Luierdermatitis: behandeling en voorkoming
Luierdermatitis is 'n uitslag in die luierarea. Babas en kleuters word gewoonlik aangetas. Maar selfs ouer, mense wat inkontinent is, kan aan luierdermatitis ly. In baie gevalle word die vel ook deur swamme aangeval. Met 'n eenvoudige metode kan 'n luieruitslag voorkom word. Die behandeling van die luieruitslag help ook goed teen die seer boude by baba en kleuter. Lees alle belangrike inligting oor luierdermatitis hier.
Die seer boude by babas, kleuters of pasiënte met inkontinente word luierdermatitis genoem. Hierdie term verwys gewoonlik na 'n uitslag in die geslags- en boude. Soms beïnvloed swamme of bakterieë die vel ook. In die klam en warm doek kan hierdie kieme baie goed vermeerder. In hierdie geval koloniseer gisswamme van die genus Candida die vel ongeveer 75 persent veel meer gereeld as bakterieë. 'N Swaminfeksie in die luierarea word deur dokters die genito-gluteale candidosis genoem.
In sommige gevalle kan luierdermatitis na aangrensende velareas versprei (bv. Dye, rug, onderbuik). Dokters hier praat van verdwaalde kuddes. 'N Rooi, seer boude by die baba kom relatief gereeld voor. Ongeveer twee uit drie kinders ervaar ten minste een keer in hul lewens luieruitslag (tipe I), gewoonlik in die eerste maande van babatyd. Bejaardes wat nie meer hul urine of ontlasting kan beheer nie (urine- of fekale inkontinensie) dra dikwels luierbroeke vir beskerming. Daarom kan luieruitslag (tipe II) ook daarin voorkom.
By luierdermatitis lyk die aangetaste vel rooi. Hierdie sogenaamde plat eriteem, in die meeste gevalle, benat wat baie mense 'seerheid' noem. Aan die rand van die luieruitslag kan klein pustules (pustules, fluitjies) of velknoppies (papules) voorkom. Soms versprei die blase na die binneste dye en onderrug of buikarea en word dit satellietpustules genoem.
As swamme of ander patogene soos babas seer boude het, word die simptome groter. Die aangetaste vel jeuk soms baie sterk en kan ook seermaak. In teenstelling met 'n eenvoudige luierdermatitis, is die vel wat deur 'n swam geraak word, baie meer rooi. Daarbenewens is die rande skerp gedefinieër en fyn skubberig. In ernstige gevalle (veral met bakteriële infeksies wat deur stafilokokke of streptokokke veroorsaak word), kan groter blase ontstaan, die vel kan losmaak en weefselskade kan vorm (erosies, maagsere).
Selde word hierdie bykomende infeksies gepaard met koors. 'N Infeksie kan soms velveranderinge op die bolyf, op die gesig en op die kop veroorsaak. In studies is die assosiasie van bakteriële luierdermatitis en baslaag (Impetigo contagiosa) waargeneem. Omdat die boude babas pla, huil hulle meer gereeld en slaap hulle slegter.
Luieruitslag: oorsake en risikofaktore
Die ontwikkeling van luierdermatitis kan verskillende oorsake hê. Die geslagsvel word hoofsaaklik geïrriteerd deur herhaalde en langdurige kontak met ontlasting en urine. Onder die water- en lugdigte luier, word die gevolglike vog en hitte opgehoop (okklusie). Dit vorm 'n sogenaamde nat kamer. As gevolg hiervan, swel die boonste vellaag en verloor sy beskermende funksie.
Irriterende faktor ammoniak
Hierdie effek word versterk deur ammoniak. Hierdie chemiese verbinding van water en stikstof word gevorm deur die splitsing (deur die ensiem urease) van die ureum in die urine. Ammoniak irriteer die vel van die luier. Dit verhoog ook die pH van die vel effens. Op hierdie manier verloor die vel sy suurmantel. Dit voorkom normaalweg die groei van sommige patogene kieme.
Besmetting met swamme of bakterieë
In klam en warm luieromgewing en deur 'n versteurde beskermende funksie van die velpatogene (veral die gisswam Candida albicans) kan dit nou maklik vermeerder en in die vel binnedring. Daar veroorsaak dit inflammatoriese reaksies en lyk die vel baie rooi. Pasgeborenes word veral in die eerste drie maande deur luierdermatitis aangetas omdat hul immuunstelsel nog nie volwasse is nie.
Risikofaktor vir verpakking en versorgingsprodukte
Daarbenewens is daar talle ander risikofaktore wat kan lei tot of verhoog luierdermatitis. Strak luiers kan op die vel vryf, dit irriteer en beskadig. In sommige gevalle verdra lyers nie sekere materiaal van die luier nie. Sulke allergiese reaksies word kontakdermatitis genoem. Geure of preserveermiddels van sommige velsorgprodukte of skoonmaakmiddels kan ook allergiese reaksies by kinders en volwassenes veroorsaak, aangesien luieruitslag ontwikkel.
Slegte higiëne dra aansienlik by tot die seer bodem van die baba. Babas, sowel as diegene wat beskermende broeke dra, wat selde toegedraai word of nie deeglik gewas of gedroog word nie, loop 'n groter risiko vir luieruitslag.
Risikofaktor onderliggende siektes
Het 'n baba seer boude, die vel is altyd om te dink aan derm- of diarree-siektes. Gereelde en vloeibare dermbewegings verhoog die irritasie van die vel. Daarbenewens verhoog 'n dermswamsiekte (dermkandidose) die risiko vir luieruitslag deur swamme. Die vel hoef nie beskadig te word nie. Maar die nat kamer in die luier is voldoende vir die voortplanting en kolonisasie van die geslags- en anale vel.
'N Bykomende infeksie van die vel met siektes wat patogene veroorsaak, word ook bevoordeel deur verskillende onderliggende siektes. Dit sluit in velsiektes soos atopiese dermatitis (ekseem), psoriase, seborroïese dermatitis van die baba of in die algemeen 'n droë vel. Maar selfs 'n verswakte verdedigingstelsel verhoog die risiko van luierdermatitis.
Uit studies is ook bevind dat 'n gebrek aan biotien (vitamien B7, veral in eiers, melk, sojaprodukte, neute) luierdermatitis bevorder. Dieselfde is van toepassing op die belangrike spoorelement sink. Inslikkingsteurings, soos aangebore enteropatie akrodermatitis, maar ook eensydige diëte veroorsaak tipies sinktekort, waardeur die risiko vir luierdermatitis verhoog word.
Luierdermatitis: diagnose en ondersoek
Die diagnose van 'n luierdermatitis word gemaak deur die pediater of 'n spesialis in velsiektes, die dermatoloog. Dit is byna uitsluitlik voldoende om die vel van die betrokke persoon deeglik te ondersoek. Klassieke tekens (rooiheid, pustules, versuip, roos) en voorkoms in die tipiese velarea (geslag, boude, rug, onderbuik, dye) is gewoonlik voldoende om luierdermatitis op te spoor.
Die presiese velondersoek is ook belangrik om luieruitslag van ander siektes te onderskei. Atopiese ekseem (atopiese dermatitis, wiegdeksel) word byvoorbeeld selde in die luieregie gesien. Inteendeel, die huilende, korsagtige velletsels kom veral voor op die kop en liggaam. Kindlike psoriase beïnvloed ook verskillende dele van die vel en kan herken word deur rooierige, vlokkerige velverharding (gedenkplate).
Tydens fisiese ondersoek let die dokter dus ook op ander tekens van siekte buite die luierarea. Die gisswam Candida albicans, byvoorbeeld, beïnvloed dikwels die mond en ingewande. Om die presiese patogeen te bepaal, maak die dokter 'n smeer van die aangetaste velarea. Hierdie maatreël is veral nodig in ernstige gevalle (weens bakterieë) of wanneer voorgeskrewe luierdermatitis-terapie misluk het.
As daar 'n vermoede van allergie is, doen die dokter verdere toetse. Dit sluit bowenal die pleister toets in. Met sekere toetsvlekke word moontlike stowwe vir die luieruitslag op 'n gesonde vel vasgeplak. Binne 48 uur ontwikkel die tipiese uitslag in geval van onverdraagsaamheid. Die dokter kan bloed neem (byvoorbeeld om die vlak van inflammasie of die vlak van sink te bepaal). By ernstige diarree help ontlastingmonsters gewoonlik om die oorsaak te ontdek.
Nadat moontlike onderliggende siektes uitgesluit is, is daar verskillende maatreëls om seer boude op babas te genees. Daar is 'n aantal maatreëls wat beide veluitslag voorkom en die uitslag behandel.
Laat die baba se baba seer wees!
Die konstante kontak met 'n nat luier bevoordeel die ontwikkeling van luierdermatitis. Laat u kind dus sonder enige luier op die kleedtafel skop of naak in die woonstel rondloop. Bestaande luieruitslag genees ook vinnig onder vars lug. Dieselfde geld vir luierdermatitis by ouer persone. Dit is byvoorbeeld gereeld in intensiewe sorgeenhede om die pasiënt aanhoudend sonder beskermende broek te verlaat.
Vervang luiers gereeld!
Dit word aanbeveel om nie net die doeke verskeie kere per dag na te gaan nie, maar ook om dit elke drie tot vier uur te verander (onmiddellik verander as die urine en die ontlasting leeg is). Sodat die luier nie te veel vryf nie, moet dit losgemaak word. As gevolg hiervan kan minder hitte ophoop. Benewens 'n gereelde luierwisseling, is die keuse van luier van deurslaggewende belang. Die luiers moet deurskynend wees vir lug en hoogs absorberend (moontlik met 'n gelpootjie). Met luierdermatitis word weggooidoeke verkies bo lapdoeke, aangesien dit die vog beter kan wegwaai. Was alle gebruikte tekstiele na gebruik teen minstens 60 grade Celsius (kooklinne).
Maak die luierarea skoon en droog dit deeglik, maar nie bo-aan nie!
Gebruik slegs skoon, helder water vir skoonmaak. U moet nie seep of spesiale versorgingsprodukte gebruik nie, aangesien dit die vel onnodig irriteer en allergieë kan veroorsaak. Gedroogde vuil- of salfresidue kan goed met 'n olie-benatte lap verwyder word (bv. Olyfolie of amandelolie) of sogenaamde sindets (sintetiese skoonmaakmiddels). Tik die luierarea deeglik droog. Om nie die geïrriteerde vel van luierdermatitis met growwe weefsel te beskadig nie, beveel baie kenners aan dat die vel droogblaas word op 'n lae hitte vlak. Let veral op na velvoue, waar die klam-warm omgewing maklik kan vorm.
Vraag wat onlangs sorgmaatreëls verander het!
Dikwels kom luieruitslag voor wanneer die luierhandelsmerk verander word of nuwe versorgingsprodukte gebruik word. Vra jouself altyd af of jy onlangs iets verander het. As u alreeds sekere sukses met die uitslag van luieruitslae getoets het, stop dan met hulle gebruik en raadpleeg 'n dokter. Let ook op na moontlike nuwe eetgewoontes. Dieet, gekruide kos of sekere dermsiektes kan luierdermatitis veroorsaak of verhoog.
Sien u dokter!
As u 'n uitslag by u kind of familielid opmerk, moet u u kinderarts of dermatoloog raadpleeg. Dit kan moontlike onderliggende siektes uitsluit en nuttige wenke vir die behandeling van luieruitslag gee. Moenie huiwer om hom direk te vra vir spesiale behandelingsopsies nie. Volgens sommige vroedvroue is geneeswol byvoorbeeld veronderstel om wonde by kleuters en babas te genees. Hierdie skaap-afgeleide wol word in die luier geplaas en is bedoel om inflammasie via die vervatte natuurlike wolwas te belemmer en om ventilasie en vloeistofopname te bied. Benewens advies oor spesiale pasta en wondbeskermingsroom, sal u dokter ekstra medikasie voorskryf in geval van 'n addisionele infeksie.
Gebruik slegs salf of pasta wat deur u dokter voorgeskryf of aanbeveel is!
In 'n luierdermatitis is veral sagte, sinkbevattende waterbasispaste geskik. Op sterk huilende uitslag wat voorheen droog en ontsmet is, kan sagte pasta gebruik word. Kortisoon-salwe kan ook help met ernstige velskade. Dit moet slegs deur die dokter en slegs vir 'n kort tydjie gebruik word.
As die dokter 'n kolonisasie van luieruitslag met giste of bakterieë opspoor, skryf hy medisyne voor wat spesifiek teen hierdie kieme werk. Swam infeksies is sogenaamde antifungals (bv. Mikonasool, nystatien). Dit is voldoende om die voorgeskrewe pasta 'n paar keer per dag dun op die aangetaste velstreek toe te dien. As die swam egter ook elders voorkom, byvoorbeeld in die mond of ingewande, moet die antifungale behandeling verleng word (mondspoelmiddels, tablette). By 'n bakteriële infeksie is antibiotika die keuse van medisyne.
'N Amerikaanse kundige groep uit Kalifornië het die aanbevelings vir die behandeling van luieruitslag saamgevat met die letters ABCDE in 'n wetenskaplike artikel:
A = lug (lug) à luiervrye tye
B = versperring Die natuurlike velversperring moet beskerm of onderhou word deur geskikte pasta.
C = skoon à Sorgvuldige en noukeurige skoonmaak is 'n belangrike deel van die veluitslagterapie.
D = luiers (luiers) à die regte luierkeuse help teen luierdermatitis.
e = onderwys à 'n Dokter of 'n kundige (bv. vroedvrou) moet geraadpleeg word om op te lei oor luierdermatitis en om nuttige behandelingswenke te gee.
Luieruitslag: siekteverloop en prognose
Luieruitslag genees gewoonlik binne 'n kort tyd sonder gevolge. Dit is belangrik om voorkomende maatreëls te volg, om risikofaktore te vermy en om moontlike infeksies versigtig te behandel. Een moontlike gevolg is die sogenaamde granuloma gluteale infantum. Dit kan veroorsaak word deur oormatige behandeling met kortisoonbevattende luieruitslae en vertoon deur growwe, blourooi en pynlike knoppies langs 'n vellyn in die geslagsarea. Hulle ontwikkel dikwels met luierdermatitis, maar kan ook sigbare letsels agterlaat.
Soms is daar verskeie terugval van luier. Dit is veral raadsaam om 'n pediater of dermatoloog te raadpleeg en die kind te laat ondersoek na moontlike onderliggende siektes (immuungebrek, allergieë, ens.). Onder sekere omstandighede versprei luierdermatitis na ander liggaamsdele. In sommige gevalle kan dit dui op 'n infeksie in die hele liggaam. Weereens moet 'n dokter so gou as moontlik geraadpleeg word. Dus, as dit onmiddellik ernstige komplikasies van 'n besmette behandel word brandboudjies vermy word.