Voortplanting van Staghornvaring - Groeiende Staghornvaringplante - Diverse
Voortplantende Staghorn-varings: leer hoe om 'n Staghorn-varingplant te begin
'N Staghornvaring is 'n wonderlike plant om in te hê. Dit is maklik om te versorg, en dit is 'n fantastiese gespreksstuk. Die staghornvaring is 'n epifiet, wat beteken dat dit nie in die grond wortel nie, maar sy water en voedingstowwe absorbeer uit die lug en reënafloop. Dit het ook twee verskillende soorte blare: basale blare wat plat groei en die plant op 'n oppervlak of 'berg' vashou, en blaarblare wat reënwater en organiese materiaal versamel. Die twee soorte blare sorg vir 'n kenmerkende voorkoms. Maar wat as u u staghornvarings wil versprei? Hou aan lees om meer te wete te kom oor die verspreiding van staghornvarings.
Hoe om 'n staghornvaringplant uit spore te begin
Daar is 'n paar maniere om staghornvaring voort te plant. In die natuur reproduseer die plant dikwels van spore. Groeiende staghornvarings van spore in die tuin is moontlik, hoewel baie tuiniers daarteen kies omdat dit so tydintensief is.
Kyk in die somer aan die onderkant van die blare om die spore te vind. Namate die somer aangaan, moet die spore donkerder word. As dit gebeur, verwyder u 'n frond of twee en plaas dit in 'n papiersak. As die fronds uitdroog, borsel die spore af.
Vog 'n klein houer turfmos en druk die spore in die oppervlak, en sorg dat dit nie begrawe word nie. Bedek die houer met plastiek en plaas dit in 'n sonnige venster. Water dit van onder af om dit klam te hou. Dit kan 3 tot 6 maande duur voordat die spore ontkiem. Binne 'n jaar moet u 'n klein plantjie hê wat op 'n berg oorgeplant kan word.
'N Veel minder intensiewe metode om staghornvarings te vermeerder, is staghornvaring. Dit kan gedoen word deur 'n volle plant met 'n getande mes in die helfte te sny - solank daar genoeg frondjies en wortels aan albei helftes is, moet dit fyn wees.
'N Minder indringende vorm van staghornvaring is die verskuiwing van' kleintjies '. Pups is 'n klein uitloper van die hoofplant wat relatief maklik verwyder kan word en aan 'n nuwe berg vasgemaak kan word. Die metode is basies dieselfde om 'n pup, verdeling of spooroorplanting op 'n nuwe berg te begin.
Kies 'n boom of stuk hout waaruit u plant kan groei. Dit sal u berg wees. Week 'n klomp sphagnummos en sit dit op die berg en sit die varing bo-op die mos sodat die basale fronds die berg raak. Bind die varing op sy plek met nie-koperdraad, en mettertyd sal die fronds oor die draad groei en die varing op sy plek hou.
Staghornvaring: hoe om kweekplante te kweek en te versorg
'N Ongewone tropiese plant, die staghorn varing word dikwels gekweek as 'n kamerplant of hangplant. Hierdie fassinerende plante het dikwels verskillende soorte blare wat verskillende doeleindes dien, waarvan sommige antler vorm het. En die vorm gee hierdie ongewone soort plant sy naam, asof daar baie groen pare horings elegant van die wortels af hang.
Maar wat is dit, en is dit maklik om te versorg? Vandag gaan ons deur al die ins en outs van die groei van hierdie manjifieke middelpuntplant en onthul presies hoe u u eie tros groen, groen elkhoringvaringblare kan grootmaak.
Met sy pragtige en ongewone blare kom staghornvaring deur die grootste deel van die tropiese wêreld voor. Staghornvaring is 'n lid van die Polypodiaceae-familie. Daar is tans agtien bekende spesies, asook baie variëteite en basters van hierdie plant. Hierdie plant is 'n epifiet, wat beteken dat dit vog en voedingstowwe uit die lug kry. Staghorn kom skadeloos voor op boomstamme, takke of selfs rotse.
Staghorn varing produseer twee duidelike verskillende fronds, wat ook al is basaal of blaar. Basale fronds word ook skilde genoem, hulle is klein, plat blare wat die wortelstruktuur bedek. Hierdie fronds is steriel en help met die opname van voedingsstowwe deur die versameling van water en gevalle plantreste. Blaarblare is die meer opvallende regopblare wat deur die plant geproduseer word. Aan die onderkant van blaarblare vind u bruinerige voortplantingstrukture sporangia. Tuiniers sien soms op die punte van die fronds wat soos bruin vilt lyk en wonder of dit kommerwekkend is - dit is net die normale sporangia wat hulle sien.
Staghornvaring floreer in warm, vogtige klimaat en moet teen koue toestande beskerm word. Dit word algemeen beskou as 'n sagte plant, maar die meeste spesies verdra nie temperature onder 55 ° F nie. Maar, Platycerium bifurcatum en Platycerium veitchii kan die temperatuur so laag as 30 ° F weerstaan. Alhoewel sommige soorte staghornvarings 'n bietjie moeilik kan wees om te versorg, is hierdie twee spesies min onderhou en algemeen gekweek. Ander soorte staghornvaring wat maklik is om te verbou, is P. alcicorne en P. hillii.
Groeiende Staghorns: Platycerium Varings
Hierdie artikel dien as inleiding tot hierdie eksotiese en ongelooflike ornamentele tropiese varings, algemeen bekend as Staghorn Varings. Enkele voorstelle oor verbouing en die verskillende spesies sal bespreek word.
Daar is byna twee dosyn soorte Platycerium en meer en meer beland elke jaar. Die meeste is egter redelik skaars, en baie daarvan is ook betreklik vinnig. Maar 'n paar is redelik maklike en lonende spesies om van klein plante tot groot arms groot te word.
Hierdie plante is tropiese epifiete. Hulle groei aan die kante van boomstamme, rotse en mure in die natuur. Al die varings wat begin, is mikroskopiese spore. In die vogtige trope, waar dit nooit koud word of selde droog word nie, het die spore die perfekte omgewing om in te groei. Alhoewel dit my verbaas hoe 'n groot varing van 100 pond as 'n enkele spoor kan begin, kan dit op die een of ander manier aan 'n muur geheg word , en groei dan op 'n loodregte vertikale struktuur, baie voet van die grond af en val nie neer nie. Aangesien die meeste van ons nie in die trope woon nie, is die volgende voorstelle om 'n Staghornvaring in u minder tropiese tuin te kweek.
Platycerium bifurcatum groei op 'n palm in verbouing
Platyceriums bestaan ​​basies uit drie dele: die wortels (klein en soms moeilik om te sien), steriele of basale fronds (wat uiteindelik opdroog en die 'skild' of die afgeronde basis van die Staghorn-varing vorm) en die blaarblare waarvoor hierdie pragtige varings is is na genoem (lyk 'n bietjie soos 'n hert se gewei). Dit is op laasgenoemde fronte wat die spore vorm, wat die voortplantingstrukture van die varings is.
Skildblare Skild van gedroogde blare met blaarblare wat uit 'oë' blaarblare groei wat spore toon (alle foto's gemmer749)
Die meeste klein varings word in potte verkoop, maar soms kan 'n mens alreeds op 'n bord koop. Alhoewel baie vir 'n rukkie in pot sal groei, ontgroei die potte vinnig. Daarbenewens is dit te maklik om een ​​in 'n pot vol grond te water te gee, en die meeste Staghorn-varings verrot maklik as dit oorwater word.
jong plante word in potte by kwekerye verkoop - ouer plante in groter potte regs
Dit is egter gewoonlik hoe Staghorn Ferns aan borde verkoop word (foto links toon groter verskeidenheid wat op 'n plantskou aangebied word)
Varings kan baie langer gekweek word in draadmandjies met potgrond, wat gewoonlik deur lae sphagnummos, kokos of een of ander poreuse sintetiese materiaal bewaar word. Varings wat in mandjies gekweek word, sal gewoonlik opgroei en groei, sodat varings uiteindelik in 'n 360-grade patroon sal uitgroei (of 180 grade vir plat mandjies wat op mure monteer). Uiteindelik sal baie varings selfs die grootste metaalmandjies ontgroei, en kan kabel nodig wees om dit te ondersteun.
Platycerium bifurcatums groei aanvanklik uit 'n mandjie (links) en 'n jaar later (middel) groot monster wat groei in 'n bol wat deur 'n ketting hang (regs)
Die meeste kweek egter hul varings op vertikale oppervlaktes, want dit groei in die natuur. 'N Hangvaring is 'n wonderlike sierversiering vir enige groot boom of muur in die tuin. Vir 'n substraat, gebruik die meeste eenvoudig 'n plat plank (iets wat jare se water sal neem sonder om te vinnig agteruit te gaan. Laaghout is nie 'n goeie keuse nie, aangesien dit geneig is om vinnig uitmekaar te skil). Die montering van 'n varing is nie te moeilik nie, en daar is tientalle maniere waarop mense dit kan doen. Die basiese plan is om die varing op die oppervlak te plaas met die klein wortels en basale fronds (die korter, ronder, wat die soliede basis van die varing vorm) bo-op 'n hoop groeiende materiaal. Hierdie groeimateriaal kan potgrond, sphagnummos, turf, kompos, ens. Wees. Dan moet die varing veilig op hierdie bord aangebring word, met draad (om een ​​of ander rede word koperdraad NIE aanbeveel nie), nylon (hoë toets!), Plastiek stroke of gaas, of selfs nylonslang. As die varing plat is, kan dit soms aan die bord vasgespyker word met kort dakspykers met groot, wye koppe. Groot, dik varings kan egter nie met spykers gemonteer word nie. Ek het ook kettings, bungee-toue en plastiekbedekte kabel vir groter varings gebruik. Dit is ook omdat ek eekhorings het wat die meeste kleiner eet, en dat ek steeds varings op die grond gevind het. Sorg dat u die varing oor / deur die dooie, bruin skildblare vasbind, vasmaak of vassteek, nie oor die sagte, groen blare nie, anders kan dit erg beskadig word of sterf. Hier is 'n skakel na een metode om 'n klein varing op 'n spesiaal gemaakte bord aan te bring: http://www.youtube.com/watch?v=syY09Wrvp7s
Hierbo is my Platycerium andinum toe ek dit aangeskaf het, en nadat ek 'n bord aangeskakel het wat ek geskep het (...
As u uiteindelik hul varing op 'n boomstam wil kweek, help dit om die varing aanvanklik op 'n geboë substraat te laat groei. Hiervoor kan 'n mens gedroogde boomvaringstamme gebruik, of 'n ander metode wat ek gesien het en wat goed gewerk het, was om die varings op spesiaal voorbereide PVC-pype te laat groei. Om varings op PVC te kweek, wikkel 'n mens eers 'n groot deel PVC in een tot twee sentimeter sphagnummos en draai dan die mos styf toe met hoenderdraad of hardeware doek (gaas). Dan bind 'n mens die klein varing eenvoudig met nylon of draad aan hierdie struktuur. Die bande kan uiteindelik verwyder word, aangesien die varing in die mos / draadbeddegoed uitgroei. Hierdie PVC-gedeeltes is maklik om op te hang en is redelik lig in vergelyking met 'n groot houtbord.
Geen wonderlike foto nie, maar dit is dele van PVC met Staghorns wat op 'n maas oor mos groei. Namate hulle ouer word, sal hulle om die PVC-pyp draai in 'n kurwe, 'gereed' om op boomstamme te plak
Om die varing aan 'n boom te sit, kan moeilik wees as die varings swaar is. Soms kry ek 'n groot boom met 'n vurk daarin en laat val net die varing daar en bind dit tydelik op sy plek. Die meeste varings groei uiteindelik in die bome en die dasse is nie meer nodig nie. Sommige beveel aan om varings NIE om boomstamme te draai nie, aangesien hierdie kontakpunt 'n goeie plek is om te begin met swaminfeksies, wat uiteindelik die boom of varing kan beseer of doodmaak. Ek het egter nie gevind dat dit 'n algemene voorkoms in my klimaat in die suide van Kalifornië is nie. miskien is dit meer geneig om in 'n vogtige klimaat te voorkom. Palmbome vorm dikwels uitstekende bome om varings aan te bring, veral die met veselagtige mat daarop.
Aan die linkerkant is 'n groot varing wat ek met 'n kous en tou aan 'n Italiaanse sipres vasgemaak het. In drie weke het die eekhorings dit alles opgevreet en dit het alles neergeval. Nou hang dit op met behulp van 'n ketting, bungy-toue en kabel. As jy so ver regs vashou, is 'n groot varing wat waarskynlik 'n hyskraan of een of ander hefboomapparaat benodig om te hang, want dit weeg meer as 150 pond (iemand anders hang die een by botaniese tuine)
Die meeste varings benodig weinig verdere versorging behalwe water, wat voeding en beskerming teen die elemente. Hangende varings is nie so maklik om te oorwater nie, aangesien al die water dadelik daaruit afloop. As 'n mens die hele dag natmaak, kan dit tog 'n hangende varing verrot. Die meeste van die algemene soorte Platycerium is redelik droogtetolerant en word drooggemaak tot op die punt van verwelking, maar nie te veel langer nie. Die mees algemene oorsake van die verlies van Staghorn-varings is te min (dit is veral maklik om te doen in my somerklimaat, waar dit gereeld meer as 100 ° C word en min humiditeit het). Vir hierdie gebied word daaglikse water, of ten minste mistigheid, aanbeveel in warm, droë weer. Hoe groter die plant, hoe meer verdraagsaam teenoor oor- en onderwater lyk dit asof hulle raak. Ek het gesien hoe baie varingskwekers 'n kleiner, gemonteerde, gedehidreerde varing net 'n paar uur in 'n dam of 'n groot pot water gooi en dan weer ophang.
Sommige beveel min of geen bemesting van Staghorn-varings aan, maar die meeste beveel ten minste 'n mate van vloeibare bemesting maandeliks aan gedurende die warmer seisoene met 'n gebalanseerde oplossing (1: 1: 1). 'N Kunsmis wat stadig vrygestel word, kan gebruik word indien dit in klein hoeveelhede op die organiese substraat van groter varings geplaas word. Sommige beveel aan dat ander organiese materiaal ook daar geplaas word. Om een ​​of ander rede word piesangskille gereeld aanbeveel. Ek het dit gereeld gebruik en dit lyk asof dit ten minste goed verdra word. maar in die omgewing verdwyn die eekhorings vinnig hiermee. Piesangs lok ook ander plae en kan uiteindelik meer skade as goed doen. Organiese materiaal wat van bome afval, word ook gereeld deur boomvarings gebruik (sommige dink dat dennebome NIE goeie keuses maak om varings aan vas te bind nie, aangesien hul organiese mis effens giftig is vir varingwortels).
Die meeste Platycerium spesies verdra nie veel koue nie. Alhoewel sommige webwerwe sê dat varings nie van temps onder 55F hou nie, het ek nie gevind dat een van die algemene soorte die temperatuur tot ongeveer 32F in ag neem nie, en sommige neem matige ryp redelik goed (tot ongeveer 27F). Hieronder toon die meeste ten minste 'n blaarskade, hoewel baie die temperatuur 'n paar grade laer sal oorleef en uiteindelik weer sal groei.
Dit is twee van die mees koue verdraagsame spesies, Platycerium bifurcatum en Platycerium veitchii. 'n vries van 'n halfdag tot 25F in my tuin het egter die dood van die bifurcatum en ontblaar die veitchii
Droë hitte is meer 'n beperkende faktor in my klimaat. Die meeste Staghorn-varings hou nie daarvan dat dit warm en droog is nie. My pragtige Platycerium superbum verduur ons ernstige vriespunt 'n paar jaar gelede redelik goed, maar die blasende hitte van die volgende somer het dit regtig gedoen. U kan hierdie probleem bestry deur outomatiese misters op te stel, aangesien die meeste van hierdie plante hoë hitte sal verdra solank hulle ietwat klam is.
Die meeste Staghorn-varings hou van helder lig, maar beskerm teen die warm son. 'N Paar spesies hier in die warm woestyn van die binneland van Suid-Kalifornië verdra eintlik 'n volle son, maar die meeste nie. Dit is een van die redes waarom dit goed gaan met boomstamme, aangesien die boomtakke sonbeskerming bied.
Varing wat aan 'n palm groei, kry baie min middagson. Hierdie varings in die middelste foto word slegs oggendson in Kalifornië en maak 'n goeie foto aan die regterkant. Groot varings is op twee King Palms wat bedek is en nou aan volle son blootgestel is, en doen goed in Kalifornië. maar die meeste Staghorn-varings kon hierdie blootstelling nie in die klimaat hanteer nie.
Voortplanting is deur hulle te laat groei van spore (iets wat ek nog nooit kon regkry nie) of deur verdeling (om klein kleintjies op te neem). Lees hierdie wenke op die Brooklyn Botanic Garden-webwerf vir meer inligting oor die verbouing van varings uit spore. Om 'n varing te verdeel, moet u eers 'n suier of pup identifiseer en dit versigtig met 'n skerp mes of 'n skêr afsny en ten minste van die wortels neem. Hierdie suiers kan gevind word deur onder die gedroogde, bruin skildblare te kyk en na die klein risome te kyk wat van die groter plant afkom. Dit is die beste om in die varing te sny as die nuutste skildblad bruin is, en geen groen of vaag gelaat is nie. Die middel van elke roset blare word dikwels die 'oog' genoem. Groot varings het baie oë, en al hierdie kan in individuele varings verdeel word, maar hoe minder stukke 'n mens die varing in sny, hoe groter is die kans dat elke afdeling oorleef. Begin dan met die suier soos 'n varing aanvanklik sou oprig soos hierbo beskryf.
Probleme hou gewoonlik verband met die water of vogtigheid wat verkeerd is, en dit is reeds bespreek. Staghorns varings word ook maklik deur plae beskadig. Slakke kan hierdie plante verwoes, maar die grootste gevare (by verbouing) is voëls en eekhorings.
Platycerium superbum met slakbeskadiging Platycerium veitchii met voëlskade (meestal papegaai)
Platycerium bifurcatum in sy oorspronklike toestand 1 jaar later aan die linkerkant nadat eekhorings beddegoed gebruik en net vir 'plesier' gesnipper word
By verre die mees gekweekte Staghorn-varing is Platycerium bifurcatum (ook bekend as gewone staghornvaring of elkhornvaring). Een van die redes waarom hierdie spesie so algemeen voorkom, is dat dit so maklik is om te groei (en voort te plant). En om hierdie rede is dit relatief goedkoop. Dit is waarskynlik die beste spesie om mee te begin vir beginners. Dit is 'n varing wat afkomstig is uit die vogtige kusstreke van Oos-Australië en in Nieu-Guinea. Ou plante word redelik groot ('n paar honderd pond) en ontwikkel honderde geboë tot hangende fronte van tweesnydende fronte. Hierdie varings ontwikkel nie die lang, agterblare of groot regopblare van sommige van die meer indrukwekkende spesies nie, maar dit is inderdaad sierplante. Hierdie plant verdraagsaam teenoor son (nie warm, droë son nie), koue (tot ongeveer 27F) en droogte.
Platycerium bifurcatums in Kalifornië
Platycerium veitchii is nog 'n baie geharde spesie en ongeveer so maklik om te groei as Platycerium bifurcatum. Dit is minder algemeen, miskien omdat dit nie so groot word nie en ook nie so vinnig groei nie. Maar min soorte verdra meer volle son as dié. Dit is 'n ander Australiese spesie wat aangepas is om op oop rotsvlakke in halfdroë klimaat te groei. Die fronds van hierdie spesie is blougrys en vaag, en dit lyk heeltemal anders as die meeste ander Staghorn-variëteite. Hierdie een verdra nie net baie son nie, maar dit is koud gehard tot ongeveer 25F sonder skade.
Platycerium hillii is 'n ander Australiese spesie uit die natter tropiese gebiede. Hierdie plant is ook ietwat kleiner as Platycerium bifurcatum, maar dit is 'n pragtige varing met heldergroen blare, met wye bifurkasies van die blaar- en skyfblare. Hierdie een is vir my baie moeiliker om in die somer aan die lewe te hou, aangesien dit droogte en hitte (saam) nie goed verdra nie. Dit het ook baie min verdraagsaamheid vir warm son, alhoewel ouer plante dit soggens kan neem.
Platycerium hilliis buite in Kalifornië
Platycerium hilliis op planke in beskermde plekke
Waarskynlik die tweede mees gekweekte Staghorn in verbouing is Platycerium supberbum, 'n massiewe spesie uit die ooste van Australië. Ten spyte van die feit dat dit 'n varing is wat baie gekweek word, is dit nie een van die maklikste om te groei nie, want dit is 'n bietjie aangrypend oor koue, hitte en oorwater. Dit is boonop nie 'n spesie wat kleintjies vorm nie, dus kan hierdie plante slegs uit spore gekweek word (daarom is dit redelik duur). Tog beskou die meeste varingskwekers dit as 'n 'maklike' soort. Hierdie inheemse oosterse Australiese is bekend vir sy enorme 'nes' fronds (gemodifiseerde skildblare), wat regop, wye, tussentydse fronds is, wat 'n nes vorm vir die vang van blare en ander organiese materiaal waarmee hy voed. Hierdie nesblare is ook hoe hierdie varing om bome vou en die klein risome en wortels onder wat in die hout groei, bedek. Dit ontwikkel ook lang, sierblaarblare wat twee tot drie voet onder die lyf van die varing hang, wat dit een van die mees dramatiese van al die Platycerium maak.
Platycerium superalbums in Kalifornië
Platycerium superbum in Kalifornië is my eie jonger plant (voordat die hitte dit doodgemaak het) 'n plantskyf op die palm van onder-donker gebiede spore op die onderste fronds
Die enigste spesie wat ek gekweek het, is Platycerium andinum, wat die enigste Staghorn uit die Nuwe Wêreld (Peru) is. Ek vind dit 'n kieskeurige spesie in my klimaat, maar dit groei jaar na jaar. lyk net nie goed in die middel van die somer nie. Dit is 'n ander taamlike groot spesie en matig verdraagsaam teenoor warm son (solank as jy dit gereeld moet natmaak). Dit vorm uiteindelik lang nesblare en 'n paar agterblaarblare. As dit aan 'n boom gegroei het, sal dit uiteindelik 'n ring rondom wees, maar dit is baie stadig om dit te doen.
my eie jong plant (links) Suid-Kalifornië varings
Daar is ongeveer 12-15 meer Platycerium-spesies, maar almal is redelik ongewoon en die meeste is taai. Die volgende is 'n skakel na 'n bespreking van die meeste spesies wat in verbouing groei, met kommentaar oor hoe moeilik hulle ook is. Sorg vir sommige van die bostaande spesies en sodra u 'n kundige word, kan u die skaarser en ongewone spesies begin soek.
Platycerium coronarium in Kalifornië Platycerium coronarium in Hawaii Platycerium elephantotis in Hawaii
Platycerium ellisii in Kalifornië Platycerium holttumii in Kalifornië Platycerium holttumii in Thailand (foto chanin)
Platycerium quadrichotomum (foto Chanin) Platycerium stamaria in Kalifornië Platycerium wallichii in Thailand (foto Chanin)
Platycerium wande in Thailand (foto Chanin) Platycerium willinckiis in Kalifornië en in Thailand (tweede foto Chanin)
Staghorns het baie min onderhoud nodig. Trouens, diegene wat op die stam van 'n boom gegroei het, kan gewoonlik hulself versorg en daar moet op gesorg word dat hulle nie te veel voer of te veel water gee nie. In omstandighede met 'n volledige skuiling, soos onder die ingang van 'n huis, is aanvullende voeding en natmaak aan te beveel. Hulle kan gevoer word deur organiese materiaal soos blaarvullis, piesangvelle of kompos aan die agterkant van die plant te plaas (naby waar dit aan die agterplank voldoen) of met 'n baie verdunde dosis SeaMax Fish & Kelp . Elkhorns en staghorns kan ook baat vind by water tydens baie warm, droë periodes.