Mei | 2016 | vlindersag
Batman en die reis na die paradys
Sommer ‘n lekker lawwe herinnering so op hierdie grou wintersdag. Hiermee laat ek die kat uit die sak uit oor hoe ‘n vlermuis familiebande kan versterk!
So amper 26 jaar gelede het ek my eerste werklike liefde gevind. Ek het sommer met die knaap getrou ook lateraan, want dit het my die moeite gespaar om verder te soek na so ‘n wonderlike liefde, en ook, na die ondervinding van die vlermuis, dink ek in elkgeval nie was daar ’n keuse nie – my eer moes beskerm word!
All are born to die – but it is what you live for that determines a life fulfilled and a legacy remembered. (Johan Redelinghuis)
Dit is wel so dat die enigste twee dinge waarvan ons in hierdie ou lewe seker kan wees, is dood en belasting. Toegegee, sommige mense kry dit steeds reg om belasting te ontwyk , maar aan die dood sal niemand kan ontkom nie, maak nie saak wat jy doen nie. Dit is ‘n feit soos ‘n koei.
Wat nie ‘n feit soos ‘n koei is nie, is as ek wonder wat mense van my gaan onthou? Met ander woorde, wat gaan eendag op my Huldeblyk staan as ek sterf? Dit was vir my nogal op ‘n stadium interessant om huldeblyke te lees in die koerant en my te verwonder oor al die positiewe dinge wat oor die oorledene geskryf word.
Dit laat my dink dat, wanneer ons leef, sien en ervaar ons so baie negatiewe dinge in onsself en ook in ander. Maar, wanneer ons sterf is dit asof die negatiewe dinge saam met die aardse liggaam in stoflike partikels terugval en die positiewe in herinneringe agterbly. Dis of die negatiewe net so aards en tydelik is soos die stoflike liggaam en die positiewe dinge wat daardie persoon agtergelaat het vir die nageslag vir ewig in hulle wese gegraveer is.
So, as ek dink aan my Huldeblyk, weet ek wel dat volgende beslis NIE daarop gaan verskyn nie:
* Sy was altyd betyds.
* Sy was ‘n knap huisvrou.
* Jy kon haar altyd deur ‘n ring trek. Sy het haarself gereeld laat opknap by die haarkappers en haar verskeidenheid skoene, handsakke en naellak het altyd stylvol bymekaar gepas volgens die mode van die dag.
Dit klink wel droewig, maar dit is die skone waarheid rondom my. Enige iemand wat dit ooit op my Huldeblyk sit, sal beslis deur my (en my kleurvolle cutex) besoek word! 🙂
Wat ek wel hoop op my Huldeblyk eendag sal staan is eerder dinge soos:
Dat dit in my lewe gesien kon word dat ek altyd lief was vir mense en hulle aanvaar het, maak nie saak wie en wat hulle was nie – dat ek verstaan het dat ons almal gelyk is, ongeag ons verskille.
Ek sal wil hê dat die “legacy” wat ek agterlaat, een is waar mense my sal onthou – nie vir hoe oulik ek iets kon skryf of sê nie, maar hoe dit wat ek geskryf en gesê het, hulle aangespoor het om anders na die lewe te kyk en goeie dinge uit te dra na ‘n wêreld wat dit so nodig het.
Ek sal wil hê dat my kinders moet sê dat ek altyd liewer tyd met hulle wou spandeer om gou ‘n prentjie in te kleur, Uno te speel, help met huiswerk en leerwerk, geduldig te luister na ‘n mondeling, dapper ‘n mot te verjaag twaalfuur in die nag omdat prinses bang is hy vlieg in haar mond in wanneer sy slaap, boeke vir hulle te lees met soveel stembuigings en geluide dat ons later lê soos ons lag, lekker snoesig saam met hulle in die bed in te kruip en lawwe geselsies maak wanneer dit eintlik slaaptyd moes wees.
Ek sal graag dat my man moet sê dat ek ‘n goeie vrou was (al het ek hom teen die mure uitgedryf omdat ek nie tyd kon skat nie en altyd in die moeilikheid was omdat ons gaan laat wees). Ek hoop hy gaan sê dat ek altyd altyd bereid was om net syne te bly en ontsaglik lief te bly vir hom ondanks en ten spyte van. Ek hoop dat hy sal skryf dat hy verstaan hoekom ek meer dankbaar was vir ‘n sweetie pie of sjokoladetjie in my handsak, of ‘n BBM beertjie wat soentjies stuur, as vir die duurste juwele of besittings op aarde.
Jy sien, ek glo dat dit waarvoor ek lewe, is dit wat die kwaliteit van my lewe moet bepaal en nie andersom nie. Ons lewe op aarde is net waardevol as ons dit wat vir ons vreugde verskaf kan deel en uitdra en mens aanspoor om dieselfde te doen.
Baie van hierdie dinge is dinge waaraan ek nog moet werk voor ek dit in die hiernamaals op my Huldeblyk sal kan lees, maar dit is ‘n begin.
Al wat ek hoop is dat ek dit ook eendag sal kan regkry om ‘n ewige “legacy” in mense se harte agter te laat, lank nadat my ligaam nie meer op die aarde wandel nie.
This entry was posted on Mei 13, 2016, in Uncategorized.	4 Kommentaar