Hoe hanteer jy jou kind se emosies? – Schink
Hoe hanteer jy jou kind…
Die laaste rukkie "challenge" ons kleuter my vreeslik. Of dit nou vir my as mamma is of net ons as die ouers. Dit bly rof. Elke keer kom dit net neer op introspeksie. Wat kan ons aanpas in die manier wat ons met hom werk of praat om dit te verbeter? Maar dit voel letterlik vir my of ons 'n tiener in die huis het met 'n houding en hy is maar net amper 4 jaar oud.
Na die hele pakslae ding onwettig verklaar is het ons die "time out", stout hoekie of vat voordele weg ding probeer maar elke keer "outsmart" die mannetjie ons met "loopholes" wat hy orals vind en ek en my man moes ons "gameplan" verander. Buite die feit dat ons verseker as 'n eenheid moet optree moes ons ons uitkyk verander.
Vandag wil ek sommer bietjie gesels oor so drie of vier emosies/optredes wat ons op 'n gereelde basis mee tedoen kry en hoe ons dit hanteer dalk help dit iemand of miskien kan julle weer met ons deel hoe julle dit hanteer.
Ek het in die begin baie van ons seuntjie se optredes vreeslik persoonlik opgeneem.
Hy wil nou net nie vir my luister nie.
Hy ignoreer my.
Ek maak hom kwaad.
Hy is hartseer a.g.v my.
Hy is aspris teenoor my.
Maar ek moes dit baie vinnig onderskei en eerder gekyk het na die onderliggende emosie of rede en ook die kapasiteit van ons amper 4 jarige. Hulle is op die stadium waar dit vir my voel hulle is groot maar eintlik is hulle nog klein en logiese denke wat ons van selfsprekend vat moet hulle nog leer en ontwikkel. Om kwaad te raak oor iets wat nie in hulle kapasiteit is nie is verseker nie 'n persoonlike vendetta wat hy teen ons het nie.
Ons seuntjie kan oor die algemeen redelik goed sê as hy kwaad of hartseer is maar soms kan hy dit verloor en regtig kwaad en frustreerd raak.
Ek het dit al baie keer net afgeskud en gemaak of dit niks is nie want vir my is die feit dat hy sy arm nie uit sy hemp uit kry nie nie 'n groot "deal" nie maaaaaar, vir hom is dit.
Ek kan nie net maak of hy onnodig is nie.
Ek kan hom ook nie net elke keer help dat hy nie daai woede en frustrasie ervaar nie, ek voel dit is belangrik.
Wat ek wel kan doen is sy emosie erken en hom lei daardeur.
Hetsy dit is om te sê: "okay mamma verstaan dit maak jou kwaad maar jy gaan meer sukkel as jy in woede optree kom ons kyk as jy dit rustig doen of jy dit nie dan kan reg kry nie?"
So leer hy dit is okay om emosies te ervaar en hy hoef dit nie te onderdruk nie want ons weet self hoe frustreerend is dit as jou man of vrou hulle emosies onderdruk, dit voel soos 'n muur waardeur gebreuk moet word.
Hulle leer ook dat aggressie nie die antwoord is nie en hulle koel en kalm baie meer uitgerig kry.
Dié ene was vir my 'n bitter slegte pil omte sluk en 'n vreeslike persoonlike struikelblok gewees.
Mens lees op soveel "mamma groupies" nee kinders op daai onderdom jok nie,glo altyd jou kind ens… maar nou jok hy en wat nou?
Eerstens moes ek onderskei tussen aspris jok en fantasie stories.
Fantasie is stories wat hulle opmaak in hulle verbeelding net soos wat hulle sou karretjies of poppe speel dit is normal en ek dink daarso kan mens hulle in liefde lei om steeds lekker te kan speel in hulle verbeelding. Hulle moet net nie ander mense betrek en in die moeilikheid kry in hulle verbeelding nie. Maar verbeelding is goed ondersteun dit eerder.
Die volgende ene is aspris jok vir jou oor iets wat hulle gedoen het of vir iemand anders die skuld gee.
Wel…. Ons menswees is sondig van aard en hierso was dit vir my belangrik om ons seuntjie te onderskei van die jok en te besef dit is my as ouer se werk om hom te leer. Ons het hierso ook besef ons soek graag 'n oop verhouding, kom praat met ons as jy in die moeilikheid is tipe verhouding… soek ons almal nie maar dit nie? ….maar wat doen ek as hy my kom vertel van ietsie stout of lelik wat hy gedoen het ?…. Ek raas met hom veral as mens moeg is en self frustrasie die dag beleef het.
So…hoekom sal hy homself in die moeilikheid wil kry keer op keer? Watse volwassene sal self na hulle baas toe stap en vertel hoe hulle aangejaag het meer as eenkeer? …ek dink bitter min… as jy een van hulle is ek salueer jou want dit vat baieeeee guts, al verskil is: jy gaan seker maak dit gebeur nooit weer nie. 'n Kind kan nie daai waarborg vir jou gee nie want hulle is nog klein en moet nog foute maak omte kan leer… So wat gebeur? Hulle kom vertel jou dalk een of 2 keer en daarna begin hulle jok of dit skelm doen as gevolg van jou optrede teenoor hulle… waarop kom die neer?… Vroeër in die blog het ek genoem dat dit ons gedwing het om aan onself te werk… ons reaksie en optrede wanneer stoute goed gebeur. Daarmee sê ek nie jy mag nie raas en die verkeerde daad aanspreek/straf of heuning om die mond smeer nie, in teen deel, ek voel spreek die daad aan en lê klem op die feit dat ons nie vir mekaar jok nie ons sê eerder vir mekaar wat gebeur het dat ons dit kan regmaak. Hierso werk ons veral aan ons vriendskap met hom want ons wil graag dit h as hy 'n regte tiener is.
Ons moes hierso ook hard werk op hoe streng ons is met hom. Gewoontlik wanneer hierdie "ding" kop uitsteek is dit omdat ons besig is om onnodig streng te wees en vir alles te raas, dit is gewoontlik ons rooi liggie wat sê..mamma en papa… dit is tyd om bietjie te chill en van sy case afte klim.
Het jy al ooit gevoel jy wil net neerval en huil… daar is nie 'n spesifieke rede nie jy wil net want jy kan… Wel dit is wat gebeur met my as ek, soos hulle dit noem, opkrop. Nie "deal" met die emosies soos dit opduik nie en dit is nie iets wat ek graag my kinders wil leer nie.
Ek wil hulle eerder help om die emosie te verstaan en ook die emosie te respekteer of dit nou 'n seuntjie of dogtertjie is. Dit is die vinnigste wat ek deur die emosie gaan en beter voel. Aanvaar dat ek hartseer is… verstaan hoekom ek hartseer is… "geniet" die emosie en gaan aan met jou lewe hahaha, maar sodra ek dit begin onderdruk of ignoreer of nie "handle" nie vloei dit uit in ander aspekte van my lewe en begin die res van my gesin "afchop". Soveel te meer ons kinders nie.
Ons kan nie net emosies eenkant to stoot want daar is nie nou tyd vir dit in winkel rak nommer 7 nie of omdat ons te haastig is nie… emosies is 'n baie " real" deal. Dit kan nie vir altyd onderdruk word nie dit veroorsaak dat daar 'n gedeelte van ons verlore gaan.
Wat ons probeer omte doen wanneer daar so 'n hartseer "breakdown" punt is.
Stop alles en fokus op ons kind.
Tel hom/haar op ons skoot of hou hulle net vas dat hulle die hartseer uitkry op hulle eie manier. Sodra jy kan, begin praat en werk deur dit wat nou net gebeur het.
Vind uit wat was die "trigger" hoe het dit hulle laat voel… help hulle om sin te maak van hoe hulle voel dat hulle besef dit is nie verkeerd of 'n sonde nie.
Werk 'n plan saam hulle uit om dit in die toekoms te verhoed of 'n plan om dit nou beter te maak.
Kry 'n plan van aksie. Hoop laat enige mens beter voel.
Stoutwees en "explore" is verskillend.
Ons mag nie goed breek, disrespekvol, ongeskuk wees of onself seer maak nie. Maar eksperimente, goed uitmekaar haal, sand in snaakse plekke ingooi is nie stout wees nie dit is sin maak van die wêreld.
Ons as ouers moet hulle lei omte leer. Het ons nie almal al raad gekry as student en op die ou end maar op die harde manier geleer nie? Het ons almal nie al 'n splinter gekry as gevolg van hout peuter of jou toon gestamp dat dit bloei nie? Maar nie een van ons is dood daarvan nie, ons het wel geleer vat versigtig aan planke, kyk vir klippe of bakstene wat uitsteek. Dit is my konstante "reminder" wanneer ek hom wil toevou en beskerm van alles en almal.
Los hulle omte explore en te ontdek maar beskerm hulle van stout wees.
Emosies is 'n grys area en dan gooi jy nog Hormone van kleintjies tussen in dan is it chaos.
Wat reg is en wat verkeerd is, wat te erg is en wat te min is. Alles loop op so 'n klein en fyn lyntjie dat ek dink, op die ou end is die belangrikste deel om "self aware" te wees van jou optrede en jou kind se reaksie/gedrag want dit het 'n defnitiewe verwantskap. Kinders wys duidelik vir jou in hulle optrede as daar fout is en wees oop om dit eerste by jouself objektief te gaan soek en behou jou sensitiwiteit teennoor jou kinders moenie afgestomp raak omdat jy moeg word nie.
Watse emosies word julle op n daaglikse basis mee gekonfronteer?
Praat gou gou weer!
Category: Mamma PraatBy Schinkman February 4, 2020
Tags: Mamma Praat
PreviousPrevious post:Hoe kan ons help dat ons kleuters hulle roetine oorleef?NextNext post:Bang om te brul…