In Doornkloof Familiekerk bestaan daar 'n aktiewe en passievolle evangelisasiehart, wat nie net uitdrukking vind in 'n uitgebreide ondersteuningsnetwerk vir sendelinge en hulle werk in ander lande nie, maar ook vir elke mens bereikbaar deur ons gemeente binne ons onmiddellike omgewing.
So is reeds twee volledige EE-III-kursusse, wat elk gestrek het oor 13 weke, aangebied en deur meer as 40 lidmate bygewoon is. Met die huidige veranderinge t.o.v. sekuriteit in ons woonbuurte het dit al moeiliker geword om toegang te kry tot nie-lidmate se huise, wat groot frustrasie by kursusaanbieders en –gangers teweeggebring het. Dit het ons genoodsaak om met 'n nuwe benadering te voorskyn te kom.
Ongeveer drie jaar gelede het die gemeente 'n keuse gemaak vir die Huisgeloof-gedagte, wat gebore is en voortvloei uit die boek van Mark Holmen, getiteld Kerk + Huis. Hiervolgens is elke huis en sy bewoners deurslaggewend in die aanleer en uitleef van die Christelike lewe en waardes elke dag van die week. Sondae is maar een dag van die week waar gelowiges saamkom om in hulle geloofskennis en –groei gevoed te word, maar die ander ses dae van die week is almal saam aangewese op mekaar, en word geloofsvolwassenheid algaande bereik deur vir mekaar 'n voorbeeld te wees en die Bybelse leer (veral dan ook van die mees onlangse Sondag) voor oë te hou en tot die praktyk van die daaglikse omgang met mekaar te voeg. Van die hulpmiddels, wat aan lidmate voorsien word vir gebruik by die huis in die volgende week, is huisgodsdiensriglyne met praktiese wenke, asook kleingroepmateriaal.
Die impak van hierdie fokus het al meer duidelik geword en tydens die beplanningsgeleenthede van 2016 is daar, ná indringende gesprekke, voorgestel dat die Huisgeloof-konsep dalk omskep kan word in iets soortgelyks vir die plaaslike evangelisasie-bediening. Die naam, Straatgeloof, het gevolg aangesien dit presies aandui dat die Christelike geloof, wat nou reeds van die kerk na die huis geneem is, by wyse van spreke, nou selfs verder geneem word na die ander huise in jou straat, met besondere klem op jou onmiddellike bure.
Aan die begin van 2017 is die Straatgeloof-bediening afgeskop met 'n aanvanklike sterk fokus op die voorbereiding van die grond vir die saai van die blye boodskap. Die rasionaal hieragter is dat dit deurslaggewend belangrik is dat die boodskapper self die blye evangelieboodskap moet beliggaam, en dat eerste indrukke blywend is. Indien die boodskapper se eie lewe nie ooreenstem en self geïmpakteer is deur die boodskap wat hy/sy oordra nie, is die grootse geleentheid om met oorgawe en entoesiasme oor Jesus te gesels grootliks verloor.
Daarom is die eerste deel van die jaar spandeer aan veral twee vrae: "Wie is ek?" en "Wie is my bure?" Inbegrepe in die eerste vraag is die proses om introspeksie te hou oor my lewe as Christen, m.a.w. wat ander mense, wat my glad nie ken nie, in my lewe en optrede raaksien. Die tweede vraag moes dien as katalisator om my noukeurig te laat oplet wie my bure regtig is: hoe hulle huislike opset en gesinsamestelling lyk, waar hulle werk, wat hulle belangstelling en stokperdjies is, ens., om sodoende 'n indruk te kry van "hoe gelowig" hulle is. Die boek van die Barna-groep, Churchless, is dikwels gebruik om mettertyd 'n al hoe duideliker prentjie te probeer skets van die kerklosse.
Uitgawes van Straatgeloof word elke 4-6 weke versprei en tydens die eredienste toegelig. Daar word beklemtoon dat die uitgawes op mekaar volg. Teen die middel van 2017 het daar reeds vier uitgawes verskyn, wat ingedeel is onder 'n rooi verkeerslig, wat 'n geleentheid bied om eers stil te staan by die Bybel, daarna die twee vrae (soos hierbo genoem) met toepaslike opmerkings, en laaste 'n groen verkeerslig, wat dien as aanmoediging om iets prakties te gaan doen. Die Straatgeloof-uitgawe is hier beskikbaar.
Die Straatgeloof-logo kommunikeer dat 'n hand van vriendskap uitgesteek wil en moet word, en juis daarom is dit van onskatbare belang om eers 'n oop en gemaklike verhouding met jou bure te vestig, alvorens daar na die evangelieverkondiging oorgegaan word. Die feit dat buurmanskap normaalweg 'n langdurige verhouding is, dra grootliks by tot hierdie oortuiging: Potensiële geleenthede vir gesels oor die evangelie kan alles verlore wees nog voordat dit begin het, indien mense verkeerdelik benader en gekonfronteer word oor hulle geestelike lewe en kerklike betrokkenheid en meelewendheid.
Met die vyfde uitgawe wat teen einde Julie 2017 verskyn het, is veronderstel dat 'n oop verhouding gevestig is met die bure, daarom die beeld van 'n voetgangersoorgang tussen my en my bure.
Daarmee saam is ook 'n nuwe afdeling bekendgestel, nl. Padpredikant. Dit behels dat daar tog 'n logiese en sistematiese gang aan die meedeel van die blye boodskap aangaande Jesus Christus is, en in die volgende uitgawes sal elke punt in hierdie gesprek aangeraak word. Die eerste punt wat aandag geniet het, is dat die mens 'n sondaar is wat hom-/haarself nie kan red nie (vgl. Rom. 3:23) en verlossing nodig het. Vir hierdie gedagte om tot 'n kerklosse of ongelowige deur te dring is dit weereens deurslaggewend of en hoe dit vir die boodskapper waarde en betekenis het, dus is 'n houding van getuig eerder as preek belangrik.
Die sesde uitgawe het 'n prentjie probeer skets oor die verandering in erediensbywoning die afgelope 20 jaar. Die definisie van "familie" vir die "ongereelde" erediensbywoner het ook verander; as ons hierdie betekenis en waarde kan snap, kan dit ons dalk help om onsself as Familiekerk baie strategies te posisioneer en te rat vir gesprekke oor die Evangelie van Jesus Christus.
Die Padpredikant het uitgewys dat God, wat ons gemaak het, heilig is en sonde haat en daarom die sonde móét straf (vgl. Jes. 59:2 en Hand. 17:3), maar ook die goeie nuus van 'n alternatief genoem (vergifnis), wat in die volgende uitgawe aandag geniet.
In die proses waarmee ons besig is wil ons graag die gedagte tuisbring dat elke gelowige 'n verkondiger van die blye Evangelieboodskap is, sélfs en veral ook in my eie buurt.