3 Chairs Series – Bruce Wilkenson | ekke dink
Deut 6:5-9; Hebr 4:1; 12:1-3
26 Oktober 2008 Oggenddiens Votum
“Die Here regeer: die volke erken bewend sy gesag. Hy troon oor die gerubs: die aarde sidder van ontsag Groot is die Here, Hy wat in Sion is, hoog verhewe bo al die volke.” (Ps 99:1+2)
Geseënd is die wat die woorde van hierdie profesie lees en dit hoor en dit ter harte neem, want die eindtyd is naby. Daarom liewe gemeente, genade en vrede vir julle van Hom wat is en wat was en wat kom, en van die sewe Geeste van sy troon, en van Jesus, die geloofwaardige getuie, die eerste wat uit die dood opgestaan het, die heerser oor die Konings van die aarde.
Skriflesing : Deut 6:5-9; Hebr 12:1-3
Liewe gemeente, iets gebeur in geloof wat maak dat mense nie altyd so getrou is in hul geloof en verhouding met God nie. Iets gebeur dat die mens struikel en al hoe meer agteruitgaan. Dis al so van die begin van geloof af. Dit lyk my, is ‘n menslike verskynsel. Die Israeliete was oppad na die beloofde land toe daar ‘n klomp was wat nie die beloofde land ingegaan het nie, wat moedeloos en ongeduldig geword het (4;1). Die hebreërskrywer skryf juis aan ‘n 2de geslag Christene, mense wat nie meer die eerste-handse ervarings met die evangelie gehad het nie. Die hebreërskrywer waarsku teen afvalligheid, teen die sonde wat ‘n mens so maklik verstrik.
Wat gebeur dat daar mense is wat radikaal tot bekering kom, en ‘n paar jaar later so ver weg van die Here af leef dat dit lyk asof hulle die geloof heeltemaal gelos het? Wat gebeur dat kinders uit pastorieë, as hulle groot is, dikwels met God en die kerk niks te doen wil hê nie? Wat gebeur met mense wat KJA-voorsitters was, wat aktief betrokke was in die Jeug-tot-Jeugaksie in die 70’s, en later byna geestelik dood is? Wat het gebeur dat Dawid se kleinseun God nie eers geken het nie?
Hierdie geleidelike agteruitgang sien ons al reeds in die boek Josua voorkom. Josua het aan die einde van sy lewe daardie bekende geloofsverklaring gemaak: “Ek en my huis, ons sal die Here dien.” Josua, lees ons in Jos 24, het ‘n ongelooflike intieme verhouding met God gehad. Ons ken Josua se geloofs-waagmoed. Hy was een van 2 uit 12 verkenners wat die moed gehad het om die beloofde land in te neem. Ons weet van Jerigo se mure. Josua het God geken en die krag van Sy werke geken. In die begin van die Rigter-boek lees ons dat Josua se kinders God geken het, maar nie Sy werke nie; … en húlle kinders het nie God of Sy werke geken nie. Abraham, die geloofsheld van alle tye het God en Sy werke geken. Isak het God geken, maar nie die krag van Sy werke nie. Jakob moes radikaal tot bekering gekom het deur ‘n ingrype van God. Dawid was ‘n man na God se hart. Salomo het geweet van God en het aanvanklik goed begin. Rehabeam het nie vir God of sy werke geken nie en het afgodery bedryf. Hierdie verskuiwing was so erg dat die geestelike Koninkryk wat Dawid opgebou het, geleidelik onder Salomo se bewind ‘n fisiese, wêreldse rykdom geword waar daar stelselmatig ‘n vermenging gekom het met afgodery. Salomo se verbintenis aan God het so deurmekaar geraak met sy klomp vroue en sy rykdomme dat hy sy wysheid later glad nie meer tot eer van God gebruik het nie. Rehabeam het die koninkryk wat sy oupa en pa gebou het, so opgemors dat dit in 2 verdeel het en daar jare lank vyandskap was tussen die noordelike en Suidelike ryk van Israel. Vandag
Bruce Wilkinson vertel dat meeste Amerikaanse universiteite gestig is as Bybel Kolleges. Vandag word die Bybel verbied op baie van daardie selfde kampusse. Meeste volkere en lande het God in hulle grondwette. Vandag word God kwalik erken in mense se lewe. Dieselfde wat ons in Josua, Abraham en Dawid se families sien gebeur het, gebeur vandag nog.
Bruce Wilkinson het ‘n boek hieroor geskryf en noem dié verskynsel die “Three Chairs”-verskynsel. Die eerste geslag christen is iemand wat eerstehandse bekering deurgegaan ht. Dit is iemand wat gekenmerk word deur ‘n algehele oorgawe en verbintenis aan God. Eerste geslag gelowiges word beheer deur hulle oortuiging. Die Bybel is die hoogste gesag in hulle lewe, ongeag wat die mense of die wêreld daaroor te sê het. Hulle gehoorsaam God se wil ongeag wat dit van hulle vra. God is die belangrikste in hulle lewe. Hierdie mense kan gewoonlik getuig van wat in hulle binnekamer gister of vandag gebeur het, so lewende verhouding het hulle met Jesus Christus.
Tweede geslag mense is gewoonlik kinders van die eerste geslag Christene en word gekenmerk deur kompromieë. Nie wat God of die Bybel sê dra die hoogste gesag nie, maar die mense/wêreld. Wat sal die mense sê? Wat is die algemene gebruik hier by ons? Waar eerste geslag christene ‘n lewende verhouding met God het, beskou tweede geslag christene gewoonlik hulle geloof as ‘n verantwoordelikheid. “Dis hoe dit gedoen word. Dis die gewoonte hier by ons. Almal doen dit.” God is nog belangrik maar word almeer verdring deur die eie Ek en wêreldse begeerlikhede. Hierdie mense ken God, maar ken nie meer die krag van Sy werke nie. Hulle het nie so ‘n intieme verhouding met God dat hulle Sy werke elke dag ervaar nie. Hulle kan gewoonlik net getuig van toe hulle tot bekering gekom het, jare gelede. Hulle dien gewoonlik die God van hulle ouers.
Derde geslag Christene is kinders wat groot word in die huise van tweede geslag Christene. En wat het hulle gesien? Skynheiligheid! Hulle het hulle pa’s in die kerkraadsbanke gesien, gesien hoe hulle voorgee by die kerk, hoe hulle sondagskool gee, terwyl hulle in die huise gesien het dat daar geen lewende verhouding met Jesus was nie. Dis hulle wat geen stiltetyd en gebed ken nie, want hulle het dit nooit gesien by hulle ouers nie, omdat hulle ouers die God van hulle ouers gedien het en nie noodwendig ‘n lewende verhouding met Jesus gehad het nie. Wat is hulle reaksie hierop? Hulle verwerp hierdie dooie geloof. Derde geslag kinders ken gewoonlik nie vir God of sy werke nie en moet radikaal tot bekering kom. Hulle wil niks te doen hê met die God van hulle ouers nie!
Dis waarteen die Hebreëskrywer waarsku. As ‘n mens die hele agtergrond van die Hebreërbrief lees, kom ‘n mens agter dat dit geskryf is vir ‘n tweede en selfs derde geslag christene. Die gevaar van afval, van sonde wat ‘n mens verstrik, hoor ‘n mens deur die hele brief. In hfst 10 word die lesers gewaarsku om nie die bywoning van eredienste na te laat nie. In Hebr 6 is daar selfs sprake daarvan dat iemand die verlossing kan verloor. Die skrywer van Hebreërs het blykbaar geweet van hierdie agteruitgang.
Hoe keer ons hierdie geleidelike terugval? Liewe gemeente, ek is oortuig daarvan dat die antwoord by ons as ouers lê. Dis ook wat die verbond verkondig! Hoe moet kinders God leer ken anders as deur die persoonlike verhouding van hul ouers? Dit is nie die kerk of die skool se verantwoordelikheid nie; dis nie ‘n jeugleraar se verantwoordelikheid nie. Daar is niemand wat dit so goed (of so sleg) kan doen as ‘n kind se eie ouers nie. Die opdrag en verantwoordelikheid wat ons as ouers het, is om te sorg dat ons kinders eerste geslag Christene is; eerstehandse ervarings het van God. Ons kinders moet nie die God van hulle ouers aanbid nie, maar hulle eie verhouding met Jesus Christus. Ons moet sorg dat ons kinders God én die krag van Sy werke ken. Trouens, in Maleagi 2:15 sê die Here dat die hele bedoeling van man en vrou se eenwording in die huwelik is sodat daar ‘n nageslag sal wees wat God eer en dien. Psalm 78 beveel die volk om die dade van God aan die kinders te vertel sodat daar ‘n nageslag sal wees wat God dien. Hoe kan ons keer dat ons kinders 2de of selfs 3de geslag Christene word? Hoe kan ons sorg dat ons kinders eerste geslag christene is? Uit die twee gedeeltes wat ons gelees het, is daar ‘n paar riglyne waarmee ons kan begin. Maar voor ons daarby kom, sal ons as ouers eers moet bepaal waar ons is! As ons as ouers nie eerste-geslag christene is nie, is daar nie ‘n manier hoe ons ons kinders eerste geslag christene gaan kry nie. Ons kan nie ons kinders iets vertel, iets laat ervaar wat ons self nie ken nie. Nee, óns sal eers onsself moet verbind aan Jesus Chrsitus en ‘n keuse moet neem om eerste geslag Christene te wees. Eers dan kan ons begin werk daaraan om ons kinders op ons skote te kry. Kom ons kyk na die riglyne daarvoor uit Deut 6:
ð Die waarheid oor God by ons kinders moet inprent! Ons moet ons kinders leer wie God is en wat God gedoen het. Ons kinders moet sien en hoor en self beleef dat God lewe en ‘n verskil maak in ons lewens. Ons kan dit net doen as ons self God ken en eerstehandse ervarings van Hom het. Ek moet self ervaring van God hê en dit met my kinders deel en hulle help om eerstehandse ervaring met God te hê uit ‘n persoonlike verhouding.
ð Die tweede riglyn is dat ons met hulle oor God sal gesels in verskeie omstandighede. Elke geleentheid moet ons gebruik om te wys hoe God in hierdie saak ‘n rol speel in ons lewe. Maak God deel van julle gewone kommunikasie in die gesin. Hoekom moet ons God en godsdiens verplaas na ‘n onderwerp waaroor daar net gestry word, of wat net tydens Bybelstudie of huisgodsdiens, of erger, net op sondae ter sprake kom. Nee, die krisis by die skool of werk…God het iets daaroor te sê? Die keuses wat ek elke dag moet neem … God het iets daaroor te sê! Wat ons as gesin op TV kyk …. God het beslis iets daaroor te sê. Betrek God en jou verhouding met Hom in elke situasie waarin julle as gesin mag kom.
ð Derdens, ons moet ons geloof en ons verhouding met Jesus Christus WYS. Ons verhouding en eerstehandse geloof moet soos ‘n teken op ons voorkoppe wees wat ons kinders kan sien en waaraan hulle telkens herinner kan word. Ons kinders moet kan sien waarin glo ons, wie bepaal die koers van ons lewe? Ons kinders moet sien dat ons trots is daarop om met Jesus Christus geïdentifiseer te word. Kan mense wat in julle huise instap agterkom dat Jesus Christus die hoof is van daardie huis?
Wat sê Hebr? Hebreërs vertel ons van ‘n hele klomp geloofsgetuies wat ons aanmoedig, wat enduit volhard het. Maar, die Hebreërskrywer waarsku ook van sondes wat ons so maklik laat verstrik raak. Hy sê: raak los daarvan. Hardloop hierdie geloofswedloop met die regte klere aan, sonder die goed wat ons so maklik terug wil trek in die gemors in. Staan die duiwel teë. Trek die wapenrusting van God aan. Ons moet dus nooit vrede maak met sonde in ons lewe nie. Die belangrikste, hou jou oë gevestig op Jesus, die voorbeeld van iemand wat gely het ter wille van ons. Hy het die lydenspad suksesvol geloop en die oorwinning behaal sodat ons Hom as voorbeeld en aansporing heeltyd voor ons kan hou. Slot
Liewe gemeente, ons is ook tweede en/of selfs derde geslag Christene. Ons word ook versoek om ongeduldig en mismoedig te raak met die lewe rondom ons, met ons geloofslewe. Meeste van ons het kinders aan wie ons graag ‘n nalatenskap wil laat; wie ons graag die ewige “rus” sal wil sien ingaan.
Die grootste geskenk wat ons ons kinders kan gee is ‘n eerstehandse geloof – eerstehandse geloof in Jesus Christus wat nie net vir hierdie lewe ‘n verskil maak nie, maar vir ewig! ‘n Persoonlike verhouding in Jesus Christus is ‘n eerstehandse ervaring van ‘n lewende God. As ek self so ‘n verhouding met Jesus het, help ek my kinders om God én die krag van Sy werke te leer ken. Die tweede geskenk wat ons ons kidners kan gee, is om hulle te leer, te vertel (Deut 6). As hulle God leer ken het in Sy Woord, en self ‘n lewende verhouding ontwikkel, Hom leer ken het en ervaar in sy eie daaglikse lewe, verseker ons dat God nie vir hulle “hoor-sê”sal wees nie; dat God nie vir hulle “my ouers se God” sal wees nie, maar hulle eie!
Ons kan ‘n verskil maak. Kom ons maak seker van ons eie verhouding; en dan werk ons daaraan dat ons kidners “1ste geslag” gelowiges word. AMEN