Kristeva se opmerking teenoor Grisoni (aangehaal in Guberman, 1996:80) is beslis nie op hom van toepassing nie: “Depressed discourse can be monotonous[.]” “Vir jare het hy daaroor aangegaan en gesê ‘Zelda advised me so well’. ’n Mens sou sweer ek het ’n wêreldoorlog gestop! nêrens is daar ’n vaste huis of tuiste. die lewe gaan heen Na jare het ons weer ŉ ‘konneksie’ op die lughawe – Jean-Claude da Silva ( afkomstig van Cabo Verde, hy smokkel met alles van motorkarre uit Europa tot invloed by die doeanniers, sy glimlag is onweerstaanbaar) sal sorg dat jou aankoms deur die hoogwaardigheidsbekleërs se salon glad verloop. ŉ Futuristiese laserinstrument meet jou temperatuur en dan is jy anderkant uit. Uitgooi, oopgooi, opbind en oplei. Plant en saai en van feesvier. Ek noem maar net die (goedaardige!) gespot met uitgewers en stiplesers in “Heil die leser”; of die beeld van die van oos na wes Meksikaans-golwende oggend-ereksies op die aarde se lengtegrade langs in “As die haan kraai”; of die opstuur van clichés oor digterlikheid, oor God en religie, en oor “[d]ie vrye natuur”.