1 Korintiërs 15: 1-28 – Die opstanding en ons geloof - Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
1 Korintiërs 15: 1-28 – Die opstanding en ons geloof
Inteendeel. Teenoor so baie teoloë wat deesdae van mening is dat Jesus nie werklik opgestaan het nie, bely ons dit omdat dit vir ons 'n historiese feit is. En hier is die Bybel in baie opsigte baie interessant. Want waar ons bely dat die Bybel nie 'n geskiedenishandboek is nie, is die Bybel, wat die opstanding betref, amper 'n geskiedenis-handboek. Want in 1 Korintiërs 15:1-11 lees ons van nie minder as ses verskynings van Jesus na sy opstanding aan verskeie groepe mense. En in die evangelies word van ook nog ander verskynings van Jesus vertel.
Aan die ander kant, broers en susters, mag die opstanding van Jesus egter nie iets wees wat ons maar net formeel bely nie. Juis omdat Jesus se opstanding 'n gebeure is wat ons elkeen intens raak. Ons kan dit ook anders stel: al weet ons dat Jesus opgestaan het, is die vraag watter betekenis sy opstanding vir ons het.
In die eerste plek, broers en susters, moet ons raaksien dat daar 'n direkte verband tussen die opstanding van Jesus en ons geloof is. As Jesus in die graf gebly het, nie opgestaan het nie, was Jesus maar soos enige ander groot figuur in die verlede, iemand van wie ons baie kan leer, net nog 'n held wat op die ou end maar net gesterf het.
En niemand verwag tog iets van 'n dooie mens nie. Niemand kan iets ontvang van 'n dooie mens nie. Wat meer is: hoe kan 'n godsdiens lewe as daardie godsdiens 'n dooie mens vereer?
En in vers 17 gaan Paulus nog verder: `en as julle nie opgewek is nie, is julle geloof waardeloos en is julle nog gevange in julle sondes'. Met ander woorde, as Jesus nie opgestaan het nie, sou ons verlossing 'n halwe verlossing gewees het, 'n onvoltooide verlossing. Die feit dat God Hom, na sy kruisdood uit die dood opgewek het, was God se JA op sy daad aan die kruis op Golgota. Daar het Hy vir ons, in ons plek, versoening gedoen by God. En omdat God daardie versoening aanvaar het, het Hy Jesus uit die dood opgewek.
Daarom sê Paulus: as Jesus nie opgewek is nie, is ons geloof nie alleen nutteloos nie (want dan glo ons in 'n dooie afgod), maar ons verlossing alleen halwe verlossing. 'n Halwe verlossing wat eindig by sondevergifnis, maar wat tog eindig in die dood. Maar nou het Jesus opgestaan, is ons geloof nie nutteloos nie want ons glo in 'n lewende God, en is ons verlossing volkome: is ons verlos van die sonde en die ewige dood.
Die begrip eersteling is hier belangrik om te verstaan wat Paulus bedoel. Die begrip eersteling vind ons veral terug in die Ou Testament, soos byvoorbeeld in Levitikus 23:10 waar daar beveel word dat die eerste gerf van die oes na die priester gebring moes word. Die eerste gerf het die hele oes verteenwoordig, en as die eerste gerf deur die priester geseën is, was dit die waarborg dat die hele oes geseën was, en omdat die eerste gerf aan God geoffer is, was dit die waarborg dat die hele oes as' t ware aan God geoffer was.
En hier gaan Paulus ook verder, want in 1 Korintiërs 15:24-28 impliseer hy: mense wat deel is van God se opstanding gaan 'n wonderlike toekoms tegemoet. Want met Jesus se wederkoms, wanneer Hy kom om te oordeel, behoort ons reeds aan Hom. Daarom, omdat ons reeds in sy opstan¬ding deelagtig geword het, het ons niks te vrees vir die wederkoms of die eindoordeel nie.
Ten slotte: die opstanding van Jesus het ook 'n direkte verband met die doop. Want wanneer ons kinders doop, doop ons hulle altyd in die Naam van die Vader, die Seun en die Heilige Gees. Wat eenvoudig gesê, die volgende beteken:
Met ander woorde, ons doop kinders wat aan God behoort, kinders wat van God af kom en na Hom sal teruggaan, dus, kinders wat maar net vir 'n kort leeftyd aan ons geleen word.
En nou weet ons mos, broers en susters, dat iets wat 'n mens leen, dikwels (altans so hoort dit!) beter opgepas word as ons eie besittings. Wat maar net sê: dat ons as ouers 'n geweldige verantwoordelikheid het ten opsigte van die doopbelofte, en by implikasie teenoor ons kinders.