Etno argeologie - Kulturele Antropologie & Argeologie
Sosiale wetenskappe Basiese beginsels en geskiedenis
Etno argeologie - Blending van Kulturele Antropologie en Argeologie
Wat doen die argeoloog in my antropologie veldwerk?
Etno argeologie is 'n navorsingstegniek wat gebruik maak van inligting uit lewende kulture - in die vorm van etnologie, etnografie , etnohistory en eksperimentele argeologie - om patrone wat op 'n argeologiese terrein gevind word, te verstaan. 'N Etno-argeoloog verkry bewyse van voortgesette aktiwiteite in enige samelewing en gebruik daardie studies om analogieë uit moderne gedrag te teken om patrone wat in argeologiese terreine gesien word, te verduidelik en beter te verstaan.
Argeoloog Susan Kent het die etno argeologie se doel gedefinieer as "argeologies georiënteerde en / of afgeleide metodes, hipoteses, modelle en teorieë met etnografiese data" te formuleer en te toets. Maar dit is argeoloog Lewis Binford wat die meeste duidelik geskryf het: Etnoarchaeology is 'n Rosetta-klip : 'n manier om die statiese materiaal wat op 'n argeologiese terrein gevind word, te vertaal in die lewendige lewe van 'n groep mense wat hulle daar regtig verlaat het.
Praktiese etno argeologie
Etno argeologie word tipies uitgevoer deur die kulturele antropologiese metodes van deelnemende waarneming te gebruik , maar vind ook gedragsdata in etnohistoriese en etnografiese verslae sowel as mondelinge geskiedenis . Die basiese vereiste is om sterk bewyse te maak van enige aard vir die beskrywing van artefakte en hul interaksies met mense in aktiwiteite.
Etno-argeologiese data kan gevind word in gepubliseerde of ongepubliseerde geskrewe rekeninge (argiewe, veldnotas, ens.); foto's; mondelinge geskiedenis; openbare of privaat versamelings van artefakte; en natuurlik van waarnemings wat doelbewus vir argeologiese doeleindes op 'n lewende samelewing gemaak is.
Argeoloog Patty Jo Watson het aangevoer dat etno argeologie ook eksperimentele argeologie moet insluit. In die eksperimentele argeologie skep die argeoloog die situasie waarna hy waargeneem word eerder as om dit te gebruik waar hy of sy dit vind: waarnemings word nog steeds gemaak van argeologiese relevante veranderlikes binne 'n lewende konteks.
Edging Towards a Richer Archeology
Die moontlikhede van etno argeologie het 'n oorvloed idees oor wat ons kan sê oor die gedrag wat in die argeologiese rekord voorgestel word: 'n ooreenstemmende aardbewing van die werklikheid oor die vermoë van argeoloë om alle of selfs enige van die maatskaplike gedrag wat in 'n antieke kultuur. Daardie gedrag, etnologie vertel ons, word onteenseglik in die materiaalkultuur weerspieël (ek het hierdie pot só gemaak omdat my ma dit so gemaak het. Ek het vyftig myl gereis om hierdie plant te kry, want dit is waar ons altyd weg is). Teleurstellend, daardie onderliggende werklikheid kan slegs van die stuifmeel en potskerf identifiseer word as ons tegnieke ons toelaat om dit vas te vang en ons versigtige interpretasies pas die situasie in pas.
Argeoloog Nicholas David het die taai kwessie redelik duidelik beskryf: etnoarchaeology is 'n poging om die skeiding tussen die ideologiese orde (die onbewuste idees, waardes, norme en voorstelling van die menslike verstand) en die fenomenale orde (artefakte, dinge wat geraak word deur menslike aksie en gedifferensieer deur materie, vorm en konteks).
Prosessuele en Na-Proseduele Debatte
Etno-argeologiese studie het die studie van argeologie regtig herontdek, aangesien die wetenskap in die wetenskaplike ouderdom na die Tweede Wêreldoorlog gedraai het.
In plaas daarvan om net beter en beter maniere te vind om artikels te meet en te ontleed en te ondersoek, kan argeoloë nou hipoteses maak oor die soort gedrag wat die voorwerpe verteenwoordig ( na-proses-argeologie ). Daardie debat of jy eintlik menslike gedrag op argeologiese terreine kon bestudeer, het die beroep vir baie van die 1970's en 1980's gepolariseer: en terwyl die debatte geëindig het, het dit duidelik geword dat die wedstryd nie perfek is nie.
Vir een ding is argeologie as 'n studie diachronies. 'N Enkele argeologiese webwerf bevat altyd bewyse van al die kulturele gebeure en gedrag wat vir honderde of duisende jare op daardie plek plaasgevind het, om nie die natuurlike dinge wat daaraan gebeur het te noem nie. oor daardie tyd. In teenstelling hiermee is etnografie sinchronies. Wat bestudeer word, is wat in die loop van die navorsing gebeur.
En daar is altyd hierdie onderliggende onsekerheid: kan die gedragspatrone wat in moderne (of historiese) kulture gesien word, eintlik genereer word na antieke argeologiese kulture, en hoeveel?
Geskiedenis van etno argeologie
Etnografiese data is gebruik deur argeoloë van die laat 19de eeu / vroeg in die 20ste eeu om argeologiese terreine te verstaan ​​(Edgar Lee Hewett spronge), maar die moderne studie het sy oorsprong in die na-oorlogse oplewing van die 1950's en 60's. In die 1970's het 'n groot ontluikende literatuur die potensiaal van die praktyk ondersoek (die proses- / postprosessuele debat het baie hiervan). Vandag is etno argeologie 'n aanvaarde, en miskien standaard praktyk vir die meeste argeologiese studies.
Charest M. 2009. Dink deur lewe: ondervinding en die produksie van argeologiese kennis. Argeologieë 5 (3): 416-445.
David N. 1992. Integrasie van etno argeologie: 'n subtiele realistiese perspektief. Blaar van Antropologiese Argeologie 11 (4): 330-359.
González-Urquijo J, Beyries S, en Ibáñez JJ. 2015. Etnoarchaeology en funksionele analise. In: Marreiros JM, Gibaja Bao JF, en Ferreira Bicho N, redakteurs. Gebruik-Dra en Residue Analysis in Argeology : Springer International Publishing. bl 27-40.
Gould RA, en Watson PJ. 1982. 'n Dialoog oor die betekenis en gebruik van analogie in etno-argeologiese redenasie. Blaar van Antropologiese Argeologie 1 (4): 355-381.
Hayashida FM. 2008. Antieke bier en moderne brouers: Etno-argeologiese waarnemings van chicha-produksie in twee streke van die noordkus van Peru. Blaar van Antropologiese Argeologie 27 (2): 161-174.
Kamp K, en Whittaker J. 2014. Redaksionele refleksie: onderrigwetenskap met etno argeologie en eksperimentele argeologie. Etno argeologie 6 (2): 79-80.
Longacre WA, en Stark MT. 1992. Keramiek, verwantskap en ruimte: 'n Kalinga-voorbeeld. J ons van Antropologiese Argeologie 11 (2): 125-136.
Parker BJ. 2011. Broodovens, sosiale netwerke en geslagsruimte: 'n etno-argeologiese studie van Tandir-oonde in Suidoos-Anatolië. Amerikaanse Oudheid 76 (4): 603-627.
Sarkar A. 2011. Chalkolitiese en moderne potte in Gilund, Rajasthan: 'n omsigtigheidsverhaal. Oudheid 85 (329): 994-1007.
Schiffer MB. 2013. Bydraes van etno argeologie. Die Argeologie van Wetenskap : Springer International Publishing. bl 53-63.
Schmidt P. 2009. Trope, wesenlikheid en rituele verpersoonliking van Afrika-yster smelt oonde as menslike figure. Blaar van Argeologiese Metode en Teorie 16 (3): 262-282.
Sullivan III AP. 2008. Etno-argeologiese en argeologiese perspektiewe op keramiekvate en jaarlikse ophopingsperke van sherds. Amerikaanse Oudheid 73 (1).