BELANGRIKSTE AANHALINGS UIT DIE SMELTKROES, GEANALISEER - SAT / ACT PREP AANLYNGIDSE EN WENKE
Belangrikste aanhalings uit die smeltkroes, geanaliseer
Die smeltkroes is vier aksies van noue dialoog en ekonomiese optrede. Dit kan moeilik wees om spesifieke oomblikke of aanhalings as belangrik te kies, aangesien alles so vinnig saam beweeg. Moet nooit vrees nie! Ek het u rug met hierdie volledige gids tot Die smeltkroes aanhalings.
Ek gaan die belangrikste aanhalings uit Die smeltkroes en verduidelik die letterlike betekenis daarvan en waarom dit belangrik is. Vir die duidelikheid is die aanhalings in vier temas gegroepeer: ironie, vrees en histerie, trots en reputasie, en mag en gesag. Elke afdeling bevat ook addisionele aanhalings wat onder dieselfde algemene tema val, sodat u self kan analiseer.
Baie van die Smeltkroes aanhalings val in die kategorie van 'dramatiese ironie', dit is die ironie wat geskep word as daar 'n wanverhouding is tussen wat 'n karakter dink of sê en wat die gehoor weet waar is. Dit is skaars verbasend dat daar soveel ironie in is Die smeltkroes - Immers, een van die sentrale oorsake van konflik in die toneelstuk is skynheiligheid.
Met dit in gedagte, is hier 'n paar belangrike aanhalings uit Die smeltkroes wat ironie van die een of ander aard toon.
'Ons kan nie daarin kyk na bygeloof nie. Die Duiwel is presies; die tekens van sy teenwoordigheid is beslis klip, en ek moet u alles vertel dat ek nie verder sal gaan as u nie bereid is om my te glo as ek geen kneusplek van die hel op haar sou vind nie. ' (Hale, Wet 1, bl. 35)
Die ironie is natuurlik dat die 'merke' van die Duiwel nêrens 'definitief soos klip' ​​is nie - die enigste bewys wat die beskuldigings van heksery ondersteun, is die subjektiewe ervarings van die 'geteisterde'. Selfs in gevalle waar die meisies simptome vertoon (koud en klam of met naalde vassteek), is daar nooit fisiese bewyse wat die beskuldigde hekse direk verbind met hul vermeende misdade nie.
'ABIGAIL: Moenie lieg nie! Aan Hale : Sy kom na my toe terwyl ek slaap; sy laat my altyd korrupsies droom! ' (Wet 1, bl. 41)
Abigail wat 'n ander persoon nie lieg nie, is baie ironies, nie net omdat Miller haar as leuenaar voorgestel het nie (sy het ' 'n eindelose vermoë om te versprei '), maar omdat Abigail pas aan Proctor Betty gesê het dat die siekte niks met heksery te doen het nie 20 bladsye tevore nie.
'Ek kan nie praat nie, maar ek word betwyfel, ek word elke oomblik vir leuens beoordeel, asof ek in 'n hof kom as ek in hierdie huis kom!' (Proctor, Act 2 p. 52)
'PROCTOR: Omdat dit bedrog spreek, en ek is eerlik! Maar ek sal nie meer pleit nie! Ek sien nou u gees draai om die enkele fout van my lewe, en ek sal dit nooit losruk nie! ' (Wet 2, bl. 59)
Hierdie paar aanhalings demonstreer albei die ironiese konsep: vir sover die gehoor dit verstaan, is die enigste persoon wat blykbaar Proctor beoordeel nie Elizabeth nie, maar Proctor self. Daar is ook 'n bietjie voorafskaduwing met 'asof ek in die hof kom', want in Wet 3 sal Proctor juis dit doen.
'Niemand mag langer twyfel oor die magte van die donker wat in 'n monsteragtige aanval op hierdie dorp versamel word nie. Daar is nou te veel bewyse om dit te ontken '(Hale, Wet 2, bl. 61).
Die dorp word beslis aangeval, maar nie noodwendig soos Hale dink nie. Die werklike 'magte van die donker' wat Salem beïnvloed, is agterdog en vrees, en niks demonies nie.
'Ek is 'n dienaar van die Here, en ek durf nie 'n lewe neem sonder dat daar 'n bewys is wat so onberispelik is nie, en geen twyfel oor die gewete kan twyfel nie' (Hale, Wet 3, p. 92).
Weereens, die 'bewys so onberispelik' waaroor Hale praat, is die woord van een persoon teenoor die woord van 'n ander. Soos ons later in hierdie artikel in 'n aanhaling van Danforth sal sien, die bewys bly net bo verwyt as u meer in heksery glo as wat u glo dat mense feilbaar is.
Daar is ook voorafskaduwings in hierdie aanhaling, want teen die einde van hierdie daad is Hale vol aan die einde van die toneelstuk, voel Hale dat hy 'bloed op [sy] kop' het (p. 121).
'Maar God het my aangesig gemaak; jy kan nie my gesig wil skeur nie. Afguns is 'n dodelike sonde, Maria '(Abigail, Wet 3, bl. 106)
Abigail se woorde hier is ironies, want in Die smeltkroes , is dit Abigail wat afgunstig is op die posisie wat Elizabeth Proctor as John Proctor se vrou het.
'DANFORTH, versoenend : U verstaan ​​verkeerd, meneer; Ek kan dit nie vergewe as twaalf al vir dieselfde misdaad gehang word nie. Dit is nie net nie. ' (Wet 4, p. 119).
Die ironie in Danforth se verklaring is dat dit was nie 'net' om een ​​van die beskuldigde hekse in die eerste plek op te hang nie, en om dus voort te gaan om mense op te hang net omdat dit al voorheen gedoen is, is 'n verskriklike idee.
Salem Massachusetts - Begraafplaas begraafplaas / Gebruik onder CC BY 2.0 / Die grootte is verander van die oorspronklike.
Noudat u 'n paar ironiese aanhalings sien ontleed en verduidelik het, Dis jou beurt! Hieronder vind u 'n aantal aanhalings wat ironie toon (dramaties of andersins). Probeer u verduidelik waarom elkeen ironies is, en ontleed die verskil tussen wat die karakter bedoel toe sy die aanhaling gesê het en die verborge betekenis.
'ABIGAIL: Ek het myself nooit verkoop nie! Ek is 'n goeie meisie! Ek is 'n behoorlike meisie! ' (Wet 1, bl. 40)
'MARY WARREN, met groter ongeduld met hom : Ek het jou die bewys gesê. Die beoordelaars het gesê dit is 'n harde bewys, hard soos rock. ' (Wet 2, bl. 54)
'Proctor, ek kan nie dink dat God so wonderlik uitgelok sal word deur so 'n klein saak nie ... dink aan u dorpie en wat uit die hemel so 'n donderende toorn oor u almal kon trek' (Hale, Wet 2, bl. 75)
'PROCTOR:' Doen wat goed is, en daar sal geen skade aan jou kom nie. '' (Wet 3, bl. 88)
'O, Mary, dit is 'n swart kuns om jou vorm te verander. Nee, ek kan nie, ek kan nie my mond stop nie; dit is God se werk wat ek doen. ' (Abigail, Wet 3, p.107)
Aanhalings vir vrees en histerie
Die tweede hooftema in Die smeltkroes (en een waaroor onderwysers gereeld vra) is vrees en histerie. Die vrees wat veroorsaak word deur die gedagte aan bonatuurlike boosheid in Salem, veroorsaak dat die karakters in die toneelstuk die oog op die logika draai en glo eerder in aansprake wat nie ondersteun word deur werklike 'hard as rock' bewys nie. Hieronder volg 'n paar Smeltkroes aanhalings wat verband hou met hierdie tema.
'Daar is 'n mistige komplot aan die gang, so subtiel dat ons misdadig moet wees om vas te hou aan ou respekte en ou vriendskappe. Ek het te veel skrikbewyse in die hof gesien - die Duiwel lewe in Salem, en ons durf nie kwartels volg waar die beskuldigende vingerpunte ook al volg nie! ' (Hale, Wet 2, bl. 68)
Hale demonstreer die ingesteldheid van die karakters wat deur die histerie en vrees beïnvloed word. In sy geval is dit meer histerie as vrees - hy vrees nie veral dat hy as heks beskuldig kan word nie, maar hy is oortuig van die 'skrikwekkende bewyse' wat hy gesien het en dit het hom verblind vir enige ander moontlike redes dat die toorkuns beskuldig kan word.
'Waarom wonder u nooit of Parris onskuldig is of Abigail nie? Is die aanklaer nou altyd heilig? Is hulle vanoggend so skoon soos God se vingers gebore? Ek sal jou vertel wat loop Salem - wraak is loop Salem. Ons is wat ons altyd in Salem was, maar nou klingel die klein mal kinders op die sleutels van die koninkryk, en gewone wraak skryf die wet! ' (Proctor, Act 2, p. 73)
Proctor is hier die stem van gesonde verstand, as kontrapunt vir Hale se 'moenie die proses bevraagteken nie'. In teenstelling met Hale, besef Proctor dat u net soveel op beskuldigings kan vertrou as wat u die beskuldiger kan vertrou, en Proctor het rede om te vermoed dat ten minste een van die beskuldigings deur 'n dors na wraak gedryf word.
Hierdie aanhaling pas ook 'n bietjie onder die tema 'Magtigheid / gesag' - die hekseryproewe het die wêreld omvergegooi, sodat diegene wat vroeër magteloos was ('die klein mal kinders') die maghebbers was (' die sleutels van die koninkryk deurmekaar hou ').
'Ek het nooit 'n vrou gehad wat so versot was op boeke nie, en ek het gedink om die oorsaak daarvan te vind, d'yee, maar dit was geen heks wat ek haar die skuld gegee het nie. Hy huil openlik. Ek het liefdadigheid met die vrou verbreek, en ek het liefdadigheid met haar verbreek. Hy bedek sy gesig, skaam . (Giles, Wet 3, bl. 79)
Hierdie aanhaling wys hoe selfs Giles Corey, een van die meer gelyke karakters in Die smeltkroes , vasgevang geraak in die histerie van die hekseproewe en het sy vrou daarvan beskuldig dat sy 'n heks is.
'N Mens kan die argument voer dat Giles nie sy vrou opsetlik van heksery beskuldig het nie en dat hy net die toorkunskundige wou uitvra oor die vreemde gedrag van sy vrou, dit is alles. As dit wel die geval was, wys hierdie aanhaling hoe selfs diegene wat nie deur die histeriese bewerings of vrees opgeneem word nie, nog steeds daardeur kan beïnvloed.
'Hoe verdedig 'n mens die beskuldigde in 'n gewone misdaad? 'N Mens roep getuies op om sy onskuld te bewys. Maar heksery is ipso facto op sy gesig en van nature 'n onsigbare misdaad, is dit nie? Wie kan dus moontlik daarvan getuig? Die heks en die slagoffer. Niemand anders nie. Nou kan ons nie hoop dat die heks haarself sal beskuldig nie; toegestaan? Daarom moet ons op haar slagoffers vertrou - en hulle getuig, die kinders getuig beslis. Wat die hekse betref, sal niemand ontken dat ons die gretigste is vir al hul bekentenisse nie. Wat bly daar dus van 'n advokaat oor? Ek dink ek het my punt gestel. Het ek nie? ' (Danforth, Wet 3, p. 93)
In hierdie aanhaling toon Danforth die verskriklike effek van die logiese uitbreiding van geloof in heksery. Die deel wat hy in sy bespreking uitlaat, is natuurlik of die slagoffers betroubaar is al dan nie - net omdat 'hulle wel getuig' nie beteken dat hulle die waarheid getuig nie - maar dit is 'n blinde vlek vir Danforth. Dit is moontlik dat Danforth nie kan insien dat vroue of kinders vir hom ('n regter!) Sou lieg weens samelewingsvoorstellings nie; maar sy houding word ook beïnvloed, ten minste tot 'n mate, deur die vrees vir heksery wat die Puriteinse samelewing deurdring.
217013 / Gebruik onder CC BY 2.0 / Gesny van oorspronklike
Ek dink ek het my punt gestel. Het ek nie?
Hier is 'n paar ander aanhalings wat vrees / histerie toon. Probeer u om te verduidelik hoe elkeen daarvan doen.
'PROCTOR: Ek wankel niks, maar ek kan my afvra of my verhaal in so 'n hof toegeskryf sal word. Ek wonder daaroor wanneer so 'n standvastige predikant soos u so 'n vrou sal vermoed wat nooit gelieg het nie, en nie kan nie, en die wêreld weet dat sy nie kan nie! Ek kan ietwat wankel, meneer; Ek is geen dwaas nie. ' (Wet 2, bl. 65)
'Dit was in die begin net sport, meneer, maar toe huil die hele wêreld geeste, geeste' (Mary Warren, Act 3, p. 100)
Reputasie en trots aanhalings
Kommer vir reputasie en trots is 'n draad wat deurgaans geweef word Die smeltkroes , wat die aksie en motivering van verskillende karakters dryf asook die sentrale konflik rondom John Proctor (sal hy owerspel bely om sy vrou te red? Sal hy toorkuns bely om sy lewe te red?).
'ABIGAIL , in 'n humeur : My naam is goed in die dorp! Ek wil nie sê dat my naam besoedel is nie! Goody Proctor is 'n skinderleuenaar! ' (Wet 1, bl. 12)
Abigail is bekommerd oor haar reputasie en haar 'naam'. dit is ongetwyfeld wat haar, ten minste aanvanklik, motiveer om die skuld vir die dans in die bos op Tituba te plaas. As haar naam 'vuil' is, kan Abigail ernstige gevolge in die Salem-teokrasie ondervind, waar vroue al laag op die totempaal is - as dit ontdek word dat sy, 'n ongetroude weesvrou, by 'n getroude man geslaap het, sou sy groot gevolge ondervind ( hoewel die gevolge daarvan nie in die toneelstuk gespesifiseer word nie).
'Nou sukkel die hel en die hemel op ons rug, en al ons ou voorgee word weggeruk - maak u vrede! ... Vrede. Dit is 'n voorsienigheid en geen groot verandering nie; ons is net wat ons nog altyd was, maar nou kaal. Hy loop asof hy tot 'n groot verskrikking kyk, na die oop lug . Aai, kaal! En die wind, God se ysige wind, sal waai! ' (Proctor, Act 2, p. 76).
Hier verwag Proctor die verlies aan sy reputasie sodra dit aan die lig kom dat hy 'n verhouding met Abigail gehad het. Dit sal die verlies van sy goeie naam beteken, maar aan die ander kant sal dit vir hom 'n manier wees om sy sondes te versoen - miskien sal hy uiteindelik 'God se ysige wind' voel en dit agter hom kan plaas.
'Ek het hierdie dorp binnegekom soos 'n bruidegom vir sy geliefde, met geskenke van hoë godsdiens; die krone van die heilige wet wat ek gebring het, en wat ek met my helder vertroue aangeraak het, het gesterf; en waar ek my groot geloof gekyk het, stroom daar bloed op. Pasop, Goody Proctor — hou vas aan geen geloof as geloof bloed bring nie. Dit is 'n verkeerde wet wat jou lei tot opoffering. Lewe, vrou, lewe is God se kosbaarste gawe; geen beginsel, hoe heerlik dit ook al is, mag die neem daarvan regverdig nie. Ek smeek u, vrou, gee voorkeur aan u man om te bely. Laat hy sy leuen gee. Wees nie kwartels voor God se oordeel hierin nie, want dit kan wees dat God 'n leuenaar minder verdoem as hy wat sy lewe weggooi vir trots. ' (Hale, Wet 4, bl. 122)
Hale beskryf hoe hy vol trots op homself en vermoëns gekom het, net om daardie trots tot die dood van ander te laat lei. Hy waarsku Elizabeth dat niks, selfs nie trots of reputasie, die moeite werd is om 'n mens se lewe weg te gooi nie.
PROCTOR, met 'n uitroep van sy hele siel : Want dit is my naam! Want ek kan nie een in my lewe hê nie! Omdat ek lieg en myself teken vir leuens! Want ek is nie die stof werd aan die voete van diegene wat hang nie! Hoe kan ek sonder my naam leef? Ek het jou my siel gegee; los my naam! ' (Proctor, Act 4, p. 133).
Proctor se eiewaarde hang heeltemal saam met 'sy naam' en hoe ander hom sien. Hy slaag daarin om homself te laat bely en onderteken die bekentenis, maar wanneer die hofbeamptes probeer om die bekentenis weg te neem om aan die hele dorp te wys, is dit die vasste punt. Proctor kan dit nie verdra dat sy reputasie besmeer word met hierdie bekentenis van heksery nie, want as sy reputasie beskadig word, kan hy nie meer goed aan homself dink nie.
Gebalanseer / Gebruik onder CC BY 2.0 / Gesny van oorspronklike.
Hier is nog 'n paar aanhalings wat die besorgdheid van inwoners van Salem met reputasie en die trots wat hulle in hul name het, toon. As 'n oefening om u begrip van die boek te verdiep, probeer verduidelik hoe elkeen besorgdheid toon oor naam, reputasie of trots.
'Daar kan geen blos oor my naam wees nie.' (Abigail, Wet 1 bl. 11)
'' N Man sal sy goeie naam nie wegwerp nie. U weet dit sekerlik '(Proctor, Act 3, p. 102)
'Uitstel spreek nou van my kant af; uitstel of vergewing moet twyfel trek aan die skuld van diegene wat tot nou toe gesterf het. Terwyl ek God se wet spreek, sal ek die stem nie met gekerm kraak nie. As vergelding u vrees is, weet dit — ek moet tienduisend ophang wat dit waag om teen die wet op te staan, en 'n oseaan van souttrane kon nie die besluit van die wet smelt nie. ' (Danforth, Wet 4, bl. 119-120)
'Hy het nou sy goedheid. Ek neem dit tog van hom af! (Elizabeth, Wet 4, bl. 134)
Krag en gesag kwotasies
Die laaste hooftema is die krag van die samelewing en gesag in Puriteinse Salem. Sommige van die belangrikste Smeltkroes aanhalings hou verband met hierdie idees.
'En merk dit. Laat een van julle 'n woord of die rand van 'n woord asemhaal oor die ander dinge, en ek sal na u toe kom in die swart van een of ander verskriklike nag en ek sal 'n puntige afrekening bring wat u sal laat sidder. En jy weet dat ek dit kan doen; Ek het gesien hoe Indiërs my dierbare ouers se koppe op die kussing langs myne slaan, en ek het saans rooierige werk sien doen, en ek kan u laat wens dat u die son nog nooit sien ondergaan het nie! ' (Abigail Williams, Wet 1, bl. 19)
Aan die begin van die toneelstuk is die krag wat Abigail besit, relatief minimaal. Sy is in staat om dreigemente van fisiese geweld te gebruik om ander meisies te koei om te doen, maar dit is omtrent so ver as wat haar invloed strek. Sy sou nooit vir haar oom Parris kon sê wat sy in hierdie aanhaling sê nie en daarmee wegkom nie.
'U is die instrument van God wat in ons hande geplaas word om die duiwelagente onder ons te ontdek. U is gekies, Tituba, u word gekies om ons te help om ons dorp skoon te maak. ' (Hale, Wet 1, bl. 44)
Tituba, die laagste van die lae (slaaf en 'n vrou) het haar status tydelik verhoog as gevolg van die hekseproewe. Gewoonlik, sy word die een vertel wat om te doen en wat hy moet gehoorsaam; nou het sy egter die mag van lewe en dood bo ander.
'Ek hoop net dat u nie meer so sarkasties sal wees nie. Vier regters en die King se adjunk het 'n uur gelede saam met ons gaan eet. Ek — ek wil hê dat u hiervan beskaafd moet praat. ' (Mary Warren, Act 2, p. 57)
Met die tweede handeling begin die gevolge van die verhore uit die hofsaal weerklink. Mary Warren voel geregtig op, vra vir en ontvang (tot 'n mate) respek omdat sy nou in 'n groter magsposisie is. En Mary is nie die enigste wat voordeel trek uit die bykomende respek wat die geteisterde meisies verleen nie, soos die volgende aanhaling toon.
'ABIGAIL, in 'n oop bedreiging : Laat u oppas, meneer Danforth. Dink jy dat jy so magtig is dat die krag van die hel nie jou verstand kan laat draai nie? Pasop daarvoor! ' (Wet 3, bl. 100)
tee v oefentoetse aanlyn
Op hierdie punt in die toneelstuk, Abigail het sterk genoeg geword dat sy die adjunk-goewerneur van die hele provinsie kan bedreig sonder negatiewe gevolge.
Hier is nog 'n aanhaling wat die flip-flop van mag en gesag toon wat tydens die hekseproewe plaasvind:
'ABIGAIL, optrek na Danforth : Wat kyk jy vir my? Danforth kan nie praat nie . Ek sal nie sulke voorkoms hê nie! Sy draai om en begin vir die deur . ' (Wet 3, bl. 103)
Kyk of u hierdie vrae vir u self kan beantwoord: Wat is die implikasies van hierdie aanhaling? Hoe het die kragdinamika in die stad vanaf die begin van die toneelstuk na hierdie punt verskuif?
Hierdie finale gedeelte word gewy aan Die smeltkroes aanhalings wat nie met een van die bogenoemde temas verband hou nie, maar tog 'n belangrike oomblik in die toneelstuk aandui.
'Daar is wiele binne die wiele in die dorp, en brande binne vure!' (Mev. Putnam, Wet 1, bl. 26)
Mev. Putnam wil met haar uitroep verwys na die feit dat daar heksige erwe aan die gang is, maar dit geld selfs buite die konteks - dinge lyk nie soos in Salem nie, en daar is ingewikkelde oorsaak-en-gevolg-kettings.
'N Goeie voorbeeld van hoe meerlaagse gebeure in Die smeltkroes kan gevind word deur uiteen te sit waarom John Proctor vir heksery opgehang word. Proctor het by Abigail geslaap, wat daartoe gelei het dat sy deur sy vrou afgedank is, wat daartoe gelei het dat sy sy vrou van heksery beskuldig het, wat daartoe gelei het dat Proctor van heksery beskuldig is en uiteindelik daarvoor opgehang is.
'Ons brand 'n vuur hier; dit smelt alle verdoeseling af. ' (Danforth, Wet 3, bl. 83)
Hierdie reël is 'n verwysing na die naam van die toneelstuk, Die smeltkroes . 'N Smeltkroes word gebruik om metale te smelt en die onedele metale te skei - of in die geval van diegene wat oor heksery ondervra word, skei dit leuens en skynheiligheid uit. Daar is egter meer waarheid aan hierdie stelling as wat Danforth weet; nie net smelt die proewe die fronte wat mense uitgeoefen het nie, maar dit ontbloot ook die kern van mense .
Een voorbeeld hiervan is wanneer Mary Warren John Proctor daarvan beskuldig dat hy die man van die duiwel is: as die druk kom druk, is sy nie sterk genoeg om die waarheid te praat nie (Act 3, p. 110). Aan die ander kant vind ons met John Proctor dat sy ware innerlike sterk genoeg is om op te staan ​​vir die waarheid. Eerstens word sy opregte reputasie weggesmelt (wanneer hy owerspel bely) en word Procto as 'n huigelaar geopenbaar; aan die einde van Die smeltkroes daar word egter 'n tweede, sterker kern ontbloot wanneer Proctor verkies om as heks opgehang te word eerder as om vals (en in die openbaar) heksery te bely.
'Nee ou man, jy het hierdie mense nie seergemaak as hulle met 'n goeie gewete is nie. Maar u moet verstaan, meneer, dat iemand by hierdie hof is, of dat hy daarteen gereken moet word, daar is geen pad tussen nie. Dit is 'n skerp tyd, nou, 'n presiese tyd - ons leef nie meer in die skemer middag toe die bose homself met goed vermeng en die wêreld bevuil het nie. Nou skyn die son deur God se genade op, en die wat nie lig vrees nie, sal dit beslis prys. Ek hoop dat jy een van die twee sal wees. ' (Danforth, Wet 3, bl. 87)
Danforth se geloof in swart-en-wit moraliteit vererger die situasie in Salem. Immers, as daar nie bewys kan word dat jy NIE 'n heks is nie, dan is die enigste ander opsie dat jy een moet wees
PROCTOR, lag waansinnig dan : 'N Vuur, 'n vuur brand! Ek hoor die kattebak van Lucifer, ek sien sy vuil gesig! En dit is my gesig, en uwe, Danforth! Vir diegene wat kwartels maak om mense uit onkunde te bring, soos ek kwartels, en soos u nou kwartels as u in al u swart harte weet dat dit bedrog is - God verdoem ons soort veral, en ons sal verbrand, ons sal saam verbrand! (Proctor, Act 3, p. 111)
Proctor stel die subteks van die toneelstuk uitdruklik - die regte duiwel van Die smeltkroes is nie Satan nie, maar wel mense wat nie optree om die waarheid te praat nie (soos Proctor) of wat weier om die waarheid te sien (soos Danforth).