Hoe polisiëring vergelyk met die Top 10 mees gevaarlike werk
Die Verenigde State se Buro vir Arbeidsstatistiek stel elke jaar sy sensus van noodlottige beroepsbeserings bekend, waarin die gevaarlikste werk in Amerika uiteengesit word. Soos 'n klompie werkers, sal 'n handjievol verslaggewers na die vrystelling van die sensus 'n storie skryf waarin die feit blyk dat polisiebeamptes nie bo-aan die lys is nie. Dus, hoe gevaarlik is 'n wetstoepassingsloopbaan, regtig?
Die onderliggende implikasie is dit omdat wetstoepassers nie die eerste keer op die lys is nie. Miskien is wetstoepassers nie geregtig op die verbeterde pensioene of gesondheidsvoordele wat hulle dikwels ontvang nie.
Dit is 'n debat vir 'n ander tyd en 'n ander plek.
Beroepsfaktualiteitsyfer vir polisiebeamptes
'N harde blik op die data, al is, is beslis die moeite werd om 'n bespreking. Die waarheid van die saak is, maak nie saak waar polisiëring geledere op die sensus, wetstoepassing loopbane bly gevaarlik. Trouens, na aanleiding van 'n historiese laagtepunt van doodsgevalle in 2009, is daar weer op die opwaartse dodelike slagoffers vir wetstoepassers.
Die sensus van noodlottige beroepsbeserings is 'n groot bron van inligting, maar soos alle statistieke, is dit die interpretasie van die data wat van belang is. Die sensus produseer 'n "sterftesyfer", waarin die aantal individue wat per 100 000 werkers per ongeluk beseer word, aangedui word. Dit bied ook 'n ruwe aantal noodlottige beserings op die werk. Om die top 10 gevaarlikste poste vir 2010 te maak, die mees onlangse jaar waarvoor data beskikbaar is, is:
Vissers en verwante viswerkers, teen 'n koers van 116 sterftes per 100,000
Logwerkers, teen 'n koers van 91 sterftes per 100,000
Vliegtuie-vlieëniers en vlugingenieurs, teen 'n koers van 71 sterftes per 100,000
Boere en boere, teen 'n koers van 41 sterftes per 100,000
Mynmasjienoperateurs, teen 'n koers van 38 sterftes per 100,000
Roofers, teen 'n koers van 32 sterftes per 100,000
Afval en herwinbare materiaal versamelaars, teen 'n koers van 29 sterftes per 100,000
Bestuurders / verkoopswerkers en vragmotorbestuurders, teen 'n koers van 21 sterftes per 100,000
Industriële masjinerie herstel en installasie, teen 'n koers van 20 per 100,000
Polisie en balju se patrolliebeamptes, teen 'n koers van 19 per 100,000
'N Vlugtige blik op die dodelike beserings lyk redelik verbysterend, veral vir die beste beroepsbeoefeninge van vissers, loggers en vlugpersoneel. Die probleem om 'n vooronderstelling heeltemal op so 'n koers te baseer, is dat die data per capita is, wat beteken dat in kleiner nywerhede die getalle maklik kan skeef.
Verstaan ​​hoe die sterftesyfer in ander werk verband hou met polisiëring
In die geval van vissers en verwante viswerkers, byvoorbeeld, was die sterftesyfer vir 2010 116 sterftes per 100,000 werkers. Die werklike aantal sterftes in die bedryf was egter 29. Dit kan ook gesê word van vlugpersoneel, wat 'n sterftesyfer van 70 gehad het, terwyl die totale aantal sterftes vir die bedryf 78 was. Vergelyk dit met die 133 sterftes van wetstoepassers in 2010 of die 177 in 2011.
In hierdie beroepe beïnvloed die kleiner aantal werkers die dodelikheidsgraad; Een of twee ongelukke kan maklik die tempo vermeerder, terwyl die werklike rou getalle aansienlik laer kan wees.
As ons gevaarlike werk gegradeer het op grond van rou getalle, in teenstelling met tariewe, sou die lys só lyk:
Bestuurders / verkoopswerkers en vragmotorbestuurders - 683
Boere en boere - 300
Polisie en balju se patrolliebeamptes - 133
Herstel en installering van industriële masjinerie - 96
Vliegtuie-vlieëniers en vlugingenieurs - 70
Logwerkwerkers - 59
Vissers en verwante viswerkers - 29
Vullis en herwinbare materiaal versamelaars - 26
Mynmasjienoperateurs - 23
Die Groter Foto in die Rangskikking van die Gevaarlike Werk
Wanneer dit deur rou getalle bestel word, lyk die lys baie anders. Getalle vertel egter steeds nie die hele storie nie. Die eenvoudige feit is dat daar een duidelike verskil tussen wetstoepassers en elke ander beroep op die lys is. Van al die bane wat gelys is, sluit slegs polisiebeamptes dood 'n aansienlike aantal moorde in.
Dit wil sê dat niemand probeer om vissers of loggers dood te maak of versamelaars te weier nie.
Terwyl verkeersverwante sterftes 'n groot deel van polisie-sterftes uitmaak, maak hulle nie die meerderheid uit nie. Vuurwapens en ander verwoestende oorsake maak die grootste deel van die doodsveld uit. Die bottom line, wetstoepassing beroepe is die enigste loopbane op die lys waarin vermoor is eintlik 'n beroepsgevaar.
Hierdie punt is glad nie om die gevare wat inherent is aan hierdie ander beroepe te verminder nie, maar daar moet onderskei word. Ten spyte van die honderde en in sommige gevalle duisende ure wat polisiebeamptes in akademiese opleiding spandeer, word wetstoepassingskursusse steeds een van die gevaarlikste beroepe, ongeag hoe jy hulle rangskik.
Kriminele geregtigheid loopbane is steeds die risiko werd
Ten spyte van die gevaar, is loopbane in strafregtigheid beide pret en lonend. Trouens, 'n argument kan gemaak word dat dit juis hierdie element van gevaar is wat baie tot die beroep lok, om mee te begin.
U hoef egter nie 'n opwindingversoeker te wees om die wetstoepassing te geniet of te slaag nie. Ten spyte van die risiko, neem dit allerhande mense en persoonlikheidstipes om 'n polisiedepartement te laat werk en 'n gemeenskap veilig te hou. Met behoorlike en ywerige opleiding en 'n oorlewende ingesteldheid kan polisiebeamptes hul risiko van besering of dood aansienlik verminder en leef om 'n lang en lonende loopbaan te geniet.