Nie net het die twee groot ANC-kongresse in 2012 die land se toekoms grootliks bepaal nie, maar het die ANC ook sy eeufees gevier. Zuma het hom in 2012 binne die ANC as onbetwiste leier verskans, maar buite die ANC – ook in die buiteland, as ramp vir die land gemanifesteer.
Terwyl die DA aan die land sal wil wys hoe suksesvol hy kan regeer deur die Wes-Kaap as model voor te hou, sal radikale elemente in die ANC sake in 2013 vir die Wes-Kaap so moeilik as moontlik probeer maak. Die laaste van die wingerdoorlog is duidelik nog nie gesien nie, en ook ander sake in die Wes-Kaap sal in die spervuur kom. Terwyl dit onwaarskynlik is dat die ANC self die Wes-Kaap onregeerbaar sal probeer maak, sal elemente van die organisasie waarskynlik nie skroom nie.
Met die opkoms van Ramaphosa is die mat grootliks uitgepluk onder diegene wat gehoop het die ANC sal skeur. As Ramaphosa toegelaat word om sy stempel duidelik af te druk, is die kanse eerder dat van die ANC se splinterprodukte soos Cope en die UDM steun na die ANC kan verloor.
Gaan die ekonomie begin kop optel en gaan die land sy tuimeling op indekse stuit? Geoordeel aan die verdere kreeftegang van die korrupsiepersepsie-indeks wat onlangs bekend gemaak is, lyk sake maar beroerd vir die land op ander indekse.
Met die skryf hiervan stuur die VSA nog onverbiddelik op die sogenaamde fiskale afgrond af, terwyl die ganse wêreld deur die afloop daarvan geraak gaan word.
In China gaan die aangewese nuwe president die leisels oorneem, en die wêreld hou asem op – gaan die land liberaliseer of die bamboesgordyn stywer toetrek – of bloot die huidige koers volhou. Die Tibettane is hoopvol dat dit ‘n nuwe bedeling sal inlui wat tot groter, werklike outonomie sal lei.