OM TE VERGEWE - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 28 Oktober 2018 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 693
"Maar Ek sê vir julle dat elkeen wat vir sy broeder sonder rede kwaad is, verantwoording moet doen voor die gereg; en elkeen wat vir sy broeder sê: Raka! Moet verantwoording doen voor die Groot Raad; en elkeen wat sê: Jou dwaas! moet verantwoording doen in die helse vuur. As jy dan jou gawe na die altaar bring en dit jou daar byval dat jou broeder iets teen jou het, laat jou gawe daar voor die altaar bly en gaan versoen jou eers met jou broeder en kom dan en bring jou gawe." (22-24).
Die meeste van ons ken die bekende vergelyking wat Jesus gebruik het dat wanneer 'n man na 'n vrou kyk om haar te begeer, het hy alreeds in sy hart met haar egbreuk gepleeg. Tog lees ons hier 'n soortgelyke vergelyking raak wat handel oor ons verhouding met ons naaste. Jesus stel dit dat elkeen wat vir sy broeder sonder rede kwaad is voor die gereg verantwoording moet doen op dieselfde wyse as wat 'n moordenaar voor die gereg verantwoording moet doen.
Dit behoort vir ons baie duidelik te raak uit die gelese gedeelte hoe ontsettend belangrik 'n gesonde verhouding met ons naaste vir God is. Die Here maan ons nie om ons met ons naaste te versoen net wanneer ons in ons hart iets teen hulle het nie, maar selfs wanneer ons weet dat 'n ander iets teen ons het. En boonop stel die Here die belangrikheid daarvan vir ons in sy verduideliking voorop. Al sou jy met iets so uiters belangrik wees soos om jou gawe na die Here te bring, laat dit staan en gaan versoen jou eers met jou broeder! Daardie gawe van 'n herstelde verhouding sal 'n meer aangename reukwerk voor God wees as die gawe uit die hand van 'n man wat nie die vergewensgesindheid van God ook aan ander kan toon nie.
Ons is veronderstel om beeld draers van God hier op aarde te wees. En daarom mag ons nie met 'n onvergewensgesindheid deur die lewe gaan nie. God is immers 'n barmhartige God wat ons oortredinge menigvuldig vergeef. "Die HERE is lankmoedig en groot van goedertierenheid, wat die ongeregtigheid en oortreding vergewe, maar nooit ongestraf laat bly nie, wat die ongeregtigheid van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag." (Núm . 14:18). Ons leer ook van God se vergewensgesindheid uit Jesaja 55:7:"Laat die goddelose sy weg verlaat en die kwaaddoener sy gedagtes; en laat hy hom tot die HERE bekeer, dan sal Hy hom barmhartig wees; en tot onse God, want Hy vergeef menigvuldiglik."
Ons weier menigmaal om ander te vergewe omdat dit vir ons voel asof ons verloor wanneer ons vergewe. Dit voel in die vlees asof ons vir die ander persoon 'n reg gee om ons maar te na te kom, asof ons dit maar toelaat om verkeerd behandel te word. Maar dit is allermins die geval. Wanneer ons vergewe laat ons die regverdige straf en vergelding in God se hande. In plaas daarvan dat ons onsself die reg van vergelding toeëien, berus ons daarin dat God in regverdigheid sal oordeel en elkeen se oortreding volgens Sy wyse raad sal vergeld. En ons besef selfs dat ander mense, soos onsself, sondaars is wat dikwels struikel en verkeerd handel en ook God se genade en vergifnis nodig het.
Ons volk het al sy goeie deel gesel slae van onvergewensgesindheid ontvang. En ons hou boonop vol om hierdie hou na mekaar uit te deel, onnadenkend dat die liggaam van Christus die grootste pyn en leed deur ons optrede moet verduur.
Ek wonder hoe my en u lewe daar sou uitsien as ons vergewe sou word op dieselfde wyse as wat ons ander vergewe? En dit terwyl dit tog is wat ons ook menigmaal in gebed van God vra. "en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe;" (Matt. 6:12).
Bedink ons ooit tot watter krag ons as 'n eenheid, 'n liggaam in Christus, sal kan gaan wanneer ons sou ophou om houe van onvergewensgesindheid uit te deel en eerder salf van vergifnis aan die wonde te smeer? Is ons nie aan mekaar dieselfde barmhartigheid verskuldig wat God aan ons in Christus Jesus bewys het nie? "Maar wees vriendelik en vol ontferming teenoor mekaar; vergeef mekaar soos God ook in Christus julle vergewe het." (Efés. 4:32).
As u bewus is van die feit dat u Christus se onvoorwaardelike vergifnis nodig het, moet u ook besef dat Hy van u verwag om ander op dieselfde wyse te vergewe as wat Hy ons oortredinge telkens deur die vingers sien.