Johannes 20:19-23 – NGK Somerstrand
Written by Chris van Wyk on 03/04/2016 . Posted in Chris van Wyk.
Die verhaal van die eerste opstandingsdag vind die dissipels in die bovertrek besig om die gebeure van die dag te oordink. Die nuus het vinnig versprei dat Maria vroeg die oggend by die graf was en dit leeg gevind het. Petrus en Johannes het gaan kyk en selfs ingegaan om self te sien dat dit leeg is. Verder het twee wat op pad na Emmaus was, ook kom vertel dat hulle die opgestane Jesus ontmoet het.
Terwyl die dissipels hieroor diep in gesprek was, staan Jesus meteens daar tussen hulle en sê vir hulle: "Vrede vir julle!" En skielik is alles anders!
Lied 420 Daar klink 'n lied, daar juig 'n stem – sit
22Die klip wat deur die bouers afgekeur is,
Lied 423 Kom laat ons almal vrolik voor God die Here sing! – staan
7Geliefdes, ons moet mekaar liefhê, want liefde kom van God, en elkeen wat liefhet, is 'n kind van God en ken God. 8Wie nie liefhet nie, het geen kennis van God nie, want God is liefde. (1 Johannes 4)
18Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie. (1 Johannes 4)
Lied 244:1 Alles, alles is genade – staan
Lied 464:1,3 O Heer my God – staan
Johannes vertel ons in hoofstuk 20-21 van vier verskynings van Jesus na die opstanding. Hy verskyn eerste aan Maria Magdalena, tweede aan die dissipels, derde aan Tomas wat nie by was met Jesus se tweede verskyning nie en laastens (hfst. 21) aan die dissipels by die meer, waar Jesus spesifiek vir Petrus intrek en heraanstel in sy rol as herderleier (laat my skape wei). Ons lees vanoggend van die verskyning aan die dissipels. Vanaand lees ek die volgende gedeelte oor die verskyning aan Tomas.
Alhoewel Jesus hier die gebruiklike Oosterse groet gebruik, het dit in sy geval baie meer gesê as: "Mag dit met julle almal goed gaan!" In hierdie een woord "vrede" word al die aankondigings oor wat God gaan doen, soos hulle dit in die verlede gehoor het, en al God se beloftes oor die toekoms saamgevat.
Besonder betekenisvol is die feit dat Jesus se vredesgroet sy kruisdood, begrafnis en opwekking uit die dood as basis het. Dit is van "anderkant die graf" dat hy hulle toeroep: "Vrede vir julle!" Nogal iets om na te dink – Jesus kom na ons van anderkant die dood …
Daarmee bevestig Jesus dat die stryd om die vrede vir hierdie aarde suksesvol deurgevoer is. Die vaste bewys daarvoor is die tekens aan sy hande, voete en sy. Almal kan dit sien. Nou kan niemand meer twyfel nie – ook nie Tomas nie!
Met sy teenwoordigheid bewys Jesus aan hulle dat Hy opgestaan het uit die dood. En skielik is alles anders! Want, dit beteken die opstanding uit die dood is ook vir ons moontlik wat in Hom glo ..
Sonder die opstanding van die Here Jesus Christus is ons geloof waardeloos
Sy leringe kan van waarde wees, ja. Om die waarheid te sê, dit kan van baie waarde wees. Sy leringe oor God en oor die liefde en oor hoe ons met mekaar oor die weg kan kom, word immers wyer as enige ander guru of filosoof in die wêreld se werke gelees, nie net dié van vandag nie, maar van dié wat ooit gelewe het.
Maar, as Jesus nie opgestaan het uit die dood nie, help dit nie om in Hom te glo nie. Want, Hy kan dan niks vir jou doen nie. Hy kan nie vir jou intree by God sy Vader nie. Hy kan jou nie deur sy Heilige Gees begelei in alle waarheid nie. Hy kan nie jou gebede beantwoord, wanneer jy vir krag en sterkte en leiding vra nie. Hy is dan uiteindelik maar net soos een van ons, sterflik, verganklik, eindig.
En dit bring 'n geweldige dilemma vir ons mee. As Jesus nie opgestaan het uit die dood nie, dan sal ons ook nie kan opstaan uit die dood nie. Dan raak siekte 'n rêrige probleem, 'n ewige probleem, want dit kan jou einde beteken, vir altyd. Dan raak ouderdom 'n al hoe groter wordende probleem, want dit kan jou einde beteken, vir altyd.
Sonder die opstanding is daar geen opstanding vir ons uit die dode nie. Sonder die opstanding is daar vir ons geen lewe ná die dood nie.
En dan praat ons nie eers oor die effek wat dit op ons etiek sal hê nie, want as daar niks is ná hierdie lewe nie, hoekom sal 'n mens dan volgens die goue reël lewe – doen aan ander wat jy aan jouself gedoen wil hê? Jy kan mos maar doen wat jy wil, want daar is nie gevolge hierna nie, nie waar nie? Jy is op jou eie. Jy moet jouself handhaaf.
Hoe werklik is die opstanding van die Here Jesus Christus nou regtig?
Hoe werklik is die opstanding van die Here Jesus Christus nou regtig? Gary Habermas en Michael Licona het 'n indringende en omvattende ondersoek geloods na die werklikheid van die opstanding van die Here Jesus Christus. Dit is waarskynlik een van die beste stukke navorsing daaroor wat beskikbaar is, ten minste waarvan ek weet. Dit is die boek om te lees as jy antwoorde soek op jou vrae, en antwoorde wil gee aan mense wat die opstanding bevraagteken.
Ek sluit graag daarby aan en maak aan die hand van hulle boek die volgende drie opmerkings waarin my eie geloof in die opgewekte Jesus ook na vore kom. En ek gee dit aan jou deur om jou geloof in die opgestane Here Jesus Christus te bevestig:
Die opstanding van Jesus word deur meervoudige, onafhanklike historiese bronne bevestig. Daar is nie historiese onsekerheid daaroor nie.
Die opstanding word deur vyande van Jesus (Paulus) sowel as skeptici van daardie tyd (Jakobus, een van Jesus se skeptiese broers) bevestig. Dit is wesenlik deel van die historiese bevestiging van die opstanding. Iets moes gebeur het.
Vroeë ooggetuie verslae bevestig die opstanding van Jesus: die vroue, Maria, Kleopas en sy vrou/vriend, Petrus en die res van die dissipels, soos in ons gelese gedeelte, en dan aan nog meer as 500 ander, Paulus, Jakobus ensomeer. Dit begin die dag wat dit gebeur het, soos ons so pas gelees het, nie eers 'n paar dae, weke, maande of selfs jare daarna nie.
Daar is ander redes wat hiermee saamgelees kan word – bv. die feit dat vroue die eerste getuies was van die opstanding, al was hulle nie normaalweg as betroubare getuies gereken in daardie tyd nie, maar steeds word dit só vertel. Maar die vorige vyf punte is reeds genoegsame getuienis van die opwekking van Jesus.
Jy kan dus in die opstanding glo, want dit het werklik gebeur.
Jesus se persoonlike verskyning bring vrede en rus
Maar, het ons daarmee alles gesê? Is dit genoeg om oortuig te wees dat Jesus uit die dood opgestaan het?
Nee, by verre nie.
Die leë graf met die opgerolde grafdoeke is natuurlik belangrik omdat dit die werklikheid en historisiteit van die feit van die opstanding aandui. Die feit dat daar 'n hele klomp mense is wat daarvan kan getuig is natuurlik belangrik. Die feit dat 'n mens deeglike historiese getuienis het wat dié feit onderstreep, is natuurlik belangrik.
Maar, dit is ook duidelik, dit is eers wanneer Jesus self aan die getuies van sy opstanding verskyn, dat daar iets met hulle gebeur, dat hulle rus en vrede ervaar, dat hulle vrees in blydskap verander.
Ons moenie net praat oor die historisiteit en werklikheid van die opstanding nie, alhoewel dit vandag nogal noodsaaklik is om skeptici hok te slaan. Ons moet ook praat oor die teenwoordigheid van die lewende Here Jesus. Dit is immers die teenwoordige Jesus wat ons lewens verander en wat ons fokus moet wees. Jy kan natuurlik nie die teenwoordige Jesus hê sonder 'n leë graf nie – die graf was immers leeg. Maar jy kan die teenwoordige Jesus mis as jy te veel klem lê op die dogma van die leë graf.
En dit is my boodskap vandag aan jou. Jesus leef, vandag. Jesus leef, jy kan met Hom 'n pad stap. Jesus leef, jy kan jou behoeftes na Hom toe bring, en Hy sal jou vrede gee in sy teenwoordigheid. Jesus het opgestaan, en leef, en belowe vir jou dat jy saam met Hom sal opstaan, dat jy saam met Hom sal leef, eendag, ná die dood.
Jesus stuur ons om met dié boodskap die wêreld vir Hom te wen
En as jy die boodskap goed gehoor het, sal jy ook raaksien, dat Jesus nie net vir sy dissipels troos en versterk in hulle geloof nie met sy teenwoordigheid nie. Nee, Hy stuur hulle ook, waarmee Hy hulle roeping bevestig om die wêreld met die boodskap van vergifnis in te gaan.
Hoe gaan ons dit regkry? Natuurlik deur die gawe van die Heilige Gees. Die krag van die Heilige Gees is die grootste krag in die heelal. Die Gees doen meer en groter as wat mense ooit op hul eie kan bedink. Só staan dit in vers 22:
Waar ons die lig van Christus in mense se lewens indra, waar ons in die krag van die Gees begin optree, kom die hemel in beweging met vergifnis, met die vrede wat tussen Hom en mense, tussen mense en mense bring.
Die vrede en herstel wat God gee, kom waar mense bewus word van hul sonde, bewerk deur die Gees, en waar hierdie bewussyn tot skuldbelydenis en vergifnis lei. Die aangee van die vrede en vergifnis word begelei deur die Gees. Daar het 'n mite in die kerk ontstaan dat woorde opsioneel is en dat net dade eintlik tel. Hierdie verhaal van die opstanding leer ons die waarheid. Ons is geroep om te getuig. Die opstanding vereis van ons om daaroor te praat, om daarvan te vertel. Want, as ons nie getuig daarvan nie, word die vergifnis van sonde nie 'n werklikheid in mense se lewens nie.
Ek sluit af. Ons het 'n nuwe bewussyn van die lewende teenwoordigheid van Christus nodig. Die Christus wat deur Woord en Gees by ons is, en wat die wêreld voortdurend met sy vrede seën wanneer ons dit aangee.
Daaroor praat ons die res van hierdie kwartaal aan die hand van die boodskap van die Gees in Efesiërs, en gaan ons in Pinkster fokus op die krag van gebed. Ek het 'n groot verwagting van Pinkster dié kwartaal. Ek bid vir 'n Somerstrand Pinksterervaring, soos wat Jerusalem dit gehad het, en Efese, en elke ander plek in die wêreld waar daar 'n uitkringende herlewing plaasgevind het, New York in 1857, Worcester 1860, Wallis 1904 …
Lied 422 Die Heer, die Heer het opgestaan! – staan
Ons gaan hierdie kwartaal fokus op die Vervulling met die Heilige Gees soos die brief aan die Efesiërs dit vir ons uitspel, so ek groet julle met 'n seënbede daaruit:
Mag God ons geestesoog verhelder dat ons kan weet watter hoop sy roeping inhou; en dat ons kan weet hoe geweldig groot die krag is wat God uitoefen in ons wat glo – dieselfde krag waarmee God vir Jesus uit die dood opgewek het; Amen (Ef 1:18-20).