Koue Oorlog -literatuur oor die oorlewing van 'n atoomaanval is vreemder as wetenskapfiksie - Inligting - 2022
Koue Oorlog -literatuur oor die oorlewing van 'n atoomaanval is vreemder as wetenskapfiksie
Die ideale kernfamilie: Ma lees 'n storie aan dogter terwyl pa die ventilator toedruk
Met die Amerikaanse bombardemente van Hiroshima en Nagasaki in die laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog, is die mensdom in die atoomtydperk ingedruk.
Die ontploffing van die eerste kerntoestel van die Sowjetunie op 29 Augustus 1949 het gehelp om die wêreld se magte verder in 'n tydperk te dryf wat gekenmerk sou word deur Koue Oorlog -kompetisie, paranoia en tegnologie.
Onderlinge versekerde vernietiging
Die vrede wat beide die Sowjetunie en die Verenigde State (meestal) tydens die Koue Oorlog beleef het, word dikwels toegeskryf aan die leerstelling van Mutually Assured Destruction (MAD), waarin beide kante groot arsenale kernwapens opgebou het.
Elke gebruik van hierdie wapens het beteken dat beide kante vernietig sou word, sodat die natuurlike weg was dat geen van hierdie aanvalle sou begin nie.
1952 strokiesprent van die Amerikaanse Koue Oorlog.
Die agtergrond van kernoorlog en die ruimtevaart het die verbeelding aan weerskante van die nuutgevormde ystergordyn tussen state in die VSA en deur die Sowjet beïnvloed.
In Amerika is wetenskapfiksiemedia bevolk deur onheilspellende vreemdelinge en robotte, skaars vermomde metafore vir Sowjet- of Kommunistiese akteurs. Kreatiewe werke het dit makliker gemaak om ons donkerste vrese en mees desperate hoop uit te druk en te verwerk.
Op die silwer skerm kan bestraling die lewe letterlik verander in iets monsterliks. In werklikheid het dit almal se psige verander - en baie voorstedelike Amerikaners se agterplase, wat toegerus was met skuilings wat ontwerp is om hul insittendes deur die verwoesting van 'n kernaanval te sien.
Regeringswaarheid is vreemder as fiksie
Dan gaan sit saam met Julie McDowall om te praat oor Brittanje se planne in die geval van kern -Armageddon tydens die Koue Oorlog. Hulle bespreek ook die kernramp in Tsjernobil en die berugte nalatenskap daarvan.
Die taal van die regering was baie meer saaklik as dié van Hollywood.
Van 'You Can Survive', Uitvoerende Kantoor van die President, National Security Resources Board, Civil Defense Office, NSRB Dok. 130:
Moenie mislei word deur los praatjies van denkbeeldige wapens honderd of duisend keer so sterk nie. Almal veroorsaak vernietiging op presies dieselfde manier, maar een bom van 20 000 ton sou nie naastenby soveel skade veroorsaak as 'n 10.000 tweetonbom wat 'n entjie uitmekaar val nie.
(Dankie God daarvoor.)
Terwyl vrees en paranoia 'n oplewing in verre fiktiewe media veroorsaak het, lees literatuur wat deur die Amerikaanse regering gepubliseer en versprei is, net so vreemd soos enige wetenskaplike strokiesprent van die era.
Die 'uitvalbeskerming' van die departement van verdediging stel voor dat 'n stedelike skuiling die doel van 'n vredestydse gemeenskapsentrum kan vervul, wat die skuiling ruimtebesparend kan gebruik:
Gregoriese tieners het dikwels geen naskoolse kuierplek waar hulle kan ontspan met koeldrank en die jukebox kan speel nie. Hierdie skuiling kan sulke doeleindes bewonderenswaardig dien; hier vind 'n verkenningsvergadering in een afdeling plaas, terwyl volwassenes 'n geïllustreerde lesing in 'n ander afdeling bywoon.
Dit was geen wonderlike gedagtes nie - 'n kernaanval was 'n werklike moontlikheid, soos die gebeure van die Kubaanse missielkrisis bewys. Literatuur soos 'Fallout Protection: Wat om te weet en te doen oor 'n kernaanval' en 'Survival Under Atomic Attack' gee 'n duidelike uiteensetting van hoe u u eie skuiling kan bou en wat van u verwag kan word tydens 'n post-atoomaanval. poging op.
Hulle ondersoek ook die praktiese aspekte van 'n langdurige verblyf in 'n ondergrondse skuiling soos beheer van ongediertes, die behoud van behoorlike sanitasie en die behandeling van stralingsiekte.
Die stedelike uitval skuiling dien as 'n jeugsentrum en lesingsaal.
Wat is die Koue Oorlog -ekwivalente van vandag?
Alhoewel die kernbedreiging nie uit ons kollektiewe bewussyn verdamp het nie, is dit grootliks vervang deur ander soortgelyke vrese en afleidings, van terrorisme-paranoia tot alomteenwoordige slimfone en rekenaarspeletjies tot georganiseerde 'zombie-wandelinge'.
Maar die draad wat werklikheid met fiksie verbind met vrees met lewenstyl is nog steeds aanwesig, en die strukture van korporatiewe en politieke mag gebruik dit ten minste so groot as tydens die Koue Oorlog.
Dit is moontlik dat die 'Wat om te doen in die geval van 'n terreuraanval' -webwerwe van vandag net so eienaardig en nuuskierig word soos met enige regeringpamflet uit die Koue Oorlog. Laat ons nog meer hoop.
Hierdie artikel gebruik materiaal uit die boek How to Survive an Atomic Attack: A Cold War Manual van Amberley Publishing.
Koue Oorlog -literatuur oor die oorlewing van 'n atoomaanval is vreemder as wetenskapfiksie - geskiedenis
Die bekendheid van wetenskapfiksie begin met 'n bom. In die vroeë oggendure van 6 Augustus 1945 het 'n klein vlug Amerikaanse B-29-bomwerpers 'n enkele kernapparaat oor die Japannese eiland Honshu vrygelaat. Die bom het drie en veertig sekondes geval voordat dit, soos beplan, etlike duisend voet bo die stad Hiroshima ontplof het. Die Verenigde State het op 9 Augustus 'n tweede bom op die stad Nagasaki, op die eiland Kyushu, laat val. Japan het minder as 'n week later aan die Geallieerdes oorgegee. Die nuus oor die bom het die hele wêreld deurgejaag - die atoomtydperk het begin.
Slegs sestien ure het verloop tussen die vernietiging van Hiroshima en die aankondiging van president Truman oor die aanval. Daarna het die nuus byna onmiddellik versprei. Op 7 Augustus, die dag na Hiroshima, het die New York Times nie minder nie as elf artikels oor die bombardement gepubliseer. Terwyl agt en negentig persent van die Amerikaners van die bom gehoor het, het niemand behalwe 'n paar besluitnemers baie geweet nie. Daar was genoeg ruimte vir Amerikaners se verbeelding om los te loop.
Amerikaners was sonder rede ambivalent oor die nuwe atoomwetenskap. Nog nooit was die paradoks van wetenskaplike vooruitgang so skerp nie. Atoomkrag het die oorlog in die Stille Oseaan gewen, en maande van bloedige eilandhoppies deur geallieerde magte afgesluit. Baie mense onder hulle, president Harry Truman, het geglo dat die bom 'n inval in die Japanse tuiseilande voorkom en lewens aan beide kante gered het. Terselfdertyd is die bewys van die atoom se vernietigende potensiaal egter in Japannese grond gegrawe. Amerikaners was nie so naïef om te dink dat hierdie soort ondergang nooit in hul land besoek kan word nie. Wat militêre manne klinies strategiese bomaanvalle genoem het, was immers wyd voor die bom wydverspreid. Amerikaners was gewoond aan die idee om hele stede tot puin te verminder en burgerlikes as strydlustiges te tel. Maar nou kan daardie verskriklike vlak van vernietiging met 'n enkele wapen bewerkstellig word.
In hierdie klimaat het die wetenskap almal gedink. Wetenskaplikes, veral diegene wat in die laboratoriums gewerk het wat die bom vervaardig het, het byna oornag uit anonimiteit gestyg. En Amerika wou meer wetenskaplikes hê. In die dekades na die bom het kurrikulumhervormers wetenskaplike opvoeding in die land se skole gestoot in die hoop om die geledere van Amerikaanse wetenskaplikes te laat swel. Die uiteindelike doel van kurrikulumhervormers wat soms subtiel uitgedruk is, soms nie, was om jong Amerikaners as koue krygers te werf. Wetenskap is, net soos die atoom self, 'n wapen gemaak.
Einde Augustus 1949 het die Sowjetunie sy eerste atoomwapen op die droë steppe van die noordooste van Kazakstan getoets. Die toestel is deur die Russe First Lightning genoem en eenvoudig deur die Amerikaners Joe-1, na die Sowjet-premier Josef Stalin. (Die daaropvolgende Russiese wapens wat vir kerntoetse gebou is, het die aanwyser RDS vir Rossiya Delayet Sama gedra, wat onder meer beteken dat Rusland dit self doen.) Teen hierdie tyd het die meeste Amerikaners aanvaar dat ander ontwikkelde lande nie realisties verhinder kan word om hul eie te bou nie. kern wapens. Die meeste het besef dat die einde van die kort tydperk van Amerikaanse kernoorheersing onvermydelik was. Maar die Eerste Weerlig -ontploffing en die Sowjet -toetse wat gevolg het, was die harde bewys. Kernoorlog was 'n hipotetiese, nou was dit 'n tasbare moontlikheid.
Tuis het die kongres se Un-American Activities Committee (HUAC) paranoia en wantroue gesaai vanaf die einde van die Tweede Wêreldoorlog tot in die vroeë vyftigerjare. Die Huis van Verteenwoordigers het HUAC geskep met die doel om die sogenaamde on-Amerikaanse sentiment in binnelandse politieke, sosiale en kunsorganisasies te vernietig. Die verhore van die komitee het in die laat veertigerjare 'n koorshoogte bereik, aangehelp deur die sweet angs van Joseph McCarthy, 'n junior senator van Wisconsin. Swartlyste het vermeende kommuniste verbied om te werk (met of sonder vaste bewyse van deelname aan nie-Amerikaanse aktiwiteite). Die verhore van HUAC en die deurdringende antikommunisme wat hulle verteenwoordig het gegenereer wat die Amerikaanse historikus Richard J. Hofstadter die paranoïese styl in die Amerikaanse politiek sou noem in 'n invloedryke opstel van Harper uit 1964. Sterk antikommunisme het 'n wêreldbeskouing geskep waarin die republiek voortdurend bedreig word, nie net van buite nie, maar ook van binne.
Dit was in hierdie jare dat Amerikaners gefassineer geraak het deur ruimteverkenning. Maar selfs hierdie geleentheid vir vooruitgang het ontstaan ​​in 'n strydklimaat. In Oktober 1957 lanseer die Sowjetunie Sputnik 1, die eerste mensgemaakte satelliet wat om die aarde draai. Spoetnik illustreer die verband tussen wetenskaplike vooruitgang en die koue oorlog. Die vuurpyl wat die klein satelliet in 'n wentelbaan gelewer het, was 'n aangepaste weergawe van die R-7 "Semyorka", 'n interkontinentale ballistiese missiel wat oorspronklik ontwerp was om kernkopkoppe te dra. Van naby was Sputnik beskeie, dit weeg minder as 200 pond en was minder as twee voet in deursnee. Maar sy suksesvolle vlug het die ruimtewedloop tussen die Verenigde State en die Sowjetunie aangeraak en 'n hele nuwe stel angs veroorsaak wat in die latere dekades van die koue oorlog sou afspeel.
Scott Sagan en Kenneth Waltz, Die verspreiding van kernwapens (2002)
Twee vooraanstaande geleerdes van internasionale politiek, Scott Sagan en Kenneth Waltz, bespreek die voor- en nadele van kernwapens. Hierdie teks dien as 'n bondige inleiding tot 'n kwessie wat enkele van die mees basiese temas in internasionale betrekkinge bevat: is state rasioneel? Is state soewerein? Werk internasionale organisasie?
Top 10 boeke oor die Koue Oorlog
Waaraan dink jy as jy aan die koue oorlog dink? Die antwoord hang moontlik af van hoe oud u is. Vir die jongmense is dit 'n geskiedenis vir bejaardes, dit is een van die kere wat hulle in 'n hele eeu van buitengewone geweld en ontwrigting deur die generasies tussenin was, 'n bietjie van albei. Maar vir byna almal van elke ouderdom lyk die koue oorlog in retrospek ietwat onstuimig: 'n oorlog sonder 'n duidelik omskrewe begin of einde, toe 'n groot deel van die aksie klandestien was en die grondreëls 'n mis en mis was.
Dit maak dit 'n besonder interessante oorlog vanuit die oogpunt van 'n skrywer. My roman, The Long Room, speel af in 1981, 'n tyd toe dit lyk asof die grootste gevare van die oorlog reeds afgeweer is, maar wat steeds deurdring is deur 'n konstante angstigheid. Soos ons nou weet, was hierdie angs so regverdig as in 1983, die Sowjet -leierskap het 'n roetine NAVO -oefening as 'n dekking vir 'n dreigende kernaanval beskou.
Onderlinge wanbegrip, vrees, wantroue, die byna onmoontlikheid om die werklikheid uit illusie te vertel-die kenmerke van daardie tyd maak dit die perfekte omgewing vir 'n roman wat handel oor spioenasie, maar ook oor isolasie en obsessiewe liefde. Hoe gelukkig is ons dat die wêreld die koue oorlog oorleef het en dit kan bekostig dat dit geskiedenis en fiktiewe agtergrond word.
Tientalle boeke kon hierdie lys gemaak het. Ek het 'n paar gekies wat vir my lyk om 'n sterk gevoel te gee van hoe dit voel om deur die koue oorlog te leef en oor die vrese wat mense gehad het.
Ek besef dat die lys die Sowjet -standpunt uitlaat. As daar 'n verslag is van hoe die konflik gevoel het vir 'n gewone burger van die USSR wat die amptelike retoriek geglo het, sou ek dit graag weet.
1. Vier-en-negentien deur George Orwell
Orwell neem sy plek aan die hoof van hierdie lys in as die eerste skrywer wat die term "koue oorlog" gebruik het in verband met geopolitieke toestande onmiddellik na die tweede wêreldoorlog (in U en die atoombom). Vier-en-negentien bly die bepalende visie van totalitêre bewind. Dit het ons 'n woordeskat gegee wat ons nog steeds gebruik en is vandag net so relevant soos toe Orwell dit geskryf het. 'As u 'n prentjie van die toekoms wil hê, stel u dan voor dat 'n skoen op 'n menslike gesig gestempel word - vir ewig.'
2. Die Koue Oorlog deur John Lewis Gaddis
'N Bewonderlik helder en omvattende weergawe van die kernwapende afwyking-die oorsprong en oorsake daarvan, die uiteinde daarvan en wat daartussen gebeur het. Elegant geskryf vir die algemene leser, dit is 'n noodsaaklike inleiding.
3. HMSO Handleiding vir burgerlike verdediging nr 10 (1963): advies aan die huisbewoner oor beskerming teen kernaanval
Maak u vensters wit. Stel 'n uitvalkamer toe. Gebruik u waterreserwes baie spaarsaam. As jy buite moet gaan, trek gomstewels en 'n serp aan. 'Maar selfs dan is dit steeds gevaarlik.' Was daar ooit 'n vreesaanjaender konsep as onderlinge versekerde vernietiging? Hierdie klein boekie, met sy kinderagtige illustrasies, laat Armageddon byna saaklik lyk.
'N Foto van die geanimeerde weergawe van When the Wind Blows (1986) Foto: Ronald Grant -argief/kanaal 4
4. Wanneer die wind waai deur Raymond Briggs
Hierdie grafiese roman van die kunstenaar wat die liefste vir The Snowman was, kan lyk asof dit bedoel is vir kinders. Maar elke kind wat dit lees, sal binnekort nagmerries kry. Hier is wat gebeur wanneer die bom werklik val en 'n bejaarde egpaar HMG se advies in die praktyk probeer bring. "God almagtige eende! Daar is nog net drie minute! " Maar al die inbring van voorrade en afwas is tevergeefs. 'Ooh kyk, my hare kom uit. Ek het snaakse vlekke op my vel. " Hartverskeurend.
5. Die geheime staat: voorbereiding op die ergste 1945-2010 deur Peter Hennessy
Hierdie fassinerende weergawe van geheime regeringsplanne om aanvalle op Brittanje te bekamp, ​​is 'n ander kant van dieselfde prentjie. Die bygewerkte uitgawe dek ook die periode na die koue oorlog: die bedreiging van Armageddon het nie geëindig met die val van die Berlynse muur nie. Die gedeelte oor "letters van laaste uitweg" is ontsettend.
6. The Spy Who Came in from the Cold deur John le Carré
Enige van Le Carré se koue -oorlogsromans kon die deurslag gegee het. Maar ek dink hierdie, 'n vroeë een, is die doeltreffendste. Dit beeld briljant 'n somber, amorele wêreld uit en stel die maatstaf vir die vele ander romans wat dieselfde materiaal ondersoek.
7. Die boek Daniël deur EL Doctorow
'N Buitengewone roman. Dit is heeltemal onbesparend, brutaal en oortuigend en fiksionaliseer die Rosenbergs, die egpaar wat in 1953 tereggestel is omdat hulle saamgesweer het om Amerikaanse atoomgeheime aan die Sowjetunie oor te dra. Deur die oë van hul seun gesien, gee dit 'n uitsig van 'n ander kant van die koue oorlog - die van die toegewyde Amerikaanse linkses. Maar dit is geen polemiek nie, dit kom heeltemal in die hart van 'n beskadigde man en stel belangrike vrae oor lojaliteit, verraad en politieke betrokkenheid.
8. Die smeltkroes deur Arthur Miller
Paranoia oor 'Reds' het in die 1950's gelei tot die House Un-American Activities Committee en senator McCarthy se heksejag. Selfs 'n potensiële slagoffer van die suiwering, het Miller verstandig gekies om indirek daarteen te protesteer, met behulp van die Salem -heksieproewe uit 1692 as metafoor. Hierdeur lewer hy 'n meesterklas in die kreatiewe gebruik van die geskiedenis en skryf hy een van die kragtigste toneelstukke van die 20ste eeu.
Alex Guinness in die verwerking van Our Man in Havana in 1959, geregisseer deur Carol Reed. Foto: Allstar/Cinetext/COLUMBIA
9. Our Man in Havana deur Graham Greene
Die koue oorlog as komedie. Wormald, 'n stofsuierverkoper en 'n onbedoelde spioen, stuur Britse intelligensie met sy skaaltekeninge van die dele van "The Atomic Pile Cleaner". Greene het hierdie roman 'n vermaaklikheid genoem, maar soos al die beste grappies het dit 'n ernstige kant, en is 'n herinnering dat die koue oorlog nie net tussen supermoondhede gevoer is nie, maar ook baie kleiner nasies ingesuig het.
10. On the Beach deur Nevil Shute
Shute is nou 'n modieuse skrywer, maar hy was baie gewild in die 1950's en 60's. Hierdie roman uit 1957, wat in Australië afspeel, vertel van die tyd na 'n wêreldwye kernoorlog. Week vir week vloei 'n radioaktiewe wolk suidwaarts, wat die onvermydelike dood meebring. Dit sou effens onduidelik wees en sou geen pryse vir literêre styl behaal nie - maar die artlessiteit en die verspreiding van oënskynlik onbelangrike besonderhede maak hierdie verhaal van gewone mense wat op uitwissing wag, geloofwaardig en beïnvloed.
Dit is wat u moet doen tydens 'n kernwaarskuwing
Daar was twee basiese reaksies wat mense in Hawaii gekry het nadat hulle die SMS van 13 Januarie ontvang het waarin hulle die publiek meedeel dat 'n ballistiese missiel op pad is.
Aan die een kant het TV -dekking gesuggereer dat & ldquopanic & rdquo moontlik hoogty gevier het met videobeelde van mense wat hardloop, ry en duik vir skuiling in wat blykbaar mangate en kelders was. En wie kan die mense blameer wat die ergste gevrees het en min vooraf inligting gehad het oor waarheen om te gaan of wat om te doen? Veral met die staat in die omgewing van Noord -Korea, wat sê dat sy ballistiese missiele kernkragkoppe kan dra.
Aan die ander kant, terwyl dit nie 'n goeie TV gemaak het nie, het baie mense, insluitend 'n vriend van my wat op vakansie was in Maui en mdash, die waarskuwingsboodskap gekry, maar dit was waarskynlik 'n fout, en dit was inderdaad soos dit was. Ek het ook met die hoofopname in een van die drukste hospitale in Hawaii gepraat. Sy was aan diens toe die waarskuwing op haar selfoon verskyn, maar sy het by die werk gebly. Sy sê sy het nie paniekerig geraak of skuiling gesoek nie, en vir my verduidelik, en ek het net gedink daar is niks wat gedoen kan word nie, so hoekom is ek daaroor bekommerd? & Rdquo
Daardie twee reaksies en paniek-gedrewe chaos en fatalistiese selftevredenheid en mdash toon die totale versuim om die publiek op te voed oor wat om te doen as 'n kernontploffing plaasvind of op hande is.
Miskien, terwyl die skrik van 38 minute in Hawaii nog steeds ons aandag trek, het ons 'n leerbare oomblik, 'n geleentheid om bruikbare inligting te gee oor wat ek sou noem die tweede era van wêreldwye kernbedreiging (die eerste is die Koue Oorlog).
Nou, in hierdie tweede era van bedreiging, het ons skelm kernstate soos Noord-Korea en plaaslike kern-afwykings, soos die aanhoudende spanning tussen Indië en Pakistan, wat albei ten minste 100 kernplofkoppe het wat gereed is om te begin indien die situasie sou opduik van beheer. (Indië het die eerste keer sy eerste interkontinentale ballistiese missiel suksesvol getoets.)
Dit is ook nie onmoontlik vir 'n terroriste -organisasie om 'n kerntoestel te steel, te koop of te bou wat in 'n groot stad ontplof kan word nie.
So, wat doen ons soos individue moet doen?
Eerstens is daar 'n paar basiese feite wat die publiek moet weet oor die kernbedreiging.
In die geval van 'n kernontploffing, is daar 'n geweldige helder flits (wat 'n persoon wat na die flits staar, tydelik kan verblind) gevolg deur 'n uiters harde ontploffing en orkaansterkte. 'N Toestel ter grootte van die atoombom wat ons op Hiroshima laat val het, sou alle strukture en byna almal binne 'n half kilometer van die punt van ontploffing uitwis. Maar op 'n afstand van grondnul en binne 'n beskermende struktuur verbeter die kans om die ontploffing, brande en blootstelling aan akute straling te oorleef aansienlik. (Buite is die ergste scenario, gevolg deur 'n motor, dan 'n houtstruktuur, en die beste is 'n gebou van soliede beton of baksteen, sonder vensters.)
Nadat die aanvanklike storm en mdash en die wind opgehou het, is die volgende groot kommer radioaktiewe neerslag. Oor die algemeen het u ongeveer 15 tot 20 minute om 'n goed skuil voordat radioaktiewe deeltjies die grond van die sampioenwolk afval begin raak. Dit beteken dat u in 'n kelder of verkieslik die kern van 'n gebou uit baksteen of beton moet wees, weg van vensters en minstens 15 voet van die dak af. As u buite was en blootgestel was aan radioaktiewe deeltjies, is dit raadsaam om u hare uit te borsel, u buitenste kledingstuk te verwyder en ontslae te raak en, indien moontlik, te stort.
Dan & mdash, en dit is die sleutel & mdash, om beduidende blootstelling aan radioaktiewe uitval te voorkom, moet u ten minste 12 tot 24 uur in die skuiling bly, of totdat amptenare sê dat dit veilig is om te vertrek en in watter rigting u moet ry. As almal hierdie leiding volg, kan honderdduisende lewens gered word in 'n groot stedelike omgewing wat 'n kernontploffing beleef het.
Die belangrike mantra hier is: & ldquo Kom binne, bly binne, bly ingeskakel! & Rdquo
Maar wat van stede? Wat moet hulle doen om voorbereid te wees op so 'n verskriklike ramp? Hoe maksimeer hulle oorlewing? Daar is vier belangrike strategieë.
Open eers die boodskap hierbo. Laat mense weet dat die basiese riglyne lewens kan red. Om die boodskap te probeer oordra as 'n ontploffing op hande is of reeds plaasgevind het, is te laat. Herinner ook mense daaraan dat ons samelewing 'n enkele bom van 'n skelm nasie of 'n terroriste -organisasie kan oorleef, al sou dit beslis 'n oorweldigende, ongekende tragedie wees. Die feit is dat ons is nie in die gesig staar 'n apokaliptiese uitwissing van & ldquolife soos ons dit ken, & rdquo soos die geval was tydens die Koue Oorlog-opstand tussen magtige kernmagte.
Tweedens, maak seker dat daar 'n goeie en goed beplande manier is om mediese sorg aan oorlewendes te verleen. Verwag vernietiging of die uitskakeling van groot dele van die gesondheidsorgstelsel voor die aanval. Werk saam met staats- en federale hulpbronne om 'n haalbare plan te hê om noodsaaklike mediese dienste buite die onmiddellike impakgebied te lewer.
Derdens, dink goed oor ontruiming. Alhoewel amptenare van openbare gesondheid en feitlik alle burgers so ver moontlik sou kom vir stralingsbesmette puin in die nadraai van 'n kernaanval uit enige bron, sou die werklikheid van die ontruiming 'n monumentale uitdaging wees. (Dink aan spitstye op 'n Vrydagaand van 'n vakansie naweek …, vermenigvuldig dan die situasie met 500.) Dink aan die ongelukke en die mediese krisisse langs die pad. Oorweeg waar en hoe mense brandstof, kos en water sou kry. En oorweeg hoe om seker te maak dat bestemmingswebwerwe wat siek, verskrik en getraumatiseerde ontruimdes ontvang en versorg, gereed is vir duisende nuwe inwoners wat moontlik in hul gemeenskappe opgeneem kan word.
Vierdens, beplan nou vir herstel en beplan 'n selfs moeiliker konsep as ontruiming. Radioaktiewe besmetting, vernietiging van geboue en infrastruktuur en massiewe ontwrigting van menslike dienste, skole, werk en die ekonomie in die algemeen kan herstel in die beste geval 'n dekades lange proses maak.
Daar is geen twyfel nie dat 'n kernontploffing 'n onuitspreeklike en komplekse tragedie sou wees. Die feit moet nie aan die publiek of amptenare toegedraai word nie. Ongelukkig is daar net te veel kernwapens op die planeet om ooit die moontlikheid uit te sluit dat een of meer deur nasies in oorlog gebruik kan word of 'n terreurgroep wat wil vernietig.
Hawaii het ons daaraan herinner dat ons in 'n gevaarlike wêreld leef wat gevaarliker is omdat ons nie daarop voorbereid was nie. Ons moet vir die ergste beplan, selfs al hoop ons op die beste. Laat ons maar hoop dat die valse alarm in Hawaii 'n wekroep is en dat ons, as die drama van die oomblik verbygaan, nie meer as 'n sluimer alarm is nie, waar ons die knoppie druk en terugkeer na selfvoldaanheid.
Volledige lys van post-apokaliptiese films
Ons begin met die een wat skaars die lys gehaal het, want dit is geanimeer en wetenskapfiksie, maar dit is ook post-apokalipties en interessant genoeg om die snit te maak. 'N Lappop word wakker in 'n post-apokaliptiese wêreld, en hy hou die sleutel tot die redding van die mensdom.
20 jaar daarna (2008) Twintig jaar na die kernoorlog gevolg deur plae, is daar in 15 jaar geen kinders gebore nie. 'N Vrou word swanger, en mense veg om beheer oor haar.
2019: Na die val van New York (1983) – Na 'n kernoorlog baklei twee groepe in New York vir die laaste vrugbare vrou wat op aarde oor is.
2020 Texas Gladiators (1982) – Dit is 'n Italiaanse film wat afspeel in post-apokaliptiese Texas, waar 'n groep krygers 'n fascistiese regime beveg.
'N Seun en sy hond (1975) Dit is 'n vreemde film, maar 'n 18-jarige seuntjie wat met kos en seks te doen het, word vergesel deur 'n telepatiese hond in die na-kernoorlogse aarde. Die hond help die seuntjie om vroue te vind. Die seuntjie help die hond om kos te vind.
'N Stil plek (2018) – Raas maak gelyk aan 'n doodsvonnis. In hierdie post-apokaliptiese wêreld jag geheimsinnige wesens volgens klank. 'N Gesin probeer oorleef.
After Earth (2013) Die mensdom moes 'n duisend jaar gelede die aarde verlaat. Genl. Cypher en sy tienerseun val op die vyandige oppervlak van die aarde neer, waar hulle moet veg om oorlewing.
Aftermath (2014) – Sampioenwolke gaan op en nege desperate oorlewendes moet besluit of hulle in hul skuiling sal sterf of die verskrikkinge van die buitewêreld wil aandurf.
Air (2015)– Lug is nie meer asemhaalbaar nie, en na 'n fout in 'n ondergrondse bunker word hulle gedwing om te vertrek.
Amerika 3000 (1986) Negehonderd jaar in die toekoms, nadat 'n kernoorlog die mensdom tot die steentydperk teruggebring het, regeer vroue die wêreld, maar een man wil dit verander.
Apocalypse Road (2016) Twee susters word geskei tydens 'n post-apokaliptiese depressie.
Apokaliptiese 2077 (2019) Jack oorleef die apokalips van 'n navorsingsbunker in die Skotse hooglande met die AI -rekenaar van die stasie om hom geselskap te hou. Agt jaar later vertrek Jack & amp die AI-rekenaar oor die post-apokaliptiese woestyne om 'n boodskap te lewer. Jacq is 'n versekeringsagent vir 'n robotiese korporasie wat gevalle ondersoek waarin robotte hulself verander en ernstige gevolge vind vir wat dit vir die menslike ras beteken.
Barb Wire (1996) Amerika se tweede burgeroorlog het plaasgevind in 2017. Barb Wire (Pamela Anderson) besit 'n nagklub en sy is die moeilikste vrou in Steel Harbour, 'n misdaadstad waar 'n nuwe soort huursoldaat woon.
Battletruck (1982) – 'n Film gemaak na aanleiding van die sukses van Mal Max. Nie so vreemd nie, dit volg 'n soortgelyke storielyn vir gas. Gaan ook onder die titel Krygshere van die een-en-twintigste eeu. – 'n Film uit Australië wat die verhaal vertel van werknemers en inwoners van 'n geestesinstelling wat in 'n ondergrondse bunker terugtrek nadat die kernoorlog begin het. Dit word ondergronds toegesluit en dit is nie lank voordat die inwoners van die instelling beheer wil neem nie.
Blood of Heroes (1989) – In 'n post-apokaliptiese toekoms sluit 'n vrou by 'n groep sportvegters (Juggers) aan wat veg teen vegters van die regerende elite.
Blue World Order (2017) – 'n EMP vermoor alle kinders op die planeet, maar een – en nou moet haar pa haar beskerm.
Bird Box (2018) – 'n Geheimsinnige mag maak mense oor die hele wêreld dood. As jy daarna kyk – sterf jy. Oorlewendes moet die wêreld geblinddoek navigeer.
Bokeh (2017) – 'n Paartjie hou vakansie in Ysland wanneer 'n flits van lig gebeur en hulle word wakker om te sien dat al die ander vermis is. Nou moet hulle veg vir oorlewing terwyl hulle probeer verstaan ​​wat gebeur het.
Bounty Killer (2013) – Korporatiewe magte vernietig die planeet met hul hebsug, so 'n oorvloed word op die koppe van sakeleiers geplaas. Twee oorwinnaarsmoordenaars ding mee om die roem en die fortuin dat hulle die meeste doodgemaak het.
Cafe Flesh (1982) – (Ons het jou vertel dat dit 'n voltooi 'n lys van post-apokaliptiese films!) Dit is 'n kultus-wetenskapfilm waarin pornografie in die kern-geteisterde toekoms seks-positief of seks-negatief is. Negatiewe kan nie seks hê nie, en hulle dwing die positiewe om vir hulle te presteer.
Gevange vroue (1952) – gratis op YouTube – Dit is post-apokaliptiese NYC en drie stamme mutante veg mekaar om oorlewing. O, en daar is gevange vroue.
Cherry 2000 (1987) In die post-apokaliptiese toekoms kom 'n man se Android-vrou kort en hy sal nie met 'n ander model tevrede wees nie. Dit dwing hom om 'n spoorsnyer (Melanie Griffith) te huur om hom deur die gevreesde Zone Seven te kry om 'n ander Cherry 2000 te vind.
Kinders van mans (2006) – 'n Brits/Amerikaanse film wat afspeel 18 jaar nadat die laaste baba gebore is en die mensdom onvrugbaar geword het. Dan word 'n vrou swanger.
City of Ember (2008) 'N ramp was op die punt om die wêreld te vernietig, en 'n stad van kool is ondergronds gebou om oorlewendes vir 200 jaar te huisves. Die fliek speel af terwyl die kragopwekkers van die stad begin misluk.
Besmetting (2011) – Hierdie fliek het 'n herlewing beleef toe Covid-19 toeslaan. 'N Fliek met goeie resensies en sterk akteurs. 'N Virus tref die wêreld hard en vinnig.
Bevalling (2015) – Inwoners van 'n woonstelkompleks word wakker en vind dat hulle binne -in -verseël is deur mense in pakke. Hulle weet nie wie besmet is en wie nie. Hulle begin mekaar aanskakel.
Krummels (2015) – Die eerste post-apokaliptiese film wat in Afrika afspeel? Dit is die post-apokaliptiese Ethiopië in 'n vreemde, maar interessante film, waar 'n onverwagte held hom deur die landskap loop in die hoop om op 'n drywende ruimteskip te klim.
Cyborg (1989) – 'n Tipiese Jean-Claude Van Damme-film, slegs post-apokalipties. 'N Pes maak die beskawing lam. Kyk hoe Jean-Claude doen wat hy aan 'n bende slegte ouens doen.
Dark Vengeance (1992) – Die omgewing word tot 'n vergiftigde woestyn gereduseer, en die samelewing word met strydende bendes gelaat. Een vegter veg om orde te bring.
Damnation Alley (1977) – Skaars meer post-apokalipties as wat dit wetenskapfiksie is. Die wêreld is van sy asse af gekantel deur die atoombomme van die Tweede Wêreldoorlog. Massiewe storms het reuse skerpioene gemuteer en 'n avontuur om die land oor te steek in 'n gepantserde personeeldraer van die Lugmag "Landmeester ".
Dag waarop die wêreld geëindig het (1955) – gratis op YouTube – Sorta sci-fi met 'n mutante monster, maar dit vind plaas na 'n kernoorlog. Sewe mense skuil in 'n beskermde vallei saam met 'n survivalist en sy dogter.
Deadman Apocalypse (2016) – Een man is die laaste hoop om die sterwende aarde te red. In isolasie, diep onder Labyrinthia vasgekeer, moet hy uit die ondergrondse ontsnapping probeer.
Def-Con 4 (1985) – 'n Kanadese post-apokaliptiese film. Drie ruimtevaarders oorleef WWIII net om 'n paramilitêre faksie te beveg.
Delikatesse (1991) – Skaars post-apokalipties, maar interessant om insluiting te regverdig. In die post-apokaliptiese Frankryk kerf 'n slagter wat 'n woonstelgebou besit, af en toe huurders op en verkoop dit as vleis. Dit is 'n donker komedie. (gratis op YouTube) – Gebaseer op 'n gelyknamige boek, vernietig 'n enorme aardbewing die Weskus en bedreig dit ook die Ooskus.
Doomsday (2008) – Vyf en twintig jaar na 'n verwoestende virus, gaan 'n span na die apokaliptiese Skotland om wilde oorlewendes te beveg vir 'n genesing.
Dune Warriors (1990) – 'n Wilde veldheer wil 'n stad en sy kosbare water hê. 'N Vrou en vyf krygers veg om dit te verdedig.
Empire of Ash (1988) en Empire of Ash III (1989) – In the first movie, a virus has killed off much of civilization as people fight for survival. In the follow-up (labeled as III) new gangs fight for survival after the apocalypse.
I Am Legend (2007) – The third of three adaptations of Richard Matheson's book Ek is 'n legende. Dr. Neville survived a plague that turned humans into killing mutants. He wanders NYC in search of others and in hopes of a cure. – This is one to watch during the holiday season! A woman and her son, staying in a bomb shelter during end times, wait as Christmas Eve approaches and their supplies dwindle. Watch as the mother is faced with difficult situations in order to save her son.
Planet of the Apes (1968) – Let this inclusion also stand for the original sequels (Beneath the Planet of the Apes, Escape from the Planet of the Apes, Conquest of the Planet of the Apes, en Battle for the Planet of the Apes). I'm not adding the newer versions, but in the classic 1968 movie, astronauts find themselves in a strange, post-apocalyptic world where apes dominate over humans.
The Last Man on Earth (1964) – The first of three adaptations of Richard Matheson's book Ek is 'n legende. Vincent Price survived a global epidemic only to now face a race of zombie-like vampires.
The Omega Man (1971) – The second of three adaptations of Richard Matheson's book Ek is 'n legende. Dr. Neville is the only survivor of an apocalyptic war beyond a few hundred nocturnal people that blame science and technology for their maniacal condition. Neville, a symbol of that science, is hunted by them.
Die skemersone also offered criticism of the fallout shelter obsession in the 1961 episode "The Shelter." When an imminent attack is announced through CONELRAD, Bill Stockton takes his family into the well-stocked shelter he has built in his basement. The family's neighbors, who have no such shelters, beg him to let them in before eventually breaking down the door. After another announcement reveals that the reported attack is only harmless satellites, everyone rejoices. One of the neighbors offers to pay for the damages, and Bill Stockton replies:
Kyk die video: Geskiedenis Gr 9 Les 1 Kernwapens Begin Koue Oorlog (Januarie 2022).
Copyright 2022 \ Koue Oorlog -literatuur oor die oorlewing van 'n atoomaanval is vreemder as wetenskapfiksie...