Blog - Page 49 of 49 - Teen Treks
Across America Trek Trip Leaders Begin Their Adventure West (by public transportation)
Posted June 20, 2017 November 3, 2019 Teen TreksPosted in 2017
Posted June 19, 2017 November 3, 2019 Teen TreksPosted in 2017 Alhoewel die meeste van ons honderde verskillende gesigte kan onderskei en onthou, is sommige mense beter daarmee as ander. "Super-recognisers”Kan gesigte akkuraat identifiseer, selfs al het hulle dit eers kortliks gesien. Aan die ander uiterste:ontwikkelings prosopagnosika”Word in baie alledaagse situasies aansienlik aangetas deur gesigte te herken.
Maar vir die meerderheid van ons val ons gesigsherkenningsvermoë tussen hierdie uiterstes. Maar waarom is daar sulke groot individuele verskille? Hoe beïnvloed hierdie vermoëns ons en waar kom hulle vandaan? Sielkundiges het sulke vrae begin ondersoek en verskeie antwoorde gevind. Ons het byvoorbeeld ontdek dat dit gekoppel is aan persoonlikheid.
Gesigsherkenningsverskille kan die verwerking of strukturele verskille in die brein weerspieël. Byvoorbeeld, mense met prosopagnosia kan aansluitings verminder het tussen breinstreke in die gesigverwerkingsnetwerk.
'N Ander idee is dat gesigsherkenningsvermoë verband hou met ander meer algemene kognitiewe vermoëns, soos geheue of visuele verwerking. Hier is die bevindings egter gemeng. Sommige navorsing ondersteun 'n skakel tussen gesigsherkenning en spesifieke vermoëns soos visuele verwerking. Maar ander navorsing het hierdie idee verdiskonteer.
Nog 'n moontlikheid is dat individuele verskille in gesigsherkenning 'n persoon se persoonlikheid of hul sosiale en emosionele funksionering weerspieël. Interessant genoeg, gesigsherkenningsvermoë is gekoppel maatstawwe vir empatie en angs.
Empatie weerspieël die persoon se vermoë om die gevoelens van 'n ander persoon te verstaan ​​en te deel. In 2010 het navorsers vrywilligers gevra om die identiteit van 'n aantal gesigte wat een vir een aangebied word, te probeer onthou. Hulle word later met dieselfde gesigte, met nuwe gesigte gemeng, aangebied en is gevra om aan te dui of elke gesig 'oud' (geleerd) of 'nuut' is. Die prestasie is gemeet aan die aantal aangeleerde gesigte wat korrek geïdentifiseer is as bekend. Die navorsers het bevind dat diegene wat hulself as hoogs empatie beoordeel het het aansienlik beter gevaar op 'n gesigsherkenningstaak as diegene met lae empatievaardighede.
Die akteur Brad Pitt sukkel om gesigte te herken. taniavolobueva / Shutter
Uit navorsing is ook bevind dat mense wat aansienlik aanmeld laer vlakke van algemene angs beter gesigsherkenningsvaardighede het as diegene wat 'n hoër angs het.
Interessant genoeg dui meer onlangse navorsing daarop dat die verband tussen angs en gesigsherkenningsvermoë kan wees meer prominent vir vroue, en dit kan veral wees wat verband hou met angs in sosiale situasies (sosiale angs).
Situasieangs kan ook 'n rol speel. Gesigsherkenning kan byvoorbeeld benadeel word as 'n ooggetuie gevra word om die gesig van 'n verdagte wat in 'n stresvolle situasie beskou word, te probeer identifiseer.
In ons eie werk het ons die verhouding tussen ekstroversie en individuele gesigsherkenningsvermoë oorweeg. Ekstroverte is bekend dat hulle beter is as hulle sosiale inligting dekodeer en meer betrokke is by sosiale aktiwiteite as introverte. Dit kan dus wees dat ekstroverdes vaardiger is om verskillende identiteite te herken.
In 'n vorige studie het navorsers data versamel van 'n groep 20 hoogs ekstroverte en 23 hoogs introverte vrywilligers (uit 'n oorspronklike monster van 339 vrywilligers). Hulle het gevind dat ekstroverte het aansienlik beter gevaar in 'n geheue-taak vir gesigsherkenning in vergelyking met die introverte.
In ons eie werk het ons na 100 vrywilligers gekyk met 'n reeks ekstroversie-vlakke. Die vrywilligers het beroemde gesigte getoon en is gevra om hulle te probeer identifiseer deur hul naam of ander inligting te identifiseer.
Vrywilligers is ook gevra om te sê of twee onbekende gesigte aan dieselfde persoon of verskillende mense behoort het - 'n taak wat gesigspassing genoem word. Daar was geen verband tussen ekstroversie en gesigspassing nie, maar daar was 'n positiewe verband tussen ekstroversie en bekende gesigsherkenning. Om dus ons eie vraag te beantwoord, alhoewel daar individuele variasie is, is ekstroverings geneig om beter te wees om gesigte te herken.
Ons verstaan ​​egter nog nie die belangrikheid en rede vir hierdie bevindings nie. Dit kan wees dat ekstroversie superieure gesigsherkenning veroorsaak of dat mense wat beter is met die identifisering van gesigte, meer ekstrovert raak.
As dit so is, kan die onvermoë van 'n persoon om gesigte te leer en te herken, daartoe lei dat hulle meer introverte raak, om moontlike verleentheid in sosiale situasies te voorkom. Alternatiewelik kan introverte mense minder mense ontmoet en ontwikkel daarom nooit goeie gesigsherkenningsvaardighede nie.
Dit kan ook albei maniere werk. As u effens slegter is om gesigte te herken om mee te begin, kan u uiteindelik minder mense ontmoet, en mettertyd nog slegter daarmee word. Dit kan ook wees dat ekstroversie en gesigsherkenning verband hou met nog 'n faktor wat ons nog nie van weet nie.
In die toekomstige werk moet ons oorweeg hoe ons bevindings met ekstroversie pas by navorsing oor empatie en angs. Ons moet ook oorweeg hoeveel praktiese impak hierdie kwessies op gesigidentifisering in toegepaste situasies het - van identifikasie deur polisiebeamptes tot paspoort beheer.
Ons eie werk gaan voortdurend na die impak van groter individuele faktore soos altruïsme en optimisme op gesigsherkenning. Dit kan wees dat ons binnekort nog meer verduidelikings kry waarom sommige van ons net beter is om gesigte te herken as ander.
Karen Lander, Senior Lektor in Eksperimentele Sielkunde, Universiteit van Manchester