Manasse se naam beteken: “die een wat laat vergeet” en sy ouers het heel moontlik ’n baie positiewe verwagting van dié seun van hulle gehad. Hy het egter die naam deur die modder gesleep deur die volk van God te laat vergeet. As hulle bo kom, het vier priesters hulle ingewag en hulle hande en voete op 'n altaar vasgedruk. 'n HoŽpriester het met 'n baie skerp flintmes 'n sny in hulle ribbes, net onder die linkertepel, gemaak, sy hand ingedruk en die hart uitgehaal. Sien ek 'n oervorm van „horse” (Eng.) en „ons” (Afr.) in die yslandse opskrif? O wag, hier lê die ding op die badkamervensterbank, tussen die sewe dooie riviergoggas en verroeste skeermeslemmetjie. 'n Splinternuwe rol Butsoft pryk op die wasbak. Hoekom kan ek nie aan die einde van hierdie maand – Februarie 2004 – huis toe gaan nie? […] Na hulle kom Misericord, meer kontemporÍr in klank, maar ewe hoopvol dat die toekoms rooskleurig dog vol bikes, satan-sterte en tatoes sal wees (een van hulle songs is getiteld Now Is The Winter Of Our Discontent !).