Megalitiese tempels van Malta | Reisnuus
Mariela Carril | 30/09/2021 17:00 | Opgedateer na 30/09/2021 19:42 | Malta, Wat om te sien
Die wêreld het baie geheimsinnige plekke, van diegene wat min bekend is en baie vermoed word. Malta is een van hulle of, meer spesifiek, die megalitiese tempels van Malta. Ken jy hulle? Interesseer hulle jou nie?
Malta is deel van die Europese Unie, en hoewel dit klein is, is dit 'n land waar baie mense woon. Hier, in hierdie vreemde aardrykskunde wat vandag baie besoek word deur toeriste danksy die warm klimaat, is daar drie Wêrelderfenis en baie megalitiese tempels wat een van die oudste en geheimsinnigste ter wêreld is.
2 Megalitiese tempels van Malta
Is 'n onafhanklike staat suid van Italië en hoewel dit deur die geskiedenis heen aan die genade van verskillende lande blootgestel is, is dit sedert 1964 werklik onafhanklik. Dit is 'n eilandstaat bestaan ​​uit drie eilande, Malta self, Gozo en Comino. Daar is ook ander klein eilandjies.
Die klimaat van Malta is warm in die somer en in die winter reën dit min. Daarom gaan baie toeriste. Vir sy strande en natuurlik vir hierdie megalitiese tempels wat baie nuuskierig is.
Daar is sewe megalitiese tempels in Malta wat UNESCO as wêrelderfenisgebied erkens. Hulle is in Malta en op die eiland Gozo. In die eerste is daar die tempels van Hagar Qim, Mnajdra en Tarxien, Ta'Hagrat en Skorba, terwyl daar in Gozo die twee groot tempels van Ggantija is.
Almal is monumentale prehistoriese strukture Daar word geglo dat dit gedurende die vierde en derde millennium vC gebou is. Die waarheid is dat elke kompleks uniek en 'n meesterstuk is vir die tegnologiese prestasie wat dit verteenwoordig.
Spesialiste sê dat elke monument 'n ander tegniek, plan en artikulasie het daar is 'n paar algemene eienskappe soos die elliptiese patio voor en die konkawe fasade. Oor die algemeen is die ingang aan die voorkant, in die middel van die fasade, oop na 'n monumentale gang met 'n geplaveide binnehof en die binnekant bestaan ​​uit halfsirkelvormige kamers wat simmetries aan elke kant van die as van die gebou gerangskik is.
Hierdie kamers wissel in aantal, afhangende van die gebou, soms is daar drie kamers, soms vier of vyf, en miskien ses. Daar is horisontale klippe en groot staande klippeDaar word geglo dat daar dakke was en alles dui daarop dat die konstruksiemetode baie gesofistikeerdheid toon. Die klip wat gebruik word, is plaaslik beskikbaar koraal kalksteen vir buitemure en a sagter kalksteen vir interieurs en dekoratiewe elemente. Ja, daar is 'n paar versierings in die geboue en dit toon ook 'n beduidende mate van vakmanskap.
Van wat dekoratiewe elemente Ons praat? Panele versier met gate, spiraalmotiewe, bome, plante en diere ontbreek nie. Uit die argitektoniese ontwerp en versierings word geglo dat hierdie ou geboue sommige vervul het rituele rol vir die samelewing wat hulle gebou het.
Byna al die inligting wat u oor die megalitiese tempels van Malta vind, kom uit die ortodokse argeologie. Hierdie wetenskap, uit die ontleding van bene, keramiekfragmente en verskillende handelsmerke, het dit vasgestel Mense het sedert minstens 5200 vC op Malta gewoon. Hulle het in grotte gewoon, maar later het hulle huise en hele dorpe gebou. Daar word geglo dat hulle min of meer na 1600 jaar van aankoms op die eiland begin het met die bou van hierdie enorme tempels, waarvan ons vandag net iets soos hul geraamtes sien.
Na 'n oomblik van glorie en glans blyk dit so Omstreeks 2300 vC het hierdie fantastiese kultuur vinnig begin agteruitgaan.en. Hoekom? Daar word geglo dat as gevolg van uiterste ontbossing, grondverlies, 'n groter bevolking en die gebruik van hulpbronne vir landbou ... daar ook sprake is van hongersnood, sosiale konflik rondom onderdrukkende godsdiens of die aankoms van eksterne indringers. Wat ook al gebeur het, het die kultuur van Malta afgeneem en tot met die aankoms van die mense in die Bronstydperk omstreeks 2000 v.C. C die eiland verlate was.
Die bekendste ruïnes is die van die tempel van Hagar Qim en die van Mnajdra, aan die suidwestelike kus van Malta, en kyk uit oor die see na die onbewoonde eiland Filfla, amper vyf kilometer daarvandaan. Hierdie vlakte het twee soorte kalksteen, 'n laer en harder een wat in Mnajdra gebruik word en 'n hoër en sagter een wat in Hagar Qim gebruik word.
Hagar Qim Dit beteken 'staande klippe' en voordat die ruïnes aan die lig gekom het, was dit bedek met 'n klipheuwel waaruit net 'n paar staande rotse bo -op uitsteek. Daar word vermoed dat die tempel in fases tussen 3500 vC en 2900 vC gebou is dit het die grootste klippe op die eiland. Daar is 'n massiewe rots van sewe meter by drie meter en weeg ongeveer 20 ton.
Die ruïnes is die eerste keer in 1839 verken en ernstiger opgrawings is tussen 1885 en 1910 uitgevoer. In die geval van lDie tempels van Mnajdra is ongeveer 500 meter wes van Hagar Qim, naby die punt van die rivier met uitsig oor die see. Die kompleks het twee geboue, 'n hooftempel met twee elliptiese kamers en 'n klein tempel met 'n ander kamer.
Tempels van astronomiese waarneming? Kan wees. Die hoofingang kyk na die ooste en op die herfs- en lente -equinox val die eerste sonstrale op 'n klip op 'n muur van die tweede kamer. In die somer en winter verlig die son die hoeke van twee pilare in die gang wat die hoofkamers met mekaar verbind.
Dit is regtig wonderlik sedertdien beide tempelkomplekse is astronomies in lyn gebring en nie net een keer per dag nie, maar verskeie kere: in Hagar Qim gaan die sonstrale byvoorbeeld teen dagbreek deur wat bekend staan ​​as die orakel en projekteer die beeld van 'n skyf wat ongeveer dieselfde grootte is as wat dit van die maan, en namate die minute verloop, groei die skyf en word 'n ellips. 'N Ander belyning vind plaas by sonsondergang.
Die waarheid is dat hierdie astronomiese vrae baie skaars is, want as ons op daardie tydstip in ortodokse argeologie glo ... Daar is 'n verkeerde data. Ander navorsers stel ander meer interessante idees voor: die hoogtepunt van die son by die sonstilstande is nie vas nie, maar dit wissel met die hoek, toenemend of afnemend, van die aarde se as in verhouding tot die vlak van sy wentelbaan om die son. Hierdie veranderinge staan ​​tegnies bekend as "die skuinsheid van die ellips" en het 'n reikafstand van 23 grade en 27 minute.
So word 'n groot siklus van meer as 40 duisend jaar onthul, en as die belyning oud genoeg is, bevat dit 'n mate van foute wat juis veroorsaak word deur hierdie veranderende skuinsheid. Uit hierdie fout is dit dan moontlik om die presiese datum van die bou van die tempels.
In die geval van die Mnajdra -tempels, is hul belyning dus goed, maar nie baie perfek nie. Die berekening dui dus aan dat die perfekte belyning minstens twee keer in die afgelope 15 3700 jaar moes plaasgevind het: een keer in 10.205 vC en een vroeër, in XNUMX vC. Hulle is baie ouer as wat gesê word.
Baie skaars ... Maar wat misterie toevoeg, is dat dit verder is as sy verhouding met die sterre die megalitiese tempels van Malta onthul 'n groot mate van wiskundige en ingenieursontwikkeling. Het jy geweet? Miskien nie, want dinge wat te doen het met die sterre, wiskunde en algemeen uitgevoerde ingenieurswese is buite die ortodokse argeologie. Daar is ook niks in die wêreld wat so na hierdie tempels lyk nie die bestaan ​​daarvan is raaiselagtig.
Ten slotte kan ons nie vergeet van die kompleks van Hal Saflieni tempelsBekend as die Hypogeum. Dit het drie ondergrondse vlakke van 12 meter diep, 'n wenteltrap wat afdaal en twee kamers wat bekend staan ​​as die Oracle en die Sancta Sanctorum. Daar is ook die Tarxien tempels, waarbinne a kolossale standbeeld met 'n oorspronklike hoogte van twee en 'n half meter, gedoop as die Moeder Godin.
Voeg die Tas-Silg-tempels en Skorba-tempels en die vreemde relings wat uit die vloer gesny is gevind in verskillende dele van Malta en saamsmelt in die see. Dit lyk soos wielmerke, maar dit is beslis nie. En wat is dit? Wel, nog 'n raaisel.
En natuurlik, as u meer wil weet oor die vermoedens, gedagtes, voorstelle, aannames en meer wat daar rondom die megalitiese tempels van Malta is, is daar baie interessante boeke en webwerwe. My eerste benadering tot hierdie raaisel was uit die hand van 'n klassieke: Erich Von Däniken.