Achillodynia: snellers, simptome en behandeling
Achillodynia is 'n pynlike besering aan die Achilles-pees. Die siekte kom byna uitsluitlik voor by atleties aktiewe mense en is een van die algemeenste sportbeserings. Die oorsaak is gewoonlik 'n lang verkeerde belyning of oorbelasting van die Achilles-pees. Tipies van achillodynia is 'n lasafhanklike pyn in die onderbeen en hak. Vir achillodynia-terapie word meestal nie-operatiewe metodes gebruik. As die skade vroegtydig opgespoor en behandel word, kan die vordering voorkom word of ten minste vertraag word. Hier kan u alles lees wat u oor Achillodynia moet weet.
Die Achillodynie ("dynia" = pyn) beskryf 'n pynlike toestand van die Achilles-pees, wat gewoonlik voorkom na 'n buitengewone swaar las. Die klagtes kom gewoonlik na enkele dae van beskerming alleen op. Dit kan egter enige tyd weer voorkom na hernude gebruik. Achillodynia is nie die gevolg van 'n akute besering aan die Achilles-pees nie, maar Resultaat van baie jare van foutiewe of oorbelasting, Oor die loop van 'n paar jaar word die Achilles-pees geleidelik struktureel beskadig ("degeneratiewe veranderinge").
Achillodynia is een van die algemeenste sportbeserings en raak veral professionele atlete. Amateuratlete kan ook daaronder ly. Veral sports met 'n hoë hardloop- en springvrag is tipiese snellers vir achillodynia. Dokters neem aan dat ongeveer tien persent van alle drawwers hierdie toestand van pyn ken. In die algemeen ly meer mans as vroue aan die Achilles-pees. In ongeveer 40 persent van die gevalle het diegene wat geraak word 'n bilaterale achillodynie. Dit is buitengewoon skaars dat die siekte sonder fisieke spanning voorkom.
Die Achillodynie begin meestal ongeveer 30 jaar oud. Pasiënte doen gemiddeld twaalf jaar sport. Daar word berig in gevalle waarin die Achillodynie reeds na vier jaar se oefentyd voorgekom het. Ander pasiënte word eers 20 jaar nadat hulle met die opleiding begin het, siek.
Anatomie en fisiologie van die Achilles-pees
Die Achilles-pees is die dikste en sterkste pees van die menslike liggaam. Dit is die gewone pees van die driekop-kuitspier (Musculus triceps surae), wat aan die hakbeen vasmaak. Die Achilles-pees dra die krag van die kuitspier na die voet oor. As die kuitspier saamtrek (spiersametrekking), word die voet op die tone laat sak. Dit is byvoorbeeld nodig as u top, terwyl u hardloop of spring. In Achillodynie is hierdie bewegings dikwels moeilik of pynlik. Bewegings waarin die achillespees passief gestrek word, soos om die tone op te lig as u opdraande loop, is pynlik.
Die Achilles-pees kan groot ladings weerstaan. Desondanks word sy ook gereeld deur beserings aangetas. Die bloedtoevoer is in sommige dele van die Achilles-pees swak, en daarom genees skade aan die Achilles-pees nie altyd heeltemal nie. Na 'n paar jaar kan achillodynia of 'n skeur van die Achilles-pees ontstaan.
Die Achillodynie manifesteer hom deur lasafhanklike pyn van die Achilles-pees. As dit seer is, hang af van die omvang van die besering: in die vroeë stadium van die Achillodynie kla pasiënte slegs na 'n buitengewone gebruik van pyn. Die meeste van die pyn kom ongeveer 'n dag na die vrag voor en klink die volgende dae alleen.
Ander tipiese pyn en pyne in Achillodynia:
Die pyn kan voorkom tydens aktiewe beweging van die voet (toon-tot-teen-voet) en tydens passiewe rek van die Achilles-pees (maalvleis).
Die Achilles-pees is seer as daar op gedruk word, en kan reeds verdik word.
Die vel oor die pees kan rooi word en oorverhit word weens die inflammatoriese irritasie.
Swelling in die omgewing van die Achilles-pees is moontlik.
In sommige gevalle knars die Achilles-pees hoorbaar as die voet beweeg word (krepieteken).
Die klagtes is hoofsaaklik eensydig. Albei kante kan egter terselfdertyd beïnvloed word.
Namate achillodynia vorder, is die pyn al waarneembaar tydens of net na 'n matige spanning. Die Achilles-pees is nou ietwat verdik na aanleiding van die voortdurende oorlading. Alhoewel die pyn verdwyn, as u uself spaar, maar dit kom terug as u weer spanning het. Sommige lyers kla veral as hulle in pyn opwarm. Dikwels is die lyding al in hierdie stadium groot, omdat sportaktiwiteite slegs in pyn moontlik is.
In die geval van gevorderde achillodynie is die strukturele skade aan die Achilles-pees so groot dat dit 'n permanente pyn in die rug kan opdoen. Op hierdie stadium is alledaagse spanning soos stap baie pynlik. Die lewensgehalte is dikwels erg beperk. In hierdie stadium is daar op hierdie stadium amper geen volledige regenerasie van die erg beskadigde pees moontlik nie.
Achillodynia: oorsake en risikofaktore
Die Achillodynie ontstaan ​​hoofsaaklik as gevolg van 'n Fehlbelastung of die oorlaai van die Achilles-pees tydens sport. Dit is dikwels die geval met professionele atlete, maar ook ontspanningsatlete kan geraak word, veral hardlopers. Maar ook sokker- en tennisspelers, triathletes of balletdansers het meer probleme met achillodynia. Omdat veral vinnig-hardloop- en springbewegings lei tot 'n toenemende slytasie van die Achilles-pees. Dokters verwys na hierdie dra as 'n "degeneratiewe verandering". Dit kom veral voor in die onderste deel van die Achilles-pees naby die insteek van die pees op die hak. Daar is die bloedtoevoer na die Achilles-pees gewoonlik swak, en daarom genees beserings nie so goed nie.
Blootstelling aan die Achilles-pees veroorsaak voortdurend klein skade (mikrotrauma) in die sening. Gereelde oorversterking van die sening skep 'n wanverhouding tussen die baie klein mikrotraumas aan die een kant en die Achilles-tendon se beperkte vermoë om weer te regenereer. Dit is egter baie anders hoe vinnig 'n achillodynia in 'n individuele geval ontwikkel. Dit word beïnvloed deur verskeie faktore:
Opleiding State: Hoe slegter die algemene toestand van liggaamlike oefening is, hoe minder stres is die senings van die liggaam in die algemeen.
Soort vrag: Veral hardloop en spring veroorsaak skade aan die Achilles-pees.
Frekwensie en duur van die vrag
Intensiteit van die vrag
Herlewing breek: Atlete wat nie voldoende herstel nie, het 'n groter risiko vir degeneratiewe veranderinge aan die Achilles-pees.
Verkeerde skoene tydens sport: Onvanpaste skoene kan lei tot 'n slegte voetbelasting, wat die Achilles-pees te veel belas.
Verkeerde skoene in die alledaagse lewe: As vroue oor 'n lang tydperk hoë hakke dra, kan die Achilles-pees verkort en achillodynia veroorsaak.
Kortisoon terapie: Kortisoon kan die bindweefsel en dus ook die senings beskadig.
ouderdom: Hoe ouer 'n persoon is, hoe laer is gewoonlik die vermoë om te regenereer.
gewig: Vetsug lei tot 'n permanente oorbelasting van alle senings en gewrigte in die liggaam.
voet deformiteite: Byvoorbeeld, 'n Senkfuß of 'n ligament swakheid in die boonste spanning oormatig die Achilles-sening.
Metaboliese siektes: Hoë bloed uriensuur en lipiedvlakke kan senings, soos jig, beskadig.
Achillodynia: ondersoeke en diagnose
Die regte kontakpersoon vir vermoedelike achillodynie is 'n spesialis in ortopedie. By die afspraak van die dokter sal die dokter u eers vrae vra oor die huidige klagtes en moontlike vorige siektes of operasies (anamnese). Dit kan byvoorbeeld wees:
Wanneer sal die pyn voorkom?
Is daar iets wat die pyn verlig?
Hoe gereeld doen jy sport?
Watter sportsoort beoefen jy?
Boonop sal u fisies ondersoek word. Om vas te stel of 'n Achillodynie bepaal kan word, moet u op die maag gaan lê. Dan neem die dokter u Achilles-pees tussen twee vingers. Hierdie "tang" kan mense met achillodynia seermaak. Daarbenewens voel die dokter of die Achilles-pees verdik of geswel is. Daarbenewens sal die dokter sy voet skuif en u vra of dit nodig is om op u tone en skoffel te loop. Om die Achillodynie te onderskei van ander siektes in die Achilles-pees, is meer beeldvormingstudies gewoonlik nodig.
Gedeeltelike skeur van die achillespees, ontsteking van die pees van die pees of hakspore kan soortgelyke ongemak veroorsaak en moet onderskei word van achillodynia. Dit is moontlik met beeldingstegnieke soos magnetiese resonansbeelding (MRI, "kern spin"), ultraklank en moontlik X-strale. 'N MRI is deesdae die eerste keuse. In die besonder kan diep lae van die Achilles-pees aangetoon word, wat dikwels in die Achillodynie aangetas word. Die ultraklank word gebruik om 'n slytasie uit te sluit en word dikwels gebruik om die verloop van die siekte te dokumenteer. Die x-straal toon moontlike verkalkings van die Achilles-pees en benige beserings van die voet.
Achillodynia-terapie is gewoonlik suiwer konserwatief, nie chirurgies nie. Slegs as hierdie Achillodynie-behandeling nie slaag nie, is 'n operasie in seldsame gevalle nodig.
By die konserwatiewe achillodynia-terapie die verligting van die Achilles-pees is veral by akute klagtes op die voorgrond. Om dit te kan doen, moet u eers die snellerbelasting (byvoorbeeld draf) blootstel en die voet so goed moontlik beskerm. Hy sal moontlik eers herstel word as die pyn heeltemal bedaar het. Daarbenewens sal wees pynstiller soos parasetamol, ibuprofen of diklofenak. As die pyn onmiddellik na oefening voorkom, help dit om die Achilles-pees te verkoel. As die siekte na 'n paar dae heeltemal verdwyn het, moet die pees opgewarm word om die genesingsproses te bevorder. Net so help spesiale insetsels vir skoene by achillodynia. Oefeninge wat u in fisioterapie aanleer, sal u wys hoe u u voet op die regte manier kan reguit maak. Daar is ook die moontlikheid om kinesiologiese bande te installeer. Sommige dokters beveel ook aan om die stowwe soos glukose of "Actovegin" aan die pees te spuit om wondgenesing te versnel. Die doeltreffendheid van hierdie spuite is egter nie wetenskaplik bewys nie.
Op een chirurgiese achillodynia-behandeling óf die peesvel (peritendinum) is gesplete, óf dele van die veranderde weefsel word verwyder (debridement). Chirurgie is nuttig as 'n maatstaf slegs as konserwatiewe terapie nog lank nie opgehou het nie. Die pasiënt moet bewus wees dat die simptome van achillodynia kan voortduur, selfs na die operasie. Daarbenewens hou chirurgiese behandeling die risiko van littekens in die sening, wat ook pyn kan veroorsaak. Indien nodig, kan die pees makliker skeur na die operasie.
Achillodynia: siekteverloop en prognose
Sport is oor die algemeen die belangrikste risikofaktor vir die ontwikkeling van achillodynia. Achillodynia is egter nie noodwendig die resultaat van enige fisieke aktiwiteit nie. Geaffekteerde partye hoef dus nie noodwendig sonder sport te doen nie. Die manier waarop dit geopereer word, het 'n groot invloed op die siekteproses en die prognose van die siekte.
Basies moet elke atleet versigtig genoeg wees res breek tussen die individuele oefensessies. Dit is ook belangrik dat u die las ervaar warmer en wees bewus van die liggaam as moontlik terwyl u oefen om nie te oorlaai nie, Hierdie drie eenvoudige basiese reëls kan reeds help om die skade aan die Achilles-pees te verminder en om wedergeboorte te bevorder.
Daarbenewens tydens die opleiding en ook in die alledaagse lewe op die regte skoene gerespekteer word. Kry advies by 'n ortopediese skoenmaker in 'n spesialiswinkel en met voetafwykings. Vroue moet versigtig wees om nie te gereeld of te lank hoë hakke te dra nie. Dit kan lei tot die verkorting van senings en dan tot achillodynia sonder enige fisieke aktiwiteit. Veral as die dames begin draf en elke dag hoë hakke dra, hou hulle 'n aansienlik groter risiko om achillodynie te ontwikkel.
Achillodynia verdwyn dikwels as die vrag verwyder word. As u die Achilles-pees tyd gee om te ontspan en konsekwent die uitlokkende sport of die verkeerde skoene uitlaat, totdat dit heeltemal pynloos is, kan u vryheid van pyn verkry. Die Achilles-pees kan egter soms so beskadig word in gevorderde achillodynie dat dit aanhoudend pyn tydens oefening of in rus. As lyers hul klagtes in 'n vroeë stadium ernstig opneem en die bogenoemde wenke volg, kan 'n mens dit doen achillodynia voorkom in baie gevalle.