Dit laat 'n mens vermoed dat Teunis Dircsz van Schalckwijck, hoewel hy hom as soldaat (bossr. d.i. bosschieter) by die VOC aange-sluit het, eintlik 'n bequame timmerman van beroep was en dat hy in die Kaap agtergebly het omdat die Kommandeur hom nodig gehad het.
Daar is twee klein dorpies in Nederland met die naam Schalkwijk. Geeneen se behoue doopregisters begin egter vroeg genoeg om Theunis se naam te bevat nie. Hy is waarskynlik gebore tussen 1630 en 1650 en selfs al sou daar iewers in die nabyheid van een van die Schalkwijks 'n doop opgeteken wees van 'n kind Theunis met 'n vader Dirck, sou dit haas onmoontlik wees om op grond daarvan 'n verbintenis met die Kaap vas te stel.
Dit is wel moontlik om 'n beeld te vorm van die samelewing in Nederland wat Theunis Dirkz gevorm het en waarvandaan hy sy tog na die Suide aangepak het.
Hierdie Schalkwijk was 'n moerasgebied aan die monding van die Spaarne en onderhewig aan oorstromings en rampe, soos 'n groot oorstroming in 1509.
Die naam kom waarskynlik van die Saksiese woord scalc wat dienaar beteken. Dus die wijk waar die schalk (van die biskop) woon.
Die inwoners wat hulle in die twaafde eeu daar gevestig het, was waarskynlik hoofsaaklik van Friese oorsprong. Oor die eeue was Schalkwijk 'n dorp met agrariese karakter, hoofsaaklik veeteelt weens die moerassigheid van die streek; in 1632 was daar 462 inwoners. Aan die begin van die 19de eeu was sowat 60% van die inwoners nog werksaam in die landbou. Hierdie boere het oor die eeue 'n gevestigde gemeenskap gevorm.
Soos die res van die Ryndelta was Schalkwijk gedurig onderhewig aan oorstromings. Dit is dus heel waarskynlik dat die jong Theunis ook so 'n gebeurtenis beleef het.
So het jonkheer Adriaan Ram in 1634 die kasteel Schalkwijk aangekoop, 'n Katolieke kerk in die toring ingerig en 'n priester, Dirk Jacobsz van der Horst, sogenaamd as huisonderwyser aangestel. Die maarskalk, Johan Strick, het snuf in die neus gekry en op die Sondagoggend, 1 Junie 1651, gedurende 'n mis, op die Katolieke toegeslaan.
Omdat die valbrug van die kasteel opgetrek was, moes Strick en sy manskappe probeer om met lere toegang te verkry. Toe die oorwegend Katolieke inwoners die aanval agterkom, het hulle die invallers met stokke, hooivurke en ander gereedskap verdryf. Strick het nog dieselfde dag met versterkings teruggekeer en die oorhand gekry. Die priester kon ontsnap, maar jonkheer Ram en sy geloofsgenote is gevange geneem en moes boet: jonkheer Ram se kasteeltoring is afgebreek, hy is sy status ontneem, hy moes 'n boete betaal en is saam met sy gesin vir tien jaar verban. Sy medepligtiges is ook verban, maar vir korter tydperke.
Dit is dus heel moontlik dat Theunis Dirkz Katoliek opgegroei het en noodgedwonge weens die verbod op die Katolieke Kerk, ook aan die Kaap, in die amptelike Gereformeerde Kerk getroud is en sy kinders laat doop het. Dit val ook op dat, hoewel hy in verskillende burgerlike rade gedien het, hy later nie 'n kerkraadslid was nie.
In 1505 kry Jeronimus Laurijn 'n oktrooi van Philip de Schone (dikwels verwar met Philips II van Spanje) om 'n polder in te dyk wat hy Sainct Philippine noem ter ere van sy weldoener. Jeronimus kon ook 'n stad met die naam Philippine daarop stig.
In 1583 laat die Spaanse veldheer op die polder 'n skans, St. Philipe oprig, een van 'n reeks om Vlaandere teen die Geuse te beskerm.
Tot 1648 met die vrede van Munster, was Philippine dus hoofsaaklik 'n militêre vesting wat waarskynlik gedeeltelik uit die omgewing van lewensmiddele voorsien is. In die daaropvolgende vredestyd het die burgerlike bevolking geleidelik begin uitbrei.
Maar Jacomijntje het blykbaar nie baie oud geword nie. In 1682 is Theunis reeds vir 'n tweede keer getroud.
Hy sterf in 1717 as 'n welvarende man met 'n boedel van byna f46 000 en laat 'n dogter, Anna (getroud in 1712 met Jan Brommert, ekwipasiemeester van die VOC), en die vier jong weeskinders van sy seun Dirk agter.