Tweeling: wat is hulle, eienskappe, wanneer en hoe om dit te sien | Netwerk meteorologie
Duitse Portillo | 07/06/2021 10:25 | astronomie
Ons gaan vandag gesels oor een van die meteoorbuie wat uiters aktief is en die moeite werd om te sien. Dit gaan oor ryp Tweeling. Dit is 'n groep sterre wat blykbaar van 'n punt in die sterrebeeld Tweeling afkomstig is, vandaar sy naam, en is sigbaar vanaf die begin tot middel Desember. Dit het 'n hoogtepunt wat elke jaar rondom die 14de van daardie maand plaasvind en dit is die tyd wanneer u 100 of meer meteore per uur kan waarneem.
In hierdie artikel gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor die Tweeling, hul eienskappe en hoe om dit te sien.
2 Oorsprong van die Tweeling
3 Beskrywing van die Geminids
4 Wanneer en hoe om dit waar te neem
Solank die lugtoestande ideaal is, het dit voldoende sigbaarheid en dit is 'n maanlose nag, dit kan gesien word meer as 100 meteore per uur gedurende die bloeitydperk van die Tweeling. Dit maak dit die aktiefste meteoorreën wat vandag gesien kan word. Hierdie alge is op dieselfde vlak as die kwadrantiede wat in Januarie verskyn.
Benewens intense bestraling, kan die swaartekrag wat deur die son uitgeoefen word ook deur die buitenste lae komete of asteroïdes breek. Oorblyfsels bly in 'n wentelbaan en beweeg teen baie vinnige snelhede, en wanneer die aarde naby genoeg is, gaan hulle die atmosfeer binne. Die wrywing wat veroorsaak word deur kontak met atmosferiese gasse, ioniseer hulle, en verskyn as 'n ligflits op groot hoogte, en die hitte verdamp die meteoor heeltemal.
Die fragmente val selde op die grond. In hierdie geval, dit word meteoriete genoem, en as hulle nog in 'n baan is, word dit meteoroïede genoem. Op hierdie manier word die puin geklassifiseer, afhangend van of dit buite die atmosfeer of binne die atmosfeer is, of uiteindelik beland.
Oorsprong van die Tweeling
Die Tweeling is 'n groep meteoorbuie wat buitengewoon ongewoon is vir hul oorsprong wat nie 'n komeet is nie, maar 'n asteroïde. Die asteroïde staan ​​bekend as die naam Phaeton en is in 1983 ontdek, byna al die meteorietbuie bestaan ​​uit komete en daarom die Geminids is die uitsondering.
Sterrekundiges stem nie saam met die aard van hierdie voorwerp nie omdat dit blyk dat dit 'n gemengde asteroïde-komeet kenmerk het, hoewel waarnemings nie die tipiese Phaeton-koma van komete onthul het nie. Die algemene verskil tussen een hemelliggaam en 'n ander is dat komete gewoonlik van ys gemaak is, terwyl asteroïdes rotse moet wees.
Daar is 'n hipotese dat die Phaeton 2000 jaar gelede 'n komeet was, maar toe dit baie naby aan die son was, het die erns daarvan 'n groot ramp veroorsaak, het die baan geweldig verander en 'n groot hoeveelheid puin agtergelaat. Vandag noem ons dit Geminids.
Dit lyk asof die Gemini meteorietreën nie onmiddellik na hierdie gebeurtenis verskyn het nie, want die eerste opname van hul verskyning dateer uit 1862. Aan die ander kant, ander meteorietbuie as die Perseïede en die Leoniede self, bestaan ​​al eeue.
Die feit is dat, selfs al hou die meteoorreën verband met die puin wat deur asteroïdes en komete gelaat word, dit nie altyd moontlik is om die puin wat die laaste benadering elke jaar agtergelaat het, te sien nie.
Die puin wat hierdie jaar se meteoor voortgebring het, is moontlik al lankal geskep en het sedertdien in 'n baan gebly. Maar ons moet in ag neem dat die wentelbane nie stilstaan ​​nie, hulle verander as gevolg van gravitasie-interaksie met ander voorwerpe.
Beskrywing van die Geminids
Tweelinge word so genoem omdat dit lyk asof hulle kom van 'n punt in die konstellasie Tweeling wat die stralende genoem word. Dit is net 'n perspektief-effek, want die bane is parallel en lyk soos die treinspore in die verte saam. Maar dit bied 'n manier om al die groot meteorietbuie te benoem, dus is hierdie meteoorbuie vernoem na die konstellasie waar die stralingspunt geleë is.
Die stort begin sigbaar wees rondom 4 Desember en duur voort tot die 17de, met die hoogtepunt van aktiwiteit rondom die 13de of 14de. Die uurlikse tempo, die ritme van die hoogtepunt of THZ is die aantal meteore per uur in ideale sigbaarheidstoestande , insluitend wolklose en maanlose wolke.
Die hoogtepunt van die Geminid meteoorreën is een van die hoogste: 100-120 meteore per uur, wat toon dat die fragmente wat die Phaeton agtergelaat het tot dusver nog nie veel versprei het nie. Verder toon waarnemings dat die senietempo effens toegeneem het sedert die reën ontdek is.
Die bevolkingsindeks meet die helderheid van die roetes wat deur die meteoriese groep gelaat word, en die Gemini-meteorietbui is geel. Dit hang af van faktore soos die massa en snelheid van die meteoor, en word voorgestel deur r.
Die waarde daarvan is byna altyd op 2 gestel, maar in 'n wiskundige model wat aangepas is vir die gedrag van Tweeling, is die waarde r = 2.4, wat 2.6 is gedurende die maksimum tydperk van aktiwiteit. Op sigself dui die geel kleur die moontlike teenwoordigheid van yster en natrium in die samestelling van die fragmente aan.
Wanneer en hoe om dit waar te neem
Om die Tweeling te kan waarneem, kan ons oral op die planeet heen gaan. Hulle kan vanaf albei hemisfere gesien word, hoewel dit duideliker vanaf die noordelike halfrond gesien kan word. Die straling begin die middag sigbaar wees, terwyl u op die suidelike halfrond moet wag vir middernag. Soos enige sterre stort, die uurlikse meteorietempo neem toe namate die tyd verbygaan en stralend is hoër as die lug. Die beste tye om die meteorietreën wat ooreenstem met die Geminides waar te neem, is vroegoggend tot sonop.
Gedurende die dag gaan die reën voort, maar dit is moeiliker om dit te waardeer, aangesien die spoed van die fragmente nie baie vinnig is in vergelyking met ander meteoriese buie nie. Die beste waarnemings Dit word gemaak deur 'n plek te kies weg van die stad se ligbesoedeling en hoop eendag dat daar geen maan in die lug is nie en dat ons op 'n goeie hoogte is. Die meteore sal met die verloop van die nag al hoe meer gesien word.