Hedwig se amptelike titel was, net soos dié van Anna Jagiellonica, inderdaad Król Jadwiga, oftewel Koning van Pole, aangesien sy uit eie reg oor die koninkryk geheers het. Die gekroonde heersers van Pole het hierdie titel sonder aansien van hul geslag gedra. Die eggenotes van konings het die titel "koningin" eers kragtens 'n koninklike huwelik verwerf sodat die Poolse titel Królowa spesifiek na die koning se eggenote verwys het.
Die Duitse Orde was in hierdie tydperk op die hoogtepunt van sy mag en het met sy oorlogsvoering en magsuitbreiding in die Baltiese lande, veral sy militêre optrede teen die Litauers, sowel die nog heidense Grootvorstedom Litaue asook die christelike Koninkryk Pole bedreig. Die Hertogdom Pommerelle, wat van oudsher deel van Pole uitgemaak het, is reeds in 1308 deur die Orde geannekseer, sodat Pole van die handelspaaie langs die Oossee afgesny was. Omstreeks 1330 het Pole selfs oorlog teen die Orde gevoer wat eers ná 'n aantal militêre neerlae vir Pole beëindig is. Pole was genoodsaak om Pommerelle en Kulmerland aan die Orde af te staan – 'n verlies wat in Pole steeds as vernederend ervaar is.
Die groot Litause Ryk, waarin die voormalige Litause heidene egter 'n minderheid gevorm het en wat merendeels deur Christelike Ruthene bewoon is, is sodoende in 'n personele unie met die Poolse kroon verenig. Met die kerstening van Litaue het die Duitse Orde die ideologiese basis vir sy kruistogte teen Litause en Pruisiese heidene, wat deur die Wes-Europese adel gesteun is, kwytgeraak. Daarnaas het die Orde in die Unie van Pole en Litaue 'n magtige teenstander gekry. 24 jaar later, in 1410, is die Duitse Orde se mag in die Slag van Tannenberg (Pools: Grunwald, Litaus: Žalgiris) deur Pools-Litause magte gebreek.