Geskryf deur Mark Winfield
Betogers neem in Junie 2019 aan 'n demonstrasie vir pypleiding-uitbreiding in Vancouver deel. DIE CANADIAN PERS / Jonathan Hayward
Die onlangse verskyning in die provinsie Ontario van Premier Doug Ford se prys teen koolstofdioksied gaspomp plakkers versterk die sentrale rol wat omgewingskwessies in hierdie federale verkiesingsveldtog mag speel.
Ontario en Saskatchewan appelleer ook by die Hooggeregshof van Kanada uitsprake deur howe in hul eie provinsies dat die federale skema vir die prys van koolstofpryse grondwetlik is.
Klimaatsverandering en koolstofpryse is reeds goed gevestig as die belangrikste breukpunte onder die belangrikste federale partye in Kanada. Die liberale, NDP en groenes is almal ten gunste van een of ander vorm van 'n nasionale stelsel van koolstofpryse om klimaatsverandering te bekamp. Nuwe Demokrate en die groenes het gedurig gepoog vir 'n benadering tot klimaatsverandering wat meer aggressief is as die een wat die liberale gebruik.
Andrew Scheer se konserwatiewes, terwyl hulle erken dat klimaatsverandering 'n wesenlike probleem is, moet u enige vorm van omvattende koolstofpryse teenstaan. Hulle het 'n heffing voorgestel op groot industriële fasiliteite wat kweekhuisgasse uitstoot bo 'n limiet wat hulle nog nie moet spesifiseer nie.
Alhoewel dit op sommige maniere soortgelyk is aan die liberale produksie-gebaseerde koolstofprysmeganisme vir industriële fasiliteite stop hul voorstel daar.
Die bronne wat deur die konserwatiewe voorstel gedek word, is ten beste vir ongeveer die helfte van Kanada se emissies. Daar is geen werklike plan vir die res nie, behalwe 'n program vir die opknapping van huiseenergie en beleggings in navorsing en nuwe tegnologie.
Klimaatsverandering is 'n sleutelkwessie
Stemming in die openbare mening het getoon toenemende kommer in Kanada oor klimaatsverandering. Verslae van die publiek is deur openbare aandag gevestig Interregeringspaneel oor Klimaatsverandering, en Kanadese se eie ervarings van ongekend wegholbrande in Wes-Kanada en Ontario die afgelope paar jaar, en van hierdie lente se oorstromings in Ontario, Québec en New Brunswick.
'N Beduidende meerderheid Kanadese lyk nou voorbereid om te aanvaar een of ander vorm van koolstofpryse, met die oog op versterking deur die liberale se aflewering van kortings aan die meeste belastingbetalers.
Dit alles ondersteun 'n liberale strategie om belangrike elemente van hul 2015-veldtog te herhaal wat tot hul oorwinning gelei het. Vier jaar gelede het die liberale probeer om gematigde en progressiewe kiesers te konsolideer wat andersins stembriewe vir die NDP, die Groenes of die Bloc Québécois sou kon gooi as die beste opsie om 'n konserwatiewe oorwinning teen die omgewing te voorkom.
Tog het die liberale hierdie keer meer as enkele probleme vir hulself geskep. Die mees prominente en kontroversiële is hul aggressiewe ondersteuning vir groot uitbreidings van koolstofintensiewe uitvoerinfrastruktuur, veral die goedkeuring, aankoop en hergoedkeuring van die Alberta-tot-Brits-Columbië Transberg uitbreiding van die pypleiding.
Die goedkeuring van die uitbreiding van die Trans Mountain-pypleiding het die kiesers van die omgewing kwaad gemaak. DIE CANADIAN PERS
Die uitbreiding van olieproduksie word vergemaklik deur die Transberg en ander pypleidings mag ondermyn baie van wat verkry word met die vermindering van kweekhuisgasvrystellings deur koolstofpryse en ander maatreëls.
'N Uitfasering van Steenkool-aangedrewe elektrisiteit is versnel, maar baie bespreek koolstofbrandstof standaard het nog nie die lig gesien nie.
Ander hoofpyne vir die liberale
Komplikasies kom ook voor op ander lêers.
Een van die sentrale kenmerke van 2015 Liberale platform was 'n verbintenis tot die herstel van die beskerming wat verlore gaan deur veranderinge aan die federale omgewingsbeoordelingsproses, die Wet op die visserye met betrekking tot vishabitat en die Wet op die Beskerming van die Watervaart. Die veranderinge is vervat in die voormalige premier Stephen Harper se berugte Bill C-38.
Die finale resultate van die liberale pogings - in die vorm van Wetsontwerpe C-68 en C-69, wat in Junie aangeneem is - is 'n gemengde sak. Die beste uitkomste is vervat in Bill C-68 aangesien dit die bepalings van die vishabitatbeskermingsbepalings van die Wet op Visserye herstel, en sommige meen dit verbeter,.
Die situasie met C-69 is baie minder positief.
Die wetsontwerp was onderhewig aan sterk opposisie van Wes-Kanada en konserwatiewe lede van die Senaat, hoewel die eindresultaat daarop dui dat opposisie nie op 'n afstand geregverdig was nie. Die bepalings van die wetsontwerp rakende vaarbare waters laat Harper se C-38-raamwerk ongeskonde, wat die federale beskerming van alle miljoene seilbare waterweë behalwe 'n paar honderd ontneem.
Die situasie met betrekking tot die federale beoordelingsproses is nie veel beter nie. Die wetsontwerp bevat wel beskeie verbeterings tot die beoordelingsproses relatief tot die C-38-weergawe - veral die verwydering van beperkings op openbare deelname en dat dit beter motiverings van assesseringsbesluite vereis.
Regulasies wat hierdie somer aangekondig is, maak dit egter duidelik dat die reeks projekte soos myne, oliesand-projekte, damme en pypleidings onderworpe aan die federale omgewingsbeoordelingsproses eintlik sal wees aansienlik smaller as wat hulle onder Harper se wetgewing was.
'N Beloofde sneller vir oorsigte, gebaseer op die potensiële kweekhuisgasvrystellings wat verband hou met projekte, het heeltemal verdwyn. Ironies genoeg het die liberale se inwerkingstelling op die hulpbronsektor op die laaste oomblik niks gedoen om 'n goeie wil in die weste van Kanada te bekom nie - die premier van Alberta, Jason Kenney het gesê dat hy in elk geval van plan is om 'n grondwetlike uitdaging teen die wetgewing na te streef.
Stem as 'n omgewingskundige
Wat is die kiesers wat die omgewing betref danksy 'n liberale rekord wat beslis gemeng is, en 'n konserwatiewe amptelike opposisieparty wat min hoop op vooruitgang bied en baie werklike risiko's vir ernstige afleggings doen?
Die situasie word verder bemoeilik deur die oorweging dat dit ten spyte van aansienlike pogings om die omgewing bona fides te vestig, selfs ten koste van die koste van vervreemding Die voormalige NDP-regering van Rachel Notley in Alberta oor die Trans Mountain-pyplynkwessie, lyk asof die Nuwe Demokrate van Jagmeet Singh die verkiesingsveldtog in ernstige wanorde. Die party sit nou met al hoe groter uitdagings van Elizabeth May's Green in sommige dele van die land.
Die Groen-party lyk nasionaal geposisioneer om sy vorige 2008-hoogtepunt van die 940,000-stemme in die Oktober-verkiesing te verslaan.
Elizabeth May word deur RCMP-offisiere gearresteer nadat hy in Maart 2018 by betogers buite Kinder Morgan se fasiliteit in Burnaby, BC, aangesluit het. DIE CANADIAN PERS / Darryl Dyck
'N Groot uitdaging vir die Groenes bly dat hul kiesers meestal geografies versprei is, wat beteken dat hul suksesse selde in setels vertaal word. Die indrukwekkende 2008-stemprestasie van die party het juis nul verkose lede in die Volksraad gelewer.
Die Groenes sal waarskynlik hierdie keer beter vaar, versterk deur sterk optredes deur die verplettering van onlangs verkose lede op provinsiale vlak in British Columbia, Ontario,Prince Edward Island en New Brunswick.
Sitplekke in die suide van BC, Vancouver Island, Atlantiese Kanada en 'n verskeidenheid ander plekke, soos die Kitchener-Waterloo-Guelph-streek in Ontario, is moontlik. Of die resultaat genoeg is om 'n magsbalans te bewerkstellig in wat kan wees minderheidsparlement dink iemand.
Terselfdertyd waag die stemming Green die verdeling van die omgewing verder en help die konserwatiewe, veral in noue rasse.
Daar is ook 'n werklike risiko van jonger kiesers kies om glad nie stembriewe te werp te midde van 'n reeks onaantreklike keuses nie.
Gegewe die konserwatiewes baie lojale en betroubare basis, kan hierdie neiging in hul guns werk.
Daar is geen twyfel dat hierdie verkiesing 'n groot invloed sal hê op Kanada se pogings om klimaatsverandering te bekamp nie. Maar hoe om die beskikbare keuses die beste te benader, bly 'n ernstige dilemma vir die Kanadese kiesers as hulle na die stembus gaan.
Verkiesingsveldtogte is dikwels besig om gebeure uit te klaar, en hierdie wedloop lewer dit waarskynlik en meer vir die omgewing.
Mark Winfield, Professor in Omgewingstudie, York Universiteit, Kanada
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Die liberale in Kanada maak dit moeilik vir groen kiesers om hulle lief te hê
Geen vinnige of maklike oplossing vir die Trans Mountain Pipeline Vraag