Knol: foto, groei van 'n blom, plant en versorg in die oop veld - Versamelings
Tuberose, of Polianthes tuberosa, is 'n meerjarige knolplant uit die Asperge-familie. Die natuurlike habitat is in Mexiko gekonsentreer. Verder het die plant begin versprei na die lande van Asië, Afrika en Europa. Die blom verdra nie lae temperature nie. Om hierdie rede is tuiniers besig om slegs binnegoed tuberoosgewasse te teel of in blompotte te plant, en met die aankoms van koue weer word hulle na 'n geslote kamer oorgeplaas.
Die tuberose-blom het bekendheid verwerf vir sy digte welige bloeiwyses en wasagtige knoppies, wat 'n fyn soetagtige geur uitstraal, wat ietwat van die bloeiende gladioli, lelies en affodille herinner. Selfs sulke wêreldwye handelsmerke soos Gucci en Dior het parfuum met note van tuberose in hul arsenaal.
Tuberose het 'n wortelstelsel van 'n nodule-tipe. Die grootte van die bruin bolle is nie meer as 6 cm nie. Die oppervlak van die knolle is skubberig. Lang wortelfilamente, wit geverf, strek van onder af. Die gloeilamp het 'n lewensduur van etlike jare. Knolle word geleidelik toegegroei met lote en blare. Die blomfase kom voor in tweejaarlikse en 3-jarige saailinge. As die bloeiwyses verdor, sterf die ondergrondse knooppunt ook af. Baie klein kinders word in die ou plek gevorm.
Al die plantegroei wat bo die grond uitstyg, word elke jaar vernuwe. Dit is digte, reguit stingels en digte sittende blare. Die hoogte van 'n volwasse polianthesbos bereik ongeveer 40 cm. Die lote is nie groen nie, en in die onderste laag is dit dig bedek met blare. Die lengte van die donkergroen lineêre blaarlemme wissel van 30-45 cm.
Die opening van die ogies val in die middel van die somer en duur tot laat herfs. Die bokant van die loot gedurende hierdie periode blom met 'n spitsvormige bloeiwyse. Knolbosse word selfs langer danksy blompyle. Die kleur van die ogies word in ligpienk kleure aangebied. Hulle sit hopelik langs mekaar en is vas aan hangende pediele. Die buis van die ogies is verleng en die wit blomblare is in verskillende rye gerangskik. Knoppies vorm 5 tot 6 cm lank. Die kroonblare is bedek met 'n wasagtige laag wat die struktuur digtheid gee.
As dit oopgemaak word, is die bloeiwyses geurig in die tuin. Die Mexikane het die tradisie dat hulle die trourok van die bruid met tuberose-blomme versier, vir die vakansie boeketreëlings tref en huise versier met behulp van poliante. Elke bloeiwyse groei van 10 tot 30 klein knoppies. Na twee of drie dae verskyn nuwe blomme in die plek van ou blomme. Die onderste knoppie blom eers. Van die bestuifde bloeiwyses word saadpeule verkry, gevul tot op die rand met klein plat korreltjies.
Tipes en variëteite van tuberose met 'n foto
Die soort knolle van polyanthes bevat ongeveer 13 verskillende soorte. Telers in ons omgewing het aangepas om slegs twee soorte tuberose te verbou.
Die blom groei van 'n langwerpige knol tot 5 cm groot. Die stingel in die middel van die bos het wye blare wat in die son skyn, versamel in 'n roset en omhul die basis van die stingel. Die bloeisel van die aartjie lyk soos gegroepeerde wit blomme van 4 cm en die aroma word skaars gevang tydens die blom van die spesie. Die opening van die ogies vind in die middel van die lente plaas.
Dit is 'n lang bloeiende meerjarige blom wat bestaan ​​uit 'n basale roset van sittende blare, 'n kaal stomp en 'n los bloeiwys van die aar. Die blaarlemme is smal. Die lengte is nie meer as 6 cm nie. Die buisvormige wit knoppies, wat 'n aangename aroma uitstraal, hang vas aan die pyl van die peduncle. Een peduncle bevat van 10 tot 30 knoppies. Die dekoratiewe aanpassings van knolagtige poliante bevat die volgende variëteite:
Pearl is 'n mediumgrootte plant met dubbele wit bloeiwyses. Verkies warm klimaat en word in potte geplant;
Sensasie - pers meerjarige tuberose-variëteit;
Pienk saffier - op die kruin van blom is dit bedek met welige pragtige blomme. Die hart is in 'n fyn pienk skakering geverf en die kroonblare is omring met 'n lila rand.
Kweek van tuberose
Om tuberose te kweek, gebruik die saadmetode of vermeerder die plant uit dogterbolle. Dit is moeilik om met saai sukses te behaal, aangesien die gewas in die vroeë stadiums van ontwikkeling baie swak is. Sonder kweekhuisomstandighede en versigtige versorging sterf saailinge dikwels, en hulle het nie tyd om selfs 'n paar blare aan te skaf nie.
Tipies word tuberose gekweek deur die bolle in die grond te plant. Gedurende die seisoen is die knol aan die moeder toegegroei met 'n paar dosyne klein kinders. Hulle word van die bol losgemaak en as nuwe saailinge gekweek. Dit is belangrik om te wag totdat die knolle heeltemal ryp is. Die verwelking van die blare word beskou as 'n teken van rypwording. Dan word die bos opgegrawe, die knol gedroog en die uitlaat word ontkoppel.
Om uitdroging van die bolle te voorkom, word plantmateriaal in vogtige mos geberg, turf op 'n donker, koel plek. Dit is nie nodig om die nes jaarliks ​​te verdeel nie, maar dit word steeds aanbeveel om die prosedure ten minste na 3-4 jaar uit te voer. Andersins sal die blom nie so volop wees nie, en sal die bosse laag en onaantreklik word.
Vir streke wat op gematigde klimaatbreedtes geleë is, is dit algemeen om meerjarige tuberose in potte te kweek. Met die aanvang van die eerste ryp word hulle binnenshuis gereël. Vir die aanplant van tuberose is dit beter om vrugbare, gedreineerde grond te kies. Voordat 'n blom in 'n tuinperseel geplant word, word die gat met 'n derde met sand gevul. Wanneer tuberose in oop grond geplant word, moet die wortels na onder gerig wees en die nek op die oppervlak wees.
Maak gereed vir die plant van tuberose
Die versorging van tuberose is redelik moeilik, die plant reageer skerp op allerhande veranderinge. Die moeite wat gedoen word om 'n blom te kweek, sal egter beslis resultate lewer. Tuberose beloon u met 'n pragtige en oorvloedige blom en vul die tuin met 'n geurige geur.
Sonder helder diffuse lig sal die plant vinnig sy dekoratiewe effek verloor. Gedurende die middagson word die potte in die skaduwee geplaas om brandwonde aan die blare te voorkom. Soggens en saans is die strale wat aan die blare raak skadeloos vir die blom. As die potte in die skaduwee is, stop die bossies feitlik.
Die meerjarige plant word warm gehou, weg van die trekkings en die lugtemperatuur word binne + 20 ° C gehou, anders sal die ontluikingsproses onderbreek word en die groei van die kultuur vertraag. Lae temperature lei tot die dood van die plant. In die somermaande mag die tuberose-blom buite gekweek word, op balkonne en stoepe.
Gieter en bespuiting
Lugvogigheid moet nie meer as 80% wees nie. Bespuiting van die blare word daagliks aanbeveel, maar dit is belangrik om in ag te neem dat spatwater die voorkoms van brandwonde kan veroorsaak, dus die prosedure moet die beste gedoen word in die afwesigheid van die son.
Gieter tuberose word matig voorsien, hulle gebruik vaste en gesuiwerde water wat tot kamertemperatuur verhit word. As die grond goed gedreineer is, sal vog nie in die wortelsone ophoop nie, maar sal dit egalig deur die hele oppervlak van die substraat opgeneem word. Stagnasie van water naby die knolle lei tot verval en dood van die plant.
Vir aktiewe groei van groen massa en helder blom, word tuberose gereeld gevoer. Oploste minerale komplekse en organiese materiaal bemes die grond elke maand, vanaf Mei tot aan die einde van die groeiseisoen.
Gedroogde bloeiwyses en vervormde blare moet van die lote verwyder word soos dit groei. Volwasse bosse word vasgebind sodat die stamme nie in die wind breek nie, en die hangende en verlepte prosesse word afgesny. Nadat die grondgedeelte afgesterf het, gaan die gloeilampe in die winterslaapmodus.
Hoe om te distilleer
Om knolle van knolle te dwing, kan u die beste doen enkele weke nadat u opgegrawe het. Hulle word op 'n helder plek uitgelê en met water besprinkel. Vir die aanplant van tuberose word kompakte potte gekies en tuingrond gemeng met sand word daarin gegiet. Groen spruite verskyn binnekort. Na ses maande sal die volwasse saailinge kan blom.
Knolle van poliante word soms deur swamsiektes aangetas. Die reuk wat bloeiwyses en blare uitstraal, is aangenaam vir mense, maar insekte is bang vir hom. As gevolg hiervan kom plaagaanvalle op die gronddele van die plant skaars voor. Die blare word deur plantluise, spinmyt geëet. Insekdodende bespuiting maak dit moontlik om tuberkose te hanteer en die verspreiding van insekte te stop.
Vertel ons van tuberose: waar is dit beter om dit te plant, watter variëteite is daar, hoe om te sorg en te vermeerder? V. A. KOSHCHENKO
Ek drink die bitterheid van tuberose, die bitterheid van die herfshemel ... Boris PASTERNAK.
Die digter het gelyk: die skoonheid van hierdie sonnige skoonheid is uniek, en die reuk is onbeskryflik. Tuberose, of knolagtige poliëante, het legendes daaroor verdien. Die rede hiervoor is die soet aroma van die plant, wat nou in die parfuumbedryf gebruik word.
Franse parfuum bevat tuberose geur. Sy het baie ander name gekry. Sy is aanbid deur die antieke Asteke, mense uit die Middeleeue en die moderne bevolking van Indië, Bangladesj en Singapoer. Sy word in Byron se gedigte gesing. In die Middeleeue in Italië is meisies verbied om die tuine in te gaan waar tuberose blom, om nie voor die versoeking van liefde te swig nie en die geur daarvan in te asem.
Nou word die blom nog steeds die "koningin van geure" of "koningin van die nag" genoem. As dit skemer word, raak die geur van tuberose baie meer opvallend. Dit lyk soos die reuk van bloeiende akasia, hiasinte en het sy eie uniekheid.
In Latyns-Amerika word tuberose gebruik om huweliksplegtighede te versier. Sy is baie geskik vir hierdie viering, haar blomme is wit op lang heldergroen stingels. Wil u die aroma van tuberose inasem? Laat ons dan stilstaan ​​by haar landboutegnologie.
Alhoewel tuberose, of poliante, jy kan dit nie wispelturig noem nie, sy hou immers van meer grond wat ryk is aan organiese materiaal, sowel as goed gedreineerde leem. Dit sal ook in gedeeltelike skaduwee groei, maar dit sal u met 'n vertraging verlustig in blom, en dit sal nie so intens soos in die son wees nie.
Maar aan die begin ontkiem knolle by die huis en word dit eers later na 'n blombedding oorgedra. Die blomme wat in turf geplant word, word op 'n warm, donker plek geplaas en gereeld natgemaak, en met die verskyning van die eerste lote word dit in potte oorgeplant met grond uit die tuin.
Vanaf 20 April tot 10 Mei word tuberose in oop grond oorgeplant. Maar eers word die blombeddings versigtig gekweek. Dit is nodig om die ui op 'n klein lagie sand te plaas, wat die wortels van stilstaande water sal red en verval - daarom sterf tuberose meestal. Minerale kunsmisstowwe met 'n oorweging van fosfor en kalium word op die grond toegedien en dan word die wortels van die bol ongeveer 1-2 cm daarin gedompel. Gewoonlik verdra poliante die oorplanting goed. Die knolle self hoef nie met aarde bedek te wees nie.
Variëteite en soorte tuberose
Die genus Poliantes het 13 spesies. In die dekoratiewe blombou word polyanthes tuberosa meestal gebruik, dit is die soort wat tuberose genoem word. Die blare is soortgelyk aan dié van graan: 1-2 cm breed, 35-50 cm lank. Voetstukke in tuinvorme is gewoonlik lank. 80 100 cm. Blomme is baie grasieus, soos porselein, in 18-20 stukke. in 'n spitsvormige bloeiwyse.
Knolblom blom 4-6 maande na plant, in Julie-Augustus of September. Blomme in die bloeiwyse blom van onder af, elkeen bly 3-4 dae vars en geurig, oor die algemeen is die bloeiwyse drie weke lank dekoratief. Ons verkoop hoofsaaklik wit tuberose, maar in die algemeen is daar variëteite met room, pienk en selfs pers blomme.
Die mees algemene variëteit met wit dubbele blomme Die pêrel, nuwe variëteite: Pienk saffier met pienk dubbele blomme, Sensasie - met eenvoudige pienk, Aspoestertjie - met lila-pienk, is die blare van die blomblare pers.
Baie tuiniers beskou tuberose met eenvoudige, eerder as dubbele blomme, as meer effektief vir die tuin. Die "koningin van aromas" word in gordyne geplant in die middelplan van die blomtuin, dit pas goed by gladioli, malva, delphiniums. Lyk goed in die landing van houers.
En dit is hoe tuberose in die oop veld in die natuur groei.
Knol in die tuin
As u besluit om tuberose in die tuin te kweek, moet u weet dat hierdie plant nie buitenshuis oorwinter nie. In die middelste sone word tuberose in wintertuine en kweekhuise verbou. As u tuberose in u tuin in Rusland wil hê, is dit gebruiklik om tuberose in 2 fases te verbou.
Die eerste stap is om die bolle in potte te plant. Die bolle word in Januarie-Februarie in potte geplant (in die suide van die land, in Februarie-Maart). Die plantdiepte van tuberose-bolle is ongeveer 1 cm, die nek van die bol kan op die grondoppervlak wees. Daar word aanbeveel dat die aangeplante gloeilampe met TL-lampe verlig word.
Die tweede fase is om in 'n blomtuin te plant. Aan die einde van Mei, vroeg in Junie, wanneer die dreigement van terugval en die gemiddelde daaglikse temperatuur tot +15 grade Celsius styg, word die uitgroeide tuberose aan die sonnige kant van die blomtuin geplant. Die plant is termofiel, dus die teenwoordigheid van 'n groot hoeveelheid son is 'n moet. Die afstand tussen aangrensende plante in een ry moet 25-30 cm wees, en die afstand tussen rye moet 30-40 cm wees.
In die suide van Rusland word dit aanbeveel om babas van die moeder se bol te skei voordat hulle in oop grond geplant word. Hierdie prosedure word nie vroeër as einde April uitgevoer nie, maar dit is raadsaam om tot ongeveer middel Mei die aangeplante plante met 'n film te bedek.
Ons het 'n blom in die land geplant - tuberose, maar ons weet glad niks daarvan nie. Wat is van hierdie blom bekend?
Tuberose, of polyanthus (Polyanthus) van die Amaryllidaceae-familie, is 'n onverdiende vergete blom wat vroeër baie gewild was in Rusland en gebruik word om te dwing, en in die suidelike streke - vir groei en oorwintering in die oop veld.
Die geslag polyanthes bevat 13 spesies wat in Mexiko en die eiland Trinidad groei, dus tuberose is nie baie gehard nie.
Tuberose is 'n meerjarige kruidagtige knolplant met 'n regop blaarstam en breë-lineêre blare. Sy blomme met digte wasagtige blomblare word in 'n bloeiwyse versamel, 'n tros van 'n vrug - 'n doos. Knolvorming vermeerder gereeld deur knolle en kinders, minder gereeld deur sade. Dit kan ook vermeerder word deur steggies - jong lote wat uit die syknoppe van die knol gegroei het.
Knolagtige tuberous, of knolagtige poliëante (P. tuberosa) word gebruik vir die indwing van wintertuine, sowel as vir grondplant in blombeddings en naby grasperke, in houers. Tuberose het bolknolle bedek met 'n bruin film, wat 'n oorvloed kinders vorm. Knolvormige knol wat geskik is vir blom en dwing, moet groot wees (meer as 2 cm in deursnee) en 'n hoë (nie plat) omtrek hê. Die slanke stam van tuberose tuberose bereik 'n hoogte van 30 cm, heldergroen grasagtige blare van 1,5 cm breed en tot 'n halwe meter lank. Sy baie geurige blomme, in pare op 'n hoë stokkie (tot 6 cm in deursnee), word versamel in 'n los bloeiwyse. Die oorspronklike tipe tuberose het wit blomme as gevolg van die keuse, dubbele vorms met room, pienk, lila, pers blomme is verkry. Die intensiteit van die aroma van tuberose-blomme verander gedurende die dag. Die aantal blomme (ongeveer 30 of meer) hang af van die grootte van die knol, die eienskappe van die plantterrein en landboutegnologie. Blomme bloei op bloeiwyses van onder na bo, elke blom behou die versiering en aroma vir 3-4 dae. Die bloeiwyse as geheel is 3 weke dekoratief, en in die sny kos dit tot 2 weke.
Knolle en tuberose babas word in oop grond geplant (gemiddeld tot 'n diepte van 2-3 cm, babas is kleiner) en in die suidelike streke en onder filmskuilings - vroeër in April. Goed gedreineerde en vrugbare grond is wenslik vir die aanplant van tuberose. Kinders word afsonderlik van volwasse knolle geplant. Wanneer daar geplant word, word knolle nie te gereeld geplaas nie (nie nader as 5 cm nie, ryafstand in die rante van minstens 15 cm), want elke knol (die baba ingesluit) sal talle nageslag gee. Die tyd van opkoms van tuberose saailinge (gewoonlik oor 'n maand) hang af van die temperatuur en humiditeit van die grond, die afbreek van organiese materiaal in die grond (mis, strooi, ens.) Met die vrystelling van hitte, bespoedig die saailinge. Vir vroeë lente in potte kan knolle in Maart op 'n warm plek (25 grade) ontkiem word deur dit in klam mos te plaas. Die potte is gevul met 'n substraat (turf, kweekhuisgrond, humus, sand in gelyke dele) en die uitgeloopte knolle word in oop grond geplant, die uitgeplante plante word oorgeplant na die einde van die lente-ryp. Gedurende die seisoen word tuberose 3-4 keer gevoer. 'N Oormaat stikstof veroorsaak dat die plante uitstrek en plaas, dit veroorsaak plae (myte, naaktslak, ens.) En siektes.
Die blom van vroeë geplante tuberose-knolle begin in Julie, en dié wat later geplant word - vind plaas in Augustus-September (in streke met 'n warm klimaat, blom dit voort in Oktober), word tuberose nie meer natgemaak nie. Sommige tuberose babas wat gedurende die seisoen goed gegroei het, kan ook blom in die jaar van plant. Nadat u dit met 'n klomp aarde uitgegrawe en in 'n pot geplaas het, is daar 'n kans om in Desember-Januarie tuberose-blomme in die wintertuin te kry.
In die oop grond word knolle gewoonlik teen die einde van September ryp, dit word in Oktober (na die eerste ryp) opgegrawe. Met 'n langdurige koue druk met temperature onder -2 grade ryp, kan tuberose knolle vries.
Die uitgegrawe plante word met behulp van ventilasie teen 'n hoë temperatuur (ongeveer 40 grade) gedroog. Dan word die droë blare afgesny, 'n "stompie" van ongeveer 2 cm agtergelaat, die wortels word tot 0,5 cm gesny. Die baba word nie van die moederknolle geskei sodat dit nie droog word tydens opberging nie. In die herfs word tuberose-plantmateriaal gedroog en by kamertemperatuur gestoor, en dan word dit met droë sand besprinkel en tot 'n koel droë plek met 'n temperatuur van 10 grade tot die lente verwyder. In streke met 'n milde klimaat, wen tuberose tuberose goed in die oop veld.
Breëblaar tuberose, of polyanthes breëblaar (P. platyphillus) het wye blare en hang enkele blomme (3 cm lank) met 'n swak aroma. Bloei vanaf die tweede helfte van April gedurende die maand.