Anders: Solus Christus 2
Vrydag, 24 Maart 2017 05:32
Vandag staan ons vir die tweede keer stil by die vierde pilaar van die gereformeerde verstaan van die Evangelie, nl. solus Christus: Christus alleen. Met hierdie stellinginname het die gereformeerdes gesê dat daar net een middellaar tussen God en die mense kan wees, nl Jesus Christus. Vyf honderd jaar gelede was dit glad nie so verstaan nie. Elke groep, van die boere, kinderlose egpare tot die prostitute het hulle eie tussengangers tot God gehad. Jy kon enige tyd van die dag 'n kers voor die ikoon (prent) van jou spesifieke heilige in die katedraal kom aansteek en tot jou (beskerm-)heilige (saint, bv. St. Onesimus vir bediendes, St. Blasius vir dokters, St. Barbara vir begrafnisondernemers, St. Agata vir juweliers, St Margareta vir prostitute ens.) bid om namens jou by God in te tree. Hulle is immers nou reeds in God se teenwoordigheid en omdat hulle soos jy is (was), bid jy tot hulle om vir jou 'n goeie woordjie by God te doen. (Voorvader aanbidding kom in wese op presies diesefde neer.) Die belangrikste van hierdie middellaars in die RK Kerk was natuurlik Maria. Na die voorbeeld van Joh 2 waar Jesus water in wyn verander het, en Maria as tussenganger tussen die kelners en Jesus opgetree het, het hulle geglo dat jy nie direk na Jesus kan gaan nie, maar 'n tussenganger (middellaar) na Jesus moet gebruik. Sy was immers ten volle 'n mens van vlees en bloed en belangrik(!) die moeder van Jesus. Sy kon werklik jou situasie verstaan en het begrip en medelye. Wie beter as sy kan jou saak voor Jesus lê as jy 'n positiewe antwoord van Jesus wou hê?
Lees 1 Tim 2:5,6; Hebr 4: 14-5:10; Matt 28:20
Ek weet dit gebeur dikwels dat 'n ma 'n tussenganger/middellaar tussen die kinders en die pa is. Wanneer daar iets gebeur het, tree die ma vir die kind of kinders in. Sy vra vir begrip, nie te kwaai wees nie ens. Sy probeer sorg dat die emosies en die humeure nie oorneem nie.
Die Ou Testamentiese hoëpriester moes ook so 'n rol vertolk. Hy het die opdrag gehad om namens die volk by God te gaan versoening doen vir hul sondes. Die hoëpriester moes een keer per jaar agter die gordyn, in die allerheiligste, ingaan met bloed wat hy dan op die ark gesprinkel het. Aäron as die eerste hoëpriester het twee edelstene op sy skouers gedra waarin die name van die twaalf stamme gegraveer was. Ook op sy bors moes hy twaalf edelstene dra met die name van die twaalf stamme. Hy het dus letterlik die stamme op sy skouers en op sy hart gedra. Hy het ook klokkies aan die soom van sy kleed gehad sodat die volk kon hoor hoedat hy namens hulle voor God gaan verskyn. Hy was 'n middellaar/brug/ tussenganger tussen die volk en God. Hy moes die twee by mekaar uitbring en aan mekaar verbind deur die onreg te bely en daarvoor boete te doen.
Aäron het egter twee tekortkomings gehad. Hy was self 'n sondaar en daarom moes hy eers vir sy eie sonde offer voordat hy namens die volk in die allerheiligste kon verskyn. Daarom kon hy nie regtig die sonde van die volk op sy skouers neem nie. Daarby was hy sterflik en sou hy soos alle ander mense op 'n tyd te sterwe kom. Hy sou dus altyd 'n onvolmaakte middellaar wees, nes die menslike hoëpriesters wat na hom volgens die orde van Aäron hom sou opvolg. Om die waarheid te sê roep die hele O.T. uit na 'n volmaakte , volkome middellaar wat eens en vir altyd sy middellaarswerk kon doen en afhandel.
Die wonder is dat God in Sy genade besluit het om so 'n middellaar aan die aarde te skenk, maar hierdie keer iemand wat gelyktydig God en mens en daarby sondelose mens sou wees. Dis waarom Jesus uit Maria gebore is om daarmee onteenseglik te bevestig dat Hy waarlik mens is. Maar Josef was nie Sy biologiese pa nie, maar wel die Heilige Gees, sodat Hy Seun van die mens genoem kan word, maar ook Seun van God. Hy was die volmaakte, maar daarom ook die enigste ware middellaar. Solus Christus.
Nou dink sommige mense dat Christus eens en vir altyd die volmaakte offer was, die middellaar by uitnemendheid, die brug wat ons en God weer by mekaar uitbring, maar dis iets wat in die verre verlede plaasgevind het, dus afgehandel is, maar ons eintlik in die tyd waarin ons nou leef, nie veel help nie. Nou lees ons die wonderlik nuus dat Johannes vir ons vertel (1Joh. 2:2) dat ons 'n Voorspraak (middellaar) by die Vader het indien ons sou sondig. Mense sou kon dink: dis wonderlik en goed en wel, maar dit beteken mos dat Hy bitter ver van ons af is.
Die probleem is dat Jesus se hemelvaart op 'n subtiele wyse 'n onware prentjie by ons kom skilder het. Eerstens dink ons dat Jesus se weggaan beteken dat Hy weg is. Hy het immers self so gesê. En Hy is weg in die sin dat ons Hom nie (meer) kan sien nie, maar beteken dit dat Hy werklik weg is? Veral as Hy ook self gesê het dat Hy ons nie as weeskinders sal agterlaat nie (Joh. 14:18) en ook dat Hy al die dae tot aan die voleinding van die wêreld by ons sal wees ? (Matt 28:20). Een van Sy besondere name is selfs: Immanuel, wat beteken: God by ons. Nee, Hy is by ons, al kan ons Hom nie sien nie. Ons kan Hom maar glo. Hy sal nie vir ons lieg nie. Tweedens dink ons Hy is weg, ver weg omdat Hy nou in die hemel aan die regterhand van die Vader sit. Die probleem word geskep deurdat ons dink dat die hemel bitter ver van ons af is. Dis anderkant die uitspansel, anderkant die totale geskape werklikheid. Onberekenbaar ver. Ligjare. Daarom die (onsinnige) liedjie: God is watching us from a distance. Dis doodgewoon nie waar nie. Jesus sê dan self dat die koninkryk van God naby gekom het. Hy is net op 'n ander manier nog steeds by ons. Hoekom?
Omdat ons Hom nog steeds elke dag in ons aardse bestaan as middellaar nodig het; (We need Thee every hour) tussen ons as huweliksmaats, waar Hy wil voorkom dat ons soos oorlogsvyande onsself in loopgrawe ingrawe en probeer om mekaar te vernietig, maar ons eerder wil help om ons fokus op die toekoms te rig en na maniere te soek om die wa deur die drif te kry, eerder as om die wa aan die brand te steek deur te skei. So ook tussen ouers en kinders, tussen werkgewers en werknemers, in families waar broers en susters so maklik vir mekaar kan kwaad wees oor 'n testament en besluit om verder niks met mekaar te make wil hê nie. Daar wil Jesus die brug wees wat mense weer aan mekaar verbind, hulle weer bymekaar wil laat uitkom, ten spyte van.
Maar ook nooi Jesus ons om agter Hom aan te loop en in gehoorsaamheid presies dieselfde te doen as wat Hy gedoen het. Ons kan wel 'n middellaar tussen mense wees deur hulle te probeer help om die vyandskap af te breek en nuwe geleenthede vir beter verhoudinge te skep. As ons dit doen, is ons tog vredemakers, en Jesus het gesê dat die vredemakers geseënd sal wees, want hulle sal kinders van God genoem word. Matt. 5:10. Maklik sal dit nie wees nie, want ons is geneig om eerder te besluit om nie in te meng nie. Miskien is dit deel van die rede waarom Jesus gesê het dat om Hom te volg beteken om jou kruis op te neem. Maar Hy was dan bereid om ter wille van ons die pad van die kruis te loop om ons middellaar te wees. En steeds te wees.