Mark Green en Andrew Pask
Testosteroon word hoofsaaklik in die testes gemaak, en skep baie van die eienskappe wat ons in volwasse mans sien. van www.shutterstock.com
Vir mense en ander diere is die ontwikkeling van 'n penis vermoedelik gedryf deur "manlike hormone" (androgene) wat geheel en al deur die testes van die manlike fetus geproduseer word, aangesien dit in die baarmoeder groei.
Maar 'n nuwe papier wat vandag vrygestel word, dui daarop dat dit nie die geval mag wees nie. In plaas daarvan kom sommige van die maskuliniserende hormone wat penisontwikkeling veroorsaak, van ander bronne in die ontwikkelende fetus af. Dit sluit in die lewer, die adrenale (klein kliere wat op die niere voorkom) en plasenta.
Vir die eerste keer kyk hierdie werk volledig na die moontlike terreine van hormoonproduksie buite die testes en hul rol in die regulering van maskulinisering - die proses om tipiese manlike eienskappe te verkry. Dit help ons om te sien hoe ons as embrio's ontwikkel, en kan 'n groter prentjie van hoekom versteurings van penisontwikkeling toeneem.
Testosteroon is nie genoeg nie
Die penis ontstaan ​​uit 'n embrioniese struktuur genitale tuberkel of GT.
Die GT is teenwoordig in beide mans en vroue, en ontwikkel in óf 'n klitoris of penis, afhangende van die blootstelling aan hormone wat deur die ontwikkelende gonadse (eierstokke of testes) afgeskei word.
By wyfies produseer die ontwikkelende eierstokke nie vroeë hormone nie, en die GT word gefeminiseer en vorm 'n klitoris.
By mans, produseer die ontwikkelende testes testosteroon. Dit sirkuleer in die ontwikkelende fetus en veroorsaak maskulinisering van teikenweefsels en veroorsaak penisontwikkeling vanaf die GT.
Testosteroon self is 'n relatief swak hormoon. Dit word omskep in die penis na 'n ander hormoon genoem dihidrotestosteroon (DHT), wat 'n baie sterker manlike effek het.
Dit is die plaaslike omskakeling van testosteroon na DHT binne die weefsel wat belangrik is vir penisontwikkeling en ander veranderinge.
Daar is verskeie maniere waarop die fetus DHT kan maak. Die mees eenvoudige is via omskakeling van testikulêre testosteroon (die sogenaamde "kanonieke" pad). DHT kan egter ook geproduseer word deur ander steroïedhormoonpaaie wat aktief is in baie weefsels, wat verder in hierdie nuwe vraestel verken word.
Algemene geboorte afwykings
Om die paaie te verstaan ​​wat die ontwikkeling van penis beheer, is belangrik. Disorders wat penisontwikkeling affekteer, is een van die mees algemene geboorte afwykings wat by mense gesien word, met hipospadieë ('n wanorde wat die ontwikkeling van die uretra beïnvloed). 1 in elke 115 lewende mannetjie wat in Australië gebore is, en pryse is aan die toeneem.
Die uretra, die gat waardeur urine uit die liggaam uitgaan, word gevind in 'n verskeidenheid verskillende plekke in die siekte wat bekend staan ​​as hipospadieë van www.shutterstock.com
Trouens, die voorkoms van hipospadieë het verdubbel oor die afgelope 40 jaar. So 'n vinnige toename in voorkoms is toegeskryf aan omgewingsfaktore, met die voorkoms van endokriene ontwrigtende chemikalieë (EDC's). EDC's is mensgemaakte chemikalieë wat in baie nywerhede gebruik word, byvoorbeeld in die produksie van plastiek, skoonheidsmiddels, brandvertragers en plaagdoders. Hulle kan inmeng met hormoon en metaboliese stelsels in ons liggame.
Van die 1,484 EDCs word tans geïdentifiseer, 'n groot getal is bekend om manlike reproduktiewe ontwikkeling negatief te beïnvloed.
Baie studies het geïdentifiseer hoe EDC's organe, soos die lewer en adrenale, negatief beïnvloed, wat lei tot siektes en afwykings wat die gesondheid van hierdie organe beskadig en die ontwikkeling van die mens versteur.
Deur die meet van hormone van bloedmonsters en weefsels gedurende die tweede trimester van menslike fetale ontwikkeling, help hierdie nuwe navorsing ons om die paaie te verstaan ​​wat die produksie van DHT dryf, en die masculinisering van die penis.
Dit dui daarop dat benewens die kanoniese baan (testosteroon van die testis omgeskakel na DHT in die GT en ry-penis-ontwikkeling), manlike steroïede gesintetiseer word deur ander organe, soos die plasenta, lewer en bynier, deur middel van 'n proses wat die "agterdeur" genoem word. "Pad om by te dra tot masculinization. Veral die agterdeur was eerste ontdek deur middel van navorsing wat hier in Australië op buigspiere gedoen word.
Die bevindinge van hierdie navorsing dui daarop dat EDC's effekte kan hê in nie-voortplantingsweefsels, insluitend die adrenale en lewer, en veroorsaak dan manlike voortplantingsiektes soos hipospadieë.
Dit dui ook daarop dat plasentale defekte, soos intraderinale groeivertrekking wat tot gevolg het dat babas klein gebore word, kan bydra tot manlike voortplantingsiektes by mense.
Verdere navorsing is nou nodig om op te volg op hierdie interessante bevindings om moontlike nuwe oorsaaklike weë van versteurings wat tydens swangerskap begin, te ondersoek.
Mark Green, Merck Serono Senior Lektor in Reproduktiewe Biologie, Universiteit van Melbourne en Andrew Pask, professor, Universiteit van Melbourne