´n Eertydse Plaasbakkie | coetzeeblog
´n Eertydse Plaasbakkie
Ek/ons, is in ´n stadium van ons lewens, waar ons nie meer so haastig hoef te wees nie, maar soms kan dit nie anders. Soms moet ons roer, as ons sien die weer is dreigend en ons voor dit gladde pad is, tuis wil wees. Ook as jy ´n afspraak het, wikkel om nie die ander te laat wag nie. Noem maar op, tot in lengte van dae, sal daar tye wees, om haastig te wees.
Daar is tye, wat jy spyt is, dat jy haastig moet wees en ´n geleentheid mis, maar ons kultuur, laat dit nie toe om ander te laat wag nie. Reg ook so. Sien dit so, as jy iemand laat wag, steel jy sy tyd. Steel van iemand enigiets en jy kan ten minste ´n poging aanwend om hom weer te vergoed, tyd kan jy nooit weer terug betaal nie. Ry ek en oom Kobus, ´n paar Saterdae gelede, om nou meer noukeurig te wees, dié Saterdag van oom Tienie en Bellie en die van Rensburgfamilie, se boereparty, deur Neuland se hoofstraat, oppad om daar te kom. Sien ons die drie antieke Citroentjies, langs die straat staan. Hou asseblief stil, Kobus, ek wil net ´n paar fotos neem. Storm oor die straat en vra toestemming om te neem. Jaa, van twee, wat staan en vroetel in die auto’tjies. Die derde een is self besig met foto´s neem in die park. Hy storm ook nader, toe hy sien daar word gesels. Joviaal en vriendelik. Vanwaar? Buenos Aires. En jy? Omgewing van Villarrica. Ons wil in die volgende week in Villarrica wees. So jammer ek sal nog hier in Neuland wees.
So jammer ons is haastig. Dink dat dit ´n belewenis sou wees om met daardie drie manne te kuier en te gesels oor hulle toere en wat hulle beleef. Die plakkers wys, dat hulle wyd en ver gereis het. Van Bariloche, Patagonië, Brazilië, Uruguay, tot hier in die Chaco van Paraguay. Om ´n idee te kry, daar waar ek hulle ontmoet het, was ongeveer 1600 km van hul tuiste. Hulle moet baie vertroue in die voertuigies he en moet seker ook die vernuf besit, om die nodige herstelwerk langs die pad te doen.
Die Citroen 2CV (Frans is: deux chevaux wat letterlik vertaal, two steam horses, beteken) is van 1949 tot 1990 vervaardig om veral aan die Franse boere, ´n goedkoop voertuig te verskaf, om hul perdekarre te vervang. ´n Eenvoudige, lugverkoelde motor, wat maklik versien kan word, ekonomies op brandstof is en hoog bo die grond loop. Dit het die bynaam gehad van die sambreel op wiele. Daardie afslaan seilkappie, was ook nie om dowe neute daar nie, maar vir die Franse boere om langerige voorwerpe, soos pale gemaklik daarin te vervoer.
´n Baie interessante klein voertuigie, wat nog steeds op die pad is. Wonder hoeveel van die huidige geslag voertuie, sal na soveel jaar nog loop? Wys jou net, daar is nog avonturiers, dalk op ´n effe makliker manier.
Diegene wat sou belangstel, hier is baie interssante leesstof oor die motortjie, https://en.wikipedia.org/wiki/Citro%C3%ABn_2CV
5 thoughts on “´n Eertydse Plaasbakkie”
Junie 18, 2015 om 10:05 vm
Ek kan nogal sien waar die troetel naam ‘Smbrieel of wiele’ vandaan kom 🙂
En ja soms jaag die lewe mens en dit is ‘n jammerte… daar is so baie in die wêreld om te ervaar en ons mis dit… ai….
Junie 22, 2015 om 9:42 nm
Ja, mens mis baie en dit is maar net die waarvan mens bewus is.
Junie 20, 2015 om 4:00 vm
Die citroentjie het my ook gefasineer toe ons in ’71/72 in Beunos Aires was. Het self moes nader gaan om n mooi foto te neem sodat ek my pa kon vra wat dit was. Daar was baie op die pad! Lekker ou gesels gewees.
Junie 23, 2015 om 5:02 vm
Jy het altyd sulke interessante bloginskrywings. Baie dankie
Junie 26, 2015 om 9:50 nm
Gelukkig het jy jou kamera gehad, ek lief ook ou karre,