Bybelskool » Numeri 7 – Die Tabernakel word toegewy en ingewy
Hierdie lang hoofstuk verwys terug na die toewyding van die Tabernakel (Num. 7:1 – vgl. Eks. 40), en handel dan vervolgens oor die offergawes vir die vervoer van die Tabernakel, die offergawes vir die inwyding van die altaar (Num. 7:11-88), en die bevestiging van die gesprek tussen die Here en Moses in die tent van ontmoeting (Num. 7:89). Vir die gerief van Afrikaanse lesers word die offergawes vir die inwyding van die altaar net een keer genoem, omdat die twaalf leiers se offergawes identies was. In die grondteks word dit egter twaalf keer genoem.
Die toewyding van die Tabernakel – Num. 7:1
Hierdie toewyding van die Tabernakel verwys na dieselfde gebeure as in Eksodus 40. Die toewyding van die priesters word in Levitikus 8 vertel.
Die offergawes vir die vervoer van die Tabernakel – Num. 7:2-10
Dit wil voorkom asof die 12 stamleiers saam 6 waens en 12 osse geskenk het as offergawes wat deur die Here ingespan is as hulp vir die Leviete. Die Gersongroep van Eljasaf, wat vir die bedekking van tente en seile moes sorg, het 2 waens en 4 osse gekry vir hulle werk. Die Merarigroep van Elisafan, wat vir die struktuur, die raamwerk en gereedskap, van die Tabernakel moes sorg, het die grootste deel gekry, 4 waens en 8 osse. Oorhoofs het Itamar, seun van Aäron dus vir al die waens en osse verantwoordelikheid geneem, want hy was vir hierdie twee groepe verantwoordelik vanuit die priesterlike geledere.
Die Kehatgroep van Suriël het niks hiervan gekry nie, want hulle sou die heiligdom se “meubels” moes dra volgens die Here se besluit. Hulle was onder beheer van Eleasar, die ander oorlewende seun van Aäron wat later hoëpriester sou word na sy pa se dood (Num. 20:26).
Die offergawes vir die inwyding van die altaar – Num. 7:11-88
Elkeen van die 12 stamleiers het ook ‘n uitgebreide stel offergawes gebring wat oor ‘n tydperk van 12 dae geoffer is. Daarmee is die altaar ingewy. Dit het telkens bestaan uit:
‘n silwerskottel met ‘n graanoffer – vir die viering van die gemeenskap met God;
‘n goue pannetjie met wierook – vir die graanoffers en sondeoffers, asook veral vir die wierookaltaar net voor die voorhangsel wat die Heilige van die Allerheiligste geskei het waarop elke oggend en aand wierook gebrand moes word terwyl aandag aan die menora met sy lampies gegee is (vgl. Eks. 30 en Eks. 37). Hoofstuk 8 sal verder hierna verwys;
drie brandoffers (bul, ram, lam), ‘n sondeoffer (bokram) – vir versoening van hulle algemene sondigheid;
17 maaltydoffers (2 osse, 5 ramme, 5 bokramme, 5 lammers) – vir die bevestiging van die verbond met God – wat uiteraard ook vir die families bedoel was om by die Tabernakel mee fees te vier.
Die bevestiging van die gesprek tussen die Here en Moses – Num. 7:89
Die betekenis van hierdie groot aantal offergawes lê in die wonder van God se teenwoordigheid wat telkens in die Tabernakel, die tent van ontmoeting, tussen God en Moses gemanifesteer het. Daarom die bevestiging dat die offerkultus nie maar net ‘n klomp formalistiese rituele aan die gang gehou het nie, maar gefokus was op die lewende gesprek wat daar voortdurend en wedersyds tussen Moses en God plaasgevind het.
Die offergawes vir die dienswerk van die Leviete, sowel as die offergawes vir die inwyding van die altaar onderstreep die waarde van ons gawes aan God. Dit is natuurlik nie op dieselfde wyse as in Numeri meer belangrik nie, maar dit is steeds belangrik as die skaduwee van die werklikheid wat ons in Christus ervaar.
Ek het reeds in my bydraes oor Levitikus gewys daarop dat dit die rede is waarom in die NT steeds van ons dienswerk en dissipelskap in terme van offers aan God gepraat word. Dit sluit ons liggame, geloof, gawes, getuienis, belydenis, aanbidding, verkondiging, gedrag, en gebede in.
Paulus praat van ons liggame as ‘n lewende en heilige offer aan God (Rom. 12:1), en van ons geloof as: “’n offer in diens van God” (Fil. 2:17 – met ‘n verwysing na Levitikus se “drankoffers”: “Selfs al word my bloed daarby as drankoffer uitgegiet.”. Hy praat ook van ons gawes, wat ‘n wa en ‘n span osse kan insluit!, as iets wat: “voor God ’n offer met lieflike geur (is), vir Hom aanneemlik en welgevallig” (Fil. 4:18) sowel as die getuienis van ons lewe as: “die wierook wat deur Christus vir God gebrand word, waarvan die geur dié bereik wat gered word, sowel as dié wat verlore gaan.“ (2 Kor. 2:15). Ons hele lewe en bediening is dus ‘n offer aan God.
Die Hebreërskrywer stem saam dat ons gawes van goed doen en mededeelsaamheid ‘n offer aan die Here is: “Moenie nalaat om goed te doen en mededeelsaam te wees nie, want dít is die offers wat vir God aanneemlik is.” (Hebr. 13:16). En voeg daarby dat ons belydenis van Jesus as die Here ‘n lofoffer is aan God: “Laat ons dan onophoudelik deur Jesus aan God ’n offer van lof bring, dié lof wat aan Hom gebring word deur die lippe wat sy Naam bely.” (Hebr. 13:15).
Petrus brei daarop uit deur ons aanbidding, verkondiging en gedrag as geestelike offers te beskryf: “Laat julle as lewende stene opbou tot ’n geestelike huis, om ’n heilige priesterdom te wees en geestelike offers te bring wat deur Jesus Christus vir God welgevallig is.” (1 Pet. 2:5 – vgl. dit saam met vers 9-11 en 12-17).
Johannes interpreteer ook ons gebede as iets wat in die goue wierookbak op die goue altaar voor God se troon in die hemel aan God geoffer word: “’n Ander engel het toe gekom en by die altaar gaan staan met ’n goue wierookbak. Daar is baie wierook aan hom gegee om dit saam met die gebede van al die gelowiges op die goue altaar voor die troon te offer. Die rook van die wierook wat deur die engel geoffer is, het saam met die gebede van die gelowiges opgestyg voor God.” (Openb. 8:3-4 – vgl. Eks. 30:1-10; 37:25-28; dit word ook met die “graanoffer” en “sondeoffer” verbind: Lev. 2:1; 6:15; 16:13; 24:7).
August 3, 2017 at 09:46 | #
August 3, 2017 at 09:53 | #
July 19, 2018 | #
Ek het net die stof wat op die webtuiste is, beskikbaar:
Ons het bybelstudie gehad oor 1Korntiers nou soek ek graag n bybelstudie in boekvorm vir 2Korintiers
Hi André. Ja, vir werkendes is die daaglikse tyd van afsondering eintlik die enigste moontlikheid. My ervaring is egter dat as ‘n mens nie só iets beplan nie, kom jy nooit so ver nie. Ek het nou self begin met die vaste gebedstyd as ‘n riglyn (eintlik nog net die oggendgebed en soms die aandgebed) en dit raak ‘n kosbare tyd van stilte vroegoggend. Ek het egter ‘n regte retraite nodig om heeltemal stil te raak weens my program. Kon dit darem al ‘n paar keer vir so 3 dae doen by Deon Loots se Shama. Dit is van onskatbare waarde vir my.
Chris – baie dankie vir jou plasings!
Tov dié een oor tye van afsondering maak ek graag ‘n opmerking. Die meeste mense moet maar “tevrede wees” met die daaglikse tye.
Die weeklikse tye van afsondering klink wonderlik. Maar ek ken so baie mense wat Maandag tot Vrydag 7vm die huis verlaat werk toe en dan saans teen 18:00 tuis kom. Sommiges werk nog soms 2 Saterdae per maand ook. Dan is daar die gewone sake wat aandag kry Saterdae en Sondae is betrokkenheid in hulle plaaslike gemeentes…
Vir hulle kan ‘n oggend per week net nie prakties werk nie.
Of het jy ander raad?
July 14, 2018 | #
Hi Jan. Die paaie het vóór dié vergadering in Jerusalem al uitmekaar begin beur met die Joodse Christene wat die nakoming van die hele wet voorgestaan het, en die Christene uit die heidene wat vrae gevra het daaroor. Die hoop bestaan dus altyd dat ‘n kerk – en ek sluit alle kerke in – die onderlinge teologiese spanninge aan die hand van dié vier fases van geloofsonderskeiding sal oplos. Dit het vir die kerk in Jerusalem toentertyd gewerk. My hoop is steeds dat dit by die NG Kerk – en alle ander kerke wat worstel met praktiese gehoorsaamheid aan die Skrif – kan werk.
Die uitkoms van dié vergadering in Jerusalem was interessant genoeg om raak te sien dat die seremoniële en burgerlike kante van die wet in Christus opgehef is. Maar, dat die morele kant van die wet vir almal geldig sal bly, veral in terme van afgodery (uit die eerste tafel van die wet en Jesus se opsomming van die belangrikste gebod) en onsedelikheid (uit die tweede tafel van die wet en Jesus se talle voorskrifte oor reinheid, bv Markus 7 en Matteus 19).
Geen wonder nie dat Jesus dit weereens beklemtoon in sy brief aan Tiatira in Openbaring 2 dat afgodery en onsedelikheid gemeentes – persoonlik en korporatief – aan die straf van die Here self onderwerp. Hoe tegelyk veronrustend en vertroostend klink Jesus se woorde nie vandag ook nog nie:
“Haar volgelinge sal Ek deur ’n pessiekte om die lewe bring. Dan sal al die gemeentes weet dat dit Ek is, die Een wat die gedagtes en begeertes van die mens deurgrond. Ek sal elkeen van julle straf volgens julle doen en late. Maar vir julle ander in Tiatira, wat nie hierdie leer aanhang en nie die ‘diep geheimenisse van die Satan’, soos hulle dit noem, leer ken het nie, sê Ek: Ek lê op julle geen ander verpligting nie; hou net vas wat julle het, totdat Ek kom.” (Openb 2:23-25).
Daarmee onderstreep Jesus dat die morele aspekte van die wet van God tot in ewigheid geldig sal bly. Dit is ook dié aspekte van die wet wat die Gees in ons harte inskryf soos ons by Paulus in Galasiërs 5, Romeine 8, en Efesiërs 4 agterkom. Paulus verbind in Romeine 1 selfs nog nouer afgodery en onsedelikheid, waar die onsedelikheid (en ‘n rits ander sondes) vloei uit ‘n ignorering van wat God van Homself en die lewe openbaar.
Waar jy nie God se uitgespelde moraliteit in die Skrif aanvaar en uitleef nie, is jy per definisie besig met jou eie godsdiens, en kan ‘n mens dit as afgodery teken, soos Paulus inderdaad doen. Daarom kan Paulus in Romeine 12:1-2 alle gelowiges in die gemeente aanmoedig om in die eerste plek hulle fisiese liggame: “as ’n lewende, heilige en aan God welgevallige offer” te stel. “Dit is julle redelike godsdiens.” Dit is gemik teen (onder andere) onsedelikheid.
En dan in die tweede plek te beklemtoon dat hulle hulle denke skoei op God se openbaring: “En word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is.” Dit is gemik teen (onder andere) afgodery.
Dus: “Hou net vas wat julle het, totdat Ek kom.“
In die konteks van oordeel bly die drie aspekte van God ons hoop. En ons riglyn: “Dat liefde, reg en geregtigheid belangriker is as insig, krag en rykdom bly ’n fundamentele keuse van dié wat die Here ken en Hom in alles wil erken. Dat dít gelowiges in konflik bring met wêreldse insig, krag en rykdom is daarom egter ook ’n feit. Maar, dit is wat getrouheid van ons vra.”
Ds Chris wat my tref is in Jeremia 9:24 God se hart “Ek bewys liefde, reg en geregtigheid op die aarde, want dit is wat ek wil he, se die Here.
July 13, 2018 | #
Ek kyk na die vier punte wat jy hier noem oor geloofsonderskeiding.
Gee vir almal kans om ŉ bydrae te lewer.
Fokus op getuienisse van God se werk en teenwoordigheid in hierdie lewe.
Toets alles aan die Bybel totdat die geloofsgemeenskap duidelikheid kry.
Neem ’n vaste besluit eers wanneer julle algemene instemming en ’n gemeenskaplike oortuiging bereik het.
Waarom wil dit nie meer werk in die NG Kerk nie? Die proses veronderstel dat ons van een Gees deurdronge sal wees. Hoekom kry ek die idee ons werk nie meer met dieselfde Bybel en dat ons nie meer deur dieselfde Gees gelei word nie.
Ons paaie gaan uitmekaar soos die kerk en die Jode se paaie uitmekaar gegaan het in Hand 15.
More Pastoor Chris ek geniet baie van jou preke, ek is ‘n ouderling by my kerk en leer rerig baie van u af.