Ons aan die ander kant is deur die strate en trein stasies, waarvan die laaste stop by Barbès Rochechouart my bietjie laat dink het aan Pretoria middestad op ‘n lekker aand. Foeitog, die polisie gryp toe daar ‘n man wat net ietsie mooi vir sy meisie wou steel. Toe die polisie hom so vat, toe weet ek, hiér gan hy hom nie fliek toe vat nie! Dit lyk so asof hulle die tango oefen, want daar is maar ‘n paar voet foute tussen in. Gelukkig kry hulle nie punte vir hierdie dans nie. Die polisie man druk vir loverboy vas teen die vloer en hy lyk soos ‘n warm Marshmellow tussen twee marie beskuitjies. Met my mooi figuur besluit ek toe net daar… Kos kry voorkeur oor die grond en so is ek en Mehdi daar weg, weer die strate in, voor hulle besluit ek lyk ook soos ‘n marshmallow.
Ons het by die restaurant aangekom en ek moes geweet het, toe hulle vir loverboy toegesluit het, hierdie gaan ‘n plek vir die boeke wees. Soos ou Robbie Wessels sê in sy liedjie: “Hou vas, jou matras.” want hier sal hulle vir hom vat soos in die ou dae. Fancy en mooi is hulle nie, maar vriendelik en goedkoop is hulle wel. Ek het my verlustig aan die bord kos en ons is vol daar uit. Om vol te wees in parys moet jy of ‘n koninklike wees, of jy moet bereid wees om te travel vir ‘n vol bord kos.