GEEN VEILIGHEID SONDER HEILIGHEID
Satan is soos ŉ brullende leeu aan die suidpunt van Afrika besig. Ons strate is rooi van die bloed van volksgenote wat die hoogste prys vir die mislukte reënboognasie-proefneming betaal. Dis geen demokrasie nie, maar ŉ gekamoefleerde skrikbewind! Satan los niks wat vir God kosbaar is uit nie. Hy verwek altyd vyande en teenstanders, selfs te midde van ŉ volk. Gelukkig verloor hy altyd soos wat koning Dawid telkens ervaar het: “ In U wil ek bly wees en juig; ek wil psalmsing tot eer van u Naam, o Allerhoogste, omdat my vyande agteruitwyk, struikel en omkom van voor u aangesig. Want U het my reg en my regsaak behandel; U het gaan sit op die troon, o regverdige Regter! U het die heidene gedreig, die goddelose laat omkom, hulle naam uitgedelg vir ewig en altyd” (Ps.9:3-6).
Die geskiedenis van die Boerevolk is ŉ geskiedenis van oorloë. God is op ŉ besondere wyse met ons volk. Die parallel met oud-Israel is net te opvallend om in die wind te slaan. God was en is tot vandag toe nog op ŉ besondere manier met ons volk besig. Hy het ŉ doel met ons volk en gaan ons nog kragtig gaan gebruik voordat Jesus op die wolke kom.
Oorlogvoering is nie verkeerd so lank as wat daar tussen offensiewe en defensiewe oorlogvoering onderskei word nie. Offensiewe oorlogvoering is gewapende grypsug en defensiewe oorlogvoering die beskerming van eiendom. Ons eie volksgeskiedenis getuig van beide oorlogvoerings. Tydens die Boereoorlog het die Engelse die Boere aangeval (offensief) om grond en minerale te roof. Dit het die Boere genoodsaak om tot die gewapende stryd toe te tree ten einde dit wat vir hulle kosbaar was te beskerm (defensief).
Wat jy uit die hand van God ontvang, is nie te versmaai nie. Wat het met Esau gebeur toe hy sy eersgeboortereg versmaai het? Sy nageslag het ŉ nikswerd volk geword wat uit God se heilshandeling geval en in skermutselings chronies op hul baadjie gekry het. Nee, gelowiges moet hul godgegewe erfenis bewaar al moet hulle die wapen daarvoor opneem!
Christus is die Vors van vrede. Die Satan is dié van onvrede. En dit veroorsaak ŉ gedurige stryd tussen lig en duisternis. Gelowiges word soms genoodsaak om oorlog te voer. En dis nie altyd verkeerd nie. Solank dit gevoer word om dit wat jou eie is te beskerm.
Koning Dawid was ŉ sterk gelowige. Hy het geweet tot Wie hy hom moes wend selfs toe daar burgeroorlog in Israel uitgebreek het. Hy skryf in Ps.18: “By die liefderyke betoon U Uself liefderyk, by die opregte man opreg, by die reine rein; maar by die valse betoon U Uself verkeerd. Want U verlos die verdrukte volk; maar U verneder die oë wat hoog is. Want U laat my lamp skyn; die HERE my God laat my duisternis opklaar. Want met U loop ek ’n bende storm, en met my God spring ek oor ’n muur. Die weg van God is volmaak; die woord van die HERE is gelouter; Hy is ’n skild vir almal wat by Hom skuil. Want wie is God buiten die HERE, en wie is ’n rots behalwe onse God?"(26-32).
Geen kind van God pleit tevergeefs by sy hemelse Vader nie. Dawid ook nie. God het sy gebed verhoor en aan hom die oorwinning gegee. Dawid was egter nie die enigste koning wat so ŉ wonderlike ervaring gehad het nie. Jare later het Asa, die koning van Juda, net so ŉ verlossingservaring gehad. Die beryming van Ps.146 lui: “Salig hy wat in die lewe, sonder hulp en sonder raad, as hom alles wil begewe, vlug tot God, sy toeverlaat; en ook in die swartste nag op die Heer alleen bly wag” (strofe 3). Asa het ervaar dat God help waar geen ander mens kan help nie.
Asa was ŉ godvresende koning. Selfs sy vader, Abia, was inherent ŉ goeie mens. Hy het egter ŉ swakpunt gehad; hy wou almal tevrede stel . Daarom het hy ŉ blinde oog na die afgodsdiens wat in sy land beoefen is, gedraai. Hy het selfs ŉ tempel vir Baal op die Tempelberg laat oprig en die afgodspriesters uit die staatskas vergoed. Alles in die naam van godsdiensvryheid!
Toe Asa aan bewind kom, het hy die regte ding gedoen om afgodery uit te roei en ŉ godsdienshervorming van stapel te stuur. ŉ Land herstel as die regte dinge gedoen en booshede uitgeroei word. Soos die verlore seun is daar net een pad na herstel – die pad terug na die hemelse Vader. Dis hervorming!
Ná Asa se hervorming het God Juda met rus en vrede geseën. Onrus in ŉ land is dikwels aan ongehoorsaamheid aan die Here toe te skryf. Suid-Afrika is ŉ sprekende voorbeeld hiervan - geen veiligheid sonder heiligheid nie!
Juda het vir 10 jaar rus en vrede beleef waarna dit voor ŉ groot bedreiging te staan gekom het - ŉ vyandige leër van 1,000,000 het op Juda afmarsjeer. Asa het nog nooit soveel mense by mekaar gesien nie; mense wat van ver gekom het; van Kus in Afrika; ŉ groot deel van die huidige Etiopië en die Soedan.
Serag, die swart Afrikaleier, was ŉ tipiese plunderaar wat nie eens die volk van God in sy roofsug ontsien het nie. Hy wou as’t ware met die God van Juda kragte meet. Asa was in groot nood want die vyand was te talryk Juda het die dood in die gesig gestaar. Asa moes iets baie vinnig doen. Hy doen die regte ding deur op sy knieë voor God te gaan want ŉ mens op sy knieë struikel nie!
“En Asa het die Here sy God aangeroep en gesê: Here, niemand kan help soos U tussen die magtige en kragtelose nie; help ons, Here onse God, want op U steun ons, en in u Naam het ons teen hierdie menigte gekom; Here, U is onse God; laat geen sterfling naas U magtig wees nie”
En die uitslag? “En die Here het die Kussiete voor Asa en Juda verslaan...” (:12). Let wel – die Here!
Ná die oorwinning het Asa die hervormingsmaatreëls verskerp en die afgodery met wortel en tak uitgeroei. Eenmaal hervorm altyd hervorm! Asa het 41 jaar lank voorspoedig oor Juda regeer. Sy volk het lank na sy dood oor hom gerou. Soos elke eerbare landsleier het Asa alles vir sy God en volk feil gehad.
Asa leer gelowiges iets baie belangrik - om jou nie deur getalle te laat ontsenu nie. Kyk na Jesus Christus – aan Hom behoort alles mag in die hemel en op die aarde. Strofe 4 van die beryming van Ps.146 lui: “Dis die Heer wat aard en hemel, die getuies van sy mag, met die see en al wat daar wemel, voorgebring het deur sy krag; wat, onwrikbaar in sy trou, altyd sy beloftes hou”.
Gelowiges moet hulle nie deur heidengetalle laat afskrik nie. Ons kyk met ander oë na die toekoms en meet met ander maatstawwe as heidene. Ons is besorg oor ons volksgenote. Bitter min van hulle het hoop vir die toekoms. Waarom? Omdat hulle in die verkeerde rigting kyk. Dit laat mense tou opgooi in ŉ tyd waarin hulle baie eerder geestelik weerbaar moes wees! Hulle sê dat die oormag te groot en die speelveld te ongelyk vir ŉ oorwinning is. Genadiglik het niemand destyds vir Sarel Cilliers van die kanonwa afgestamp en gevrat om oor te gee omdat die Zoeloes net te veel was nie! 400 Voortrekkergelowiges kom noodgedwonge teen ŉ oormag van bykans 20,000 barbare te staan. Uit ŉ militêre oogpunt was hulle kanse 0%. Met God se hulp 100%! Die verlossing uit die nood het met ŉ gelofte begin. Die Heilige Gees het dit in hierdie klompie Voortrekkers se harte gelê om ŉ gelofte te verwoord en dit vir ŉ week lank elke aand te herhaal. Op Sondagoggend 16 Desember 1838 het hulle soos in die dae van Asa weer teen ŉ swart Afrika-leier met ŉ ontsaglike getalleoorwig te staan gekom. Die Voortrekkers het nie grond gesteel soos die nuwe geskiedenisboeke oningeligtes wysmaak nie. Die grond is wettig van die Zoeloes gekoop. Die koopkontrak wat later by die oorskot van Piet Retief gevind is, bevestig dit. Dit was dus nie offensiewe oorlogvoering nie. Alles was Bybels korrek gewees. Cilliers en sy manskappe was nie skurke soos wat die moderne, skeefgetrekte geskiedenis hulle uitbeeld nie. Hulle was gelowiges wat met die geweer in die een hand en die Bybel in die ander een die donker wêreld van die barbaar betree, trotseer en ook geëvangeliseer het. As God nie met hulle was nie, het ons vandag volstrek niks van hulle geweet nie. God was met die gelowiges by Bloedrivier soos destyds met Asa op die vlaktes van Juda.
En omdat Hy met gelowiges is, is die uitslag dieselfde: “En die Here het die Kussiete voor Asa en Juda verslaan...” (:12). Van Bloedrivier kan gesê word: “En die Here het die Zoeloes voor Cilliers en sy mansklappe verslaan en die Zoeloes het gevlug”; ŉ vlug wat ŉ rivier rooi van die bloed gemaak het!
Moenie na volksgenote kyk wat moontlik iets aan die huidige skrikbewind kan doen nie. Kyk eerder na God – Hy kan iets daaraan doen! Dink aan Gideon en sy 300 manskappe wat 135,000 Mideaniete oorwin. Was hulle swaarde sterker as dié van die vyand? Nee, hulle God was sterker. Nie een van Gideon se manskappe het nodig gehad om ŉ swaard te trek nie. God het alles gedoen!
Gedagtig aan God se wonderbare verlossing van ons voorsate, raak ons stil voor die Here en juig opnuut oor die blye versekering dat God sy kinders deur die eeue bewaar. Ons juig oor Ps.34 wat sê:
“ Ek het die HERE gesoek, en Hy het my geantwoord en my uit al my vrees gered ... Hierdie ellendige het geroep, en die HERE het gehoor, en Hy het hom uit al sy benoudhede verlos ... Die Engel van die HERE trek ’n laer rondom die wat Hom vrees, en red hulle uit ... Smaak en sien dat die HERE goed is; welgeluksalig is die man wat by Hom skuil! ... Die oë van die HERE is op die regverdiges, en sy ore tot hulle hulpgeroep... Die aangesig van die HERE is teen die kwaaddoeners, om hulle gedagtenis van die aarde af uit te roei ... Die HERE is naby dié wat gebroke is van hart, en Hy verlos diéwat verslae is van gees... Menigvuldig is die teëspoed van die regverdige, maar uit dié almal red die HERE hom... Die HERE verlos die siel van sy knegte; en almal wat by Hom skuil...”
Ons is nie veronderstel om kunsmatige rasseverhoudings te versterk nie.. Die Woord van God roep gelowiges nie op om met heidene te versoen nie, maar om hulle teen te staan. En dit verg stryd. Sien jy daarvoor kans? In stryd is daar geen plaasvervanger vir oorwinning nie. Wie heidene teenstaan, veg ŉ eerbare stryd met God aan hul kant. Kom ons veg eerder vir iets as om vir niks te lewe nie. Laat die plooie op jou gesig die graveerwerk van stryd en nie van verraad wees nie want om niks te doen is verraad!