M106 is sowat 22 tot 25 miljoen ligjare van die Aarde af. Dit het ’n aktiewe kern, wat as ’n Tipe 2-Seyfert geklassifiseer word, en die teenwoordigheid van ’n sentrale supermassiewe swartkolk is gedemonstreer deur die waarneming van radiogolflengtes van die rotasie van ’n skyf van molekulêre gas binne die binneste ligjaar van die swartkolk af. NGC 4217 is ’n moontlike metgeselsterrestelsel van Messier 106.
M106 het ’n waterdamp-megamaser (’n megamaser is mikrogolfversterking deur die gestimuleerde uitsending van straling op ’n galaktiese skaal) wat gesien kan word by die 22 GHz-lyn van orto-H2O, wat getuig van digte, warm molekulêre gas. Hierdie waterdamp gee M106 sy kenmerkende pers kleur. Watermasers is nuttig om kernakkresieskywe in aktiewe sterrestelsels waar te neem. Die watermasers in M106 het gesorg vir die eerste direkte meting van die afstand na ’n sterrestelsel.
’n Amateurfoto van M106 (links bo) met sy moontlike metgesel, die spiraalstelsel NGC 4217, regs onder.