - CHRISTENSKAP - 2022
Psalm 51: 'n Beeld van bekering
As deel van die wysheidsliteratuur in die Bybel, bied die psalms 'n vlak van emosionele aantrekkingskrag en vakmanskap wat hulle onderskei van die res van die Skrif. Psalm 51 is geen uitsondering nie. Psalm 51, geskryf deur koning Dawid op sy hoogtepunt, is 'n treffende uitdrukking van berou en 'n opregte versoek om God se vergifnis.
Voordat ons meer diep in die psalm gaan, kyk ons ​​na die agtergrondinligting wat met die ongelooflike gedig van David verband hou.
Skrywer: Soos hierbo genoem, is David die skrywer van Psalm 51. Die teks bevat 'n lys van David as die skrywer, en hierdie bewering was deur die geskiedenis betreklik onbetwis. David was die skrywer van nog vele psalms, waaronder 'n aantal bekende gedeeltes soos Psalm 23 ('Die Here is my herder') en Psalm 145 ('Groot is die Here en die lof waardig').
Datum: Die psalm is geskryf terwyl Dawid op die toppunt van sy bewind as Koning van Israel was - êrens omstreeks 1000 v.C.
Omstandighede: Soos met al die psalms, het David 'n kunswerk geskep toe hy Psalm 51 geskryf het - in hierdie geval 'n gedig. Psalm 51 is 'n baie interessante stuk wysheidsliteratuur omdat die omstandighede wat Dawid geïnspireer het om dit te skryf so beroemd is. David het veral Psalm 51 geskryf ná die val van sy veragtelike behandeling van Batseba.
In 'n neutedop sien David ('n getroude man) Batseba bad terwyl hy om die dak van sy paleise loop. Alhoewel Batseba self getroud was, wou David haar hê. En omdat hy die koning was, het hy haar geneem. Toe Batseba swanger geraak het, het Dawid sover gegaan om die moord op haar man te reël sodat hy haar as sy vrou kon neem. (U kan die hele verhaal lees in 2 Samuel 11.)
Na hierdie gebeure is Dawid op 'n onvergeetlike manier deur die profeet Natan gekonfronteer - sien 2 Samuel 12 vir die besonderhede. Gelukkig het hierdie konfrontasie geëindig met die feit dat David tot sy reg gekom het en die fout van sy weë erken het.
Dawid het Psalm 51 geskryf om berou te hê oor sy sonde en om vergifnis van God te smeek.
Terwyl ons in die teks spring, is dit 'n bietjie verbasend om te sien dat Dawid nie begin met die duisternis van sy sonde nie, maar met die werklikheid van God se genade en medelye:
1 Wees my genadig, o God,
volgens jou oneindige liefde;
volgens u groot deernis
blote my oortredings uit.
2 Was al my ongeregtigheid weg
Hierdie eerste verse stel een van die belangrikste temas van die psalm bekend: die begeerte van Dawid na reinheid. Hy wou gereinig word van die korrupsie van sy sonde.
Ondanks sy onmiddellike beroep op barmhartigheid, maak Dawid geen skade aan die sondigheid van sy optrede met Batseba nie. Hy het nie probeer om verskonings te maak of die erns van sy misdade te vervaag nie. Inteendeel, hy het openlik sy oortreding bely:
3 Want ek ken my oortredinge,
and my sonde is altyd voor my.
4 Teen u alleen het ek gesondig
en gedoen wat sleg is in u oë;
dus is jy reg in jou uitspraak
and geregverdig wanneer u oordeel.
5 Ek was sekerlik sondig tydens geboorte,
sinvol vanaf die tyd dat my ma my swanger geword het.
6 Tog wou u getrouheid selfs in die baarmoeder hê;
y jy het my wysheid op daardie geheime plek geleer.
Let daarop dat Dawid nie die spesifieke sondes wat hy gepleeg het, genoem het nie - verkragting, owerspel, moord, ensovoorts. Dit was 'n algemene praktyk in die liedere en gedigte van sy tyd. As Dawid spesifiek oor sy sondes was, sou sy psalm op byna niemand anders van toepassing gewees het nie. Deur oor sy sonde in algemene terme te praat, het Dawid egter 'n veel breër gehoor toegelaat om met sy woorde kontak te maak en te deel in sy begeerte om hom te bekeer .
Let ook daarop dat David nie Bathsheba of haar man in die teks om verskoning gevra het nie. In plaas daarvan het hy vir God gesê: "Teen u alleen het ek gesondig en gedoen wat verkeerd is in u oë." Sodoende het David nie die mense wat hy skade berokken het, geïgnoreer of geminag nie. In plaas daarvan het hy tereg erken dat alle menslike sondigheid eerstens 'n opstand teen God is. Met ander woorde, Dawid wou die primêre oorsake en gevolge van sy sondige gedrag aanspreek - sy sondige hart en sy behoefte om deur God gereinig te word.
Terloops, ons weet uit bykomende Skrifgedeeltes dat Batseba later 'n amptelike vrou van die koning geword het. Sy was ook die moeder van die uiteindelike erfgenaam van David: koning Salomo (sien 2 Samuel 12: 24-25). Niks hiervan verskoon David se gedrag op enige manier nie, en dit beteken ook nie dat hy en Batseba 'n liefdevolle verhouding gehad het nie. Maar dit impliseer 'n mate van berou en berou van Dawid se kant van die vrou wat hy onreg aangedoen het.
7 Reinig my met hisop, dan sal ek rein wees;
was my, en ek sal witter wees as sneeu.
8 Laat my vreugde en blydskap hoor;
laat die bene wat jy vermorsel verheug wees.
9 Verberg u aangesig vir my sondes
en verdwyn al my ongeregtigheid.
Hierdie vermelding van "hisop" is belangrik. Hyssop is 'n klein bosagtige plant wat in die Midde-Ooste groei - dit vorm deel van die kruisementfamilie. Deur die Ou Testament is hisop 'n simbool van reiniging en suiwerheid. Hierdie verbinding gaan terug na die wonderbaarlike ontsnapping van die Israeliete uit Egipte in die uittogboek. Op die dag van die pasga het God die Israeliete beveel om die deure van hul huise met lamsbloed met 'n hisopstok te verf. (Sien Eksodus 12 om die volledige verhaal te kry.) Isop was ook 'n belangrike deel van die offerreinigingsrituele in die Joodse tabernakel en tempel - sien Levitikus 14: 1-7, byvoorbeeld.
Deur te vra dat hy met 'n hisop gereinig moet word, het David weer sy sonde bely. Hy het ook erkenning gegee aan God se krag om sy sondigheid weg te was en hom 'witter as sneeu' te laat. Deur God toe te laat om sy sonde te verwyder ('al my ongeregtigheid uitwis') sou Dawid weer vreugde en vreugde kon ervaar.
Dit is interessant dat hierdie praktyk in die Ou Testament om bloed te gebruik om die vlek van sonde te verwyder baie sterk dui op die offer van Jesus Christus. Deur die vergieting van Sy bloed aan die kruis, maak Jesus die deur oop vir alle mense om van hul sonde gereinig te word, sodat ons 'witter as sneeu' is.
10 Skep 'n rein hart in my, o God,
and vernuwe 'n standvastige gees binne my.
11 Verwerp my nie van u teenwoordigheid nie
of neem u Heilige Gees van my af.
12 Herstel vir my die vreugde van u heil
and gee my 'n gewillige gees, om my te onderhou.
Weereens sien ons dat 'n groot tema van Dawid se psalm sy begeerte na reinheid is - na ''n rein hart'. Dit was 'n man wat (uiteindelik) die duisternis en korrupsie van sy sonde begryp.
Net so belangrik, het Dawid nie net vergifnis gesoek vir sy onlangse oortredings nie. Hy wou die hele rigting van sy lewe verander. Hy het God gesmeek om 'n standvastige gees in my te vernuwe 'en' my 'n gewillige gees te gee om my te onderhou. ' Dawid het besef dat hy van sy verhouding met God weggedwaal het. Benewens vergifnis, wou hy die vreugde hê om daardie verhouding te herstel.
13 Dan sal ek oortreders u weë leer,
so dat sondaars na jou sal terugkeer.
14 Verlos my van die skuld van bloedvergieting, o God,
jy wat God my Verlosser is,
en my tong sal sing van u geregtigheid.
15 Maak my lippe oop, Here,
and my mond sal u lof verklaar.
16 U hou nie van opoffering nie, of ek sou dit bring;
y hou nie van brandoffers nie.
17 My offer, o God, is 'n gebroke gees;
'n gebroke en verslae hart
y, God, sal nie verag nie.
Dit is 'n belangrike gedeelte van die psalm omdat dit die hoë vlak van Dawid se insig in God se karakter toon. Ondanks sy sonde het Dawid steeds verstaan ​​wat God waardeer in diegene wat Hom volg.
In die besonder waardeer God opregte berou en opregte berou baie meer as rituele offers en wettiese praktyke. God is bly as ons die gewig van ons sonde ervaar - wanneer ons ons opstand teen Hom bely en ons begeerte om na Hom terug te keer. Hierdie oortuigings op hartvlak is baie belangriker as maande en jare van '' 'n geruime tyd '' en rituele gebede te sê in 'n poging om ons terug te keer in die goeie genade van God.
18 Mag dit u behaag om Sion voorspoedig te maak,
om die mure van Jerusalem op te bou.
19 Dan sal jy jou verlustig in die offers van die regverdiges,
in brandoffers wat geheel aangebied word;
dan word bulle op u altaar aangebied.
Dawid sluit sy psalm af deur namens Jerusalem en God se volk, die Israeliete, te bemiddel. As die koning van Israel was dit die belangrikste rol van Dawid - om God se volk te versorg en as hul geestelike leier te dien. Met ander woorde, Dawid het sy psalm van belydenis en berou beëindig deur terug te keer na die werk wat God hom geroep het om te doen.
Wat kan ons leer uit die kragtige woorde van Dawid in Psalm 51? Laat ek drie belangrike beginsels uitlig.
Belydenis en bekering is noodsaaklike elemente om God te volg. Dit is belangrik vir ons om te sien hoe ernstig Dawid om vergifnis van God gesmeek het sodra hy van sy sonde bewus geword het. Dit is omdat sonde self ernstig is. Dit skei ons van God en lei ons in donker waters in.
As diegene wat God volg, moet ons gereeld ons sondes voor God bely en sy vergifnis soek.
Ons moet die gewig van ons sonde voel. 'N Deel van die proses van belydenis en berou is om 'n stap terug te neem om onsself te ondersoek in die lig van ons sondigheid. Soos Dawid, moet ons die waarheid van ons opstand teen God op 'n emosionele vlak ervaar. Ons reageer miskien nie op hierdie emosies deur poësie te skryf nie, maar ons moet reageer.
Ons moet ons verheug oor ons vergifnis. Soos ons gesien het, is die begeerte van suiwerheid 'n belangrike tema in hierdie psalm - maar ook blydskap. Dawid was vol vertroue in God se getrouheid om sy sonde te vergewe, en hy het deurentyd vreugdevol gevoel oor die moontlikheid dat hy van sy oortredinge gereinig sou word.
In die moderne tyd beskou ons belydenis en berou tereg as ernstige sake. Weereens is sonde self ernstig. Maar diegene van ons wat die verlossing deur Jesus Christus ervaar het, kan net so selfversekerd voel soos Dawid dat God al ons oortredings vergewe het. Daarom kan ons ons verheug.