Té ‘ge-opinieerd’. Maar die vooraflesers van Onbedoelde land het gevoel dit versterk die bundelstrekking. En ek kry dit te veel kere NIE! Dit gaan my net om een ding, en dit is dat die werklikheid so vreemd en wild as moontlik gemaak word en dat die taal in die proses oor sy eie mik heen in sy goue gort in gekasty en bemin en geloodglans word. Lekker om jou weer te lees – sien vir julle binnekort!! Nou luther ou maat, ek het nooit die idee gehad om julle oor te wen daarmee nie. (though jy sal verbaas wees hoeveel wit afrikaanse Katolieke daar is..) Kwartels hou nie in loekwartbome nie (titel van afdeling 4), maar onder bosse of vleie. ’n Boot met “gestrykte seile” kan nie “wegvaar” nie (“Ons gedig”, 2016:39). Woorde verskyn in drome of sinchronisties in jou alledaagse roetine en sodra vasgepen, kan die ontwikkelingsproses begin. ‘n Mens skryf ook as jy nie skryf nie, en so word digkuns seker eerder ‘n leefstyl as ‘n afspraak in jou dagboek.