Toe Donald Trump in 2016 tot president van die Verenigde State verkies word, het elke polities bewuste progressiewe Amerikaner besef dat daar 'n krisis in die Amerikaanse politiek was soos nog nooit tevore nie. Maar as u 'n student van die geskiedenis is of as u baie aandag gee aan progressiwiteit in u land, sou u hierdie krisis drie dekades gelede, tydens die Reagan-presidentskap, kon voorspel.
Dit neem jare en jare voordat geld van die rykes "sak" na werkloses. Aan die ander kant was die resessie selfs uit die weinig wat ek destyds van ekonomie geweet het, deel van 'n periodieke sakesiklus - wat in die volksmond 'boom en bors' genoem word. Al sou niks veel gedoen word nie, sou die ekonomie homself herstel.
Lying Garbed as Policy of Ideology
Die ekonomie het in Reagan se tyd herstel en sonder dat veel druppel in werking getree het. In werklikheid moes Reagan se opvolger George HW Bush, ook 'n Republikein, belasting verhoog om die ekonomie te beskerm. Maar sedert Reagan het Republikeine iets krities ontdek wat die gesig van die politiek sedertdien verander het.
Wat hulle agtergekom het, was dit: lieg werk as geklee as ernstige beleid of ideologie. As u partydig is, gee u u voordeel as daar verwarring ontstaan. Natuurlik het kommunistiese lande soos Sowjet-Rusland (voordat kommunisme kaput geword het) en China dit sedertdien gedoen, maar in die VSA was dit 'n nuwe taktiek.
Voor Reagan moes Republikeine saam met Demokrate gaan wat Keynesiaanse ekonomie betref, want niemand het 'n beter idee gehad nie. Maar ná Reagan se sukses met die verkoop van voodoo-ekonomie (George Bush se naam vir Trickle-down economics), het die Republikeine met dieselfde sukses ander voodoo-idees begin verkoop aan hul gelowiges onder ideologiese klere.
Een so 'n idee was neo-konserwatisme wat gesê het: 'n militêre ingryping in die Midde-Ooste is die moeite werd omdat dit die Amerikaanse demokrasie sal versprei in lande opgesaal deur outydse feodalisme en / of diktature. Die idee lyk ideologies genoeg om die Amerikaanse publiek af te lei van die werklike rede vir die inval in Irak in 2003, wat miskien so alledaags was soos hebsug vir olie uit die Midde-Ooste.
In dieselfde gees het Republikeinse ideoloë probeer om gesondheidsversekeringsprogramme wat deur die regering ondersteun word te verkoop, met mededinging in die vrye mark, wat dit 'n bonus vir versekerings- en farmaseutiese ondernemings maak. As u met lewens- en doodskwessies gekonfronteer word, is die vryemarksielkunde nie van toepassing nie. Maar vertel dit aan die Republikeine.
Die komediant Jon Stewart het eenkeer gesê: 'Sedert die teenoorgestelde van vir is con, die teenoorgestelde van vordering is Kongres "; hy het gepraat van 'n Republikeinse kongres. Intussen het die Demokrate onder leiding van president Obama voortgegaan en deur 'n regeringsondersteunde gesondheidsversekering met 'n sogenaamde individuele mandaat gedruk. Jongmense moes noodgedwonge inteken op 'n gesondheidsversekering wat hulle nog nie nodig gehad het nie, of om 'n ekstra inkomstebelasting te betaal, wat vir sommige van hulle sekerlik swaar sou wees. Dit het duidelik die vryheid van keuse van hierdie jongmense beperk.
Open vir die TEA Party
As die ware gees van demokrasie gevolg word, sou 'n mens eers jongmense opvoed, seker maak van hul ondersteuning en dan die mandaat instel om gesondheidsversekering vir nie-versekerde te help. Dit is nie gedoen nie. In die volgende kongresverkiesing in 2010 het hul sterkste teenstanders dus die TEA-party gevorm, wat die Obama-gesondheidsversekeringsprogram (Obamacare) vaardig gebruik het as 'n foelie om 'n koalisie te wek rondom wit mans wat nie aan die universiteit was nie, waarvan baie rassisties was. , seksisties en homofobies, om beheer oor die Kongres te neem.
Hoofstroom-Republikeine, baie van hulle is nog steeds outydse konserwatiewes, het saam met die TEA-party-rebelle gedink dat hulle volgens die Amerikaanse tradisie geen keuse het dat enigiemand in die primêre party van 'n party kan deelneem nie. Eintlik was daar die keuse om die partyreël te verander. Maar natuurlik, as die TEA-partye gedwing sou word om as 'n derde party deel te neem, sou hul winste ten koste van die hoofstroom Republikeinse Party kom. Tereg, geen Republikein wou dit hê nie. Hulle het die les van Ross Perot se presidentskandidaat te goed onthou.
Op hierdie manier het dertig of so Republikeinse kongreslede van die TEA-party die res van die Republikeinse party gyselaar gehou en Obama vir die res van die ses 'n lamlendige president gemaak vir binnelandse aangeleenthede (oke, nie presies waar nie; Obama het regeer deur uitvoerende bevele uit te reik). jare van sy twee termyne.
Toe kom Trump
Toe kom Trump. Trump, 'n miljardêr en 'n werklikheids-TV-persoonlikheid, het politieke aansien gekry deur rassistiese neigings in die Republikeine van die TEA-party deur die Birther-beweging te bevorder, en uitgedaag dat Obama in Amerika gebore is. Verrassend genoeg, in plaas daarvan om dadelik sy geboortesertifikaat op te lewer, het Obama gehuiwer, en die beweging het gegroei. Uiteindelik het Obama uiteindelik sy geboortesertifikaat opgelewer en Trump het sy aanspraak soortgelyk teruggetrek. Dus het Obama daaroor geskerts tydens die Kongresdinee in die Withuis in 2011:
"Nou, ek weet dat hy die afgelope tyd 'n bietjie vlokkies geneem het, maar niemand is trots om hierdie geboortesertifikaat-saak te laat rus as The Donald nie. En dit is omdat hy uiteindelik weer kan fokus om te fokus op die kwessies wat saak maak, soos of ons gefals het die maanlanding? Wat het regtig in Roswell gebeur? En waar is Biggie en Tupac? '
Maar soos u weet, was die grap oor Obama. Vyf jaar later, in 2016, is Trump tot president verkies, wat die neokonserwatiewe agenda van ten alle koste, leuens, Russiese ingryping en wat nie voltooi nie.
Die Amerikaanse presidentskap kan 'n baie magtige mag wees as dit deur beide huise van die Kongres en ook deur 'n konserwatiewe Hooggeregshof ondersteun word. Teen die einde van 2018 het Trump, in net twee jaar, die grootste deel van Obama se nalatenskap suksesvol afgebreek, insluitende die individuele mandaat van sy handtekening van bekostigbare sorgwet. Trump se sukses is grotendeels te wyte aan die feit dat hy baie effektief kan lieg en die teenstanders se uitroepe as 'fopnuus' ook baie effektief kan bestempel. Selfs die liberale media bly die aanbieding van die Trump show in plaas van ernstige beleidsbesprekings.
Die ewige krisisse in Washington, DC
Trump se presidentskap het ongekende ewige krisisse in Washington teweeggebring. Aanvanklik was dit Noord-Korea se kernprestasies en Trump se reaksie daarop. Later was die krisisvraag oor die hoofstad hierdie een: Sal Bob Mueller, die onafhanklike ondersoeker van Russiese inmenging in die 2018-verkiesing en die verband daarvan met die Trump-veldtog, deur Trump afgedank word of toegelaat word om sy werk te doen en sy vrylating te gee bevindings?
En natuurlik het ander krisisse gevolg; daar is 'n krisis aan die suidelike grens - onmenslike behandeling van kinders wie se ouers immigrasie soek. Daardie jongste krisis is besig om rassisme en wit oppergesag in blatante terme te laat herleef, en dit lyk asof byna die hele Republikeinse Party vrolik daarmee saamgaan.
Ons raak warmer om na die werklike kwessie te kyk, soos volg: Sedert die Republikeinse Party die sg. Morele meerderheid in sy basis was daar 'n konflik van waardes binne die party. Godsdiens het waardes. Hierdie godsdienstige waardes weerspreek dikwels skerp die winsgerigte, dikwels gieriggebaseerde waardes van die tradisionele Republikeinse basis - die aristokrate en die plutokrate.
Republikeine het blykbaar na 'n sluimerende manier gesoek om hul waardes heeltemal prys te gee. In Trump en sy diktatoriese praktyke het die Republikeine die oplossing vir die waardekonflik gevind - heerskappy deur 'n populistiese diktator wat straffeloos teen waardes kan inwerk deur die vooroordele en vrese van sy steunbasis te stook.
Op hierdie manier ontbloot die voortslepende krisistoestande wat Trump skep, iets diep. Dit is duidelik dat daar tans iets verrot aan die Verenigde State is - waarde-erosie. Ons moet dit vinnig ondersoek.
In 2008-2009 was dit die ekonomiese krisis wat veroorsaak is deur dieselfde probleem - ongebreidelde hebsug - wat nie 'n Amerikaanse waarde is nie. Die Bush en Obama-administrasies het niks gedoen om tot die wortel van die probleem te kom nie. Hulle het een geleentheid verloor. Nou het ons 'n tweede geleentheid met die verkiesing in 2020.
Die Chinese ideogram vir die woord krisis staan ​​vir sowel geleentheid as gevaar. Op die oomblik sien Demokratiese politici slegs gevaar in die krisistoestande wat Trump skep. Trump se aanstootlike retoriek teen sy Demokratiese teenstanders en die liberale nuusmedia het die Republikeinse terroris, ook 'n Trump-ondersteuner, wat pypbomme aan sommige van Trump se 'vyande' gepos het, sowel as die massamoord op Jode ('n eerste in die Verenigde State) kort daarna in Pittsburgh.
Soos in die geval van die wit supremacistiese daad van binnelandse terrorisme in Augustus 2019 in El Paso, kan die tempelskietery direk herlei word na Trump se retoriek. Maar om Trump te "haat" as 'n reaksie op sy angsgevoelens, om een ​​negatiewe emosie met 'n ander te beveg, is 'n korttermynbenadering. Dit hou ook die fokus op Trump. Trump is baie beter om negatiewe emosies te gebruik as enige van sy Demokratiese mededinging.
Die wortels van die voortdurende waardekrisis
Vir die verandering van die vertoning in die teater en ook vir 'n langtermynvooruitsig, moet ons beter kyk na die wortels van die voortslepende waardekrisis van die groot sosiale instellings in die Verenigde State. Ongemerk deur byna almal is daar 'n voortdurende krisis ook in liberale onderwys in skole. O, ons sien die korttermynprobleme raak: stampvol klaskamers, gebrek aan gemotiveerde en talentvolle onderwysers, onderwysersvakbonde wat die status quo van middelmatigheid handhaaf, en dit alles. Maar weet u dat liberale onderwys in Amerika nie meer liberaal is nie? Dit bevry studente nie van dogma nie. Dit verskuif hulle van die godsdienstige / Christelike dogma na 'n ander, die dogma van wetenskaplike materialisme. En sodoende dra dit by tot waarderosie op 'n groot manier.
Daarteenoor is die Republikeinse leiers wat hulle met hul godsdienstige basis verbind, anti-wetenskaplike en hoër onderwys. Hulle skuif skoolbewyse wat studente van openbare skole na privaat, meer godsdienstig-georiënteerde skole verskuif. Al is dit uit suiwer politieke motiewe, let op, om lippediens te gee aan die party se godsdienstige basis.
Op hierdie manier is daar 'n nuwe diploma-indeling in laer onderwys / hoër onderwys in die samelewing. Mense van hoër onderwys kry beter werk; onder Demokrate wat die groot regering ondersteun, bestuur hulle die groot regeringsburokrasie. Dit het 'n ander vyand van demokrasie vererger - elitisme.
Tradisioneel was die Republikeine die elitistiese party wat bestaan ​​uit aristokrate en sakeplutokrate. Maar nou het Demokrate ook 'n elitistiese party geword wat bestaan ​​uit meritokrate, die hoër opgeleide wetenskaplike materialiste.
Wat erger is, die Demokrate word ook vinnig huigelaars wat waardes betref. Wetenskaplike materialisme, geloof in 'n wetenskap van materie wat mense beheer, ondersteun nie waardes buite basiese oorlewing nie. Demokratiese leiers praat oor humanistiese waardes; hulle weet goed dat hul wetenskap nie hierdie waardes ondersteun nie. Op hierdie manier gee ook Demokrate meer en meer net lippediens aan waardes.
Politieke polarisasie het so ver gegaan dat die hele saak van die skeiding van magte in die Amerikaanse Grondwet in gevaar gestel het. Die wetgewer het geen operasiesaal nie, tensy dieselfde party beheer kry oor beide huise van die Kongres, wat die afgelope paar jaar selde plaasgevind het. Op hierdie manier regeer die uitvoerende gesag via tydelike uitvoerende bevele.
Kwantumfisika: integrasie van wetenskap en spiritualiteit
Intussen lyk dit asof die leierskap van albei partye nie weet of daaraan dink dat daar sedert 1925-26 'n paradigmaskuif aan die gang was met die ontdekking van kwantumfisika wat die paradigma gebaseer op wetenskaplike materialisme by die venster uitgegooi het deur wetenskap en spiritualiteit te integreer en daardeur te integreer nie. ruimte te maak vir 'n integrasie van die materialistiese en godsdienstige wêreldbeskouings. Hoekom? Omdat die hoofstroomwetenskaplikes moeder oor die paradigmaverskuiwing gehou het, of dit reguit met soepelheid ontken het, nie weens wetenskaplike bewyse nie, maar weens hul dogmatiese oortuigings. Dit is die groot geheim van die hedendaagse wetenskap.
En natuurlik, huidige godsdienstige praktyke, waaronder die Christendom, onderskryf nie noodwendig die geestelike waardes wat die kwantumwetenskap herontdek nie. Wat geestelike waardes betref, is godsdiensleiers hoofsaaklik sprekers eerder as wandelaars. Dit was nog altyd so. Dit is die groot geheim van die godsdienste.
Samevattend is die grootste bedreigings teen demokrasie, elitisme, die erosie van waardes en politieke polarisasie, nie gebaseer op beginsels nie, maar magstryd. Onder 'n wêreldbeskouing polarisasie tussen godsdiens en materialistiese wetenskap, verbind die politieke partye met die een of ander perspektief. Geen van die partye voer die gesprek wat waardes betref nie.
Alle politieke partye - liberaal of konserwatief - is elitisties. Op hierdie manier het die politiek elitisties en waardeloos geword met politieke partye wat oor die hele wêreld tand-en-spyker vir mag sukkel. Hierdie toestande is nie volhoubaar nie; hierdie stryd sal noodwendig 'n situasie skep soos die Franse rewolusie in die agtiende eeu. Dit is die werklike krisis.
Daar is 'n ekstra tragiese kant van dit alles in die VSA; mense hier mag wettiglik gewere hê, insluitend halfautomatiese aanvalswapens. Op 'n politieke byeenkoms in Mei 2019 in Panama City Beach in Florida, het Trump probeer om haat teen Latino's onder die skare aan te wakker, waaronder wit supremacists, en hy het gesê: "Hoe stop jy hierdie mense?" Iemand het teruggeskreeu: 'Skiet hulle.' Die meestal wit skare het gejuig, Trump het gelag, en 'n jong wit supremacist 'n paar maande later het die boodskap in El Paso uitgevoer.
Is daar 'n oorsaak-gevolg verband tussen Trump en die moordenaar? 'N Mens kan agter skuil:' gewere maak nie dood nie, idees maak nie dood nie, mense maak dood. ' Maar idees maak dood; meer as sestig miljoen mense is dood weens idees soortgelyk aan wit oppergesag in die Tweede Wêreldoorlog.
Huishoudelike terrorisme en die terrorisme in die algemeen wat tans heers, is albei 'n terrorisme van idees; twyfel nie. Daar is iets vrots aan die twee wêreldbeskouings waaraan mense vandag leef en die manier waarop politici mense se wêreldbeskouings manipuleer.
'N Regte oplossing: integrerende kwantum-wêreldbeskouing
Gelukkig is daar 'n werklike oplossing. Wêreldbeeldintegrasie is aan die gang op grond van kwantumfisika en die veralgemening daarvan - kwantumwetenskap. In hierdie wêreldbeeld is waardes wetenskaplik, gebaseer op bewyse. Elitisme verdwyn op persoonlike vlak wanneer ons politieke leiers hierdie waardes volg, volgens die nuwe wetenskap van leierskap.
Kwantumpolitiek gebaseer op die integrerende kwantumwêreldbeskouing is die antwoord op elitisme, waarde-erosie en die gebrek aan morele leierskap wat aanleiding gegee het tot die huidige politieke moeras.
Video / aanbieding met Amit Goswami: Wetenskap binne bewussyn en die toekoms van menslike evolusie
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > demokrasie > verkiesings > 'N Ware oplossing vir die politieke krisis: 'n integrerende kwantumwêreldbeskouing