'n Ope Brief aan die hele menslike gesin - InnerSelf.com
Image deur Donkermaan_Kuns
(Opmerking van die redakteur: Alhoewel hierdie artikel twintig jaar gelede geskryf is, is die boodskap vandag nog steeds baie relevant.)
Daar is 'n antieke tradisie waarin outentieke geestelike onderwysers hul diepgaande hulp aan die mensdom bied in oomblikke van ernstige krisis. Praat met profetiese passie, en vanuit die diepte van hul geestelike besef, noem sulke groot wesens ons na 'n gang van aksie wat dinge reg kan stel.
Avatar Adi Da Samraj, 'n geestelike meester van skaars statuur, noem dringend alle mense van alle nasies om gesamentlik veranderinge in die wêreld te maak tot voordeel van almal.
Van 'n oorweldigende begeerte om te sien dat die mensdom 'n nuwe bestemming skep, waarin oorlog [en haat] nie meer 'n opsie is nie, bied Avatar Adi Da dit aan Oop Brief aan die hele menslike "familie":
My geliefde elkeen,
Ek bied die mededeling in hierdie brief uit medelye en liefde vir alle mense en vir die hele wêreld.
Dit is die oomblik van waarheid vir die mensdom. Kritieke keuses moet nou gemaak word om die voortbestaan ​​van die menslike samelewing en die aarde self te beskerm.
Hierdie brief is nie 'n politieke appèl nie, hoewel die boodskap daarin beslis strek tot politieke leiers en die mense wat hulle regeer. Dit is 'n oproep om die kollektiewe morele ingesteldheid van die mensdom reg te stel en om op hierdie basis 'n globale koöperatiewe bevel te vestig.
In hierdie boodskap aan almal, doen ek 'n beroep op die leiers en opvoeders van die mens om aktief te omhels en universeel te verklaar en te bevorder en om die universele werklike vervulling van die eenvoudigste wet en maatstaf van die mensdom aktief te vereis, wat ek in die vorm gestel het : "Samewerking + Verdraagsaamheid = Vrede". Die aanvaarding van hierdie wet as 'n universele dissipline is die middel vir die huidige lot van die mensdom.
1. Hoekom moet oorlog nie meer toegelaat word nie
Tot die twintigste eeu was die vernietigende potensiaal van oorlog, alhoewel groot, egter beperk. Daar was 'n beperking op die aantal regerings wat toegang gehad het tot die kragtigste wapens. Daar was 'n beperking op die vernietigende potensiaal van daardie wapens, en daar was 'n beperking op die geografiese omvang waarbinne sulke wapens uitgeoefen kon word. Daarom is die geweld en verwoesting van die oorlog, alhoewel gruwelike, tog vervat.
Nou, aan die einde van die twintigste eeu, het die vorige beperkings op die vernietigende potensiaal van die oorlog opgehou om die geval te wees. Die vermoë om tegnologies gesofistikeerde wapens (of kern-, chemiese of biologiese) te vervaardig of te verkry, is nie meer beperk tot die min, aan die regerings van die grootste nasies nie. Inderdaad, sulke wapens kan potensieel verkry word selfs deur klein groepe mense wat vasbeslote is om hul eie besondere agendas te bevorder, teen enige koste. En die vernietigende potensiaal van bestaande wapens is nou voldoende om onvoorstelbare verwoesting te veroorsaak. So word die mensdom gekonfronteer met twee nuwe en gevaarlike realiteite: Die aantal partye met betreklik maklike toegang tot uiterste wapens van oorlog is vinnig besig om te groei, en die vernietigende krag van die wapens is feitlik onbeperk.
In die verlede was dit net die "supermagte" wat die mees vernietigende wapens gehad het. Daar was dus 'n tyd toe dit waarskynlik was dat 'n supermoondheid sou veronderstel dat dit konvensionele wapens gebruik, ten minste in 'n bevredigende mate. Maar daardie tyd het verbygegaan.
Wanneer gesofistikeerde massavernietigingswapens in die hande van baie is, staak oorlog (en selfs gewapende konflik heeltemal) iets wat "gewen" kan word. Die regerings van die wêreld tree in die algemeen op asof hulle hierdie huidige werklikheid nie verstaan ​​of aanvaar nie. In die wêreld van die laat twintigste-eeuse tegnologie is oorlog self 'n bedreiging vir die hele mensdom - nie net vir die partye wat direk betrokke is by enige spesifieke konflik nie. Daarom, net soos die slawerny as onmenslik beskou word en dus onaanvaarbaar is, moet oorlog ook beskou word as verouderd en nie meer toegelaat word nie. Oorlog is 'n vorige manier om dinge te doen wat nie meer sin maak nie en nie meer as 'n toepaslike beleidsinstrument in die moderne wêreld aanvaar kan word nie.
Dit lyk naïef en idealisties om te sê dat die oorlog nie meer toegelaat mag word nie, maar hierdie oproep tot die uitwissing van die oorlog is in werklikheid 'n noodsaaklike reaksie op twee basiese realiteite: (1) die aansienlik groter beskikbaarheid van die massavernietigingswapens en (2) die ego-gebaseerde (of selfgesentreerde) aard van die onbelichte mens. Gegewe hierdie realiteite moet oorlog nie meer as 'n opsie toegelaat word nie - die betrokke risiko is te groot.
Daarom doen ek 'n beroep op die menslike familie om alle dade van die oorlog te weier en te verwerp.
Ek doen 'n beroep op die regerings van hierdie wêreld om die moontlikheid van oorlog te verwerp.
Ek doen 'n beroep op die mense, die leiers en die media om hierdie waarskuwing aan te spreek. Oorlog moet eenvoudig nou beëindig word - voordat dit die mensdom en die aarde self vernietig.
2. Die Wortel van Oorlog
Die onbelichte menslike individu is in 'n toestand van voortdurende kommer vir sy of haar selfbehoud (alhoewel hierdie besorgdheid nie altyd bewus kan wees nie). Hierdie self-gebaseerde, of egoïese, oriëntering tot bestaan ​​word gemanifesteer as die sielkunde van soek en konflik relatief tot alles wat veronderstel word om "nie-self" te wees. Daarom is mense inherent daarop ingestel om alles te beheer en te oorheers wat hulle veronderstel om "nie-self" te wees. Om hierdie rede is individuele egosentriese lewens 'n konstante uitdrukking van vrees, hartseer, woede en elke soort liefde. En die gesamentlike lewe van egosentriese mense (uitgedruk in georganiseerde groepe van alle soorte, insluitende regerings) word ook oorheers deur dieselfde motiewe vir selfbehoud en beheer van wat buite is.
Die mensdom is chronies depressief deur die frustrasie van die geestelike en goddelike impulse wat die inherente eienskappe van die hart van elke lewende wese is. Die ego-ek, hetsy individueel of kollektief, word uiteindelik gereduseer tot hartseer en wanhoop, vanweë die onvermoë van die lewe om op sigself geluk en vreugde en onsterflikheid te bewerkstellig. En daardie selfstandige depressie word uiteindelik woede, of liefdelose konfrontasie met die totale wêreld en elke vorm van vermeende 'nie-self'. En wanneer woede die stemming word van menslike samelewings, val die primitiewe en vernietigende bedoeling van die gefrustreerde ego die vlak van die mensdom binne. Die vuur word uitgedruk as al die aggressie en mededingendheid van die mensdom, insluitend al die ego-gebaseerde politiek van konfrontasie. En daardie ego-vuur word uiteindelik saamgevat in die oorlogshandelinge.
3. 'N Global Cooperative Order
Die enigste weg na die chaos en die vernietiging van oorlog is dat die mens as geheel die dissipline van 'n globale koöperatiewe orde moet omhels. Dit is noodsaaklik dat die volkere en nasies van die wêreld verder gaan as hul begeerte om oorheersing te bewerkstellig. Hulle wil hul eie rasse- of etniese groep of hul eie godsdiens of hul eie politieke stelsel of hul eie veronderstelde selfbelang as opperste vestig. In plaas daarvan moet die mensdom sy verantwoordelikheid aanvaar om homself te bestuur as 'n wêreldwye gemeenskap met betrekking tot politieke, ekonomiese, sosiale en omgewingsake. En deur hierdie wêreldwye koöperatiewe orde moet die mens die gesamentlike lyding aanspreek (of dit deur oorlog, uitbuiting, armoede of die harde werklikhede van die natuur veroorsaak word) wat deur groot getalle van die wêreldbevolking verduur word.
My oproep tot 'n globale koöperatiewe bevel is nie 'n oproep vir 'n soewereine superstaat nie. Dit is eerder 'n oproep tot die hernuwing van 'n bestaande wêreldwye instelling, die Verenigde Nasies, as 'n meganisme om so 'n globale koöperatiewe orde te vestig en te handhaaf. So was die doel vir die stigting van die VN (en voorheen die Volkebond). Ter wille van die wêreld is dit noodsaaklik dat die VN werklik sy Handves nakom en die wêreldwye forum word en dit beteken om alle dade van militêre aggressie te ontlont. Wanneer die VN werklik die liggaam word wat 'n globale koöperatiewe orde vestig en beskerm, sal die hele wêreld, eerder as 'n bepaalde regering of groep regerings, baat vind.
Ten einde die VN (en sy geassosieerde agentskappe) hierdie rol te vervul, moet die VN hervorm word. Daar moet 'n terugkeer wees na die beginsels soos uiteengesit in die Aanhef tot die Handves van die Verenigde Nasies: "om toleransie te beoefen en in vrede met mekaar as goeie bure saam te leef en om ons krag te verenig om internasionale vrede en veiligheid te handhaaf, en om te verseker dat die weermag nie deur die aanvaarding van beginsels en metodes van metodes gebruik word nie, behalwe in die gemeenskaplike belange, en om internasionale masjinerie te gebruik om die ekonomiese en sosiale vooruitgang van alle mense te bevorder. "
Die VN word tans nie deur die mense van die wêreld vereis om as 'n koöperatiewe regerende wêreldliggaam te funksioneer nie. Die verandering moet binne die VN plaasvind, en leiers van die VN moet daardie verandering bewerkstellig. Daar moet nie meer die moontlikheid wees vir enige regering om die regte proses van die VN te belemmer nie, en ook nie dat 'n meerderheid regerings enige minderheid onderdruk nie. En die VN moet die gesag hê om toepaslike dissiplinêre maatreëls te tref teen regerings wat die regte beginsels van die globale koöperatiewe orde oortree, insluitende, as laaste uitweg, die bekendstelling van nie-partydige VN-gesantifiseerde vredesmagte.
Dit is ook belangrik dat die VN-verteenwoordigers hoofleiers van hul onderskeie nasies is. Slegs as dit die geval is, sal die VN die nodige gesag hê om 'n effektiewe wêreldbeheerliggaam te wees. Die leiers van die VN - en inderdaad alle leiers in hierdie globale koöperatiewe orde (nie net in die regering nie maar in alle areas van menslike strewe) - sal 'n unieke groot verantwoordelikheid hê, selfs al is individue binne die kollektiewe orde van die mensdom het nog steeds die onvolwasse gestremdhede van egoïese lewe, moet die leiers van die wêreldwye koöperatiewe orde (sonder versuim) die orde bewaar en beskerm deur die selfgesentreerde, nie-koöperatiewe en onverdraaglike (of liefdelose) lewenswyse en die beleid te laat vaar en aktiwiteite wat daaruit voortvloei.
Die volkere en nasies van die wêreld moet die een en twintigste eeu begin met 'n weiering om die milititaristiese benadering te ondersteun - die nasionalistiese, aggressiewe en separatistiese benadering, gebaseer op rasse, etniese, godsdienstige, ekonomiese en politieke verskille. Sulke groot veranderinge in menslike lewe en regering kan gemaak word. Inderdaad, ter wille van alle huidige en toekomstige mensdom, moet hierdie veranderinge gemaak word - op 'n gewelddadige wyse en in die sagte maar volgehoue ​​ingesteldheid van nie-ooreenkoms met die militaristiese wyse van wêreldpolitiek.
4. Samewerking + Verdraagsaamheid = Vrede
My roeping vir alle mense is hierdie: Aanvaar met nederigheid dat jou regmatige posisie (en die van almal) in die wêreld "familie" nie een van oorheersing en beheer is nie, maar een van samewerking en verdraagsaamheid. Slegs op die grondslag van samewerking en verdraagsaamheid is dit moontlik om vrede te vestig. Inderdaad, dit is 'n groot en absolute morele wet, wat ek kortliks in die vergelyking "Samewerking + Verdraagsaamheid = Vrede" uitgedruk het. Dit is absoluut noodsaaklik dat die mensdom hierdie morele ingesteldheid omhels.
'Samewerking + verdraagsaamheid = vrede' is die beste alternatief vir die weg van vernietiging, en dit moet 'n algemeen aanvaarde dissipline word. Die menslike 'familie' moet ten volle en uiteindelik weier om die militaristiese standpunt te steun, en weier om oorlog toe te laat as 'n manier om die gewenste doelwitte te bereik. Deur hierdie gebaar kan die volke van die wêreld hul krag en verbondenheid met mekaar voel en hul kollektiewe mag om die gewone politiek te transformeer, en sodoende vrede in die wêreld te skep.
Almal moet positief ingestel wees op hierdie wêreldwye samewerkingsorde, want daardie samewerkingsorde is vir die oorlewing en welstand van almal.
Laat almal op sy of haar hart begeer om hierdie wêreld te bewaar.
Laat almal optree op sy of haar hartseer om die samelewing van mense te bewaar.
Moenie toelaat dat hierdie kosbare geskenk van menslike bestaan ​​afgebreek word of selfs vernietig word nie.
Moenie toelaat dat hierdie kosbare wêreld van die aarde vernietig word nie.
Bewaar hierdie gawes - deur te doen en te eis wat reg is.
Ek bied u hierdie woorde as 'n waarskuwing en 'n geskenk aan.
Ek sê dit alles in liefde - vir jou en vir almal.
Nie-twee is vrede: die gewone mense se manier van wêreldwye samewerkingsorde (uitgebreide 4de uitgawe)
deur Adi Da Samraj. (Inleiding deur Ervin Laszlo)
In hierdie boek praat Adi Da oor die noodsaaklikheid van die hervestiging van die menslike beskawing gebaseer op beginsels van wedersydse vertroue, samewerking, verdraagsaamheid, 'vorige eenheid' en die onbeperkte deelname van die hele mensdom aan die transformasie van sy eie lot. Dit is 'n uniek omvattende adres vir die wêreldwye krisisse van ons tyd. Die boek bevat die 'radikale' argument van Adi Da om egoïteit te oortref, tesame met Sy dringende oproep om die Global Cooperative Forum te stig - 'n nuwe soort menslike orde. Hierdie forum sal die mensdom in staat stel om homself as een groot samehangende mag bewus te word - die enigste mag wat sistemiese veranderinge benodig en implementeer wat die wêreld nodig het.
Hierdie vierde uitgawe is 'n noodsaaklike studie vir almal wat bekommerd is oor die stand van wêreldsake. Daar is drie nuwe opstelle in hierdie opgedateerde uitgawe: 'Alle wyses van ware godsdiens wys op die werklikheid self', 'die mensdom as 'n geheel moet die werklike kwessies daarvan aanspreek' en 'geen vyande' nie.
Ruchira Avatar Adi Da Samraj, bekend as The Divine World-Teacher, is in 1939 in New York gebore. Deur die jare heen was Avatar Adi Da bekend onder verskillende name (insluitend "Bubba Free John" en "Da Free John"). Totdat hy in November 2008 oorlede is, het hy in Kalifornië, Hawaii en Fidji gewoon.