As niks anders werk nie - is surrogaatskap 'n lewensvatbare weg? - IVF Babble
Voor die groeiende gesinne Londen en Dublin seminare op 2/3 Oktober oor internasionale skenker IVF en surrogaatskap opsies, profiel die wêreldwye kenner Sam Everingham een ​​van die ouer se sprekers
Sommige lande reageer baie meer versigtig op die Covid-19-pandemie as ander. In Maart 2020 het die land Georgia - een van slegs ses lande wat buitelandse onderdane wettig beskermde surrogaatskap aanbied - sy surrogaatskapsprogramme gesluit. Eers in Junie 2021, met hoër inentings en die wêreld wat met Covid begin saamleef, het die land uiteindelik sy programme heropen.
So hoekom is dit belangrik? Aangesien so min lande regsbeskerming bied aan buitelanders wat met surrogaatskap besig is, het honderde gedwing om te wag of hul embrio's elders te stuur. Tweedens, vir diegene wat in aanmerking kom vir Georgiese surrogaatskap (heteroseksuele paartjies met 'n mediese behoefte), was dit een van die goedkoopste opsies wat beskikbaar is.
Baie vroue wend hulle eers tot surrogaatskap tot in die laat dertigs of veertigs. Op hierdie stadium kan bekostigbaarheid 'n belangrike hindernis wees. Dikwels het hulle moontlik al jare lank spandeer vir IVF en skenkerprogramme wat nêrens gelei het nie.
Hannah Scott is een hiervan. Sy was baie lief daarvoor om mamma te wees vir die eenjarige George, en het jare lank getwyfel of ouerskap sou gebeur. Sewe jaar gelede het sy en haar defacto -maat natuurlik vir 'n kind probeer en daarna in IVF belê deur drie befondsde NHS -siklusse. Die medisyne wat sy voorgeskryf het, het ontsaglike newe -effekte, insluitend gewigstoename. Sy het ook twee miskrame opgedoen.
Sy en haar maat het volhard en drie ronde eierskenker IVF in Griekeland probeer, en selfs donorsperma probeer. Niks het gewerk nie.
Terwyl haar dokters in Athene en die Verenigde Koninkryk vyf histeroskopies bestel het, is Hannah nooit ingelig oor probleme met haar baarmoeder nie. Eers nadat sy in dieselfde toetse deur 'n onafhanklike Griekse patologie -eenheid belê het, het sy die waarheid vertel - beduidende letsels van die baarmoeder het beteken dat sy nooit 'n kind sou baar nie. Hannah voel bedrieg deur IVF -klinieke wat haar oortuig om te belê in herhaalde oordragte met min kans op sukses - "Om geld in die drein te gooi - ek het genoeg gehad."
Toe sy sien hoe al haar vriende kinders kry, "het ek verander van bubbelig en uitgaande na nie wil uitgaan nie", erken Hannah. "(Maar) ek het geweet ek wil 'n mamma word."
Sy wend haar tot surrogaatskap en kyk na opsies in Griekeland, Oekraïne en Georgië - aangesien elkeen beskermende wetlike raamwerke het. Op 40, kies Hannah uiteindelik Georgia. Dit was Oktober 2019. Binne 'n maand, met die hulp van 'n Georgiese skenker, is tien embrio's geskep.
Vir 'n verdere lang reis was Hannah verheug toe die eerste oordrag na haar surrogaat in Januarie verlede jaar gewerk het. Baby George is in September 2020 gebore.
'As ek die tyd kon terugdraai, sou ek dit al lankal gedoen het', erken Hannah. Sy modereer nou 'n gewilde Facebook -groep vir beoogde ouers wat in Georgië betrokke is.
Vroeg in Oktober bespreek Hannah saam met drie ander onlangse Britse ouers in besonderhede hul reis na die buiteland vir gesinne by Growing Families London Gebeurtenis. Hierdie seminare bied veilige, gereguleerde gesinsbou -opsies vir enkellopendes, paartjies, ongeag hul seksualiteit en begrotings. Dit bied eerlike insig in die prosesse, struikelblokke, suksessyfers, koste, nuutste verwikkelinge en uiteindelike vreugdes. In hierdie reeks bespreek kundige sprekers ook die besonderhede van skenker- en surrogaatskap -opsies in die VSA, Oekraïne, Kanada en Georgië.
Groeiende gesinne is 'n inligtings- en verwysingshub vir enkellopendes en paartjies wat hoop om hul gesin op te bou met behulp van skenker IVF en/of surrogaatskap.