Kort na haar sestiende verjaarsdag is sy met n studiebeurs na die Universiteit van Natal  kampus Pietermaritzburg, waar sy in die skone kunste gestudeer het. Hier het sy n klompie Engelse gedigte geskryf wat in die universiteitsblad verskyn het. Sy het ook Afrikaans as vak geneem by die bekende professor Gawie Nienaber. Hier het sy bevriend geraak met die klein groepie Afrikaners wat destyds hier gestudeer het. Onder hulle was Dirk Opperman, toe n onderwyser en n vurige ondersteuner van Sheila. Onder sy invloed het sy in Afrikaans begin dig en vandag is sy trots as sy vertel dat sy die latere D J Opperman se eerste prot�g� is.
Wanneer ek werk is ek die kuns. Ek is die tekening of skildery of die gedig waarmee ek besig is. Slegs wanneer die werk afgehandel is, kry die gedig/tekening/skildery n eie lewe, n eie individualiteit asof dit vanself ontstaan het, sonder my,
Sheila Cussons s�, soos sy dit self onlangs gestel het, haar eie s� en in wat sy s�, bied sy ons as leser van haar gedigte of kyker na haar beeldende werk n straal sekerheid dat God Skepper is en in die misterie van die kreatiwiteit hierdie skeppingswerk altyd nuut aan die orde stel.
Die seker wete dat jy behoort, is n wesentlike deel van die reis waarop ons is  die reis na God, jou medemens en jouself. Dit is ook gewortel in die besef dat jy altyd onderweg is en jou heelheid vind op reis in en deur die uiterlike en innerlike landskappe van jou menswees. Die voortdurende resultaat is die bewustheid van jou tuiste  die stempel wat jy identiteit noem. Jou tuiskoms bevestig jou menswees.