Top tien dinge wat ek mis van reis (maar destyds gehaat) - Diverse
Top tien dinge wat ek mis van reis (maar destyds gehaat)
Op die pad is dit maklik om die dag-tot-dag probleme in te haal terwyl u die groter prentjie mis ... totdat die reis verby is.
As u reis dit word meer as 'n paar maande op 'n stuk. 'N Werk waarvan jy nie die heeltyd hou nie. 'N Werk waaroor u begin kla.
Ek moet weet - terwyl ek 'n jaar lank oor die hele wêreld gespring het, het ek baie minder oorgeslaan as wat ek begroot het, vervoer-roosters gelees het, en wild aan onsimpatieke straatverkopers gebaar het.
Maar uiteindelik eindig die reis, keer u terug na u normale lewe, en iets magies gebeur: u vind dat u die ou werk terug wil hê, vratte en al.
Hier is tien dinge waarmee ek nie kon staan ​​nie, maar nou wag.
10. Praat met vreemdelinge
Vergeet om aanwysings te vra of om iets te koop - die meeste van die gesprekke wat ek gehad het, was met lukrake, nuuskierige mense in busse of in treinstasies wat alles oor my wou weet, waar ek vandaan kom, en waarom ek in hul land was.
Ek het regtig siek geword om dieselfde vrae oor en oor te beantwoord en het dikwels die gek vir my iPod-oordopjes bedwing. Maar noudat ek terug is in Amerika, waar niemand omgee om iemand se snikverhaal te hoor nie, mis ek die gevoel dat ander gefassineer is deur wie ek was en waarmee ek besig was.
Kan u u voorstel dat die bediende by die kasregister in die supermark my vra hoe dit met my dag was en eintlik 'n ander antwoord as 'boete' verwag? Dit was lekker om 'n beroemdheid te wees.
9. Eet soos crap
Eet in 'n nuwe land is altyd opwindend. U probeer nuwe dinge, ontdek wat u wil en nie van hou nie ... behalwe dat u soms moeg en honger is, haastig is en nie moeite doen om te eksperimenteer nie.
So jy eet crap. Aangesien ek normaalweg te gesondheidsbewus was, het ek dit baie moeilik gehad. 'N Kissie koekies vir middagete? 'N Snickers-kroeg op die bus? 'N Vinnige samosa? Nog 'n bier? Bring die skuld aan.
As ek nou terugkyk, besef ek watter seën dit was. Ek moes die hele dag crap eet, want ek moes! Deesdae moet ek omega-3's eet en 5 uur per week by die gimnasium deurbring. Nie naastenby so lekker nie.
8. Lae standaarde vir higiëne
Uitgebreide reis bring nie die skoonheid by mense na vore nie, en ek was geen uitsondering nie. Ek het elke dag 'n storte getrek, maar soms het ek net 'n koue kraan en 'n emmer aangebied, so kom ons sê net my eerste roetine is vroeg laat vaar.
Vir 'n meisie wat op 'n baie jong ouderdom aan haar uiterlike aanbieding begin werk het, was dit moeilik om my skoonheidsbehandeling op te gee. Ek het die hele tyd vuil en lelik gevoel, en het my gereeld verberg om kameralense te inkrimineer.
Nou het ek toegang tot haardroërs, wimpers en hoë hakke en 24 uur warm water per dag. Ongelukkig word daar ook van my verwag om dit te gebruik.
Praat oor 'n mors van tyd. Die lewe sou baie eenvoudiger wees as ek net weer vuil en lelik kan wees. Dit is 'n oneindig maklike manier om deur die lewe te gaan, en maak soveel meer tyd vry vir ander aktiwiteite, soos om met vreemdelinge te praat en crap te eet.
'N Werklikheid in die ontwikkelende lande is die gebrek aan gereelde elektrisiteit. Sonder elektrisiteit is daar geen televisie nie. Daar is geen batterye nie. Daar is geen lig nie, periode.
Dit is soos om binnenshuis te kampeer, wat frustrerend en vreeslik ongerieflik is. Om 'n 12-uur-treinrit sonder 'n gelaaide iPod af te staar, was soms genoeg om my op my knieë te kry. In trane.
Maar om nie elektrisiteit te hê nie, het my besluitnemingsproses op 'n groot manier vereenvoudig. Toe die krag uit is, gryp ek 'n boek. As dit al donker was, het ek kerse aangesteek. Of miskien het ek net gaan slaap. Hoekom nie? Daar was niks wat ek daaraan kon doen nie.
As die krag nou opraak, sou my dag verwoes word. Verwoes.
6. Agting oor pennies
Rugsakreisigers en begrotingsreise gaan gewoonlik saam omdat mense wat geld het meestal kies vir tasse en eersteklaswaens. Maar as u oor 'n begroting gaan, is dit maklik om voortdurend oorboord te gaan en probeer om die beste prys te kry.
Ek moes af en toe terugtree en myself daaraan herinner dat enigiets onder 'n dollar nie die moeite werd was om op te werk nie.
Maar daar is iets moois daaraan om 'n prys op piesangs te kry en om te eis wat u weet 'n billike prys is ... en DIT TE KRY. In baie lande sal verkopers reisigers afskaf as hulle kan, maar sal terugtrek as dit uitgeroep word.
Om te kan gil, kan 'n baie lonende ervaring wees. In Kalifornië is 'n soja-latte 3,50 dollar en ek kan opbetaal óf 'n staptog doen. Alles is te duur, en niemand gee om nie.
5. Lewe uit 'n rugsak
Terwyl ek op reis was, het ek vantevore met my terugkeer na die Verenigde State 'n grap gemaak oor 'n vuurwapen wat brand. Ek het hierdie ding verafsku. Dit was swaar, warm op my rug, altyd oorvol, onvergewensgesind vir die natuurlike vorms van aandenkings, ensovoorts.
Maar dit was my lewe. Ek kon my lewe letterlik op my skouers plaas en gaan waar ek wil. Enige gesplete besluit was hanteerbaar solank ek my rugsak dra en my bene werk. Ek mis daardie vryheid.
Ons word van kleins af geleer dat dit verveeld voel. As jy verveeld is, moet jy daar uitkom en iets doen. Wees produktief. Wees selfs gestres en ongelukkig, maar moenie verveeld wees nie.
Ek was dikwels verveeld op reis. Dit het op strande, in museums gebeur, en tydens lang, rustige staptogte. Dit was vir my ongemaklik om nie die nodige dinge uit te voer nie. As ek nie 'n sperdatum of 'n klein krisis gehad het nie, voel ek verveeld.
Nou verstaan ​​ek dat wat ek gedink het verveeldheid eintlik ontspanning was. Ek het soveel tyd gehad om te ontspan dat dit amper negatief gevoel het. Nodeloos om te sê, ek sou nou doodmaak vir 'n bietjie meer ontspanning.
3. Om saam met ander reisigers te wees
Reisigers is irriterend as 'n geheel. Hulle is predikend, selfregverdig en dikwels stink. Hulle het ook elke uithoek van die aarde bereik en is onmoontlik om te vermy, so as u nie in Antarktika is nie, sal u waarskynlik met sommige van hulle moet praat.
Moet my nie verkeerd doen nie, ek het baie aangename, interessante mense in die buiteland ontmoet. Ek het ook 'n paar idiote ontmoet.
Maar ons almal, selfs die idiote, het iets gemeen: ons was avonturiers. Dit maak nie saak watter soorte verloorders ons in die regte wêreld was nie, ons het daar buite 'n sekere wanderlustigheid gedeel wat onmoontlik was om voor te gee dat ons nie trots is nie. 'N Onderlinge bewondering, as u wil.
Wat nie die soort ding is wat ek tuis met my vriende deel nie, wat van my hou, maar nie verstaan ​​waarom ek 'n jaar vuil en lelik was as ek gekies het nie.
Soms, gewoonlik op 'n plaaslike Amerikaanse Amerikaanse vakansiedag, voel ek 'n bietjie sukkel en kry ek dit tuis. Ek dink dit was nie soveel heimwee as 'n begeerte na bekendheid nie. Want noudat ek tuis is, weet ek nie waarvoor ek so verlang het nie.
Die verkeer? Vetsug? Kragtige oorbenutting van plastiese kruideniersakke? Ek besef nou dat ek net waardeer hoe gelukkig ek was om so 'n verwende, bevoorregte lewe te hê. Ek wens dat ek meer gereeld so gevoel het, maar ek neem dit as vanselfsprekend as dit oral in my omgewing is.
1. Het nie 'n motor nodig nie
Ek weet wat jy dink: nommer een? Yep. Ek het 'n motor gehad (en dit daagliks gebruik) sedert my sestiende verjaardag. Om op vliegtuie, treine, motors, riksja's, kamele, fietse, kruiwaens en my eie voete te vertrou, was 'n nederige ervaring.
Ek het nooit betyds opgedaag nie. Soms het ek nooit eintlik opgedaag nie. Ek het my eie wielstel en die krag om van punt A na punt B op my eie voorwaardes te mis, gemis.
Ek het my motor nou terug, en dit kos my $ 35 om 'n tenk van tien gallon op te vul. Dit het sy eie versekering nodig en dit is onmoontlik om in stedelike gebiede te parkeer. Ek haat die lelike ding. Waar is 'n riksja as ek een nodig het?