12 Daarop sê die manne vir Lot: Wie het jy hier nog? ‘n Skoonseun en jou seuns en jou dogters en almal wat jy het in die stad—bring hulle uit die plek uit; Werklike, organiese, vuilgroen blare op die takke van die magiese tregterboom het my lam in die knieë gemaak. ’n Mens kan amper sê dit het my meer ontstel as die skouspel van vars gebraaide rys op my stowwerige vloer. Dis asof die “iets” (daardie “thought fox” van Ted Hughes, die donker embrio soos T.S. Elliot dit noem miskien) wat op sy eie wysie “aangeslibben” kom en in jou kop bly pols tot dit geuiter kan word, maar sy eie wysie reeds het. Sonder om te veel weg te gee, vertel sy so ŉ bietjie meer van die drama. “Dit is ŉ heerlike spioenasie-, oftewel, ŉ spanningsverhaal en dit gaan die luisteraars tot aan die heel einde op die punte van hul stoele hou.”