Lesse te leer uit die Bell Pottinger-debakelFoto: @our_DA/Twitter.com Deur Peet Bothma Die Bell Pottinger-debakel het weereens ŉ duidelike waarskuwing aan buitelandse maatskappye gestuur dat Afrika en sy mense nie op hul baadjies getakseer moet word nie. Dié Britse skakelmaatskappy het homself waarskynlik blind gestaar teen die miljoene pond wat hy maandeliks sou verdien om as beeldpoetser vir die omstrede Gupta-maatskappye op te tree. Dit was per slot van sake ŉ uitstekende geleentheid om vastrapplek te kry in die lonende Afrika-mark waar die narsisme van politieke leiers deursigtige regering oorskadu. Bell Pottinger is immers bekend vir sy internasionale skakelkontrakte met regerings en maatskappye. Wat die maatskappy egter uit die oog verloor het, is dat daar steeds elemente in Afrika, maar veral aan die suidpunt is, wat etiese sakegebruik aanhang. Die Demokratiese Alliansie se klagte teen Bell Pottinger by die Britse Openbare Betrekkinge en Kommunikasievereniging het gelei tot ŉ beslissing deur dié vereniging dat die maatskappy se lidmaatskap vir vyf jaar opgeskort is. Dit is die eerste keer in die geskiedenis dat dié bedryfsliggaam só ŉ verdoemende besluit neem. Die vereniging het bevind dat Bell Pottinger ŉ onetiese mediaveldtog gegrond op rassespanning gevoer het. Die maatskappy het in plaas daarvan om die beeld van die Guptas se Oakbay-groep te verbeter, die aandag van hul vergrype afgelei deur op wit welgestelde individue en maatskappye in Suid-Afrika te fokus. Bell Pottinger het die begrip witmonopoliekapitaal in hul veldtog misbruik. Die vereniging sê dít het tot rassespanning gelei en kan selfs as ŉ belediging vir Suid-Afrikaners gesien word. Die vereniging verdien ŉ pluimpie. In die Suid-Afrikaanse media is daar selfs berig dat die Pottinger-skandaal ŉ vulletjie is teenoor die destydse inligtingskandaal van die vorige regering. Soos te wagte was, het Bell Pottinger se grootste kliënte het die sinkende skip een vir een verlaat. Die jongste nuus is dat die reusebankgroep HSBC ook sý kontrak beëindig het. Een van die stigterslede van Bell Pottinger, Lord Tim Bell, het in ŉ televisieonderhoud erken dat die maatskappy die gebeure moontlik nie sal oorleef nie. In die afgelope dae is berig dat Bell Pottinger nou in die mark is. Al dié gebeure plaas ŉ vraagteken op die etiese standaarde wat deur die skakelbedryf toegepas word. Die vraag wat gedebatteer moet word, is hoeveel vryheid die skakelbedryf gegun moet word om inligting tot voordeel van sy kliënte te manipuleer. Dit is die publiek se goeie reg om in die lig van die Bell Pottinger-skandaal op deursigtige beeldpoets-projekte aan te dring. Die debakel het hopelik tot gevolg dat die wêreld nie sondermeer alles wat vir die waarheid opgedis word vir soetkoek sal opeet nie. Tweedens sal internasionale en plaaslike skakelmaatskappye in die vervolg twee keer dink voordat hulle aanvaar dat die Afrika-gehoor liggelowig is. Die maatskappye sal veral versigtig wees om geld na te jaag en ondeurdagte projekte van stapel te stuur. En laastens is die uiters gevaarlike witmonopoliekapitaal-mantra van pres. Jacob Zuma en die ANC se rasverdelende uitsprake vol gate geskiet, en word dit met die agterdog wat dit toekom deur die internasionale gemeenskap bejeën. Dit is waardevolle lesse vir die pad vorentoe.