Wat is 'n vegetariër? * Oor plante
Wat is 'n vegetariër?
Die eerste vegetariër is byna 'n eeu gelede gemaak deur Alexander Vasilievich Ivanov, en hierdie uitvinding is in die sestigerjare van die vorige eeu gepatenteer. Die effektiwiteit van die vegetarium is bewys, en selfs 'n boek is gepubliseer wat die ontwerp en al die voordele van die gebruik daarvan in detail beskryf. In ons land is hierdie, ongetwyfeld suksesvolle projek, helaas nog nie ontvang nie.
Wat is 'n vegetariër, wat is die voordele daarvan, of dit 'n gebrek het en hoe verskil 'n vegetariër van 'n kweekhuis? Ons probeer u in hierdie artikel soveel moontlik te vertel.
Probleme in kweekhuise wat die vegetarium nie het nie
Hoe word dit alles by die groente opgelos?
Kom ons begin met 'n bespreking van die nadele en probleme van 'n standaard kweekhuis en bespreek hoe hierdie probleme in 'n groente opgelos word. Wat is 'n gewone kweekhuis? Dit is waar, dit is 'n boog- of gewelstruktuur, bedek met glas, film of polikarbonaat met grond aan die basis. Dit is gewoonlik alles, hoewel daar kweekhuise en verwarming is.
Wat is die nadele van kweekhuise: die grootste nadeel is die groot verlies aan sonenergie, veral in die tye van die jaar wanneer die son laag is - dit is die lente, herfs, winter en ook soggens en saans. Op die oomblik kan die kweekhuis tot 70% (!) Sonenergie weerspieël en slegs 20 of 30% inlaat.
Die tweede groot probleem, en terselfdertyd die tweede verskil tussen die groente en die kweekhuis, is bloot die monsteragtige hitteverlies deur die omhulsel en die byna volledige afwesigheid van die moontlikheid om dit (hitte) op te slaan. Waarna lei dit? Natuurlik, tot beduidende veranderinge in temperatuur gedurende die dag en nag, of wanneer 'n warm, sonnige dag skielik vervang word deur bewolk en reënerig.
Die derde probleem van die kweekhuis is die direkte vloei-ventilasie, wat eenvoudig in die somer nodig is om die oortollige temperatuur te hervestig en die gebou binne met vars lug te verryk. Dus, sodanige ventilasie, benewens hitte, stuur ook koolstofdioksied uit, wat nodig is vir plantvoeding, sowel as 'n beduidende hoeveelheid stikstof en vog, wat die blaarblaaie teen daardie tyd verdamp het, waarom die kweekhuis konstant moet natmaak van plante wat daarin groei.
Die vegetariër hanteer die eerste probleem as gevolg van sy unieke ontwerp. Die groente word gewoonlik teen 'n helling geplaas, met 'n steilheid van 14-16 tot 18-19 grade, en die helling kan van natuurlike oorsprong wees of kunsmatig vervaardig word. Die resultaat moet 'n helling suid of suidoos wees.
Verder - die dak is plat, nie skuins of geboë soos 'n kweekhuis nie en bedek met polikarbonaat, omdat dit hitte beter hou as ander materiale. As gevolg hiervan val die sonstrale byna altyd loodreg en is hul weerspieëling minimaal.
As ons die ontwerp van 'n vegetarium en 'n gewone kweekhuis vergelyk, blyk dit dat die opname van energie deur 'n vegetariër hoër is as dié van 'n kweekhuis, ten minste drie keer gedurende die dagligure van die somerperiode en minstens 15 keer hoër - in die oggend- en aandure in die herfs, lente en winter.
Boonop moet die een muur in 'n vegetariër kapitaal gemaak word, hoewel u die muur van 'n huis as muur kan gebruik, maar ander mure moet ook van polikarbonaat gemaak word. Die hoofmuur, waarvan 'n deel in die vegetarium geleë is, is verkieslik wit geverf of wit, of beter vasgeplak met 'n reflektiewe spieëlfilm.
Hierdie film (verf, witwas) sal as reflektor optree en sal veral effektief wees as die son laag in die lug is, dit wil sê in die oggend, saans en in die winter. Dit lyk soos 'n kleinigheid, maar hierdie kleinigheid kan die hoeveelheid sonlig wat op die oomblik op die aarde gerig word, amper verdubbel.
En hoe word die tweede en derde probleme opgelos? Dit word opgelos danksy die geslote siklus van lug en hitte-uitruiling. Om dit te kan doen, moet u onder die grondoppervlak in 'n vegetariër op 'n diepte van dertig sentimeter, ongeveer 'n halwe meter van mekaar, plastiekbuise langs die groente lê (van die noord- tot die suidekant van die groente). Die onderpunte van hierdie buise moet na die oppervlak gebring word en met 'n plastiek- of metaalnetwerk bedek word, sodat geen puin in die pype beland nie.
Die boonste ente van die buise (noordekant) moet aan een versamelaar, wat dwars geleë is, gekoppel wees. 'N Vertikale pyp moet van die versamelaar af gaan, dit wil sê 'n opstyg wat in die hoofmuur van die plantegroei gelê kan word. Hierdie pyp, dit wil sê die opstyg, moet egter nie direk na die dak gaan nie, maar nadat hy deur die verstelkamer is. Hierdie kamera moet op 'n hoogte van ongeveer anderhalf meter in 'n kweekhuis oopgaan. Hierdie kamera is beperk tot die luike wat bo en onder geleë is, en die uitgang na die kas eindig met 'n waaier.
In die somer, met gewone kryt, wat gebruik kan word om die dak vas te trek, en 'n konvensionele huishoudelike uitlaatwaaier met 'n drywing van twee dosyn watt, kan twee pype met 'n deursnee van tot tien sentimeter gediens word. In die geval dat daar meer pype in die groente is, is dit nodig om bykomende stygborde te maak en hulle ook met waaiers te voorsien of een groot verstellingskamer te maak waarin al hierdie pype ingegaan kan word, maar bring een gemeenskaplike boontoe.
So 'n vegetarietoestel moet binnenshuis 'n hoë temperatuur bied, selfs as dit buite vries. Byvoorbeeld, by 'n eksterne temperatuur van -10 grade binne die groente, moet die groente warm wees en die temperatuur moet 17-19 grade bo nul wees. Terselfdertyd moet die boonste demper van die kamer gesluit word, die waaier neem lug in die pype in en ry dit op en af, en die lug sal hitte na die grond oordra en daardeur gaan.
Die lug, wat terselfdertyd afkoel, begin weer teruggetrek word in die kas en word weer verhit. Bedags moet die grond, as gevolg van sulke lugsirkulasie, tot 25 of meer grade opwarm, en eintlik is dit die grond wat die rol sal speel van 'n hitte-opnemer, wat (soos beplan) voldoende moet wees vir die hele nag. Snags draai die waaier en blaas hitte uit die grond in die lugruim van die groente deur die lug in die kweekhuis te verhit.
In woorde, alles mag verwarrend en ingewikkeld lyk, maar in werklikheid is alles redelik primitief. Laat ons probeer om dinge uit te sorteer en te praat oor die rangskikking van die groente.
Laat ons dus begin met die voorkoms. In werklikheid lyk dit soos 'n gewone kas wat aan die muur gemonteer is, waarvan daar baie is, en hulle kom gereeld voor in tuine. Daar is 'n verskil tussen die kweekhuis en die groente. Danksy die besonderse ontwerp van die vegetarium, in kombinasie met die spesiale lugsirkulasie waaroor ons gepraat het, hoef dit nie ekstra warm te word as die temperatuur buite die raam tot tien grade onder die nul daal nie, dit wil sê nader aan die lente.
By hierdie temperatuur, buite die binnekant van die groente, behoort die temperatuur, soos beplan, ongeveer twee dosyn grade bo nul te wees. Gevolglik sal die temperatuur ook daal as die temperatuur buite val binne die groente.
Die volgende is 'n spesiale lugsirkulasiesisteem wat dit moontlik maak om nie lug uit te voer in die vorm waaraan ons gewoond is nie. Soos ons reeds aangedui het, sal die vegetariër nie die vog, stikstof en koolstofdioksied verloor wat nodig is vir die groei en ontwikkeling van plante nie, en sal dit minder geneig wees om die plante in die vegetariër te besproei.
Hiermee is dit duidelik, gaan ons oor na die beddings in vegetarisme. Hulle in hierdie gebou, anders as die kweekhuis, is op die trappies geleë en styg geleidelik van die suide na die noorde. Die beddens kan van bakstene, houtplanke of metaalplate gebou word. Dit is hierdie rangskikking van beddens wat plante nie toelaat om mekaar te verduister nie. Uiterlik lyk dit soos die rangskikking van sitplekke in 'n bioskoop, waar elke daaropvolgende ry hoër is as die vorige, en kykers bemoei hulle dus nie met mekaar nie en plantegroei-plante (ontvang sonkrag en lig).
Boonop laat so 'n ontwerp van beddens in 'n vegetariër jou toe om die weerkaatsing van die sonstrale te verminder, daarom sal verliese minimaal wees. Die beddens self is die beste smal, maar die gangetjies tussen hulle word wyd gelaat. As u lang plante kweek, sê tamaties, komkommers en dies meer, moet u nie vergeet om tralies te ontwerp nie. In hierdie geval sal dit nodig wees om 'n groter afstand tussen die beddings te gee sodat die traliewerk nie skaduwee skep nie, en die lengte van die plantegroei self moet groter of steiler wees as die helling.
Natuurlik, as 'n koue ruk of ryp op die straat begin, sal die vegetarium nie voldoende hitte kan handhaaf nie, dit hoef nêrens anders te wees nie, dus moet 'n gewone verwarmer ingebou word in die ventilasie-stelsel van die veggie, of dit moet moontlik wees om dit te gebruik sodat die groente die hele jaar gebruik kan word.
Ons het die besproeiingstelsel genoem: die vegetariër het min water nodig. Om te verseker dat plante voldoende vog by vegetariërs kan ontvang, is dit nodig om voorsiening te maak vir die gebruik van grondvog en lugvog. Vogversameling help 'n spesiaal ontwerpte stelsel wat net vir hierdie doel is. Dit is 'n stelsel van ventilasiepype waarvan ons hierbo gepraat het. Hulle is voorheen in die basis gelê en daar sal in die toekoms grond daarop gelê word.
Die pype is voorsien van gate in die onderkant (onderdeel) wat ongeveer 18-22 cm van mekaar gemaak is. Die lug wat deur hierdie pype vloei, aanvanklik warm, lei tot die vorming van kondensasie op die mure van hierdie pype. Die kondensaat dring deur die gate deur die grond en word dan deur die wortels van die plante opgeneem. Om vog so eweredig as moontlik oor die grond onder die pype te versprei, is dit nodig om aanvanklik 'n uitgebreide kleilag te lê.
As die warm lug dus konstant is, is daar volgens die uitvinder tot die minimum bykomende water vir plante in 'n vegetariër nodig, en sal dit 'n druppelsisteem wees. Benewens 'n redelike besparing op vog en die tyd wat daaraan bestee word om water te gee, is die vog wat op hierdie manier gevorm word, ook baie hoog. Water uit die kondensaat bevat geen soute nie, bevat geen kalk nie, dit is sag en boonop versadig met ammoniak, wat gevorm word uit die ontbinding van organiese verbindings.
Onder die voorwaarde dat drupbesproeiing gebruik word vir addisionele bevogtiging van die grond en die voeding van plante in die vegetariër is, is dit nodig om druppels slegs in te sluit gedurende periodes waarin ventilasie werk. Hierdie truuk sal nie oormatige lugbevochtiging toelaat nie. So 'n besproeiingstelsel het die maksimum voordelige effek op plantorganismes.
Dus, byvoorbeeld, as u op die tradisionele manier natmaak, dit wil sê deur onder die wortel te besprinkel of te water, wanneer water op die grondoppervlak val, verdamp 'n deel daarvan, meestal groot, baie aktief, wat soms lei tot 'n oormatige toename in die humiditeit in die kweekhuis en gelyktydige waterhonger van die plantwortelsisteem .
By vegetariërs kom vog hoofsaaklik vanaf die diepte van die grond, dit stimuleer die ontwikkeling van die wortelstelsel (en dus die bogenoemde massa, vrugte), laat dit nie verdamp nie, en drupbesproeiing is 'n soort aanvulling, wat in 'n klein vog aan die grond lewer hoeveelheid en sonder om te lei tot 'n toename in lugvogtigheid by vegetariërs.
Samevattend kan ons sê dat 'n vegetariër in wese dieselfde broeikas is, maar van 'n geslote soort, van 'n sekere ontwerp, wat u toelaat om die maksimum hoeveelheid sonenergie te versamel, met 'n ventilasiestelsel wat nie toelaat dat water en stowwe wat nodig is om plante uit die kas in die buitenste sny vrygestel te word nie. , en met 'n grondvogstelsel wat in die ventilasiestelsel ingebou is, wat ook water bespaar en nie bydra tot die oorvoeding van die lug nie.
Natuurlik kan nie almal so 'n webwerf op hul webwerf bou nie, en selfs op die internet is daar geen debat oor die uitvoerbaarheid van so 'n ontwerp nie, maar dit is die moeite werd om na te gaan of u uit eie ervaring weet wat die voordele van die groente is, en miskien die nadele vind. Ek sal baie graag in u kommentaar wil hoor wat tuiniers hieroor dink.
Kyk die video: Vegetariër worden, waarom? HSP Femke de Grijs geeft antwoord met de vegetariërtag! (April 2021).