Versindaba » Blog Archive » Digstring: Marlise Joubert. Waarskuwings
Thursday, May 13th, 2010 | Digstring.
21 Kommentare op “Digstring: Marlise Joubert. Waarskuwings”
Ek het ‘n swak plek vir sulke sangerige, inkanterende verse, waarin klank en ritme voortgestu word en betekenis (vir my in elk geval) so half dobberend agterna kom. As ek self so moes skryf sou ek heeltemal van enige betekenis vergeet en sou die gedig vassteek in ‘n soort mymerende, soms ekstatiese inkantasie. Maar nie hier nie: baie mooi gedig hierdie, Marlise. En “Digstring”: goeie idee.
May 14th, 2010 at 8:39 am
Ek het ‘n swak plek vir lammetjies! Maar ek dink nie dis hoekom ek so mal is oor hierdie gedig nie. Dis ongelooflik mooi vir my, Marlise. En die omskrywing van die proses was ook fassinerend en inspirerend. Nog, asseblief.
May 14th, 2010 at 9:31 am
Dankie Bibi & Desmond! Dis sielsverwarmend op hierdie koue reënerige oggend in die Bos. En Desmond, iets wat Rothenberg ook verduidelik in sy boek [in die afdeling The unity of ‘primitive’ thought & its shattering] wat eintlik aansluit by jou opmerking: “A sound, a rhythm, a name, an image, a dream, a gesture, a picture, an action, a silence: any or all of these can function as “keys.” Beyond that there’s no need for consistency, for fixed or discrete meanings. An object is whatever it becomes under the impulse of the situation at hand.”
Marlise, mooi aanhaling. Ek stem saam daarmee. Ek luister tans na Karl Stockhauzen se werk “Stimmung”, waarin 6 stemme mekaar so half mediterend en inkanterend volg in ‘n proses van transformasies en wording sonder voorafbepaalde ontwerp. Die aanhaling wat jy hier gee laat my dan ook aan daardie luisterervaring dink. Ek sal die CD een of ander tyd vir julle moet leen…
Bibi-lam, hoe bedoel jy – nog wat? Nog ‘n ‘sleursang’ hier opplak?
Desmond, jy kan maar die CD gerus eendag vir ons leen!
Nog gedigte soos hierdie een, op nog presies sulke dae. En verkieslik nog stories oor lammers ook. 🙂
Helaas, Bibi, geen lammers meer nie, maar hier is een oor perde…
perde is konings van heuwels
en hawer van duine en torings van vuur
perde is konings met mantels van blou
oker amandel skimmel soos grou
swarter as oonde witter as talk
maanhaar verstroom in vleie van wind
perde is konings met keile en hoewe
wat ratel oor berge riviere en rif
savannas en kranse en skeure met drif
o konings van klip met hoewe in vaandels
wat klop ametis ametis
hoewe in steensimbaal
robyn is die kykers van perde
robyn soos die sterre teen skemer
waar die stofwolk draai waar die sand
in kringe soos poeier verdwyn
bruin is die oë van perde
bruin soos die maas op modder
waar die son waterpansag
in die somer kom lê
perde is konings wat proes en galop
oor pleine en plato’s van mense
perde dra vragte van kinders en ridders
of oues van dae soos ’n hut op die rug
perde runnik alleen en verruk in ritmiese bome
perde is visse in waterwoestyne
swiepend van links en na regs
en terug in die lug asof gode
hul koppe in nette wil vang
met hoewe in vaandels
perde is prinse wat die melkweg kantel
die oggend se as die stadige pas
perde is prinse en draf aan die hand
met spelende spiere wat dans deur die land
en klop ametis ametis
perde is vroue wat geheime in paaie ontdek
vroue met flanke wat glim in die sweet van die dag
kampeer tussen mane en sneeu tussen wasem en gras
wat kom lê in ’n stal soos ’n ster in ons pas
perde is konings en prinse en visse en vroue
perde is meer as salpeter van asem
[Uit: passies & passasies, Protea Boekhuis, 2007]
max rebo :
Liewe Marlise, Waarskuwings is vir my meesleurend, eerlik, pragtig en hartseer tergelyktydig. perde daarby bevestig net dat ek jou bundel met alle geweld moet besit. Ek sal ook my opinie waag en sê dat Breyten en Carina Stander sterk staan as digters wat hulself as sjamane inspan. Ek wil ook voorstel dat Patti Smith, met haar beatnik konnektasies, moontlik kan kwalifiseer. (sy is een van my gunstelinge)
Liewe Bibi, hier is een…
vir die lewe van andere
om op gras te speel
dra my met die prys op
Oepsie, jammer, dit is nou nie eintlik wat mens `n gedig sou noem nie, dis `n bietjie te geforseerd. Miskien kan jy hom met die brein karnuffel en iets positief uit hom haal.`n Voorstel; druk eerder print en google vir jou `n origami voupatroon vir `n skapie, miskien werk my poging beter in 3D…As jy egter diepgang sou soek sal ek sê dat die lewe aan die begin staan en die dood ten laaste in die versie.
Eers vir Marlise…
Baie dankie vir Perde! Ek is baie bang vir perde, maar die gedig maak hulle bietjie mak sonder om hulle van hulle wilde gees te beroof. Die perde in jou gedig sou ek (moontlik) kon ry.
En nou vir Max:
Die probleem met gedigte oor skape is dat Ted Hughes hulle reeds meer perfek as perfek geskryf het. Ek haal vir jou twee stukkies aan uit ‘What is the truth?’
The sheep is a soft sort of rock
For moonlight and sunlight and rain
Quarried from the world’s sheepishness,
The sheep is a small inland sea
A wave on four legs
A living foam, with a heart for a fish
And blood of real sea-water
And half-moon eyes.
The sheep is a mobile heaven, it nibbles the hill
a manageable cloud
a cloud for a lawn or a field corner
a small, patient cloud
in whose shade the shepherd’s dog can rest
a cloud going nowhere
fading from it
a cloud who teaches quiet.
Mooi ne? Ek is doodbang om my pen aan skape te waag, juis hierom. Ook – Billy Collins skryf ‘n lieflike gedig oor skape, “Flock”, in The Trouble With Poetry. Beslis die lees werd.
Vir nou sal ek maar saam met jou vou! En almal aanraai om vegetaries te word, ter wille van die skapies.
May 15th, 2010 at 4:35 pm
Marlise, nog ietsie in die kantlyn.
Ek het gister een of ander H-woord in die woordeboek opgesoek en toe op die woord ‘hawer’ afgekom. Ek’t dit hier langs my rekenaar op ‘n stuk papier geskryf en vier keer onderstreep in die oop dat ek sal onthou om dit eendag in ‘n gedig te gebruik. En kyk nou – hier duik hawer in jou perde-digsel op! Ek hou van sulke ‘fortuities.’
May 15th, 2010 at 6:14 pm
Ted Hughes is natuurlik altyd fantasties, maar max rebo se gedig terg die leser. Mens kan gewoon nie anders as om dit twee, drie keer te lees nie. Bespeur ek die invloed van Johan van Wyk? Daar is veels te min sulke aweregse, absurdistiese stemme in Afrikaans! ‘n Verrassende vers, dankie!
Ek dink ek hou so baie van Ted s’n omdat dit uit een van sy boeke vir kinders kom. Ek is ‘n intellektuele kleuter.
max – ek het nie jou gedig geprint nie, maar in my notaboek oorgeskryf as inspirasie (langs Billy Collins s’n). Ek dink ook Desmond is reg oor jou aweregse stem. Word die swart skapie van die Afrikaanse digkuns, toe!
Max & Bibi: Dankie vir die kompliment Max & ek hoop dat ‘passies’ sal voldoen aan jou verwagtings as jy dit aanskaf. Bibi, noudat ek weet hoe jy lyk na julle optrede in die Protea Boekwinkel met die praatjie oor Nuwe Stemme, besef ek dat ‘n perd jou tinktinkielyfie sommer maklik sal afgooi. Ek dink ‘n ponie sal jou plesier gee en jou vrees vir perde in so mate verminder dat jy dit wel nader gaan waag aan perde eendag…Ek het 20 jaar gelede perdgery & dis ‘n wonderlike ervaring om oor ‘n oop stuk veld te galop. Dalk word jy ook eendag soos Klaas Geswind met zijn perd.:) Die hoop beskaam mos nooit nie.
Liewe Bibi en Desmond, dankie vir julle gawe woorde, dis veels te gaaf.Ek voel nou soos `n baie onoorspronklike skurk; die Ted Hughes gedig is werklik pragtig,ek sou nie ooit my versie gewaag het as ek sy gedig geken het nie,daar is tot wolke in syne ook.Baie dankie Bibi dat jy dit vir my geplaas het.My versie is so effentjies jou skuld.Die muse het kom rapporteer toe ek op jou ou blogspotte van 2009 geblaai het,daar was `n neutbruin hasie met die woorde “grass is for playing on”(waarmee ek heelhartig saamstem)Daar was ook geen gedigte oor skape op enige van jou blogs nie,maar hase wel volop.Ek het toe gewonder wanneer die talentvolle digter en skaapfan,Bibi, die ryk betekenis wereld van skape sou ontgin,daar is tog baie parralelle wat mens tussen die twee diere kan trek.Hulle wondersoete bestaan(wat in geweld eindig)is vir my net om `n produk te wees vir die mens.Selfs in gedigte moet hulle dra aan die simbole wat aan hulle toegeskryf word.Skape het veral ook bybelse bagasie.My versie het toe aangewei gekom…Ek wil baie graag aan jou se dat jy jou moontlike geestesdier moet verwelkom en juis `n gedig oor skape self moet aandurf.Jy het reeds `n uitstekende en `n flou voorbeeld van `n skaapdig.Konfronteer wat vir jou onkonfronteerbaar is,dit kan jou net sterker maak,daar is tog net jou eie verwagtinge waaraan jy hoef te voldoen.Sommige lesers geniet reeds jou kuns baie.
ns.The secret life of Be vind ek hilarious.
Marlise – ponies is ‘n goeie plan vir my. Perfek! Baby steps, tot ek ook eendag kan galop soos jy.
Max – klein neutbruin hasie is ‘n kreasie van theo krynauw. jy kan nog van sy werk beleef by http://www.theokrynauw.com. Hy is baie talentvol, en ek dink sy werk sal dalk die muse sommer gou weer laat aanklop!
Hase is wel volop oral waar ek gaan… hulle is (saam met skape) my obsessies en ek kan my ‘n lewe sonder hasies nie voorstel nie. Sodra ek braaf genoeg voel gaan ek die skape aanvat. Ek het so voel-voel al met die hase begin, maar die gedig is nog nie afgerond nie, so hy is nog te skaam om in die publiek te verskyn.
Oor the secret life of Be… ek het al van die arme skepsel vergeet en haar nou vanaand weer ontdek, en ek dink ek sal dalk tog weer lewe in haar blaas. sy is my opwindende alter ego…
dankie vir al die mooi woorde!
Krokodil Ngwenya :
Ek hou verskriklik baie van die vers. Dis nie net ‘n uiters aktuele waarskuwing nie, maar ook baie mooi en sensitief aangebied.
@Marlise: Lesli en ek sit nou in Montreal waar ek ‘n kongres bywoon. Wat ‘n pragtige stad! Tot my spyt kon ek geen bundels deur Engelssprekende digters van Quebec opspoor nie, maar jou vers het darem getroos – dit is werklik uitsonderlik en ek beaam als wat Desmond gese het.
October 15th, 2010 at 7:10 am
Dankie Krokodil dat jy van hierdie vers gehou het, & dankie Leon vir jou ook – ons sien uit na ‘n Buiteblik van jou af op Quebec! Leonard Cohen het van Montreal afgekom. Ek lees hierdie stukkie so pas op die internet: “Leonard Cohen was born and raised in Montreal, Quebec, Canada, in 1934. His father, died when Leonard was just nine years old. He learned to play guitar while he was in his teens and quickly joined a band called the Buckskin Boys.” As jy snuffel op die internet is daar wel heelwat digters in Quebec. En dalk loop jy vir Leonard ook daar raak?
Marlise, om digters van Quebec op die internet te vind is een ding, om hul boeke (dws in Engels) hier op te spoor is ‘n ander… 🙁
Mog’t troffen, dan Leon. Miskien in so weggesteekte 2de handse ou boekwinkeltjie…:)