Sy ma was ’n Hollywood-ster met ’n reputasie dat sy die verkeerde mans kies. Sy suster was berug vir haar stryd teen dwelms en depressie. Agttien maande nadat Debbie Reynolds en Carrie Fisher binne 24 uur ná mekaar oorlede is, vertel Todd Fisher die waarheid oor ’n merkwaardige familie in die vermaakbedryf.
’n Bordjie op die lessenaar in die wagkamertjie lui: “May the force be with you.” Die tafel tussen die twee leunstoele is in die vorm van die Star Wars-ruimtetuig die Millennium Falcon en ’n groot model van Yoda staan daarop.
Van buite lyk Todd Fisher se produksiefirma, Hollywood Motion Picture Experience, in ’n stowwerige sakepark aan die buitewyke van Las Vegas nogal onopvallend, maar sodra ’n mens dit binnegaan, besef jy jy bevind jou op ’n unieke plek.
Vandag is Todd (60) vervaardiger, regisseur, sakeman, geordende predikant en skrywer van ’n nuwe boek, My Girls: A Lifetime with Carrie and Debbie. Dit vertel van sy ongelooflike lewe saam met sy suster en sy ma oor wie die wêreld getreur het toe hulle 18 maande gelede binne 24 uur ná mekaar dood is.
Ná ’n vier dekade lange stryd teen ’n psigiese siekte en dwelmmisbruik het Carrie (60) op 23 Desember 2016 ’n hartaanval op ’n vlug na Los Angeles gekry en vier dae later in die hospitaal gesterf.
Later in ’n lykskouing is spore van heroïen, morfien en MDMA, ’n gesuiwerde vorm van ecstasy, in haar liggaam gevind. Hul bedroefde ma, verswak deur ’n beroerte en ander siektes, het op 28 Desember in dieselfde hospitaal as haar dogter gesterf.
Dis waar, sê hy, die lewe is “veel makliker vir my” as wat dit vir haar was. “Ek het nie die duiwels nie.”
Dis nie te sê sy verlies is nie vir hom baie pynlik nie. Die ligte, gebreide sportbaadjie wat hy dra, was veronderstel om sy Kersgeskenk van Carrie te wees – sy het hom elke jaar ’n nuwe baadjie present gegee en hom vertel sy het dit gekoop voor sy die noodlottige vlug gehaal het. Dit is toegedraai gevind.
Todd neem my na ’n klein museumruimte aan die een kant van die wagkamer vol aandenkings van sy ma en suster en verstommende Hollywood-aandenkings. Al drie was ywerige versamelaars. Hy wys my Judy Garland se robynkleurige skoene uit The Wizard of Oz in ’n kabinet en sy ma se Oscar van 2016 vir haar noodleningswerk. Dit het altyd op haar kaggelrak gepryk langs ’n prys van die Rolprentakteursgilde vir haar lewenslange prestasie en ’n beeldhouwerk deur Auguste Rodin.
Terwyl sy daardie toneel geskryf het, het Carrie (skaars 20) geen benul gehad haar deurbraak as wêreldster was op hande nie. En selfs toe dit gebeur, kon roem nie die spanning verlig nie. Todd skryf sy suster “het ’n lang, lang ruk geglo ma probeer gedurig teen haar meeding.
Debbie (toe 23) was reeds ’n ster in die vermaakbedryf toe sy in 1955 met die 27-jarige sanger Eddie Fisher trou. Die geboorte van hul eersteling, Carrie, was die volgende jaar wêreldwyd groot nuus. Die wêreld het nog meer versot geraak op die gesin toe Eddie in 1957 strooijonker was op sy beste vriend, Mike Todd, se troue met Elizabeth Taylor.
Hy het Amerika se grootste skoenwinkelreeks besit. Hy was spandabel elegant en “het hom soos ’n hertog of die een of ander koninklike gedra”, sê Todd. Hy het dosyne pakke besit en sy hemde met sy voorletters daarop elk net een keer gedra en dan weggegooi. Die huis self “het meer na ’n plek gevoel waar jy jou paspoort laat stempel” as ’n tuiste, het Carrie eenkeer vertel.
Die grootmense wat in die huis onthaal is, was die room van Hollywood. Todd het ’n ruk lank ’n troetel-alligator genaamd Stanley gehad – ’n geskenk van ’n voormalige oppasser – en het saam met hom in die groot akwarium geswem wat vir hom gebou is. Toe Stanley later vir Carrie byt, het Debbie besluit om van hom ontslae te raak. Todd sê Harry was ’n sorgsame stiefpa.
“Hy was lief vir my en Carrie. Hy was ongelooflik vrygewig en het my ma aanbid.” Ongelukkig was hy ook ’n alkoholis en dobbelaar. Toe Todd omtrent 13 was, is Carrie saam met sy ma weg om in ’n Broadway-toneelstuk op te tree. Hy was min gepla. Ná jare waarin hy gedwing is om saam met hulle in winsgewende verhoogvertonings te verskyn, het hy vir Debbie gesê hy geniet dit nie om op te tree nie.
Ná Debbie en Carrie se vertrek het Todd opgemerk ’n klomp sexy “manikuriste” kom gereeld sy stiefpa besoek. Hy het ’n versteekte kamera in die hoofslaapkamer monteer en vasgestel wat werklik aan die gang was. Dit het duidelik geword Debbie se huwelik met Harry was verby.
Sedert hul vroeë tienerjare het sy en haar broer saam met dwelms geëksperimenteer. Kyk hy nou terug, besef hy haar psigiese siekte was die probleem, nie die verslawing nie. “Sy was bipolêr. Die dwelms was bloot ’n manier om dit te beheer,” sê hy. Sy was nie iemand wat vir die pret bedwelmd wou raak nie.
“Dit was ’n geval van: “Ek moet hierdie k** afskakel (in haar brein). Sy het dit altyd vir my as ’n feit gestel: ‘Ek kan dit nie afskakel nie.’ ”
’n Paar weke voor die 20th Century Fox-vertoning vir die akteurs en kameraspan van die eerste Star Wars (1977) het Todd ’n dringende oproep van sy suster se verhuurder gekry om so gou moontlik na haar huis te kom. Hy het haar bewegingloos op haar maag op die vloer aangetref, ten volle geklee, omring deur braaksel. Dit was ’n skok, “maar ook nie”.
Nogtans het Carrie haar toneelspel-repertoire uitgebrei, met ’n loopbaan as skrywer begin en tussendeur ’n gesogte “draaiboekdokter” in Hollywood geword. Sy het ’n wisselvallige “hoë-energie”-verhouding gehad met die sanger Paul Simon, met wie sy kortliks getroud was. In 1992 het sy ’n dogter, Billie, gehad. Die pa, Bryan Lourd, was ’n talentagent wat haar vir ’n man gelos het.
Todd se lewe het ook rustiger geraak. Nadat sy eerste vrou hom vir een van sy beste vriende gelos het, was hy en sy tweede vrou, Christi Zabel, 20 jaar lank saam. Sy was ’n gemeentelid van die progressiewe kerk wat hy in die weste van Los Angeles help stig het.
Sy wou haar lewe lank haar pa se guns wen en het dit eers in sy laaste jare reggekry. Sy het toe by hom gesit terwyl hy die een zol ná die ander in sy rolstoel gerook het. Debbie, wat haar kinders geleer het “ ‘kan nie’ is woorde wat nie in ons familie bestaan nie”, het aanhou optree en ’n derde, nog katastrofieser huwelik met ’n swendelaar van Virginië oorleef.
“Maar in Augustus 2015 het sy ’n beroerte gehad waarvan sy nooit volkome herstel het nie. Sy kon nie langer haarself wees nie. Sy kon nie optree nie,” sê Todd. “ ’n Reusestuk van haar lewe was weg.”
Vir hom was dit die moeilikste om die laaste deel van die boek te skryf. Hy sê om Billie se besluit te herleef om die masjiene wat Carrie aan die lewe gehou het op 27 Desember af te skakel, was die soort ervaring “wat jou hart uitruk”. ’n Groot troos is die wete “dat ons alles gesê het wat ons vir mekaar moes sê, talle kere. En belangriker nog, ons het dit gewys; ons het dit nie net gesê nie.”
Daar is ook die wete dat “my ma vir my kwaad sou gewees het as ek nie met my lewe sou aangaan nie,” sê hy. “As ek nie voluit sou leef en die lewe terdeë geniet nie, sou sy vies gewees het. Want sy sou heel laaste vir my gesê het, en party kan dit dalk verkeerd opneem, maar dis waar, sy sou gesê het: ‘Jy’s vry.’ ”
Ons stap deur na die groot gedeelte aan die agterkant van die Hollywood Motion Picture Experience met ateljeeruimte en ’n klankverhoog. Daar is ’n reuse-MGM-ateljeelamp wat Todd sê hy byna seker is vir Gone with the Wind gebruik is en ’n vollengte-Star Wars C-3PO (robotkarakter).
“Sy het hom vir my ingeruil: Ek is wat jy ’n veilige opsie noem,” sê Todd met ’n grinnik. Hulle woon op ’n erf van 2 ha op die randjie van Vegas met ’n klompie hoenders. Die stad was vir hulle aanloklik grotendeels vanweë Catherine se loopbaan – sy is aktrise, skrywer, verhooghipnotiseur en entrepreneur – maar ook omdat Todd hier ’n groter vis in ’n kleiner dam kan wees.
“Maar ek het nooit daarmee gesukkel nie,” voeg hy ná ’n oomblik se huiwering by. “Ek hou van die skadu.”