Die satan het daarin geslaag om met die virus-kabaal mense paniekerig te maak. Mense is dikwels bang vir die dood, veral as hulle nie seker is wat hulle nadoodse bestemming is nie. Ons hoor die afgelope jaar knaend oor die nuus hoeveel mense sterf aan Covid want dit is hoe hulle die publiek beangs maak en so hou. Daar het niks meer mense in 2020 gesterf as in vorige jare nie, inteendeel, die statistiek gee aan dat daar 'n afname in totale sterftes was as in 2019. Maar mense is nou eenmaal maar mens en val elke keer vir die satan se leuens.
Tog is dit 'n goeie ding om oor die dood te besin. Daar gaan vir elkeen 'n nuwe jaar aanbreek waarvan hy die Oujaar nie sal sien nie. Niemand gaan 'n ooreenkoms met die dood aan nie. Die Bybel sê dat die dood die kleedkamer is waar ons vir die ewigheid aantrek:
"Want om hierdie rede ... verlang om met ons woning uit die hemel oorklee te word,as ons ten minste gekleed en nie naak bevind sal word nie" (2 Kor.5:2.3).
Die lewe is nie 'n besitting nie, maar 'n lening. Ons is huurders en God die eienaar. Hy kan die huur enige tyd opskort waarna ons die lewe moet teruggee. Hierdie teruggee is die dood. Daar is niks so seker as dat ons dit eendag sal moet teruggee nie en gevolglik huiswaarts reis.
"...en die stof na die aarde terugkeer soos dit gewees het, en die gees na God terugkeer wat dit gegee het" (Pred.12:7)
Die ewigheid kan of met vreugde in die hemel of met pyn in die hel deurgebring word. Dit hang van die bekering af. Daarom is dit beter om oor die lewe te besin as om oor die dood te kwel.
In die hemel:
" ... Mooi so, goeie en getroue dienskneg, oor weinig was jy getrou, oor veel sal ek jou aanstel. Gaan in in die vreugde van jou heer " (Mt.25:23)
In die hel:
"En die ryk man het ook gesterwe en is begrawe. En toe hy in die doderyk sy oë ophef, terwyl hy in smarte was, sien hy Abraham van ver af en Lasarus aan sy boesem. En hy roep en sê: Vader Abraham, wees my barmhartig en stuur Lasarus, dat hy die punt van sy vinger in water kan insteek en my tong verkoel; want ek ly smarte in hierdie vlam" (Luk.16:23,24).
God wil ons almal in die hemel sien:
"Sê vir hulle: So waar as Ek leef, spreek die Here HERE, gewis, Ek het geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose hom bekeer van sy weg en lewe. Bekeer julle, bekeer julle van jul verkeerde weë! Waarom tog wil julle sterwe, o huis van Israel" (Eseg.33:11).
Die lewe is 'n gewigte saak; almal gee op een of ander tyd onder die gewig daarvan mee. Of ons oud of jonk is, ons is almal op ons laaste vaart. Vir gelowiges mag die dood nooit 'n verrassing wees nie omdat dit elke dag verwag word. Dawid sê vir Jonathan:
" ... so waar as die HERE leef ... daar is maar net een tree tussen my en die dood" (1 Sam.20:3)
Die Bybel verstrek die rede vir die dood:
"Want die loon van die sonde is die dood..." (Rom.6:23).
Om te sterf, is 'n skuld wat almal moet vereffen. Die dood is die kwitansie daarvoor.
Mense is oor die algemeen net so bang vir die dood soos kinders vir die donker. Kinders se vrese word gewoonlik deur allerlei wolhaarstories opgejaag. So ook baie mense se vrees vir die dood. Daar is etlike mistastings oor die dood. Baie mense sien dit as 'n ewige slaap. Vandaar die talle Rus in Vrede grafskrifte. Net die teenoorgestelde is waar; die dood is 'n laaste ontwaking en is die mens vir ewig wakker:
"En die ryk man het ook gesterwe en is begrawe. En toe hy in die doderyk sy oë ophef..." (Luk.16:23).
As God se vinger ons aanraak, is ons vir ewig wakker. En dis vir gelowiges groot vreugde want hulle het soos gouderts wat deur die smeltoond van die dood gegaan en is as goud vrystel. Die res word weggegooi:
"...en die stof na die aarde terugkeer soos dit gewees het..." (Pred.12:7).
Ja, hoe broos is die omhulsel wat ons siele huisves!
Die dood is nie 'n terminus nie, maar die oplaaipunt na die Nuwe Jerusalem. Dis soos 'n lig wat afgeskakel is omdat die dag aangebreek het. Al wat soms baie onaangenaam kan wees, is die oorgaan van die lewe na die dood as dit met pyn en lyding gepaard gaan.
Wie die dood verwag, behoort elke dag voluit te leef. Om dood te gaan, is geen kuns nie. Selfs die slegste mense kry dit reg. Om sinvol te leef, is egter 'n ander saak - nie almal slaag daarin en bekeer hul betyds nie.
Die dood is 'n vinnige skaduwee op pad na die hemel. Dis soos 'n verhuising van die een huis na 'n ander een. Moet dus nie aan 'n geliefde wat dood is dink soos aan 'n blom wat doodgegaan het nie, maar as 'n blom wat in 'n ander bedding oorgeplant is om daar mooier te blom, al kan dit nie gesien word nie.
Die sekerheid dat Christus vir ons 'n ewige woning berei het, het geen gelyke op aarde nie:
"In die huis van my Vader is daar baie wonings; as dit nie so was nie, sou Ek dit vir julle gesê het. Ek gaan om vir julle plek te berei"(Joh.14:2).
Wie dit ontken, leef 'n troostelose lewe en gaan te laat probeer regmaak:
"Later kom toe die ander maagde ook en sê: Meneer, Meneer, maak vir ons oop! Maar hy antwoord en sê: Voorwaar ek sê vir julle, ek ken julle nie" (Mt.25:11,12).
Om te sterf, is vir gelowiges in werklikheid 'n ongelooflike avontuur. Vir ongelowiges is dit egter 'n ongekende verskrikking.
Gelowiges moenie die dood as 'n kwaad aan die einde van 'n goeie lewe sien nie. As jy verantwoordelikheid vir jou lewe neem, neem Christus dit vir jou na jou dood. 'n Gelowige het by geleentheid gesê dat hy nie bang is vir die dood nie omdat hy jare gelede saam met Christus gesterf het.
Elkeen van ons se lewe eindig met die dood. Dis net die fyner besonderhede van hoe ons geleef en gesterf het wat ons van mekaar onderskei. Niemand leef verkeerd en sterf reg nie! 'n Eerbare dood is altyd beter as 'n oneerbare lewe. Boosdoeners het egter altyd 'n weersin in die dood.
Sorg dan dat jy jou nie onnodiglik kwel oor die berigte van sterftes nie. Kwel jou eerder oor hoe jy leef; sorg dat jou geestelike lewe in orde is, wees gehoorsaam aan God se gebooie en ken Hom in al jou weë sodat jou pad gelyk kan wees. Dan sal die paniek jou nie tref nie en kan die satan jou niks maak nie.