Ek wag nou tot die toekoms | Alexander skryf Afrikaans
Ek wag nou tot die toekoms
So dis nou Oudjaarsaand en ek besef ek moet iets nuuts in die Desember-maand skryf! Wat nuus kan ek vir julle vertel (ek hoop julle lees) sonder dat ek nog steeds lees en studeer, maar elke jaar raak dit moeliker and stadiger?
Ek het gister Afrikaans met 'n vriend en haar broer gepraat wat lekker was en ons praat oor hoe mense 'n tweede taal aan kleintjies leer. Maar soos dikwels raak dit makliker vir ons om in Engels te praat aangesien dat die ander vriende nie Afrikaans ken nie. Ek lees oor die poliglot gemeenskap, wat my baie beïndruk, maar die gesprekke kom te dikwels uit 'n Engelstalige perspektief (ander tale is beskikbaar) soos "Op skool kon ek g'n vreemde taal praat nie, maar ek is nou vuring en studeer 'n klompie tale".
Dus was dit interessant om van 'n Afrikaans vriend te hoor wat probeer die taal met haar kleintjies in Londen praat. Dikwels hou volwasse mense (veral dié soos ek wat geen kinders het nie) vas aan die geloof dat as jy aan dring om die ander taal te praat, sal die kinders maklik praat. Hoe verkeerd daai idee is, maar hulle vertel oor hoe hulle van kleins af 'n ander taal op skool moes leer. Hoe was hulle ervaring, hoe het hulle gesukkel? Die mense is volop wat Engels as tweede of derde taal moes leer, maar dit lyk vir my niemand vra hulle vir raad nie. Ek sal na hulle luister en hopelik 'n bietjie inligting leer.
Hierdie jaar het ek 'n paar nuwe sprekers en leerlinge ontmoet wat altyd 'n mooi ervaring is. Nes met Livejournal and MySpace het almal al jare lank verlaat en het na ander en nuwe sosiale media getrek, en elke keer skryf hulle minder en minder. Verbindings en verhoudings is die bestemming. Ek het 'n aanlynse les geneem en wanneer ek geld kry sal ek 'n klompie lesse met 'n plan koop. Feitlik het ek verlede week 'n bietjie Afrikaans met my pa en my skoonsuster se ma gesels, wat ek baie waardeer het. Hulle kom uit Afrika, maar ek ken mos beter Afrikaans.
Ek wil meer reis in Europa doen, so veel soos moontlik. Ek het baie geniet om na Spanje (ja, ek het in 'n Spaanse dorpie op die grens gekuier!) en Portugal toe te gaan. Op die een kant was ek 'n bietjie te skaam om te probeer praat, maar op die ander kant het ek weer besef hoe mooi dit is om oorsee te gaan en in die plaaslike taal vol vertroue vra, "Verskoon my, praat jy Engels?"