In April 2012 het hulle op een van hul oggendstappies afgekom op ’n oorgroeide erf wat besig was om onderverdeel te word. “Ons het gou-gou uitgevind wie die eienaar is en binne ’n paar weke die transaksie beklink,” verduidelik sy.
Maar die paartjie het gou besef as hulle dié bouprojek wil oorleef, is geduld die wagwoord! Buitendien moes hulle wag dat die nodige dienste aangelê word voor hulle oordrag kon neem – en dít het amper ’n jaar geneem.
In dié tyd het Arno en Geraldene kennis gemaak met die argitek Quinsley Sale van Kiu Architecture, ’n gereelde besoeker aan die koffiewinkel waar hulle ook graag kuier. “Ons het hom vertel van ons verwagtinge en begroting, en hom opdrag gegee om met die ontwerp te begin,” verduidelik Arno. “Toe hy sy eerste poging vir ons wys, was dit ’n absolute treffer. Ons het hom daar en dan gevra om voort te gaan met die detail-werk en ’n geskikte bouer te vind.”
Een van die glanspunte van die Du Plessis’s se huis is ’n muur van drooggepakte klip wat sowat 20 m oor die breedte van die huis se agterkant strek; dis 5 m hoog en 800 mm dik.
Die argitek Quinsley Sale se visie was ’n eenvoudige oopplan-uitleg met goeie proporsie en puik afwerking. “Ek wou ’n ruimte ontwerp wat warm en elegant sou wees, maar steeds ’n industriële gevoel het. Dié benadering het ek met die argitektuur én die meubels gevolg; die mikpunt was ’n eklektiese dog kontemporêre huis met ’n ontspanne atmosfeer.”
Een van die voorvereistes vir die nuwe huis was genoeg ruimte dat Arno aan sy versameling klassieke motors kan werk. “In die ontwerpstadium het ons besef die garage is beplan vir waar die bestaande swembad op die erf was,” sê Arno. Tydens ’n naweekbesoek aan die terrein het Arno ’n blink idee gehad: Hulle kan die swembad uitgrawe, en pleks van die gat opvul, kan hulle ’n kelderverdieping met ’n motorhystoestel bou.
Die paartjie wou kontant bou en het ’n streng finansiële plan opgestel. Maar toe begin die kwotasies inkom – en oorskry die begroting met ’n halfmiljoen rand! Uiteindelik het hulle ’n bouer gekies wat hulle by ’n handelskou ontmoet het; dié se kwotasie was heelwat nader aan die bedrag wat hulle in gedagte gehad het.
Maar kort daarna moes hulle die koste van die hele projek oorbereken as gevolg van gebrekkige skattings. ’n Rotslaag onder die swembad was die eerste uitdaging; hulle moes gespesialiseerde toerusting huur, wat hulle baie uit die sak gejaag het. “Net toe ons tot by die nodige diepte van 3 m gegrawe het, het ons ontdek ons het ’n waterprobleem,” verduidelik Arno. “Weens ’n hoë watertafel het ons nou ’n pomp in die kelder wat elke twee dae sowat 1 000 liter water na die munisipale stormwaterdrein pomp.”
Die kombuis het ’n losstaande eiland en maak op die braai-area oop. ’n Was- en opwashoekie skuil agter die kaste, en op die verste punt is ’n deur wat oopmaak op ’n binnehof wat die tenke, pompvertrek en ’n klein wasgoedlyn huisves. Die huis is grootliks deur Fab Interiors gemeubileer. “Ons het ’n paar stukke van ons vakansiehuis op St. Francisbaai gebring,” sê Geraldene. “Ons gaan mettertyd nog artikels byvoeg, maar ons wil nie die ruimte oorvol maak en die aandag van die briljante argitektuur aftrek nie.”
“Ons het dit net hier en daar gebruik om ’n speelse element aan die fasade te verleen. Dit pas by die klein teëls in die en suite-badkamer en gastebadkamer onder.”
1. Die hoofslaapkamer het ’n verdeler wat die bed van die badkamer skei. Die kopstukke in al drie slaapkamers het ingeboude swewende bedkassies. 2. Dié “Smartie-teëls”, soos Arno en Geraldene dit noem, is in die hoofslaapkamer se en suite en die gastebadkamer gebruik.