Olieverfskildery: Warren Chang: Bring the Past to the Present - Tekening - 2021
Olieverfskildery: Warren Chang: Bring the Past to the Present
Hierdie kunstenaar in Kalifornië gebruik 'n palet uit die 19de eeu om 'n nostalgiese atmosfeer in sy skilderye te skep.
Warren Chang skilder tonele uit twee baie ywerige wêrelde: die landbou-ondernemings naby sy huis in Monterey, Kalifornië, en die kunsateljees en klasse waarin hy werk en onderrig. Albei hierdie vakke was in die 19de eeu gewild toe skilders soos Jean François Millet (1814-1875) en die Barbizon-skoolkunstenaars tonele geskilder het van die laagste landbouwerkers wat in die veld gewerk het en toe Henri Fantin-Latour (1836-1904) gemaak het. beroemde beelde van kunstenaars wat in hul ateljees werk en kuier. Chang het die voorkoms en gevoel van die 19de-eeuse foto's gesien en aan hulle 'n deeglike kontemporêre dimensie gegee. Die resultaat is 'n aangrypende dialoog tussen die verlede en die hede waarin kontemporêre beeldspraak die voorkoms van 'n wêreld in die verlede aanneem en ou skilderkonvensies ontmystifiseer word deur 'n koel moderne houding.
Die demonstrasie 2004, olie,
30 x 40. Privaatversameling. Onderverf vir Die demonstrasie 2004,
olie, 30 x 40. Privaat versameling.
'N Studio op Batignolles
deur Henri Fantin-Latour, 1870, olie, 80 x 108. Versameling Musée d'Orsay, Parys, Frankryk.
Chang gebaseer Die demonstrasie op Fantin-Latour se werk uit die 19e eeu, A Studio at Batignolles, waarin Manet 'n demonstrasie gee van 'n jong Monet en Renoir, onder andere kunstenaars. "Ek het 'n kursus vir skilderkuns aan die Academy of Art University in San Francisco geleer en die studente gevra om te help met die poseer van hierdie skildery," vertel Chang. 'Wat vir my die interessantste is, is hoe die studente van vandag 'n baie meer gemaklike rok het, sowel as die feit dat daar vrouekunstenaars aanwesig is, terwyl daar in die 19de-eeuse Europa 'n baie somberer rok en 'n algehele manlike teenwoordigheid was. "
Chang verkry die voorkoms van sy skilderye deur gebruik te maak van 'n palet wat dikwels geassosieer word met die Sweedse kunstenaar Anders Zorn (1860–1920). "Dit is regtig 'n uitbreiding van Zorn se beperkte palet," sê Chang. 'Voordat ek dit begin gebruik, het my kleursintuiglikheid altyd neig na tonalisme, ongeag hoeveel kleure ek op my palet gebruik het, die kleurgevoel het ietwat tonaal en behoue ​​gebly.' Die kunstenaar sê dat hy baie gelowig is in "minder is meer" as dit kom by kleur. "Die krag van rooi is byvoorbeeld te wyte aan die gryse en bruines wat dit omring," voer hy aan. "Die beperkte palet laat my toe om hierdie tipe kleur te beheer en help my om die stemming te skep wat ek probeer bereik." Chang erken dat hierdie gemoedstoestand, wat die beste beskryf kan word as een van rustige selfbeheersing, duidelike nostalgiese ondertone het. Hy voel dat die fyn kontrole wat sy palet hom oor hegte verhoudings gee, die krag van hierdie gemoedstoestand baie help. 'Ek gebruik Cremnitz wit, geel oker, kadmiumgeel, kadmiumoranje, kadmiumrooi, terra rosa, verbrande sienna, rou umber en ivoorswart,' sê die kunstenaar. "Die palet leun swaar op die warmer aarde, sodat my blou maklik deur swart en wit gebruik kan word. Soms voeg ek cerulean blou by as ek onderwerpe onder natuurlike lig verf. "
Chang ondersoek 'n idee vir 'n skildery in 'n rowwe grafietskets. 'Gewoonlik werk ek uit foto's,' sê hy, 'hoewel ek soms 'n skets op die webwerf gaan maak. Ek skaam my nie om foto's te gebruik nie; ek vra geen verskoning nie. Dit lyk vir my baie onbelangrik of 'n werk op 'n foto of uit die lewe geskilder is. " Die kunstenaar sal gereeld verskeie foto's gebruik om 'n toneel saam te stel wat hy dan op 'n doek skets. 'Ek gebruik geen meganiese middele om beelde oor te dra nie,' sê hy. 'Oor die algemeen het ek geen probleem om dit net met die oog te trek nie.' Die skildery begin met 'n wasproduksie in rou umber. Chang vertel dat hy op 'n keer gebrande sienna vir sy onderverf gebruik het, maar het gevind dat dit die kleur te lewendig vir sy smaak maak. 'Ek laat die ligte oop en bou die wasgoed in die skaduwees,' verduidelik die kunstenaar. "Met die wassery kan ek die tonale waardes verken en die toneel in detail bespreek." Chang sê dat hy verkies om 'n was-onderverf te hê eerder as 'n volle ondeursigtige onderverf, omdat dit hom later kan laat besluit waar hy wil hê dat die verf tot 'n impasto moet bou en waar hy wil hê dat die verf dun moet wees.
Portret van Greg
Sodra die onderverf opgebou is in 'n redelike omvattende weergawe van die hele toneel, laat die kunstenaar dit droog word. Hy voeg dan kleur by met 'n kombinasie van borsels en borsels. Soms gebruik hy 'n waaierborsel of sit hy selfs verf met 'n paletmes aan. Hierdie benadering lewer 'n lewendige variasie in die borselvorming en bou daarom lewe en beweging in die skildery, selfs al verleen die beperkte kleurpalet 'n gevoel van selfbeheersing en reserwe. Alhoewel die afwerkings van Chang se voltooide skilderye blyk te wees, bly die borselwerk sigbaar, en die aanraking van die kunstenaar is baie deel van die plesier om na sy werk te kyk.
Van die suksesvolste skilderye van Chang beeld plaaswerkers uit in die velde in die Montereybaai-omgewing waar die kunstenaar grootgeword het. in Naderende storm: Broccoli-oes'n veld strek byvoorbeeld weg agter 'n groep figure wat duidelik Spaans is en baie herkenbaar is as die arm en dikwels uitgebuit arbeiders waarop die bedryf staatmaak. Hulle is heeltemal betrokke by hul werk, haastig teen die weer terwyl hulle buig om die gewasse van die grond af te stoei. Chang sê hy is verbaas dat daar gesien word dat hierdie beelde 'n politieke dimensie het en dat hy daarvan hou om meer in die konteks van kunsgeskiedenis daaraan te dink. 'Hierdie skilderye is deels geïnspireer deur die geskrifte van John Steinbeck en die atmosfeer om in Monterey County groot te word,' sê hy. "Daar is 'n historiese presedent wat begin met die Franse boereskilder Millet en die Naturalistiese beweging in die algemeen in die middel van die 19de eeu. Kunstenaars Winslow Homer [1836–1910], Eastman Johnson [1824–1906], en later Thomas Hart Benton [1889–1975] het almal veldwerkers geverf. Ek voel dat ek hierdie tradisie voortsit. " Alhoewel Chang daarop aandring dat hy geen politieke byl het om te slyp nie, waardeer die skildery die onderwerp en word dit onder die publiek se aandag gebring. Skilderye soos Einde van die dag en skemer mag versadig word met 'n heerlik gemoduleerde romantiese lig, maar die ingewikkelde figure van moeë arbeiders wys ons daarop dat die wêreld waarna ons kyk, geen paradys is nie.
Studio by Chestnut
Chang se skilderye van die ateljeewêreld is ook baie geïnspireer deur die 19de-eeuse kuns. 'My skildery Die demonstrasie is geïnspireer deur Fantin-Latour's 'N Studio op Batignolles, "Sê die kunstenaar. 'Fantin-Latour beeld Manet uit van 'n demonstrasie met onder andere 'n jong Monet en Renoir, met uitsig op hierdie invloedryke kunstenaar. Ek het 'n kursus vir skilderkuns aan die Academy of Art University in San Francisco geleer en die studente gevra om te help met die pousering van die skildery. Op hierdie manier kon hulle eerstehands my benadering en metode sien om 'n prentjie te konstrueer. " Die studente was te bly om daarmee saam te stem, en Chang poseer en fotografeer voordat hulle die skildery saamgestel het. 'Die beligting is natuurlik onmoontlik,' erken hy. 'Maar niemand merk op dat die doek wat ek op die foto skilder, in die skaduwee sou verlore gaan nie.' Chang merk op dat hy geïnteresseerd was in hoe gemaklik die klere van vandag se jong studente vergelyk word met die meer 'regte' kleding uit die 19de eeu in die skildery van Fantin-Latour. Hy het ook vroue op die foto ingesluit, terwyl Fantin-Latour leef in 'n wêreld waarin 'n vrouekunstenaar 'n groot skaarsheid was. Weereens word 'n bekoorlike wisselwerking tussen die verlede en die hede bereik, terwyl die jong studente wat terloops geklee is, sommige van die ordelike houding en formaliteit van die groep uit die 19de eeu in die Fantin-Latour-skildery aanneem.
In Chang se skildery Studio by Chestnut, maak die kunstenaar 'n moderne kunsklas op 'n manier wat meer kontemporêr voel. 'N Groep studente werk in die gesig na 'n model wat verlig word deur 'n briljante glans van gloeilamp. 'N Onderwyser is besig om een ​​van die leerlinge onderrig te gee terwyl hy homself met selfvertroue op 'n ontlasting balanseer. Intussen kruip daglig van links na die toneel, en fluoresserende lig kom ook voor. 'Ek het die skildery gesentreer rondom die warm, geel lig wat die model tref,' sê die kunstenaar, 'maar ek wou dat die toneel heeltemal openhartig en natuurlik voel, sonder dat dit soos 'n foto voel.' Chang sê dat fotografie dikwels opvallende beelde van posisies en bewegings sal gee wat onmoontlik is om uit die lewe vas te vang. Die probleem is dat die skilderye wat op sulke beelde gemaak is, fotografies kan lyk. Chang is dus versigtig om sy skilderye te redigeer sodat dit 'n geverfde gevoel behou. Die kunstenaar sê Studio by Chestnut was een van die skaars skilderye waarvoor hy 'n cerulean blou aan sy palet gevoeg het. 'Daar was geen ander manier om die koel hoogtepunte uit daglig en fluoresserende ligbronne te kry nie,' erken hy.
skemer deur Warren Chang
Met vergunning van Hauk Fine Arts,
Pacific Grove, Kalifornië.
Wat sy keuse van die ateljeewêreld as onderwerp betref, voel die kunstenaar dat dit 'n egtheid van die werk waarborg. 'Toe ek in 2001 vir die eerste keer 'n loopbaan in beeldende kuns begin het, het ek gesukkel met wat om te skilder,' sê hy. 'Na 'n 20-jarige loopbaan as illustreerder, waar altyd aan my gesê is wat om te skilder, was dit moeilik om 'n onderwerp te vind wat vir my relevant was en dus inhoud het. Deur my ateljee- en klaskameromgewing te kies, het ek 'n magdom interessante onderwerpe ontdek wat relevant was, want dit is waar ek die meeste van my tyd spandeer, buite die tyd wat ek met my gesin spandeer het. Baie van my onderwerpe is afkomstig van my verhouding met die klaskamer en die mense wat daarin woon: die kunstenaars, modelle en studente. "
Chang voel dat sy onderrig hom as 'n fyn kunstenaar aansienlik gehelp het. "Dit het my gehelp om my teorieë oor skilderkuns in toepassing en teorie te verbaliseer," sê hy. 'Dit hou my ook konstant van die lewe af werk, wat belangrik is vir my begrip van skildery met behulp van fotografie.'
As hy oor die toekoms van sy werk praat, lyk die kunstenaar van voorneme om sy huidige belange na te streef. 'Ek wil amper voortgaan met wat ek gedoen het,' sê hy. 'Ek wil selfs groter, meer ambisieuse werke skilder. Ek herinner my aan die aanhaling wat aan die New York Times kunskritikus Michael Kimmelman toegeskryf is: 'Die meeste kunstenaars het een goeie idee, miskien twee. In die beste omstandighede is dit genoeg vir 'n loopbaan. '"
Warren Chang Hy is gebore en getoë in Kalifornië en studeer aan die Art Center College of Design in Pasadena in 1981. Hy begin sy loopbaan as illustreerder, en tussen 1990 en 2001 het hy meer as 200 skilderye as boekomslag uitgegee. Sy werk het pryse ontvang van die Society of Illustrators, in die New York City en die tydskrif Communication Arts. Aangemoedig deur mede-kunstenaars en onderwysers het hy uiteindelik weggehou van illustrasies om 'n loopbaan as 'n fyn kunstenaar te volg in 2001. Sedertdien is sy werk te sien in die Amerikaanse kunstenaar, die Amerikaanse kunsversamelaar, die SouthwestArt en die internasionale kunstenaar. Hy is bekroon as die beste toekenning tydens die Salon International 2003 wat in Texas gehou is en die tweede prys in die Internasionale Kunstenaarskompetisie in 2004. Hy is lid van die Kaliforniese kunsklub en het sedert 2002 elke jaar in hul jaarlikse Goue medalje-uitstalling uitgestal. Hy doseer tans teken en skilder aan die Academy of Art University, in San Francisco.
Kyk die video: huidskleur - Schilderschool Rob de Reus (Junie 2021).
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Olieverfskildery: Warren Chang: Bring the Past to the Present