Direkteure en Beamptes Aanspreeklikheid Dekking
Soos baie klein besighede, kan u firma 'n private korporasie wees met slegs 'n paar aandeelhouers. Aangesien u maatskappy nie op 'n openbare aandelebeurs genoteer is nie, kan u aanvaar dat dit nie nodig is vir direkteure en beamptes aanspreeklikheidsdekking nie. Ongelukkig sal hierdie aanname verkeerd wees. Direkteure en beamptes van private maatskappye is onderhewig aan regsgedinge vanuit 'n wye verskeidenheid bronne. Dit sluit in mededingers, verkopers, werknemers, reguleerders en kliënte.
Kleinsake-eienaars kan direkteure en beamptes (D & O) aanspreeklikheidsdekking op sigself of as deel van 'n bestuursverpligtingebeleid aankoop. Laasgenoemde is 'n tipe pakketbeleid wat D & O, werkpraktyksaanspreeklikheid en fidusiêre aanspreeklikheid insluit ('n soort foute en weglatings dekking vir bestuurders van werknemersvoordeelfondse).
D & O-beleide is nie eenvormig nie en wissel van een na die ander. Baie versekeraars het verskeie beleidsvorms ontwikkel. Elke beleid is oor die algemeen aangepas vir 'n spesifieke soort organisasie, soos privaat, openbare of nie-winsgewende maatskappye. Omdat die meeste klein ondernemings nie publieke maatskappye is nie, fokus hierdie artikel op D & O-beleide wat ontwerp is vir private maatskappye.
D & O-polisse is op eisgemaakte grondslag van toepassing, wat beteken dat hulle eise dek wat gedurende die polisperiode gemaak is. Beleide verskil in hul eisrapporteringsvereistes. Sommige beperk dekking tot eise wat gedurende die polisperiode gerapporteer is.
Ander sluit in eise wat gedurende 'n bepaalde tydperk (soos 60 dae) gerapporteer is nadat die polis verstryk het. Sommige beleide bied die opsie om 'n uitgebreide verslagtydperk te koop.
Direkteure en beamptes is persoonlik aanspreeklik vir dade wat hulle pleeg terwyl hulle hul pligte namens die korporasie uitvoer.
Dus, 'n maatskappy se verordeninge stel gewoonlik dat die firma direkteure en beamptes sal vrywaar vir die koste (skadevergoeding en verdedigingskoste) van regsgedinge. Staatsreg kan 'n maatskappy verbied om skadeloosstelling vir sekere vorme van eise te verskaf.
'N Tipiese private maatskappy se D & O-beleid sluit die volgende drie versekeringsooreenkomste in.
Direkteure en Beamptes Aanspreeklikheid : Dikwels genoem Side A dekking, hierdie versekering geld wanneer 'n direkteur of beampte gedagvaar is, en hy of sy is nie deur die korporasie vrygestel nie.
Vrywaring Hierdie dekking vergoed die korporasie vir skadevergoeding en verdedigingskoste wat dit aan (of namens) direkteure of beamptes as skadeloosstelling betaal het. Hierdie dekking staan ​​bekend as Side B dekking.
Korporatiewe Aanspreeklikheid Dek skade en verdedigingskoste wat voortspruit uit eise wat direk teen die korporasie gebring word. Dikwels genoem Side C of Entity Dekking.
Die dekking wat deur 'n D & O-beleid verskaf word, kan breed of smal wees, afhangend van die wyse waarop sekere sleutelterme gedefinieer word.
Eis Behalwe regsgedinge (siviele geding) kan hierdie termyn administratiewe of regulatoriese verrigtinge (deur regeringsinstansies), strafregtelike verrigtinge, alternatiewe geskilbeslegtingsverrigtinge (soos 'n arbitrasieproses) insluit en eise vir monetêre of nie-monetêre verligting. Nie-monetêre verligting sluit spesifieke prestasie ('n bevel om aksie uit te voer) of 'n bevel ('n bevel om op te hou om iets te doen). Sommige beleide sluit dagvaarding in wat as deel van 'n regulatoriese ondersoek dien.
Versekerde Persone sluit tipies natuurlike persone in (eerder as nie-menslike regspersone) wat huidige, verlede of toekomstige direkteure en beamptes is, indien behoorlik verkies of aangestel. Mag ook bestuurders en werknemers insluit.
Verlies In die algemeen sluit skade, nedersettings en verdedigingskoste in. Mag ook strafvergoeding insluit waar die versekering van sodanige skade deur die wet toegelaat word.
Verkeerde Wet In die algemeen sluit enige werklike of beweerde daad, fout, weglating, wanvoorstelling of skending van diens in.
Terwyl sommige D & O-beleide betrekking het op strafregtelike verrigtinge wat teen 'n direkteur of beampte geliasseer word, word dekking gewoonlik beperk tot verdedigingskoste tensy 'n hof die individu van die kriminele klagtes onthef.
Verdediging en Nedersetting
Baie beleide wat vir private maatskappye ontwerp is, verklaar dat die versekeraar 'n plig het om te verdedig. In hierdie geval kies die versekeraar die prokureur en beheer die versekerde se verdediging.
Indien 'n polis nie 'n plig om te verdedig nie, het die versekerde in die algemeen die reg om die prokureur te kies (hoewel die versekerde se keuse onderhewig is aan die versekeraar se goedkeuring). In hierdie geval sal die versekeraar die versekerde vrywaar vir die koste van die verdediging van die eis.
Baie beleide bevat 'n "hamer" -klousule wat van toepassing is indien die versekerde 'n skikkingsaanbod wat deur die versekeraar aanbeveel word, verwerp en deur die eiser aanvaar word. Hierdie klousule vereis gewoonlik dat die versekerde 'n gedeelte van die verskil tussen die werklike vereffeningsbedrag en die bedrag wat die versekeraar aanvanklik aangebied het, betaal.
Uitsluitings verskil van een beleid na 'n ander. Byna alle D & O-beleide sluit eise uit:
vir liggaamlike besering of skade aan eiendom
deur een versekerde teen 'n ander
vir bedrog, oneerlike dade of winste wat onwettig verkry is. Hierdie uitsluiting mag nie van toepassing wees nie totdat 'n hof bepaal het dat 'n persoon wel een van hierdie dade gepleeg het.
gebaseer op omstandighede wat die onderwerp was van regsgedinge wat ingedien is voor (in afwagting van) die beleid se intreedatum
gerapporteer onder vorige D & O-beleide
beweer oortredings van die Wet op Arbeidsaftrede vir Pensioeninkomste van 1974
In die meeste beleide bevat die versekerde versekerde versekerings 'n uitsondering vir aandeelhouers afgeleide pakke . Dit is kostes wat deur die aandeelhouers namens die maatskappy teen 'n direkteur of kantoor geliasseer word. Aandeelhouers mag beweer dat die direkteur of beampte dade gepleeg het wat die maatskappy benadeel het.
Limiet en Retensie
'N D & O-beleid sluit gewoonlik 'n enkele limiet in. Let daarop dat verdedigingskoste die limiet verminder. Die limiet is van toepassing op skadevergoeding en verdedigingskoste wat betaal is as gevolg van alle eise wat gedurende die polisperiode gemaak is.
'N Retensie geld gewoonlik vir vrywaring en entiteit dekking (Kant B en Kant C). Dit is 'n gespesifiseerde bedrag wat die versekerde vir elke eis moet betaal. Die retensie geld vir Side B dekking indien die korporasie versuim om 'n direkteur of beampte te red vir enige ander rede as die korporasie se insolvensie.