Maryam Mirzakhani, die enigste vrou wat Field se medalje gewen het - Biografie - 2022
Maryam Mirzakhani, die enigste vrou wat die hoogste eerbewys gewen het
In Wiskunde is die Fields-medalje die hoogste toekenning wat u kan ontvang. Geskep deur die Kanadese wiskundige John Charles Fields, word dit net een keer elke keer toegeken vier jaar, tot 'n maksimum vanvier wiskundiges, en almal moet onder die ouderdom van 40-jarige.
Terwyl die eerste Fields-medalje vir die eerste keer in 1936 toegeken is, word die medalje sedert 1950 slegs elke vier jaar voortdurend toegeken. Bekende ontvangers sluit in die fisikus Edward Witten in 1990 en die Russiese wiskundige Grigori Perelman in 2006, wat uiteindelik die medalje van die hand gewys het.
Vanaf 1936 en 2014 was al die ontvangers van die Fields-medalje mans, dit is tot 2014. Dit is toe dat 'n Iraanse vrou saam met die Brasiliaan Artur Avila, die Kanadese Manjul Bhargava en die Oostenryker Martin Hairer 'n Fields-medalje ontvang het. Ontmoet Maryam Mirzakhani.
'N Merkwaardige gedagte
Maryam Mirzakhani is in 1977 in Teheran, Iran, gebore. As kind het sy gedroom om skrywer te word. Op die hoërskool ontmoet Mirzakhani haar lewenslange vriendin, Roya Beheshti Zavareh, wat nou wiskunde gee aan die Washington Universiteit in St. Die twee meisies het die skoolhoof van hul meisieskool genader en gevra dat dieselfde wiskunde-probleemoplossingsklasse by hul skool aangebied word.
SIEN OOK: HIERDIE WISKUNDEPROBLEME HET LINKS WISKUNDE RONDOM DIE WORRELD DUMBFOUNDED
In 1994, toe Mirzakhani 17 was, het sy en Zavareh die Iraanse span vir wiskundige olimpiades gehaal, en Mirzakhani het 'n goue medalje ontvang. Die volgende jaar behaal Mirzakhani nog 'n goue medalje en 'n perfekte telling op die Internasionale Wiskundige Olimpiade, wat daardie jaar in Toronto, Kanada, gehou is.
Mirzakhani het in 1999 'n baccalaureusgraad aan die Sharif Universiteit in Teheran behaal, en sy en Zavareh skryf 'n boek saam getiteld, Elementêre getalleteorie, uitdagende probleme, wat in 1999 gepubliseer is.
Vir die nagraadse skool het Mirzakhani na die Harvard Universiteit in die VSA gereis waar sy belangstelling in begin het hiperboliese oppervlaktes, die vreemde donutvormige voorwerpe met twee of meer gate en saalpunte.
'N Geboë oppervlak kan 'n' reguit 'lynsegment hê, bekend as 'n geodetika, wat die kortste pad tussen twee punte is. Op 'n hiperboliese oppervlak is sommige geodesika oneindig lank, terwyl ander in 'n lus sluit soos die sirkels op 'n sfeer.
Die meeste geodesika sny hulself baie keer voor hulle naby is, maar 'n klein fraksie wat 'eenvoudige' geodesika genoem word, kruis mekaar nooit. Wiskundiges kon nie vasstel hoeveel eenvoudige geslote geodesika van 'n gegewe lengte 'n hiperboliese oppervlak kon hê nie.
Mirzakhani het die probleem opgelos in haar Ph.D. in 2004. proefskrif waarin sy 'n formule ontwikkel vir hoe die aantal eenvoudige geodesika van lengte is X groei as X word groter. Sy het ook 'n formule vir die volume van moduli-ruimte, wat die versameling is van alle moontlike hiperboliese strukture op 'n gegewe oppervlak.
As dit nie genoeg was nie, het Mirzakhani ook 'n nuwe bewys gelewer van 'n ou vermoede wat deur Edward Witten voorgestel is rakende die topologiese metings van moduli-ruimtes, aangesien dit verband hou met snaarteorie.
Die proefskrif van Mirzakhani het drie invloedryke artikels genereer wat in die beste wiskundetydskrifte gepubliseer is. Na 'n tyd as professor aan die Princeton Universiteit, in 2009, het Mirzakhani professor aan die Stanford Universiteit geword.
'N Biljart spel
In 2006 begin Mirzakhani 'n samewerking met Alex Eskin van die Universiteit van Chicago. Eskin is 'n 2019-ontvanger van die deurbraakprys. Hy en Mirzakhani het die gedrag van 'n bal op 'n veelhoekvormige biljarttafel begin analiseer, waar die hoeke van die tafel 'n rasionele aantal grade is. 'N Rasionale getal kan uitgedruk word as die kwosiënt van twee heelgetalle waar die noemer nie nul is nie.
Mirzakhani en Eskin het hulle voorgestel dat hulle 'n biljarttafel vervorm deur dit saam te trek in die rigting van die baan van 'n biljartbal. Dit het die oorspronklike tafel omskep in 'n opeenvolging van nuwes, dit is die modulêre ruimte wat bestaan ​​uit alle moontlike biljarttafels met 'n spesifieke aantal sye.
By die 2014 Fields Medal-prysuitdeling het die Amerikaanse wiskundige Jordan Ellenberg Mirzakhani se navorsing verduidelik as:
"... sy bestudeer biljart ... Sy beskou nie net een biljarttafel nie, maar die heelal van alle moontlike biljarttafels. En die soort dinamiek wat sy bestudeer, het nie direk betrekking op die beweging van die biljart op die tafel nie, maar eerder 'n transformasie van die biljarttafel, wat die vorm op 'n reëlmatige manier verander;
... die tafel self beweeg soos 'n vreemde planeet om die heelal van alle moontlike tafels ... dit is wat u moet doen om die dinamika in die kern van meetkunde bloot te lê; want daar is geen twyfel dat hulle daar is nie. '
Mirzakhani se nalatenskap
In 2008 trou Mirzakhani met medeprofessor in wiskunde aan Stanford Jan Vondrak, en die twee het 'n dogter, Anahita, gekry. Mirzakhani en Vondrak se huis was besaai met groot velle papier waarop sy die konsepte waaraan sy gedink het, fisiese voorstellings sou maak. Haar dogter noem dit 'skildery'.
In 2013 is borskanker by Mirzakhani gediagnoseer en op 14 Julie 2017 sterf sy aan die siekte. Mirzakhani was maar 40 jaar oud.
Na haar dood het Iranse koerante saam met die Iranse president, Hassan Rouhani, tradisie verbreek en foto's van Mirzakhani gepubliseer waar sy nie 'n hoofbedekking dra nie.
Om die dogter van Mirzakhani in staat te stel om Iran te kan besoek, het die Iranse parlement die wysiging van 'n wysiging bespoedig wat die kinders van Iranse moeders wat met buitelanders getroud is, in staat stel om die Iranse burgerskap te ontvang.
Voor haar dood het Mirzakhani lid geword van die gesogte Nasionale Akademie vir Wetenskappe, en na haar dood het die Internasionale Raad vir Wetenskap op 12 Mei verklaar, wat die verjaardag van Mirzakhani is, International Women in Mathematics Day.
Die Sharif Universiteit van Tegnologie van Teheran het hul biblioteek vir wiskunde na Mirzakhani vernoem, en 'n konferensiesaal in die Iranse stad Isfahan is na haar vernoem. Die satellietfirma Satellogic het 'n satelliet na haar vernoem.
In November 2019 kondig die Breakthrough Prize Foundation 'n $50,000 prys ter ere van Mirzakhani wat aan uitstaande vroulike wiskundiges toegeken word. Asteroïde 321357 Mirzakhani is ter nagedagtenis genoem.
In Februarie 2020, op die Internasionale Dag van Vroue en Meisies in STEM, is Maryam Mirzakhani deur UN Women vereer as een van sewe vroulike wetenskaplikes, dood of lewend, wat ons wêreld gevorm het.
As sy ouer as 40 was, wie weet wat Maryam Mirzakhani kon bereik het? Tog het sy 'n blywende nalatenskap vir alle vroue en meisies op die gebied van wiskunde en wetenskap nagelaat.