HOE OM IN HARVARD EN DIE IVY LEAGUE TE KOM, DEUR 'N HARVARD ALUM - SAT / ACT PREP AANLYN GIDSE EN WENKE
Hoe om in Harvard en die Ivy League te kom, deur 'n Harvard Alum
Om by elite -skole soos Harvard, Yale, Princeton, Stanford en ander in te gaan, is 'n doelwit van baie hoërskoolleerlinge. Hoe om dit presies te bereik, is dikwels 'n raaisel vir studente en ouers wat deur die toelatingsproses gaan. Baie onbehulpsame en vae advies is volop, veral van mense wat nog nooit self toegang tot hierdie skole gekry het nie.
Op hoërskool het ek by elke skool ingeskryf waarop ek aansoek gedoen het, insluitend Harvard, Princeton, MIT en Stanford, en ek het Harvard bygewoon vir kollege. Ek het ook baie geleer oor my klasmaats en die dinamika van universiteitstoelating op 'n manier wat ek nooit op die hoërskool vir my duidelik was nie. Nou deel ek hierdie kundigheid met u.
Ek het die mees omvattende gids vir die beste skole geskryf. Ek gaan breedvoerig verduidelik waarna toelatingsbeamptes by Ivy League -skole regtig soek in u aansoek. Belangriker nog, ek gaan 'n uitvoerbare raamwerk deel wat u kan gebruik om die mees oortuigende toepassing wat uniek is vir u, te bou.
Hoe om in die Ivy League te kom: 'n kort oorsig
As daar een sentrale wegneem uit hierdie artikel is, is dit dit die meeste studente bestee hul tyd aan heeltemal verkeerde dinge omdat hulle 'n verkeerde siening het van wat topkolleges werklik soek.
As u sukkel om kop bo water te hou met 'n klomp AP -klasse in vakke waaraan u nie omgee nie, 'n sportspan, SAT / ACT -voorbereiding en vrywilligerswerk, benadeel u uself - en is u waarskynlik ook ongelooflik ongelukkig. Ons sal presies ingaan hoekom dit is so 'n groot fout.
Hier is 'n oorsig van die belangrikste afdelings in hierdie artikel:
Deel 1: Waarom skole bestaan ​​en wat hulle wil bereik
Deel 2: Watter tipe studente wil Ivy League -skole toelaat en waarom
Deel 3: 'n mite uitbreek: 'Skoolopnames is 'n kluts vir almal'
Deel 4: Wat beteken dit alles vir u aansoek?
Deel 5: OK - wat moet ek nou eintlik doen Doen, Almal?
Bonus: Antwoorde op algemene vrae
Hierdie artikel is lank en gedetailleerd, maar ek glo sterk dat dit u tyd werd is. Dit is al die lesse wat ek wens ek self geweet het toe ek op hoërskool was. Ek stel dus voor dat u dit ten minste een keer volledig deurlees.
As u hierdie gids klaar gelees het, is dit my hoop dat u u oortuigings oor hoe u by Stanford, Harvard en ander Ivy League-skole kan ingaan drasties sal verander.
Voordat ons duik, moet ek 'n paar dinge uit die weg ruim. My advies in hierdie artikel is stomp en pragmaties, en ek het sterk menings. Selfs as een van my punte u op die verkeerde manier vryf, wil ek nie hê dat 'n slegte appel die klomp bederf nie - u sal dalk raad ignoreer wat andersins nuttig sou wees. Laat my dus 'n paar algemene wanopvattings opklaar oor wat ek sê.
In die eerste plek is dit heeltemal OK as u nie na Harvard gaan nie. Ek wens ek het 'n grap gemaak dat ek dit vir mense moes vertel. Om Harvard of Yale of Stanford by te woon, verseker jou nie sukses in die lewe nie. Baie studente wat na hierdie skole gaan, beland eindeloos, en baie meer wat nie na topskole gaan nie, bereik baie.
Meer as enige iets, jou sukses in die lewe is tot jou beskikking jy - nie u omgewing of faktore buite u beheer nie. Die skool waarheen u gaan, kan nie u eie sukses waarborg nie. Of u nou 'n topskool betree of nie, dit is slegs die begin van 'n lang pad, en wat tydens u reis gebeur, is byna heeltemal aan u. (Dit gesê, ek glo dat u na 'n topskool groot voordele bied, veral in die beskikbaarheid van hulpbronne en sterkte van die gemeenskap. As ek dit alles moes doen, sou ek 100% weer na Harvard gegaan het. Meer hieroor later.)
Ek glo nie dat hoërskoolleerlinge die enigste doel moet wees om in 'n topskool soos Stanford of Duke te kom nie. Geluk en vervulling is regtig belangrik en word selde ernstig opgeneem. Gelukkig, met die benadering tot toelating wat ek hieronder verduidelik, sal u u passies kan ondersoek terwyl u ook 'n sterk toepassing kan bou.
Hierdie artikel is 'n gids vir toelating tot die beste skole in die land. Om eksplisiet te wees, sluit ek die mees selektiewe skole in die Ivy League (bestaande uit Harvard, Yale, Princeton, die Universiteit van Pennsylvania en Columbia) sowel as Stanford, MIT, Duke en Caltech in. Oor die algemeen is dit die top 10 skole volgens Amerikaanse nuus en het toelatingsyfers onder 10%. Om hierdie gids te volg, is baie nuttig vir hierdie ultra-selektiewe skole en is dit belangrik om u kans op toelating te verhoog.
Daar is 'n tweede groep skole van hoë gehalte waarvoor toelating relatief makliker is (Dartmouth, Johns Hopkins, Northwestern, Washington University in St. Louis, Cornell, Brown, Notre Dame, Vanderbilt, Rice, UC Berkeley— ingedeel #11-18 in Amerikaanse nuus ). As dit u teikenskole is en u die advies in hierdie gids volg, jy sal absoluut toelatings by hierdie laasgenoemde groep wegblaas en vir almal aanvaar word. Groot aansprake, ek weet, maar ek staan ​​by my advies hier - jy sal sien.
Dit is meer as 'n gids oor hoe u in Stanford of MIT kan kom, en dit is regtig 'n gids hieroor hoe om u passie te ondersoek en u lewe daar rondom te struktureer. Ek glo dat toegang tot skole eintlik maar net 'n positiewe gevolg is van dinge waarvoor u opreg belangstel. Hou dit in gedagte terwyl u verder lees. Soos u sal sien, is dit teenproduktief en lastig om dinge slegs te probeer doen om in 'n topskool te kom.
Gedurende hierdie artikel gaan ek 'n bietjie elitisties klink. Ek gaan byvoorbeeld verwys na wat nodig is om 'wêreldklas' te wees en wat dit beteken om 'middelmatig' te wees. Dit klink dalk onsmaaklik, want dit lyk asof ek sommige pogings meer werd is as ander. Probeer om nie hierdeur afgeskakel te word nie. Michael Phelps is 'n swemmer van wêreldgehalte, en ek is vreeslik middelmatig. Feite is feite, en ek bied net aan hoe toelatingsbeamptes daaraan sal dink om u te vergelyk met die 30 000 ander aansoekers uit die res van die wêreld.
Ek bestuur tans 'n onderneming genaamd PrepScholar. Ons skep aanlyn SAT/ACT -voorbereidingsprogramme wat aanpas by u sterk- en swakpunte. Ek glo dat ons die beste voorbereidingsprogram opgestel het, en as u u SAT/ACT -telling wil verhoog, moedig ek u aan kyk na ons .
Ek wil egter beklemtoon dat u dit doen nie moet 'n voorbereidingsprogram koop om 'n uitstekende SAT- of ACT -telling te behaal. Boonop het die advies in hierdie gids min te doen met my onderneming. Maar as u nie seker is wat u moet studeer nie en saamstem met ons unieke benadering tot voorbereiding, kan ons program u goed pas.
Laastens is hierdie artikel nie 'n reduksionistiese magiese gids oor hoe om in Stanford of MIT te kom nie. Daar is geen maklike versteekte truuks of kortpaaie nie. U kan nie 'n reeks stappe volg om u persoonlike sukses te verseker nie. Dit verg baie harde werk, passie en geluk.
Maar as dit nie moeilik was nie, sou dit nie so 'n waardevolle prestasie wees om by hierdie skole in te gaan nie. Die meeste studente wat hierdie gids gelees het, sal dit nie ten volle kan implementeer nie, maar u moet ten minste sleutelelemente daaruit neem om die manier waarop u na u toelating tot die universiteit kyk, te verander.
Met dit alles gesê, hoop ek dat u dit wat ek hieronder sê, ernstig kan opneem en baie kan leer oor hoe kolleges oor toelatings dink. As u nie saamstem met iets fundamenteel hieronder nie, laat weet my dan in 'n opmerking. Ek glo sterk in wat ek sê, en die meeste van my vriende en kollegas wat na topskole gegaan het, sal ook met hierdie gids saamstem.
Om my punte hieronder ten volle te verstaan ​​oor hoe om by Yale en soortgelyke skole in te gaan, moet ons eers op die hoogste vlak begin: wat hoop topskole om te bereik met bestaande? Dit sal ons leidrade gee oor hoe 'n skool besluit watter tipe studente hy sal toelaat.
Alle topskole soos Harvard, UPenn en Duke is nie -winsgewende organisasies, wat beteken dat hulle in teenstelling met maatskappye soos Starbucks nie bestaan ​​om wins te maak vir aandeelhouers nie.
Maar hulle doen iets soortgelyks: hulle streef daarna om soveel waarde as moontlik in die wêreld te skep. Waarde kan in baie vorme voorkom.
'N Algemene een waarvan jy hoor, is navorsing . Deur navorsing deur fakulteitslede, skuif skole die grense van menslike kennis en dra dit by tot nuwe uitvindings en teorieë wat die mens se lewens dramaties kan verbeter. As u ooit 'n nuusberig gehoor het wat sê: ''n Span by Stanford het vandag berig dat hulle 'n nuwe behandeling vir pankreaskanker gevind het', kan u wed dat Stanford baie trots is op die span.
'N Ander een is deur dienste. Universiteite organiseer dikwels programme om met nasionale regerings te konsulteer of om nie -winsgewende organisasies by te staan. 'N Derde manier om waarde te skep, is deur boeke uit te gee en navorsingsinligting te versprei. Die lys gaan aan en aan.
Maar hier is 'n laaste, enorme manier waarop skole waarde skep: deur studente op te voed wat dan groot dinge in die wêreld gaan doen.
Weet u waar Bill Gates op universiteit was? U het waarskynlik gehoor dat dit Harvard was (al het hy geval). Dink u nie dat Harvard opgewonde is om so openlik met Bill Gates geassosieer te word en deel te wees van sy kennis nie?
Hoe gaan dit met Larry Page en Sergey Brin, die stigters van Google? U het miskien gehoor dat hulle na Stanford gegaan het. En president Barack Obama het na Columbia gegaan as 'n voorgraadse student en 'n Harvard -universiteit.
Elke skool het alumni wat hul skole trots maak. (Kan u aan enige van die Universiteit van Chicago of Princeton dink?) Deur groot dinge in hul lewens te bereik, dra hierdie alumni die vlae van hul alma maters voort, en hul skole word dan geassosieer met hul prestasies.
Dink aan skole soos ouers en studente as hul kinders. Die ouers bied 'n koesterende omgewing vir hul kinders wat uiteindelik wonderlike dinge sal doen. Die ouers is trots as die kinders iets noemenswaardigs vermag. (En as die kinders dit groot maak, gee hulle dalk geld terug aan hul ouers.)
Besoek die nuuskantoor se webwerf van enige skool om die bewys hiervan in aksie te sien. Almal skole publiseer die wêreld verander dinge daardie gebeur by die skool en deur sy gegradueerdes.
Waarom doen hulle dit? Omdat dit positiewe terugvoerlusse genereer (onthou jy dit uit die biologie?) - aka deugsame siklusse. Hoe beter die prestasies by 'n skool is, hoe beter is die reputasie. Hoe beter die reputasie, hoe meer geld word dit verkry en hoe beter is die studente wat dit wil bywoon. Hoe beter die studente, hoe beter die prestasies wat die skool behaal. En dit gaan voortdurend voort, sodat plekke soos Harvard waarskynlik baie lank aan die bokant van die opvoedingswedstryd sal bly.
Ons weet dat skole soos Princeton en MIT omgee om soveel waarde as moontlik te skep, insluitend die opvoeding van hul studente. Nou vir die belangrike vraag: wat beteken dit oor waarna skole soek in hul volgende klas eerstejaars?
Kom ons sny in die jaag. Skole soek twee hoofkwaliteite by aansoekers:
Studente wat gaan dinge wat wêreld verander verander.
Studente wat gaan dra positief by tot hul gemeenskappe terwyl hulle op universiteit was en help ander studente ook om goeie dinge te bereik.
Dit is in wese dit.
Vir elke student wat Harvard of Stanford betree, hoop die skool dat hy of sy die wêreld sal verander. Weereens, dit kan op baie maniere wees. Die student kan die volgende groot onderneming begin. Sy kan aansluit by 'n organisasie sonder winsbejag en 'n groot wêreldwye gesondheidsinisiatief bestuur. Hy skryf moontlik 'n roman wat die Pulitzer -prys wen. Hy kan selfs 'net' 'n goeie ouer word vir kinders wat dan ook wonderlike dinge sal doen.
Hier is 'n bewys hiervan William R. Fitzsimmons, jare lange toelatingsdekaan aan die Harvard College :
'Elke jaar neem ons ongeveer 2 100 aansoekers toe. Ons dink graag dat hulle almal sterk persoonlike eienskappe en karakter het, dat hulle hul klasmaats sal opvoed en inspireer gedurende die vier jaar van die universiteit, en dat hulle 'n beduidende verskil in die wêreld sal maak nadat hulle Harvard verlaat het. '
Dit is natuurlik moeilik om te voorspel as u net 17 jaar oud is. Jy het skaars ontwikkel, jy weet nie presies wat jy met jou lewe wil doen nie, en jy het baie ruimte om te groei. Maar die aansoekproses vir kollege, soos dit nou ontwerp is, is die beste manier waarop kolleges kan voorspel watter studente goeie dinge gaan bereik.
Jou taak is om die skool te oortuig dat jy die persoon is.
Dit lei ons natuurlik na ons eerste van vier vrae:
#1: Hoe voorspel u wie die wêreld gaan verander?
Dit is die uitdaging wat alle kolleges in die gesig staar. Op grond van die eerste 17 jaar van u lewe, wil topkolleges soos Stanford en UChicago bepaal watter potensiaal u kan hê om die res van u lewe te beïnvloed.
In die poging om dit te doen, voldoen topkolleges aan 'n goue reël: die beste voorspeller van toekomstige prestasie is prestasie uit die verlede. As u as hoërskoolstudent diep prestasies behaal, toon u in die oë van die kollege dat u in die toekoms goeie dinge kan bereik.
Hierdie reël geld eintlik in baie scenario's buite toelating tot die universiteit. In universiteitsvoetbal word die Heisman -trofee byvoorbeeld jaarliks ​​aan die topspeler gegee. Dan, in die NFL -konsep, word Heisman -trofeewenners dikwels in die eerste ronde gekies - met ander woorde, hulle het bewys dat hulle 'n groot kans het om te slaag.
Dieselfde geld vir besluite wat u in u daaglikse lewe kan neem. As u op soek is na 'n ortodontis om u tande reguit te maak, is dit meer geneig om iemand te kies wat jare lank gelukkig is. Net so sou u waarskynlik die nuweling -tandarts net uit die tandheelkundige skool vermy wat nog nie baie ervaring en positiewe resultate het nie.
Die punt van u aansoek is om die skool te oortuig dat u, op grond van u prestasies tot dusver, sal voortgaan om te slaag en goeie dinge te behaal op die universiteit en daarna.
Dit is natuurlik nie perfek nie - die verlede voorspel nie altyd die toekoms nie. Tom Brady, ster-agterspeler van die New England Patriots-sokkerspan, was nie 'n naam toe hy in 2000 opgestel is nie. Alhoewel u miskien nie 'n uitstekende universiteitsaansoek het nie, kan u steeds goeie dinge in u loopbaan bereik.
Byna elke voetbalspan wens dat hulle Tom Brady vroeër opgestel het.
Kolleges doen maak foute, maar hulle probeer meestal hierdie reël nakom om toekomstige sukses te voorspel. Daarom, Om in 'n topskool te kom, moet u die vermoë demonstreer om in die toekoms te slaag deur nou goeie dinge te bereik.
Hierdie idee is miskien nie nuut vir u nie: 'Duh, Allen - natuurlik wil Harvard studente toelaat wat groot dinge bereik!'
Maar heel waarskynlik maak u 'n fout in hoe u demonstreer dat u beide wêreldklas is en in staat is om groot dinge te bereik. Die meeste studente pak dit heeltemal verkeerd aan; hulle probeer 'goed afgerond' wees, en dink dit is wat kolleges wil sien.
Dit is 'n groot fout.
#2: Wat is die kritieke gebrek om goed afgerond te wees?
Die meeste studente wat na topskole mik, maak die groot fout om 'goed afgerond' te probeer wees. Toe ek op hoërskool was, het ek hierdie afkeer telkens gehoor, van ouer studente en onderwysers tot beraders en vermeende 'kollege -toelatingskundiges'. Ek is seker dat u ook hierdie frase gehoor het.
Die tipiese student wat goed afgerond wil wees, sal probeer om 'n mate van vaardigheid te demonstreer in 'n verskeidenheid vaardighede. Sy sal 'n instrument leer, 'n JV -sport speel, streef na straight As, 'n hoë telling behaal op toetse, tientalle ure vrywillig by 'n hospitaal en deelneem aan 'n paar klubs.
In hierdie studente se gedagtes sê hulle vir hul skole: 'Ek kan alles! Waarheen ek ook al besluit, ek kan leer om 'n goeie werk te doen. Dit beteken dat ek in die toekoms suksesvol sal wees! '
Dis verkeerd. Die wêreld sien dit nie so nie, kolleges soos Yale en MIT sien dit oor die algemeen nie so nie, en te veel studente mors duisende ure in hul lewens om dit te volg.
Hier is die probleem: afgeronde studente doen niks besonder goed nie. Hulle is nie spankaptein van 'n nasionale sokkerspan nie, of hoof van 'n nuwe staatswye niewinsorganisasie, of konsertmeester van 'n vooraanstaande orkes. Dit beteken dat niks nie van wat hulle doen, is werklik indrukwekkend.
Om dit reguit te sê, 'goed afgerond' beteken 'middelmatig in alles'. Jack van alle ambagte, meester van geen.
Deur 'n goeie taak te wees, loop u die risiko om geen eienaar te wees nie.
Middelmatige mense verander uiteindelik nie die wêreld nie. Hulle is miskien uitstekende werknemers op 'n lae vlak. Hulle sal volgelinge wees, nie leiers nie. Maar topskole soos Harvard en Stanford wil leiers oplei wat die wêreld sal verander.
(Vryf dit u op die verkeerde manier? Laat ek hier stilstaan. Onthou hierbo wat ek gesê het oor die moontlikheid dat dit elitisties klink? Daar is niks mee verkeerd om 'n goeie taak te wees en 'n meester van niks te wees nie. U is miskien nie eers geïnteresseerd in sukses of prestasie nie. soos tradisioneel deur die samelewing verstaan ​​word. Dit is miskien die beste manier om u gelukkig te maak, en as dit die geval is, is dit die pad wat u moet volg, ongeag wat iemand sê. Maar topskole soek nie sulke mense nie. En aangesien dit nou ons doel is, verskoon my dat ek stomp is.)
Dink hieraan - gee die New England Patriots om of Tom Brady wiskunde kan doen? Nee, hy moet net 'n goeie quarterback en spanleier wees. Min ander dinge maak saak.
As u u arm breek en 'n operasie benodig, gee u dan om dat u chirurg 'n stokperdjie vir vlieghengel het? Waarskynlik nie - u wil net hê dat sy die beste chirurg moet wees, sodat sy u arm kan regmaak.
Klink om goed afgerond te wees soos u plan? Wees versigtig. U loop die verkeerde pad in, en u moet u kursus regmaak voordat dit te laat is.
Daarom maak studente hierdie algemene fout: omdat hulle nog nie in die werklike wêreld is nie, het hulle 'n skewe indruk van wat nodig is om suksesvol te wees. In 'n jong tiener-gedagte lyk dit asof dit in die toekoms suksesvol is; jy moet in alles suksesvol wees-jy moet charismaties wees, super-slim wees in alle vakke, 'n goeie glimlag hê en 'n goeie spreker wees.
Laat ek hierdie wanopvatting opklaar met 'n les wat ek op die harde manier geleer het.
#3: Wat verg dit werklik om 'n verskil in die wêreld te maak?
In 'n woord, fokus. Onophoudelike fokus.
Die wêreld het so gespesialiseerd geraak dat die dae van die suksesvolle dilettante verby is. Elke veld het so ontwikkel en die mededingers so gesofistikeerd dat u 'n diep deskundige moet wees om mee te ding.
As u 'n wetenskaplike word, ding u mee met ander wetenskaplikes wat die hele dag, elke dag, aan dieselfde probleme dink. En julle ding almal mee om dieselfde beperkte poel navorsingsgeld.
As u 'n romanskrywer is, ding u mee met produktiewe skrywers wat daagliks tientalle bladsye opstel. En julle ding almal mee om die beperkte aandag van uitgewers en lesers.
Dit geld vir omtrent elke veld. Daar is regtig geen betekenisvolle gebied wat u beloon omdat u 'n goeie taak is nie (ek sou beweer dat entrepreneurskap in die vroeë stadium die naaste kom, maar dit is nog ver weg).
As u nie u kop 100% in die spel het nie, bereik u nie naastenby soveel as diegene wat is 100% toegewyd. Dit is wat nodig is om 'n revolusionêre verskil in die werklike wêreld te maak.
Dit doen nie beteken dat u nie veelvuldige belange kan hê nie. Suksesvolle mense het dikwels wye belangstellings en doen veral interessante dinge by die kruising daarvan . Ek sê net dat dit nou moeiliker is om 'n ware Renaissance -man te wees as tydens die Renaissance, toe baie minder oor die wêreld bekend was. Die lewe het noodwendig afwykings - hoe meer gebiede jy probeer verken, hoe minder diep sal jy een daarvan verken.
Let ook daarop dat dit wel so is nie beteken dat kolleges verwag dat dit waarop u nou fokus, u fokus vir die toekoms sal wees. Dit is 'n algemene kommer onder hoërskool -aansoekers. Maar die werklikheid is, kolleges weet jy sal verander, en hulle wil jou om te verander. U is miskien vandag 'n top -ballerina en môre 'n neurochirurg. Wat nog belangriker is, is dit jy demonstreer die vermoë om sukses te behaal.
As u hard genoeg werk en die passie en die begeerte het om 'n topballerina te word, weet die kolleges dat u veel meer sukses sal behaal in alles wat u later in gedagte hou, omdat die persoonlike eienskappe wat sukses behaal, redelik algemeen voorkom velde.
Om bewyse hiervan te vind, het ons gekyk na wat Toelatingskantoor van Princeton moes sê:
'In plaas daarvan om u te bekommer oor die voldoening aan 'n spesifieke stel kriteria, probeer om 'n toepassing te skep wat ons sal help om u prestasies - binne en buite die klas - in hul ware konteks te sien, sodat ons u potensiaal kan begryp om voordeel te trek uit die hulpbronne by Princeton en die soort bydrae wat u aan die Princeton -gemeenskap sou lewer. Wys ons watter soort student u is. Wys ons dat u voordeel getrek het uit wat u hoërskool te bied het, hoe u in u eie konteks bereik en bygedra het ... Ons wil weet waaroor u omgee, watter verpligtinge u gemaak het en wat u gedoen het om te voldoen aan daardie verpligtinge. '
Dit is duidelik dat dit belangrik is dat u u vermoë toon om sukses te behaal. Ons sal dit baie meer bespreek in die volgende afdelings.
Weereens, as u nie so geïnteresseerd is om 'n groot verskil in die wêreld te maak nie, is dit heeltemal goed. Baie mense doen dit nie. Maar u sal dan moet aanvaar dat topskole u nie sal toelaat nie.
Gaan nou terug na u aansoek - wat beteken dit alles vir u? In wese, jy moet bewys dat jy tot diep prestasie in 'n veld kan kom . Dit is wat u aansoek uiteindelik moet oordra: dat u van wêreldgehalte is in iets waaroor u baie omgee.
Met ander woorde, vergeet goed afgerond - wat u moet doen, is om 'n groot piek te ontwikkel.
#4: Wat is 'n piek en hoe kan u een ontwikkel?
Dit is regtig belangrik, en dit is my grootste punt in hierdie hele gids.
'N Piek is wat u onderskei van alle ander aansoekers. Dit gaan teen die gees om eenvoudig goed afgerond te wees. Omdat u uniek is, pas u nie by al die ander afgeronde aansoekers nie; jy doen iets wat werklik op 'n betekenisvolle manier uitstaan.
Hierdie piek verg konstante inspanning, fokus, dissipline en passie om te groei. Ideaal gesproke maak hierdie piek jou van wêreldgehalte en laat kolleges dink dat jy goeie dinge in jou leeftyd gaan bereik.
Afhangende van u belangstellingsveld, kan 'n piek in baie vorme voorkom. As u 'n wetenskaplike is, kan dit beteken dat u oortuigende, oorspronklike navorsing aan 'n plaaslike kollege doen. As u 'n skrywer is, kan dit 'n boek wees. Dit kan ook beteken dat u as atleet op nasionale vlak meeding, of 'n suksesvolle app as programmeerder kan skep.
Wat ons soek, is iets indrukwekkends wat moeilik is om te doen en u onderskei van die winskopie van afgeronde studente.
As u my advies verwerp omdat u dink: 'Daar is geen manier waarop ek iets unieks en opvallends kan bereik nie', lees dan asseblief verder. Dit is nie so onmoontlik as wat u dink nie, en ek is seker dat u die basiese vermoëns het om dit te doen.
Wat die meeste studente verkeerd verstaan, is waar hulle hul tyd deurbring en wat hulle vooropstel. Hulle gee ook heeltemal te vroeg op - voordat hulle beduidende resultate behaal het en voordat hulle die groot struikelblokke wat sukses behaal het, oorgesteek het. Ek gaan u hieronder wys hoe u elke jaar 1000 uur kan mors aan dinge wat nie saak maak nie.
Moenie toelaat dat vrees oor u eie beperkings u terughoudend hou nie.
Later sal ek baie meer verduidelik oor hoe 'n groot piek lyk, en hoe u kan agterkom wat 'n goeie piek vir u is op grond van u persoonlike belangstellings. Hou hierdie beeld in gedagte terwyl ons deur die res van hierdie gids gaan.
U kan op my foto hierbo sien dat die ronde deel van die groot punt kleiner is as die van die afgeronde bal. Dit is opsetlik.
Dit is goed om ongebalanseerd te wees as u 'n groot piek ontwikkel. Aangesien kolleges meer omgee of u iets wonderliks ​​in u leeftyd sal bereik, sal kolleges minder omgee as u elders tekort skiet deur te bewys dat u dit in 'n belangstellingsgebied kan doen.
Ongebalanseerd is goed in universiteitsaansoeke - solank jy jou piek het.
As u byvoorbeeld 'n wetenskaplike wip is, doen u dit nie moet 'n wonderlike skrywer wees. Heck, jy hoef nie eers AP Engels te neem nie. MIT sal nie omgee dat jy dit nie gedoen het nie!
Dit is 'n baie moeilike punt om studente met 'n hoë prestasie te begryp. 'Wat bedoel jy, ek hoef nie reguit As te wees nie en 5000 vrywillige ure te werk en ook basketbal en tennis te speel?'
Laat ek u uit persoonlike ervaring vertel: nadat ek baie ongelooflike talentvolle mense in my lewe ontmoet het, baie baie suksesvolle mense is ongelooflik ongebalanseerd. Hulle pas glad nie by u profiel van afgerond nie.
Briljante wetenskaplikes behaal diep prestasies deur die grense van ons begrip van die natuurlike wêreld te verskuif, maar sommige is ongelukkig in die res van die lewe. Die stereotipe van die briljante wetenskaplike wat sosiaal ongeskik is, is eintlik soms in die kol.
Daarteenoor kan atlete wat ongelooflike beheer oor hul liggaam het en 'n aangebore fisiese begrip het, nie werklike fisiese probleme so goed kan oplos nie.
Dit is relatiewe uiterstes, en u sal waarskynlik meer gebalanseerd wees as dit. Maar die punt is duidelik: mense wat fokus op iets spesifiek, veral iets waaroor hulle passievol is, maak uiteindelik die grootste impak. Op sy beurt beteken dit dat die fokus op iets spesifiek op die oomblik jou potensiaal kan illustreer om later nog groter dinge te bereik.
Ons het baie in hierdie afdeling behandel. Om op te som, is die belangrikste wegneemetes:
Top kolleges wil studente wat die wêreld gaan verander.
Die beste voorspeller van toekomstige sukses is vorige sukses.
Omdat toekomstige sukses diep prestasie verg, jy moet 'n diep prestasie op hoërskool toon.
Vergeet goed afgerond - jy wil 'n groot piek ontwikkel.
Sidebar: Soms is 'n natuurlike reaksie hierop dat u weet dat u tot baie in staat is en dat u vorige prestasie (of gebrek daaraan) nie u potensiaal weerspieël om die wêreld te verander nie.
Jou gees is fantasties. Maar die res van die wêreld sien dit nie soos jy dit sien nie.
Stel ons voor dat u 'n knie -operasie ondergaan, en u chirurg is pas klaar met die mediese skool. 'Ek is ten volle in staat om die beste knieoperasie te doen, en ek gee baie om oor u welstand. Ek sal alles in my vermoë doen om seker te maak dat jy goed doen. '
U sê: 'Sekerlik - maar hoeveel operasies het u al voorheen gedoen?'
'Dit is my eerste een. Ek het voorheen baie geleenthede gehad om knieoperasies te oefen, maar ek het dit nie aangegryp nie. Maar ek belowe jou dat ek hierdie keer goed sal gaan. '
Rooi vlag. U sal waarskynlik terugskrik en vra vir iemand met meer ervaring. Kolleges behandel dit op dieselfde manier.
Tussen 'n persoon wat passievol is, maar nie prestasie getoon het nie, en 'n persoon wat ook passievol is het diep prestasie getoon, sal Stanford die tweede een neem. Elke. Enkellopend. Tyd.
Daarom is vorige prestasie so belangrik.
U het miskien gereeld gehoor dat skooltoelating vir die Ivy League en ander topskole 'net 'n klap is'. Of miskien het u 'n ander variasie van hierdie frase gehoor: 'Dit is net lukraak'. 'Aanvaar u uitkoms en gaan aan.'
Hier is die waarheid: toelatings is slegs 'n klug vir die marginale persoon wat die skool wil toelaat (dit wil sê die persoon wat die skool onverskillig is oor toelating en kan neem of verlaat).
Kom ons kies 'n spesifieke skool: Harvard. Hierdie beste Ivy League -instelling kry jaarliks ​​ongeveer 43 000 aansoeke en het slegs 5% aanvaardingskoers . 5% klink duidelik baie laag. Maar toelatings is nie 'n ewekansige lotery nie. Baie mense maak die konseptuele fout om te dink dat almal wat aansoek doen, 'n ewekansige kans van 5% het om in te gaan.
Die waarheid is dat elkeen wat aansoek doen, 'n ander kans op toelating het. As u 'n ware superster is, is u toelatingskans waarskynlik groter as 90%. As u 'n swak aansoeker is, sal u toelatingskoers naby 0%wees.
Kollege -aansoeke behoort nie 'n ewekansige lotery te wees as u dinge reg doen nie.
Kom ons werk deur 'n paar hipotetiese getalle. Nie een van hierdie getalle is feitelik nie, maar dit moet naby genoeg wees aan realistiese omvang om die punt te bewys wat ek probeer maak.
Gestel daar is 5000 aansoekers van wêreldgehalte in die land. Dit is almal studente wat groot dinge bereik het in hul primêre belangstellingsgebiede, of dit nou maatskaplike werk, skryfwerk, wetenskaplike navorsing, kuns of atletiek is. vier tot vyf miljoen hoërskoolleerlinge studeer elke jaar, dus wêreldklas beteken dat hulle in die top 0.1% van alle mense is.
Van die 5 000 wêreldklasstudente in die land doen 1 000 van hulle aansoek by Harvard. (Nie elke persoon van wêreldgehalte doen aansoek vir Harvard nie, want almal is geïnteresseerd in verskillende skole, soos Princeton, MIT, Yale, Stanford, Columbia, staatskole, ens.)
Onthou dat Harvard 43 000 aansoeke ontvang, dus 42 000 aansoeke is nie van wêreldgehalte nie. Vir die eenvoud, laat ons sê dat 37 000 hiervan sterk en gekwalifiseerde toepassings is, en 6 000 is heeltemal onbevoeg en doen aansoek vir die maanskoot.
Hier is hoe die uiteensetting van aansoekers lyk:
optree skedule 2018-19
Sterk, goed afgerond
Harvard gee uit ongeveer 2 000 aanvaardings elke jaar. Hier word dit interessant.
Van hierdie 2 000 aanvaardings gaan 900 aanvaardings aan aansoekers van wêreldgehalte. Dit is regverdig-Harvard wil sy klas vul met die beste mense, en dit gee elke aansoeker van wêreldgehalte die kans om Harvard toe te gaan. Terselfdertyd verwerp die skool 100 aansoekers van wêreldgehalte omdat hulle groot rukke is en vreeslike persoonlikhede het wat nie goed by die skool pas nie.
Nou het Harvard nog 1100 aanvaardings oor. Dit is nog steeds baie studente, maar onthou dat daar wel is baie meer aansoekers wat nie van wêreldgehalte is nie. Gevolglik styg die toelatingsyfer manier af.
Kom ons gee die aanvaardings vir elke klas en die ooreenstemmende toelatingsyfer:
Dit behoort vir u duidelik te wees dat die kans op opnames vir die groep mense van wêreldgehalte baie groter is.
As mense na die totale toelatingsyfer van 5% kyk, lyk dit baie moeilik. Dit lyk asof almal 'n kans van 5% het om in te gaan, en daarom word gesê dat dit 'n klug is.
Dit is heeltemal onwaar. As u van wêreldgehalte is, is u toelatingskoers baie, baie hoër as 5%.
Maar as u op die tweede vlak is, dan top toelatings by die kollege sal 'n slenter wees.
Let daarop dat hierdie getalle fiktief is. Hierdie drie asblikke bestaan ​​nie regtig nie, en die werklikheid is baie meer 'n spektrum as streng kategorieë. Maar ek hoop jy kry die punt. As u van wêreldgehalte is, val u op soos 'n helder ster en het u 'n ongelooflike kans om in te gaan. As u goed afgerond is, val u in die winskopie van aansoekers wat almal op mekaar lyk.
(Ek weet wat u op hierdie stadium dink - 'ek is nie van wêreldgehalte nie, en ek weet nie hoe om te wees nie.' is spesifieke aksies wat u kan neem om diep prestasies te behaal en te vermy dat u net goed afgerond is. Meer hieroor later.)
Sidebar: U het moontlik gehoor dat Harvard deur 'n groep gedagvaar word vir diskriminasie teen Asiatiese Amerikaners. Alhoewel die uitspraak nog onduidelik is, is die goeie nuus vir u dat a jou van privaat toelatingsdokumente van Harvard vrygestel is as deel van die regsgeding.
Ek het die data ontleed en die belangrikste punte vir u hier opgesom. Datanerds, u sal hou van al die kaarte en data in hierdie artikel.
Bederf: dit bevestig omtrent alles wat ek al gesê het . U kan die vertroue hê dat wat ek gesê het oor hoe Harvard -toelating werk, in dokumente wat wettig verplig is, waar is.
Waarom om goed afgerond te wees, maak seer, deel 2
Uit die kategorieë hierbo kan u sien hoeveel meer afgeronde studente daar is as werklik opvallende studente van wêreldgehalte.
Goed afgerond is vervelig. U het niks spesiaals aan u nie en niks wat u onderskei van ander afgeronde mense nie.
As u na 'n winskopie basketbal by Walmart kyk, lyk hulle identies. Hulle is oral rond en lyk gelykstaande aan mekaar. Sommige het effens hoër kuiltjies as ander. Dis dit.
'N Klomp afgeronde aansoekers wat saamgegroepeer is. Hoe onderskei jy hulle?
Dit is wat goed afgerond aan jou doen. U sal nie onderskei van ander studente nie. Almal doen dieselfde dinge as almal - neem 'n ordentlike aantal AP -klasse, doen ongeïnspireerde buitemuurse programme soos Key Club, werk as vrywilliger by die plaaslike hospitaal, ens.
En as gevolg van die groot aantal afgeronde mense daar buite wat niks besonders spesiaals aan hulle het nie, het u 'n klein kans om in te gaan.
Hier is nog 'n pynlike feit om goed afgerond te wees: die skool gee nie regtig om nie jy kom in of nie, in vergelyking met die volgende vergelykbare aansoeker. Dit is wat ek bedoel met 'marginale aanvaarding'.
Hier is 'n oefening: ek wil hê dat u moet nadink oor die beste maaltyd wat u nog ooit gehad het.
Het jy een in gedagte?
Dit steek waarskynlik in u gedagtes op om spesifieke redes. Miskien was die kos ongelooflik, of het u wonderlike geselskap gehad, of was dit 'n spesiale geleentheid. Maar u het na 'n rede na hierdie maaltyd nommer 1 gegaan.
Dit is duidelik selfs beter as die 2ndbeste ete wat jy nog ooit gehad het. Die beste maaltyd beteken baie vir jou.
'N Sterk kandidaat vir ete #1.
Dink nou aan die 20stebeste ete wat jy nog ooit gehad het.
U moet waarskynlik baie goed nadink oor wat dit is, alhoewel u al 20 000 maaltye in u leeftyd geëet het. Die 20stebeste maaltyd is in die top 0.1%! Maar tog is dit ongelooflik moeilik om te onthou.
En hoeveel meer gee jy om vir die 20steteenoor die 21stbeste ete? Waarskynlik nie baie nie.
Toelatings werk op dieselfde manier. Topkolleges gee baie om vir hul supersterre, en hulle wil seker maak dat hulle nie een van hulle mis nie, want dit kan die smaak van hul klas dramaties verander. Hulle wil nie die volgende Hemingway of Mark Zuckerberg misloop nie. Daarom is die toelatingsyfer vir mense van wêreldgehalte so hoog.
Maar die res van die klas? Dit maak nie soveel saak nie. Van die 1,100 afgeronde kandidate uit die tabel hierbo, kon Harvard lukraak 1,100 uit die poel van 33,000 kies, en Harvard sou waarskynlik nie soveel verander nie.
Dit is waarom u toelatingsbeamptes van skole soos Yale en UPenn dikwels hoor sê: 'Toelatings is baie moeilik - daar is baie meer gekwalifiseerde aansoekers as studente wat ons kan ondersteun. Ons moet moeilike besluite neem. '
Hulle praat oor die afgeronde studente. Hulle is nie praat oor die supersterre met groot spykers, wat gewoonlik duidelike, outomatiese aanvaardings is.
As u goed afgerond met goed afgerond vergelyk, is dit werklik 'n moeilike besluit. Hoe gaan u een winskopie -basketbal teenoor 'n ander evalueer?
This Is the Crapshoot — and the Crapshoot Sucks
Nadat ek met toelatingsbeamptes gepraat het en getuie was van toelatingsbesprekings by Harvard, vind ek dit skokkend hoe toevallig opnames kan wees as u 'n marginale aanvaarding het.
Toelatingsbeamptes gaan dikwels 'deur die ingewande'. Iets aan u aansoek kan hul belangstelling wek en hul aandag vestig. Net so waarskynlik kan iets aan jou jou leser 'n slegte smaak in haar mond gee. En nou, omdat u leser u aan die toelatingskomitee voorhou, veg u skielik 'n opdraande stryd.
Om eerlik te wees, as u nie van ander kandidate onderskei kan word nie, is u toelating nie regtig vir hulle saak maak. Toelatingsbeamptes wil eerlikwaar die beste moontlike klas skep, maar aan die einde van die dag sal dit meestal regkom. Dus, tensy u regtig 'n tikkie in die leser kry, sal sy nie so hard vir u veg nie.
Dit is die kritieke verskil tussen studente en kolleges in hoe hulle na 'n enkele aansoek kyk. In u gedagtes is u aansoek 'n spesiale sneeuvlokkie, wat stukkie vir stukkie oor jare van u lewe sorgvuldig saamgestel is en ure se ondersoek deur die skeidsregters verdien is.
In hul gedagtes sorteer hulle letterlik duisende toepassings. Uitblinkers van wêreldgehalte is duidelik. Uit die tweede vlak van vergelykbare, ongedifferensieerde aansoekers, maak hul keuse nie 'n hele ton saak nie. Dit is moeilik om te weet wie op hierdie stadium beter onder hulle is, en almal lyk ewe gekwalifiseerd, so grootliks gaan hulle net by hul moed en kies mense wat hulle 'n bietjie beter hou. Dit is die crapshoot.
U wil die skelm vermy. Die crapshoot is nie lekker nie, en dit is nie vir jou nie.
Vertel my of hierdie storie oor u lewe bekend is
In my werk by PrepScholar werk ek saam met duisende studente regoor die land. Dit is een ding wat ek telkens hoor:
'Ek het net nie meer tyd in my skedule nie. Ek het 'n klomp AP -klasse, sportoefeninge, optoggroepe en vrywilligerswerk. Ek kom laat by die huis en werk aan huiswerk tot 01:00. Ek sukkel skaars om aan te hou, en dit voel asof dit op 'n sekonde gaan ontrafel. '
Klink dit bekend? Sien u dat u hierdie profiel pas?
Ek is jammer dat jy stresvol is. As u 'n suksesvolle student is, is die hoërskool moeilik, want toelatings word elke jaar meer mededingend.
Ongelukkig verhoog die meeste waaraan u u tyd spandeer waarskynlik nie u kans om in Princeton te kom nie.
En heel waarskynlik hou u nie regtig van die meeste van wat u doen nie. Wat sorg vir 'n redelik ellendige tyd.
Die goeie nuus is, dit is nie te laat vir jou nie. Ek gaan praat oor hoe u die onnoselheid kan uitskakel en 'n baie sterker toepassing kan bou terwyl u tyd spandeer aan dinge waarvoor u regtig omgee.
Onthou my grootste raad: vergeet goed afgerond. Wat u wil ontwikkel, is 'n groot styging.
Laat ek herhaal wat ek vroeër gesê het. Dit is wat u onderskei van die ander aansoekers. Hierdie piek maak dit moeilik om in die winskopie vol afgeronde balle te pas. Hierdie piek verg konstante inspanning, fokus, dissipline en passie om te groei. Ideaal gesproke maak hierdie piek jou van wêreldgehalte en laat kolleges dink dat jy goeie dinge in jou leeftyd gaan bereik.
Hierdie piek kom in baie vorms voor, afhangende van u belangstellingsveld. As u 'n wetenskaplike is, kan dit beteken dat u oorspronklike navorsing by u plaaslike kollege doen. As u 'n skrywer is, kan dit beteken dat u 'n boek uitgee. As u 'n atleet is, kan dit beteken dat u op nasionale vlak moet meeding. As u 'n programmeerder is, kan dit beteken dat u 'n suksesvolle app skep.
Wat ons soek, is iets werklik indrukwekkends wat moeilik is om te doen en u onderskei van die winskopie van afgeronde studente.
Moenie 'n fout maak nie - dit is nie maklik om te bereik nie. Daar is geen geheim wat skielik vir u iets van wêreldgehalte sal skep nie. Maar dit is waarskynlik ook nader aan u as wat u dink.
Baie studente probeer 'n piek of 'haak' in hul toepassings ontwikkel. Maar waar hulle misluk, is dat hulle nie genoeg tyd in beslag neem nie, hulle optimaliseer nie die manier waarop hulle hul doelwitte bereik nie, en gee op as dit moeilik gaan voordat hulle iets betekenisvol bereik.
Soos ek binnekort sal verduidelik, is die manier waarop u hierdie piek kan demonstreer, in u buitemuurse programme.
Wat beteken dit vir die res van u aansoek?
Afgesien van buitemuurse kursusse, moet u ook bekommerd wees oor u GPA, SAT/ACT -tellings, aanbevelingsbriewe en persoonlike verklarings.
Die taak van u aansoek is om die verhaal rondom hierdie piek te ondersteun. Elke deel van u aansoek moet in ooreenstemming wees met hierdie verhaal.
Dit lei tot my tweede grootste reël: jy doen nie het 'n perfekte toepassing oral nodig.
Fokus eerder op u krag - dit wil sê u piek - selfs ten koste van ander aspekte van u aansoek.
Is u 'n wetenskaplike geek? Dan moet u aantoon dat u super sterk is in wiskunde en wetenskap; dit is OK om swakker te wees in Engels.
Is jy 'n skrywer? Toon aan dat u 'n groot talent en prestasie in u skryfwerk het - u hoef nie 'n berekening te doen nie.
Miskien word u gewerf vir 'n sport? Dan hoef u glad nie goed te wees met akademici nie - net goed genoeg om deur die universiteit te kom. Konsentreer die res van die tyd op die verbetering van u sport.
Onthou, niemand gee om dat Tom Brady nie 'n wiskundige is nie of dat Mark Zuckerberg nie 'n gimnas is nie.
Dit gesê, u kan nie heeltemal misluk in die res van u aansoek nie. Daar is 'n paar dinge wat u nooit kan doen nie, soos om 'n ernstige etiese verval te toon of 'n vreeslike persoonlikheid te hê. Geen mate van prestasie sal die persepsie oorkom dat jy 'n groot nar is wat niemand graag wil hê nie. (Kolleges wil studente toelaat wat positiewe toevoegings tot hul gemeenskappe sal wees!)
U het ook oor die algemeen sterk akademici nodig. Akademici by topskole is nie triviaal nie, en kolleges wil verseker dat u gemaklik kan oorleef sonder te veel moeite. U kan gewoonlik nie suksesvol aansoek doen met 'n 20 ACT -telling nie, tensy u iets werklik baanbrekers doen. (Ek praat meer oor akademiese vereistes in die algemene vrae hieronder, dus lees dit tot die einde toe.)
U moet dus in die res van u aansoek oor die algemeen bekwaam lyk, en u moet uitdagende klasse neem in u belangstellingsgebied. Maar oor die algemeen, kolleges gee nie so baie om oor dinge wat nie u enigste krag is nie. Weereens dra u vermoë in u passie meer by tot u sukses as om goed afgerond te wees.
Hoe lyk Strong Spike -toepassings eintlik?
Ek praat al lankal abstrak. Kom ons maak dit meer konkreet.
Ter illustrasie, gaan ons deur twee voorbeeldtoepassings vir mense met baie verskillende toepassingsprofiele. Hiervoor kyk ons ​​na die belangrikste komponente van die toepassing:
Buitemuurse en toekennings
Oor die algemeen, buitemuurse is waar jy jou piek sal ontwikkel. Dit is waar u werklik kan opval, aangesien die ander komponente gestandaardiseer is tussen die meeste aansoekers en nie veel verskil nie. Maar soos u sal sien, maak die ander stukke almal deel uit van u konsekwente verhaal.
Profiel 1: The Science Superstar
Hierdie student (kom ons noem haar Sarah) is 'n wetenskaplike wenner. Sy is tans 'n hoërskoolleerling en is baie geïnteresseerd in fisika en beplan uiteindelik om 'n PhD te doen en navorsing te doen oor deeltjiesfisika. So lyk haar aansoek:
Geen verrassing nie - Sarah het al haar wetenskaplike kursusse voltooi. Sy het al die belangrikste AP -wetenskap- en wiskundekursusse (Biologie, Chemie, Fisika C, Calc BC) gevolg en soos hierin gekry.
Sy is nie die beste skrywer nie en vind dit moeilik om tyd te konsentreer op dinge wat haar nie natuurlik interesseer nie, en sy het dus 'n Bs behaal in 'n paar kursusse Engels en geskiedenis. Dit bring haar ongeweegde GPA op 3,95 te staan ​​- nie perfek nie, maar steeds sterk.
Op haar ACT begin Sarah met 'n 32. Sy vind 'n goeie tutor uit haar omgewing (Boston vir Sarah) en sy behaal uiteindelik 34 op wiskunde, 36 op wetenskap en 32 op beide Engels en lees. Vir haar AP -eksamens behaal sy 5'e op alle wiskunde- en wetenskapstoetse, en 4'e op die AP -Engelse en Amerikaanse geskiedenistoetse.
Dit is waar Sarah regtig skyn. Haar grootste prestasie was om deel te neem aan die US Physics Olympiad -studiekamp, ​​wat die top 20 -studente landwyd kies ná 'n reeks veeleisende kwalifiserende toetse. Hierdie studente word opgelei, en die top vyf verteenwoordig die VSA op die Internasionale Fisika -olimpiade. Sy het as junior nie in die top vyf beland nie, maar hoop dat sy dit as senior sal doen.
Sarah is ook gefassineer deur wetenskaplike navorsing en werk die afgelope twee jaar in 'n laboratorium vir biofisika -navorsing by haar plaaslike kollege. Gedurende die hele skooljaar bestee sy 10 uur per week aan navorsingswerk, maar het die afgelope twee somers ook twee maande lank voltyds aan navorsing gewerk. Haar navorsing handel oor die fisika agter proteïenvou, met toepassings vir aansteeklike siektes soos MIV. Sy het deelgeneem aan landwye navorsingskompetisies, waaronder die Intel International Science and Engineering Fair.
Sarah is ook lid van die Science Bowl- en Science Olympiade -spanne van haar skool, hoewel dit nie verder as die staatsvlak beweeg het nie.
In haar vrye tyd hou Sarah van ski en lees.
Sarah het briewe van haar AP -chemie -onderwyser, haar AP Calc BC -onderwyser en haar kampopsigter by die US Physics Olympiade -studiekamp. Dit is 'n paar grepe uit die letters:
'Sarah is eindeloos nuuskierig, duik altyd diep buite die handboek om uit te vind wat die grense is van wat ons tans in die wetenskap weet - en strek ook my kennis in die proses.'
'Sarah het ook 'n ongelooflike warmte van persoonlikheid - sy was altyd bly om haar bure te help om hul foute uit te vind nadat hulle hul toetsuitslae ontvang het. Ek het 'n halo -effek opgemerk waarin mense wat om haar sit, geneig was om beter te doen as die gemiddelde student in die klas. '
'Een van die mees passievolle en indrukwekkendste studente wat ek in my hele onderwysloopbaan gesien het.'
In haar persoonlike verklaring praat Sarah dieper oor haar belangstelling in fisika op filosofiese vlak en hoe haar belangstellings deur die jare ontwikkel het. Dit bied 'n goeie aanvulling op haar lys prestasies om te vertel wat haar laat tik.
Opsommingsassessering vir Sarah
Sarah is duidelik 'n baie sterk kandidaat wat alle topkolleges graag as deel van hul klas sou wou hê. Sy het 'n piek in haar aansoek gemaak deur op die hoogste moontlike vlakke mee te ding en diep prestasies op haar gebied te behaal. Uit haar kompetisies is dit duidelik dat sy wêreldklas in haar vermoëns is. Sy blyk ook 'n baie gawe persoon te wees, soos blyk uit haar aanbevelingsbriewe en persoonlike verklaring.
Die belangrikste punt uit hierdie illustrasie is dat sy is nie 'goed afgerond' in die sin wat die meeste studente probeer bereik nie. Sy is nie so sterk in die geesteswetenskappe nie, en dit blyk uit haar grade en toets tellings. Sy het ook geen aanvullingsaktiwiteite wat 'goed afgeronde' studente probeer inpak nie, soos honderde vrywillige ure, Future Business Leaders of America of 'n musiekinstrument.
In plaas daarvan, sy het haar tyd gefokus om haar belangstellingsgebied te verdiep. Terwyl ander hulself dun versprei deur al hul basisse te bedek, duik sy diep in die wetenskap en fisika.
Kom ons gaan nog 'n voorbeeld van iemand met 'n groot styging in sy aansoek.
Profiel 2: Die ontluikende skrywer
Maxwell hou al dekades lank daarvan om geskrewe taal te maak. Hy het begin met eenvoudige fiksie as 'n middelbare leerling, en het meer komplekse werke begin skryf namate hy meer ervaring opgedoen het en meer oor homself geleer het. Hy verslind letterkunde byna elke kans wat hy kry.
Maxwell blink uit in alles wat met taal verband hou. Hy het AP Engels Lit en Engelse taal gebruik, en hy het verskeie keusevakke geneem wat verband hou met skryf.
Vir sy ander vakke is hy op standaardgraadvlak. Hy neem die voorrekening as junior. Hy het 'n paar gereelde wetenskapsklasse gevolg, maar is nie van plan om AP's vir hierdie vakke te neem nie. Sy GPA is 'n hoë 3.9.
Maxwell behaal 1400 op die SAT: 800 op bewyse-gebaseerde lees en skryf, maar 600 op wiskunde. Hy behaal ook 5s op AP English Lit en English Language.
Weereens, dit is waar Maxwell skyn. Sy vrye tyd fokus op skryfwerk in alle vorme. Hier is 'n paar van sy opvallende prestasies:
Hy is landwyd in die top drie tydskrifte vir tienerskrywers gepubliseer.
Sedert die eerste jaar het hy deelgeneem aan dosyne skryfkompetisies vir hoërskoolleerlinge en het hy pryse gewen vir 'n paar van die mees gesogte.
Hy voer 'n gewilde blog waarin hy met 'n satiriese neiging kommentaar lewer oor die hoërskoollewe. Sommige van sy artikels is herpos deur gewilde publikasies, soos die Huffington Post, waar dit virale geword het en honderde duisende menings gekry het.
Hy het 'n skryfklub op sy hoërskool gestig met die idee dat studente hul werk kan deel en terugvoer kan kry oor hul skryfwerk. Dit het tot 30 studente gegroei, en studente aan ander hoërskole het geïnteresseerd geraak in deelname. As gevolg hiervan het Maxwell 'n aanlyn platform saamgestel waarop studente hul werke anoniem kan plaas en terugvoer van lesers kan kry. Hy hoop dat hy die platform se reikwydte na die res van die land kan uitbrei om 'n eweknienetwerk van skrywers te vestig.
Maxwell het twee briewe van sy onderwysers gevra, waarvan een die toesighouer van die klub is wat Maxwell begin het. Hulle spreek albei sy opregte passie vir skryf en inisiatief om sy kuns na te streef in 'n skool wat nie baie struktuur het om dit te ondersteun nie. Hulle lewer ook kommentaar op sy vrolike persoonlikheid en hoe hy 'n gunsteling in die klas is.
Maxwell skryf 'n verklaring oor sy skryfproses en hoe dit simbolies is van sy algemene lewensbenadering. Vanweë sy diepgaande ervaring in skryfwerk, val sy stelling natuurlik ook op in sy welsprekendheid en helderheid.
Opsommingsassessering vir Maxwell
Dit is duidelik dat Maxwell 'n bekwame skrywer is. Hy het sy kuns oor jare geslyp en produseer nou werk wat deur publikasies erken word. Hy wys ook sy passie en inisiatief deur 'n behoefte op te spoor - dit wil sê eweknie -terugvoer vir hoërskoolskrywers - en 'n groep daaroor te stig. Sy prestasies is van wêreldgehalte; min ander mense van sy ouderdom wat belangstel in skryf, het soveel bereik as hy.
Maar weereens, hy het nie 'n perfekte toepassing nie. Hy is nie sterk in wiskunde of wetenskap nie, en hy neem nie die mees uitdagende kursusse in hierdie rigtings nie. Sy SAT -telling is ondergemiddeld vir 'n skool soos Harvard. Maar sy piek-sy skryfverwante prestasies-maak meer as genoeg daarvoor.
Ek hoop die punt is nou duidelik. 'N Groot piek is werklik indrukwekkend. Dit vereis vernuwende denke, harde werk, passie en fokus. Daarom klink hierdie prestasies vir u so indrukwekkend - dit sou nie so indrukwekkend wees as letterlik elke student dit kon doen nie. Maar dit is ook makliker om te bereik as wat u dink, solank u u lewe en tyd op die regte manier struktureer.
Verder wil ek beklemtoon dat y of van nie moet 'n perfekte aansoeker wees om in Harvard of Yale te kom. In werklikheid bestaan ​​daar nie iets soos 'n perfekte aansoeker nie. Hoekom? Want deur diep op iets te fokus, moet u uiteindelik elders kompromieë aangaan.
Daar is niemand in die wêreld wat 'n Olimpiese atleet is nie, 'n Nobelpryswenner, en 'n legendariese rapper, alles op dieselfde tyd. Hou dus op om sleg te voel oor jouself. Konsentreer op wat u graag doen en waarmee u goed is, en hou aan om dit te doen.
Hoe dieper jy in een passie gaan, hoe meer vergoed dit vir swakhede op ander gebiede. Hoe vlakker jy gaan, hoe meer moet jy vergoed deur goed afgerond te wees. En nogmaals, hoe meer afgerond jy is, hoe dieper val jy in die gat.
Sidebar: Nadat ek dit alles gesê het, stel ek my voor dat u sou sê: 'Allen, ek ken iemand van my hoërskool wat in Princeton beland het en nie van wêreldgehalte was soos u beskryf nie.'
Het daardie persoon by verskeie topskole aansoek gedoen, en het sy by die meeste van die skole ingeskryf?
As dit so is, sou ek aanvoer dat sy was wêreldklas. As die skool jou wil hê, doen jy iets wat jou regtig onderskei en elke skool laat kennis neem. U moet haar vra wat sy gedoen het en kyk of ek reg is.
As dit nie die geval is nie, dan sou ek sê dat sy een van die gelukkiges was wat deelgeneem het aan die crapshoot. Iets aan haar het die aandag van 'n toelatingsbeampte by Harvard gekry, wat haar binnegedring het. Dit het nie by ander topskole gebeur nie, en daarom het sy nie ingekom nie.
Ek probeer nie 'n snob hier wees nie. Ek is seker sy is 'n wonderlike mens, sy is goed gekwalifiseer, sy verdien haar sukses en sy gaan baie goed doen in die lewe.
Maar as sy sterker was, sou meer skole haar wou hê.
Weereens, as u na topskole mik, wil u nie deel wees van die crapshoot nie. U wil probeer om uself op te bou tot 'n vlak waarop Harvard, Yale, Princeton, Columbia en Stanford almal sterf om u 'n kans te gee om hul skool by te woon.
Ek weet dat dit alles oorweldigend is. Hierdie aansoekers het soveel bereik dat dit lyk asof dit net iets is waaroor u in die nuus lees, nie iets wat u self kan bereik nie.
Die realiteit is dat daar duisende studente is wat sulke dinge op verskillende terreine bereik, en u kan een daarvan wees. Daar is geen twyfel dat dit fokus, dissipline, bekwaamheid en passie verg nie. Maar dit verg eintlik minder rou talent as wat jy dink. Die samelewing oor die algemeen waardeer slimheid en onderskat suiwer vasberadenheid en harde werk .
Deur net die tyd te neem om tot hier te lees, toon u dat u meer omgee vir u persoonlike sukses as die meeste ander studente. Dit beteken dat jy kan doen dit. Ek is regtig nie BSing jou of probeer om jou ego op te blaas. U kan dit laat gebeur deur pure wilskrag en struktuur in u lewe.
Om dit konkreet te maak, gaan ons 'n oefening in twee stappe doen.
Steve Jobs: iemand wat nooit bang was om groot te dink nie.
Stap 1: Dink groot - wat kan u punt wees?
Ek wil hê dat u 'n oomblik moet neem en ambisieus moet dink, bevry van die beperkings wat u in u lewe in die gesig staar.
Gestel u moes skoolgaan, maar geen huiswerk gehad het nie, en dat u nie nodig gehad het om te studeer of voorbereidings te toets nie. Dit gee u ongeveer 40 uur elke week buite die skool.
Wat dink jy sou jy in hierdie tyd, oor 'n volle jaar, kon bereik deur jou belange na te streef? Dink groot.
Soos 'n spesifieke akademiese vak in die wetenskappe of geesteswetenskappe? Probeer 'n kompetisie op nasionale vlak vind waarin u goed kan rangskik. Ontdek hoe u uitblink in hierdie kompetisie en werk hard om die uitdaging die hoof te bied.
In die wetenskappe is daar die bekende Olympiade-kompetisies, sowel as Science Bowl en Science Olympiad.
In die geesteswetenskappe is daar kompetisies vir spraak/debat en skryf (bv. Opstelle, poësie, ens.).
Passievol oor 'n unieke saak? Probeer om 'n klub of niewinsorganisasie te begin. Gebruik metodes wat u goed ken om bewustheid te verhoog, soos sosiale media en Kickstarter. Stel jou voor dat jy 'n virale verskynsel soos die ALS Ice Bucket Challenge begin het. Probeer om iets goed te doen, op 'n kwantifiseerbare manier - kyk na die aantal mense wat u kan help, die aantal studente wat u kan onderrig, of die hoeveelheid geld wat u kan insamel. Stel jou voor dat jy jou vriende werf om jou te help en dit tot 'n landwye poging te laat groei.
Stel u belang in rekenaarprogrammering? Tegnologiegrense is verlaag soos nog nooit tevore nie. Dink aan 'n nuttige hulpmiddel wat u in u daaglikse lewe wil hê, bou dit en publiseer dit dan. Hoe gaan dit met die vrystelling van 'n mobiele app en dit in die App Store plaas?
Oorweeg dit om 'n akademikus te word? Probeer om u eie internskap by u plaaslike kollege te organiseer. Nader professore met 'n passie vir leer en 'n langtermynverbintenis, en hulle sal waarskynlik meer oorweeg om u op te lei.
Het jy 'n stokperdjie wat jy geniet? Dink daaraan hoe u dit tot 'n meer effektiewe vlak kan neem. Kan u op een of ander manier u kundigheid in hierdie stokperdjie ten toon stel en erkenning verkry? Hoe gaan dit met die verspreiding van u passie aan ander belangstellendes deur as mentor op te tree?
Moenie bekommerd wees as u ware belangstelling dom lyk nie. Stel u belang in make -up en skoonheidsprodukte? Oorweeg dit om 'n hoëkanaal-YouTube-kanaal te begin wat vir 'n nisgehoor, soos hoërskoolleerlinge of kopers met 'n lae koste, voorsiening maak. Stel jou voor dat jy 100 000 intekenare gehad het. Of wat van videospeletjies? Wat as u 'n landwye toernooi vir hoërskole begin?
Dit is net die meer voor die hand liggende voorstelle - daar is nog baie beter idees wat u self kan bedink.
U weet meer oor u belange as ek, en jy weet wat op hierdie gebiede as voorbeeldig beskou word. U kan ook unieke geleenthede bied wat niemand anders kan nie. Dit is nie net baie lonend en lekker om aan te werk nie, maar ook indrukwekkend vir u universiteitsaansoek.
Die sleutel hier is dat u iets van betekenisvolle prestasie moet toon. U wil nie net 'n ewekansige YouTube -kanaal skep nie - u wil 100 000 intekenare bereik. U wil nie net 'n middelmatige app maak nie - u wil dit in die top 100 in die App Store behaal.
Weereens, dink groot.
Stap 2: Waarmee mors u tyd?
Nou, natuurlik, hoe groter u dink, hoe meer afskrikwekkend blyk die idees te wees.
Die goeie nuus is dat u waarskynlik baie tyd mors op dinge wat u nie geniet nie en wat u universiteitsaansoek nie 'n bietjie verbeter nie. As u dit uit u lewe sny, jy het baie vrye tyd wat jy nooit besef het nie.
Hier is 'n paar belangrike tydsbakke waaraan die meeste studente die slagoffer word:
#1: Klasse wat nie in u verhaal pas nie
Dit is waarskynlik die grootste, verraderlikste tydskoste en die mees omstrede voorstel in hierdie groep.
Die 'afgeronde' aansoeker hoor van studente wat 10 AP-kursusse volg en dink dat hy dit moet herhaal. Hy spandeer elke dag ses uur aan huiswerk en dink dat 10 AP -kursusse baie beter as agt moet wees.
digtheid van water lbm / ft3
Verkeerd, verkeerd, verkeerd.
Kursusse het die kenmerk 'afnemende marginale nut'. Dit beteken dat hoe meer AP -klasse u neem, hoe minder elke addisionele AP -klas by u toepassing sal voeg. In vergelyking met nul AP -klasse beteken dit baie. In vergelyking met een AP -klas beteken twee baie. Maar agt AP -klasse is skaars beter as sewe.
Dit is 'n ekonomiese konsep wat op baie dinge in die lewe van toepassing is, of dit nou is om 'n nuwe uitrusting aan te trek, 'n aantal soentjies van jou geliefde of tye wat jy na Disneyland gegaan het. Die meeste dinge is geneig om hierdie kromme te volg. AP -klasse verskil nie.
Hoeveel tyd kos 'n ekstra AP -klas jou? Kom ons sê buite die normale klas, daar is 'n ekstra vyf uur per week huiswerk en studie vir toetse, en 36 weke in 'n skooljaar. Kom ons sê, ter voorbereiding van die AP -toets, studeer u ook 'n ekstra 50 uur. In totaal beteken dit 'n ekstra 230 uur.
230 uur is baie tyd in een jaar. Om dit in perspektief te plaas, is dit ses weke voltydse werk vir 'n normale werk van 40 uur per week. (Uit persoonlike ervaring is 230 uur ook baie meer as wat die meeste studente bestee om aan die SAT/ACT te studeer-wat 'n verkeerde optimalisering is, gegewe hoe belangrik die SAT/ACT is en hoe onbelangrik 'n ekstra AP-toets is.)
Vanuit u passieprojek van stap 1, hoe ver kan u kom met 'n ekstra 230 uur tyd? Dit is waarskynlik baie.
Die aantal ure kan baie groter wees as die klas veral moeilik is by u skool of as die materiaal vir u baie moeilik is. Dit kan in een jaar tot 400 uur styg.
En as u vermy om verskeie AP -klasse te neem wat u regtig nie oor 'n paar jaar hoef te neem nie, kan dit uiteindelik 1000 uur beloop. Dit is baie tyd en genoeg om byna alles wat u wil leer, vaardig te maak.
As u biologie haat, moet u nie AP Biology neem nie. Dit is so eenvoudig soos dit. Moenie onder druk van u hoërskoolberader, vriende of universiteitsadviseurs nie. Dit gaan u aansoek nie fundamenteel verander nie - wat kan is wat u doen met die ekstra tyd wat u spaar.
#2: Onbehulpsame buitemuurse kursusse
Daar is baie buitemuurse kursusse wat baie tyd in beslag neem en wat u aansoek niks daadwerkliks toevoeg nie. Hier is 'n paar algemene voorbeelde:
Vrywilligerswerk: Baie studente bestee honderde ure per jaar aan vrywilligerswerk (stel jou voor dat jy drie uur per week vir 50 weke vrywillig is). Die meeste mense doen dit omdat hulle voel dat hulle moet. En die meeste doen dit op 'n manier wat die teenoorgestelde doen van opvallend. Tienduisende studente werk vrywillig by plaaslike hospitale, pasiënte rondry of blomme aflewer. Dit is glad nie spesiaal nie en verg min innovasie aan u kant, dus u kry geen ekstra punte om dit te doen nie.
Atletiek: Dit is 'n baie swaar aktiwiteit. Tussen daaglikse oefening en weeklikse wedstryde kan u honderde ure per jaar aan sport bestee. As u egter nie 'n spankaptein of 'n opvallende speler is nie (wat beteken dat u op staatsvlak of hoër is), is hierdie aktiwiteit baie min vir u aansoek.
Instrument speel: Die orkes kan verskeie ure per week neem vir oefeninge en kompetisies, net soos buitemuurse orkeste. Boonop oefen u waarskynlik ook die instrument 'n paar uur per week. Ongelukkig is u nie indrukwekkend as u nie 'n seksieleier of konsertmeester is nie. Dink aan al die duisende jeugorkeste en optogorkeste wat daar is, en hoeveel konsertmeesters/tromhoofde/seksieleiers daar is. En jy is nie eers een van hulle nie.
Met ander woorde, hier is 'n paar tekens dat u buitemuurse tyd mors, wat universiteitsaansoeke betref:
Dit verg niks spesiaals om te doen nie: As dit wat u doen maklik deur iemand anders gedoen kan word, is dit nie baanbrekend genoeg om u aansoek te versterk nie. As u byvoorbeeld 'n pos as vrywilliger wil hê, beteken dit eenvoudig dat u 'n papieraansoek invul, niks spesiaals doen nie.
U is nie 'n leier nie, en u word nie 'n leier nie: As u net 'n goeie spanmaat of klublid is, doen u niks spesiaals nie. Dink weer eens aan hoeveel duisende ander organisasies bestaan, en hoeveel tienduisende of honderdduisende ander studente in dieselfde posisie as u is.
U het u groei verhoog: Hoeveel tyd het u al aan hierdie aktiwiteit bestee? Hoeveel verder sal u bereik met nog 50 uur? As die antwoord 'nie soveel' is nie, is DIT 50 UUR 'N VOLLEDIGE VERMORING VAN TYD. Jammer vir die hoofletters. Dit is so 'n algemene fout by die baie studente waarmee ek werk, dat dit frustrerend is as hulle nie die logika hier sien nie.
Laat ek meer uitbrei oor hierdie laaste punt. 'N Tipiese atleet sal minstens 500 uur per jaar oefen, oefen en speel. Dit kan 'n waardevolle krediet vir hul aansoek wees. Maar as u al 1000 uur aan 'n sportsoort deurgebring het en niks meer opvallend sou doen met 'n ekstra 50 uur nie (byvoorbeeld, u sal nie 'n kampioenskap wen of spankaptein word nie), kan u die 50 ure beter elders bestee.
Dieselfde logika geld vir enige van u ander buitemuurse programme, soos vrywilligerswerk, optoggroep, akademiese spanne, ens.
Ek loop hierdie probleem baie raak in die konteks van SAT- en ACT -studie. Ek sien dat studente regoor die land hul tyd verkeerd prioritiseer in dinge waaroor hulle nie veel omgee nie, en wat hul toepassings nie verbeter nie. Intussen kan hulle nie meer as 40 uur aan hul SAT/ACT -tellings werk nie. Dit is 'n groot fout, aangesien SAT/ACT -tellings baie goed reageer op studie en 'n onproportionele impak op u aansoek het vir die tyd wat u ingesit het.
Moet my nie verkeerd verstaan ​​nie - as u die buitemuurse opleiding regtig geniet, bly dit doen, selfs al versterk dit nie u aansoek nie. As u voel dat u 'n werklike verpligting teenoor 'n groep het, vertrou hulle op u, en dit is pynlik om te dink daaraan om te vertrek. Dit is goed om dinge te doen wat vir jou betekenisvol is en wat jou gelukkig maak.
Maar moenie wees ontken oor u buitemuurse kursusse. Hoe minder tyd u spandeer aan die ontwikkeling van u piek, hoe minder indrukwekkend sal dit wees en hoe meer sal u goed afgerond word.
Bestudeer al u buitemuurse kursusse noukeurig. As u neutraal is oor 'n buitemuurse kursus en enige van die drie tekens hierbo van toepassing is, sny dit dan uit en gebruik die tyd êrens meer effektief.
#3: Ander tydmorsers
Wat doen u in u vrye tyd buite die skool, huiswerk en buitemuurse kursusse? Die kans is goed dat u YouTube, Snapchat kyk, Reddit lees of iets anders 'onproduktief' is.
Min mense is immuun hiervoor. Op hoërskool het ek baie tyd spandeer om videospeletjies te speel, soos Starcraft, en met vriende te gesels. (Dit was voor sms'e, so ons gebruik 'n program genaamd AOL Instant Messenger . Goeie tye.)
Dit was maklik om baie tyd te mors om hierdie dinge te doen, omdat dit pret was en spanning verlig. Maar hulle het my nie gehelp om nêrens te kom nie.
En om eerlik te wees, noudat ek die perspektief van 'n volwassene het, het baie min van hierdie aktiwiteite 'n tasbare, langdurige impak op my lewe gehad.
Ek sê nie dat u u sosiale lewe moet afsny en moet ophou om hierdie ander dinge te doen nie. Maar doen dink aan die ekstra waarde wat u kry vir elke halfuur wat u aan hierdie aktiwiteite spandeer.
Weer kom die konsep van afnemende marginale nut ter sprake. As u 'n hele dag gaan sonder om met u vriende te praat, is dit waarskynlik pynlik.
As u met hulle praat, is die eerste tien minute wonderlik - 'Het u die nuwe kapsel van meneer Robinson gesien? O. My. God.' Maar 'n uur later praat u waarskynlik net oor niks spesifiek nie, en stel u uit om ander dinge te doen omdat die ander dinge irriterend lyk.
Pret, maar nie betekenisvol nie.
Daag jouself uit en bevraagteken waaraan jy jou tyd bestee. Ontleed of u soveel ekstra uit elke minuut kry.
En het die wilskrag om dit af te sluit en die tyd daaraan te bestee om iets te doen waaroor u regtig omgee.
Hoeveel tyd kan u werklik bespaar?
Tussen al die bogenoemde kan u 1 000 uur per jaar saamstamp. Dit is geweldig. Dit is gelykstaande aan 'n halfjaar voltydse werk.
Pas hierdie tyd toe op u droomprojek vanaf stap 1. In hierdie tyd kan u 'n nuwe organisasie bou, 'n nuwe mobiele app skep, 10 nuwe opstelle skryf om te publiseer of enige ander noemenswaardige prestasie te behaal. Jy kan doen baie met 1 000 uur.
Soos ek al voorheen gesê het, probeer baie studente om 'n soort 'haak', of spike, te ontwikkel. Maar hulle spandeer nie genoeg tyd daaraan nie. Hulle gee heeltemal te vroeg op voordat hulle die kritiese beste praktyke leer wat iets laat werk. Hulle het te veel afleiding in hul lewe met dinge wat hul toepassing nie help nie.
U doel is om meer te bereik as wat die tipiese afgeronde student doen deur u tyd te fokus en slim te wees om uit u foute te leer.
Hierdie manier van dink vereis dat u insig het in uself en u swakhede. Dit is die soort optimalisering in u lewe wat u nodig het om diep sukses te behaal op die hoërskool en u hele lewe.
Alhoewel dit aanvanklik vreesaanjaend of pynlik kan lyk, is ek seker dat u die tyd wat u spandeer het, baie meer sal geniet as die tyd wat u spandeer het om gemaklik te wees.
Weereens, as u nie bereid is om dit te doen nie, is dit goed. Aanvaar net dat u goed afgerond is en in die klap sal val. Maar as u bereid is om tyd in te sit, is u sal groot dinge bereik.
Die belangrikheid van passie - dit is NIE helikopterouerskap nie
Ek weet dat die ontwikkeling van 'n groot piek baie kan klink na die gevolg van 'helikopter -ouerskap'. Dit is die styl van ouerskap waarin ouers hul kinders dwing om perdryers, konsertpianiste of skoonheidskompetisie-deelnemers te word.
Helikopter -ouerskap kry gewoonlik 'n slegte rap omdat hulle hul kinders dwing om iets te doen wat hulle nie wil doen nie. Dit maak hul kinders ellendig.
Maar die punt van al my advies is om iets te vind waarin u werklik belangstel. Dit is belangrik, want om hard te werk aan iets waaroor u nie omgee nie, kan u net so ver bring.
Ek het agt jaar lank viool gespeel en minstens 'n uur per dag geoefen. Ek was nie passievol hieroor nie, en my ma moes my oefentyd so saamstel dat ek elke dag gedwing moes word. Aan die einde het ek redelik goed daarmee geraak, maar ek was nog nie so goed soos ons konsertmeester wat dit werklik as sy passie behandel het nie. Hy het harder daaraan gewerk en meer daaroor omgegee, en vir my dink ek dat elke uur se oefening 100 keer minder pynlik en 10 keer meer effektief was as vir my. Hierdie konsertmeester het Juilliard toe gegaan en is nou 'n professionele violis - iets wat ek nie sou kon bereik nie, ongeag hoeveel tyd ek ingesit het.
As jy passie het vir dit waaraan jy werk, bereik jy meer, dink jy meer kreatief en word jy veerkragtiger as jy misluk. As u regtig geniet wat u doen, dink u aan wat u in u vrye tyd doen. U spandeer u vrye tyd om te loop en in die badkamer te dink oor die probleme waarmee u te kampe het. Jy werk harder omdat dit nie werk voel nie. Dit is minder geneig om op te hou in die moeilikheid, en dit gaan u deur moeilike tye. Omdat u dit alles doen, kom u op nuwe oplossings en benaderings wat ander nie doen nie.
Dit is belangrik, want op watter gebied u ook al kies, ding u mee met mense vir wie dieselfde gebied hul ware passie is. As dit ook nie u passie is nie, laat hulle u in die stof. Verder is kolleges gewoonlik baie goed daarin om op te let wanneer studente iets doen net omdat hulle hul aansoeke wil opdoen, nie omdat hulle dit regtig geniet nie.
Moet dus nie net dink oor hoe om in Yale te kom of hoe u in Princeton kan kom nie. Dit is nou hoe u u energie moet oriënteer. U moet eerder nadink oor hoe u iets groots in u belang kan bereik - dit is bloot 'n gevolg hiervan.
Die groot oorsig: om in die Ivy League te kom
Op hierdie punt hoop ek dat my hoofpunte duidelik is. Om dit alles saam te voeg met 'n stap-vir-stap-logika, is hier 'n oorsig op hoë vlak van waaroor ek gepraat het:
Hoe topskole toelating doen:
Skole sonder winsbejag bestaan ​​om waarde in die wêreld te skep.
In die proses van toelating tot die universiteit wil skole die waarde wat hulle in die wêreld skep, maksimeer.
Skole wil dus studente toelaat wat uiteindelik die wêreld sal verander.
Wat is nodig om die wêreld te verander? Diep fokus, passie en bekwaamheid.
Hoe voorspel jy watter 17-jariges uiteindelik die wêreld gaan verander? Diep, vorige prestasie: vorige sukses is die beste voorspeller van toekomstige sukses.
Wat dit vir u aansoek beteken:
U moet 'n groot styging in u aansoek ontwikkel. U moet diep prestasie toon op 'n gebied van u passie - iets wat u op nasionale of internasionale vlak onderskei.
Toelatings is nie 'n klug vir almal. As u 'n baie sterk en oortuigende aansoeker is, is toelating by 'n topskool byna seker. As u swak is, word u waarskynlik verwerp.
'Goed afgerond' is die soen van die dood. Goed afgerond plaas u in die wiele omdat u soortgelyk is aan alle ander afgeronde aansoekers.
Wat dit beteken vir wat u moet doen:
U moet u tyd heroriënteer en fokus op die ontwikkeling van u piek. Om 'n groot piek te ontwikkel, moet u fokus en hard werk.
Droom groot. Wat is u passieveld? Wat sou u op hierdie gebied probeer bereik as u oneindige tyd gehad het?
Knip alles uit wat nie saak maak nie. Dit beteken AP -klasse wat u nie nodig het nie, buitemuurse programme wat niks by u aansoek voeg nie, en ander tydmorsers.
Ek is die tipe persoon vir wie logiese argumente die beste manier is om te oorreed. Ek hoop dus dat dit stap vir stap vir u logies is.
As u nie saamstem met een van die basiese punte hierbo nie, laat weet dit dan - ek wil graag 'n bespreking voer. U kan 'n opmerking hieronder gee met u situasie en vrae (anoniem dit as u wil, maar hoe meer spesifiek u is, hoe nuttiger kan ons wees).
Laaste bemoedigende woorde
Kollege toelating is regtig 'n mikrokosmos van die werklike lewe. As u nie omgee vir wat u doen nie, nie hard werk nie en nie te diep nadink oor wat u aan uself kan verbeter nie, sal u 'n redelik gemaklike lewe hê. As dit die manier is waarop jy gelukkig kan wees, dan is dit wonderlik. Maar weet dat u ook waarskynlik niks noemenswaardigs sal bereik nie.
Maar as u groot droom, risiko's neem en baie hard werk aan iets waaroor u passievol is, is u in 'n baie beter posisie om iets groots in hierdie wêreld te doen. Dit is die manier om dinge in die wêreld te bereik, en dit is ook die manier om in topskole te kom.
Hierdie beplanning is net die begin. Die harde werk begin hier.
Dink eers groot. Mik hoog. Wees ambisieus. Dink aan 'n wêreld waar u ongebonde is vir alledaagse bekommernisse en dink wat u kan bereik. Die doel is nader as wat u dink.
Neem dan klein stappe in die rigting van u doel. Waarvoor is jy tans die bangste? Wat is die mees riskante? Aanval dit eerste, reg van voor. Leer uit u ervarings en dink na oor wat u volgende keer beter kan doen. Aanval dan die volgende ding, stap vir stap.
Hou u motivering deurgaans hoog. U sal nie altyd slaag nie. Trouens, jy misluk gereeld. Die meeste mense gee vroeg op. Daarom is dit moeilik.
Maar nie jy nie. U gee te veel om om dit te laat gebeur. As die lewe 'n baan is, sal jy omdraai en agtertoe kyk om ander mense op die grond te sien snak na hul asem. Maar u bly soldaat en verbeter omdat u omgee wat u doen en wat u wil bereik.
Ek belowe u dat as u hierdie stappe doen sal 'n vertrou baie meer as wat u ooit gedink het dat u in staat is. En onderweg word u 'n wonderlike jong volwassene wat elke topskool in die land opgewonde sal wees oor hul volgende matrikulasieklas.