Che Guevara - Inligting
Byna almal weet dat ek 'n paar jaar gelede met my loopbaan as dokter begin het. Toe ek medies begin studeer, was die meeste konsepte wat ek nou as 'n revolusionêr het, nie by my ideale nie. Ek wou slaag net soos almal wil slaag. Ek het gedroom om 'n beroemde navorser te word; Ek het daarvan gedroom om onvermoeid te werk om die mensdom te help, maar dit is as persoonlike prestasie beskou. Ek was - soos ons almal is - 'n produk van my omgewing.
Na my studies het ek weens spesiale omstandighede en miskien ook as gevolg van my persoonlikheid deur Amerika begin reis. Behalwe vir Haïti en die Dominikaanse Republiek, het ek al die lande van Latyns -Amerika besoek. As gevolg van die omstandighede waarin ek my reise onderneem het, eers as student en later as dokter, het ek baie ellende, honger, siektes waargeneem - 'n pa se onvermoë om sy kind te laat behandel omdat hy nie geld het nie, die brutalisering van honger en
permanente straf ontlok die mens totdat 'n pa die dood van sy kind as iets sonder belang sien, soos wat gereeld gebeur met die mishandelde klasse van ons Amerikaanse vaderland. Ek het toe besef dat daar dinge is wat net so belangrik is as om 'n beroemde navorser te wees of net so belangrik is as om 'n wesenlike bydrae tot medisyne te lewer: om hierdie mense te help.
Maar ek het voortgegaan om 'n produk van my omgewing te wees, soos ons altyd bly, en ek wou daardie mense help met my persoonlike moeite. Ek het al baie gereis - toe ek in Guatemala was, Arbenz se Guatemala - en ek het 'n paar aantekeninge gemaak oor die norme wat 'n revolusionêre dokter moet volg. Ek het die middele begin bestudeer om 'n revolusionêre dokter te word.
Toe kom aggressie na Guatemala. Dit was die aggressie van die United Fruit Company, die staatsdepartement en John Foster Dulles - in werklikheid dieselfde ding - en hul marionet, genaamd Castillo Armas. Die aggressie het geslaag, want die Guatemala -mense het nie die volwassenheid bereik wat die Kubaanse mense vandag het nie. Op 'n dag het ek die weg van ballingskap gekies, dit wil sê die vlugweg, want Guatemala was nie my land nie.
Ek word toe bewus van 'n fundamentele feit: om 'n revolusionêre dokter te wees of om 'n revolusionêr te wees, moet daar eers 'n rewolusie wees. Die geïsoleerde poging van een man, ongeag die suiwerheid van ideale, is waardeloos. As 'n mens alleen in 'n geïsoleerde hoek van Latyns -Amerika werk as gevolg van 'n begeerte om jou hele lewe aan edele ideale op te offer, maak dit geen verskil nie, want jy veg teen ongunstige regerings en sosiale toestande wat vooruitgang voorkom. Om nuttig te wees, is dit noodsaaklik om 'n revolusie te maak soos ons in Kuba gedoen het, waar die hele bevolking mobiliseer en leer om wapens te gebruik en saam te veg. Kubane het geleer hoeveel waarde daar is in 'n wapen en in die eenheid van die mense. So vandag het 'n mens die reg en plig om bo alles 'n revolusionêre dokter te wees, dit wil sê 'n man wat sy professionele kennis gebruik om die Revolusie en die mense te dien.
Nou verskyn ou vrae weer: Hoe voer 'n mens werklik 'n werk van maatskaplike welsyn uit? Hoe korreleer mens individuele inspanning met die behoeftes van die samelewing? Om te antwoord, moet ons elkeen van ons se lewens hersien, en dit moet met kritiese ywer gedoen word om tot die gevolgtrekking te kom dat byna alles wat ons voor die revolusie gedink en gevoel het, ingedien moet word en 'n nuwe soort mens geskep moet word .
Ons universiteite het prokureurs en dokters vir die ou sosiale stelsel vervaardig, maar het nie genoeg landbouvoorligters, landboukundiges, chemici of natuurkundiges geskep nie. Trouens, ons het nie eens wiskundiges nie. Gevolglik moes ons innoveer.
In baie gevalle bied ons universiteite nie eens die nodige hulpbronne nie. By 'n paar geleenthede gaan 'n baie klein aantal studente na sulke rigtings. Ons het 'n tegnologiese leemte gevind omdat daar geen beplanning was nie, geen rigting van die staat wat die behoeftes van ons samelewing in ag geneem het nie.
Ons glo dat die staat die behoeftes van die nasie kan begryp; as sodanig moet die staat dus deelneem aan die administrasie en leiding van die universiteit. Baie mense is heftig daarteen gekant. Baie beskou dit as 'n vernietiging van universiteitsoutonomie.
Dit is 'n verkeerde houding. Die universiteit kan nie 'n ivoortoring wees nie, ver weg van die samelewing, verwyderd van die praktiese prestasies van die rewolusie. As so 'n houding gehandhaaf word, sal die universiteit aanhou om advokate aan ons genootskappe te gee wat ons nie nodig het nie.
Daar is twee moontlike paaie wat die universiteit kan volg. 'N Aantal studente verwerp staatsinmenging en die verlies aan outonomie van die universiteit. Hierdie studentesektor weerspieël sy klasagtergrond terwyl hy sy revolusionêre verpligting vergeet. Hierdie sektor het nie besef dat dit 'n verpligting teenoor werkers en kleinboere het nie. Ons werkers en boere het langs die studente gesterf om die mag te bekom.
Dit is gevaarlik om hierdie gesindheid te handhaaf. Die feit is dat groter vrae hier ter sprake is. Groot strategiese bande word in die buiteland ontwikkel om ons revolusie te vernietig. Die magte probeer almal trek wat deur die rewolusie seergekry het. Ons verwys nie na die verduisterers, misdadigers of die lede van die ou regering nie; ons dink aan diegene wat op die rand van hierdie revolusionêre proses gebly het, aan diegene wat ekonomies verloor het, maar die revolusie op 'n beperkte manier ondersteun.
Al hierdie mense is versprei oor verskillende sosiale klasse. Vandag kan hulle hul ontevredenheid met vryheid uitspreek. Nasionale en internasionale reaksionêre wil hul magte versterk deur hierdie mense te lok en 'n front te maak om ekonomiese depressie, 'n inval of wie weet wat te bring.
Die kwessie van outonomie wat so woedend bestry word, skep die omstandighede wat ons moet vermy. Dit is die omstandighede wat reaksionêre effektief teen die rewolusie kan gebruik. Die universiteit, voorhoede van ons sukkelende mense, kan nie 'n agterlike element word nie, maar dit sou wel so wees as die universiteit hom nie in die groot planne van die Revolusie sou inkorporeer nie.
Daar is geen onveranderlike taktiese en strategiese doelwitte nie. Soms bereik taktiese doelwitte strategiese belang, en ander kere word strategiese doelwitte bloot taktiese elemente. Die deeglike studie van die relatiewe belangrikheid van elke element maak dit moontlik om die feite en omstandighede wat gelei het tot die groot en finale strategiese doelwit, die neem van mag, deur die revolusionêre magte ten volle te benut.
Mag is die noodsaaklikste strategiese doel van die revolusionêre magte, en alles moet ondergeskik gestel word aan hierdie basiese strewe.
Maar die neem van mag, in hierdie wêreld gepolariseer deur twee kragte van uiterste ongelykheid en absoluut onverenigbaar met belange, kan nie beperk word tot die grense van 'n enkele geografiese of sosiale eenheid nie. Die oorname van mag is 'n wêreldwye doelwit van die revolusionêre magte. Om die toekoms te oorwin, is die strategiese element van revolusie; om die hede te bevries, is die teenstrategie wat die kragte van wêreldreaksie vandag motiveer, want hulle is op die verdediging.
In hierdie wêreldwye stryd is posisie baie belangrik. Soms is dit deurslaggewend. Kuba is byvoorbeeld 'n voorpos, 'n buitepos wat uitkyk op die uiters breë dele van die ekonomies verwronge wêreld van Latyns -Amerika. Kuba se voorbeeld is 'n baken, 'n leidende lig vir al die mense van Amerika. Die Kubaanse buitepos is van groot strategiese waarde vir die groot aanspraakmakers wat op die oomblik hul hegemonie van die wêreld betwis: imperialisme en sosialisme.
Die waarde daarvan sou anders wees as dit in 'n ander geografiese of sosiale omgewing geleë was. Die waarde daarvan was anders toe dit voor die Revolusie bloot 'n taktiese element van die imperialistiese wêreld was. Die waarde daarvan het toegeneem, nie net omdat dit 'n oop deur na Amerika is nie, maar omdat dit ook die sterkte van sy morele invloed toevoeg tot die sterkte van sy strategiese, militêre en taktiese posisie. 'Morele missiele' is so 'n vernietigend effektiewe wapen dat dit die belangrikste element geword het om die waarde van Kuba te bepaal. Daarom kan 'n mens dit nie uit die spesifieke stel omstandighede onttrek om elke element in die politieke stryd te ontleed nie. Al die antesedente dien om 'n lyn of posisie te herbevestig wat in ooreenstemming is met sy groot strategiese doelwitte.
Met betrekking tot hierdie bespreking met Amerika, moet 'n mens die nodige vraag stel: Wat is die taktiese elemente wat gebruik moet word om die hoofdoel van die oorname van mag in hierdie deel van die wêreld te bereik? Is dit moontlik, al dan nie, gegewe die huidige omstandighede op ons kontinent, dit (met sosialistiese mag) op vreedsame wyse te bereik? Ons antwoord nadruklik dat dit in die oorgrote meerderheid van die gevalle nie moontlik is nie. Die meeste wat bereik kan word, is die formele oorname van die bourgeois -magsopbou en die oorgang na sosialisme van die regering, wat, onder die gevestigde burgerlike regstelsel, na die bereiking van formele mag steeds 'n baie gewelddadige stryd sal moet voer teen almal wat probeer om op een of ander manier die vordering daarvan na nuwe sosiale strukture na te gaan.
Guerrilla -oorlogvoering is in verskillende omstandighede by ontelbare geleenthede aangewend om verskillende doelwitte te bereik. Die afgelope tyd is dit in verskillende gewilde bevrydingsoorloë gebruik toe die voorhoede van die mense die weg van onreëlmatige gewapende stryd teen vyande van hoër militêre mag gekies het. Asië, Afrika en Latyns-Amerika was die toneel van sulke optrede in pogings om mag te verkry in die stryd teen feodale, neo-koloniale of koloniale uitbuiting. In Europa is guerrilla -eenhede gebruik as 'n aanvulling op inheemse of geallieerde gereelde leërs.
In Amerika is guerrilla -oorlogvoering al verskeie kere gebruik. As voorbeeld hiervan het ons die ervaring van Cesar Augusto Sandino wat veg teen die Yankee -ekspedisiemag op die Segovia van Nicaragua. Onlangs het ons die revolusionêre oorlog van Kuba gehad. Sedertdien in Amerika het die probleem van guerrilla -oorlog in die teoriebesprekings deur die progressiewe partye van die vasteland aan die orde gekom met die vraag of die gebruik daarvan moontlik of gerieflik is. Dit het die onderwerp van baie omstrede polemiek geword.
Byna onmiddellik ontstaan ​​die vraag: is guerrilla -oorlogvoering die enigste formule om mag in heel Latyns -Amerika te gryp? Of sal dit in elk geval die oorheersende vorm wees? Of is dit eenvoudig een van die vele formules wat tydens die stryd gebruik word? En uiteindelik kan ons vra: Is Kuba se voorbeeld van toepassing op die huidige situasie op die vasteland? In die polemiek word diegene wat guerrilla -oorlogvoering wil onderneem, gekritiseer omdat hulle massastryd vergeet het, wat impliseer dat guerrilla -oorlog en massastryd teen mekaar gekant is. Ons verwerp hierdie implikasie, want guerrilla -oorlogvoering is 'n volksoorlog; om te probeer om hierdie soort oorlog uit te voer sonder die ondersteuning van die bevolking, is die voorspel tot 'n onvermydelike ramp. Die guerrilla is die gevegsvoorhoede van die mense, op 'n bepaalde plek in 'n sekere streek, gewapen en bereid om 'n reeks oorlogsugtige aksies uit te voer vir die een moontlike strategiese doel - die gryp van mag. Die guerrilla word ondersteun deur die boere- en arbeidersmassas van die streek en van die hele gebied waarin dit optree. Sonder hierdie voorvereistes is guerrilla -oorlogvoering nie moontlik nie.
Ons is van mening dat die Kubaanse Revolusie drie fundamentele bydraes gelewer het tot die wette van die revolusionêre beweging in die huidige situasie in Amerika. Eerstens kan mense se magte 'n oorlog teen die weermag wen. Tweedens hoef 'n mens nie altyd te wag totdat alle toestande wat gunstig is vir rewolusie is nie; die opstand self kan hulle skep. Derdens, in die onderontwikkelde dele van Amerika, moet die slagveld vir gewapende stryd hoofsaaklik die platteland wees.
Suikerriet maak sedert die sestiende eeu deel uit van die Kubaanse prentjie. Dit is slegs 'n paar jaar na die ontdekking van Amerika na die eiland gebring; die slawe -uitbuitingstelsel het die verbouing egter op 'n bestaansvlak gehou. Slegs met die tegnologiese innovasies wat die suikermeule in 'n fabriek omskep het, met die bekendstelling van die spoorweg en die afskaffing van slawerny, het die produksie van suiker 'n aansienlike groei begin toon, wat buitengewone afmetings aangeneem het onder Yankee -vaandel.
Die natuurlike voordele van die verbouing van suiker in Kuba is duidelik, maar die oorheersende feit is dat Kuba ontwikkel is as 'n suikerfabriek van die Verenigde State.
Noord -Amerikaanse banke en kapitaliste het spoedig die kommersiële ontginning van suiker beheer en verder 'n goeie deel van die industriële produksie van die land. Op hierdie manier is 'n monopolistiese beheer deur Amerikaanse belange ingestel in alle aspekte van 'n suikerproduksie, wat spoedig die oorheersende faktor in ons buitelandse handel geword het as gevolg van die vinnig ontwikkelende monoproduktiewe eienskappe van die land.
Kuba het by uitstek die suikerproduserende en -uitvoerende land geword; en as sy in hierdie opsig nie nog verder ontwikkel het nie, is die rede te vind in die kapitalistiese teenstrydighede wat 'n beperking plaas op die voortdurende uitbreiding van die Kubaanse suikerbedryf, wat byna geheel en al van die Noord -Amerikaanse hoofstad afhang.
Die Noord -Amerikaanse regering het die kwotastelsel op die invoer van Kubaanse suiker gebruik, nie net om haar eie suikerbedryf te beskerm nie, soos deur haar eie produsente vereis, maar ook om die onbeperkte invoer van ons vervaardigde goedere in ons land moontlik te maak. Die voorkeurverdrae van die begin van die eeu het aan Noord -Amerikaanse produkte wat in Kuba ingevoer is, 'n tariefvoordeel van 20 persent gegee bo die gunstigste onder die nasies met wie Kuba handelsooreenkomste sou sluit. Onder hierdie mededingingsvoorwaardes, en in die lig van die nabyheid van die Verenigde State, is dit byna onmoontlik vir enige vreemde land om met Noord -Amerikaanse vervaardigde goedere mee te ding.
Die Amerikaanse kwotastelsel het stagnasie vir ons suikerproduksie beteken. Gedurende die afgelope jaar is die Kubaanse produksievermoë selde ten volle benut, maar die voorkeurbehandeling wat Kubaanse suiker deur die kwota gegee is, het ook beteken dat geen ander uitvoergewasse op 'n ekonomiese grondslag daarmee kon meeding nie.
Die enigste twee aktiwiteite van ons landbou was gevolglik die verbouing van suikerriet en die teel van lae kwaliteit beeste op weidings wat terselfdertyd as reservaatgebiede vir die eienaars van die suikerplantasie gedien het.
Werkloosheid het 'n konstante kenmerk van die lewe in landelike gebiede geword, wat gelei het tot die migrasie van landbouwerkers na die stede. Maar die nywerheid het ook nie ontwikkel nie, slegs 'n paar staatsdiensondernemings onder die vaandel van Yankee (vervoer, kommunikasie, elektriese energie).
Massastryd is deur die hele oorlog deur die Viëtnamese kommunistiese party gebruik. Dit is eerstens gebruik omdat guerrilla -oorlogvoering een uitdrukking is van die massastryd. 'N Mens kan nie guerrilla -oorlog voorstel as dit van die mense afgesonder is nie. Die guerrillagroep is die numeries minderwaardige voorhoede van die groot meerderheid mense, wat geen wapens het nie, maar hulself deur die voorhoede uitdruk. Massastryd is ook in die stede gebruik as 'n onontbeerlike wapen vir die ontwikkeling van die stryd. Dit is belangrik om daarop te wys dat die massas nooit gedurende die tydperk van die stryd om bevryding enige van hul regte weggegee het om toegewing van die regime te verkry nie. Die mense het nie oor wederkerige toegewings gepraat nie, maar het vryhede en waarborge geëis, wat in baie sektore onvermydelik 'n wreder oorlog sou meebring as wat die Franse andersins sou gevoer het. Hierdie massastryd sonder kompromieë - wat dit sy dinamiese karakter gee - gee ons fundamentele elemente waarmee ons die probleem van die bevrydingstryd in Latyns -Amerika kan verstaan.
Marxisme is toegepas volgens die konkrete historiese situasie van Viëtnam en as gevolg van die leidende rol van die voorhoedeparty, getrou aan sy mense en gevolglik aan sy leerstelling, is 'n dawerende oorwinning behaal oor die imperialiste. Die kenmerke van die stryd, waarin grondgebied aan die vyand gegee moes word en baie jare moes verloop om die finale oorwinning te behaal, met skommelinge, eb en vloei, was die van 'n uitgerekte oorlog. Gedurende die hele stryd kan 'n mens sê dat die voorste linies was waar die vyand was. Op 'n gegewe oomblik het die vyand byna die hele gebied beset en die front is versprei na waar die vyand ook al was. Later is die gevegslyne afgebaken en 'n hooffront gevestig. Maar die vyand se agterhoede was nog 'n voorkant; dit was 'n totale oorlog en die kolonialiste kon nooit hul magte met gemak teen die bevryde gebiede mobiliseer nie. Die slagspreuk "dinamika, inisiatief, mobiliteit en vinnige besluit in nuwe situasies" is 'n sintese van die guerrillataktiek. Hierdie paar woorde het die uiters moeilike kuns van volksoorlog uitgedruk.
Ontsnapping was onmoontlik. Die kamer het net 'n venster met agterste venster. Daar was troepe rondom die skoolhuis. Nee, die soldaat het slegs sy bevele nagekom. Die Boliviane wou geen gevangenes hê nie. Hulle wou die guerrillas dood hê. Ek draai om sonder om iets te sê en gaan terug in die kamer waar Che lê, sy arms en bene saamgesnoer.
Die plek was klein, ongeveer agt voet lank en tien voet breed, met moddermure en erde vloer. Die klein venster was die enigste bron van lig. Daar was 'n enkele, smal deur ook na die voorkant. Che lê langs 'n ou houtbank. Aan die agterkant van die kamer, oorkant hom, was die lyke van Antonio en Arturo.
Ek het hom van naderby ondersoek as wat ek voorheen gedoen het. Hy was 'n wrak. Sy klere was vuil, het op verskeie plekke geruk en die meeste van hul knoppies ontbreek. Hy het nie eers die regte skoene gehad nie, net stukke leer wat om sy voete gedraai en met koord vasgemaak was.
Ek het bo Che gestaan, my stewels naby sy kop, net soos Che eens oor my dierbare vriend en mede -brigade -lid, Nestor Pino, gestaan ​​het. Pino, gevange geneem by die Bay of Pigs, is deur Castro se soldate geslaan toe hy vir hulle sê dat hy nie 'n kok of radio -operateur is nie, maar die kommandant van 'n valskermbataljon. Sy liggaam is gehawend, hy lê op die erde vloer van 'n kothut aan die see en neem die skoppe en houe. Skielik stop hulle.
Pino maak sy oë oop en sien 'n paar gepoleerde stewels langs sy gesig. Hy kyk op. Dit was Che Guevara wat koel na hom staar. Che het so saaklik gepraat asof hy vir 'n kind vertel dat dit 'n skooldag is. 'Ons gaan julle almal doodmaak,' sê hy vir Pino.
Pino het sy beproewing oorleef.Nou was die situasie omgekeerd. Che Guevara lê by my voete. Hy het soos 'n asblik gelyk.
Ek het gesê: "Che Guevara, ek wil met jou praat."
Selfs nou het hy die rol van comandante vertolk. Sy oë flits. 'Niemand ondervra my nie,' antwoord hy sarkasties.
'Comandante', het ek effens verbaas gesê dat hy gekies het om my te antwoord, 'ek het nie gekom om u te ondervra nie. Ons ideale is anders. Maar ek bewonder u. U was vroeër 'n minister van buitelandse sake in Kuba. Kyk nou na jou - jy is so omdat jy in jou ideale glo. Ek het met jou kom praat. "
Hy kyk my 'n minuut in stilte aan, stem toe in om te praat en vra of hy kan regop sit. Ek het 'n soldaat beveel om hom los te maak en hom op die verraderlike houtbank neergesit. Ek het vir hom tabak vir sy pyp gekry.
Hy sou nie taktiese aangeleenthede of tegniese dinge bespreek nie. Toe ek hom uitvra oor sommige van sy spesifieke operasies, het hy geantwoord deur slegs te sê: 'U weet dat ek dit nie kan beantwoord nie.'
Maar vir meer algemene vrae, soos "Comandante, van al die moontlike lande in die streek, waarom het u Bolivia gekies om u revolusie uit te voer?" antwoord hy breedvoerig.
Hy het my vertel dat hy ander plekke oorweeg het - Venezuela, Sentraal -Amerika en die Dominikaanse Republiek was drie wat hy genoem het. Maar, het hy bygevoeg, ondervinding het getoon dat toe Kuba onrus so naby aan die VSA probeer aanwakker het, die Yanquis sterk gereageer het en die revolusionêre aktiwiteite misluk het.
Dus, het Che voortgegaan, aangesien lande soos Venezuela en Nicaragua 'te belangrik was vir die Yankee -imperialisme, en die Amerikaners ons geen sukses daar toegelaat het nie, het ons gedink dat, deur 'n land te kies wat so ver van die VSA was, dit nie sou lyk nie as 'n onmiddellike bedreiging, sou die Yanquis hulle nie bekommer oor wat ons gedoen het nie.Bolivia voldoen aan die vereiste.
"Tweedens," het hy bygevoeg, "ons was op soek na 'n arm land-en Bolivia is arm. En ten derde deel Bolivia grense met vyf lande. As ons suksesvol is in Bolivia, dan kan ons na ander plekke trek-Argentinië, Chili, Brasilië, Peru, Paraguay. "
Hy het vir my gesê hy glo dat hy steun in Bolivia verloor het omdat die mense te provinsiaal was. 'Hulle kan hul revolusie nie in breë trekke sien nie-as 'n internasionale guerrilla-beweging wat vir die proletariaat werk, maar slegs as 'n streeksaangeleentheid,' het hy gesê. 'Hulle wil 'n Boliviano comandante hê, nie 'n Kubaan nie, al is ek 'n kenner in hierdie aangeleenthede.'
Ons het gepraat oor Kuba. Hy het aan my erken dat die ekonomie in 'n onstuimige toestand was, hoofsaaklik as gevolg van die ekonomiese boikot deur die VSA, "maar u het gehelp om dit te veroorsaak," het ek aan Che gesê. "U, 'n dokter, is president van die Kubaanse Nasionale Bank geword. Wat weet 'n dokter oor ekonomie?"
'Weet u hoe ek president van die Kubaanse Nasionale Bank geword het?' vra hy my. "Geen. "
"Ek sal jou 'n grap vertel." Hy het gelag. "Ons het eendag in 'n vergadering gesit, en Fidel het gekom en hy het 'n toegewyde ekonoom gevra. Ek het hom verkeerd gehoor - ek het gedink dat hy 'n toegewyde comunista vra, en ek het my hand opgesteek." Hy trek sy skouers op. 'En daarom het Fidel my as hoof van die Kubaanse ekonomie gekies.'
Hy het geweier om te praat oor wat hy in Afrika gedoen het, maar toe ek sê dat ons 'n tienduisend man guerrillamag het, maar dat sy Afrikaanse soldate 'n ramp was, het hy hartseer gelag en gesê: "As ek ' d het regtig tienduisend guerrillas gehad, dit sou anders gewees het. Maar jy het reg, jy weet - die Afrikaners was baie, baie slegte soldate. "
Hy wou nie sleg praat oor Fidel nie, alhoewel hy hom met 'n dowwe lof verdoem het. Eintlik was Che ontwykend toe Fidel se naam opduik. Dit het vir my duidelik geword dat hy bitter was oor die gebrek aan steun van die Kubaanse diktator vir die Boliviaanse inval. Inderdaad, dat Che toegegee het hoe sleg die Kubaanse ekonomie 'n beskuldiging van Fidel se leierskap was, alhoewel hy hom nie spesifiek gekritiseer het nie.
Ek en Che het ongeveer 'n uur en 'n half gesels totdat ek kort voor die middag hoor hoe die helikopter aankom. Ek het buitentoe gegaan en ontdek dat Nino de Guzman 'n kamera van majoor Saucedo saamgebring het, wat 'n foto van die gevangene wou hê. Dit was toe ek doelbewus die kamera van die Boliviaan verwoes het, maar Nino de Guzman 'n foto van
Che en ek gebruik my eie Pentax. Dit is die enigste foto van Che wat lewend was op die dag van sy dood.
Terug binne het ons ons gesprek hervat. Che het verbasing uitgespreek dat ek soveel van hom en van Kuba weet. 'U is nie 'n Boliviaan nie,' het hy gesê.
"Nee, ek is nie. Waar dink jy is ek vandaan?"
"Jy kan 'n Puerto Ricaan of 'n Kubaan wees. Wie jy ook al is, volgens die soort vrae wat jy gevra het, glo ek dat jy vir die inligtingsdiens van die Verenigde State werk."
'U het reg, Comandante,' het ek gesê. "Ek is 'n Kubaan. Ek was 'n lid van die 2506 -brigade. Eintlik was ek lid van die infiltrasiespanne wat binne Kuba opereer het voor die inval by die Bay of Pigs."
"Wat is jou naam?"
"Felix. Net Felix, Comandante." Ek wou meer sê, maar ek durf nie. Daar was nog 'n geringe moontlikheid dat hy lewendig hieruit sou ontsnap, en ek wou nie hê dat my identiteit saam met hom moes ontsnap nie.
'Ha,' antwoord Che. Niks meer nie. Ek weet nie wat hy op die oomblik gedink het nie en ek het nooit gevra nie.
Ons het weer begin praat oor die Kubaanse ekonomie toe ons onderbreek is deur skote, gevolg deur die geluide van 'n liggaam wat op die vloer val. Aniceto is in die aangrensende kamer tereggestel. Che het opgehou praat. Hy het niks gesê oor die skietery nie, maar sy gesig weerspieël hartseer en hy skud sy kop verskeie kere stadig van links na regs.
Miskien het hy op daardie oomblik besef dat hy ook gedoem was, al het ek dit eers voor 13:00 gesê.
Ek het die onvermydelike uitgestel, tussen Che se kamer en die tafel gegaan waar ek sy dokumente afgeneem het. Ek was besig om foto's van sy dagboek te neem toe die onderwyser by die dorp aankom.
Ek kyk op van my werk. "Ja?"
"Wanneer gaan jy hom skiet?"
Dit het my aandag getrek. "Hoekom vra jy dit vir my?" Ek het gevra.
'Omdat die radio reeds berig dat hy dood is as gevolg van gevegswonde.'
Die Boliviane waag geen kanse nie. Daardie radioberig het Che se lot verseël. Ek het teen die heuwel afgegaan, die skoolhuis binne en Che in die gesig gekyk. 'Komandante', het ek gesê, 'ek het alles in my vermoë gedoen, maar bevele het gekom van die opperste Boliviaanse kommando ...'
Sy gesig word so wit soos skryfpapier. 'Dit is beter so, Felix. Ek moes nooit lewendig gevang gewees het nie.'
Toe ek hom vra of hy 'n boodskap vir sy gesin het, het hy gesê: 'Sê vir Fidel dat hy binnekort 'n triomfantelike rewolusie in Amerika sal sien.' Hy het dit op 'n manier gesê wat vir my die Kubaanse diktator bespot het omdat hy hom hier in die Boliviaanse oerwoud verlaat het. Toe het Che bygevoeg: 'Sê vir my vrou om weer te trou en te probeer gelukkig wees.'
Toe omhels ons, en dit was vir my 'n geweldige emosionele oomblik. Ek het hom nie meer gehaat nie. Sy oomblik van waarheid het aangebreek, en hy gedra hom soos 'n man. Hy het sy dood met moed en genade tegemoet gegaan.
Ek kyk op my horlosie. Dit was een die middag. Ek stap buite na waar Mario Teran en luitenant Perez staan. Ek kyk na Teran, wie se gesig blink asof hy gedrink het. Ek het vir hom gesê om nie vir Che in die gesig te skiet nie, maar van die nek af. Toe stap ek die heuwel op en begin aantekeninge maak. Toe ek die skote hoor, kyk ek na my horlosie. Dit was 13:10.
Che was dood.
Op 20 April 1976 tree die CIA -agent wat die jag vir Che Guevara in Bolivia georganiseer het, af. Die kort seremonie, waartydens hy met die Intelligence Star for Valor bekroon is, is in sy huis in Miami gehou. Hy het geweier om dit van direkteur George Bush in Langley te aanvaar, omdat hy Bush as 'n politieke aanstelling beskou het wat nat was agter die ore oor bedekte optrede.
By sy uittrede hervat Ramos sy ware naam, Felix I. Rodriguez, wat tydens sy jare as agentskapdiens gedemp is. Rodriguez, wat lyk soos Desi Arnaz, het aan die landelike heerser in die pre-revolusionêre Kuba behoort, en hy het 'n persoonlike wrok teen Castro gehad. In 1961, terwyl hy by Brigade 2506 oefen voor die inval van die Baai van Varke, het hy vrywillig aangesluit om Fidel te vermoor. Hy het gesê dat die CIA vir hom 'n pragtige Duitse bout-aksiegeweer met 'n kragtige teleskopiese gesig, alles netjies verpak in 'n pasgemaakte draagtas, aangebied het. Die wapen is vasgemaak vir 'n plek waar Castro gereeld verskyn het. Maar na verskeie aborsiewe pogings om Kuba te infiltreer, is die missie laat vaar. "
Rodriguez het 'n aantal opdragte onder sy JM/WAVE -saakbeampte, Thomas Clines, aangepak. Tydens die missielkrisis in Oktober 1962 sou hy na Kuba valskerm val om 'n baken te plant wat na 'n Russiese raketterrein wys, maar die krisis het verbygegaan. Hy word kommunikasiebeampte in Nicaragua vir Manuel Artime se tweede vlootguerrilla, wat aanvalle uitgevoer het om Kuba te versag vir 'n tweede inval. Hy het verder helikopteraanvalspanne in Viëtnam gelei.
Maar op sy eie het die wonderlikste oomblik van Rodriguez gekom toe hy op 9 Oktober 1967 in 'n helikopter van La Higuera, Bolivia, opklim, terwyl die liggaam van Che Guevara na die regterkant toe skuif. 'Op my pols was sy staal Rolex GMT Master met sy rooi-en-blou ring,' vertel hy. "In my borssak, toegedraai in papier uit my losboom-notaboek, was die gedeeltelik gerookte tabak uit sy laaste pyp."
Dit was die Secret Warrior se droom wat bewaarheid is. Maar nadat hy 'n CIA -pensioenaris geword het, kon Rodriguez steeds nie die antikommunistiese demone wat hom gedryf het, skud nie. Selfs voordat hy amptelik van die CIA ontkoppel is, het hy met probleme geflirt. Dit moes 'n rooi vlag gewees het dat Tom Clines, wat nog steeds aktief aan diens was by die Cuba -lessenaar in Langley, 'n privaat ooreenkoms aan hom aangebied het. Rodriguez aanvaar en ry kudde op 'n vrag wapens wat gestuur is na die Christelike milisie, die CIA se gunsteling faksie in die oorloggeteisterde Libanon.
Of Rodriguez dit geweet het of nie, sy salaris is afkomstig van Edwin P. Wilson, nog 'n JM/WAVE -oudstudent wat nou 'n lang deel in die federale gevangenis doen vir onwettige wapenverkope aan Libië. Beide Clines en Theodore Shackley, wat stasiehoof by JM/WAVE was gedurende die sestiger jare, het voortgegaan met die korrupte Wilson en het met 'n verwoeste loopbaan beland. Dit was 'n besonder slegte tuimel vir Shackley, wat 'n bottel bottel gedra het en die Blond Ghost genoem is omdat sy verlede grootliks leeg was. Insiders het die Blond Ghost aangewys om die Chief Spook, George Bush, as direkteur op te volg.
Met die verkiesing van Ronald Reagan in 1980 was dit weer bomme weg. Rodriguez het 'n paramilitêre gevegsplan opgestel wat daarop gemik was om die opstandseenhede van Salvador te vernietig wat toenemend suksesvol geword het teen die gereelde regering. In sy herinneringe spreek Rodriguez afvallig, byna onaangenaam, oor die tinhoring -generaals van Salvador wat hy oortuig het om sy plan te volg, en blinde kant toe draai dat hulle met maanligte beland het en die vuurwapens was vir die regerende ekstremistiese oligargie. In Washington het Rodriguez sy voorstel oorgedra na Donald Gregg, wat sy CIA -baas in Viëtnam was en wat George Bush se nasionale veiligheidsadviseur geword het. Gregg het 'n vuurpraatjie gereël met Bush, wat Rodriguez vroeër verwerp het, en die twee het penvriende geword. Uiteindelik het Rodriguez se plan, waarin Apocalyse Nowstyle -helikopter -aanvalle uitgevoer is, in werking getree.
Rodriguez is onverbiddelik ingesluit by Oliver North se hervoorsieningsnetwerk aan die Nicaraguaanse kontras, wat geld gebruik het wat van geheime wapenverkope na Iran oorgedra is. Ook onverbiddelik het hy getuig voor die komitees van die kongres toe die deksel afblaas en die ring van die voormalige militêre en agentskap -koper blootstel wat meer geld vir die knal gehef het. Op die staanplek ontken Rodriguez dat hy Bush in kennis gestel het oor die wapensmokkel, en verontwaardig die beskuldigings dat hy miljoene dwelmgeld gevra het om die Contras te finansier.
Maar Rodriguez het sy ster-dop-oomblik gehad toe die onafhanklike advokaat wat die Iran-Contra-aangeleentheid ondersoek het, gevra het: "Het u aan Operasie Mongoose deelgeneem om Castro met 'n ontploffende sigaar dood te maak?"
'Nee, meneer, ek het nie,' antwoord hy. 'Maar ek het in 1961 vrywilliglik 'n teef doodgemaak met 'n teleskopiese geweer.'
Agtien jaar gelede het ek en Thom Hartmann 'n boek begin skryf oor die gevegte van president Kennedy en sy broer, prokureur -generaal Robert F Kennedy, teen die Mafia en Fidel Castro. In 2005, met behulp van nuwe inligting van byna twee dosyn mense wat saam met John en Robert Kennedy gewerk het, gerugsteun deur duisende lêers by die National Archives, het ons vir die eerste keer JFK se geheimsinnige plan blootgestel om Castro omver te werp en Kuba op 1 Desember binne te val. , 1963. "Die plan vir 'n staatsgreep in Kuba" (soos dit in 'n memorandum vir die gesamentlike stafhoofde genoem is) sou 'n 'paleisgreep' insluit om Castro uit te skakel, sodat 'n nuwe Kubaanse 'voorlopige regering' in die kragvakuum. Die staatsgreep sal, indien nodig, ondersteun word deur 'n 'volskaalse inval' in Kuba deur die Amerikaanse weermag.
Selfs terwyl die geheime plan van JFK die laaste fase nader, het hy twee afgevaardigdes probeer om 'n moontlike bloedige staatsgreep en inval te vermy deur geheime onderhandelinge met Fidel Castro te begin. Een lang geheime memorandum van November 1963 oor die onderhandelinge lui dat "daar 'n breuk was tussen Castro en die (Che) Guevara ... Almeida-groep oor die vraag oor die toekomstige verloop van Kuba." Che Guevara is vandag nog algemeen bekend, miskien selfs meer as in 1963. Maar die meeste mense in die Verenigde State het nog nooit gehoor van Che se bondgenoot teen Castro, Juan Almeida, alhoewel hy in 1963 meer mag in Kuba gehad het as Che self. Op een of ander manier was Almeida die derde magtigste amptenaar in Kuba in 1963, na Fidel en sy broer Raul - en selfs vandag, in 2006, noem die CIA Juan Almeida as die derde hoogste amptenaar in die huidige Kubaanse regering.
In hierdie nuwe uitgawe kan ons nou vir die eerste keer onthul dat Almeida nie net in November 1963 met Che teen Castro verbonde was nie: Almeida was ook verbonde aan president Kennedy. In 1963 was Juan Almeida die magtige bevelvoerder van die Kubaanse leër, een van die beroemdste helde van die rewolusie - en hy sou JFK se "paleisgreep" teen Fidel lei. Kommandeur Almeida was sedert Mei 1963 in direkte kontak met John en Robert Kennedy se grootste Kubaanse ballingshulp, en albei sou deel uitmaak van die nuwe voorlopige regering van Kuba na die staatsgreep. Teen die oggend van 22 November 1963 het Almeida selfs 'n groot kontantbetaling ontvang wat deur die Kennedys goedgekeur is, en die CIA het sy gesin onder Amerikaanse beskerming in 'n vreemde land geplaas.
Die 'Plan for a Coup in Cuba' is volledig gemagtig deur JFK en persoonlik bestuur deur Robert Kennedy. Slegs ongeveer 'n dosyn mense in die Amerikaanse regering het die volle omvang van die plan geken, wat almal vir die weermag of die CIA gewerk het, of direk aan Robert gerapporteer het. Die Kennedys -plan is hoofsaaklik deur die Amerikaanse weermag opgestel, en die CIA speel 'n groot ondersteunende rol. Insette is ook verkry van sleutelamptenare in 'n paar ander agentskappe, maar die meeste van diegene wat aan die plan gewerk het, het slegs kennis geneem van aspekte wat noukeurig in die kompartement was, omdat hulle geglo het dat dit 'n teoretiese oefening sou wees as 'n Kubaanse amptenaar vrywillig sou ontslaan.
Che Guevara © Che Guevara was 'n Argentynse, Kubaanse revolusionêre leier wat 'n linkse held geword het. 'N Foto van hom deur Alberto Korda het 'n ikoniese beeld van die 20ste eeu geword.
Ernesto Guevara de la Serna, bekend as Che Guevara, is op 14 Junie 1928 in Rosario, Argentinië, gebore uit 'n middelklasgesin. Hy studeer medisyne aan die Universiteit van Buenos Aires en reis gedurende hierdie tyd wyd in Suid- en Sentraal -Amerika. Die wydverspreide armoede en onderdrukking wat hy gesien het, versmelt met sy belangstelling in marxisme, het hom oortuig dat die enigste oplossing vir die probleme van Suid- en Sentraal -Amerika die gewapende revolusie is.
In 1954 is hy na Mexiko en die jaar daarna ontmoet hy die Kubaanse revolusionêre leier, Fidel Castro. Guevara het by Castro se '26th July Movement' aangesluit en 'n sleutelrol gespeel in die uiteindelike sukses van sy guerrilla -oorlog teen die Kubaanse diktator Fulgencio Batista.
Castro omverwerp Batista in 1959 en neem die bewind in Kuba. Van 1959-1961 was Guevara president van die National Bank of Cuba, en toe minister van nywerheid. In hierdie posisie reis hy deur die wêreld as ambassadeur vir Kuba. Tuis het hy planne uitgevoer vir die herverdeling van grond en die nasionalisering van die nywerheid.
Hy was 'n sterk teenstander van die Verenigde State en het die Castro -regime gelei tot belyning met die Sowjetunie. Die Kubaanse ekonomie het gesukkel as gevolg van Amerikaanse handelsanksies en onsuksesvolle hervormings. Gedurende hierdie moeilike tyd het Guevara met die ander Kubaanse leiers begin uitval. Hy het later sy begeerte uitgespreek om revolusie in ander dele van die ontwikkelende wêreld te versprei, en in 1965 kondig Castro aan dat Guevara Kuba verlaat het.
Guevara het daarna etlike maande in Afrika, veral die Kongo, deurgebring om rebellemagte in guerrilla -oorlogvoering op te lei. Sy pogings het misluk en in 1966 keer hy heimlik terug na Kuba. Van Kuba het hy na Bolivia gereis om magte te lei wat in opstand was teen die regering van René Barrientos Ortuño. Met Amerikaanse hulp het die Boliviaanse weermag Guevara en sy oorblywende vegters gevange geneem. Hy is op 9 Oktober 1967 tereggestel in die Boliviaanse dorpie La Higuera en sy lyk is op 'n geheime plek begrawe. In 1997 is sy oorskot ontdek, opgegrawe en teruggekeer na Kuba, waar hy begrawe is.
Ernesto is gebore in 'n middelklasgesin in Rosario, Argentinië. Sy familie was ietwat aristokraties en kon hul afstammelinge na die vroeë dae van die Argentynse nedersetting herlei. Die gesin het baie rondgetrek terwyl Ernesto jonk was. Hy het vroeg in sy lewe ernstige asma opgedoen, die aanvalle was so erg dat getuies af en toe vir sy lewe bang was. Hy was egter vasbeslote om sy siekte te oorkom, en was in sy jeug baie aktief, speel rugby, swem en doen ander fisieke aktiwiteite. Hy het ook uitstekende opleiding ontvang.
Volgens Jean Paul Sartre was Guevara: die volmaakte mens van ons tyd. & Rdquo Vermoedelik was Sartre nie bewus van die guerrilla en rsquos -homofobie en rassisme nie. Guevara was openlik oor sy minagting en haat vir kapitalisme en veral die Verenigde State.Hy het daarop gewys dat Amerika nie kan beweer dat hy 'n demokrasie is as daar teen swart mense gediskrimineer word nie en omdat die Ku Klux Klan bestaan.
Die probleem is dat Guevara self moontlik 'n rassis was. Na die seëvierende Kubaanse rewolusie in 1959, het hy gesê: & ldquoWe & rsquore gaan vir swartes presies doen wat swartes vir die rewolusie gedoen het. Hiermee bedoel ek: niks. & Rdquo Tydens sy eerste reis deur Latyns -Amerika het hy geskryf dat Afrikaners hul rasse -suiwerheid behou het vanweë hul gebrek aan affiniteit met bad en 'n ironiese verklaring gegewe sy berugte swak persoonlike higiëne. Hy het ook gesê: & ldquoDie swart is traag en 'n dromer wat sy karige loon bestee aan ligsinnigheid of drank. & Rdquo Sy houding is baie soortgelyk aan dié van slawehouers in die Verenigde State.
Guevara het ook na die Meksikane verwys as 'n groep van ongeletterde Indiërs. 'N Mens kan probeer om sy kommentaar te verskoon as uit frustrasie oor sy mislukking in die Kongo. Hierdie opmerkings is egter gemaak lank voordat hy 'n veldtog in Afrika gemaak het. Die fiasko in die Kongo het inderdaad gewys hoe min hy die mense waarmee hy hom beywer het werklik verstaan ​​het.
Hy vermoed dat die Kongolese nie revolusionêr is nie en tevrede is met hul lot. Hy tjank voortdurend oor die gebrek aan leiding onder die Kongolese saam met hul skynbare onbevoegdheid. Een probleem was dat die swart Kubane hulself as beter as die Kongolese beskou en hulle met minagting behandel. Dit is nie verbasend dat die verhouding tussen die twee groepe mense spoedig tot breekpunt gespanne was nie. Sommige kommentators meen Che & rsquos se kommentaar moet geneem word in die konteks van die tyd, wat beteken dat hy nie rassisties was nie.
Wil u ons nuutste podcasts, artikels en meer per e -pos ontvang?
Tog was dit 'n gelukkige tyd. Die streng dissipline en geweld van guerrilla -oorlogvoering het Che nie afgeskrik nie: hy het hulle entoesiasties aangevat. Hy het selfs van die vuil gehou. 'Ons neuse is heeltemal gewoond aan hierdie tipe lewe,' het hy vrolik geskryf. "Die hangmatte van guerrilla -vegters is bekend vir hul kenmerkende, individuele reuk." Ondanks Che se lewenslange geneigdheid om te was, is hy voortdurend deur vroue agternagesit weens sy opvallende voorkoms. Tydens die Kubaanse revolusionêre oorlog ontmoet hy sy tweede vrou, Aleida, wat die moeder van vier van sy kinders sou word.
Nadat Batista op 1 Januarie 1959 verdryf is, was die eerste regering wat deur Fidel Castro geïnstalleer is, ietwat regs van die middel. Dit was nie 'n uitgemaakte saak dat Raúl en Che Fidel heel links sou wen nie. Gedurende die revolusionêre se eerste 16 maande aan bewind het Fidel herhaaldelik probeer om met die VSA saam te werk. Namate sy benaderings weerhou word, het Raúl en Che se invloed toegeneem. Fidel verklaar uiteindelik die Kubaanse rewolusie as sosialisties op 16 April 1961, toe hy weet dat die CIA-gesteunde Bay of Pigs-inval op pad was en alle hoop op versoening met Washington verlore was. Hy soek die beskerming van die ander supermoondheid: die Sowjetunie.
Die Kubaanse-Sowjet-alliansie het sleg gegaan met Che. Sy bewondering vir Stalin is ysig ontvang deur die administrasie van Chroesjtsjov, en hy het toenemend uitgespreek oor sy voorkeur vir kommunisme in Chinese styl. Raúl, wat ten volle aan boord was met die Sowjet -styl, is omhels. Raúl en Che val uit tydens die aanvang van die Kubaanse missielkrisis in 1962, en in 1964 stem Fidel in dat Che Kuba moet verlaat om as 'n oorsese ambassadeur vir die rewolusie op te tree.
In Desember 1964 verteenwoordig Che Kuba by die VN, op sy mees charismatiese manier in die bestryding van moeghede, en rook 'n vet sigaar in sy afgevaardigde. Maar in Algerië het hy 'n paar maande later 'n toespraak in brutaal pro-Chinese terme gehou, wat Kuba se Sowjet-beskermhere beledig het. Che is teruggejaag na Kuba vir geheime gesprekke. Na verneem word, het Raúl hom beskuldig van die ernstigste sonde in die boek van die Sowjet -kommunisme: Trotskyism.
Toewyding en lyding
Che was nie meer welkom in die Kubaanse regering nie, maar het steeds Fidel se armlengtebeskerming geniet. Hy het 'n revolusionêre revolusionêr geword in die Kongo, toe Bolivia. Maar sy revolusie kon nie reis nie. In 1967 is hy deur staatsmagte in Bolivia gevange geneem en summier tereggestel.
As Che Guevara sy eie erfenis 50 jaar later sou ondersoek, sou hy baie rede tot teleurstelling hê. Die rewolusie waarvoor hy gesterf het, het uitgesak. Baie kommunistiese state het die ideologie in die laat 1980's en 1990's laat vaar. Alhoewel die Kommunistiese Party van China steeds 'n stywe greep op mag het, is die ekonomie daarvan op kapitalistiese grense hervorm. Onder Raúl Castro - wat van heel links na 'n aansienlik meer liberale posisie verhuis het as sy oorlede broer
Fidel - daar was ook geleidelike hervormings in die Kubaanse kommunisme, alhoewel die verligting van die betrekkinge met die VSA omgekeer het sedert Donald Trump sy amp aangeneem het.
Che sou moontlik bevredig gewees het toe hy die sosialisme in Latyns -Amerika, byvoorbeeld in Venezuela, laat herleef. Dit lyk onwaarskynlik dat hy deur die uiterste maatreëls wat president Nicolás Maduro teen sy teenstanders getref het, afgeskrik sou word.
Van sy kant beweer Maduro dat hy 'n trotse volgeling van Che Guevara is. Vir 'n groot deel van die res van die wêreld lyk sy heerskappy in Venezuela dalk nie na bevryding nie. Maar die wêreld is nou in beweging, met die ekstremisme van die verlede wat nuwe vorme aanneem en terugkeer op maniere wat 'n paar jaar gelede ondenkbaar sou gelyk het. Die gewelddadige revolusies wat Che bevoordeel het, het moontlik nie vir ewig verdwyn nie.
Wanneer Heldhaftige Guerrilla beroemd geword het, was dit 'n beeld wat verband hou met martelaarskap. As die revolusie van Che Guevara misluk, maak dit nie saak nie: sy toewyding en lyding was die punt. Miljoene mense het sy beeld omhoog op baniere gehou, dit op T-hemde gedra, op mure geplak, na albumomslag verwys, dit op bekers en sleutels gedruk-alhoewel min mense op sy outoritêre opvattings ingeskryf het. Che, wat vir elke doel aangepas is, het 'n universele simbool van revolusie geword sonder konteks. Vir 'n man wat sy lewe deurgebring het op soek na 'n konteks waarin hy sy revolusie kon begin, is dit miskien poëtiese geregtigheid.
Alex von Tunzelmann is 'n historikus en skrywer, skrywer van Red Heat: sameswering, moord en die Koue Oorlog in die Karibiese Eilande (Simon & amp; Schuster, 2011)
Die ongerieflike waarheid agter die rewolusionêre ikoon Che Guevara
As die letterlike gesig van revolusie, Ernesto Guevara - jy ken hom waarskynlik aan sy bekende nom de guerre, Che - is moeilik om te mis. Sy bebaarde, half-pragtige beker kan gevind word oral waar mense smag om onderdrukkers neer te sit en die outjie op te stut. En op baie plekke ook, waar dit eenvoudig cool is om Che op 'n T-hemp te dra.
As 'n ware vlees-en-bloed-revolusionêr was Che Guevara egter nie alles nie. Sy kort lewe met 'n vuisvoos stryd, 'die man', was besaai met meer nederlaag as oorwinning, en het deurgaans gepak (iets wat sy miljoene bewonderaars gereeld vergeet) met 'n paar wanhopige, beslis onheroïese kriminele dade. Selfs sy dood, op 39 -jarige ouderdom in 1967, was in werklikheid net hartseer en seremonieel, skaars die ding van byvoorbeeld die Skotse held William Wallace.
Tog, in die dood, het hierdie onbetwiste doring in die status quo se kant die onvermydelike simbool geword van alles wat dromers dink 'n revolusionêr behoort te wees: sterk, beginselvas, 'n bedreiging vir die rykes en magtiges, 'n kampioen van die swakke, 'n leier van die neerslagtig.
In die loop van my professionele belangstelling in revolusie was ek regoor die wêreld. Peru. Colombia. Mexiko. Pakistan. Verskeie reise na Afghanistan. Irak. Kambodja. Suid -Filippyne. Regoor die plek, & quot, sê Gordon McCormick, wat byna 30 jaar lank 'n kursus oor guerrillaoorlogs by die Naval Postgraduate School in Monterey, Kalifornië, aangebied het. Maak nie saak waarheen u gaan nie, u sien foto's van Che. Hierdie man het 'n internasionale aantrekkingskrag, veral in Latyns -Amerika. U kan na Mexiko gaan, en u sien motors wat met modderskerms rondry met sy beeld daarop. Hy is oral. Hy is 'n motiveerder vir toekomstige revolusionêre oor die hele wêreld. & Quot
Guevara, gebore in Argentinië as welgestelde linksgesinde ouers, het vroeg reeds 'n onblusbare leesgewoonte ontwikkel wat poësie en die klassieke insluit. In sy vroeë twintigerjare het hy deur Suid -Amerika gereis, waar hy kennis gemaak het met die lot van die armes en die werkersklas. (Die film uit 2004, "The Motorcycle Diaries", het een van sy reise vertel.)
Guevara keer terug na Argentinië om 'n graad in geneeskunde te voltooi, en vertrek daarna na meer reise deur Latyns -Amerika. Die armoede wat hy aanskou het, en die dikwels korrupte en ongesiene regerings in die hele gebied, het daartoe gelei dat hy die idees van marxisme en revolusie aangeneem het.
Dit was eers in 1955, maar Guevara het uiteindelik 'n kans gehad om te reageer op sy ontluikende revolusionêre idees. Terwyl hy in Mexico -stad as dokter werk, ontmoet Guevara Fidel Castro van Kuba. Na 'n lang nag van besprekings het Guevara ingestem om Castro te help in sy stryd om die Amerikaanse gesteunde diktator Fulgencio Batista omver te werp.
Op 1 Januarie 1959 het Castro en sy revolusionêre weermag Batista uit die mag gedryf. Guevara, as comandante van Castro se tweede leërkolom, verhuis die volgende dag na Havana. 'N Nuwe Kuba is gebore, en Guevara het - miskien meer as Castro - die wêreld se mees erkende revolusionêr geword.
Castro het Guevara onmiddellik aangestel om die geregtigheid teen Batista -lojaliste wat in Kuba gebly het, uit te deel, en dit is waar die geromantiseerde beeld van Che begin verswak. Verslae wissel, maar as hoofaanklaer op die eiland was Guevara verantwoordelik vir teregstellings wat in die tientalle getel het - in die honderde, of miskien meer. Vir diegene wat vertroud is met Che, was dit nie karakterloos nie. Tydens die rewolusionêre oorlog het Che ook gesê dat hy woestyne uitgevoer het, baie met sy eie hand.
Vir almal wat Che as voorbeeld van die regverdige revolusionêr ophef, is daar diegene - baie Kubaanse Amerikaanse ballinge - wat hom net sien vir wat hy aan hul geliefde Kuba gedoen het. Skrywer Humberto Fontova in & quotExponering the Real Che Guevara: And the Useful Idiots who Him Idolize: & quot
Jon Lee Anderson, wat geskryf het wat baie beskou as die definitiewe biografie van Che in 1997, met die titel & quotChe Guevara: A Revolutionary Life, & quot het Che se brutaliteit in die inleiding tot die grafiese weergawe van sy biografie in 2016 aangespreek:
Guevara probeer om sy krag verder as Kuba uit te brei
'N Paar maande nadat hy oorgeneem het, het Castro Guevara aangestel om onder meer die hoof van die nuwe regering se landbouhervorming te wees. Maar Guevara, 'n volwaardige held van die rewolusie, het gou moeg geword vir die daaglikse druk van die regering.
& quotCastro, sy doel was om te wen in Kuba, om die land te regeer. Che Guevara kan minder omgee. Hy was 'n totale mislukking as 'n burokraat. Het nie daarvan gehou nie. Het nie goed gedoen nie, 'sê McCormick. Hy was in sy eie gedagtes en eintlik wie hy was. 'n internasionale aksiefiguur.
Hy het hierdie rol vir homself geskep. Hy het in 'n sekere sin sy eie identiteit geskep. En toe het hy daardeur geleef. En in daardie opsig was dit eg. Hy was eintlik eg. & Quot
Die Kubaanse rewolusie het Guevara in 'n internasionale posisie geplaas. Hy het in 1964 by die Verenigde Nasies gepraat in sy handelsmerk -militêre moegheid. Hy het oor die hele wêreld gereis. Maar hy was 'n revolusionêr sonder 'n revolusie.
Toe hy as 'n soort revolusionêre soldaat van geluk in die loopgrawe terugspring, het Guevara se passie en egtheid, die lojaliteit wat hy onder sy volgelinge beveel het, nie tot oorwinning gelei nie. 'N Reis om opstandelinge in die Kongo in 1965 te ondersteun, duur sewe maande en eindig in totale mislukking.
En sy besluit om 'n klein groepie soldate in die opstand van Bolivia te help, het 'n einde gemaak aan Guevara.
& quot waarskynlik in Kuba moes gebeur het - is 'n teorie van mislukking. & quot
Die dood van Che Guevara
Guevara het ongeveer 50 man geneem om 'n revolusionêre leër teen die Boliviaanse regering te ondersteun, en het vinnig diep in die oerwoude van die land ingeglip om die guerrillataktieke wat hy in Kuba en elders gebruik het, te gebruik (soos beskryf in sy boek Guerrilla Warfare, & quot oorspronklik gepubliseer in 1961).
Maar sy strategie en taktiek was byna van die begin af verdoem. Hy het nie een plaaslike man gewerf om te help met sy stryd nie, hoofsaaklik omdat niemand in sy groep die dialek van die Boliviane in daardie deel van die land gepraat het nie. Hy het nie daarin geslaag om met die kommunistiese party daar te koördineer nie. En hy het waarskynlik nie besef dat dit nie net die Boliviane was waarmee hy geveg het nie. Die VSA het baie van die magte teen die Boliviaanse opstandelinge voorsien, opgelei en ondersteun.
Na 'n paar maande van skermutselinge en die dood van verskeie van sy mans, is 'n gewonde en bedrieglike Guevara deur die Boliviaanse weermag gevange geneem op 8 Oktober 1967. Hy is tereggestel op bevel van die Boliviaanse president René Barrientos, op die middag van 9 Oktober, 1967. Volgens 'n Amerikaanse intelligensieverslag van die Amerikaanse departement van verdediging het Guevara vir sy beul gesê - 'n jong Boliviaanse sersant wat vrywillig die gevangene geskiet het - & quot; Weet dit nou, jy maak 'n man dood. & Quot
Na die teregstelling is sy lyk na 'n nabygeleë stad gevlieg, waar dit in die plaaslike hospitaal vertoon is. Sy hande is afgesny en na Argentinië gevlieg om die vingerafdruk te verifieer. Daarna is hy begrawe in 'n ongemerkte graf. Die oorskot van Guevara is eers ontdek totdat 'n afgetrede Boliviaanse generaal die skrywer Anderson in 1995 vertel het.
Dit is, soos McCormick aantoon, die perfekte koda vir 'n hedendaagse Griekse tragedie.
En dan, natuurlik, aan die einde van die toneelstuk, word hy koelbloedig vermoor. Aangesig tot aangesig. En volgens ooggetuieverslae, neem dit rustig, 'sê McCormick, wat 'n artikel oor Guevara geskryf het met die titel' Ernesto (Che) Guevara: The Last 'Heroic' Guerrilla, 'in 2017.' Dit is die perfekte tragedie. En u hoef nie die Griekse tragedie te ken nie, of selfs baie te weet oor wat met Che Guevara gebeur het, om op 'n visuele vlak die kwaliteit te waardeer.
& quotDit resoneer by mense. Ek dink dit verklaar deels sy blywende aantrekkingskrag, selfs onder diegene wat sy politiek of selfs baie van sy metodes op geen manier respekteer nie. & Quot
Die bokser Mike Tyson het 'n prominente Che -tatoeëermerk. So ook die Argentynse sokkerster Diego Maradona. Omar Sharif het Che in 'n 1969 -rolprent vertolk, en Benicio Del Toro het dit in 2008 bekroon. Brasiliaanse supermodel Gisele Bündchen het eens 'n aanloopbaan -bikini gehad met Che se beeld daarop. Sy gesig het T-hemde versier en was op talle winkels. Dit was op "South Park" en "Simpsons"
Guevara, deesdae, is die verpersoonliking van 'n absolute koelte vir almal wat die onderneming wil trotseer. Tog gee hierdie beeld hom nie reg nie. In sy eenvoud is dit nie net reg nie.
Che Guevara was 'n verstand, 'n digter, 'n dokter, 'n visioenêre leier. Hy glimlag, hy is goed opgelei, hy is goed gelees, hy het 'n sin vir humor, "sê McCormick. Hy is die soort man wat jy wil sit en 'n tequila saam met 'n sigaar deel.
Maar meer as dit alles was Che Guevara 'n ware revolusionêr. Dit moet nie vergeet word nie.
Die man is 'n moordenaar. Hy is absoluut genadeloos. Hy is absoluut genadeloos, wat deel uitmaak van wie hy in werklikheid gemaak het, 'sê McCormick. Hy is 'n eerste generasie internasionale rewolusionêr wat veg teen 'die man'. En hy moet genadeloos wees. Dit is nie 'n daad nie. Dit is wat hom outentiek maak. & Quot
Die ikoniese portret van Guevara wat soveel T-hemde (en nou memes) gelanseer het-oë wat opwaarts, alomteenwoordige baret bo-op 'n kop hare en gevlekte baard, 'n effens kwaai uitdrukking op sy gesig verskyn het-is geskiet deur Alberto Díaz Gutiérrez, wat later sy naam verander het na Alberto Korda. Hy was 'n modefotograaf wat tydelik as joernalis gewerf is vir 'n Castro -toespraak in Maart 1960. Die portret, wat in die publieke domein is, is 'n effens verkorte weergawe van die oorspronklike.
Die VN, wat Che Guevara amper NUKED het, eer Che Guevara op sy verjaardag
'Op hierdie dag (16 Junie) is Ernesto Guevara De la Serna gebore, bekend as' Che ', in Rosario, Argentinië. Laat ons hierdie persoon onthou (en dit lyk asof die tweet dit nogal impliseer) deur na sy historiese toespraak tydens die VN se algemene vergadering in Desember 1964 te kyk. " (Tweet van UNESCO en Español, 16 Junie).
"As die (kern) missiele in Kuba gebly het, sou ons hulle in die hart van die VSA afgevuur het, NUUS -STAD INGESLUIT! " (Che Guevara aan Sam Russell van The London Daily Worker, November 1962.)
Helaas! UNESCO, wie se missieverklaring gedeeltelik sê: "Ons doel is om by te dra tot vrede en veiligheid deur internasionale samewerking deur middel van onderwys, wetenskap en kultuur te bevorder ten einde universele respek te bevorder vir geregtigheid, die oppergesag van die reg en menseregte saam met fundamentele vryheid, "Sluit nie Che's in nie geheel toespraak van 9 Desember 1964 in hul tweet oor die verjaardag. Hier is die gedeelte wat hulle 'oor die hoof gesien' het:
"Ons voer beslis uit! En ons sal aanhou uitvoer solank dit nodig is! Dit is 'n oorlog tot die dood teen die vyande van ons rewolusie! " (Che Guevara, 9 Desember 1964 tot 'n toejuiging terwyl hy die heilige sale van die Algemene Vergadering van die VN toespreek.)
Daardie teregstellings waaroor Che in 1964 by die VN gespog het (moordeeintlik impliseer die teregstelling 'n geregtelike proses) teen die tyd van Che Guevara se spog, ongeveer 16 000 bereik het, die ekwivalent van byna 'n halfmiljoen teregstellings in die VSA (hierdie syfer kom uit "The Black Book of Communism" terloops, geskryf deur Franse geleerdes en gepubliseer in Engels deur Harvard University Press, wat nie 'n bunker van 'verbitterde-regse-Kubaanse ballinge-met 'n byl-tot-maal' verteenwoordig nie.)
Maar dit is skaars die eerste keer dat die VN liefde toon vir die belangrikste apostel van kernoorlog in die moderne geskiedenis. 'N Paar jaar gelede het die kantoor van die Verenigde Nasies in Genève, die tuiste van die Raad vir Menseregte, 'n reuse -foto van Che Guevara in sy sale vertoon, soos onthul deur 'n VN -waghondgroep: "Hillel Neuer, uitvoerende direkteur van die VN Kyk, die foto van die foto uit die gebou in Switserland getwiet. "
En dat niemand dink dat die VN -toejuiging vir Che in 1964, die eerbare prentjie van Che by die VN in 2013 en die twiet hierdie maand 'n fout was nie:
By 'n seremonie in Havana in Julie 2013 het UNESCO Che Guevara vereer deur sy geskrifte in sy geheime "Memory of the World Register" te verskans. Die seremonie het selfs verskeie lede van Ernesto "Che" Guevara se familie ingesluit!
"Die werk van UNESCO is deel van ons steun vir vryheid van uitdrukking as 'n onvervreembare mensereg wat in artikel 19 van die Universele Verklaring van Menseregte neergelê word," lui die missieverklaring van die VN.
Maar nie ver van die plek waar hierdie UNESCO/Guevara -seremonie plaasgevind het nie, is Kubane uitgehongerd en geslaan in pesvolle martelkamers vir die misdaad om die VN -verklaring van menseregte in die openbaar aan te haal.
"UNESCO staan ​​bekend as die intellektuele agentskap van die Verenigde Nasies," wat staan ​​vir "Beskerming van vryheid van uitdrukking: 'n noodsaaklike voorwaarde vir demokrasie, ontwikkeling en menswaardigheid", lui die VN -handves.
Maar nie ver van waar hierdie UNESCO/Guevara -seremonie plaasgevind het nie, het die regime wat deur UNESCO geëer is, honderde boeke en dokumente verbrand tydens 'n seremonie wat effens minder skouspelagtig was as dié wat Joseph Goebbels op die Operaplein in Berlyn in 1933 aangebied het. die klop en tronkstraf van die eienaars en verskaffers van hierdie werke. Die Castroite -vuur is aangevuur deur werke soos Orwell's Animal Farm, die werke van Martin Luther King en die VN -verklaring van menseregte.
'Ek smeek Fidel Castro en sy regering om onmiddellik die hande van [onafhanklike bibliotekarisse van Kuba' te neem ', het destyds niemand anders nie as Ray Bradbury gesmeek. 'En om al die bibliotekarisse in die gevangenis vry te laat en hulle terug te stuur na die Kubaanse kultuur om die mense daarvan in kennis te stel.'
Maar in plaas daarvan om op Bradbury ag te slaan, weens die misdaad om 'n paar van die wêreld se topverkoperboeke in voorraad te kry (saam met die VN -verklaring van menseregte), die Stalinistiese regime wat deur UNESCO vereer is, veroordeel die Kubaanse bibliotekarisse tot tronkstraf soortgelyk aan dié wat 'n Suid -Afrikaanse regter Nelson Mandela oorhandig het omdat hy bomme op openbare plekke geplant het. "Wat die beskikking van die boeke, tydskrifte en pamflette betref, moet hulle deur middel van verbranding vernietig word omdat dit nie bruikbaar is nie", het die "regter" van Castro gesê.
"As 'n agentskap van die Verenigde Nasies met 'n spesifieke mandaat om 'die vrye vloei van idees deur woord en beeld' te bevorder, werk UNESCO daaraan om gratis, onafhanklike en pluralistiese media in druk, uitsending en aanlyn te bevorder. Dit is die rede waarom UNESCO vandag beleid vir persvryheid en die veiligheid van joernaliste bevorder, "lui die UNESCO -handves.
Maar die regime wie se medestigter die VN hierdie maand in Genève vereer het, het volgens die "Reporters Without Borders" in Parys die eer om (konsekwent) onder die tien beste tronkbewaarders en martelaars van joernaliste te wees.
"Ons doel is om by te dra tot vrede en veiligheid deur internasionale samewerking deur opvoeding, wetenskap en kultuur te bevorder ten einde universele respek vir geregtigheid, die oppergesag van die reg en menseregte te bevorder, asook fundamentele vryheid", verklaar die UNESCO -handves.
'Ons verwerp enige vreedsame benadering!' Verklaar die man wat die VN hierdie maand in Genève vereer het.
'As die kernmissiele [in Kuba] gebly het, sou ons hulle teen die hart van die VSA, insluitend New York, afgevuur het.'
"Haat is die sentrale element van ons stryd! ...haat dit is onversetlik ...haat so gewelddadig dat dit 'n mens dryf buite sy natuurlike beperkings, wat hom 'n gewelddadige en koelbloedige doodmaakmasjien maak ... Ons verwerp elke vreedsame benadering. Geweld is onvermydelik. Om die sosialisme te vestig, moet riviere van bloed vloei! ... Die oorwinning van sosialisme is miljoene atoomslagoffers werd! " (So ​​spreek die ikoon van blomkinders, van diegene wat Republikeine gereeld van "haatspraak" en van die Verenigde Nasies beskuldig.)
"Die depersonalisering en standaardisering van Pop het Che se beeld vereenvoudig en gehelp om hom met die massas te belyn, en terselfdertyd sy beeld as almal te bevestig. Pop se estetiese strewe na absoluut ondubbelsinnige en onbuigbare betekenis en herhaalbaarheid. Warholian Pop handel oor buitelyne en oppervlaktes eerder as volledige chiaroscuro. Hierdie verkleining van die werklike wêreld bied die perfekte middel om die beeld te distansieer van die kompleksiteite en onduidelikhede van die werklike lewe en die vermindering van die politieke in stereotipe. Che leef in hierdie beelde as 'n ideale abstraksie. "
Loop deur 'n groot metropool regoor die wêreld en u sal waarskynlik 'n beeld van Che Guevara teëkom, meestal 'n gestileerde weergawe van Korda se ikoniese Guerrillero Heroico. 'N Argetipe wat eindelose visuele wedergeboorte kan bewerkstellig, wat, afhangende van u mening, die verhaal van visuele geletterdheid in die 20ste eeu of kitsch -banaliteit help vertel. Volgens Hannah Charlton, redakteur van Che Guevara: revolusionêr en ikoon, "Teen die negentigerjare het die wêreldmark na vore gekom wat Naomi Klein '' market marsala '' genoem het - 'n tweetalige mengsel van Noord en Suid, sommige Latyn, sommige R & ampB, wat almal deel is van die wêreldpartypolitiek."  Deur die belichaming van korporatiewe identiteite wat radikaal individualisties en voortdurend nuut voorkom, probeer die handelsmerke hulself inent teen beskuldigings dat hulle gelyktydigheid verkoop. Die volgende fase is om verbruik as 'n kode voor te stel, waar mega -handelsmerke, wat blykbaar die 'indie' -waardes van hul aankoperspubliek weerspieël, dit met 'n wetende ironie kan doen, sodat die koper natuurlik skynbaar onaangeraak kan bly deur die korporatiewe waardes wat die transaksie onderlê. . 
Voer Che in: die simbool van die 1960's van studente-revolusie, die alomteenwoordige asketiese blik wat gebruik word om aanlokking en mistiek by 'n produk te voeg, want óf 'n gesofistikeerde gehoor is vaardig genoeg om te onderskei tussen revolusie en handel terwyl hy die ironie geniet, of onbewus is van wie hy is of wat hy verteenwoordig. Dit het die metamorfose begin van Che, die gemartelde versetstryder wat deur baie geliefdes was, en Che die gewelddadige marxistiese revolusionêr wat deur ander geminag is, tot sy dubbele paradoksale posisie in die wêreldwye korporatiewe kapitalistiese kultuur. Die kommodifikasie van die beeld duur voort sedert sy dood, en sedert die laat negentigerjare het 'n herlewing plaasgevind. Die kunshistorikus van die UCLA, David Kunzle, het die verskynsel beskryf deur op te let "as jy vandag na Havana gaan, sal jy Che nie met 'n geweer sien nie, jy sal hom met 'n roos of 'n duif sien. Hy het die Gandhi van Kuba geword." 
Hierdie blywende 'renaissance' van Che se gesig, word beskryf deur die filmmaker en Guggenheim -geleerde Trisha Ziff, wat die ontstaan, voortgesette aanpassing en geskiedenis van die beroemde beeld van Che Guevara in die dokumentêr van 2008 ondersoek. "Chevolution".  In 'n ander dokumentêr getiteld Persoonlike Che (2007), filmmakers Adriana Marino en Douglas Duarte dokumenteer die talle maniere waarop mense regoor die wêreld Che na hul eie beeld kan herskep. 
Hannah Charlton veronderstel dat "die toewysing van die aura van Che vir die opbou van handelsmerke, nou 'n nuwe herlewing van" Che-ness "aanleiding gegee het wat die handelsmerk in sy wêreldwye aantrekkingskrag te bowe gaan. wat oor grense en grense heen kan spreek, is die wêreldbeeld van Che vandag die suksesvolste. "  Die Che-gesig, meer as enige ander ikoon volgens Charlton, kan steeds 'n nuwe toepassing opdoen sonder om die essensie daarvan prys te gee-'n generiese en positiewe weergawe van anti-status quo en bevryding van enige onderdrukkende krag, en 'n algemene, romantiese, nie -spesifieke fantasie oor verandering en revolusie. 
"Sommige beweer dat die geskiedenis Che se revolusionêre beeld in net 'n ander mode -bykomstigheid verander het. Dit is aanloklik vir ons links om ongemaklik te voel met sy gewilde aantrekkingskrag, eerder as musiekliefhebbers wat, as hul gunsteling ondergrondse orkes groot is, kreun. dat hulle 'kommersieel' geword het. Ek sien dit nie so nie. As slegs 10 persent van die mense wat die beeld dra, weet waarvoor hy gestaan ​​het, is dit nog steeds miljoene. hulle het daarop gemik om die wêreld 'n beter plek te maak. Volgens my ervaring het baie meer as 10 persent 'n baie goeie idee van waarvoor hy gestaan ​​het. is meer modieus as ooit. "
"Daar is iets aan die man op die foto, die Kubaanse revolusionêr met die ernstige oë, 'n skurwe baard en 'n donker baret. Ernesto" Che "Guevara word aanbid. Hy is verafsku. Hy is byna 40 jaar lank dood, hy is oral - net so 'n kulturele ikoon as James Dean of Marilyn Monroe, miskien selfs meer onder 'n nuwe generasie bewonderaars wat gehelp het om 'n vroom marxis in 'n kapitalistiese goed te verander. "
'N Franse sakeman het Che Perfume van Chevignon, "toegewy aan diegene wat soos revolusionêre wil voel en ruik." gebruik die beeld van Che Guevara in een van hul skoenadvertensieveldtogte.
In 2008 vervaardig die Roemeense motorvervaardiger Dacia ('n filiaal van Renault) 'n nuwe kommersiële advertensie vir hul nuwe Logan MCV -stasiewa met die titel "revolusie". Die advertensie, met behulp van akteurs, begin met die aankoms van Fidel Castro by 'n afgeleë villa, waar hy 'n magdom ander revolusionêre in die moderne era vind, en eindig met sy staan ​​op die agterste patio, waar Che Guevara vir Karl Marx sê dat 'dit tyd is vir 'n ander revolusie ". Marx antwoord: "Che, dit gaan oor wat mense nodig het." 
In Peru en in die Strängnäs -stasie kan u pakke El Che -sigarette (ultra ligte) koop. 
"El Ché-Cola" skenk 50% van hul netto wins aan NRO's, en het die slagspreuk: "Verander u gewoontes om die wêreld te verander." 
In 1970 het die Italiaanse maatskappy Olivetti Che se beeld gebruik vir 'n advertensie wat sy kreatiewe verkoopspersoneel vier. Dit het gelees, "Ons sou hom gehuur het". 
Smirnoff -wodka het in 2000 probeer om die beeld van Che Guevara in 'n advertensieveldtog te gebruik, maar is in die hof gestop deur die fotograaf Alberto Korda, wat die oorspronklike ikoniese beeld geneem het. [aanhaling nodig]
Vir 'n advertensieveldtog het Taco Bell 'n chihuahua soos Che Guevara aangetrek en hom laat sê: "Yo quiero Taco Bell!", Spaans vir: "Ek wil Taco Bell hê!" Op 'n vraag oor die verwysing na Che, het die advertensiedirekteur van Taco Bell, Chuck Bennett, gesê: "Ons wou hê dat 'n heldhaftige leier 'n massiewe taco -rewolusie moes maak."
- David Kunzle, skrywer van Che Guevara: ikoon, mite en boodskap 
Die in New York gevestigde verspreidingsonderneming Raichle Molitor het 'n 'Che-like-like-wedstryd' gebruik om bemarking te skep vir hul reeks Fischer's Revolution-ski's. Die produkbestuurder, Jim Fleischer, het gesê dat 'die Che -beeld, net die ikoon en nie die man se doen nie, verteenwoordig wat ons wil hê: revolusie en uiterste verandering.' 
In 'n advertensie vir Jean Paul Gaultier-sonbrille wat in 1999 in Europa versprei is, word Che geverf as 'n landskap van die Frida Kahlo, voor 'n brandende woestynson.  (wat die kamera was wat Alberto Korda gebruik het om op te neem Guerrillero Heroico) het 'n beeld van hul kamera met Che se rooi ster gebruik om hul 'revolusionêre kamera' te adverteer.
Die kantore van die Financial Times in Londen, 'n groot plakkaat van 'n Che-esque Richard Branson wat besoekers in 'n baret begroet, terwyl hy 'Ons leef in finansiële tye' uitspreek. 
In November 2008 stel die Bobblehead LLC -onderneming 'n beperkte uitgawe van 100 Che Guevara -bobbelkoppe vry. Die skepper en eienaar Rick Lynn het aangekondig dat dit 'n 'lang droom' was om die handgemaakte en pasgemaakte stukke te maak, wat met die hand geteken en genommer sal word as 'n versamelaarsitem. 
In Desember 2008 begin die Tartaanse leër t-hemde verkoop met die "Skotland se gunsteling seun" Robert Burns in die vorm van die ikoniese beeld van Che Guevara. Die opbrengs gaan aan organisasies wat minderbevoorregte en chronies siek kinders help in lande wat die Tartan Army besoek. 
Besighede / restaurante Redigeer
"40 jaar na sy dood is Che net so 'n bemarkingsinstrument as 'n internasionale revolusionêre ikoon. Dit laat die vraag ontstaan ​​wat presies die blote verspreiding van sy beeld beteken - die verre blik, die baard en die baret wat met 'n ster versier is - in 'n beslis kapitalistiese wêreld? "
Die Russiese hoofstad, Moskou, beskik oor 'n Club Che, 'n lewendige Latyns-Amerikaanse tema met Kubaanse kelners. 
Die Russiese stad Sint Petersburg het 'n Cafe Club Che (sitkamer, kroeg en jazzklub) waar gaste 'n skoot Kubaanse rum en 'n fyn Kubaanse sigaar in die val van 'n militêre baret in die hande kan kry.  beskik oor 'n nagklub met 'n Che Guevara-tema, waar die kelners in swart barette in uniform aantrek. 
Die Sloweense hoofstad Ljubljana bevat 'n Che Bar, waar beelde van die man elke muur en oppervlak versier. 'n restaurant met die naam Che Wap bevat, wat veral op ćevapi spesialiseer, maar sedertdien gesluit het.
San Diego bied Che Cafe op die UCSD -kampus aan. , bevat 'n Café CHé, wie se mure 'u deur die lewe van die ikoniese revolusionêre leier neem'. , 'n distrik in die middestad van Boekarest, Roemenië, beskik oor die gewilde kroeg, El Grande Comandante,  wat soos 'n "kelder heiligdom vir Che Guevara" lyk. , Nigerië beskik oor 'n Che Lounge & amp; Steakhouse, waar Che se gesig verskyn op elke vierkante duim glas wat beskikbaar is, op die spyskaarte, die kelners se t-hemde en lapelpenne. 
Die stad Londen Ontario het 'n beslis marxistiese dekor en is vernoem na Che Guevara. 
Die hoofstad van Noord-Masedonië, Skopje, het 'n restaurant genaamd Casa Cubana  met 'n Latyns-Amerikaanse tema met kos en skemerkelkies (mojito, Cuba libre, ens.) Die mure is versier met die Kubaanse vlag en foto's van Che Guevara, Fidel Castro en Camilo Cienfuegos en daar word ook partytjies met Latynse musiek aangebied.
"Miskien meer as die Mona Lisa, meer as beelde van Christus, meer as vergelykbare ikone soos The Beatles of Monroe, het Che se beeld steeds die verbeelding van generasie na geslag behou."
Die Britse popkunstenaar sir Peter Blake het verwys Guerrillero Heroico as "een van die groot ikone van die 20ste eeu." 
Die Ierse kunstenaar Jim Fitzpatrick het die prentjie van Korda omskep in 'n gestileerde tekening met 'n hoë kontras, wat sedertdien ikonies geword het en gereeld in sy- of stensilkuns voorkom.
Die Kubaanse ministerie van binnelandse sake het 'n groot, gestileerde omtrek van Che se gesig bo die frase "Hasta la Victoria Siempre" (Direkte vertaling na Engels: "Tot oorwinning, altyd"). 
In 1996 het die Argentynse/Amerikaanse kunstenaar Leandro Katz sy uitstalling "Project For The Day You're Love Me" in Harlem, New York, vertoon. Die opeenhopende reeks installasies handel oor Freddy Aborta se doodsfoto van Guevara uit 1967 en bevat 'n tydlyn van 12 voet van die revolusionêr se lewe. Voorts interpreteer Katz Alborta se foto in 'n reeks fotomontages, wat ook skilderye van 'n dooie Jesus Christus insluit. 
In 2005 het 'n uitstalling die Korda -portret met die titel ondersoek Revolution & amp Commerce: The Legacy of Korda's Portrait of Che Guevara, is georganiseer deur Jonathan Green en Trisha Ziff vir UCR/California Museum of Photography. Hierdie uitstalling het gereis na International Center of Photography, New York Centro de la Imagen, Mexico City en die Victoria & amp Albert Museum, Londen.
Die Kubaanse kunstenaar José Toirac het 'n stuk getoon Requiem, wat 'n video bevat van die dooie bullet-deurspek liggaam van Guevara, wat Toirac pynlik, duim vir duim, pan. Die video, wat dien as 'n kwasi-godsdienstige meditasie, word in 'n omhulsel van die tipe mausoleum vertoon. 
Die voorblad van die Januarie 1972 -uitgawe van Nasionale tydskrif Lampoon bevat 'n parodie op die ikoniese foto van die Alberto Korda waarin Che met 'n roompastei in die gesig geslaan word.
'N Parodie op die beroemde Che Guevara -plakkaat is op die voorblad van die uitgawe van MAD Magazine in Maart 2008 gebruik, terwyl Alfred E. Neuman se kop Guevara s'n vervang het.
Die Amerikaanse kunstenaar Trek Thunder Kelly het 'n skildery uit 2005 met die titel Che Guevara: Die aanstigter, wat die beroemde guerrilla bevat in 'n spoofDolce & amp Gabbana -advertensie. 
Die Franse versamelaarskunstenaar Bernard Pras het 'n saamgestelde werk van 2007 geskep, na model Guerrillero Heroico. 
Die kontakfotografiefees van 2009 in Toronto se museum vir hedendaagse Kanadese kuns bevat 'n stuk met die titel "Dans met Che" deur kunstenaar Barbara Astman. Die werk bestaan ​​uit 'n reeks van 50 foto's waarin Astman dans in 'n Che Guevara-hemp, ten bate van haar Polaroid se tydelike sluiter. 
Manhattan's International Center of Photography het 'n uitstalling van 2006 gehou met die titel "Che! Revolusie en handel."
Die Montreal Museum of Fine Art het die beeld van Guevara gebruik om die titel van 2004 bloot te stel Global Village: die 1960's.
Die Italiaanse kunstenaar Luca Del Baldo het ses skilderye met die nadoodse gesig van Che Guevara. 
In Oktober 2007 onthul die Frieze Art Fair 'n bronsstandbeeld van lewensgrootte deur Christian Jankowski in die Regent's Park in Londen.  Die stuk, wat in 2008 ook in die Central Park van New York vertoon is,  beeld 'n bekende Barcelona -straatkunstenaar  uit, geklee as Che Guevara.
In Januarie 2009 het die kunstenaar Juan Vazquez Martin, wat saam met Che Guevara geveg het tydens die Kubaanse Revolusie, 'n uitstalling gehou met 13 van sy skilderye in Derry, Noord -Ierland. Die Guevara -geïnspireerde werke is vertoon as deel van die Bloody Sunday -herdenkingsnaweek. Martin het gesê dat hy tydens sy besoek 'emosioneel' en 'geïnspireerd' was toe hy 'n muurskildery sien wat Che Guevara se Ierse verbintenis met die Bogside vier. 
'N Foto van Che Guevara het in John Lennon en Yoko Ono se kombuis gehang 
voetballegende Diego Maradona het 'n tatoeëringportret van Che Guevara op sy regterarm gehad.
Die voormalige swaargewig -bokskampioen Mike Tyson, wat 'n tatoeëring van Che Guevara op sy rib het, beskryf Che in 2003 as ''n ongelooflike individu. Hy het soveel gehad, maar het alles opgeoffer ten bate van ander mense.' 
Die voormalige Engelse professionele voetbalspeler Darren Currie het 'n groot tatoeëermerk aan die linkerkant van sy maag van Che Guevara. Op 'n vraag oor die motivering vir die stuk, het Currie gesê dat hy Che se boek gelees het sedert hy 14 was, en dat hy 'bewonder hoe hy uit sy pad gegaan het'. 
Die Argentyn Juan Sebastián Verón, die Suid -Amerikaanse voetballer van die jaar van 2008, het 'n tatoeëermerk van Che se gesig op sy skouer. Toe sy SS Lazio die Serie A -kampioenskap in 1999 wen, het 'n paar van die span se Italiaanse ondersteuners wat aanvanklik nie van die tatoeëring gehou het nie, in die kleedkamer gekom en dit gesoen. 
Die voormalige Italiaanse voetbalspeler Fabrizio Miccoli het 'n groot Che Guevara -tatoeëermerk op sy linkerkuit.  As gevolg hiervan, toe hy van 1998 tot 2002 vir Ternana Calcio gespeel het, sou die span se ondersteuners 'n groot banier in die stadion vertoon, met die beeld van Che saam met Moccoli se klubhemp en die hamer en sekel. 
Die Sweedse Olimpiese bokser Kwamena Turkson het die beeld van Che Guevara op sy arm getatoeëer. 
Die voormalige Suid -Afrikaanse voetbalspeler, Mark Fish, wat sy land gehelp het om die Afrika -bekertoernooi in 1996 te behaal, het 'n tatoeëermerk van Che Guevara. 
In komedie Edit
Amerikaanse komediant Margaret Cho, op die voorblad van haar stand-up-optrede Revolusie (2003) kombineer haar gesig in 'n duidelike toeëiening van Che Guevara se beroemde grafiese portret.
"Che Guevara was 'n wonderlike karakter. Hy is 'n persoon wat die wêreld verander het en my regtig dwing om die reëls van wat ek is, te verander."
Akteurs wat Che Guevara vertolk het:
in El Che Guevara (1968) in Che! (1969)  in die World Forum/Communist Quiz -skets in die Monty Python's Flying Circus -episode "Spam" (1970). in die World Forum/Communist Quiz -skets tydens die konsertfilm Monty Python Live at the Hollywood Bowl (1982) in Evita (1996)
Karl Sheils in Ontmoet Che Guevara en die man van Maybury Hill (2003) in Die motorfietsdagboeke (2004) in Die verlore stad (2005)
Martin Hyder in The Mark Steel Lesings: Che Guevara (2006)
Sam G. Preston in Die ware verhaal van Che Guevara (2007) in Che (2007) in Che (2008)
"Ek dink almal wat 'n t-hemp van Che koop, moet cool wees. As ek iemand met 'n Che-hemp sien, dink ek: 'Hy het 'n goeie smaak'."
In John Carpenter's Escape From L.A. (1996) was Cuervo Jones, 'n fiktiewe karakter vertolk deur die Grieks-Franse akteur Georges Corraface, duidelik gebaseer op Ernesto "Che" Guevara.
In die film van 1998 Vrees en afkeer in Las Vegas, Johnny Depp, wat Hunter S. Thompson uitbeeld, word wakker van 'n adrenochrome oordosis en staan ​​voor 'n foto van Che Guevara wat aan 'n Mexikaanse vlag vasgesteek is. Benicio del Toro, wat saam in die film gespeel het (en later Che Guevara sou speel Che), het gesê dat Thompson 'n 'groot' prentjie van Che in sy kombuis gehou het. 
In die dokumentêr uit 2003 Ontbyt saam met Hunter, kan die bekroonde skrywer Hunter S. Thompson in verskillende tonele gesien word met verskillende Che Guevara-hemde.
Die aktrise Lindsay Lohan trek 'n Che Guevara-hemp aan in een toneel van die film van 2004 Bekentenisse van 'n tienerdrama -koningin.  die akteur Rajat Kapoor het in die Bollywood -riller van 2009 opgemaak soos Guevara Siddharth-The Prisoner. In die beskrywing van die redenasie het regisseur Pryas Gupta gesê dat die sentrale konsep van die film 'vryheid van die kompleksiteit van die lewe' is, terwyl hy 'wie beter is as Che Guevara, die gees verteenwoordig'.  maak gebruik van Richard Dindo se dokumentêr Ernesto Che Guevara: Die Boliviaanse dagboeke om sy eie avant-garde film met die titel uit 1997 te vorm Utopie. Die film stel Che se hewige opposisie teen imperialisme, met die invoer van Mexikaanse arbeiders met 'n lae loon in die woestyn van Kalifornië om in die Imperial Valley te boer. 
Die Joego -Slawiese film van 1983 Ons bied 'n verskeidenheid van Akkommodasie naby Idiota (How I was Systematically Destroyed by an Idiot), geregisseer en mede-geskryf deur Slobodan Šijan, draai prominent oor die idees van Che Guevara. In die film soek die karakter Babi Papuška, gespeel deur Danilo "Bata" Stojković, na 'n ware revolusionêre samelewing en 'n ware revolusie. Die film begin en sluit met Babi wat 'n gedig voorlê by saamtrekke ter ere van Che. 
Leandro Katz se filmopstel uit 1997 El Día Que Me Quieras (The Day You're Love Me) is 'n meditasie oor Freddy Alborta se beroemde nadoodse foto van Che Guevara. Katz dekonstrueer en fotografeer die beroemde prentjie terwyl hy vergelykings tref met die klassieke skilderye van Mantegna's"Dooie Christus" en Rembrandt s'n "Die anatomie les". 
Die 2008 Telugu -film, Jalsa, met Pawan Kalyan in die hoofrol en geregisseer deur Trivikram Srinivas, het Guevara se voorkoms geleen van sy beroemde foto tot die voorkoms van Kalyan in die tweede helfte van die film as 'n Naxalite. Kalyan self is 'n volgeling van Che en stel Srinivas voor om Guevara se ideologieë in die film te gebruik
In speletjies wysig
"Rebelle en aktiviste oor die hele wêreld neem nog steeds inspirasie by Guevara. Maar die beeld het iets wat Che se gesig op 'n plakkaat verloor het in 1968, nie heeltemal dieselfde as op 'n muismat 40 jaar later nie. Miskien is dit juis die verlies - die afskaffing van Che se radikalisme en ideologiese strengheid - wat hom vandag so uiters bemarkbaar maak. "
Die ontwerp van Zeus Bertrand, Kantaris se regterhand in Time Crisis: Project Titan, het min of meer identiese ooreenkomste met Che Guevara.
Sy prestasies tydens die Kubaanse Revolusie is baie los gedramatiseer in die videospeletjie van 1987 Guevara, vrygestel deur SNK in Japan en 'omskep' in Guerrilla -oorlog vir Westerse gehore, verwyder alle verwysings na Guevara, maar behou al die beeldmateriaal en 'n spelkaart wat duidelik soos Kuba lyk. As gevolg van die seldsaamheid daarvan, is oorspronklike afskrifte van die "Guevara" -uitgawe van die Japanese Famicom -uitgawe baie hoog op die versamelaarsmark.
Die 2001 konstruksie en bestuur simulasie rekenaar spel Tropico laat spelers toe om 'n tropiese eiland te regeer, te midde van 'n tema soortgelyk aan dié van Kuba na die Kubaanse rewolusie. Spelers kan óf hul eie "El Presidente" -karakter ontwerp óf een uit 'n lys van voorafgemaakte historiese figure kies, waarvan Che Guevara is.
Die boks kuns vir Net Oorsaak, (die 2006 videospeletjie vir PC, Xbox, Xbox 360 en PlayStation 2) boots die beroemde foto van Che Guevara na wat Alberto Korda geneem het. Die hoofkarakter in die spel van Rico Rodriguez is ook gebaseer op die CIA -agent Félix Rodríguez, wat teenwoordig was vir die vang van Che Guevara en die uiteindelike teregstelling in Bolivia.
Op 16 November 2008 is 'n nuwe wêreldrekord vir die aantal domino's wat in een beurt omgeslaan is, in Nederland opgestel. Die 4,345,027 vallende domino's het twee uur lank getuimel en saam met ander beelde het 'n portret van Che Guevara onthul. 
Op 29 April 2004 is een van die grootste gelyktydige skaakwedstryde in die geskiedenis gespeel met 13 000 borde wat voor die Che Guevara Mausoleum in Santa Clara, Kuba, opgerig is. Die skaakspeletjies, wat Guevara se persoonlike gunsteling was, het die deelname van president Fidel Castro ingesluit. 'N Soortgelyke gebeurtenis het in 2007 weer plaasgevind ter herdenking van die 40ste herdenking van Che se dood in Bolivia, toe 1 500 skaakborde tegelyk gespeel is. Villa Clara Grootmeester Jesus Nogueiras het die skaak -uitspattigheid aan Che opgedra en opgemerk dat "daar altyd grootmeesters sal wees danksy die revolusie wat Che gehelp het om 'n werklikheid te maak." 
In 2009 is aangekondig dat GlobalFun 'n selfoon -speletjie met die titel vrystel El Che. Beskryf as 'n "fantastiese, aksiebelaaide, vryheidsuitstappie na die historiese gevegte van Sierra Maestra, Bueycito en Santa Clara", El Che stel selfoongebruikers in staat om te kies uit 'n arsenaal aanvalsgewere, haelgewere, granate en vuurpylwerpers, terwyl u probeer om 'vrede in die verarmde Kuba te bring'. 
In Metal Gear Solid: Peace WalkerDaar word verskeie kere na Che verwys in die klankinligtings, en verskeie aspekte van sy persona word bespreek. Daarbenewens lyk die hoofkarakter, Big Boss, beide in voorkoms en ideologie, en dit lei daartoe dat ander karakters in die spel die ooreenkoms wys.
In die eerste persoon skieter in 2010, Call of Duty Black Ops een van die kaarte vir meer spelers wat die speler kan speel, heet "Havana" en toon baie kunswerke wat op mure geverf is, insluitend ten minste een van Jim Fitzpatrick se weergawe van Guerrillero Heroico.
'N Kubaanse PC-videospeletjie uit 2013 met die titel Gesta -eindstryd: Camino a la Victoria (Finale stryd: Pad na oorwinning) is gebaseer op die prestasies van Che Guevara en Fidel Castro tydens die Kubaanse rewolusie. 
In literatuur en publikasies Redigeer
"Namate die moontlikheid van werklike politieke verandering afneem, het mense wel simbole van verset nodig, dit laat hulle beter voel, en Che is by uitstek. Ja, hy was aantreklik. Ja, hy is jonk dood. Maar ek sou belangriker sê as enige van daardie dinge, hy was 'n rebel. "
Om saam te val met die 40ste herdenking van sy teregstelling, Che in Vers het 134 gedigte en liedjies uit 53 lande oor die raaiselagtige revolusionêr weergegee. Die boek ondersoek hoe Che gevier of onthou is voor sy dood tot vandag toe, en ondersoek ook Guevara se eie belangstelling in poësie. Dit onthul onder meer groot belangstelling in die Argentynse revolusionêr onder radikale skrywers in die VSA, en bevat 19 gedigte van Noord -Amerikaanse digters, waaronder Allen Ginsberg, Robert Lowell, John Haines, Greg Hewett, Michael McClure en Thomas Merton.
In die roman Ek, Che Guevara deur John Blackthorn ('n pseudoniem van die voormalige senator Gary Hart), keer Guevara terug na Kuba onder 'n alias tydens sy eerste demokratiese verkiesing ooit. Hy ondersteun 'n ideologie van direkte demokrasie en 'n regering wat uitsluitlik bestuur word deur stadsvergaderings in New England-styl, en borg 'n professor se voetsoolvlak vir die president van Kuba, teen beide die Kommunistiese Party en 'n Kubaanse Amerikaanse/Wit Huis-gesteunde regse party.
Die beeld van Guevara is op die voorblad van die boek Die rebelle verkoop.
Robert Arellano se roman uit 2009 Havana maan Dit speel af in die spesiale periode van 1992 in Kuba en vertel die verhaal van Manolo Rodríguez, 'n dokter wat, ondanks die vervreemding van die kommunistiese party, hul revolusionêre beginsels idealiseer en met 'n Che Guevara -portret in sy huis gesels. 
In die kortverhaal van Lavie Tidhar, "The Lives and Deaths of Che Guevara", gepubliseer in die bloemlesing Solaris styg, red. Ian Whates, 2011, Che word verskeie kere gekloon, wat hom toelaat om te veg (en te sterf) in talle 20ste eeuse revolusies, van Apartheid Suid -Afrika tot die Libanese burgeroorlog en daarna.
Vida del Che ("Life of Che", 1968), geskryf deur Héctor Germán Oesterheld en geïllustreer deur Enrique en Alberto Breccia. 'N Biografie Historieta (strokiesprent) wat slegs drie maande na die moord op Che Guevara gepubliseer is as 'n grafiese roman, is dit deur die militêre diktatuur verbied wat as 'Argentynse revolusie' (1966-1973) self verbou is, en die hele uitgawe is ontvoer.  Die oorspronklike tekeninge is gestoor deur Enrique Breccia, en dit is uiteindelik weer gepubliseer in 2008. 
Pastore ("Herders", 1985), geskryf en geïllustreer deur Horacio Altuna.
Che: una biografía gráfica ("Che: 'n grafiese biografie" 2010), geskryf deur Sid Jacobson en geïllustreer deur Ernie Colón.
Die laaste dae van Che Guevara (2014). Red Quill Books het hierdie radikale grafiese roman van Che se lewe gepubliseer, geskryf deur die Italiaanse joernalis Marco Rizzo en geïllustreer deur Lelio Bonaccorso. 
In die memoir Persepolis deur Marjane Satrapi, die hoofkarakter wat as 'n kind as Che geklee was en met haar vriende gespeel het, wat ander revolusionêre uitgebeeld het.
Che verskyn op die voorblad van die uitgawe van 8 Augustus 1960 van Tyd, wat Guevara "Castro's Brain" verklaar het. 
Tyd Die tydskrif Che Guevara het een van die 100 invloedrykste mense van die 20ste eeu genoem, terwyl hy hom in die afdeling "helde en ikone" genoem het. 
Die voorblad van Mei/Junie 2006 van Kommunikasie kunste Die tydskrif bevat 'n geel en swart sjabloon van Che, maar sy baretster word vervang met 'n Nikeswoosh -logo en hy dra die ikoniese wit headset van 'n iPod. Die vrystelling van die voorblad het die tydskrif oorlaai met beide positiewe en negatiewe reaksies, terwyl dit meer kioskverkope oplewer as enige uitgawe in die tydskrif se 50-jarige geskiedenis. 
Die uitgawe van Desember 2008 van Rolling Stone Argentinië kenmerke van Che is bekend Guerrillero Heroico beeld op die omslag. 
Die voorblad van uitgawe 8 van AkzoNobel's N tydskrif bevat 'n variant van Jim Fitzpatrick se beroemde portret van Guevara. 
In musiek Redigeer
"En as daar hoop vir Amerika is, lê dit in 'n revolusie, en as daar hoop is op 'n revolusie in Amerika, lê dit daarin om Elvis Presley Che Guevara te word."
Die jazz -baskitaarspeler Charlie Haden het 'n stuk met die titel "Song for Che" gekomponeer nadat Guevara vermoor is. Terwyl hy in 1971 saam met Ornette Coleman in Portugal optree, het Haden "Song for Che" opgedra aan die Black Peoples Liberation Movements van Mosambiek, Angola en Guinee-Bissau in protes teen die outoritêre regime van Estado Novo (Portugal). Die volgende dag is Haden deur die PIDE gearresteer en moontlik vir 'n dag of twee in die tronk gesit en ondervra, voordat hy deur die Cultural Attache uit die Amerikaanse ambassade gered is.  Die musikale inspirasie van The (International) Noise Conspiracy was die bogenoemde Ochs -aanhaling.
Toe hy die nuus hoor dat Guevara Kuba verlaat om nuwe revolusies in ander lande te begin, het die Kubaanse musikant Carlos Puebla 'Hasta Siempre, Comandante' gekomponeer. Sedertdien is dit gedek deur talle kunstenaars, waaronder die Buena Vista Social Club. Die Franse sangeres Nathalie Cardone het 'n moderne weergawe van die liedjie getiteld "Hasta Siempre" vervaardig as 'n lof om Guevara te eer. Cardone se enkelsnit het meer as 800 000 eksemplare alleen in Frankryk verkoop. 
Die volksanger Judy Collins het 'n ballade met die titel "Che" gekomponeer as 'n ode aan Che Guevara na sy dood. Die liedjie is daarna opgeneem in 'n 'intense ritmiese interpretasie' vir 'n huldigingsalbum van 2009 met die titel Gebore uit die ras deur kunstenaar James Mudriczki. Collins het hierdie liedjie as een van haar gunsteling snitte uitgesonder, terwyl sy die vertolking van Mudriczki as 'wonderbaarlik' beskryf het. 
Die Duitse komponis Hans Werner Henze het sy oratorium van 1968 opgedraDas Floß der Medusa as 'n requiem vir Guevera.
In 1968 het die Skotse liedjieskrywer Ewan MacColl die liedjie "The Compañeros" gekomponeer ter ere van Che Guevara en die Kubaanse rewolusie. Sy vrou Peggy Seeger het ook 'A Song for Che Guevara' geskryf.
Die Spaanse punkrockgroep Boikot het 'n CD uit 1997 vrygestel met die titel La Ruta del Che. By die vrystelling van die album het 'n bandlid aan die koerant gesê El País dat "Guevara 'n universele konsep van revolusie verteenwoordig, ek glo dat ons almal 'n Che in ons het, 'n manier om ons eie revolusie te maak." 
In 1987 noem die Franse rockgroep Indochine Che Guevara in die liedjie "Les Tzars".
Die Grammy-bekroonde Carlos Santana het 'n Che Guevara-hemp gedra vir die 2005 Oscar-toekennings.
Die voorblad van Madonna se album van 2003 Amerikaanse lewe navolg Guerrillero Heroico, soos sy aan die Italiaanse weergawe van Top of the Pops onthul het. Madonna noem Che as 'n 'revolusionêre gees' en voeg by dat sy nie noodwendig daarmee saamstem nie Die Kommunistiese Manifes, meen sy dat daar 'aspekte van sosialisme is wat goed is' en dat sy 'hou waarvan (Che) gestaan ​​het'. 
In die rapper Jay-Z's Swart album, die snit "Public Service Announcement" bevat die reël "I'm like Che Guevara with bling on / I'm complex."
'Indian Girl' van The Rolling Stones het 'n liriek wat na Che verwys. "Meneer Gringo, my pa, hy is nie 'n Che Guevara nie, en hy veg die oorlog op die strate van Masaya" aka (Tom Morello) verwys na 'n aanhaling van Che Guevara - "Bevryders bestaan ​​nie, die mense bevry hulself" - in die musiekvideo vir die liedjie 'Road I Must Travel'.
In die album van rapper Nas, 'Stilmaties daar is 'n omstrede snit met die naam "My Country" wat hulde bring aan Che Guevara en ander wat deur die Verenigde State vermoor is. , 'n ska/reggaeband van die derde golf, het 'n album uit 1997 vrygestel met 'n liedjie genaamd "Doctor Che Guevara." 
David Bowie se album, Logeerder 'n binnemou met een van die beroemde foto's van Guevara se lyk omring deur sy beulte.
In Richard Shindell se album van 2004 Vuelta die snit "Che Guevara t-shirt" vertel die verhaal van 'n onwettige immigrant wat na 9/11 in die tronk sit, wat moontlik vir ewig in die tronk gehou kan word omdat hy 'n foto van sy vriendin dra wat 'n Che Guevara-hemp dra.
Op die snit "It's Your World" van die rapper Common se album Be van 2005, sê die kunstenaar "Wish I was free as Che was."
In Pet Shop Boys se liedjie "Left to My Own Devices" noem hulle met ironie 'Che Guevara en Debussy tot 'n disko -maat'.
Die kunstenaar Immortal Technique het verskeie verwysings na Guevara gemaak in sy liedjies (No Me Importa, Internal Bleeding) en het baie keer opgetree terwyl hy 'n hemp gedra het met sy beeld.
In die Manic Street Preachers -liedjie, "Revol", is daar die liriek "Che Guevara, julle is nou almal teiken".
Die liedjie "Hammerblow", van die Cherry Poppin 'Daddies -album af Susquehanna, is 'n verhaallied oor 'n ondergrondse marxistiese opstand, 'n karakter in die lied vertel die verteller ""Ons het nie uitgesterf nie/Anders as Che Guevara, Marx en Pravda"', om te verseker dat hoewel die revolusionêre weg is, die beweging voortduur.
Die Amerikaanse rockgroep Chagall Guevara, het hul naam gekry van die kunstenaar Marc Chagall en Che Guevara, om die konsep van "revolusionêre kuns" te impliseer.
Die Australiese punkgroep The Clap het 'n liedjie genaamd 'Che Guevara T-Shirt Wearer' met die koorlyne van 'jy is 'n Che Guevara-hempdraer, en jy het geen idee wie hy is nie.
Die Amerikaanse volksanger-liedjieskrywer Richard Shindell stel gereeld uitvoering van sy liedjie "Che Guevara T-Shirt" bekend met 'n verhaal van die ironie van die t-hemde. In die liedjie word Shindell betreur hoe "Che die groot anti-kapitalistiese revolusionêr" sy naam en beeld deur die hempmakers deeglik gekoöpteer het, nie vir revolusionêre doeleindes nie, maar om geld te verdien vir die eienaars van die onderneming, dit wil sê die kapitaliste. 
Die orkes Rage Against the Machine het 'n verskeidenheid kledingstukke met Che se beeld opgestel en beveel Guevara se handleiding "Guerrilla Warfare" aan in hul voeringnotas. Hulle het ook 'n enkelsnit vrygestel met die naam 'Bombtrack' met die beeld van Che en 'n toer met 'n Guevara -vaandel wat agter hulle gedrapeer was terwyl hulle op die verhoog was. 
Op 12 Oktober 2007 het musikante uit die Chileense gemeenskap en Grupo Amistad liedjies opgedra aan Che tydens 'n gedenkviering in Winnipeg, Manitoba, Kanada. 
Die Brasiliaanse rockgroep Sepultura het in Julie 2008 opgetree by die "José MartíAnti-Imperialist Tribune" van Havana, terwyl hy ook die gedenkteken vir Che Guevara besoek het. 
Amerikaanse punk rockgroep Against Me! het 'n liedjie genaamd "Cliché Guevara" op hul album As the Eternal Cowboy. rapper Rhymefest (wie se geboortenaam 'Che' is ter ere van Guevara) het sy album van 2009 "El Che" getiteld, wat die algemene tema beskryf as 'n 'reis met 'n revolusionêr'.
Die kunstenaar Dana Lyons noem Che Guevara in sy liedjie Cows with Guns.
Die Amerikaanse noise rock-band Che Guevara T-hemp  het hulself vernoem na die verskynsels wat in hierdie artikel uiteengesit word, spesifiek die ironie dat 'n Marxistiese geïnspireerde guerilla nou gebruik word om kapitalistiese produkte te verkoop.
In Julie 2009 kondig Kuba se bekendste volksmusikant Silvio Rodríguez aan dat hy 'n nuwe lied geskryf het met die titel "Tonada del albedrio" (Skakel na vrye wil) was van plan om die beeld van die rewolusionêre Che Guevara te "rehabiliteer" as 'n 'internasionale supermerk'. Volgens Rodriguez is die nuwe liedjie op sy komende album "Segunda Cita" (Tweede datum) gee die klem en betekenis van Guevara se lewe terug na "sy stryd teen imperialisme, sy liefde vir revolusionêr en sy konsep van sosialisme." 
In Oktober 2009 het die Franse alternatiewe rock -kunstenaar Manu Chao twee huldeblyk -konserte in Kuba (by die Havana -universiteit en die Sandino -stadion in die stad Santa Clara) gehou ter viering van die 42ste herdenking van Guevara se moord. Chao is in Havana vergesel deur die Poolse ontwerper Jacek Wozniak, wat by verskeie Kubaanse kunstenaars aangesluit het om 'n groot muurskildery vir Che se nagedagtenis te skilder. 
Die liedjie "List do Che" (letterlik "Letter to Che") van die Poolse alternatiewe rockgroep Strachy na Lachy bespot die feit dat kapitaliste groot voordeel trek uit die kommunisme-georiënteerde revolusionêre beeld
Che verskyn in 'n episode van Epiese Rap Battles of History en veg teen Guy Fawkes. Hy is uitgebeeld deur Robert Rico.
Liedjies in huldeblyk Redigeer
"Ons beskou Che nou al lank as 'n vyfde bandlid, om die eenvoudige rede dat hy die integriteit en revolusionêre ideale waarna ons streef, toon."
gesing moderne weergawe van Hasta Siempre 
'Hy het baie na Che Guevara gelyk
Het 'n diesel bussie gery
Hou sy geweer in stil afsondering
So 'n nederige man. "
In televisie Edit
Che Guevara self was 'n gas op Face the Nation met Tad Szulc in 1964.
In die nou gekanselleerde Fox -televisiereeks Donker engelDie naam van die hoofkarakter (Jessica Alba) is Max Guevara, ook 'n verwysing na Che in haar strewe om haar eie ras te bevry. [oorspronklike navorsing?]
In 'n episode van die geanimeerde sitkom Koning van die Heuwel, Bobby se aktivisvriend dra 'n Che Guevara-hemp.
In 'n episode van Amerikaanse pa!, Word Stan se seun deur 'n kommunis gebreinspoel om kommunisme te volg, nadat sy pa hom geïgnoreer het. As sy pa sy kamer binnegaan en oral kommunistiese klere sien, begin hy dit afpluk. Toe hy by 'n foto van Che kom, sê hy: 'Hieroor kan ons saamstem. Planeet van die ape was 'n goeie prentjie. "
Kyle dra 'n Che Guevara T-hemp in die Suidpark episode "Die Hippie, Die".
In die eerste seisoen word die openingsreeks van Die Boondocks Die hoofkarakter, Huey Freeman, was gestileer na Che Guevara. 'N Plakkaat van Che Guevara is ook in sy kamer gesien in die episode "The Passion of the Ruckus".
In die anime Eureka Seven, lyk die karakter Stoner soos Che.
In die anime Zoku Sayonara Zetsubō Sensei, Vind Nami 'n hemp met die gesig van Che Guevara daarop en Chiri probeer om geskiedenisles te gee van Che in episode 12.
In die anime -reeks Heat Guy J, hang 'n plakkaat van Che Guevara aan 'n muur in Daisuke se kamer.
In die anime 009-1, verskyn die Plaza de la Revolución met die gesig van Che Guevara op 'n agtergrondskoot in episode 12.
In Die 70's Show, dra die karakter Steven Hyde dikwels 'n Che Guevara-hemp. dra 'n Che Guevara -hemp as gasheer van die PBS -aanbieding Die ervaring van die 60's. het 'n forum met die titel 'The Legacy of Che' gehou, waar hulle verklaar dat: "Che Guevara was 'n pop -ikoon van mitiese afmetings."
In Die Simpsons Die episode "Who Shot Mr. Burns? (Part Two)", die mambo -klub van Tito Puente, word "Chez Guevara" genoem, 'n verwysing na Che. [oorspronklike navorsing?]
In Die Simpsons episode "The Trouble With Trillions", wanneer Homer na Kuba gaan, is daar 'n muur met 'n muurskildery met die opskrif "Cerveza el Duffo o Muerte" (Duffo bier of dood), wat 'n parodie is van die Kubaanse motto "Patria o Muerte" (tuisland) of die dood) en toon 'n prentjie van Che Guevara wat 'n blikkie bier vashou.
In die Serwiese televisiereeks Vratiće se het gery, Švaba het 'n plakkaat van Che Guevara in sy slaapkamer. , 'n Total Nonstop Action Wrestling -span, wys snitte van Che Guevara in hul ingangsvideo.
In die loods episode van Mission Hill, daar is 'n prentjie van Che op die agtergrond van 'n klaskamer.
In die fliek Verlore en vervelig, die karakter Paulie het 'n Che Guevara -plakkaat oor haar bed.
In 'n episode van Die Venture Bros., "Dia de Los Dangerous!" Dr. Venture se "kollega" heet Ernesto Guevara.
Toe die Britse komedie en TV -ster Ricky Gervais (van Die kantoor) 'n DVD van sy live-stand-upprogram in politiek in 2004 uitgebring het, het hy verkies om homself as Che Guevara op die voorblad te verteenwoordig.
In episode 6 van die Britse tienerdrama Velle, die karakter James Cook (gespeel deur Jack O'Connell) hardloop vir klasvoorsitter deur homself as 'n bespotting van Che Guevara voor te stel. [aanhaling nodig] het Benicio del Toro 'n aangepaste Che-T-hemp gegee wat sy eie beeld dra toe del Toro verskyn op 'n uitsending van Januarie 2009 van Die Colbert -verslag, om die film te bevorder Che. 
Die 2009 geanimeerde komedie van ABC Die Goode -gesin parodieer 'n liberale gesin wie se hond 'Che' genoem word. Die Goode -gesin (wie se motorbuffer ook die gesig van Che Guevara bevat), het 'n afkeer van vleisverbruik, en dwing hul hond Che om 'n veganistiese dieet te volg, wat hom dwing om sy eetlus aan te vul deur klein wesens en buurtkatte te eet. 
'N Karakter in die Duitse sepie Lindenstraße, "Dr. Ernesto Stadler", is vernoem (deur sy linkse vader) na Ernesto "Che" Guevara. Sowel Ernesto as sy broer Jimi (vernoem na Jimi Hendrix) is redelik konserwatief.
Terwyl hy karakter Hideo Kuze beskryf Spook in die dop: S.A.C. 2de GIG, Motoko Kusanagi vergelyk hom met Che, sowel as met Martin Luther King, Jr., en Mohandas Gandhi.
In die 2011 Suidpark episode "The Last of the Meheecans", verkoop 'n straatverkoper in Mexiko 'n gestileerde weergawe van die Che-hemp met die beeld van "Mantequilla".
'N Episode van "Criminal Minds: Beyond Borders" is in Mei 2016 uitgesaai en is sterk beïnvloed deur Guevara se anti-Amerikaanse retoriek. Verskeie aanhalings van Guevara is op die moordtonele gelaat deur die moordenaars van die episode.
In teater Edit
In die Andrew Lloyd Webber -musiekblyspel, Evita, die verteller en hoofrolspeler is 'n revolusionêr gebaseer op Che Guevara. Alhoewel daar nooit in die musiekblyspel met sy naam 'Che' na verwys word nie, word die karakter geïdentifiseer as 'Che' in die libretto, en in die titel van 'n liedjie 'The Waltz for Eva and Che', waarin hy sinies die verhaal vertel van Eva Perón, en die twee konfronteer mekaar uiteindelik tydens die Wals. David Essex het die rol gespeel in Londen en Mandy Patinkin op Broadway (en Ricky Martin in die herlewing van Broadway in 2012), en Antonio Banderas het dit in die filmweergawe van 1996 gespeel. Marcelino Quiñonez het 'n toneelstuk uit 2007 geskryf en opgevoer El Che, oor die rewolusionêr. Die Spaanse taaldrama beeld die menslike kant van Guevara uit as 'n vader en vriend, en debuteer in 2009 as deel van Phoenix, Arizona se Teatro Bravo -reeks.  'n toneelstuk getiteld geskryf en opgevoer Skool van die Amerikas wat fokus op Che se laaste paar uur lewendig. Die toneelstuk met John Ortiz in die hoofrol as Che, verbeeld Che se laaste gesprekke, hoofsaaklik met 'n jong en taamlik naïewe vroulike onderwyser, in die skoolhuis met een kamer, waar hy gevange gehou word voor sy teregstelling. Die stuk was te sien in New York City 2006-2007 en later San Francisco 2008. 
Ander toneelstukke met 'n Che Guevara -karakter sluit in:
Guerrillas, deur Rolf Hochhuth, produksie: 1970
Che Guevara, geskryf deur Zhang Guangtian, produksies: 2007 Beijing China, 2008 China Art Institute. 
In 1969 verskyn 'n Nederlandse opera in die Theatre Carré met die titel Rekonstruksie. Een moraliteit. Die projek was die gesamentlike werk van die bekende Nederlandse en Belgiese komponiste en skrywers Reinbert de Leeuw, Harry Mulisch, Peter Schat, Hugo Claus, Louis Andriessen en Misha Mengelberg. Geïnspireer deur Mozart's Don Giovanni, die opera handel meestal oor Che se Boliviaanse tydperk, en kort na die sluipmoord van Guevara herbou werkers stadig 'n groot standbeeld van Guevara op die verhoog. 
Die Duitse avant-garde komponis Hans Werner Henze het 'n requiem gemaak oor Guevara, Das Floß der Medusa (Die Vlot van Medusa). Dit is vervaardig in Hamburg, 1968. Ondanks die deelname van beroemde sangers soos Dietrich Fischer-Dieskau en Edda Moser het dit 'n skandaal veroorsaak, kompleet met onderonsies en onderdrukking van die polisie. Sedertdien is dit herhaaldelik suksesvol opgevoer (en opgeneem), o.a. deur die kondukteur Simon Rattle.
"Ek wil nie hê dat mense my pa se gesig onnadenkend moet gebruik nie. Ek hou nie daarvan om hom aan die agterkant van 'n paar jeans te sien nie. Maar kyk na die mense wat Che-hemde dra. Hulle is geneig om wees diegene wat nie voldoen nie, wat meer van die samelewing wil hê, wat wonder of hulle 'n beter mens kan wees. Ek dink hy sou dit graag wou hê. "
In celebrity mode Wysig
Sangerliedjieskrywer, Black Lives Matter-aktivis, het 'n t-hemp gedra  Sangerliedjieskrywer, geklee in kostuum  Argentynse leier, het 'n hemp gedra  Liedjieskrywer, mees onvergeetlike treffer Black Magic Woman deur Fleetwood Mac  Britse komediant , 'n T-hemp gedra. Gervais sê: 'Ek was nie ses maande gelede politiek nie, en nou is daar niks anders in die wêreld as politiek nie,' het die Brit (55) erken. 'Ek het eerlikwaar nie so gevoel sedert ek 16 was en Che Guevara T gedra het nie -hemde en protesteer teen kernwapens. "  Victoria Secret-model, het 'n t-hemp gedra  Getroud met Tom Brady, 'n model van Che Guevara-bikini 
Die supermodel Gisele Bündchen het 'n bikini aangetrek met Che Guevara se beeld vir die São Paulo -modeweek in Julie 2002.
Gedurende die 7 Oktober 2002, Vanity Fair fotosessie van die Osbourne-gesin deur Annie Leibovitz, seun Jack Osbourne dra 'n Che Guevara-hemp.
Die model/aktrise Elizabeth Hurley is opgemerk in 2004 met 'n Louis Vuitton-handsak met 'n Che-geborduurde Louis Vuitton-handtas in Londen in 2004. 
In 2004 het die New York Public Library se geskenkwinkel 'n Che Guevara -horlosie. Die advertensie vir die horlosie lui: "Revolusie is 'n permanente toestand met hierdie slim horlosie, met die klassieke romantiese beeld van Che Guevara, waaromheen die woord 'rewolusie' draai."
Die akteur Johnny Depp dra 'n hangertjie van Che Guevara om sy nek, soos gesien kan word op die voorblad van Februarie 2005 van Rollende klip. hy is ook gesien hoe hy sy t-hemp  aangehad het, is in Julie 2006 opgemerk met 'n Che Guevara-hemp, wat die Londense poniekoerante tot 'Havana Henry' laat verklaar het.
Rapper Jay-Z, wat in een van sy liedjies 'I am like Che Guevara with bling on' rapporteer, word gereeld met 'n Che Guevara-hemp aangetref.
vervaardiger van die 2008 -dokumentêr Chevolution 
In Junie 2010 meen Che se dogter, Aleida Guevara, tydens 'n tweedaagse Che-verwante konferensie in Vancouver, British Columbia, Kanada, dat die 'alomteenwoordige uitbuiting' van Che Guevara se beeld op t-hemde en toebehore haar revolusionêre pa sou laat lag het, terwyl hy 'n grap maak dat "Hy waarskynlik sou verheug gewees het om sy gesig op die borste van soveel pragtige vroue te sien." 
'N Winkel La La Ling in Los Angeles verkoop 'n Che Guevara-rompertjie vir babas en 'n liefdesmou vir kinders.
Die ui bied 'n satiriese hemp aan met Che Guevara self wat 'n Che Guevara -hemp dra. Die meegaande sardoniese advertensie verwys na die "ikoniese" beeld as "skaars gesien" sedert die dae toe Guevara "duisende bevry het van die beperkende juk van die keuse van T-hemde." 
Die internasionale winkel Urban Outfitters bied 'n grafiese T-hemp met 'Che Cigar' aan, met 'n beroemde foto van die guerilla-rook. Die voorwerp word op die mark gebring met die gepaardgaande etiket: "kick back with a smoke with Che Guevara." 
Die Italiaanse onderneming Belstaff bied 'n "Trialmaster Che Guevara -replika baadjie", 'n waskatoen, klassieke motorfietsbaadjie met 4 sakke, gordel aan - aangebied as '' 'n perfekte replika '' van die wat 'n jeugdige Ernesto Guevara gedra het tydens sy beroemde motorfietsreis oor Latyn Amerika. 
Politieke beelde Wysig
'Die man se gesig is 'n afkorting vir' ek is teen die status quo '. Hy is die politiek se antwoord aan James Dean, 'n rebel met 'n baie spesifieke saak. "
In Februarie 2008 het 'n geringe "kontroversie" op die internet ontstaan ​​toe 'n plaaslike nuusberig in Houston, Texas, die onafhanklik gefinansierde kantoor van die Kubaan-Amerikaner Maria Isabel, 'n vrywilliger vir die destydse Barack Obama-presidensiële veldtog, bevat.  Sommige konserwatiewes en Obama se politieke teenstanders was woedend toe die snit uitbeeld dat Isabel 'n groot Kubaanse vlag met die beeld van Che Guevara gebruik het om haar kantoor te versier.  Van sy kant het Obama die kwessie aangespreek en die teenwoordigheid van die vlag "onvanpas" genoem. 
In Julie 2008 kon Colombiaanse geheime agente wat hulself as linkse rebelle voordoen, Ingrid Betancourt en 15 ander gyselaars wat deur FARC -guerrillas aangehou is, red. 'N Deel van die probleem was dat agente hulle as mede-rebelle voordoen deur Che Guevara-hemde te dra (beskou as 'n heldhaftige figuur deur die Marxistiese geïnspireerde opstandelinge). 
Tydens 'n onderhoud in November 2008 met die Kongolese rebelleier, Laurent Nkunda, het hy onthul dat 'n groep van sy rebelle hulself as die 'Groep Che' noem en daarop aandring om Che Guevara-hemde as uniform te dra. 
Die wetgewer en aktivis van Hong Kong, Leung Kwok-hung, oftewel "Long Hair", dra uitsluitlik sy handelsmerk Che Guevara-hemde tydens sy talle betogings.  Shepard Fairey, het gesê dat toe hy die tweekleurige rooi en blou gestileerde portret van die destydse presidentskandidaat Barack Obama ontwerp het, sy 'inspirasie' Alberto Korda se portret van Che Guevara was. 
In April 2009 het die minister van gelykheid in Pole, Elzbieta Radziszewska, 'n wysiging van die huidige Poolse wet voorgestel wat die vervaardiging van 'fascistiese' en 'totalitêre propaganda' verbied. Kritici van die toevoeging is bekommerd dat dit kan strek tot diegene wat die gewilde Che Guevara-hemde of CCCP (USSR) baadjies dra. As dit geslaag word, sal baie van die voorste figure van die Kommunisme (en dus vermoedelik Che) hul beelde verbied vir openbare gebruik, met diegene wat skuldig is aan 'n gevangenisstraf van twee jaar. 
Die uitgawe van Mei 2009 van Papier tydskrif bevat 'n portefeulje idees oor hoe om die VSA te hermerk. Een veldtog deur Alex Bogusky van Crispin Porter en Bogusky het aan president Barack Obama 'n T-hemp gewys waarop die bekende beeld van Che Guevara verskyn het-gewysig om te wys hoe Guevara 'n T-hemp dra met die beroemde Shepard Fairey-portret van Obama en die woord "Hoop." 
Politieke lof Redigeer
"Ten spyte van die skouspelagtige beeld van Che, wat nog steeds oortuigend is, is die talle gevalle wêreldwyd wat die foto voortduur as 'n byeenkoms vir politieke stryd. Om weerstand te verwoord, om plaaslike rebellies te definieer, om solidariteit met ander aan te kondig, sal aktivistiese kunstenaars ongetwyfeld voortgaan om Korda se foto te herskep, te herwin en te herkontekstualiseer. "
begin elke klasdag met 'n saluut en 'n belofte van: "Ons sal soos Che wees!" 
Voormalige Suid -Afrikaanse president Nelson Mandela in 1991 tydens 'n besoek aan Havana verklaar dat: "Che se lewe 'n inspirasie is vir elke mens wat van vryheid hou. Ons sal altyd sy nagedagtenis eer." 
Die Amerikaanse burgerregte -aktivis Jesse Jackson het tydens 'n besoek aan die Universiteit van Havana in 1984 verklaar: "Lank lewe ons uitroep van vryheid. Lank lewe Che!" 
'N Week voor sy eie sluipmoord op 15 Oktober 1987, tydens 'n toespraak ter viering van die 20ste herdenking van die teregstelling van Guevara, verklaar Burkina Faso se revolusionêre leier Thomas Sankara (self' Afrika se Che ') : "idees kan nie gedood word nie, idees kan nooit sterf. " 
- Orlando Borrego, goeie vriend van Che's in Kuba, 1997 
Die voormalige Kubaanse leier Fidel Castro (wat saam met Che geveg het tydens die Kubaanse rewolusie) het verklaar dat Guevara ''n blom is wat voortydig van sy stam gesny is' wat 'die saad van die sosiale gewete in Latyns -Amerika en die wêreld gesaai het'.  Hy het ook opgemerk dat Che se "stralende blik van 'n profeet 'n simbool geword het vir al die armes"  en dat "hy vandag op elke plek is, waar daar ookal 'n regverdige rede is om te verdedig." 
Die voormalige president van Venezuela, Hugo Chávez, het verskeie simboliese dade van solidariteit met Guevara uitgevoer, waaronder die aanlê van 'n krans ter herdenking van die 40ste herdenking van sy dood in sy Mausoleum, die benoeming van 'n staatsgesteunde program vir volwassenesonderwys "Misión Che Guevara", en die toekenning van dokters van die Venezolaanse openbare gesondheidstelsel 'n salarisverhoging van 60 persent ter ere van Che, 'n dokter. 
Nadat hy in 2006 president van Bolivia gewen het, installeer Evo Morales 'n portret van Che Guevara gemaak van koka -blare in die presidensiële paleis.  By 'n seremonie die volgende jaar ter viering van die 40ste herdenking van sy teregstelling, verklaar Morales "die ideale en optrede van bevelvoerder Ernesto Guevara is voorbeelde vir diegene wat gelykheid en geregtigheid verdedig. Ons is humaniste en volgelinge van die voorbeeld van Guevara." 
In Oktober 2007 het die Ierse Republikeine in Derry, Noord-Ierland en Sinn Féin 'n naweekviering gereël oor die 'lewe en nalatenskap' van die Iers-Argentynse Che Guevara. Die naweek was talle geleenthede, waaronder 'n vergadering oor die bevryding van die "Cuban Five" en 'n jeugbespreking in Pilots Row, terwyl dit afgesluit is met die onthulling van 'n nuwe Che Guevara -muurskildery in die Bogside. 
Op 9 November 2007 het die Britse Laerhuis 'n vroeë mosie gehou wat deur John McDonnell voorgestel is en onderteken is deur 27 ander parlementslede wat lui: 'Hierdie Huis merk op dat 9 Oktober die 40ste herdenking van die moord op Ernesto Che Guevara in Bolivia neem verder kennis van die inspirasie wat Che Guevara aan nasionale bevrydingsbewegings en miljoene sosialiste regoor die wêreld gebring het en is van mening dat die volgehoue ​​sosiale winste van die Kubaanse revolusie en die regering van Evo Morales in Bolivia hulde bring aan sy nalatenskap. " 
Na 'n privaat vertoning van Steven Soderbergh se biografiese film van 2008 Che, Het die Britse politikus George Galloway gesê dat "niemand meer lewendig kon wees nie - sy beeld, sy voorbeeld, sy gees is in die buiteland in elke stryd regoor die wêreld." Galloway het sy lof geëindig deur te sê dat "Guevara 'n goedheid uit die foto's straal, met die mag om miljoene vir ewig te beweeg." 
In September 2009 besoek die Kroaties president, Stjepan Mesić, 'n krans op die graf van Che se graf in Santa Clara, Kuba. Daarna het president Mesic na Guevara verwys as ''n simbool van stryd en 'n voorbeeld vir jongmense wat 'n beter en meer regverdige samelewing wou hê', voordat hy opgemerk het dat 'Che Guevara se ideale die grense van Latyns -Amerika oorskry het, 'n voorbeeld geword vir almal wat droom oor 'n beter wêreld. " 
"Dit is asof hy lewe en saam met ons, soos 'n vriend. Hy is vir ons 'n maagd Maria. Ons sê: 'Che, help ons met ons werk of met hierdie plant', en dit gaan altyd goed."
Die onwaarskynlike transformasie van Che Guevara in 'n 'geheiligde' figuur het onmiddellik na sy teregstelling begin. Susana Osinaga, die verpleegster wat die lyk van Guevara skoongemaak het na sy teregstelling, het daaraan herinner dat die inwoners 'n ongelooflike fisiese ooreenkoms met die gewilde artistieke voorstellings van Jesus sien. Volgens Osinaga, "was hy net soos 'n Christus, met sy sterk oë, sy baard, sy lang hare", en het bygevoeg dat hy volgens haar 'baie wonderbaarlik' was.  Jon Lee Anderson, skrywer van Che Guevara: 'n revolusionêre lewe, merk op hoe onder die nonne van die hospitaal, en 'n aantal Vallegrande -vroue, die indruk dat Guevara 'n buitengewone ooreenkoms met Jesus Christus gehad het vinnig versprei het, wat daartoe gelei het dat hulle op 'n sluipende manier klompe van sy lang hare kon afsny en dit vir geluk kon bewaar.  Jorge G. Castañeda, skrywer van Compañero: Die lewe en dood van Che Guevara, besef dat "die Christus-agtige beeld die oorhand gekry het" en verklaar dat dit lyk asof die dooie Guevara sy moordenaars aanskou en hulle vergewe, en aan die wêreld verkondig dat hy wat vir 'n idee sterf nie te veel ly nie. " 
Elf dae na die teregstelling van Guevara het die joernalis I. F. Stone (wat self 'n onderhoud met Guevara gevoer het) die vergelyking getref deur op te let dat "met sy krullerige rooierige baard, lyk hy soos 'n kruising tussen 'n faun en 'n Sondagskoolafdruk van Jesus."  Die opmerking is gevolg deur die Duitse kunstenaar en dramaturg Peter Weiss se opmerking dat die nadoodse beelde van Guevara lyk soos 'n Christus wat van die kruis afgehaal is.  Che se laaste oomblikke en die verband met Christelike ikonografie is ook opgemerk deur David Kunzle, skrywer van die boek Che Guevara: ikoon, mite en boodskap, wat die laaste foto van Guevara lewendig, met sy hande gebind, na 'n "Ecce Homo" analiseer. 
In Augustus 1968 het die Franse intellektuele Régis Debray, wat in Bolivia gevange geneem is terwyl hy by Che Guevara gewoon het, 'n onderhoud in die gevangenis gehou, waar hy ook die vergelyking getref het. Volgens Debray was Che ('n ateïs) ''n mistikus sonder 'n transendente geloof, 'n heilige sonder 'n God'. Debray het verder aan die onderhoudvoerder Marlene Nadle van Ramparts Magazine gesê dat "Che 'n moderne Christus was, maar ek dink hy het 'n baie harder passie gely. Die Christus van 2 000 jaar gelede sterf van aangesig tot aangesig met sy God. Maar Che weet dat daar geen God nie en dat daar na sy dood niks oorbly nie. " 
Sedert die 30ste herdenking van Che se dood, toe Westerse verslaggewers na Bolivia terugkeer om oor herdenkings verslag te doen, het hulle agtergekom dat Che Guevara deur die plaaslike Boliviaanse campesino's getransformeer en "heilig verklaar" is. Hy was nie meer die oproer van die guerrilla nie, maar hy is nou beskou as 'n 'heilige' deur die inwoners wat na hom verwys het as 'San Ernesto de La Higuera' (Saint Ernesto van La Higuera).  Saam met sy "Sainthood" het gebede gekom vir gunste en legendes van sy spook wat nog in die omgewing loop.  Dit het gelei tot die ontwikkeling van die film van 2006 San Ernesto de la Higuera vervaardig deur Isabel Santos, wat die beste kort dokumentêr op die 5de Internasionale Filmfees vir Menseregte gewen het. 
Toe die 40ste herdenking van Che se teregstelling in 2007 nader kom, het joernaliste teruggekom om te ontdek dat daar in Bolivia beelde van Che nou langs beelde van Jesus, die Maagd Maria en pous Johannes Paulus II hang.  Boonop het die rubriekskrywer Christopher Roper opgemerk dat "in Bolivia die Che se vermoorde lyk nou met Johannes die Doper vergelyk word  terwyl Reuters berig dat Che se gesig in baie huise om muurruimte meeding met 'n magdom heiliges van die Katolieke Kerk.  'n Nuwe legende het ook bekend geword toe die Los Angeles Times het berig dat sommige plattelandse kampeerders nou geglo het dat as jy Che Guevara se naam in die lug fluister of 'n kers vir hom aansteek, jy jou verlore bok of koei sal vind. 
'N Hele paar plaaslike kampioene het opgeteken by joernaliste Die voog ook oor hierdie verskynsel. Melanio Moscoso, van La Higuera, het gesê "ons bid tot hom, ons is so trots dat hy hier in La Higuera gesterf het, vir ons veg. Ons voel hom so naby",  terwyl Freddy Vallejos, van Vallegrande, "ons het 'n geloof, vertroue in Che. As ek gaan slaap en as ek wakker word, bid ek eers tot God en dan bid ek tot Che - en dan is alles reg. Che se teenwoordigheid hier is 'n positiewe krag. in my vel, ek glo dat hy altyd, ten alle tye, na ons kyk. "  Remi Calzadilla, 'n inwoner van Pucara, beweer dat die gebed tot Che hom gehelp het om weer te loop, en voeg by dat "elke keer as ek met Che praat, voel ek 'n sterk krag in my." 
Die wasgoed waar die lyk van Guevara aan die pers in die wêreld in Vallegrande vertoon is, is nou ook 'n pelgrimstog, met honderde persoonlike boodskappe wat deur bewonderende besoekers in die omliggende mure getranskribeer en ingekerf is. In groot letters bokant die tafel waar Che se lyk ooit gelê het, lui 'n gravure nou: "Niemand sterf so lank as wat hy onthou word nie."
Buite Bolivia Redigeer
"Die ooreenkoms met aspekte van Christus se lewe op aarde kan maklik in die lewe van Che opgespoor word. Beide was dokters - Christus as wonderwerker, Che as die opgeleide geneesheer, en was as sodanig aktief, selfs of veral as hulle veg, Beide mans was veral besorg oor melaatsheid, die siekte van neerslagtiges en uitgeworpenes, soos Die motorfietsdagboeke (boeke en film) het ons herinner in die geval van Che. Net soos Che was Jesus 'n egalitaris, 'n kommunis wat min besit en alles deel, en sy dissipels is genooi om alles in gemeen te hou. Albei was streng dissiplineerders wat daarop aangedring het dat individue gesinne, vriende en voorregte agterlaat om by hulle aan te sluit, troos en, indien nodig, hul eie lewens op te offer. "
Die Kerk van Engeland het in 1999 'n paar onenigheid veroorsaak toe hulle Jesus se vergelykings met Che Guevara getrek het op 'n rooi en swart plakkaat met die titel "Che Jesus", wat die slagspreuk gedra het: "Sagmoedig. Mild. Asof. Ontdek die ware Jesus."  In reaksie op die omstredenheid het dominee Peter Owens-Jones van die Church Advertising Network (CAN) wat die advertensie ontwerp het gesê: "Ons sê nie dat Jesus kommunisties was nie, maar dat hy revolusionêr was. Ons benut die beeld van revolusie, nie die beeld van Che Guevara nie. " 
Che Guevara verskyn as die Christusfiguur in 'n muurskildery "Die Laaste Avondmaal van Chicano Heroes" in die Latino -slaapsaal van die Stanford -universiteit (Casa Zapata). 
Akteur Benicio del Toro wat Guevara gespeel het in die biografiese film van 2008 Che, vergelyk die guerrillaleier met Jesus Christus en sê: "Ek dink Che het deursettingsvermoë en sedelikheid. om die underdog te wees en teen onreg te veg en op te staan ​​vir die vergete, het hom so hard beweeg. Soort soos Jesus, op 'n manier - net Jesus sou draai die ander wang. Che wil nie. " 
"Vloek van Che" wysig
Baie van die plattelandse kampeerders in die klein Boliviaanse dorpie Vallegrande, waar antropoloë in 1997 Che se oorskot gekry het, glo vas dat daar 'n "vloek van Che" bestaan.  Hierdie oortuiging bestaan ​​omdat ses van die Boliviaanse politici en militêre offisiere wat verantwoordelikheid vir die dood van Guevara deel, sedertdien 'n gewelddadige dood gesterf het. Hulle is vermoor, het in ongelukke gesterf, of in die geval van die Boliviaanse president René Barrientos is dood in 'n helikopterongeluk. Daarbenewens het generaal Gary Prado, wat Guevara gearresteer het, verlam geraak nadat 'n skoot afgegaan het van 'n geweer wat hy hanteer en sy ruggraat getref het. 
"Ek sien 'n direkte verband tussen Che se liefde vir rugby en ons liefde vir rugby en sy begeerte om verandering te sien en ons begeerte om te sien verander. Natuurlik het sy kruistog behels die omverwerping van korrupte regering, die verandering van die samelewing en gevegte tot die dood. bewys dat ons waardige rugbyspelers is wat verdien om gelyk behandel te word.
Tydens 'n wedstryd het die sokkerspeler Cristiano Lucarelli 'n doel vir die Italiaanse nasionale sokkerspan aangeteken en sy Azzurri-hemp uitgetrek om 'n t-hemp met die beeld van Che Guevara te onthul. Die stap het hom sterk vereenselwig met sy destydse gunsteling en nou huidige span Livorno, wie se ondersteuners die linkerkantse toebehore by wedstryde uitspook om die stad se lang tradisie van sosialisme te vier. 
Die bokskampioen Floyd Mayweather Jr. het tydens 'n aflewering van sy 2009 HBO-reeks 'n Che-hemp gedra Mayweather – Marquez 24/7".
Die Hapoel Tel Aviv Football Club, wat beskou word as die "standaarddraer van die Israeliese linkses", gebruik die beeld van Che Guevara op verskillende maniere. By tuiswedstryde rol ondersteuners baniere af met die gesig van Che Guevara. 
Aanhangers van Celtic F.C. in Glasgow, 'n span wat sterk verband hou met die Ierse Republikanisme, gebruik Che Guevara se beeld op 'n aantal maniere, veral op vlae. Daar word gereeld verwys na Che Guevara se Ierse afkoms. In 2008 het die Black County Celtic Supporters Club bekend gestaan ​​as die Black Country Che Guevara Celtic Supporters Club. 
"Met die onlangse en euforiese globalisering heers die beeld van Che as 'n aktivistiese ikoon onder baie mense in die Westerse wêreld. Binne die inheemse Zapatistas in Chiapas pas die beeld van Che in by die van Christus, Maagd Maria, vragmotorbestuurders, vendettas, merkers, kommersialiste, gewilde musikante en gangsters van Mexiko en ander lande. Hierdie mense dra hom as 'n aksent op hul klere en plakkers op hul voertuie, asof die beeld steeds sy primitiewe onskuld behou. "
Bolivia beskik oor 'n 'Che Guevara -roete' onder toesig van Care Bolivia en die Boliviaanse ministerie van toerisme. Die roete loop van die Boliviaanse stad Santa Cruz de la Sierra, via die Inca -terrein van Samaipata, na die dorpe Vallegrande en La Higuera (die 'heilige graal' vir Che -pelgrims). Met die toer kan besoekers reis net soos Che en sy kamerade-per muil of te voet deur rotsagtige beboste terrein-of in vierwielaangedrewe voertuie langs onverharde paaie. Die roete besoek plekke van historiese belang, waaronder die plek van Che se guerrillakamp, ​​die skool waar hy na 11 maande as guerrilla gevange geneem en vermoor is, en sy voormalige graf. Besoekers kan ook plaaslike mense ontmoet wat met Guevara ontmoet of gereis het. 
Kuba bied ook 'n '14 dae lange 'Che Guevara-toer' aan (gereël in samewerking met die Ernesto Che Guevara-sentrum in Havana)-waarmee reisigers die historiese voetspore van Che Guevara kan volg in sy guerrillastryd om die Kubaanse diktator Fulgencio Batista te verdryf.
Journey Latin America bied 'n begeleide motorfietsdagboeke van drie weke van Buenos Aires na Lima aan. Die onderneming bied ook ritte op maat aan op enige van die plekke langs die Guevara-Granado-roete.
Die Cuevas de los Portales (Portales Caverns) Grotte, geleë in die Guira Nasionale Park in die mees westelike provinsie Pinar del Río van Kuba, beskik oor die hoofkwartier van Guevara tydens die Kubaanse missielkrisis in 1962. Sy oorspronklike tafel, stoele en ysterbed bly steeds in die grot, wat oop is vir besoekers. 
Monumente en gedenktekens Redigeer
"Guevara is oral. Hy word wedergebore. En deesdae het hy gewen. Jy sal sien."
Gemiddeld maak ongeveer 800 internasionale besoekers elke dag die rit na Che Guevara se mausoleum in Santa Clara, Kuba. Die terrein, wat 'n bronsbeeld van Guevara van 22 voet lank bevat, bevat ook sy oorskot, 'n museum van sy prestasies en 'n ewige vlam ter ere van sy nagedagtenis. 
In Venezuela, langs die Andes-bergweg naby die stad Mérida, word 'n glasplaat van 8 voet met die beeld van Guevara naby die top van El Aguila-piek opgerig. Guevara het die plek in 1952 besoek tydens sy reise deur Suid -Amerika, wat hy in sy dagboek opgeteken het. , die stad van Che se geboorte, het 'n Ernesto "Che" Guevara -plein. Die middelpunt is 'n 13-voet brons "Monument to Che" -beeld van Guevara, gegiet uit duisende geskenkte en gesmelte sleutels. 
In Alta Gracia, Argentinië, is die huis waar Guevara 'n deel van sy kinderjare en tienerjare gewoon het, in 1997 omskep in 'n museum. Met die titel "Villa Nidia" bevat die museum 'n beeldhouwerk van 'n jong Ernesto op 12 -jarige ouderdom, tesame met 'n boom in die agterplaas wat in Oktober 2002 uit Kuba ingebring is op die 35ste herdenking van Che se dood. 
Die Boliviaanse stad La Higuera (waar Che tereggestel is) huisves 'n standbeeld van Guevara , net soos die busterminal in El Alto, Bolivia, met 'n metaalskroot van 23 voet van sy gelykenis. 
Die Jintai Museum -park in Beijing, China (waar Guevara in 1960 die voorsitter Mao Zedong besoek het), huisves 'n beeldhouwerk van Che, ontwerp deur die Chinese kunstenaar Yuan Xikun. 
'N Park langs die Donau-rivier in Wene, Oostenryk, het 'n 28-duim bronsborsbeeld van 'n bebaarde Che in sy' handelsmerk'-baret. By die onthulling in 2008 verklaar die stad se sosiaal -demokratiese burgemeester, Michael Haeupl, die standbeeld "'n simbool van Wene se voorneme om armoede uit te wis." 
In die outonome gemeenskap van Oleiros, Galicië, is 'n tien meter hoë omtrek van Guevara se gesig gemaak deur die Kubaanse kunstenaar Juan Quintani. Die burgemeester van Oleiros, Angel García Seoane, het die 2008 -projek bevorder om "Che en al die revolusionêre van die wêreld te eer". 
Toe Che Guevara op 7 Augustus 1959 die Yahala Kele -rubberlandgoed in Horana, Sri Lanka, besoek het as deel van 'n Kubaanse staatsbesoek om rubberplantmetodes te bestudeer, het hy 'n mahonieboom geplant. Vyftig jaar later in 2009 staan ​​die nou groot boom nog, saam met 'n klein gedenkteken by 'n aangrensende bungalow wat Guevara se besoek ten toon stel. Opsigter Dingiri Mahattaya, wat Che tydens die besoek as 'n jong tiener ontmoet het, het in 2009 opgemerk dat "dit die enigste boom in die wêreld is wat deur Che Guevara geplant is." 
In 2009 het die Suid -Afrikaanse stad Durban, wat Moore Road (ter ere van die Britse generaal sir John Moore in die koloniale era) herdoop het tot Che Guevara Road, ter ere van die rewolusionêr.  Dit is gevolg deur 'n standbeeld  van Guevara wat by die galery van "bevrydingstrydhelde" by die Freedom Park van Pretoria gevoeg is. 
In Algiers, Algerië, dra die hoofweg langs die see die naam Che Guevara. Che besoek die hoofstad verskeie kere in die sestigerjare toe Algerië 'n simbool was vir Afrika -bevrydingsbewegings na die onafhanklikheidsoorlog van Frankryk, en volgens die Latyns -Amerikaanse Herald Tribune, die guerrillaleier "is baie geliefd onder en bekend by Algeriërs." 
Gael García Bernal (speel Che in Die motorfietsdagboeke): "Hoe sou Ernesto voel oor sy gesig oor die hele wêreld op 'n T-hemp?"
Alberto Granado (reismaat van Che wat hom vergesel het): "Wel, as ek hom ken, dink ek dat hy nie sou omgee nie, veral as dit 'n meisie was." 
Op 15 Mei 1960 neem Che Guevara deel aan die bekroonde skrywer Ernest Hemingway tydens die "Hemingway Fishing Contest" in Havana, Kuba. Die wenner van die kompetisie was mede -bootmaat Fidel Castro. 
In Oktober 2007 het die voormalige agent van die Central Intelligence Agency, Gustavo Villoldo, 'n slot Che Guevara se hare vir $ 119,500 aan Bill Butler opgeveil. Die koper beskryf Guevara as 'een van die grootste rewolusionêres van die 20ste eeu', en is dus van voorneme om die 3-duim-koffer in sy boekwinkel Butler & amp Sons in Rosenberg, Texas, te vertoon. 
Op 14 Desember 2008 gooi die Irakse joernalis Muntadhar al-Zeidi albei sy skoene na president George W. Bush, as 'n "daad van verset" tydens 'n perskonferensie in Bagdad. Toe verslaggewers sy eenslaapkamerwoonstel in die weste van Bagdad besoek, vind hulle die huis versier met 'n plakkaat Che Guevara, wat volgens Die Associated Press "word wyd in die Midde -Ooste gelewer." 
Die voormalige president van Pakistan, Pervez Musharraf, besit 'n Duitse herdershond met die naam 'Che' ter ere van die rewolusionêr. 
By die Groundhog Day -vieringe in 2009 het die grondhog "Staten Island Chuck" die vinger van die burgemeester van New York, Michael Bloomberg, gebyt. As gevolg hiervan het die Brooklyn -entrepreneur Devery Doleman begin om hemde te verkoop waarin Chuck 'in opstand kom teen die burgemeester van die plutokraat', terwyl hy 'n Che Guevara -baret aangetrek het. Skepper Doleman, het die byt as 'n voor die hand liggende metafoor verklaar, terwyl hy besluit het "Bloomberg gee slegs om ryk mense. Hy is die Marie Antoinette van burgemeesters." 
Uit protes om die Shea-stadion vir die nuutgeboude Citi Field te verloor, het twee New York Mets-aanhangers Dave Croatto en Ryan Flanders 'Viva Shea' t-hemde geskep. Die fonetiese woordspeel -geïnspireerde hemp bevat Che Guevara in blou oor 'n oranje agtergrond (Met se kleure) en bo -op Guevara se kop is 'n NY Mets -baseballhoed. 
In April 2009 kom Raymond Scott, 'n 52-jarige Britse boekhandelaar wat daarvan beskuldig word dat hy die eerste uitgawe van William Shakespeare se werke in 1623 van die Durham-universiteit in 1998 gesteel het, aangeklee as Che Guevara in die landdroshof in Consett. 
'N Dokumentêr oor die Chileense LGBT -aktivis Victor Hugo Robles is tydens die Sundance -filmfees in 2009 vertoon met die titel El Che De Los Gays (The Che of the Gays). Robles, met die bynaam "Che of the Gays", het die nom-de-guerre aangeneem terwyl hy 'n universiteitstudent was tydens die onderdrukking van homoseksuele onder Augusto Pinochet. As deel van sy klere verf hy sy lippe "vuurrooi", terwyl hy 'n swart baret met 'n Che-agtige ster op die baret aantrek (vervang deur 'n seester om sy self beskryfde "vroulikheid" te simboliseer). In die beskrywing van die redenasie het Robles opgemerk dat "ek Che gekies het omdat hy die uiteindelike metafoor van 'n kontemporêre revolusionêr is." 
Die Universiteit van Texas bied 'n kursus met die titel "Che Guevara's Latin America" ​​aan, waarin studente twee van Guevara se reisdagboeke en sy memoires van die Kubaanse rewolusionêre oorlog lees. Die doel van die kursus is om studente die 'skielike herlewing van Che se beeld in popkultuur regoor die wêreld' te laat ontleed, Che se eie persoonlike waarnemings te bestudeer en klasverhoudinge te ondersoek in die lande wat in Che se memoires genoem word (Argentinië, Chili, Bolivia, Peru , Guatemala en Mexiko). 
As 'n daad van internasionale solidariteit het Kuba 'n groep mediese dokters in 2007 na die nasie Nicaragua versprei. Teen die begin van 2009 het die eenheid genaamd die "Ernesto Che Guevara Brigade" erkenning gekry vir die behandeling van 1,764,000 mense, wat 363 lewens gered het, en werk op 3.893 pasiënte.  ​​Daar is ook 'n Kubaanse "Che Guevara Medical Brigade" in Haïti, saamgestel uit 575 dokters en gesondheidswerkers. 
Daar is diegene, beide ondersteuners en afvalliges wat beswaar maak teen die massale verspreiding van Che se beeld in die populêre en teenkultuur. Sy teenstanders hou nie van die wydverspreide beeldende verspreiding van iemand wat hulle as 'n 'moordenaar' beskou nie, maar is ook verheug oor die teenstrydigheid en/of ironie van 'n marxis wat as 'n kapitalistiese handelsware gebruik word. Omgekeerd maak sommige Che -ondersteuners beswaar daarteen dat sy beeld gekodifiseer of verminder word deur die gebruik daarvan in die populêre kultuur, en is dit jammer vir die ondernemingsondernemings wat voordeel trek uit en/of sy erfenis benut, en beskou bemarking as 'n duidelike konflik met die persoonlike ideologie van Guevara.
Ongeag die uiteenlopende sentimente, meen Jonathan Green, direkteur van die UCR/Museum of Photography, dat die invloed van Che se simboliek nie kan ontkom nie, en sê dat "ons nie kan wegkom van die konteks van Che Guevara, of ons nou van hom hou of hom haat nie, of ons hom 'n revolusionêr of 'n slagter genoem het. Die feit dat hy geleef en gesterf het vir die idees waarin hy geglo het, dring voortdurend deur in die beeld. " 
Vanuit 'n anti-Che-perspektief Redigeer
"Die kultus van Ernesto Che Guevara is 'n episode in die morele gevoelloosheid van ons tyd. Che was 'n totalitêre. Hy het niks anders as 'n ramp bereik nie. Die hedendaagse kultus van Che-die t-hemde, die tralies, die plakkate-het geslaag deur hierdie verskriklike werklikheid te verbloem. "
Die Mexikaanse skrywer Rogelio Villareal het opgemerk hoe "die beroemde beeld nie deur almal vereer word nie. Dit is ook oor die hele wêreld verouder, gelag, geparodieer, beledig en verdraai."  Konserwatiewe Mark Falcoff het opgemerk dat Guevara "'n kulturele ikoon" is, nie as gevolg van "sy voorbeeld vir arm lande" nie, maar as gevolg van "sy vermoë om empatie uit te lok by die bedorwe jeug van die welvarende Weste."  Historikus Robert Conquest, van die Hoover Institution, het na sulke 'empatie' en aanhelling onder die jongmense verwys as die 'ongelukkige verdrukking' van 'adolessente revolusionêre romantiek'.  Sean O'Hagan van Die waarnemer beweer dat die aantrekkingskrag op so 'n empatie van oppervlakkigheid is, en opgemerk dat "as Che nie so mooi gebore was nie, sou hy nie 'n mitiese revolusionêr wees nie."  Na die mening van Ana Menéndez, skrywer van die roman Lief vir Che, die fassinasie met Che is nie by die man nie, maar op die foto.  Terwyl sy hom erken as 'n 'groot idealis', meen Menéndez dat daar 'n 'feilbaarheid van geheue' is, wat baie lei tot 'glans oor die feit dat hy ook 'n wrede man was, die hoof van 'n vuurpeloton in die openingsdae van die rewolusie. "  Menéndez teoretiseer dat sulke onaangename aspekte verlig word op die manier waarop 'n mens die gebreke van iemand oorskry as hy verlief is.  Jazzmusikant Paquito D'Rivera, self 'n Kubaanse ballingskap wat van die eiland gevlug het na 'n inloop met Guevara, het die positiewe uitbeelding van Che deur musikante soos Santana gekritiseer deur op te let op die streng sensuur van musiek wat destyds geag word 'immoreel' en 'imperialisties' deur die Kubaanse regering.  Ter ere van sulke teenstrydighede, het Patrick Symmes, skrywer van Chasing Che: 'n motorfietsreis op soek na die Guevara -legende, het veronderstel dat "hoe meer tyd verbygaan, hoe chicer en chicer Che word, want hoe minder staan ​​hy vir enigiets."  Die museumdirekteur van Barcelona, ​​Ivan de la Nuez, in die dokumentêr van 2008 "Chevolution"beskryf die algehele verskynsels deur op te let dat" Kapitalisme alles verslind - selfs sy grootste vyande. "
Vanuit 'n pro-Che-perspektief Redigeer
"Gedurende die leeftyd van groot revolusionêre het die onderdrukkende klasse hulle voortdurend opgejaag, hul teorieë ontvang met die wreedste kwaadwilligheid, die woedendste haat en die gewetenloosste veldtogte van leuens en laster. Na hul dood word gepoog om dit in onskadelik te omskep. ikone, om hulle te kanoniseer, om so te sê, en hul name tot 'n sekere mate te heilig vir die 'troos' van die onderdrukte klasse en met die doel om laasgenoemde te bedrieg, terwyl hulle tegelykertyd die revolusionêre teorie van die inhoud beroof, sy revolusionêre voorsprong afstomp en vulgariseer. "
Die professor in die Latyns -Amerikaanse hertog, Ariel Dorfman, veronderstel dat Che 'gemaklik in 'n simbool van rebellie' oorgedra is, juis omdat die maghebbers hom nie meer as gevaarlik beskou nie.  Dorfman vermoed dat die poging om Che te ondermyn 'n terugslag kan hê, met die gevolg dat 3 miljard mense nou van minder as $ 2 per dag leef en dus "die magtiges van die aarde moet ag slaan: diep binne -in die T -hemp waar ons hom probeer vang het , die oë van Che Guevara brand steeds van ongeduld. "  Direkteur Jonathan Green, wat 'n soortgelyke sentiment uitdruk, erken dat 'Che in sy graf omdraai' vanweë die kommersialisering volgens Green, en dat Che se gesig ook 'n 'Trojaanse perd' van kapitalistiese bemarking kan wees, deur homself in te sluit oor pop -ikonografie. In sy voorbeeld skep korporasies in hul desperate strewe om goedere te verkoop, waarnemers die geleentheid om die 'logo' te sien en te vra 'wie was die man?'  Trisha Ziff, kurator van Che! Revolusie en handel is van mening dat, ongeag die "postmoderne" verspreiding, u Che nie van "radikale idees en verandering" kan distansieer nie, en u kan dit ook nie beheer nie. Volgens Ziff, ondanks die eindelose verskeidenheid handelsware, sal die simbool van Che steeds gedra word en weerklank vind.  Die kritiese pedagogiese teoretikus Peter McLaren teoretiseer dat die Amerikaanse kapitalisme verantwoordelik is vir die Che -verskynsel, en verklaar dat "die Verenigde State 'n verleidelike manier het om alles wat hulle nie kan verslaan nie, in 'n swakker weergawe van homself op te neem. , net soos die proses om die sterkte en doeltreffendheid van 'n virus te verdun deur die skep van 'n entstof. "  Neo-marxistiese en kritiese teoretikus Herbert Marcuse het aangevoer dat daar in die hedendaagse kapitalistiese wêreld nie so 'n koöperasie kan ontkom nie, teoreties dat ons 'eendimensioneel' gemaak word deur kapitalisme se eensydige oriëntasie op hebsug en groei.  Skrywer Susan Sontag het gepraat oor die moontlike positiewe gevolge van die gebruik van Che as 'n simbool en stel:
'Ek minag nie die impak van Che as 'n romantiese beeld nie, veral onder pas geradikaliseerde jeugdiges in die Verenigde State en Wes -Europa, as die glans van Che se persoon, die heldhaftigheid van sy lewe en die patos van sy dood nuttig is jongmense om hul ontevredenheid oor die lewenswyse van die Amerikaanse imperialisme te versterk en die ontwikkeling van 'n revolusionêre bewussyn te bevorder, des te beter. " 
சே என்பது வியப்புச்சொல் ஆகும். இச்சொல்லை அர்சென்டீனர்கள், குவேரனி இந்தியர்களிடமிருந்து பழகினர் என்று கருதப்படுகிறது. ்விந்தியர், எனது என்ற பொருளில் பயன்படுத்துவர் என்று மானுடவியல் அறிஞர் கூறுவர். ஆனால், தென்னமரிக்கப் பாம்பாஸ் புல்வெளியினருக்கு வியப்பு, மகிழ்ச்சி, வருத்தம், நாணயம், அட்சேபம், அங்கீகாரம் போன்ற பல மனித வுகளை்வுகளை வெளிப்படுத்தும் சொல்லாக அமைகிறது. இடத்திற்கு ஏற்பவும், ஒலிப்புக்கு ஏற்றவாறும் அச்சொல் பயனாகிறது. இச்சொல்லின் மீதுள்ள பற்றால், கியூபா புரட்சியாளர்கள், 'சே' என்று செல்லமாக அழைத்தனர். பெற்றோர், அவரை 'டேட்டி' என்று செல்லமாக அழைப்பர்.
குவேரா குவேரா 1928 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 14 ஆம் நாள் அர்கெந்தீனாவில் உள்ள ரொசாரியோ என்னும் இடத்தில் பிறந்தார். இசுபானிய, பாஸ்க்கு, ஐரிசிய மரபுவழிகளைக் கொண்ட ஒரு குடும்பத்தில் ஐந்து பிள்ளைகளில் இவர் மூத்தவர். இவரது குடும்பம் இடதுசாரி சார்பான குடும்பமாக இருந்ததால் மிக இளம் வயதிலேயே அரசியல் தொடர்பான பரந்த நோக்கு இவருக்குக் கிடைத்தது. இவரது தந்தை, சோசலிசத்தினதும், ஜுவான் பெரோனினதும் ஆதரவாளராக இருந்தார். இதனால், ஸ்பானிய உள்நாட்டுப் போரில் ஈடுபட்ட குடியரசு வாதிகள் வீட் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வருவதுண்டு. இது சோசலிசம் பற்றிய இவரது கருத்துக்களுக்கு வழிகாட்டியது.
வாழ்க்கை முழுவதும் இவரைப் பாதித்த ஆஸ்மா நோய் இவருக்கு இருந்தும் இவர் ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீரராக விளங்கினார். த் ஒரு சிறந்த "ரக்பி" விளையாட்டு வீரர். இவரை தாக்குதல் பாணி விளையாட்டு காரணமாக இவரை "பூசெர்" என்னும் பட்டப் பெயர் இட்டு அழைத்தனர். அத்துடன், மிக அரிதாகவே இவர் குளிப்பதால், இவருக்கு "பன்றி" என்னும் பொருளுடைய கோ்கோ என்ற பட்டப்பெயரும் உண்டு.
தந்தையிடமிருந்து சதுரங்கம் விளையாடப் பழகிய சே சே 12் உள்ளூர் சுற்றுப் போட்டிகளிலும் கலந்து கொண்டுள்ளார்.வளர்ந்த பின்பும், பின்னர் வாழ்நாள் முழுவதும் இவர் கவிதைகளின் மீது ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். நெரூடா, கீட்ஸ், மாச்சாடோ, லோர்க்கா, மிஸ்ட்ரல், வலேஜோ, வைட்மன் ஆகியோரது ஆக்கங்கள் மீது இவருக்குச் சிறப்பு ஆர்வம் இருந்தது.
் வீட்டில் 3000 நூல்களுக்கு மேல் இருந்தன. நூல்களை வாசிப்பதில் அவருக்கு இருந்த ஆர்வத்துக்கு இது ஒரு காரணம் எனலாம். இவற்றுள், மார்க்ஸ், போல்க்னர், கைடே, சல்காரி, வேர்னே போன்றவர்கள் எழுதிய நூல்களில் அவருக்குச் சிறப்பான ஆர்வம் இருந்தது. இவை தவிர நேரு, காப்கா, காமுஸ், லெனின் போன்றவர்களது நூல்களையும், பிரான்ஸ், ஏங்கெல்ஸ், வெல்ஸ், புரொஸ்ட் ஆகியோருடைய நூல்களையும் அவர் விரும்பி வாசித்தார்.
அவரது வயது அதிகரித்த போது, ​​அவருக்கு இலத்தீன் அமெரிக்க எழுத்தாளர்களான குயிரோகா, அலெக்ரியா, இக்காசா, டாரியோ, ஆஸ்டூரியாஸ் போன்றோருடைய ஆக்கங்களின் பால் ஈடுபாடு ஏற்பட்டது. செல்வாக்கு மிக்க தனி நபர்களின் கருத்துருக்கள், வரைவிலக்கணங்கள், மெய்யியற் கருத்துக்கள் போன்றவற்றை எழுதிவந்த குறிப்புப் புத்தகத்தில் இவர்களுடைய கருத்துக்களையும் அவர் குறித்து வந்தார். இவற்றுள், புத்தர், அரிஸ்ட்டாட்டில் என்போர் பற்றிய ஆய்வுக் குறிப்புக்கள், பேட்ரண்ட் ரஸ்ஸலின் அன்பு. சிக்மண்ட் பிராய்டின் ஆக்கங்களாலும் கவரப்பட்ட சே குவேரா, அவரைப் பல வேளைகளில் மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.
1948 ஆம் ஆண்டில் மருத்துவம் படிப்பதற்காக சேகுவேரா, புவனஸ் அயர்ஸ் பல்கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்தார். 195் 1951 ஆம் ஆண்டில் படிப்பில் இருந்து ஓராண்பு எடுத்பு கொண்துக கொண்பர ஆல்பர்ட்டோ கிரெனாடோவுடன் சேர்ந்து கொண்டு, ஈருருளியில் ஈருருளியில் தென்னமெரிக்கா முழுதும் பயணம் செய்தார். பெரு நாட்டில் அமேசான் ஆற்றங்கரையில் இருந்த தொழுநோயாளர் குடியேற்றம் ஒன்றில் சில வாரங்கள் தொண்டு செய்வது அவரது இப்பயணத்தின் இறுதி நோக்கமாக இருந்தது. Motor்பயணத்தின் போது அவர் எடுத்த குறிப்புக்களைப் பயன்படுத்தி "மோட்டார் ஈருருளிக் குறிப்புக்கள்" (The Motorcycle Diaries) என்னும் தலைப்பில் நூலொன்றை எழுதினார். இது பின்னர் நியூ யார்க் டைம்சின் அதிக விற்பனை கொண்ட நூலாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டது. பின்னர், 2004 ,், இதே பெயரில் எடுக்கப்பட்ட திரைப்படம்  விருதுகளையும் பெற்றது.
பரவலான வறுமை, அடக்குமுறை, வாக்குரிமை பறிப்பு என்பவற்றை இலத்தீன் அமெரிக்கா முழுதும்கண கண்டதினாலும் மார்றத் .்றத் வுகளுக்வுகளுக் வுகளுக்வுகளுக் வுகளுக்வுகளுக் பயணத்தின் முடிவில், இவர், இலத்தீன் அமெரிக்காவைத் தனித்தனி நாடுகளாகப் பார்க்காமல், ஒட்டு மொத்தமான கண்டம் தழுவிய விடுதலைப் போர் முறை தேவைப்படும் ஒரே பகுதியாகப் பார்த்தார். எல்லைகளற்ற ஹிஸ்பானிய அமெரிக்கா என்னும் சே குவேராவின் கருத்துரு அவரது பிற்காலப் புரட்சி நடவடிக்கைகளில் தெளிவாக வெளிப்பட்டது.து்ஜெண்டீனாவுக்குத் திரும்பிய து்பை து்து து்து து்டு ஜூன்டு ஜூன்மாதத மருத்துவ டிப்ளோமாப் பட்டம் பெற்றார்.
1953 ஜூலையில் மீண்டும் பயணமொன்றைத் தொடங்கிய சேகுவேரா, இம்முறை பொலீவியா, பெரு, ஈக்குவடோர், பனாமா, கொஸ்தாரிக்கா, நிக்கராகுவா, ஹொண்டூராஸ், எல் சல்வடோர் ஆகிய நாடுகளுக்குச் சென்றார். அதே ஆண்டு டிசம்பரில் சேகுவேரா குவாதமாலாவுக்குச் சென்றார். அங்கே மக்களாட்சி அடிப்படையில் தெரிவு செய்யப்பட்ட அரசாங்கம் ஒன்றுக்குத் தலைமை தாங்கிய குடியரசுத் தலைவர் ஜாக்கோபோ ஆர்பென் சீர்திருத்பெருந பெருந் lat பெருந்ட பெருந்ட்பெருந்ட்ட் உண்மையான புரட்சியாளனாக ஆவதற்குத் தேவையான அனுபவங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும் நோக்குடன் குவேரா, குவாத்தமாலாவிலேயே தங்கிவிட முடிவு செய்தார்.
குவாத்தாமாலா நகரில், சே குவேராவுக்கு ஹில்டா கடேயா அக்கொஸ்தா என்னும் பெண்ணின் பழக்கம் கிடைத்தது. American் பெரு நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு பொருளியலாளரும், இடதுசாரிச் புள்புள்ள அமெரிக்க மக்கள் புரட்சிகர கூட்டமைப்பு. இதனால் அவருக்கு அரசியல் மட்டத்தில் நல்ல தொடர்புகள் இருந்தன. இவர் ஆர்பென்சின் அரசாங்கத்தின் பல உயரதிகாரிகளைச் சேகுவேராவுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அத்துடன் பிடல் காஸ்ட்ரோவுடன் தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தவர்களும், கியூபாவைவிட்டு வெளியேறி வாழ்ந்துவந்தவர்களுமான தொடர்புகளும் சே குவேராவுக்குக் கிடைத்தன. இக் காலத்திலேயே "சே" என்னும் பெயர் இவருக்கு ஏற்பட்டது. "சே" என்பது நண்பர் அல்லது தோழர் என்னும் பொருள் கொண்ட ஆர்ஜெண்டீனச் சொல்லாகும்.
சில காலத்தின் பின்னர் சே குவேரா தன்னை பிடல் காஸ்ட்ரோவின் போராட்ட இயக்கத்தில் இணைத்துக்கொண்டார். 195்வியக்கம் 1959 இல் கியூபாவின் ஆட்சி அதிகாரத்தினைக் கைப்பற்றியது. அதன் பின்னர் கியூபாவின் மத்திய வங்கியின் தலைவராக ஆண்டுகள் அக்றினார். 1964 11்பர் 11 ம் தேதியன்று கியூபாவின் பிரதிநிதியாக ஐக்கிய நாடுகள் 19 வது பொது அமர்வில் உரையாற்றினார்.  பின்னர், கொங்கோ-கின்ஸாசா (தற்போது கொங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசு) மற்றும் பொலிவியா போன்ற நாடுகளின் சோசலிசப் போராட்ட வளர்ச்சிக்கு தனது்களிப்பினை அளிப்பதற்காக 1965 ஆம் ஆண்டில் கியூபாவில்இருந வெளியேறினார்து.
சே 1966 ம் ஆண்டின் கடைசிகளில் லாப்லாப் போரை வழி தும்தும் பொருட்டு உருகுவே நாட்டு போலி்போர்ட்டுடன் பொலிவியா நாட்டுக்குள் நுழைந்தார். பல காரணங்களால் பொலிவியா நாட்டைத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. அமெரிக்கா பொலிவியாவைவிட கரிப்பியன் பேசின் நாடுகளே தங்கள் பாதுகாப்பிற்கு பங்கம் விளைவிக்கக்கூடும் என்று நம்பியதும்,அதனால் அமெரிக்காவின் பார்வை பொலிவியா மீது்அவ தீர்க்கமாக விழவில்லை என்பதும் ஒரு காரணம். இரண்டாவதாக பொலிவியாவின் ஏழ்மையும் அங்கு நிலவிய சமூக மற்றும் பொருளாதார நிலைகளும் எந்நேரமும் அங்கு புரட்சி வெடிக்க சாதகமாக இருந்தது. மூன்றாவதாக பொலிவியா ஐந்து பிற நாடுகளுடன் தன் எல்லையை பகிர்ந்து கொண்டிருந்தது. பொலிவியாவில் கொரில்லாப் போராட்டம் வெற்றி பெறுமேயானால் அதை மற்ற நாடுகளுக்து நாடுகளுக்கும் பரவச் செய்துவிடலாம் என்று குவேரா நினைத்தது. .
பொலிவியாவில் சி.ஐ.ஏ மற்றும் அமெரிக்க சிறப்பு இராணுவத்தினது இராணுவ நடவடிக்கை ஒன்றின்போது சே கைது செய்யப்பட்டார். பொலிவிய இராணுவத்தினரால் வல்லெகிராண்டிற்கு அருகில் உள்ள லா என்னுமிடத்தில் கேரி ப்ராடோ சால்மோன் என்பவரின் தலைமையில்  9்டோபர் 9, 1967 இல் சே குவேரா லப்லப்பட்டார். சாட்சிகள் மற்றும் கொலையில் பங்குபற்றியவர்களிடமிருந்து்து தகவலின்படி, சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்படாமல் கொல்லப்பட்டது உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. கைதியாக அகப்பட்டு நின்ற நேரத்தில் கூட மரணத்தை வரவேற்றார். தன்னை கொல்ல வந்தவனைப் பார்த்தும் "ஒரு நிமிடம் பொறு நான் எழுந்து நிற்கிறேன் பிறகு என்னை சுடு" என்று கூறி எழுந்து நின்றிருக்கிறார். (காலில் அப்போது குண்டடி பட்டிருந்தது)
மரணத்தின்பின், சே குவேரா உலகிலுள்ள சோசலிச புரட்சி இயக்கங்களினால் மிகவும் மரியாதைக்குரியவராக கொண்டாடப்படுகிறார். நினோ டி குஸ்மான் என்ற அந்த அதிகாரி குவேராவை சுட்டுக் கொல்வதற்கு முன்பு அவனிடம்நீண நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்ததாகவும் அப்போது சே அவனுடைய மனக்குமுறலை வெளியிட்டதாகவும் கூறினார். தான் பெரு நாட்டில் புரட்சி செய்ய முடிவெடுத்ததாகவும் ஆனால் காஸ்ட்ரோ தான் தன்னை வற்புறுத்தி பொலிவிய நாட்டில் கலகம் விளைவிக்கக் கூறியதாகவும் சே குவேரா கூறியதாக தகவல் வெளியாயிற்று. மேலும சே சே குவேரா டின டின தன தன னுடைய னுடைய திருப திருப திருப திருப திருப பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார பார
Che Guevara se beeld is 'n gewilde ontwerp vir klere, so baie dat Che se gestalte bekend staan ​​as 'die gesig wat duisend T-hemde gelanseer het'.   Kommentators het opgemerk hoe die T-hemp gewild is onder jonger volwassenes, veral universiteitstudente wat aangetrokke is tot die opstandigheid wat met die ikoon verband hou. Richard Castle van die Brisbane Times wrang opgemerk dat "as jy in Brunswickstraat of Chapelstraat loop, dit maklik kan wees om te dink dat Che Guevara die enigste man onder 40 was wat nog nooit 'n Che Guevara-hemp gedra het nie".  Die onlangse gewildheid van Che-verwante mode word toegeskryf aan ekonomiese probleme, wat Che se boodskap aantrekliker maak. 
Die beeld op Che chic is gebaseer op die Guerrillero Heroico foto. Dit is onbekend wanneer die foto die eerste keer as 'n modeontwerp gebruik is,  hoewel dit die eerste keer 'n artistieke verwerking gegee het in 'n reeks plakkate van 1967 deur die Ierse kunstenaar Jim Fitzpatrick. 
Die gewildheid van die neiging word gekritiseer omdat dit Che se waargenome gebreke verkleineer en sy optrede romantiseer. Kritici beweer dat die jeug die ikoon ondersteun sonder om bewus te wees van die omstrede figuur daaragter. .  Kritici noem die neiging 'n 'T-shirt-mode'. 
Lede van die Kubaanse ballingskapgemeenskap het om dieselfde redes teenkanting uitgespreek teen Che chic en ander voorstellings van Che as 'n popkulturele ikoon. 
Aleida Guevara, die oudste dogter van Che Guevara, het die mode-neiging wat uit haar pa se beeld afkomstig is, verdedig en gesê: "Kyk maar na die mense wat Che-hemde dra. Hulle is geneig om diegene te wees wat nie voldoen nie, wat meer wil hê uit die samelewing, wat wonder of hulle 'n beter mens kan wees. Dit, dink ek, sou hy graag wou hê.