Sy vertel: “Ek moet erken, ek het baie gehou van skryf, maar daar is iets omtrent radio wat net doodeenvoudig lekkerder is. Ek dink dis omdat jy op radio jou stories met KLANK moet vertel, en mense dus so die kans gee om self die prentjies in hul kop te vorm gegrond op dit wat hulle hoor. Ek is eerlik as ek sê dat ek nou met radio my nis gevind het. Ek geniet dit baie meer. Dit voel nie vir my soos werk nie! Net soos in my dae by Huisgenoot, ontmoet ek nou ook hope interessante mense (en ja, ek hou baie van mense)”.
Toe ek in 1996 Kaap toe trek, was daar in die woonstel net nooit plek vir ‘n hondkind nie. Toe ek uiteindelik huiskoop, het ek vir my ‘n Yorkie al die pad van Upington af laat kom. Sy naam is Levi en hy regeer my huishouding. Hy is dol oor mense. Dalk TE. En hy bring werklik hope vreugde. Hy is vernoem na Levi Stubbs, die oorlede hoofsanger van die destydse musiekgroep, The Four Tops.”
Ek besef ek is ouer, maar ek glo dat jou paadjie vir jou deur God uitgelê word. Die tyd was NOU eers reg vir my.
Harry is ook op sy stil manier baie opgewonde – hy is dol oor dogtertjies en hulle is ewe gaande oor hom. En noudat sy eie dogter oppad is, glo ek hy kan self nie wag om haar in sy arms vas te hou nie, selfs al maak hy of hy als gewoond is. Hehehehe.
Ek moet myself soms knyp dat ek werklikwaar so geseënd is om ‘n babatjie op my gevorderede ouderdom te kan verwag, maar ek glo dat sy ons geskenk van die Man Daarbo is. Ek is super-opgewonde, maar ook terselfdertyd lekker bang. Ek weet niks van babatjies nie, maar hulle sê mos, jou moederlike instinkte skop in as daai kleintjie eers daar is.