Anna | LitNet
Anna van die Noord-Kaap doen dinge met oorgawe. As sy die Here soggens prys daar in die sitkamer oorkant die straat, dan prys die voëls en die honde en die posbode van die hele buurt saam. As sy ’n skollie bespied vanuit haar uitkykpunt, is versterkings binne sekondes op die toneel. As sy aan jou dink, doen sy dit elke dag en word jy getrou daaraan herinner deur ’n mooi versie of bossie blomme op WhatsApp.
Dié aand kon Anna ’n konsert met skoolkore en -orkeste bywoon, nadat bouwerk die oorspronklike kaartjiehouer iewers in die Moordenaarskaroo vasgepen het. En ’n groot deel van die genot van die aand was om Anna se onbevange en opregte waardering daarvan op die stoel langs my te beleef. Sy sit amper op die punt van haar stoel en bekyk en beluister die kunstenaars en lewer so nou en dan entoesiasties kommentaar of vra ’n vraag. Niks ergers as die mense wat kug, hoes of snuif, of die klein kindjie wat kriewel of die fotograaf wat sy toerusting verskuif of mense wat foto’s op hul selfone neem van die wonderlikhede wat daar op die verhoog afspeel nie.
Maar sal die ou suurknol wat voor ons sit, skielik omdraai en sis omdat hy dit net nie meer kon verduur nie. Dis asof Anna skielik die helfte kleiner geword het langs my en die seuntjie op my skoot met ’n naald geprik is en ’n vulkaan in my opborrel. Daar is maniere, en daar is maniere om dinge wat jou nie aanstaan nie, aan te spreek. Maar vir Anna van die Noord-Kaap wat die Here prys met blye galme, gaan jy nie so in my teenwoordigheid afjak nie. For that matter, al is jy die hoofhaan oor honderd, gaan jy niémand so in my teenwoordigheid toesnou nie. Toe die koor asem skep is ek reg in sy oor: dis mý gas en sy geniet en waardeer die musiek met oorgawe.
Toe die koor drie nommers later met “Ukuthula” wegval, het Anna weer uitgerys soos ’n baksel mosbeskuit na die tweede knieslag, en dis net-net of sy uit volle bors wil inval saam met die koor. Want, soos Anna later in die kar vir my seuntjie sê wat verontwaardig die voorval met die suurpruim weer ophaal en sê die oom was darem regtig lelik met haar: die een wat die seerste gekry het, was die een wat lelik opgetree het.