JY LEES NOU Lize Beekman se hoop, vrese en drome
Lize Beekman, een van SA se mees geliefde sangers en liedjieskrywers, vertel van haar hoop, vrese en drome
dat my musiek, soos enige loopbaan, sal voorsien in my finansiële behoeftes vir oorlewing en om ook geld te hê vir kosbare ervarings. Dis wat my verstand verlang. My hart verlang dat my musiek vlerke sal kry en vlieg - selfs lank nadat ek nie meer hier is nie. Dat dit mense nie sal verbygaan en onaangeraak laat nie.
om Nashville, Tennessee, eendag te besoek. Dit sal 'n droom wees wat bewaarheid is - dis die mekka van liedjieskrywers!
Vrees is 'n verlammende en nuttelose emosie waarteen ek soms bewustelik moet baklei, veral omdat dit jou kan bekruip en beroof van durf en waagmoed en selfs soms geloof. My enigste verweer hierteen was nog altyd om dit te erken en myself daaraan te herinner dat ek tot alles in staat is deur Hom wat my krag gee. Dan kan ek die oorsaak takel en in die oë kyk.
vir leeus. Om stil te staan en 'n leeu in die oë te kyk is nie 'n scenario wat ek voel ek op die proef wil óf hoef te stel nie!
Ek moes al aan myself erken dat daar soms 'n angstigheid in my binneste kom draai dat my tyd gaan uitloop voor ek alles gedoen en beleef het wat ek voel ek wil en moet beleef. Dít probeer ek egter doelbewus ignoreer.
As môre jou gedagtes en handel oorheers, is die kans goed dat jy die kosbaarhede vandag gaan miskyk. Dis 'n cliché omdat dit so waar is.
Dit sal vir my kosbaar wees as ek eendag kan terugkyk op 'n loopbaan wat nie net vir my gesorg het nie, maar ook 'n merkbare verskil gemaak het in die lewe van ander.
Die lewe is voortdurende keuses. Soms is dit bloot 'n keuse van "dié of daai", soms is dit "reg of verkeerd". As jy voortstorm en ondeurdag optree met 'n "reg of verkeerde"-keuse, kan jy eindig met spyt wat te laat kom. Dis 'n nare plek waar ek myself al bevind het. Vandag is die detail onbelangrik, maar die lesse geleer, is enorm. Ek glo - ek moes daaraan werk - jy moet die spyt laat gaan en net die les behou.
Ek het 'n "aha"-oomblik beleef wat 'n groot impak op my gehad het. Dit was op 'n dag toe dit gevoel het asof mense en dinge my hart uitruk. Dit het my verslae gelaat. Ek het dringend en ernstig my lewe in heroënskou geneem en by 'n enkelsin-antwoord uitgekom: Ek wil 'n lewe lei wat opbouend is, nié afbrekend nie - op professionele en persoonlike vlak. Selfs my geringste handeling en gedagte meet ek aan die vraag: Is dit opbouend of afbrekend? Om dit prakties toe te pas is heeltyd in my bewussyn.
Lesse van my ouers - my lewe lank - is nie gebêre in woorde nie, maar in dade. Sou ek hul voorbeeld kon volg, sou ek 'n beter mens wees. Ek sê nie hulle is perfek nie, maar in hul hantering van ons feilbaarheid as mense lê die voorbeeld van 'n bewustheid en afhanklikheid van 'n Groter Genade.