Hartversaking: wanneer bloed die hart beskadig - Nuus - 2022
Daar is 'n verband tussen veranderde bloedstamselle en hartversaking
In Duitsland ly bykans twee miljoen pasiënte aan chroniese hartversaking wat hartversaking genoem word. Navorsers het nou nuwe insigte bekom, waarop nuwe moontlikhede vir voorkoming kan ontstaan.
Die algemeenste diagnose vir behandeling in die hospitaal
Bykans twee miljoen mense in Duitsland ly aan chroniese hartversaking wat hartversaking genoem word. As gevolg van hierdie siekte kan die hart nie meer genoeg bloed en suurstof aan die liggaam voorsien nie. Chroniese hartversaking kom hoofsaaklik na 'n hartaanval of aanhoudende hipertensie en is tans die algemeenste diagnose vir behandeling in die hospitaal, berig die Universiteitshospitaal Frankfurt in 'n boodskap. Wetenskaplikes by die kliniek het nou nuwe insigte gekry waarop nuwe voorkomingsopsies kan ontstaan.
Nuwe bevindings kan help om die siekte te voorkom
'N Swak hart lei tot kortasem, 'n afname in prestasie, moegheid en waterretensie in die bene.
Dit beperk die lewensgehalte vir baie van die betrokkenes op groot skaal. Daarbenewens gaan hierdie hartsiektes dikwels gepaard met sielkundige probleme.
En nou het Duitse navorsers nuwe kennis opgedoen wat die siekte kan help voorkom.
Volgens hul eie verklarings het die wetenskaplikes van die Frankfurtse universiteitshospitaal vir die eerste keer bewys dat daar 'n verband bestaan ​​tussen geneties gemodifiseerde bloedstamselle en die voorkoms van hartversaking na 'n infarksie.
Die resultate van die studie is onlangs in die spesialiteitsjoernaal "JAMA Cardiology" gepubliseer.
Geneties gemodifiseerde bloedstamselle
Soos in die vrystelling gesê, produseer individuele bloedstamselle meer bloed selle as ongemodifiseerde stamselle deur genetiese veranderinge.
"Die feit dat duisende bloedstamselle in die beenmurg eweredig bydra tot die feit dat daar elke dag nuwe selle in die bloed gevorm word," verduidelik prof. Michael Rieger, hoof van stamselbiologie by die Medical Clinic II in die Universiteitshospitaal Frankfurt.
"Dit was eers onlangs moontlik om moderne ontledingsmetodes te gebruik om aan te toon dat ouer stamselle bloedvorming kan oorheers as gevolg van geenveranderinge."
In so 'n geval praat 'n mens van klonale bloedvorming. Elke tiende ouer as 70 word aangetas.
"Vorming van klonale bloed is nie 'n patologiese verandering in die bloedstelsel soos bloedkanker nie. Maar algemene ouderdomsverwante siektes, soos arteriële verkalking, word blykbaar negatief beïnvloed deur klonale bloedvorming, "gaan prof. Rieger voort.
Kloniese bloedvorming was aansienlik meer algemeen
Kloniese bloedvorming is tans 'n warm onderwerp in mediese navorsing.
Die wetenskaplikes in Frankfurt kon vir die eerste keer demonstreer dat chroniese hartversaking na 'n infarksie ook beduidend beïnvloed word deur klonale bloedvorming.
"Ons het 200 pasiënte met chroniese hartversaking in ons hospitaal ondersoek en gevind dat die vorming van klonale bloed aansienlik meer algemeen voorkom as by gesonde mense van dieselfde ouderdom," verduidelik prof. Andreas Zeiher, direkteur van kardiologie aan die Universiteitshospitaal Frankfurt en mede-inisieerder van die studie.
Die pasiënte het nie verskil in die klassieke risikofaktore vir hartversaking nie.
As hulle egter genetiese veranderinge in die tipiese DNMT3A- of TET2-gene gehad het wat verantwoordelik is vir die vorming van klonale bloed, het hulle 'n aansienlik erger verloop van die siekte getoon, moes hulle meer gereeld in die hospitaal opgeneem word en vroeër gesterf het as pasiënte sonder hierdie mutasies.
Soek na die oorsake van die erger verloop van die siekte
Die genetiese veranderinge wat tot sogenaamde klonale bloedvorming lei, kan alreeds met behulp van 'n normale bloedmonster opgespoor word.
In die toekoms kan hierdie inligting aansienlik bydra tot die verbetering van presisie medisyne by pasiënte met hartversaking.
"Nou is dit 'n kwessie van hoë druk om uit te vind wat hierdie genetiese veranderinge in die bloedselle in die hart veroorsaak en wat die oorsake van die erger verloop van die siekte is," sê prof. Stefanie Dimmeler, medeskrywer van die studie.
"Dit sal maniere toon om pasiënte met hierdie genetiese veranderinge individueel te behandel ten einde die negatiewe gevolge in 'n vroeë stadium te voorkom." (Advertensie)