Die uittog - Die versamelings
Titel: Uittog van Franse burgerlikes op 'n landpad.
Datum getoon: 1 Junie 1940
Kontak kopiereg: © BPK, Berlyn, Dist RMN-Grand Palais - BPK-beeld
Uittog van Franse burgerlikes op 'n landpad.
© BPK, Berlyn, Dist RMN-Grand Palais - BPK-beeld
Publikasiedatum: Mei 2013
Toon nederlaag en uittog.
Na die deurbraak by Sedan op 13 Mei 1940 en die oorwinning van die Duitse leër in die Slag van Frankryk (Mei-Junie 1940), het agt tot tien miljoen Franse burgers die paaie binnegeval, vasbeslote om van die vyand te vlug. Onder die afgetrede Franse soldate is hierdie 'eksodiërs' (Jean-Pierre Azéma) regdeur die gebied, veral in die noorde en ooste van die land. Hierdie reusagtige massabeweging genaamd "Exodus", dikwels chaoties, duur tot einde Junie, meestal te voet (maar ook per motor, fiets of meer selde met 'n motorvoertuig).
Geneem of verfilm deur individue, deur die Nazi's of selfs deur die Franse leër, baie beelde wat wyd versprei word deur die media in alle lande, verewig die episode, soos 'Exodus of French civilians on a road to veldtog ", foto gedateer 1er Junie 1940 en waarskynlik deur 'n Duitse fotograaf geneem.
Behalwe vir hul dokumentêre en strategiese waarde (wat die beheer en kennis van hierdie massiewe vloei beïnvloed), het hierdie prente ook 'n hooflettersymboliese waarde. Die interpretasie van die beelde van hierdie omwenteling wat 'n nuwe era en 'n nuwe wêreld aankondig, kry dan 'n fundamentele rol vir die volgorde van gebeure in besette Frankryk.
Die foto "Uittog van Franse burgers op 'n landweg" toon in Junie 1940 'n werklike vluglyn, in die beeldende en letterlike sin. Met die perspektief wat verkry word deur die diepte van die veld, skryf die outeur van die opname drie parallelle vertikale asse wat die hele beeld struktureer.
Links vir die kyker sak 'n effens geboë spoorlyn in die verte in die landskap in. Dit word op 'n soort graswal geïmplementeer, dit lyk verouderd, miskien buite gebruik, of ten minste tans onnodig.
In die middel en op die pad bestaan ​​die vlug van burgerlikes meestal uit kinders (voorgrond) en vroue, hoewel 'n manlike figuur in die agtergrond gesien kan word. Met donker klere (ten minste gekleur as sodanig vanaf die aanvanklike swart en wit foto), kontrasteer die figure met die lig en kleure (wit van die pad, groen van die plantegroei) wat die res van die toneel kenmerk. Hulle dra die paar seldsame voorwerpe (komberse, sambrele, ens.) Wat hulle in kruiwaens, 'n stootwaentjie of met die hand geneem het. As die aantal vlugtelinge (ons kan tien keer raai) hier redelik beskeie is in vergelyking met ander bekende beelde van die uittog, hoef die parade blykbaar nie te stop nie, wat tot die agtergrond.
Uiteindelik trek 'n ry jong bome 'n laaste perspektieflyn, wat uitloop op 'n redelike kaal landskap van grasweide, op die agtergrond versterk deur 'n paar heuwels in die verte.
Die pad na uittog
Anders as baie foto's wat aan hierdie gebeurtenis gewy word, bied 'uittog van Franse burgerlikes op 'n landpad' geen chaotiese beeld van die uittog nie. Die landelike, sonnige en byna vreedsame landskap wat die toneel aanbied, sowel as die geringe aantal karakters wat gefotografeer word, laat 'n indruk van ruimte en relatiewe rustigheid, ver van die opskudding, opeenhoping en paniek. Die vlugtende burgers moet dus blykbaar gereeld en vasberade moet voortgaan.
Daar is egter iets spektraals aan die lyn van hierdie ballinge, wat donker en gelaaide figure op hierdie helder dag laat opvlam. Hul aangrypende teenwoordigheid in hierdie rustige en verlate landskap lyk dan des te meer onrustig in die rustige omgewing hierbo beskryf: die toneel word werklik 'n toneel van uittog, wat baie van die kenmerke van die genre dra.
Die besonderhede wat dan verskyn (die gevalle wat sekerlik haastig en lukraak gekies word, so goed as moontlik weggevoer word) openbaar inderdaad in 'n tweede keer die omstandighede van wanorde wat eie is aan vlug, terwyl die karige maar ononderbroke stroom van die karakters herinner die omvang van die verskynsel.
· Jean-Pierre AZÉMA en François BÉDARIDA (regie), 1938-1948, Die jare van pyniging. Van München na Praag: Kritieke woordeboek, Parys, Flammarion, 1995.