Zuma wens Bafana sterkte toe | Nuus24
Zuma wens Bafana sterkte toe
Bafana haal kwarteind van Afrikabeker-toernooi Terugslag vir Bafana
Kaapstad – Bafana Bafana se nommer-een aanhanger, pres. Jacob Zuma, het die span sterkte toegewens vir hul kwarteindstryd teen Mali. Die presidensie het in ‘n verklaring gesê dat die staatshoof dié wedstryd sal bywoon. “Ons wil hê Gordan Igesund, Bongani Khumalo, die span se kaptein en die hele Bafana Bafana-span moet weet dat die hele land agter hulle is en hulle die heeltyd ondersteun...”Bafana pak Mali Saterdagaand om 20:30 in Durban se Moses Mabhida-stadion.Die eerste kwarteindstryd word om 17:00 gespeel, wanneer Ghana en die Kaap Verdiese eilande mekaar die stryd aansê.Vir die jongste sportnuus volg Nuus24Sport op Twitter - SAPA
Lees meer oor: afcon | bafana bafana VOLGENDE OP NUUS24X Alnilam verlig NGC 1990 (foto deur Glen Youman).
Spektraaltipe B0 Ia
Soort Blouwit superreus
Regte klimming 05h 36m 12.8s
Deklinasie -01° 12′ 06.9″
Skynmagnitude (m) 1,69 (1,64-1,74)
Absolute magnitude (M) -6,95
Massa (M☉) 30-64,5
Radius (R☉) 42
Ligsterkte (L☉) 832 000
Ouderdom (jaar) 5,7 miljoen
Temperatuur (K) 27 000
Rotasiespoed (km/s) 40-70
Veranderlikheid α Cygni
ε Ori, 46 Orionis, 112 G Orionis, HR 1903, BD -01°969, HD 37128, SAO 132346, FK5 210, HIP 26311, TD1 4963
Alnilam, ook bekend as Epsilon Orionis en 46 Orionis, is ’n groot blou superreus sowat 2 000 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Jagter. Dit is na raming 275 000 tot 537 000 keer so helder soos die Son, en sy massa is omtrent 34 keer dié van die Son.
Alnilam is die middelste ster van die Jagter se Belt.
Alnilam is die 29ste helderste ster in die naglug en die 4de helderste in die Jagter; dit is ’n blouwit superreus. Saam met Mintaka en Alnitak vorm dit die Jagter se Belt, of Drie Konings. Alnilam is die middelste ster. Dit is effens veranderlik, van magnitude 1,64 tot 1,74. Sedert 1943 dien sy spektrum as een van die stabiele ankerpunte waarvolgens ander sterre geklassifiseer word. Dit is ook een van die 58 sterre wat snags vir navigasie gebruik word.
Binne die volgende miljoen jaar kan die ster ’n rooi superreus word en as ’n supernova ontplof. Dit word omring deur ’n molekulêre wolk, NGC 1990, wat deur Alnilam verlig word en dus ’n refleksienewel is. Die ster se winde bereik snelhede van tot 2 000 km/s, wat veroorsaak dat dit 20 miljoen keer vinniger as die Son massa verloor.
Die tradisionele naam Alnilam kom van die Arabiese naam النيلم (Al-nilam), wat verwant is aan die woord nilam "saffier". Ander spellings is Alnihan en Alnitam: Al drie spellings is blykbaar transliterasie- of kopieerfoute. In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie ’n werksessie gereël om stername te standaardiseer en katalogiseer. Daar is op die naam Alnilam vir dié ster besluit.
↑ 1,0 1,1 Morgan, W. W. (1943). “An Atlas Of Stellar Spectra”. Astrophysics Monographs.
↑ 2,0 2,1 van Leeuwen, F. (November 2007). “Validation of the new Hipparcos reduction”. Astronomy & Astrophysics 474 (2): 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357.
↑ 3,0 3,1 3,2 Ducati, J. R. (2002). “VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system”. CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues 2237.
↑ 4,0 4,1 Ruban, E. V. (September 2006). “Spectrophotometric observations of variable stars”. Astronomy Letters 32 (9): 604–607. doi:10.1134/S1063773706090052.
↑ Searle, S. C. (2008). “Quantitative studies of the optical and UV spectra of Galactic early B supergiants. I. Fundamental parameters”. Astronomy and Astrophysics 481 (3): 777–97. doi:10.1051/0004-6361:20077125.
↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Raul E. Puebla (2015). “X-ray, UV and optical analysis of supergiants: ε Ori”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 456 (3): 2907. doi:10.1093/mnras/stv2783.
↑ Voss, R. (2010). “Probing the evolving massive star population in Orion with kinematic and radioactive tracers”. Astronomy and Astrophysics 520: 10. doi:10.1051/0004-6361/201014408. A51.
↑ 8,0 8,1 Crowther, P. A. (January 2006). “Physical parameters and wind properties of galactic early B supergiants”. Astronomy & Astrophysics 446 (1): 279–293. doi:10.1051/0004-6361:20053685.
↑ Allen, Richard Hinckley (1936). Star-names and their meanings. p. 314–315.
↑ Knobel, E. B. (September 1909). “The name of epsilon Orionis”. The Observatory 32.
↑ “IAU Working Group on Star Names (WGSN)”. URL besoek op 22 Mei 2016.
↑ “Bulletin of the IAU Working Group on Star Names, No. 1”. URL besoek op 28 Julie 2016.
Alnilam op WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Artikels en foto's
Koördinate: 05h 36m 12.8s, −01° 12′ 06.9″
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Alnilam&oldid=1790147"
Die bladsy is laas op 8 September 2018 om 07:43 bygewerk.