Ming Rothaus en die kafee-jazz-toneel in Shuhe, China - Versamelings
Flemming Rothaus Lauritsen het op 7-jarige ouderdom tromme begin speel, geïnspireer deur die jazzorkes van sy vader; hy het sy eerste optrede saam met sy pa gehad toe hy 9 was. Met 'n grondslag in swing, jazz en bigband het hy in 1993 na New York verhuis om sy styl en klank te herdefinieer. Sedertdien eksperimenteer hy met wêreldjazz, hiphop, blues, roots en reggae, en is hy 'n taai musikant in die duifgat. Hy speel onder meer met Bell Cafe, Ayo en Gari.
Flemming gaan verby Slim of, meer onlangs, Ming: 'In New York, toe ek jonger was, gebreek en skraal, sou ek hierdie hawelose man op my blok verbygaan. Hy sal my altyd Slim noem en 'n dollar vra. My basspeler het die naam opgetel en dit steek vas. Toe hulle in Asië reis, kon mense Flemming nie uitspreek nie. Hulle het altyd gesê Ming. Dit is hoe ek daardie een gekry het. My baie name is 'n gemors! '
Ek het Slim verlede jaar in Bangkok ontmoet. Op my reis in Asië hierdie jaar, op soek na verhale om deur middel van fotojoernalistiek te dokumenteer, het ek naby sy hoek van China beland. Ek onthou dat hy vroeër in Dali gespeel het, op 'n plek met die naam Bad Monkey, 'n Engelse kroeg wat 'n paar kranksinnige bande trek. Ek het Ming gevra en hulle het gesê ek kan hom in Shuhe, vier uur van Dali, vind. Wat begin het met 'n sosiale besoek, het in 'n projek van sy eie verander, toe ek sien alles waarmee hy besig was.
Maar hoe het 'n Deense gebore, NYC-opgeleide professionele musikant in Yunnan, in die suide van China, beland?
'Ek het 'n geruime tyd gelede in Yunnan rond gereis, en ek het hierdie pragtige koffieplek in Shuhe gesien. Binne het hierdie meisie blomme gekap. Ons het gesels, ons het koffie gedrink, en ek het haar iets gesê soos: 'Enige plek met 'n klavier is my huis.' 'N Maand later kry ek 'n e-pos van haar:' Ek het 'n klavier, nou het jy 'n nuwe huis . ""
Met 'n baba onderweg, het Slim en sy vriendin, Jojo, 'n jazzkafee en gastehuis met die naam Caffeine geopen. Dit het 'n ernstige musikale atmosfeer, met Slim wat op die klavier rondspoel, of gaskunstenaars wat op regop bas sit, Indiese tabla, en wat ook al, terwyl mense inkom, koffie drink en uithang.
Die foto's hieronder is die afgelope paar weke geneem.
Op Slim se mantel is 'n simbaal en 'n Chinese vaas, 'n interessante materiële distillasie van sy lewe.
Slim maak gereed om te speel en oefen eenvoudige ritmes op die tromme terwyl hy die inwoners leer hoe om verskillende liedjies te speel: "Eenvoud is die sleutelelement vir al die wonderlike musiek. Om so eenvoudig te werk, neem ek werk - ek speel met nuwe style plek gee my die tyd en ruimte om so kreatief te wees. '
'N Kazakse band het Slim gevra om saam met hulle flamenco te speel. Indiese tablette was 'n goeie keuse om in die ritme te kom.
Party nagte verlaat Slim die stad om by 'n Gypsy flamenco reggae-orkes aan te sluit. 'Ek hou van klassieke reggae. Ek word geïnspireer deur Carlton Barrett en probeer die basiese beginsels van daardie soort musiek aan hierdie ouens oordra; ek werk om 'n skoon, pragtige, perfekte melodiese ritme te kry. Maar my hart is met jazz. Ek kan verstaan ​​dat sommige mense nie van rock, hip hop of reggae hou nie, maar jazz? U kan nie daarvan hou nie! Ek wil die deur in China oopmaak, sodat mense vertroud kan raak met fantastiese jazz. "
U kan ure spandeer met musiek met Slim. In 'n klein vertrek, saam met vyf plaaslike musikante, begin hy reggae speel terwyl almal die maat klap.
Niks anders nie
Oor liedjieskryf: "Ek vind hierdie plek baie inspirerend. Dit is net ek en die musiek, niks anders nie."
Die plaaslike Gypsy-flamenco-reggae-orkes en Slim tree in 'n plaaslike kroeg op: "Ek hou nie van te hard speel nie - ek wil ruimte gee sodat almal gehoor kan word."
Slim speel Chopin op die klavier op sy plek. Die note kan van buite gehoor word, en baie stop 'n oomblik nuuskierig om na die klassieke musiek te luister.
Slim en klop
Slim en sy nuwe kat, Beat, neem 'n oomblik om in die kroeg te ontspan en na musiek te luister.
Koffie -> wyn
Smiddae word gereeld jazz-sessies by Kafeïne, terwyl u van koffie na wyn oorskakel. Die plek is soos 'n mengsel van New York en Ou China. Die diep en af-melodieë tref die gehoor, en met die laaste bom die lied eindig.