Herman gesels met groot deernis oor sy gesin, wat sy steunpilare in dié moeilike tyd is: Sy vrou, Joan, is sy rots, die een wat sorg dat alles klopdisselboom verloop en wat die rekeninge en ander praktiese uitdagings hanteer. Sy oudste seun, Nic, is ŉ produksiebestuurder op ŉ vrugteplaas tussen die Paarl en Franschhoek. Hy is onlangs getroud met Leandri ŉ skoondogter net in naam, want vir Herman kon dié jong vrou met die soet sangstem netsowel sy eie dogter gewees het. Hul jongste seun, Juandré, is outisties, maar hy is ŉ man met vele talente, vertel Herman.
In sy jonger jare het Herman die land deurkruis as deel van die verskillende poste wat hy by verskeie staatsdepartemente beklee het. Hy vertel ondeund van die marakkas wat hy veroorsaak het in die twintig maande wat hy as hofverslaggewer vir die Volksblad gewerk het.
“Die een het die ander se motor gevat sonder toestemming en toe gaan lê die vriende ŉ saak van diefstal teen mekaar. Daar sit die drie op die bankie en ek kan sommer sien hulle is nie van ordentlike regsadvies bedien nie.
“Ek skuif nader en sê as die landdros hom vra wat hy pleit, moet hy net daar sy vriend (waarteen die saak van diefstal gemaak is) as getuie roep. Dit sal almal so deurmekaar maak, dat hulle die saak sal uitgooi. Dit is ook toe net presies wat gebeur het.”
Herman se volle behandelingskostes vir dié ronde sal waarskynlik ten minste R150 000 beloop. Sy mediese fonds het die spesifieke behandeling nou al twee keer afgekeur, maar sy dokter het gesê hy sal weer die behandeling aanvra.
Want vir Herman is daar nog baie om voor te leef (in geen spesifieke volgorde van belangrikheid nie) Die lesers van sy nuuskommentaar wat groot waarde aan sy mening heg; sy vrou; die hondjies wat snags op hul bed opkrul; sy seun en sy “nuwe” dogter; sy gestremde jongste wat van hom afhanklik is.
Sjoe, wat n insperasie vir my. Ons wat gesond is voel party dae of ons nie iets wil doen nie, en hier hoor ons hoe hy artikels skryf uit n hospitaalbed en dit terwyl hy eintlik pap en lam moet voel. Ek haal my hoed af vir die yster van n man. Mag die Here jou gebede verhoor en aan jou vrede gee. Sterkte vir die pad vorentoe.
Dankie Herman, vir al die puik artikels wat jy só gereeld vir ons op’dis! Jy is ‘n skrywer van formaat! Jammer om te hoor van die reuse uitdaging in jou lewe. Sterkte!
Herman, met jou pen en jou toetsbord het jy vir ons een van die grootste geskenke wat ‘n nuusman en kommentator sy lesers kan gee, gebring, naamlik deurdagte ander opinies en nuwe insigte. Baie, baie dankie daarvoor. Sterkte en krag jou toegebid.
Ek het Herman Toerien as ‘n jong man geken toe hy vir my pa in die staatsdiens gewerk het in Bloemfontein. Baie skokkend om hom so te sien. Baie sterkte van die Coetzers.
Beste Herman, ek lees jou komentare graag, jy beïnvloed my, en sekerlik baie ander mense, se denke oor die politiek baie – en definitief positief.
Herman, baie dankie vir al jou eerlike en objektiewe kommentare. Mag die Here jou die krag gee om daarmee voort te gaan vir solank dit Hom behaag.
Die Here het klaar vir jou nog ‘n engel gestuur om jou te troos en by te staan. Mag jy nooit eensaam wees nie. Dankie vir jou kosbare skrywes. xxx
Ek geniet jou skrywd baie en jy plaas n nuwe perspektief of dit wat ons raak, sterkte vir jou en jou gesin.
Baie sterkte!! Kanker is nie n man se speel maat nie my pa het self n stryd gehad. Dankie dat jy met ons deel. Ek lees elke liewe artikel wat u skryf en is n baie groot fan!!! Verder weet ek nie wat om te sê nie. Ek dink aan jou en jou gesin. Maar God is groot!!