Familie van Amaryllis-plante: lys, beskrywing, genera en spesies - Interessant
Amaryllis mooi (Amaryllis belladonna), ook bekend as 'belladonna lily' of 'beautiful lady' (letterlike vertaling van die naam uit Latyn) is 'n jarelange inwoner van ons vensterbanke. Dit kom uit die Karoo-woestyn in Suid-Afrika. Amaryllis is die naam van 'n pragtige herderin uit die idille van die antieke Griekse digter Theocritus, en glo my, die blom na haar is regtig mooi. Beginnerboere verwar Amaryllis dikwels met hippeastrum, hoewel hulle in werklikheid nie so eenders is nie.
Naeltjie, of Anjer  (lat. Caryophylláceae) is 'n familie van vryblomplante, bestaande uit eenjarige of meerjarige grasse en enkele dwergstruike.
Vir die meeste blomkwekers is die voorkoms van luukse blomme in verskillende vorms en kleure. Die ogies kan groot of klein wees. Hulle groei een vir een of word in 'n bloeiwyse versamel, albei word gekenmerk deur 'n holte. Hierdie funksie bied 'n oorvloed blom, waarvoor lede van hierdie gesin gewaardeer word.
Verspreiding [wysig | wysig kode]
Die natuurlike verspreidingsgebied van die oorgrote meerderheid spesies - streke met 'n koue en gematigde klimaat op die Noordelike Halfrond, daar is spesies wat in die Andes groei, sowel as tropiese spesies wat algemeen voorkom in die Hawaise Eilande, Madagaskar en Suid-Afrika.
Plante van hierdie soort groei meestal in oop ruimtes of ligte woude, verkies suur gronde. Sommige soorte is aangepas vir die lewe in sphagnum-moeras: byvoorbeeld gewone bosbessie, verteenwoordigers van die subgenus Cranberry. Sommige soorte inenting vorm aaneenlopende ruigtes: byvoorbeeld gewone bosbessies - in die subalpiene gordel van die Karpaten, bosbessies in sphagnum-moerasse .
Binneplante wat van direkte sonlig hou sonder om te bespuit
Baie tuisblomme moet hul blare gereeld bevogtig of hoë humiditeit handhaaf. Vir diegene wat nie baie tyd aan plante kan bestee nie, is spesies wat die dorre inhoud verkies, geskik.
Dollarboom, of zamioculcas (Zamioculcas)
Een enkele spesie wat van Afrika afkomstig is en tot die Aroid-familie behoort. 'N Hitte-liefdevolle plant verkies 'n temperatuur van 18-26 ° C. Dit verdra maklik droogte en het geen lugbevochtiging nodig nie. Water eers nadat die grond heeltemal droog is.
Let wel! Dit kan in gedeeltelike skaduwee groei, maar dit kry sy skouspelagtige voorkoms met blink blare net in helder son.
'N Sukkulente van die Tolstyankov-familie met kaal of puberteer blare, waarop knoppies dikwels groei, wat nuwe plante (babas) gee. Daar is ongeveer 200 spesies in totaal. Sommige het die voorkoms van dwergstruike, ander is kruidagtige. Die bloeiwyse groei op dik stamme en lyk soos 'n sambreel van wit, geel, pers of rooi skakerings.
'N Groot hoeveelheid helder lig is die belangrikste voorwaarde vir behoorlike ontwikkeling en pragtige blom. Die grootste deel van die jaar voel hy goed in 'n woonstel met 'n temperatuur van 18-26 ° C, maar in die winter het dit 'n rusperiode van 14-16 ° C nodig. Kan groei sonder om te spuit. Gieter word aanbeveel deur die palet en baie spaarsamig.
'N Meerjarige kruid of struik wat in Suid-Afrika afkomstig is. Die stamme kan reguit of kruipend wees. Die blom het 'n eenvoudige palmaat of vinger-gedissekteerde blaar met puberteit. Dit lyk baie soos malvas, maar dit het 'n genetiese verskil.
Vir jou inligting! Kruising deur bestuiwing van malvas en pelargonium sal nie lewensvatbare sade lewer nie.
Dit groei goed in blombeddings, vensterbanke, in hangpotte. Dit blom selfs teen 12 ° C. Die blom het, anders as die malvas, vyf blomblare, waarvan twee groter is as die ander blomblare. Sambreelbloeiwyse verenig baie korollas.
Belangrik! Pelargonium is nooit blou nie.
Ry tot 20 bloeiwyses per seisoen. Hou van die invloei van vars lug. As gevolg van die gebrek aan beligting, verloor dit vinnig sy dekoratiewe effek. Die grootste deel van die jaar word dit op 'n temperatuur van 20-25 ° C gehou, maar in die winter het dit 'n rusperiode nodig by 'n temperatuur van ongeveer 12-15 ° C gedurende die dag en tot 6 ° C in die nag. Die welige kroon word van tyd tot tyd gevorm en verjong.
Binnenshuise klimop (Hedera)
Die immergroen klimstruik behoort aan die Araliev-familie. Die lote het suieragtige wortels wat maklik aan enige geskikte steun vasgemaak kan word. Plae kan 'n lengte van 30 m bereik. Leeragtige, onbehaarde en blink blare is donkergroen en bont in kleur met geel kolle.
Belangrik! Die blom moet nie gereeld van plek tot plek oorgedra word nie, dit het 'n slegte uitwerking daarop.
In die somer is die optimale temperatuur daarvoor 22-24 ° C, en in die winter 12-14 ° C. Baie higrofiel, die grond in die pot moet altyd klam wees. Hy kan sonder bespuiting, maar dan moet hy van tyd tot tyd bad onder 'n warm stort reël. Topbemesting word 2 keer per week uitgevoer. Dit reproduseer uiters maklik, dit is genoeg om die loot af te sny en in 'n houer met voedsame grond te plak.
Onder die groot verskeidenheid dekoratiewe tuisblomme wat van die son hou, kan elkeen 'n geskikte opsie vir homself vind. U hoef nie bang te wees vir eksperimente nie, maar voordat u vir u huis koop, moet u tog seker maak watter plant u verkies, vog, beligting en temperatuur benodig.
Bitter amandels (steenvrugte tuinplante).
soet amandel, appelkoos, perske, kersie, pruim, peer, appel.
BITTERAANDEL Prunus (AMYGDALUS dulcis var.amara).
Rosaceae 'amygdala' het amandels in die 1ste eeu nC genoem. Tel.
Columella is ongeveer 40 spesies inheems in die lande van Noord- en Eurasië-Amerika.
Amandels groei as 'n boom of bos met rooierige takkies. In hoogte is dit soortgelyk aan 3 - 8 m, bereik 'n kersie. Blare wat na blom se einde groei, is langwerpig. Die blomme bestaan ​​uit 'n bekervormige beker met blare en 'n pienk of rooi kroonblom.
leeragtig - Die vrugte is 'n harige druppel wat krak as dit ryp is. Die oppervlak is glad of eerste. gerimpelde vrugte verskyn op 3-4-jarige ouderdom, en vrugte duur 30-50 jaar voort. Sommige plante is ouer as 100 jaar.
Die amandelboom met pienk-wit blomme word tot 7 meter hoog en is 'n gewilde tuinboom. Daar is twee hoofbittere - soorte en soet amandels.
Soet bitter amandels word gekenmerk deur die afwesigheid van amygdalin, wat 'n tipiese amandeldraer is.
Daar word meestal drie variëteite gekweek:
1. Bitter amandels (var. Bevat)
amara glycoside amygdalin, wat dus maklik suiker, bensaldehied en hoogs giftige sianied kan ontbind. waterstof word nie aanbeveel as dit ***** bitter amandels verbruik word sonder voorbehandeling nie en behoort glad nie deur kinders geëet te word nie. Vir 'n kind is 'n dodelike dosis 10 mangels, vir 'n volwassene - 50. Gedurende die proses van rooster, rooster en kook verdwyn waterstofsianied.
2. soet amandel (var. Ulcis)
met soet saad en onbeduidende amygdalien inhoud. Sy speserye word baie verteer. swakker as jy vis braai, veral amandels.
3. breekbare forel (var.dulcis vir. Vrugte)
met fragilis met 'n dun en brose dop en soet sade.
Amandel sade, soet en broos, kan geëet word sonder voorlopige hittebehandeling.
Soet amandels produseer nie aromatiese olie nie.
Aromatiese lig: olie kleurlose vloeistof met 'n kenmerkende "marsepein" gebruik.
ruik as 'n pynstillende, krampstillend, verdowingsmiddel, antihelminthiese middel. Bevat hidrosaansuur (sianied), wat 'n bekende gif is.
Dit word nie aanbeveel om tuis te gebruik nie.
Bittere amandelsaad bevat 45-62% nie-drogende vetterige olie, wat oleïenslyceriede en linolzure, ongeveer 20% proteïen sukrose, 2-3% stowwe en amygdalin glikosied insluit. Wanneer hierdie glikosied afbreek (onder die invloed van die ensiem emulsien), word hidroksiansuur vrygestel - een van die giftigste dus.
van stowwe wat die sade van bitter amandels, waarvan die inhoud in amygdalin 3,5% bereik, nie ***** in voedsel kan verbruik nie.
U moet ook nie, veral vir kinders, in groot hoeveelhede saadjies van soet amandels en ander vrugte eet wat amygdalien bevat nie: appelkoos, kersie, pruim, peer, appel.
Misbruik daarvan kan ook pynlike afwykings veroorsaak.
Gewone amandels (Amygdalus tuisland L.)
communis van die amandel is waarskynlik die Kaukasus en Noord-Afrika, vanwaar die kultuur na Primêr versprei het. Die fokus van die vorming van Europa is geleë in die voorste en aangrensende streke van Asië, insluitend die Middellandse See en Sentraal. In Asië-streke het die amandelkultuur deur die eeue heen baie vC ontstaan. Tans is die grootste amandelaanplantings in die streek China, die Middellandse See en Amerika. Dit word ook vaker in warm streke verbou, in Slowakye slegs in wingerde, sowel as in Suid-Boheme en in Morawië in die omgewing van Litomerice.
Georgiese amandels - georgica Amygdalus Desf.
Lae amandel of peulgewas (muur) - Amygdalus nana.
ARMENIACA APPELKOS sem. Rosaceae.
Dit het sy Latynse naam gekry van "Armenië", wat vroeër verkeerdelik as die vaderland van appelkoos beskou is. Van die antieke Sogdiana (Sentraal waar), Asië, is appelkoos wyd verbou, dit is deur die Arabiere na die Mediterreense lande oorgedra. Die Arabiere het attaikuk 'it' genoem, die Spanjaarde het dit in 'albaricoque' verander, dit op hul eie manier op die Franse manier 'abricot' herdoop, vandaar die Duitse 'Abrikosse' en die Russiese 'appelkoos'.
spesie 8 Bevat, groei in die Ooste, Sentraal, Sentraal en Klein-Asië, in die Kaukasus. Dit is klein bome van 5-12 m hoog of groot struike met 'n wye kroon en diep wortelstelsel. Blare is eenvoudig, tot 12 cm, ovaal, lank, op puntige blare. Die blomme is gereeld, groot, pienk-wit, met 'n aangename reuk. Vrugte is geel oranje of vlesige of droë druppels, meestal fluweelsag.
In appelkoosvrugte, tot 20% suikers (oorwegend sukrose), tot 2, 6% sure (appelsuur, sitroensuur, in 'n baie klein hoeveelheid salisielsuur en wynsteensuur), tot 1% pektien, baie vitamiene A, B1 en B2. Hulle word vars verbruik, gedroog in groot hoeveelhede vir kompote, verwerk tot marmelade, vulsel, lekkergoed-marshmallow, konfyt, konserf, en daar word wyn van gemaak. Vars en gedroogde vrugte word in baie geregte as geurmiddels gebruik. Vetsaad tot 40% bevat nie-drogende olies, soortgelyk aan meer as amandel 20% proteïene, meer as 10% koolhidrate. Wilde appelkoossaadjies is bitter, want dit bevat 1-3% oneetbare amygdalien, wat slegs geskik is om bitter amandels te vervang.
Gekweekte en wilde appelkose het soet sade, baie geskik vir vars en gedroogde verbruik, sowel as vir die eet van olie.
Die putskulpies word verwerk tot geaktiveerde koolstof. Voorheen is swart tapytverf daaruit voorberei.
Appelkoos - 'n bron van tandvleis - Gummi She.
Armeniacae is opgeneem in die IX-X-uitgawes van die Farmakopee. gebruik vir die maak van emulsies, vervang ingevoerde sade.
MUSKATOR of MUSKATNU of SOULFUL MUSKATWOOD
(Myristica fragrans familie.)
Houtt is mirte.
Die middelpunt van oorsprong van die neutmuskaatboom word beskou as die Molukkas- en See-eilande-kultuur. Die Banda word in Indonesië, Indië, Sri Grenada, Lanka en Afrika verbou. Neutmuskaat en neutmuskaat is al sedert die 8ste eeu bekend vir kleur in Europa.
Neutmuskaat is 'n immergroen boom tot 20 m van die neutmuskaatfamilie, 'n tipiese plant van die ekwatoriale gordel.
Bloei die hele jaar deur vanaf 5-6 jaar. Vrugte word tot 40 jaar bewaar. Van een boom word 3 tot 10 neute geoes. duisend per jaar. Sommige plante kan tot 100 jaar leef.
Die vrugte van die geurige neutmuskaat is 'n bessie wat soos 'n perske lyk. As dit ryp is, begin dit met 2 stukke te kraak. Die pulp is massiewe, suur smaak. In 'n groot vrug is daar 'n saadjie wat beskerm word deur 'n harde dop en vlesig bedek is met saadkorrels (eintlik neutmuskaatkleur).
son op Gedroogde henchras broos, geurig, oranje-geel. Nadat die saaddruif verwyder is, word die vuurpitte gedroog, gesplit en die kern verwyder.
Die sade word ryp nadat die vrug oopgemaak is.
Die saad is neutmuskaat.
Neutmuskaat het 'n houtagtige reuk en herinner aan soet neute, maar ietwat skerp.
bevat sade van kamfeen, geraniol, eugenol, terpineol, dipenteen, pineen tot 15% essensiële olie, bestaande uit 80% terpenes. Die saadpit bevat vetterige olie. In die vet is giftig 'n stof met narkotiese werking, wat verband hou met die afgeleides van fenielpropaan.
Dit kan as psigotrope gebruik word omdat die stof elymisien bevat, bekend as Muscat.
geskilde en gedroogde sade van die neutmuskaat tropiese neutboom met 'n skerp, skerp smaak en aroma. Hierdie waardevolle speserye van die onderneming word nie voorsien aan die handel verpak in glasbuise wat in 'n droë kamer geberg word nie.
Gedroogde neutmuskaat -
die kleur van die neutmuskaat-saadlaag wat onder die neutmuskaatkleur genoem word, kom ook in die reuk. die verkoop en smaak van neutmuskaat is dieselfde as neutmuskaat en neutmuskaat, net effens swakker.
vergiftigingstekens:Om te veel te eet is gevaarlik - neutmuskaat en neutmuskaat is giftig.
Daar is dat inligting, die gebruik van 3-4 gekapte neute 'n verdowende effek het.
Neutmuskaat, hoewel dit gereeld voorkom en in die kombuis gebruik word, vanweë die eienaardige reuk, maar dit is 'n kragtige gif wat in staat is om diep waardevolle medisinale middels te wees.
Dit raak die denkende en sensitiewe areas met 'n middel, maar dui aan dat die volgende
verbluffend (doofheid), domheid en onweerstaanbare slaperigheid, afwesigheid van gedagtes tydens praat, lees of skryf. Dan swakheid: weer of geheueverlies, wisselvalligheid begin, buie van die diepste hartseer tot kranksinnige hartseer, dan vrolikheid, dan vreugde. Gebrek aan gedagtes, onvermoë om te benodig, om te dink om gedagtes in te samel.
Die aroma is swak neutmuskaat pittig, die smaak is eers swak en veel later pittig. Neutmuskaat word hoofsaaklik gebruik vir die bereiding van sjokoladeprodukte, verskillende soetgoed, appelrolletjies, vrugtekoek, kompotpere, konfyt, gebakte appels. Daarbenewens word gevoegde kakao, wyn, melkdrankies en selfs tamatie bygevoeg vir die geur van drank en skemerkelkies voordat dit kos bedien word.
sap neutmuskaat in sop, vleissouse, sous (veral in tamatie), geregte van rys, groente, vleis en vis, in aartappelpuree, in slaaie van groente en ertjies (insluitende blomkool en spruitkool, kool, uie prei, aspersies).
Gebruik in neutmuskaat: Die kulinêre neut komplementeer groente-wortels perfek met geregte, uie, koolraap, gekleurde en spruitjies, His. kool word ook by rysgeregte, maalvleis, souse, vleis en vis gevoeg. Nie sonder gerasperde knippie neutmuskaat en baie koue en warm drankies nie. Soet geregte soos appelagtige en peeragtige nageregte, sowel as Kersfeesgeur, neutmuskaat-lekkers.
Wanneer geskilde neute met waterdamp gedistilleer word, word daar van 7-13 kg neute 1 liter neutmuskaatolie verkry.
Gemeng met plantaardige olie (5 druppels per 10 ml olie):
soos om reumatiese pyne te vryf
vir spierpyn (5-10 olies per 10 ml druppels)
algemene pynstillende effek.
1 toediening van essensiële olie per glas kruie Stimuleer. tee-aptyt, verbeter die maagaktiwiteit, stimuleer die spysvertering, bevorder die aanvang van menstruasie, help derminfeksies, diarree, winderigheid, menopouse.
oortredings in die aroma-vakuum:
in kombinasie met oranje het dit 'n wonderlike verwarmingseffek
wanneer dit besluiteloosheid en apatie help.
NUKS MOSKHATA (Moschata Nux) - neutmuskaat - 'n middel wat in Narcissus gebruik word. homeopatie
Narcissus is poëties, baster.
Beskrywing van NARCISSUS:
plante (Narcissus poeticus).
Amaryllidaceae sy naam is Narcissus poetikus. die eerste helfte kom van die Griekse werkwoord "stupefy" (narkao, stun), aangesien die reuk daarvan soms senuweepyn by mense kan veroorsaak, en die tweede "poëties" is omdat dit soveel deur digters van lande van almal gesing is. verouder, soos geen, behalwe miskien 'n roos, 'n ander plant.
Mohammed self het oor hom gesê: "Wie twee het, laat een brood verkoop om 'n blom vir 'n narcis te koop, want brood is voedsel vir die liggaam, en narcis is voedsel vir die siel." En die Persiese koning Kores het hom 'die skepping van onsterflike skoonheidsgenot' genoem.
NARCISSUS, in die Griekse mitologie, 'n pragtige jeug. Hy verwerp die liefde van die nimf Echo, waarvoor hy deur Afrodite gestraf word: hy raak verlief op sy eie water in die refleksie (vandaar die uitdrukking "narcistiese Narcissus") en sterf aan hopeloosheid (of steek homself). Narcissus narcissen het gegroei uit druppels bloed.
'N Geslag van meerjarige bolvormige, insluitend ongeveer 40 spesies van Eurasiese oorsprong, waaronder baie ornamentele plante. Hoogte tot 60 cm, die blare is hard en lank, langwerpig lansvormig of smal, die blare is soortgelyk aan uie in die jong narcis (Narcissus Many). jonquilla spesies is koudbestand, in die meeste gevalle blom dit in die lente. Blomme is gewoonlik alleen aan die bokant van die stam. Die blomdek is wit, geel of witgeel met 'n smal buis en 'n wielvormige ledemaat van ses uiteenlopende strale in die vorm van blomblare. Die mond word omring deur 'n kroon (kroon) wat by baie soorte 'n diep bak vorm.
Wilde affodille in die ooste kom voor in die Transkarpatiese streek, in alpiene wei, berge, hange en laaglande. 'N Groot verskeidenheid van hierdie blomme is te sien in die vogtige laagland (tweehonderd meter bo seespieël) in die stad Hier. Khust op vyftien hektaar grond op die nok Svidovets narcissen van wit en geel kleur groei.
tuinaffodille word hoofsaaklik kunsmatig verkry tussen basters van 'n valse affodil, of pseudonarcissus (pseudonarcissus Narcissus), en 'n poëtiese affodil (Narcissus poeticus). heuningkoek Verskeie variëteite wat in die vorige eeu geteel is, is goed aangepas vir die omstandighede in die meeste dele van Europa. variëteite Sommige kan tuis in potte geteel word, in die winter uit die gloeilampe ry, en een van die termofiele tiasetbasters, d.w.s. narcissen narcis Tazetta (Narcissus tazetta), damme wat verbou word deur die bolle in die klippies onder te begrawe.
gemak Vir kenners het hulle die variëteite narcissen in 13 verdeel volgens groepe met die struktuur van blomme en blare en afhangende van die buisvormige:
oorsprong (Basuin). 'N Enkele blom op 'n stingel, die lengte van die buis is dieselfde of meer blomblare.
Groot (gekroon). Enkele blom op stam, kroonlengte van 1/3 tot volle blomblare
Cupped-Small. Enkelblom op stam, nie meer kroonlengte 1/3 blomlengte
Terry (dubbel). of Een baie blomme op 'n stam, heel kroon of dubbelblom.
Triandrus (Triandrus). 2 blomme 3 of op 'n stam, gewoonlik kort plante.
Cyclamineus (Cyclameniform). Gewoonlik is 'n enkele blom op 'n stam, blare is agteroor gebuig, 'n langer kroon, die blom lyk soos 'n siklamen.
Jonquilla. 2 blomme 3 of met 'n mediumgrootte kroon op die stam, donkergroen blare.
Tazetta, of meerblom (Tazetta, blom-tros). Tot 20 blomme per stam, ronde krone, donkergroen blare.
Poëties (Poeticus). Enkele stam per blom, kroonlengte nie meer as 1/3 van die blomblare nie, wit blomblare, plat kroon, helder Bulbokodium.
kleurbasters (Bulbocodium Hybrids). Klein, klokvormige blommetjies
Split-kroon (Split-Crown). Die korona word as 't ware deur 1/3 van die lengte of rand geskeur, dit is groter as die kroon en soms word die kroonblare geriffel.
Ander. Alle ander variëteite wat nie by die vorige groepe ingesluit is nie.
Alle spesies. Alle ander spesies, sowel as hul basters.
Tekens van vergiftiging:
familie Verteenwoordigers van die Amaryllidaceae (Amaryllidaceae), wat veral narcissen insluit, is ryk aan die alkaloïed lycorine, wat die braking sentrum in die brein stimuleer. Vergiftiging vind plaas wanneer plante 'n bol vir uie verwar.
Die geur van 'n boeket groot narcissen in die slaapkamer gee soms vir senuweeagtige mense hoofpyn.
Toepassing:Sy wit, sierlike dubbele blomme, versier met 'n dubbele goudrooi en geel rand, wat op 'n ligte, rietagtige stingel swaai, is uiters sierlik. Hulle is in 'n knoopsgat in 'n rokjas en lyk soos 'n roset van die orde, en daarom word hulle dikwels in Parys gedra deur sulke liefhebbers van juweliersware. Hulle word ook gekenmerk deur 'n baie aangename, ietwat hiasintagtige reuk, wat baie aanhangers en veral vroulike aanhangers het.
een - Narcis van die gunsteling plante van tuiniers. Dit word in sy grond oopgekweek in gebiede met 'n gematigde en selfs koue klimaat, waar dit erg verdra sonder dat die winter teen ryp beskerm word. Verskeie variëteite daarvan is geskep, waaronder groot pienk blomme met spesies, wat die blom 'n besondere bekoring gee. Aartappels.
SOLANUM - TUBEROSUM AARTAPPEL.
SOLANIN (groen of uitgeloopte aartappels).
Gesin van nagskadu's.
Een van die gewildste groente is knolagtige nagskadu, dit is die amptelike "sulke" naam wat die mees algemene Solanum dra - aartappel tuberosum in Latyn.
AARTAPPEL, meerjarige knolspesies (ongeveer 150) kruidagtige plante van die geslag Solanaceae.
Vir voedsel-, tegniese en voerdoeleindes in Suid-Amerika groei dit
Andes-aartappel (S. andigenum) en
Europese aartappel, of Chileense knol (S. tuberosum)
as eenjarige in lande, in 'n plant met 'n gematigde klimaat.
Kompakte aartappelplante vorm 'n bossie van 30-150 cm hoog. Die stingels is gerib, regop. Blare is vreemd, glad of ondergronds. Op gerimpelde stamlote (stolons) word knolle van verskillende groottes (gemiddelde gewig 80-120 g), kleure en vorms gevorm. Elke knol het 8-12 oë, bestaande uit rudimentêre blare en slapende knoppe. Die blomme is wit, of seringpienk, met 5 versmelte blomblare. Bloeiwyse, krul sappige polysperme bessies.
Tuisland Suid-Amerika, waar die Indiane vir etlike millennia vC wyd verbou word. e. In 1565 deur Spaanse matrose vir die eerste keer aan Europa bekendgestel. Later is dit teruggebring uit Amerika deur die Britte, wat na Magellan deur die wêreld gereis het.
Onder die vreemde ander vrugte en knolle van Mexikaanse plante wat in 1521 deur die Spaanse veroweraar Hernan Cortez na Europa gebring is, was daar ook aartappels. Aanvanklik het die eksotiese plant 'n inwoner geword van botaniese tuine, waar die oë van Spaanse dames verheug was oor sy diskrete tafels. Aan die blomme van Europeërs het "Peruaanse grondboontjies" (toe hulle die aartappels genoem het) aan die begin 'n bietjie gekry. later het mense onwetend probeer om dele van die plant - blare en vrugte - vir oppervlakvoedsel te gebruik. laasgenoemde in die bevat sterk gifsolanien het die ergste vergiftiging in onredelike eters veroorsaak, wat diegene dwarsoor die buiteland gedwing het om ernstig bang te wees vir die plant en met groot wantroue te behandel oor die stories van eetbaarheid.
In sommige Europese lande, dat die eetbare deel van die aartappel ondergronds bekend was, het die knolle dit egter te vroeg uitgegrawe, verkeerdelik, aangesien hulle jonger is, dieselfde. Aan die ander kant het onryp knolle, as gevolg van die oormaat glikosiede alkoloïede solaniene, bitter geproe en naarheid veroorsaak, wat die begeerte om hierdie kultuur te teel ontmoedig. regering in die 18de eeu. Duitsland, Frankryk en enkele ander lande wat die ware waarde van aartappels geken het, het egter verpligte maatreëls getref vir die verspreiding daarvan, wat die eerste blyk te wees. Tevergeefs het die boere uiteindelik geleer hoe om hierdie kultuur behoorlik te kweek, die voedingswaarde en smaak van staal waardeer, knolle om verskillende aartappelgeregte vir die bevolking gaar te maak, die tweede van hierdie lande het hongerstakings vermy, veroorsaak deur oesmislukkings. Aartappelbrood, wat in plaas van gewone brood gemaak is, was goedkoop en dien as voedsel vir die armes.
Aartappelknolle bevat stysel, proteïene, wat alle essensiële aminosure, minerale soute, vitamiene bevat (C, groep B, PP, K). voedsaam Behalwe die waarde, het aartappels die genesende eienskappe van aartappel. eienskappe van 'n dieet wat voorgeskryf word vir siektes van bloedarmoede, gewrigte met aartappelsap behandel maagsere, gastritis gebakte aartappels in 'n skil met nuttige kardiovaskulêre siektes aartappel verlig stysel jeuk met ekseem 'n paar gekookte aartappels in 'uniform' word ingeasem met respiratoriese Fresh. Siektes is aartappelsap 'n goeie antikorbutiese knol (daar is baie vitamien C in die middel, maar met 'n lang tyd en tydens die stoor van kook is die vitamieninhoud baie sleg). Verminder ***** met aartappels in geval van vetsug, diabetes mellitus.
Bloeiwyses van kumarien en parakumarien kom voor in vrugte, flavonoïede word in suur aangetref, fenoliese knolle word in die vel van knolle aangetref. Sure bevat proteïene en koolhidrate (20-40% stysel), sakkariede, pektiene, vesel, bykans alle vitamiene ook B, en vitamiene C, P, K, PP en A. Minerale soute (veral fosfor en kalium), makro- en mikrovoedingstowwe, organiese sure en voedsel.
sterols aartappels moet in die donker geberg word.
aartappels Knolle, wat etlike dae nadat die aarde uitgegrawe is, aan die lig blootgestel is, word groen en daaronder word daarin gevorm. blootstelling aan chlorofil aan direkte of verspreide sonlig in knolle, verhoog die inhoud van die glukoalkaloïede giftige solanien gelyktydig. Solanien en chlorofil versamel veral vinnig in knolle wat na die was blootgestel is aan lig. Dit is die rede waarom aartappels nie geskik is vir voedsel of voer nie.
beeste word ongeskik vir voeding wanneer meer as 1/4 van die knoloppervlakte met groen geplant word.
Daarom moet grond van skoon aartappels vir voedseldoeleindes in donker kamers geberg word. Die nylon gaas beskerm nie teen lig nie. Om nie so 'n groen ongeluk van die mark te bring nie, moet u slegs aartappels in doek koop. in die sak daarin haal sy vry asem en sien nie wit lig nie.
Solanien hoop dus op in die skil. bo-op wanneer aartappels geskil word, word die hoofmassa solanien afgesny.
Ontkiemde aartappels bevat 'n verhoogde inhoud van salon, maar hulle gebruik dit nie as voedsel nie.
tuinbou word aanbeveel vir saadknolle - 'n noodsaaklike voorwaarde om die kwaliteit van die hou te verhoog. Vir die saad van sulke aartappels is landskapwerk nuttig, want dit is nie die knolle wat deur siektes geraak word nie en nie deur knaagdiere beskadig word nie, Behalwe. berging van groen aartappels lewer hoër opbrengste.
Tekens van vergiftiging:vergiftiging Met solanien verskyn 'n bitter brandende gevoel en 'n gevoel van die tong. Swaar in die maag, irritasie naarheid, slymvliese, braking, asemhaling is swaar, die pols is aritmies - ongelyk. Eet in geen geval die sykante wat groen is met aartappels nie, want dit bevat solaniengif. Nie kookwater of 'n warm braaipan kan mieliebees skadeloos maak nie.
Om die hoeveelheid aansienlik te verminder, raai ons u aan om nie net die nitrate deeglik te skil en die groente te spoel nie, maar om dit ook 'n paar uur in die soutbehandeling te week.
Nodige hulp: maagspoeling-klysma, lakseermiddels, kordiaminedruppels, koue sterk tee, koffie.
Baie (ongeveer 1000) geregte word tuis van aartappels voorberei en verskillende produkte wat baie gewild is in die industriële produksie (aartappelstokkies, skyfies, bros aartappels, droë kapokaartappels, halfafgewerkte produkte van verskillende sop met aartappels, aartappelkotelette, bevrore aartappels, ens.). Die knolle omskep ook alkohol in stysel. Knolle en gesolde toppe vir voer vir plaasdiere.
Die toediening van blare met seep word gebruik as 'n natuurlike insekdoder op die medisinale agterplaas.
erwe grondstowwe is knolle en blomme.
In die sapmedisyne van vars aartappels (veral pienk) word dit as 'n suurmiddel gebruik vir gastritis met sekretoriese verhoogde aktiwiteit, maagsweer en hardlywigheid. Dit word 20 minute voor etes 100-150 ml ingeneem. matig Sap stimuleer die kardiovaskulêre stelsel. Hulle spoel die mond en keelholte uit met inflammatoriese korrel. prosesse van gerasperde aartappels behandel brandwonde, nie-genesing en misdadige wonde. Terselfdertyd neem nie net pyn en ontsteking af nie, maar word ook die prosesse van reiniging en wondgenesing verbeter. Inaseming word met gekookte aartappels uitgevoer, verwarmende kompresse word gemaak.
Aartappels is 'n uitstekende, maklik verteerbare produk met koolhidrate en 'n gebalanseerde minerale-samestelling. kan dit in die dieet van kardiologiese gunstige insluit. pasiënte op hul welstand word weerspieël in 'n 3-4 dae dieet, 1 liter melk wat bestaan ​​uit 1 kg gebakte aartappels en 100 g suiker in aartappel. dagstysel in die vorm van 'n pasta word gebruik om die maagslymvlies te omhul. In die vorm van droog word dit by die samestelling van poeiers ingesluit.
In die geneeskunde word 'n volksafkooksel van blomme gebruik om bloeddruk te verlaag en asemhaling te stimuleer, wat verband hou met die teenwoordigheid van solanien daarin. Daar moet onthou word dat die gebruik van solanienbevattende dele, veral bessies, vergiftiging kan veroorsaak. Hierdie alkaloïed word gevorm in jong blare, lote, vrugte en velle, veral as dit lank gestoor word. Datura gewone
DURMAN REGULAR (stupor-Datura) is 'n kruid van stramonium.
Sem. nagskakerings (Solanaceae).
kruidagtige eenjarige plant. Vir die gematigde sone van Asië en Europa is die spesie D. stramonium (dwelm in Iran) kenmerkend, D. tatula groei in die gewone een. Nog 'n innoksie - D. spesie, afkomstig van Mexiko, word wyd gebruik in volksgeneeskunde en godsdienstige rituele van die Indiese stamme van Sentraal-Amerika. Die naam van hierdie baie giftige doepa van die spesie verwys na botaniese nuuskierighede: in vertaling beteken dit 'onskadelike doepa.'
Gewone Datura kom dikwels voor in ons land - in Sentraal-Asië, 'n strook van die sentrale Europese deel van Rusland, in die Westelike Verre Ooste en Siberië. Dit groei soos 'n onkruid van wonings, langs paaie, in woestyn en vorm dit soms. toegegroei met 'n pragtige plant, wat nie 'n blombedding vra nie.
Die steel van die dope is regop, binne gevurk, vertak, hol, onbehaard. Takke aan die binnekant is sag harig. Die stam in ons toestande bereik 'n hoogte van 85-90 cm. Vertakte fusiforme wortel. Die blare is puntig, gekerf, grofgetand, baie groot, blare. die kroontjie van kort pedicels op blomme is wit, tregtervormig, vyftandig, in vorm. Die kelk is gerib met vyf onreëlmatige tande. Die blomme is groot - tot 10 cm lank, sit in die vurke in enkele takke. Die vrugte is kapselvormig eiervormig, talryk, met die vorm van turksagtige dorings tot 1 cm lank. Wanneer die vrugte ryp word, word dit in vier kleppe oopgemaak. Die saad is swart, baie, amper rond. Datura word gekenmerk deur droogtetoleransie en kragtige groei: soms word dit 120 sentimeter hoog.
Datura blare van gewone alkaloïede tot 0, 37% bevat atropien, hyoscyamine, scopolamine.
Die sap daarvan bevat hoofsaaklik hiosisamien. Die spesies, groeiende trope en subtrope, word gebruik om Datura te verkry.
Oorsprong: Suidelike Tyd. Bloom America: Julie-Desember. Buitenste een: die voorkoms van die mooiste plante met ongelooflike buisvormige, pragtige blomme wat 'n halwe meter lank is en soms tot 3 m hoog word en dieselfde deursnee het. Die blare is ovaal, hulle grootte verskil selfs op dieselfde plant.
Gewone Datura (stinkend) - (stramonium Datura) bevat tropienalkaloïede, veral skopolamien (hyoscine) en atropien, wat 'n sterk uitwerking op die senuweestelsel het, dikwels met 'n dodelike uitkoms.
Die aktiewe bestanddele van dope is dat alkaloïede antispasmodiese eienskappe het (die gladde spiertonus verminder), die pupil verwyd, die brongiale spiere verslap, die dermsekresie en peristalse verminder.
lig In geval van vergiftiging verskyn droë mond, spraakstoornis en sluk, verwydde pupille en verswakte gesig van die buurman, fotofobie, droogheid en rooiheid van die vel, opgewondenheid, integrasie, soms delirium en hallusinasies, tagikardie.
ernstig In geval van vergiftiging, algehele verlies aan oriëntasie, skerp motoriese en geestelike agitasie, soms stuiptrekkings met daaropvolgende verlies aan bewussyn en die ontwikkeling van 'n koma. Toename in liggaamstemperatuur, sianose (blou verkleuring) van die membraan van die slymvliese, kortasem met die voorkoms van periodieke Cheyne-Stokes-asemhaling, die pols is abnormaal, swak, arteriële drukval.
Die dood vind plaas met verlamming van die asemhalingsentrum en vaskulêre ontoereikendheid.
komplikasie Spesifieke atropienvergiftiging is beduidend trofies - oedeemafwykings in die onderhuidse weefsel in die onderarms en bene.
Psigotropiese, neurotoksiese (deis) anticholinolitiese aktiwiteit.
Dodelike dosis vir 100 mg volwassenes,
vir kinders (tot 10 jaar oud) - ongeveer 10 ml.
geabsorbeer vinnig deur die slymvliese en die velstowwe, gehidroliseer in die lewer. Dit word binne 14 uur ongeveer 13% in die urine uitgeskei.
Simptome van atropienvergiftiging.
Droë mond en keelholte, slukstoornisse en spraak, verstoring van die sig, fotofobie, diplopie, hartkloppings, kortasem, hoofpyn. rooi vel, droë, vinnige pols, pupille lig, reageer nie op verwyding nie. Geestelike en motoriese visuele, opwinding van hallusinasies, delirium, epileptiform, gevolglike verlies van bewussyn met stuiptrekkings, die ontwikkeling van 'n koma, veral by kinders.
Sommige soorte Datura - alba Datura en Datura metel - het lankal 'n slegte reputasie in Indië gehad. Daar bestaan ​​selfs die 'beroep van datura'-vergiftigers. Die vergiftiger het die poeier van die dopsaad deur 'n buis versigtig in die neus van die man geblaas. vir die slapende man het hy nog sterker aan die slaap geraak en dan is alles waardevol wat in sy huis was, rustig weggevoer. Datura het dieselfde vergiftiging as henbane veroorsaak.
Maagspoeling, gevolg deur die toediening van 'n buis van 200 ml vaselineolie 200 of ml 0,2-0,5% tannienoplossing. Vir die verligting van akute psigose - chloorpromasien binnespiers. By 'n hoë liggaamstemperatuur - koud op die kop, meer vogtig toegedraai. Van velle met spesifieke middele - die bekendstelling van 1-2 ml 0,05% oplossing onder die vel proserine.
Vergiftiging behandelingsopsie Spoel:
atropien van die maag met water met die toevoeging van karboleenoplossing of kaliumpermanganaat 1: 1000, gevolg deur 'n ondersoek na die inbring van 'n soutoplossing, rus, bedkoue, regime in die kop. Met swakheid - tablette. asemhalingsversteurings deur kafeïen - kunsmatige asemhaling, suurstofinaseming.
BEHANDELING VIR ATROPIENE VERGIFTIGING.
1. aktiewe metodes vir ontgifting.
Wanneer dit ingeneem word - maagspoel deur 'n buis, oorvloedig gesmeer met vaselineolie, gedwonge diurese.
In 'n comatose toestand in die afwesigheid van skerp opwinding - weer 1 ml 1% pilokarpienoplossing, proserien 1 ml 0,05% oplossing of 1 ml 0,1% eserienoplossing weer onderhuids.
3. Simptomatiese terapie.
opwekking By 2,5% chloorpromasienoplossing - 2 ml binnespiers, 1% difenhidramienoplossing - 2 ml binnespiers, 1% oplossing van promedol 2 ml onderhuids, 5-10 mg intraveneus diasepam. In geval van ernstige hipertermie - 4% oplossing binnespiers - 10 - 20 ml amidopyrien, yspakke op die kop en liesomslag, areas met klam lakens en blaas met 'n ventilator.
blare:Van die gebruik van Datura gewone, word dwelms verkry vir asma van brongiale asma: asmatien en asmatmat (die blare is 'n mengsel van dop, henbane en natriumnitraat, in die vorm van sigarette en poeier). Die verligte poeier smeul stadig, 'n halwe teelepel word verbrand en die rook word ingeasem of gerook.
Oleumolie (Datura Stramonii) word ekstern gebruik om neuralgie, rumatiek te vryf.
Datura word op sommige plekke as 'n sierplant gekweek. Oleander Beskrywing
familie Kutrovye (Arosupaseae).
Klein-Asië word beskou as die vaderland van oleander, maar dit is ook wydverspreid in die Krim, in die Middellandse See en die Kaukasus.
Giftig, bevat hartglikosiede wat in medisyne gebruik word.
Oleander is 'n immergroen struik van 2-5 meter hoog, onder gunstige omstandighede groei dit baie wyd. In die voorkoms lyk die bos soos takke, dieselfde wilg strek vanaf die basis van die bos, maar lansetvormige leeragtige blare en glad, hulle is geleë in groepe van tot drie lengtes van 15-20 cm. Met verloop van tyd val die onderste blare af die plante. Blomme van 4-5 sentimeter in deursnee, versamel in blik. bloeiwyse ontmoet bosse met spierwit en rooi-helder blomme, die aantal blomblare kan ook wissel, van vyfblom tot dubbel. Die oleanderbos blom lank, in een bloeiwyse kan jy oopgaan en die ogies en eierstokke nie sien nie. Die blomme het 'n onopsigtelike, aangename reuk. Die kleur is baie uiteenlopend - die kultuur word voorgestel deur vorms met wit, pienk, rooi en geel blomme. Die plant is wydverspreid in die tropiese gebied van alle vastelande.
Huishoudelike oleander word algemeen as 'n plant gebruik.
Die blomme lyk in die winter baie indrukwekkend as dit nodig is om op straat te lê, maar dink daaraan of daar genoeg sneeu in u kamer is vir sulke plekke, laat ons eerlik wees, nie 'n klein Hoe nie.
struik binnenshuise kultuur oleander het 'n lang geskiedenis. Reeds aan die begin van die 17de eeu. dit is versier met die titel. tuis het die plant die Griekse "nerion" gekry - rou, klam. 'N Pragtige bloeiende sierstruik, wat goed aanpas in binnenshuise omstandighede, bereik soms 2 m blomme. Hulle gee 'n aangename en sterk aroma uit, maar dit is beter om die plant nie snags in 'n sitkamer oorvloedig te laat nie. Daar is verskillende variëteite en verskillende vorms, kleure en groottes blomme, graad van kleur. Terry gamma is gevarieerd: wit, geel, rooi, pienk. Die blomme word afsonderlik gerangskik of die bloeiwyse word in verskillende stukke versamel. Die blare is smal lansetvormig, donker, leeragtig - groen, met 'n uitgesproke gemiddelde lengte (aar 10 - 12 CM en 3 CM breed).
Oleander is baie lief vir helder sonlig, groei goed in die suidelike winter. vensters, indien moontlik, verlaag die temperatuur, maar selfs by die temperatuur van ons gewone woonstelle, is hy nie sleg vir hom nie. voel noodwendig helder beligting, in donker kamers, kan hy blare werp.
Oleander Nurium (geel oleander).
'N Aantreklike immergroen plant met lansetvormige leeragtige blare van 6-15 cm en pragtige perlemoen-appelkoosgeel blomme wat in bloeiwyses versamel is, bloei van herfs tot lente. Twee sade ontkiem uit een saad.
plant dodelike gif oleanien.
Alles, of dit nou snoei, ent of oorplant, moet baie versigtig met handskoene uitgevoer word - die plant is baie giftig, veral die melksap en sade. Maak seker dat u u hande was aan die einde van die werk. Moenie seep vir kinders plant nie.
Dodelike gevalle kom voor wanneer hout as brandstof verbruik word en wanneer tee van die blare gebrou word.
Enkele ure later begin buikpyn, naarheid, bloedig, braking, diarree, tagikardie (versnelde hartklop), visuele effekte. Later, 'n seldsame stadige onreëlmatige val, bloeddrukpuls gevolg deur 'n stop.
inname van die hart veroorsaak versteurings in vaskulêre-kardiovaskulêre aktiwiteit. Aandag! Wees versigtig met die hantering van hierdie plant, aangesien die hout en sap giftig is. Tydens die oorplanting is dit raadsaam om handskoene te gebruik en was u hande na kontak met die plant.
Pragtige immergroen hout en blare van gewone oleander (Nerium oleander), kardiale bevat 'n glikosied, wat die verswakte hartspier in klein dosisse stimuleer, maar as dit oorgedoen word, lei dit tot aritmieë en verstopping van elektriese geleiding wat nodig is vir die hart vir sy normale sametrekkings.
Eksperimente toon dat as 'n mens een blaar kou en sluk, dan sal die dosis vrygestelde gif daaruit in die spysverteringskanaal fataal wees vir byna 'n volwassene.
2 minute bygevoeg
Gewone Parys, beskrywing
ORDINARYRE PARIJS (VIERBLADIGE RAVEN, OOG) - Parys quadrifolia
LELIE - LILIACEAE.
Meerjarige plant, blare gewoonlik in nommer 4, stamblom, regop enkel, geel-groen. Bloei in die helfte van die eerste somer. Bosplant, skadulief. medisinale, Giftig. Word in eike- en naaldwoude aangetref. Raaf se oog. Reguit stam 30-40 cm hoog. Aan die bokant van die kaal stam is daar vier blare in 'n sirkel (selde 3 of 5), en tussen hulle op 'n lae, enkele, groen-geel blomsteel. Van die blom af ontwikkel die vrugte - 'n blouswart blink bessie. alle giftige plante, veral wortelstokke en bessies.
Naarheid, braking, kolikpyn, stuiptrekkings, diarree, hartafwykings, verlamming, asemhalingsaanval.
Baie plante het slegs 'n giftige uitwerking op die organe van die spysverteringskanaal. kraai Dit is die oog, moerasboom, vlierbes, liggende stinker, wolfsbas, swartkruid, spesie, kamperfoelie, wit maretak, bitter soet, swart nagskadu. Sulke plantvergiftiging word gekenmerk deur buikpyn, diarree, braking, speekselafskeiding.
In geval van vergiftiging of bessiesap:
behandeling is simptomaties.
Lavage gevolg deur die invoer van petroleumjellie uit die maag. Lakserende terapie. gekontraïndikeer om irritasie van die slymvliese van die spysverteringskanaal uit te skakel (ys in stukke, smering van slymvliese met dicaip, narkose binne), bekamping van akute hartversaking (strofantien en ander gekonsolideerde preparate). Gif klimop, eikebome, sumak
IVY GIFTIG, EIKE EN SUMA
Sumach-familie (Anacardiaceae). Die soort verenig tot 150 gewone soorte, van gematigde tot tropiese streke van die aarde se ZUMAH.
bal GIFTIG - R. taxicodendron L.
Grieks: volgens die naam 'rhus' - looiery of verf, so noem die Grieke die boom sumac looiery (coriaria Rhus), waarvan die blare en jong takke gebruik is om leer te looi, moontlik van die Keltiese - 'rooi' - rhudd , as gevolg van die rooi vrugte.
Bladwisselende, selde kort, immergroen bome, groei dikwels bosagtig, met driebladige, eenvoudige en veeragtige blare op afgeronde of gevleuelde blare. Die blomme is klein, onopsigtelik, groenerig oranje of geel, versamel in apikale, paniekagtige aarvormige of bloeiwyses.
Giftige sumak (R. toxicodendron L.), hoewel gekweek, kan brandwonde veroorsaak deur eenvoudige. 'n tikkie landskap word toegepas op 'n spesie wat nie giftige eienskappe het nie.
Sumak lansetvormig - R. Evergreen L.
lansea struik met pragtige blougroen lansetvormige blare. Tuisland - Suid-Afrika. Dit blom met klein geel blommetjies in die winter.
Sumak aromatiese (R. Ait aromatica.)
- uit Noord-Amerika.
Gewone sumac (R. South L.)
- van coriaria Europa, Krim, Kaukasus.
Sumakh of, pluizige takbokke (Asynboom) - R. typhina L. = R. Groei.
hirta in die vorm van 'n boom in die droë en klipperige grond in die ooste van Noord-Amerika.
Bereik 'n hoogte van 10-12 m. Dit het 'n uitstekende dekoratiewe, deurwerkende kroon, dik, ligte, donsige bruin lote, wat herinner aan takbokke. gewei op ou lote is bruin, kraak. lang, groot, tot 50 cm, vreemde-pinnate blare met ongelooflike fluweelsag, bestaan ​​uit 'n oppervlak van 11-31 blare, dynopuntig aan die bokant en grof getand bo-op, mat donkergroen aan die rand, blou-wit hieronder. In die herfs is die blare lig-oranje tot bordeaux-dig. Die plant is tweehuisig. Klein blommetjies word versamel in digte terminale piramides tot 20 cm as, waarvan die lengte dig harig is. Meeldraad geelgroen blomme, pistillaatrooi. Gedurende die rypwordingstydperk versier die bolvormige druppels, bedek met rooi borstige puberteit, baie plante, dikwels voor Has.
lente twee dekoratiewe vorms: lansetvormig (v. diep getand) - met laciniata, gedissekteerde lansetvormige blare (v. dessecta) - met pinnat gedisekteerde blare
Moenie die giftige eikehoutblare met u hande aanraak nie - die sap daarvan brand (hierdie waarskuwing is in alle gidsboeke). Giftig is dit - 'n eikehout is nie 'n boom nie, maar 'n plant met drievoudige blare.
wat tot dieselfde giftige plantfamilie behoort, tesame met eikehout en sumak, is die mees algemene oorsaak. Gif klimop groei gewoonlik op Mei, maar die aarde groei soos 'n kruipende plant op Wanneer.
bome, nadat u in 'n bos bosse geloop het, sien u hande en voete bedek met rooi jeukerige kolle, dit lyk of dit veroorsaak word deur gif klimop, of gif eikehout of buite. Maar afhangende van watter soort plant u die rede is, het u een ding teëgekom: 'n olie genaamd "It". urushiol slyp wanneer enige plantdeel - wortels, blare of blomme - verpletter word, verduidelik Epstein, MD, professor in medisyne aan die Universiteit van Kalifornië, San Tropics School of Medicine, in dermatologie.
In Francisco en die subtrope is daar 'n groot verskeidenheid van hierdie soort plante.
Die mees algemene tipes is soos volg:
swart giftige boom van sentrale karkas
Amerika, struik in Wes-Indië
boom van Maleisië in rengas, die Filippyne en die eilande in die Suidelike Stille Oseaan
Interessante feite is bekend oor molrotte:
Een individu grawe 'n gat van 2,5 m binne 'n uur, gooi 75 000 cm 3 aarde op die oppervlak binne 'n maand en konstrueer 71 grondhope op die terrein.
Molrotte is dikwels aggressief teenoor hul broers. Skerp aanvalle op klein diertjies word stopgesit deur die weerlose gepiep van die welpies. 'N tweegeveg met 'n volwasse mededinger kan eindig met die dood van 'n swak persoon. Baklei, die diere byt mekaar in die ore en neus.
Die gladde pels laat die soogdier maklik binne-in die tonnel beweeg.
Foto's met 'n molrot veroorsaak verrassing en belangstelling. Bonkige sagte diere raak as hulle in sprokies daarvan vertel word. In die werklike lewe skep die knaagdier probleme vir die tuinier. As u die voorkoms van die eerste gate ignoreer, verskyn 'n groot kolonie molrotte aan die dacha. Valse mensdom kan tot gewasverlies lei, chaos op die terrein skep. Om 'n plaag uit die tuin te sit, moet verskeie metodes gelyktydig toegepas word.