Skoolvrees: waarom dit gebeur en wat om te doen - Inligting - 2022
Skoolvrees: waarom dit gebeur en wat om te doen
Waarom graadskoolleerders angstig is oor skool
Laat ons dit erken: verandering is moeilik vir ons almal. Onthou jy die tizzy waarmee jy jouself gewerk het die aand voordat jy met 'n nuwe werk begin het? Dit is hoe u kind voel as hy skoolgaan. "Kinders is bekommerd oor dieselfde dinge wat volwassenes doen - alles van of hulle 'n goeie student sal wees tot of hulle hul weg sal kan vind," sê John Dacey, 'n Lexington, massa, ontwikkelingsielkundige en die mede- skrywer van Jou angstige kind. U graadskoolleerling weet miskien presies waarvoor sy bang is - die eerste keer op die skoolbus ry of die boelie wat haar koekies verlede jaar gesteel het - of sy voel dalk angstig of gespanne sonder om te kan sê hoekom. Hoe dan ook, 'n paar eenvoudige strategieë sal haar help om gemakliker te voel met die veranderinge wat op haar pad kom:
Laat haar praat. Moedig u kind aan om oop te maak oor wat haar bekommer. U kan 'n voorbeeld stel deur u eie vrees vir die verlede saggies te vertel: "Toe ek op skool was, het ek my bekommerd gemaak dat niemand middagete langs my sou sit nie."
Moenie haar gevoelens tot die minimum beperk nie. Dit is natuurlik om u kind te wil troos deur te sê: "Moenie bekommerd wees nie, jy sal baie vriende maak." Maar dit kan terugval, wat haar laat voel dat u nie die diepte van haar angs verstaan ​​nie. Laat haar liewers weet dat u simpatie het. 'Dit is eng om iets nuuts te begin, is dit nie?' sou jy dalk sê. 'Hoe kan ons dit makliker maak?' En natuurlik moet u kind nooit die indruk wek dat u dink dat haar bekommernisse dom of triviaal is nie.
Moenie opdragte gee nie. Aangesien laerskoolleeraars weerstandig kan wees teen voorstelle van ouers, moet u self oor oplossings praat: "As ek 'n nuwe persoon wil ontmoet, oefen ek wat ek voor die spieël gaan sê."
Laat haar die voortou neem. Betrek u kind soveel moontlik by 'n dinkskrum om maniere om haar vrees te hanteer. Dit is immers meer geneig om 'n strategie te probeer waaraan sy - ten minste gedeeltelik - haarself gedink het. Eerder as om oop vrae te vra oor hoe sy haar dilemma kan oplos, maak 'n paar voorstelle en vra haar watter een volgens haar die beste sal werk. (Kyk hieronder vir spesifieke vrees en moontlike dinge om te probeer.)
Die mees algemene skoolvrees en hoe om dit te vergemaklik
'Wat as ek verdwaal?' Om 'n nuwe skool te begin is skrikwekkend, en selfs die oorskakeling van een klaskamer na die ander kan vir kinders op hierdie ouderdom intimiderend wees - soms om redes wat miskien nie by u opgekom het nie. 'My dogter het aanhou sê dat sy bang was dat sy sou verdwaal,' sê 'n ma van 'n binnekort tweede graadganger. 'Ek kon nie agterkom hoekom sy ontsteld was nie, want sy was al twee jaar by hierdie skool. Sy het uiteindelik vir my gesê dat sy bang is dat haar nuwe kamer te ver van die badkamer af sou wees en dat sy dit miskien nie sou maak nie!'
Ander kinders is senuweeagtig oor die skuif van 'n aparte kleuterskool na die hoofskoolterrein of die feit dat hul nuwe klaskamer op 'n ander vleuel van die gebou is. Gelukkig is die kwessies oor die fisieke aspekte van die skool relatief maklik om reg te stel. Voordat u met die skool begin, neem u kind 'n paar keer skool toe om te speel of met haar fiets te ry, sodat dit 'n bekende omgewing word waar sy selfversekerd en in beheer voel. Binnenshuise kleuter het amper altyd 'n soort oriëntasie voordat die skool begin; benut u hierdie tyd ten volle om u kind aan haar onderwyser voor te stel en die klaskamer te verken. Wys haar die haak of kuifie waar sy haar goedjies sal bêre, en laat haar soveel tyd spandeer as wat sy daarvan hou om met al die aanloklike nuwe materiale te speel. Op die eerste dag van die skool kan u op hierdie manier sê: "Haai, nou kan u teruggaan en klaarmaak met die boek waarna u in die leessentrum gekyk het!"
Ouer kinders kan ook baat by 'n mini-oriëntasie. Besoek die skool vir 'n nie-amptelike toer enkele dae voor die einde van die somervakansie, wanneer die onderwysers hul klaskamers gaan instel. Laat u kind die roetes van een plek na 'n ander volg, en sorg dat hy die badkamers, drinkfontein, biblioteek, kantoor, verpleegstasie en enige ander plek waar u kind wil gaan soek, opspoor.
'N Ander strategie is om 'n jonger kind by 'n ouer maat aan te haak. 'N Ouer broer is natuurlik ideaal hiervoor, maar u kan ook in u netwerk van vriende en bure gebruik maak om 'n' ouer klasman 'te vind wat nie omgee om u kind die toue op skool te wys nie.
'Hoe sal ek daar kom?' Tensy u met u kind elke dag skool toe en terug skool toe kan ry, sal dit waarskynlik ook met die skoolbus ry of deel wees van 'n woonbuurt in die buurt. Vir sommige kinders is hierdie reëlings skrikwekkend omdat hulle nuut is. Vir ander, veral skaam kinders, is dit die verhoudingskwessies wat deur hierdie situasies geopper word. 'Wat as Josie se ma my vrae vra?' het 'n 6-jarige kind met 'n tong gebind gevra of haar ma die onderwerp van samesmeltings bespreek. Die eerste stap om u kind met hierdie soort vrees te help, is om uself in haar skoene te sit. Hoe sou u voel as u elke dag klein praatjies met 'n vreemdeling moes hou? Help haar om gemakliker te voel deur seker te maak dat sy die ander kinders ken waarmee sy gaan ry en al die ouers ontmoet wat gaan ry. As sommige van hierdie gesinne nuwe kennisse is, nooi hulle dan vir 'n besoek voordat die skool begin, of beplan 'n uitstappie saam. Om te sien dat 'vreemde' ma of pa in 'n bekende konteks sal help om die ys te breek.
As u kind die eerste keer met 'n bus ry, kyk of u die buswerf kan besoek en in een van die busse kan gaan kyk - wie weet, miskien ontmoet u miskien 'n vriendelike drywer of twee. En as u skedule dit toelaat, oorweeg dit om die eerste dag of twee van die skool saam met u kind met die bus te ry. (As u 'n ouer laerskoolleerling het, moet u seker maak dat dit met haar in orde is; die sterftes as u op die bus sit, kan swaarder wees as sy alleen ry.) As u nie self daar kan wees nie, probeer om vind uit watter van haar vriende dieselfde bus gaan ry, of tik op 'n ouer kind om 'n "busmaat" te wees. Die wete dat sy iemand het om mee te sit, kan die verskil maak.
'Wat as die huiswerk te hard is?' Toenemende hoeveelhede huiswerk is 'n groot angsprodusent vir skoolgaande onderwysers. Uiteindelik het hulle gesien hoe ouer vriende en broers en susters sukkel onder die druk. 'Sarah het my die hele somer gevra hoeveel huiswerk sy gaan hê,' sê een ma, wie se dogter die derde klas betree. 'Dan vra sy wat sal gebeur as sy dit nie betyds kan voltooi nie.' Die hantering van hierdie een verg kreatiwiteit, aangesien huiswerk 'n baie uitdaging is wat u nie veel kan doen om die minimum te beperk nie. Weerstaan ​​die versoeking om te sê: "Ag, jy is so slim, jy sal nie 'n probleem hê om tred te hou nie." Sy kan u vertrouensstem interpreteer as druk om te slaag. Werk eerder saam om skoolwerk te laat lyk soos 'n opwindende uitdaging. Kry opwinding deur saam te gaan inkopies doen vir 'n nuwe rugsak, bindmiddel en ander skoolbenodigdhede. Stel 'n "huiswerksentrum" in u huis op en voorsien dit in alles wat u kind benodig vir skoolprojekte. Dit kan 'n lessenaar in haar kamer wees, maar dit hoef nie te wees nie; sommige kinders verkies om op 'n sentrale plek soos die eetkamertafel te werk. In daardie geval, trek 'n draagbare plastiese huiswerkkas aan wat sy van plek tot plek kan beweeg.
Dit help ook om skoolwerk met positiewe beelde in u kind te verbind. As sy lief is vir die Klein huis boeke, byvoorbeeld, kan jy sê: "Ek het die boeke wat jy wil sien op die rak van jou onderwyser gesien. Ek is seker dat jou klas dit hierdie jaar gaan lees." Uiteindelik, ontdek wat die leergang gaan wees, en help u kind om 'n bietjie voorsprong te gee. (U kan graadspesifieke werkboeke en ander materiaal by 'n opvoedkundige speelgoedwinkel afhaal.) Solank sy op 'n aangename, ononderdrukkige manier leer, sal sy nie weet hoe om die alfabet te skryf of met twee te vermenigvuldig nie. u kind se vertroue. En herinner haar natuurlik daaraan dat u daar sal wees om haar te help met moeilike huiswerkopdragte.
'Wat as niemand van my hou nie?' Glo dit of nie, dit maak nie saak of u kind op pad is na 'n klas waar sy reeds die helfte van die kinders ken nie, of in 'n splinternuwe skool begin nie. In elk geval is sy waarskynlik bekommerd oor die eensaamheid of om uitgesit te word. Selfs ouer kinders wat sosiaal gevestig is hieroor, want hulle is bewus daarvan dat sosiale groepe hulself hervorm en dat hulle verlede jaar 'n groep maaltydmaats gehad het, is geen waarborg dat hulle nie alleen in September sal eet nie. Wees versigtig om nie sulke vrese onbewustelik te verkleineer deur te sê: "Maar jy het so baie vriende ..." U kind kan dit interpreteer as 'n wenk om op te klouter. Laat haar eerder weet dat jy verstaan ​​hoe sy voel: "Dit is moeilik as jy nie te veel kinders in jou klas ken nie, nie waar nie?" of "Ek was voorheen bekommerd dat ek nie na die ander kinders se verjaardagpartytjies sou genooi word nie." Vra dan vir u kind: "Wat kan ons doen sodat u beter kan voel? Wil u Samantha nooi om saam met ons bromponies te gaan ry? Sy gaan in u klas wees en lyk oulik." U kan dit selfs oorweeg om 'n informele "piekniek" na 'n plaaslike park vir u kind se toekomstige skoolmaats te gooi.
As sy reeds 'n groep vriende op skool het, moedig hulle aan om mekaar 'n aand of twee voor die eerste dag te bel en die uitrustings te koördineer. As hulle almal ooreengekom het om byvoorbeeld oorpakke en gestreepte T-hemde te dra, sal hulle minder geneig wees om oor te steek of hulle sal uitstaan.
'Ek kan nie ophou om bekommerd te wees nie.' Vir baie kinders neem die skoolbesorgdheid die vorm van 'n vae, veralgemeen kan hulle nie aan die slaap raak nie of bars in trane uit sonder enige duidelike rede. Moedig haar as dit gebeur aan om te praat oor wat haar bekommer, maar vermy haar om vrae op die punt te sit soos 'Waarvoor is jy bang?' Sy weet nie, so sy kan jou nie sê nie, en so 'n vraag sal haar net laat voel dat jy dink dat sy nie dapper genoeg is nie. Hou liewer 'n dinkskrum met u kind oor hoe om haar angs te hanteer. Sou dit help om na musiek te luister terwyl sy aan die slaap raak, of in 'n dagboek te skryf voordat jy haar inprop? Die eerste stap, sê sielkundige Dacy, is om jou kind te laat weet dat dit okay is om senuweeagtig te wees, en dat sy nie haar vrees hoef weg te steek of te beveg nie. Laat haar dan 'n paar minute diep asem haal om te kalmeer. Ontspanningsoefeninge soos begeleide meditasie of 'n sagte massering kan ook help.
Die moeder van San Francisco, Rachel Grossman, het 'n lys gemaak van haar strategie om haar dogter, Gemma, aan die slaap te kry as sy angstig voel oor die skool, en die lys dan teen die muur langs Gemma se bed vasgesteek. Gemma kan elke aand een ding uit die lys kies, wat lees, musiek luister, na gelukkige herinneringe dink en haar twee katte by haar laat slaap. Soms as sy regtig in 'n toestand is, vra Gemma haar ma om haar terug te vryf totdat sy gereed is om te slaap - en die volgende dag die skool aan te pak.