Algemene plekke van longkankermetastases
Waar versprei longkanker?
Baie mense met longkanker is almal bewus daarvan dat longkanker kan versprei. Byna 40 persent van die pasiënte wat pasiënte met longkanker gediagnoseer het, het reeds metastase na ander dele van die liggaam. Hoe en waar word longkanker metastasiseer, en hoe kan jy weet of jou kanker versprei het?
Longkankers kan versprei wanneer selle van die tumor afbreek en deur die bloedstroom of die limfkanker beweeg (vate in die liggaam waardeur limf en witbloedselle reis) na afgeleë dele van die liggaam en groei.
Hierdie proses word metastase genoem.
Dit is belangrik om te onderskei tussen primêre (waar 'n kanker begin) en sekondêre kanker wanneer daar gepraat word oor die verspreiding of metastase van kanker. 'N Primêre longkanker wat na die been versprei word, word na verwys as "longkanker metastasiese tot been, nie" beenkanker. "Net so is 'n longkanker wat na die brein versprei word, genoem" longkanker metastaties na die brein "eerder as" brein " Kanker."
Vir diegene wat meer wil weet oor hoe en waarom dit gebeur, selfs nadat 'n tumor heeltemal verwyder is, kan jy hierdie artikels raadpleeg oor hoe kanker versprei en waarom sommige kankers terugkom (herhaal) .
Longkanker kan versprei na byna enige streek van die liggaam, maar die mees algemene gebiede is die limfknope , lewer, bene, brein en bynier. Kom ons kyk afsonderlik na elk van hierdie gebiede.
Die meeste longkankers versprei eers na limfknope in die bors naby die gewas.
Soos kanker vorder, kan kankerselle na gebiede in die bors verder reis vanaf die aanvanklike tumor, en dan na ander dele van die liggaam. Anders as metastase na ander streke van die liggaam, kan die verspreiding van longkanker na die limfknope nie beteken dat dit metastaties is nie ( stadium 4 nie-klein sel of uitgebreide stadium klein selkankerkanker ).
Alle longkanker stadiums anders as stadium 1 nie-klein sel longkanker kan insluit kankers wat versprei het na limfknope.
Die meeste van die tyd veroorsaak die verspreiding van longkanker na die limfknope geen simptome nie. Wanneer hierdie kankers na limfknope strek oor die longe, kan jy 'n knop in jou nek of jou oksel sien, soortgelyk (maar gewoonlik stewiger) aan die geswelde kliere wat jy in die verlede met 'n seer keel gehad het.
Behandeling is gewoonlik chemoterapie, tensy die limfknope wat betrokke is naby die aanvanklike tumor is en met chirurgie verwyder kan word.
Ongeveer 30 tot 40 persent van mense met gevorderde longkanker het versprei (metastase) na bene. Die mees algemene bene wat geraak word, is die ruggraat (veral die werwels in die bors en laer abdominale area), die bekken en die boonste bene van die arms en bene (humerus en femur). Longkanker is ook ietwat uniek omdat dit kan versprei na die hande en voete.
Die mees algemene simptoom van beenmetastases is pyn. Dikwels begin die pyn geleidelik, voel soos 'n spierkrap of spanning, en vorder tot erger pyn. Weens die verswakking van die been van die gewas ontwikkel sommige mense frakture ( patologiese frakture ) wat voorkom met minimale trauma of selfs tydens normale daaglikse aktiwiteite.
As longkanker na die ruggraat versprei, kan dit druk op die rugmurg (rugmurg kompressie) plaas wat 'n mediese noodgeval kan wees. Dit kan swakheid of tinteling in jou bene veroorsaak of moeilikheid loop. Kanker wat met beenmetastisering kan ook bot ontbind wat kalsium in die bloed vrystel ( hiperkalemie ) wat simptome van verwarring, spierswakheid en verlies aan eetlus onder andere veroorsaak.
Toetse om botmetastases te soek, kan 'n beenskandering , PET-skandering , CT of MRI insluit . Die primêre doelwit in die behandeling van beenmetastases is om pyn te verminder en om frakture te herstel of te voorkom. Opsies sluit in pynmedikasie, bestralingsterapie , medikasie om te verhoed dat die been afgebreek word, en die operasie om bene te stabiliseer.
Longkanker is die mees algemene kanker wat versprei na die brein, en ten minste 40 persent van mense met gevorderde longkanker sal breinmetastase enige tyd tydens hul siekte ontwikkel. Beide nie-kleinselle longkanker en kleinsellongkanker kan na die brein versprei. Kleinselle longkanker kan vinnig na die brein versprei, dikwels voordat 'n diagnose selfs gemaak word. Profylaktiese kraniale bestraling (PCI) , 'n tipe bestralingsterapie, kan gebruik word om te voorkom dat dit voorkom.
Longkanker wat na die brein versprei het, kan simptome veroorsaak deur die breinweefsel te vernietig en deur ontsteking en swelling te skep wat druk op strukture in die brein plaas. By ongeveer 'n derde van die mense is geen simptome teenwoordig nie.
Algemene simptome kan hoofpyn, aanvalle, balansverlies en koördinasie insluit, probleme met praat, visieveranderinge, geheueverlies en persoonlikheidsveranderinge, swakheid aan die een kant van die liggaam, en moegheid.
Longkanker metastatiese na die brein word gewoonlik gediagnoseer met óf 'n CT-skandering of 'n MRI van die brein.
Behandeling is hoofsaaklik palliatief , wat beteken dat die doel is om simptome te beheer en nie die kanker te probeer genees nie. Steroïede mag gebruik word om swelling te verminder. Pynmedikasie en anti-aanval medisyne kan gebruik word om hoofpyn en aanvalle te beheer. Stralingsterapie kan baie effektief wees om simptome vir sommige mense te verminder.
As slegs een of enkele breinmetastases teenwoordig is - iets wat na verwys word as "oligometastases" - behandeling met chirurgie of stereotaktiese liggaamsradioterapie (SBRT), ook bekend as kubermes of gammammes, het tot gevolg gehad dat die siekte op lang termyn beheer kon word vir party mense.
Longkanker wat na die lewer versprei het, kan nie simptome veroorsaak nie en word dikwels ontdek wanneer 'n toets, soos 'n CT-skandering, gedoen word om te soek na die verspreiding van jou kanker. Wanneer simptome teenwoordig is, kan dit pyn onder jou ribbes aan die regterkant van jou lyf insluit, verlies aan eetlus en naarheid. As daar baie tumore in jou lewer is of as die metastase groot genoeg is om kanale in jou lewer te voorkom, kan jy geelsug ('n geel kleur van jou vel en die blanke van jou oë) ontwikkel.
Toetse wat gedoen word om te soek na die verspreiding van longkanker na die lewer kan insluit 'n abdominale ultraklank, 'n CT-skandering van jou maag, of 'n PET-skandering.
Behandeling is gewoonlik chemoterapie wat ontwerp is om ook die primêre kanker te behandel. In seldsame gevalle, indien slegs 'n enkele tumor of 'n paar gewasse teenwoordig is, kan chirurgie aanbeveel word om die gewasse te verwyder. Soms kan 'n prosedure genaamd embolisering ook aanbeveel word. Dit is 'n prosedure wat die bloedvloei tot 'n gedeelte van die lewer stop sodat kankerselle wat teenwoordig is, nie kan oorleef nie.
Longkanker versprei na die byniere (klein kliere wat op die niere sit en hormone produseer), veroorsaak gewoonlik geen simptome nie, en word meestal per ongeluk ontdek wanneer 'n skandering gedoen word om kanker te verhoog.
Behandeling met chemoterapie vir die kanker kan nuttig wees. In 'n baie klein aantal mense wat hul longkanker verwyder het en net een plek in een van die byniere gehad het, het chirurgie om die adrenale klier en byniermetastases te verwyder, tot langtermyn-oorlewing gelei.
Terwyl die bogenoemde gebiede die mees algemene terreine vir metastases van longkanker is, het longkanker by geleentheid versprei na die maag, klein en dikke derms, die pankreas, die oog, die vel, die nier en selfs die bors.
Anders as versprei na limfknope wat vroeë stadiums van die siekte kan insluit, het longkanker wat versprei het na verre streke van die liggaam, geklassifiseer as stadium 4 nie-kleinselkanker of 'n uitgebreide stadium klein selkanker. Die algehele 5-jarige oorlewingsyfer vir stadium 4 nie-kleinselle longkanker is ongelukkig slegs sowat 2 persent. Die mediane oorlewing, dit is die hoeveelheid tyd waarna die helfte van die mense nog leef en die ander helfte is oorlede, is 8 maande. Die algehele 5-jaar-oorlewingsyfer vir ekstensiewe stadium klein selkanker is 2 persent. Gemiddelde oorlewing is 6 tot 12 maande met behandeling, maar slegs 2 tot 4 maande sonder behandeling.
Daar is gesê dat daar mense is wat al jare lank oorleef en goed gedoen het, selfs nadat 'n diagnose van longkanker versprei is. Daarbenewens bied nuwe behandelings, soos immunotherapie dwelms wat in 2015 goedgekeur is , hoop dat vir sommige mense langtermyn oorlewing moontlik sal wees. Terwyl hierdie middels nie vir almal werk nie, het sommige mense met gevorderde longkanker 'n "duursame reaksie" op hierdie medikasie - dit wil sê langtermyn-oorlewing.
Soos hierbo genoem, onder die opskrif vir spesifieke areas van die liggaam waaraan longkanker kan versprei, is dit wanneer slegs 'n paar plekke van metastase teenwoordig is, die behandeling van hierdie metastase met 'n doel van langtermynbeheer van die kanker eerder as net palliasie kan oorweeg word. Baie navorsers glo nou dat vooruitgang in behandeling benaderings vir mense met slegs 'n paar metastases het dit moontlik gemaak vir sommige mense met oligometastases as gevolg van longkanker langtermyn siekte vrye oorlewing met 'n uitstekende lewenskwaliteit te hê.
> Miller, D., en M. Krasna. Plaaslike terapie indikasies in die hantering van pasiënte met oligometastatiese nie-klein sel longkanker. Chirurgiese Onkologie Klinieke van Noord-Amerika . 2016. 25 (3): 611-20.
> Peters, S., Bexelius, C., Munk, V., en N. Leighl. Die impak van breinmetastase op kwaliteit van lewe, hulpbronbenutting en oorlewing by pasiënte met nie-klein selkanker. Kanker Behandeling Resensies . 2016. 45: 139-62.
> Stephens, S., Moravan, M., en J. Salama. Bestuur van pasiënte met oligometastatiese nie-klein sel longkanker. Tydskrif vir Onkologiepraktyk . 2018. 14 (1): 23-31.
> Suzuki, J., en I. Yoshino. Benadering vir Oligometastase in Nie-Kleinselle Longkanker. Algemene Torakale en Kardiovaskulêre Chirurgie . 2016. 64 (4): 192-6.