Verander jou vertrek met muurplakkers | SARIE
Verander jou vertrek met muurplakkers	deur Lounette Fourie and Anita Rabie
Dis veral ‘n goeie keuse vir kinderkamers, waar die dekor meer gereeld verander. Dis maklik om die plakkers self op te sit, sorg net dat die muur glad is en volg die aanwysings wat saam met die plakker verpak is. En as jy moeg raak daarvoor, kan jy dit aftrek sonder dat dit enige merke sal laat.
Gaan na www.mywalltattoos.com om die plakkers te bestel en vir ‘n groot verskeidenheid ontwerpe, of kontak 021 802 4215.
50O0Au uymbhrfrfalw, [url=http://xmlyqvcxihak.com/]xmlyqvcxihak[/url], [link=http://jtmocqydivpu.com/]jtmocqydivpu[/link], http://sebkqhvyxmwo.com/ Lysies van 'n Londenaar
Die grootste fout wat mens as groentjie in Engeland kan maak, is om heeltyd jou lewe hier met die een wat jy in Suid-Afrika sou hê te vergelyk. Dis futiel. Wat nie beteken ek het nie 'n lysie nie.
Wat ek die meeste van SA mis:
Die talle troues, reunies, verjaardae en geboortes wat ek graag sou wou meemaak. Ek mis ook die gewone mense van Suid-Afrika wat altyd wil weet hoe dit gaan, en ongevraagde persoonlike aanmerkings oor jou inkopies maak as hulle dit oplui.
Die totale aanslag op my sintuie
In SA is al 'n mens se sintuie permanent in aksie. Hier nie. Dit skok jou as jy na 'n lang ruk truggaan en dit jou tref die oomblik wat die vliegtuig se deure oopgaan. Hier is alles gedemp. Ek kan amper niks ruik nie. Nie eens die see nie. (Op die trein ruik alles wel soms na knoffel en krip.) Die supermark-vrugte en -groente smaak na niks. G'n wonder almal is verslaaf aan gebraaide hoender nie.
Lig en lug
In Suid-Afrika kan ek my verkyk aan die wolke en die sterre. Hier kerm ek gereeld oor die lug wat vir tot drie maande aaneen dieselfde skakering as die grys kantoor-blindings is.
Ek het nog nooit ná 'n standaard-ondersoek by my tandarts in SA weggeloop met my hele gesig vol bloed nie.
Ek kan hier vir 'n maand lank elke dag kos van 'n ander land eet. Maar soms is ek net lus vir my ma se kos.
Voordele van Engeland:
Ons kry soggens (Metro) en saans (Evening Standard) gratis koerante op die trein. En dwarsdeur die week gratis tydskrifte. As ek naweek-koerante koop, hou dit my die ganse week besig. Ek koop selfde tydskrifte, tensy daar 'n freebie in is. (Gereeld.) Naellak, DVDs, t-hemde, plakkies, sonbrille ... enigiets. Ek kan dit nie weerstaan nie.
Hier hoef jy nie jou lewe lank te spaar vir 'n oorsese reis nie. Dis bv très magnifique om binne vier uur in Parys (Frankryk) te kan wees. As jy sou wou. Dis 'n voorreg om mense van regoor die wêreld te ontmoet, of mense van jou eie land te leer ken wat dalk nooit in jou kringe in SA sou beweeg nie. Dis wonderlik om nuwe bands te ontdek, of na konserte te gaan van al die groepe waarop ek grootgeword het - Morrissey, Echo and the Bunnymen, U2 of James. In laasgenoemde se geval het ek selfs een keer akkreditasie gekry om hulle af te neem.
'n Magdom keuses vir watookal jy wil eet, doen, sien, leer. Ek het een of twee keer die Time Out gekoop en nooit weer nie, want ek was so oorweldig dat ek net op die bank inmekaargesak het van opsie-verlamming.
Jy sal my nooit oor die treine en busse hoor kla nie. Ek's 'n baie beter mens vandat ek nie hoef te bestuur nie. Hier kan ek lekker op die tube sit en op my hoesmedisyne hallusineer, met niemand wat hulle ligte agter my flits omdat ek te stadig ry in die vinnige baan nie.
Ek verdien dieselfde, indien nie minder nie, as mense wat 'n soortgelyke werk as ek in SA doen. Ek kan verseker nie reis, spaar én lekker lewe nie. So nou spaar ek nie. Maar, as jy bereid is om opofferings te maak met hoe en waar jy bly, is dit nie duur om lekker te lewe nie. In SA was ek so besig om heeltyd my sente om te draai, dat ek fisies vir niks anders tyd gehad het nie.
(vir Kammanuus, Julie 2010)
Posted by Christine at 10:43 AM 3 comments: Links to this post
Labels: kammanuus, rubriek
SAners in Londen ruk op oor misdaad
- Die Burger, Mei 2010
Posted by Christine at 10:49 AM No comments: Links to this post
Labels: dieburger, fotografie
Son sak in die Weste
Ons is tans geweldig besig by die werk. Daar's nie 'n ledige oomblik nie, en beslis geen tyd vir speel nie. (Of is dit andersom?)
Ek kon gelukkig darem 'n tydjie afknyp om kerskaartjies vir my mater Erum se besigheid te maak.
Die boonste foto is vroeër vanjaar in Morden geneem, en die tweede een in Primrose Hill, nadat ons werk die kantoor vir die dag toegemaak het.
Dit was groot pret, maar nogals 'n stryd om foto's te neem, want die die laptop wat ek gekry het om van die huis af te werk het nie 'n strap gehad nie, so ek moes dit heeltyd in die sneeu neersit. Dit het gelukkig die uitstappie oorleef.
Posted by Christine at 11:52 AM No comments: Links to this post
Labels: fotografie, morden, primrosehill, sneeu
Ek was destyds nogals opgewonde toe ek NuL ontdek het. Net nadat ek hierdie storie geskryf het het Hanlie, 'n oud klasmaat, my gemail:
lekker gelees aan die blog, en sommer weer opgehook met my vriende van nul - thanks vir die wenk, het kommune gedeel in pta en touch verloor
Cool toeval :-)
Elk geval, toe't ek weer 'n bietjie van NuL vergeet. Maar ek sien nou hulle het sedertdien 'n paar nuwe songs vrygestel (wat jy alles gratis kan download).
Posted by Christine at 12:43 AM No comments: Links to this post
Labels: musiek, nul
'n Fotojoernalistiek-erige workshop
Ek het Ed Terakopian se blog begin volg nadat ek vroeer vanjaar 'n foto van hom by 'n persfotografie-uitstalling gesien. Toe ek sien hy bied 'n workshop vir 15 pond aan, het ek dadelik 'n plek bespreek. Dit was die eerste workshop wat hy aangebied het, en die eerste een wat ek bygewoon het, so niemand het regtig geweet wat om te verwag nie. Sy volgende een sal waarskynlik meer gefokus wees, maar ook aansienlik duurder.
Dit was baie interessant om te hoor hoe hy werk en so, maar ek kan nie juis se ek het waardevolle nuwe tegnieke geleer nie. (O, behalwe die volgende: moenie trainspotter grappies maak waar 'n groot groep fotograwe bymekaarkom nie!)
Dis natuurlik altyd handig om mense in die industrie te ontmoet (veral sulkes soos hy, wat gretig is om hulle kennis te deel), en om bietjie uit jou gemaksone te beweeg. Ook om weereens te besef dat mense met goeie tegniese kennis nie noodwendig goeie fotograwe is nie, of andersom.
Tussen 1 en 3 moes ons rondloop en 'n paar foto's neem. Ek was heeltyd onder die indruk die tema was 'street photography', maar blykbaar het ek dit gedroom, en was daar geen tema nie. Ons kon eintlik afneem wat ons wou. Dit sou geen verskil gemaak het aan wat ek afgeneem het nie, maar dit sou dalk beter wees (uit meeste van die ander kursus-gangers se oogpunt) as daar wel 'n tema was. Ek sukkel oor die algemeen met opdragte wat te vaag is. (Wat ook verduidelik hoekom my bloggery so 'n gesukkel is.)
Ek en Johnny het eers in Soho ingevaar, en uiteindelik by die South Bank gaan draai. Ons moes toe almal een foto kies wat dan bespreek sou word. Op die ou end was Johnny se foto onder die top vyf. Maar ek dink hy's van die eerste prys beroof!
Labels: edterakopian, fotografie
Dit kon erger wees
As jy weer deur 'n dal van doodskaduwee gaan, hier's iets om jou op te beur.
(Dit mag natuurlik ook die teenoorgestelde uitwerking hê. Indien wel, jammer!)
Posted by Christine at 6:52 PM 2 comments: Links to this post
Lekker kommin. (Met die klem op lekker.)
Die Joost- en Minki-tipe stories laat my koud. Ek gee nie om oor enigiemand se gomsnuif-gewoontes nie. Maar ek moet bieg, as ek sien Rapport het 'n storie oor een van die kamtige "glans-" "persoonlikhede" se doen en late, scroll ek reg deur die storie sodat ek die kommentaar kan lees wat die mense los. Dis uiters vermaaklik. (Dankie, Web 2.0!) Hier's ons volkie se indrukke oor Minki en Constant (nee, ek ook nie):
"Haastige hond verbrand sy mond,ek dink alle mans moet biekie spreuke 31 gaan lees voor hulle trou;constand dis jou eie skuld,ne!!! Want jy was gulsig en het seker net een iets in gedagte gehad haar lyf en sy jou geld, ook maar leke stupid julle bekendes; ek dink mense in die plakkerskampe dink beter as julle."
"Dude, jy moet self maar slegte oordeel he om te trou met daai brein-skenker wannabe bimbo. Sy's nog 'n goeie kandidaat vir 'n McDonalds job. En sy SUCK as n presenter, moerse irriterend."
"Minki is 'n geldwolf, en 'n aansitterige een! Sy praat hoe die Here haar loopbaan seen terwyl sy kaal pronk op manstydskrifte... Minki die Here seen nie vroue om WELLUS in mans wakker te maak nie. Jy is skynheilig, en ek is bly jou maksers val af. Dit is 'n skande dat PASELLA jou as aanbieder aangestel het, en dit is juis daarom waarom ons hele gesin al vir 'n jaar nie meer PASELLA kyk nie. Jy lei jong meisies in die verkeerde rigting deur hul te verwar en hull te laat dink meisies kan maar met die bybel onder die arm en die kaal borste op die tydskrif pronk. SIES Minki, ek het nog nooit van jou gehou nie! Conrad alle sterkte, ek kan glo jy het baie stories oor haar, ek sal elke woord glo."
"Minki het nou vir Joost en Steve verby GESTEEK.!!"
"Minki lyk soos 'n suigstokkie. Verstaan nie waaroor die bohaai gaan nie, sy was nog nooit vir my mooi nie, dit lyk of sy 'n donuts in haar kieste vergader net soos 'n hamster"
"Wys jou maar net...'n mens kan jouself nie laat kaal afneem en dink dit maak jou verhouding sterker nie. Dinge werk eenvoudig net nie so nie...Dankie vir nog 'n paartjie wat die huwelik goedkoop gemaak het,julle kan julle prys saam met Joost en Steve gaan af haal by Brad Pitt en Angalina Jolie. Oi!! Dit is om van naar te word!"
"Julle ken daai gesegde van hoeveel treine al deur Johannesburg stasie was - Dis nou Minkie"
En so voel ons oor Joost:
"Gaan die Joost stront vir ewig aanhou? Sit dit in die BB koerante ons stel nie belang in wie hy pomp, gepomp het en nog wil pomp nie. Oook nie Amor se ou hartseer k@k nie en hul bybel bol strooi nie. Joost....f...net aan asb!"
"Ek dink daar is n probleem met albei - dalk hoor ons een van die dae hulle is op DRUGS, maar hulle sal dit ook seker ontken!!!!!!!"
Ek's so ontsteld, ek gebruik sommer sewentig uitroeptekens!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"Joost Van Der W en sy siek aanhangers is tiperend van hierdie siek land en sy vrotasem selferkende hoerjaers."
"Joost jy maak my siek.....jy maak my regtig fisies naar....jy verneuk jou vrou en jy verdien wat jou toekom......Hoe kry jy dit reg om Amor so om jou pinkie te draai? Miskien moet dit die inhoud van jou volgende boek wees."
"Hoe kommin om 'n keps binneshuis te dra. Is jy nou op pad om 'n Rapper te word, nadat jy met die Stripper deurmekaar was."
Ha! Dis OK dat hy 'n portret van homself bo sy bed hang (sidder), maar om 'n keps binneshuis te dra is klaarblyklik onvergeeflik.
Labels: joost, minki, rapport, volk
Het in die argiewe gekrap en op 'n paar ou U2 foto's afgekom. Ons kon destyds (2005) nie kaartjies vir die Londen konsert kry nie, toe besluit ons om dit in Dublin te gaan kyk. Ons het vergeet om vroegtydig blyplek te boek en moes 'n halfuur buite die stad, op 'n sopnat veld, kamp. Maar die ontberings was 'n klein prys om te betaal, want die konsert was die beste konsert van ALLE TYE. Croke Park is oor die algemeen 'n aansienlik aangenamer ervaring as Wembley. En, al het ons nie juis baie vroeg opgedaag nie, kon ons steeds heel voor, langs een van die ramps staan. Ons het nie doelbewus aan die linkerkant gaan staan nie, maar ek's bly ons het, want The Edge het heeltyd daar op en af geloop. As ek reg onthou, het ek amper opgegooi van opgewondenheid. (En toe hulle hierdie ou kry om saam met hulle te speel, het ek amper namens hom ook opgegooi van opgewondenheid. Maar hy't gelukkig die groot oomblik beter hanteer as wat ek sou.)
Het die foto's met ons eerste digitale kamera - 'n 4mp Casio - geneem. Die kamera het uiteindelik in 2007 in 'n rivier in Thailand gesneuwel, en toe't ek na 'n SLR opgradeer. Maar die compact was, sonder twyfel, meer pret.
Posted by Christine at 7:15 PM 2 comments: Links to this post
Labels: fotografie, musiek, u2
Enigiets is natuurlik moontlik. Maar as 'n mens hier grootgeword het, dink jy nooit dat jy eendag 'n email van die kitaarspeler van een van jou gunsteling bands sal kry nie.
So, vir die enkelinge wat nog nie weet nie - ek het inderdaad onlangs 'n email van die kitaarspeler van een van my gunsteling bands (James) gekry! Check:
dear christine, i was very impressed by your photos on flickr of me with my new white guitar. As you may imagine as its so new i have no good shots of me using it yet.
Would you be so kind as to let me have a copy of the 4 photos on there. If i ever use them for my own purposes i will of course credit you and will never profit from them without consulting you first.
Nodeloos om te se, ons is nou beste vriende :-)
Gister kry ek nog 'n cool verrassing op die tube.
Net nadat ek in Augustus my Big Chill foto's op Flickr gesit het, het ek hierdie email van Fink se hoofsanger gekry:
...how awesome -it's rare i see live shots that i like but you captured a moment in Black And White of me, and i want it in my life big time...my girl would love it- it's fin in kinda concentration mode...
can i get a copy from you?
i would really love it...
Ek het vir hom die foto (toevallig ook my gunsteling) gestuur, en gesê hy kan dit gebruik waarvoor hy wil - as hy my sal erkenning gee.
Gister lees ek toevallig The Guide (van die Saterdag Guardian) op die tube, en sien toe dié:
Dis vir professionele fotograwe 'n groot irritasie dat amateurs soos ek gratis foto's uitdeel, want mense raak gewoond daaraan dat hulle alles verniet kan kry en dit maak dit al moeiliker vir pros om hulle pryse te kry. Maar as ek geld gevra het, sou ek nooit hierdie tipe kicks gekry het nie. Elke man vir homself, en so aan. Ek's natuurlik self geirriteerd dat hy toe wel die foto gebruik het sonder om my erkenning daarvoor te gee, maar hulle weet dat ek bewus is daarvan.
En dit alles deur die wonder van Twitter.
Posted by Christine at 6:35 PM No comments: Links to this post
Labels: fink, flickr, fotografie, guardian, james, twitter
Herfs is my gunsteling tyd van die jaar. Daar's iets aan die seisoen wat draai wat baie opwindend is. Net jammer dit gaan altyd gepaard met 'n minder opwindende post nasal drip.
Posted by Christine at 8:46 PM 2 comments: Links to this post
Labels: fotografie, herfs