ENGELSE COCKER SPANIEL, RASSTANDAARDE - OPLEIDING - 2020
Buitendien moet die Cocker Spaniel 'n lewendige, lewendige, vrolike hond wees.
Styf en atleties. Die hoogte by die skof is gelyk aan die lengte van die kroon tot by die stert. Maar dit mag nie soos 'n massiewe vierkant lyk nie. Sterk rug en kort wye bors. Cocker is van nature 'n baie aktiewe hond en moet dus sterk wees. 'N Kragtige bors gee ruimte vir 'n ware atleet om die hart en longe te ontwikkel.
'N Kort rif bied maksimum bewegingsdinamika. Die karakter moet lewendig wees, 'n aanduiding van wat die deurlopende stamp van die stert is, veral wanneer die hond hardloop, neem 'n roete. Cocker sag, maar nie ten koste van lewendigheid en pret nie. Net so 'n karakter!
snoet Cocker is amper vierkantig, die lyn van die neus is duidelik en glad. Tande gesluit in die slot. Die skedel van 'n goeie vorm is nie te gesofistikeerd nie, maar ook nie "onhandig" nie. Oë groot, maar nie buigend nie. Mag bruin, donkerbruin of moerig wees, maar nie lig nie. Die neus is wyd en beweegbaar met goed ontwikkelde neusgate, want dit word aan 'n waardige taak toevertrou - die soeke na prooi.
Die versiering van die hond - die mees sigbare deel van die "gesig" - die hang ruige ore. Hulle begin iewers op oogvlak, bereik nie die bors nie, maar bereik maklik die punt van die neus. Sagte en syagtige, hulle het gereelde sorg nodig, maar jy hoef hulle nie deurgaans te kam nie (maak net seker dat jou ore nie in die kosbak dompel nie). In die laaste tyd kan atipiese ore gereeld ontmoet word - óf te laag of te lank gestel. Om dit te wys is 'n beduidende nadeel - die beoordelaars verminder die punte. Maar vir jou almal dieselfde, jou hond is die mooiste! Net iemand slegte smaak (((((
Die nek van die Engelse Cocker Spaniel is gespierd, van medium lengte, dit groei uit die skuins skouers en behoort nie 'n "dewlap" te hê nie. Die eerste beskrywing van hierdie hondehond het 'n lang nek vereis. Natuurlik kan dit mooi wees, maar die hond moet proporsioneel lyk. Die nek moet nie die harmonie van die hondekonstitusie skend nie.
Cocker Paws kragtig en reguit. Steady en kort, maar nie genoeg om die formulering van die ras te ontwrig nie. Pote is rond, sterk. Hind ledemate wyd, baie gespierd. Die hock is verlaag, wat gerief bied vir 'n gooi. Voete wyd en sterk, met pluizige kussings.
liggaam sterk, leun. Die bolyf is goed ontwikkel. Die rif is kort, wyd, kragtig. Dit skep 'n perfekte reguit lyn en gaan na 'n sekere helling na die stert, wat nie as 'n defek beskou word nie, maar is 'n standaard.
Stert - effens onder die lyn van die ruggraat. Hy moet die hele tyd beweeg, verlaag word, nie geboelie word nie. Die stert is as 'n reël gestop, maar nie om dit weg te steek nie, maar om die beweging nie in te meng nie. Bewegende en vrolike stert is nog 'n baie belangrike kenmerk van die ras. Cocker, wat nie sy stert waag nie - waardeloos Cocker! Selfs as verskillende eksterne perfeksie. Parafrasering van die klassieke "... in hierdie hond moet alles goed wees, liggaam en siel", (in ons geval is die stert 'n weerspieëling van die hond se opregtheid).
Tread Cocker Spaniel ontspanne breë en selfversekerd, vlieënde gang - en dit behoort werklike atlete te wees. 'N Spoelstap met 'n wobbling agteruit moet streng gestraf word.
Cocker spaniel hare is syerig, nie te dik nie, sonder tekens van golwe. Volgens die standaard moet die ligte tou (broek) op die agter- en voorpote.
KLEUR kan baie anders wees. Swart het slegs wit inserts op sy bors. Meer onlangs, almal jaag rooi spaniels. Ander kleure is vandag in die mode. In sommige lande (byvoorbeeld die VSA) is 'n ongewone kleur waardevol.