Hoe trek jou offerrook? ~ Jaco se Bybelkoerant /*---------------------------------------------------------*/
’n Prentjie uit die Kinderbybel bly my by: Kain en Abel is albei besig om te offer. Abel se offerrook trek hemelwaarts, maar Kain s’n dwarrel sommer so op die grond langs terwyl hy met haat in sy oë na Abel gluur. Dis natuurlik net die kunstenaar se interpretasie van wat by die offers gebeur het, want die Bybel sê nie vir ons hoe Kain geweet het dat die Here Abel se offer aanvaar het, maar nie syne nie. Dalk het hy dit agtergekom toe die Here Abel se boerdery geseën het, terwyl sy graan nie wou groei nie. Ons weet nie al daardie besonderhede nie, want die Bybel vertel dit nie vir ons nie.
Die beeld van offerrook wat opstyg na God toe, is in Openbaring 8:4 ook te kry, waar die gebede van die gelowiges saam met die wierook uit die offerbak opstyg voor die troon van God, as teken dat God dit aanvaar en hoor.
Dis duidelik uit Genesis 4 dat daar heelwat dinge in Kain se lewe geskort het, en dit het alles te make met sy verhouding met Abel en sy verhouding met God. Die twee is onlosmaaklik aan mekaar verbonde. As dinge met jou broer verkeerd is, loop dit met God ook verkeerd. Lees gerus hoe astrant hy met God praat. Die omgekeerde is natuurlik ook waar: as dinge met God skeefloop, werk dit deur na jou verhouding met ander, soos Genesis 3 duidelik wys.
God is besorg oor beide verhoudings. In Genesis 3:9, ná Adam en Eva van die verbode vrug geëet het, kom Hy na hulle en roep: “Waar is jy?” En in Genesis 4:9 vra God vir Kain: “Waar is jou broer Abel?” Dis hoekom die Wet van die Here twee kante het: liefde tot God (die eerste 4 gebooie) én liefde tot die naaste (die laaste 6). Die twee hoort bymekaar; dis twee kante van dieselfde muntstuk. Jy kan nie God liefhê en jou naaste haat nie, en jy kan nie jou naaste verwerp en meen dit het geen invloed op jou lewe voor God nie. Johannes spel dit in soveel woorde uit in 1 Johannes 4:20-21: “As iemand sê: ‘Ek het God lief,’ en hy haat sy broer, is hy ’n leuenaar; want wie sy broer, wat hy kan sien, nie liefhet nie, kan onmoontlik vir God liefhê, wat hy nie kan sien nie. En hierdie gebod het ons van Hom gekry: Wie vir God liefhet, moet ook sy broer liefhê.”
Die verhaal van Kain behoort ons baie onrustig te stem oor die skynbare gemak waarmee ons gebroke verhoudings met ander mense verdra. Die lysie kan nogal lank raak, maar begin dikwels in die eie gesin en skoonfamilie, of kollegas, of werkgewers of werknemers. Genesis 4 sê dit is nie by God goed genoeg nie. Hy wil weet waar is jou broer, jou skoonseun, jou kollega, jou buurman …
Kain het sy skouers hieroor opgetrek, en die uiteinde is dat hy weg van God, in die wildernis, beland het (4:16). Gelukkig hou die verhaal van die Bybel nie daar op nie. Dit loop deur na ’n ander verhaal, waar ons oudste Broer nie soos Kain sy skouers opgetrek het oor dié vraag nie, maar ons kom opsoek het, die hemel verlaat het en langs ons kom staan het, tussen hemel en aarde gehang het en gebid het (Lukas 23:34): “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.”
Dalk voel jy ongemaklik by die lees van dié verhaal. Dalk het daar ’n naam in jou gedagtes opgespring terwyl jy dit gelees het. (Dis wat met my gebeur het toe ek hieroor begin dink het.) Dan weet jy mos nou wat God van jou verwag. Doen iets daaraan voordat jou offerrook ook begin dwarrel.