Volgens Ann is vetplante met hul vlesige blare perfek vir ’n hangmandjie. “Hulle kan vir lang tye sonder water oorleef en maak ’n pragtige vertoning. Baie vetplante se groeiwyse is geskik hiervoor, selfs ’n jong aalwyn. Volg jou instink en plant wat vir jou mooi is.” So maak jy jou eie hangmandjies:
Begin deur die hangmandjie met klapperhaar uit te voer as dit nie reeds so ’n voering het nie. Vul dit halfpad met die potplantgrond en meng ’n hand vol kunsmis daarby. Besluit hoe jy die vetplante wil rangskik. Dink daaraan dat jy besig is om ’n mini-tuin in die mandjie te skep. Begin met die middelpunt en plant rondom dit. Vul die mandjie op met potplantgrond en maak goed nat. Voed die plante elke sowat twee maande met ’n organiese kunsmis soos Talborne. Jou mandjie sal heeljaar mooi lyk!
As die wind sterk waai, sit jou hangmandjies op die grond neer sodat die plante nie skade opdoen nie.
Selfs ’n plant soos ’n aalwyn wat gewoonlik groot groei, kan in ’n mandjie werk. As dit klein geplant word, sal dit vir lank klein genoeg bly. Plant dit in jou tuin uit sodra dit te groot word.
Vetplante kan in blikke, bekers of enige ander houers, groot of klein, groei. Maak wel vooraf seker wat die plant se groeiwyse en volwasse grootte is wanneer jy ’n houer kies.
’n Ou vensterraam en drie rakke teen ’n ruwe muur maak ’n treffende uitstalplek vir plante met verskillende groeiwyses in potte van allerlei groottes en kleure. Vier die verskeidenheid – solank die kleure van die potte en die plante wat jy kies mekaar komplementeer en vir jou mooi lyk!
’n Blikbeker met ’n enkele vetplant lyk pragtig. Eintlik werk enige emaljeware goed, veral as dit ’n bietjie geroes is – en die deurgeroeste gate verskaf goeie dreinering! As daar nie reeds gate in die blik is nie, kap met ’n spyker ’n gat of twee in die bodem. Vir kleiner houers is een vetplant geskik; in groter houers kan ’n verskeidenheid plante saam mooi lyk. Strooi klippies rondom vir afronding – kies ’n kleur, grootte en tekstuur wat die plant komplementeer.
Plant ’n vetplant of twee in ’n helderkleurige deurgesnyde olyfolieblikkie, soos Lenore Retief van Stellenbosch graag doen. “Ek het altyd te min houers vir plantjies,” verduidelik sy. “Dié blikkies het soveel houding en verweer met karakter.” Lenore se man het die houers deurgesny en die skerp rande met ’n tang omgebuig. Die gaatjie waardeur die olyfolie uitgegooi word, is die dreineringsgat vir die een helfte; vir die ander helfte kap sy ’n gat of twee in die bodem. Haar versameling vang altyd die oog!
Al is vetplante hoe waterwys en taai, hou hulle darem ook van ’n bietjie aandag. Buck gee raad hoe jy jou vetplante gelukkig hou!
Maak steggies terwyl die plant in sy groeifase is – dit is wanneer nuwe blare vorm, maar nie noodwendig blomme nie.
Vetplante soos Sedums en Crassulas wat laag op die grond groei, maak wortels waar die takkies aan die grond raak. Breek net ’n stukkie af en plant dit elders.
Enige vetplant wat babaplantjies maak, kan maklik verdeel word. Wag tot die nuwe plantjie wortels het, haal die moederplant uit die pot en breek die nuwe plantjies versigtig van die moederplant af. Klein plantjies met wortels kan soos ’n volwasse plant gehanteer word; sit plantjies sonder of met min wortels eers in die skaduwee totdat nuwe groei sigbaar is.
Groter vetplante soos aalwyne groei maklik van steggies. By aalwyne wat klein plantjies by die wortelarea maak, kan die plantjies afgebreek en verplant word. Sny by aalwyne met langer, bogrondse takke ’n tak van die moederplant af, laat die wond vir ’n paar dae uitdroog en plant dan die steggie in ’n skadukol. Aalwynsteggies soos dié moet vir die eerste paar weke geen water kry nie.
Ons kweek vetplante grootliks vir hul waterwys eienskappe, blaarkleur en pragtige vorms wat heeljaar mooi is. Maar het jy al hul delikate blomme gesien?
Die plakkie dra fyn, stervormige wit-en-pienk blommetjies op steeltjies wat bo die blare uitgroei. Een van dié plant se goeie eienskappe is dat dit ’n vetplant is wat skadu verkies. Dit maak dus ’n goeie grondbedekker onder bome.