Dink jy, as jy na jouself kyk, ‘dis maar wie ek is’ en ‘ek gaan nie verander nie’? Of verwag jy meer?
Dalk denk ’n ouderling: ‘Ons moet werk met wat ons in die gemeente het: die geld op die begroting, die getal lidmate, dis wat dit is.’
Hoe dink jy oor evangelisasie? Dink jy: ‘die mense hier in die Moot het al klaar hulle keuses gemaak. Ons kan niks daaraan verander nie. Wat kan ons doen?’
’n 20 jarige dogter gaan swot in ’n ander stad. Haar pa en ma gee vir haar ’n present voordat hulle die huis verlaat. Dis ’n klein boksie. Die dogter maak dit oop. ‘Hey, dis oulik, dis seker ’n ring, of ’n mooi horlosie’, dink sy. Dit sal haar help om doer ver haar ouers te onthou.
Jesus gee vir die dissipels die aankondiging: daar gaan strome en strome en nog strome uit hulle vloei – en hy het van sy Gees gepraat. Hy is ’n geskenk wat aanhou gee, wat oorvloedig is, en wat hulle persoonlik sal verander.
Om ’n geskenk vir jou eie kind te gee, of vir ’n goeie vriend of vriendin is mooi. Maar om dit vir jou teenstander te gee, vir iemand wat beplan om jou dood te maak, is bewys van genade.
Dit is nodig om die hele hoofstuk te lees, sodat ons die situasie verstaan. Twee dinge staan uit: die aanvalle op Jesus en die fees van loofhutte.
Die Joodse leiers het reeds besluit: Jesus mislei die mense. Dit is ernstige teenstand: hy is ’n valse profeet! Hy verdien die doodstraf.
As jy die hele hoofstuk lees, voel jy die spanning bou op. Johannes het dit mooi beskryf. Jesus het dit self opgeroep, deur tog na die fees in Jerusalem te gaan.
’n Ander mens wat soveel teenstand ontmoet, sou in frustrasie sy rug op hierdie mense gedraai het: ‘Wat? Weier hulle om te luister? Verwerp hulle my? Ek’s weg hier!’ Veral wanneer hulle jou met die dood dreig.
Sy woorde kry meer gewig en die uitnodiging wat hy gee, word ’n dringende oproep tot bekering, en roep almal om ’n keuse te maak om hom te glo en die lewe te ontvang.
Die loofhuttefees was ’n sigbare simboliese herhaling van die tyd in die woestyn. Elke Israeliet het op sy plat dak met takke en blare ’n hut gebou. Die hele week het hulle feesgevier en in die hut geslaap (dit was voor die tyd dat diefwering noodsaaklik was...). So het God hulle herinner aan die tyd in die woestyn, ’n tyd waarin God vir sy volk gesorg het.
Elke dag van die 7-daagse fees het hulle water van die bron van Siloam gaan kry en dit oor die altaar uitgegiet. Dit was ’n uitbeelding van die water wat uit die rots gestroom het, en dis hoe God hulle in die woestyn aan die lewe gehou het. Tydens die 7e dag van die fees het hulle weer water gehaal, en 7x om die altaar gestap. Dit was die ‘grootste dag’ van die fees, en dis die dag waarop Jesus uitgeroep het:
Die water in die woestyn was dus ’n geweldig sterk simbool om vir Israel te te wys: ‘julle het God nodig!’ Hierdie dag, die afsluiting van die fees, het die oorweldigende simboliek van die water in ’n droë woestyn vir hulle oë uitgebeeld.
Die tyd in die woestyn was nou nie ’n deel van Israel se geskiedenis waarmee hulle kon spog nie. Dit was juis in die woestyn dat hulle voortdurend gekla het, verwyte gemaak het, en geweier het om God te vertrou.
Jesus sluit by die fees aan en wys vir hulle nou die regte betekenis: ‘Ek is die water van die lewe! Almal wat dors is, kom na my toe!’
Deur juis hierdie woorde op daardie moment, tydens die hoogtepunt van die loofhuttefees, te spreek, sê Jesus: ‘die Vader, wat vir julle in die woestyn water gegee het, het my gestuur. Ek is self die water.’
Die water wat tydens die fees uitgegiet word is ’n beeld van wat God sou gee: sy eie Seun, vir die sonde van die wêreld.
Die beeld van die water is ’n venster op die diepste nood van Israel: hulle ongehoorsaamheid in die woestyn het hul sondige hart blootgelê: hulle wou nie afhanklik wees nie, was nie bereid om hulle nood te erken nie, en was nie gewillig om na God te luister nie.
En Jesus sê teselfdertyd: ‘Ek het gekom om jou dors weg te neem. Ek is die lewende water wat jou sondes wegneem en jou met God versoen.’
Hierdie woorde klink mooi in die kerk en gee vir ons troos. Maar voel Jesus se betekenis buite die kerk nie dikwels soos ’n kers wat iemand op ’n somerse middag aansteek nie? Min mense sien hom raak en dit lyk nie asof hy nodig is nie.
Dalk het jy die ervaring dat as jy probeer om met mense oor Jesus te praat, jy nie by hulle deurdring nie. Het jy daarom al gou tou opgegooi en probeer jy nie meer nie? Dink jy hierdie gemeente maak ’n verskil in Rietfontein en het ’n boodskap vir die Moot?
As Jesus net ’n joodse profeet was gewees, was sy woorde nou deel van die stof van die geskiedenis. Dan was sy betekenis beperk gewees tot ’n klein stukkie Joodse geskiedenis.
Maar Jesus beweer en bewys dat hy die Seun van God is, en dat hy die diepste dors van elke mens wegneem. Hy is self die water van die lewe. Hy neem die sonde weg wat ons van God skei. En hy stort sy Gees uit in die hart van die sondaar, sodat daar groot veranderings kom.
Hoe kan mense agterkom hulle is dors, wanneer hulle kultuur en bankstate en luukse vir hulle die boodskap gee: ‘jy het dit gemaak, jy kan self regkom, vertrou op jouself!’?
In die eerste plek kan jy rondom jou die skeure raaksien in die geboue van mag en sukses wat mense vir hulself gebou het. Leiers sukkel om almal gelukkig te hou en die land te bestuur. Die mense waarna almal met bewondering opkyk, die mees suksesvolle akteurs, kan goed ’n rol speel maar sukkel om hul eie lewe goed te hanteer. Van hulle gebruik heroïen of kokaïen en meerdere van hulle is daaraan dood. Mense wat alles het, ervaar ’n leegte, ’n ontgoogeling: is dit alles?
Die lewensvrae ‘is dit alles?’ en ‘hoekom leef ek eintlik?’ ‘watter verskil maak dit dat ek my inspan om ’n betere lewe vir myself te kry, of die wêreld te verbeter?’ is vrae wat mense ’n ruk kan onderdruk, maar wat altyd weer opduik.
Hoekom? Omdat God die mens geskape het vir ’n verhouding met homself. En daar is ’n leegte, ’n dors, as jy God ignoreer en weier om hom te vereer omdat jy vir jouself leef.
Daarom is dit ’n verkeerde reaksie om weg te kruip agter die veilige mure van die kerk omdat die wêreld nie belangstel in die evangelie nie.
Die gemeente van Jesus mag nie stil bly nie. Die evangelie verloor sy glans en sy krag as jy dit toesluit in die kerk.
Ons mag nie neerkyk op die wêreld en ons voorstad vanuit ons ivoor toring met die verskoning dat mense tog nie belangstel nie.
Vanaf die begin van die geskiedenis van die VGK was daar by lidmate die begeerte na goeie bybelse prediking. Ook in die sending sien jy daardie begeerte: mense wil ’n betroubare kerk hê, wat ook hulle kinders goed onderrig.
Jesus praat hier van die nabye toekoms. Hy sal sy Gees uitstort op die gelowiges. Nie net bietjie bietjie nie, maar ’n stortvloed. Dink maar aan die stortvloed van water wat deur die Kruger wildtuin gestroom het na die tropiese storm. En hierdie stroom van lewende water is onstuitbaar!
In die Ou Testament lees jy dat die Gees individuë aangegryp het soos David, Samuel, en ander profete.
Die werking, die krag van die Heilige Gees is iets wat amper nie in die beperkte klere van die Ou Testament pas nie. Dit bars uit sy nate!
Daar is heelwat ‘previews’ van die nuwe wêreld wat gaan kom in die profete. Hier en daar word die nuwe werk van die Gees beskryf: Jer31 en Eseg 36.
Soos wanneer jy die bad met water laat volloop en jy vergeet om die kraan toe te maak: die bad raak vol, en dit stroom oor die rand, die badkamervloer staan onder water, en dit begin onder die deur syfer en kom in die gang.
In die profesie is die water eers enkel diep, dan kom dit tot aan die knieë, dan tot die heupe, en nog verder het dit ’n rivier geword wat mens nie meer kan oorsteek nie. Soveel water!
In Eseg 47 kan jy lees wat die effek is van daardie rivier: dit is lewegewend. Daar groei bome langs die water. Dit is nie ’n paar armetierige doringboompies soos jy in die bosveld aantref nie. Hierdie bome dra vrugte, en het dus baie water nodig.
En nog iets: die stroom is so sterk, dat dit die see wat sout is, gesond maak. Nóg ’n bewys van die lewegewende krag van die Gees!
Dieselfde beeld van bome wat vrug dra, kom terug in Opb 22. In die nuwe Jerusalem is daar bome langs die rivier, wat elke maand vrug dra vir die genesing van die volke. Dit is die oorvloed van lewe wat die wêreld sal verander wanneer die hemel op aarde kom.
Die krag van die Gees van Christus is so oorweldigend groot dat ons dit nie kan keer nie. Ons kan dit nie opsluit in ons hart of ons gemeente nie. Dit is so kragtig, soos die brandkrane van die brandweer wat soveel waterdruk het dat dit jou omver gooi as jy in die pad is.
As Jesus in die hemel verheerlik is, kry hy die bevoegheid om die Heilige Gees uit te stort. Dit is nou sy Heilige Gees ook: die Gees van Christus.
Jesus stuur sy Gees na die kerk, en deur die Gees stuur hy sy kerk na die wêreld, om van sy genade en krag te getuig.
Moenie redeneer of spekuleer oor die effek, oor die belangstelling van mense nie. Laat die water vloei.