Toe Marilda hier aangeland het, het sy in ’n dameskoshuis tuisgegaan. Sy was die eerste vroulike student in teologie. Sy kon nie Afrikaans of Engels praat nie. Maar sy was vasberade om met haar Here alle hindernisse te bowe te kom. Sy hou nou nog vas aan haar lewensbeginsel dat haar God haar sal lei waarheen sy moet gaan. Sy doen niks as sy nie van Hom die antwoord kry nie. Sy het op haar eie Afrikaans en Engels bemeester en selfs ’n vertalingskursus vir Engels geslaag en haar doktorsgraad in Teologie verwerf.
Sy was die tweede oudste dogter uit ŉ groot Brasiliaanse gesin en was baie lief vir haar pa wat haar saamgeneem het as hy op die plaas gewerk het. Daaruit spruit haar liefde vir die natuur en plante, en haar kennis van landbou en tuinmaak. Sy vroetel graag in die tuin.
As sendeling tree sy in Taiwan as Engelse onderwyser op, in Korea as hulppredikant vir ’n Engelse gemeente en in die Filippyne het sy vir drie maande in 28 klein gemeentes in die berge gepreek. Sy was ook teologiese dosent aan die teologiese kolleges van Hefsiba, in Mosambiek en Kosin in Korea.
In Korea het die gemeente daarop aangedring dat sy ’n geordende predikant moet wees. Sy het vertoë aan ons kerkraad gerig om haar beroepbaar te stel as predikant. Die saak is na die Kuratore van Die Teologiese Skool verwys, maar omdat ons kerkverband nie vroue as predikante toelaat nie, is die versoek nog steeds hangende die sinodebesluit. Sy kon wel in Korea preek, maar nie die sakramente bedien nie.
In die Filippyne het sy moeilike, onbegaanbare paaie tot bo in die berge te voet, te perd of per perdekar aangedurf. Sy het die laaste Sondag daar, te perd in die reën met haar sambreel in die hand, van die perd afgeval omdat die houtsaal nie behoorlik vasgemaak was nie. Haar skouer is erg beseer en sy het erge hoofpyn opgedoen. Sy was vermoedelik ’n ruk lank in ’n koma. Toe sy bykom, het sy, sonder enige pynstiller, nog drie gemeentes besoek om so haar laaste rondte te voltooi.
In die Filippyne is haar bedieningstaak ook weer gekortwiek omdat sy nie ’n geordende predikant is nie. ’n Vrou wat sterwend was, het haar gevra om die Nagmaal aan haar te bedien. Marilda kon nie, want sy is nie ’n geordende predikant nie.
die gradeplegtigheid van haar oudstudente by te woon. Sy is as ’n eregas ontvang en het ’n boodskap van gelukwense tydens die plegtigheid gelewer. Daarna het sy saam met oudlidmate weer na die Filippyne gegaan om vas te stel of hulle ’n teologiese kollege daar kan begin.
Marilda is ’n lidmaat van die GKSA vandat sy hier gekom het en is baie lief vir die kerk. Daarom wil sy op enige moontlike manier die Here in hierdie kerk dien, al is dit nog nie vir haar beskore om as predikant en sendeling na een van die gemeentes beroep te word nie.