In sy wese het hierdie dinge waarvan ons hier gelees het, in die Nuwe Testamentiese tyd waarin ons nou lewe, nie verander nie, want hierdie dinge gaan oor aanbidding.
Dit gaan verder oor die diep eerbiedige verhouding wat daar in elkeen van ons vir die Here moet wees.
Mens kan nie met die Here omgaan asof Hy 'n mens is soos ons nie. Ook nie asof Hy selfs jou gelyke is, of Iemand met wie jy na jou willekeur kan handel nie.
Dit is dat die mense in die vroe jare, toe Jesus Christus op die aarde was, nie net op Sondag in die kerkgebou saamgekom het nie.
Die gevaarpunt wat hier uitgelig word, is dat jy selfs kan sonde doen wanneer jy kerk toe gaan en bid. Dit hang af van die gesindheid waarmee jy dit doen.
Hy het nie verstaan wie die Here is en wat die Here van 'n mens verwag wanneer jy voor die troon van die Here nader nie.
By sulke geleenthede is die evangelie ook op elke dag van die week verkondig. Jesus sê dat Hy self die mense elke dag van die week geleer het en die evangelie verkondig het - so was die gebruik in daardie tyd.
Nou is dit vir sommiges van ons moeite as ons op die Sondag net vir twee geleenthede moet kerk toe gaan.
Lê die fout nie dalk daarby dat ons vergeet het dat 'n erediens 'n persoonlike ontmoeting met God is nie?
Hy soek jou hele lewe waarin jou woorde en jou dade by mekaar pas en wat mekaar dan ook ondersteun. Weereens die vermaning tot versigtigheid.
Verder handel die Here ook nog oor die saak van geloftes. Dit gebeur so dikwels dat ons teenoor die Here bepaalde ondernemings maak, byvoorbeeld wanneer 'n kind siek is, dan belowe ons die Here dat ons iets sal doen as Hy ons kind gesondmaak.
Die Hebreërbrief leer ons dat ons in Jesus Christus 'n lewensbeskouing moet hê waarin ons die nodige respek en vrees vir God elke sekonde van ons bestaan in ons moet hê.
Deel van die volle waarheid is om op 'n eerbiedige en Godvrugtige wyse gehoorsaam te wees aan die Here.