Seeduintjie Chuiskaya: variëteitsbeskrywing, foto * Tuin
Die seeduif van die Chuiskaya-variëteit, ondanks sy indrukwekkende ouderdom van 41 jaar, kan selfs meeding met die soorte wat onlangs geteel is. Wat is die kenmerke en voordele van hierdie plant, sowel as 'n gedetailleerde beskrywing van die landboutegnologie van die kultuur - verder in die artikel.
Hierdie kultivar is in die Federale Altai Wetenskaplike Sentrum vir Agrobiotegnologie (Barnaul) verkry deur vrye bestuiwing van wilde seedoring wat in die vallei van die rivier groei. Chuya (sytak van die Katunrivier) - vandaar die naam van die variëteit. Telers het amper twintig jaar aan teling deurgebring, maar reeds in 1978 het hulle die seedoring voorgelê vir staatsvariëteite. Die wetenskaplike sentrum het 'n aantal doelwitte nagestreef - om die aantal dorings op die lote te verminder, opbrengste te maksimeer en vrugte-kwaliteite te verbeter.
Het jy geweet? In antieke Griekeland is perde behandel deur aan die doringblare te gee. — so 'n 'medisyne' het 'n genesingsfunksie verrig, en het boonop bygedra tot die mooi voorkoms van die dier.
1979 was 'n gedenkwaardige jaar as gevolg van die feit dat die variëteit in 'n aantal streke opgeneem is in die Staatsregister van keuringsprestasies van die Russiese Federasie:
Ural en ander
Die hoogte van die plant kan 3 m bereik, waarvan die rooibruin bas met 'n wit stapel bedek is. Baie gereeld deur tuiniers gebruik om waardevolle bessies te verkry. Meer breedvoerig oor die verskeidenheid en die kenmerkende eienskappe daarvan sal later bespreek word.
Bosse en blare
Seeduifdoring Chuiskaya - 'n klein stammetjie met veel stamme, kroon - 'n seldsame, afgeronde vorm, nie geneig tot verdik nie. Die takke wat die "skelet" vorm word onderskei visueel deur hul totale massa lote. Die blare is smal, afwisselend en het 'n stekelrige vorm, lyk soos lansetjies. Op die takke van hierdie jaar is die blare se kleur taamlik donker, en op die vorige jaar is dit liggroen, in albei gevalle is daar 'n silwer tint. Stekels is buitengewoon klein en word swak uitgedruk.
Blomme en blomdek
Seeduifblomme is klein, met geelgroen blomblare. Daar is baie van die vroulike voorbeelde van die boom, hulle kan selfs in die doringbosse versteek, maar die manlike voorbeeld word in klein bloeiwyses versamel. Die blomtyd val einde April - begin Mei, en blomdek is eenvoudig, met een stamper en vier meeldrade. By manlike spesies is die houer plat en in die wyfie, buisvormig.
Video: seeduif Chui
Die grootte en kwaliteit van die bessies word direk beïnvloed deur die streek waar hulle verbou word, asook die versorgingsvoorwaardes. Dikwels is die kleur versadig oranje, en die vrugte self is langwerpig, ronde-silindries en lyk soos eiers. Die reuk is taamlik uitgesproke, aangenaam, en die smaak word terselfdertyd gekenmerk deur suur en soetheid.
Belangrik! Bessiegehalte en opbrengs is direk afhanklik van natmaak. Met 'n gebrek aan vog is die bessies kleiner, en die plant dra ongeveer 2 keer minder vrugte.
Die belangrikste variëteiteienskappe sluit in:
vroeë volwassenheid - die eerste keer dat die boom in die derde jaar na plant vrugte afwerp;
rypwording - laat somer (verwydering van bessies word in die tweede dekade van Augustus uitgevoer);
produktiwiteit - hoog, 8-13 kg uit een monster (met behulp van die landboutegnologie wat hieronder beskryf word, is dit moontlik om die opbrengs tot 22 kg te verhoog);
winter gehardheid - hoog, tot -45 ° С.
Die variëteit word nie as die absolute leier onder die ander variëteite beskou nie - dit is in baie opsigte eerder 'n 'sterk middelboer', en dit word nie verniet beskou as voorbeeldig nie.
Die positiewe eienskappe sluit in:
swak styging van lote;
bessies word in baie gebiede gebruik.
Daar is baie minder negatiewe faktore - dit is 'n sterk afhanklikheid van die kwaliteit en hoeveelheid van die gewas van landboutegnologie, sowel as die bestuiwing. As u saailinge soek wat dit nie nodig het nie, sal hierdie verskeidenheid nie werk nie.
Aanplanting van die seedoring
Die volgorde van aanplanting verskil nie van die algemeen vir hierdie soort plant nie. Aanplanting word uitsluitlik as 'n groep gedoen, want om 'n gewas te kry, het u nie net vroulike, maar ook mannetjiebome nodig. Hou egter in gedagte dat hulle redelik hoog groei, maar dat die jaarlikse groei klein is.
Die plant word meestal vroeg in die lente gedoen, wanneer die sap nog nie begin het nie. In die herfs gebruik hulle die prosedure slegs in die suide, aangesien die plant in gebiede met 'n erger klimaat die risiko loop dat dit nie wortel voor die begin van ryp nie. Seeduif met 'n geslote wortelstelsel is geskik vir plant in enige seisoen, behalwe gedurende die swoel somer.
In die geval van die aanbevole datums, moet jong stingels voor die lente begrawe word. Om dit te doen, grawe 'n sloot, waarvan die diepte ongeveer 0,5 m is, terwyl u die rigting van die kroon na die suide instel. Sprinkel die wortels met die grond, en met die begin van die saailinge van rypbedekking, en laat slegs die boonste gedeelte buite. Daarna versprei hulle die taktakke, en met die eerste sneeu word addisionele isolasie van natuurlike materiaal gebou.
Dit is nodig om 'n boom in 'n oop omgewing, waar baie sonlig val, te plant, en die afstand met ander plante is minstens 3 m. Boonop is dit ongewens om beddens in die omgewing te hê - as hulle gegrawe word, is daar 'n moontlikheid van skade aan die wortelstelsel, want dit lê vlak.
Het jy geweet? Vanweë die sappigheid en smaak daarvan in Rusland, word die seedoring die "Siberiese pynappel" genoem.
Dit word aanbeveel om te weier om langs heinings of geboue te land, sowel as gebiede waar grondwater met meer as 1 m styg.
Landingsgate word die beste vooraf voorberei. Die grond wat in die proses gegrawe word, moet bewaar word om 'n voedsame grondmengsel te vorm, wat dan met risoom besprinkel word.
Vir kook gebruik:
kompos of mis - 1 emmer;
gewas riviersand of klippies - 1 emmer;
grond verwyder tydens die vorming van die reses - 2 emmers;
houtas - 0,5 emmers;
fosfor bemesting (superfosfaat) - 0,2 kg.
Al die komponente word deeglik tot 'n homogene massa gemeng en direk in die proses van stapel gestuur.
Die beste keuse is eenjarige en tweejaarlikse saailinge - teen hierdie ouderdom moet hul groei ongeveer 30-50 cm wees, en die lengte van die wortels - minstens 20 cm. Dit is belangrik om op die bas te let - dit moet nie afskilfer of 'n donkerbruin kleur hê nie, want dit dui op skade wat deur ryp veroorsaak word. Saailinge word voor plant geplant in 'n kleimas, wat redelik maklik is om voor te berei.
Belangrik! As die wortels van die plant gedroog word, plaas die risoom 'n dag of twee in 'n emmer water sodat dit elasties word.
water - 1 emmer;
klei - 300-400 g;
land - ongeveer 500 g;
houtas - 0,5 l.
Kies op die werf 'n geskikte plek waar hulle 'n klein depressie grawe. Daar word 'n emmer water uitgegooi en geleidelik gemeng met opgegrawe grond en klei, sodat die konsekwentheid soos suurroom lyk. Voeg dan as by die punt van die skopgraaf, meng alles. Die mengsel is gereed, die seebosbosse kan daarin gedompel word.
Algoritme en landingskema
Seeldoring kan in rye sowel as in willekeurige volgorde geplant word. Om bestuiwing van hoë gehalte te hê, is dit die moeite werd om die hoeveelheid manlike en vroulike bome in ag te neem - 1 tot 5, maar nie meer nie. Inteendeel, die meeste planttelers verminder die verhouding, aangesien manlike spesies meer gereeld sterf. Daarom word aanbeveel dat hulle aan die windkant van die groep geplant word of omring word deur vroulike monsters.Die beste bestuiwer is 'n mannetjiebos van dieselfde soort.
Die afstand tussen die gate vir plant moet minstens 2 m wees, aan die onderkant van elk, met 'n effense skuif van die middel af, 'n staaf waaraan die saailing gekoppel sal word. Hulle maak dit diep, maak die wortels versigtig reg en vul dit met 'n voedsame mengsel, en pas dit versigtig sodat daar geen leemtes is nie. Daar moet op gelet word dat die wortelnek gevolglik 6-8 cm bo die grond moet wees. Na al die manipulasies produseer dit baie water en deklaag met hooi of saagsels.
Verpleegprosedures bestaan ​​uit 'n aantal eenvoudige aksies deur die tuinier - byvoorbeeld, in vergelyking met ander vrugtebome, grawe hulle nie die stamkring van die seedoring uit nie. Die basiese reëls is die moeite werd om in die praktyk te ken en toe te pas, en dan sal die oes ruim wees, en die bessies groot en sappig wees.
Aanvullende voeding word redelik selde ingestel, slegs elke 3-4,5 jaar. Die beste keuse hiervoor is organiese bemestingstowwe, soos verrotte mis of humus in kombinasie met enige fosforkunsmis.
As die winter tot 'n einde gekom het en die sneeu ontdooi het, word dit aanbeveel om nitrofosfaat by te voeg deur in die wortelsone te versprei. Minerale bemesting moet egter nie ywerig wees nie, want die wortels van die bos het knoppies stikstofbevattende bakterieë, wat ook die risoom van die nodige bestanddeel voorsien.
Hierdie prosedure moet baie ernstig opgeneem word as u 'n gesonde duindoring in Chuiskaya wil kweek. Dit is veral belangrik om in die somer te nat as die warm en droog weer is. Bevogtiging word gereeld en noukeurig uitgevoer, omdat die wortels van die plant baie vertak is.
Intensiewe verbouingstegnologie behels minstens 4 besproeiing: tydens blom, vrugte giet, rypwording en herfs word dit ook 'voglading' genoem. Die aantal kere kan egter wissel weens weerstoestande.
Die eerste drie jaar van verbouing word die struik gevorm deur te snoei, en na hierdie tyd behou hulle slegs sekere kontoere. Die kroon word op hierdie manier gevorm: onmiddellik na plant, word die hoogte van die saailing met 15–20 cm verkort, en die volgende jaar word 2–4 sterk lote uit die hele loot gekies, en hulle word effens gesny. Die oorblywende takke word heeltemal verwyder.
Daarbenewens gebruik hulle in die lente en herfs snoei om alle droë, beskadigde, ou en siek dele van die plant te verwyder.
Die struik word as rypbestand geklassifiseer, sodat die behoefte aan spesiale voorbereidende manipulasies op sigself verdwyn. Daar is egter 'n kans op knaagdiere. Om die risiko te verminder, kan u die seedoring met 'n metaalnetwerk beskerm, asook die stam- en skelettakke met kalk afwit.
Belangrik! Van die vrugte van die plant kan u uiters waardevolle olie kry. Die inhoud daarvan in die beskrewe variëteit is egter baie minder as in die tegniese variëteite.
Bedek die stamsirkel met spar takke, en pas 'n laag turf toe - 'n uitstekende beskerming teen vries van die risoom. Die prosedures is egter raadgewend van aard, en die implementering daarvan word bepaal deur u begeerte en vermoëns.
Chui-duindoorn is die eienaar van 'n sterk immuniteit teen allerlei siektes, maar dit kom ook voor dat infeksie voorkom. Die rede hiervoor is meestal ongeskikte groeitoestande - hoë humiditeit, versuim van die versorgingsreëls, ens.
Die belangrikste siektes sluit in:
Septoria. Dit manifesteer in die vorming van donker kolle op die blare met 'n kenmerkende vervaagde middel. U kan die besmette monster bespaar as u die blare betyds ryp en verbrand en in die vroeë lente spuit met 'n kopersulfaatoplossing (1%).
Nectriosis - sampioene met 'n helderrooi of oranje verdikking verskyn op die bas van die boom. In so 'n situasie word alle aangetaste lote gesny en verbrand.
Verticillosis (verwelk). Blare en takke droog vinnig en word geel, waarna hulle sterf. U kan nie 'n boom red nie - grawe dit uit en verbrand dit.
Moniliose word gekenmerk deur lusteloosheid en sagtheid van bessies, wat uiteindelik mummifiseer. Die versameling en vernietiging van alle gedroogde vrugte help om die duindoring te red, en in die herfs en lente word die bos behandel met 'n oplossing van kopersulfaat (1%) om dit uit te skakel en vir voorkomende doeleindes.
Sponssiekte. Ontdek deur die rot van die romp nader aan die grondvlak. As dit heeltemal verrot, val die plant. Dit is kenmerkend van jong saailinge. Dit is raadsaam om dit in 'n sanderige grond-ondergrond in te plant (in 'n verhouding van 1: 1), en 'n ligte pienk oplossing met kaliumpermanganaat te gooi.
Bruin kolle. Dit word uitgedruk in die voorkoms van bruin kolle op die blare, waarna die plante doodgaan. Vir die siekte word dieselfde behandeling gebruik as by septoria.
Swart kanker. Donker kolle kan op die bas gesien word, en dan verskyn daar krake op hierdie plek, en die hout kry 'n donker skaduwee. Die beste behandeling is om vinnig die fokus van infeksie te verwyder, die gedeeltes met klei en mulleien te bedek en met kopersulfaat te behandel.
Insekte val die Chuisky-variëteit baie selde aan, en daar is 'n hele paar daarvan: spinnekopmyte, duindoornvlieë, plantluise en motte. In die stryd teen parasiete word bespuiting gebruik met "Fufanon", "Inta-Vir", ens.
Seeduif Chuiskaya het homself gevestig as 'n verskeidenheid wat nie moeilik is om te kweek nie, en ook geskik is vir enige klimaat. Deur al die aanbevelings en reëls na te kom, sal selfs 'n beginner tuinier daarin slaag om hierdie boom in sy landhuis te laat groei.