AFRIKAANSE OPSOMMING: ’n Aantal dramas oor die Suid-Afrikaanse Grensoorlog is al op die planke gebring. Sekere van hierdie dramas is onkrities in hul uitbeelding van die oorlog en ontaard in ‘n sort restouratiewe nostalgie wat lig maak van die rol wat die SAW gespeel het in die ongeregtighede van die verlede. Wanneer ’n drama oor die Grensoorlog op die planke gebring word moet die dramaturg dadertrauma uitbeeld op ’n manier wat die gehoor betrek by ’n kritiese ondersoek van die verlede. Dié studie maak gebruik van die Kunsgebasseerde navorsingsraamwerk om ’n drama te skep wat die navorsing oor grensoorlogveterane reflekteer. Die studie identifiseer eerstens tematiese materiaal in Suid-Afrikaanse dramas wat geskryf is oor die Grensoorlog in ’n praktykoorsig. Sosiale media diskoerse oor die Grensoorlog word dan ondersoek om tematiese materiaal te genereer vir ’n nuwe drama. Die drama wat uit hierdie navorsing ontaard het is Bloed en Bodem. Resensies van die opvoering van Bloed en Bodem by twee nasionale kunstefeeste word hoofsaaklik gebruik om die drama te evalueer as ’n voorbeeld van navorsing-geleide praktyk. Die studie se primêre gevolgtrekking is dat kompleksiteit en binêre stemme gebruik moet word as teenmiddel vir restouritatiewe nostalgie. Hierdie stemme kan ingespan word om die veteraan se siening van die verlede bloot te lê of teë te gaan. Die meester narratief van die dienspligtige word sodoende gedestabiliseer en die moontlikheid van ‘n verantwoordelike sinmaak-proses van ‘n komplekse verlede ontstaan.