Jerry Sittser ’n Amerikaanse professor wat sy ma, vrou en dogtertjie in ’n ongeluk verloor het wat deur ’n dronk man veroorsaak is, skryf ’n boek ná sy nagmerrie-ondervinding. In hierdie boek met die titel A grace disguised vertel Sittser dat hoe ’n mens jou persoonlike trauma hanteer van drie faktore afhang: Die keuses wat jy maak, die genade wat jy kry en die manier waarop die verlies jou (meestal ten goede) verander.
Ons almal kry te kampe met verliese tydens die duur van ons lewe. Dinge wat ons so hartseer maak dat dit vir ons voel asof ons nie met ons lewe kan aangaan nie. Indien jy daarin kan slaag om jou verliese op die regte manier te hanteer, gaan jy heel waarskynlik ontdek dat die ervaring wat vir jou so moeilik was, uiteindelik tot jou beswil was. Jy gaan ’n veel sterker mens anderkant uitkom. Een met empatie vir ander mense en kennis wat jou in die toekoms sal help om mense wat deur ’n soortgelyke trauma moet gaan, by te staan.
Verlies kan jou baie seermaak, maar op die ou end rus dit jou toe om ’n meer simpatieke persoon te wees wat werklik ’n verskil in ander se lewens kan maak. Omdat jy in God glo, weet jy ook dat Hy op die ou end jou droefheid weer in blydskap sal verander.
Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, het vandag op ’n mediakonferensie in Centurion gesê die planne is geskoei op die idee van selfstandigheid vir Afrikaners. “Die beraad gaan werklik ’n geskiedkundige gebeurtenis wees waar van die grootste planne wat nóg deur burgerlike instellings gemaak is, aangekondig sal word. Geen plan sal aanvaar word as ons nie weet dat dit in werking gestel kan word nie. Deur dié planne wil ons die grondwetlike ruimtes vir kultuur en taalgemeenskappe prakties opneem. Regte vir gemeenskappe word nie vanself verwesenlik nie. Gemeenskappe moet self deur doeltreffende burgerlike instellings hul plek opneem.”
“Afrikaners kan nie hul hoop op die regering plaas om vir hulle ’n toekoms te skep nie. Ons wil self besluit oor sake wat ons regte raak en daarom sal ons meer intensief betrokke raak by selfdoen-aksies, soos ingryping op plaaslike regeringsvlak en veiligheidsinisiatiewe om vir onsself ’n goeie toekoms te skep.”
Ek hou baie van ie idee aangesien ek n lee rling op Helpmekaar seunsskool was tot 1962 en het by die onderwysers die verhaal van die Helpmekaarbeweging gehoor – hulle was sulke edel onderwysers – mense vir wie mens altyd respek kan he.
Nassar, wat onder meer skuldig bevind is dat hy die gimnaste met sy hande gepenetreer het en dit as behandeling voorgehou het, het Maandag gesê dit is “onmoontlik om die diepte en breedte” van sy spyt en verskoning oor te dra aan elkeen wat by die saak betrokke is. Hy het gesê die beelde van “elkeen se getuienis” sal vir ewig in sy geheue geëts bly.
Regter Janet Cunningham het tydens haar vonnisoplegging gesê hoewel dit die einde van die hofverrigtinge is, is dit nie die einde van die “emosionele en fisieke lyding” wat hy die slagoffers besorg het nie.
Cunningham, wat haar vonnis as Nassar se “doodsbevel” bestempel het, het nié sy verskoning aanvaar nie en gesê sy is nie oortuig dat hy “werklik verstaan” dat dit wat hy aan die slagoffers gedoen het, verkeerd was nie. “Ek is ook nie oortuig dat jy verstaan watter verwoestende invloed jou dade op jou slagoffers, hulle vriende en familie gehad het nie. Dit is duidelik dat jy dit ontken – jy verstaan eenvoudig nie,” het sy gesê.