In Mattheus 24 word Israel se pad déúr die verdrukking uitgestippel, en hulle word duidelik teen ŉ valse messias gewaarsku: “As iemand dán vir julle sê: Kyk, hier is die Christus! of: Daar! – moet dit nie glo nie. Snyman wys op hierdie verwikkelde konstruksies in sowel taal as denke en beklemtoon tereg dat die literêre konteks uiteindelik die implikasie voltooi. Dit blyk ook verder dat referensie nie alleen genoeg is om hierdie verskynsel te verstaan nie en dat alleenlik gedeeltelik verklaar kan word deur konjunkte verbande te soek. Ek vermoed dis net (ou) biblioteke wat dit sal aanhou. 🙂 En as hy sê:Sibbolet! en nie ag gee om dit reg uit te spreek nie, dan gryp hulle hom en maak hom by die Jordaan-driwwe dood. Hier en daar slaag `n versreël se ritme nie heeltemal nie, omdat die sinsbou ter wille van die strofebou en eindrym `n bepaalde vorm aanneem, waardeur die aksentuering aangetas word. `n Mens sou egter van die tekste só kon voorlees dat die ritmiese oneffenhede minder merkbaar is.