Volgens Romeine 8:12-25 is dit die Heilige Gees wat ons in staat stel om as kinders van God te leef. Ons is erfgename in 'n intieme verhouding met God waar ons – as sy kinders – Hom "Pappa" noem.
24Hy het nog 'n gelykenis aan hulle voorgehou en gesê: "Die koninkryk van die hemel kan vergelyk word met 'n man wat goeie saad op sy land gesaai het. 25Een nag, toe die mense slaap, het sy vyand gekom en onkruid tussen die koring gesaai en verdwyn. 26Toe die groen koring opskiet en in die aar begin kom, het die onkruid ook sigbaar geword. 27Die slawe van die boer kom sê toe vir hom: 'Meneer, het u nie goeie saad op u land gesaai nie? Waar kom die onkruid dan vandaan?'28Hy antwoord hulle: 'Dit is 'n vyand se werk.' Die slawe sê toe vir hom: 'Wil u hê ons moet dit gaan uittrek?'29Nee, sê hy, as julle die onkruid nou bymekaarmaak, sal julle die koring saam uittrek. 30Laat altwee saam groei tot met die oes. In die oestyd sal ek vir dié wat oes, sê: Maak eers die onkruid bymekaar en bind dit in bondels om dit te verbrand, maar bring die koring na my skuur toe."
12Daarom dan, broers, staan ons onder 'n verpligting, maar nie teenoor ons sondige natuur om daarvolgens te lewe nie. 13As julle julle lewe deur die sondige natuur laat beheers, gaan julle die dood tegemoet, maar as julle deur die Gees 'n einde maak aan julle sondige praktyke, sal julle lewe. 14Almal wat hulle deur die Gees van God laat lei, is kinders van God. 15Die Gees wat aan julle gegee is, maak julle nie tot slawe nie en laat julle nie weer in vrees lewe nie; nee, julle het die Gees ontvang wat julle tot kinders van God maak en wat ons tot God laat roep: "Abba!" Dit beteken Vader. 16Hierdie Gees getuig saam met ons gees dat ons kinders van God is. 17En omdat ons kinders is, is ons ook erfgename. Ons is erfgename van God, erfgename saam met Christus. Aangesien ons deel het aan sy lyding, sal ons ook deel hê aan sy heerlikheid.
18Ek is daarvan oortuig dat die lyding wat ons nou moet verduur, nie opweeg teen die heerlikheid wat God vir ons in die toekoms sal laat aanbreek nie. 19Die skepping sien met gespanne verwagting daarna uit dat God bekend sal maak wie sy kinders is. 20Die skepping is immers nog aan verydeling onderworpe, nie uit eie keuse nie, maar omdat God dit daaraan onderwerp het. Daarby het Hy die belofte van hoop gegee: 21die skepping sal self ook bevry word van sy verslawing aan die verganklikheid, om so tot die vryheid te kom van die heerlikheid waaraan die kinders van God deel sal hê. 22Ons weet dat die hele skepping tot nou toe sug in die pyne van verwagting. 23En nie net die skepping nie, maar ook ons wat die Gees ontvang het as die eerste gawe van God, ons sug ook. Ons sien daarna uit dat God sal bekend maak dat Hy ons as sy kinders aangeneem het: Hy sal ons van die verganklikheid bevry. 24Ons is immers gered, en ons het nou hierdie hoop. Wat 'n mens al sien, hoop jy tog nie meer nie. Wie hoop nog op wat hy reeds sien? 25Maar as ons hoop op wat ons nie sien nie, wag ons daarop met volharding.
Aanvangswoord: Romeine 8
Sang: Lied 203 "Loof die Here al wat lewe 1,2,3,4,5"
Nader voor God
Aanbidding: Psalm 139
Lied 159 "God is hier teenwoordig vs 1″
Herinnering aan God se OT belofte aan Jakob Genesis 28
Herinnering aan ons NT status voor God Romeine 8
Lied 260 "Ek glo vas in God die Vader vs 1, 11"
Skriflesing: Romeine 8:12-25
1. Here Jesus, ons is saam,
Heer, van u gemeentelede.
2. Maak ons harte deur u Gees
Die Gees staan ons in ons swakheid by:
maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge
wat nie met woorde gesê word nie.
God, wat die harte deurgrond,
weet wat die bedoeling van die Gees is,
want Hy pleit,
volgens die wil van God,
God is vír ons,
wie kan dan teen ons wees?.
God, ons Vader, groet ons.
Hy het sy eie Seun nie gespaar nie,
Die Heilige Gees staan ons in ons swakheid by.
Hy pleit vir ons, volgens die wil van God.
Lied 159 "God is hier teenwoordig vs 1"
1. God is hier teenwoordig;
13Toe kom staan die Here by Jakob en sê: "Ek is die Here die God van jou voorvader Abraham, die God van Isak.
Ek sal die grond waarop jy lê, vir jou en jou nageslag gee. 14Hulle sal so baie wees soos die stof van die aarde, en jy sal jou gebied na alle kante toe uitbrei, en in jou en jou nageslag sal al die volke van die aarde geseën wees.
15Ek is by jou en Ek sal jou beskerm waar jy ook al gaan.
Ek sal jou na hierdie land toe terugbring.
Ek sal jou nie in die steek laat nie. Ek sal doen wat Ek jou beloof het."
Voorganger: Die sug van die Gees van God wil ons vierkantig met hoop in die nou laat staan.
Gemeente: Dit is 'n hoop wat wil vry breek uit geykte tradisies en na kerkwees in die hede soek.
Voorganger: Dit is 'n hoop wat alle bande met selfsug, hebsug en vraatsug breek.
Gemeente: Dit is 'n hoop wat ons harte vernuwe sodat ons méér en méér God se hartklop kan aanvoel.
Voorganger: Dit is 'n hoop wat ons die gevaar laat binnegaan.
Gemeente: Dit is 'n hoop wat betree en konfronteer.
Voorganger: Die hoop van die kerk is nie iets wat vir die toekoms bewaar word nie. Hoop is vir die hier en die nou.
1. Ek glo vas in God, die Vader,
11. Ewig, onbegryplik' Wese,
Abba Father, Lord of all creation –
O Heilige Gees, wat van die Vader en die Seun uitgaan,
kom woon onder ons, bly in ons, werk deur ons!
O Heilige Gees, wat gespreek het deur die profete,
fluister ook vandag nog deur u Woord die lewende en kragtige evangelie in ons ore!
O Heilige Gees, wat u kerk versamel, bou en lei,
maak ons saam tog sigbaar één en heilig, en getrou aan u waarheid!
waarborg van die toekoms,
leer ons sug, en help ons hoop!
– Dirkie Smit, Stukkies van die hemel
Gebruik die storie "I love you like crazy cakes" deur Rose A Lewis. Dit is die verhaal van 'n dogtertjie in 'n kinderhuis in China. Sy het baie maatjies, maar nie 'n mamma nie. Aan die ander kant van die wêreld was 'n vrou wat ook baie maatjies gehad het, maar nie 'n baba nie. Daarom het sy vir die regering in China geskryf en gevra oor die dogtertjies in die kinderhuis. Die regering het vir haar 'n foto gestuur en gesê sy kan die dogtertjie aanneem as sy belowe om baie goed vir haar te sorg. Die vrou was baie opgewonde toe sy op die vliegtuig reis na China. Uiteindelik in China aangekom, het sy haar nuwe dogtertjie ontmoet. Sy het die dogtertjie op die bed in die hotel neergesit en net na haar gestaar. "Hoe kan jy so perfek wees?" het sy gevra. "I love you like crazy cakes." Op die vlug terug huis toe het die dogtertjie op die stoel gestaan en vir die man agter haar geglimlag. Uiteindelik by die huis aangekom, het al haar (nuwe) familie – ouma en oupa en ooms en tannies – op die lughawe gewag om haar te verwelkom.
Lees die fokusteksgedeelte uit die NT vir kinders
Die Heilige Gees maak my Lief vir God
12–13 Omdat die Heilige Gees in ons bly, mag ons nie lelike dinge doen nie. Laat die Heilige Gees julle help om nee te sê vir sonde. Dan sal julle vir altyd lewe.
14–15 Die Here se kinders laat toe dat die Heilige Gees hulle lei. Die Gees is glad nie kwaai nie. Hy sorg dat julle nie bang vir God is nie. Hy maak julle God se kinders. Die Gees sorg dat ons baie lief vir God is. Hy leer ons om God as ons Vader te ken. Ons kan nou elke dag vir Hom "Vader" sê.
16–17 Die Gees wys vir ons dat ons regtig God se kinders is. Hy sê dit hier in ons binneste vir ons. Omdat ons God se kinders is, erf ons by Hom. Kinders erf mos by hulle ouers. God het ons name in sy testament geskryf omdat ons in Christus glo. Ons gaan eendag 'n plek in God se nuwe wêreld kry! Nou kry ons swaar hier op aarde. Ons ly saam met Jesus. Maar eendag gaan ons by Hom bly. Dan sal Jesus ons soos konings daar by Hom ontvang
Romeine 8:12-25 help ons met woordeskat om te praat oor ons belewenis van die wêreld. Dink net aan die "gesug" waarmee ons elke dag leef.
Mense wat sug
Ons het in 2020 mense geword wat sug. Ons sug, want ons worstel met Covid-19, die klimaat en die politiek, met staatskaping, met werkloosheid en die ekonomie, met geweld en misdaad. Ons worstel ook met ons gesinslewens en huwelike. Ons worstel met die lewe!
Te midde van hierdie geworstel, ervaar ons dat die sekerhede waarmee ons grootgeword het, verdwyn het. Baie van ons het grootgeword in 'n tyd toe leiers gepraat en ons dit sonder meer aanvaar het. So was dit ook in die kerk. As die dominee sê "So sê die Here, Here", het ons dit aanvaar en daarvolgens gelewe. Vandag is ons eintlik net besoekers, reisigers op pad na 'n toekoms wie weet waar. Koos du Plessis verwoord dit goed as hy skryf: "Elke dag is 'n gedagte, elke kamer net gehuur. Elke aardse droom van rykdom en roem, net 'n skadu teen die muur." (Lirieke aangeheg aan einde van preekriglyn).
Ons as gelowiges sug ook. Die uitdagings van die wêreld, is ook gelowiges se uitdagings. Mense se stories, wat ons in die koerante lees, wat ons op die televisie sien, maak ons bang. Dit laat ons in ons dop inkruip, ons geloofsvoete sleep, want ons dink onsself die bangte in. Dit skep spanning. Aan die een kant vertrou ons die Here. Aan die ander kant sukkel ons daarmee en verloor ons geloofsenergie. Gevolglik vra ons maklik: Maar waar is God dan?
Wat is die oplossing? Paulus antwoord ons in Romeine 8:12-25.
God weet van ons
Ons mag maar sug, dit is nie verkeerd nie. Dit is ook nie sonde nie – trouens, ons sug nie alleen nie. Die skepping sug saam met ons. Die wonderlike is egter: God weet van ons gesug. God weet van ons swaarkry. God weet van ons moedeloosheid en hoop-loosheid. God weet waarmee ons elke dag worstel.
God draai egter nooit sy rug op ons nie. Inteendeel, God se Gees sug saam met ons. Dit is so asof die Gees die sugte wat ons gee, onderstreep, beaam en sê: "Ja, dit is ongelukkig so!" Dit is egter terselfdertyd die begin van 'n nuwe sug, 'n sug van hoop!
Hierdie hoop is nie gebaseer op 'n weervoorspelling se aanwysings nie. Ook nie die hoop wat 'n beter ekonomie gee nie. Selfs nie die hoop wat 'n demokratiese verkiesing ons belowe nie. Daardie is valse hoop, hoop met voete van klei. Ware hoop berus nie op wie ons is nie. Ook nie op waar ons bly of wat ons doen nie. Hoop bou nie op ons lewensomstandighede nie.
Hoop gebou op Christus
Hierdie hoop word in Jesus Christus se bloed geskryf. Dáárin lê die hoop vir vandag, môre en vir die toekoms. Hierdie hoop is vir my as erfgenaam van God bedoel. Al was ek eers ver van God, Hy trek 'n streep deur alles wat skeiding maak (Joh 3:16). Hierin is ons hoop geanker en gewaarborg, want in Jesus sal niks ons ooit uit sy hand ruk nie.
Dit moet ons duidelik vir mekaar sê: God belowe ons nie dat ons nie gaan sug nie. Hy belowe wel dat Hy ons sugte verstaan; dat Hy ons nie alleen sal los daarmee nie; dat Hy in Jesus vir ons die hoop gee wat alles verander. Ons wat "Vader" mag sê, is verseker daarvan dat hierdie hoop eendag by die wederkoms volledig werklikheid sal word.
Ons hoef nie nou troosteloos te leef totdat die wederkoms aanbreek nie. Stukkie vir stukkie is dit nou reeds sigbaar in hierdie wêreld. Al wil ons hê alles moet altyd reg loop, is dit nie wat God waarborg nie. God se hoop is nie 'n alles-gaan-voor-die-wind geskenk in Jesus nie. Die sugte van elke dag is steeds met ons. Daar is nog steeds seer en gebrokenheid.
Die hoop sê egter vir ons: Ons is soos atlete op pad na die wenpaal. Op pad daarheen gaan daar goeie tye en swaar tye wees. Daar gaan tye wees wat ons moet opoffer; daar gaan tye van vreugde wees. Ongeag wat op ons wag, die Here is saam met ons in hierdie wedloop.
Daarom vra die hoop dat ons die moedeloosheid wat sugte veroorsaak, sal raaksien. Maar ons moet besef, en dit vir mekaar sê, dat dit wat ons moedeloos maak, nie die enigste werklikheid is nie. Om soos 'n volstruis ons koppe in 'n gat te druk, is nie die oplossing nie. Om ons oor te gee aan drank en dwelms, is nie 'n waarborg tot euforie nie. Pret en plesier van die wêreld gaan ons nie gelukkiger maak nie. Om ander seer of dood te maak, gaan ons nêrens bring nie.
Daar is 'n alternatief, God se alternatief, geskryf in Jesus se bloed. Dit is God se geskenk aan sy kinders. Daarom kan ons enersyds sê "eina"; andersyds kan ons ook sê "amen".
Van hierdie hoop sing New Song van die Morningside Baptist Church in Georgia: "Hope changes everything"! Die hoop wat God in Christus vir ons as sy kinders gee, verander daarom inderdaad al ons moedelose sugte na 'n oortuiging dat ons nie alleen is op pad na die toekoms nie.
Waag om dit te glo!
Glo ons dit? Glo ek dit? Is ek bereid om my gesug te verruil teen alle hoop in? Is ek bereid om weer drome te droom? Is ek bereid om my hart se vensters oop te gooi, my lewe oop te gooi en weer te begin leef? Is ek bereid om God op sy Woord te neem en Hom te vertrou dat Hy die toekoms in sy hand het?
Hierdie vrae kan nie maar net by ons verbygaan nie. Dit is maklik om dit in die veilige ruimte van die erediens te antwoord. As ons egter by die kerkdeur uitstap die wêreld binne, wat dan? Gaan ek dit nog sê as ek na die koerant se voorblad kyk of die televisienuus aanskakel – gaan ons dan óók sê dat ons glo? Is ons, ek, bereid om soos Jeremia van ouds aan God vas te hou in tye van nood? Is ek bereid om soos Esegiël God se Gees in my lewe toe te laat sodat daar weer lewe kan kom? Is ek bereid om nuut te dink? Nie meer "ek wil ", "ek sal" en "ek kan" nie, maar my gedagtes laat nuut word? Dit is die vraag.
Ons hoef nie hoop te fabriseer nie. God gee dit in Jesus. Ons hoef dit nie self 'n werklikheid te maak nie. God doen dit in Jesus. Ons moet wel by 'n punt kom waar ons sê: "Ek is bereid om God se oplossing te aanvaar." Is dit wat ek vandag bereid is om te doen? Om voor die Here te staan en die hoop wat Hy my as geskenk in Jesus gee, te aanvaar? Dit is die vraag.
Gesug is net die begin
Doen ek dit, dan sal die Gees my oortuig dat my gesug nie die einde van die pad is nie. Dit is eintlik net die begin van 'n lewe saam met die Here. Dat ek nou reeds met hoop kan leef, want Hy is in beheer! Rubem Alves, 'n Suid-Amerikaanse bevrydingsteoloog, het sy mense hiermee gehelp toe hy in swaarkrytye gesê het: "Faith is hearing the melody of the future. Hope is dancing to it".
Glo ek dit? Dan moet ek hoop gaan leef, uitdeel en sigbaar maak. Hoop is nie vir myself alleen bedoel nie. Hoop is vir alle mense wat sug, om dit vir hulle in die Naam van die Here te gaan sê. Volgens Johannes 3:16 het Hy die wêreld lief. Daarom is sy wens dat die wêreld met ware hoop sal leef. God wil die wêreld se harte van klip verander. Hy wil aan hulle harte van vlees gee. Dit skenk Hy in Jesus aan die wêreld. Hy vra dat ons hierdie goeie nuus met woorde, maar en dade sal vertel.
Gees van hoop
Die Gees wat God se hoop in ons harte skryf, is dieselfde Gees wil ons help om in beweging te kom. Hy wil ons tonge losmaak, ons harte laat warm klop, ons oortuig om ons tyd, ons gawes, ons geleenthede en ons besittings te gebruik om mense te verseker van God se hoop.
So het die Wêreldraad van Kerke sover terug as 1954 in Evanston verklaar: "Christus is die hoop vir die wêreld." Hoekom sê hulle dit? Sodat die mense wat na die oorloë uitsigloos was, weer kon hoop. In 2013 besin die kerke in Suid-Korea hoe om dit te doen. As uitvloeisel van hierdie nadenke, roep hulle gelowiges op om met integriteit, medelye, barmhartigheid en in nederigheid te leef.
Hoop moet geleef word. Die seën wat ons van die Here ontvang het, is die seën waarmee ons andere moet seën. Dit wat ons van die Here ontvang het, moet meer word in ander mense se harte en lewe.
Dit het tyd geword dat ons moet kyk na hoe ons buite die kerkdeure leef. Dat ons die Here se hoop met oortuiging teenoor mense sal leef, ongeag geslag, afkoms, lewensstandaard en ouderdom. Dat ons daarop bedag sal wees om mense na die Here toe aan te trek. Dat ons in plaas van heeldag mor en kla, oor die alternatief van ware hoop sal praat.
Navorsing bewys dat 70 persent van al die jongmense in Suid-Afrika sukkel om met hoop te leef. Hulle rede is die voorbeeld wat hulle ouers vir hulle stel omdat hulle kla, kla en kla. Kom ons hoor dit as jongmense sê die voorbeeld wat ouers gee, nie altyd 'n voorbeeld van hoop is nie. Dat ons die Here sal vertrou as ons met mense oor taal-, kleur- en kerkgrense heen praat oor waarmee die Here vandag in ons eie lewe, in ander s'n, in ons kerke en ook in ons land besig is.
Kerke is dikwels vasgevang in dogmatiese redenasies, kerkordelike reëls en regulasies, soveel so dat ons nie meer God se storie van hoop raaklees nie. Miskien moet ons weer erken: Ons is deel van God se kerk, geroep om hoop te bring in 'n stukkende wêreld. Juis dáárom behoort ons minder te fokus op dit wat sleg is, maar eerder op die Here se hoopvolle teenwoordigheid sodat ons en ander geestelik kan groei.
Ons gaan hiermee sukkel. Ons gaan sug, maar dit hoef nie die einde van die pad te wees nie. Sug is 'n teken van ons eie feilbaarheid, maar terselfdertyd ook van God se krag wat in ons werksaam is deur die Heilige Gees. As Jo Black dus sing dat ons weer "die hoop (moet) terugbring", kom ons hoor dit! Kom ons doen dit! Ons het mos die ware hoop ontvang, die hoop geskryf in Jesus. Kom ons doen dit deur die krag van die Gees!
Geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here.