Maar die voorganger en die gemeente het hulle eerste liefde verlaat. Hulle het God nie meer so lief gehad soos by die begin van hulle Christelike lewe nie. Hulle dade was onberispelik, hulle het volhard onder moeilike omstandighede, hulle het suiwerheid in leer en lewenswandel nagejaag, maar hulle het hulle entoesiasme en Gees-drif verloof. Dit is immers waarvoor Paulus hulle vroeër geprys het in sy brief aan die Efesiërs uit Rome in die sestigerjare. Maar nou, skaars dertig jaar later, was hulle nie meer gewortel en gegrondves in die liefde nie (Ef. Job reageer weereens skerp op die drie vriende se ontleding van wat die lot van die goddelose is. Hulle kommentaar op die lewe het nou sy volle aandag, want hy verskil wesenlik daarvan. Hy kom in die eerste plek in opstand daarteen dat hy – volgens hulle – nie ongeduldig mag raak nie, want sy klag is dan juis nie teenoor mense nie (21:1-5). Hulle moet dit tog kan sien en eerder stilbly van verbasing oor dít wat hom oorgekom het.