Moenie die Heilige Gees bedroef nie – Jesaja 63:7-64:10 en Markus 1:9-11 » Somerstrand Gemeente
As Jesaja terugkyk
Jesaja het ook só teruggekyk op die geskiedenis van sy volk. Hy kon wonderlike verhale in herinnering roep. Die Here was waarlik vir hulle 'n Heiland, soos Jesaja 63 dit sê:
7Ek sal die goedertierenhede van die Here prys, die roemryke dade van die Here, ooreenkomstig alles wat die Here aan ons bewys het, en die veelvuldige goedheid jeens die huis van Israel wat Hy aan hulle bewys het, na sy barmhartighede en na die grootheid van sy goedertierenhede.
9In al hulle benoudheid was Hy benoud, en die Engel van sy aangesig het hulle verlos; deur sy liefde en deur sy medelyde het Hý hulle verlos; en Hy het hulle opgehef en hulle gedra, al die dae van die ou tyd.
10Maar húlle was wederstrewig en het sy Heilige Gees bedroef; daarom het Hy vir hulle in 'n vyand verander: Hy self het teen hulle gestry.
Die blote gedagte aan wat hulle gehad het sedert die tyd van Moses en die wonderlike ervarings wat hulle in die woestyn meegemaak het, het hom hartseer gemaak. Hoe is dit moontlik dat hulle wat die voorreg van die Heilige Gees in hulle midde en God se Vaderskap kon beleef in sy sorg, hoe is dit moontlik dat hulle teen dié God in opstand kon kom?
Geen wonder dat Hy daarom hulle vyand geword het nie. Hy self het teen hulle gestry.
17Here, waarom laat U ons wegdwaal van u weë? Waarom verhard U ons hart, sodat ons U nie vrees nie? Keer terug ter wille van u knegte, die stamme van u erfdeel!
64:1Ag, as U maar die hemele wou skeur, wou neerdaal, dat die berge wankel voor u aangesig
As U maar die hemele wou skeur
Jesaja bid dus namens die volk dat God weer groot wonders sal doen soos vroeër, berge wat skud, vuur wat brand, dat veral die nasies kan weet, God kom dié te hulp wat onthou hoe Hy wil hê hulle moet lewe. Jesaja maak dus staat daarop dat God nie net transendent is en afsydig sal bly nie, maar immanent sal word – "die hemel oopskeur" – en 'n verskil in hulle tyd sal maak.
Johannes sien die hemele skeur
En dit is dié gebed wat met die geboorte van Jesus en veral met sy doop beantwoord word. Ons lees in Markus 1:9-11:
9En in daardie dae het Jesus van Násaret in Galiléa gekom en is deur Johannes in die Jordaan gedoop.
10En dadelik toe Hy opklim uit die water, sien Hy die hemele skeur en die Gees soos 'n duif op Hom neerdaal.
11En daar het 'n stem uit die hemele gekom: U is my geliefde Seun in wie Ek 'n welbehae het.
Jesus word gedoop en met die Gees vervul
Jesus word as mens deur die doop verbind aan ons as sondige mense wat bekering nodig het. Jesus word as God deur neerdaling van die Heilige Gees verbind aan God die Vader wat deur Jesus die Heilige Gees in dié bekeerdes se lewens aan die werk sal sit.
Die hemele skeur oop en die Gees word as 'n blywende geskenk aan Jesus gegee, sodat Hy dit weer aan almal wat in Hom glo, kan gee.
Daarmee sit God sy seël op hierdie tweeledige doop. Waar Johannes die Doper Jesus met water gedoop het, doop God sy Seun met die Heilige Gees. Die goddelikheid van dié oomblik word bevestig met God se woorde: "Jy is my geliefde Seun, oor Jou is Ek bly." (ASV)
Die verwysing na die Gees as 'n duif verwys waarskynlik ook terug na die aanvanklike beweging van die Gees van God wat oor die waters gesweef het aan die begin van die skepping (Gen. 1:2) en deur sommige rabbi's uitgelê is met die beeld van 'n duif (Hagner).
Dit beteken dat soos God aanvanklik orde in die chaos van die aarde gebring het, bring Hy nou deur dieselfde Gees orde in die chaos van die sonde deur die Here Jesus, die Immanuel, die God-met-ons.
Ons ontvang vryspraak en heiligmaking
Soos Jesus deur die doop van bekering en die doop met die Heilige Gees gereed gemaak is vir sy bediening, só werk dit dan ook in ons geestelike lewe.
Deur die doop ontvang ons vryspraak van ons sonde. Word ons ingesluit in die liggaam van gelowiges. Word die skuld van ons sonde uitgewis.
Deur die doop met die Heilige Gees ontvang ons die vrug van bekering, 'n lewe van heiligmaking. God gee vir ons die "heilige weg" waarop ons die heiligmaking kan beoefen.
Soos Petrus dit later uitspel in sy toespraak op Pinksterdag toe die Heilige Gees op alle gelowiges uitgestort is:
"Bekeer julle en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus, en God sal julle sondes vergewe, en julle sal die Heilige Gees as gawe ontvang. Wat God belowe het, is vir julle en vir julle kinders en vir almal wat daar ver is, vir almal wat die Here ons God na Hom toe sal roep." (Hand 2:38-39).
Hierdie belofte is ook vir jou. Die belofte van die Heilige Gees is vir jou. Dit maak nie saak nie:
Óf jy net die doop van Johannes ontvang het (die twaalf apostels – Joh 1 en ander verwysings; Apollos – Hand 18);
Óf jy beide die doop van Johannes en die doop van Jesus ontvang het (die twaalf gelowiges in Efese – Hand 19);
Óf jy net die doop van Jesus ontvang het (dié wat deur die dissipels gedoop is – Joh 4; asook die eunug van Ethiopië – Hand 8 – en Saulus/Paulus – Hand 9);
Óf deel van 'n huisgesin was wat gedoop is (Kornelius en sy huisgesin – Hand 10; Lidia en haar huisgesin, sowel as die tronkbewaarder en sy huisgesin in Filippi – Hand 16; Stefanus en sy huisgesin – 1 Kor 1);
Óf die Gees ontvang het vóór jy en jou huisgesin gedoop is (Hand 10).
Die belofte van die Heilige Gees is regtig vir jou!
Lukas voeg in sy weergawe van Jesus se doop 'n besondere stukkie inligting by. Dit is terwyl Jesus besig is om te bid, ná Hy gedoop is, dat die hemele oopgaan en die Gees in sigbare gestalte soos 'n duif op Hom neerdaal (Luk 3:21-22).
Lukas sal 'n hele paar keer in sy evangelie gebed beklemtoon, want dit was een van die uitstaande kenmerke van Jesus se verhouding met God (Luk 4:42; 6:12; 9:28; 11:1; 22:30). Dieselfde gebeur met die gelowiges in gebed. Hulle word telkens vervul met die Heilige Gees terwyl hulle bid (Hand 4:31; 9:11).
Ons is aan die einde van die jaar. Ons kyk daarom nie net terug nie, maar ook vooruit. Een van die belangrike dinge waartoe die Gees ons roep, is om God se Woord die sentrum van ons lewe te maak. Dit is die Woord wat die Gees tot stand gebring het. Dit is die Woord wat die Gees in ons lewe gebruik. Dit is die Woord waardeur die Gees met ons praat.
Ek wil jou aanmoedig om regtig moeite te doen met die Woord hierdie jaar, 2020. Dit is na alles die Jaar van die Bybel. Die Bybelgenootskap vier hulle 200ste verjaarsdag. Ons ontvang ook 'n nuwe Afrikaanse vertaling van die Bybel, die Bybel Direkte Vertaling (BDV).
Centre for Bible Engagement
Die lees van die Bybel sal 'n baie groot invloed op jou lewe hê. Soos 'n groot stuk navorsing in die VSA bevind het. Die studie is deur die Centre for Bible Engagement onderneem. Hulle het meer as 40 000 Amerikaners van ouderdom agt jaar oud tot meer as 80 jaar oud ondersoek.
Dit het ewekansige steekproewe oor 'n tydperk van 'n paar jaar van sowel die algemene bevolking as van self-geïdentifiseerde Christene ingesluit. Deelnemers het uit feitlik elke deel van die samelewing gekom.
Hulle het bevind dat as mense die Bybel vier of meer keer per week gelees het, het dit die gedrag van die leser deurslaggewend beïnvloed. Die slegte nuus vir Sondag-Christene was egter dat die lees van die Bybel drie dae per week of minder skaars 'n invloed op gedrag gehad het.
Dit is waarom die verslag die "Power of 4" genoem is.
Alhoewel nege uit tien Amerikaners 'n Bybel besit, en 'n duidelike meerderheid Amerikaners glo dat dit die geïnspireerde Woord van God is, lees die meerderheid in elke ouderdomsgroep die Bybel op die beste sporadies. Meer as die helfte lees die Bybel glad een keer 'n week nie. Slegs 20-25% lees die Bybel een tot drie keer per week. Net 15% lees die Bybel vier dae per week of meer.
Maar, by dié 15% was Bybellees die een faktor wat 'n beduidende verskil gemaak het. Meer as geslag, ouderdom, of enige ander faktor. Die studie het getoon dat mense wat die Bybel vier keer of meer in 'n week gelees het, was:
57% minder geneig om dronk te word;
61% minder geneig om pornografie te kyk;
68% minder geneig om seks te hê buite die huwelik;
74% minder geneig was om te dobbel.
Hulle was ook 228% meer geneig om hul geloof te deel, 231% meer geneig om 'n ander persoon te dissipel, en 407% meer geneig om die Skrif te memoriseer.
Die groot vraag is natuurlik "meer geneig as wie"? As die ongelowiges? As die kerkloses? Nee, as enigiemand anders, kerkmense ingesluit. Dit is miskien die mees merkwaardige resultaat van die studie dat daar geen verskil is tussen dié mense wat die Bybel een tot drie keer 'n week lees, en dié wat dit nooit lees nie.
Met ander woorde, gereelde Bybellees is die één ding wat jou lewe beslissend verander, meer as enigiets anders. As jy egter die Bybel lukraak lees (soos die meeste Christene eintlik doen), mislei jy jouself. Jy is niks beter af as 'n heiden.
Interessant genoeg het die studie baie minder korrelasie gevind het tussen gedrag, hetsy goed of sleg, en enige ander geestelike gewoontes soos kerkbywoning en gebed. Dit behoort ons egter nie te verbaas nie. Self-verklaarde "gebed" beteken verskillende dinge vir verskillende mense; en kerkbywoning, hoewel dit belangrik is, was nog nooit genoeg nie.
Die term "Sondag Christen" bestaan juis omdat ons weet dat ware geloof ook buite die kerkdeure geleef moet word. Anders beteken dit nie veel nie.
Gereelde Bybellees verander ons. Dit is nie net een van die dinge wat ons behoort te doen nie. Dit is die belangrikste ding. Soos Jesus vir die Jode wat in Hom geglo het, gesê het: "As julle in my woord bly, is julle waarlik my dissipels. En julle sal die waarheid ken, en die waarheid sal julle vrymaak." (Joh 8:31-32)
Ek nooi jou uit om hierdie jaar saam met my vier hoofstukke per dag uit die OT en NT te lees. So sal ons die Bybel in een jaar deurlees.