Onderhoud met die filmmaker Charles Lanceplaine - Versamelings
Onderhoud met die filmmaker Charles Lanceplaine
Charles Lanceplaine gesels met Eric Warren van Matador oor die groeiende skaatsplankultuur en die grootste skaatspark op aarde.
Die nuutste film van CHARLES LANCEPLAINE, Ordos, toon skaatsplankryers wat die strate en parke van 'n bykans vakante Chinese stad ruk en die massiewe stedelike ontwikkelings wat die regering in die naam van vooruitgang opgebou het, in perspektief stel. Hy het die laaste paar jaar op die skaatsplankrytoneel in China geskiet en begin met sy dokumentêr oor die vinnig veranderende skate-kultuur in Sjanghai Sjanghai 5. Ek het Lanceplaine in Shanghai via Skype betrap.
EW: Hoe lank was u al in Sjanghai?
CL: Dit is nou vyf jaar. Sjanghai is die mees internasionale stad op die vasteland van China. 'N Groot mengsel van kulture. Beste stad vir 'n buitelander. Ander stede soos Beijing is baie oorvol, baie besoedel. Sjanghai het 'n kleiner sentrum. Dit is baie handig om in die omgewing te kom.
Vir 'n filmmaker is dit wonderlik. Baie visueel interessant. Hulle hou van neon hier.
Hoe het die skate-toneel ontwikkel?
Dit het in die laat 80's begin toe die Bones Brigade na China gekom het. dan, Glimmend the Cube kinders het regtig vasgehaak. En dit het van daar af gegroei. Vyf jaar gelede het handelsmerke groot byeenkomste begin doen, en al hoe meer kinders het begin ry. Dit is goed om handelsmerke te sien wat geld by geleenthede plaas.
As gevolg van die beleid van een kind hier, begin kinders eers ry nadat hulle gegradueer het. Dit plaas soveel kinders op die kinders. Die meeste van die regtig goeie skaatsers is afkoms van hoërskool. Diegene wat betaal word. Dit begin stadig verander. Oor nog 20 jaar gaan daar baie skaatsers wees.
Hoe het u rolprentvervaardiging ontwikkel?
Ek het drie jaar gelede my eerste kamera gekoop om 'n dokumentêr oor skaats te maak. Ek het niks van redigering of hoeke geweet nie. Ek het net saam met vriende uitgegaan en hulle verfilm. Ek het 'n werk gehad soos Kantoor spasie. Dit was regtig aaklig. Ek het in die naweke video's begin maak om daarvan weg te kom.
Het verfilming jou in 'n skaatsers gemaak, of het skaatsery jou in 'n filmmaker gemaak?
Skaatser het my 'n filmmaker gemaak.
Dit het regtig in 2008 voor die Olimpiese Spele vir my geklik. Ek het die verkeerde visum gehad en die Chinese regering het regtig begin kraak. Hulle het na ons kantore gegaan en mense begin ondersoek. Ek is twee dae gearresteer, ondervra. Toe ek terug is by die kantoor, het hulle gesê ek kan in Shanghai bly en nie werk hê nie, of hulle kan my drie maande na Indonesië stuur.
Ek is dus Indonesië toe. Ek het my raad geneem. Dit was toe ek regtig wou hê dat ek 'n kamera het om al hierdie mooi plekke te dokumenteer. Toe ek terugkom in China, het ek die kamera gekry. Ek het begin verfilm, en 'n jaar later het ek vrygestel Sjanghai 5.
Hoe het die film gevaar?
Die eerste dag waarop dit vrygestel is, word dit 'n Vimeo Staff Pick. Dankie Vimeo. As dit nie vir hulle is nie, sal ek miskien nog by 'n kantoor werk.
Hoeveel van jou skaatsvideo's gaan oor 'plek'?
Ek het grootgeword en skatevideo's gesien. Almal let op die truuks, maar ek dink daar is altyd 'n storie agter die gang. Daarom hou ek nie van visooglense nie. Ek probeer altyd om die opname op te stel sodat u kan sien wat daaragter aangaan. Daar is altyd so 'n storie agter die skoot.
Daar is natuurlik 'n reiselement, veral in Ordos - Bedoel u dat dit 'n reisfilm sou wees?
Nie een van ons was al vantevore daar nie. Ons het geen inligting gehad nie, behalwe dat dit 'n spookdorp was. Geen idee wat om te verwag nie - nie eens seker dat ons in die stad kon bly nie.
Toe ons die plek sien, is dit net so leeg. U kry net die reisgevoel. Dit is so surrealisties. Ek wou 'n mengsel van skaats en leë strate maak. Het net dae deurgebring om in die stad te vaar en as ons iets gesien het, sou ons ophou. Ons het dit nie regtig beplan nie.
Het u al ooit vreemd gevoel oor al die ongerepte argitektuur, of was dit net te aangenaam om te versorg?
'N Bietjie van albei. Aanvanklik wonder ons of ons in die moeilikheid sou kom. Net voordat ons daar aankom, is 'n verslaggewer uitgeskop. Sy moes seker 'n bietjie te ver gegrawe het in die verkeerde ding. Een van die ouens het aan die begin 'n teël gebreek, maar ons het dit weer aanmekaar gesit en dit het gelyk asof niemand daarvan oplet nie.
Oor die hele China is daar 'n pragtige argitektuur, maar hulle sorg nie goed daarvoor nie, en dit lyk nie of ons daarop ry nie.
Wat is u volgende skate-reisvideo-ligging?
Kan 'n ander spookdorp wees. Ek het 'n ander een gevind en ek sou dit graag wou sien. Dit is 'n baie interessante gevoel om op hierdie plekke te wees. Dit raak na 'n rukkie nogal grillerig, veral in China waar die stede baie bevolk is.
Dink u dat Ordos 'n skaatsbestemming sal word?
Dit is vreemd om die reaksie aanlyn te sien. Kinders is soos: 'Laat ons daarheen verhuis. Dit is 'n skate-paradys! ' Maar daar is niks om te doen nie. Daar is geen restaurante of iets nie. Daar is 'n nagklub. Ons het probeer gaan, maar niemand was daar nie.
En dit is regtig koud in die winter. Ons was daar die eerste dag van September en daar was al ysige reën. Mense verhuis nie regtig na Binne-Mongolië nie - hulle word daarheen gestuur.
Ek sien baie reisfilms oor skaatsplankryers op plekke waar hulle nog nooit was nie. Wat is dit aan skaatsplankry wat lyk of dit homself leen tot reisfilms?
Daar is 'n onuitgesproke reël oor skaatsplankry: jy kan nie in 'n plek gaan en dieselfde truuk as iemand anders doen nie. U is altyd op soek na iets nuuts.
U kan oral op skaatsplank ry. En oral waar u gaan, is daar al 'n skaats-kultuur. As u na 'n plek reis en skateboarders ontmoet, het u altyd 'n vriend. Iemand sal jou wys.
Watter soort probleme ervaar u om na verskillende dele van China te reis en skatevideo's te verfilm?
Dit is super ontspanne hier. Die polisie is regtig koud. As u 'n joernalis is of 'n visum vir 'n joernalis het, kry u dit moeilik, maar as u skateboarding verfilm, kyk hulle net. Soms kry jy 'n paar sekuriteitswagte wat bang is om hul werk te verloor.
In die somer is Sjanghai 'n baie vogtige stad. Kameras oorverhit. Gewoonlik maak ek die battery en kaartdeksel oop, maar dit koel nooit af nie. Ek gebruik 'n Canon T2i, en dit knipper altyd, maar ek hou net aan rol en rol en dit sluit nooit af nie.
Watter voorsorgmaatreëls tref u as dit kom by die verfilming in die drukke stedelike omgewing?
In China moet jy op mense skree. Daar is baie skarebeheer. Chinese mense let nie op nie. Ons moet altyd op die regte tyd van die dag gaan.
Daar is altyd baie konstruksiewerkers. Hulle sal langs jou gaan sit en probeer om deur jou soeker te kyk. U sal opkyk en vyf ouens rondom u hê.