Hebreërs 6: 13 -20
Ons elkeen weet baie dinge. Ook oor ons geloofsoortuiginge, ons weet van sekere leerstellings, ons weet van sekere oortuigings, en ons weet van sekere geloofspraktyke. Van sommige goed weet ons, en ander goed is weer baie meer deel van ons, dit is meer as net weet, dit is deel van die manier waarop ons na die lewe kyk, deel van die manier waarop ons na mense kyk, deel van die manier waarop ons 'n rede vind om vandag sinvol te leef.
Dit is ook hierdie oortuiginge "wat meer as weet is" wat die moeilikste is om self te evalueer, dit is die moeilikste goed om oor kritiek te hoor, omdat dit deel vorm van wie ons elkeen is. Die Bybel is egter besaai met mense met wie God lang en omwentelende paaie gestap het. Hoeveel bybelfigure kan ons opspoor wat aan die einde van hulle reis saam met God dieselfde was as wat hulle aan die begin was?
In Hebreërs lees ons van die fondasie of geskiedenis van die Judese en Christelike gelowe, maar ons leer ook oor wat dit beteken om vry te wees as Christene. Aan die een kant staan ons geanker in ons verbond met God, ons fondasie, aan die ander kant word ons hierdeur vrygemaak. Wat 'n vreemde gedagte: omdat ons 'n anker het kan ons vry wees. Omdat ons geanker is in 'n ewige God kan ons vry wees om saam met God 'n lewensreis te onderneem, selfs al weet ons nie hoe die lewensreis gaan loop nie. Omdat ons 'n anker het kan ons met vryheid die see van die lewe trotseer.