Oktober | 2012 | Slakkelak
Posted on 30 Oktober 2012 by Slakkelak
Dink vir 'n oomblik aan 'n fisiese wond soos 'n sny. Ontsmet en versorg die wond, en hy word vinnig gesond sonder dat sigbare letsels gesien kan word. Verwaarloor egter dieselfde sny en hy vrot; en wanneer dit uiteindelik gesond word is die letsel onooglik en hinderlik op jou lyf.
Geestelike wonde werk maar op die selfde manier. Die letsels wat mens oorhou na 'n trauma is die direkte gevolg van hoe jy jou wonde hanteer. Net soos jyself klein fisiese wondjies kan versorg en self behandel aan jou lyf, so kan jy ook klein geestelike wonde hanteer. Sommiges egter is net te groot vir jou alleen, en jy het kundige hulp nodig. Soms het jy meer as net kundige hulp nodig, maar dit verg dat jy self moet besluit om jou hand uit te steek.
Ek put baie krag uit die natuur, wanneer ek in die veld stap is dit deel van my stiltetyd met my Vader. In hierdie spesiale tyd openbaar Hy vir my oplossings vir kwellinge, bemoedig my in swaar tye en wys dat Hy my blydskap sien. Vir elkeen van my emosies is daar iets in die natuur, vir elke menselike kenmerk is daar 'n weerspieëling in 'n gogga of 'n ding se gedrag.
Wanneer ek sulke prag aanskou het ek vrede in my hart en in y gemoed
'n Paar maande gelede het ons 'n veldbrand op die plaas gehad. Ek deel graag sommige van die dinge wat ek ervaar uit die gebeurtenis.
Selfs in die eerste direkte oorblyfsels was hierdie brandende stomp 'n liggie om my te wys waar om te loop in die duisternis, al was hy 'n potensiële nagmerrie vir die volgende dag.
'n Enkele brandende stomp word 'n liggie in die duisternis, 'n enkele gebaar van liefde 'n simbool van hoop.
Aanvanklik het alles net na roet en as gelyk. Selfs die eerste dag na die brand al kon mens sien dat daar lewe is. Oppervlakkig dood, maar waar die wortels in vastigheid groei en net 'n bietjie dou ontvang het, stoot die lewe onmiddellik uit. Die as verskaf nutriënte om hierdie nuwe groei te versterk.
Wanneer trauma plaasvind in jou lewe, dan voel mens gewoonlik soos hierdie prentjie. Vaal, grou, verlate, afgestomp van emosie, dood
Sommige plante en diere het ongelukkig gesterf, dis onafwendbaar met 'n vuur so groot.
In een organisme se dood, is daar verskeie wat weer kan lewe. Elkeen van ons is maar deel van die ewige siklus van stof tot stof, net ons siele vind 'n ewige huis by ons Vader.
Hulle het egter nie verniet gelewe nie want hulle nutriënte is nou weer beskikbaar vir die wat wel oorleef het, en nou in oordaad lote uitstoot soos hierdie Drolpeer.
Nou, maande daarna is die effek van die veldbrand nog duidelik te sien. Gedink 'n stuk van jou het afgebreek in jou trauma? Kyk na hierdie klip en weet die afgebreekte stuk is op die lang duur besig om kleiner en kleiner te breek om uiteindelik te omvorm tot gronddeeltjies wat wanneer dit gemeng word met organiese bestanddele weer lewe gaan voortbring.
Selfs abiotiese komponente soos klippe word deur die natuur gebreek in kleiner en kleiner stukkies om later grond te vorm wat saam met dooie organiese materiaal vastigheid en nutriënte verskaf vir nuwe lewe
Voel jy dood in jou gemoed? Dink jy jou trauma is so groot dat alles in jou afgesterf en afgestomp is? Kyk dan na hierdie stukkie stomp en weet dat by ons Vader niks onmoontlik is nie.
Gedink alles is tot niet en jy gestroop van enige lewe? Nee, daar is altyd hoop. Altyd.
Waar daar hoop is, is daar lewe; en waar daar lewe is, is daar groei. En waar groei is, daar is God. Trauma, wonde en die letsels agterna is maar net deel van die ewige siklus van groei. Jy kan nie kies watter trauma met jou gaan gebeur nie, maar jy kan kies hoe jy dit gaan hanteer. Kies vandag om jou hand uit te steek en die pad te loop met Iemand wat jou gaan dra. Sy Hand is altyd uitgesteek na jou. Vat dit net.
2 Kor. 4:17 "Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op 'n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly."
Vrede en liefde vir jou in die verwerking van jou eie traumas
Categories: Slakgedagtes	| Sleutelwoordw: Geloof,Hantering van trauma,Hoop,trauma	| 7 Kommentaar
Categories: Biodiversiteit op die plaas, Plaaslewe	| 18 Kommentaar
Posted on 1 Oktober 2012 by Slakkelak
Jare gelede toe ons in Centurion gewoon het, het my man 'n jong skoolseun in diens geneem om Saterdae in die tuin te help. Hy was omtrent so standerd sewe. Petrus Msiza. Sy glimlag was net tande waar jy kyk. Hy was altyd betyds, altyd vrolik en hardwerkend.
Op 'n dag vra hy vir Roelf of hy nie dalk vir hom 'n ekstra geldjie het nie, want hy wil graag op 'n sokker toer gaan. Daardie aand het sy ma, Maria, gebel om te sê dankie vir die geld. Die eerste keer van baie. Ons het gehad om te gee, en omdat ons geweet het hy vat nie kanse nie, was dit net 'n plesier.
Toe hy in standers nege was het hy een Saterdag met 'n ander jongman daar aangekom, en gesê sy ma stuur hom vir 'n rukkie weg na iewers ver, want in die skool waar hy was was daar te veel onluste en die kinders het nie geleer nie. Hy het baie mooi gevra dat ons sy werk vir hom moet hou, en daarom het hy 'n plaasvervanger gebring.
Sy ma het daarop aangedring dat hy sy matriekjaar moet oordoen, aangesien sy punte nie na haar wense was nie. Ek het nooit self sy punte gesien nie, maar dit kon nie te sleg gewees het nie want hy is intelligent. Hy was toe al weer terug by die huis en naweke op sy tuin pos.
Petrus se groot wens was om 'n polisieman te word. Ongelukkig vir hom was daar soveel rekrute dat hy elke keer nie die inname gemaak het nie. Hy het meer as een jaar probeer. Dit was vir hom 'n baie groot teleurstelling en hy het gesukkel om werk te kry. Hy was ook bietjie stout (sy eie woorde) in matriek en uit die stoutigheid is 'n klein seuntjie gebore. Die gevolg was dat hy moes 'damage' betaal.
So het hy toe nou maar in voltydse diens by die du Preez's ingeklok. Op daardie stadium het Roelf al van die huis af gewerk vir sy programmeringsbesigheid. In af tydjies het hy aan ons en ons vriende se Land Rovers gepeuter. Natuurlik was Petrus 'n baie gewillige leerling van alles wat Roelf hom wou wys. Sweis. Bou. Land Rovers regmaak.
Roelf het vir Petrus gedwing om sy bestuurslisensie te kry. Hy het hom net een dag ingelaai, 'n afspraak gemaak vir die leerlinglisensie en die geld betaal. Ek het in die stad gewerk en dit was Pa se plig om die twee dogters rond te ry na al hulle aktiwiteite toe, ek het hulle weer opgetel wanneer ek van my werk af gekom het. Toe word dit Petrus se werk toe hy sy lisensie kry. Hy mag net met die een voertuig, 'n ou Land Rover bakkie, gery het… soos 'n koning in 'n koets was hy agter daardie stuur, net tande waar jy kyk!
Sy damage is afbetaal en toe help ons weer met die lobola.
Ons finansies het 'n dippie begin vang en dit het ook moeilik geraak om Petrus voltyds besig te hou. 'n Stadserf het net soveel werk, jou voertuie en jou vrinne se voertuie breek net soveel keer en Petrus se gesin se eise was meer as wat ons kon bybring. Roelf het goeie kontakte gehad by die Land Rover agente en vertel toe vir een van sy vriende dat hy vir Petrus mooi opgelei het en vra of hy dit nie in sy hart sien om hom 'n kans te gee in sy werkswinkel nie.
Dit was vir ons 'n hartseer dag, want Petrus was teen daardie tyd al 'n vriend. Hy en Roelf kon mekaar se siele vreeslik uittrek wanneer hulle gewerk het. Toe my sus se kinders nie meer na die huis kon kyk wanneer ons met vakansie was nie, het Petrus dit gedoen. Baas was nie meer Baas nie, maar Madala (oom)
Sy nuwe werknemer het baie gou sy potensiaal gesien en omdat hy 'n bestuurslisensie gehad het, was hy so bietjie verhewe bo die ander werkers. Hulle het hom daarvoor gehaat, en vir 'n ruk was dit nie vir hom lekker by sy werk nie. Met tyd het alles uitgesorteer geraak en wanneer Roelf daar gekom het, was hy altyd net vol lag.
Toe trek ons plaas toe en verloor kontak.
Vandag het Roelf se kar gebreek en het hy daardie besigheid gebel om hom te kom insleep.
Dit was Petrus wat hom kom haal het. Ons Petrus. Hy ry sy eie Land Rover en het sy eie huis gekoop. Sy 'stoutigheidjie' is nou al amper klaar met skool en hy sê hy gaan sy seun laat leer by die Technikon. Dit gaan goed met hom. En dankie Madala dat jy vir my hierdie werk gekry het. Dankie Madala, dankie.
Een van die dae wanneer hy verlof kan vat, gaan hy vir ons kom kuier op die plaas. Ons sien uit na jou kuier Petrus Msiza.
Opdatering 11 Januarie 2015
Dis nou twee jaar later. Die kuier is uitgestel en uitgestel en sal nou nooit meer gebeur nie. Petrus se werkgewer het ons Vrydag laat weet dat hy Donderdag oorlede is in 'n motorongeluk terwyl hy aan diens was. Hy het 'n voertuig êrens gaan oplaai en 'n petrol tenkwa se bestuurder het aan die slaap geraak agter die wiel. Petrus is op slag dood. In 'n oogwink word 'n goeie man se lewe is deel van die statistiek van die padsterftes in ons land.