Hans Biebow - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Hans Biebow was die mees senior Nazi-amptenaar wat toesig gehou het oor die vervaardigingswerk wat in die Lodz-ghetto gedoen is. Biebow het hierdie posisie beklee vanaf April 1940 tot die vernietiging van die ghetto in die somer van 1944. Biebow het ook toesig gehou oor die deportasie van tienduisende Jode na Chelmno of Auschwitz.
Hans Biebow is op 18 Desember geboreste, 1902. Hy word deur sy meerderes in die Nazi-party gesien as 'n bekwame administrateur en het na die val van Pole in September / Oktober 1939 beheer oor die Lodz Ghetto gekry.
Tydens sy beheer van die ghetto het Biebow 'n werksverhouding ontwikkel met Chaim Rumkowski, leier van die Joodse Raad, wat effektief regeringshoof in die ghetto was. Rumkowski beplan om met die Nazi's saam te werk, in teenstelling met die organisasie van enige vorm van weerstand. Sy benadering bly kontroversieel, maar hy het geglo dat die enigste manier waarop die Jode in die ghetto kon oorleef, aan Biebow bewys het dat hul werk onontbeerlik was.
Die Joodse Raad in die Lodz-ghetto het 117 werkswinkels geskep wat 'n groot aantal militêre toerusting vir die Nazi's vervaardig het. In ruil vir die goedere het Biebow kos en mediese voorrade belowe. Rumkowski het aangevoer dat dit die enigste uitweg vir die Jode is as hulle sou oorleef. Die werksnelheid van diegene in die ghetto was so dat dit die aandag trek van Albert Speer, minister van bewapening, wat betoog het vir die voortbestaan ​​van die ghetto nadat Heinrich Himmler gedreig het om die ghetto in 1943 te vernietig.
Die getuienis uit die ghetto self dui daarop dat die Jode gedoen het wat hulle kon om militêre goedere te vervaardig, maar dat Biebow op ooreenkomste met betrekking tot voedsel en mediese voorrade afstand gedoen het. Op papier het die ghetto buitengewoon goed gevaar en Biebow het die krediet gekry vir hierdie werksreëling. In werklikheid het hy miskien 'n situasie geskep waardeur diegene in die ghetto nie so goed gewerk het nie, net omdat hul liggame van voedsel verhonger is. Daar kan egter min twyfel bestaan ​​dat hy persoonlik baat gevind het by die werk wat deur die Jode in die ghetto gedoen is. 'N Onbevoegde syfer bereken die waarde van die werk wat in die ghetto gedoen is, $ 14 miljoen. Bewyse tydens sy latere verhoor het getoon dat Biebow 'n groot hoeveelheid eiendom van diegene in die ghetto geneem het en voordeel getrek het uit die verkoop daarvan. Met die getto-geldeenheid wat buitekant die ghetto waardeloos was, moes baie mense hul goedere verhandel vir voedsel en mediese voorrade. Dit lyk asof Biebow die kern van hierdie 'handel' was.
Biebow het ook toesig gehou oor die deportasie van Jode na die doodskampe van Chelmno en Auschwitz. Op die hoogtepunt word vermoed dat 204,000 Jode en sommige Roma's gedwing is om in die Lodz Ghetto te woon. Toe die stad in Januarie 1945 deur die Rooi Leër bevry is, het slegs 900 oorgebly. Biebow het verkies om die Jode te beskou as 'n vorm van winsgewende goedkoop arbeid, maar hy het sy siening vinnig aangepas toe die deportasiebevel uitgevoer is.
Terwyl die Rooi Leër deur Oos-Europa gevee en Lodz genader het, het Biebow teruggevlug na Duitsland. Toe die Tweede Wêreldoorlog in Mei 1945 in Europa geëindig het, het Biebow weggekruip en in hegtenis geneem. Op een van sy ondernemings, is hy herken en gearresteer. Hy het in April 1947 in Lodz verhoor weens misdade teen die mensdom. Sy argumente oor 'gehoorsaamheid van bevele' het op dowe ore geval en hy is skuldig bevind en ter dood veroordeel. Sy teregstelling is op 30 April 1947 uitgevoer.