Waarom kry mense aambeie en hoe raak jy daarvan ontslae?
Byna die helfte van alle mense sal aambeie op 'n stadium ervaar. van shutterstock.com
Jy mag dalk dink aan hopies wat daardie dinge gevrees het wat jou ma gesê het jy sal kry as jy aan die koue beton sit. Maar eintlik, elke gesonde persoon het hope, of aambeie.
Hulle is kolomme van gesogte weefsel en bloedvate het naby die opening van die anus gevind. En hulle help jou derm kontinensie handhaaf Of, om dit eenvoudig te stel, hou jou poo in.
Aambeie kan óf ekstern wees (wanneer hulle baie naby aan die anusopening groei) of inwendig (wanneer hulle verder weg in die anus groei).
Interne aambeie (wat ons almal het) kan 'n probleem word as hulle geswel of ontsteek word.
Buitelandse aambeie word deur 'n ryk gedek verskaffing van pynvesels en is meer geneig om met pyn geassosieer te word. Eksterne aambeie kan ontploffings ontwikkel as gevolg van bloed in hulle stagnant en van trauma tot bloedvate van spanning. Dit kan hulle sag en geswel maak.
Die presiese oorsaak van aambeie is nie heeltemal duidelik nie. Maar hulle is beslis algemeen; rondom 50% van mense het ervaar simptomatiese aambeie op 'n sekere punt in hul lewens.
Wie kry die meeste kans om dit te kry?
Baie mense dink hardlywigheid is die hoofrede vir aambeie. Hardlywigheid beteken harde stoelgang en meer spanning op die toilet, wat die ondersteunende weefsel in die anale kanaal kan verswak en die aambeie afwaarts druk.
Hardlywigheid dra by tot die risiko om hemorroïede te kry, alhoewel een studeer om na veterane te kyk In die VSA het diarree, eerder as hardlywigheid, verband gehou met aambeie. Dit kan ook wees as gevolg van spanning en langdurige sit in die badkamer.
Ander faktore soos geslag en etnisiteit beïnvloed risiko. Een Amerikaanse studie het bevind dat hulle meer algemeen was onder die ouderdomme tussen 45-65 en verminder na die ouderdom van 65. Kaukasiërs is meer gereeld aangetas as Afro-Amerikaners.
Mense met hoër inkomste sal ook meer ly aan aambeie. 'N voorstel vir hoekom dit die geval mag wees kom uit 'n studie waar 'n meerderheid van pasiënte met aambeie aangeteken word in beroepe wat langdurige sit eerder as handarbeid behels.
Hemorroïede kom dikwels voor tydens swangerskap en is mees algemene in die tweede en derde trimesters. Dit is gedagte hormonale veranderinge, druk van die groeiende uterus, veranderinge in bloedvloei en hardlywigheid dra by tot hul ontwikkeling.
Vir die meeste vroue sal hemorroïede en hul simptome geleidelik oplos nadat hulle geboorte gegee het.
Hoe weet jy dat jy hulle het?
Ons klassifiseer problematiese interne aambeie as pas by vier grade. Graad een aambeien het geen prolaps (wat verwys na hulle wat uit die anus uitsteek) en is gewoonlik pynloos. Bloeding kan die enigste simptoom wees.
Graad twee is meer ongemaklik en doen prolaps. Maar dit besluit op sy eie. Graad drie is erger, met 'n prolapse wat nie op sy eie sal oplos nie, maar kan handmatig teruggedruk word.
Graad 4 aambeie het verlore gegaan en kan nie met die hand teruggedruk word nie. Hulle is gewoonlik die mees pynlike tipe.
Hemorroïede kan dikwels verwar word met anale veletikette, wat benigne groei van oortollige vel rondom die anale kanaal is.
Die enigste manier om seker te wees as u aambeie het, is om u dokter 'n rektale ondersoek te doen behels inspeksie van die anus in rus en tydens spanning. 'N Instrument wat die rektum visueel inspekteer, soos 'n proktoskoop of 'n kolonoskoop, kan interne aambeie bevestig.
Hoe vermy jy hulle?
Dieet en lewenstyl speel 'n belangrike rol in die voorkoming en bestuur van aambeie. Vesel kan voordelig wees, hoofsaaklik as gevolg van die vermindering van hardlywigheid en spanning. Gekombineerde data van sewe kliniese proewe op aambeie het getoon dat aanvullende vesel simptome verlig en die risiko van bloeding verminder met ongeveer 50%.
Algemene advies om mondelinge vloeistofverbruik te verhoog, neem gereelde oefening aan, verminder die spanning en die gebruik van hardlywigheidsinducerende medisyne (soos opioïede) is sinvolle maatreëls, alhoewel daar min bewyse in die mediese literatuur is om hulle te ondersteun.
'N Studie van 100 pasiënte in Engeland Met bevestigde aambeie het hulle gevind dat hulle meer tyd spandeer en lees op die toilet as ouderdoms- en geslagsbeheerde kontroles ('n groep wat nie aambeie gehad het nie). hierdie gelei tot 'n aanbeveling dat die hoeveelheid tyd wat spandeer word op die toiletafbreking nie meer as drie minute een keer per dag is nie.
Higiëne kan ook belangrik wees, aangesien 'n Duitse studie gevind het mense wat meer gereeld baddens of storte gehad het minder geneig om te ontwikkel eksterne aambeie met bloedklonte.
Hoe behandel jy hulle?
Die graad van die aambei, saam met simptome erns, speel 'n rol in mediese besluitneming. Dieet- en lewenstylveranderinge moet vir alle pasiënte bekend gestel word en kan help met die hantering van simptome vir pasiënte met graad een aambeie.
Daar is ook 'n aantal dwelms, setpille, ys en wipes beskikbaar. Analgetiese (pynverligting) aktuele ys sal 'n redelike opsie wees om pyn wat met aambeie geassosieer word, te bestuur. Maar daar is 'n gebrek aan sterk bewyse om 'n voordeel te ondersteun aktuele behandeling in simptomatiese aambeie.
Flavonoïede, 'n groot klas plantpigmente, was gewys om simptome te verbeter van bloeding, ontslag en jeuk. Hulle word in tabletvorm geneem.
In gevalle waar simptome voortduur, en vir diegene met graad twee aambeie, kan 'n gatroenteroloog of chirurg rubberbandligasie gebruik, wat die mees effektiewe terapie blyk te wees. Hier word 'n rubberband aan die basis van 'n aambei toegedien via 'n proktoskoop of koloscoop. Die musiekgroep sny die bloedtoevoer af na die aambei wat veroorsaak dat dit in ongeveer een tot twee weke afskiet.
As dit misluk, of vir graad drie tot vier aambeie, blyk die mees effektiewe terapie chirurgiese uitskeiding of hemorrhoidektomie. Daar is variasies in chirurgiese tegnieke en dit sal die moeite werd wees om 'n kolorektale chirurg te raadpleeg vir raad oor die beste benadering vir 'n spesifieke pasiënt.