Moratoria vir ontbossing in Indonesië - Nuut
Moratoria vir ontbossing in Indonesië
Goeie nuus vir die wêreld van die omgewing: president van Indonesië, Susilo Bambang Yudhoyono, het tydens Oslo aangekondig die internasionale ontbossingskonferensie, tans aan die gang is, sal 'n twee jaar moratorium gemaak word oor die kwessie van nuwe toegewings vir die omskakeling van maagdelike woude in bewerkte lande.
Miskien lyk dit na 'n klein nuus, maar ons besef dat dit nie is as ons dink dat Indonesië alleen meer as 100 miljoen hektaar bos het met 'n unieke dier- en plantdiversiteit in die wêreld nie. Indonesië is in werklikheid die grootste argipelstaat op die planeet; dit bestaan ​​uit 17 508 eilande waarvan ongeveer 6 000 bewoon word, met woude wat ongeveer 60% van die oppervlak beslaan. Danksy die tropiese klimaat en die groot verskeidenheid orografie in die gebied, is Indonesië op die tweede plek in die wêreld vir die hoogste vlak van biodiversiteit op die planeet, naas Brasilië. Dit is dus vanselfsprekend dat die vernietiging van die woude ook die diere- en plantdiversiteit wat dit bevolk, vernietig.
Volgens Greenpeace beklee Indonesië en Brasilië onderskeidelik die derde en vierde plek (China is in die eerste plek en die Verenigde State tweede) op die ranglys van lande wat CO2 vrylaat, wat saam bydra tot 40% van die wêreldwye uitstoot deur ontbossing en die tweede plek. Ontbossing is verantwoordelik vir 17% van die uitstoot van kweekhuisgasse: in die praktyk meer as al die vervoermiddels wat op die planeet sirkuleer.
Hierdie groot hoeveelheid CO2-uitstoot is te wyte aan die feit dat waterafvoerkanale in ongerepte woude geskep word (onthou dat dit veenbosse is) waarlangs die gekapte bome eers vir kommersiële gebruik vervoer word, en daarna word al die water uit die land gedreineer word en die oorblywende plantegroei wat op die skoongemaakte land agterbly, word verbrand, wat enorme hoeveelhede koolsuurgas (CO2) in die atmosfeer inbring.
Vervolgens word oliepalm wat in die voedsel-, kosmetiese en biobrandstofbedryf gebruik word, in hierdie lande verbou.
Daarom bring 'n moratorium op toegewings vir die ontginning van reënwoudgrond mee 'n vermindering van die CO2-uitstoot in die atmosfeer en die beskerming van biodiversiteit.
Hierdie besluit kom danksy die feit dat Noorweë in Indonesië, vir die beskerming van woude, 'n miljard dollar sal belê wat die land in staat sal stel om geld terug te gee wat hy nie sal invorder van die groot nywerhede wat toegewings koop vir ontbossing nie. Inderdaad, die Noorse logika is dat daar nie van ontwikkelende lande verwag kan word om die koste van die vermindering van ontbossing alleen te dra sonder die steun van groot besoedelaars soos Europa, die Verenigde State, Japan en vele ander nie.
Natuurlik is dit 'n groot stap, maar dit sal nog beter wees as die moratorium ook uitgebrei word na die toegewings wat reeds bestaan.