In die afgelope paar jaar is daar 'n herlewing in die idee om kos te voer. Die praktyk van die hand bymekaarmaak van plante en diere vir aas, geld of die tafel het lank reeds plaasgevind, maar meer onlangs was top-sjefs popularisering van die idee, Terwyl stedelike foragers het vertel van die lengte waarna hulle gaan om wilde kos in groot stede te vind.
Maar hoekom, in 'n era waar die meeste dinge wat ons wil of nodig het, net 'n paar kliek weg is, soek baie mense die opwinding van hul eie kos? Waarom kies plaaslike kommersiële versamelaars om hierdie ou lewensbestaan ​​te volg wanneer daar minder moeilike alternatiewe loopbane is?
Mense van nature is jagter-versamelaars en het altyd kos vir voedsel ingesamel. Oor die eeue heen het ons baie gebruike gevind vir verskillende spesies wat binne en langs die see ingesamel word, insluitend aas, medisyne, kunsmis en seep. Sommige navorsing dui daarop dat die Omega-3-vetsure Homo sapiens Opgetel van oordraagbare skulpvis op die see is wat het ons meer "intelligent" gemaak as ander menslike rasse.
Daar is duidelike voordele vir wilde oes in die moderne wêreld. Dit sny nie net die voeder se eie koskoste nie, maar daar kan ook gesondheidsvoordele wees, nie die minste van die betrokke oefening nie. Navorsing het bevind dat verskeie aktiwiteite, soos kinderjare op die strand of oefening aan die kus, kan waardeer aan die kus as 'n "terapeutiese landskap".
Waterfilter verwyder giftige metale met houtskool en wei
Daar word egter nog min gepubliseer oor die persoonlike waardes van tradisionele aktiwiteite soos voerbehandeling. 'N groeiende liggaam van werk op land-gebaseerde kothuis industrieë, soos wilde bloubessie en sampioen pluk, het gevind dat die wilde produk handel kan bemagtig gemeenskappe deur hulle toe te laat om nuwe plaaslike nywerhede te ontwikkel wat hulle kan beheer. Daar is ook voorgestel dat bewerkings as 'n belangrike beskou moet word ekosisteemdiens, as gevolg van die kulturele voordele wat mense vryelik van die land verkry. Maar hierdie navorsing oorweeg dikwels nie die belangrikheid van veroudering aan individue nie, en ignoreer die werk van kusversamelaars wat verskillende dinge versamel, byvoorbeeld seewier, wat vir meer as net kos gebruik kan word.
Terwyl ons die voordele van mense se interaksies met die natuur verstaan, is een van die gebiede waarna navorsers nog steeds soek, die betekenis van die praktyke vir diegene wat voer. Ten spyte van talle vermeldings in boeke en koerante, is daar verbasend min navorsing oor die nie-monetêre waarde van hierdie byeenkomste, veral op die see.
In lande waar oes tradisies met trots toegepas word, het gemeenskappe begin om die belangrike betekenisse wat agter hul wilde oes lê, uit te druk, om kulturele praktyke lewendig te hou en om hul teikensoorte te beskerm. Die plaaslike inwoners wat op die Puget Sound in Washington, die VSA, voer, het byvoorbeeld getoon dat oes die sleutel tot die gevoel van plek van sommige skulpdiere, en a gevoel van aanvaarding vir sommige plant- en sampioene. Die uitvoering van hierdie tradisies bring familie erfenis, persoonlike ervarings en sosiale verbindings saam. En die daad van veeteelt verbind mense sterk aan hul omgewing, die tradisies van die gebied en die praktyke van hul tuislande.
Julia en John van Wild About Pembrokeshire en die Really Wild Soap Company. skrywer met dien verstande
In my vorige werk as mariene ekoloog het ek saam met aasversamelaars, kappers, seewierplukkers, burgerwetenskaplikes, natuurhistorici, kommersiële vissers en ontspanningsvissers dwarsoor die VK gewerk. Elke persoon het iets anders bymekaargekom, elke passievol oor wat hulle gedoen het, en almal met 'n storie om te vertel. Dit het egter gelyk of die kulturele en erfenisredes vir bewerkings nie gedink het nie, totdat daar 'n bedreiging was vir óf wilde aandele afneem of nuwe bestuursreëls.
Ek is nou besig om te kyk na wat byeenkoms vir veehouers in 'n moderne wêreld beteken, en soek deelnemers om deel te neem aan die navorsing. Soos ander navorsers van ander gemeenskappe regoor die wêreld gevra het, kyk ek na waarom mense in die Verenigde Koninkryk voortgaan om van die seestande te vreet. Is daar 'n onuitgesproke, diep betekenis aan veevoeder wat iets aan die versamelaar se welsyn toevoeg? Of is dit net iets wat vir geld of kos gedoen word?
In 'n tyd waarin die welsyn en bewaringsbeleid belangstel in beide die volhoubaarheid van die samelewing en die omgewing die moderne persoonlike, familiale en kulturele waardes wat verband hou met die antieke aktiwiteit van die byeenkoms moet nie vergeet word nie. Ons moet die verhale van versamelaars vertel - dit is kommersiële of ontspanningsbewoners, jonk of oud.
Elisabeth S. Morris-Webb, PhD Navorser, Bangor Universiteit
Eetbare Wildplante: 'n Noord-Amerikaanse Veldgids vir Meer as 200 Natuurlike Voedsel
Verkoopprys: $ 19.95 $ 14.95 Jy spaar: $ 5.00
Sien meer aanbiedings Koop nuut van: $ 12.37 Gebruik From: $ 10.31
The Forager's Harvest: 'n Gids vir die identifisering, oes en voorbereiding van eetbare wilde plante
Verkoopprys: $ 22.95 $ 16.59 Jy spaar: $ 6.36
Sien meer aanbiedings Koop nuut van: $ 13.00 Gebruik From: $ 12.59
Noordoostelike voedingswese: 120 wilde en geurige eetbare eetgoed vanaf strandpruime tot wynbessies (streekvoedingsreeks)