Rooi baksteen-argitektuur en Indonesiese vibes uit Oos-Java - Ontwerp - 2021
Projek Omah Boto (wat 'Brick House' beteken) is gebore uit die versoek van 'n kliënt om 'vibes in Indonesië'. Die bouperseel is naby die Pari-tempel en die Sumur-tempel, Sidoarjo, Oos-Java, geleë wat die idee van historiese argitektuur vir rooi baksteen geopen het wat uit die era van die Majapahit-koninkryk spruit. Die materiaal en vervaardigingstegnieke word tot vandag toe aan vakmanne in Trowulan Village, die tuiste van die rooi baksteenbedryf, deurgegee. Andyrahman Architect-span het vakmanne uitgenooi om tydens die argitektoniese proses met hulle saam te werk, wat hul vaardighede en integrale deel van die ontwerp maak. Ander Nusantara-elemente, waaronder bamboes, hout en rotan, is in die ontwerp ingevoer om 'n huwelik van ware Indonesiese karakter te vorm.
Die rooi bakstene in die Omah Boto (wat 'Brick House' beteken) het die belangrikste element geword, wat deur die ontwerpers as 'n geen of 'n sel van die gebou 'beskryf word. Baksteenpatroon in Omah Boto is gebou met behulp van tektoniese tegnieke, wat 'n hoë vlak van akkuraatheid benodig. Hierdie tektoniese baksteenkonstruksies kombineer ontwerp-noukeurigheid met vakmanskap en vind die karakter en kwaliteit van die materiaal. 'Die argitek is die een wat buite beroemd is. Terwyl hulle binne is, kom die vakmanne na vore, "verduidelik Hasan, die leier van die baksteenprojek.
Die baksteen dimensie van 5x10x20 cm word as die belangrikste meetstandaard gebruik in alle argitektoniese aspekte van Omah Boto, soos deur- of vensterwydte, vensterhoogte en selfs kamerarea.
Die huisontwerp en -bou as geheel is werklik uniek in sy samewerkende aard, en word nie net gebou nie, maar ook langs mekaar ontwerp met tradisioneel opgeleide vakmanne.
Ligte en lugdeurlaatbare baksteenformasies bou die struktuur van die huis en die buitemure van sy grond. Metaalhekke trek oor 'n motorhuis se ingang wat agter houtdeur-deure versteek is.
'N Motorfiets-hawe is in 'n pragtige groen en geel Indonesiese teël, soos 'n tapyt van Batik-motiewe, gevloei.
Dekoratiewe rooi baksteenwerk word beklemtoon onder ligte aan die agterkant van die hawe, wat elke duik en ekstrudering beklemtoon. Sommige van die baksteenrangskikkings in die huis is afkomstig van Batik-motiewe, soos die Parang- en Pucuk-rebung-motief wat vir muur- en vloersteektonieke gebruik word, en die Kawung-motief op keramiek vir badkamers. Hierdie patrone is deur die ontwerpspan geëksperimenteer en ontwikkel om terug te keer na die hoofrede van die gebruik van bakstene in Indonesië uit die antieke tyd. Die resultate bring 'n interessante ritme en karaktervolle rangskikkings mee.
As 'n mens binne-in die huis is, word die rooi baksteenwerk met 'n wonderlike sigsagpatroon oor 'n TV-muur gesien. 'N Blou en geel gestreepte media-kas pas met 'n poeierblou moderne bank en 'n blou aksentstoel. 'N Ronde koffietafel sit bo-op 'n pragtige Indonesiese tapytontwerp wat die sitarea definieer. Omah Boto neem die tradisionele Javaanse huiskonsep aan, waardeur die drie hoofonderdele van die huis se sonering bestaan: Die Pendhapa ('n openbare / gemeenskaplike gebied aan die voorkant van die huis), Pringgitan ('n oorgangsgebied in die middel), en Dalem ( 'n privaat area agterin).
Tradisioneel is die Javaanse huis-sonering horisontaal gerangskik, maar in Omah Boto is dit vertikaal gestapel: die hele eerste verdieping word gebruik as 'n gemeenskaplike kamer, die volgende verdieping op het 'n sitkamer, en die slaapkamers neem bo-op storie. Nader in die gemeenskaplike kamer sit 'n gesellige eetplek agter die sitarea, toegerus vir ses diners of teedrinkers.
Kleurvolle blikke prik die kombuisdiner met 'n helder kleur. Patroon-teëls dra energie by tot die agtergrond van 'n basiese kombuisontwerp in hout en beton. Vyf hanglampe vir rotan-eetkamers is bo die eenvoudige hout-eetstel op verskillende hoogtes gegroepeer om beweging en belangstelling te verleen.
'N Digte, vertikale tuin floreer aan die kant van 'n moderne trapontwerp.
Donkerbevlekte houtplanke bevat soliede betonvlaktes en opknappe.
'N Swartmetaal balustrade klim aan die een kant van die trap, terwyl betonplanters aan die ander kant vergader.
Vertikale aanplantings bied 'n ekstra skaduwee aan die binnekant van die huis.
Die gebedskamer (of Musholla) in hierdie huis is kenmerkend van 'n Garbhagriha deur die baksteen van vloer, mure en plafon. Die heilige Hindoe Garbhagrha (wat uit Sanskrit vertaal word as 'baarmoederkamer') is hier om almal te herinner aan hul oorsprong en lewensdoel in die wêreld.
Indrukwekkende vakmanskap word ook in en om die voordeur van die huis gesien, waar pragtige houtwerkpanele die deurdringende sonlig manipuleer.
Meer sonligpatrone stoot deur die mure op elke vlak van die huis.
Rotan ligte skakerings weerspieël die vorming van baksteenwerk.
'N Klein sitkamer rus in die skadu.
Die teelpatroon skyn op kaal slaapkamersvloere.
'N Fantastiese kopstuk met rooi baksteen styg in 'n onberispelike golwende patroon. Frank Lloyd Wright lui oor hierdie slaapkamerontwerp en die gebruik van natuurlike materiale.
Ingerigte houtkaste omhels die hoek van die kamer.
'N Skok rooi teëls toring in die stortkamer.
Die buitenste vel van die Musholla is ontwerp om die skyn van die son te verminder en om die lugvloei te maksimeer terwyl die huiseienaar se privaatheid in die heilige kamer behou word.
Dit lyk asof bakstene onmoontlik van die plafon af oor die gebedskamer hang.
Kinders se beddens is opgestapel om die hoë plafonhoogte te gebruik, met opbergkamers in en om die bedontwerp.