Pieter, die seun van ‘n mediese dokter is afkomstig van Klerksdorp in die Vrystaat. Sy pa het in 1968 ’n hartomlyning gehad en het ‘n besluit geneem om ‘n rustiger lewe te lei. Dr. Frank se buurman het hom met wonderlike, “boer vanaf die stoep,” stories oor suikerrietboerdery in Pongola omgepraat en oorreed om ‘n suikerrietplaas in Pongola te koop. Dr. Frank het sy plaas in Oktober 1971 gekoop. Pieter wat toe 26 was, het saam met sy ouers hierdie nuwe avontuur aangepak. Op daardie stadium het Pieter net ondervinding gehad in bankwese, die weermag, motorvoertuie se bedrading asook ondervinding in die ko-operatiewe omgewing. Hy was nie naastenby voorbereid om ’n plaas op sy eie te bestuur nie. Dit het wel in 1974 gebeur toe sy ouers dorp toe moes trek sodat Pieter se jonger broer sy skoollooppbaan kon voltooi. Met sy pa se afsterwe in dieselfde jaar, is nog ‘n swaarder las op Pieter se skouers geplaas. Sy ma het die plaas geërf en Pieter moes vir jare baie hard werk en baie opofferings maak om uiteindelik ‘n lening te kon bekom om die plaas by haar te kon oorkoop. Hy het vining geleer om slegs dit wat jy het te spandeer eerder as dit wat jy dink jy gaan hê. Om volgens hierdie brokkie wysheid te leef, is noodsaaklik vir sy oorlewing.
Variëteite: Hierdie is die sleutelfokuspunt vir Pieter. In sy opinie maak die keuse van die regte variëteit die wêreld se verskil. Hy is baie gefrustreerd wanneer suksesvolle variëteite onttrek word.
Hy verkies om self sy 140 kW trekker te bestuur sodat hy weet die werk is goed gedoen. Hy bewerk die grond soveel as moontlik.
Nog ‘n wurm wat suikkerriet geniet is die “wit maaier” (white grub). Dit kom in die grond voor en vreet die suikerrietwortels. Wees altyd op die uitkyk vir die pes, grawe in die grond en kyk wat vir jou wegkruip.
Kap laag. Alhoewel dit baie logies klink hoor mens dikwels van top presterende boere waarmee daar al onderhoude gevoer is, dat daar nog ‘n substansiële gedeelte van die stronk na die oes in die land agterbly. Volgens Pieter kan hy gemaklik lewe van ’n inkomste wat hy kan verdien indien hy van hierdie lande ‘n tweede keer sou kap
Administrasie: Een van die grootste skokke wat ek gekry het tydens my besoek is dat Pieter geensins van eposse gebruik maak nie. Dit verduidelik hoe hy sy eie administrasie so effektief kan bestuur. Slegs die heel belangrikste sake beland op sy lessenaar. Pieter dink baie mense spandeer skrikwekkende hoeveelhede tyd per dag aan irrelevante eposse. Sommige persone kan egter nie hiersonder funksioneer nie.
Alhoewel ‘n boer water en kunsmis en ander nodige ondersteuning aan die plant kan gee kan hy nie die plant maak om te groei nie. Hierdie krag lê slegs in God se hande. Pieter glo dat Jesus die rede is vir sy sukses en dat gebed die sleutel is.
Wanneer Pieter ‘n land “herstel”, los hy die vorige gewas in die land, want dit gee ‘n aanduiding of die grond gesond is. Hierdie praktyk was baie effektief ’n paar jaar gelede: Pieter het ‘n versuipland gehad as gevolg van ‘n kanaal wat gelek het. Uit desperaatheid het hy die kanaal self herstel. Hy het die “siek” gewas in die land gelos totdat die soutvlakke laag genoeg was vir die gewas om te herstel. Toe die suikerriet wys dat die grond weer herstel het en gesond was, het Pieter weer suikerriet geplant. Hy is beloon met ‘n oes van 160 t/ha. Hy volg dieselfde praktyk wanneer onkruid ‘n land totaal oorgroei. Hy val die onkruid aggresief aan en slegs wanneer hy dit suksesvol uitgeroei het en die suikerriet ten volle herstel het, herplant hy die hele land. Basies kan dit soos volg opgesom word:
Pieter se raad aan boere is dat hulle voortdurend moet asseseer hoe hulle hulle tyd spandeer en hoeveel moeite dit is om ‘n taak te voltooi. “Bereken dan of jou moeite jou geld kos of geld spaar. Jy sal heel waarskynlik besef dat sekere take net nie die moeite of tyd werd is nie“. Hy illustreer sy punt met ‘n voorbeeld: Skeurploegtandskoene is baie duur, daarom het hy dit self probeer herstel en so gedink hy spaar geld. Slegs nadat hy bereken het hoeveel geld hy gespaar het teenoor hoeveel tyd hy daaraan spandeer het, het hy agter gekom dat dit nie die moeite werd was nie. Dit is maklik om tyd te spandeer aan aktiwiteite wat jy dink nodig is, maar wanneer jy ‘n berekeninge maak kom jy agter dis net nie die moeite werd nie. Dit is veral belangrik as jy ‘n relatiewe klein boerdery met ‘n minimale aantal werkers het en dat elke minuut van elke dag kosbaar is.