WAT het die maniere van ’n vark en ’n gesig soos ’n nagmerrie? Die antwoord is straks nie so moeilik nie. Dis die vlakvark, natuurlik. Laat ons eerlik wees—hier’s nou rêrig ’n hele homp van ’n knopperige lelikheid op pote.
Die kop is te groot vir die lyf. Dis lank en plat aan die voorkant, met oë absurd naby die bokant. Groteske vratte ontsier die kante en buitengewoon lang tande krul by sy bek uit.
En praat van slegte maniere! Die vlakvark is knaend aan die kwyl en boonop ’n onhebbelike morsjors. Trouens, hy so lief vir modder dat hy meestal met modder bedek is. En sy tafelmaniere. Die opgeskote jonges vreet graag mis. As jy ’n sog met kleintjies opgewonde maak of steur, vreet sy haar kinders net daar op. En ten slotte is daar die slagtande. Hulle lyk dalk snaaks, maar moenie daarmee spot nie. Gevalle is selfs bekend van vlakvarke wat mense doodgegaffel het.
Maar met sy lelikheid en rare maniere is vlakvark se kind bloot goed toegerus om in sy hougebied te oorlewe. Met die lang snoet word knolle en wortels immers ondergronds opgespoor en uitgegrawe en verlate erdvarkgate vir eie gebruik vergroot. Deurdat die oë naby die bokant van die kop sit, kan hy ook bo-oor die lang gras van die Afrika-savanne kyk of daar nie roofdiere soos leeus en luiperds in die omtrek is nie.
En oplaas is daar hul innemende hebbelikheid om met die sterte regop in die lug te hardloop—vlakkop oor die vlakte net om hulle dan weer soos varke te gedra.
Sy gesig lyk asof dit aan die brand gesteek was. Die lang, swaar snawel lyk skoon buite verhouding tot die lyf. En aan die keel swaai ’n lelike, pienk, vlesige sak. Wat die doel daarvan is, is nie duidelik nie. Geleerdes reken dat dit enigiets van ’n voedselspens tot ’n kussing vir die swaar snawel kan wees. Dit word wel groter in die paartyd en word dus feitlik seker vir vertoon tydens die hofmakery gebruik.
Hoewel hy ’n lid van die ooievaar-familie is, gedra die maraboe hom bra soos ’n aasvoël. Hy vreet die reste van dooie diere en druk sy kaal kop en nek diep in die karkas in. Hy vreet ook lewende prooi.
wat dit op hierdie bladsy by Wikimedia Commons op die wêreldwye web gelisensieer het ingevolge die GNU Free Documentation License, Weergawe 1.2 of enige latere weergawe wat deur die aFree Software Foundation gepubliseer word
DIE seelikkewaan van die Galapagos-eilande moet beslis die wêreld se afskuwelikste reptiel wees—soos dan ook blyk uit vroeë beskrywings daarvan. David Porter, wat in die vroeë 1820’s ’n kaptein in die Engelse vloot was, het geskryf van “tallose likkewane, enorm groot en met die afgryslikste voorkoms denkbaar... Hulle lyk so weersinwekkend dat niemand aan boord oorreed kon word om hulle as kos te eet nie.’’
Die meeste seelikkewane het ’n vuil swart kleur. Maar op ’n paar eilande in die Galapagos-argipel is akkedisse met rooi en swart kolle op hul lywe en metaalgroen kamme en voorpote. Hulle lyk amper soos drake. Volgens een bron is die verkleuring as gevolg van fisieke veranderings by die mannetjies in die paarseisoen. ’n Ander bron skryf dit toe aan hul dieet. Party soorte seewier bevat pigmente wat, wanneer dit gevreet word, in die vel opgaar en die diere hul dramatiese kleure gee, word gesê.
ANTJIE SOMERS, het ons oorgrootjies gesê. Daar’s ’n paaiboelie wat kinders vang en dié se naam is Antjie Somers. En met sy opsigtelike rooi lippe en twee klein gaatjies wat moet deurgaan vir ’n neus, is die rariteit van ’n stomneusaap dalk nie te ver van ’n Antjie Somers nie. Hy vang nou wel nie kinders nie. Maar as jy met donkermaan tussen die bome só ’n dierasie moet teëkom, hol jy tien teen een jou bene van jou lyf af.
Of dalk verskil jy totaal van hierdie vernederende beskrywing en beskou die Chinese Yunnan-stompneusaap as ’n koddige mooi lelikheid wat eintlik in ’n strokiesboek tuishoort.
Hoe ook al, die Chinese is baie lief vir hierdie uiters skaars boorling van die suidweste van China. Die Yunnan-stompneusaap (Rhinopithecus bieti) is dekades lank as uitgestorwe beskou, totdat agt pelse ’n klompie dekades gelede hul opwagting in daardie wêrelddeel gemaak het.
Die Chinese regering het die Yunnan-stompneus-aap op ’n spesiale lys van bedreigde diere geplaas en geld bewillig om die plekke te beskerm wat die diere nodig het om te oorleef. Daar is selfs begin om van die ape in ’n sentrum in Beijing te teel.