Op 'n sekonde, stel, gaan! - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Op 'n sekonde, stel, gaan!
Want selfs in die rustige Oos-Wesfale is die soektog na bougrond of 'n huis ingewikkeld as jy nie in 'n gesiglose nuwe ontwikkelingsgebied op die groen wei wil woon nie. Na 'n lang en onsuksesvolle soektog het toeval van buurman gehelp. Toe die Laings uitvind dat 'n huis te koop is, het hulle dadelik 'n afspraak gemaak om die eiendom te besigtig. Hulle het uitgevind dat die eiendom op 'n langtermyn-huurkontrak verhuur is - vir bouers is dit soos om die lotto te wen. Omdat so 'n eiendom vir 99 jaar teen meestal gunstige terme verhuur word. Dit gee baie ruimte vir finansiering, want die koopprys hoef nie deur 'n lening gefinansier te word nie, en dit help geweldig om 'n besluit sonder druk te kan neem.
Die kontra-argumente was voor die hand liggend. Die ontwikkelingsplan het ook skaars enige herposisionering toegelaat toe dit gesloop of herbou is. In hierdie geval geen nadeel nie, want die pro-kant het gesê: 'n optimale oriëntasie na die son, die ligging in 'n stil woongebied wat sedert die 1970's gegroei het - en 'n houtpaalstruktuur waarin die vloerplan redelik maklik herorganiseer kan word.
"Dit het 'n oomblik geneem voordat ek besef het dat die houtraamkonstruksie ons heeltemal vrye hande gegee het in die ontwerp van die vloerplan en fasade," verduidelik Maren Laing steeds verbaas. Maar toe kom daar vinnig idees by haar op oor hoe die ongeliefde huisie by die wense van die jong gesin aangepas kan word. Want om haar man te oortuig dat 'n gebou met klein en donker vertrekke 'n oop en helder lewe kan word, is net die draende muur toegelaat om oor te bly. Al die ander is afgebreek – behalwe die nog ongeskonde stoetstruktuur. Maren het sommer vensters en deure in die houtstoetmure gesny waar dit nodig was vir die nuwe vloerplan. Met die verlenging van 7,0 x 1,3 meter wat van die breë kant af uitgly, het veral die boonste vloer onder die steil saal ten volle bruikbaar geword. Daarop het Christian sy weiering laat vaar, was entoesiasties oor die ongedroomde potensiaal en voortaan gemotiveer om die ou voorafvervaardigde huis met sy eie pogings binne te keer.
Die bouers het self gesorg vir die aftakeling, die elektriese werk en die hele binnewerk. "Anders sou die opknapping nie finansieel vrugte afgewerp het nie, en kon ons onsself op die een of ander stadium met bietjie meer bederf," bereken hulle. Dit was vir hulle albei duidelik dat dit langer sou duur en 'n intensiewe tyd sou wees. Maar so het die ou, anonieme huis met elke boufase in hul nuwe tuiste ontwikkel.
Die huis van die Laing-gesin is in 1974 deur die voorafvervaardigde huismaatskappy Zenker gebou.
In voorafvervaardigde huise uit die 1970's is daar potensieel skadelike stowwe soos formaldehied, lindan en chloor anisole. Die veselsementpanele van die fasade was met asbes besmet. Dit is deur 'n spesialismaatskappy van die hand gesit. Die spaanderbord van hierdie tyd is byna almal vervang. Sodat geen besoedelingstowwe en die tipiese voorafvervaardigde huisreuk (wat deur die chloor-anisool veroorsaak word) in die leefruimte verdamp nie, is 'n dampskermfilm aan die binnekant geheg.
Dertig jaar dienslewe vir die draende houtstruktuur: geen probleem nie. Die spaanderbord aan die buitekant was vrot. Die glaswol tussen die staanders het net effens gesak, maar is vervang ten gunste van minerale wol met 'n beter isolasiewaarde. 'n Mineralewol-ETICS-stelsel is op die fasade gebruik. Aan die binnekant skep 'n installasievlak ruimte vir die lê van die elektriese kabels, en prente kan maklik met 'n skroef in die OSB-paneel gehang word.
Baie verbeelding en goeie idees was nodig om die kwaliteit van die huis uit die 1970's te erken.
Foto: Maren Laing / Spooren Argitekte
Die veselsementpanele op die fasade was met asbes besmet en moes weggedoen word. Byna al die spaanderbord is ook vervang.
'n Mineralewol-ETICS-stelsel is op die fasade gebruik.
Behalwe vir een draende muur, is al die ou mure verwyder.
Die elektriese, verwarming en sanitêre installasies is ook heeltemal hernu en 'n ventilasiestelsel is geïnstalleer.
Die afstand tussen die balke was tot 1,25 meter – te breed vir isolasie tussen die balke. 'n Bykomende dakbalk is bygevoeg. Die skrynwerkers het 'n dampdeurlaatbare sarking membraan oor die isolasie getrek en daaroor die latte vir die nuwe dakteëls. 'n Dampversperring na die binnekant keer dat klam kamerlug die isolasie binnedring.
Behalwe vir een draende muur, is al die ou mure verwyder. Die nuwe mure is met droë konstruksie gemonteer.
Dit is versterk na die kelder met 'n 10 sentimeter dik EPS-isolasie. Weens die lae verdiepinghoogte is 'n rei met 'n lae konstruksiedikte en ekstra dun verwarmingsspoele vir die ondervloerse verhitting gelê.
In plaas van plastiekvensters kan jy nou uit hout-houtvensters na die tuin kyk. Baie is vergroot of bloot geskuif, ou openinge is toegemaak en geïsoleer. Dit is slegs moontlik in houtraamkonstruksie. Eksterne blindings is geïnstalleer vir verduistering en sonbeskerming.
Die hele elektriese, verwarming en sanitêre installasie is hernu en 'n ventilasiestelsel is geïnstalleer.
eiendom 704 vierkante meter
Leefarea 162 vierkante meter
Konstruksie Hout staander
argitek Spooren Argitekte Maren Laing
Dakteëls: Meyer-Holsen, klavier in leiklipswart. Eksterne blindings: EuroSun. Stoof: Attika, Q-BIC 127. Ligte bokant die etenstafel: selfgemaakte, wit geëmailleerde lampskerm. Wit stoel: VEB Schwedt ( "Hockender Mann " deur Ernst Moeckl). Parket: Speckmann-hout, eikehoutplank, knoestig.