JESUS SE MAGSOPENBARING OOR DIE NATUUR – JESUS MAAK DIE STORM STIL (2)
IS ONS IN JESUS SE SKUIT?
Matt. 8:26-27 – "… Hy sê vir hulle: 'Waarom is julle bang, kleingelowiges?' Daarna het Hy opgestaan en die wind en die see hard aangespreek, en dit het doodstil geword. 27Die mense het hulle verwonder en gesê: 'Watter soort mens is hy dat selfs die wind en die see hom gehoorsaam?"
Vergelyk ook Joh. 16:33 – "Dit sê Ek vir julle, sodat julle vrede kan vind in My. In die wêreld sal julle dit moeilik hê; maar hou moed: Ek het die wêreld klaar oorwin."
Die vreesbevange dissipels het sekerlik ál hulle kennis van seevaart, tydens die hewige storm op die See van Galilea tot die uiterste beproef – hulle was immers vissermanne wat die see geken het. Hulle vlug na Jesus toe met hulle noodkreet: "Here, red ons! Ons vergaan!", want hulle het besef hulle kan hulself nie red nie. Jesus antwoord onmiddellik. Volkome Meester van die omstandighede, tree Hy op met Goddelike majesteit en spreek die magswoord waaraan die natuurkragte hulle in gehoorsaamheid onderwerp. Die uitwerking van Jesus se woorde, ook op die gemoed van die dissipels, word weergegee in die woorde, "en dit het doodstil geword".
In die teenwoordigheid van hierdie openbaring van Almag en Heerlikheid, voel hulle so klein maar terselfdertyd besef hulle dat 'n mens kan staatmaak op Sy ingrype wat kalmte bring, "selfs die wind en die see gehoorsaam hom!" Daarom is die dissipels verslae, nie net oor die stilte na die storm nie, maar oor die mag van Jesus. Een wat die "wind en die see" kan gebied, moet tog self God wees. Hierdie wonder, die mág en gesag van Jesus se woorde, is te veel vir hulle beperkte verstandjies! Dit is onbegryplik vir enige mens om te weet, dat agter die gesag van die lewende Jesus Christus, die Almag van God staan!
Wat beteken dit vir ons in 2020? Ek is seker menigte mense het al die gevoel gekry dat God onbetrokke staan by ons lewens; Hom nie steur aan ons lot nie; die gevoel dat Hy slaap en ons vergeet het en ons oorgegee het om in die stormsee onder te gaan! Net soos die dissipels daardie dag op die stormagtige see van Galilea moontlik gevoel het dat God in die storm afwesig was, onbetrokke en onbekommerd oor hulle lot, voel baie van ons moontlik vandag.
Maar, Jesus het self gesê: "In die wêreld sal julle dit moeilik hê …," en wie Sy dissipels wil wees, moet bereid wees om dakloos in 'n hewige storm "nie eens 'n rusplek vir sy kop te hê nie (Matt. 18:20b)." Ons geloof kan só maklik 'n "mooiweersgeloof" raak, 'n geloof wat nie opkyk na Christus wat selfs mag het oor die hewige storms, maar eerder die weg van vrees en kleingeloof wil neem. Daarom, moenie skrik as die storms kom nie! Moenie verbaas wees as mense jou spot en verstoot omdat jy Jesus gehoorsaam wil wees; moenie ontsteld raak as teen jou gediskrimineer word by die werk oor jou Christelike werksetiek; moenie verbaas wees, ouers, as verleiding soos golwe teen ons kinders aangerol kom nie; moenie verbaas wees as "kerkmense" se liefde vir die Here afkoel en sommer net uit die kerk wegraak nie; moenie verbaas wees wanneer kerkmense die Bybel as net nog 'n boek beskou nie!
Moenie skrik en ontredderd raak oor al die geweld van misdadigers wat roof en kaap en moor en verkrag nie; moenie verbaas wees as wette in ons land gemaak word wat, dinge wat vir ons goddelik, skoon en kosbaar is, ondergrawe nie (dobbel, aborsie, seksvoorligting op skool). Dit is alles magte wat dreig om ons in die golwe van wanhoop te laat wegsink en ons te laat vergaan. Maar, Jesus Christus is in die skuit. Hy is by ons! Hy het daardie dag "opgestaan en die wind en die see hard aangespreek, en dit het doodstil geword." In sy bestraffing hoor ons Jesus se volstrekte heerskappy oor die natuurelemente, want, "aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde" (Matt. 28:18), selfs mag oor die duiwel!
Net soos Jesus die storm op die See van Galilea kon stil maak en sy dissipels van ondergang gered het, so seker sal Hy elke aanslag en elke bose mag wat die kerk bedreig, stil maak, en aan die einde volkome vrede gee. Hy sal vir elke gelowige, deur die storms van die lewe lei en bewaar. Egte geloof beteken om nie op jou eie kragte staat te maak nie, ook nie in jou eie "roeispane", planne en goed nie, maar in Christus – in die wete dat die Here ook in die skuit is!
As ons geloof maar net 'n noodkreet is wat uitbreek in "Here, red ons", en ons onsself oorgee aan Hom, dan sal ons uitvind dat Jesus nie slaap nie! Wanneer ons wanhopig met 'n skouerophalende gebaar van "ons weet nie waar alles gaan eindig nie?", dan moet ons die verwyt van Jesus weer hoor: "Waarom is julle bang, kleingelowiges?" Ons is so geneig om maklik handdoek in te gooi en moedeloos te raak. Ons word só maklik oorweldig deur die donker wolke van beproewing en verwarrende omstandighede dat ons vergeet, Jesus is groter as die storms, ellende en lyding wat ons moet verduur. Hierdie dinge mag ons nie ontmoedig en laat uitsak nie!!!!
Met ons toekoms kan niks anders gebeur as wat die Here vir ons beplan het nie. Ons weet mos "watter soort mens is Hy!" Jesus Christus is in die skuit. Is ons saam met Hom in die skuit? Glo ons waaragtig Hy het ons wêreldstorms onder beheer? Kan ons standvastig in die geloof, met ons héle hart, enduit saam met Hom vaar?
"Die keuse tussen vertroue op God of vertroue in jouself en ander mense is 'n óf-óf keuse. As ons ons nie totaal op Hom verlaat nie, dan is ons glad nie besig om Hom te vertrou nie"
Gebed: Dankie Jesus, dat ek deur U lyding bemoedig word sodat ek ook soos Martin Luther met oortuiging kan sê: "Hier staan ek, ek kan nie anders nie!" Hou my vas in hierdie oortuiging, want Here, soos U weet is die wêreld in al groter behoefte om weg te vloei van moraliteit en godsdiens af. Hou my vas in U oorwinning sodat ek vir die wêreld kan sê: "Staan jy maar aan daardie kant, ek staan vol moed by U o Heer, ek is saam met U in die skuit en ek vaar enduit saam met U!" Amen.