ŉ Skoolhoof met ŉ passie vir tennisNico Coetzee, ’n skoolhoof met ’n passie vir tennis. Foto: Verskaf. Die oë van die tenniswêreld is weliswaar vandag op Melbourne gerig waar Novak Djokovic en Stefanos Tsitsipas in die eindstryd van die Australiese Ope kragte meet. Maar – soos wat dit met enige sportsoort gaan – lê die ware hartklop van die spel nie noodwendig by die groot sterre en die belangrike toernooie nie. Aikôna, dit is veel eerder die gewone spelers wat gereeld die buitengewone vermag wanneer hulle pleinweg net ŉ raket optel en speel. En jy sal sukkel om wêreldwyd ŉ skool te vind waar die tennisadrenalien sterker deur die are bruis as by Laerskool Tygerpoort in Pretoria – ŉ hele 10 344 km weg van die eindstrydaksie in Melbourne. Want in Nico Coetzee spog die skool met ŉ hoof wat ŉ groot liefde vir enige sport het, maar verál vir tennis. Sedert hy die hoofleisels in 2007 vasgevat het gaan Tygies se tennis van krag tot krag en ŉ paar SA Skolespelers het al op een van die skool se agt bane afgeslaan. “Ons bied gereeld prestige-wedstryde aan en doen waarskynlik meer moeite vir tennis as meeste skole. Maar dit is beslis nie ten koste van ander sportsoorte nie,” sê hy een Vrydagoggend in sy kantoor kort ná ŉ personeelvergadering. Frans Cronjé (regs) saam met Johann Coetzee. Foto: Verskaf. Goeie afrigting is ongetwyfeld ook een van die hoekstene van sukses en Frans Cronjé – Isabella Kruger se oom – vat die leisels by die skool vas. Coetzee beskou hom as een van die beste afrigters in die land. Teen sy kantoormure mure hang daar juis baie foto’s; herinneringe van sy dae as die voorsitter van die provinsie se laerskooltennisvereniging, sowel as die twee oorsese toere saam met die nasionale laerskoolspan na Egipte en Mauritius. Tussendeur is daar ook kiekies van sy seun Johann – deesdae die Noordwes-Universiteit se no. 1-speler. Jy kan die trots in sy stem hoor wanneer hy nie net oor sy seun se prestasies op die tennisbaan praat nie, maar ook oor dié van die skool. “Tygerpoort is bevoorreg om die eindstryd van die nie-amptelike nasionale kampioenskap reeds twee keer te wen – een keer teen Laerskool Stellenbosch en die ander keer teen Grey Kollege.” Volgens Coetzee is toewyding en deursettingsvermoë die sleutel tot sukses op die baan; jy gaan immers een of ander tyd met teleurstelling te doen kry. Die talentvolle Johann Coetzee in aksie op die baan. Foto: Verskaf. Tennis is terselfdertyd ook nie sommer so ŉ hierjy sportsoort nie – dit kan jare vat om al die verskillende houe en strategieë te bemeester. Maar waar kom sy passie vir die spel vandaan? “Ek het so ŉ bietjie op laerskool gespeel, maar dit was eers toe ek klaar was met matriek dat ek die spel meer ernstig begin opneem het.” Hoewel hy erken dat dit toe reeds eintlik ŉ bietjie té laat vir hom was om ŉ professionele loopbaan te volg, het hy in sy pa (ds. Nico Coetzee) se spore gevolg. “Hy het ook eers later in sy lewe afrigting ontvang, maar dit is danksy hom dat ek ŉ liefde vir die spel ontwikkel het.” Danksy tennis het Coetzee al baie nuwe vriende gemaak. Foto: Verskaf Deesdae probeer hy om ten minste twee keer per week self op die baan te wees, terwyl sy raket altyd in die kattebak is wanneer die lang pad aangedurf word. “Dit is ŉ ongelooflike sosiale sport en ek soek altyd die tennisklubs uit wanneer ons met vakansie is. Ek het al baie mense só leer ken en nuwe vriende gemaak.” Ja-nee, om vriendskappe te bou en om ŉ verskil in jong speler se lewens te maak is ongetwyfeld die hartklop van die sport. En op sy manier beteken Nico Coetzee waarskynlik net soveel vir die ontwikkeling van tennis as ŉ Djokovic of ŉ Tsitsipas.