Dan weet mens weer
Sop en krokette vir my verjaarsdag - Delft 2014
Soos my broer Johan gister vir my geskryf het op my verjaarsdag, ek het nou 60 maal om die son gegaan. En partykeer dink ek, kan dit wees, al 'n volle SESTIG keer? Dan weer dink ek, nee genade, dit moet baie meer wees, as ek op my lewe terugkyk. Maar die meeste van die tyd voel ek nie 'n dag ouer as toe ek 30 of 40 of 50 geword het nie, net BAIE wyser.
Ek en my ou liefie het gister toe ook 'n wonderlike dag saam gehad. Ons het hier oorkant op die trem geklim en die rit dwarsdeur die stad tot by Delft alreeds vreeslik geniet. Ek is so lief vir Den Haag - die mooi boomryke 'bosjes' langs die paaie, die sorgvrye fietsryers oral, die lieflike antieke geboue wat so eie aan die stad is, en die gragte met swane en ander watervoëls oral. Dis net so 'n besonderse stad(jie) (want eintlik is hier maar omtrent 500 000 mense in die stad) en die feit dat dit ook as die planeet se stad van vrede gesien word, gee my elke keer 'n warm gevoel as ons verby die imposante Vredespaleis ry.
Die openbare vervoer hier het my ook in vervoering (pardon the pun)! Ons geniet dit nou baie meer as vorige jare, juis omdat ons nie meer 'n motor het die keer nie - het die Terios verkoop voor ons Suid-Afrika toe is in November laas jaar. Ons was eers bietjie spyt dat ons nie maar gewag het nie, maar ons het blitsig besef dat mens hier nie regtig 'n eie kar nodig het nie, jy kan naby aan jou op die bus, trem of trein klim en oral uitkom, vinnig en nie duur nie. Parkering is skaars en kan baie duur wees. En net mooi nêrens kan jy gratis parkeer nie - dit kos mens 'n fortuin elke maand.
In Delft aangekom, het ons dadelik pad gevat oor die boggelstraatjies met die mooi keistene en bruggies tot by die markplein, waar daar toe ook 'n mark gehou is, soos elke Donderdag. Die atmosfeer van die mark in Delft is so heerlik - hier verkoop hulle alles van vars groente en vrugte, tot kaas en vis, klere, en heerlike vars gebak. Dan die antieke markie wat langs die gragte aangebied word - mens kan daar egte Delftware koop, horingoud, maar nog mooi en bekostigbaar. Ook net enige ding op aarde, vanaf boeke tot speelgoed en musiekinstrumente. Die klanke, kleure en geure is net te wonderlik. Ek LOVE Delft tot in my kleintoontjie!
Ons gaan heel gereeld Delft toe, maar gister toe ek met 'n gejuig in die poffertjes met aarbeie en room invaar, het ek met spyt besef ek gaan seker nie gou weer daar uitkom nie - ons tyd hier raak min en daar is baie om te doen gedurende hierdie laaste weke. Dit het egter die dag soveel meer besonder gemaak - iets om daar diep in my hart te bewaar en nooit te vergeet nie.
Soos altyd op pad terug, klim ons in Den Haag af, stap tot by De Posthoorn om iets te drink, voor ons dan terugkeer Scheveningen toe. Ook daar in een van die oudste en bekendste kuierplekkies in die stad, kry ek nostalgiese gedagtes - en ek weet ek gaan Den Haag so mis.
My dag was vol en ryk - vol eenvoudige, maar verrykende ervarings - soos die perd wat saam met die draaiorreltjie tyd hou (op die maat van die ou Hollandse liedjie, Piet Hein) - en dan die vragte vol goeie en liefdevolle wense van vriende en familie. Ek gaan dit net weer sê: ek is geseënd en skat, skatryk.
En toe ek en my geliefde gisteraand na ete in 'n strandtent, so in die reën oor die koue strate huis toe hardloop, kan ek net lag en gelukkig voel tot in my siel. Wat het 'n vrou van 60 dan meer nodig in die lewe as alles hierbo, én iemand wat haar liefhet?
Kyk, ek wil nie graag glo aan die wet van ou Murphy nie, maar soms, net soms, kan ek sy bestaan wragtig ook nie ontken nie!
So was ek nou 'n week gelede so dankbaar en eintlik té selftevrede, moet ek erken. En dan moet mens mos nou al weet, daai wet sal dan oor jou pad kom staan soos 'n bakbeen boelhond, net om jou terug te bring aarde toe.
So loop alles verlede week heel goed af, behalwe dat die einde nog steeds nié daar is nie, maar eers in Mei finaal sal wees. Dit was die eerste frustrasie. Maar binne perke is alles darem positief.
Toe raak dit net weer blerrie koud! Ek voel vasgekeer in ons grotjie, want dis al erg genoeg dat mens geen uitsig hier het nie, maar nou maak die weer dit ook vir my as Suid-Afrikaner moeilik om te gaan stap sonder dat my tande op mekaar klap. (11 grade vandag, en dis veronderstel om LENTE te wees?)
Asof dit alles nie genoeg is om my weer 'n slaafse navolgeling van Murphy en sy gehate wet te maak nie, word 'n goedbedoelde skrywetjie van my kant af, totaal verkeerd opgeneem, en lei dit tot 'n oomblik waarin ek besef ek sal maar moet moed opgee met sekere mense. Ek het regtig nie veel energie oor om te mors waar dit nie op vrugbare grond gaan val nie. Dalk later probeer ek weer, maar vir eers het ek genoeg gehad.
En tog, so tussen al die frustrasies, gevoelens van magteloosheid oor die onregverdigheid waarteen geveg moet word, sowel as die gebrek aan spasie en asem hier in ons grot, kan ons nog ons drome oor die toekoms droom. Soms het ons wel 'n glas wyn en 'n paar bitterballen nodig om te fokus, maar desnieteenstaande, ons kan nog. En niks of niemand kan dit van ons af wegneem nie, touch wood en bogger ou Murphy!
Mens kan nie anders as om net dankbaar te voel nie. Die laaste week of twee het ons sulke goeie weer hier gehad, soms bietjie koeler as ander, maar dan verras die son mens soms desnieteenstaande die weervoorspelling van die dag. Dit bly dan 'n bonus. Saterdag byvoorbeeld het ons nie veel verwag nie, en tog, daar in die besige middestad, reg oorkant die Hofvijver, drink ons koffie op 'n terrassie, en die son skyn te heerlik op die sonuitgehongerde massas - weer eens, gesigte na die son gedraai asof hulle die son behoorlik innooi in hulle lywe in!
Dan is ek ook innig dankbaar dat my skrywery weer spoed kan optel. Ek was vir maande ongefokus, en skielik het die kreatiewe juices my weer gepak en kan ek weer artikels skryf, én kry van hulle verkoop ook. Wat kan 'n vryskutter soos ek nou meer vra?
En die dankbaarheid strek verder ook, of is dit nader? Die liefde van ons albei se kinders en gesinne dra ons deur moeilike tye; my ma se enkel is amper gesond; dit gaan wonderlik met al die kleinkinders, en ons familielede en vriende oral staan ons by met raad, daad en good vibes! Dankie vir almal, ek hoop ons kan eendag dieselfde vir julle beteken!
Dan laastens, dié week kom baie dinge eindelik tot 'n punt - dit is die einde van slegte tye en die begin van net nog meer goeies vir ons!