Gedagte vir die dag: Om God Vader te noemFoto: JacksonDavid/pixabay.com God het hom geantwoord: “Ek is soos wat Ek is. Sê maar net vir hulle: ‘Ek Is’ het my na julle toe gestuur.” (Eksodus 3:14) Dit maak saak hoe ons God aanspreek. Die Israeliete het Eksodus 3 geken. Daar het Moses dit gewaag om navraag te doen oor die regte aanspreekvorm vir God. Toe leer hy dat God se Verbondsnaam heilig is. Om Hom as “Here” aan te spreek, is om dit met groot eerbied te doen. Maar toe leer Jesus ons dat God ook ons hemelse Vader is. Op ’n intieme maar respekvolle wyse het Hy God as “Abba” in Aramees aangespreek (Markus 14:36). Nee, “Abba” beteken nie pappa, soos wat sommige mense dink nie. Paulus, wat ook “Abba” gebruik in Romeine 8:15 en in Galasiërs 4:6, vertaal dit in Grieks as “Vader” (“patēr”). Hy vertaal dit nie met die Griekse verkleinwoord “pappas”, wat toe reeds gebruik is nie. Abba was die aanspreekvorm van dissipels vir ’n geliefde leermeester. Onderdane het hulle koning so aangespreek, en kinders het dit gebruik vir hul pa’s, aan wie hulle gehoorsaam was. Dit druk intimiteit én respek uit. Dit is presies hoe Jesus vir God ken. En dit is presies hoe Hy sy Vader aan ons bekendstel. Dit is nie net metaforiese taal nie. Dit is analogies, maar ook ontologies. As Vader skenk God nuwe lewe aan ons elkeen wat glo. As Vader verwelkom Hy ons in sy nuwe familie. As Vader sorg Hy vir ons. Daarom leer Jesus ons om die Here aan te spreek as “ons Vader wat in die hemel is”. Bron: Gereed vir vandag deur Stephan Joubert Uitgewer: Christelike Uitgewersmaatskappy/CUM