Sy pa Lodewyk was 'n swak heerser. Hy het Lotarius in 817 tot medekeiser gemaak en sy jonger broers Pepyn en Lodewyk tot konings van Akwitanië en wat nou Duitsland is. In 819 hertrou Lodwyk met Judith uit die Welf-familie en in 823 word 'n halfbroertjie gebore, Karel, wat later die naam Karel die Kale sal kry. Die verdeling van die erfenis moet nou verander word en in 830 lei dit tot 'n burgeroorlog wat tien jaar duur en die Wikings die kans gee om die keiserlike gesag verder te ondergraaf. In 833 neem Lotarius sy pa gevange en verneder hom vier maande lank. In 838 sterf Pepyn van Akwitanië en kry Karel hierdie gebied, hoewel Pepyn 'n seun het (Pepyn II) wat ook sy deel opeis. Ná Lodewyk se dood op 20 Junie 840 breek oor die erfenis opnuut 'n oorlog tussen die broers uit.
Sy vrou was Irmingard, die dogter van Hugo van Tours (uit die Etichoniede-huis)  Hy het drie seuns: Lodewyk II, wat Italië en die keisertitel erf, Lotarius II wat die gebied van Friesland to die Alpe erf en Karel van Provence. Hy het ook 'n dogter Rotrud.
In sy laaste jare keer Lotarius hom na sy geloof. In 852 skenk hy pragtig versierde relikwieëkassies en relikwieë aan die klooster van Prüm. In 855 abdikeer hy en tree toe tot hierdie klooster. Hy skryf ook aan Hrabanus Maurus, die aartsbiskop van Mainz en 'n beroemde teoloog, om vir hom 'n kompendium te skryf met homilieë -kort preke- vir elke dag van die jaar, wat hy kan saamneem op reis en wat daagliks tydens die maaltyd voorgelees kan word.