Daar is 'n pyn in my hart wat my siel verteer. 'n Diepe smart wat my soms in stukke wil skeur! Net na Hom kan ek dit bring, net Hy alleen verstaan en kan dit vir my dra. Sien, ons Koning, pragtig in al sy Glorie, is gebore in 'n krip. Hy het óók swaarkry geken. Met een kleed het Hy sy bediening begin en vir drie jaar voortgesit. Sy voete ook stukkend en vuil van al die ver stap. Hy het honger gehad en moes bid tot sy Vader vir brood. Die mens van aansien het Hom verwerp. Hy, die Koning, was arm, vuil en slegter af as die Skrifgeleerdes en Fariseërs. Hoe kan dit dan? Hoe kan Hy dan die Koning wees? Maar YaH'Shua (Jesus) het geweet wie Hy is; soos ek en ander saam met my op straat. Die mens oordeel ons omdat hulle nie ons paadjie stap nie, óf in ons skoene staan nie. Elke dag bid ek dat hulle wat op ons neerkyk, nie ook eendag hier sal hoef te staan nie!
Die lewe het my geleer … wat is die verskil tussen hard en sag?
My lewe het my geleer wat is dankbaarheid…!
Klippie op die strand het nie gevra spoel my uit op die mooiste wit sand nie … hy is uitgespoel waar die see se strome hom heen gespoel het. Elke brander wat oor hom maal en breek, groter klippe wat teen hom stamp en skuur, het daai klippie elke dag net nog meer uniek gemaak.
Rudy – 'n Lasarus soos van ouds, wat verlang het daarna om hom te versadig met die krummels van die lewe as die honde sy seerplekke lek – dáárvan was geen mens bewus nie. Die blouoog laggende boemelaar wat God op sy sterfbed gevind het en volgens sy wens in sy pers en wit doodskleed (koninglikheid), ter ruste gelê is. Die man wat nou rus waar daar geen traan of smart is.