Alhoewel laasgenoemde dalk as ’n cliché gereken kan word, lê die verrassende van die gedig in die skakeling van gaseksplorasie en die werk van Martins, met laasgenoemde hier as die slagoffer van die mens se vernielsug in sy soeke na nuwe hulpbronne. Die toonaard van die gedig is dan ook uniek deurdat die ironiese trant deur ’n besondere visuele sensitiwiteit gekenmerk word, wat ook daarvoor sorg dat die gedig nooit ’n overstatement word nie. Voorts gee die gedig blyke van besondere vaardighede wat die konstruksie van die reëls en strofes betref, met veral ’n uitbuiting van die moontlikhede van enjambement.” As wenner van o.a. die 2000 Nike Prys (mees gesogde Letterkunde prys in Pole) sterf hy op die ouderdom van 92. In aansluiting by die waarskuwing by wie en hoeveel jy by mense eet, waarsku Spreuke hier teen ‘n gekuier saam met suiplappe en vrate. Dit is uiteindelik nie heilsaam nie, soos spreuk 18 nog sal uitwys. Daarteenoor word die wysheid van die ouerlike voorbeeld en die navolging daarvan aangeprys. Die pad van suip en vreet eindig in armoede en vodde.