Wat is die sin daarvan dat ek so oud geword het? Is die lewe vir dié wat tagtig en ouer geword het regtig nou net vol swaarkry en leed, soos Moses in Psalm 90 sê?
“Wat is die sin van my lewe op hierdie ouderdom waar ek so afhanklik en broos en waardeloos is?” Ek het ŉ antwoord op hierdie vraag by die digter van Psalm 71 gaan soek, want die Psalm trek saam in die gebed: Here, inspireer almal wat oud word. In hierdie Psalm is ŉ bejaarde aan die woord. Daar is nie bo-aan die Psalm ŉ opskrif of die naam van ŉ bidder nie. Die gebed is oop en man en vrou kan hulle in die digter se skoene plaas. Die digter is oud en grys, maar het ŉ innige verhouding met die Here en al was sy lewe nie altyd net voorspoedig nie, en was daar baie benoude en hartseer en val-en-opstaan oomblikke, het die Here hom telkens gered.
Wat bid hierdie bejaarde? In die aangrypende gebed bring die bidder verlede, hede en toekoms voor die Here se troon. Wat die verlede betref loof ons bejaarde die Here, want sy vertroue in die Here berus op God se dade, veral sy redding uit swaarkry. Omdat die Here dwarsdeur die bejaarde bidder se lewe hoop en vertroue gegee het, kan hy nou na die Here kom, noudat hy oud en grys geword het, in die hede!
Een van die grootste vrese in ŉ bejaarde se lewe is verwerping: “U Here, is nooit te besig dat U my sal vergeet nie”. Hy wil God ook in die toekoms bly loof: “My mond sal vertel, ek sal U loof, ek sal bly praat van U”. Die Here het van jongs af die digter geleer hoe groot Hy is en watter wonderdade Hy in elkeen se persoonlike lewe doen en daarvan wil die digter bly vertel, ook in die toekoms.