Kaas - Inligting - 2022
In werklikheid weet baie mense min van kaas. Maar is dit die moeite werd om elke dag kaas te eet, of moet u u verbruik beperk? Sal kaas jou help om gewig te verloor of, inteendeel, sal dit gewig aansit? En is so 'n produk enigsins nuttig?
Kaas is dus een van daardie voedselsoorte waaroor daar baie mites bestaan. Dit word deur tuisvoedingkundiges vervaardig, en selfs basiese ongeletterdheid in voedsel. In werklikheid is kaas 'n ware pakhuis van vitamiene A, B2 en B12; hierdie produk word maklik deur die liggaam opgeneem. Daarom is dit die moeite werd om die belangrikste mites oor hierdie produk te ontleed.
Kaas is 'n vetterige produk. Dit is die belangrikste argument van diegene wat kaas as skadelik beskou. Op pakkette met so 'n produk kan u regtig die vermelding van 40, 50 of selfs 60% vet sien. Baie mense meen dat dit 'n direkte aanduiding is dat kaas eintlik half vet is. Dit is egter 'n groot fout. Die vetinhoud is gebaseer op droë gewig, nie op die kaas self nie. In die eindproduk is die droëmateriaal ongeveer 60-65%, daarom wissel die werklike aandeel vet in die verkoopte kaas op die vlak van 20-30%, wat nie soveel is nie. So 'n standaard kan nie op verwerkte kase toegepas word nie, omdat dit reeds ongeveer 80% van die droë produk bevat.
Kaas kan skadelik wees vir die liggaam. Laat ons nie uitmekaar kom nie, daar is nog 'n mate van waarheid in so 'n stelling. Maar in hierdie geval, soos met ander voedselprodukte, hang baie van die kwaliteit af. As u kaas kies, moet u die samestelling daarvan deeglik bestudeer, al die gegewens op die etiket lees, insluitend die vervaardiger. As u nie die nodige inligting kan uitvind nie, is dit beter om te weier om sodanige kaas aan te skaf. Immers, kaas van 'n onbekende vervaardiger word dikwels in stryd met die tegnologie geskep, dit kan skadelike bakterieë bevat, insluitend E. coli. Sulke voedsel kan giftige stowwe bevat wat oorbly van swak melksuiwering. Dit is waarom kaas ongesond kan wees en die toestand van die spysverteringskanaal kan ontwrig. Dokters beveel aandag aan die kwaliteit van die verpakking, sowel as die reputasie van die vervaardiger. As 'n bekende hoë kwaliteit produk gekoop word, sal dit net baat.
Kaas bederf die figuur. Beide en skaapkaas bevat baie kalorieë as gevolg van die hoë vetinhoud van melk. Aan die ander kant is dit die moeite werd om te noem dat kaas redelik in staat is om op te tree as alternatief vir 'n swaarder dieet op vleis. Daardie proteïene en aminosure in kaas word maklik verteer, wat nie die geval is met vleisproteïene nie. Die toestand van ons tande, vel en bene hang direk af van die inname van vitamiene A en D, kalsium en fosfor. Dit kom in kaas voor, maar koolhidrate, wat so gevrees word deur ondersteuners van 'n gebalanseerde dieet en dieet, is glad nie hier nie. Daarom sal die teenwoordigheid van kaas in die daaglikse dieet die figuur op geen manier beïnvloed nie. Die belangrikste ding hier is om te weet wanneer om op te hou.
Gewone vorms word gebruik vir die produksie van bloukaas, wat skadelik vir die gesondheid is. In werklikheid word uitsluitlik edele stamme gebruik om sulke wit of blou suiwelprodukte voor te berei. Dit gee produkte 'n aangename pittige reuk en smaak. Gewoonlik is daar geen bedreiging vir 'n persoon nie. In die maak van kaas gebruik iemand die eienskappe van penicilli-swamme. Daar is egter steeds 'n gevaar vir mense met swamsiektes. Die risikogroep sluit die eienaars van candidiasis of sproei in. Dit is beter om nie kaas met skimmel te eet vir diegene wat mykose van naels en gladde vel, derm dysbiose het nie. Per slot van rekening gee hierdie siektes die liggaam 'n swambelasting wat die immuunstelsel beïnvloed. Is dit die moeite werd om hierdie druk te verhoog ook met voedsel wat swamme bevat? In hierdie geval, benewens bloukaas, is dit die moeite werd om kvass, kefir te noem. Sulke kosse vererger die siekte net. As 'n persoon heeltemal gesond is, kan die vormige kaas nie skade berokken nie.
Tuisgemaakte kaas is smaakliker en gesonder as winkelkaas. Niemand ontken die feit dat tuisgemaakte kaas baie sag is nie, wat fynproewers nie anders kan as om lief te hê nie. Maar in hierdie geval is die dieetwaarde baie betwyfelbaar. Per slot van rekening word so 'n produk op die basis van baie vetterige melk berei, en onafhanklike produksie is bederf met die oortreding van sanitêre standaarde. Hoe om die melkpasteuriseringstemperature tuis te handhaaf? As u dit self doen, kan dit die produk gevaarlik maak. As dit moeilik is om tuisgemaakte kaas te weier, moet u dit kies by al betroubare vervaardigers.
Daar is min vitamiene in kaas. Dit is dom om hieroor te praat, want hierdie suiwelproduk bevat baie vitamiene - B1, A, B12, B6, B2, D en PP. Hulle kom natuurlik kaas van melk in. As gevolg hiervan is byna alle kaas gesond, omdat dit tydens die herverwerking van melk gemaak word. 'N Gewigtige argument is dat die verbruik van kaas in Frankryk, in hierdie land, inwoners in hul guns laat vaar van kitskos en gemodifiseerde voedsel. As gevolg hiervan is die sterftes as gevolg van siektes van die kardiovaskulêre stelsel in hierdie land drie keer minder as byvoorbeeld in die naburige Frankryk. 'N Volwasse Fransman eet ongeveer 23 kilogram kaas per jaar, wat 2 keer meer is as die gemiddelde in ontwikkelde lande.
Vormige kaas is gevaarlik vir swanger vroue. Ongelukkig is dit waar. Sommige soorte produkte kan inderdaad bakterieë bevat wat 'n aansteeklike siekte soos listeriose veroorsaak. Die gevaar lê egter nie net op verwagtende moeders nie, maar ook vir mense wat verswak is na siektes, jong kinders onder een jaar oud en bejaardes. Die gevaarlikste variëteite is Roquefort, fetakaas, Camembert, sagte en pekelvariëteite. Dus moet fynproewers versigtig wees.
Al die kaas het baie kalorieë. In werklikheid is die hoë kalorie-inhoud inherent aan soorte vervaardig van room, volmelk en blouvorm. Maar gefermenteerde melkkaas het 'n lae kalorie. As gevolg hiervan, wissel die aantal kalorieë in kaas van 'n baie ernstige 560 tot redelik onskadelike 86. Die inhoud van vetsure is tussen 4 en 60%.
Kaas help jou om gewig te verloor. Maar dit is glad nie 'n mite nie, maar die waarheid. Vir diegene wat nitraatmeters en 'n gesonde dieet verkies, sal kaas jou help om in 'n goeie vorm te bly. Dit is waar, dit is nog steeds nie die moeite werd om oor alle rasse te praat nie. Amerikaanse wetenskaplikes het gevind dat die kalsium wat in lae-vet variëteite vette kan afbreek en sodoende kan help om gewig te verloor. Dit beteken dat diëte wat 120 mg kalsium per dag bevat, jou twee keer soveel gewig kan verloor as dié wat nie veel kalsium benodig nie. Hieruit kan ons 'n eenvoudige gevolgtrekking maak: 'n effektiewe dieet behels die eet van 100 gram kaas per dag.
Bokkaas is gesonder as koeikaas. Hierdie stelling is slegs gedeeltelik waar. Wat proteïensamestelling en die hoeveelheid vet aanbetref, lyk koeikaas baie soos bokkaas. Laasgenoemde bevat baie magnesium, fosfor en selenium. Hierdie spoorelemente in kaas word volledig deur die liggaam opgeneem. Daarom word bokkaas aanbeveel vir mense met siektes in die muskuloskeletale stelsel en skildklierkliere.
Daar is baie kalsium in kaas. Hierdie stelling is waar. Dit is moeilik om die dinge wat in die chemiese samestelling van die produk geskryf is, te weerlê. Slegs nou word nie alle kalsium deur die liggaam opgeneem nie. Die skuld hiervan is die dierlike vette wat die kalsiummolekule absorbeer en voorkom dat hulle opgeneem word. Dit is nie van toepassing op kaas met 'n lae vet vet waarin kalsium amper volledig opgeneem word nie. Hierdie proses kan geaktiveer word deur behoorlik te kombineer met ander produkte, met kruie - met koriander, dille, pietersielie. Dit is hierdie mengsels wat tradisioneel die basis vorm van baie Kaukasiese geregte. Die situasie is dieselfde in die kombinasie van lae-vet kaas met groen druiwe, neute en druifblare. Dit alles dra ook by tot die opname van kalsium. Daarom is dit die moeite werd om sulke kombinasies met kaas by u dieet in te sluit vir mense met 'n problematiese muskuloskeletale stelsel.
Kaas met 'n lae vet gehalte is goed vir u gesondheid. Onlangs het baie "dieet" kaas verskyn, waarin die vetinhoud slegs 18-20% is. Dit is fetakaas, suluguni en Adyghe-kaas. Dit is egter nie altyd nuttig nie. Hierdie kaas word gewoonlik gepekel, maar dit is teenaangedui by pasiënte met gastritis en hipertensie. Die feit is dat so 'n produk 'n groot hoeveelheid sout absorbeer, wat skadelik vir die gesondheid sal wees. Veroudering van produkte vind plaas in gekonsentreerde pekelwater met 'n sterkte van 20-23%. Vir hipertensiewe pasiënte word nie net 'n lae-vet dieet nie, maar ook 'n dieet met 'n lae sout aangetoon. Sulke kase is ook skadelik vir die niere wat ly aan nefritis en piëlonefritis, glomerolonefritis. En met urolithiasis, kan kaas met 'n lae vet vet skadelik wees, want die gebruik daarvan sal lei tot 'n stadige toename in nierstene. Die lys risikogroepe bevat ook pasiënte met brongiale asma. Daar is egter 'n manier om hierdie kaas minder sout te maak. Om dit te kan doen, moet u stukke van die produk 4 by 4 sentimeter in koue water sit. Die vloeistof moet die hele kaas vir 3-4 uur bedek. Die gevolglike produk sal onvrugbaar word en kan reeds sonder enige uitsondering deur almal geëet word.
Kaas veroorsaak nie allergieë nie. Al die kase kan in twee groepe verdeel word: rennet en non-rennet. Allergie vir laasgenoemde verskyn uiters selde, omdat gefermenteerde melktert gebruik word vir die bereiding daarvan. Maar in die geval van raaskaas is die prentjie anders. Hulle word met die hulp van die stremsel vasgedruk. Hierdie stof is van dierlike oorsprong en veroorsaak allergieë. Dit manifesteer gewoonlik in die vorm van vel- of spysverteringsprobleme. In seldsame gevalle kan asma selfs ontwikkel. En sulke reaksies word slegs enkele ure na die inname van kaas waargeneem. Allergieë kan ook by harde kaas voorkom. Die feit is dat hulle nogal lank verouder is. Gedurende hierdie tyd versamel proteïenafbreekprodukte in die kaas, wat die bron van allergieë is. Daarom word nie aanbeveel dat allergieë ly al die kaasvariëteite wat moeilik gesny moet word nie. Die situasie is soortgelyk aan vorms. Die swamme wat hulle bevat, is gewoonlik allergies, wat veroorsaak dat die liggaam reageer op 'n onverdraagsame produk.
Bokkaas ruik sleg. Dit geld slegs vir harde of halfharde variëteite. Vars kaas ruik lekker, hulle word gekenmerk deur 'n sagte en delikate romerige smaak. Hierdie produk word aanbeveel vir mense met longsiekte. Dit kan brongitis, tracheitis en alveolitis wees. Die feit is dat bokkaas 'n ensiem bevat wat u toelaat om oortollige slym uit die longe te verwyder. As gevolg hiervan neem die hoes af en word asemhaling baie makliker. Hierdie eienskap van bokkaas is al lank in die Kaukasus bekend. Daar word bokkaas noodwendig by die spyskaart van 'n gewone persoon gevoeg.
Kaas veroorsaak nagmerries. Dit is onduidelik waar hierdie mite vandaan kom. Sommige blameer Charles Dickens vir sy verskyning; in sy roman het een van die helde kaas die skuld vir sy nagmerries gegee. Navorsing het getoon dat een van die aminosure in kaas, tryptofaan, eintlik stres verminder en dit makliker maak om aan die slaap te raak. Britse navorsers het selfs 'n spesiale studie oor hierdie mite gedoen. 200 vrywilligers het 'n halfuur voor die bed 20 gram kaas geëet. 72% van die proefpersone het gesê dat hulle goed geslaap het, en 67% het selfs hul drome onthou. Niemand het die teenwoordigheid van nagmerries aangekondig nie. Dit blyk dat die cheddar bekende karakters aan die slaap kon laat val, en die rooi lester nostalgiese drome ontlok. Maar Cheshire-kaas het in die algemeen geen visioene ontneem nie.
Die kaas bevat penisillien. Die vorms wat gebruik word om bloukaas te maak, behoort eintlik tot die penisillienfamilie. Dit lei egter nie tot die voorkoms van hierdie antibiotika self nie. As daar sensitiwiteit vir penisillien aanwesig is, kan 'n allergiese reaksie voorkom. Maar dit sal slegs gebeur as die dier wat die melk vir die kaas gegee het, met antibiotika behandel is. So 'n toeval is onwaarskynlik, want daar is reëls waarvolgens 'n sekere tyd na behandeling moet verloop voordat vleis of melk in die voedselketting toegelaat word.
Die enigste drank wat goed met kaas gaan, is wyn. Almal weet dat wyn en kaas mekaar goed aanvul. Maar dit is moeilik om voor te stel dat die kleinboere uitstekende wyn met kaas verbruik, maar hulle aanvaar bier as 'n plaasvervanger. Die Britse kaasraad was terselfdertyd verbaas oor die vraag na vervanging. Die Britte het verskillende soorte whisky en kaas probeer kombineer. Dit het byvoorbeeld geblyk dat glamourangi goed gaan met Somerset brie. Die drankie bevat aantekeninge van passievrugte, vanielje en lemoen. Tesame met kaas word romerigheid en soutgehalte daarby gevoeg. Dus is die veld vir eksperimente waarlik groot.
Muise hou meer van kaas. Hierdie mite is geïnspireer deur tekenprente wat wys dat muise meer as enigiets anders van kaas hou. Slegs ervare muishandelaars weet dat vasgevangde kaas nie die beste opsie is nie. Knaagdiere is baie meer aangetrokke tot voedsel wat baie suiker bevat, soos sjokolade. Vrugte, korrels en grondboontjiebotter is ook 'n uitstekende plaasvervanger vir kaas.
Kaas moet nie geëet word deur diegene wat laktose-onverdraagsaam is nie. In werklikheid kan mense met sulke probleme gewoonlik kaas sonder enige probleme eet. Die feit is dat kaas baie minder laktose as melk bevat. U kan meestal sagte en harde kaas sonder laktose vind.
In werklikheid is alle kase dieselfde. Byna alle kase is gebaseer op vier hoofbestanddele. Nietemin kan hulle nie dieselfde genoem word nie. Die punt is dat daar baie identiteitstandaarde vir kaas is. In die wêreld is etlike duisende variante van hierdie produk uitgevind, wat elkeen 'n unieke smaak het. Die produkte verskil in struktuur en voedselprofiel. Switserse en vars mozzarella bevat byvoorbeeld minder natrium as gevolg van natuurlike tegnologie, maar daar is ook kase waarin dit te danke is aan tegniese middele.
Geen sout is nodig om regte kaas te maak nie. Soos genoem, benodig regte kaas vier bestanddele. Sout is een daarvan. Daar is 'n paar eenvoudige stappe om kaas te maak; die sout kom tot 'n einde nadat die vloeibare deel of wei verwyder is en die harde oesreste bly. Sout speel 'n belangrike rol in die vorming van kaas, onder meer as 'n preserveermiddel wat die produk teen bederf beskerm.