Oorskryding van die grense tussen prosa en poësie deur die gebruik van narratiewe konvensies en die prysgawe van formele poëtiese versstrukture is ‘n tipiese postmodernistiese konvensie wat verband hou met skryf in die liminale sone. ‘n Mens sou dus kon beweer dat die tipe teks wat deur dié grensoorskrydende praktyke tot stand kom, ‘n hibriede teks is. Ek wonder of dit dalk die Amerikaanse (?) vrou is wat saam met haar man en dogter hier vakansie gehou het? “Die krulle . . . ek het net laat gaan. ’n Mens kan nie alles beheer nie.” Die eerste rede vir sodanige herwaardering is dat in die laaste jare meerdere regshersieningskommissies of law commissions ook in Suid-Afrika hul besig gehou het met die figuur van verjaring en uitgebreide verslae die lig laat sien het. 'n Gemeenskaplike kenmerk van hierdie verslae is dat gepleit word vir 'n relatief kort verjaringstermyn vir doeleindes van bevrydende ofte wel skuldverjaring maar dan gekoppel aan 'n sogenaamde stop over-bepaling.