Geskryf deur Steven Stack
Die Amerikaanse selfmoordsyfer het 30.4-persentasie tussen 1999 en 2015 gestyg. hikrcn / Shutter
Selfmoord staan ​​nou in die top 10 hoofoorsake van die dood in die VSA
In 2015 het 44,193 Amerikaners met hul eie hand gesterf. Dit was meer as die getal wat in motorvoertuigongelukke (37,757) dood is en meer as twee keer die getal wat deur manslag doodgegaan het (17,793).
Die aantal selfmoord per 100,000 Amerikaners het 30.4 persentasie tussen 1999 en 2015 gestyg. Die toename is nie uniform oor alle demografiese groepe nie. Diegene in die middeljare het die grootste optrede in selfmoord gehad. Byvoorbeeld, vir daardie ouderdomme 45 tot 54, het die koers toegeneem van 13.9 persone wat ouderdom tot 20.3 of 46 persent gedurende daardie tydperk het.
Egter selfmoordkoerse in ander ontwikkelde lande het oor die algemeen geval. Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasieselfmoordkoerse het in 12 van 13 Wes-Europa tussen 2000 en 2012 geval. Oor die algemeen was hierdie daling 20 persent of meer. Byvoorbeeld, in Oostenryk het die selfmoordsyfer gedaal van 16.4 na 11.5, of 'n afname van 29.7 persent.
Daar was min sistematiese navorsing wat die toename in Amerikaanse selfmoord verklaar in vergelyking met dalende Europese koerse. Na my mening as 'n navorser wat die sosiale risiko van selfmoord bestudeer, het twee sosiale faktore bygedra: die verswakking van die sosiale veiligheidsnet en toenemende ongelykheid in inkomste.
Daar is bewyse dat stygende selfmoordkoerse geassosieer word met die verswakking van die sosiale norme rakende wedersydse hulp en ondersteuning.
In een studie Op selfmoord in die VSA was die stygende tariewe nou gekoppel aan die vermindering van maatskaplike welsynsbesteding tussen 1960 en 1995. Maatskaplike welsyn uitgawes sluit Medicaid, 'n mediese hulp program vir lae-inkomste persone; Tydelike bystand vir behoeftige gesinne, wat hulp aan gesinne met afhanklike kinders vervang het; die Aanvullende Sekuriteitsinkomeprogram vir die blinde, gestremde en bejaardes; kinderdienste insluitende aanneming, pleegsorg en dagsorg; skuilings; en befondsing van openbare hospitale vir mediese hulp behalwe Medicaid.
Later studies het 'n soortgelyke verhouding tussen selfmoord en maatskaplike welsyn gevind die VSA in die 1980s en tussen 1990 en 2000, sowel as vir nasies in die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ekonomiese Ontwikkeling.
Wanneer dit kom by die besteding aan maatskaplike welsyn, die VSA is aan die einde van die spektrum relatief tot Wes-Europa. Byvoorbeeld, slegs 18.8 persent van die Amerikaanse BBP word bestee aan maatskaplike welsyn, terwyl die meeste OESO-lande minstens 25 persent van hul BBP spandeer. Ons tariewe van selfmoord neem toe terwyl hul tariewe val.
Terwyl hul selfmoordkoerse agteruitgaan, het drie Europese lande steeds pryse bo die van die VSA: België, Finland en Frankryk.
Die mate van gaping tussen die rykes en armes in die VSA verskil ook van dié van Europa.
Navorsing het oor die algemeen bevind dat hoe hoër die vlak van ongelykheid in inkomste in die VSA staat, hoe hoër is die waarskynlikheid van dood deur selfmoord. Volgens sosiale spanningsteorie, wanneer daar is 'n groot gaping tussen ryk en arm, diegene by of naby die onderste stryd meer, maak hulle meer vatbaar vir verslawing, misdadigheid en geestesongesteldheid as dié aan die bokant.
Neem die GINI-indeks, 'n standaardmaatstaf wat wissel tussen nul of geen ongelykheid, en een, of 'n scenario waar een huishouding al die inkomste ontvang. Die meeste Europese lande val tussen 'n GINI van 0.271 en 0.305, terwyl die Amerikaanse gaping tussen sy ryk en arm maatreëls by 0.410 meet. Dit beteken dat die VSA byvoorbeeld 34.4-persent meer inkomste ongelykheid het as Oostenryk. Dit verteenwoordig 'n relatief hoë hoeveelheid finansiële druk wat Amerikaanse gesinne in die gesig staar.
Inkomste ongelykheid in die VSA het al vir 'n paar dekades gegroei. Dit was nie altyd die geval nie. Tussen 1928 en 1979 het die deel van die boonste 1 persentasie in elke staat, maar Alaska, gedaal. Maar dan, oor die volgende drie dekades, het die gemiddelde inkomste van die top 1 persentasie van Amerikaanse gesinne toegeneem met 200.5 persent, ten volle 10 keer die toename wat deur die res van die Amerikaanse families gesien is.
Deur 2013, die gemiddelde inkomste van die top 1 persent was $ 1,153,293, meer as 25 keer groter as die gemiddelde inkomste van die res van die Amerikaanse families.
Die daaropvolgende ekonomiese spanning is 'n risikofaktor vir selfmoord. Namate die Amerikaanse ongelykheid in die VSA gestyg het, 'n studie bevind 'n toenemende persentasie van selfmoordmiddels wat na bewering verband hou met finansiële probleme.
Dit is belangrik om daarop te let dat werk oor selfmoord se verhouding tot beide ongelykheid in inkomste en maatskaplike welsyn skaars is. Sterk navorsing is nodig om by te werk wat ons van die huidige Amerikaanse konteks weet.