May | 2014 | MaanKind
Om jou kop oop te reis
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag, Toerisme
Amerikaners, Mormone, Reis
Reis is koning, binnelands en buitelands. Dis lekker om te kan vergelyk hoe ons land lyk met die ander. Dis lekker om nuwe gewoontes, kulture en kosse te leer ken. Ons onlangse reis deur California, Nevada en Utah was 'n absolute voorreg, reis rek my grense en leer my waar my plekkie in die groter prentjie is. Daar is so baie dinge wat my opgeval het, wat anders is as wat mens dink.
Ons was by die volgende lughawens: Kaapstad, Heathrow, San Francisco, Las Vegas, Salt Lake City en Oakland. Van almal is Kaapstad Tops! Paaie waar ons meer as 1000 myl gery het deur California, Nevada en Utah is skoon en heel en nêrens was enige padwoede te bespeur nie! Mense ry geduldig en gehoorsaam die padreëls. Nie een ongeluk bespeur nie.
Ek bespeur nêrens anders as in Suid-Afrika daardie onderliggende anger in mense nie. Is ons Suid-Afrikaners deur werklike en gewaande vrees vir ons veiligheid en oorlewing wat heeltyd onder die oppervlak sit, omskep in 'n siniese spul vol oordeel, persepsies en nydigheid?
Dit tref my nou toe ek deur Facebook blaai waarom ek so gemaklik voel in Amerika – daar is 'n totale gebrek aan hierdie neiging van mense om met ander te spot. Hulle gun daar die son oor ander. Respekteer mekaar. Waarom is Suid-Afrikaners so lief om die spot met ander te dryf? Dan noem hulle dit ewe intellektueel parodie of satire. Ek vermoed noudat ons nie meer die Uitverkore Volk is nie, is ons Uitverkore Splintergroepe. En nie een sien die son oor n ander nie. Hoekom is almal so hatig op ander wat nie soos hulselfself dink nie? Van wanneer af is dit oukei om ander te spot en belaglik te maak? Dis blerriewil boelie.
Eendag as my skip kom, gaan ek 'n son koop wat groot genoeg is om so wyd te skyn dat almal 'n plekkie kan kry waar hulle kan skaduwee maak.
Nog iets wat opvallend was – die waardigheid waarmee die mense die geringste van werk doen. Met trots, want niks, maar niks wat jy doen is ondergeskik aan enige iets wat iemand anders doen nie. Doen jou werk met waardigheid, wat jy ook al doen. Werk hard. Al dink jy ander kyk neer daarop, die probleem is die ou wat uit sy hoogte kyk, dat hy nie meer die mens agter die besem raaksien nie. Ek weet hoe dit is, mense is gedurig verstom dat ons self ons gastehuis skoonmaak en ek self was en stryk. Hulle dink selfs ek maak 'n grap. Waarom tog?
Persepsies en vooropgesteldfe idees is 'n vreeslike ding. Die enigste loud mense oral waar ons was, was óns. Wáár kom die ding vandaan dat Amerikaners loud is? Hulle praat sag en beleefd.
'n Groot wanpersepsie is dat Amerikaners van gemorskos leef. Ja, jy kan seker by die M'e eet as jy wil, maar ek vind restaurantkos van die hoogste gehalte. So ook die goed in supermarkte. Vrugte en groente is vars en lekker. Sout en asyn tjippies word inderdaad met sout en gekristellariseerde asyn gegeur, nie met sewe soorte suur soos by ons nie. Ek lees al die labels en is verstom oor hoeveel minder 'goeters' in hulle kos is. Steak is murgsag en van die hoogste gehalte. Restaurantkos is heerlik en oral ook as wegneem beskikbaar. Porsies is baie groot maar ons het nou geleer om slimmer te bestel. As jy gemors wil eet, kan jy dit enige plek doen. Ons kan gerus maar van ons moral highgrounds afklim oor Die Amerikaners en hulle kos. Die grootste wanpersepsie – Mormone = veelwywers. Ons het 'n hele klomp Mormone ontmoet, en een aand ook by 'n Hawaiise gesin geëet wat die Latter Day Saints geloof aanhang. Dis wat die Mormone hulleself noem, LDS. En dié wat ons ontmoet het, is lieflike, sagte mense wat gesinswaardes en goeie dade nastreef. Ons het lekker gelag vir die groepies van 3 of 4 huise op plase in Utah se landelike deel, as daar een groot huis en twee of drie kleiner huise is, is dit waar die mense met poligamiese lewenswyses woon. (Dit is fundamentalistiese splintergroepe) As ons reis, beleef ons so baie. Alles is vreemd. Tog is alles op 'n manier so bekend dat mens baie klein voel as jy dink aan jou eie spikkeltjie in die grote Universe. Hoe onbenullig jyself eintlik is in die groter prentjie. Daar is wêrelde buite jouself wat aanhou draai, terwyl ons elkeen op ons eie klein eilandjie bly woon. 'n Paar klein goedjies wat ek universeel opgelet het, van Kaapstad tot London tot San Francisco
Mans dra 'n pak (selfs aandpak) se baadjie saam met jeans
Meeste vroue dra gemaklike klere
Haarstyle is oor die algemeen slordig
Levi's het nou zippe pleks van knope
Meisies dra vals wimpers
Tatoes, Tatoes, Tatoes
Ek is nie meer so fiks as wat ek gehoop het nie
Om lief te hê
01 Thu May 2014
Bertus, Liefde, Selma
Die meeste mense sê en dink hulle is lief vir hulle lewensmaat. Maar om werklik 'n maat te kan hê vir wie jy diep, onvoorwaardelike liefde het? Daardie sielsmaat aan wie jy met hart en siel en liggaam verknog is. Lyfliefde. Dis werklik min mense beskore. Meeste van ons is lief met ons koppe. Ons ken nie die verskil nie, want ons het goeie lewens, vol liefde en begrip. Maar as jy daardie sielsliefde sien, herken jy dit. En breek jou hart saam met iemand wat sy sielsmaat verloor.
Ek glo aan sielsgroepe, primêre en sekondêre groepe, soos beskryf word in Michael Newton se Journey of Souls. Ek glo elke mens het 'n Primêre Sielsmaat, maar dat dit is nie noodwendig jou lewensmaat is nie, en ook nie noodwendig saam in hierdie inkarnasie nie. Maar soms is daar twee mense wat mekaar herken wanneer hulle paaie kruis, en is hulle onlosmaaklik verbind met hart, lyf en siel.
Só 'n sielsliefde het ek herken in Bertus Osbloed van Niekerk, en Selma Albasini. Die dag voor haar fatale operasie, het hy die volgende gedig vir haar geskryf:
Selma walks through the clouds
Dit klink half arrogrant om te sê, maar toe ek hierdie gelees het, het ek geweet Bertus gaan sy vriende baie nodig hê. Die aand van die operasie terwyl hy wag vir nuus, na meer as twaalf uur in teater, kon ek nie slaap nie, daardie laaste sin het by my gespook. Fly on Little Wing. Skielik het dit my getref, as dit op 'n sielsvlak so moes wees dat die diep wete daar was, dan is dit goed en reg so. Dis immers wat ek glo, dat ons lewenspad vooraf gekontrakteer is. Daarna was ek rustig, maar my hart het gebreek vir die nag wat ek geweet het Bertus sou deurmaak.
Ons vier die Lewe en die Liefde
Gisteraand het Bertus al sy vriende genooi om skemertyd na sy huis te kom, en in die tuin afskeid te neem van Selma. Dié wat dit nie kon maak nie, is gevra om by die huis, of waar hulle teen skemertyd is, aan haar te dink. Ons het by vriende geëet, en my liewe vriendin Petra wat my hart en my siel ken, het saam met my 'n glasie geklink op Selma, en op Die Liefde en die Lewe. Met hierdie blomtak eer ons Selma se lewe, en die Liefde tussen twee mense, wat 'n suiwer inspirasie is vir almal wie se lewe hulle aanraak. Selfs in sy rouproses vind ek ontsaglike inspirasie, en sien hoeveel harte hy raak. Bertus, dis weer skemer, dis 'n nuwe dag, en ek klink een op jou.
En toe ek jou verloor het, het ek – doelbewus –
jou graf loop grou waar alles wat verby is rus.
Maar soggens kleef daar klam, rooi grond aan elke hand
en voel ek onder elke nael 'n splinter van jou kis.
– Koos du Plessis
3 of 5 stars to Die teenoorgestelde is net so waar by Azille Coetzee goodreads.com/review/show/43…♥ ♥ ♥	1 day ago