Drie verdere verhale word oor Simson vertel. Op die oppervlak word hy aangedryf deur sy wellus vir die Filistynse vroue. Onder die oppervlak is die Here besig om hom as rigter in te span om die volk van die verdrukking deur die Filistyne te verlos.
Dit is eers wanneer hy haar sy lewensgeheim vertel dat hy aan God gewy is en sy krag van hom sal wyk as sy hare afgeskeer word, dat hulle hom kan oorrompel nadat sy hom op haar skoot aan die slaap gemaak, en sy sewe haarlokke afgeskeer het.
Dié keer kon hy homself nie verdedig teen die Filistyne nie, want die Here het hom verlaat. Hulle het hom gevange geneem, sy oë uitgesteek en hom met ’n dubbele bronsketting in die tronk in Gasa vasgebind waar hy die meul moes draai.
Op ‘n manier verrig Simson dus sy grootste verlossingsdaad toe hy op sy swakste is, in die tronk, sonder oë. Maar, in sy laaste doodskreet, met sy arms soos aan ‘n kruis om die pilare gevou, raak hy ‘n Christusfiguur. En wys sy offerdood op die ware Christus wat deur sy dood eeue later ook die oorwinning sou behaal. Dié keer nie net oor ‘n groepie Filistyne nie, maar oor die grootste vyand van almal, die sonde en die dood.