'N Inleiding tot Koan Studie in die Zen Boeddhisme
Godsdiens en Spiritualiteit Ch'an & Zen Boeddhisme
'N Inleiding tot die Zen Koan
Zen Boeddhisme het 'n reputasie om onberispelik te wees, en baie van daardie reputasie kom van koans . Koans (uitgespreek KO-ahns ) is kriptiese en paradoksale vrae deur Zen-onderwysers wat rasionele antwoorde uitlê. Onderwysers bied dikwels koöns aan in formele praatjies, of studente kan uitgedaag word om hulle in hul meditasiepraktyk te "oplos".
Byvoorbeeld, een koan het byna almal gehoor van ontstaan ​​met meester Hakuin Ekaku (1686-1769).
"Twee hande klap en daar is 'n geluid; wat is die klank van een hand?" Hakuin gevra. Die vraag is dikwels verkort aan "Wat is die klank van een hand klap?"
Teen die tyd weet die meeste van u waarskynlik dat die vraag nie 'n raaisel is nie. Daar is geen slim antwoord wat die vraag aan die slaap sit nie. Die vraag kan nie met intellek verstaan ​​word nie, baie minder met intellek verstaan. Tog is daar 'n antwoord.
Formele Koan Studie
In die Rinzai (of Lin-chi) -skool van Zen sit studente met koans. Hulle dink nie aan hulle nie; hulle probeer nie om dit uit te vind nie. Konsentreer op die koan in meditasie, die student ontplof gedissiplineerde gedagtes, en 'n dieper, meer intuïtiewe insig ontstaan.
Die student bied dan sy begrip van die koan aan die onderwyser in 'n privaat onderhoud genoem sanzen , of soms dokusan . Die antwoord kan in woorde of skree of gebare wees. Die onderwyser kan meer vrae vra om vas te stel of die student die antwoord werklik "sien".
Wanneer die onderwyser tevrede is, het die student ten volle deurgedring wat die koan aanbied, gee hy die student 'n ander koan toe.
Indien die student se aanbieding egter onbevredigend is, kan die onderwyser die leerder 'n paar opdragte gee. Of hy kan die onderhoud skielik beëindig deur 'n klokkie te bel of 'n klein klompie te tref.
Dan moet die student stop wat hy doen, buig en terugkeer na sy plek in die zendo.
Dit staan ​​bekend as "formele koan studie" of net "koan studie" of soms "koan introspection." Die frase "koan studie" verwar mense, omdat dit daarop dui dat die student 'n stapel boeke oor koans uitlei en hulle die manier bestudeer om 'n chemie teks te bestudeer. Maar dit is nie "studie" in die normale sin van die woord nie. "Koan introspeksie" is 'n meer akkurate term.
Wat besef is, is nie kennis nie. Dit is nie visioene of bonatuurlike ervaring nie. Dit is direkte insig in die aard van die werklikheid, in wat ons normaalweg op 'n gefragmenteerde wyse beskou.
Uit die boek van Mu: Essensiële geskrifte oor Zen se belangrikste koan , geredigeer deur James Ishmael Ford en Melissa Blacker:
"In teenstelling met wat sommige oor die onderwerp mag sê, is koans nie sinlose frases wat bedoel is om deur te breek na 'n transrasionele bewussyn nie (wat ons ook al kan voorstel dat die frase verwys). Inteendeel, koans is 'n direkte verwysing na die werklikheid, 'n uitnodiging vir ons om smaak water en weet of dit koel of warm is. "
In die Soto- skool van Zen word studente gewoonlik nie in koan-introspeksie betrokke nie. Dit is egter nie ongewoon dat 'n onderwyser elemente van Soto en Rinzai kombineer nie, en koöns selektief aan studente toeken wat veral van hulle voordeel kan trek.
In beide Rinzai en Soto Zen bied onderwysers dikwels koans aan in formele praatjies ( teisho ). Maar hierdie aanbieding is meer diskursief as wat jy in die dokusan-kamer kan vind.
Oorsprong van Koans
Die Japannese woord koan kom van die Chinese Gongan , wat beteken "openbare saak." Die hoofsituasie of vraag in 'n koan word soms die hoofsaak genoem.
Dit is onwaarskynlik dat koanstudie begin het met Bodhidharma , die stigter van Zen. Presies hoe en wanneer koan studie ontwikkel is, is nie duidelik nie. Sommige geleerdes dink sy oorsprong kan Taoïsme wees , of dat dit dalk van 'n Chinese tradisie van literêre speletjies ontwikkel het.
Ons weet dat die Chinese onderwyser Dahui Zonggao (1089-1163) koöan 'n sentrale deel van die Zen-oefening van Lin-chi (of Rinzai) gemaak het. Meester Dahui en later Meester Hakuin was die primêre argitekte van die praktyk van koans wat Westerse Rinzai-studente vandag ervaar.
Die meeste van die klassieke koans word geneem uit 'n dialoog wat in Tang Dynasty China (618-907 CE) tussen studente en onderwysers aangeteken is, hoewel sommige ouer bronne en sommige baie meer onlangs is. Zen onderwysers kan enige tyd 'n nuwe koan maak, uit omtrent enigiets.
Dit is die bekendste versamelings van koans:
Die Gateless Gate (Japannese, Mumonkan , Chinese, Wumenguan ), 48 koans wat in 1228 deur die Chinese monnik Wumen (1183-1260) saamgestel is.
Die Boek van Equanimity (Japanese, Shoyoroku , soms genoem die Boek van Serenity), 100 Koans saamgestel Hongzhi Zhengjue (1091-1157).
Die Blue Cliff Record (Japannese, Hekiganroku , Chinese, Biyan Lu ), 100 koans saamgestel in 1125 deur Yuanwu Keqin (1063-1135).
Mana Shobogenzo, ook bekend as die Sambyaku-soku Shobogenzo of die 300-Koan Shobogenzo . Drie volumes van 100 koans elk saamgestel deur Eihei Dogen (1200-1253).