Die Tweede Wêreldoorlog was in volle gang toe in 1942 die eerste eie Afrikaanse bouvereniging, die Unie-Bouvereniging, gestig is om in die geweldige woningnood wat in die oorlogsjare ontstaan het, te voorsien. Die naam van hierdie bouvereniging is agt maande later op 3 Maart 1943 verander in Saambou (Permanente) Bouvereniging.
As rede vir die naamsverander is aangevoer die moontike verwarring wat kon ontstaan tussen dié nuwe Afrikaanse bouvereniging en dié van 'n ander bouvereniging wat toe reeds etlike jare bestaan het.
Met die stigting van Saambou Bouvereniging het die Afrikaner se strewe na ekonomiese selfstandigheid en onafhanklikheid, ook op finansiële gebied, positiewe gestalte begin aanneem en is sodoende nog 'n belangrike mylpaal in die ekonomiese geskiedenis van die Afrikaner bereik.
Ingelyks kan daar gesê word dat die Saambou Bouvereniging uit die volk gebore is om die volk te dien. Hoewel die nuwe jong bouvereniging in die ongunstige ekonomiese toestand wat in die oorlogsjare in die land geheers het, dit moeilik gevind het om met reeds gevestigde bouverenigings mee te ding, is die vertroue van die publiek geleidelik gewen en het die Vereniging van krag tot krag gegroei in die na-oorlogsjare.
Onder die bekwame en geïnspireerde leiding van dr MS Louw, die voorsitter, het die Vereniging spoedig gegroei tot een van die ses grootste bouverenigings in Suid-Afrika met totale bates van meer as R100 miljoen in die laat sestigerjare. In April 1970 het Saambou (Permanente) Bouvereniging geamalgameer met Nasionale Bouvereniging om die nuwe Afrikaanse bouverenigingsreus Saambou-Nasionaal te vorm.