Nuuskommentaar: Populisme en regse ekstremismeVan links is Sigrid Kaag, die Nederlandse minister van buitelandse handel en ontwikkelingsamewerking, saam met Jean Asselborn, Luxembourg se minister van buitelandse sake. (22 Mei 2018). Foto: AP Photo/Geert Vanden Wijngaert Wie is die mees skuldige party om te sorg dat dit juis die regses is wat die meeste geskets word as die aanstigter van regse idees wat met die slegte verbind word? Die “linkses” of die “regses”? Lesers wat ook die Europese pers volg, asook artikels hier van korrespondente in Europa, sou heel waarskynlik opgelet het hoe nuusdekking oor onderwerpe soos populisme en regse ekstremisme gereeld aan die bod geplaas word. Daar sal nog lank koppe gestamp word oor presies wat die terme beteken, soos of hulle dieselfde beteken of juis as teenoorgesteldes teenoor mekaar staan. Sekere moderne verwikkelinge vergemaklik sake ook nie, blyk uit ’n lesing wat deur die Nederlandse minister van buitelandse handel en ontwikkelingsamewerking, Sigrid Kaag, gelewer is. Die teenoorgestelde van populisme en regse ekstremisme noem sy die “demokratiese regstaat”, op sy beurt ook ’n term met twis ingeweef. ’n Soort “konsensus” word behou deur wat sy “het kabaal van de stem van de angst” noem. Uit beriggewing oor die lesing is dit duidelik dat Kaag die afwesigheid van kritiek op die twee terme as ’n oorwinning oor die stem van redelikheid beskou. Sy is verstom dat soveel mense hulle aan onder meer fopnuus, halwe waarhede en manipulasie steur. Net ’n gek sal glo dat Kaag se opvattings klakkeloos op Suid-Afrika van toepassing gemaak kan word. In Suid-Afrika volg verskille van mening dikwels etniese lyne met eeue lange uiteenlopende opvattings. Ideologie skyn ’n groter rol in Europa te speel, soos blyk uit nog ’n berig vandag in Trouw: “Rechts-extremisten op oorlogspad in Duitsland”. Dit volg nadat die owerhede ’n sel voorgenome regse terroriste in Sakse, Duitsland, in hegtenis geneem het. Hulle sou aanslae beplan het teen immigrante en “polities andersdenkende politici”. Baie van die optredes was bestem om saam te val met die herdenking van Duitse eenheid. Baie waarnemers en joernaliste skryf oor die onderwerp asof daar geen twyfel of teenspraak kan wees nie dat die regse manifestasie wêreldwyd aan die geskied is. Wat meer waarskynlik aan die gebeur is, is dat makliker en beter kommunikasiemiddels die samevoeging van uitgangspunte vergemaklik. Maar dan kan die skrywer nie verstaan hoe sommige lesers wat kommentaar lewer, by hul eie gevolgtrekkings uitkom nie. Met reeds meer as 40 staatstelsels wêreldwyd in gebruik, is dit onafwendbaar om sommiges saam te voeg, sodat daar “plek” is om meer te kan gebruik.