Buitelandse liggame in die Esophagus of Dogs | Troeteldiere Huishouding
Buitelandse liggame in die Esophagus of Dogs
Die slukderm is 'n klein slangagtige buis wat die mond aan die maag verbind. Soos dit die mond verlaat, volg dit 'n reguit pad deur die nek en bors, wat naby die hart deur die diafragma spier beweeg en uiteindelik in die maag kom. Die esofagus mure bestaan ​​uit spiere wat beweeg in golfagtige kontraksies om voedsel in die maag te druk. In die hond duur dit sowat vyf sekondes vir kos om van die mond na die maag te beweeg. Chirurgie op die slukderm is altyd moeilik as gevolg van die ligging binne die bors en die stadige tempo van genesing.
Die esofagus, wat 'n buisagtige struktuur is, is in staat om 'n sekere mate van dilatasie te laat, sodat groter stukkies kos die maag kan bereik. Wanneer 'n hond 'n voorwerp behalwe normale kos inneem, word dit tipies in die slukderm naby die hart aangetref. Dit is op hierdie punt dat die slukderm nie kan uitbrei na sy wydste nie. Bale, rotse, stokke, driehoekige bene (varkkotelet), en selfs viskoeke is al voorbeelde van vreemde liggame wat in hierdie gebied mag bly.
As die esofagus op hierdie manier geblokkeer word, word voedsel gewoonlik binne enkele minute na die eetgehalte herhaal. As die blokkasie nie voltooi is nie, kan vloeibare voedselsoorte verbygaan. Groot kos kan gewoonlik nie die maag bereik nie.
'N Buitemate in die slukderm is altyd ernstig. Skerpe voorwerpe kan die esofageale spierwand uitsteek of wegdra en kos en bakterieë toelaat om die borsholte te betree. Ernstige lewensgevaarlike longontsteking kan ontwikkel.
Behandeling is daarop gemik om die voorwerp te verwyder. Dit kan bereik word deur die hond te anesthetiseer en die voorwerp deur die mond te verwyder, of dit liggies in die maag te druk. In baie gevalle is dit nie moontlik nie en die borsholte en slukderm moet chirurgies oopgemaak word en die voorwerp verwyder word. Hierdie tipe operasie vorm 'n groot risiko vir die pasiënt, maar die finale uitkoms kan uitstekend wees.