Olivier het glo gesê hy voel nie lekker nie en sou medisyne by ’n plaaslike apteek gaan haal. Hy het nooit by die apteek opgedaag nie. Sy familie het hom later as vermis by die polisiekantoor aangemeld.
Nadat jy alles ervaar het wat die Laeveld jou kan bied, kan jy tot rus kom en ’n ete in die buitelug geniet. Óf op jou bed ontspan en jou verkyk aan die uitsig deur vensters wat van die vloer tot die dak strek.
Elke eenheid het ’n private stoepie met ’n eie gasbraaier, plek om buite te kuier en maklike toegang tot ’n pragtige gemeenskaplike swembad. Al die kamers het lugreëling en in die winter sal ’n gaskaggel julle snoesig warm hou.
Die eenhede het elk ’n goed toegeruste kombuisie met ’n mikrogolf-/braai-oond, vierplaatgasstoof, yskas, ketel, broodrooster, strykyster, messegoed, breekware en moderne geriewe, soos ’n platskerm-TV met DStv. Jy hoef ook nie oor veiligheid bekommerd te wees nie: Die eiendom word beveilig deur ’n muur en ’n veiligheidsheining.
Padfietsryers kan die heuwels op pad na Sabie pak en ’n nabygeleë dam met sy skoon water is ideaal vir driekamp-atlete om in te oefen. Hier is ook ’n sentrale fietswassery en jy kan jou fiets gerieflik en veilig op jou patio bêre.
Hou ’n bietjie stil by Graskop en besoek een van sy bekende pannekoekrestaurante of Kaapschehoop met sy wildeperde en asemrowende uitsigte oor die boswêreld en die vlaktes van die Laeveld. Longmere is ’n paradys vir kanovaarders, met ’n lang nou dam en nie te veel bote wat jou roeiery sal bederf nie.
Nou die oggend op pad na nêrens skakel ek die karradio aan en hoor hoe die een of ander deskundige ’n paar tekens uitwys van ’n sekere toestand wat klaarblyklik onder bespreking is. Die sagte, simpatieke stem van die vrou aan die woord laat my my ore spits.
“Ondervind jy nou en dan slaapversteurings, soos dat jy skielik wakker skrik, of sukkel om aan die slaap te raak?”
“Wanneer jy in die geselskap van ’n klomp mense is, selfs vriende, gebeur dit dat jy meteens eensaam of uitgeworpe voel?”
Steeds in die gerusstellende stemtoon sê die vrou dan dat indien jy “ja” op hierdie vrae sou antwoord, jy ongetwyfeld aan postnatale, of nageboortelike, depressie ly.
In daardie dae was ginekoloë nog nie hier beskikbaar nie en ons huisarts, dr. Jan van Heerden, wat gewilde seksboeke vir tieners onder die skuilnaam Jan van Elfen geskryf het, was by my oudste se geboorte. Hy het half verveeld langs die bed in die kraamsaal gestaan en fluit terwyl sy pasiënt deur haar rits geboortepyne worstel. Hy het duidelik nie gehou van die klavierkonsert van Mozart wat ons saamgebring het en besig was om op die bandopnemer in afwagting van die nuweling se koms te speel nie. Toe die knaap oplaas gebore word, het hy kwalik oe of aa gesê, waarvoor ’n mens hom nouliks kan verkwalik, so in die aangesig van ’n vals fluiter aan die een kant en ’n beroemde pianis aan die ander kant.
Die tweede se geboorte ’n paar jaar later was ewe skouspelagtig. My hoogs swanger vrou word drie-uur die nag in ons huis wakker en gil dat dit tyd is. Ons jaag van Onrus na die einste kraamsaal. Die snelheidsmeter trek al by 120 km/h, maar steeds kla sy of ons nie vinniger kan ry nie.
Met skreeuende bande hou ons reg voor die ingang van die hospitaal stil en draf die kort entjie na die kraamsaal. In die harwar het ons vergeet om die bandopnemer en Mozart-kasset saam te bring, maar daar sou in elk geval nie tyd gewees het om die apparaatjie aan te skakel nie, want die kindjie word gebore terwyl die verpleegsters nog skarrel om alles in die kraamsaal reg te kry.