Wysiging soos op 07:23, 5 April 2011
Wysiging soos op 07:21, 5 April 2011 (wysig)
Wysiging soos op 07:23, 5 April 2011 (wysig) (maak ongedaan)
As gevolg van die skisma het twee groepe in die Kerk ontstaan. Een groep (die konsilianiste) was van mening dat konsilies die oppergesag moes wees, terwyl die ander groep (die kurianiste) geglo het dat alleen die pous oppermagtig moes wees. Deurdat die gesag van die pous afgeneemverskraal hetis, kon vorste en biskoppe makliker besluite neem sonder pouslike goedkeuring, iets wat gelei het tot misstandemisstappe wat later deur die Reformasie benut is.
Die pouse van die skisma het mekaar se besluite nietig verklaar en mekaar oor en weer geëkskommunikeer. Oor die algemeen het die geestelikesgeestelikheid in die Weste die skisma as 'n skande ervaar en gepleit dat dit spoedig beëindig moet word. Geen van die pouse wou egter ten gunste van die ander aftree nie en telkens as 'n pous gesterf het, is 'n opvolger verkies. Die kardinale het dikwels vir die nuutverkose pous gevra om hom te beywer vir eenheid, maar nadat die pous gekroon is, is die belofte gou vergeet.
In [] het die konsilie van [[Pisa]] probeer om die probleem op te los deur beide pouse [[Pous Gregorius XII]] en [[Teenpous Benedictus XIII]] af te set en 'n nuwe pous [[Teenpous Alexander V]] te verkies. Alexander het sy intrek in Bologna geneem. Omdat die ander twee hulle nie aan die konsilie gesteur het nie, was daar nou drie pouse gelyktydig.