JY LEES NOU Naelbyt verhale
Spanningsverhale bly wêreldwyd topverkopers. Dis asof die mensdom nie genoeg van naelbyt-stories kan kry nie.
Dit het my opgeval hoeveel mense ek ken wat verslaaf is aan die genre. En dis amper ‘n kwessie van, as jy wil saam praat, moet jy immers iets weet van hoe moorde opgelos word in die werklike lewe. Gelukkig is daar deesdae ‘n swetterjoel televisiereekse wat op die forensiese sy van misdaad fokus! Dit help dat lesers wat nie spanningsverhale lees nie, lekker kan bluff met die kennis wat hulle so opdoen. Ek moet bieg, ek is wel ‘n verslaafde en lees graag 'n gruwelike moordstorie of een van daardie verhale wat maak dat jy jou naels tot in die lewe afkou. Hierdie week het ‘n paar ander lesers gesorg vir my top-5, maar dis almal boeke wat ek self sal wil lees. Hoop julle voel ook so.
Red Wolf, Liza Marklund (Random House Struik, R 215)
Annika Bengtzon is ’n joernalis wat ’n reeks artikels oor terrorisme in Swede skryf. Een van die artikels waaraan sy werk, gaan oor die 30-jarige herdenking van die aanval op die lugmagbasis in Luleå waarin ’n aantal gevegsvliegtuie opgeblaas is. ’n Kollega in Luleå wat inligting aan haar verskaf, sterf in ’n tref-en-trap-ongeluk. Kort voor lank besef sy dit was allesbehalwe ‘n ongeluk, maar moord. Nog moorde volg. Die polisie kan die moorde nie met mekaar verbind nie, omdat die modus operandi van elke moord verskil. Annika ontdek egter dat elkeen van die vermoordes se naasbestaandes ’n handgeskrewe brief kort na die vermoordes se dood ontvang het. Wanneer sy ontdek dat al die moorde verband hou met die aanval op die lugmagbasis is haar lewe op die spel. Die tempo van die speurverhaal is aanvanklik stadig. Maar as jy eers in die storie is, vloei die verhaal goed. Marklund is Sweeds en sy kyk anders na misdaad en die ontknoping daarvan. Haar styl is een waaraan jy eers moet vat kry, want dis nie volgens ’n Amerikaanse resep geskryf nie. Miskien het dit ook iets met die vertaling uit Sweeds te doen. - Karien Labuschagne