Daarby herken die spreker haarself in die vrou (en moontlik as die skrywende instansie) wat oor die gehawende figuur (haarself?) buk, wat op sigself ‘n interessante gegewe is. Afrikaans het ‘n aantal belangrike figure opgelewer, maar daar is iets, iets anders en méér in N.P. van Wyk Louw se werk (soos die reëls wat Louis aangehaal het). Die toenadering tussen wetenskaplikes en digters is miskien wedersyds noudat ons begin verstaan wat dit beteken om saam met alles anders, van minerale tot wolke, op talle skale gekonstitueer te wees in verskillende groter en kleiner ritmes – selfs al is ons gevange in aparte wêrelde soos opgelewer deur ons beperkte sintuie. ‘n Vlies van blinde monades golwend oor die aardebal. Dan benut ek ook literêre tydskrifte om van my gedigte afstand te kry en verander hier en daar nadat hulle daarin gepubliseer is. ‘n Digter hoef nie met die kaarte teen die bors te sit en speel nie, en moet ook nie!