Verstaan mooi dat die Here se genade, liefde en voorsiening vir jou nie verander of verminder in hierdie tyd nie. Dit is wel ‘n tyd van openbaarmaking van voorheen verborge geheimenisse , keuses en gevolge. Dit is nie ‘n tyd van nuwe stelle reëls, wette en vrees nie, maar van nugtere denke en aksies wat sal verklap hoe ver jy bereid is om die geloofspad te stap en wat se gemak van die bekende jy bereid is om op te gee ter wille van dit wat jy verkondig jy vas in glo.
Dit is ‘n tyd wat dit vir almal wat wil oplet duidelik gaan word of jy mense, hulle opinies, vrese en/of leë beloftes aanhang – of die God wat in die Bybel geopenbaar word. Of jy mensgemaakte instansies se gebruike blindelings gaan na-aap sonder om jou eie goeie oordeel, tyd en navorsing in te sit nie. En ja, dit beteken jy gaan self daai boek moet nader trek om te weet wat daarin staan. Dit gaan ook beteken jy gaan die perdjie waarop jy gewoonlik teen die spoed van wit lig spring, bietjie verder weg van die stal af moet laat wei.
Elke persoon groei in geloof, verstaan en liefde vir die Here op sy eie unieke pas en dis juis waar hierdie skrywe inpas:
Waar jy vir 30, 50 of 70 jaar dalk genade en ‘n sekere vlak van vryspraak (lees eerder: vryspring) gehad het omdat jy NIE geweet het en/of verstaan het nie, gaan jy nou begin verstaan – en met die verstaan sal jy nooit weer kan terugkeer na ‘n tyd van salige ontkenning nie. Wanneer jy eers weet, kan jy nooit weer NIE-weet nie. Jy sal volgens wat jy weet moet besluite maak en daarop kan staan.
Daar is ‘n verdrukking wat die Bybel sê vir alle gelowiges ‘n werklikheid is, maar hoe moeilik jou lewe dalk nou is of al was – daar is meer! En dis nie veronderstel om maklik of lekker te wees nie. Nou moet jy my weer nie verkeerd verstaan nie: Christen wees beteken nie om gebuk te gaan onder al die verdukking en vervolging en absoluut misrabel te wees 25 ure van elke 24 uur dag nie. God belowe juis in Sy Woord dat jy te midde van alles vrede kan hê wat net nie sin maak nie en ‘n vreugde wat jou vir hierdie wêreld sommer simpel sal laat lyk – terwyl jy in absolute krag die take kan verrig wat God van jou vra. Nie beveel nie – vra. Jy kan altyd nee sê. Ek beveel dit nie aan nie, maar jy kan.
Voorbeeld: Jy is by ‘n familiebyeenkoms oor die tyd wat as paasfees gevier word. Jy is nou al klaar ongemaklik met party van die gebruike en woordeskat wat gebruik word en nou is dit tyd vir die skattejag vir hasies en eiers. Wat maak jy? Ontneem jy jou kinders die pret van saamspeel in ‘n sogenaamde onskuldige speletjie en verduidelik vir hulle eenkant hoekom jou “nee” nou eintlik vir hulle voordelig is? Of laat jy hulle saam juig en baljaar net om die vrede te bewaar en tog nie in ‘n debat betrokke te raak oor jou stiksienige manier van na die wêreld en sy geestelike gevare kyk nie?