Seksverslawing: hiperseksualiteit - wanneer die gereelde wellus in eensaamheid eindig - Versteek AdSense - 2021
Seksverslawing: hiperseksualiteit - wanneer die gereelde wellus in eensaamheid eindig
Geslagsverslawing versteurde impulsbeheer of kompulsiewe gedrag
Hiperseksuele mense, meestal seksverslaafdes, word bewonder as 'Casanovas' of moreel veroordeel. Dit is egter 'n verslawing, 'n obsessiewe gedrag of 'n versteurde impulsbeheer. Soos die meeste verslawings, hou dit verband met lyding.
Is daar 'n seksverslawing siekte?
Die verslawende aard van gedrag kan gesien word in die feit dat diegene wat geraak word beheer oor hul seksuele gedrag oor 'n langer tydperk verloor en dit nie kan verander nie, al het dit ernstige negatiewe gevolge. Dit is dus eintlik morbiede gedrag - 'n verslawing.
Wat is die moontlike gevolge?
Die eerste sigbare negatiewe gevolge is hiperseksualiteit in interpersoonlike verhoudings. Enigiemand wat hul maat van hul beste vriend buitensporig wil laat bed toe gaan, die vriendin se verhouding kruis of oor die hele gebied kopuleer sonder om sy of haar maat te raadpleeg - op 'n sekere punt word hulle alleen gelaat.
Gevolge in die werk
Geaffekteerde mense kan ook hul werk verloor. Of hulle kollegas seksueel aanrand sonder dat hierdie belangstelling op wederkerigheid berus, of dat hulle hul professionele pligte verwaarloos deur hul seksuele gedrag. Diegene wat geraak word, hang byvoorbeeld snags in klubs en beland in vreemde beddens en is dus nie goed uitgerus by die werk nie. Of hulle spandeer hul werkstyd op webforums vir seksuele kontak.
Innerlike leegheid, eensaamheid en verwaarlosing
In teenstelling met wat sommige buitestaanders dink, is diegene wat geraak word nie 'selfversekerde waaghals' nie. Inteendeel, dit veroorsaak 'n gevoel van innerlike leegheid en om van hierdie innerlike leegheid te ontsnap, is hulle op soek na 'n skop deur seks. 'N Gebrek aan perspektiewe en vrees om alleen te wees word deur seks as 'n positiewe inset teëgestaan ​​- net soos alkoholiste aan alkohol ly.
Simptome van hiperseksualiteit
Die belangrikste simptome van 'seksverslawing' is 'n hoë verbruik van pornografie ('n paar uur per dag), konstante masturbasie en gereelde maatveranderings.
Die gemeenskaplikheid van ander verslawings is dat hierdie gedrag nie deur diegene wat geraak word, beheer kan word nie. Soos 'n alkoholis wat sy snaps in die binnesak wegsteek en in die geheim drink, kyk die hiperseksuele na pornovideo's op die slimfoon in die maatskappy se toilet. Soos ander verslaafdes, verwaarloos hiperseksuele ander belangstellings en noodsaaklike dinge: hulle maak nie hul huise op, betaal nie hul huur nie en hou veral nie van hul vennootskap nie.
Beset met myte
Oormatige seksuele gedrag is gevul met mites: Mense wat nie seksueel suksesvol is nie of hulself as onaantreklik beskou, bewonder dikwels diegene wat dit maklik vind om seksuele kontak te maak. Aan die ander kant beskou mense met beperkende seksuele sedes gereeld maatveranderings as "sonde".
Polyamory is nie 'n siekte nie
Des te meer moet die term hiperseksualiteit nie ligtelik gebruik word nie. Eienskappe is nie polyamory nie en ook nie 'n promiskue fase nie, maar die verslawende karakter, die afhanklikheid en die ontsnapping uit die gevoel van innerlike leegheid.
Beheer is uiters belangrik
Sielkundiges stem vandag grootliks saam dat dit nie die aantal vennote en seksuele kontakte is wat deurslaggewend is vir 'n hiperseksuele versteuring nie, maar eerder die beheer oor seksuele gedrag. As diegene wat geraak word, agterkom dat hulle hierdie beheer verloor het, word die verslawende karakter duidelik.
Seks as ontsnapping
Diegene wat geraak word, beloon hulself met seks, vermy lewensverwante vrae, kompenseer vir mislukkings in hul werk of slegte ervarings in die verlede.
Vrees vir nabyheid
'N Verpleegster lewer kommentaar op die seksverslawing van 'n slagoffer en sê: "Dit is ook 'n vorm van onmag." In werklikheid is die meeste lyers baie bang om nabyheid en intimiteit toe te laat. Seks is vir hulle onpersoonlik en sodra dit 'n liefdevolle band met die seksmaat ontwikkel, verdwyn hulle en soek die volgende een. 'N Slagoffer het paniekbevange van 'n klub gehardloop toe hy sien dat daar ses vroue was met wie hy in die bed gespring het en wat hy toe laat sit het.
Hoe ontstaan ​​verslawing?
Die oorsake van hiperseksualiteit verskil van persoon tot persoon. Soms is dit gebaseer op diepgaande sielkundige probleme: traumatisering, seksuele mishandeling in die kinderjare en dergelike. Dit is egter dikwels 'n kruipende aangeleerde gedrag soos by ander verslawings. Lyers begin om verveeldheid met seks te vergoed. Die massa pornografie op die internet maak dit deesdae baie maklik. Die biologiese voorvereiste kan ook 'n rol speel: mense met 'n sterk seksdrang loop 'n groter risiko vir verslawing.
Hiperseksualiteit kan al dan nie deel wees van die simptome van ander siektes nie. Mense met 'n grenslyne persoonlikheidsversteuring of bipolêr in hul maniese fase, byvoorbeeld, toon dikwels hiperseksuele gedrag. Die kombinasie met ander verslawings kom ook meer voor: dwelmmisbruik - alkoholisme of verslawing aan dwelms soos heroïne of kokaïen.
Dit is belangrik vir diegene wat geraak word om te erken dat hulle 'n probleem het. Dit klink makliker as wat dit is, want die hiperseksuele gedrag is net 'n ontsnapping om nie lewensprobleme te hanteer nie. Dan gaan dit daaroor om terapeutiese hulp te soek.
Familielede moet openlik met die persoon oor die probleem praat en nie die gedrag moreel veroordeel nie en ook nie mooi praat nie. Bowenal moet hulle aan diegene wat geraak word, oordra dat hulle hulle as mense waardeer en dat hulle niks aan hulle hoef te bewys nie.
Behandelings teen hiperseksualiteit
Hiperseksualiteit kan slegs individueel behandel word omdat die individuele oorsake baie verskil. Aangesien dit 'n gedragsversteuring is, beloof gedragsterapie die meeste sukses. Hier leer diegene wat geraak word hul impulse beheer en onderdruk hulle nie meer probleme met seksuele stimuli nie. Hulle leer ook om nabyheid toe te laat.
Dit gaan nie oor onthouding nie
In teenstelling met dwelmmisbruik, gaan dit nie daaroor om diegene wat geraak word aan te moedig om te onthou nie. Vir hiperseksuele mense is seks nie soos 'n drankbottel vir 'n alkoholis nie. Dit gaan baie meer oor die beheer van 'n mens se eie seksualiteit, sodat dit plesier veroorsaak in plaas van lyding vir diegene wat geraak word.
Die dosis neem toe met elke geneesmiddel
Hiperseksualiteit het met dwelmmisbruik gemeen dat die dosis om die skop te kry, toeneem. Aanvanklik kan probleme met seks eintlik 'n oomblik onderdruk word, maar die effek verswak en die probleme bly onopgelos. Diegene wat geraak word, verhoog nou hul seksuele kontak en herhaal hul seksuele optrede, voel leeg binne ten spyte van tientalle onvoorsiene staanplekke en honderde pornografie.
Die verslawende aard is ook duidelik in die feit dat diegene wat geraak word aan onttrekking ly. Sonder seks, al is dit net vir 'n beperkte tyd, word hulle aggressief, depressief of senuweeagtig.
Benader die probleem
Hiperseksualiteit is 'n onderdrukkingsgedrag. Terapie gaan nou oor die werklike probleem en werk daaraan. Voel mense wat geraak word waardeloos of benadeel? Ly u aan 'n vaderkompleks, is u bang vir verlies? Is daar regtig 'n depressiewe siekte agter die gedrag?
Niere en satiere
In die Griekse mitologie was satiere basters van mans en galbokke en is dit gekenmerk deur 'n dierlike lus vir wol. Hulle het die nimfe, sprokiesagtige wyfies agtervolg en saam met hulle gekopuleer waar die twee mekaar ontmoet het.
Satyriasis en nimfomanie is verouderde terme vir mans en vroue wat seksueel aktief is. Die verhoogde seksuele begeerte, wat die aangetaste persoon uitdruklik uitleef, het niks te make met 'n verslawing nie, dit wil sê 'n morbiede gedrag. (Dr. Utz Anhalt)
Video: Hoe voel jy? (Oktober 2021).
Copyright 2021 \ Seksverslawing: hiperseksualiteit - wanneer die gereelde wellus in eensaamheid eindig...