Fil 2:1-4 Paulus het geskryf dat die hoofsaak van die lewe van 'n Christen is om ooreenkomstig die evangelie te leef. In hoofstuk 1:27-30 het hy gewys wat dit beteken vir jou lewe in hierdie wêreld waarin jy met teenstand te doen kry. Paulus werk die leef ooreenkomsig die evangelie in vers 1-4 verder uit na die manier waarop hulle in die gemeente behoort saam te leef. Die groot oproep daarby is om as gemeente van Christus eensgesind te wees. Paulus ken baie blydskap as hy aan die gemeente van Filippi dink. Nogtans is daar dinge waar hy besorg oor is. Hy wil so graag dat die sorge wat hy het ook weggeneem kan word. Hy wil graag dat die blydskap wat hy het oor hierdie gemeente volkome word.
Dit is juis oor die eensgesindheid waaroor hy sy vrae het. Dit lyk asof 'n omgang met mekaar in die gemeente dreig waarin mense hulself soek, waarin hul eie gevoel en mening so belangrik word dat ander maklik veroordeel word. Dit lyk alsof daar mense is wat gou van klein dinge groot dinge maak en so die ware eenheid bedreig. Dan word 'n kerk 'n sekte. Paulus beklemtoon nou hoe belangrik dit is om regte eensgesindheid uit te leef en daarom ook in liefde met mekaar om te gaan. Ons sien dan dat hy 4 motiewe in vers 1 noem wat dit moet beklemtoon. Die eerste is: "As daar enige troos in Christus is". Die woordjie 'as' is nie bedoel om dit te betwijfel nie maar om 'n beroep te doen op hul geloof, hul liefde vir die HERE. Hulle houvas wat hul saam in Christus vind. As ons regtig met Christus leef volgens sy Woord dan moet Sy gemeente eensgesind kan wees!