Die aantal mense wat tydens COVID-19 in openbare ruimtes fietsry en loop, het die hoogte ingeskiet. Stede van Bogota tot Berlyn en Vancouver het uitgebreide fietsbane en openbare paaie om die ekstra fietsverkeer te akkommodeer. In Australië is die regering van Nieu-Suid-Wallis rade aan te moedig om op te volg.
Verpligte sosiale afstande onder COVID-19 ontwrig die manier waarop ons leef en werk, en skep nuwe leefstylpatrone. Maar sodra die krisis verby is, sal en moet die prentjie weer normaal wees?
Dit is een van vele belangrike vrae wat na vore kom namate die presiese effek van die pandemie op koolstofvrystellings duidelik word.
ons navorsing gepubliseer vandag in Nature Climate Change wys hoe COVID-19 wêreldwye uitstoot in ses ekonomiese sektore beïnvloed het. Ons het op 7 April 'n beduidende afname in die daaglikse wêreldwye uitstoot ontdek - veral op XNUMX April.
Die ontleding is nuttig, aangesien ons die diepgaande strukturele verandering in ag neem wat nodig is om die wêreldekonomie na nulvrystellings te verskuif.
Neem byvoorbeeld ons stiller strate. Die daling in padverkeer was die belangrikste dryfveer vir die wêreldwye afname in emissies. Dus, as ons fietsry en tuis aanmoedig om verder te gaan as die huidige pandemie, sal ons klimaatdoelwitte baie haalbaarder word.
Wêreldwye daaglikse fossieluitstoot van koolstofdioksied in miljoen ton. Streeplyne verteenwoordig verskillende toekomsscenario's in die evolusie van die pandemie- en bevallingsvlakke.
Crunc die nommers
Aan die einde van elke jaar publiseer ons die Globale koolstofbegroting - 'n verslagkaart oor globale en streeks koolstofneigings. Maar die ongewone omstandighede hierdie jaar het ons aangespoor om 'n voorlopige ontleding te doen.
Ons het bereken hoe die pandemie daaglikse koolstofdioksiedvrystellings in 69 lande beïnvloed het, wat 97% van die wêreldwye uitstoot en ses ekonomiese sektore beslaan.
Dit het nuwe, uiters gedetailleerde data op verskillende maniere en uit verskillende bronne ingesamel.
Ons het byvoorbeeld oppervlak- en lugvervoeraktiwiteit ondersoek met behulp van data van TomTom- en Apple iPhone-rigtingversoeke, snelwegverkeersrekords en lughawe-vertrek. Ons het daaglikse data gebruik om veranderinge in elektrisiteitsverbruik te skat.
En ons het 'n indeks opgestel wat die vlak en grootte van die bevolking onder beperking in elke land toon om die beskikbare data wêreldwyd te ekstrapoleer.
Die pandemie se hoogtepunt
Begin April het die afname in wêreldaktiwiteit 'n hoogtepunt bereik. Op 7 April was wêreldwye uitstoot 17% laer as 'n ekwivalente dag in 2019.
Die totale daaglikse uitstoot vroeg in April was soortgelyk aan dié wat in 2006 waargeneem is. Die feit dat die wêreld nou net soveel as 14 jaar gelede onder normale toestande uitstoot soos onder normale omstandighede, onderstreep die vinnige groei in emissies in daardie tyd.
Die verkeer het die meeste bygedra tot die afname in emissies (43%). Die energiesektor (elektrisiteit en hitte) en die industrie (vervaardiging en materiaalproduksie soos sement en staal) het die grootste bydrae gelewer. Hierdie drie sektore saam was verantwoordelik vir 86% van die daling in daaglikse uitstoot.
Die grootste daling in daaglikse lugvaartaktiwiteit (60%) was die grootste van enige sektor wat ons ontleed het. Maar die lugvaart se bydrae tot die algehele daling in emissies was relatief klein (10%) omdat dit net 3% van die wêreldwye uitstoot uitmaak.
Terwyl mense tuis gebly het, het ons 'n klein toename in wêreldwye uitstoot van die residensiële sektor gevind.
In Australië het ons wydverspreide, hoëvlak-bevalling 'n geraamde daling in die piek daaglikse uitstoot van 28% veroorsaak - twee derdes groter as die wêreldwye skatting van 17%.
Die vooruitsigte vir 2020
Ons het bepaal hoe die pandemie die uitstoot van koolstofdioksied gedurende die res van 2020 sal beïnvloed. Dit sal uiteraard afhang van hoe sterk die beperkings in die komende maande is, en hoe lank dit duur.
As wydverspreide wêreldwye bevalling einde Junie eindig, skat ons dat die totale koolstofvrystellings in 2020 ongeveer 4% sal daal in vergelyking met 2019. As minder ernstige beperkings vir die res van die jaar in plek bly, sal die vermindering ongeveer 7% wees.
As ons kyk na die verskillende pandemiescenario's en onsekerhede in die gegewens, is die volledige omvang van die emissiedaling 2% tot 13%.
Nou vir die belangrike konteks. Ingevolge die Paryse klimaatooreenkoms en volgens die Gap-verslag van die Verenigde Nasies, moet wêreldwye uitstoot elke jaar tussen nou en 3 met tussen 7% en 2030% daal om klimaatsverandering tot onder 2 ℃ en 1.5 ℃ te beperk.
Onder ons geprojekteerde uitstoot van uitstoot kan die wêreld in 2020 aan hierdie teiken voldoen - al is dit om verkeerde redes.
Die stabilisering van die globale klimaatstelsel sal buitengewone veranderinge in ons energie- en ekonomiese stelsels verg, vergelykbaar met die ontwrigting wat deur COVID-19 gebring is.
Victoria's Yallourn-steenkoolstasie. COVID-19 bied 'n kans om energiestelsels te herstruktureer. Wikimedia
Hoe kan ons hierdie neweproduk van die krisis - die afname in 2020 - tot 'n keerpunt maak?
'N Lage ekonomiese herstel kan die uitstoot vir 'n paar jaar verlaag. Maar as vorige wêreldwye ekonomiese krisisse 'n aanduiding is, sal emissies wel weiering terug vanaf vorige laagtepunte.
Maar dit hoef nie so te wees nie. Die onlangse gedwonge ontwrigting bied 'n geleentheid om die strukture wat ons energie- en ekonomiese stelsels ondersteun, te verander. Dit kan ons op die pad na ontknoping van die wêreldekonomie lei.
Kom ons kyk weer na die ekstra mense wat nou fietsry en stap. Wat as regerings nou die kans waag om sulke aktiewe reis met lae emissies te ondersteun en dit permanent te maak? Wat as ons die uitrol van elektriese motors, fietse en bromponies versnel, om beide die vervoeropsies te verbreed en lewens te red deur skoner stad lug?
Bemoedigend, die NSW-regering onlangs aangekondig 'n Fonds van $ 15 miljoen om rade te help om groter openbare deurgange en ekstra padkruisings tydens die krisis te skep. As die gemeenskap die veranderinge omhels, kan hulle permanent word.
En Parys sal belê € 300 miljoen ('N $ 500 miljoen) in 'n 650 km-fietsnetwerk na sluiting, insluitend nuwe' pop-up'-fietspaaie wat tydens die pandemie opgerig is.
Die krisis het die weg gebaan vir ander strukturele veranderinge. Mense en besighede kon toets wat reis noodsaaklik is, en wanneer alternatiewe kommunikasie op afstand ewe of meer doeltreffend kan wees.
Uiteindelik het energie- en materiaalverbruik gedurende COVID-19 gedaal. Alhoewel sulke gedwonge vermindering nie 'n langtermyn antwoord is om die uitstoot van kweekhuisgas te verminder nie, kan dit laer verbruik wees op ander maniere bereik, soos nuwe soorte energie-doeltreffendheid, wat beide omgewingsvolhoubare ontwikkeling en toenemende welstand, inkomste en aktiwiteit moontlik maak.
Ons kan vinnig terugkeer na die ou 'normale', en die uitstootroete sal volg. Maar as ons anders kies, kan 2020 die ongevraagde rommel wees wat die wêreldwye uitstootneiging omkeer.
Pep Canadell, Hoofnavorsingswetenskaplike, CSIRO Oceans and Atmosphere; en Uitvoerende Direkteur, Global Carbon Project, CSIRO; Corinne Le Quéré, professor in die Royal Society Research, Universiteit van East Anglia; Felix Creutzig, voorsitter van volhoubaarheidsekonomie van menslike nedersettings, Mercator Instituut vir Globale Commons en Klimaatverandering; Glen Peters, navorsingsdirekteur, Sentrum vir Internasionale Klimaat en Omgewing Navorsing - Oslo; Matthew William Jones, senior navorsingsgenoot, Universiteit van East Anglia; Pierre Friedlingstein, voorsitter, wiskundige modellering van klimaat, Universiteit van Exeter; Rob Jackson, voorsitter, departement aardstelselwetenskap, en voorsitter van die Global Carbon Project, globalcarbonproject.org, Stanford Universiteit, en Yuli Shan, navorsingsgenoot, Rijksuniversiteit Groningen
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Van die redakteurs > Die handewaslied