DIE KLEUR VAN MY PEN - 'n Afrikaanse Blog: April 2020
Sondag 05 April 2020
Dis laat-laat in die aand en iemand deel die liedjie Vincent, dalk beter bekend as Starry, starry night. Behalwe dat dit mos 'n hartroerende mooi lied is, is dit so al asof die woorde so 'n soort van 'n krapperigheid in die keel veroorsaak – so al asof jy skielik so half moet kug-kug om die ou gemoed te kalmeer, sien.
Ek weet nie van jou nie, maar al wat ek van Vincent van Gogh weet, is dat dit 'n mal ou was wat sy eie oor met 'n lemmetjie afgesny het. Hmmm, wys jou nou net, ha? Die meeste van ons het al daardie skildery met die woeste, donker lug met die helder oggendster en die klein, gesellige huisies in die dorpie daaronder gesien – huisies wat nie bestaan het nie, maar vir hom die prentjie voltooi het.
Vincent was op daardie stadium in 'n sielkundige inrigting om te (probeer) herstel van 'n sielkundige probleem. Hy was alleen en het niemand en niks gehad om hom geselskap te hou nie. Selfs as hy buite die gebou wou gaan sit, moes 'n chaperone hom vergesel. Hy mag nie in sy kamer geskilder het nie en moes noodgedwonge hierdie nagtelike prentjie skilder volgens dit wat hy onthou het.
Omdat hy daarvan gehou het om die objek wat hy skilder, voor hom te hê, het hy nie veel meer geskilder as wat hy deur die tralies van sy kamer kon sien nie. Hy het Starry night soveel as 21 keer geskilder en het, tragies genoeg, die eindproduk as 'n mislukking beleef. 'n Jaar later het hy selfmoord gepleeg daar in sy sel.
'n Alleensiel met die begeerte na die warmte en liefde van 'n tuiste ... 'n afleiding wat ek maak omdat hy die huisies geskilder het met lig wat warm daaruit skyn in die donkerte van die nag.
'n Mislukking in sy eie oë, daarom het hy maar liewer 'n einde aan sy lewe gemaak.
Ai, en vandag? Vandag weet 'n ieder en 'n elk van daardie skildery wat hy so direk met die buise verf op die doek geskilder het. Sou hy tog net miskien 'n klein bietjie meer van homself gedink het as hy dit kon beleef? Sou hy dalk, net miskien! 'n gelukkiger lewe gehad het as daar iemand op hierdie aardbodem was wat aandag en liefde en waardering getoon het?
Dis nadat ek Vincent se storie gelees het, wat ek maar net weereens besef het dat ek dalk, miskien, per geluk, toevallig ... noem dit wat jy wil! iemand se lewe kan red ...
Net 'n glimlag op die mees onverwagte oomblik, of 'n oproep, of 'n kort boodskap (net om liefdes ontwil nie 'n prentjie wat ek forward nie!) kan dalk die wa deur die drif sleep.