Sy het geboorte geskenk aan ’n manlike kind. Daar het toe oorlog uitgebreek in die hemel: Migael en die engele onder sy beheer het oorlog gemaak teen die draak. Hy is verslaan. Toe het ek ’n kragtige stem in die hemel hoor sê: “Nou het die verlossing en die krag en die koninklike heerskappy van ons God aangebreek, asook die mag van sy Christus.” (Openbaring 12:5, 7-8, 10, NLV)
Wanneer ons aan die geboorte van Jesus dink, dink ons aan blye engelaankondigings en herders wat God se goeie nuus ontvang; van ’n baba wat gebore is om mense te verlos. Maar in die hemel lyk sake ietwat anders. Op die eiland Patmos kry Johannes ’n vreesaanjaende, surrealistiese gesig van ’n swanger vrou “wat met die son omklee is, die maan onder haar voete, en op haar kop ’n kroon met twaalf sterre” (Openbaring 12:1, NLV). Hy sien ook ’n magtige rooi draak met sewe koppe en tien horings wat wag om die kind wat gebore sou word, op te vreet. Toe die kind gebore word, word hy na God weggeruk, terwyl die vrou na die woestyn gevlug het. Hierdie gebeure ontketen ’n oorlog in die hemel, waartydens die draak (die satan) deur Migael en die engele verslaan word. Hierna breek die verlossing en koninklike heerskappy van God aan.
In die hemel bring Jesus se geboorte nie vrede en vreugde nie, maar wel ’n oorlog tussen God en die magte van satan. Met die geboorte van Jesus word die satan se mag inderdaad vir goed verbreek en tree God as oorwinnaar uit die stryd. As jy in Hom glo, maak Hy van jou ook ’n oorwinnaar oor die duiwel.
In ’n land wat pas weens korrupsie en staatskaping op ’n belangrike internasionale indeks erg slae gekry het, is die nuus dat geheime skenkers aan politieke partye oor sowat 18 maande iets van die verlede behoort te wees, werklik goeie nuus. Dit beteken wel nie dat alle geheime skenkings tot dusver kwaadwillige motiewe gehad het nie, maar dis ’n luukse wat ’n land waar korrupsie en staatskaping endemies geword het ongelukkig nie kan bekostig nie.
Terwyl die Cosatu-staking en -optogte teen korrupsie en staatskaping plaasvind, lewer die hooggeregshof in Kaapstad ’n belangrike uitspraak. Die parlement het nou 18 maande om die wet op toegang tot inligting so aan te pas dat dit ook die bekendmaking van skenkings aan politieke partye en individue verpligtend moet maak.
Hierdie kwessie is internasionaal ’n ongemaklike een. In welgestelde lande is privaat skenkings soms heeltemal onnodig en taboe, en ontvang partye nie net voldoende staatsgeld om hul wiele aan die rol te hou nie, maar ook staatsgeld vir projekte soos dat partye ter wille van die bevordering van demokrasie wêreldwyd, susterpartye in ontwikkelende lande geldelik kan ondersteun. So, byvoorbeeld, het die ACDP ’n klompie jare gelede ’n welkome meevaller van die Sweedse Christendemokrate ontvang, en die ANC van die destydse regerende party in Swede. Dit het die aanbied van werksessies oor die vestiging van demokrasie ingesluit.
In die VSA, waar die stelsel van koukusgebondenheid nie soos hier geld nie, is lobbying ’n voltydse werk. Die Amerikaanse kongres het oor die jare ’n enorme taak aangepak om misbruike hok te slaan, wat soms darem baie blatant geword het. So erg het dit by geleentheid ontaard dat ’n Amerikaanse firma ’n hele aantal kongreslede (en hul metgeselle) met ’n privaat vlug na Skotland geneem het waar ’n ruk lank op ’n splinternuwe gholflandgoed deurgebring is.
Slegs die mees stiksienige sal nie besef dat die meevallertjie gunstige stemme oor stekelrige kwessies sou verwag nie.
So, in beginsel, word die kieser van sy demokratiese stemreg gestroop. Hy stem vir ’n party ooreenkomstig die verkiesingsbeloftes wat gemaak is, maar sien verbysterd dat ’n ander koers ingeslaan word omdat geld harder as die stemme gehoor word. Dit beteken nie noodwendig dit vind plaas nie, maar die potensiaal daarvoor bestaan.
Moet die name van die skenkers bekend gemaak word, kan patrone gouer vasgestel word oor waar daar skewe motiewe agter die skenkings was. Dit is wel jammer vir die bona fide-skenker wat bloot verkies om anoniem te wees, en van hulle mag nou toe hande hê.
Maar in ’n land wat pas 14 plekke op die internasionale mededingingsindeks gesak het, hoofsaaklik weens korrupsie en staatskaping, is dit goed dat die howe die geleenthede vir verdere misbruik in die kiem smoor.