Die samestellers se invalshoek van die "moderne" is van belang in die lig van wat Steiner (7, 27) noem die "informing sphere of sensibility". Vir hiérdie leser is die bundel belangwekkend nie noodwendig in die tema-tiese gegewens of die tendense wat die gedigte weerspieël nie (Brink bespreek dit breedvoerig en insiggewend in die Inleiding), maar omdat dit Afrikáánse poësie in Engels (plaaslik en internasionaal) karteer en sodoende lesers se leefruimtes binne die werklikheid herorga-niseer. 'n Voorvereiste vir hierdie katerings-proses om te kan plaasvind, is dat die doeltaal ontvanklik sal wees vir die nuwe tekste en die metafore wat dit verteenwoordig geen woord staan alleen nie, "when using a word we wake into resonance, as it were, its entire previous history" (Steiner 24). Hierin lê die vernuwing in poësie wat vertaling bewerkstellig: tydens die proses van vertaling word die objek, die gedig, geapproprieer in so 'n mate dat dit bewaar word, maar ook 'n versnelde, ver-lengde lewe kry. Die vertáler (hetsy 'n eks-terne vertaler of die digter self) is die medium, die agent, wat die totstandkoming van die bronteks naspoor, náskryf. Dit is 'n tweeledi-ge proses: reproduktief ten opsigte van 'n nou-keurige oordrag van die gees (of styl) van die oorspronklike, en innoverend ten opsigte van vernuftige maniere waarop die doeltaal in-gespan word om uitdagings in die bronteks te oorbrug.
Teen die agtergrond van ontnugtering, die wegskryf en ánders skryf van die gewone en die aanvaarde wat kenmerkend is van die jonger generasie digters se werk, is die veiligheid waarmee Charl J. F. Cilliers "Good girls (Kamfer, "Goeie meisies", 151) vertaal opvallend: 'n mens sou hier 'n poging tot oordrag van Kamfer se taal in die gedig verwag, 'n oordrag van die skok, woede en teleurstelling wat so geslaagd deur Kamfer bewerkstellig word deur haar gebruik van Cape Flats-taal: "hulle raakie"; "hulle roekie"; "hulle tik nie"; "hulle djol nie"; "bly nie oppie". In die vertaling gaan die tekstuur, die grin-terigheid van byvoorbeeld die verkortings ("they do not"; "do not live on the") verlore en die gedig verkry 'n formeler register wat bots met die styl van die digter. Die invoeg van 'n voetnota vir die woord "jol" in hierdie gedig, maar ook in "Little Cardo", ontneem die gedig van sy vervreemdende karakter. Verfrissend wel, is Cilliers se vertaling van Loftus Marais se "Wederkoms", waarin die beeldrykheid, die noukeurig geplaaste woor-de asook die gestrooptheid baie geslaagd oorgedra word.