Die probleem is dat ons liggame, sodra hulle trauma ervaar of oorweldig het, nie meer herken of sien as 'n samehangende bewussyn nie; Hulle is gebreek en herken nie meer die geheel nie. Ons is nie net een Self nie; Ons bestaan ​​uit baie verskillende selves.
Wanneer ons liggame pyn of trauma ervaar, vries hulle nie net nie, maar individuele liggaamsdele verwyder hulself van die liggaamsplan. Hierdie dele van onsself word in 'n ongesproeide toestand betyds gevries, deurlopend geloop of herhaal. Hulle hoop dat hulle eendag gehoor en genees sal word. Ons innerlike en dele van onsself wat trauma ervaar het, verstaan ​​selde dat ons nie ses, of vyftien of vyf en vyftig is nie.
Baie verskillende aspekte van self
Ons kan baie verskillende aspekte van Self al langs ons persoonlike tydlyn hê. Deur hierdie dele van onsself vanaf 'n jonger ouderdom aan te bied, is die sluiting en genesing wat hulle nodig het, kan hulle "ontvries" en ons sal ons nie meer "lus" of reageer uit die plek van hierdie onversadigde deel van onsself nie. Ons sal ook vind dat die oortuigings van daardie sesjarige, sodra hulle genees en geïntegreer is, verdwyn het en nie meer ons lewens beïnvloed soos hulle ooit gedoen het nie.
Om 'n eenvoudige voorbeeld te bied, sal ek sê dat as ons 'n sesjarige was wie se ouers geskei het, het ons waarskynlik 'n beperkte kapasiteit om die situasie te hanteer. Ons was ses, met die verstand en begripsvlak van 'n sesjarige. Hierdie sesjarige kon nie die emosies en ervarings van daardie egskeiding verwerk nie. Die liggaam deva dan afsny, of geskei, hierdie deel van onsself in ons fisiese liggaam. Die liggaamsbewustheid doen dit sodat ons met ons lewens redelik ongeskonde kan beweeg, maar 'n deel van ons is op daardie ouderdom bevrore, met die emosies en onbehandelde oorweldigings wat nog in ons geleë is.
Die sesjarige kan kwaad wees, onseker is oor wat aan die gang is, en het op lekkers staatgemaak om self te kalmeer. Ons kan nou dertig jaar oud wees, maar daar is nog steeds 'n deel van onsself wat ses is, met die oortuigings, trauma's en ander onverharde en oorweldigende materiaal wat ons dertigjarige self nog inlig.
Terugkeer na 'n ses jaar oud
Elke keer as ons hardloop oor 'n situasie wat die wonde van die sesjarige uitoefen, keer ons terug na ses en hardloop na lekkers om selfverlig te word. Ons kan voel dat 'n deel van ons is verward en onduidelik oor verhoudings, of dat ons verhoudings misluk omdat ons glo dat "alle mans of vroue oneerlik" (as dit die egskeiding neerslagtig was). Of ons kan geweldige hartseer of woede voel, en in ons huidige lewe is daar beperkte rede vir ons om so te voel.
As ons met hierdie "innerlike kind" werk, word die deel van onsself deur ons liggaamsdeva gedeeltes, ons kan die woede, pyn en oortuigings wat uit hierdie situasie geskep is, vrystel en ons liggaam deva kan dit toelaat om deel te wees. van ons weer. Ons mag onsself minder pyn en meer sensasie ervaar in die area van die liggaam waar ons "sesjarige" een keer afgesny is as ons hierdie innerlike kind geheel of gedeeltelik genees. Ons kan ook vind dat die behoeftes van daardie sesjarige (die drang na lekkers) verdwyn of ten minste 'n bietjie in die agtergrond terugval.
Ons is ook geneig om te vind dat ons nie meer 'lus' is nie - nie meer terugkeer na wat soos 'n sesjarige optree nie, en elke keer as hulle pyn of iets herinner, hul pyn en beperkte hulpbronne uitdink hulle van die oorspronklike situasie vind plaas. Dit is omdat die sesjarige nie meer gevries, 'lus' en genesing nodig het nie; hulle is nou net 'n geïntegreerde aspek van ons volwasse selves.
Verstaan ​​Ons Onverhitte Self
Die wonderlike deel van hierdie werk is dat dit nie 'n logiese of wetenskaplike proses is nie. Die punt is nie die storie, of die eindelose geestelike resitasie van bewuste herinneringe nie, maar om bewus te wees van wat binne lê, om die "lus" te erken (of om te verstaan ​​hoe hierdie onvergeefde self en hul oortuigings ons in ons hedendaagse werklikheid beïnvloed) bied meegevoel, dan los die oortuigings en emosies sodat die deel van ons wat geskei is, genees kan word en deel van 'n geïntegreerde, gesonde geheel.
In tradisionele terapieë of selfs verstandelike werk kan ons begin om met ons innerlike kinders te werk deur 'n tyd of ervaring wat ons weet, 'n invloed op ons te hê, te kies. Dit kan 'n groot mate van genesing vir ons bied, of nodig wees in ons proses. Maar wanneer ons "vries," of dele van onsself afsny, kan ons hulle nie bewus onthou nie. Deur te kommunikeer met die liggaam deva kan ons hierdie dele van onsself vind wat onder (of dieper) as ons bewuste herinnering is.
Dit neem 'n bietjie oop gedagtes en bereidwilligheid om verder as die verstandelike en logiese te beweeg. Hierdie werk kan tot eindelose geestelike gimnastiek verander, of slegs op die geestelike gebied gefokus word, indien die werk nie deur die fisiese liggaam in samewerking met die liggaam deva gedoen word nie. Die fokus hier is nie op die verstandelike storie nie, maar op verskuiwings in die liggaam, 'n verskuiwing in oortuigings, en veranderinge in die liggaamsplan, sowel as die visuele en gevoel sintuie, of wat ons in ons liggame voel, wat na vore gekom het. . Dit is altyd gekoppel aan die vermoë om medelye te wees teenoor onsself. Deur so te werk, sal jy meer sukses hê met sommige van die meer "geestelike" werk, soos om met vorige lewens te werk, of baie jong aspekte van self.
Alhoewel dit op hierdie stadium nogal gekliek is, is die metafoor van genesing soos om 'n ui te peel, altyd gepas. Ons kan bereid wees om te werk met ons innerlike vierjarige se toorn oor lewenservarings wat sy nie kan verstaan ​​nie, maar sodra daardie woede genees is, kan dieselfde vierjarige nou met wanhoop van dieselfde gebeurtenis gevul word. Ons mag dalk vind dat ons op vierjarige ouderdom verskeie dele van onsself bevrore het. Ons is weer komplekse wesens met komplekse redes vir ons wanbalanse. Om medelye te hê en gewillig te wees om met 'n innerlike kind te werk, selfs al is dit verskeie kere, gaan die beste resultate lewer.
Hoe om met jou innerlike kinders te werk
Alhoewel jy 'n gebeurtenis of ouderdom kan kies wat in jou gedagtes uitsteek, is ek versigtig. Dit is die beste in hierdie werk om intuïtief te wees, en om jou intuïtiewe (eerder as geestelike) spiere hierheen te buig. As ons ons intuïsie of gevoel van kennis toelaat om na vore te kom, selfs al voel ons 'n bietjie dom of gebrek aan vertroue terwyl ons dit doen, is dit hoogs waarskynlik dat verskillende of nuwe inligting ontvang sal word.
Ons verstandelike en intellektueel-gebaseerde gedagtes kan glo dat ons woede uit 'n spesifieke ouderdom kom. Om met daardie ouderdom te werk, kan baie vrugbaar wees, maar as jy met 'n oop gemoed ingaan, kan jy 'n innerlike vreeslike tiener vind in plaas van 'n binneste kwaad sesjarige, en werk met daardie tiener sal die meeste genesing, of genesing verskaf wat jy nou nodig het.
Wanneer ons in ons huidige volwasse lewens onder stres of emosionele stres is, is ons geneig om hierdie onvergeetlike innerlike kinders te aktiveer of te aktiveer. As ons kwaad word, kan ons terugkeer na 'n ongemaklike tiener. As ons buite beheer voel, kan ons terugkeer na 'n tweejarige wat regtig haar mama wil hê. Om te vra hoe oud ons is wanneer ons emosioneel of "gewond" voel in ons daaglikse lewens, kan ons 'n uitstekende aanduiding gee van watter soort innerlike kinders ons in die buitelug is.
Net so kan jy begin met 'n spesifieke ouderdom of ervaring waarmee jy wil werk. Jy sal daardie tyd dan onthou (byvoorbeeld wanneer jy in die hoërskool kafeteria gekies is) en navraag doen waar in jou liggaam daardie ervaring gehou is.
Richard het aanvanklik na my gekom met baie pyn in sy middelste ruggebied. Hy het 'n aantal dokters, 'n akupunktur, en verskeie masseerterapeute op soek na verligting besoek. Terwyl hy deur dié metodes verligting gevind het, het sy pyn altyd 'n paar dae later teruggekom. Hy het verdere toetse gedoen en uitgevind dat sy pyn in ooreenstemming was met sy galblaas en begin om kos uit sy dieet wat hoog was in vet en vet, uit te sny. Toe hy op die pyn fokus, het hy gevind dat dit soos 'n tou brand en die emosie van verdriet opgebring het. Hy het gefokus op sy galblaas en gevra of dit 'n innerlike kindpatroon was. Sy galblaas het geantwoord, en so het hy voortgegaan. Toe hy gevra het hoe oud die binnekind was, is hy vertel dat die kind ouderdom veertien was. Hy visualiseer homself by 'n skooldans. Hy het daar saam met 'n meisie gegaan, maar sy het uiteindelik met 'n ander seun begin dans. Hy het gevra wat die veertienjarige nodig het, en hy het geantwoord dat hy gesien en graag wou wees. Richard het toe gevra watter oortuigings geskep is, en die antwoord gehoor dat niemand van hom gehou het nie, of ooit sou wou.
Toe hy dit hoor, het hy besef dat 'n dieper patroon opkom. Hy het sy veertienjarige gevangene kry wat hy nodig gehad het, maar het besef dat wat hy gehoor het, sy pa se woorde aan sy ma vertel dat sy waardeloos was. Hy onthou dat hy agt was en hulpeloos voel dat hy niks kon doen om sy ma van sy mishandelde pa te beskerm nie.
Hy het hierdie agtjarige in die hoek van sy woonkamer duidelik gesien en probeer om uit sy pa se weg te bly. Aanvanklik het 'n woede in hom opgekom, maar hy het gevra wat sy innerlike agtjarige wou hê, en die kind het gesê dat hy wil hê almal moet oke wees en bymekaarkom.
Richard het baie weerstand hieroor gevoel. Hy het sy weerstand betoon en daarmee saam gewerk. Hy het begin besef dat daar 'n deel van hom was wat nie wou hê sy pa moet oke wees nie en besef dat sy huidige volwasse self sy innerlike agtjarige verhoed om genesing te ontvang. Hy het stapsgewys met sy weerstand oor 'n paar sessies gewerk. Hy het begin om sy liggaam te vra om die emosies wat hy besit, vry te laat, en het geleidelik pyn en emosies in sy diafragma laat voel. Hy kon toe vorentoe beweeg om die innerlike kind toe te laat om te ontvang wat hy nodig gehad het.
Soos Richard hierdie werk gedoen het, het hy opgemerk dat sy buitenste wêreld verander het. Hy het voorheen by homself gehou, omdat hy gedink het dat niemand hom gehou het of hom wou hê nie, maar kollegas het hom nou meer by die werk gepraat en hy het begin besef dat sy innerlike kind hom verhinder het om die wêreld duidelik te sien en dat mense kan van hom hou.
Geleidelik het sy innerlike kind genees en lae woede en pyn en vrees vrygestel. Richard het dit geduldig gesien. Hy het bevind dat hy nie meer pyn in sy liggaam gehad het nie, wat beter met ander verband hou, en dat hy, terwyl hy nog steeds sy dieet moes sien, (sonder uitsondering) 'n pittige pizza of burger kan eet.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > intuïtief Bewustheid > Werk saam met jou innerlike kinders