Aanvanklik het die broers hoenderprodukte in winkels in die Langkloof versprei, maar hulle het in 2007 hul eie vleiswinkeltjie op Joubertina oopgemaak waar hulle hul eie hoender- en varkvleis begin verkoop het. Hulle het toe reeds ’n plaaswinkel op Krakeelrivier bedryf. Hulle kon egter nie voorbly nie en moes toe nog ruimte byhuur. In 2001 het hulle ’n slaghuis gehuur wat hulle in 2004 gekoop het.
Om hul aanbod te verbeter het hulle ook skaap- en beesvleis op die rakke bygevoeg en die slagplaas verbeter sodat hulle beeste en skape daar kon slag. Die winkel het egter steeds uit sy nate gebars en hulle het toe uiteindelik hul eie slaghuis oopgemaak. Vandag is hul inkomste op ’n Vrydag in die slaghuis amper drie maal dit wat hulle in die eerste maand in die eerste winkel verdien het.
Hy lewer groter hoenders as wat die huidige markneiging is. “Jy bestee ’n sekere bedrag om jou hoender tot die gewone grootte te kry, maar as ek die hoender ’n ekstra R5 se voer gee, maak ek R6 uit die ekstra vleis.” Hy sê hy kry tot dusver die hoenders verkoop en gee glad nie soutwaterinspuitings nie. Riaan maak vandag 14 000 tot 15 000 braaihoenders per week groot.
Die hoenderafval van die hokke en slaghuis was aanvanklik ’n probleem, maar toe iemand voorstel Riaan moet eerder kompos daarvan maak, is nóg ’n inkomstestroom by die boerdery gevoeg. Hy meng ’n deel van die hoendermis met die hoenderafval uit die slaghuis en die bokse waarin hy die kuikens aankoop met ’n laaigraaf.
Hy kry weekliks verslae van die aantal varke wat geslag is, of wanneer ’n hoenderhok uitgeslag is met ’n uiteensetting van die hoeveelheid hoenders wat aangekoop is, gevrek het, hul gemiddelde gewig en hoeveel voer hulle gevreet het sodat hy sy voeromsetting kan bereken. Een van sy kantoorbestuurders by die slagplaas het vir hom Excel-sigblaaie saamgestel waarvolgens hy eenvoudige berekeninge kan doen om sy uitsette of voeromsettings te bepaal.
Op dié manier bly hy heeltyd op die hoogte van die boerdery-uitgawes en die slaghuise en winkels wat hulle bestuur. Hy het die stelsel begin gebruik toe die boerdery se grootte ’n ál groter probleem begin word het. “Ek het nie geweet waar ek wen of verloor nie, en aan die einde van die maand het ek net gesien dit gaan goed of sleg.
Dit is toe dat ek Dropbox begin gebruik het.” Hy het ook verskeie WhatsApp-groepe geskep vir die verskillende afdelings op die plaas waarop enige nuwe inligting deur die bestuurders opgeteken word. Een voorbeeld daarvan is die onderhoudgroep. “Wanneer iemand ’n stukkende lig sien, neem hy ’n foto en sit dit op die groep, en dan weet die onderhoudspan om dit te gaan regmaak.” Hy kry ook daaglikse verslae uit die hoender- en varkhokke sodat hy bybly al kom hy nie by die hokke uit nie.
In sy beginjaar op die plaas het die boerdery nagenoeg 3 400 kratte vrugte gepluk. Twee jaar gelede het hy 11 000 kratte gepluk op ’n kleiner gebied as waarop hy begin boer het. Dít het hy reggekry deur ou, ondoeltreffende bome uit te haal en die aantal bome per hektaar te vermeerder. Die huidige droogte en haelskade in Februarie vanjaar was ’n groot terugslag vir die boerdery, maar danksy diversifikasie kon Riaan die impak van die skade verminder.
Hy stuur dié hout saam met ’n vragmotor, wat voer op Worcester gaan haal, en verkoop dit by twee afsetpunte in die Kaap. Hy het ’n ervare span werkers ingekry om die steeds groeiende vraag uit die Kaap van hout te voorsien. Riaan bestuur ook ’n vervoeronderneming vir ekstra inkomste en om die vervoerkoste van die boerdery te verminder.
Die een vragmotor word vir 50% van die plaas se doeleindes aangewend en die ander vir 80% vir die plaas. Hy koop sy hoendervoer in Worcester aan, en indien hy ’n beter prys vir sapvrugte in Ceres kry, dan dien die vragmotors ’n dubbele doel.
Vogmeters in die grond stel Riaan in staat om sy besproeiing noukeurig te beplan en om te verseker die bome word nie oorbesproei nie.
Riaan en ’n groep boere in die Langkloof toets die afgelope twee jaar die Sisko-stelsel, wat deur mnr. Neil-Pierre Strydom, ’n plaaslike ontwikkelaar, ontwerp is. Dié stelsel is ontwerp om die opteken van data met die hand te verminder en om naspeurbaarheid in die boord te verbeter. Danksy die stelsel weet hy in watter boord elke krat in die pakhuis gepluk is, deur watter plukspan en hoeveel sakke elke plukker pluk.
Hy kry elke drie minute ’n vorderingsverslag van die plukproses – daar is WiFi in die boorde – en die stelsel is boonop ontwerp dat plukkers nie meer sakke kan skandeer as wat hulle gepluk het nie. “Ek moes saans met papierwerk gaan sit om die betalings vir die stukwerk te bereken. Nou druk ek bloot ’n verslag aan die einde van die week uit.”
Riaan het ook ’n elektroniese etiketstelsel in gebruik geneem, waarvolgens hy die dieselverbruik van elke afdeling van die plaas meet. ’n Unieke kleur word aan die verskillende afdelings op die plaas toegeken en wanneer ’n voertuig aan die einde van ’n taak volgemaak word, word ’n kleuretiket gebruik, wat dit makliker maak om te weet hoeveel diesel elke afdeling gebruik.