Mike MacLaren | Troeteldiere Huishouding
My vrou en ek het al ons lewens geleef in stede, sonder om enige troeteldiere te hê. Ongeveer 'n jaar gelede het ons verhuis na 'n landelike gebied en sedertdien het ons gedink om 'n klein vriend te red.
Wel, teen die middel van Februarie vanjaar het ons 'n goue kat gesien wat die garage verlaat terwyl ons binnekom. En 'n paar dae later het die kat ('n mannetjie) weer opgedaag en na ons gekom. Ons het daardie dag 'n bietjie tonyn aan hom gevoed en hy het intussen opgetree om kos en 'n bietjie liefde te kry. Hy het toe meer en meer tyd op ons patio uitgegee en by ons deur geslaap. Die mees sagmoedigste, beleefde en goedgedragte wese wat ons ooit ervaar het, wat ons laat dink dat hy baie naby aan liefdevolle mense grootgeword is. Sy het hom Mike genoem, terwyl ek MacLaren verkies het. Ek het gou gevind dat sy gunsteling aktiwiteit elke keer op my skoot sou spring om 'n rook te hê. Ons het 'n kartondoos, 'n paar ruggies en 'n paar sagte kussings op 'n hoek voorsien, maar die nagte was nogal koud en reën was gereeld. Ons kon nie die seun buite buite hou nie en het gepraat oor hoe om hom 'n bietjie op te ruim en hom te verbrand ... maar hy het toe ontbreek ... en het vir 'n paar dae ontbreek.
Toe MM teruggekeer het, het ons in hapiness ontplof, hom 'n baie sagte skoonmaak gegee en hom toegelaat om die huis binne te gaan. 'N Paar dae later het ons gevind dat MM uiters stil was en die eerste tekens van diarree gesien het. Hy het dieselfde aand na die veearts geneem en hy is as FIV + gediagnoseer. Dit was 'n week gelede, en ons het nog steeds nie die diarree heeltemal beheer nie, so my lewe bevat nou baie ontsmettings en skrop, maar dit is alles die moeite werd. Mike MacLaren behoort nou aan die familie en ons sal alles doen wat ons kan om hom 'n gelukkige lewe te bied.