(Aangestuur vanaf Kruger-wildtuin)
Oppervlak 1948500 ha
Besoekerstal 1 336 981
Die eerste Europeër wat die area verken het was die Nederlander Francois de Cuiper, wat 'n ekspedisie van die Kaapkolonie gelei het in 1725 namens die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Die ekspedisie is egter aangeval deur plaaslike etniese groepe by Gomondwane, en weggedryf.
Teen ongeveer 1838 het Voortrekkerekspedisies gelei deur Louis Tregardt en Hans van Rensburg die Laeveld verken. In 1845 het João Albasini, 'n 18-jarige Italianer, die eerste Europeër geword om in die area te kom woon. Hy was gestrand in Mosambiek en het besluit om wes binneland toe te trek. Hy het 'n opstal gebou en 'n winkel geopen naby die hedendaagse Pretoriuskop. Teen ongeveer dieselfde tyd is wa-roetes gestig regoor die Laeveld wat die Transvaalse Republiek met Delagoabaai in Maputo verbind het.
Goud is in September 1873 in Pelgrimsrus ontdek, en daarna ook in 1881 in Barberton. Fortuinsoekers het na die Laeveld gestroom ondanks die vrees vir leeus, krokodille en malaria. Hierdie instroming het aanleiding gegee tot 'n dramatiese vermindering van wilde diere in die omgewing as gevolg van die jag en ruiling van dierehorings en -velle.
In 1912 is 'n spoorlyn gebou wat deur die reservaat geloop het. Stevenson-Hamilton het hierdie spoorlyn suksesvol aangewend om besoekers na die park te lok vir middagete. In 1916 het die regering ondersoek ingestel na die toekoms van die reservaat. In 1926 het die Britse administrasie as 'n goeie gebaar besluit om die reservaat te vernoem na Paul Kruger en dit te verklaar as Suid-Afrika se eerste nasionale park. In 1927 is die eerste besoekers tot die park toegelaat teen 'n fooi van £1. Slegs 'n handvol motors het die park daardie jaar besoek, maar teen 1935 het 26 000 mense deur die hekke beweeg. Tans besoek ver meer as 'n miljoen toeriste jaarliks die wildtuin.
Weens sy uitermatige grootte, word 'n hele aantal riviere in die Krugerwildtuin aangetref. Die grootstes vloei almal ooswaarts in die rigting van Mosambiek. Enkeles, van noord na suid gelys, is die:
Daar is 114 spesies reptiele, insluitend ongeveer 5,000 nylkrokodille, in die park. Ook 49 visspesies en 34 spesies amfibieë word aangetref.
Die Krugerwildtuin word verdeel in 6 ekosisteme: kremetartsandveld, mopaniestruikveld, Lebombo knoppiesdoring-maroelaveld, akasiaruigbos, Combretum-silwer bosveld op graniet, en rivierbos. Altesaam is daar 1,982 plantspesies in die park. Van die 336 boomspesies wat in die park aangetref word, is die mees unieke (deur sommige genoem die "Groot Vyf") die kremetart, koorsboom, knoppiesdoring, maroela, en mopanie.
Berg-en-Dal: Een van die mees moderne kampe in die park, amptelik geopen in Februarie 1984. Die kamp is geleë op die oewer van die Matjuluspruit in die suide van die park. Die kamp is gebou op 'n ruwe bergterrein - 'n area bekend vir witrenosters. Die kamp beskik ook oor konferensiefasiliteite en staproetes vir wildbesigtiging.
Krokodilbrug: Geleë op die oewer van die Krokodilrivier in die suid-ooste van die park. Krokodilbrug is nie slegs 'n kamp nie, maar ook 'n toegangshek met 'n vulstasie en kampwinkel.
Letaba: In die sentrale deel van die park op die oewers van die Letabarivier. Een van die wonders van die kamp is 'n Olifantmuseum wat die tande en skedels van die Manjifieke Sewe Olifante uitstal.
Mopani: Die park se nuutste kamp, gebou in 1989. Dit is in die noordelike deel van die park op die oostelike oewer van die Pionierdam in mopanieveld, vandaar die naam. Dit het 'n moderne styl soos Berg-en-Dal en die kamp beskik ook oor konferensiefasiliteite.
Olifants: Olifantskamp is uniek omdat dit op 'n baie hoë krans gebou is wat wyd uitkyk op die Olifantsrivier ondertoe. Geleë in die sentrale deel van die park, met 107 pragtige rondawels en twee groter gastehuise, genaamd Nshawu en Lebombo (wat elk agt persone kan huisves). Geen kampering word hier toegelaat nie, maar wel piekniek en wildkyk deur dagbesoekers.
Pretoriuskop: 'n Ouer kamp met 'n ryk geskiedenis. Die kamp is gebou op die ou wa-roete tussen Lydenburg en Mosambiek. Die kamp is vernoem na MW Pretorius, die seun van die Voortrekker Andries Pretorius. Die kamp is geleë in die suid-weste van die park in 'n area wat taamlik klam en groen is, en word omring deur 'n paar bergkoppies. Besoekers mag gelukkig wees om swartwitpense en renosters in die area te sien.
Punda Maria: Die mees noordelike ruskamp in die wildtuin en oorspronklik in 1919 gebou as 'n veldwagterspos. Punda Maria is omskep in 'n ruskamp in 1933.
Satara: Sentraal geleë en die enigste kamp wat nie naby 'n rivier of dam gebou is nie. Die Satara-omgewing is bekend onder wildtuingangers vir 'n verskeidenheid wildsoorte en is ideaal vir wildbesigtiging, as gevolg van die plat veldvlaktes rondom die kamp.
Shingwedzi: In die verre noorde van die park, naby Punda Maria, is Shingwedzi. Bekend vir die grootste olifante in die Wildtuin.
Skukuza: Die hoofkamp van die Krugerwildtuin, geleë op die suidelike oewer van die Sabierivier. Die kamp het plek vir meer as 1 000 besoekers en beskik oor volle fasiliteite, insluitend 'n bank, biblioteek, poskantoor, motorwerkswinkel, gholfbaan en kwekery. Die kamp is gestig in 1902 en was oorspronklik genoem "Sabiebrug". Die kamp se naam is egter in 1936 verander na James Stevenson-Hamilton se Sjangaannaam, Skukuza. Die naam beteken "hy wat skoonvee" of "hy wat alles onderstebo keer".
Dié privaat bosveldkampe verskil van die ander bosveldkampe deurdat die hele kamp deur 'n enkele groep besoekers bespreek word. Die kampe is absoluut privaat, en slegs inwoners word in die kampe toegelaat.