Wilde calla lelies - Tuinplante - Eienskappe van wilde calla lelies - Tuin - 2021
Wild calla lelies
Nuuskierigheid en etimologie van die wilde lelie
Die wilde calla behoort aan die Araceae-familie. Dit word ook Arum italicum genoem (as gevolg van die wydverspreide teenwoordigheid in die Italiaanse streke), Pan di serpente, Gigaro clear, Giaro, Erba biscia, ens. ens Die naam Arum is afgelei van die Griekse woord "aron" wat hitte beteken, omdat hierdie plant hitte uitstraal gedurende die blomperiode. Die natuurlike habitat is bos en naby riviere. Dit is 'n meerjarige plant wat spontaan gebore word en verkies om te groei in 'n volledige afwesigheid van lig of, in ieder geval, in halfskaduagtige gebiede. Die blomme is wit, wat geneig is tot geelagtig, baie soos dié van die huishoudelike calla en kom gedurende die lentetyd voor, terwyl die eersteling, wat van bessies gemaak word, wat volwasse word tot 'n rooi-oranje kleur, 'n maand na blom groei. . In die antieke tyd word die Gigaro met magiese eienskappe toegeskryf: hulle het bose geeste verwyder, liefde gegee vir diegene wat geen gehad het nie en babas beskerm.
Wilde lelies: algemene eienskappe
Van 'n hoogte wat nie tagtig sentimeter oorskry nie, is die wilde calla lelies word gekenmerk:
- vanaf die spadix, 'n soort sentrale kolom, aan die basis waarvan die blom ontwikkel;
- vanaf die spata, wat die spadix omsluit en dit beskerm;
- van die vrugte daarvan (dit is bessies wat in die vorm van 'n panikel versamel is)
- van die blare, met 'n maksimum lengte van 30 sentimeter, met witterige are en die belangrikste glansblad.
Dit is 'n risoomagtige plant wat bestaan ​​uit 'n ondergrondse stam, genaamd 'n risoom, wat wortels en stingels uitstraal. Dit bevat ongeveer dertig spesies, waarvan vier of vyf spontaan in ons land gebore word, en veral Sardinië en Puglia, op 'n hoogte van nie meer as 1000 meter nie. Daar moet veral gekyk word na die feit dat hierdie plant giftig is: giftig, as 'n goeie hoeveelheid vrugte ingeneem word, sowel as om dermatitis en irritasie te veroorsaak as dit aangeraak word.
Ten spyte van die wilde calla lelie is 'n plant wat spontaan gebore word, en dit kan ook gekweek word in 'n skaduagtige omgewing van ons tuin, met 'n vars grond en ryk aan organiese stowwe. Hierdie meerjarige plant is baie bestand teen lae temperature, en sorg dat dit nie nodig is om die lugdeel gedurende die harde wintermaande te bedek nie. Gedurende die lente- en somerperiode het dit nie genoeg water nodig nie, maar slegs vog in die grond, terwyl dit moontlik is om die besproeiing gedurende die winter heeltemal op te skort, sodat die wilde calla lelie onafhanklik te voorsien in die waterbehoeftes. Dit vermenigvuldig met saai (gebruik die sade van die bessies), gedurende die herfs seisoen of deur die knolle in die somer te verdeel. As gevolg van die teenwoordigheid van sy blare en die kleur van blomme en bessies, is dit 'n plant wat 'n goeie deel van die jaar geselskap sal hou.
Wild calla lelies: Algemene inligting en nuuskierigheid oor wilde calla lelies
Die arum italicum groei baie goed in grond wat ryk is aan humus (wat die bemesting noodsaaklik maak), goed gedreineer en sag. Ten spyte van die toksisiteit daarvan, is sommige dele van die wilde kalk in die verlede in die veld gebruik dokter, om dermparasiete uit te skakel en word steeds in kruie- en homeopatiese medisyne gebruik. Vir perfekte verbouing is dit nodig om 'n diep gat, ongeveer twaalf sentimeter, te grawe waar die knol, waarvan die boonste gedeelte na bo moet draai, geplaas moet word in 'n regop posisie. Sodra hierdie bewerking voltooi is, moet die knol met ferm grond bedek word en onmiddellik daarna natgemaak word, gegewe die gemak van die verbouing, versorging en die skoonheid en die verskeidenheid kleure van blare, blomme en bessies, is wilde calla sonder twyfel 'n plant wat dit laat jou in die tuin wil besit.