U wil hê dat u parakeet moet aanhou sing, veg teen die myte wat loer
Hoe kan myte in parakiete genees word? Met behandelingslae?
Wat te koop om te weet hoe om die myte van die parkiet uit te skakel?
Die eerste vraag wat u jouself moet afvra, is:
Hoe kan ek weet of my parakeet myte het? Hoe kan ek myte in Australiese parakeets opspoor? Hoe kan myte in Australiese parakeets uitgeskakel word?
Aangesien hulle skurfmyte soos enige ander dier kan produseer, sal ons in ons blog sien wat om te doen as 'n parakeet myte het en hoe om die parasiete te verwyder.
Hoe kan ek weet of my parakeet myte het?
Dit is baie skaars dat myte in parakeet veranderings veroorsaak in die algemene gesondheidstoestand van die parkiet, en die algemeenste is dat dit die bek en vere beïnvloed.
Soms kan daar egter asemhalingsprobleme voorkom, wat veroorsaak word deur 'n myt wat die tragea beïnvloed. In hierdie gevalle kan u moeilike asemhaling sien, met u mond oop.
Daarbenewens, hoewel dit minder gereeld voorkom, kan sommige van hierdie myte die vere beïnvloed en dit jeuk.
Die siekte wat deur die knemidokoptemyt veroorsaak word, word algemeen 'skubberige gesig' genoem as gevolg van die voorkoms van siek diere.
In die aangetaste parakiete is die gebied van die bek en die neusgate (die asemhalingsopeninge) gevul met skurwe wat sigbaar is.
Kneemidocoptic mange word ook 'skurwe van die bek en bene' genoem. Hulle word bedek met skurfte soortgelyk aan dié van die gesig.
Hierdie skurfte is te wyte aan 'n hiperkeratose-proses, dit wil sê 'n verdikking van die buitenste laag van die vel, wat deur die myt veroorsaak word.
Selfs as u twyfel, is die doeltreffendste ding om die veearts te neem om te bevestig of u parakeet myte of skurfte het.
Hoe kan jy skurfmyte in die parkiet verwyder? Met 'n bespuiting?
Vroeër een van die tuisremiddels wat rondgerol het, was dat as u parakeet myte het, u dit met paraffienolie sou gee of dit met olyfolie versuim. Om dit toe te pas, is 'n katoen gebruik, byvoorbeeld 'n oorstokkie.
Alhoewel dit 'n huismiddel was, het dit gelyk asof dit aanvanklik nie te gevorderd was nie, maar dit is verlig, hoewel dit uiteindelik teruggekeer het. Die doeltreffendste behandeling is een met 'n akwaried spuit of 'n antiparasitiese pipet wat ons in enige veeartsenykundige winkel kan vind om ons geliefde dier te help.
Hoe om myte in parakeet dood te maak?
Die eerste ding wat u moet doen, is om die dier van waar u vermoedens van die res van u eksotiese voëls het, te skei, sodat u nie weet nie. Word 'n besmetting van die pilaar van knemidokoptes.
Ek sal ook pulmosan aanbeveel wat die aktiewe stof in invermektien bevat. Dit kom in druppels en twee druppels word op die vel op die nek van die AVE toegedien. Nie in die vere nie. As dit 'n klein voël is, dan 'n druppel.
Om jou ook te voorkom. Ek sal die res van u klein voëls behandel net vir ingeval
Die metodes en middels, tuisgemaak of nie, wat u gebruik om skurfmyte by u voëls uit te skakel, is persoonlike sake, maar ons sal die doeltreffendste aanbeveel.
Daar is veral verskillende soorte salmonella Salmonella typhimunum, wat siektes en dood by voëls soos parakiete kan veroorsaak. Hierdie salmellose is onder die meer ernstige bakteriese siektes en dat meer verliese by voëls voorkom.
die bronne van infeksie dit is dikwels besmette water en voer vir salmonella, sowel as veral proteïenryke voer, soos vis- en vleismeel, gemaalde bene en garnale.
Salmonella kan ook oorgedra word deur eiers en eierdoppe wat nie behoorlik gesteriliseer is nie. Hierdie kieme vermeerder ook op die wateroppervlak van vuil waterbakke.
Hierdie aansteeklike siekte is baie gereeld deur wilde voëls oorgedra, wat sit in die omgewing of by voëls wat nie bedek is nie. Die gevaar van oordrag van hierdie infeksie bestaan ​​ook indien daar teenwoordigheid van rotte en muise.
Uitgeskei kieme kan mense ook ernstig benadeel. die patologiese simptome van salmonellose by budgies Hulle is relatief on kenmerkend.
Swakheid, geplooide verekleed en diarree, sowel as swelling in die gewrigte en draaie van die kop, dui op 'n infeksie. Maar in baie gevalle word verskeie voëls van dieselfde groep aangetas, sodat die epidemiese karakter van hierdie siekte duidelik gesien word.
Voëls wat die siekte oorleef, kan permanente draers word. As daar vermoed word dat 'n salmonellose is, die veearts moet onmiddellik geraadpleeg word.
Deur ontleding van die druppels kan die kiem geïsoleer word. Aangesien voëls nie voortdurend kieme uitskei nie, is dit nodig om die ontleding van die ekskrement 'n paar keer te herhaal.
Siek voëls skakel in groot hoeveelhede die tuberkulose kiem Voël tesame met ontlasting, kiem wat nog lank aktief bly. Nie genoeg gesteriliseerde eierdoppe kan ook deur die kiem beïnvloed word nie.
Hierdie kiem, wat kan jare in die buiteland oorleefwat deur voedsel ingeneem word, maar ook deur besoedelde lug inasem te word, kan infeksie veroorsaak. Dit is moontlik om die voël aan die mens oor te dra en omgekeerd.
Tuberkulose is 'n bedrieglike siekte wat soms maande duur en geleidelik dunner word. Tot kort voor die dood het die voëls amper geen sigbare simptome nie.
Tuberkulêre nodules kan in die interne organe vorm wat deels tot verlamming in die ooreenstemmende ledemate kan lei.
In long tuberkulose en lugsakke kan asemhalingsversteurings waargeneem word. As dit die spysverteringstelsel is wat aangetas word, is daar diarree, soos meer gereeld voorkom. Daarbenewens kan bene-tuberkulose en vorme van die vel ook voorkom.
Dit is nogal moeilik om 'n diagnose op te stel, wat slegs finaal sal wees deur die dooie voël te ondersoek.
As die siekte vermoed word, kan 'n ingeligte diagnose verkry word deur die voël te ondersoek tesame met 'n radiologie wat egter net die belangrikste nodules toon.
Dit is baie moeilik, indien nie onmoontlik nie, om aan te neem voorkomende maatreëls, as gevolg van die lang verloop van hierdie siekte. 'n behandeling Dit is ook gewoonlik nutteloos en moet weens die moontlikheid van oordrag van die kiem na die mens nie uitgevoer word nie.
Psittacosis is 'n siekte waaraan parakeets en ander voëls wat geen spesifieke simptome het nie, kan ly. Dit staan ​​ook algemeen bekend as die "papegaai siekte". Voëls kan tekens van asemhalings- of ooginfeksie hê, soos nies, sinusitis, konjunktivitis of nasale afskeidings.
Kan ook ly aan groenerige of gelerige diarree, of bloot dunner of ongeregverdigde verwerping, of in uiterste gevalle die skielike dood van die parakeet wat gesond gelyk het.
Daar moet kennis geneem word dat hierdie beskryfde simptome ook as gevolg van ander siektes kan wees.
Psittacosis veroorsaak dat die verdediging van die parkiet verminder, en dit vergemaklik dat ander siektes gelyktydig voorkom wat dit moeilik maak om te identifiseer simptome van psittacosis.
In sommige gevalle is daar gevalle van mak voëls wat maande lank die siekte van psittacosis dra sonder dat hulle simptome het. Maar na 'n periode van spanning ontwikkel hulle skielik.
die psittacosis behandeling Dit kan gedoen word deur middel van inspuitbare middels of mondelings vir 'n minimum van 50 dae. 'N Ander alternatief is om dit slegs met medisynevoer vir hierdie toestand te voed. Die toediening van medisyne in water is nie effektief nie.
In elk geval, Die veearts is die spesialis wat die beste opsie sal kies, sowel as die kalender vir oorsigte en ondersoeke wat nodig is om die gesondheid van die parkiet te monitor.
Daar moet ook op gelet word dat 'n dier wat genees is van hierdie aansteeklike siekte nie weer daarvan vrygestel word nie.
In psittacids bied psittacosis aan baie onspesifieke simptomeDit wil sê, die kliniese manifestasies toon nie verskille met die infeksies wat deur ander kieme veroorsaak word nie. Die mees opvallende is asemhalingsversteurings (rinitis, dyspier, asemhalingsgeluide).
Sommige siek voëls kan ook afwykings hê in die sentrale senuweestelsel wat gemanifesteer word deur aanvalle en verlamming. Byna al die voëls eet nie voedsel tydens die akute fase van die siekte nie, hulle borsel die verekleed (is versmoor) en is apaties.
Die infeksie by mense sowel as by voëls vind hoofsaaklik plaas deur die inaseming van stof. In die akute fase van die siekte, skakel die voëls groot hoeveelhede van hierdie kieme in die ontlasting uit.
Sodra dit droog is, word hierdie ekskremente opgehef deur die vlug van diere en mens en voëls word besmet deur hierdie aansteeklike stof in te asem.
Die kiem van psittacosis word egter nie net weer by ingevoerde voëls ingebring nie, maar baie van die inheemse nageslagte word ook besmet.
Psittacosis is 'n moet-kommunikasiedit wil sê dat beide telers sowel as amateurs die amptelike veearts moet inlig oor enige vermoede van hierdie siekte.
Newcastlesiekte (pseudopeste voël)
Die virus wat die Newcastlesiekte Dit verskyn die eerste keer in die Suidoos-Asiatiese streek. Later is dit in Europa bekendgestel, waarvandaan die uitbreiding oor die hele wêreld plaasgevind het. Die oordrag van die siekte is moontlik deur voëls sowel as deur mense.
Budgies wat siek is met voëlpseudopeste (Newcastlesiekte) kan vreemde nekdraaie hê
Byna alle siek voëls sterf na slegs 6-9 dae. Onder die simptome van voël pseudopeste diarree, nasale en okulêre vloei, gekoördineerde bewegings, verlamming, nekdraaie en dyspier word waargeneem.
Aangesien die gevaar van infeksie baie groot is, sterf byna al die voëls van dieselfde groep binne 'n kort tydjie. Slegs moontlik stel die diagnose definitief deur die teenwoordigheid van die virus in die organe van dooie monsters te verifieer.
Papovavirus veroorsaak 'n siekte by uuker-kuikens Hulle is nog steeds in die nes. Hierdie virus is klein en nie toegedraai nie, maar baie bestand. Daarom bly dit lank aktief in die omheining van voëls of in die voëlhok, sowel as in hokke en bykomstighede.
Oorleef etlike ure by temperature bo 56 ° C. dit is onmoontlik om dit met die huidige manier van ontsmetting te vernietig.
Om die produkte wat 'n aktiewe bestanddeel bevat, te ontsmet, word 'jodoforo' of 'n kombinasie van aldehiede aanbeveel. As iodoforos gebruik word, moet 'n behandeling met kalsiumstowwe nie gelyktydig plaasvind nie, aangesien die doeltreffendheid daarvan teengewerk word. Dit is nodig om 'n aksietyd van ten minste twee uur te verwag.
In die broeiplekke of in voëlhokke wat nie sulke behandeling toelaat nie, kan die toerusting en mure egter met die vlam van 'n sweiser gesing word.
As u dit doen, moet u versigtig wees, veral as dit bykomstighede in plastiek of hout is. Hierdie virus word aan ander voëls oorgedra en is baie aansteeklik..
Siek kuikens wat in die nes is, is teenwoordig simptome die geswelde buik en ernstige uitdroging (veral sigbaar op die bene en voete wat gekrimp of gekreukel is), sowel as vuil in die kloakale gebied, wat minder as gevolg van ekskrasie as aan witterige urine is.
As daar vergelyk word met gesonde kuikens van dieselfde ouderdom, kan groei ook gesien word vertraagde liggaamsvere en die rekkies, sowel as die gebrek of misvorming van die dons. 'N Spesifieke behandeling van siek voëls is nie moontlik nie.
Aangesien die virus met die hande van 'n kissie na die ander oorgedra word, is dit ook nie sin om die siek kuikens met vitamienpreparate te versterk nie. Daar is ook nog nie 'n voldoende entstof nie.
As hierdie siekte voorkom, word dit aanbeveel om die teling vir drie tot vier maande te onderbreek, waardeur die aantal hoogs sensitiewe voëls verminder word en die vermenigvuldiging van die virus beperk word.
Op hierdie manier kan broeipare teenliggaampies vorm wat deur die eier na die kuikens oorgedra word en sodoende teen die siekte beskerm word. Gedurende hierdie periode word 'n weeklikse skoonmaak en ontsmetting aanbeveel. Dit is nie wetenskaplik bewys dat daar 'n verband bestaan ​​tussen papovavirus en die voorkoms van die Franse molt nie (kyk later in hierdie pos).
Swelling van die mukosa van die gewas
Hierdie siekte kom gereeld voor by papegaaie en papegaaie wat voer of water met ontlasting ingeneem het. Die oorsake kan wees van infeksies deur bakteriële middels (trichomonas, swamme), bytende brandwonde, vergiftiging, okklusies of fermentasieprosesse in die gewas, asook die inname van water wat te koud is (ryp), of ek dink dit is te warm.
Mukosale infeksies wat veroorsaak word deur swamme en / of trichomonas, wat ook by 'n gesonde voël kan voorkom, kan ontsteking veroorsaak as hul verdediging verswak.
Dit is selde dat hierdie siekte oorgedra word aan die ander voëls wat in dieselfde voëlhok of hok gehuisves word, tensy dit 'n paartjie is wat op mekaar voed en sodoende die kieme oordra.
Die swelling van die slymvlies van die gewas manifesteer met simptome Met die verminderde inname, apatie en die verekleed van die verekleed, is die voedingsstatus geleidelik afbrekend.
Pasiënte streef dikwels daarna om te sluk, hul nek te beweeg en te swaai asof hulle pomp, puisies uitspook en 'n gryswit, gloeiende slym. As gevolg van kopskudding die vere van die gewasarea is gewoonlik baie klewerig. Sonder behandeling sterf hierdie voëls dikwels.
Die oorsaak van die endoparasiet besmetting U moet dit eerstens in die akkommodasie-omstandighede soek. Budgies wat individueel in 'n hok gehuisves word, word byna nooit beïnvloed nie.
In die geval van voëls wat in buiteversies gehuisves word, kan 'n besmetting voorkom as gevolg van Capillaria of deur ascites, veral as die voëlhokke nie bedek is nie en die ontlasting van wilde voëls binne val.
'N Endoparasietbesmetting dit hoef nie noodwendig dodelik te wees nie, neem die parasiet voordeel uit sy gasheer. Gaste en parasiete word by mekaar gehuisves en hulself in 'n baie broos "ewewigsituasie" bevind.
In die parkiet is hierdie myte redelik skaars. Veranderings verskyn in die lugsakke, uitsteekende witterige foci en op die slymvlies van die lugsakke, brongiale buise en lugvlies, fyn, donker kolle wat onder die mikroskoop die myte is.
As 'n algemene reël, kan simptome soos skielike bewegings van die kop, met asemhalingsversteurings, aandringende hoes, nies, en pogings om te sluk, voorkom in die parkette wat deur hierdie parasiete besmet is.
Ook op sommige plekke onder die algemene naam van wurms. As 'n algemene reël, Askariede word slegs in golwende parakiete aangetref as dit saam met ander papegaaie of papegaaie in 'n gebied gehuisves word of om 'n vrye vlug is omhein. Askariede eiers word omring deur 'n wasagtige laag, en is dus ongevoelig en bestand teen 'n reeks ontsmettingsmiddels.
Wat hulle makliker vernietig, is droogheid en sonlig. Alhoewel 'n besmetting van die ascarid nie uitgesluit kan word nie, verminder die fyn skoonmaak u risiko baie.
gegee dat die papegaaie word gewoonlik besmet as gevolg van ander voëls, veral vir die uitskeidings van ander psittacids, word gemeenskapsverblyf nie aanbeveel nie.
Die kliniese beeld van die besmetting van die vog is nie spesifiek nie. Tussen jou simptome Verdunning, gebrek aan eetlus en skielike dood kan voorkom, veral as die besmetting in die dunderm-streek voorkom en 'n derm-okklusie voorkom.
Aangesien die opstop van die parakeet nie altyd eiers uitskakel nie, is 'n enkele ontlasting van die ontlasting om die ascites te diagnoseer onbeduidend. Askariede besmetting kan egter veilig gediagnoseer word deur dooie voëls te dissekteer.
Die behandeling van ascites Dit kan gedoen word met 'n produk teen ascites wat die parkiet goed verdra. Nadat die vermifuge toegedien is, moet die parakiete in 'n aparte hok gehuisves word, waarvan die vloer met karton of papier bedek is.
Dit moet twee keer per dag verander word en dit verbrand. Terselfdertyd is dit nodig om die voëlhokke deeglik skoon te maak (indien nodig vlam daaraan). Na 3 weke moet die genesing met die vermifuge herhaal word.
die parakeet Capillaria-besmetting wat in gemeenskap met ander voëls gehuisves word, is 'n veel groter probleem as die voorkoms van ascarids. Soos in die ascarid, vind die ontwikkeling van die Capillaria direk plaas, dit wil sê sonder 'n tussengas. Die weerstand van Capillaria-eiers is laer as dié van ascarids. Die voël word besmet deur eiers van hierdie vermes in te neem met die reeds gevormde embrio.
Die dunderm is die belangrikste plek van die besmetting, maar Capillaria kan ook in die gewas of in die dikderm voorkom. Die mukosa van die aangetaste gebiede kan ontsteek word, en soms is daar ook 'n slymvliesige diarree.
'N Chroniese verdunning en apatie word oorweeg patologiese simptome. Die veiligste manier om die besmetting van Capillaria te bevestig, is om 'n parasitologiese ontleding van die ekskrement te doen.
Medikasie behandeling Dit kan moeilik wees as dit deur 'n ondersoek deur die gewas toegedien word, wat die slymvliesirritasie met die gevolglike braking kan veroorsaak.
In Sentraal-Europa is hierdie parasitiese dermsiekte nog nie in parakee aangetoon nie.
die in die papegaai, beide die bene en die bek, word veroorsaak deur 'n myt: die ploegploeg. Die sogenaamde 'skubberige gesig' met 'n grys of wit littekens of skurfte van 'n skubberige aspek, waarin die gate wat deur die parasiet geboor word, sigbaar word.
budgie met scabies
Hierdie veranderinge kom voor in die omgewing van die ooglede of was, by die hoeke van die bek, in die omgewing van die cloaca of die uropigeale klier en in die bene en voete. Dit kan veroorsaak dat die bene so swel dat die ring verwyder moet word.
dikwels, Die eerste simptome is die voorkoms van gate in die gebied van die boonste piek, naby die was. Die myte produseer 'n dilatasie as 'n sak wat in gevorderde gevalle die vel wat soos heuningkoekies vorm, kan vernietig. Die liggaam reageer daarop deur die vel van die vel te verhoog.
As 'n algemene reël, hierdie myt val net jong parakiete aan. In 'n eksamen was die jongste parakeet 3 maande, ongeveer 30%, 'n halwe jaar en 50%, 1-2 jaar. Die res is tussen 3 tot 6 jaar versprei.
Die verklaring van hierdie siekte hang af van verskillende faktore, byvoorbeeld van gebrekkige parakeetweermiddels as gevolg van swak onderhoudstoestande, oorbelasting of spanning, infeksies of ander siektes.
Die myte van die Sam kan jare in die parkiet teenwoordig wees sonder om dit sigbaar te maak, dit wil sê sonder om siekte te veroorsaak. Dit verklaar waarom parakiete wat jare lank alleen opgeneem is, skielik siek kan word. Daar word aanvaar dat voëls moontlik al deur kuikens in die nes besmet is.
die oordrag van sama aan voëls Gesond is nie net so moontlik nie. Skurfte kan behandel word met dimetieldifenileendisulfiet ('Odylen' van Bayer). Hierdie produk word herhaaldelik (ten minste 3) op die aangetaste dele toegedien met behulp van 'n klein kwas of 'n katoenstaaf.
Om die verdediging en genesing te help, word dit aanbeveel om tydens die behandeling met 'Odylen' 'n vitamienpreparaat in die drinkwater toe te dien.
Nadat die scabies geploeg het, die rooimyt is een van die gereeldste ektoparasiete van die parkiet. Benewens pluimvee val hierdie myt ook wilde voëls, sowel as voël- of hokvoëls aan. Ander mak diere en mense loop ook die risiko om besmet te raak. Rooi myte is dus as oorsaak van veluitslag by mense gevind.
Mikroskopiese beeld van 'n rooimyt
Rooimytbesmetting word baie keer eers opgemerk totdat die chroniese bloeding veroorsaak bloedarmoede, wat gekoppel is aan 'n verswakking. Hierdie myt is veral besmet deur voëls wat in voëlhokke gehuisves word, maar ook hul teenwoordigheid in eensame voëls is aangetoon.
Dit is moeilik om 'n besmetting te herken, want die myte gaan gereeld snags na die voëls, of hulle bedags in die krake van die hok en die hangers wegkruip, of in die omgewing van die hok.
In die geval van voëls wat broei, bly die myte ook gedurende die dag in die nesbok. Alhoewel die besmetting minimaal is, is die konstante bloeding dodelik vir die parakeetkuikens wat nog in die nes agterbly.
Hierdie vinnig bewegende myte word rooi geverf as hulle bloed ingesuig het. Die kleur wissel na gelang van inname en vertering: van rooi, deur donkerrooi of swartbruin tot gryswit. Rooimytbesmetting word behandel deur kontakinsekdoders.
Ons moet spuit die hok, voëlhok, neskas en alle bykomstighede met hierdie insekdoders of dompel dit daarin. Die gebruik van 'Mafu-Strips' is ook effektief. Ons moet egter toesien dat die dosis ooreenstem met die grootte van die omhulsel wat in die verpakking aangedui word; 'n oordosis kan die parkiet beskadig.
Malofages is 'n ander klas ektoparasiete wat egter hulle kom skaars in die parkiet voor. Hulle voed op die velskale en vernietig die vere. Budgies wat individueel gehuisves word, is beswaarlik besmet; maar siek voëls ly meer gereeld as gesonde voëls.
Malofages wat deur hul vel loop, maak die voël onrustig, en die besmetting word sigbaar deur die geknarsde dele van die vere. Deur die verekleed in detail te ondersoek, kan die fagofage waargeneem word. Om hierdie parasiete te bekamp, ​​is dit ook effektief om 'n "Mafu-strook" op die broeiplek te hang.
Ons moet ook noem veermyt, wat relatief skaars is, watter hulle lê meestal in die bloedgevulde canyons van die groot groeiende vere, wat veroorsaak dat hulle breek.
Dikwels word hierdie myte nie opgespoor nie en kan die oorsaak wees dat volwasse parakee by baie voëls vir baie van hulle groot vere verloor. blykbaar, daar is geen oplossing teen hierdie myte nie.
Tumore speel 'n belangrike rol by budgies, veral tussen 2 en 6 jaar oud. Dus, in die kliniek vir versiering en wilde voëls, kan die vermoede van gewas in 32,2% van die gevalle tydens die ondersoeke van 1203 golwende parakeets geopenbaar word.
Grootmaat word vermoed dat hy 'n gewas in hierdie Australiese parkiet was
In vergelyking met ander papegaaie en papegaaie, is dit opvallend gereelde voorkoms van gewasse by budgies. As gevolg van die toetse wat uitgevoer is, is daar gevind dat die gewasse voorkom hoofsaaklik in die lewer, niere, geslagsorgane en onderhuid gewasse (lipomas).
Vanuit die veearts se oogpunt is lipomas (vetgewasse) wat gewoonlik in die vorm van gemerkte knoppe op die bors, word hulle eenvoudig en veilig gediagnoseer en kan dit definitief deur chirurgie uitgeskakel word.
As die parakeets eensydige kreupelheid het, dui dit op die bestaan ​​van 'n gewas in die buikholte. As die parkiet, benewens die aanvanklike kreupelheid - dit kan voorkom dat een voet heeltemal gevoelloos is, ly dit ook aan witterige diarree en braking, moet 'n niertumor vermoed word.
Hierdie vermoede neem toe as die betrokke parkiet tussen 4 en 6 jaar oud is. as parakeet tumor simptome, in die gevorderde stadium, kan dit herken word deur die borselende verekleed en dunner, ondanks 'n normale inname.
Die sogenaamde "hand soen posisie" van 'n voet is tipies van nier gewasse, die gereeldste in parakeets, wat met 'n been verlam is.
Ook bekend as die EMA-sindroom. In die parakeets en in die onlosmaaklike (lovebird) is 'n velversteuring waarvan die simptome by beide dieselfde is. Die literatuur noem dit, gedeeltelik of kortliks die kliniese beeld word gemanifesteer in die parkiet, veral in die oksels, dit wil sê onder die vlerke.
Voëls wat deur vel- en veerprobleme geraak word
In ongeveer 90% van die gevalle word parakeets beïnvloed deur onderkant van die vlerke aan weerskante en aan beide kante. Die gevederde gebied van die aangetaste veldele is dikwels klewerig met bloed of bedek met skurfte.
Dit is gereeld om spore van bloed in die boonste bek by die aangetaste voëls te vind, of daar kan gesien word hoe die voël die aangetaste velareas sterk raak. In hierdie gevalle word uitgebreide weefselverliese gereeld op die betrokke punte nagegaan.
Dikwels kom daar in die middel van die aangetaste velareas 'n kraak voor wat die spiere bereik met die lippe van die wond met 'n bloedige kors. By die ontleding van die oorsake is 7 verskillende kiemspesies saam geïsoleer.
Die mees algemene was stafilokokke en vorms. Maar hierdie kieme word nie as die werklike oorsaak van hierdie siekte beskou nie. Die oordrag van die een voël na die ander kon nie bevestig word nie.
Aspergillosis (veroorsaak deur vorm Aspergillus spp.)
Aspergillose word gewoonlik veroorsaak deur die Aspergillus jumigatus, maar ook deur ander spesies soos Aspergillus flavus en Aspergillus niger. Hierdie swamme is wydverspreid in die buitewêreld en kan alle voëlspesies beïnvloed.
Links: voël eier wat deur Aspergillosis besmet is. Regs: mikroskopiese beeld van mohoo Aspergillus spp.
Swak higiëne, oormatige besetting van voëlhokke en vluggebiede, hitte, humiditeit en bederf voer bevoordeel die aanvang van hierdie siekte.
Die kuikens kan reeds besmet word as die eierdop deur Aspergillus besmet is. As ons die ondergrond of bed vir voëlhokke, broeikaste en nestbokse plaas, moet ons die teenwoordigheid van vorms monitor, en aandag gee, byvoorbeeld aan 'n vormige reuk.
By kuikens kom aspergillose meestal akuut voor, by volwasse voëls word dit dikwels chronies. In die eerste plek word die asemhalingsorgane aangetas, waarvandaan die infeksie ander organe kan binnedring, in die meeste gevalle word veranderinge in die long en in die lugsakke nagegaan.
Die kliniese beeld is onbepaald en atipies, en simptome van 'n algemene siekte in verskillende grade kan heers. In gevorderde gevalle verskyn asemhalingsversteurings. As gevolg van die giftige effek van Aspergillus, kan daar skielike dood voorkom, wat egter eers plaasvind na 'n lang siekte, wat lei tot swakheid en dunnerheid.
die cuadro clínico es, al principio, de naturaleza general con una ingesta disminuida. Con frecuencia, las aves regurgitan el contenido del buche y vomitan. A menudo, el buche parece muy lleno e hinchado.
'n déficit crónico de vitaminas, o incluso una avitaminosis, se pueden evitar con una alimentación sana y equilibrada. Un deficiente aporte vitamínico conduce a una disminución de la vitalidad y de las defensas frente a las influencias medioambientales, favoreciendo de esta manera la aparición de enfermedades.
Si aparecen síntomas carenciales, éstos se manifiestan en las aves jóvenes por un plumaje erizado y debilidad, así como por apoyar la cabeza en el suelo, parálisisens. Además, producen movimientos descoordinados, como retorcimientos de la cabeza, tumbos, temblores, etc.
in Curio Sfera .net esperamos que te haya gustado este post titulado Enfermedades de los periquitos. Si deseas ver más artículos educativos parecidos o descubrir más curiosidades y respuestas sobre el mundo animal, puedes entrar en la categoría de periquitos o la de aves exóticas domesticas.
Copyright 2022 \ Internet tydskrif oor diere \ U wil hê dat u parakeet moet aanhou sing, veg teen die myte wat loer