Gedagte vir die dag: Van rousmart na feesvreugdeFoto: pixabay.com U het my droefheid verander in ’n dans van vreugde. U het my rouklere weggeneem en my met vreugde geklee. Daarom sal ek sing tot u eer en nie swyg nie. Here my God, ek sal U dank vir altyd. (Psalm 30:12, 13) Dis moeilik om rou en vreugde in dieselfde asem te noem. Almal wat al ’n rouproses deurworstel het, weet hoe moeilik dit is om selfs maar net ’n glimlag te forseer. Jou hart is stukkend, hoe is dit dan moontlik om van vreugde te dans? Miskien moet ons die “gisteraand” en “vanmôre” van vers 6 (Bybel in Afrikaans 1983/1992) nie letterlik neem nie. Onthou dat ons en God verskillend dink oor tyd. Moet dus nie dink die Here verwag van jou om sommer oornag van jou verlies te vergeet nie. Dit gaan hier oor iets veel dieper as oppervlakkige vreugde. Dit gaan oor die vreugde oor God se teenwoordigheid in jou lewe te midde van jou hartseer. Om te weet God kyk met liefde en deernis na my. Om met die een hand die trane af te vee, en met die ander hand in God se hand te loop. Dan kan ’n mens sing tot eer van die Here. Die wins van verlies is dat ek my in God kan verbly.