Daar is 'n subtiele, maar lewensveranderende verskil tussen ons beleefde lewe soos ons normaalweg doen, deur ons identiteite, en om die lewe te ervaar soos ons kon, deur ons wese. Ons werklikheid word bepaal deur wat ons ervaar, maar wat ons ervaar, kan baie min te doen hê met die waarheid van wat regtig aangaan. Ons interpreteer ons ervaring van die lewe deur die sogenaamde vyf sintuie - sien, hoor, aanraak, proe en ruik.
Die waarnemingsbereik van ons sintuie is smal in vergelyking met die byna oneindige spektrum van stimuli. Daarom, as ons vertrou op die gewone, sensoriese metode om die werklikheid te definieer, beperk ons ​​ons tot slegs 'n fraksie van wat die heelal behels. As ons 'n baksteen met ons hande optel, sou ons met absolute sekerheid sê dat die baksteen solied is, want dit is wat ons aanvoeling en ons oë ons vertel.
Maar die wetenskap van kwantumfisika het bewys dat die atome van die baksteen meestal ruimte is. As ons sintuie skerp genoeg was om die atoomvorm daarvan te ervaar, sou ons 'n reghoekige blok sien met meestal leë ruimte met ewekansige flitse van elektrone.
Wat ons met ons fisiese sintuie opspoor, word onderwerp aan 'n ander siftingsproses genaamd "oortuigings". Gestel ons sien onsself (definieer onsself) as iemand wat taamlik skaam is en nie te goed is om praatjies te voer nie. Daarbenewens glo ons dat aantreklike mense moeilik benaderbaar is en gewoonlik nie te veel in ons belangstel nie. Seker genoeg, ons sal aangetrokke wees tot iemand en vind dit baie moeilik om daardie persoon te nader; die gesprekke wat ons wel voer, sal ongemaklik wees.
Ons ervaring sal ooreenstem met ons verwagtinge en oortuigings. Of die ander mense regtig nie in ons belangstel nie, is nie van belang nie, want ons interaksie sal interpreteer op 'n manier wat ons oortuigings bevestig.
Ervaring teenoor eksperimentering
Eintlik "ervaar" ons nie ons lewe nie; ons ervaar die emosies wat voortspruit uit ons oortuigings. Aangesien ons seker is dat die gebeure en mense rondom ons die oorsaak van ons emosies is, word die werklike oorsaak - ons oortuigings - geïgnoreer. Ons vergelyk die lewe voortdurend met hoe ons glo dat die lewe moet wees. Wat ons ons lewenservaring noem, is net ons reaksie op die deurlopende vergelyking.
Daarenteen is eksperimentering 'n meer volledige ervaring van die lewe, want ons is nie beperk tot 'net' ons vyf sintuie nie. Wanneer ons kies om te eksperimenteer, laat ons toe dat ons bewustheid veel meer insluit as 'net' die inligting wat deur ons sintuie verskaf word.
Ons vermoë om dinge binne die liggaam en selfs buite die liggaam te ervaar (meta-normale ervarings genoem) strek veel verder as waartoe ons onsself gewoonlik beperk. Neem byvoorbeeld die ervaring om te weet wie by die deur staan ​​as die deurklokkie lui, of om te weet wie bel wanneer die telefoon lui. Ons kan in 'n bos loop en skielik betower word deur een spesifieke boom. Op die een of ander manier word ons in daardie boom ingetrek en weet ons iets van hoe dit voel om daardie boom te wees.
Hierdie soort kennis kan nie deur ons sintuie verklaar word nie. In die natuur sien ons hierdie proses van eksperimentering deurlopend plaasvind. Diere, sonder identiteite wat hulle beperk, leef voortdurend op hul grootste vlak van bewustheid. 'N Hert sal 'n dikker winterjas ontwikkel as gewoonlik voordat 'n besonder strawwe winter aanbreek, op die een of ander manier wetend dat die weer erger gaan wees. Dit is nie 'n bewuste besluit van sy kant nie; dit is 'n kennis van wat dit moet doen.
'N Regter ervaring
As ons eksperimenteer, brei ons ons bewustheid verder as ons fisiese sintuie, en daarom weet ons dinge van onsself en die wêreld rondom ons wat op geen ander manier bekend kan word nie.
Eksperialisasie hou rekening met ons vyf fisiese sintuie sowel as ons 'sesde sintuig', maar dit is veel meer as net intuïsie. Eksperialisasie is die proses om ons bewustheid direk in kontak te bring met dit wat ons wil ervaar. As u byvoorbeeld 'n boom ervaar, brei ons ons bewustheid uit in die boom en ervaar ons die boom soos dit is, eerder as om net na die boom te kyk en 'n steriele beeld van die boom in ons gedagtes te vorm.
Eksperialisasie is ook 'n 'ware' ervaring van die lewe omdat dit nie deur ons definisies en oortuigings gefiltreer word nie. Ons beoordeel nie 'n boom nie. Daarom is ons ervaring van die boom nie beperk tot 'n emosionele reaksie wat veroorsaak word deur of die boom aan ons verwagtinge voldoen nie. Ons weet dit eenvoudig deur dit direk te eksperimenteer.
Geen definisies nie
Daar was nog nooit 'n rekenaar nie, en dit sal waarskynlik ook nooit wees wat dinge kan analiseer soos ons dink nie. Ons buitengewone vermoë om te dink is ongeëwenaard, maar baie min word verstaan ​​oor die proses.
Ons ken wel een kenmerk van die vermoë van ons verstand om te ontleed wat 'n seën en 'n beperking is, wat die spreekwoordelike goeie nuus / slegte nuus is. So vinnig en ingewikkeld as wat ons vermoë om te analiseer, is dit steeds afhanklik van die invoer van definisies. Ons verstand vereis dat ons alles definieer wat ons in die geheuebanke stoor. Op hierdie manier kan die gedagtes vinnig gestoorde data assosieer en analiseer. Maar net soveel as dit 'n voordeel is as ons die wetenskaplike metode van afleiding wil gebruik, is dit dikwels 'n beperking wanneer ons bloot die waarheid wil weet.
'N Paar jaar gelede het ek in 'n groot, fluorescerende kantoor in die hartjie van Silicon Valley gewerk. Naby die venster hang 'n plant, die gebruiklike versiering vir mans wat 'n sensitiewer kant wil toon. Op 'n dag het een van die mense met wie ek gewerk het, in die middel van die sin opgehou praat. Ek het gedink dat sy afgelei is deur iets buite die gebou. Sy stap vinnig na die venster en steek haar vinger in die grond van my plant, en voel dan hoe die blare 'n baba aanraak. "Hierdie plant het water nodig. Kan jy dit nie sien nie?" vermaan sy.
Ek het destyds baie min aan die voorval gedink en geduld dat sy die tyd geneem het om die plant nat te maak voordat ons weer begin werk het. Eers later besef ek dat ek die plant regtig nie daardie dag of op die meeste ander dae gesien het nie. Ek het die plant in my gedagtes gedefinieer en gekategoriseer met 'n relatiewe belang vir die ander dinge wat ek in my lewe waargeneem het.
Tegnies gesien, het ek die plant elke oggend, as ek by my kantoor instap, die plant gesien, maar ek het die plant op die oomblik nie ervaar soos destyds nie. Wat ek ervaar het, was bloot my geestelike beeld of definisie van die plant.
Die nadeel om te veel in ons gedagtes te leef, is dat ons onsself en die mense en gebeure in ons lewens van nature definieer. Sodra ons gedefinieër is, kan ons niks meer ervaar soos dit elke oomblik is nie; ons is geneig om slegs ons definisie en ons verstandelike voorstelling te ervaar.
Toe president Reagan gesê het: "As u een rooibos gesien het, het u almal gesien ...", was dit in sy gedagtes volkome sinvol. Hy het gedefinieer wat ek van 'n rooibos is en kan die definisie ervaar wanneer hy wil. In werklikheid is sy ervaring van rooibosbome egter beperk tot sy geestelike beeld van 'n boom.
Eksperialisasie is die proses om rooibosbome te ken sonder om dit te definieer vir die gemak van geestelike berging. Ons het nie 'n deeglike ontleding nodig om 'n rooibos te ervaar nie, en 'n groter vermoë om te analiseer beteken ook nie dat ons 'n meer volledige ervaring van 'n boom sal hê nie. Hoe meer ons 'n voorwerp analiseer, hoe meer ervaar ons ons gedagtes en definisies van die voorwerp, eerder as die voorwerp self.
Kopiereg 1992 deur Richard Treadgold. Alle regte voorbehou.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Essence Foundation.
Eis u bestemming op: die pad van lewensbemeestering
deur Richard Treadgold.
Richard Treadgold is die skrywer van "Eis u lot op"En"Karma-bedekte lekkergoed", en die oorsprong van Heartistry Seminars - The Natural Art of ReCreating Your Life. Vir inligting, skryf: Heartistry, Posbus 16418, San Francisco, CA 94116.