Xenophilia - wat is dit? - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
xenophilia - dit is 'n sielkundige konsep, wat in vertaling van die Griekse taal neiging en liefde vir onbekende mense en dinge beteken, sowel as vir onbeheerde gevoelens. Xenofilie is teenoorgestelde in die sin van xenofobie. Xenofilia het dikwels 'n intieme interpretasie en beteken 'n voorliefde vir ongewone seksuele vennote (byvoorbeeld vir volledige vreemdelinge of lede van 'n ander ras), en verkies intieme beoefening in ongewone plekke en parafilia van verskillende soorte.
Onder parafilia verstaan ​​die staat waarin die seksuele opwinding en tevredenheid van die individu afhang van ongewone intieme voorwerpe en ervarings. Met parafilia kan opwekking ontstaan ​​uit 'n ongewone voorwerp, byvoorbeeld: onderklere, kinders, diere of 'n ongewone aksie: skaamtelose oproepe wat pyn veroorsaak. Die voorwerp van parafilia is gewoonlik onveranderd en spesifiek. Sulke gedrag in die mense word perversie genoem, en 'n individu met 'n voorliefde vir parafilie word as 'n perversie beskou. Die definisie van parafilia word beskou as beledigend en aanstootlik deur die term, wat emosionele trauma aan mense met seksuele afwykings veroorsaak.
Xenofilia, wat is dit? Op die oomblik word xenofili geïnterpreteer as liefde vir alles vreemd, naamlik vir buitelanders en die persepsie van 'n ander kultuur, as beter as hul eie. Dit is 'n patologiese aanhegsel aan vreemde geregte, smaak, produkte, modes, godsdienste, kuns, stellings, idees, menings.
Xenofilia vergesel dikwels liberale demokrasie en liberalisme, wat nasionale en rasseverskille tussen mense raaksien. Die lewe self het die verskynsel van xenofilie bewys. Daar is radikale veranderinge in die etniese selfbewussyn van mense, wat uitgedruk word in die verhoogde belangstelling van etniese groepe in hul kultuur, geskiedenis, taal en tradisies. Die groei van etniese identiteit neem egter dikwels die vorm aan om negatiewe houding teenoor ander etniese groepe te veroorsaak, die verwerping van hul tradisies, kultuur, taal, ontduiking van kommunikasie met hulle tot die uitdrukking van open vyandigheid. In die wetenskaplike wêreld word hierdie verskynsel etnosentrisme genoem.
Aangesien kulturele waardes ontstaan ​​en gevorm word op grond van die ervaring van mense en die keuse van hul gedrag, is huidige en verlede kulture anders. Sommige mense het oorloë as 'n edele menslike aktiwiteit behandel. Ander etniese groepe het haar gehaat en verteenwoordigers van die derde het geen idee gehad oor haar nie. In ooreenstemming met die reëls en regulasies van een kultuur, het femiene die reg om met hul familielid te trou, maar die norme van 'n ander kultuur verbied dit sterk. Ons kultuur van hallusinasie verwys na die simptome van geestesongesteldheid. Ander samelewings beskou mistieke visioene as die hoogste vorm van bewussyn. Daarom is daar soveel verskille tussen kulture en selfs 'n vloeiende kontak met verskeie kulture toon dat die verskille tussen hulle nie getel word nie. Dit is ook moeilik om gemeenskaplike eienskappe te identifiseer wat vir alle kulture algemeen sal wees.
Sosioloë het meer as 60 kulturele universele geïdentifiseer. Dit sluit in liggaamsdekorasie, sport, dans, gesamentlike werk, begrafnisrituele, gasvryheid, opvoeding, die gebruik van geskenke, verbodsbevordering, taal, grappe, godsdienstige rituele, pogings om die weer te beïnvloed, die vervaardiging van gereedskap.
Sommige antropoloë glo dat die vorming van kulturele universele plaasvind op grond van biologiese faktore. Dit sluit in hulpelose babas met twee geslagte; die behoefte aan warmte en kos; ouderdomsverskille tussen individue, die assimilasie van verskillende vaardighede. Daarom is daar probleme wat opgelos moet word op grond van hierdie kultuur. Sekere denkwyses en waardes is ook universeel. In elke samelewing word leuens veroordeel en moord verbied. Alle kulture dra by tot die ontmoeting van spesifieke sosiale, fisiologiese en sielkundige behoeftes. Dikwels word ander kulture in die samelewing beoordeel vanuit die posisie van die superioriteit van hul eie kultuur. Hierdie tendens word etnosentrisme genoem.
In enige vorm van manifestasie van etnosentrisme raak inter-etniese kontakte vernietigend. Daarom is die studie van hierdie verskynsel noodsaaklik, veral in moderne omstandighede.
Die teenoorgestelde begrip van etnosentrisme is xenofilie. Xenofilie vrae dikwels nasionale en rasseverskille tussen mense.
Xenofilia beweer dat die sleutel tot die bestaan ​​van die menslike moderne samelewing die vermenging van volke en kulture onder die vaandel van liberale demokrasie is. Die ideologie en teorie van xenofilie, inherent in die kosmopolitiese intelligentsia, verduidelik die verwerping van nasionale kulture en tradisies en ontken nasionale en staats soewereiniteit in die naam van "universele menslike waardes". verkondig menslike vryheid in alle terreine van die lewe as 'n noodsaaklike voorwaarde vir die ontwikkeling van die ekonomie en samelewing.
Xenophilia het vinnig begin ontwikkel in die tweede helfte van die twintigste eeu. die vloer XXI eeue vergesel dit dikwels die beweging vir die eenwording van die wêreld en individuele streke op federale basis met 'n globale en algemene regering.
Xenofilia beweeg mense na saamtrekke, en na tydrenpassies het mense woede. Xenophiles word dikwels agter patriotiese retoriek verborge. Die belangrikste vyand van xenophiles is die kenmerkende nasie en soewereine staat. Die passie vir vernietiging is gegrond op die oortuiging dat liberalisme die droom van die mensdom oor persoonlike vryheid en die triomf van private belang oor die publiek beliggaam. Dit lyk vir hulle dat hulle van nature die reg het om alles wat hulle lyk, te vernietig as 'n struikelblok vir die vrye uitdrukking van selfsugtige sienings en die nastrewing van hul antisosiale doelwitte. Hul vyandigheid word patologies. Vir xenofiele word 'n uitheemse beskawing geliefd en lief. Daarom, met die ekstremistiese meedoënloosheid, word die nasionale "eie", die historiese, wat nog onlangs verwerp word, verwerp en gediskrediteer.