‘n Spanningsvolle roman oor ‘n man in wie ‘n onbekende mag stadig die oorhand kry. Die verhaal wentel rondom Samuel wat as seun reeds kennis maak met die donker sy van die lewe. Sy inisiasies in die grootmenswêreld (liefde, seks, die “reëls” van die ou Suid-Afrika, joernalistiek) van die 1970’s tot die 1990’s, is vervleg met sy obsessie met die skêrmoordenares Marlene Lehnberg. ‘n Boeiende intrigerende roman – die skrywer kry dit goed reg om die tydsgees en die manier waarop onskuld geleidelik verdwyn, oor te dra.
François Bloemhof is die skrywer van meer as 40 boeke vir die volwasse, tiener- en jeugmarkte. Hy is meermalig in elke kategorie bekroon, insluitend vir sy eerste roman, Die nag het net een oog. Van sy pryse sluit etlike ATKV-Veertjies in, waar lesers self hul wenboeke aanwys. Hy het ook reeds bundels vir verskeie uitgewers saamgestel. Daarbenewens het hy sukses behaal met die skryf van tekste vir die verhoog (‘n kabaret en tienerstuk) en radio (dramas en ‘n vervolgverhaal). Hy is ‘n vryskut-taalpraktisyn, -kopieskrywer, -resensent en -joernalis. Hy was ook al verhaleredakteur vir die tydskrif Sarie en boekeredakteur by Die Burger. Hy woon in Durbanville.
“Die enigste weelde het in wintervreugde gelê. As die reëns geval het, het die lewe ook gekom: die melkbos, knobos en stemokriet het begin uitloop en onder by hulle voete uit die sand het opgestaan die opslag, plate fyn blommetjies wat die wêreld in reënboogkleure geverf het, willekool en koekemakrankas. Die reëns het die fonteine laat opstoot en in die vleie het die watertjies begin opdam, die waterblommetjies begin groei en die varkblomme begin blom .”
“Ek baklei gereeld vir Afrikaans. Ek baklei met my kleinkinders as hulle hul taal meng. Daar ís hoop in hierdie land, maar die nuwe generasie het ŉ verantwoordelikheid om die taal te laat voortleef. Taal gaan oor die dinge wat jy doen; nie oor ŉ gepratery nie. Kom ons hou op kla en doen dinge vir Afrikaans. As ek van Mandela droom, dan praat Mandela Afrikaans.”
“Afrikaans is die taal wat op die ou einde van die dag almal gaan versoen. Ek is lief vir Afrikaans, want ek kan myself daarin verwoord. Afrikaans is ŉ taal waarin jy kan vloek, kan verkleineer. ŉ Mens kan nie so lekker vloek in Engels soos in Afrikaans nie. Ek dink Afrikaans is ŉ taal waarin minderheidsgroepe mekaar kan verstaan.”
Die studente wat deur die polisie aangekeer is nadat hulle Nzimande se inligtingsessie onderbreek het, is intussen weer vrygelaat.
Dit lyk my ou Blade het iets giftigs ge-eet. Hy het sy verantwoordelikheid op die Universiteite afgeskuif nou blameer hy die EFF vir die geweld. Dank die onbevoegde mens af hy weet nie wat hy doen nie. Dit is altyd almal se skuld behalwe die regering s’n. Hy moet dink ons is almal breindood. Pateet