AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie tesis omvat ’n verkennende en argumentatiewe studie wat gemoeid is met die belang en relevansie van kunstenaarsboeke, soos gestaaf deur kunsgeskiedkundige navorsing oor die maniere waarop mense kennis aanbied, organiseer en vertolk, soos dit in die geskiedenis van die altyd-veranderende boek gesien word. Die tesis sluit ook verwante kritiese en teoretiese besprekings rondom taal en kuns in. Die struktuur van die tesis gebruik as basis die drievoudige indeling van boektipes in die *losowe Deleuze en Guattari se teorie van die Risoom in hulle werk A Thousand Plateaus: Capitalism and Schizophrenia (1987). Elke boek verteenwoordig in essensie ’n bepaalde sisteem of paradigma van denke wat in terme van ’n biologiese struktuur beskryf word. Die drie tipes is die Wortelboek, die Fassikulêre of Trosboek, en die Risoom. Die wortel- en trosstrukture word uitgewys as alomteenwoordig binne dominante Westerse denkgewoontes, waar dit beklemtoon word deur die geneigdheid om elemente rondom ’n enkele sentrale motief te organiseer, en sodoende binêre opposisies te vorm. Alhoewel dit nuttig mag wees vir sekere lewenspraktyke, hou hierdie denkpatrone potensieel problematiese sosio-politiese implikasies in, en hulle is besonder beperkend vir kreatiewe werk. Die tesis ontwikkel verder ’n argument ter verdediging van die derde boektipe, die risoom, as ’n wyse om op ’n nie-lineêre, a-sentriese en meer komplekse en verbonde manier oor kuns, die self en die wêreld te dink. Die kern van die tesis is gemoeid met die vestiging van ’n teoretiese raamwerk vir die praktyk van kunstenaarsboeke, en dit wys hoe kunstenaarsboeke op velerlei maniere die risomatiese wyse van denke omvat.