"Ek het studies gedoen, en die werklikheid is die grootste oorsaak van stres onder diegene wat daarmee in aanraking kom. Ek kan dit in klein dosisse neem, maar as 'n leefstyl het ek dit te beperk gevind. Dit was net te nodig, dit het my verwag daar vir altyd, en met alles wat ek moet doen, moes ek iets laat gaan.
"Nou, aangesien ek die werklikheid op die agterbrander sit, is my dae jam-vol en pretvol ..."
Hierdie aanhaling kom uit Jane Wagner se pragtige boek Soek vir Tekens van Intelligente Lewe in die Heelal. Dit word gepraat deur 'n sakdame in New York City, 'n karakter Lily Tomlin het beroemd geword in haar eenvrouskou. Knoppies met "Werklikheid is die grootste oorsaak van stres" is gewild omdat almal kan verwant wees. Ons kan ook verband hou met "my dae is jam-packed". Maar ons het 'n bietjie probleem om hulle as "pretvol" te ervaar.
Moet ons die werklikheid op die agterbrander stel om pret te hê? Dis hoe dit lyk. Na alles, met al die probleme in die wêreld en al die stres in ons lewens, blyk die ontsnapping van die werklikheid nodig te wees. Maar net soos die koue harde werklikheid van die voorouer wêreld evolusionêre druk plaas op die skep van Homo sapiens, druk ons ​​huidige lewensomstandighede ons op om te eksperimenteer en die variasie te ontdek wat ons in staat stel om beter aan te pas. Die aanpassings wat ons maak, kan ons eie persoonlike evolusie dien. Ons kan ontdek dat stres werklik die speserye van die lewe is en dat ons nog 'n paar lag en 'n bietjie meer pret kan hê. Dit sal nie normaal wees nie, maar dit sal gesond wees.
Die lewe is stresvol, dan sterf ons?
Ons hoor en praat altyd oor stres, so dit is 'n goeie plek om te begin. Die maklikste manier om hierin te spring, is net om vrye assosieer met die woordstres. Dink aan stres; Wat ook al vir jou opkom, skryf neer. Gaan voort. Ek sal wag.
Hier is 'n voorbeeldlys van 'n groep met wie ek onlangs ontmoet het:
Ek is oke; jy is nie
verlies aan beheer
nie genoeg tyd nie
nie genoeg geld nie
Nou gaan ons 'n bietjie stelsel denke doen. As jy dink aan 'n stelselsbenadering tot die stresprobleem, staan ​​'n paar dinge dadelik uit - daar is stressors en ons reaksies op die stressors. Die stressors is die insette wat ons voel, is oorsaaklik. As ons angstig is, is daar gewoonlik rede vir die angs. Dikwels het dit te doen met ander mense, verhoudings. Ons het verhoudings by die werk en by die huis. So baie wat ons beklemtoon, hou verband met verhoudings.
Jy het van die veer-effek gehoor? Kom ons sê 'n hele klomp dinge het verkeerd gegaan in jou dag. Jy gaan huis toe en jou kind doen iets, en jy gaan ballisties. Dis die veer. Dit is nie wat jou kind gedoen het wat jou laat decompenseer nie. Dis alles wat jy ronddra en vulsel, miskien werk en ander dinge soos verkeer. Jy kom huis toe en jou kind sit die veer op die hoop. Jy ontplof bloot.
Ons het stres by die huis, stres by die werk, stres in die verkeer. Stressors waar ons ookal draai. En as ons huislewe stresvol is en ons werkslewe stresvol is, en dit stresvol gaan heen en weer, sou dit regverdig wees om te sê dat die lewe stresvol is? Ja. Is die lewe regverdig? Nee. Gaan dit regverdig word? Nee, die lewe is stresvol en dan sterf ons.
Dit is 'n verhewe gedagte. En wie weet, die dood kan stresvol wees. Selfs in die beste geval, dink ek dit gaan vir my stresvol wees. Dink aan die lewe as 'n fliek wat ons met God sien wanneer ons sterf. Ek weet nie van jou nie, maar dit sal vir my 'n bietjie stresvol wees. Ek reken op 'n goddelike sin vir humor.
Hoe kan ons dinge beter maak?
En omdat die lewe nie regverdig is nie, dink ek ons ​​het die reg om te klop, teef, te kla en te kreun. Miskien kry selfs daardie klein bloedvat by die tempel om te pulseer. Ek dink ons ​​moet vyf minute uit elke dag neem om regtig daarin te kom, maar aan die einde van vyf minute, wat dan? Dat die lewe onregverdig is, is 'n gegewe. Dat dit waar is, te midde van die onbillikheid, hoe kan ons dinge beter maak?
Ons het stressors. Ons het lewe - huis lewe, werk lewe, verkeer - om stressors in ons inkassie te plaas. Ons reageer op die lewe deur wat uit ons OUTbox gaan. Die reaksies wat ons genereer wanneer die lewe ons in die algemeen stres, is meer negatief as positief.
Dit is dus moontlik vir ons om negatief op ons lewens te reageer. Sal al die negatiewe mense daar buite opstaan? Ek sien my nie as 'n negatiewe persoon nie, maar ek weet hoe om 'n slegte situasie erger te maak. Ek weet hoe om 'n probleem op grond van my reaksie op die probleem saam te stel. Hoekom sal ons negatief op die lewe reageer? Ons is nie negatiewe mense, ten minste nie die meeste van ons nie.
Dink hieroor. As jy 'n klein kind was, hoe het jy gesien hoe groot mense op stres reageer? Woede, frustrasie, skree ... negatief. As dit besig was om uit te sneeu en hulle op die een of ander manier moes ry, het hulle reaksie 'n negatiewe lading gehad. Dit was 'n slegte ding. "As jy hierin moes ry, sou jy ook ongelukkig wees!"
Ons gekondisioneerde antwoorde kom uit vroeë opleiding. In 'n sekere sin doen ons wat ons weet: Die staf is geslaag en nou is ons hulle. Ons is die mense waaroor ons gekla het. Ons is die grootmense, en ons kan doen wat normaal maar nie gesond is nie. Maar dit is wat ons geleer het.
Beheer ons OUT Box
Kom ons praat oor beheer. Wanneer ons oor stres dink, moet ons energie en aandag fokus waar ons krag en beheer het. Energie volg aandag; Waaraan ons aandag gee, het ons energie. Maar waar is dit geneig om in hierdie geslote sirkelstelsel te fokus? Ons fokus op wat by ons uit die omgewing kom. Ons fokus op INput, ander mense.
Ander mense plaas dinge in ons inkassie. Ons fokus op wat by ons kom en toelaat dat ons ons gedrag en bui dryf. En hoe eindig ons met die gevoel?
Hoeveel beheer het jy oor wat jou ex-gade in jou inkassie plaas? Jou gade? Jou kinders? Jou medewerkers? Die ander bestuurders op die snelweg? Hoeveel beheer het jy oor INPUT in hierdie stelsel?
Sommige mense kan voel dat hulle nogal beheer het oor wat die lewe in hul inkassie plaas. Ander mag dalk die teenoorgestelde voel - dat hulle baie min beheer oor INput het. Ek sal saam met laasgenoemde groep wees.
Nou het ek gesê beheer en geen invloed nie. En die rede waarom ek die onderskeid maak, is dat dit in die hantering van stres belangrik is om energie en aandag te fokus waar ons krag en beheer het. En my vooroordeel is dat ons nie beheer het oor wat die lewe in ons inkassie plaas nie. Ons het nie beheer oor hoe ander mense ons behandel nie. Ons het nie beheer oor die sperdatum wat ons baas ons gee nie. Ons het nie beheer oor ons kollega wat die dag voor die sperdatum siek is nie. Ons het nie beheer oor of ons ouers geskei word nie.
Die flitslig van ons aandag is dus op wat van ons afkomstig is uit die omgewing, oor wat die lewe in ons inkassie plaas. En ons energiesisteem word gedryf deur wat ons aandag skenk. Ons het die energie om die gedrag van hierdie ander mense te hanteer. Maar hulle ry hoe ons ons energie gebruik.
Hier is die skopper. Soos ander diere, is ons gekondisioneer deur wat in die verlede by ons gekom het. Ons het 'n stel gedrag ontwikkel in reaksie op sekere stimuli. Ons werk uit die gekondisioneerde databasis van antwoorde. Trouens, ander mense kan eintlik iets van daardie leer weet. Hulle mag dalk weet hoe ons gaan reageer, en hulle gebruik ons ​​voorspelbaarheid om ons te manipuleer. Die probleem is, soms werk dit.
Die meeste van ons menslike verhoudings gaan oor om te probeer uitvind wat om in ander mense se inkassie te plaas sodat hulle iets kan doen of iets kan voel. Dit is nie net dat ander mense ons probeer beheer nie. Ons probeer ook om ander te beheer. Dit is 'n goeie voorbeeld van normaal nie-gesond. Om te probeer uitvind hoe om ander mense te kry om dinge te doen, verg baie energie. Maar soms werk dit. Dus doen ons wat ons geleer het, net soos kinders.
Stel jou voor hierdie scenario. Buurtkinders kom bymekaar om 'n bietjie bedrogspul uit te vind. Die groot kinders stamp saam om op die plan te werk. Een beplanner se klein suster luister na die gesprek en hoor haar groot sis sê: "Maar eers moet ons my ma se toestemming vra." Die jonger broer en suster weet dat dit ook haar ma is, so sy loop in Ma se rigting. Haar groot suster sien haar en loop agter haar aan. 'Wat dink jy doen jy?'
'Wel, jy het gesê ons moes eers ma se toestemming kry. So ek sal vra ...'
'Jy kan nie net haar uit die blou vra nie. Jy moet wag totdat sy in 'n goeie bui is.'
Tydsberekening is alles. Het jy ooit probeer om 'n koei op die middag te melk? Jy kan die oggend koeie melk, en jy kan hulle saans melk. Vergeet middag. Tydsberekening is alles. En ons het geleer wanneer ons ouers moes melk. Wag totdat hulle in 'n goeie bui is en dan aanval. En raai wat gebeur? Dit werk. So doen ons wat ons weet werk. Ons doen wat ons geleer het en wat ons bekend is. Maar net omdat iets werk beteken dit nie 'n goeie idee nie.
Om ons energie te spandeer om ander te manipuleer, bevorder nie gesonde verhoudings nie. En wanneer ander mense ons gedrag opmerk, is ons reaksie ontkenning. "Hoe durf jy sê ek is 'n manipulerende persoon. Ek is nie so nie. Ek kan nie manipulerende mense staan ​​nie." Waarheid is, dit is wat ons geleer het. Dit is normaal maar nie gesond nie.
Manipulasie, Invloed, Beheer
As gevolg van ons vermoë om ander te manipuleer, kry ons beheer en invloed op mekaar. Hulle is nie dieselfde nie. Ons het invloed op ander en beheer oor onsself. 'N Deel van normale nie-wesgesond is dat ons dink ons ​​moet beheer hê waar ons dit nie doen nie.
Sê die persoon met wie jy gaan of getroud is, is depressief. Hoe voel dit om hom of haar te wees? Neerdrukkend. Jy probeer om die regte kombinasie van woorde uit te vind wat in die persoon se inkassie plaas om hom of haar beter te laat voel. Jy probeer 'n paar keer en misluk. Jy dink, as ek net slimmer, slimmer of iets was, kon ek daardie regte kombinasie van woorde uitvind.
Die feit is, 'n ander se bui is nie jou verantwoordelikheid nie. Jou eie bui is jou verantwoordelikheid. Maar ons gee krag en beheer aan ander en laat hulle toe om ons stemming te bestuur. So nou is ons melancholie hul skuld. Sê vir my, is dit gesond?
Terloops, wat gebeur wanneer ander uitvind dat ons hulle probeer manipuleer om iets te doen of te voel? Dit is interessant. Dink aan jou klassieke stereotipe verkoper. Wat stel jou af as jy die stereotipe oorweeg? Kan dit wees dat ons druk van verkopers voel om te doen wat hulle wil hê ons moet doen? Sodra ons die druk ervaar, skep dit weerstand in ons.
Motivering, nie Beheer
Die verhouding tussen beheer en motivering is omgekeerd. Hoe meer beheer ons van ander is, hoe meer weerstand skep ons vir die ding wat ons wil hê hulle moet doen. Hoe meer beheer ons van ander is, hoe meer demotiveer hulle om te verander. As hoë beheer gewerk het om mense te laat verander, sou ons tronkstelsel werk. Ons het baie beheer oor gevangenes, maar hoë herlewing - hoë beheer, min positiewe verandering.
Ons het beheer oor hierdie geslote sirkelstelsel. Alhoewel ons nie beheer het oor wat die lewe in ons inkassie plaas nie, het ons beheer oor hoe ons reageer op INput. As ons fokus op wat uit ons OUTbox gaan, gaan ons na die plek in die stelsel waar ons krag en beheer het.
Hier bring 'n perseptuele verskuiwing, van INput na OUTput, 'n verantwoordelikheidsverskuiwing. Voorheen was ander mense die probleem in my lewe. Nou sien ek dat ek die probleem in my lewe is. Ek is die probleem. Maar ek is ook die oplossing.
Sonder dat iemand anders verander sonder dat iemand anders anders doen, wat kan ek doen om gesond te wees? Wat kan ek doen om 'n gesonder verhouding met myself te hê, gesonder verhoudings met ander mense te hê, meer doeltreffend te wees vir alles wat ek doen en meer pret te hê om beter te word? Dit is dinge wat my interesseer. Onthou, gesondheid hier is gemoeid met ons werk, liefde, speel en denke.
Ek is die probleem in my lewe
Om myself as die probleem in my lewe te beskou, beteken nie dat ander mense nie stressors is nie. Maar wanneer hulle die probleem is, fokus ek op aandag en energie om hulle te probeer verander. Ek verbruik groot hoeveelhede energie en kry 'n swak opbrengs op my energie-belegging. As ek daarop fokus om myself te motiveer om te verander, kry ek 'n baie beter opbrengs op my energie uitgawes.
Die ongemak wat ek voel wanneer ek gestres word en in 'n negatiewe modus reageer, kan leerzaam wees. Op my beste wil ek die ongemak gebruik as 'n sein wat ek moet verander. Sonder enige van die bekende stressors van my lewe verander, wil ek op gesonder maniere begin reageer. Dit sal nie maklik wees nie. As iemand sê dit is maklik, is dit 'n infomercial. Dit is makliker om voort te gaan om die rol van die slagoffer te speel. Maar dis 'n werkgerigte rol. En dis 'n siekteval.
Maar om stresverwante siekte te vermy, is net 'n begin. Dit is 'n goeie begin. Uiteindelik is die doel egter om die onbillikheid van die lewe, die stressors op die reis, te gebruik as 'n stimulus vir groei en emosionele volwassenheid.
Hoekom normaal is nie gesond nie: Hoe om hart, betekenis, passie en humor op die pad te vind
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Wat is die voorste oorsaak van spanning?