“So sê die Here die Almagtige: Hierdie volk sê dit is nie nou die tyd om die tempel te herbou nie. Toe het die woord van die Here weer deur die profeet Haggai gekom: Is dit nou die tyd vir julle om in pragtige huise te woon terwyl my huis in puin lê?” – Hagai 1:2-4.
Hoe dikwels hoor ons mense sê: “ons het nie tyd nie”. Die lewe is so gejaagd, ons programme so vol dat ons nie by alles uitkom wat ons graag sou wou doen nie. Dit het mode geword om teenoor mekaar te vertel hoe besig ons is (Prof HDA du Toit). As ons egter ‘n bietjie terugkyk in die geskiedenis, dan sien ons dat dit nie net ‘n probleem van vandag is nie. Deur die eeue het baie mense dieselfde gesê.
In die tyd van die Ou Testament (onder die Ou Verbond) was die tempel in Jerusalem die simbool van God se teenwoordigheid onder sy volk. Dit was ook ‘n opdrag van die Here om die tempel te herbou: "Koning Kores van Persië maak bekend: Die Here, die God van die hemel, het al die koninkryke van die aarde aan my gegee. Hy het my beveel om vir Hom ‘n tempel in Jerusalem in Juda te bou. Enigeen onder julle wat aan sy volk behoort, kan teruggaan, en mag die Here sy God by hom wees" (2 Kron 36:32). Die volk mog na sewentig jaar van ballingskap terugkeer na hul vaderland!
Wat ‘n heuglike tyding het die volk nie ontvang nie – en wat doen hulle? Hulle dink eerste aan hulself! En ja, daar was baie wat gedoen moes word: die ekonomie moes weer op dreef kom, die stadsmure moes herbou word en hulle moes vir hulle huise bou. In ons oë lyk dit asof dit alles baie meriete gehad het. Maar wat dan van die tempel? Die volk het gesê: “ons het nie nou tyd nie”. Maar die Here verwyt die volk: “Is dit nou die tyd vir julle om in pragtige huise te woon terwyl my huis in puin lê?”
Geen tyd nie! Dit was onwaar. Hulle het oorgenoeg tyd gehad om te ”hardloop” vir hul eie huise. Dit was hul skat en waar ‘n mens se skat is, daar sal sy hart wees. As hulle genoeg omgegee het vir die tempel (en vir God), sou hulle tyd daarvoor gemaak het. God het nie die belangrikste plek in die lewe van die mense ingeneem nie. Dit het tot gevolg gehad dat God se vloek op die land gerus het en die mense in ellende geleef het (Bybel in Praktyk).
Onder die Nuwe Verbond is daar nie meer ‘n aardse tempel nie. Christus het ons losgekoop uit ballingskap – die ballingskap van die sonde. En God woon nou deur die werking van die Heilige Gees in ons. Die mens is die tempel van God: "Weet julle nie dat julle die tempel van God is en dat die Gees van God in julle woon nie?" (1 Kor 3:6). Maar wat maak ons met hierdie tempel? Het God die eerste aanspraak op ons lewens en ons prioriteite, of laat ons dit ook in ruïnes lê?
Ons het genoeg tyd vir ons werk, ons huis, ons motor, ons tuin en allerlei idees ten einde ons inkomste aan te vul. Maar maak ons ook genoeg tyd vir dit wat die belangrikste is in die lewe van die gelowige? Dit is: tyd vir gebed, vir huisgodsdiens, vir die samekomste van die gemeente (Heb 10:25), vir die Christelike opvoeding van ons kinders....... Want ware vrede vind ons net as ons in gemeenskap met God lewe.