Stiksienig of onverskillig?Pres. Jacob Zuma (Oktober 2016) Foto: GCIS, Flickr Deur Jeannette Gnade Die Pan Afrikaanse Parlement (PAP) hou vandeesweek sy soveelste sitting by die Gallagher-landgoed in Midrand. Suid-Afrika is die hoofkwartier van die PAP, wat met soveel trots en verwagting in 2004 tot stand gekom het. Een van die hooftemas op vanjaar se sitting is die uitreiking van die spesiale Afrika-paspoort. Dit sal nie alleen oor-grens besoeke vergemaklik nie, maar kan ook tot ŉ opbloei in handel lei. Ongelukkig is die normaalweg skouspelagtige opening van die parlement ontsier deur talle klagtes van afgevaardigdes oor die misdaad in Suid-Afrika. Verskeie vooraanstaande burgers van die vasteland is tussen die lughawe en die landgoed agtervolg, oorrompel en van hul besittings beroof. Dit is ook nie die eerste keer dat dit gebeur nie. Die regering het een of twee keer spesiale polisie-beskerming vir die buitelandse besoekers aangevra, maar vanjaar lyk dit asof die pleidooie op dowe ore val; in so ’n mate dat ŉ groot groep afgevaardigdes ŉ mosie wou afdwing dat die PAP se hoofkantoor na ŉ ander land verskuif word. Dit is ŉ klad op Suid-Afrika se naam. Die vorige ANC-presidente, Nelson Mandela en Thabo Mbeki, het groot gewag gemaak van ŉ enkele parlement vir Afrika. Dit sou eenheid en selfstandigheid bevorder en ŉ handelsklimaat skep. Op die oog af lyk dit asof die Zuma-regering belangstelling in die Afrika-parlement verloor het. Geen vooraf publisiteit is gekry nie en geen hoëvlak amptenare is gevra om die opening by te woon nie. Dit staan is skrille kontras met die Afrika Unie se beraad in 2015, toe president Omar al-Basjir van Soedan nie alleen strydig met ŉ bevel van die Internasionale Strafhof genooi is nie, maar deur die Suid-Afrikaanse regering gehelp is om te ontsnap. Dit was in in weerwil van ŉ hooggeregshofbevel dat hy nie die land mag verlaat nie. Die Zuma-administrasie het daarna openlik kant gekies vir al-Basjir en baie gou is met planne begin om Suid-Afrika aan die Strafhof te onttrek. Al wil die ANC dit nie erken nie, was dit moontlik een van die oorsake van sy kwynende steun in verlede jaar se munisipale verkiesing. Die man op straat het begin wonder hoe die regering ooit misdaad op eie bodem gaan uitroei as hy nie eens skroom om die wêreld te tart met sy bewondering en steun vir ŉ vermeende oorlogsmisdadiger nie. ŉ Regering wat ongehoorsaam is, kan seker nie wetsgehooraamheid van sy burgers verwag nie? Dit is verstommend dat ŉ regering nie eers besef dat hy nie konsekwent optree nie. Of is dit na aanleiding van die Suid-Afrikaanse staatshoof se dubbelpratery? Hy ontken dat daar iets soos vreemdelinge-haat in die land bestaan, maar bly doodstil oor die feit dat 12 Somaliese winkeleienaars binne twee maande in Khayelitsha vermoor is. Binne die ANC-strukture sê hy niks oor grondonteiening sonder vergoeding nie, maar wag net tot hy alleen is of voor ŉ groep bondgenote praat. Is die ANC en sy leier stiksienig, onverskillig of bloot domastrant?