'Ek dink donkerte dien 'n doel:
om ons te wys dat daar verlossing deur chaos is.
Ek glo daarin. Ek dink dit is die basis van die Griekse mitologie. ”
[Die volgende is uittreksel uit hoofstuk 14 van "Apollo & Me" deur Cate Montana. Die titel van hierdie uittreksel was voorheen: Van die goddelikheid en gelykheid van man en vrou, tot sonde en verlossing.]
Hy kom en sit langs my, strek sy lang bene oor die top van die koffietafel, en ons sit 'n rukkie, metgesel stil, kyk na die knetterende vlamme, drink ons ​​wyn.
Uiteindelik kon ek dit nie meer verduur nie en het die stilte verbreek en 'n vraag gevra wat in my gedagtes brand. 'Vertel my meer oor Polymnia — oor jou en Polymnia en wat jy saam beplan het.'
Hy kyk lank na die vuur. Uiteindelik het hy gepraat. 'Om dit te beantwoord, moet ek u 'n bietjie agtergrond gee.'
'Natuurlik doen jy dit.' Sê ek toegeeflik. As niks anders nie, sou ek sekerlik besef dat antwoorde op my vrae by Apollo selde kort of direk was.
“Die koms van die Christos - wat jy die Christus noem - is 'n groot gebeurtenis op elke planeet wat die groot bewussynverskuiwing uitwys, weg van die illusie van skeiding en die aanbidding van valse buite-gode tot die erkenning van die Bron, of God, binne die self en alle ander wesens.
'Die Christos, ook bekend as die Verlosser, is glad nie 'n persoon nie. Dit is die geboorte van 'n hoër bewussynsvlak in elke vrou en man wat die einde van pyn en lyding veroorsaak deur onkunde oor die goddelike aard van die mensdom.
'Maar hier op aarde is hierdie ontwaking gekniehalter omdat die een wat gekom het om die wêreld van eenheid en liefde en God binne te leer, Yeshua, die man wat jy Jesus noem, verraai en vermoor is en sy boodskap verdraai en gekoöpteer het.'
'By Jehovah,' fluister ek.
En so verdwyn die plot, Ek dink.
'U het geen idee nie.' Apollo dink 'n oomblik. 'Om die regte perspektief op Yeshua en sy missie te gee, moet ons teruggaan na die bloeitydperk van die Godin-godsdienste.'
Hy drink sy wyn en lag. 'Bronintelligensie is nie manlik en vroulik nie. Maar die idee dat die skepping uit 'n manlike god gebore word, is veral absurd, 'sê hy stomp. 'Ek kan nie begryp hoe iemand sulke onzin glo nie.'
'Dit is jaloesie,' sê ek selfvoldaan. 'En manlike onsekerheid.'
Hy snork. "Inderdaad! Maar Ekateríni, ernstig, die Godin kom eerste op elke planeet wat ooit 'n lewendige spesie gebore het, en met reg. Dit is die vrouens wat verantwoordelik is vir die lewe. En nie net in die reproduktiewe sin nie. Vroue is psigies sensitief en is oop vir die ontvangs van inligting vanuit die geestelike gebied van die Ideals. Gewoonlik is dit vroue wat die kuns van vuur ontvang en gebore word, wat die voog van die stam word - met 'n paar opdragte van my wat natuurlik in hul drome fluister, 'voeg hy beskeie by.
'Dit sal u nie in u antropologie-tekste vind nie, maar vroue is altyd die eerste dokters wat die kuns van kruie leer en genesing kry uit hul wildekosbyeenkoms. U moderne medisyne is gebaseer op honderde duisende jare se kennis wat vroue versamel en ontwikkel het.
'Vroue is altyd die eerste boere wat medisinale plante en saadkorrels in hul gewone voedingspaadjies hervestig en hul kennis van saadvermeerdering en -planting verfyn. Dit is noodsaaklik dat hulle die eerste pottebakkery-vervaardigers en -wewers is wat daaglikse huishoudelike werktuie en klere ontwikkel. Hulle het ook die eerste kleurstowwe en ink vir versierings ontwikkel waardeur hulle lewensprosesse en kragte vereer het. ”
'Maar wat van die vroeë grotskilderye van diere en die jag in plekke soos Lascaux in Frankryk?' Het ek gesê. 'Ek het gedink dat skilderye die geheime ritueel en kuns van die mens was.'
'Die meeste van u antropologie-tekste sê dit, ja. Maar ook die moderne lewe is gebaseer op 'n geskiedskrywing deur mans soos deur die manlike lens vertel. Waarom dink jy word dit sy verhaal genoem?
'En tog gaan die skilderye in die grotte wat u noem gewoonlik gepaard met die handafdruk van die kunstenaar wat op die grotmuur gestenciliseer is. Antropoloë ontdek nou dat die meerderheid van die handafdrukke aan vroue behoort. 'Hy hou sy hand op. 'Sien my vingers? Mans het korter wysvingers as ringvingers, terwyl vroulike wysvinger en ringvinger ongeveer ewe lank is. Dit is hoe hulle nou kan vertel. ”
Ek het my hande bestudeer. Hy was reg!
'As skrywer sal jy daarvan hou. Raai wie ontwikkel taal? ”
'Vroue?' Fluister ek en kyk breed.
'Die mans is beslis daarop ingestel. Maar ingewikkelde taal ontstaan ​​eerstens uit die behoefte van Neolitiese vroue om al die inligting wat hulle oor kruie, medisyne, voedselbronne en voorbereidingstegnieke ontwikkel het, oor te dra wat hulle ontwikkel het vir kook en looiery, potmaak en kuns. ”
Hy vryf sy ken.
'Op 'n sekere punt van menslike ontwikkeling skop die linker-breinfunksie in en dit is altyd aangedui deur die bekendstelling van die geskrewe woord, wat die kognitiewe domein van die manlike is. Skryf is 'n linkerbreinproses wat nog meer ontwikkeling van die linkerbrein veroorsaak. Dan ontwikkel wiskunde, wat ook 'n linkerbreinproses is, vinnig. Sodra mans skryf en wiskunde ontwikkel, begin hulle opteken en koöpteer en neem hulle dan die inligting en vaardighede wat die vroue ontwikkel het stadig uit. ”
'En omdat hulle 'n groter fisieke krag het, ontsnap hulle daarmee,' het ek suur opgemerk.
Hy lag reguit. "Nie altyd nie. Die godin gaan nooit stil in die nag van onduidelikheid wat die gode na haar begeer nie. Daar was kwaai vrouekrygers hier op aarde, soos jou legendes van die Amasone-vroue getuig. 'Hy glimlag. 'Daar is hele wêrelde, Ekateríni, waar die godin nooit ongesiens is nie en vroue regeer.'
Wow. Wat geweet het? Met die begin besef ek dat Apollo vir my sy weergawe gee van die hele manlike ding wat ek vroeër oor die radio gepraat het.
'Soos ons bespreek het, bestaan ​​die fisieke wêreld uit opponerende kragte, beginnend met positiewe en negatiewe, protone en elektrone - 'n dualiteit wat homself op 'n hoër vlak openbaar as manlike en vroulike geslagte. Die stryd van die geslagte, soos u dit noem, is 'n baie werklike dinamiek. En dit verskyn altyd in die primitiewe fases van die beskawing as mense wortels neerlê en die nomadiese lewenstyl laat vaar.
'Uiteindelik is die koms van die Christos die begin van die einde van die soort konflik, want man en vrou word geleidelik gesalf tot die begrip dat daar 'n hoër krag van eenheid is wat die wêreld onderlê.'
'Soos kwantumfisika uitwys,' het ek ingegryp.
"Juis. Sodra die essensiële eenheid van alle lewe begryp is, eindig uiteindelik al die oorloë en konflik, insluitend seksuele konflik, omdat die universele gelykheid van alle wesens uiteindelik begryp word en die skale van vrees uit almal se oë geval het. ”
Wat 'n hemelse visie! Ek dink.
"Dit is inderdaad," het Apollo ooreengekom, "die tyd wanneer hemel en aarde bymekaarkom, is die groot keerpunt."
'Hoe het Jehovah dit reggekry om hierdie evolusie op aarde aan te pak?' Het ek gevra.
Apollo staar 'n oomblik in die vuur en staar 'n blok 'n entjie verder in die vlamme. 'Daar is veel meer as wat ek vanaand wil aangaan. Maar basies het hy probleme in die Sanhedrin opgewek teen die leer van Yeshua. Hy was die donker engel wat snags die priester se drome besoek en gefluister het hoe die leringe van Yeshua oor die gelykheid van man en vrou godslasterlik was. ”
'Jesus het seksuele gelykheid geleer?' Het ek geskok gevra.
Apollo knik. 'Alhoewel jy dit nooit vandag sou weet nie. Al sy leringe oor vroue wat gelyk is aan mans is uit die Skrif getref. Natuurlik het hy ook vroue as dissipels aanvaar, 'n historiese feit dat selfs tweeduisend jaar van skriftuurlike herskryf nie in staat was om te vermom nie. '
'En ander vroulike dissipels wat minder bekend is — Mary Salome, Miriam, Martha, Joanna en Arsinoe, en selfs sy eie moeder.' Hy glimlag liefdevol. “Yeshua was 'n kragtige dog saggeaarde onderwyser wat deur vroue geliefd en waardeer is. Sy boodskap van deernis en liefde was iets wat hulle kon verstaan ​​en beoefen, terwyl dit vir die meeste mans 'n leer van swakheid was wat hulle verag het.
'Die priesters het doelbewus misverstande oor die bewering van Yeshua opgewek dat die Een God - destyds bekend as Yahweh - sy vader was en dat hy en sy vader een was.'
Hy snork. “Yeshua het nooit beweer dat hy die enigste seun van God was nie. Dit was die leuen wat gedoen is omdat niemand die konsep van eenheid wat hy probeer leer het, verstaan ​​nie. 'Apollo skud sy kop. 'Almal het sy woorde letterlik geneem. . . behalwe natuurlik die Magdalena. ”
Hy sug. “Herodus en vlieënier het albei probeer om hom van die haak af te kry. Hy was geen bedreiging vir hulle nie. Maar die priesters, geïnspireer deur Jehovah, het die mense gerugte gerugte oor die Messias en die koms van die Koning van die Jode en die behoefte om die juk van die Romeine vir meer as honderd jaar af te werp.
'Die hele situasie is gegrond. Dus, toe Yeshua na sy studiejare in Indië na Israel teruggekeer het, was dit 'n maklike saak vir Jehovah om die vrees, haat en hoop wat hy alreeds onder die Jode geïnspireer het, op hom en sy leringe te kanaliseer. Hy het selfs daarin geslaag om Yeshua se binnekring van dissipels te infiltreer. ”
'Judas.' Sê ek en maak die duidelike sprong.
Hy skud sy kop. "Peter. Sy diep haat teenoor vroue en die hele leuen wat hy versprei oor hul sondigheid en hul korrupsie van man, was 'n maklike verkoop aan mans soos hy en Paul. ”
'Laat die vrou in stilte en met alle onderdanigheid leer,' sê ek en onthou die woorde van die apostel Paulus.
'En laat ons nie die protes van Petrus oor die teenwoordigheid van Magdalena onder die dissipels vergeet nie. 'Laat Maria ons verlaat, want vroue is nie die lewe waardig nie', ”aangehaal Apollo.
'Reële mag kom wanneer mans en vrouens kragte saamvoeg. Ons werk saam, leer dat verlossing in elke man en vrou is, en leer dat vroulike waardes van liefde en deernis moet eerbiedig en gekweek word saam met manlike waardes van krag en beheer, dat sensitiwiteit en intuïsie net so belangrik en bruikbaar is soos intellek; sou onstuitbaar gewees het. Daarom moes Jehovah so vinnig optree sodra Yeshua teruggekeer het om sy bediening in Israel te begin. '
Hy hou stil en staar na die vloer.
'U het nog nie verduidelik wat Polymnia met dit alles te doen het nie. Sy. . . Ek. . . ongeveer driehonderd jaar voor Jesus se tyd gekom? '
'Bietjie minder,' sê hy en sug swaar. “Ons was van plan om die weg te ruim vir die koms van die Christos — die nuwe argetipe.”
Ek sug. 'Die Christos is 'n argetipe?'
'Die Christos is die geboorte van goddelike wysheid in man en vrou. Dit is inderdaad 'n argetipe, maar die hele punt is dat dit die einde van die oppergesag van buite-ideale en kragte is. 'Hy glimlag. 'En die eerste Christos wat kom, is ook nie altyd 'n man nie.' Voordat ek die ontstellende gedagte kon verteer, het hy voortgegaan.
'Ek en Polymnia was van plan om die weg te baan. U sien, die gety was al besig om weg te draai van die Godin.
Hy kom terug na die bank en gaan sit en vul sy glas met die oorblyfsels van bottel nommer twee. 'Laaste bottel, eh?' Hy kyk na my glas. 'Ek bly nie agter nie, Ekateríni. Dit is nie beleefd nie. '
Om nie te lank nie, het ek die oorblywende wyn in my glas gesink.
'Goeie meisie,' sê hy en gee my 'n hervul. 'Nou nog een.'
'U probeer my dronk maak!' Het ek beskuldig.
'Ek drink saam met jou. Kom. U sal dit nodig hê vir die res van die verhaal. 'Hy het sy volle glas ingegooi en my met sy oë aangespoor om dieselfde te doen.
Ek is nie trots daarop dat ek op hierdie gevorderde punt in my lewe nog steeds 'n drankie-uitdaging kon oplewer nie. My liefling, soetmoedige moeder het my begaaf met die genetika van nie een nie, maar twee hol bene. Ek het deur die jare enorme bevrediging geniet om baie mense te drink wat gedink het dat hy my op hierdie manier onder die tafel kan benut. Om nie deur 'n blote god oortref te word nie, kyk ek Apollo in die oog en drink die volgende vol glas neer.
Die inhoud slaan my leë maag warm whump! Ek vee my lippe af met die agterkant van my hand en druk my leë glas op wat Apollo dadelik weer opvul. Dit het laat geword en die kamer was warm en gesellig - indien nie 'n bietjie vaag om die rande nie. Ek herrangskik my posisie, ignoreer die gons in my brein, grawe dieper in die kussings, gereed vir alles wat daarna kom.
Vir 'n lang oomblik het Apollo stil gesit en in die verte gestaar. Dan haal hy diep asem en draai sy blik stadig na my. Die oomblik is verbaas toe sy oë myne deursoek. Wat het hy gedoen? Beoordeel ek my soberheidsvlak en my vermoë om voort te gaan?
Vreemd genoeg het ek hom verseker dat dit goed gaan met my. 'Asseblief, gaan aan,' sê ek met 'n effense duiselig golf van my vingers.
Ek het 'n vlugtige blik gekry op vreemde teenstrydige emosies. . . vasberadenheid en. . . hartseer? in sy oë. Maar voordat ek die rede daarvoor kon uitpluis, staan ​​hy skielik op, wyn wat gevaarlik in sy glas hang.
'Die impak van die dood van Yeshua kan nie te veel waardeer word nie,' het hy gesê en weer die kamer binnegedring. 'Die kern van wat hy geleer het, die heerlike goddelikheid en gelykheid van man en vrou, is deur pyn en bloedoffer tot 'n sage van sonde en verlossing gelei.'
Hy skud sy kop in afgryse. “In die nasleep van die kruisiging speel Jehovah op die ego’s en skuldgevoelens van die oorblywende dissipels van Yeshua, en druk die belaglike idee op hulle in hul slaap en elke wakker uur wat die Bron self bloot deur die liggaam van een man geopenbaar het, en dat Yeshua was die enigste seun van God.
'Αχθος αρούρης!' Spoeg hy die vloekwoorde met 'n skielike geweld terwyl sy vingers op sy glas neerkom, dit verpletter, wyn oor sy hand en op die mat tap.
Ek moes dronk of gefassineer gewees het, want ek het nie eers gefluister nie. Dit het ook nie by my opgekom om op te staan ​​en die gemors van gesplinterde glas en rooi vloeistof skoon te maak nie. In plaas daarvan het ek gesit en geknip en geklap en gekyk na Apollo se kragtige vorm in die vuurlig, na sy woorde geluister en my gedink aan die pragtige toekoms vir die wêreld wat Jesus en Maria Magdalena beplan en hul lewens gegee het om te begin, die deernisvolle, liefdevolle wêreld waar elke toekomstige man, vrou en kind wat oor die volheid van die tyd gebore is, sou saam blom en alles blom tot alles oneindig heerlik van die bron self.
Ohhh! Wat 'n droom was dit nie!
Soos gewoonlik het Apollo my gedagtes opgespoor. 'Na die kruisiging, word man en vrou, in plaas daarvan om tot hul goddelikheid verhef te word, verminder tot goedkoop stokfigure van klei, sondige wesens wat op die aarde net vir een doel geplaas is — om 'n magtige mal te aanbid en te aanbid tulpa in die dekmantel van die Christos.'Sy toon het die woord in sy eie vloek verander.
“Deur die Verlosser te laat verander van 'n blink voorbeeld van wat 'n mens werklik is in 'n lydende offeroffer, is die Westerse wêreld suksesvol in die Donker Eeue gedompel. Die mensdom was nou verantwoordelik vir die dood en lyding van God self in die vorm van die Seun. En skuldgevoelens het die dag geheers. ”
Apollo gaan sit agteroor op die bank langs my, kwaad, terwyl die geskeurde stam van sy wynglas nog steeds, ongemerk, in sy regterhand vasgeklem is. Toe hy na my draai, het sy oë in die nag swart geword
'Die mensdom se sondes was verantwoordelik vir die verskriklike lyding van die Seun. En uiteraard is die uitverkorenes van Israel al meer as duisend jaar deur Jehovah geleer om te glo dat die bron van alle sonde en kwaad is. . .? 'Hy leun in my in, sy pragtige gesig skielik vreemd. Ek het my kop geskud, my brein deurmekaar van wyn en woorde en te veel inligting.
'U kan sekerlik soveel onthou?' Druk hy. 'U brein is nie so klein nie.' Sy stem was hard en het gelyk of hy van ver af kom. Hy was amper bo-op my, met die een hand nog steeds gekapte glas vas, en ek gis, en krimp weg van hom op die bank. Wat die . . ?
“Antwoord my, Ekateríni! Die bron van alle sonde en kwaad is. . . ? "
Die gedagtes draai, kamer swaai, die woorde weier om te kom.
'U het die antwoord geleer voordat u gebore is! Vertel my nou! 'Stem wat soos 'n sweep klap, klap hy die basis van die glas op die tafel langs my. 'Wie is verantwoordelik vir alle sonde en kwaad?'
'Vrou,' fluister ek.
'Ha!' Hy lag 'n lelike lag. 'Uiteindelik het ons die waarheid bereik.
'U verstaan ​​die enigste ding waarvoor u goed is, nè?'
En ek gooi my kop terug en huil, haat die lewe, haat myself, haat hom, gevul met die lewendige afgryse oor wat dit beteken om 'n vrou te wees.
“Ἀγαπητός ἀγαπητός. . . shush, shush my darling, my kleintjie, shushhhh. Ek is hier, jy is veilig. Ek is hier, jy is geliefd. Shhh, jy is veilig. ”
'Gaan slaap,' streel hy my hare met die een hand. "Gaan slaap. Ek is hier. U is veilig. Jy is geliefd. Gaan slaap."
Ondanks die beelde van vuur en vlam wat in die uithoeke van my gedagtes slaan, het ek gehoorsaam.
Video / onderhoud: Verligting van verandering "Apollo & Me"
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Die werklike missie van Jesus en Maria Magdalena en hoe hulle verraai is