Dit is nou al n speletjie wat die ANC speel dit net vir politieke doeleindes. Vir n paar rand gaan sit hulle net vir n paar dae in die tronk, glo nie eers op polisie rekord geplaas nie.
Van wanneer af is Universiteit verpligtend, jy studeer omdat jy wil en dit kan bekostig. Hoekom moet dit verniet wees. Gaan hulle my man se geld -+ R24 000.00 wat hy betaal het vir sy LLB die afgelope 3 jaar ook vir hom terug gee. Wonder maar net.
Citroën het ŉ paar “maer jare” beleef – en in die vroeë 2000’s besluit om weer prettige motors te bou. Hieruit is die C4 Cactus gebore. Hy volg sy eie unieke ontwerpstyl met Mark Lloyd se Airbump® tegnologie. Hy vra: “Hoekom sou jy jou slimfoon beskerm – maar nie jou motor nie?” Ek moet bieg, die eerste keer wat ek die rubberpanele op die Cactus gesien het, was ek verstom. Ek kon nie verstaan hoekom ŉ mens ŉ motor só sou opfoeter nie. Dis net die Franse wat so stamp-stamp parkeer, wat so iets sou kon uitdink. Wel, dit is nou amper ŉ jaar later en die Airbump® pla my glad nie. Ek hou eintlik daarvan. My persoonlike motor se deure lyk soos asof dit van kleistene gemaak is. Pleks dat my eie motor bietjie Airbump® gehad het!
Die kajuit is lekker ruim en tipies Citroën. Net sodat hulle die paneelbord simmetries kon laat lyk, is die passasierlugsak geskuif tot in die dak agter die sonskerm. Dit beteken dat die passasiersonskerm nie ŉ spieëltjie in het nie, maar dit is ŉ Citroën – kyk eerder vir die mooi paneelbord en sit jou lipstiffie by die huis aan. Die voorste sitplekke is lekker breed en mens raak vinnig gemaklik.
ŉ Fantastiese funksie van die Cactus wat ek voel sommer dadelik op elke voertuig gedoen moet word, is die ruitwassers. Dit spuit nie twee straaltjies van die enjinkap af in elke rigting behalwe die ruit nie, dit is op die ruitveër self aangebring! Ek kon aanvanklik vir lewe en dood nie sien waar die water vandaan kom nie – maar die ruit is skoon! Dit is hierdie tipe innovasie wat Citroën beroemd gemaak het.
Ek is mal oor dié Buksie en sal enige tyd my KIA Picanto vir hom inruil. Met die eerste oogopslag frons ŉ mens vir die blokkies op die deure en raak sommer lus vir sjokolade. Mens raak egter, soos ‘n sugar rush, vinnig gewoond aan die voorkoms. Dit lyk visueel gehard en stylvol gepantser en is dalk die uiteindelike antwoord vir winkelsentrumkrappies en brandewynvlekkies.