“Dié tipe verhouding wat geregtigheid nastreef, plaas dialoog en wederkerigheid sentraal in die soeke na geregtigheid. Dit gaan daaroor om mekaar se menslikheid ten vólle te erken. Wanneer mense vervreem is van mekaar kan hul volle menslikheid nie tot verwesenliking kom nie. ’n Beginsel wat ons van apartheid se dae af tot met die nuwe demokrasie afgeskeep het, is die beginsel van ubuntu. Ek gebruik die woord doelbewus en nie ligtelik nie. ’n Mens is net ’n mens deur ander mense,” brei Du Plooy uit.
Hoe kan ons ’n nuwe Suid-Afrika en nuwe wêreld word? “Dis belangrik om te besef dat ons die tydsgleuf waarin ons ons kollektiewe verwondheid verstaan, wyer strek as die apartheidera. Ons moet die geskiedenis van verowering, slawehandel en rassemoorde insluit. Éérder as om te probeer terugkeer na die fantasie dat ons in Suid-Afrika voorheen eenheid gehad het, moet ons nou nuwe verbintenisse van behoort, geregtigheid en diepe demokrasie skep.
“Ek droom oor ’n werklikheid in Suid-Afrika waar die dogter van ’n plaaswerker dieselfde geleenthede kan hê as die seun van die boer,” sê Du Plooy.
Du Plooy antwoord: “Liefde is só rewolusionêr en só radikaal vir die tyd waarin ons nou leef. Om mekaar lief te hê en mekaar lief te hê ten spyte van alles wat in die wêreld gebeur – is rewolusionêr en radikaal. En dit kán verander en het transformerende krag. Wanneer ons aan die tema van vanjaar se Winterskool dink, is dit nie waaroor die evangelie gaan nie? Dit gaan oor liéfde. God is liefde. Jesus is in sy wese liefde en ons word geroep om God se hande en voete te wees, maak nie saak hoe moeilik dit is nie. En al moet jy jou kop laat sak van die seer van ’n rassistiese onsensitiewe opmerking of grap en al neem dit jou drie weke om dié onsensitiewe mense weer in die oë te kyk, moet jy dit doen, want ons word geroep na ’n hoër roeping van geregtigheid,” sluit Du Plooy af.