Land (VK) Noord-Ierland
Distrik City of Belfast
Koördinate 54°36′N 5°56′W﻿ / ﻿54.600°N 5.933°W﻿ / 54.600; -5.933
Stigting Vroeë 17de eeu
- Totaal 115 km²
- Totaal (City of Belfast) 281 000
- Totaal (ná hervorming in 2015) 333 871
- Bevolkingsdigtheid 2 443,5/vk km
- Urban Area 483 418
- Metropolitaanse gebied 641 638
- Gemiddelde jaarlikse temperatuur 9,1 °C
- Gem. temp. Januarie/Julie 3,8 / 14,7 °C
- Gemiddelde jaarlikse neerslae 846 mm
Lord Mayor (2019–20) Cllr John Finucane
Amptelike webwerf Belfast
Belfast (Iers: Béal Feirste, letterlik: "monding van die sandbanke"; Skots: Bilfawst of Bilfaust; Skots-Gaelies: Beul Feirste) is die hoofstad en grootste stad van Noord-Ierland, een van die vier lande van die Verenigde Koninkryk, met 'n oppervlak van 115 vierkante kilometer en 'n bevolking van 281 000 volgens die sensus van 2011 (333 871 ná die munisipale hervorming in 2015). Die metropolitaanse gebied van Belfast (Belfast Metropolitan Urban Area) het 'n bevolking van 641 638.
Stappers geniet die uitsig oor Belfast vanaf Black Mountain
Die interieur van die Titanic Belfast-museum
Titanic Belfast word groen belig ter geleentheid van Sint Patricksdag
11.3.2 Belfast Rapid Transit
Ystydperk en Malone-sandeWysig
7,9 8,3 10,2 12,4 15,4 17,9 19,7 19,3 17,1 13,6 10,3 8,2
2,2 2,1 3,5 4,7 6,9 9,8 11,7 11,5 9,6 7,0 4,2 2,3
90,4 64,8 78,0 64,6 62,9 67,0 66,0 86,2 77,1 98,4 96,3 92,2
Plantations en nywerheidsomwentelingWysig
Hoofstad van Noord-IerlandWysig
Die Provisionele Ierse Republikeinse Leër (IRA - Provisional Irish Republican Army) het sy eise met geweld probeer afdwing. Na een van die bloedigste dae word as Bloedige Vrydag verwys. Op 21 Julie 1972 het binne tagtig minute altesaam 22 bomme in die middestad van Belfast ontplof. Nege inwoners, waaronder twee Britse soldate, het hul lewens verloor, 130 is beseer. Die Provisionele IRA het later siniese kommentaar gelewer waarvolgens die owerheid verantwoordelik vir die verlies aan lewens sou wees aangesien hulle vooraf telefonies gewaarsku is. Maar in die chaos wat ontstaan het toe die eerste bomme ontplof het, kon plekke nie betyds ontruim word nie en het mense van een plek na 'n ander gevlug.
Belfast Laganside: Die Hilton-hotel en Waterfront Hall, 'n konferensiesentrum, soos gesien vanaf Queens-brug
Die inswering van Eerwaarde Ian Paisley, leier van die Demokratiese Unionisteparty, en Martin McGuinness, 'n vroeëre bevelvoerder van die IRA en afgevaardigde van die Sinn Féin-party, as respektiewelik premier en vise-premier van Noord-Ierland in 'n koalisieregering op 8 Mei 2007 was 'n historiese gebeurtenis. Die plaaslike ekonomie is deur grootskaalse beleggings, veral uit die Europese Unie, gestimuleer. Werkloosheid was 'n tyd lank laer as in die res van die land, terwyl eiendomspryse sterk gestyg het. Die globale finansiële krisis het Belfast egter in 'n diep resessie gedompel waartydens huispryse in 2008 met sowat 'n derde gedaal het.
De-industrialisering en politieke onlusteWysig
Lone en salarisse was gevolglik in Belfast en die res van Noord-Ierland merkbaar laer as in die Republiek Ierland. Noord-Ierland se laer lewenskoste het in die verlede duisende kopers uit die Republiek na grensdorpe en -stede in die noorde gelok waar die kleinhandelbedryf gefloreer het. Die ekonomiese groei in die suide het positiewe uitwerkings op Noord-Ierland se ekonomie gehad – Noord-Ierse uitvoere na die Republiek Ierland was so groot soos dié na Asiatiese lande en die res van die Europese Unie, en toeriste uit die suide was die tweede grootste groep besoekers. Na die Ierse bydrae tot Noord-Ierland se groei is dikwels as Southern Comfort verwys.
Demografie en stadsbeeldWysig
Die Bank Buildings, 'n argitektoniese juweel in die middestad, wat in 1787 voltooi is en sedert 1979 'n Primark-vlagskipwinkel gehuisves het, is deur 'n verwoestende brand op 28 Augustus 2018 in puin gelê
Belfast verskil egter in een opsig van vergelykbare middelgroot stede in ander westerse lande – die hoë graad van etniese-godsdienstige verdeling waarby groot dele van die stad deur middel van vlae, graffiti of ander tekens as óf "Protestantse" óf "Rooms-Katolieke woonbuurte" gemarkeer word. Die bewoners van Belfast is terdeë vertroud met hierdie etnies-godsdienstige geografie van hul stad. Oortreding van grense kan gevaarlik of selfs noodlottig wees. Die afkorting KAH ("Kill All Huns", waarby Huns na Protestante verwys) word orals op "Katolieke" mure aangetref, Protestante gebruik KAT ("Kill All Taigs", of Katolieke).
Graad van verdeeldheidWysig
"Vredeslyne" en koppelvlakke tussen etnies verdeelde woonbuurteWysig
Sommige van die mure is meer as 'n kilometer lank, met 'n hoogte van 6 meter. (In vergelyking was die Berlynse Muur 3,6 meter hoog). Sommige van hulle is deur plante en bome verfraai, maar ongeag hulle netjiese voorkoms vervul hulle dieselfde funksie soos die oorspronklike doringdraadversperrings waarvan die eerste in 1969 deur Britse soldate uitgerol is om die Katolieke buurt van Falls Road en die Protestantse kwartier rondom Shankill Road van mekaar te skei. Die sosiale vraagstukke aan weerskante van die mure bly dieselfde: werkloosheid, armoede en vandalisme. Behuising in verdeelde buurte is dikwels in 'n slegte toestand, alhoewel daar pogings onderneem word om dit op te knap.
Belfast se quartersWysig
Sedert die argitek Francis Pym die neoklassieke gebou van die Ulster Museum in 1964 van 'n uitbreiding in die brutalistiese styl met 'n streng kubistiese vorm voorsien het, bestaan daar 'n verskil van opinies oor die geslaagdheid van sy poging - argitekte is gaande daaroor, terwyl dit vir baie leke 'n ietwat bevreemdende aansig het
Die Victoriaanse Palmhuis in die Botaniese Tuin
Historiese geboue in Bedford Street, Linen Quarter
Belfast se stadsbeplanners skenk besondere aandag aan die regenerasie van die Linen Quarter, 'n stadsbuurt wat net suid van Belfast City Hall geleë is en sowat sestien hektaar beslaan – veral vanweë sy sentrale ligging, die groot aantal hoofkwartiere van privaat en openbare ondernemings wat hier gesetel is, en die beplande uitbreiding van Great Victoria Street-stasie wat as Belfast en Noord-Ierland se hoofvervoerspilpunt sal dien. Die Enterprise-oorgrenstreindiens, wat Belfast met Dublin verbind, sal vanaf Belfast se huidige hoofstasie na Great Victoria Street verskuif word en van dié stasie Noord-Ierland se vernaamste aankoms- en vertrekpunt vir treinpassasiers maak.
Daar is uitstekende restaurante, 'n polsende naglewe, talle winkels en veral 'n ryk kulturele en kunslewe. In die afgelope jare het Belfast sy reputasie as eersterangse Europese bestemming vir sake- en groepsreise en konferensies uitgebou. Baie kongresse en uitstallings word in Belfast Waterfront gehou. Die reisgidsuitgewer Lonely Planet het Belfast en die Causeway Coast as die "beste streke" aangewys in sy lys van die mees gewilde reisbestemmings vir internasionale toeriste in 2018.
Belfast se seehawe is onlosmaaklik verbind met die geskiedenis en ekonomiese ontwikkeling van Belfast. Die hawe, wat met 'n oppervlakte van 2 000 akkers 'n vyfde van Belfast se stadsgebied beslaan en sedert 1847 deur Belfast Harbour (BH) bestuur word, hanteer sowat sewentig persent van Noord-Ierland en twintig persent van die hele eiland Ierland se seegebonde handel. In 2016 is meer as 23 miljoen seevrag gehanteer. Die gebied, wat deur die hawe bedien word, strek tot ver in die Republiek Ierland. Die belangrikste invoergoedere is ru-olie, bouhout, staal, steenkool en kunsmis, terwyl onder meer skrootmetaal en stene na oorsese bestemmings verskeep word.
In 2016 het 81 plesierbote met altesaam 144 002 passasiers aan boord in Belfast-hawe aangedoen - 'n aansienlike styging teenoor die vorige jaar.
As Noord-Ierland se vernaamste logistiek-spilpunt bly die hawe ook aantreklik vir ondernemings wat hier hul Noord-Ierse filiale gevestig het - soos Baker McKenzie, Capita, CitiGroup en Bombardier.
George Best Belfast City Airport, geleë naby die middestad
Terminaal 1 op Belfast se Internasionale Lughawe wat buite die stad naby Lough Neagh geleë is
Die beboude stadsgebied van Belfast het sedert die 20ste eeu steeds verder na omliggende gebiede uitgebrei. So beslaan die Belfast Metropolitan Area (BMA) intussen 'n oppervlakte van sowat 960 km² en sluit naas Belfast ook die boroughs Castlereagh, Carrickfergus, Lisburn, North Down en Newtownabbey in. Ondanks sy grootte word tans nog nie aan alle bewoners van dié gebied toereikende openbare vervoer voorsien nie sodat baie pendelaars op hul eie vervoer aangewese is. Tans is geen ander stad in die Verenigde Koninkryk so sterk afhanklik van privaat motorvervoer soos Belfast nie. In 2000 het meer as 80 persent van werknemers in Belfast motors of kleinbusse gebruik om hul werkplekke te bereik. Verkeersopeenhoping en lugbesoedeling het ernstige vraagstukke geword.
Die lughawe is in 1983 hernoem tot Belfast International, en in die volgende jaar het die passasiersgetal tot 1,5 miljoen gestyg. In 1987 was dit twee miljoen. Nadat 'n nuwe vragsentrum op 17 Julie 1991 in bedryf gestel is, is die lughawe in Julie 1994 geprivatiseer. In 1999 het die jaarlikse passasiersgetal drie miljoen beloop, in 2004 reeds 4,5 miljoen, vyf miljoen in 2006 en 4,4 miljoen in 2015. Nadat die Republiek Ierland passasierbelasting afgeskaf het, het passasiergetalle op Belfast se twee lughawens gedaal namate lugrederye en passasiers na Dublin-lughawe begin uitwyk het.
In 2008 het Aer Lingus sy eerste basis buite die Republiek Ierland op Belfast se Internasionale Lughawe geopen. Ná sy oorname deur International Airlines Group in 2015 het Aer Lingus landingregte op Belfast International aan Ryanair afgestaan wat in Maart 2016 'n nuwe basis op die lughawe geopen het, met vier daaglikse vlugte na Londen se Gatwick-lughawe. In Maart het Ryanair daarnaas aangekondig dat hulle vanaf 1 September 2016 regstreekse vlugte vanaf Berlyn se Schönefeld-lughawe na Belfast International sal aanbied – 'n besluit wat volgens waarnemers 'n positiewe uitwerking op toerisme in Noord-Ierland sal hê.
Tans word gereelde vlugte na Europese en Noord-Amerikaanse (insluitende Meksiko) asook bestemmings in Asië (Turkye) en Afrika (Kanariese Eilande) aangebied.
Trems en trolliebusseWysig
'n Moderne Metro-dubbeldekbus
Belfast Corporation se busvloot is in 1973 aan Citybus (tans Metro wat deel uitmaak van Translink) oorgedra.
Belfast Rapid TransitWysig
'n Nuwe Translink Glider-bus buite die stadsaal
'n Nuwe innovatiewe openbare vervoerstelsel, Belfast Rapid Transit (BRT), is op 3 September 2018 in bedryf gestel. Die eerste fase van BRT behels busroetes wat Oos- en Wes-Belfast, die Titanic Quarter en ander buurte van besondere ekonomiese en sosiale belang via die middestad met mekaar verbind en bestaande Metro-busroetes sal vervang. Nuwe hibriedvoertuie - 'n vloot van dertig moderne Glider-busse met elektriese en dieselenjins - met sitplekke vir 100 passasiers elk word deur die Belgiese vervaardiger Van Hool verskaf.
Sosiale en kulturele leweWysig
Muurskildery by 'n Unite-vakbondkantoor
Die godsdienstige en politieke verdeeldheid van Belfast se bevolking is in die sosiale en kulturele lewe weerspieël. So het Protestantse en Katolieke sokkergeesdriftiges gewoonlik hul eie span ondersteun. Die stelsel van professionele sokkerliga's, soos dit in Noord-Engeland ontwikkel het, het in die 19de eeu ook ingang tot Noord-Ierland gevind en 'n belangrike rol in Belfast se werkersklaskultuur gespeel. Duisende seuns en mans het op Saterdagnamiddae na die stadions en sokkervelde gestroom om wedstryde by te woon. In 1911 was daar reeds vyf professionele sokkerspanne, en sommige bekende Britse spelers soos Elisha Scott (1894–1959), wat tussen 1912 en 1934 as doelwagter van FC Liverpool opgetree het, was boorlinge van Belfast. In Katolieke woonbuurte het die Gaelic Athletic Association, wat in 1884 deur Michael Cusack gestig is, sy invloed laat geld en tradisionele Ierse sportsoorte soos hurling bevorder. In voorstede is sportsoorte beoefen wat by die rustige lewe buite die middestad aangepas was soos rugby, krieket en tennis, maar ook baie ander wat in die tyd van die sogenaamde Victoriaanse sportrewolusie gewild geraak het. Gholfspelers het saamgesluit tot die Fortwilliam-gholfklub. Die North of Ireland Cricket and Football Club is in 1868 gestig, en ses van sy lede was deel van die Ierse span wat die eerste internasionale rugbywedstryd, wat in 1875 in Londen se Oval-stadion gehou is, teen Engeland verloor het. Langs die rivier het bootklubs ontstaan, waaronder die Belfast Boat Club in Stranmillis.
Drie dagblaaie het hul hoofkwartiere in Belfast – die Irish News, die Belfast Telegraph, en The News Letter. Die laasgenoemde, wat deur lede van die Joy-familie - invloedryke Hugenote-immigrante - gestig is, het vir die eerste keer in 1737 verskyn en is die oudste Engelsmedium-koerant ter wêreld wat steeds onder sy oorspronklike naam uitgegee word. Op 23 Augustus 1776 was die News Letter die eerste dagblad in Europa wat op sy titelblad uitvoerig oor die Amerikaanse Onafhanklikheidsverklaring berig het.
C.S. Lewis (1898–1963), Britse skrywer en digter
Nashville, Tennessee, Verenigde State, sedert 1994.
Hefei, Anhui, Volksrepubliek China, sedert 2005.
Boston, Massachusetts, Verenigde State, sedert 2014.
↑ Architecture Ireland, 28 Mei 2017: Alternative Ulster Museum – Archigram’s Vision for Belfast. Besoek op 25 April 2019
↑ The Guardian, 24 Oktober 2017: Weak pound makes UK a ‘value destination’ for foreign tourists says Lonely Planet. Besoek op 24 Oktober 2017
↑ Belfast Harbour - The Port in Numbers. Besoek op 11 Oktober 2017
↑ Tourism Northern Ireland LGD Fact Cards 2014-2016 - Belfast City LGD Fact Card. Besoek op 9 Oktober 2017
↑ www.belfastairport.com: Our Airlines. Besoek op 3 Oktober 2018
↑ 37,0 37,1 37,2 (en) belfastcity.gov.uk: Belfast signs Sister Cities accord with Boston, 12 Mei 2014. URL besoek op 17 Junie 2015.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Belfast.
The Guardian Travel: Belfast holidays
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Belfast&oldid=2115062"
Last edited on 25 Januarie 2020, at 12:57