Verby foto’s en foto’s en soveel glimlagte stap ons die agterdeur uit, onder wingerde deur, terug motor toe, na haar Mr. Happy (dis sy naam). Sekere 9/11 gedigte sal steeds grootliks kan staan soos hul geskrywe is, bv. die aangehaalde gedig van Espada, omdat dit nie veel verskil aan die lot van die slagoffers maak wie of wat vir hul ontydige dood verantwoordelik is nie. Die Here Jesus het vir sy dissipels gesê: “Julle is die lig van die wêreld. ‘n Stad wat bo-op ‘n berg lê, kan nie weggesteek word nie; ‘n mens steek ook nie ‘n lamp op en sit dit onder die maatemmer nie, maar op die staander, en dit skyn vir almal wat in die huis is. As hy vloek, en as die HERE aan hom gesê het:Vloek Dawid! wie mag dan vra:Waarom maak jy so? Daar is vele kodes wat die akademiese leser nog verder kan opvolg: Walter Benjamin, J.M. Coetzee se “white writing” en of wit mense werklik die landskap van Afrika kan weergee, die (Suid)-Afrikaanse platteland se verval (hieroor het die digter lieflike foto’s geneem en op sy blog op Versindaba geplaas), rotsgravures en Lucy Lloyd sodat die leser die nou teenoor die toentertyd kan plaas: