ToekomsVenster: Kom vier fees saam met die Here(Foto: Matt Botsford/Unsplash) “Hieraan wil ek dink en my siel uitstort in my: hoe ek gewoond was om voort te trek met die skare, hulle gelei het na die huis van God, met die stem van jubel en lof – ŉ feesvierende menigte!” – Psalms 42:5 (AFR53) Waar ons woon is daar ŉ skool wat kinders van alle ouderdomme akkommodeer. Dit is ŉ privaatskool en ouers wat dit kan bekostig laat hulle kinders daar skoolgaan. Ek is nie seker dat dit aan die kind soveel verskil maak nie. Dit gaan immers oor die maats en ŉ gesonde leeromgewing. Soos reeds gesê, is die skool ŉ hanetree van ons huis af. Hier waar ons woon trek klank ver en wyd. Pouse is nie alleen kinders se gunsteling-tyd nie, maar ook myne wat luister. Die speelveld is die ene aktiwiteit. Daar is kinders wat bal skop, in kringetjies staan en gesels en hul toebroodjies geniet. Ek wens partykeer ek kan luister na dit wat die kinders te vertel het. Ek wonder stellig hoeveel geheime, van wat tuis gebeur, word daar oorvertel. Die outjies skree en juig met oortuiging, so amper asof hulle bang is dat hulle maats hulle nie gaan hoor nie. Dit is ŉ heerlike simfonie van laggende, spelende, entoesiastiese en liefdevolle kinders. Ek kry dieselfde gevoel van ongekunstelde vryheid en entoesiasme as ek na hulle luister. Wanneer ek per geleentheid in die restaurant sit en luister na mense wat hardop, entoesiasties en met oorgawe vertel van alles wat rondom hulle gebeur, kry ek dieselfde aangename gevoel. Dit is te lekker vir woorde. Ongelukkig verloor ons soveel vrymoedigheid wanneer dit by die erediens kom. Skielik is alles stil en op sy plek. Die erediens is dan juis die plek waar kinders van die Here met entoesiasme en oorgawe oor die lewe gesels, en Sy verlossing, liefde en voorsiening behoort te vier. Daar vier ons deur lof en aanbidding God se nabyheid. Om hier en daar op die prediking met ŉ halleluja of amen te antwoord, bemoedig nie net die prediker nie, maar is heeltemal gepas. Die bordjie buite die kerkgebou lees: “Stilte, kerk”. Dit verteenwoordig die leuen waarmee so baie van ons groot geword het en is deel van die tradisie waarvan ons maar afskeid kan neem. As daar een plek is waar ons hartlik, spontaan en luidrugtig kan fees vier, is dit tydens die samekoms van die kinders van die Here.