Hoe Emily Engels geleer het om haar RTW Avontuur te befonds - Reisverhale - 2020
Daar is baie maniere om jou reise te finansier: ons het lesers ontmoet wat vreemde werksgeleenthede geneem het, op jachten gewerk, vrywillig gemaak het, vir hul reis gered en meer. Wat ek liefhet oor suksesvolle verhale van lesers, is dat hulle die verskeidenheid maniere beklemtoon om reis te realiseer - dit hoef nie altyd 'n goeie werk te wees nie, geld te spaar, te spaar, te reis. 'Al wat jy regtig nodig het, is die wil. Plus die stories is groot motivering!
Vandag praat ons met Emily, 'n 25-jarige Kanadese wat met haar kêrel na Suid-Korea vertrek het om Engels te leer. Suid-Korea betaal baie goed Engels-onderwysers, en sy gebruik haar verdienste om haar wêreldreise te finansier.
Emily: Nadat ek in 2012 universiteit voltooi het, het ek met my kêrel na Suid-Korea verhuis om Engels te leer. Alhoewel my opvoedkundige agtergrond nie in die onderwys was nie en ek nie my hele lewe as onderwyser wou wees nie, het ek geweet ek wou reis en daardie onderwysgeleenthede betaal goed. Op 31 Augustus 2012 het ek my tuisdorp van Toronto, Kanada verlaat, en nadat ek in September 2013 in Suid-Korea onderrig het, het ek deur Asië gereis, 'n bietjie huis toe gekom en dan weer vier maande lank reis. Ek het onlangs my reis afgehandel en is terug na Suid-Korea toe om te werk en weer te red.
Wat het jou geïnspireer om dit te doen?
Ek is 'n groot gelowige in die lewende lewe ten volle en doen wat jou gelukkig maak. Ek het altyd geweet ek wou Engels oorsee leer, sodat ek meer kon reis (dit betaal goed), en nadat ek in die buiteland verhuis en besef het hoe maklik dit was om te spaar terwyl ek werk, het ek besluit om langtermyn te reis nadat my kontrak op was. Vir my was dit nooit 'n groot besluit nie; dit is net soort van gebeur. Ek het gelukkig genoeg gehad om 'n goeie ondersteuningsnetwerk te hê wat my aangemoedig het om my reisdrome en vriendelike vriende na te streef wat dieselfde begeerte het om soos ek (en met my) te reis.
Hoe het jy vir jou eerste reis gered?
Ek het saam met my ouers gewerk om my koste laag te hou en ten minste 20% van my salaris te spaar (ek het gewerk aan 'n niewins vir finansiële geletterdheid), maar dit was eers toe ek werklik in Suid-Korea gekom het en voltyds begin werk het. besef hoe ver my geld my eintlik sou neem. Terwyl ek in Korea woon, was ek in staat om meer as 70% van my salaris te bespaar! (Matt sê: Suid-Korea is goedkoop en leer werk daar goed betaal!)
Alhoewel ek nie baie geld verdien het deur Noord-Amerikaanse standaarde nie, want die koste van die lewe in Korea was so laag en ek was bewus van my besteding, kon ek by die einde van my kontrak sowat $ 14 000 bespaar.
Watter raad oor geld spaar, het jy vir ander?
Navorsing, navorsing, navorsing. Een van die grootste foute wat ek gemaak het, was nie om te kyk na die aktiwiteite wat ek voorheen in sekere lande wou doen nie en om te bepaal hoeveel dinge gaan kos. AANGESIEN aktiwiteite en uitstappies in Suidoos-Asië waarskynlik nie jou bank sal breek nie, valskermspring in Nieu-Seeland en seil in die Whitsundays in Australië sal. Dit is belangrik om vooruit te dink en 'n rowwe idee te kry van hoeveel dinge gaan kos.
Ek sê nie jy moet jou hele reisplan na 'n T beplan nie, maar om te weet hoeveel die groot aktiwiteite sal kos, maak 'n groot verskil. Byvoorbeeld, een van die grootste foute het nie die koste van motorhuur in Nieu-Seeland vasgestel nie. My vriend en ek was van plan om 'n kampeerwa te kry, maar ons het nooit eintlik nagevors hoeveel dit gaan kos om die tenk op te vul nie - die $ 100 per dag vir gas was beslis 'n onbeskof ontwaking! Ons het ook nie deur die kampgeldgeld gedink om ons voertuig te parkeer nie, wat gewoonlik $ 20 per nag was. Ek het met $ 1,500 oor die begroting beland!
As ek die tyd geneem het om die getalle vroeër te knak, sou ek dinge anders gedoen het, soos die beplanning van my reis rondom die hervestigingsposte op TransferCar, 'n diens vir die hervestiging van motors (jy ry gratis). Alhoewel dit baie meer voorplanning sou vereis het, sou dit my honderde dollars gespaar het.
Beplanning is beslis belangrik. Jy moet weet waaroor jy gaan. Hoe het jy daarin geslaag om naby te bly op begroting?
Ek het gevind dat die een ding wat my gehelp het om op die regte spoor te bly, 'n lopie gehou het van hoeveel ek elke dag deurgebring het. Ek het alles gemerk - koshuise, kos en drankies, selfs $ 2 souvenir aankope. Ek het dan alles in 'n sigblad in Excel geplaas wat ek opstel met verskillende uitgawes kolomme, soos "kos," "akkommodasie" en "vermaak." (As jy nie toegang het tot 'n rekenaar nie, kan jy dit maklik doen 'n notaboek.) Om visueel na die getalle te kyk, is 'n goeie manier om presies te sien waar jou geld gaan, en help ook om te identifiseer waar jy koste kan sny.
Teken ook in vir 'n reisbeloningskaart! Ek gaan alles oor die grootste bang vir my geld, en hulde bring aan my beloningskredietkaart en my lugdiensmylbeloningskaart om my soveel te help reis (myl gelyke vlugte).
Wat het jou besluit om in Korea te leer?
Vir jare het ek geweet ek wou Engels oorsee leer, die primêre rede om te reis. Ek wou aanvanklik in China leer om my Mandarynsvaardighede te verbeter en my meer in my Chinese erfenis te verdiep, maar nadat ek ondersoek gedoen het, het ek besef dat onderwys in Suid-Korea nie net beter betaal het nie, maar ook met 'n klomp ander voordele gekom het dat geen ander land aangebied (dws behuising, reisvlug, pensioen, bonusbetaling, gesondheidsversekering en goeie vakansie tyd). Die laaste druk was toe my kêrel besef het hy benodig beter onderrigervaring om in sy gegradueerde onderrigprogram te kom. Suid-Korea was die beste opsie vir ons almal omdat ek geld kon spaar om te reis, en hy kon die onderrigervaring wat hy nodig gehad het, kry.
Hoe was jou ervaring? Was dit moeilik om 'n werk te kry?
Onderrig in Suid-Korea was die beste besluit wat ek ooit gemaak het. Alhoewel ek nie onderwyser wil wees nie, was die sagte vaardighede wat ek by my plaaslike middelskool behaal het, anders as wat ek ooit in 'n lesinglokaal sou gewees het of in 'n tradisionele korporatiewe omgewing gewerk het. Ek moes elke dag 30-40 + studente onderrig en was voortdurend op soek na nuwe, kreatiewe maniere om hulle, ten spyte van die taalgrens, te verloof. Die Koreaanse samelewing is baie, baie anders as Kanada, dus die oorkoepelende kulturele verskille was 'n lewensles op sigself. Ek het ook lewenslange vriende gemaak, baie uitgebrei om Korea te reis, en nou het ek 'n lewenservaring op my samevatting wat my van die kompetisie onderskei.
Dit was eintlik nie so moeilik om 'n werk te kry nie. Ek het gegaan deur 'n Noord-Amerikaanse werwingsmaatskappy, Teach Away, wat spesialiseer in die plasing van mense in die buiteland. Nadat ek 'n gedetailleerde aansoek ingevul het en dit deur die voorskryfproses gedoen het, het my werwer my gehelp om my werk te vind - en sonder enige koste vir my (die hele proses was gratis). Ek het uiteindelik werk vir 'n openbare Koreaanse skool in Incheon, Suid-Korea, maar baie mense werk ook vir "hagwons"(Private akademieë). Dit hang net af van jou voorkeur, jou vorige onderrigervaring, en waar jy geografies geplaas wil word.
Matt se nota: As jy Engels regoor die wêreld wil onderrig, is dit 'n goeie bron vir jou.
Watter raad sal jy hê vir ander wat probeer om te doen wat jy gedoen het?
As jy 'n onderrigtaak in die buiteland probeer kry, sal my grootste punt wees om jou tyd te neem en deeglike navorsing te doen. Ek het horror stories gehoor van mense wat aansoek doen vir die eerste maatskappy wat hulle vind en nie die tyd neem om 'n bietjie agtergrond te verifieer en te vergelyk met verskillende werwers nie. Om 'n paar uur af te dwing om 'n goeie werf of maatskappy te vind, en om uit te vind watter land jy wil onderrig en watter soort onderrig jy wil doen, neem tyd, maar die moeite werd is die moeite werd.
Wat was die moeilikste deel oor reis?
Die gebrek aan privaatheid was 'n groot punt van twyfel vir my. Vier maande is die langste wat ek ooit gereis het, en ek het nie my eie persoonlike ruimte gehad nie, iets waaroor ek werklik gesukkel het. Soms was ek nie in die bui om geselsies te maak nie, aandete in 'n drukkende kos kombuis te maak nie, of luister na mense snags die hele nag snork nie. Wat my gered het, was van tyd tot tyd die akkommodasie (of kamerstyl) op en nie in 'n slaapsaal. Ek was regtig gelukkig, en gedurende my onlangse reise kon ek minstens een keer per maand by vriende bly. Ek was ook gelukkig om 'n reisgenoot vir 95% van my reis te hê, so af en toe was daar 'n bekostigbare spasie op 'n privaat kamer.
Ek beveel aan om soms lui dae te gebruik en 'n hele dag te spandeer om net in 'n kafee of park te ontspan, of selfs by jou koshuis. Moenie skuldig voel om tyd af te neem om te reis nie. Reis is 'n voltydse werk en kan uitputtend raak. Ja, dit is beslis 'n goeie werk, maar daar is geen ontkenning dat dit kan dreineer nie. Onlangs het ek 'n vriend in Skotland besoek en op een dag was alles wat ons gedoen het, televisie gekyk en ontspan - ek was in die hemel. Onderbreking is noodsaaklik; moenie jouself skuldig voel om 'n dag af te neem nie, veral as jy nie in die bui is om te doen nie.
Hoe was dit om saam met jou kêrel te reis? Het u enige oomblikke gehad wat ek gaan vermoor?
Maak nie saak met wie jy reis nie, daar sal altyd oomblikke wees waar jy ruimte nodig het. Lucky vir my al, die enigste veg my kêrel en ek het ooit om kos gegaan en saam met vriende geëet. Ek is self nie 'n rooivleier nie, so 'n restaurant wat al die verhemelte bevredig het - veral in Korea, waar hulle hoofsaaklik beesvleis eet - was dikwels 'n probleem. Alhoewel ons probeer het om uit ons vorige argumente te leer, het blowups steeds van tyd tot tyd gebeur. Ons het ons bes gedoen om respek te hê vir mekaar se dieetbehoeftes, maar as jy honger het, is soms 'n bietjie argument onvermydelik. Gelukkig vir ons, ons was baie lekker om dinge te laat gaan en dit het ons ervaring nooit verwoes nie.
Anders as dit, was reis met my kêrel wonderlik. Verreweg een van die grootste hoogtepunte van al my reise was toe ek my kêrel dwarsdeur China ingeneem het. Alhoewel die meeste van die bestemmings nie vir my nuut was nie, was dit so spesiaal om my Chinese wortels te wys en te sien hoe hy verlief geraak het op die land.
Enige afskeid advies?
Alhoewel ek alles is om geld te spaar en te begroot terwyl ek reis, dink ek dit is baie belangrik om 'n balans te vind tussen jou reis en om dinge te doen, en om te knyp. Dit is duidelik dat dit wissel afhangende van die lengte van jou reis en jou begroting, maar aan die einde van die dag hoef jy nie op 'n vliegtuig te stap om PB & J elke ete te eet en in 'n slaapsaal te sit nie. Om nuwe kos, toerisme-aantreklikhede te doen en saam met jou nuwe vriende uit te gaan, is noodsaaklike komponente van die backpacking-ervaring, en iets wat nie gemis moet word nie.
Een van my gunsteling dele oor hierdie werk is die verhoor van mense se reisverhale. Hulle inspireer my, maar belangriker nog, hulle inspireer jou ook. Ek reis op 'n sekere manier, maar daar is baie maniere om jou reise te finansier en die wêreld te reis. Ek hoop dat hierdie stories jou wys dat daar meer as een manier is om te reis en dit is binne jou greep om jou reisdoelwitte te bereik. Hier is meer voorbeelde van mense wat werk oorsee gevind het om hul reise te finansier:
Onthou, môre mag nooit kom nie, moenie wag nie!
Ek het 'n in-diepte, 186-bladsy-gids vir oorsese onderrig geskryf. Hierdie boek sal jou help om daardie truuks te wys en jou stres, vrees en angs uit te skakel oor die vind van 'n werk. Dit spaar u weke aanlyn-navorsing en gee u die mees akkurate en opgedateerde inligting wat u benodig. Dit is geskryf deur onderwysers vir onderwysers, met dosyne onderhoude met onderwysers van regoor die wêreld wat hul ervarings deel, sowel as werkswervers om jou te help om jou onderhoud te laat hoor en aangestel te word.