“To love, honor and obey.” | Dion se gedagtes
« Kantoor Politiek
“To love, honor and cherish” »
“To love, honor and obey.”
Oktober 5, 2010 deur Dion
Vir ‘n geruime tyd al lees ek van vroue wat juis hierdie gelofte in hulle huwelike toegepas het en hoe dit hulle huwelike beïnvloed het, my Irishman ingesluit, en deel van die doel van hierdie skrywe is om hulde te bring aan sulke vroue asook om ‘n bietjie lig op hierdie sensitiewe onderwerp te gooi. Ek weet daar is baie wat glad nie hulself in sulke omstandighede kan insien nie of wat graag eerder ‘n lat vir my gat sou wou pluk. Hokaai, ek probeer niemand wysmaak wat om te doen nie, jou keuse is jou eie, en ek het ‘n blikgat. Dis net informasie. Doen daarmee wat jy wil.
Ek onthou hierdie deel – die “obey”-gedeelte – van ek en die Irishman se huweliksgeloftes soos gister, juis omdat sy aanvanklik verontwaardig teen daardie “obey” geskop het. “Obey”! Wie is ‘n man nou dat sy hom moet “obey”? Onderwerping aan die gesag van jou man? Hy het mos nie gesag oor my nie! Dis mos uit die oertydperk. Raak bronstig. Neem knuppel. Soek vrou. Kletter katswink. Grot toe, paar, hêppie fêmilie en slaaf vir res van lewe. Ugh ugh! Dis ‘n konsep wat nie hoort in ons daaglikse moderne samelewing van gelykheid, verdraagsaamheid en bekragtiging nie.
In die jare voor ons ontwaking so dekade gelede het ek uit my pad gegaan om haar amper voor te stoot in alles, juis hieroor. Ek moes tog net nie op hierdie reeds seer toon van onderwerping trap nie, net om die vrede en ‘n spoedig wankelrige huwelik te behou. Tien jaar gelede het sy by ‘n vrouegroep by haar kerk betrokke geraak. Die groep het een dame haar ouderdom en drie ouer dames. Deel van hulle agenda was om soos Bybelse vroue, hulself te onderwerp aan hulle mans en om hulle mans te onderrig en te ondersteun in hulle werklike rol as ‘n Bybelse man. Ek het die verskil in die Irishman opgemerk, asook die verskil in myself in hoe ek ewe skielik kon opstaan en my plek inneem as die spreekwoordelike “hoof” van die huis.
Nou, voor almal in afgryse gil, op hulle perdjies spring en die vlaktes injaag met klappende swepe en rokende lope, laat my eers toe om klaar te praat…
Ek was nuuskierig (en pessimisties!) oor die “onderwerping” en siende dat ons, soos ‘n meerderheid ander mense, in ‘n Christelike kerk en volgens Christelike geloftes trou aan mekaar gesweer het, het ek bietjie gaan studeer wat die geloftes en die rolle as man en vrou in ‘n Christelike verbintenis eintlik behels. Glo my, daar is rolle, soveel as wat almal gelykheid voorstaan en stereotipes afsweer. Ek weet ook dat ek eerder hierdie tipe van navorsing moes gedoen het vòòr ons getrou het, soos ek nou sal aanbeveel aan enige aanstaande egpaar – miskien sou dinge van die begin af beter gegaan het as ek presies geweet het wat my rol as man behels het. Ek dra gevolglik inligting oor, hoofsaaklik uit die Bybel en na gesprekke met predikante – ek wil beslis nie die Bybel herskryf met my eie woorde of myself wyser as God voorhou nie, en weereens sal ek nie droom daarvan om iemand voor te skryf hoe hulle moet handel in hulle huwelike nie. Wat ek wel kan doen, is noem is hoe dit my eie oë oopgemaak het, my meer respek vir my vrou gegee het, my meer selfversekering en ‘n groter gevoel van verantwoordelikheid gegee het en hoe dit ons baie nader aan mekaar en God gebring het.
Laat my toe om eerste met die dames te begin in hierdie skrywe. Ek sal in ‘n opvolgende skrywe oor mans gesels as mense sou belangstel, want glo dit of nie, mans het drie keer soveel instruksies as vroue!
Ek het gevind dat in ons kontemporêre en verwêreldlike moderne kultuur die noem van ‘n vrou wat haarself moet onderwerp aan haar man in die huwelik gelykstaande is aan om jouself as ‘n chauvinis of neandertal te brandmerkmerk. Die word “onderwerp” in huweliksin kan beswaarlik gebruik word sonder om sterk veragting en misverstand te ontluik. Dit is gelaai met negatiewe, uitlokkende konnotasies, derhalwe dat dit ‘n Bybelse woord en Christelike deugsaamheid is. As ‘n Christen is dit bykans onvermydelik.
As ‘n Christen wat ten minste probeer, het ek min onderwerpe so verwarrend of teenstrydig bevind as die mynveld rondom geslag en gesag in die huis en die kerk. Soos nog nooit vantevore in geskiedenis word hedendaagse rolle van mans en vroue radikaal herskryf na iets byna onherkenbaar. Die definisie van “huwelik” word afgetakel en ek het hierdie aspek van ons eie lewens raakgesien as die begin van ‘n uiters gevaarlike afdraende paadjie – die “onderwerping” aan mekaar, ‘n horisontale beweging sonder enige hierargie en gesag.
Uit die Woord het ek uitgevind dat ons geleer word om altyd bedagsaam teenoor mekaar en sensitief sorgsaam vir mekaar se behoeftes moet wees terwyl ons mekaar liefhet. Horisontale onderwerping behoort vreemd vir Christene te wees, en is beslis vreemd vir God – die kerk (ons) onderwerp haarself aan Christus en Hy onderwerp Homself aan die Vader, nie andersom nie. ‘n Generaal onderwerp homself nie aan ‘n sersant nie.
My liewe vrou het my eerstens geleer wat haar onderwerping NIE beteken nie:
Dit beteken nie dat alle vroue hulself onderwerp aan alle mans nie. Net haar eie.
Onderwerping is nie net ‘n konsep met net betrekking op vroue nie – mans onderwerp hulself ook aan Christus en die Woord, die regering, werkgewers, die kerk ens.
Onderwerping beteken beslis nie dat die vrou die man se slaaf word nie. Inteendeel, in Proverbs 31 is daar ‘n mooi voorbeeld van hoe ‘n vrou floreer in die huwelik.
Onderwerping beteken beslis nie dat sy stilbly, nooit ‘n opinie of advies gee nie. Proverbs 31:26 sê duidelik dat sy die man se helper is en sy praat met wysheid en teerheid. Dit sal bykans onmoontlik wees om iemand lief te hê sonder enige kommunikasie en wedersydse bespreking.
Dit beteken nie dat sy ‘n passiewe muurblommetjie of vloermat raak nie. Sy kan nog steeds haar volle potensiaal bereik en volledig gebruik maak van al haar talente en moontlikhede, net soos sy dit kon doen sonder haar man.
Onderwerping beteken nie dat die vrou minderwaardig is of minder belangrik as haar man is nie, op enige manier. Beide man en vrou was geskep in die beeld van God, gelyk in statigheid en waarde. Ons is geestelike gelykes – “Een in Christus”.
Die man se rol beteken groter gesag en verantwoordelikheid in die huwelik, MAAR, dit maak nie sy rol beter of enigsins voortrefliker nie, dis net anders!
Wat Bybelse onderwerping wel beteken:
Hoewel egpare gelyk is in statigheid en waarde voor God, is ons ongelyk in rol en funksie. God leer nooit absolute gelykheid soos sommiges vandag beweer nie – Hy leer wesenlike, geestelike gelykheid maar ongelykheid in ons verantwoordelikhede en rolle.
Dit beteken dat sy in alle aansien vermy dat sy haar man se teenstander is en elke poging aanwend om sy bondgenoot, sy spanmaat en sy grootste bewonderaar te wees. Sy doen alles moontlik om te bewys, “Ek is VIR jou, Ek is MET jou, Ek is AGTER jou, Ek is ONDER jou.” Die laaste een HET twee betekenisse, vir die wat gelag het…
Na onderwerping, hoe moet ‘n man dan sy vrou “lei”? Soos Christus Sy bruid, ons, lei, deur ons te red van fisiese gevaar, ons te red van geestelike gevaar en die ewige afgrond. Christus se leierskap het niks te doen met selfsugtige voortanding van self of status nie, maar het als te doen met opoffering en liefdevolle verantwoordelikheid vir almal onder sy beskerming. So moet ons mans wees.
Deur haarself aan haar man te onderwerp, dien sy God se Woord en Wet.
DAAR IS EEN UITSLUITING: Sy mag haarself NIE aan haar man onderwerp as hy haar vra om teen Christus te draai nie.
Selfs wanneer ‘n vrou haar man verontagsaam, moet sy dit doen op ‘n liefdevolle wyse met respek en grasie, en kalm haar Bybelse redes gee daarvoor. As hy sy sout werd is, sal hy luister en vergewe, anders moet HY verantwoording voor God doen.
Wanneer ‘n man duidelik die wet verontagsaam in die wyse waarop hy sy vrou hanteer, is sy wettiglik en moreel verplig om hom aan te meld en hulp te soek by vriende en familie. Romeine 13 sê juis dat die regering nie verniet die swaard dra nie, so ‘n wettelose man moet die God-gegewe nagevolge van sy dade leer.
Onderwerping beteken nie selfmoord nie. As ‘n man sy God-gegewe gesag oor sy vrou misbruik, MOET sy wegkom.
Ten slotte – toe die bekende Koningin Victoria van die 19de eeu besig was met voorbereiding vir haar huwelik met Albert, was sy deur die Aartsbiskop van Canterbury gevra of sy haar tradisionele huweliksgeloftes dalk wil verander. Instede van “love, honour and obey,” sou sy nie net eerder wou sê, “love and honour” nie? Haar antwoord was: “Nee, ek trou met hom as ‘n vrou, nie as die koningin nie.”
Ek sê dankie vir my Koningin van ‘n vrou. As ek maar myself aan Christus kon onderwerp met ‘n fraksie van die volgsaamheid en lojaliteit wat sy my toon as haar man.
op Oktober 6, 2010 at 9:12 vm | Antwoord seegogga
Pragtig geskryf, Dion! Hoekom stuur jy nie hierdie vir ‘n christelike tydskrif nie? Meer mense sal dit wil lees.
op Oktober 6, 2010 at 9:25 vm | Antwoord Dion
Baie dankie Seegogga! Ek wou juis uitvind oor dieselfde ding, as dit goed genoeg is. Ek was eers maar bietjie huiwerig om hieroor te skryf, want dit kan maar ‘n redelik sensitiewe onderwerp raak.
op Oktober 6, 2010 at 1:06 nm | Antwoord Sonlig
Staande applous vir die Irishman wat in alle opsigte ‘n “warrior” vir haar man en huwelik geword het en ditto vir jou wat hierdie geskenk in nederigheid ontvang het en ‘n dienende koning, priester en profeet in jou huis geword het en wat as man bereid is om hierdie gedagtes openlik te publiseer.
Die effek van julle handelinge sal uitkring en jou dogters sal hierdie opdrag verstaan en ook uitleef.
Ek stem saam met Seegogga – kontak bietjie vir LIG, Finesse of selfs Intiem.
Blessings vir julle!
op Oktober 6, 2010 at 1:59 nm | Antwoord Dion
Baie dankie, en seën daar by julle ook. Die lof kom ons nie toe nie, en ons “probeer” ook nog met baie verbysteringe op die pad, maar so leer ons!
op Oktober 6, 2010 at 8:50 nm | Antwoord Twilight
Dankie! Baie insiggewend…
op Oktober 7, 2010 at 8:20 vm | Antwoord Dion
Beslis insiggewend. Dit het my baie diep laat begin dink aan my tekortkominge en hoe om dinge reg te stel.
op Oktober 7, 2010 at 5:55 nm | Antwoord Roer
Jong, ek’s bly jy probeer niemand wysmaak wat om te doen nie, want my ervaring van sogenaamde aweregse opinies he^ aangaande hierdie onderwerp, is dat jy onmiddelik uitgekryt word as ‘n feminis. Having said that… Ek stem nie saam nie, het nog nooit nie, want ek stap nie langs my man nie. Ek stap saam met hom. Ek hoop dit maak sin. 🙂
op Oktober 8, 2010 at 8:31 vm | Antwoord Dion
Dankie dat jy kom inloer het! Ja, soos genoem is dit ‘n sensitiewe onderwerp, daarom die vrywaring dat hierdie instruksies nie van my as mens en man af kom nie, maar uit God se Woord aan ons. Ek was op die hart gedruk om Sy Woorde oor te dra. Ek hou van jou laaste twee sinne. Langs = effe verwyder. Saam = een, soos bedoel in God se instruksies aan ons as egpare.
op Oktober 12, 2010 at 2:37 nm | Antwoord toortsie
Dion, fantasties geskryf. Maar ek sukkel maar baie keer met die onderdanigheid. Tog weet ek dis wat God wil hê. Ek glo dat selfs ‘n vrou met ‘n sterk persoonlikheid onderdanig aan haar man kan wees, deur hom te eer. En dis vir my so wonderlik, die keer wat my man wel sy opinie oor iets gee, is dit gewoonlik een om na te luister. Ek wens ook mans wil weer die verantwoordelikheid terugvat op hulle eie skouers, want, vandat die vroue sterker begin word het, het die mans ongelukkig teruggestaan. Die wonderlike is, dat hoe meer jy jou man eer, hoe sterker raak hy en hoe meer respekteer hy sy vrou. Ons kan nie verander aan God se resep nie, al wil ons ook hoe graag! En dis juis, as ons as vroue sterk is, ons die krag het om die ding op die regte manier te doen. (as jy verstaan wat ek bedoel). Baie dankie, ek sien uit na die weergawe vir mans.
op Oktober 13, 2010 at 10:27 vm | Antwoord Dion
Dankie Toortsie. Jy’s so reg – mans het teruggestaan, maar ek dink dis juis omdat die samelewing so frons op moderne mans wat hulle vroue “lei” en die konnotasies verbind aan die woord “onderdanigheid”, al probeer hulle dit doen in die volle sin van die Woord. Ons is al so verskrik om uitgeskel, vermy en verafsku te word as chauvaniste dat dit geen wonder is dat mans teruggetree het net om in te pas nie. Let wel, daar is natuurlik lede van die mansgeslag wat beslis misbruik gemaak het van die voorreg, want dit is voorwaar ‘n voorreg om die respek en eer van ‘n vrou te verdien en dit terug te gee as ondersteuning, toewyding en liefdevolle leiding. Dis presies amper wat jy noem met: “Die wonderlike is, dat hoe meer jy jou man eer, hoe sterker raak hy en hoe meer respekteer hy sy vrou.” Ek voel waaragtig soos ‘n man en ‘n pa wanneer my vrou my ondersteun, komplimenteer en eer, en dis juis dan wanneer ek uit my pad gaan om spesiale dinge vir haar te doen en haar altyd eerste te plaas. Vroue het sulke groot rolle, dis juis waarom ons nie sonder julle kan klaarkom nie! Vanaf die Skepping was ons alleen totdat God vir ons ‘n metgesel geskep het.