'N Beperkingsbepaling is die hoeveelheid tyd wat jy moet doen om regstappe (dws 'n klagte of regsgeding) in te dien teen iemand anders. Die wettige "horlosie" begin gewoonlik op die eerste dag van die eerste voorval van seksuele teistering, maar in sommige lande kan die wet van beperkings begin met die laaste voorval.
Die hoeveelheid tyd wat u 'n klagte of regsgeding moet indien, hang af van drie dinge:
As jy werk vir 'n regeringsagentskap
As jy nie vir die federale regering werk nie, en jy wil 'n klag by die Gelyke Indiensnemingsgeleentheidskommissie indien
As u van plan is om 'n siviele regsgeding in te dien, is u individuele staat se wette. In die meeste state word seksuele teistering eise as "eis" eise beskou, en onderworpe aan dieselfde wet van beperkings as persoonlike beserings wet (dws ongelukke.)
As jy vir die federale regering werk, moet jy eers 'n administratiewe klag indien voordat jy 'n siviele regsgeding kan indien. As jy werk vir 'n openbare of privaat maatskappy (basies almal behalwe 'n regeringsagentskap), hoef jy nie 'n klag by die Gelyke Indiensnemingsgeleentheidskommissie (EEOC) in te dien voordat jy 'n regsgeding aanhangig maak nie. As u egter kies om die EEOC te handhaaf, is die bepalings van beperkings baie korter as wat die meeste wette voorsiening maak vir die indiening van 'n siviele regsgeding.
New Jersey seksuele teistering prokureur, Leonard Hill, beveel aan dat jy altyd 'n formele klagte by jou werkgewer indien voordat jy probeer om 'n regsgeding in te dien.
'N Werkgewer kan nie aanspreeklik gehou word vir seksuele teistering of diskriminasie as hulle nie daarvan geweet het nie.' N Formele verslag dien as bewys dat hulle dit gedoen het.