Waarom die lande vorentoe druk met skoon energie
Geskryf deur Bill Ritter, Jr, Direkteur, Sentrum vir die Nuwe Energie Ekonomie, Colorado State University
Op Dinsdag, Maart 28, het president Trump na die Omgewingsbeskermingsagentskap gereis om 'n uitvoerende bevel 'n aantal klimaatverwante regulasies wat oor die afgelope agt jaar in werking getree het, terugrol. Die president se span beweer dat hierdie poging sal help om ons nasie nader aan energie onafhanklikheid te bring, en dat dit die proses sal begin om 'n steenkoolbedryf te herleef wat het ernstige agteruitgang beleef in die afgelope dekade.
In werklikheid sal dit ook nie. Ons voer nie steenkool in die Verenigde State in nie. Daar is geen werk terug van oorsee af nie. Verder, en ietwat ironies, is die hoofrede vir die afname in die steenkoolbedryf nie die Obama-era regulasies nie, maar 'n vinnig veranderende energiemark.
Enige energie mark ontleder sal jou vertel dat vooruitgang in die hidrouliese breuk en horisontale boor ons voorsien het van goedkoop, volop, natuurlike gas. Voeg by daardie dalende pryskrommes by wind- en sonopwekking, en mens begin waardeer dat 'n moeilike pad voor steenkool voorlê. Dit is markte wat groei met vinnige tegnologiese innovasie. Die verskuiwing is aan die gang
Die feit is dat die Obama-regering se Clean Power Plan gekodifiseer het waar die nywerheidsbedryf reeds gaan. Met publieke aangekondigde aftrede sal ongeveer 45 persentasie van die bestaande steenkoolkapasiteit in die westelike rooster deur 2030 afgetree word. Volgens die nut geïntegreerde hulpbron planne, deur 2026, net skaam van die helfte van die totale energie in die Weste sal gegenereer word van nul-emitting hulpbronne.
Die 11-Westerse verklaar dat my sentrum rondom die implementering van die Skoonmagplan belê het, gesamentlik in ooreenstemming met die plan se 2026-teikens onder besigheid soos gewoonlik. Ironies genoeg elimineer die verwydering van die Clean Power Plan net 'n potensiaal vir mark-gebaseerde emissiehandel wat die koste vir verbruikers sal verlaag en sommige lande met 'n glypad gee om hul teikens te bereik.
Dit is nie te sê dat die regulatoriese terugslae in president Trump se bevel geen invloed sal hê nie. Die internasionale gemeenskap, wat die landmerk vervaardig het Parys Akkoord, sal nie die voordeel van Amerikaanse leierskap oor klimaatsverandering hê nie. Ander nasies sal daardie leemte vul - terwyl die ekonomiese voordele van die groeiende globale mark met laekoolstof-tegnologieë geskep word. Een van die mees onstuimige langtermyn impakte van hierdie aksies sal 'n dalende globale siening van Amerika wees as 'n bron van innovasie en belegging. By die huis moet die Clean Power Plan verval, state wat onttrek is om 'n skoon energie-agenda te bevorder, sal nie meer nodig wees om te beplan vir emissiereducties. Die Skoonmagplan het sekerheid gegee aan energiebeplanning. As jy met Amerikaanse bestuurders en hul beleggers praat, wil hulle sekerheid omdat dit die koste van kapitaal verlaag en geld spaar vir verbruikers. Die uitvoerende bevel is 'n stap weg van stabiliteit in ons energiemarkte en weg van Amerika se leierskap as 'n innoveerder wat die tegnologieë ontwikkel wat 'n groeiende globale mark sal dien.
State, stede en besighede vorentoe beweeg
Pogings om belangrike omgewingsbewarings te herroep, word aan die Amerikaanse volk verkoop onder die rubriek van werkskepping. Kom ons sit dit in die regte konteks: Daar was 65,971 werksgeleenthede in steenkoolmynwese landswyd in 2015. Volgens die Departement van Energie is meer as twee keer soveel werksgeleenthede - 133,000 - verlede jaar net in die energie-doeltreffendheidsbedryf geskep. In 2016 het die sonwerkers gegroei 25 persent tot 374,000 en die windmag het met 32 persent tot 102,000 gegroei. Een in 50 se nuwe werk in Amerika is nou in sonkrag.
Van 2007 tot 2011, as goewerneur van Colorado, het ek 57-stukke wetgewing geteken wat bedoel is om Colorado na 'n skoon energie-ekonomie te oorskakel. Nadat ek die kantoor verlaat het, het ek die Sentrum vir die Nuwe Energie-ekonomie by die Colorado State University met die doel om saam met goewerneurs, staatswetgewers en nutreguleerders op skoon en gevorderde energiebeleid te werk. In ons werk in die sentrum het my span en ek vertroue gekry dat lande, stede en private maatskappye die voortou neem in die skoon energie-oorgang, selfs soos die federale regering oorstroom. Vandag bestaan ​​37-state, bestaande uit twee derdes van die Amerikaanse bevolking, hernubare portefeuljestandaarde wat elektriese nutsdienste benodig om 'n persentasie van hul krag uit hernubare energie te genereer of te koop.
Goewerneurs van beide partye het hierdie oorgang gelei. Sewentien goewerneurs het by die Goewerneur se Akkoord vir 'n Nuwe Energie Toekoms, insluitend die Republikeinse Goewerneurs van Nevada, Iowa, Michigan, Massachusetts, New Hampshire en Vermont. Deur dit te doen het hulle almal daartoe verbind om hul state se energiegenerasie met skoon energiebronne te diversifiseer, die energie-infrastruktuur te moderniseer en skoon vervoer aan te moedig. Daarbenewens het 129 Amerikaanse stede die Kompak van burgemeesters'belofte om klimaatsverandering aan te spreek.
Drie-en-dertig Amerikaanse maatskappye, soos Coca-Cola, GM, Goldman Sachs, HP, Johnson & Johnson en Nike, het daartoe verbind om 'n doelwit van die gebruik van 100 persentasie hernubare energie as deel van die RE100 Inisiatief. Sommige 50 Amerikaanse maatskappye sal 17 gigawatts van hernubare energie moet aankoop deur 2025 - genoeg om die hele staat van Colorado te bestuur - ten einde hul bestaande korporatiewe teikens te vervul.
Ware leierskap vereis 'n visie wat na nuwe markte, nuwe tegnologie en nuwe oplossings kyk. Ongelukkig lyk die president se optrede Dinsdag terug na 'n vervaagende horison, eerder as na 'n blink en belowende toekoms.
Bill Ritter, Jr, Direkteur, Sentrum vir die Nuwe Energie Ekonomie, Colorado State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Waarom die lande vorentoe druk met skoon energie