Uraan speel ‘n belangrike rol in die energiebedryf waar dit as kernbrandstof in kernkragsentrales benodig word, maar word ook vir militêre doeleindes in kernwapens gebruik. Veral in die 1960’s en toe atoomenergie in die meeste nywerheidslande nog as ‘n belowende alternatief vir konvensionele fossielbrandstof beskou is (een kilogram verrykte uraan lewer soveel energie soos 20 000 kilogram steenkool), is wêreldwyd navorsing oor uraanbronne gedoen. ‘n Hoë uraanaanbod op die wêreldmark het in die 1980’s en 1990’s egter daartoe gelei dat uraanontginning in die meeste uraanmynboulande afgeneem het. Gedurende die negentigerjare het ook groot uraanvoorrade, wat oorspronklik vir militêre doeleindes aangelê is, die wêreldmarkaanbod aangevul.