19-21 Junie Slag van die Filippynse See - Inligting - 2022
19 - 21 Junie Slag om die Filippynse See - Geskiedenis
19-21 Junie Slag van die Filippynse See
Een van die min Japannese vliegtuie om deur te kom
Nege Japannese draers vergesel van slagskepe en kruisers het probeer om 'n Amerikaanse mag onder leiding van 15 draers aan te val, wat die landings in Saipan dek. Die geveg het bekend geword as die "Marina's Turkey Shoot". Die Japannese het die geveg met 430 draagvliegtuie begin. Toe dit eindig, het hulle nog net 35 draagvliegtuie oor. Byna almal is deur die Amerikaanse vegters en lugafweergewere neergeskiet terwyl hulle probeer het om die Amerikaanse mag aan te val. Boonop is twee Japannese vlootdraers deur duikbote en een deur lugaanvalle gesink.
Op 12 Junie 1944 het die VSA met lugaanvalle op die Marianas -eilande begin, wat daarop dui dat die VSA 'n inval daar sou uitvoer. Die Japanners het 'n jaar lank hul vloot herbou in afwagting op 'n beslissende stryd met die Amerikaanse vloot. Die inval in die jachthavens het die Japannese tuiseilande in gevaar gestel en word daarom beskou as 'n strategiese bedreiging wat die vloot waardig is om die vloot te stuur om die Marianas te verdedig. Die Japannese het byna hul hele vloot drie vinnige vragmotors, twee stadiger draers, vier ligte draers, vyf slagskepe, 11 swaar kruisers, twee ligte kruisers, 31 vernietigers en 24 duikbote gestuur. Op die Japannese vloot was daar sewe Amerikaanse vlootdraers en sewe begeleiers, sewe vinnige slagskepe, agt swaar kruisers, 13 ligte kruisers, 68 verwoesters en 28 duikbote.
Die Amerikaanse vloot was groter, maar die Japannese het gehoop dat hul landvliegtuie en die groter omvang van hul vliegtuie sou vergoed vir die groter Amerikaanse vloot. Die Amerikaner het egter twee ander voordele gehad, 'n nuwe geheime nabyheidskulp wat 'n vliegtuig maklik kon deaktiveer en die nuwe vliegtuig die Hellcats waarmee die S gevlieg het, wat die Japannese vliegtuie verdeel het.
Op die oggend van 19 Junie het die Japannese dele van die Amerikaanse vloot gevind en begin om vliegtuie van Guam af te skiet om aan te val. 30 Hellcats is gestuur om die Japannese vliegtuie te onderskep, vinnig is 35 Japannese vliegtuie neergeslaan met die verlies van slegs een Hellcat. Die Japannese het toe 'n aanval uitgevoer met 68 vliegtuie van hul draers. Hulle is deur Amerikaanse vegters 70 myl daarvandaan ontmoet. 25 Japannese vliegtuie is vinnig neergeskiet, teen die verlies van slegs 1 Amerikaanse vliegtuig. Namate die vliegtuig nader aan die Amerikaanse vloot kom, is nog 16 afgeskiet, ses vliegtuie het die vloot bereik en slegs geringe skade aangerig. 'N Tweede klopjag is gou opgespoor van 107 vliegtuie, waarvan 97 neergeskiet is. Die derde aanval van 47 vliegtuie terwyl minder vliegtuie neergeskiet is, slaag hulle daarin om slegs geringe skade aan te rig. Teen die einde van die dag was die Japanse verliese 350 vliegtuie.
Intussen het die duikboot USS Albacore in 'n afvuurposisie gerangskik na die Japannese vlootdraer Taiho, die nuutste Japannese vervoerder. Terwyl slegs een torpedo sy merk bereik het, het swak skadebeheer deur die Japannese bemanning daartoe gelei dat die karweier later die dag gesink het. Later die dag het die duikboot USS Cavalla ses torpedo's afgevuur op die Japannese vervoerder Shokaku wat vinnig gesink het.
Die volgende dag het die Amerikaners die Japannese vloot opgespoor, hulle was op die uiterste vlak van die vlugoperasies van die aanvallende vliegtuie. Toe hulle by die Japannese skepe kom, het hulle twee olieskuiters en 'n ligte vervoerder gesink en drie ander draers beskadig. Teen die tyd dat die vliegtuie na die Amerikaanse magte teruggekeer het, het hulle leeg geloop. Admiraal Mitscher het beveel dat al die ligte van die skepe aangesteek en soeklig op die lug gerig was, ondanks die gevaar van duikbootaanval. 80 van die teruggekeerde vliegtuie het verlore gegaan, maar die meeste vlieëniers is gered.
Teen die einde van die geveg het die Japannese 433 draagvliegtuie en 200 vliegtuie op die grond verloor. Die Amerikaners het 23 vliegtuie verloor. Die aksie het bekend geword as die Marianas Turkey shoot. Die superieure Amerikaanse vliegtuie gekombineer met beter opleiding het die Japannese gedoem. Hierdie geveg was die einde van 'n effektiewe Japannese lugarm op vloot. Hulle kon nooit die verlies vergoed nie.
24ste Infanteriedivisie (Verenigde State)
Die 24ste Infanteriedivisie was 'n infanterie -afdeling van die Amerikaanse weermag. Dit is in Oktober 2006 gedeaktiveer, dit was gebaseer in Fort Riley, Kansas.
Die afdeling, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog gevorm is uit die ontbinding van die Hawaiiaanse divisie, het in die Stille Oseaan -teater aksie beleef en eers in Nieu -Guinee geveg voordat hulle op die Filippynse eilande Leyte en Luzon geland het, en Japanse magte van hulle afgedryf. Na afloop van die oorlog neem die afdeling deel aan besettings in Japan, en was die eerste afdeling wat reageer het tydens die uitbreek van die Koreaanse Oorlog. Gedurende die eerste 18 maande van die oorlog was die afdeling sterk betrokke by die frontlinie met Noord -Koreaanse en Chinese magte, wat meer as 10 000 slagoffers gely het. Dit is vir die res van die oorlog uit die voorste linies aan die reserwemag teruggetrek, maar aan die einde van die groot gevegsoperasies na Korea teruggekeer vir patrolliediens.
Na die ontplooiing in die Koreaanse Oorlog, was die afdeling aktief in Europa en die Verenigde State tydens die Koue Oorlog, maar het relatief min gevegte tot die Persiese Golfoorlog beleef, toe dit voor die Irakse weermag was. 'N Paar jaar na die konflik is dit geïnaktiveer as deel van die Amerikaanse militêre onttrekking na die Koue Oorlog van die 1990's. Die afdeling is in Oktober 1999 heraktiveer as 'n formasie vir opleiding en ontplooiing van die Amerikaanse weermag se nasionale garde -eenhede voordat dit in Oktober 2006 gedeaktiveer is.
Militêre eenhede soortgelyk aan of soos die 27ste Infanterieregiment (Verenigde State)
Regiment van die Amerikaanse weermag wat in 1901 gestig is, wat gedien het in die Filippyns -Amerikaanse oorlog, in die Siberiese ingryping na die Eerste Wêreldoorlog, en as deel van die 25ste Infanteriedivisie tydens die Tweede Wêreldoorlog, die Koreaanse Oorlog en later die Viëtnamese Oorlog . Wikipedia
Gestig op 13 Augustus 1916 en was deel van die Filippynse afdeling van USAFFE tydens die Tweede Wêreldoorlog. Skaars omdat dit gevorm is en die grootste deel van sy lewe op nie-Amerikaanse grond deurgebring het. Wikipedia
Lugmagmagte regiment van die Amerikaanse weermag, met 'n lang geskiedenis, wat in die Tweede Wêreldoorlog en die Viëtnam -oorlog gedien het, beide as deel van die 101ste lugafdeling, sowel as die oorlog in Afghanistan. Eerste lug -eenheid deur die benaming in die Amerikaanse weermag. Wikipedia
Regiment in die Amerikaanse weermag en was tradisioneel deel van die 1st Infantry Division. Opgestel as die 11de Amerikaanse infanterie op 4 Mei 1861. Wikipedia
Infanteriedivisie van die Amerikaanse weermag wat in die Eerste Wêreldoorlog, Tweede Wêreldoorlog en die Viëtnamoorlog gedien het, en saam met die NAVO en die Amerikaanse weermag III Korps. Ontbind en gedeaktiveer op 24 November 1992. Wikipedia
Eenheid van die Amerikaanse weermag in die laaste maande van die Eerste Wêreldoorlog en tydens die Tweede Wêreldoorlog. Nou een van die opleidingsafdelings van die Amerikaanse weermag, amptelik bekend as die 98ste opleidingsafdeling. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag, vir diens in die Eerste Wêreldoorlog, wat in die Noord -Rusland -ingryping en die Tweede Wêreldoorlog gedien het. Gestig in Junie 1918, hoofsaaklik saamgestel uit jong vlugtelinge, met die doel om op die Westelike Front in Frankryk te veg. Wikipedia
Ligte infanterieregiment in die lug van die Amerikaanse weermag. Opgedra aan die 1ste Brigade-gevegspan, 101ste lugafdeling, en die 2de bataljon, word 506ste infanterie-regiment (2-506ste IR) toegewys aan die 3de Brigade-gevegspan, 101ste lugafdeling. Wikipedia
Amerikaanse weermagafdeling gebaseer op die Schofield Barracks in Hawaii. Op 1 Oktober 1941 in Hawaii geaktiveer, voer militêre operasies hoofsaaklik in die Asië-Stille Oseaan-streek uit. Wikipedia
Eenheid van die Amerikaanse weermag wat in die Eerste en Tweede Wêreldoorlog gedien het. Voortgesit deur die 90ste Onderhoudsbrigade. Wikipedia
Eenheid in die Amerikaanse weermag wat in die Tweede Wêreldoorlog en Viëtnam gedien het. Toegewys aan die 5de Pantserdivisie. Wikipedia
Die National Army Infanterieregiment het die eerste keer georganiseer vir diens in die Eerste Wêreldoorlog as deel van die 78ste Afdeling. Dit het later tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Europese teater gedien. Sedertdien dien dit as 'n opleidingsregiment, wat Army Reserve en Army National Guard Soldiers oplei vir diens ter ondersteuning van die wêreldoorlog teen terrorisme. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag, deel van die 99ste infanteriedivisie tydens die Tweede Wêreldoorlog. Georganiseer met die res van die 99ste op 16 November 1942 in Camp Van Dorn, Mississippi. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag wat in die Amerikaanse burgeroorlog, die Eerste Wêreldoorlog en die Tweede Wêreldoorlog in die geveg gedien het. Army National Guard -regiment uit die state wat New England uitmaak, maar die meeste van sy soldate kom uit Maine. Wikipedia
Infanteriedivisie van die Amerikaanse weermag in die Eerste en Tweede Wêreldoorlog. Dit bestaan ​​tans as die 85ste ondersteuningsopdrag. Wikipedia
Infanteriedivisie van die Amerikaanse weermag wat aktief was in die Eerste Wêreldoorlog, Tweede Wêreldoorlog en die laaste jare van die Koue Oorlog. Bekend as "Red Star", en het vroeër die "" See Seein ' Sixth "genoem. Wikipedia
Infanteriedivisie van die Amerikaanse weermag, deel van die National Guard, wat deelgeneem het aan die Eerste Wêreldoorlog, die Tweede Wêreldoorlog en verskeie huidige konflikte. Die eerste Amerikaanse afdeling wat in die Tweede Wêreldoorlog na Europa ontplooi is, waar dit met groot onderskeiding in die Italiaanse veldtog geveg het. Wikipedia
Ligte infanterieregiment van die Britse leër wat bestaan ​​het van 1881 tot 1958, wat in die Tweede Boereoorlog, Eerste en Tweede Wêreldoorlog gedien het. Gevorm as gevolg van die 1881 Childers Hervormings, 'n voortsetting van die Cardwell Hervormings, deur die samesmelting van die 43ste Regiment of Foot (Light Infantry) en die 52ste (Oxfordshire) Regiment of Foot (Light Infantry), wat die 1ste en 2de Bataljon vorm van die Oxfordshire Light Infantry op 1 Julie 1881. Wikipedia
Regiment van die Amerikaanse weermag wat sy afstamming put uit 'n reeks post-Amerikaanse Revolusionêre Oorlogseenhede en word toegeskryf aan nege en dertig veldtogstromers. Toegewys as steun aan die United States Military Academy in West Point, New York en om die aangewese garnisoen vir die akademie en die Stewart Army Subpost te voorsien. Wikipedia
Eenheid van die Amerikaanse weermag wat in die Eerste en Tweede Wêreldoorlog gedien het as die 78ste infanteriedivisie, en tans oplei en evalueer eenhede van die Amerikaanse weermagreservaat vir ontplooiing. Die naam "WWW 78th Lightning Division Road" genoem ter ere van die afdeling deur die West Virginia Wetgewer. Wikipedia
Infanterieregiment in die Amerikaanse weermag. In sy 200-jarige geskiedenis het dit aan 12 oorloë deelgeneem, 78 veldtogstromers en 14 eenheidsversierings ontvang. Wikipedia
Die National Army Infanterieregiment het die eerste keer georganiseer vir diens in die Eerste Wêreldoorlog as deel van die 85ste Afdeling. Dit het later tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Mediterreense teater gedien. Sedertdien dien dit as 'n opleidingsregiment, wat Army Reserve en Army National Guard Soldiers oplei vir diens ter ondersteuning van die wêreldoorlog teen terrorisme. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag. Die 1ste en 3de Bataljon van die 21ste bestaan ​​tans as deel van die 25ste Infanteriedivisie. Wikipedia
"Goring's Reich" 'n Alternatiewe Tweede Wêreldoorlog
Die Duitsers het nie te veel verloor nie, ongeveer 25% van hul handelsvloot vir internering of geveg. Baie skepe sit in Argentinië, maar die grootste deel het die oorlog in die Oossee of in kuswaters deurgebring. Die Italianers en Spaanse het meer as 60% van hul handelsvlote verloor, veral hul groter, meer waardevolle vaartuie soos tenkwaens en groot vragskepe. Die meeste van hul passasierskepe het oorleef, hoewel nie natuurlik nie. Die ander asmagte het nie veel gehad nie, behalwe kusvaart.
U kan egter verwag dat hulle sal werk om dit reg te stel
Die Bevryding van die Filippyne Deel 1
Veldtog in die Filippyne - Voorronde
Die Slag van Guam Junie 1944
Die eerste groot operasie is die aanval op Guam, wat Towers en Nimitz hoop om die Japannese vloot uit te haal. Die Japannese het egter reeds vasgestel dat hoewel hulle kritiek is, hulle nie al die nodige lugmag in staat kan stel om die mobiele vloot in die Marianas te ondersteun nie. Die 11de leër, onder bevel van generaal Osanoe, het 45 000 soldate en matrose en bevele om so lank as moontlik te veg. Hy het sterk posisies opgestel en is van plan om die Amerikaners op die strande te ontmoet en dit dan in 'n teenaanval op groot skaal te verpletter. Die Amerikaners storm aan wal met die 1st Marine Division en Americal Division, met die 41ste Infanteriedivisie in reserwe onder bevel van generaal "Howlin Mad" Smith. Swaar geweervuurondersteuning deur ses ou slagskepe, almal gewapen met 14 duim gewere, sowel as talle kruisers en vernietigers en lugsteun van 'n vloot van 12 begeleiers, is genoeg om die landmag ten spyte van groot verliese aan wal te kry. Sonder waardevolle intelligensie van die plaaslike bevolking onder leiding van onderoffisier George Tweed, wat drie jaar op vlug van die Japannese oorleef het nadat Guam geval het, sou die aanval moontlik nog duurder gewees het. Die mariniers en nasionale wagte neem die eiland in 'n hewige geveg met die klimaks, 'n massiewe banzai -aanval met 10.000 Japannese troepe teen die 132ste Infanterieregiment, 'n regiment van die National Guard van Illinois wat aan die Amerikaan toegewys is, vernietig byna al drie sy infanteriebataljonne voor ondersteuning van die twee aangrensende regimente en 'n sterk aanval deur die 162ste Infanterieregiment (Oregon National Guard) met tenkbataljons uit al drie afdelings vernietig die spieskop en oorskry die oorlewendes. Binne 'n week kry die 3 Amerikaanse afdelings 13,000 sterftes, waaronder 4,000 dood, maar het die Japannese as 'n georganiseerde mag verpletter. Die troepe van die National Guard verskerp weerstand gedurende die volgende twee weke, en die eiland is teen 3 Julie heeltemal beveilig. Slegs 3 000 Japannese en Koreaanse troepe word lewendig geneem.
Yap en die Palau -eilande
Hierdie landings vind op 24 Junie plaas en behels generaal Geiger's II Amfibiese Mag met die 2de Mariene Afdeling (Yap) 3de Mariene Afdeling (Peleleiu) en 5de Infanteriedivisie as 'n reservaat. Die verdediging is die Japanse 15de leër (Mutaguchi) met 'n brigade van die 86ste infanteriedivisie by Yap, en 'n brigade van die 81ste infanteriedivisie in Peleliu. Hierdie keer probeer die Japannese 'n ander strategie, wat die voorheen hewige teenaanvalle voorafgegaan het en in grotte en tonnels ingegrawe het vir 'n langer uitgerekte verdediging. Dit werk baie goed, en ondanks die swaar vuurondersteuning van die 16 en 14 duim kanonne van ses Amerikaanse slagskepe en sterk lugsteun, neem die skoonmaak van beide eilande byna ses weke en kos die Amerikaners 'n totaal van 20,000 ongevalle, insluitend 6000 dood, en nie een van die mariene afdelings sal weer tot Maart 1945 effektief geveg word nie. Beide afdelings word ná 'n maand buite aksie getrek, en die infanterie van die weermag voltooi die laaste opruiming. In totaal word 16 000 Japannese doodgemaak, met slegs 500 gevange in hierdie duur geveg.
Iwo Jima en Ulithi
Met die vang van Guam, Pelelieu en Yap, sowel as die vang van Ulithi -atol (verdedig deur 'n enkele groep Japannese vloottroepe), het die Geallieerdes egter die lug- en vlootbasisse wat nodig is vir die inval in die Filippyne. Alhoewel dit duur is, het die 10de weermag (Simpson) nog steeds beskikbare reserwes na hierdie landings en benut dit die geleentheid om die 5de en 6de mariene brigades op 18 Augustus by Iwo Jima te land, wat slegs deur 'n brigade van Japannese vlootmagte verdedig word, en in 'n week van gevegte en 2 500 Amerikaanse ongevalle vernietig die 3 000 man Japannese garnisoen en beveilig 'n eiland binne 'n lang afstand vegterrein van Tokio.
Filippynse opstand in die Filippyne
Die weermag van die Filippyne het van die begin af 'n sterk kader gelaat, met 'n regiment van elk van die 10 Filipynse leërafdelings wat bevel moes gee om as troepe agter te bly en die kader van 'n weerstandsmag te vorm. Teen 1944 is al hierdie afdelings op volle sterkte in getalle, met 'n totaal van 75,000 voltydse troepe onder leiding van opgeleide Amerikaanse en Filippynse offisiere en gewapen met wapens soos die M1 Carbine en 'n verskeidenheid mortiere en 'n aansienlike aantal bazookas as wel. Roetine -besoeke deur duikbote het gedurende 1942 en 1943 spesialiste en spesiale toerusting ingebring, en met die Amerikaanse verowering van Wes -Nieu -Guinee vroeg in 1944, het die Filippynse weermag 'n aantal lugstroke gebou en landingsones voorberei sodat Amerikaanse vragvliegtuie kan inkom of baie ton voorraad en selfs meer spesialiste in die lug laat val. 'N Netwerk van radiostasies is op die hele eilande gevestig, terwyl die Filippyne in 'n groot deel van die binneland volledige beheer het en 'n skadu -regering onder leiding van aanstellings van die Filippynse Statebond (in ballingskap) 'n groot deel van die burgerlike administrasie hanteer. Benewens die voltydse guerrillas, is daar ook bykans 250 000 ander wat deeltyds lede van die Nasionale Weermag is of intelligensie aan die Geallieerdes verskaf. Dit alles word gelei deur generaal Allen Dulles van die Office of Strategic Services (OSS) saam met generaal Robert Frederick, wat gelei het dat die 1ste spesiale diensmag in die Aleutians -veldtog na die Filippyne gebring is om die grondgevegsmagte in Oktober 1943 te beveel. .
In Augustus, selfs terwyl Amerikaanse vliegtuie uit Yap en Peleliu begin werk, en die 13de Lugmag oorgaan van 'n taktiese lugmag na 'n lugaanval en lugmag, begin die Filippynse weermag met grootskaalse operasies om die Japannese uit die binneland te stoot in die sentrale en suidelike Filippyne en druk hulle in kleiner, makliker verdedigbare, maar meer kompakte gebiede. Die Japannese val terug na die hawestede onder hewige druk in gevegte wat uiteindelik 100 000 Filippynse lewens (waarvan die meeste burgerlikes is) sal kos, maar ook meer as 40 000 Japannese slagoffers op die eilande veroorsaak, aangesien gevegte ook gereeld in die hooglande van Luzon voorkom.
Die Japanners in die Filippyne bestaan ​​uit die 13de gebiedsleër (Okuda) met die 14de weermag in Luzon (2 afdelings (Kuroda) plus verskeie brigades van vlootmagte, die 18de weermag (Adachi) met 'n afdeling elk in Cebu, Leyte en Paney , en die 43ste leër (Hoskara) met 2 afdelings in Mindanao, en nog een in Palawan. Almal het gesê dat die Japannese 200,000 troepe op die eilande het, ver van die beplande 400,000 wat hulle beplan het (of skrywers let op, die 530,000 in OTL Die toetrede van die Sowjetunie tot die oorlog het elke beskikbare eenheid van die keiserlike leër na Noord -China, Mantsjoerije en Siberië getrek, en terwyl nuwe formasies en afdelings inderhaas gevorm word, is daar nie een beskikbaar vir ontplooiing nie. met 500 gevegsvliegtuie wat in Luzon ontplooi is, asook bykans 2 000 vlootvliegtuie op die land en 600 draagvliegtuie wat bedoel is om Operasie Sho-Go uit te voer.
Vroeg in Mei begin die eerste geallieerde spesiale operasionele troepe in hoeveelheid aankom namate die Kanadese-Amerikaanse 1st Special Service Force, die Australies-Amerikaanse 2nd Special Service Force, die Alamo Scouts en die 1st en 2nd Army Ranger Bataljons in die Filippyne aankom deur duikboot- en vervoervliegtuie. Dit bied Dulles en Frederick kommando -tipe troepe van hoë gehalte aan aanvalle deur hul Filippynse guerrillas.'N Mobiele weermagchirurgiese hospitaal vir Mindanao en 'n ander vir Samar, waar generaal Peralta en sy 61ste Filipynse infanteriedivisie die Japannese op die Panay -eiland opgeneem het en hul ontruiming uit Samar self gedwing het.
Die Filippyne is meer as gereed vir bevryding deur Eisenhower en sy leërs.
Die beslissende gevegte: die Filippynse See en die Sulu -see
Op 17 September 1944 arriveer die Amerikaanse 7de Vloot in Ilmanbaai, Mindanao met General Collins en die X Corps, met die Amerikaanse 24ste en 25ste Infanteriedivisie en die Australiese 6de Infanteriedivisie aan wal kom sonder enige weerstand, soos die Japanners was oortuig dat Amerikaners Davao direk sou aanval. Terselfdertyd, in 'n groot lugbrug, val die 511ste valskermregiment van die 11de lugafdeling op 'n Del Monte -veld terwyl Filippynse guerrillas 'n reeks aanvalle op die Japannese bataljon wat die vliegveld hou, loods. In 'n vinnige geveg neem die Amerikaanse valskermsoldate en Filippynse guerrillas en Army Rangers van die 2nd Ranger -bataljon die veld uit en vee die garnisoen uit.
Intussen ontdek Japannese patrollies die Amerikaanse landing en verkenning vind die Amerikaanse 7de vloot. Operasie Sho-Go 1 word op 20 September 1944 beveel.
Die Japannese vloot is in drie groepe verdeel. Die Southern Force, onder bevel van admiraal Mikawa, het 4 swaar kruisers, 1 ligte kruiser en 20 vernietigers, en sy missie is om die Amerikaanse vervoermag in Ilmanbaai te betrek en te vernietig. Dit sal laaste vertrek en stoom uit Brunei deur die Sulu -see deur die Sulu -eilande in die Moro -golf en na Ilmanbaai. 'N Tweede punt, bestaande uit die noordelike mag onder bevel van admiraal Shima, bestaande uit 4 vinnige slagskepe, 4 swaar kruisers, 1 ligte kruiser en 20 vernietigers, sal van Formosa suidwes na die suidwestelike kant van Luzon stoom en aansluit by die Southern Force en op daardie stadium neem admiraal Mikawa die bevel oor die hele groep. Om die Amerikaanse vragmotors af te trek, neem admiraal Ozawa die 1ste en 2de lugvloot, met al 9 oorblywende Japannese draers, 700 vliegtuie en 6 swaar kruisers, 2 ligte kruisers en 30 vernietigers en val aan en vernietig met behulp van vliegtuie van land die hele 3de lugvloot (al 6 lugvlootille) wat reeds na Luzon terugkeer om die Amerikaanse draers af te trek terwyl lug op die grond soveel as moontlik van die Amerikaanse amfibiese dekkrag vernietig sodat admiraal Mikawa sy missie kan bereik. Die voortbestaan ​​van die draers is sekondêr om die missie te bereik. Die Japannese meen dat die vernietiging van die amfibiese skeepsvaart by Ilmanbaai die Amerikaanse ry in die Stille Oseaan permanent sal lamlê en tyd sal koop vir 'n onderhandelde vrede.
Een van die ernstigste gebreke in hierdie plan is dat teen die tyd dat die Japannese Ilmanbaai kan bereik, die oorweldigende meerderheid van die Amerikaanse amfibiese skepe hul aflaai sal voltooi en die gebied sal verlaat. 'N Ernstige misverstand oor die mag van die Amerikaanse lugmag is die ander ernstige gebrek in die plan. Die eerste van die gebreke wat die operasie sou ondergaan, is egter die Japannese onkunde oor die voortgesette Amerikaanse kodebreek en die uitstekende intelligensie wat van Luzon kom rakende die Japannese lugopbou.
Tellerlug by Luzon
Towers, wat 1 taakgroep aan die suidkus van Mindanao verlaat om dekking vir die 7de vloot te bied, neem 10 vloot- en 6 ligte draers saam met hul begeleiers noord om die Japannese vliegvelde by Luzon te tref. In 'n tweedaagse geveg wat van 19 tot 21 September duur, verloor die Japannese 1200 vliegtuie wat in die lug of op die grond vernietig of uit die grond geslaan is deur Amerikaanse vliegtuie en vuurwapens, asook verskeie aanvalle deur Filippynse guerrillas en elemente van die 2de Spesiale diensmag wat daarin slaag om hul weg na Japannese vliegvelde te beveg en grondspanne verliese aanrig en herstelwerk aan geriewe en vliegtuie vertraag. Die Japannese slaag egter daarin om hul eie ernstige skade aan te rig. 'N Judy -duikbommenwerper slaag daarin om 'n bom op die Franklin terwyl sy voorberei om 'n staking te begin en 'n reeks verwoestende ontploffings doodmaak byna 700 Amerikaanse matrose, byna 'n kwart van haar bemanning. Pogings om haar te red, misluk toe 'n paar Jill -torpedobomwerpers haar suksesvol met 2 torpedo's slaan en besluit dat sy 'n totale verlies is, beveel admiraal Bogan, bevelvoerder van Task Force 38.1, haar te laat vaar.
Die tweede verlies is met die eerste lig op 21 September, toe 'n Japannese torpedovliegtuig met 'n tweelingmotor van Francis die aanval getref het Princeton terwyl sy vliegtuie bewapen en aangevuur het vir 'n staking en die Japannese vlieënier neerstort direk in haar volgepakte vliegdek. 'N Japannese Jill bestuur kort daarna 'n bomaanval, en die brandende posbus word voor 12 uur laat beveel. Tot groot afgryse van nabygeleë skepe kry die Princeton 'n tydskrifontploffing as die kruiser New Orleans het verhuis om gewonde oorlewendes aan te neem, en haar dekke word omskep in 'n slaghuis. Altesaam 500 matrose word aan boord van beide skepe gedood, met nog 400 gewondes, en die New Orleans word teruggestuur na Pearl Harbor en uiteindelik San Francisco. 'N Finale staking kan die ligdraer ernstig beskadig Onafhanklikheid, stuur haar huis toe met 'n ernstige lys van twee bomaanvalle en 'n torpedo -treffer, maar deur uitstekende skadebeheerpogings word die skip gered, hoewel sy nog lank buite werking gestel word.
Hierdie poging het egter die slagtande van Japannese seevliegtuie op die land heeltemal getrek en enige ernstige poging om die sewende vloot aan te val, verhinder. By die reorganisering van sy skepe, beveel Towers die ander taakgroep noord om 'n afspraak te maak met die res van die 3de vloot, terwyl hy die Japanse skeepsmag ontmoet terwyl hy op 23 September deur die Filippynse see stoom. Hy neem egter die voorsorgmaatreël om admiraal Lee saam te stuur die New Jersey en Iowa, saam met 'n paar ligte kruisers en 8 vernietigers om Admiral Kirk se 7de vloot te versterk.
Air Battle Suid-Filippyne 19-24 September
Intussen doen die Japannese vierde lugmag alles om die Amerikaanse lugmag oor die Mindanao te onderdruk in die lig van die vyfde lugmagkorsers wat vanaf die Jeep Carriers werk en nuut geopende of gevange vliegbane. Alhoewel die geallieerde verliese nie lig is nie, is die Australiese, Amerikaanse weermag- en mariene korps -eskaders in staat om beheer oor die lug oor die vervoergebied en hul vliegvelde te behou, en hulle slag die relatief onervare Japannese weermagvlieëniers wat in die voorste linie -eenhede gehaas is die afgelope paar maande, te midde van die voortgesette uitputting in Mongolië, Siberië, Indië en elders.
The Sulu Sea: The Great Shoot Out 23-24 September
Die Japannese verenig die Suider- en Noordelike Mag suksesvol en stoom suidwaarts, in die hoop om snags die laaste aanloop na Ilmanbaai te maak en net na die eerste lig die vervoergebied te bereik. Admiraal Kirk vergader twee slaggroepe om dit te hanteer. Die eerste slaggroep, Task Force 34, bestaan ​​uit admiraal Lee en sy 2 vinnige slagskepe, plus 8 ligte kruisers en 16 vernietigers. Sy bevele is om agter die Japannese in die Sulu -see te kom en te slaan sodra die Japannese die Task Force 77 raakloop. Admiraal Olendorff en sy Task Force 77 sal intussen die Japannese opmars blokkeer met 9 van sy 11 ou slagskepe (wat slegs die Texas en New York uit die stryd), saam met 8 Amerikaanse en 8 Australiese vernietigers en die bemande slagskip van Nieu -Seeland Malaya en die Australiese bemande slagskip Dapper.
Die Japannese mag loop net voor donker in die moeilikheid, toe twee Amerikaanse duikbote, die Cavalla en Tambor vuur versprei van torpedo's in die voorhoede van die Japannese mag, wat die kruisers laat sink Ashigara en Myoko, en stuur die kruiser Haguro mank in die rigting van Manilabaai terwyl haar boog afgewaai word begelei deur 4 vernietigers. Die volgende terugslag vir die Japannese is wanneer 'n Australiese PBY wat met radar toegerus is, die Japannese mag vind en bepaal dat dit op pad is na die Basilaanstraat, die noordelike roete (en die beste in kaart gebring) deur die Sulu -eilande na die Moro -golf. Dit is ook die kortste roete na die vervoermag en dus die roete wat die maklikste deur die stadige ou Amerikaanse slagskepe bereik kan word.
The Last Gunfight: the Battle of Basilan Strait.
Die Amerikaanse geveglyn bestaan ​​uit die gemoderniseerde 16 duim geweergevegskepe Maryland, Colorado, Wes -Virginië, die 15 duim geweergevegskepe Malaya en Dapper, die 14 duim geweer Nevada, Kalifornië, Tennessee, Mississippi, New Mexico, Idaho, met die Amerikaanse verwoesters en Australiese verwoesters elk in 'n vloot georganiseer met bevele om hul torpedo's af te vuur en die hel uit die weg te ruim. Die Japannese gaan deur die seestraat met 10 vernietigers en 5 ligte kruisers, plus die swaar kruiser Nachi in die bakkie, gevolg deur nog 6 vernietigers. Die 4 slagskepe onder leiding van die Haruna agter hulle is, dan is die 4 swaar kruisers onder leiding van die Mogami agter, en dan nog 5 ligte kruisers en 10 vernietigers agter. Op elke flank is 5 vernietigers, maar hulle word gedwing om die slagskepe te sluit terwyl die kanaal vernou.
Om 0200 uur stuur geallieerde verkenningsvliegtuie wat die Japannese vloot gevolg het, hul finale posverslae. Admiraal Lee en sy taakspan is reeds 40 myl agter die Japannese en skuif in posisie om hul ontsnapping te keer, en admiraal Olendorff beveel sy vernietigers om aan te val. Die Amerikaners en Australiese blikkies begin en vlug dan suidwaarts met 'n hoë spoed, en onbewus van die teenwoordigheid van die geallieerde, aangesien hul eie soekvliegtuie deur Corsairs en Black Widows neergeslaan word sodra hulle die gebied binnekom, ontdek die Japannese eers die Geallieerde teenwoordigheid wanneer byna 120 torpedo's die waters fynkam waar die voorste Japannese vernietiger -flottiel stoom. Al tien die Japanse skepe word getref en sink die vinnigste terwyl die res hulpelose wrakke laat brand. Die Japannese herstel egter vinnig deur hul eie verspreidings af te skiet, en sink 2 Amerikaanse en 1 Australiese verwoester en laat 3 Amerikaanse en 1 Australiese vernietiger swaar beskadig en buite werking. Al vier hierdie skepe word dodelik beskadig, aangesien dit nie uit die pad kan kom om die stortvloed wat uit die geallieerde swaar skepe kom en die Japannese skepe wat dit sien verby te kom nie.
Op hierdie punt word die 11 skepe aan die hoof van die Japannese kolom, 6 verwoesters en 5 ligte kruisers, etlike minute per radar opgespoor en Olendorff het 'n slagskepe toegewys om elke teiken te bedien. Hulle maak vuur en die naghemel word verlig deur die flitse van geallieerde swaar gewere en spoorsnyers en die strepe van skulpe terwyl hulle deur die lug vlieg, is helder genoeg om die nag vir 'n paar oomblikke amper in dag te verander. Nie een van die Japannese skepe oorleef meer as 5 minute voordat dit onder die reën van skulpe opblaas en sink nie, en die Amerikaners en Anzacs skuif vinnig na die volgende teikens.
Mikawa beveel 'n noodbeurt, maar dit is te laat, want daar val reeds skulpe op sy swaar skepe. Die Japannese brand desperaat en inderdaad met aansienlike akkuraatheid terug, wat die boonste werke en die brandbeheer van die Maryland, Wes Virginia, Colorado en kry 'n torpedo -treffer wat die Malaya maar die geallieerde skepe omskep die kruiser Nachi en al vier die Japannese slagskepe tot brandende wrakke en inderdaad die Nachi ontplof in 'n massiewe vuurbal wat niks anders as fragmente agterlaat nie. Mikawa aan boord van die Mogami is ontsteld oor die slagting en beveel om terug te trek, terwyl admiraal Shima deur die ontploffing van die Nachi. In 'n geveg van 20 minute het die Japannese 4 slagskepe verloor, 1 swaar kruiser, 5 ligte kruisers en 16 vernietigers en van die meer as 12 000 man aan boord van die skepe is daar nog net 'n paar honderd oor om te veg vir hul lewens in haai -besmette see. Geallieerde verliese is 4 Amerikaanse en 2 Australiese vernietigers wat gesink is, 3 Amerikaanse en 1 Nieu -Seelandse slagskip is buite aksie geslaan en 2 000 dood of vermis. Die meeste van die geallieerde oorlewendes word met daglig opgeneem net soos byna 500 Japannese oorlewendes.
Geveggevegte in die Sulu -see
Om 0400 uur is Task Force 34 in staat om die Japannese te blokkeer terwyl hulle terugtrek, en geallieerde soekvliegtuie is steeds besig om die Japannese met behulp van radar in die skadu te sit. Taakspan 77 bly as 'n kurk in die bottel in die suidweste wat die Japannese verhinder om die vervoer te bereik, en nou is die Amerikaners ook op hul terugtogroete. Mikawa is erg geskok oor die totale vernietiging van die helfte van sy vloot en onbewus daarvan dat die Amerikaners nou weer voor hom is. Sy eerste idee is wanneer sy hoofvernietigers oorlogskepe vooruit rapporteer terwyl 16 Amerikaanse verwoesters hul torpedo's in die tien vernietigers in sy bussie aflaai. Die Japannese begin ook haastig, maar het 'n nadeel in tyd en posisie, en binnekort word 7 van die Japannese vernietigers getref en aan die brand gesteek, met drie wat dadelik sink. Slegs 5 slaag daarin om hul torpedo's in ruil daarvoor te verloor, sonder om te score, en die Amerikaanse ligte kruisers Cleveland, Columbia, Montpelier, Denver, Santa Fe, Birmingham, Mobile, Vincennes (II), maak vinnig vuur met hul 6 duim gewere in die 5 Japannese ligte kruisers wat agter die verwoesters stoom, terwyl hul 5 duim gewere en dié van die verwoesters die Japanse hoofvernietiger groep afrond. Nie een van die Japannese skepe oorleef die nag nie, aangesien hulle almal in 'n wrak beland het, maar hulle slaag daarin om hul eie treffers, veral die Oi en die Kiso, wie se torpedo's die Montpelier en Denver, beide ernstig beskadigde en skadebeheer, laat die toestroming van water in die Montpelier en sy gaan af net na dagbreek. Die Japannese swaar kruisers en vernietigers swaai wyd met flankspoed weg van die Amerikaners na die suide, terwyl hulle op die Amerikaanse kruisers en vernietigers skiet terwyl hulle draai, en byna elke Amerikaanse skip ly ligte of matige skade. Die Iowa en New Jersey maak egter op hierdie stadium vuur, terug van die kruisers en verwoesters, en Mikawa is geskok toe verskeie 16 duim skulpe die Chokai in 'n vuurbal terwyl meer die agterkant heeltemal van die Takao. Hy beveel 'n torpedo -aanval deur sy vernietigers terwyl die kruisers vloot, en terwyl nie een van die 5 oorblywende Japannese vernietigers 'n treffer behaal nie, en slegs 3 oorleef, slaag hulle daarin om Lee te dwing om sy skepe te ontduik en red die Japannese kruisers dus.
Teen dagbreek kom die son op oor die branders en olievlekke wat die dood van die grootste deel van die Japannese vloot aandui. Mikawa en 3 swaar kruisers en 8 vernietigers is al wat oorbly van die 64 skepe wat hy die vorige dag gehad het. Nog 5 skepe is in Manilabaai, maar die res is weg. By hulle is byna 20 000 mans óf dood, óf in die geval van byna 1 000 oorlewendes, wat deur die Amerikaners en Australiërs uit die see gehaal is. Die Geallieerdes het 1 ligte kruiser verloor en 6 verwoesters gesink, 4 slagskepe, 7 ligte kruisers en 22 vernietigers wat voldoende beskadig is om herstelwerk op 'n werf te benodig en 3200 dood of vermis.
Die laaste draerslag
Op 22 September word admiraal Ozawa deur Third Air Fleet ingelig dat die Amerikaners 6 draers en honderde vliegtuie verloor het. Ongelukkig is dit vir hom 'n wensdenkery wat die werklike verlies van 3 vragmotors en 300 vliegtuie wat die Amerikaners werklik gely het, oordryf, en dit is net so belangrik dat dit nie die aankoms van die res van die Amerikaanse vragmotors om met Towers te skakel, insluit nie. Ozawa is oortuig dat hy 'n vegkans het, en hy het bevele om die 3de vloot weg te trek om die weg vir Mikawa en sy vloot skoon te maak, en hy mis ook in die kommunikasieverkeer die baie belangrike punt wat die 3de lugvloot en die 4de lugmag het versuim om die Amerikaanse sewende vloot skade aan te rig, gaan hy voort met sy missie.
Op grond van die langer reikafstand van sy vliegtuie, begin hy op 23 September die oggend op die Amerikaanse vloot, en deur die loop van die dag word meer as 500 Japannese vliegtuie na die Amerikaanse vloot gegooi. Die Japannese word uit die lug geslaan deur die telling deur Amerikaanse Hellcats en die nabyheid skiet 5 duim gewere af, sowel as 'n groot aantal 40 en 20 mm gewere, slegs 47 vliegtuie oorleef om terug te keer huis toe (die meeste van hulle vegters), en nie 'n enkele Amerikaanse skip ly aansienlike skade.
Ozawa is ontsteld oor die verliese, maar bly stoom sodat hy binne die bereik van die Amerikaners kan bly en dit kan aftrek. Towers bly naby Mindanao sodat hy die sewende vloot kan ondersteun terwyl hy voortgaan om op Japannese vliegvelde op Luzon en in die Sentraal -Filippyne te slaan om Eisenhower se landingsmag en die 7de vloot te ondersteun, maar Eisenhower waarsku Nimitz die oggend van 24 September dat die Japannese oppervlakbedreiging verpletter is en Nimitz vir Towers sê om die vyand te vind en te vernietig.
Towers kry sy boodskap waarin hy hom laat jag, ure voordat Ozawa uiteindelik daarin slaag om duidelike inligting te kry oor wat met Mikawa gebeur het en bevele om terug te trek, en op daardie stadium is Towers binne die bereik van sy eie aanvalvliegtuie. Die Amerikaners stuur altesaam 700 vliegtuie, en Ozawa het skaars 90 vegvliegtuie oor om 300 Amerikaanse te veg. Sy vegterdeksel word eenkant geborsel en dan vergruis, terwyl Amerikaanse Dauntless en Helldiver duikbomme en Avenger -torpedovliegtuie verder sink Akagi, Kaga, Shokaku, Zuikaku, en Chitose en erg skade aan die Taiho, wat uiteindelik deur die Amerikaanse duikboot Spearfish klaargemaak is. Die Hiryu, Amagi en Unryu is beskadig en slegs die Zuiho ontsnap skade as sy daarin slaag om 'n reënbui te vind om in weg te kruip.
Toenemend swak weer dwing Towers om af te breek en hy vlug suidwaarts om 'n tifoon te vermy, terwyl die Japannese daardeur stoom en twee vernietigers aan die weer opoffer, maar ook die agtervolging vryspring.
Op 25 September is dit duidelik dat die beslissende stryd wat Japan gesoek het, geveg en verlore was. Die Japannese vloot is klaar as 'n gevegsmag.
'N Week later word admiraal Onishi aangestel as bevelvoerder van die nuwe 4de lugvloot, waarin die oorblywende vliegtuie en vliegtuigbemanning van die ander drie vloote opgeneem is. Hy stuur 50 van die nuwe Shinryu (bemande weergawes van die Duitse Doodlebug) en 100 ander vliegtuie om by die oorblywende 75 vliegtuie wat hy in Luzon oorgebly het, aan te sluit en beveel om spesiale aanvalseenhede te vorm en die Amerikaners te slaan wanneer hulle Luzon binnedring.
 Air Force Historical Research Agency, 27th Operations Group
 ArmyAirForces.Com 27th Fighter Group
 Die 27ste Bombardement Group (L) in Australië tydens die Tweede Wêreldoorlog
Bartsch, William H. 8 Desember 1941: MacArthur's Pearl Harbor (Texas A&M University Military History Series 87., 2003)
Edmonds, Walter D. Hulle het geveg met wat hulle gehad het: die verhaal van die weermag se lugmagte in die suidwestelike Stille Oseaan, 1941–1942 (1951, 1982)
Martin, Adrian R. en Larry W. Stephenson, Operation Plum: The Ill-Fated 27th Bombardment Group en die stryd om die Westelike Stille Oseaan (Texas A & M University Military History - 2008)
Mei, Mary Cathrin, The Steadfast Line: The Story of the 27th Bombardment Group (Light) in die Tweede Wêreldoorlog (Privaat gepubliseer 2003, 2006)
Die Tweede Wêreldoorlog het op 1 September 1939 begin met die infanteriste van die aanvanklike oorlogvoerders wat dieselfde gewere gebruik het as 'n generasie voor in die Eerste Wêreldoorlog. Die grootste verskil was die gebruik van 'n nuwe generasie ligte masjiengewere-Bren-gewere, MG-34's ens.
Die masjiengeweer het wel 'n impak gehad, en almal wou dit hê. Ek het iewers gelees dat die helfte van die Sowjet-ongevalle (@ 390 000) tydens die Winteroorlog van 1939-40 met die Suomi-masjiengeweer toegedien is. Die Duitsers kon net nooit genoeg masjiengewere kry nie. Hulle het MP-28's, MP-34's, MP-38's en dan die MP-40 gehad, wat 'n vereenvoudigde weergawe van die MP-38 was.
Die Britte het nie 'n masjiengeweer in die Tweede Wêreldoorlog gehad nie. Hulle het 'n paar Thompson -masjiengewere gekoop. Die Thompson was 'n goeie wapen, maar duur (en swaar). Hulle het wel die MP-28 (as die Lanchester) wat deur die Royal Navy gebruik is, gekopieer. Die Sten -geweer is in Januarie 1941 gedemonstreer met die produksie van die lyn af in Junie 1941. Dit was goedkoop, geen fieterwapen wat 9 mm ammunisie afgevuur het, was 30 sentimeter lank, geweeg 6 pond, 8 oz. Ongeveer 3,5 miljoen Sten -gewere is gemaak. Dit het 'n gemiddelde afstand van 'n geweer van 70 meter.
Die VSA sou 'n goedkoop, gestempelde metaalmasjiengeweer, die M-3, bou. Dit het 'n reikafstand van 50 meter gehad. 650 000 is gemaak. My skoonpa het een in WW2 gebruik. Interessant genoeg het tenkwaens in die Amerikaanse weermag steeds die M-3 in die Eerste Golfoorlog gebruik.
Die Japannese vervaardig 'n klein aantal masjiengewere met die Type 100. Dit het die 8 mm Nambu -pistoolpatroon afgevuur. Dit was gebaseer op die Duitse MP-28. Ek het 'n verwysing gesien na Japannese vlootvalskerms wat Switserse MP-28's gebruik, maar geen afsonderlike bevestiging nie. Die Japannese was versot op bajonette. Hulle het die Type 100 ontwerp om die bajonet te neem. Hoekom?
Die Sowjets het die masjiengeweer met wraak geneem. Die PPSh-41 was 'n massa-vervaardigde, goedkoop verbetering op die PPD-lyn van masjiengewere. Dit het die 71 ronde trommel, slegs op volautomaties afgevuur en 'n reikafstand van 120 meter. Dit het die 7,62 pistoolronde afgevuur. Hele eenhede in die Rooi Leër was gewapen met die PPsH-41 wat 'n groot hoeveelheid vuurkrag binne kort afstande gegee het. Die masjiengeweer is 'n aanvalswapen vir nabygevegte. Dit pas by die Sowjet -leerstelling om altyd op die aanval te wees.
Die konsep van geweerkarabines het twee verskillende paaie in die Tweede Wêreldoorlog geneem. Die een was die krimp van die konvensionele geweer. Die probleem is snuitflits, harde geluid en terugslag met behulp van die lang, kragtige geweerpatrone. Die Sowjette het 'n karabynweergawe van die Mosin-Nagant-geweer, die M-44, vervaardig. Dit het handig te pas gekom vir stedelike oorlogvoering, en dit lyk asof die Rooi Leër dit geniet het. Ek kan my voorstel dat u 'n seer skouer na 10 of 20 rondtes sou afvuur.
Die Britte het die 'Jungle Carbine' vervaardig, 'n poging om 'n klein Lee-Enfield-geweer te maak vir gebruik in Birma. Dit het nie goed uitgewerk nie. Daar was probleme om die wapen in die gesig te hou. Dit was hard en het 'n nare skop gehad. Dit is na slegs 'n paar jaar afgetree.
Ek het genoem dat die VSA die M-1 Garand-geweer in die laat 1930's aangeneem het. Genl. George S. Patton het gesê dat dit 'die grootste gevegswerktuig is wat ooit bedink is ". Amerikaanse weermag- en mariene geweergroepe het groot vuurkrag gehad met 10 of 11 M-1-gewere, 'n Browning Automatic Rifle en miskien 'n Thompson-masjiengeweer of M-3 'Grease Gun'.
Die Sowjets was besig om hul troepe toe te rus met 'n nuwe selflaaigewear, die SVT-40. Dit het die 7,62 x 54R -patroon afgevuur. Die geweer was nie stewig nie en word meestal aan onderoffisiere versprei. Dit is ook gebruik as 'n sluipskutterwapen. Die SVT-40 het 'n effektiewe reikafstand van 500 meter in teenstelling met 1000 meter vir die Mosin-Nagant. Miskien is die meeste snip binne 500 meter gedoen.
Die Duitsers het wel twee selflaaiende gewere vervaardig, die G-41 en G-43. Albei het die 7,92 Mauser -patroon gebruik. Die G-41 was swaar en het probleme ondervind met die skoonmaak van die gasbedryf. Albei is as spesialiswapens gebruik en is nie in groot getalle vervaardig nie. 'N Mens wonder of 'n Wehrmacht-geweergroep gewapen was met G-43's in plaas van Kar 98K's.
Die Duitse valskermsoldate was deel van die Luftwaffe en nie die Wehrmacht nie. Hulle was op soek na die mees ontwykende wapen, onder meer 'n masjiengeweer, 'n ligte masjiengeweer en 'n selflaaiende geweer. Die FG-42 is soos 'n Browning Automatic Rifle, maar ligter. Dit het die 7,92 Mauser -patroon afgevuur. Dit het beide outomatiese en enkelskootvermoë met behulp van 'n 20 ronde afneembare tydskrif. Die gewig was 9 lbs, 15 oz. Dit was ook duur om te produseer. Die raaiskoot is dat daar in totaal 7 000 vervaardig is.
Daar was 'n paar interessante vernuwings in WW2 met nuwe wapens wat deur die ou denke gebreek het.
Eerstens was die Amerikaanse M-1-karabyn 'n ware deurbraak in houding oor gewere. Die Amerikaanse weermag het besluit toe John Weeks ingedien het Tweede Wêreldoorlog Handwapens "Het ontstaan ​​uit 'n verstandige besef na die Eerste Wêreldoorlog dat pistole nie besonder effektiewe oorlogswapens was nie."
Die M-1-karabyn weeg 7 pond, het 'n 15 ronde afneembare doosmagasyn en gebruik 'n patroon van 7,62 x 33 mm. Uiteindelik is die wurggreep op patrone wat aangedryf is, verbreek. Die eerste gewere wat middel 1941 aanvaar is, is in November 1942 in Operation Torch in Noord-Afrika gebruik. Die idee was dat mortiermanne, bestuurders, seinkorps, ens. Dit was baie gewild met 6 miljoen vervaardig. Na die Tweede Wêreldoorlog sien jy die Franse dit gebruik in Indo-China, die Britte in Malaya, Amerikaanse spesiale magte in Viëtnam. Daar is foto's van 'n dooie Che Guevara omring deur Boliviaanse troepe wat M-1 karabyne vashou. Iewers ter wêreld word die M-1-karabyn vandag gebruik. Tydens die Slag om die Bulge het Duitse troepe wat opruis, opgetel en M-1-karabines uit die stapels gevange Amerikaanse toerusting gebruik.
Die Duitsers het die toekoms in handwapens geskep met die Sturmgewehr 44. Dit het 'n uitgesoekte vuurvermoë, weeg 11,24 pond, het 'n patroon van 7,92 x 33 mm afgevuur en 'n 30 ronde afneembare doosmagasyn. U herken moontlik die ontwerp wat natuurlik vir die AK-47 gebruik is. Sommige prototipes is in 1942 aan die Russiese Front gebruik. Die Sowjette het 'n Duitse Wehrmacht -afdeling omsingel. Hierdie gewere is in die lug laat val en die afdeling kon na veiligheid spring. Ongelukkig vir die Duitsers het die StG 44 te laat uitgekom. Dit is eers in Oktober 1944 in enige getal versprei. Na raming is ongeveer 400 000 opgestel. Wat verbasend is, is hoe dit tot laat in die tagtigerjare deur 'n Joego -Slawiese valskermsoldaat -eenheid gebruik is, en 'n paar jaar gelede in Sirië opgedaag het! Waar kom die ammunisie vandaan?
Daar is verhale dat die Sowjette 'n prototipe van die SKS -geweer in die laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog in Europa gebruik het. Ek het gegrawe en dit is nie heeltemal waar nie. Simonov werk aan 'n karabyn wat die 7,62 x 54R -patroon afgevuur het. Dit is wat gebruik is. Dit was interessant om voort te gaan met die ontwikkeling van die SKS wat 'n paar jaar later sou word.
As dit gaan oor oerwoudoorlog, is vuurkrag, kompaktheid en gewig alles faktore. Een wapen wat in 'n klein mate gebruik is, was die haelgeweer. Die Winchester Trench Gun is in die Stille Oseaan gebruik. Daar is berigte oor die 31ste Infanterie wat "oproergewere" gebruik het in die Slag van Bataan teen Japannese geweermanne wat in 1942 in bome versteek was.
Op 11 Januarie 1942 val die Japannese die Amerikaanse weermag Philippine Scout 57th Infanterieregiment op die Abucay Line op die Bataan -skiereiland, Luzon Island, Filippyne aan. Die Verkenners was gewapen met M-1-gewere, outomatiese Browning-gewere en .30 Browning-ligte masjiengewere. Die 2de Bataljon, 141ste Infanterie van die Keiserlike Japanse leër 'n frontaanval gedoen het. Die aanval is afgeweer en 200-300 dooie Japannese agtergelaat. Oorweging van dooies is oor die algemeen 1/3 van die totale slagoffers, die 2de Bataljon, 141ste Infanterie opgehou om 'n effektiewe vegmag te wees.
Dit is nie toevallig dat die Amerikaanse weermag en mariniers metodes Japannese garnisoene op hul eiland-springveldtog vanaf die herfs van 1942 begin het nie. Hoogstens was 'n derde van die Amerikaanse weermag in die Stille Oseaan weens die eerste strategie in Europa. Ondanks die feit dat dit die sekondêre teater was, was Japan strategies teen die tyd dat die oorlog in Europa geëindig het, strategies in 'n winsgewende situasie. Geoffrey Perrett het geskryf Daar is 'n oorlog om te wen dat peloton teen 1945 die werk gedoen het wat maatskappye twee jaar tevore geneem het. Maatskappye het die taak van bataljons gedoen. Hierdie kragvermenigvuldiging het 'n groot impak gehad. Die groot vuurkrag wat 'n peloton of maatskappy van die Amerikaanse weermag kon opdoen, was ongeëwenaard, behalwe deur die Sowjetwag -eenhede gewapen met die PPsH -masjiengewere.
Daar was nie soveel "outomatiese gewere" wat gebruik is in die Tweede Wêreldoorlog nie, beslis nie een wat deur die Japanners gebruik is nie, soos in Marvin Albert uitgebeeld as "Ian MacAlister's" Skylark Mission of Jon Cleary's Die lang agtervolging.
Om 'n paar van u vrae te beantwoord
1) Die Japannese weermag in die 30's was versot op die bushido -kode, sodat wapens met 'n rand 'n mistiek vir hulle gehad het
2) Re die Stg 44 ammunisie. Oos -Duitse aandele. Hulle het voortgegaan om die geweer en ammunisie te vervaardig tot in die laat 70/80's.
Hoekom geen idee nie.
3) collectorgrade.com verkoop uitstekende (en duur) naslaanboeke oor die belangrikste wapens van die laat 19de-21ste eeu.
4) Die Sten het na Dunkerque ontstaan ​​toe die Brit die meeste van hul toerusting daar moes laat vaar en supergoedkoop wapens nodig gehad het om die moontlike inval in die land te stuit. Dit is gemaak om net 2 jaar te hou, maar iemand met basiese gereedskap kan dit maak
Die M1 -karabyn was die gunsteling wapen van Audie Murphy. Niks hoef meer gesê te word nie.
Die M-1-karabyn het 'n goeie reputasie uit die Tweede Wêreldoorlog gehad, die afgelope paar jaar nie so goed nie. Twee dinge om te onthou: die karabyn is ontwerp om te werk, dus gebruik baie smeermiddel, en die tydskrifte moet ongerep of so na as moontlik daarby wees.
Saamgestel as die 65ste bombardement eskader (Swaar) op 20 November 1940
Herontwerp 65ste Bombardement Eskader, Swaar in 1944
Herontwerp 65ste Bombardement Eskader, Baie swaar en geaktiveer op 1 Oktober 1946
, 15 Januarie 1941 - 29 April 1946
43d Bombardment Group, 1 Oktober 1946, 16 Junie 1952 - 31 Januarie 1970
, Virginia, 15 Januarie 1941, Maine, 29 Augustus 1941 - 17 Februarie 1942, Australië, 28 Maart 1942, Australië, 23 Junie 1942 (Torrens Creek), Australië, 15 Augustus 1942, Australië, 13 Oktober 1942, Australië, 7 November 1942 , Port Moresby, Nieu -Guinee, 20 Januarie 1943, Nieu -Guinee, c. 11 Desember 1943, Nieu -Guinee, Maart 1944
, Schouten -eilande, Nederlands -Oos -Indië, c. 11 Julie 1944, Leyte, Filippyne, c. 24 November 1944, Luzon, Filippyne, c. 16 Maart 1945, Okinawa, c. 24 Julie 1945, Luzon, Filippyne, 10 Desember 1945 - 29 April 1946, Arizona, 1 Oktober 1946, Texas, 15 Maart 1960, Arkansas, 1 September 1964 - 31 Januarie 1970
Masker u werklike doelwitte deur die gebruik van 'n valse doelwit te gebruik totdat die werklike doel bereik is. Takties staan ​​dit bekend as 'n 'open feint ': voor almal wys jy wes, as jou doel eintlik in die ooste is.
Die Geallieerdes het hierdie strategie in die Tweede Wêreldoorlog teen Hitler gebruik. Voordat ons Normandië ingeneem het, het ons eers 'n paar druppels mannequins die omgewing ingestuur. Die Duitsers was moeg daarvoor dat ons speletjies gespeel het, en hulle het hul wagte laat vaar, en toe die regte valskermsoldate kom, was hulle onvoorbereid.
Strategie 1: Dwaas die keiser om die see oor te steek
2) Beleg Wei om Zhao te red.
As die vyand te sterk is om direk aangeval te word, val dan iets aan wat hy baie waardeer. Weet dat hy nie in alle opsigte beter kan wees nie. Iewers is daar 'n gaping in die wapenrusting, 'n swakheid wat in plaas daarvan aangeval kan word. Die idee hier is om 'n regstreekse stryd met 'n sterk vyand te vermy, en in plaas daarvan op sy swakheid elders te slaan. Dit sal die sterk vyand dwing om terug te trek om sy swakheid te ondersteun. Die stryd teen die nou moeg en lae morele vyand sal 'n baie groter kans op sukses oplewer.
Strategie 2: Besiege Wei to Rescue Zhao
3) Maak dood met 'n geleende mes.
Aanval met behulp van die krag van 'n ander persoon.
Aanval met behulp van die sterkte van 'n ander (in 'n situasie waarin die gebruik van eie krag nie gunstig is nie). Bedrieg 'n bondgenoot om hom aan te val, omkoop 'n amptenaar om 'n verraaier te word, of gebruik die vyand se eie krag teen hom. Die idee hier is om die vyand skade te berokken deur 'n derde party te laat doen.
Oliver North het die vuil werk vir die CIA gedoen. Treffers is 'n geleende spier vir die skare. Advertensies leen skoonheid om te verkoop.
4) Ontspan en wag totdat die teëstander homself vermoei. Wag rustig op die uitgeputte vyand.
Beoefen geduld en dra dit af
Dit is 'n voordeel om die tyd en plek vir die geveg te kies. Op hierdie manier weet u wanneer en waar die geveg sal plaasvind, terwyl u vyand dit nie doen nie. Moedig u vyand aan om sy energie te bestee aan nuttelose soeke terwyl u u krag bespaar. As hy uitgeput en verward is, val jy met energie en doel aan. Die idee is om u troepe goed voorbereid te maak vir die geveg, in dieselfde tyd dat die vyand teen u jaag. Dit gee u troepe 'n groot voordeel in die komende geveg, waarvan u die tyd en plek kan kies.
5) Plunder 'n brandende huis.
Slaan hulle as hulle onder is.
As 'n land deur interne konflikte geteister word, as siektes en hongersnood die bevolking verwoes, as korrupsie en misdaad hoogty vier, sal dit nie 'n bedreiging van buite kan hanteer nie. Dit is die tyd om aan te val. Hou aan om interne inligting oor 'n vyand te versamel. As die vyand tans in sy swakste toestand ooit is, val dit sonder genade aan en vernietig dit heeltemal om toekomstige probleme te voorkom.
China het die eerste Opiumoorlog (1840 en#8211 1842) verloor, en nadat hy verloor het, was China moeg en die land se gemoedere was laag. Die VSA en Brittanje het die geleentheid aangegryp om baie eensydige ooreenkomste tot stand te bring. Die ooreenkomste staan ​​vandag in China bekend as die 'ongelyke verdrae'. Ambulans jaag is nog 'n voorbeeld hiervan.
6) Maak 'n blik op die ooste terwyl u in die weste aanval.
Valse regs aanval links.
In enige geveg kan die verrassingselement 'n oorweldigende voordeel bied. Selfs as u van aangesig tot aangesig met 'n vyand kyk, kan u steeds verras deur aanvalle te doen waar hy dit die minste verwag. Om dit te kan doen, moet u 'n verwagting in die gees van die vyand skep deur die gebruik van 'n knipoog. Die idee hier is om die vyand te kry om sy magte op 'n plek te fokus en dan elders aan te val wat swak verdedig sou word.
Voetbal maak uitgebreide gebruik van hierdie taktiek. Kredietkaartondernemings beklemtoon geen jaarlikse fooie nie, maar betaal die maksimum rente wat hulle elke maand kan betaal.
Hierdie taktiek word die beste gebruik as die ander kant in wanorde of in die war is en nie seker is wat u doelwit werklik is nie.
7) Skep iets uit niks.
Verander iets wat nie wesenlik is nie, in werklikheid.
'N Duidelike leuen. Laat iemand glo dat daar iets was terwyl daar eintlik niks is nie. Een metode om hierdie strategie te gebruik, is om 'n illusie te skep van iets wat bestaan, terwyl dit nie bestaan ​​nie. 'N Ander metode is om 'n illusie te skep dat iets nie bestaan ​​nie, terwyl dit wel bestaan.
In die Tweede Wêreldoorlog het Rommel sy opposisie bedrieg deur die illusie van massa -beweging te skep deur valse tenks te bou en op Volkswagens te sit terwyl 'n paar swaar voertuie swaar voorwerpe sleep en sodoende baie stof oprig.
Stratagem Seven: Skep iets uit niks – 36 Stratagems of War Episode 2
8) Gebruik die Chen Cang -gang in die geheim. Maak asof u op een pad vorder Nog 'n versteekte pad.
Maak asof u omgee vir 'n probleem en gee dit later op om te kry wat u regtig wil hê.
Míng xiū zhàn dào, àn dù chén cāng
Bedrieg die vyand met 'n duidelike benadering wat baie lank sal neem, terwyl hy hom verras deur 'n kortpad te neem en na hom toe te sluip. Terwyl die vyand op die lokval konsentreer, sal hy u misloop om na hom toe te sluip. Hierdie taktiek is 'n uitbreiding van die " Maak 'n geluid in die ooste, en slaan dan in die weste " taktiek. Maar in plaas daarvan om net verkeerde inligting te versprei om die aandag van die vyand te vestig, word fisieke lokaas gebruik om die vyand se sekerheid oor die verkeerde inligting te verhoog. Die aas moet maklik deur die vyand gesien word, om te verseker dat dit die aandag van die vyand vestig. Terselfdertyd moet die lokaas optree asof dit bedoel is om te doen wat hulle valslik gedoen het, om te voorkom dat die vyand die vermoede trek.
In die huidige tyd het 'n sluip deur die deurloop van Chencang ook die betekenis om 'n verhouding te hê of iets te doen wat onwettig is.
Xerox het die eerste kopieermasjiene vir amper 3 miljoen dollar verkoop. Dit het dit gedoen om mense aan te moedig om hulle te huur in plaas van om te koop en sodoende afhanklikheid van hulle te bevorder. Vulstasies mislei ons om gas vir een prys te koop, terwyl ons die klein 9/10 sent wat hulle altyd vra, met kleinletters vertoon. Gas hier – $ 1,24 en 9/10 is wat hulle moet sê. Die ou dating trick – Gee, voor ons film toe gaan, het ek my jas vergeet. Laat ek by my woonstel kom en dit vinnig regkry. Hey, aangesien ons daar is, wil u my versameling van (wat ook al) sien.
9) Kyk hoe die vuur van oorkant die rivier af brand.
Laat hulle toe om teen u ander vyand te veg terwyl u rus en waarneem. Verslaan later die uitgeputte oorlewende.
Vertraag die slagveld totdat al die ander spelers uitgeput geraak het. Gaan dan met volle sterkte in en tel die stukke op.
By die Olimpiese Winterspele 1988 het die twee belangrikste aanspraakmakers (Katrina Witt, Oos -Duitsland – Debi Thomas, VS) geweldige druk op hulle geplaas omdat die hele wêreld hulle dopgehou het. 'N Huurder (Elizabeth Manley, Kanada) het die silwer medalje ingepalm.
10) Verberg 'n dolk in 'n glimlag.
Raak bevriend met hulle om hul hoede te verminder, en val dan hul swakste punt aan.
Betower en versier jouself met jou vyand. As u sy vertroue gekry het, beweeg in die geheim teen hom.
Voordat Afghanistan in 1979 ingeval het, sou die Sowjetunie geldelike hulp aan hulle stuur, sowel as militêre adviseurs wat hul leër opgelei het. Op hierdie manier verkry hulle beheer oor die leër van Afghanistan en berei hulle die manier voor om hulle binne te val.
Shu Han het 'n boek oor Stratagems in Taipei in 1986 geskryf. Hy sê: "Om as 'n vark om die tier dood te maak, is 'n taktiek wat gebruik word teen 'n sterker teenstander. Jy steek jou swaard vir hom weg, maak asof jy so dom soos 'n vark is en in alles gehoorsaam is, hou 'n vriendelike glimlag op jou gesig en werk soos 'n slaaf. Uiteindelik sal u vyand heeltemal mislei word. As 'n gunstige geleentheid hom voordoen, word die slaaf vinnig soos 'n bliksem in 'n laksman.
11) Offer 'n pruimboom op om 'n perskeboom te red. Laat die pruimboom verdor in die plek van die perskeboom.
Handel in! Neem 'n klein verlies vir 'n groot wins.
Daar is omstandighede waarin u korttermyndoelwitte moet opoffer om die langtermyndoelwit te bereik. Dit is die sondebokstrategie waardeur iemand anders die gevolge dra, sodat die res dit nie doen nie.
In die Duitse aanval op Coventry het die Britte vooraf geweet dat die aanval kom omdat hulle die Duitsers se kodes verbreek het.Hulle het niks gedoen om die aanval te keer nie en duisende burgers is dood. Hulle het dit laat gebeur sodat hulle die oorhand kon hou en die Duitsers nie sou weet dat hulle hul kode gekraak het nie. Die Britte het hul eie burgers as die sondebok gebruik.
12) Take Away a Bok in Passing.
Maak gebruik van elke klein geleentheid.
Terwyl u u planne uitvoer, moet u buigsaam genoeg wees om voordeel te trek uit elke geleentheid wat van geringe aard is, en om voordeel te trek uit enige wins, hoe gering ook al.
13) Klop die gras om die slang te laat skrik.
Roer dinge op voordat u begin onderhandel oor u ware belange.
Doen iets sonder doel, maar skouspelagtig (" tref die gras ") om 'n reaksie van die vyand uit te lok ("skrik die slang "), en gee sodoende sy planne of posisie weg, of spreek hom net. Doen iets ongewoon, vreemd en onverwags, want dit sal die vyand se agterdog wek en sy denke ontwrig. Meer algemeen gebruik as " [Moenie] die slang laat skrik deur op die gras te slaan nie ". 'N Onbedagsame daad sal jou posisie of bedoelings aan die vyand weggee.
Voordat die Britte en Franse met hul landingsbedrywighede in Port begin het
In 1956 het hulle hout en rubber -dummies laat val. Die Egiptenare het gedink hulle is werklik en het op hulle begin skiet. Hulle het hul leër gestuur om van die valskermsoldate in die veld ontslae te raak. Die Franse en Britte het dit alles waargeneem. En om die 'werklike mag' van die Egiptenare te verstaan, het hulle geland en hulle uitgewis.
Stratagem Thirteen: Beat the Grass to Startle the Snake – 36 Stratagems of War Episode 3
14) Maak 'n lyk uit die dood op. Leen 'n lyk om die siel terug te gee.
Herleef 'n dooie voorstel deur dit weer of op 'n nuwe manier voor te lê.
Neem 'n instelling, 'n tegnologie, 'n metode, of selfs 'n ideologie wat vergeet of weggegooi is en pas dit toe vir u eie doel. Herleef iets uit die verlede deur dit 'n nuwe doel te gee of ou idees, gebruike of tradisies lewendig te maak en dit herinterpreteer om by u doel te pas.
Die Yugo -motor is bekendgestel as die betroubaarheid van 'n VW.
15) Lok die tier uit die berg.
Soek 'n neutrale ligging. Onderhandel nadat jy hulle weggelei het van 'n sterk posisie.
Moet nooit 'n teenstander aanval waarvan die voordeel uit sy posisie verkry word nie. Lok hom eerder weg van sy posisie en skei hom sodoende van sy bron van krag.
Die Chinese vra as hulle met Amerikaners onderhandel om na China te kom om toerusting te demonstreer wat die Chinese wil koop. Toe die Amerikaners daar kom, ignoreer die Chinese hulle 'n rukkie en verwar die Amerikaners. Dan voer hulle vir hulle kos waaraan die Amerikaners nie gewoond is nie en vertraag hulle die onderhandelinge. Die Amerikaners word gedwing om meer tyd en geld te spandeer om die Chinese op te spoor, en binnekort het die Chinese hulle in so 'n kwesbare posisie dat die Amerikaners sal saamstem met die meeste dinge wat net daar uitkom.
16) Laat die teëstander los om Hom te vang. Laat dit eers los om die vyand vas te vang.
Moenie hulle gees wek om terug te veg nie.
Hoekige prooi sal dikwels 'n laaste desperate aanval aanval. Om dit te voorkom, laat jy die vyand glo dat hy nog steeds 'n kans op vryheid het. Sy wil om te veg word dus gedemp deur sy begeerte om te ontsnap. As die vryheid uiteindelik 'n leuen is, sal die vyand se moraal verslaan word en sal hy sonder 'n geveg oorgee.
Coke het 'New Coke' bekendgestel wat soeter was as Classic Coke. Die publiek was ontsteld. So Coke het die publiek laat "vang" en die Classic Coke teruggebring en sodoende hul kliënte nog harder vasgevang as voorheen.
17) Gooi 'n baksteen uit om 'n stuk Jade te lok. Gooi 'n baksteen om Jade te lok.
Ruil iets van geringe waarde vir iets van groot waarde.
Aas iemand deur hom te laat glo dat hy iets verdien of hom net daarop laat reageer (" gooi 'n baksteen uit ") en kry iets waardevols van hom in ruil (" kry 'n jade -juweel ").
McDonald's gebruik 'n gratis dinosourus in die etes van hul kinders. Die kinders wil die dinosourus meer hê as die ete, maar die ouers koop uiteindelik die ete vir die kinders sowel as 'n maaltyd vir hulself.
18) Om bandiete te vang, slaan eers hul leier. Om die bandiete te vang, vang eers hul leier.
Oortuig die leier en die res sal volg.
As die vyand se leër sterk is, maar slegs met geld, bygeloof of dreigemente aan die bevelvoerder verbonde is, moet u die leier bereik. As die bevelvoerder val, sal die res van die leër versprei of na u kant toe kom. As hulle egter deur lojaliteit aan die leier verbonde is, pas dan op, die weermag kan uit wraak voortgaan om te veg ná sy dood.
China is nie georganiseer volgens die institusionele heerskappy nie, soos ons in die VSA is. Die instelling van die president van die VSA beperk die heerskappy van die president tot 'n mate met sy kontrole en saldo's. In China is die meeste sosiale en politieke stelsels gebaseer op 'n sterk en kragtige leier. Deur hierdie leier te verwyder, word sy beleid verwyder.
19) Verwyder die vuur onder die ketel.
Elimineer die bron van hul krag.
Haal die voorste argument of bate uit van iemand " steel iemand se donder ". Dit is die essensie van die indirekte benadering: in plaas van die aanval op vyandelike strydmagte, val die aanvalle op sy vermoë om oorlog te voer. Haal letterlik die brandstof uit die vuur.
Korporatiewe stropers is voorbeelde hiervan. Hulle probeer om genoeg aandele op te koop (steel die brandhout) totdat hulle genoeg het om die beheer van die onderneming oor te neem.
Stratagem Nineteen: Steel die brandhout onder die ketel – 36 Stratagems of War Episode 4
20) Maak die water deurmekaar om die vis te vang. Versamel vis uit Troubled Waters.
Doen iets verrassends of onverwags om dit te ontbloot, en benut dan die situasie.
Entrepreneurs het dadelik baat gevind ná die groot aardbewing wat in 1989 in San Francisco gesentreer is deur T-hemde te verkoop wat sê: "Ek het die aardbewing van 1989 oorleef".
21) Die Cicada werp sy skulpe af. Die Golden Cicada werp sy dop af. Die Cicada gooi sy dop af.
Masker jouself. Laat 'n mens se kenmerkende eienskappe agter, en word dus onopvallend, of vermom u as iets of iemand anders. Hierdie strategie word hoofsaaklik gebruik om te ontsnap van die vyand van superieure krag.
In die 80's is Family Fitness Centers aangeval deur die regering vir 'n aantal kwessies. Om van die probleem ontslae te raak, het hulle hele dele van die onderneming verkoop. Hulle het dit verkoop aan mense wat voorheen vir FFC gewerk het, sodat hulle dieselfde verkoopstaktieke gebruik het en uiteindelik dieselfde probleme ondervind het. Maar vir 'n tyd kon hulle voortgaan met hul verkoopstaktieke deur te laat lyk asof die eienaars nie meer daar is nie.
22) Maak die deur vas om 'n dief te vang. – Sluit die deur en vang die dief
Vernietig hulle heeltemal sonder om te ontsnap.
Om u vyand, of meer algemeen in die stryd teen oorloë, vas te vang om die laaste slag vir u vyand te gee, moet u versigtig beplan as u wil slaag. Moenie in aksie jaag nie. Voordat u vir die moord ingaan, moet u eers u vyand se ontsnappingsroetes afsny en enige roetes afsny waardeur hulp van buite na hulle kan kom.
23) Word bevriend met 'n verre staat terwyl u 'n buurstaat aanval. Bevriend met Verre State terwyl hulle naby mense aanval.
Bou strategiese alliansies met ander wat u die oorhand sal gee.
Invallerende nasies wat aan u eie gebied grens, het 'n groter kans op sukses. Die slagvelde is naby u eie land, daarom is dit makliker vir u troepe om voorraad te kry en die verowerde land te verdedig. Sluit bondgenote aan met nasies wat ver van u af is, aangesien dit onverstandig is om hulle binne te val.
Israel is afhanklik van die VSA vir sy mag in die streek, sowel as ander verre vriende soos Saoedi -Arabië en Koeweit, terwyl hulle in Libanon en die Wesbank en Gazastrook veg.
24) Leen 'n veilige deurgang om die koninkryk Guo te verower. Aanval Hu deur 'n geleende Pad.
Sluit tydelik kragte saam met 'n vriend teen 'n gemeenskaplike vyand.
Leen die hulpbronne van 'n bondgenoot om 'n gemeenskaplike vyand aan te val. Sodra die vyand verslaan is, gebruik die hulpbronne om die bondgenoot aan te skakel wat u in die eerste plek geleen het.
In die Viëtnam -oorlog het die VSA Thailand en die Filippyne gebruik om ons manne en voorrade na Viëtnam te bring.
25) steel die draak en vervang die Phoenix. Steel die balke en pilare en vervang dit met vrot hout. Steel die balke en verander die pilare.
Saboteer, ongeskik of vernietig hulle deur hul sleutelondersteuning te verwyder.
Ontwrig die vyand se formasies, belemmer hul werksmetodes, verander die reëls waarmee hulle gewoond is om te volg, in stryd met hul standaardopleiding. Op hierdie manier verwyder u die ondersteunende pilaar, die algemene skakel wat van 'n groep mans 'n effektiewe vegmag maak.
Die Christendom het sommige van die gebruike en vakansiedae van ander godsdienste gehou, sodat dit nie vervreem sou word as hulle tot bekering kom nie.
26) Wys na die moerbeiboom, maar vervloek die sprinkaanboom.
Gee indirek u bedoelings en opinies oor.
Gebruik analogie en insinuasie om ander te dissiplineer, te beheer of te waarsku wie se status of posisie hulle van direkte konfrontasie uitsluit. Sonder om name direk te noem, kan die beskuldigdes nie weerwraak neem sonder om hul medepligtigheid bekend te maak nie.
Die VSA het tydens die Tweede Wêreldoorlog kernwapens gebruik, nie net om Japan te verslaan nie, maar om die Sowjetunie af te skrik.
27) Beweeg waansin, maar hou u balans. Maak asof jy 'n vark is om die tier te eet. Speel dom. Weet onkunde en verberg die voornemens.
Speel dom, en verras hulle dan. Laat hulle jou onderskat.
Skuil agter die masker van 'n dwaas, 'n dronkaard of 'n gek om verwarring te skep oor u bedoelings en motiverings. Laat u teenstander u vermoë onderskat totdat hy te veel vertroue het. Dan kan u aanval.
Japan het 'n lae profiel gehou na die Tweede Wêreldoorlog en was nederig teenoor die VSA. Japan het 'n geweldige industriële basis gebou wat dit eendag die ekonomiese mag van 'n Supermoondheid sou gee.
28) Verwyder die ladder na u klim. Lok die vyand op die dak en neem dit dan weg van die leer. Steek die rivier oor en vernietig die brug.
Lei hulle in 'n lokval, en sny dan hul ontsnapping af.
Met aas en bedrog lok jy jou vyand na verraderlike terrein. Sny dan sy kommunikasielyne en ontsnappingsweg af. Om homself te red, moet hy u eie kragte en die natuurelemente beveg.
Cortez het sy eie skepe verbrand toe hy in Mexiko kom. Aangesien hulle nie kon vertrek nie, moes hulle óf wen óf sterf. Hulle het gewen.
29) Versier die boom met valse blomme. Blomme blom in die boom.
Hersien bedrieglik. Brei die tert uit met voorwerpe van min waarde.
Om sybloeisels aan 'n dooie boom vas te bind, gee die illusie dat die boom gesond is. Deur die gebruik van kuns en vermomming, laat iets van geen waarde waardevol lyk nie, geen bedreiging lyk gevaarlik nie, en nutteloos.
Sanyo het rillings geskep om die destydse ongewilde radio te koop. Toe handelaars sien dat mense die radio's wil hê, het hulle gevul. Sanyo het groot sukses behaal.
30) Maak van u gas 'n gasheer. Rolle om gasheer en gas oor te skakel.
Verander u verdedigende en passiewe posisie in 'n offensiewe en aktiewe posisie.
Gebruik leiding in 'n situasie waarin u normaalweg ondergeskik is. Infiltreer u teiken. Maak eers asof u 'n gas is om aanvaar te word, maar ontwikkel van binne en word later die eienaar.
Die VSA word gereeld uitgenooi om 'n kant in 'n burgeroorlog te neem, maar vervang die regering wat die uitnodiging gemaak het. Die Viëtnam -oorlog bied 'n voorbeeld van hierdie oorskakeling.
31) Gebruik 'n skoonheid om 'n man te verstrik.
Die heuningval. Skoonheidstrik. Gee aanloklike afleidings.
Stuur u vyandige pragtige vroue om onenigheid in sy kamp te veroorsaak. Hierdie strategie kan op drie vlakke werk. Eerstens raak die heerser so verlief op die skoonheid dat hy sy pligte versuim en sy waaksaamheid laat afneem. Tweedens sal die groep mans probleme ondervind as die gewenste vroue 'n ander man hof maak, wat konflik en aggressiewe gedrag veroorsaak. Derdens begin ander vroue by die hof, gemotiveer deur jaloesie en afguns, intriges beraam wat die situasie verder vererger.
32) Maak die poort van 'n onverdedigde stad oop. Die leë stad Stratagem.
As u doelbewus u swakheid toon, kan u u kwesbaarheid verberg.
As die vyand in getalle beter is en u situasie so is dat u verwag dat u op enige tydstip oorval sal word, moet u alle skyn van militêre paraatheid laat vaar, kalm optree en die vyand bespot, sodat die vyand dink dat u 'n groot hinderlaag het hulle. Dit werk die beste deur kalm en gemaklik op te tree as u vyand van u verwag om gespanne te wees. Hierdie truuk is slegs suksesvol as u in die meeste gevalle 'n kragtige verborge krag het en slegs die leë fortstrategie maar yl gebruik.
Jaar gelede op Candid Camera het die gasheer 'n staanplek opgerig en aan mense gesê dat hy om een ​​of ander rede nie $ 20 se rekeninge hou nie. Hy het aangebied om dit vir 'n rekening van $ 5 aan verbygangers te verruil. Almal het hom sonder uitsondering van die hand gewys en gedink dat hulle vals is.
Strategie 32 van 36: Empty Fort Strategy – Zhuge Liang
33) Gebruik teenstanders se spioene om onenigheid in u teenstander se kamp te saai. Draai die vyand se agente teen Hom.
Gee onakkurate inligting om hulle te mislei, veral via informele kanale.
Ondermyn u vyand se vermoë om te veg deur in die geheim onenigheid te veroorsaak tussen hom en sy vriende, bondgenote, adviseurs, familie, bevelvoerders, soldate en bevolking. Terwyl hy besig is om interne geskille te besleg, word sy vermoë om aan te val of te verdedig in die gedrang.
Nadat IBM met sy persoonlike rekenaar uitgekom het, het hy 'n kontrak met sommige vervaardigers van Taiwan gehad. Byna onmiddellik het Taiwan die wêreldleier in rekenaarproduksie geword.
34) Pyn op jouself om die kamp van die teëstander te infiltreer en die Vertroue van die vyand. Selfmarteling.
Dit lyk asof daar 'n paar treffers is. Beweeg swakheid terwyl u uself bewapen.
Daar is twee moontlike aansoeke om voor te gee dat hulle beseer is. In die eerste, word die vyand gedwing om sy wag te verslap, aangesien hy u nie meer as 'n onmiddellike bedreiging beskou nie. Die tweede is 'n manier om uself by u vyand te verskerp deur te maak asof die besering deur 'n onderlinge vyand veroorsaak is.
Mense wat op snelwegingange staan ​​met bordjies wat hulp vra.
35) Lei u teëstander om hul oorlogskepe saam te ketting. Stratagem op Stratagems.
Stel 'n stel ineengeslote strategieë op om dit te verslaan.
In belangrike aangeleenthede moet 'n mens verskeie stratagems gebruik wat gelyktydig na die ander toegepas word, soos in 'n ketting van stratagems. Hou egter verskillende planne in 'n algehele skema, maar as hierdie strategie misluk, breek die ketting en misluk die hele skema.
36) Retreat is die beste opsie. As alles anders misluk, hardloop weg.
As dit duidelik word dat u huidige optrede tot 'n nederlaag sal lei, trek dan terug en hergroepeer. As u kant verloor, bly daar slegs drie keuses oor: oorgawe, kompromie of ontsnapping. Oorgawe is 'n volledige nederlaag, kompromie is 'n halwe nederlaag, maar ontsnapping is nie 'n nederlaag nie. Solank u nie verslaan is nie, het u steeds 'n kans. Dit is die bekendste van die stratagems, verewig in die vorm van 'n Chinese idioom: Van die ses-en-dertig Stratagems is vlug die beste.
Die 24ste Infanteriedivisie was 'n infanteriedivisie van die Amerikaanse weermag. Dit is in Oktober 1996 geaktiveer, dit was gevestig in Fort Stewart, Georgia, en later weer geaktiveer in Fort Riley, Kansas. Die afdeling, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog gevorm is uit die ontbinding van die Hawaiiaanse divisie, het in die Stille Oseaan -teater aksie beleef en eers in Nieu -Guinee geveg voordat hulle op die Filippynse eilande Leyte en Luzon geland het, en Japanse magte van hulle afgedryf. Na afloop van die oorlog neem die afdeling deel aan besettings in Japan, en was die eerste afdeling wat reageer het tydens die uitbreek van die Koreaanse Oorlog. Gedurende die eerste 18 maande van die oorlog was die afdeling sterk betrokke by die frontlinie met Noord -Koreaanse en Chinese magte, wat meer as 10 000 slagoffers gely het. Dit is teruggetrek uit die voorste linies na die reserwemag vir die res van die oorlog na die tweede stryd om Wonju, maar het aan die einde van die groot gevegsoperasies na Korea teruggekeer vir patrolliediens. Na die ontplooiing in die Koreaanse Oorlog, was die afdeling aktief in Europa en die Verenigde State tydens die Koue Oorlog, maar het relatief min gevegte tot die Persiese Golfoorlog beleef, toe dit voor die Irakse weermag was. 'N Paar jaar na die konflik is dit geïnaktiveer as deel van die Amerikaanse militêre onttrekking na die Koue Oorlog van die 1990's. Die afdeling is in Oktober 1999 heraktiveer as 'n formasie vir opleiding en ontplooiing van die Amerikaanse weermag se nasionale garde -eenhede voordat dit in Oktober 2006 gedeaktiveer is.
Die 24ste Infanteriedivisie spoor sy afstamming na weermag -eenhede wat in Hawaii geaktiveer is. Dit is op 1 Maart 1921 geaktiveer onder die Square Division Table of Organization and Equipment (TO&E) as die Hawaiiaanse afdeling in Schofield Barracks, Oahu. Die verdelingsteken is gebaseer op die taro -blaar, 'n teken van Hawaii. Die afdeling het die 21ste Infanterieregiment en die 22ste Infanterieregiment gekry, wat albei voor 1921 aan die Amerikaanse 11de Infanteriedivisie toegewys is. meer effektiewe gekombineerde wapenopleiding. Dit was ook beman op hoër personeelvlak as ander afdelings, en die veldartillerie was die eerste wat gemotoriseer is. Tussen Augustus en September 1941 is die bates van die Hawaiiaanse afdeling herorganiseer om twee afdelings te vorm onder die nuwe driehoekige afdeling TO&E. Sy brigadehoofkwartier is ontbind en die 27ste en 35ste Infanterieregimente is aan die nuwe 25ste Infanteriedivisie toegewys. Die hoofkwartier van die Hawaiiaanse afdeling is op 1 Oktober 1941 herontwerp as die hoofkwartier, die 24ste infanteriedivisie. Die 24ste infanteriedivisie ontvang ook die Hawaiian Division's Shoulder Sleeve Insignia, wat in 1921 goedgekeur is. die 21ste Infanterieregiment van die ou Hawaiiaanse Afdeling, en die 299ste Infanterieregiment van die Hawaii National Guard. In Julie 1942 is die 299ste Infanterie geïnaktiveer nadat sy geledere uitgeput is deur die oordrag van baie '' Nisei '' (tweede-generasie Japannese Amerikaners) om die 100ste Infanteriebataljon te vorm, en die 29ste Infanteriedivisie se 298ste Infanterieregiment is heraangewys die 24ste. Ook deel van die afdeling was die 13de Field Artillery Battalion, die 52ste Field Artillery Battalion, die 63ste Field Artillery Battalion, die 11de Field Artillery Battalion, die 24ste Signal Company, die 724th Ordnance Light Maintenance Company, die 24th Quartermaster Company, die 24ste verkenning Troop, die 3de Ingenieursgevegbataljon, die 24ste Mediese Bataljon en die 24ste Afdeling van die Counterintelligence Corps.
Die 24ste Infanteriedivisie was een van die eerste afdelings van die Amerikaanse weermag wat gevegte in die Tweede Wêreldoorlog beleef het en een van die laaste wat opgehou veg het. Die afdeling was op Oahu, met sy hoofkwartier in die Schofield Barracks, toe die Japannese hul aanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941 geloods het en die eenheid 'n paar ongevalle gely het tydens die aanval. Onder hierdie slagoffers was sers. Paul J.Fadon (vermoor in 'n vragmotor 10 myl noord van Schofield Barracks), Pvt. Walter R. French, Pfc. Conrad Kujawa, Pvt. Torao Migita (dood deur vriendelike brand in die sentrum van Honolulu), en kapt. Theodore J. Lewis (wat die eerste soldaat van die 24ste infanteriedivisie geword het tydens die Tweede Wêreldoorlog). Die afdeling is toe belas met die verdediging van die noorde van Oahu, waar dit 'n uitgebreide stelsel van kusverdediging gedurende 1942 gebou het. In Julie 1942 is die 299ste Infanterieregiment vervang deur die 298ste Infanterieregiment. 'N Jaar later is hierdie regiment vervang deur die 34ste Infanterieregiment uit die Hawaiian Department Reserve. Die 34ste Infanterie het tot die einde van die oorlog by die 24ste Infanteriedivisie gebly. As 'n aktiewe komponenteenheid was die 34ste makliker om te ontplooi as die reserwe -komponenteenhede, wat minder opgelei was.
In Mei 1943 is die 24ste Infanteriedivisie ingelig oor die verskuiwing na Australië, en dit het die skuif voltooi na Camp Caves, naby Rockhampton, aan die oostelike kus van Australië teen 19 September 1943. Nadat dit ontplooi is, het dit intensiewe gevegsopleiding begin. Na opleiding het die afdeling op 31 Januarie 1944 na Goodenough Island verhuis om voor te berei op Operation Reckless, die amfibiese vangs van Hollandia, Nederland, Nieu -Guinee (nou Jayapura, Papua provinsie, Indonesië). Die 24ste het op 22 April 1944 by Tanahmerahbaai geland en ondanks stortreën en moerasagtige terreine beslag gelê op die belangrike Hollandia Airdrome. Kort na die Hollandia -landing het die afdeling se 34ste Infanterieregiment na Biak verhuis om die 41ste Infanteriedivisie te versterk. Die regiment het die vliegtuie van Sorido en Borokoe gevang voordat hulle in Julie na die afdeling op Hollandia teruggekeer het. Die 41ste en 24ste afdeling het 40 000 Japannese magte suid van die landings geïsoleer. Ondanks weerstand van die geïsoleerde Japanse magte in die gebied, het die 24ste Infanteriedivisie vinnig deur die streek gevorder. In twee maande het die 24ste afdeling die hele Nieu -Guinee oorgesteek.
Na besetting in die Hollandia -gebied, is die 24ste afdeling aan die X Corps van die sesde Amerikaanse weermag toegewys ter voorbereiding op die inval in die Filippyne. Op 20 Oktober 1944 is die afdeling gekoppel aan die 1ste Kavaleriedivisie binne X Corps, en die twee afdelings het 'n aanval by Leyte geland, wat aanvanklik slegs ligte weerstand ondervind het. Na 'n nederlaag op see op 26 Oktober het die Japannese 'n groot, ongekoördineerde teenaanval teen die Sesde Leër geloods. Die 24ste Afdeling ry in die Leyte -vallei op, vorder na Jaro en vang Breakneck Ridge op 12 November 1944 in hewige gevegte. Terwyl die finale opruimingsoperasies op Leyte voortgegaan het, verhuis die 19de Infanterieregiment van die 24ste Afdeling na die eiland Mindoro as deel van die Westelike Visayan Task Force en land op 15 Desember 1944 in die San Jose -gebied. Luzon. Elemente van die 24ste Infanteriedivisie het op die eiland Marinduque geland. Ander elemente ondersteun die 11de Airborne Division -rit van Nasugbu na Manila.
Die 24ste afdeling was een van die 200 000 man van die sesde leër wat Luzon van die Japanse weermag van die 14de gebied, wat vertraagde optrede op die eiland beveg het, herower het. Die 34ste Infanterieregiment van die afdeling het op 29 Januarie 1945 in San Antonio, Zambales, geland en 'n hewige geveg op die Zig Zag -pas teëgekom, waar daar groot ongevalle gely het. Op 16 Februarie 1945 het die 3de Bataljon, 34ste Infanterie aan die amfibiese landing op Corregidor deelgeneem en teen die Japannese geveg op die goed verdedigde eiland. Die res van die afdeling het op 19 Februarie in Sablayan, Mindoro, geland, die res van die eiland skoongemaak en gedurende die daaropvolgende maand talle opruimingsaksies onderneem. Hierdie operasies was teen 18 Maart voltooi, en die afdeling het suidwaarts beweeg om deur Basilan aan te val. die afdeling het op 17 April 1945 by Mindanao geland en tot 27 April oor die eiland na Digos gesny, op 3 Mei in Davao ingestorm en op 13 Mei Libby airdrome skoongemaak. Alhoewel die veldtog amptelik op 30 Junie gesluit is, het die divisie gedurende Julie en Augustus 1945 voortgegaan om die Japannese weerstand op te klaar. Die 24ste Infanteriedivisie en die Filippynse Gemenebest -weermag het die gebied gepatrolleer totdat die amptelike oorgawe van Japan die oorlog beëindig het. Op 15 Oktober 1945 verlaat die afdeling Mindanao vir besetting op die vasteland van Japan. Vier soldate is tydens hul diens by die 24ste Infanteriedivisie tydens die Tweede Wêreldoorlog met die Erepenning toegeken. Hulle was James H. Diamond, Charles E. Mower, Harold H. Moon, Jr., en Francis B. Wai. Lede van die 24ste Infanteriedivisie het ook 15 Distinguished Service Crosses, twee Distinguished Service Medaljes, 625 Silver Star Medaljes, 38 Soldaatmedaljes, 2 197 Bronstermedaljes en 50 Lugmedaljes gewen. Die afdeling self is met agt onderskeie eenheidsverklarings toegeken vir deelname aan die veldtog.
Na die einde van die oorlog het die afdeling op die vasteland van Japan gebly. Dit het Kyūshū beset van 1945 tot 1950. Gedurende hierdie tyd het die Amerikaanse leër ingekrimp. Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog het dit 89 afdelings bevat, maar teen 1950 was die 24ste Infanteriedivisie een van slegs 10 aktiewe afdelings in die mag. Dit was een van vier onderversterkingsafdelings wat in Japan in diens was. Die ander was die 1ste Kavalleriedivisie, 7de Infanteriedivisie en 25ste Infanteriedivisie, almal onder beheer van die Agtste Amerikaanse weermag. Die 24ste divisie het die 19de, 21ste en 34ste regiment behou, maar die formasies was onderbeman en swak toegerus weens die naoorlogse aftrek en vermindering van militêre uitgawes.
Op 25 Junie 1950 het 10 afdelings van die Noord -Koreaanse Volksleër (KPA) 'n aanval op die Republiek van Korea in die suide geloods. Die Noord -Koreane het die leër van die Republiek Korea (ROK) oorweldig en suid gevorder en voorberei om die hele land te verower. Die VN het 'n ingryping beveel om die verowering van Suid -Korea te voorkom. Die Amerikaanse president, Harry S. Truman, het grondmagte na Suid -Korea gelas. Die 24ste Infanteriedivisie was die naaste aan Korea, en dit was die eerste Amerikaanse afdeling wat gereageer het. Die eerste missie van die 24ste divisie was om die aanvanklike skok van die Noord -Koreaanse aanval te "neem" en dan te probeer vertraag totdat meer Amerikaanse afdelings kon aankom.
Vyf dae later, op 30 Junie, is 'n 406 man infanteriemag van 1ste Bataljon, 21ste Infanterieregiment, ondersteun deur 'n 134 man artilleriebattery (ook van die 24ste Infanteriedivisie) na Suid-Korea gestuur. Die mag, met die bynaam Task Force Smith vir sy bevelvoerder, luitenant -kolonel Charles Braford Smith, was lig gewapen en beveel om die opmars van KPA -magte te vertraag terwyl die res van die 24ste Infanteriedivisie na Suid -Korea verhuis het. Op 4 Julie het die taakspan in die heuwels noord van Osan gestig en voorberei om die opkomende KPA -magte te blokkeer. Die volgende dag sien hulle 'n inkomende kolom troepe uit die KPA 105th Armoured Division. Die daaropvolgende stryd was 'n roete, aangesien die Task Force se verouderde anti-tenk wapens en ondersterkte eenhede nie ooreenstem met die KPA se T-34 tenks en volsterkte formasies nie. Binne 'n paar uur het die eerste geveg tussen Amerikaanse en Noord -Koreaanse magte verlore gegaan. Taakspan Smith het 20 dood en 130 gewond in aksie. Tientalle Amerikaanse soldate is gevange geneem, en toe Amerikaanse magte die gebied terugneem, is ontdek dat sommige van die gevangenes tereggestel is. Volgens onlangs afgeklassifiseerde dokumente is die troepe gevang en na Pyongyang geneem waar hulle vermoedelik ongeveer drie maande later vermoor is. Ongeveer 30 persent van die Task Force Smith het slagoffers geword in die Slag van Osan. Die taakspan het die KPA -voorskot slegs sewe uur vertraag.
Die res van die 24ste Infanteriedivisie het in Suid -Korea aangekom, deur die hawe van Pusan, gevolg deur elemente van die 1ste Kavalleriedivisie en 25ste Infanteriedivisie van die Agtste Leër. Namate meer soldate opgedaag het, is die 24ste Infanteriedivisie onder bevel van I Corps, Agtste Leër, geplaas. Die eerste maand na die nederlaag van die Task Force Smith, is soldate van die 24ste Infanteriedivisie herhaaldelik verslaan en suidwaarts gestoot deur die uitstekende getalle en toerusting van die KPA. Die soldate van die 24ste Infanteriedivisie is suidwaarts gestoot by en om Chochiwon, Chonan, Pyongtaek, Hadong en Yechon. Die 19de en 34ste regimente van die afdeling het tussen 13 en 16 Julie die KPA 3de en die 4de infanteriedivisie by die Kumrivier betrek en 650 slagoffers gely van die 3 401 mans wat daar gepleeg is. Op 19 en 20 Julie val die KPA -afdelings die hoofkantoor van die 24ste Infanteriedivisie in Taejon aan en oortref dit in die Slag van Taejon. In die daaropvolgende geveg is 922 mans van die 24ste Infanteriedivisie dood en 228 gewond van 3,933 wat daar gepleeg is. Baie soldate was in aksie vermis, waaronder die afdelingsbevelvoerder, generaal -majoor William F. Dean, wat gevange geneem is en later die Medal of Honor gewen het. Op 1 Augustus het die 19de Infanterieregiment van die 24ste Afdeling KPA -magte betrek en weer gedwing om 90 dood te maak. KPA -beamptes tydens die geveg het beweer dat sommige Amerikaanse soldate 'te bang was om te veg'. Die 24ste Infanteriedivisie het egter daarin geslaag om die opkomende Noord -Koreane met twee dae te vertraag, lank genoeg vir 'n groot aantal VN -magte om in Pusan ​​aan te kom en weer verder suid te begin vestig. Teen die tyd dat die 24ste Infanteriedivisie teruggetrek en hervorm het, was die 1ste Kavalleriedivisie daaragter. Die afdeling het meer as 3600 slagoffers gely in die 17 dae wat dit alleen teen die KPA 3de en 4de afdelings geveg het. Teen 4 Augustus is 'n omtrek rondom Pusan ​​op die heuwels in die noorde van die stad en die Naktongrivier in die weste gevestig. Die Agtste Weermag, insluitend die 24ste Infanteriedivisie, is deur die omliggende KPA in die hoek gebring. VN -magte was nou gekonsentreer, die 24ste Afdeling was in Naktong, met die 25ste Infanteriedivisie in die suide, en die 1ste Kavalleriedivisie en ROK -magte in die noorde. Die 24ste Afdeling is ook versterk deur die 2de Infanteriedivisie, pas in die teater aangekom. Die 24ste is vinnig gestuur om die KPA 6de Infanteriedivisie te blokkeer, wat probeer het om die VN -magte uit die suidweste aan te val. Op 8 Augustus het die KPA 4de Infanteriedivisie die rivier oorgesteek en probeer om die omtrek binne te dring. Na 10 dae se geveg het die 24ste Infanteriedivisie 'n teenaanval gekry en die Noord -Koreane oor die rivier gedwing. Einde Augustus 1950 het slegs 184 van die oorspronklike 1.898 man van die 34ste Regiment oorgebly. Die regiment is ontbind en binne die 24ste vervang deur die 5de Regimentele Gevegspan. Die oorlewendes van die 34ste regiment is bygevoeg tot die geledere van die 19de en 21ste regimente in 'n poging om hulle sterk te kry en die 5de infanterie het by die 24ste afdeling gebly totdat die afdeling uit Korea onttrek het. Elemente van die 24ste Infanteriedivisie is op 23 Augustus in reserwe geskuif en vervang deur die 2de Infanteriedivisie. 'N Tweede, groter KPA -aanval het tussen 31 Augustus en 19 September plaasgevind, maar die 2de, 24ste en 25ste Infanteriedivisie en die 1ste Kavalleriedivisie het hulle weer oor die rivier teruggeslaan. Terselfdertyd val X Corps, met die 7de Infanteriedivisie en 1ste Mariene Afdeling, Inchon aan en val die KPA van agter af. Die aanval het die verbaasde Noord -Koreane ontwrig, en vanaf 16 September het die agtste weermag uit die Pusan ​​-omtrek uitgebreek en daarna 'n algemene teenoffensief noordwaarts begin. Die 24ste Infanteriedivisie vorder na Songju, daarna na Seoul. Die weermag het tot Oktober langs die weskus van Korea gevorder. Teen middel Oktober was die KPA byna heeltemal vernietig, en die Amerikaanse president Harry S. Truman het generaal MacArthur beveel om so vinnig as moontlik na Noord-Korea te vorder om die oorlog te beëindig. Die 24ste Infanteriedivisie, met die ROK 1ste Infanteriedivisie, verhuis na die linkerflank van die opkomende Agtste Leër en trek noordwaarts langs die weskus van Korea. Die 24ste afdeling het daarna noordwaarts na Chongju verhuis. Die Chinese People's Volunteer Army (PVA) het die oorlog aan die kant van Noord -Korea betree en einde Oktober hul eerste aanvalle gedoen. Op 1 November verower die afdeling se 21ste infanterie Chonggodo, van die Yalu -rivier en die grens van Korea met China. Eenhede van die Agtste Leër en X -korps het versprei toe hulle probeer om die Yalu te bereik en die verowering van Noord -Korea so vinnig as moontlik te voltooi.
Die VN -magte het hul offensief op 24 November hernu voordat dit deur die PVA Tweede Fase -offensief wat op 25 November begin, gestuit is. Die 24ste Infanteriedivisie, aan die weskus van die Koreaanse skiereiland, is deur soldate van die PVA 50ste en 66ste veldleër getref. Te midde van groot ongevalle het die Agtste Leër teruggetrek van Noord -Korea na die Imjin -rivier, suid van die 38ste parallel, nadat dit deur die oorweldigende PVA -mag gedestabiliseer is. Op 1 Januarie 1951 val 500 000 PVA -troepe die agtste leër se lyn by die Imjin -rivier aan, wat dit terug dwing en die Chinese toelaat om Seoul te verower. Die 24ste Infanteriedivisie is daarna aan die IX Corps toegewys om die 2de en 25ste Infanteriedivisie te vervang, wat weens groot verliese in reserwe geplaas is. Die Chinese het uiteindelik te ver gevorder om hul toevoerlyne voldoende te ondersteun, en hul aanval het gestop.
Generaal Matthew B. Ridgway het I, IX en X Corps beveel om daarna 'n algemene teenaanval op die Chinese (Operation Thunderbolt) te voer. Die 24ste afdeling, as deel van die IX Corps, vorder langs die middel van die skiereiland om Chipyong-ni te neem. Die korps het groot weerstand beleef en tot Februarie vir die streek geveg. Tussen Februarie en Maart 1951 het die 24ste Infanteriedivisie aan Operasie Killer deelgeneem en PVA -magte noord van die Hanrivier gestoot. Hierdie operasie is gevolg deur Operation Ripper, wat Seoul in Maart herower het. Hierna het Operation Rugged en Operation Dauntless in April gesien dat die afdeling noord van die 38ste parallel vorder en homself herstel volgens voorheen gevestigde verdedigingslinies, onderskeidelik Kansas en Utah. Einde April het die PVA 'n groot teenaanval geloods. Alhoewel die 24ste en 25ste Infanteriedivisie hul stand kon hou teen die PVA 9th Army Corps, is die ROK 6th Infantry Division, in die ooste, vernietig deur die PVA 13th Army Corps, wat die lyn binnegedring het en dreig om die 24ste en 25ste afdelings. Die 1st Marine Division en die 27ste British Commonwealth Brigade kon die 13de Army Corps terugry terwyl die 24ste en 25ste Divisie op 25 April onttrek het. Die lyn van die VN -magte is terug na Seoul verplaas, maar kon daarin slaag om vas te hou. In Mei-Junie het die VN 'n ander teenoffensief geloods wat die meeste PVA-winste uitvee. In September het die VN -magte 'n ander teenoffensief geloods met die 24ste Infanteriedivisie in die middel van die lyn, wes van die Hwachon -reservoir. Geflankeer deur die ROK 2de en 6de afdelings, het die 24ste verby Kumwha gevorder en die PVA 20ste en 27ste leër betrek. In November het die PVA probeer om hierdie aanval teë te werk, maar dit was nie suksesvol nie. Op hierdie stadium, nadat verskeie opeenvolgende teen -offensiewe wat beide kante intens oor dieselfde grond sien veg het, het die twee partye ernstige vredesonderhandelinge begin. In Januarie 1952 is die 24ste Infanteriedivisie, wat meer as 10 000 slagoffers gely het in 18 maande van gevegte, herontwerp as die reservaat van die Verre Ooste -teater en uit Korea getrek. Dit keer terug na Japan om te herbou. Die 34ste Infanterieregiment is hersaamgestel, en die afdeling het gedurende die volgende jaar na volle sterkte teruggekeer, nadat dit in Korea vervang is deur die 40ste Infanteriedivisie van die California Army National Guard. In Julie 1953 keer die afdeling terug na Korea om die orde in die krygsgevangenekamp Geoje te herstel. Dit het twee weke voor die einde van die oorlog aangekom. Tydens die oorlog is 10 soldate van die afdeling met die erepenning bekroon. Dit was William F. Dean, George D. Libby, Melvin O. Handrich, Mitchell Red Cloud, Jr., Carl H. Dodd, Nelson V. Brittin, Ray E. Duke, Stanley T. Adams, Mack A. Jordan en Woodrow W. Keeble. Keeble se medalje is op 3 Maart 2008, 26 jaar na sy dood, toegeken. Die 24ste Infanteriedivisie het tydens die Koreaanse Oorlog 3,735 sterftes en 7,395 gewond gely. Na die wapenstilstand tot Oktober 1957 het dit op die front gebly en die 38ste parallel gepatrolleer in die geval dat die geveg sou hervat. Die afdeling keer toe terug na Japan en bly daar 'n kort rukkie.
Op 1 Julie 1958 is die afdeling hervestig na Augsburg, Wes -Duitsland, ter vervanging van die 11de Airborne Division tydens 'n vliegseremonie. Die 24ste is georganiseer onder die Pentomic Division TO&E, waarin sy gevegsmagte in vyf groot bataljons (genaamd 'gevegsgroepe') georganiseer was sonder 'n tussengroep of regimentêre hoofkwartier. Alhoewel dit as 'n infanterie -afdeling beskou word, het die 24ste twee maande lank twee gevegsgroepe in die lug ingesluit. Die 1st Airborne Battle Group, 503ste Infanterie het die afdeling verlaat vir herplasing na die 82ste Airborne Division op Fort Bragg op 7 Januarie 1959 en die 1st Airborne Battle Group, 187ste Infanterie het op 8 Februarie 1959 vertrek, ook vir die 82ste. Op 13 Julie, minder as 2 weke na die herorganisasie, is koning Faisal II van Irak vermoor in 'n staatsgreep wat deur pro-Egiptiese offisiere georkestreer is. Die Christelike president van Libanon, onder druk van Moslems om by Egipte en Sirië aan te sluit in die Verenigde Arabiese Republiek onder leiding van Gamal Abdel Nasser, het hulp van die Eisenhower-administrasie tydens die Libanon-krisis in 1958 versoek. Op die aand van 15 Julie het Amerikaanse mariniers van die sesde vloot by Beiroet geland en die lughawe van Beiroet beveilig. Die volgende dag het die 24ste Afdeling se eerste Airborne Battle Group, 187ste Infanterie na Turkye ontplooi en op 19 Julie na Beiroet gevlieg. Hulle is vergesel deur 'n medium tenkbataljon en ondersteuningseenhede, wat die mariniers gehelp het om 'n veiligheidskordon rondom die stad te vorm. Die mag het tot laat Oktober gebly, wat sekuriteit gebied het, geweld toon, insluitend valskermspronge, en die Libanese leër opgelei het. Toe faksies van die Libanese regering 'n politieke skikking bereik het, het hulle vertrek. Die 1/187ste van die 24ste afdeling verloor een soldaat wat deur 'n sluipskutter doodgemaak is. Die 24ste het in 1961 internasionale persfokus gekry toe sy bevelvoerende generaal, generaal -majoor Edwin Walker, uit sy bevel verwyder is omdat hy "neerhalende opmerkings van ernstige aard gemaak het oor sekere prominente Amerikaners. Wat die persone en instellings met kommunisme en kommunistiese invloed verbind het". Die ondersoek is veroorsaak deur Walker se "Pro Blue" -program en die beskuldigings dat Walker en sy inligtingsbeampte, luitenant -kolonel Archibald Roberts, die John Birch Society -literatuur in die 24ste versprei het. Na die bou van die Berlynse Muur in Augustus 1961 het die Sewende Leër roterende infanterie -eenhede uit die afdelings in Wes -Duitsland begin stuur om die Berlynse Brigade te versterk. Die eenhede van die 24ste afdeling het aan hierdie aksie deelgeneem. In Januarie 1963 is die 24ste herorganiseer as 'n gemeganiseerde infanteriedivisie onder die Reorganisation Objective Army Division (ROAD) TO&E, wat die pentomiese gevegsgroepe vervang het met konvensionele bataljons wat in drie gekombineerde wapenbrigades was. Die 169ste Infanteriebrigade, wat voorheen aan die 85ste Infanteriedivisie toegewys is, is herontwerp vir die 1ste Brigade, 24ste Infanteriedivisie. Die 85ste Afdeling se 170ste Infanterie Brigade is herontwerp as die 2de Brigade, 24ste Infanteriedivisie. Die 190ste Infanteriebrigade, wat voorheen aan die 95ste Infanteriedivisie toegewys was, het die afdeling se 3de Brigade geword. In 1965 ontvang die 24ste Infanteriedivisie sy kenmerkende eenheidsteken.Die 24ste het in Duitsland gebly, spesifiek Augsburg, München tot September 1968, toe dit sy 1ste en 2de brigades herontplooi het na Fort Riley, Kansas, as deel van Exercise Reforger terwyl die afdeling se 3de brigade in Duitsland gehandhaaf is. Namate die Amerikaanse weermag hom uit Viëtnam onttrek en sy magte verminder het, is die 24ste Infanteriedivisie en sy drie brigades op 15 April 1970 in Fort Riley geaktiveer. In September 1975 is die 24ste Infanteriedivisie weer geaktiveer in Fort Stewart, Georgia, as deel van die program om 'n 16-afdeling Amerikaanse leërmag op te bou. Omdat die gewone leër nie 'n volledige afdeling by Fort Stewart kon uitoefen nie, het die 24ste die 48ste infanteriebrigade van die Georgia Army National Guard aan hom toegewys as 'n afrondingseenheid in die plek van sy 3de brigade. Die 24ste Afdeling, wat gerig is op 'n rol van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO), is in 1979 herorganiseer as 'n gemeganiseerde afdeling. Onder destyds generaal-majoor John Galvin was die afdeling geoormerk om by die Amerikaanse weermag se komponent van die Joint Task Force Rapid Deployment aan te sluit, die XVIII Airborne Corps. Galvin het jare later geskryf dat die 'logistieke probleme in die implementering van die Midde -Ooste moeiliker was as wat ek ooit in my tyd in sewe verskillende afdelings teëgekom het'. (Galvin 2015, 267). 'Ons het onmiddellik na strepieskodering, mini -rekenaars en elke vernuwing gegaan wat ons kon vind om die aanbodprosedures te verbeter en om voort te gaan met die divisie.' (Galvin, Fighting the Cold War, 2015, 267-8). Die 24ste ID is uiteindelik toegerus met nuwe M1 Abrams -tenks en M2 Bradley -vegvoertuie, wat die kern vorm van die swaar gepantserde gemeganiseerde mag van die Amerikaanse weermag vir die daaropvolgende 15 jaar.
Toe president George H.W. Bush het besluit om troepe na Saoedi -Arabië te stuur na die inval van Koeweit in 1990, die afdeling, as deel van die XVIII Airborne Corps, was een van die eerste formasies wat na die Midde -Ooste ontplooi is. Dit het in 10 groot vragskepe van die Militêre Sealift Command aangekom. Die voorafgaande elemente van die 24ste afdeling het op 17 Augustus in Saoedi -Arabië begin aankom. 'N Paar onenigheid het ontstaan ​​toe die afronding van die afdeling, die 48ste Infanterie Brigade (gemeganiseer), van die Georgia National Guard nie na die buiteland gestuur is nie. Weermagleiers het besluit dat die gebruik van die National Guard-magte onnodig was, omdat hulle meen dat die aktiewe mag genoeg troepe het. Die 48ste Brigade is vervang sodra die 24ste Afdeling in Saoedi -Arabië was met die gewone weermag se 197ste Infanterie Brigade (gemeganiseer). Die 24ste Afdeling is toe aan die XVIII Airborne Corps toegewys as die swaar gepantserde afdeling van die korps. In die daaropvolgende maande het die 24ste afdeling 'n belangrike rol gespeel in Operation Desert Shield deur sy groot aantal gepantserde voertuie, waaronder 216 M1A1 Abrams -tenks, aan swaar vuurkrag te voorsien. Elemente van die afdeling kom nog in September aan, en in die logistieke chaos wat gevolg het op die vinnige aankoms van Amerikaanse magte in die streek, is die soldate van die 24ste afdeling in pakhuise, lughawens en op die woestynsand gehuisves. Die 24ste het in relatief stilstaande posisies in die verdediging van Saoedi -Arabië gebly totdat bykomende Amerikaanse magte vir Operation Desert Storm aangekom het. Lugvaarteenhede van die afdeling het 2de eskader, 4de kavallerie en 1ste bataljon, 24ste lugvaartregiment ingesluit. :: 25px 24th Infantry Division (Mech) :: MG Barry McCaffrey. 1ste Brigade. 4de BN, 64ste pantserregiment. 2de BN, 7de Infanterieregiment (Mech). 3de BN, 7de Infanterieregiment (Mech). 1ste BN, 41ste veldartillerieregiment (155SP). 2de Brigade. 1ste BN, 64ste pantserregiment. 3de BN, 69ste pantserregiment. 3de BN, 15de Infanterieregiment (Mech). 3de BN, 41ste veldartillerieregiment (155SP). 197ste Infanteriebrigade (Mech) - Waarnemende 3de Brigade. 2de BN, 69ste pantserregiment. 1ste BN, 18de Infanterieregiment (Mech). 2de BN, 18de Infanterieregiment (Mech). 4de BN, 41ste veldartillerieregiment (155SP)
Operasie Desert Storm het op 17 Januarie 1991 begin met 'n uitgebreide lugbomveldtog. Toe die grondaanval op 24 Februarie begin, vorm die 24ste Infanteriedivisie die oostelike flank van die korps saam met die 3de Pantserkavallerieregiment. Dit het die Eufraatrivierblok geblokkeer om Irakse magte in Koeweit af te sny en min weerstand. Op die oomblik het die geledere van die 24ste afdeling geswel tot meer as 25 000 troepe in 34 bataljons, met 94 helikopters, 241 M1 Abrams -tenks, 221 M2 Bradley gepantserde vegvoertuie en meer as 7 800 ander voertuie. Die 24ste Infanteriedivisie het buitengewoon goed gevaar in die teater waarin hy 'n paar jaar voor die konflik in woestynoorlogs geoefen het. Op 26 Februarie het die 24ste afdeling deur die vallei gevorder en Irakse vliegvelde ingeneem tydens die Slag om Jalibah -vliegveld en Tallil. Op die vliegvelde het dit ingewikkelde weerstand ondervind deur die Irakse 37ste en 49ste infanteriedivisie, sowel as die 6de Nebukadnesar -gemeganiseerde afdeling van die Irakse Republikeinse Garde. Ondanks die sterkste weerstand van die oorlog, het die 24ste Infanteriedivisie die Irakse formasies vernietig en die twee vliegvelde die volgende dag verower. Die 24ste het daarna met die VII Corps ooswaarts getrek en verskeie Irakse Republikeinse Garde -afdelings betrek. Die Task Force Tusker van die 24ste Infanteriedivisie het op 26 Februarie 1991 gevestigde Irakse magte aangeval om die gevegsposisie 143 in te neem, wat die kommunikasielyn van die Irakse Eufraatriviervallei effektief aan die Koeweit -operasieteater verbreek en die belangrikste gevegselemente van die Irakse Republikeinse Garde -magte se bevel vernietig. elite 26ste Kommando Brigade. VUA Citation Op 2 Maart 1991 sou die 24ste Infanteriedivisie deelneem aan 'n omstrede stryd teen die Republikeinse Garde Hammurabi -afdeling. Dit sou goed plaasvind ná die skietstilstand. Dit staan ​​bekend as die Slag van Rumaila. Irakse republikeinse wagmagte was betrokke by die Hammar-moerasse van die Tigris-Eufraat-rivierstelsel in Irak terwyl hulle probeer het om die meer van Hammar te bereik en oor te steek en noordwaarts na Bagdad op snelweg 8 te ontsnap. honderd voertuie is eers in 'n doodsone ingeblaas en daarna in die loop van die volgende vyf uur sistematies deur die Amerikaanse 24ste Infanteriedivisie, insluitend die gepantserde magte, deur AH-64 Apache-aanvalshelikopters en nege artilleriebataljons verwoes. Nege Amerikaanse artillerie -bataljons sou duisende rondtes en vuurpyle tydens hierdie spesifieke verlowing afvuur. Ten minste ses Hammurabi Republikeinse Garde bataljons is vernietig. Die 1st Bn., 24th Aviation Reg vernietig 32 Irakse tenks, 49 BMP's, 37 vragmotors, 8 Frog Missile-lanseerders, talle ander verskillende artillerie-stukke, lugafweergewere en ondersteuningsvoertuie. Hierdie verwoestende lugaanval het die vernietiging van die Republikeinse Garde -afdeling Hammurabi en die oorblyfsels van verskeie ander infanteriedivisies verseker. Vier maatskappye binne die 1ste Bataljon, 24ste Lugvaartregiment, word toegeken aan Valorous Unit Award Citations. Generaal Barry McCaffrey berig die uitskakeling van 247 tenks en gepantserde gevegsvoertuie, 43 artilleriestukke en meer as 400 vragmotors. Richard S. Lowry, '' The Gulf War Chronicles: A Military History of the First War with Iraq '' Ongeveer 3 000 Irakse soldate is gevange geneem. Die geveg was eensydig en Irakse pogings om vuur terug te keer was byna heeltemal ondoeltreffend, aangesien slegs een Amerikaanse soldaat tydens die verlowing beseer is en twee Amerikaanse pantservoertuie verlore gegaan het ('n M2 Bradley-infanterievoertuig wat deur vyandelike vuur beskadig is en 'n M1 Abrams tenk aan die brand gesteek deur 'n nabygeleë ontploffing van 'n Irakse vragmotor). 'N Hospitaalbus met medici en gewonde Irakse soldate wat reeds oorgegee het aan 'n ander Amerikaanse peloton, is ook vernietig deur vuurwapens, wat later baie Amerikaanse soldate gepla het. Oorlewende Irakse soldate is óf gevange geneem, te voet gevlug óf na veiligheid geswem. Nadat die Irakse magte verslaan is, het die VN opdrag gegee dat die VSA hulle uit Irak onttrek en die Golfoorlog beëindig. Teen die einde van die gevegsbedrywighede het die 24ste Infanteriedivisie 260 myl gevorder en 360 tenks en ander gepantserde personeeldraers, 300 artilleriestukke, 1200 vragmotors, 25 vliegtuie, 19 missiele en meer as 500 stukke ingenieurstoerusting vernietig. Die afdeling het meer as 5000 Irakse krygsgevangenes oorgeneem terwyl hulle slegs agt sterftes, 36 gewondes en vyf nie-gevegte gely het. Nadat hy in die lente van 1991 na die Verenigde State teruggekeer het, is die 24ste herorganiseer met twee brigades by Fort Stewart en die 3de brigade heraktiveer in Fort Benning, Georgia, ter vervanging van die 197ste Infanteriebrigade. In die herfs van 1994 het Irak weer die grens van Koeweïti bedreig, en twee brigades uit die afdeling het na Suidwes -Asië teruggekeer. As deel van die vermindering van die weermag tot 'n tien-divisie-mag, is die 24ste Infanteriedivisie op 15 Februarie 1996 geïnaktiveer en het hulle weer die derde infanteriedivisie geword. Die drie brigades is weer as die 3de Infanteriedivisie -brigades opgeneem.
In die nasleep van die Koue Oorlog het die Amerikaanse weermag nuwe opsies oorweeg vir die integrasie en organisasie van aktiewe diens, weermagreserwe en weermag se nasionale garde -eenhede tydens opleiding en implementering. Twee hoofdiens van die aktiewe diens is geaktiveer vir die opleiding van die National Guard -eenhede van die 7de Infanteriedivisie en die 24ste Infanteriedivisie. Die ondergeskikte brigades van die afdelings het nie geaktiveer nie, sodat hulle nie as gevegsafdelings ontplooi kon word nie. In plaas daarvan het die hoofkwartiereenhede gefokus op voltydse opleiding. Op 5 Junie 1999 is die 24ste Infanteriedivisie heraktiveer, hierdie keer in Fort Riley, Kansas. Van 1999 tot 2006 het die 24ste Infanteriedivisie bestaan ​​uit 'n hoofkwartier en drie afsonderlike National Guard -brigades, die 30ste Heavy Brigade Combat Team in Clinton, Noord -Carolina, die 218th Heavy Brigade Combat Team in Columbia, South Carolina, en die 48th Infanterie Brigade Combat Team in Macon, Georgia. Die afdelingshoofkwartier was verantwoordelik vir die Guard -brigades indien hulle in oorlogstyd na aktiewe diens geroep sou word. Dit het nooit gebeur nie, aangesien elke brigade afsonderlik ontplooi is. Die finale bedrywighede van die afdeling sluit in die voorbereiding van Fort Riley op die terugkeer van die 1ste Infanteriedivisie, wat in Duitsland gestasioneer was. Om uit te brei op die konsep van reserwe -komponent en komponente van die nasionale garde, het die Eerste Leër Afdeling Oos en Afdeling Wes geaktiveer, twee bevele wat verantwoordelik was vir die gereedheids- en mobilisasie -oefeninge van die reserwe -eenhede. Division East geaktiveer by Fort Riley. Hierdie transformasie was deel van 'n algehele herstrukturering van die Amerikaanse weermag om die organisasies wat toesig hou oor opleiding te vaartbelyn. Afdeling Oos het beheer oor reserwe -eenhede in state oos van die Mississippirivier oorgeneem, wat die behoefte aan die 24ste Infanteriedivisie se hoofkwartier uitgeskakel het. As sodanig is die 24ste Infanteriedivisie weer op 1 Augustus 2006 in Fort Riley geïnaktiveer.
Alhoewel dit gedeaktiveer is, is die afdeling aanvanklik geïdentifiseer as die derde hoogste prioriteit in die onaktiewe afdeling in die afstammingskema van die United States Army Center of Military History vanweë sy talle toekennings en lang geskiedenis. Al die vlae en heraldiese items van die afdeling is na die inaktivering na die National Infantry Museum in Fort Benning, Georgia, verskuif. As die Amerikaanse weermag sou besluit om meer afdelings in die toekoms te aktiveer na die aktivering van die 7de infanteriedivisie in 2012, sal die sentrum heel waarskynlik voorstel dat die eerste nuwe afdeling die 9de infanteriedivisie is, die tweede die 24ste infanteriedivisie, en die derde die 5de Infanteriedivisie, en die vierde die 2de Pantserdivisie.
Die 24ste Infanteriedivisie het in die Tweede Wêreldoorlog vyf veldtogstromers en een eenheidsversiering ontvang, agt veldtogstroomers en drie eenheidsversierings in die Koreaanse Oorlog, twee veldtogstroomers vir die Golfoorlog en een eenheidstoekenning in vredestyd, vir 'n totaal van vyftien veldtog streamers en vyf eenheid versierings in sy operasionele geskiedenis.
Militêre eenhede soortgelyk aan of soos 35ste Infanterieregiment (Verenigde State)
Ligte infanterieregiment van die Amerikaanse weermag. Dit het gedien in die Amerikaanse burgeroorlog, bokseropstand, die Tweede Wêreldoorlog, Koreaanse oorlog, Viëtnam -oorlog, operasie herstel hoop, operasie handhaaf demokrasie, operasie gesamentlike wag, operasie woestynstorm, operasie blywende vryheid, operasie gotiese slang, operasie nuwe dagbreek, Operation Resolute Support en Operation Iraqi Freedom. Wikipedia
Weermag Infanterie regiment. Die 18de Infanterieregiment bestaan ​​tans met een aktiewe bataljon onder die Amerikaanse weermag se regimentstelsel en het geen regimentêre hoofkwartier nie. Wikipedia
Kavalerieregiment van die Amerikaanse weermag gevorm in 1866. Aangeneem as sy optog. Wikipedia
Ouerinfanterieregiment van die Amerikaanse weermag. Onverwante eenhede wat die 9de Infanterieregiment aangewys is, is in die Amerikaanse weermag in 1798 georganiseer tydens die kwasi-oorlog, in 1812 tydens die oorlog van 1812 en in 1847 tydens die Mexiko-Amerikaanse oorlog. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag. Tans bestaan ​​nog net die 5de Bataljon van die 20ste Infanterie. Wikipedia
Regiment in die Amerikaanse weermag. Onder die magtiging wat die President by die Wet van 16 Julie 1798 verleen het om twaalf addisionele infanterie -regimente op te rig, het die eerste 11de Infanterie in Januarie 1799 in die Amerikaanse weermag ontstaan, met Aaron Ogden as luitenant -kolonel kommandant. Wikipedia
Ouerregiment van die Amerikaanse weermag. Aktief, met die regimentskleure in Fort Drum, New York. Wikipedia
Regiment van die 101ste lugafdeling. Afkomstig van die Japannese woord vir valskerm. Wikipedia
Infanterieregiment van die 101st Airborne Division (Air Assault) van die Amerikaanse weermag. Sweefvliegtuigregiment van die 101ste lugafdeling. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag, Connecticut National Guard. Hulle spoor hul afkoms terug na die tyd toe milisie -eenhede in die kolonie van Connecticut in 1672 vir die boor georganiseer het, maar hul amptelike organisasie as die eerste Connecticut het op 11 Oktober 1739 plaasgevind. Wikipedia
Bataljon binne die Amerikaanse weermag. Aktiewe diens eenheid. Wikipedia
Eenheid van die Amerikaanse weermag. Die 1ste Infanterie het in sewe oorloë gevoer, van die burgeroorlog tot die wêreldoorlog teen terrorisme en is toegeken aan 19 presidensiële eenheidsaanhalings, vyf dapper eenheidstoekennings, 'n gesamentlike verdienstelike eenheidstoekenning, twee aanhalings in die orde van die dag van die Belgiese leër. , Nege Republiek Viëtnam Crosses of Gallantry, die Republiek Vietnam se burgerlike aksie -eremedalje derde klas, 'n verdienstelike lof van die eenheid en die Belgiese Fourragere. Wikipedia
Weermagregiment van die Verenigde State wat sy antecedente in die vroeë 19de eeu gehad het in die vorming van die Amerikaanse regiment van dragoons. Tot vandag toe is die spesiale benaming van die eenheid 'Eerste Regiment van Dragoons'. Wikipedia
Eenheid van die Amerikaanse weermag. Een van die oorspronklike "Buffalo Soldier" regimente in die gereelde leër na die burgeroorlog. Wikipedia
Infanterieregiment in die Amerikaanse weermag wat meer as tweehonderd jaar gedien het. Opgestel op 12 April 1808 as die 6de Infanterie en gekonsolideer met 4 ander regimente in 1815 om die huidige eenheid te vorm. Wikipedia
Infanterieregiment van die Amerikaanse weermag. Onafhanklike regiment in die Stille Oseaan -oorlog tydens die Tweede Wêreldoorlog in Fort Campbell, Kentucky in Okinawa, Japan en in Duitsland. Wikipedia
Infanterieregiment van die Kanadese leër. In die volksmond bekend as die Van Doos (verteenwoordigend van 'n verengelsde uitspraak van die Franse getal twee en twintig, vingt-deux) of in Frans as le Vingt-deuxième, bestaan ​​die meestal frankofoonregiment uit drie gewone bataljons, twee primêre reserwe bataljons en 'n orkes, wat dit die grootste regiment in die Kanadese leër maak. Wikipedia
Eenheid van die Army National Guard en is die oudste eenheid in die departement van verdediging. Sommige van die eenhede van die afdeling kan hul afstamming na Benjamin Franklin se bataljon, The Pennsylvania Associators (1747–1777), terugvoer. Wikipedia