Met die veldtogte onder die heerskappy van Augustus het die Germaanse gebiede wes van die Ryn onder 'n Romeinse militêre bewind gekom. Saam met Germania Inferior het die provinsie onder keiser Domitianus omtrent 85 n.C. 'n burgerlike administrasie gekry.
Aan die linkeroewer van die Ryn behoort hierdie civitates soos Noviomagus (Speyer) en Borbetomagus (Worms) tot die oudste stede in Duitsland. In die gebiede, wat regs van die Ryn geleë is, het die Romeinse heerskappy slegs tot by die 3de eeu voortgeduur, en die kontinuïteit van nedersettings soos Nida (Frankfurt-Heddernheim) is al voor die Middeleeue beëindig. Daar is egter 'n aantal belangrike Romeinse nedersettings soos byvoorbeeld Dieburg, Wiesbaden of Ladenburg wat waarskynlik as onbeduidende dorpe steeds in die Middeleeue voortbestaan het.
Die landelike gebiede buite die groot Romeinse nedersettings het hulle oorspronklike Germaanse bevolking bewaar (in die Dekumate-lande was daar 'n gemengde Kelties-Germaanse bevolking).
Dit is tans ook nie bekend tot watter civitas die hoofstad Mogontiacum (Mainz) behoort het. Daar is spekulasies of die Aresacers in die omgewing ('n deelstam van die Treverers) 'n selfstandige civitas gevorm het. Die gebied in die omgewing van Mogontiacum het moontlik ook 'n militêre administrasie gehad en was dus regstreeks ondergeskik aan die stadhouer van Germania Superior. Ons het ook geen kennis oor die administratiewe besonderhede van die mees noordelike gebiede van die provinsie (die streek rondom Confluentes, die huidige Koblenz) nie.
In die 5de eeu het as gevolg van die Volksverhuising vir 'n kort periode (407-443) die Germaanse Boergondiërs en Alemanne die gebied oorheers; later - ná die Slag van Tolbiacum (Zülpich) in 496 het die Franke die gebied verower.