Die Tand is weg – Lekkervurigeaffêre
Humor, Lesse, Sommer net
Die Tand is weg
Date: June 4, 2019Author: Lekkervurigeaffêre 38 Comments
Ek moet toe nou gister twee tande van sewe eie tande gaan trek. Die proses sou nou al vergete gewees het, as my longe en brein nie ingemeng het nie. My aanvanklike afspraak was vir begin April. Toe begin ek mos hoes en blaf vir bykans 60 dae.
Niemand weet rêrig wat dit is nie. "Weer varkgriep," "hiper-sensitiewe longe," en so karring ek deur een kortisoon behandeling na die ander, allergex daagliks, nuwerwetse long moetie in 'n pompie, baie Vicks, ouma se Lennon hoesgoed mengsel.
Moedeloos strompel ek gister vroegmore met my nuwe blêrstem by my huisarts in. Hy storm uit en bring 'n inspuiting wat blykbaar alles behalwe builepes en die dood keer. Flippit, my boud brand nou nog.
Ek gaan vir bloedtoetse en x-strale. Huisarts vriend van 30 jaar laat weet die bloed uitslae is nog hangende maar op die X-strale daar is niks behalwe dat ek blykbaar 'n krom ouer bejaarde gaan wees. Niks nuut daar nie. My skelet is ook die rede dat die tande… ag ja, ek wou vertel van tande.
Omdat ek so lank siek en aan huis gekluister is, waag ek, tussen vroegoggend Doktersbesoek, x-strale en bloed en die wrede noen tandarts slagting, om by die eienaar van my hare te hoor of ek nie maar vir 'n knippie kan kom nie. Jy weet sulke knippies is goed vir mens se gemoed. Sowaar! Sy sê dis reg – iemand het nie opgedaag nie. Siestog vir hulle, hoera vir my.
My mooimaak maat snipper my hare in 'n lekker kort, dis winter, serp-hou -my-nek-toe-wipstyl. My gemoed lig met elke klos hare wat vloer toe val. Soveel hare, ons kon dit stuur om vir vyf Sjinese pruike te maak. Weg is die ou Daisy de Melker moegheid. (Het julle al haar foto bekyk… hoe de moer het sy soveel mans om die bos tot by die gifbottel verlei, wonder ek altyd.) O, ja ek stel uit – die tande.
Vol haar snipsels en babapoeier, meld ek by die tandarts aan. Ek is effe vroeg, en gaan sit rustig en wag. Daar is 'n splinternuwe ATKV Taalgenoot tydskrif, tema swart en wit. Ek is dadelik in my element. Maar net voor ek my neus in die tydskrif druk, sit ek eers die spreekkamer en bekyk. Iets is anders. Oral is eseltjies, ek praat van oral, teen die mure! Porchie en Vader Claerhout se invloed duidelik. Maar te veel is te veel.
Ek sit verslae – my gunsteling spreekkamer ding is weg! 'n Retro kunswerk uit die 1970s in 'n silwer raam. In pers en geel en rooi en wit. 'n Skildery van 'n gedekontsrueerde tand.
Ek het altyd met die tand sit en gesels oor die toestand van my eie tande. Sy was daar toe ek benoud na skanderings en beendigtheid toetse moes hoor dat my tande nie my aftree jare met my sou haal nie. Dat hulle so los in my kake sit dat ek nie eens teater toe hoef te gaan om hulle uit te haal nie.
Sy was daar om my te troos toe ek een Vrydag instap met 'n bek vol tande en twee ure later bloedbek vol plastiek daar uitstap. Dit was bykans twintig jaar gelede.
Oor die jare, as ek die afgeslypte plastiek tande moet laat versien of vervang, het Tand getrou vir my begroet. Gister toe ek daar kom om nog twee van die paar eie tande prys te gee voor hulle langdienstoekenning, en hartseer is, is Tand weg. Gelukkig is die vars Taalgenoot daar om my ontsteltenis te verminder. Lekker aandag afleibaar is ek van pure benoudheid.
Maar ek wou eintlik oor tande en tandloos relaas. Die trauma het ek het my nie kon indink om meeste van my tande te moes trek en met 'n kunsgebit bolangs verder deur die lewe te moet gaan nie.
Op hoërskool het ek 'n boonste oogtand verloor en 'n sedertdien 'n plaatjie moes dra. Ek moes toe al die waarskuwing begryp het, maar jonkheid is ydelheid.
Die nuus en die trek proses – sommer so gou in die spreekkamer, die was niks. Dit was die eerste kyk na tandlose ek in die spieël wat my geruk het. Weg is die vrou met die breë glimlag en effense wangbene. In haar plek staan bergiebek. Hoe sal my man my ooit weer lekker soen, sal hy my ooit lief kan hê? Afgryslik.
Hy kry my in snot en trane. Ek word styf vasgehou en hy se:"Hei, dis nou vir botter of vir wors. Ons het mos so belowe. Jy is my vrou met of sonder tande." Dit het getroos en my minder ontsteld laat voel.
Maar sien, ek is met 'n terggees getroud en sy kind is ook met die gene geseën, en ek – my moermeter is maar vinnig aansitbaar. So my tande…dis maar 'n storie.
Tien dae na meeste van my tande vir ewig en ewig weg is en ek gewoond raak aan die spul plastiek tussen my verhemelte en spyse, en spyse tussen die plastiek en my verhemelte, maak ons reg om vakansie te gaan hou.
Die buurman oppie plaas, wat toe nog ook jonk was, kom douvoordag om te help pak en sleutels en honde oppas opdragte te ontvang. Ek hol oudergewoonte, net voor die kar aangeskakel word, terug in die huis in om seker te maak ek is seker die stoof is af, geyser is af, ketels is af en krane is toegedraai.
Sal die klein kontant so ewe aan Rots stamp toe ek in die motor klim. "Het Tannie die tande onthou," en hulle skater van die lag. Die bliksems met hulle bekke vol tande. Ek pleeg net daar moorddadige sonde. Bly doodstil en draai vir my dwars in my sitplek. Daar is nie 'n woord in die kar gesê tot in Kimberley nie. Dit was 'n lang dag vir Rots en Bab en haar vriendin, en ek het 'n hele blokraai boek voltooi. Dit was lekker. Ek het ook daai vakansie die skommelboot op Ratanga Junction drie keer gaan ry, oopbek en los hande, en die tande het bly sit. Halleluja!
So sit ek vanmore en verlang na Tand wat nou ook weg is, daar in my tandemuis se spreekkamer. Toe my beurt kom, vra ek sommer waar is Tand. Hy het nie'n idee nie. Ek sê hy moet vir hom soek en dan maar oorkant die stoel van pyn hang. Tand is saam met baie van ons oor die jare deur drama.
Ons gesels lekker – my tandemuis en ek. Al stop hy my bek vol watte. Ek is klakkeloos lief vir hom en sy dierbare assistent. Dis buiten Rots, die enigste mense wat vir bergiebek ek sien. Dit vat moed.
Ons gesels oor klomp goed terwyl ons wag dat die tande trek inspuitings werk. Ek noem aan hom dat dit my so dwars in die krop steek dat mense so kan spot oor kunsgebit en tandlooshied.
Dis net so erg op mens se selfbeeld as wat 'n mastektomie of amputasie of so is. Dit verander jou menswees. Jy is nimmer jou oorspronklike self. Ja, ek besef mens gaan nie dood van tandloos wees nie, maar jy is nie ooit weer daai na geskape beeld oorspronlik nie, jy is iets anders. Daar is hordes dinge wat verander.
Jy ontmoet jou tande soggens by die tandeborsel in hulle badjie, en vanaand groet jy hulle daar. Heeltyd saam is julle nie weer nie, net bedags. Eish, en nee, hulle slaap nie voor die bed nie.
Nimmer sal jy chappies kou, of biltong sommer so afskeur om te kou. Kaas en winkelbrood is taai en spinasie en blare weet net waar om aan daai plastiek vas te plak dat jy jouself van die tafel moet verskoon.
Dan is die skerpte van 'n aarbei-, kiwi- en turskvypit iets om oor huistoe te skryf. Lemmetjieskerp en seer as die tussen verhemelte en plastiek beland.
Dan, as moet praat om jou brood te verdien op die kaarte is, en die Corega gom op 'n warm dag taai raak, en al wat jy dink is om daai tande nie te laat spring nie, en die sweet van angs loop teen jou voorkop af….Jo, dis onlekker. Jy verstaan duidelik daai "in die sweet van jou aanskyn…." Maar 'n mens raak slim en braaf. Dank die Vader vir aanpasbaarheid.
Tandemuis reken dis daai 'there for the grace of God go I'-reaksies. Mense is so dankbaar dis nie hulle wat die tandprobleem het nie, dat hulle meewarig en met ironie dit probeer afmaak as niks nie. Hy voeg ook by, hulle kan die tande sien, 'n mastektomie, en meeste amputasies en so is 'onsigbaar.' Tandemuis praat waar.
Ek is lankal nie meer kleinserig oor die tande nie – na soveel jaar is dit maar my normaal. Ek smaail en dis my beste smaail, en mense is nog lief vir my. Moet sê my tandemuis tegnikus is 'n kunstenaar, want as ek nie vertel nie, of nie 'n blaps het met tande wat spring nie, kom niemand agter nie.
As Bab en Rots tandpyn kry – speel ons Pollyanna en herinner ek hulle dat stopsels beters as plastiek is, dan voel hulle beter.
Rots het nou die dag 'n biltongmaler moes trek – sy eerste tand. Hy het kom askies sê vir die vakansielag van destyds.
Hier waar ek sit ek skrywe, klop dit in my onderkaak,waar gister twee tande was. Maar dit sal ook verbygaan en oor twee weke sit ek weer met 'n bek vol plastiek tande.
'n Sin vir humor is al hoe mens oorleef.
Ns. Nee dis nie ek nie, dis 'n internet foto. 'n Toebek is 'n heelbek, wees gewaarsku. Hehe!
NS. Die Huisarts het gebel – daar is niks in die bloedtoetse wat vertel wat my borskas makeer nie – so julle kan maar die verassingsdiens partytjieklere wegbêre! 😉
Humor wenKunsgebitOm jou tande te verloorTande trek
Next Next post: Woordsnoer 5: Ons boer met woorde
38 thoughts on "Die Tand is weg"
Ooo Vuurvliegie ek met my verspotgeit voel nou baie sleg dat ek so oor jou tande gepraat het. Ek besef dis 'n teer saak want ekself sit in benoudheid oor my tande wat ingee en mediese fonds wat nie wil betaal nie. Hoop ek is vergewe!!!
Nee, dis toeval. Ons moet teen die tyd oor alles wat opraak en kraak en vervang moet word lag. Jy moet mooi lees – daar is niks kleiserig oor nie! Ek het Amlia en Naas en die wynglas geniet.Ons klomp dra mos BridgetJonespênties – kan dit vat en uitdeel. Liefdegroete en trek verskonings terug – dadelik!
Ek het 'n vriendin so sien los aan die lewe as gevolg van alopecia. Sy het stelselmatig haar stem, haar selfbeeld en haar moed verloor. Sy het selfmoord gepleeg twee jaar gelede. Ek het eers na haar dood regtig besef hoe moeilik dit vir haar was sonder haar bos krul hare. Ons is maar broos. Dis lekker om te lees dat ons almal op die ou einde maar met presies dieselfde issues sit. Dankie vir jou deel.
A Liza, dankie vir die deel. Ons weet maar nie een wat dit is om 'n myl in 'n ander se skoene te loop nie, nè. Dis hartseer as mense nie trauma verwerk nie. Ek vind deel en praat en gesels, help jou en ander. Dankie vir die inloer en bly as my relase iets beteken.
Vliegie…jy is 'n heldin in my oë vandag. Ek is uiters sensitief oor my plastiekbek, want ek was in standerd nege die slagoffer van 'n tandarts wat almal se tande voor die voet getrek het om geld te maak met die plêstieks…nie eers my verlies aan 'n bors was vir my so traumaties soos my tande nie. En ek moet nou weer nuwes kry, maar daar is nie geld nie. Ek besef noudat ek jou blog lees, dat ek nou na 44 jaar moet vrede maak met my tande…..per slot van rekening het hulle hulle kant gebring, plêstiek of nie. My lyf wys dit!
Mooiste Mens! Jy is 'n sterk vrou. My merke is weer oor my maag en rug plus nou die tande. Ja, ons monde is 'n storie. Ek moes maar opspaar om die spulletjie weer aan te pak, sit net met hospitaal plan. So ek weet. Maar ek sien nie kans vir die bergie platheid wat met afslyt kom nie, en tandemuis is gelukkig geduldig met afbetaal. Groetnis!
Dankie Vliegie…my lewe is werklik baie ryker met al hierdie prag blog mense om my….
Ek verwonder my ook oor ons klomp wat hier in blogland kom verweef raak het. 'n Groot seën voorwaar.
Ek wonder hoekom ń sekere ouderdom mense almal so met tande sukkel. As kind het die tandarts sommer vinnig tand getrek, ek het eers in my vroeë dertigs besef hoe kosbaar elke tand wat oor is, is. Soos witgoud. Alhoewel die wit ook al off-white geraak het. Dis goed jy het hierdie kom skryf, jy laat mens gewoon mens voel, en ander meer verstaan.
Mater, ons is almal takel maar af, dis mos maar die pad huistoe. As ons dan meer van mekaar se dinge en vrese weetweet, kan ons fluks en vreesloos saam aanstap. Twee is beter as een, en drie dubbeke toue breek nie.
Ek identifiseer 100% hiermee!!
Ag, wat thal ek nou thê? Ek kan theeds nie ordentlik praat met my winkeltande nie – ek ket 'n duidelik hoorbare lithp. Maar ek kan thmaail. En ek kan eet. Popcorn en neute ook. Dith moth al wat tel. Ek is darem bly die meeste van jou pyne en skete was net tydelik van aard. Bly nou gesond asseblief.
Ek thak, dankie. Daai lithp is thoms aspres wanneer ek te vinnig babbel.🤗🌻 Popcorn en neute is my hêppy ook, en wyn kou mens nie. 😉
en wyn kou 'n mens nie, hahaha. Skerp.
Ag jy is my minora maat. 😉😂🤗🍷
Ag julle is oulik met of sonder tanne… die ding is ek het vir julle lief geword sonder dat ek geweet het hoe julle lyk. Sal nie eers onthou wie het winkel tanne teen die tyd wat ons eendag saam iewers kuier. En n lisp is vir ny baie oulik. Zo sorry julle is opgeskeep met my, lief bly ek vir julle
Tot ons lag, oop bek en daai plestieks spring uit.🤣🤣 Ons is geseën oorlat jy sonder slag of stoot vir ons omgee. Liefdegroete.
My buurvrou het haar tande by die toilet afgespoel… ek kyk nou baie anders na tande Sterkte
Dis nie so erg nie. 😉Ek was meer ontsteld oor die dekor by die tandemuis.
Ma sê daardie valstande glimlagge is vir haar die mooiste wat daar is. Sy kan haar ook altyd verstom aan die akteurs in die films met hul mooi tande. Ma het een tand wat voor gebreek het en toe sit 'n tandemuis (oulike naam wat jy het vir hulle) 'n tand in wat met 'n pennetjie in die wortel ingaan en ja, daar sit die tand, maar ma hou nie van dit nie en sy moet maar versigtig eet. As sy nie so sleg was met narkose nie was sy nou daar om al haar tande te laat trek, net sodat sy ook so mooi kan glimlag soos jy met jou mooi tande.
Jou mense klink nes my pa en mensboeties. Hulle kan vir ma net so lekker terg en dit kan vir jare aanhou. Kan jy dink hoe sal hul ma terg oor plastiektande? Ek sien al klaar hoe jaag sy hulle met die houtlepel! 🤣😂
Hallo Rambo, dis Oscar die Yorkie hier. Ek het ook soos my mensma min tande oor, my pa voer jy met 'n lepel sagte kossies. Ek is twaalf jaar oud. Tande moet mens maar geniet terwyl jy hulle het. Sê vir jou Mamma mooi plastiek tande vir glimlagte is teen 'n groot prys. Sy moet haar eie tande liewer hou. Lekker see dag vir jou. Ons kry koud in die bosveld, Ma brand kaggel elke dag.
More daar Oscar! Ag siestog jong, dit moet seker nie lekker wees nie, maar Ma sê dit gebeur maar as mens jonger word. Ek dink dis omdat die tande dan weghol vir die ouderdom né? Ek dink jou Pa is te dierbaar om jou met 'n lepel te voer. 🙂
Ma sê sy weet en sy is bly sy het nog haar porseleintande. Haar tande is baie dun het die tandemuis gesê en sy pas hulle maar op.
Lekker bosveld daggie vir julle ook. Hier is dit bietjie koel maar ek en Ma hou baie daarvan. Ek ken nie van kaggels nie, maar sal Ma vra om vir my 'n prentjie te wys. Sy sê dis baie lekker om so voor die warm vuur te sit. 😀
My ma is die bosveld se lekker kaggel tannie saam met pa al vir sewe jaar. Jy kan hulle ook enigeiets oor kaggels en skoorstene en braaiers vra. Mense hier bou sulke groot kasarms vir koelte in die somer en dan bibber hulle in die winter…dis hoekom ons kaggelmense en -honde is. Groete
Ai jy maak my lag…
SMILE – met of sonder tande
My moeder het ook so gehoes toe verander sy van bloeddruk pil. En na meer as n jaar is haar hoes onder beheer
😁, absoluut moet ons maar smaail deur al die eina en aftakel. Hoop dit gaan billik met jou. Re die hoes: Ek is verlig dat verhoogde antihistamien en nebulizer die laaste twee dae ommekeer bewerk het.
Ek het nou hierdie beskrywing so geniet! Ek kan my indink hoe dit moet voel, Vuurvliegie. Deur jou fantastiese humorsin styg jy bo jou ellende uit en laat ons almal wat aftakeling beleef, beter voel. Gelukkig het ek nog my tande, maar ander goeters gaan nou baie skielik suid!
Wil net nie te hard vasbyt nie, netnou verloor ek my tande ook!😳😉
Wahaha. Jy moet saam my vasbyt. 😁😁
Sorrie… ek moes nou eers vir Tannie Daisy gaan opsoek. Die storie is vaag daar agter in die beenkassie… ja, ek stem… lelik verby! Wys net wat vrouekrag kan vermag… dit, en baie dop!( Laat my dink aan 'n baie lelike grappie… )
Oukei… ek het nuus vir jou… daars 'n ou storietjie in die tweede boek… moenie dreig om eendag vir my te kom spook nie! Die storie het my laat dink aan 'n prentjie wat ek nou voel ek moet met jou deel… siende dat daai mense by die tannefeetjie jou troosprentjie gesteel het! Nou kan ek troos met hierdie mooie tand…
OOOO my bollie – jy laat my lekker lag… sorrie dat ek so lag vir jou pyn! Ek belowe ek sal vergiffinis vra… sorrie!
Ek moet bieg, ek het nog nooit so daar aan gedink nie. Ek het nog meeste van my skewe tanne so ek het nie gedink dat dit mens se selfvertrou kan affekteer nie. Sorrie weer! 😉
Anyway… jy laat my lekker lag! Dankie…
(Ek kannie die bergiebek beeld uit my kop uit kry nie… of die ou gesegde van viskoppe op die Kaapse dokke nie… sies, ek beter loop… soos jy waarsku… 'n toe bek… wha ha HA!!
As ons nie kan lag nie, wat sal van ons word. Dankie vir my troosprent, kosbaar. Ek sal gaan lees en laat weet of ek lag of spook. Hehe.😉Groetnis.
Ek is so bly jy het so goeie sin vir humor, ek self het 'n l-a-n-g tand-aarts storie, maar ek sal dit maar daar los 😉
Pingback: Tande, húlle…. – Lekkervurigeaffêre
Ek het nou heerlik hier gelees. Jy beskryf daardie besoeke baie soos dit met my ook gegaan het. Ek was net baie bang vir inspuitings elke keer en het op einde die boorwerk lewendig laat doen. Die boorwerk se pyn was vir my minder erg as die inspuitings.