6 teken dat jy jou hond dadelik moet wegneem | Troeteldiere Huishouding
6 teken dat jy jou hond dadelik moet wegneem
By PetCoach kry ons baie vrae van mense wat wonder of hul hond onmiddellik 'n veearts moet sien. Dit is nie altyd maklik om hierdie vrae te beantwoord nie, want daar is tye wanneer 'n hond net een keer opgegrawe kan word, maar in baie ernstige toestand wees, en tye wanneer 'n hond al verskeie dae per dag kan braai en nog steeds nie kan wees nie in 'n kritieke situasie. So, wat is die voor die hand liggende leidrade dat daar iets verkeerd is?
Hier volg 'n lys om vir leiding te gebruik. Onthou, as jy twyfel, gaan na die veearts. Dit is onmoontlik om elke moontlike scenario te verwag, en as jou hond lyk of hy in nood is, mors nie kosbare tyd nie - neem hom in.
1. Onbeheerbare bloeding
Hierdie een mag voor die hand liggend lyk, maar beskou as honde hul bes doen om op te tree soos niks verkeerd is nie - totdat dit is. 'N Ernstige lacerasie aan 'n slagaar kan tot vinnige en aansienlike bloedverlies lei. Honde het ongeveer 80 milliliter bloed per kilogram liggaamsgewig. As jy 'n klein hondjie het, sê sowat 10 pond, dit gaan net oor 'n koppie en 'n half van die bloed.
Selfs ader kan baie vinnig bloei as hulle groot genoeg is, en terwyl dit onwaarskynlik is dat jou hond sal uitval, of uit 'n veneuse lacerasie heeltemal uitbloei, kan daar nog aansienlike bloedverlies wees. Doen jou bes om die wond met 'n handdoek of 'n groot, stywe kleed op die wond te plaas en hom in die motor te kry en op pad na die veearts.
2. Onproduktiewe braking
Vir 'n diepgekaapde hond, soos 'n Groot Duin of Boxer, wat deur al die bewegings van braking gaan - retching en abdominale kontraksies - sonder om enige braking te produseer, kan baie goed 'n teken wees van 'n lewensbedreigende toestand wat bekend staan ​​as maagvervulking en volvulus of GDV.
Diepkudde lyk voordelig - niemand is presies seker hoekom nie - tot 'n bizarre voorkoms waarin die maag oorval, sowel die ingang en die uitgang afsluit en die groot bloedvate insluit. Tipies gebeur dit wanneer die maag swaar is en met lug gevul is - daarom is hierdie predisponerende toestand dikwels bekend as Äubloat. As die onproduktiewe braking begin, is dit amper altyd 'n teken dat GDV plaasgevind het, en mediese ingryping moet onmiddellik wees om die hond se lewe te red.
3. In die nasleep van groot trauma
Jou hond is deur 'n motor getref, maar hy is op en hardloop, so alles is reg, reg? Wel, dit mag wees, maar dit mag nie wees nie. Groot trauma, soos wat volgehou word nadat dit deur 'n motor getref is, kan beide beserings oplewer wat jy kan sien en beserings wat jy nie kan sien nie. Jy kan dalk verlig wees om te sien dat jou hond kan loop of selfs hardloop, wat die meeste waarskynlik sal aandui dat geen bene gebreek word nie.
Maar oorweeg die soort interne trauma wat kan voorkom wanneer die relatief klein lyk van 'n hond deur 'n bewegende voertuig gekontak word. Hooftrauma kan of nie onmiddellike tekens veroorsaak nie, maar die brein kan stadig begin swel en as dit nie vinnig aangespreek word nie, kan dit lei tot permanente skade. Longe kan ernstige kneusplekke ondergaan en deur gebroke ribbes gebreek word, wat lei tot 'n respiratoriese krisis. 'N Gebreekte milt lei tot massiewe interne bloeding wat nie onmiddellik voor die hand liggend kan wees nie. En 'n gebroke blaas gee nie onmiddellike leidrade nie, maar veroorsaak 'n ernstige elektrolytwanbalans sowel as die onvermoë om na net 'n paar uur te urineer.
'N Veearts kan jou hond vinnig vir al hierdie beserings (en ander) evalueer, dus moet hy hom altyd na 'n ernstige traumatiese gebeurtenis nagegaan het, al lyk dit goed.
4. Abnormale gom kleur
Hier is 'n goeie rede om te gaan kyk na jou hond se tandvleis nou, om te sien hoe hulle lyk wanneer hy normaal en gesond is. Gaan voort. Ons sal wag.
Waar is hulle mooi en pienk? Pienk tandvleis dui aan dat bloed normaalweg deur die liggaam versprei. Tandvleis is 'n goeie plek om dit te sien, want hulle is vol kapillêre, die baie klein vate wat deur die weefsels suurstof bloed dra.
Tande wat baie bleek of wit is, dui aan dat daar iets met die sirkulasie ernstig is. Gewoonlik, liggom kleur vergesel ernstige anemie, dikwels veroorsaak deur bloedverlies. En onthou - honde kan in hul liggame bloei, nie net buite nie. Dus, net omdat jy nie bloeding sien nie, beteken dit nie dat daar nie bloeding in die buik of bors gaan nie.
Blou of grys tandvleis dui ook op 'n probleem, en dit is gewoonlik 'n lae suurstof toestand. Honde in hartversaking of asemhalingsprobleme sal soms grys of blou tandvleis hê. Dit is 'n teken van naderende respiratoriese nood, en hulle moet dadelik na 'n veearts toe kom.
5. Met 'n groot foute
Beserings kan veroorsaak word deur baie dinge - breingewasse, uiters lae glukose vlakke, hooftrauma, epilepsie - en hulle kan ongelooflik vreesaanjaend wees om te getuig. As u hond met 'n beseringsbesering gediagnoseer is en op medikasie daarvoor is, moet u die veearts nie dadelik sien as hy 'n ander een het nie. Gaan met jou veearts se aanbeveling hieroor. Maar elke hond wat vir die eerste keer beslag lê, moet so spoedig moontlik daarna deur 'n veearts ondersoek word, om twee hoofredes.
Die eerste rede is dat die oorsaak van die beslaglegging, indien moontlik, bepaal moet word in 'n poging om toekomstige gebeure te beheer. Die tweede rede is dat honde met beslagleggingstoornisse in gevaar is vir 'n toestand wat bekend staan ​​as status epilepticus, wat beteken dat aanvalle wat nie beheer kan word nie. Dit is lewensbedreigend, so as jy sien tekens dat jou hond beslaglegging het - verlies aan derm of blaasbeheer, verlies van bewussyn, roei met die bene, kry hom na 'n veearts sodra dit veilig is om hom te vervoer.
6. Onvermoë om te styg
'N Aanvang van algemene swakheid, veral die een wat jou hond nie kan staan ​​nie, is die rede vir onmiddellike kommer. Interne bloeding, verlamming as gevolg van spinale siekte of aansteeklike siektes, elektrolytwanbalanse as gevolg van ernstige dehidrasie of swakheid uit enige aantal siektes, is moontlike oorsake en dit is van kritieke belang dat u hond dadelik gesien word om nie net die onderliggende oorsaak te bepaal nie maar ook terapie te begin meteens.