Bakteriële vaginose: 5 mites - en die waarheid van 'n verloskundige-ginekoloog - Nuttige wenke - 2021
Bakteriële vaginose - die eerste simptome en behandeling
Bakteriële vaginose - 8 uit 10 vroue in die bevrugting het ten minste een keer in die leeftyd hierdie siekte ervaar. Dit word ook gediagnoseer by 76% van die pasiënte wat 'n ginekoloog besoek. Baie mites sirkuleer egter steeds rondom bakteriële vaginose, ook bekend as vaginale dysbiose of gardnerellose. Kom ons probeer vasstel waar die waarheid eindig en die fiksie begin.
Mite 1: bakteriële vaginose word seksueel oorgedra
In werklikheid word die aard van die siekte die beste gekenmerk deur die term "bakterieel", wat omsigtig in die naam weergegee word.
Die vagina van elke vrou is 'n mobiele ekosisteem waarin meer as 300 spesies bakterieë saam bestaan. Normaalweg oorheers laktobasille onder hulle en beskerm ons liggaam teen die indringing en voortplanting van patogene mikrobes. Bakteriële vaginose ontwikkel wanneer gunstige melksuurbakterieë onder invloed van sekere faktore plek maak vir opportunistiese mikroflora, wat slegs siektes met minder immuniteit veroorsaak. Daar is voorheen geglo dat die verantwoordelikheid vir die ontwikkeling van patologie gedra word deur 'n enkele soort bakterieë - die sogenaamde gardnerella (Gardnerella vaginalis), maar nou glo wetenskaplikes dat die siekte spruit uit die feit dat die mikrobiese balans geskend word.
Enigiets kan bakteriële vaginose uitlok. Volgens die dokter in mediese wetenskappe, professor van die Departement Verloskunde en Ginekologie, Fakulteit Geneeskunde, Moskou State Medical University, Alexander Tikhomirov, is dit hoofsaaklik seksuele omgang (meer as 4-5 per week), intrauteriene kontrasepsie, kaneel, onbeheerde gebruik van antibiotika, die gebruik van tampons en sintetiese onderklere, higiëne of omgekeerd, buitensporig gereeld douching, wat lei tot loging van gesonde vaginale mikroflora. Soos enige dysbiose, word hierdie siekte egter nie seksueel oorgedra nie.
Mite 2: slegs 'n dokter kan bakteriële vaginose opspoor as gevolg van die versteekte verloop van die siekte
Soms kom bakteriële vaginose byna onmerkbaar voor, sonder uitgesproke simptome. In sulke gevalle vind die diagnose gewoonlik heeltemal per ongeluk plaas, byvoorbeeld tydens 'n beplande ginekologiese ondersoek. Die siekte manifesteer egter steeds meer gereeld. "Die belangrikste, en soms die enigste simptoom van vaginale dysbiose, is 'n groot afskeiding van wit of grys kleur met 'n 'visagtige' reuk wat gepaard gaan met onbeskermde omgang of menstruasie. Met die verloop van die siekte kry die afskeiding 'n geelgrys kleur, klagtes van brand en jeuk van die vulva, sowel as pyn tydens seksuele omgang, " - beskryf die kliniese beeld van Alexander Leonidovich Tikhomirov.
As hierdie simptome opgespoor word, moet u onmiddellik 'n dokter raadpleeg, selfs al lei dit nie tot tasbare ongemak nie.
Mite nommer 3: as bakteriële vaginose net 'n vorm van dysbiose is, kan dit skaars gevaarlik wees
In teenstelling met die algemene opvatting, is bakteriële vaginose baie gevaarlik. Met feitlik geen ongemak in die vroeë stadiums nie, verhoog dit nietemin die risiko van 'ernstige' siektetoestande: vulvovaginitis (inflammasie van die vagina), endometritis (inflammasie in die uterus-slymvlies), oophoritis (ontsteking van die eierstokke), salpingoophoritis (ontsteking van die appendages) en ander . Daarbenewens het talle studies 'n verband tussen vaginale dysbiose en premature geboorte, sowel as die voorkoms van komplikasies soos chorioamnionitis (ontsteking van die membrane van die fetus) en postpartum sepsis gevind.
Patologie het ook 'n negatiewe effek op pasgeborenes - volgens die waarnemings van verloskundige-ginekoloë word kinders ondergewig meestal by vroue met bakteriële vaginose gebore.
Mite nommer 4: bakteriële vaginose - 'n siekte by vroue van 18 tot 50 jaar oud
Ondanks die feit dat vroue in die bevallingsouderdom die grootste risikogroep is, word die siekte gereeld by tienermeisies en by ouer as 50 gediagnoseer. By nie-seksueel aktiewe meisies vind die normale vaginale mikroflora gewoonlik plaas weens die gebruik van antibiotika en dra sintetiese onderklere en vroue na die menopousale - as gevolg van die skerp alkalisering van die vaginale omgewing.
Mite nommer 5: vaginale disbiose moet met antibiotika behandel word
Ons sal nie weer sê dat die gebruik van antibiotika sonder 'n dokter se voorskrif in beginsel nie gedoen moet word nie. Ons let net daarop dat antibiotika absoluut alle bakterieë vernietig: beide patogeen en voordelig. Dit is duidelik dat daar in hierdie geval geen sprake is van normalisering van die vaginale mikroflora nie.
Behandeling van bakteriële vaginose vind in twee fases plaas. Eerstens word antimikrobiese en antiseptiese middels voorgeskryf wat die aantal voorwaardelik patogene organismes verminder, en dan neem die pasiënt probiotika - medisyne wat dieselfde laktobasille bevat. Die tweede fase, waar mikroflora na behandeling herstel word, normaliseer nie net die huidige toestand nie, maar verminder ook die risiko van ander siektes in die geslagsgebied.
Ons moet afsonderlik fokus op die behandeling van bakteriële vaginose by adolessente meisies wat nie seksueel leef nie. Bakteriële en biologiese preparate vir die regstelling van dysbiose word nie in hierdie geval gebruik nie, en mondelinge probiotika word verkies.
Om die terugval van die siekte te voorkom, is dit uiters belangrik om die reëls van persoonlike higiëne na te kom:
Moenie stywe, sintetiese onderklere dra nie. Dit ontwrig die bloedsomloop in die bekkenorgane en is swak geventileer, wat 'n warm en klam omgewing in die perineale streek skep - ideale omstandighede vir die voortplanting van gardnerella.
Moenie die gebruik van tampons en pantybeklere misbruik nie, veral nie geure wat dit bevat nie.
Was jouself behoorlik - nie van onder na bo nie, maar van voor na agter.
Gebruik intieme higiëne-produkte wat help om die natuurlike pH-vlak van u vaginale omgewing te herstel. Die beste opsie is om 'n kombinasie van spesiale seep en gel met Ph van 3,8 tot 4,4 te gebruik (hierdie inligting moet op die verpakking aangedui word). Verder, onder die komponente, soek na melksuur, verkieslik in kombinasie met plantekstrakte (kalendula, kamille, salie), wat die slymvliese bevogtig.
Baie dankie vir u hulp met die voorbereiding van die materiaal deur Alexander Tikhomirov, verloskundige-ginekoloog, MD, professor en kundiges van die farmaseutiese maatskappy EGIS.
Die wetenskap het tot op hede nie volledig inligting oor wat die ontwikkeling van 'n nie-inflammatoriese sindroom uitlok nie. Nietemin neem die relevansie van hierdie probleem elke jaar toe.
Die faktore wat die ontwikkeling van die siekte uitlok, sluit die volgende in:
verswakking van plaaslike en algemene immuniteit,
langtermyn antibakteriese en hormonale terapie,
die gebruik van plaaslike voorbehoedmiddels (kondome, ys en setpille) wat 9-nieoksinol insluit,
gereelde verandering van seksmaats,
endokriene en ginekologiese patologieë,
nie-nakoming van basiese reëls vir persoonlike higiëne,
Bakteriese vaginose is tans een van die algemeenste siektes onder vroue van aktiewe voortplantingsouderdom (van 23 tot 33 jaar). Volgens statistieke ly ongeveer 30-35% van vroue aan vaginose, maar slegs die helfte van die totale aantal gevalle is bewus van hul probleem as gevolg van die teenwoordigheid van 'n kenmerkende reuk. Die res is gewoonlik nie eens bewus van haar nie.
Dikwels is die enigste simptoom van bakteriële vaginose die teenwoordigheid van groot vaginale afskeiding met 'n onaangename reuk van verlepte visse, wat lank kan pla. Aan die begin van die siekte is die afskeiding vloeibaar wit of grys.
Die algemene simptome van bakteriële vaginose is soos volg:
stort af met 'n onaangename reuk (vis), wat voorkom as gevolg van die verval van amiene wat deur anaërobiese bakterieë geproduseer word.
oorvloedige, eenvormige, romerige vaginale afskeiding van 'n gryswit kleur wat aan die wande van die vagina vaskleef.
soms is daar vulvovaginale irritasie in die vorm van jeuk en brand, ongemak tydens omgang.
tekens van vaginale ontsteking (nakoming van vaginitis) word by die helfte van die pasiënte waargeneem.
selde - urinasieversteurings en pyn in die perineum.
As die siekte langer as twee jaar duur, kom die volgende simptome voor:
die kleur van die afvoer word donkergroen,
blankes verander hul konsekwentheid, word meer viskeus of lyk soos 'n gesmoorde massa,
Die volgende simptome is ook kenmerkend van afskeidings by vaginale disbiose: mettertyd word hulle dik en klewerig, en hul verspreiding langs die vaginale wande is eenvormig. Leucorrhoea word maklik van die mure verwyder met 'n watte depper,
tydens 'n langdurige proses kla 'n aantal pasiënte van geringe of matige jeuk / brand in die vulva (sien jeuk in die vagina),
pyn tydens oomblikke van seksuele kontak (sien pyn tydens omgang),
die volume vaginale afskeiding bereik 0,02 liter per dag (gegewe dat die hoeveelheid leukemie normaalweg nie hoër as 2-4 ml is nie),
in 'n aantal situasies sluit die patogene flora aan by die beskryfde aansteeklike proses, wat bydra tot die ontwikkeling van vaginitis,
daar is soms urinering (gereeld en pynlik urinering by vroue).
'N Kenmerkende kenmerk van die siekte is die afwesigheid van sigbare tekens van ontsteking. Dit is, tydens 'n visuele ondersoek, word 'n fisiologiese pienk kleur van die vaginale mukosa waargeneem. Slegs in sommige gevalle het vroue wat in die menopouse is, enkel rooierige kolle.
As gevolg van die erns van vaginale disbiose, is daar:
Vergoed of 1 graad die mikroflora is afwesig in die smeer, epiteelselle is sonder veranderinge teenwoordig, en die moontlikheid van infeksie met ander patogene mikroörganismes is nog steeds aanwesig.
Subkompensasie of 2 grade die inhoud van Doderlein-stafies neem af, gram-negatiewe en gram-positiewe flora neem toe, van 1 tot 5 "sleutel" -selle word gevind, 'n effense toename in leukosiete - tot 15 - 25.
Dekompensasie of graad 3 daar is geen melksuurbakterieë nie; die kliniese beeld van die siekte is duidelik; die "sleutel" -selle is volledig, verskillende patogene en fakultatiewe of voorwaardelik patogene mikroörganismes.
Met die kursus word akute, torpiede of geskrapte en asimptomatiese vaginale dysbiose onderskei.
'N Voorlopige diagnose van bakteriële vaginose kan reeds tydens 'n ginekologiese ondersoek gemaak word. Na ondersoek word 'n afskeiding van die posterior onderste vaginale fornix geneem.
Die diagnose kan gemaak word in die teenwoordigheid van 3 van die 4 gelyste simptome:
die spesifieke aard van die ontslag,
suurgehalte> 4,5 (normaal 3,8-4,5),
die teenwoordigheid van sleutelselle. Die sogenaamde "sleutelselle" is volwasse epiteelselle (die oppervlaklaag van die vaginale epiteel), waaroor mikrobes styf en oorvloedig geheg is.
Een van die vier toetse is nie genoeg om 'n diagnose te maak nie.
Hoe om bakteriële vaginose te behandel?
Aanvanklik word antibiotika voorgeskryf vir 'n vrou om bakteriële vaginose te behandel: dit het 'n nadelige uitwerking op nie-spesifieke bakterieë en reinig die vaginale slymvlies van hulle.
Die medisyne wat gekies word, is Metronidazole, Tinidazole, Clindamycin, aangesien dit aktief is teen anaërobe. Plaaslike antibiotika is verkieslik om sistemiese newe-effekte te vermy, maar in sommige gevalle word die ginekoloog gedwing om gebruik te maak van tablette.
Die behandeling word individueel gekies:
Tinidazole 2.0 in die vorm van tablette word mondelings 1 keer per dag vir 3 dae geneem,
Metronidazol in die vorm van 'n 0,75% gel word een keer per dag vir 5 dae in die vagina toegedien,
Suppositoriums met Clindamycin 100 mg word een keer per dag vir 3 dae 1 keer per dag in die vagina ingespuit,
'N Room met 'n inhoud van 2% clindamycin word een keer per dag vir 7 dae in die vagina ingespuit,
Metronidazole 2.0 tablette word een keer per mond geneem.
Vir die duur van antibiotiese terapie en die dag na voltooiing daarvan, is dit nodig om alkohol in minimale dosisse uit te sluit. Die medisyne ontwrig die metabolisme van etielalkohol in die liggaam, waardeur toksiese metaboliete ophoop en ernstige bedwelming ontwikkel. In die loop daarvan lyk dit soos 'n ernstige kater: 'n vrou ervaar 'n ernstige swakheid, haar ledemate bewe, bloeddruk styg, 'n sterk kloppende hoofpyn kom voor, buitensporige naarheid en braking ontwikkel.
Clindamycin-room bevat vet, sodat dit 'n kondoom of 'n geboortebeperkingsmembraan van latex kan beskadig. Alle plaaslike medisyne word onmiddellik voor slaaptyd toegedien om te voorkom dat dit langs die mure van die vagina dreineer.
As antibiotika onverdraagsaam is of kontra-indikasies vir die gebruik daarvan is, word die eerste fase van die behandeling deur plaaslike antiseptika uitgevoer:
Hexicon vir 1 kers word 2 keer per dag vir 7-10 dae toegedien,
Miramistin in die vorm van 'n oplossing besproei die vagina 1 keer per dag vir 7 dae 1 keer per dag.
Voorbereidings van bakteriële vaginose wat in die tweede fase van die behandeling gebruik word, bevat laktobasille en skep gunstige toestande vir die herstel van die vaginale mikroflora. Dit word 2-3 dae na die voltooiing van antibiotiese terapie gebruik:
Acylact 1 setpil 2 keer per dag word 5-10 dae in die vagina ingespuit,
Bifilis vir 5 dosisse word oraal 2 keer per dag vir 5-10 dae geneem.
Antifungale setpille van bakteriële vaginose word in die reël nie voorgeskryf nie. Die behoefte daaraan ontstaan ​​as kandidiasis, 'n swam infeksie, aansluit by 'n voorwaardelik patogene mikroflora. In hierdie geval word Clotrimazole-setpille een keer per dag intravaginaal vir 6 dae voorgeskryf.
Hoe kan u bakteriese vaginose behandel in die geval van swangerskap? In die eerste trimester van die swangerskap word sistemiese behandeling van die siekte nie uitgevoer nie (metronidasool en ander middels is giftig vir die embrio). Topiese toediening van etiotropiese middels in die vroeë stadiums word met omsigtigheid gebruik.
Die ontvangs van metronidasool of klindamisien begin in die tweede trimester en word in kort kursusse uitgevoer. Metronidazol 0,5 g. (2 tablette) twee keer per dag vir 3 tot 5 dae, en clindamisien word in 'n dosis van 0,3 g voorgeskryf. 2 keer per dag vir 5 dae.
Swangerskapskomplikasies wat mag voorkom as gevolg van siekte, sluit in:
miskraam - fetale verlies gedurende die eerste 23 weke,
premature geboorte - wanneer 'n baba voor die 37ste week van swangerskap gebore word,
chorioamnionitis - infeksie van die membrane van die chorion en amnion (die membrane wat die fetale blaas uitmaak) en die amniotiese vloeistof (vloeistof wat die fetus omring),
voortydige skeuring van die fetale blaas - 'n blaas met vloeistof waarin die fetus ontwikkel,
postpartum endometritis - infeksie en ontsteking van die baarmoederweefsel na die bevalling.
As u swanger is en simptome van vaginose het, raadpleeg u ginekoloog so gou as moontlik. Alhoewel die risiko van komplikasies laag is, sal die behandeling help om dit verder te verminder.
die gebruik van voorbehoedmetodes vir kontrasepsie, met slegs natuurlike materiale,
gereelde ondersoek deur 'n ginekoloog en tydige behandeling van siektes,
behandeling van chroniese patologieë van interne organe,
versterking van immuniteit op natuurlike maniere: liggaamlike aktiwiteit, verharding, ens.
vermyding van douchering en ander soortgelyke prosedures.
Bakteriële vaginose is 'n patologie wat 'n afname in die beskermingsvlak van die liggaam op die oomblik weerspieël. Aangesien 'n ginekoloog dit gereeld ondersoek, word gardnerellose altyd opgespoor. Slegs 'n dokter kan die doeltreffendste pille vir bakteriële vaginose, setpille of ander vorms voorskryf. Moet nie die behandeling vertraag nie!
Onder normale omstandighede het die vroulike orgaan baie suurmelkbakterieë (Lactobacillus acidophilus, of Doderlein bacillus en lactobacillus). Danksy sulke mikro-organismes word 'n suur omgewing gevorm. As 'n reël neem die aantal melksuur-mikroörganismes af tydens seksuele omgang, en dan word dit vervang deur patogene, of eerder voorwaardelik patogene bakterieë. Sulke mikroörganismes ontlok die ontwikkeling van die siekte met 'n verswakte immuunstelsel. Hierdie verskynsel veroorsaak dat die suurvlak in die vagina daal. Daar is voorheen geglo dat bakteriële vaginose voorkom as gevolg van die penetrasie van enige soort mikro-organisme. Gevolglik het die tweede naam vir bakteriële vaginose ook verskyn - gardnerellose of hemofiliese vaginitis. Daar is vandag vasgestel dat bakteriële vaginose nie as gevolg van 'n enkele mikrobe voorkom nie, maar as gevolg van die wanbalans van verskillende soorte bakterieë. Gevolglik behoort bakteriële vaginose nie aan aansteeklike siektes nie en word dit nie seksueel oorgedra nie. Anders as vaginitis, veroorsaak bakteriële vaginose nie inflammatoriese prosesse in die vagina nie.
Kan ek seksueel bakteriële vaginose opdoen?
Seksuele omgang sonder voorbehoedmiddels beïnvloed egter die voorkoms van bakteriële vaginose. Dit gaan nie oor die infeksie self nie, maar die feit dat wanneer die maat verander, die vaginale flora verander.
Risikofaktore vir bakteriële vaginose
Om te erken dat bakteriële vaginose aanwesig is, is dit in die volgende geval moontlik:
- Die seksmaat het onlangs verander,
- Nie so lank gelede is antibiotika geneem nie,
- Daar was 'n paar weke gereeld seksuele vennote,
- Daar is 'n intra-uteriene toestel,
- Daar word gebruik gemaak van voorbehoedende rome en setpille waarin die samestelling van 9-nonoxynol bestaan ​​(byvoorbeeld Nonoxynol, Patentex Oval),
- Onlangs is douching uitgevoer,
- Nie-persoonlike higiëne nagekom word.
Bogenoemde faktore is nie die belangrikste oorsaak van die patologiese proses nie, dit beïnvloed egter die vaginale omgewing en veroorsaak die voorkoms van bakteriële vaginose.
Simptome van bakteriële vaginose
Die belangrikste simptoom in bakteriële vaginose is 'n groot grysagtige afskeiding van die vagina. Dit kan tot 30 ml per dag wees. Toewysings het 'n redelik vloeibare konsistensie, het 'n kenmerkende visreuk, wat meer intens word ná samesmelting sonder kontrasepsie, omdat die alkaliese pH van die sperm die produksie van vlugtige amiene verhoog. Soms kan u tydens seksuele omgang 'n brandende gevoel of ongemak opmerk, sowel as irritasie van die vulva. In sommige gevalle kom bakteriële vaginose sonder ongemak voor.
Bakteriële vaginose - ginekologiese aansteeklike nie-inflammatoriese siekte. Die voorkoms van die siekte as gevolg van seksuele kontak is kenmerkend. Volgens statistiek ly 20% van die vroue van die voortplantingsouderdom aan vaginose. Gekenmerk deur 'n siekte van verandering vaginale omgewing en flora neem die produksie af melksuur en die pH van die vaginale omgewing daal. Die gevolglike neutrale omgewing belemmer dus nie die ontwikkeling van verskillende mikrobes nie Trichomonas.
Die vaginale mikroflora kan voorgestel word as rollende ekosisteem. In 'n normale toestand bevat die mikroflora van die vagina lactobacilliwat 'n beskermende funksie speel. Lactobacillus herwinning glikogeen (by vroue van die voortplantingsouderdom bevat vaginale epiteelselle groot hoeveelhede glikogeen) in melksuur, waardeur die suurheid van die vagina verlaag word. Daarbenewens kan laktobasille vorm waterstofperoksied. Waterstofperoksied en die suur omgewing van die vagina onderdruk die voortplanting van opportunistiese bakterieë (streptokokke, stafilokokke, anaërobiese bakterieë, E. coli, Mobiluncus spp, Gardnerella vaginalis) .. Wat in klein hoeveelhede opgespoor word in die mikroflora van die vagina van die oorgrote meerderheid vroue.
As die liggaam die hoeveelheid laktobasille verminder, dan in plaas daarvan in die ekosisteem opportunistiese bakterieë (Gardnerella vaginalis in die eerste plek). Laasgenoemde dra by tot die vrystelling van vlugtige amiene, wat in reuk vergelykbaar is met die reuk van vrot vis.
Bakteriële vaginose word nie seksueel oorgedra nie omdat dit nie so is nie seksueel oordraagbare siekte. Bakteriese patogene van bakteriële vaginose (hoofsaaklik Gardnerella vaginalis) kan deur seksuele kontak oorgedra word. Maar die oordrag van vrou na vrou kan nie die belangrikste oorsaak van die siekte wees nie. Aangesien hierdie mikrobes in klein hoeveelhede deel uitmaak van die vaginale mikroflora van die oorgrote meerderheid vroue.
Onbeskermde seks kan egter 'n rol speel in die voorkoms van bakteriële vaginose. Die hele punt lê nie in aansteeklike infeksie nie, maar wel seksmaatsaad of verskeie seksmaats veroorsaak 'n verandering in die mikroflora van die vagina.
Die hoofoorsaak van die siekte is nie net die teenwoordigheid van bakteriële patogene van bakteriële vaginose nie (hulle is in bykans elke vrou in klein hoeveelhede teenwoordig), maar 'n verandering in die verhoudings van opportunistiese mikrobes (wat bakteriële vaginose veroorsaak) en laktobasille. Die verhouding van laktobasille met bakteriële vaginose neem af, en die persentasie patogene neem toe. Daarom word bakteriële vaginose in medisyne genoem vaginale disbiose.
Bakteriële vaginose kan veroorsaak word deur interne invloede van die liggaam sowel as eksterne invloede, die sogenaamde eksogene en endogene faktore. Dit kan veranderinge wees in die hormonale agtergrond, 'n afname in immuunverdediging, ontwrigting in die ingewande, microbiocenosis. Oorsake van die siekte kan ook veroorsaak word deur die gebruik van antibiotika, hormonale middels, immuunonderdrukkende middels, sowel as vorige inflammatoriese siektes van die geslagstelsel.
Bakteriese patogene van bakteriële vaginose is nie gevaarlik vir mans nie. Mans wat die veroorsakende middel van Gardnerella vaginalis opgespoor het, asook die seksmaats van vroue met bakteriële vaginose, hoef nie behandeling te kry nie.
Wanneer 'n smeer dui op bakteriese vaginose
Diagnose van bakteriële vaginose word uitgevoer as gevolg van kenmerkende vaginale afskeiding, veranderinge in die vaginale smeer en 'n afname in suurheid. Baie pasiënte sal Woensdag met behulp van 'n smeltoets oor die diagnose leer. As die pasiënt bakteriële vaginose het, is die volgende veranderinge aanwesig in die smeer:
- Baie sleutelselle (selle van die vaginale epiteel wat 'n groot aantal coccobacilli beslaan),
- 'n Groot aantal kokkobasillaire vorme (bakterieë in die vorm van cocci en stawe),
- Melksuurbakterieë is prakties afwesig,
- Witbloedselle is op 'n normale vlak of effens verhoog,
- Teenwoordigheid van Mobiluncus (Mobiluncus),
- Die pH van die afvoer is groter as 4.5.
Behandeling van bakteriële vaginose
Die siekte benodig konserwatiewe behandeling. Antibiotika word voorgeskryf, soos metronidasool, klindamisien, tinidazole. Dit word voorberei vir orale en vaginale gebruik. Dit is Flagyl, metrogel, kleotsin, tindamaks. Vaginale preparate is meer effektief; dit word dikwels ingesluit in die behandeling van bakteriële vaginose. Dit veroorsaak minder newe-effekte, maar die risiko bly steeds sproei.
Die beste manier om bakteriële vaginose te behandel, is metronidasool (Bv, trihopol) neem binne 7 dae, 2 keer per dag, 500 mg oraal in. Soms is dit moeilik om die middel te verdra (dit kan naarheid veroorsaak). Heeltemal onversoenbaar met alkohol. Maar sistemiese behandeling kan die waarskynlikheid van komplikasies wat veroorsaak word deur bakteriële vaginose verminder.
klindamisien (dalatsin, klimitsin) vir 7 dae, 2 keer per dag, 300 mg oraal. Clindamycin belemmer nie net die groei van bakterieë nie Gardnerella vaginalis, maar ook laktobasille (Lactobacillus spp.). Clindamycin word voorgeskryf in geval van onverdraagsaamheid by pasiënte met metronidasool.
Clindamycin Cream, met 'n konsentrasie van 2% (dalatsin) word 5 dae per dag (snags) met die aangehegte toediener in die vagina toegedien. Uiteraard word topikale behandeling baie beter geduld, maar minder effektiewe sistemiese behandeling verminder die risiko van komplikasies van bakteriële vaginose.
Gel Metronidazole, 0,75% (metrogil, Flagyl) word 5 dae 2 keer per dag in die vagina gebring met behulp van die aangehegte toediener. Soos met die vorige middel, word plaaslike behandeling baie beter verdra, maar minder effektiewe sistemiese behandeling verminder die risiko van komplikasies met bakteriese vaginose.
Daar is nog 'n behandeling vir bakteriële vaginose. Die stelsel bestaan ​​uit twee fases. Eerstens is dit nodig om voortplanting te onderdruk patogene. Vir hierdie doeleindes word besproeiing gebruik met oplossings van boor- en melksure, maar daar is meer moderne medisyne. Naamlik, die dwelm Fluomizin - antiseptiese medisyne met 'n wye verskeidenheid effekte - word eenmaal (een keer per tablet) vir 6 dae intravaginaal toegedien.
Dit is opmerklik dat hierdie middel tydens swangerskap gebruik kan word vir die rehabilitasie van die geboortekanaal. Dit word uitgevoer volgens dieselfde skema, die begin van terapeutiese behandeling - 6-7 dae voor die DA.
In die tweede fase word herstel herstel vaginale biocenose. Vir hierdie doeleindes word dit plaaslik gebruik. eubiotics, medisinale stowwe wat stamme van laktobasille en bifidobakterieë bevat.
Komplikasies van bakteriële vaginose: onaangename ontslaggeur, ongemak, jeuk, ontwikkeling endometritis (na keisersnit, post-aborsie, postpartum), die risiko's van voortydige geboorte en miskraam laat swangerskap.
Differensiële diagnose van bakteriële vaginose van die vagina met trichomoniasis, candidiasis en ureaplasmosis
bewyse Vaginale candidiasis of sproei trigomoniase Bakteriële vaginose ureaplasmosis
Reuk van ontslag Suur-soet reuk Sterk vieslike reuk van vis Slegte visreuk Mag 'n natuurlike of ammoniakgeur hê
Die aard van die ontslag Oorvloedige, dik, homogene, melkerige, gesmelte konsekwentheid Oorvloedig, skuimerig, purulent, geelgroen Oorvloedig, vloeibaar, gryswit, kan skuimagtig wees Oorvloedige, bewolkte, soms witterige, bruin smere tussen siklusse
sensasies Brand en jeuk in die vagina, ongemak en pyn tydens urinering en tydens samesmelting, vererger die brandwond as 'n vrou in die been sit Erge eksterne en interne jeuk in die vagina en eksterne geslagsorgane, hiperemie van die vaginale mukosa, urineringstoornisse Vaginale jeuk, ongemak tydens gemeenskap Pyn in die onderbuik, ongemak tydens omgang, jeuk en brand in die geslagsgebied
■ Metronidazole (Trichopolum) 2 gr. een keer binne.
■ Metronidazole (Trichopolum) Neem 250 mg een tablet twee keer per dag (oggend en saans) tydens of na etes. Die kursus duur tien dae.
As u Metronidazole inneem, kan die kleur van urine in 'n rooibruin kleur waargeneem word as gevolg van die teenwoordigheid van 'n wateroplosbare pigment as gevolg van die metabolisme van metronidazol.
■ tinidazole 2 g per dag, dit is 4 tablette van 500 mg (behandeling duur 2 dae) of 1 g per dag - 2 tablette (behandeling duur 5 dae).
■ klindamisien 150 mg Dit is nodig om 1 tablet 4 keer per dag te neem. Die duur van die behandeling is 7-10 dae.
■ Ornidazole (Tiberaal) 500 mg 1 tablet of kapsule 2 keer per dag. Die behandeling duur gewoonlik vyf dae.
■ Clindamycin (Dalacin)2% 100 mg (vaginale room). Snags moet een toediener (5 g room) toegedien word. Die duur van die behandeling is 1 week.
■ Metronidazole (Flagil, Metrogil) 500 mg (vaginale setpille). Snags moet u een kers inskryf. Die verloop van die behandeling is 10 dae.
■ Neo-Penotran Forte 'n kombinasie geneesmiddel wat bestaan ​​uit metronidasool en
miconazole. Dit het antimikrobiese en antifungale effekte. 1 setpil word saans 7-14 dae diep in die vagina toegedien.
■ Fluomizin een vaginale setpil gedurende 6 dae bedtyd.
■ Betadine (povidon-jodium) 200 mg een kers per week.
■ Chloorheksedien Biglucanate (Hexicon) 1 kers 2 keer per dag vir 1 week.
Biofam - 'n manier om u eie mikroflora van die intieme sone te herstel deur die gunstigste toestande te skep as gevolg van die inhoud van melksuur, wat 'n pH van 3,8-4,5 handhaaf. Vaginale produkte, wat stamme van laktobasille bevat, is ontwerp om die dooie eie mikroflora te vervang, maar dit is moeilik om die voortbestaan ​​van vreemde mikroflora te voorspel. Biofam skep nie net 'n gunstige omgewing vir die groei en voortplanting van sy eie mikroflora nie, maar ook as gevolg van glikogeen - 'n voedingsubstraat - ondersteun hulle belangrike funksies, en tiemieolie verminder die waarskynlikheid dat patogene stamme en terugval sal verhoog.
Die probiotiese regime is soos volg:
- 'n Week van opname sonder onderbrekings.
- Week van rus.
- Week van sekondêre toelating.
Hierdie medisyne-regimen maak dit moontlik om herbesmetting te vermy na 'n sekere periode na die beëindiging van antibiotiese terapie. Probiotika word nie tydens swangerskap en laktasie toegelaat nie.
Moet my man (seksmaat) behandeling benodig?
Volgens statistiek het die meerderheid van die manlike bevolking, wie se seksmaats deur die siekte geraak is, die belangrikste provokateurs van bakteriële vaginose (gardnerella en ander basilie) in die uretra gevind. Dit kan aandui dat die bakterie met onbeskermde seks van die vagina na die manlike uretra kan beweeg.
Mans mag egter nie behandel word nie. Baie studies het getoon dat terapie met seksmaats nie die verbetering van die toestand van 'n vrou beïnvloed nie en die waarskynlikheid van sekondêre siekte nie verminder nie.
Behandeling vir 'n man kan nodig wees wanneer bakteriese vaginose by 'n vrou nie die eerste keer ontwikkel nie, of as seksueel oordraagbare siektes gediagnoseer word.
Wat is gevaarlike bakteriële vaginose
Die bakterieë wat die patologiese proses met bakteriële vaginose uitlok, is baie vatbaar vir eenvoudige behandeling met medikasie, en die siekte kan maklik genees word. Nietemin, as u die siekte ignoreer, kan sulke komplikasies ontstaan:
- Inflammasie van die baarmoeder, eierstokke en fallopiese buise (adnexitis),
- Baarmoederontsteking (chroniese endometritis),
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Bakteriële vaginose - die eerste simptome en behandeling