Farsight geskryf: Tyd is 'n snelheid-afhanklik subjektiewe maatstaf van geval opvolging eerder as iets fundamentele – die gebeure merk die tyd, die tyd nie die gebeure merk. Dit beteken dat die dinge daar buite is ruimte eerder as ruimte-tyd, en is 'n “eter” bedek deur subjektiewe tyd.
Ek hou van jou definisie van die tyd. Dit is naby aan my eie siening dat die tyd is “onwerklik.” Dit is moontlik ruimte as 'n ware en ruimte-tyd as iets anders te behandel, as jy doen. Dit vra vir 'n paar versigtige denke. Ek sal my denke in die omtrek van hierdie post en illustreer dit met 'n voorbeeld, As my vriende trek nie my uit vir middagete voor ek kan klaar.
Die eerste vraag wat ons onsself moet vra, is hoekom ruimte en tyd lyk gekoppel? Die antwoord is eintlik te maklik om te sien, en dit is in jou definisie van die tyd. Ruimte en tyd mengsel deur ons konsep van snelheid en ons brein se vermoë om beweging te voel. Daar is 'n nog dieper verband, en dit is dat die ruimte is 'n kognitiewe voorstelling van die fotone insette tot ons oë, maar ons sal later kry om dit te.
Kom ons neem vir 'n tweede dat ons 'n sesde sintuig wat bedryf op 'n oneindige spoed. Dit is, As ster ontplof by 'n miljoen ligjare van ons, ons kan dit onmiddellik aanvoel. Ons sal sien dit slegs na 'n miljoen jaar, maar ons voel dit onmiddellik. Ek weet, dit is 'n skending van SR, kan nie gebeur nie en alles wat, maar by my bly vir 'n tweede. Nou, 'n bietjie van denke sal jou oortuig dat die ruimte wat ons sin maak gebruik van hierdie hipotetiese sesde sintuig is Newtoniese. Hier, ruimte en tyd kan heeltemal ontdaan, absolute tyd kan gedefinieer word ens. Vanaf hierdie ruimte, ons kan eintlik werk uit hoe ons dit sal sien met behulp van die lig en ons oë, die wete dat die spoed van lig is wat dit is. Dit sal op sy beurt, duidelik, wat ons gesien gebeure met 'n vertraging. Dit is 'n eerste orde (of statiese) uitwerking. Die tweede orde-effek is die manier waarop ons waarneem voorwerpe in beweging. Dit blyk dat ons sal 'n tydvertraging en 'n lengte inkrimping sien (vir voorwerpe afneem van ons.)
Laat ek illustreer dit 'n bietjie verder met behulp van echo plek. Aanvaar dat jy is 'n blinde kolf. Jy voel jou ruimte met behulp van sonar pings. Kan jy voel 'n supersoniese voorwerp? As dit kom na jou, Teen die tyd dat weerspieël ping bereik jy, dit verby jou. As dit gaan weg van jou, jou pings kan nooit inhaal. Met ander woorde, vinniger as klank reis is “verbode.” As jy nog een aanname – die spoed van die pings is dieselfde vir alle vlermuise, ongeag van hul toestand van beweging – lei jou 'n spesiale relatiwiteit vir vlermuise waar die spoed van klank is die fundamentele eienskap van ruimte en tyd!
Ons het 'n bietjie dieper te grawe en te waardeer dat die ruimte is nie meer werklik as die tyd. Ruimte is 'n kognitiewe konstruk geskep uit ons sensoriese insette. As die sin modaliteit (lig vir ons, klink vir vlermuise) 'n eindige spoed, dat spoed sal 'n fundamentele eienskap van die gevolglike ruimte. En ruimte en tyd sal gekoppel word deur die spoed van die sin modaliteit.
Dit, natuurlik, is slegs my eie nederige interpretasie van SR. Ek wou dit te plaas op 'n nuwe draad, maar ek kry die gevoel dat mense 'n bietjie te geheg aan hul eie sienings in hierdie forum te wees om te luister.
As jy LT definieer as 'n snelheid-afhanklik vervorming van 'n voorwerp in beweging, dan kan jy die transformasie 'n funksie van die tyd maak. Daar sal geen buiging en komplikasies van metrieke tensors en dinge wees. Eintlik wat ek gedoen het in my boek is iets langs die lyne (hoewel nie heeltemal), as jy weet.
Die probleem ontstaan ​​wanneer die transformasie matriks is 'n funksie van die vektor is die transformasie. So, as jy LT definieer as 'n matriks operasie in 'n 4-D ruimte-tyd, jy kan nie meer maak dit 'n funksie van die tyd deur middel van versnelling meer as wat jy dit 'n funksie van posisie kan maak (soos in 'n snelheid veld, byvoorbeeld.) Die ruimte-tyd buiging is 'n wiskundige noodsaaklikheid. As gevolg van dit, jy koördinate verloor, en die gereedskap wat ons leer in ons voorgraadse jare nie meer sterk genoeg om die probleem te hanteer.
Laat my begin met 'n paar van die disclaimers. Eerste van, wat volg is my begrip van LT / SR / GR. Ek post dit hier met die eerlike oortuiging dat dit is reg. Alhoewel ek het genoeg akademiese kwalifikasies om myself te oortuig van my onfeilbaarheid, wie weet? Mense baie slimmer as ek kry verkeerd bewys elke dag. En, as ons het ons pad, ons sou verkeerd hier bewys selfs Einstein homself in hierdie forum, sou ons nie? Tweedens, wat ek skryf is dalk te ELEMENTARY vir 'n paar van die lesers, miskien selfs beledigend so. Ek versoek om dit te dra met dit, ag geneem word dat 'n ander lesers kan vind dit insiggewend. Derdens, hierdie pos is nie 'n kommentaar op die korrektheid of verkeerdheid van die teorieë; dit is bloot 'n beskrywing van wat die teorieë sê. Of eerder, my weergawe van wat hulle sê. Met dié disclaimers uit die pad, laat ons begin…
Dit is 'n rotasie in die 4-D ruimte-tyd. Aangesien dit nie maklik 4-D ruimte-tyd rotasie te visualiseer, laat ons begin met 'n 2-D, suiwer ruimte rotasie. Een fundamentele eienskap van 'n meetkunde (soos 2-D Euklidiese ruimte) is sy metrieke tensor. Die metrieke tensor definieer die innerlike produk tussen twee vektore in die ruimte. In normale (Euklidiese of plat) ruimtes, dit definieer ook die afstand tussen twee punte (of die lengte van 'n vektor).
Tot dusver in die post, die metrieke tensor lyk redelik nutteloos, net omdat dit is die identiteitsmatriks vir Euklidiese ruimte. SR (of LT), Aan die ander kant, gebruik Minkowski ruimte, wat 'n metrieke dat met geskryf kan word [-1, 1, 1, 1] langs die diagonale met al die ander elemente nul – veronderstelling tyd t is die eerste komponent van die koördinaat stelsel. Kom ons kyk na 'n 2-D Minkowski ruimte vir eenvoud, met die tyd (t) en afstand (x) byle. (Dit is 'n bietjie van 'n oor-vereenvoudiging omdat hierdie ruimte kan nie sirkelbeweging hanteer, wat gewild is in sommige drade.) In eenhede wat c = 1, jy kan maklik sien dat die onveranderlike afstand met behulp van hierdie metrieke tensor is .
Leo geskryf: Ek het 'n paar probleme met die inleidende gedeelte al, wanneer jy die lig reis effekte en relatiwistiese transforms konfronteer. Jy korrek verklaar dat alle perseptuele illusies is opgeruim in die opvatting van Spesiale Relatiwiteit, maar jy moet ook sê dat hierdie perseptuele illusies gebly as 'n onderbewussyn basis vir die kognitiewe model van Spesiale Relatiwiteit. Moet ek verstaan ​​wat jy bedoel of doen ek dit verkeerd?
Die perseptuele effekte in fisika bekend; hulle is lig Reis Tyd effekte genoem (LTT, om te kook 'n akroniem). Hierdie effekte is beskou as 'n optiese illusie op die beweging van die voorwerp onder waarneming. Sodra jy neem uit die LTT effekte, jy die “werklike” beweging van die voorwerp . Hierdie real beweging veronderstel SR te gehoorsaam. Dit is die huidige interpretasie van SR.
My argument is dat die LTT effekte is so soortgelyk aan SR dat ons moet dink aan SR as net 'n formalisering van LTT. (In werklikheid, 'n effens foutiewe formalisering.) Baie redes vir hierdie argument:
1. Ons kan nie disentagle die “optiese illusie” omdat baie onderliggende konfigurasies tot dieselfde persepsie gee. Met ander woorde, gaan van dit wat ons sien wat die oorsaak is van ons persepsie is 'n een tot baie probleem.