Digitale hospitaal: kinders is ernstige kritici
Klein kankerpasiënte lê dikwels weke lank op die pediatriese afdeling. Hulle is baie dapper en verduur hul lot met waardigheid. Digitale tegnologie help hulle. "Omdat kinders minder skaam is vir die gebruik van IT en minder bang is vir kontak, is dit die rede waarom hulle meer natuurlik met nuwe tegnologie omgaan," sê Oliver Basu, hoof van die departement mediese medies-informatika aan die Universiteitshospitaal Essen.
As senior dokter het hy die bekendstelling van digitale tegnologie in die beenmurgoorplantingsentrum (KMT) van die Kinderhospitaal bevorder om 'n bietjie IT-selfbeskikking teen te werk in die wêreld van die hospitaal, wat vreemd is vir pasiënte.
Ook interessant: As die hospitaal dink
En so het hy 19 jaar gelede sy eie netwerk op die KMT-stasie opgerig om die kinders met mekaar en tussen verskillende klinieke te verbind – lank voor die tyd van WhatsApp, Skype en Co: "Ons wou die klein pasiënt die geleentheid gee Om in kontak te kom met ander kinders uit die medies noodsaaklike isolasie, "verduidelik Basu.
Maar dit het vinnig duidelik geword dat die kinders verkies om met hul familie of vriende te praat eerder as pasiënte uit ander hospitale wat hulle nie ken nie. En daarom het 'n gesamentlike navorsingsprojek met die departement kommunikasiewetenskap aan die Universiteit van Duisburg-Essen ontstaan, wat gefokus het op die telekommunikasie-ontplooiing in die hospitaal teen isolasie. Basu het video-geselsies gebruik om die kinders met familie en vriende of met die skoolklas te verbind.
Videoklets om kontak te hou
Maar selfs so 'n videoklets het sy slaggate. 'N Kind het byvoorbeeld saam met sy pa die Kerspartytjie van die gesin in die hospitaalkamer beleef. Maar snags het die gevoel van heimwee meer as vroeër seergemaak. 'As dokter wonder 'n mens natuurlik of dit beter sou gewees het as die ma saam met die broers en susters tuis en die vader in die hospitaal saam met die siek seun gevier het – sonder video-oordrag en later trane,' sê Basu nadink oor sy ervarings ,
Kinderhospitaal Universiteitshospitaal Essen (Foto: Andre Zelck)
Selfs met die videoklets met die skoolklas, moes die kliniek 'n paar kranse vermy. Basu: "Die skool is belangrik vir kinders, so ons het 'n videoklets met die klas van die pasiënt gevestig, maar in die eerste weergawe het ons net 'n vaste kamera gehad en dit was moeilik vir sommige kinders wat aan die rand van die kamera of ver agter gestaan ​​het, byvoorbeeld om te sien en te verstaan. "Later het die pediater die grondslag gelê vir samewerking met die Kanadese digitale pionier Graham Smith, wat die videokommunikasie PC Webchair ontwikkel het.
Dit het pasiënte in staat gestel om die kamera van die webstoel by die skool vanuit die hospitaalkamer te beheer. Hulle kon op die bord inzoomen, in die klas rondkyk of selfs in die oefenboek na die buurman spoeg – net soos in die regte lewe. Dit het die probleme van die eerste generasie oorkom, en die herintegrasie van klein pasiënte was in werklikheid makliker. 'Omdat die kinders nie meer onsigbaar was nie, of selfs vir die klasmaats verdwyn het.'
"Sonder 'n kamera was dit inderdaad die geval dat die kinders van die kinder-kankerafdeling na die klas oorgeskakel het en óf onherkenbaar of terg was omdat hul voorkoms baie verander het weens die terapie kan ook die veranderinge by die klein pasiënt volg, "verduidelik Basu. Vandag word die gebruik van Webstoel vervang deur die ooglopende gebruik van WhatsApp en ander kommunikasiedienste.
LED-prente vir die mure
Toe die KMT-stasie van die Kinderhospitaal in 2011 herontwerp is, het die dokters die kinders gevra wat hulle vir hul hospitaal wil hê. Bo alles wou die kinders nie wit mure en TV's hê wat met 'n spelkonsole gepaar kon word nie.
Aangesien kleur 'n kwessie van smaak is, het die kliniek die mure van die kamer toegerus met 'n LED-ligoplossing, sodat die pasiënt, afhangend van die stemming, die mure van sy kamer kan inkleur.
Die idee met die spelkonsoles is ook goedgekeur, sodat dit in elke KMT-kamer geïntegreer is om die kinders op 'n speelse manier aan te beweeg. Die Wii en die Playstation was veral hier geskik, het Basu voortgegaan: "Omdat die siek kinders lank en lank is, is die muskuloskeletale stelsel en asemhaling sterk verswak, dus is elke beweging goed vir asemhaling en goeie gesondheid."
Idee teenoor werklikheid: vra net die pasiënte
Basu het baie met sy span geëksperimenteer. "As ons daaraan nadink, konsentreer ons altyd op pasiënte, maar ons is gereeld verras deur die behoeftes wat kinders in die alledaagse hospitaallewe het." Nie alles wat die volwassenes beplan het, is in werklikheid goed ontvang nie. Kinders het dinge gereeld anders gesien – onderwerp: om na die teikengehoor te luister.
In talle projekte is wense en behoeftes pasiëntgerig nagevors en geëvalueer. En dus het Basu se span mettertyd geleer om eers hul idees deur pasiënte te laat evalueer, om te sien watter tegnologiebehoeftes daar is en wat in die idee aangepas kan word.
Ook interessant: tablet en tablet – farmaseutiese ondernemings dink aan die digitale toekoms
Verduidelik ingewikkelde ingrepe per video
In een gevallestudie, byvoorbeeld, is ondersoek hoe verskillende ondersoekmetodes en -bewerkings in video's vir kinders voorberei kan word om dit aan die jong pasiënte te verduidelik. Omdat dokters en volwassenes prosedures en operasies heel anders verklaar as kinders.
Basu vertel van sy ervarings: 'Ons het al kinders ondergaan wat hulle al by verskillende geleenthede ondervind het, het hulle aan ander kinders voor die kamera verduidelik, hulle vertel wat aangaan en hoe die kinders moet optree, en dit bly aanhou terugkom. verbaas wat vir kinders belangrik is. "
Byvoorbeeld in die ultraklank, verduidelik 'n tienjarige in die videogreep: "Dit is die beste om nie jou gunsteling T-hemp aan te trek nie, want die dokters sal daardie slapstok op jou maag smeer."
Verminder vrees met virtuele werklikheid
Baie kinders moet 'n MRI-ondersoek ondergaan. Selfs volwassenes voel nie baie goed in die buis nie, by kinders is dit baie erger as hulle so lank moet stilbly. Dit is waar 'n samewerkingsprojek wat deur die NRW-staat gefinansier word, begin. 'N Interdissiplinêre span kundiges onder die projekleierskap van professor Maic Masuch van die departement vermaakrekenaarkunde aan die Universiteit van Duisburg-Essen het saam met die agentskap LAVAlabs Moving Images Basu van die Universiteit van Essen 'n virtuele werklikheidstoepassing ontwikkel.
Altesaam 150 pasiënte is sedert Oktober 2018 in 'n gerandomiseerde studie bestudeer. Die doel: om die vrees vir kinders vir die MRI weg te neem. Met die app "Pingunaten-Trainer", moet die klein pasiënte speels voorbereid wees op die ondersoek. Die hoop is dat kinders nie meer kalmeer hoef te wees nie.
Die pikkewyne Lars en Lotta gaan kinders vrees vir die MRI / Kinderhospitaal Universiteitshospitaal Essen (Foto: UDE / AG Masuch)
Die app berei kinders ideaal voor vir 'n paar weke voor die eksamen. Daarvoor lê hulle op die bed of bank, met 'n VR-bril voor die oë. "In 'n virtuele hospitaal wys Lars en Lotta, twee pikkewyne in ruimtetuie, al die stappe van die ondersoek deur klein speletjies te gebruik om die oorspronklike omgewing te ondersoek, soos om uit te vind watter items magneties is en nie na die MRI kan gaan nie," verduidelik sy Dr. Basu.
Terwyl hulle 'n scan in die speletjie doen, saam met tipiese harde klop, oefen hulle om stil te rus: op die plafon van hul virtuele buis sien hulle 'n naghemel wat stadig 'n sterrebeeld van sterre vorm. 'N Seël in hul heelal-paspoort beloon u vir elke suksesvolle opleiding. "Om uit te vind waaroor kinders op MRI dink, het ons dit laat verf. Dit is hoe die konsep van die paspoort vir MRI ontstaan ​​het."
In die studie ondersoek die samewerkingsgemeenskap tans hoe die app angs help verminder, en sodoende kalmering minder waarskynlik maak. Boonop kan die VR-bril nie saamgeneem word vir die werklike ondersoek in die MRI nie.
Dit word egter tans in die tweede fase van die projek bevorder. Basu gaan voort: "Ons projekvennoot Medintec GmbH is tans besig om 'n MRI-versoenbare bril te ontwikkel waarmee die kinders hul ondersoek kan voortsit as 'n virtuele avontuur vir afleiding."
Sulke pasiëntvriendelike projekte word gefinansier deur toelaes en donasies. Die mees onlangse voorbeeld is die IT-projek LOUISA (Leer – Oriëntering – Onderhoudend – Informasie – Simulering – Uitruil), wat die rykdom van ervaring wat die afgelope jare opgedoen het, saambring.
Dit word befonds deur die Gert en Susanna Mayer-stigting met net minder as 1,7 miljoen euro en sal in die toekoms beskikbaar wees vir jong kankerpasiënte in die alledaagse hospitaallewe. "Individuele boustene soos verkenningsvideo's, binnenshuise navigasie, gesondheidspeletjies, virtual reality-toepassings of selfs 'n pasiëntdagboek vorm 'n uitgebreide multimodale pasiëntportaal," verduidelik Basu.
Op hierdie manier moet inligting oor u eie siekte, behandelingsprosesse en oorsaaklike verhoudings op 'n ingewikkelde, interaktiewe en speelse manier ondervind word. Baie pasiënte moet ook tuis versorg word en het daaglikse mediese rekords. Vir hierdie doel wil die ontwikkelingsvennootskap van die Universiteitshospitaal Essen 'n soort tydskrif vir LOUISA saam met die ondernemings M.doc en Cerner ontwikkel.
Om kinders te motiveer om die dagboek ywerig te begelei, ontvang hulle virtuele belonings soos toekennings in hul profiel of emoji's. Boonop bevat die stelsel, wat grotendeels deur 'n app beheer word, afsprake, nuus, 'n biblioteek en binnenshuise navigasie deur die hospitaal, sodat dit dien as 'n skakel tussen die hospitaal en die huis.
Boonop werk die hospitaal aan 'n platform om kinders te verbind sonder om dit via Facebook te hoef te doen. Vir die dataskandale van 2018 het dit weer gewys: Veral in ernstige siektes word data gegenereer wat nie die publiek behoort te bereik nie. Niemand weet immers of sulke data uiteindelik groot klippe in die weg van die klein pasiënt sal plaas nie.
Gevolgtrekking: digitalisering bring lewensgehalte mee
Na talle projekte in die afgelope 19 jaar het Basu een ding baie duidelik geword: Daar is enorme stappe wat geneem moet word om die lewensgehalte van kankerpasiënte in die alledaagse lewe te verhoog as gevolg van digitalisering.
Maar die wêreld kan slegs verbeter word as dokters die tyd het om te luister en pasiënte by die ontwikkeling van digitale helpers te betrek om later te gebruik. Dan vind die dokter sowel as die pasiënt daarby baat.