Hiermee word die strategie onthul waarmee Márquez die hele verstommende tydstruktuur in die roman aankondig: niks gebeur sommer maar net en kry klaar nie, maar elke enkele moment word eers aangebied soos en wanneer dit gebeur, en daarna herhaal in die herinnering. Niks in die wêreld se romankuns sou daarna weer dieselfde wees nie.