Shutter / rangizzz
In die laat 17th eeu, die vroulike engelse dramaturg Aphra Behn het 'n smash hit-spel geskryf oor 'n man wat met die maan besig was, wat in sy verbeelding voortdurend daarheen reis. Presies 282 jaar later, Neil Armstrong en Buzz Aldrin eintlik het daardie droom 'n werklikheid gemaak.
Hul verstommende prestasie op Julie 20, 1969 het gelei sommige om bekommerd te wees dat die maan 'n voorwerp van suiwer wetenskaplike studie word - 'n onvrugbare en lewelose liggaam, nie meer 'n bron van romantiese inspirasie nie. Gelukkig het hierdie vrees nie gekom nie.
Byvoorbeeld, in die jaar wat die 40th herdenking van die landings tien jaar gelede gemerk het, het die destydse digter-laureaat Carol Ann Duffy geredigeer Aan die maan: 'n Antologie van maangedigte wat werke van antieke tot moderne bymekaar gemaak het en haar eie gedig, The Woman in the Moon, ingesluit het.
En terwyl geen vrou nog op hierdie hemelliggaam ingegaan het nie, is vroue lankal met die maan geassosieer - met sy getye-trekking en die binêre denke wat dit in majesteit tot die son sekondêr plaas. Dit is dus geen wonder dat die maan ongelooflike literatuur deur vroulike skrywers gestimuleer het nie.
Die maan word dikwels voorgestel as 'n vroulike entiteit, wat gedigte geïnspireer het oor die tema van haar blik, aangesien sy goed op die aarde afkyk. Pad terug in die oudheid, die Griekse digter Sappho het net hierdie in haar kort liedjie beskryf hoe:
Wanneer, ronde en vol, haar silwer gesig, Swem in sig, en lig al die spasies.
Hierdie trope het voortgegaan vir millennia en in die 19e eeu. Louisa May Alcott (skrywer van Little Women) het geskryf Die Moeder Maan in 1856, verbeel jou 'n welwillendheidsmatige maan wat op die Aarde afkyk, soms weggesteek maar uiteindelik ongemaklik deur wolke. Ook in die 19e eeu, Amerikaanse digter Emily Dickinson se maan het ook gelyk "Haar perfekte gesig op die wêreld onder".
Duffy se meer onlangse gedig bevat hierdie bekende elemente wat in die persona van 'n vrou in die maan geskryf word. Een wat ongelooflik is, kan enigeen in plaas van 'n man in die maan geglo het. Die vrou in die maan het millennia deurgebring om die Aarde te waargeneem en vra nou diegene wat na haar kyk om na te dink oor die verwaarlosing wat mense op planeet Aarde gedoen het, en herhaal die vraag "Wat het jy gedoen?"
'N lig skyn
Natuurlik, nie alle vroulike literêre antwoorde op die maan was nogal so liries nie. Aphra Behn se skreeusnaakse farce Die Keiser van die Maan, wat die Londen-verhoog met die storm geneem het, is een voorbeeld. Behn was een van die eerste Engelse vroue om 'n volgehoue ​​lewe deur middel van skryfwerk te verdien, sosiale hindernisse te verbreek en 'n gewaardeerde literêre rolmodel vir latere geslagte vroue-outeurs te word.
Gebaseer op 'n Franse bron, maar op baie maniere verander om dit Behn se eie te maak, is die toneelsentrum op 'n dokter, Baliardo, geknou. Hy word in die geluk geglo dat hy in die geselskap van mans uit die maan is.
Hy wil graag weet of die maan seë het, hoekom dit so helder skyn, en of daar 'n bewys is van die teorie dat sy atmosfeer so soos die Aarde is wat dit ook bewoon het.
Die obsessie maak hom so liggelowig dat wanneer sy dogter se ongemaklike minnaar voorgee om die "Keiser Iredonzor" te wees en 'n slim klinkende jargon uitstoot om die vermomming dat hy 'n bewoner van die maan is, na die Aarde af te daal, te voltooi, is die dokter oortuig.
Die valse keiser van die maan kan dan sy toekomstige skoonvader oortuig dat hy 'n groot eer aan die familie verleen deur middel van 'n huweliksunie met sy dogter (wat op die skema is). Soos die toneelstuk klaar is, besef die dokter dat hy toegegee het aan sy dogter, nie met 'n superieure skepsel van 'n ander planeet nie, maar met die redelik gewone seuntjie langsaan.
Die farciese plot was skouspelagtig en asemrowend in produksie en spesiale effekte. Die oorspronklike stadium aanwysings beskryf hoe:
Die Globe of the Moon verskyn eers soos 'n nuwe maan; Soos dit vorentoe beweeg, verhoog dit tot die volle. Wanneer dit afstam, maak dit oop, en wys die Keiser en die Prins. Hulle kom uit met al hulle treine, die fluitspelers speel 'n simfonie voor hom, wat die lied voorberei.
Ons kan net die gehoor se reaksie voorstel, maar die toneelstuk was 'n enorme sukses wat 130 keer deur 1749 aangebied word. As Behn ook ruimtevaart gehad het, het sy hulle nie op papier gepleeg nie.
Die 28 fases van die maan in 'n maanmaand. Gravure deur P. Miotte, 1646. Welkom-versameling, CC BY
Maar miskien as NASA opritte voorbereidings Vir verdere maanverkenning sal die maan uit die suiwer denkbeeldige sinne beweeg. Miskien sal vroue uiteindelik onder die eksklusiewe aantal mense wees om op die maan te trap en vir hulself na die Aarde terug te kyk.
Sara Read, Dosent in Engels, Loughborough University en Catie Gill, dosent in Engels, Loughborough University
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Hoe Vroue en die Maan in Literatuur Intertwineer