Vanderbijlpark-skietery: ‘Die leemte is te groot’Catherina en Johan Hebler gesels oor hul seun Nathan wat in ‘n skietery in Vanderbijlpark gesterf het. (Foto: Maroela Media) Die trane loop oor Catherina Hebler (39) se wange terwyl sy in haar oudste seun, Nathan, se kamer staan. “Sy reuk is nog hier,” sê sy. Dit is nou sowat twee maande sedert die skietery buite die Slap Chips-kitskoswinkel die lewe van die 18-jarige Nathan geëis het. Sy pa, Johan (53), is gewond toe Tommy Phalatsi oënskynlik blindelings buite die winkel in Vanderbijlpark losgebrand het. Phalatsi het daarna weggejaag en sy eie lewe geneem – maar nie voordat hy nóg ŉ man doodgeskiet en ŉ ander een ernstig beseer het nie. Johan dra ‘n hangertjie met ‘n foto van Nathan om sy nek. (Foto: Maroela Media) Johan is in die buik gewond en was weke lank in die intensiewesorgeenheid van die Unie-hospitaal. Hy het geruime tyd rehabilitasie ondergaan en is Vrydag eindelik ontslaan. Hulle het gedink daar was ŉ ongeluk, vertel Johan oor daardie noodlottige dag, en hy en Nathan het by die winkel uitgestorm toe hulle ŉ slag hoor. Johan sê Phalatsi het buite die winkel in ŉ ander voertuig vasgejaag, uitgeklim, sy kattebak oopgemaak en toe ŉ 9 mm-pistool uitgehaal. “Ek het vir Nathan geskreeu hy moet hardloop toe ek die pistool sien,” sê Johan. Voordat Nathan kon vlug het die skote geklap en Johan is gewond. Nathan is ook getref en het buite die winkel inmekaargesak. “Ek het ŉ gevoel gehad dat hy dit nie gaan maak nie,” sê Johan. Hy is inderhaas na ŉ aangrensende kitskoswinkel om hulp te soek maar dié het glo die deure voor die gewonde Johan toegeklap. Hy het Catherina van ŉ verbyganger se foon gebel en dié het van hul kleinhoewe Vanderbijlpark toe gejaag. Van die rit daarheen kan Catherina nie veel onthou nie. Daar was nie tyd om te dink nie, sê sy. Al wat sy kon doen was hoop. En bid. Catherina Hebler. (Foto: Maroela Media) Op die toneel aangekom is Catherina dadelik na Nathan en toe na Johan om seker te maak hy is reg. Daarna is sy terug na haar oudste. “Ek het by hom gekniel en hy het vir my gesê ‘ek is lief vir jou, mamma’. Hy het vir my gesê hy kry nie asem nie, maar ek het vir hom gesê hy gaan oukei wees…” Dit was die laaste keer wat sy met hom kon praat. Om 23:30 daardie aand het Nathan gesterf. Johan was aanvanklik in ŉ kunsmatige koma en die nuus oor Nathan se dood is eers later met hom gedeel. Hy sê hy het egter deurlopend ŉ gevoel gehad dat Nathan nie meer daar is nie. Terug by die huis het die werklikheid regtig begin insink. Nathan se kamer was leeg. Sy lus vir die lewe was onblusbaar, vertel Johan en Catherina. Hy was uitgaande, ŉ grapjas. Hy was soos ŉ sonstraal. In die voorportaal van die gesin se huis staan ŉ kissie met sy as onder ŉ groot foto van ŉ glimlaggende Nathan. “Ek wens ek kon hom nog een keer druk en soen,” sê Catherina. “Ons mis hom ongelooflik.” Ook Johan sê die gemis hou nie op nie. “Dinge sal nooit weer dieselfde wees nie.” Die gesin se vrae word ook nie minder nie, maar Phalatsi is nie daar om te verduidelik nie en die Heblers sê die polisie het tot dusver weinig gedoen om enige antwoorde te verskaf. “Wat het my kind aan hom gedoen? Hy het dit nie verdien nie. “As jy [Phalatsi] dan so ellendig voel, vat jou eie lewe en gaan aan,” sê Catherina driftig. Sy sê dit voel vir hulle asof niks ná Phalatsi se dood gedoen is nie en Nathan se dood nou ook in die vergetelheid moet verdwyn. Asof hulle net moet aanbeweeg. “Dit is ons kínd. Óns sit met die seer. Iemand moet iets weet. “Mense sê vir ons dinge sal weer normaal wees, maar wat is normaal? Ons moes by sy matriekafskeid gewees het, sy troue. Hy moes vir ons kleinkinders gegee het. “Ek dink nie dit sal ooit weer normaal wees nie. Die leemte is te groot.” Ook vir Nathan se jonger boetie, Juandré (15), was dit sleg dat hy nie vir oulaas vir sy ouboet “kon koebaai sê” nie. Die gesin beoog om later saam berading te ontvang om die gebeure stadigaan te probeer verwerk. Nou is die wonde egter nog rou. (Foto: Maroela Media) Die gemeenskap het die Hebler-gesin geweldig ondersteun en enigiets van warm etes en finansiële bydraes aangedra tot boodskappe van beterskap gestuur en gebid. Daarvoor is hulle ewig dankbaar. Catherina sê hulle was verstom oor hoeveel mense Nathan geken het, hoeveel mense hy gehelp het en hoeveel mense deur sy dood geraak is. Hulle het kort ná sy dood blomme gaan neerlê buite die winkel waar Nathan geskiet is, maar noudat Johan uit die hospitaal ontslaan is, sal ŉ behoorlike roudiens ook vir hom gehou word. Die datum hiervoor moet nog vasgestel word.