Dié drie kinders is op 16 Januarie 2002 deur hul pa, Tony Adlington met ’n byl aangeval waarna hy brandstof oor hul lyke gegooi en hulle aan die brand gesteek het. Tony het toe sy eie lewe geneem. Die kinders se ma, Debbie, wat ook deur Tony met ’n byl aangeval is, het die gruaanval oorleef.
Op die oog af is dit ’n klassieke prentjie: Drie pragtige ma’s sit op die strand en gesels oor hul kleingoed. Al drie is beroepsvroue, maar hul kinders gee sin aan die lewe.
Debbie Adlington (46), wat vir die naweek in Kaapstad gasvrou speel vir Manju van Johannesburg en Debra van George, stem heelhartig saam. Was dit nie vir haar drie kinders wat sy nie wou teleurstel nie, het sy nooit geveg om oorlewing toe sy amper nege jaar gelede byna met ’n byl doodgekap is nie.
Soos ma’s by die skoolhek of oor tee oor hul kinders gesels, ruil hierdie drie vandag vrolike staaltjies uit.
’n Paar maande gelede lees sy toe die tragiese verhaal van Debra, wat haar kindjie nes sy verloor het (“Vroue, leer uit my fout”, 26 Augustus).
Met ’n hart wat wou krimp van pyn, het sy gelees hoe Debra se gewese man, Mornay Edgar, gereël het om klein Lee in die botaniese tuin op George te sien terwyl Debra ’n wakende oog oor hulle sou hou.
Toe die ma haar onwillige en huilende blondekop aanmoedig om saam met sy pappa na die vissies in die dam te gaan kyk het sy nooit kon droom sy sou hom nie weer lewend sien nie. Kort daarna is hy en sy pa dood met meswonde onder ’n bos aangetref.
Toe Manju van Debra lees, wou sy met haar in aanraking kom. “Is daar ooit ’n lig aan die einde van die tonnel?” wou sy weet. Toe dat ons Debbie in Kaapstad vra om hulle te ontmoet en te vertel hoe sy self ná die verlies van drie kinders weer sin in die lewe kon vind.
By ’n gastehuis in Kampsbaai het die drie vroue toe onlangs ’n naweek saam gekuier, saam gelag en dikwels ook saam gehuil . . . en tog uiteindelik met nuwe hoop uitmekaargegaan.
“Ek was lief vir my man en het nooit so iets verwag nie,”sê sy. Sy onthou nog die oggend van 16 Januarie 2002 toe sy half deur die slaap haar man se skaduwee by die glasskuifdeur van hul slaapkamer sien. En die byl . . .
Tony het haar drie keer met die stomp kant gekap. Toe sy drie weke later uit ’n koma bykom, moes sy die verskriklike nuus hoor: Tony het Kevin (12), Katelyn (10) en Craig (9) ook met die byl aangeval, toe brandstof oor hul lyke gegooi, hulle aan die brand gesteek en homself geskiet.
Haar kinders was al drie verskillend. Sy lag hardop toe sy vertel van Kevin wat ’n eier leer bak het en toe nie soggens gou genoeg kon opstaan om dit in die pan te gooi nie.
“En Katelyn – sy was so goed met ballet, nes ek tevore. Ons was so opgewonde toe sy met klopdans sou begin, en ek wou nog eendag in ’n konsert saam met haar dans.
As sy praat, kan jy hoor sy is ’n gebore ma. Sy glo in roetine, gehoorsaamheid en goeie maniere, en haar laatlam is die toonbeeld daarvan.
Woerts kielie sy haar arm terwyl die kleintjie kraai soos sy lag. Manju merk op: “Dis ongelooflik om te sien hoe elk van ons op ons reis gevorder het, ook Debra wat maar baie onlangs haar seuntjie verloor het.”
In haar stadium van rou is dit asof sy nog alles wil vries soos dit is, bieg Debra. “Ek slaap elke aand in Lee se se kamer. Dis soos ’n heiligdom. Ek het sekere speelgoed in die motorhuis gesit waarmee ander kinders mag speel, maar daar is ander in sy kamer waaraan niemand moet raak nie.”