Gegrilde Calamari met witboontjiebredie resep - Ander - 2022
Een porsie bevat die volgende: Kalorieë (kcal) 543,3 %Kalorieë uit vet 57,4 vet (g) 34,7 versadigde vet (g) 4,8 cholesterol (mg) 264,2 koolhidrate (g) 30,3 dieetvesel (g) 8,1 totale suikers (g) 1,9 netto Koolhidrate (g) 22.2 Proteïen (g) 27.1
Kredietkaarte (insluitend American Express) Ideaal vir: letterlik almal middagete buite/patio. Pampas Grill Churrascaria is 'n gewilde plek op The Farmer 's Market langs die Grove, waar u volgens die gewig van u bord betaal, eerder as 'n vaste prys. Die konsep klink aanvanklik redelik ekonomies, maar ek word gewoonlik meegesleur deur die indrukwekkende vertoning van Brasiliaanse klassieke. In die eerste plek die feijoada. Hierdie stewige vark-, bees- en swartboontjiebredie, wat as die nasionale gereg van Brasilië erken word, word gewoonlik vergesel van wit rys, geroosterde kassava -meel en kolwerblare wat met knoffel gesout is. Gaan daarvandaan na die pitmasters wat 'n verskeidenheid vleis in churrasco-styl braai. Alles is perfek gaar, maar my persoonlike gunstelinge is die linguiça (Brasiliaanse varkwors) en die picanha (boonste lendeskyf). Die linguiça by Pampas het net die regte speserye, en die picanha se vetdop smelt met elke happie. Bespaar alles met 'n Guarana -koeldrank en jy het pas 'n toer deur Brasilië se grootste treffers voltooi.
Kiki se Kouzina
Is u op soek na 'n verfrissende en smaaklike seekosvoorgereg wat gesond, bekostigbaar en nie gebraai is nie? Soek nie meer nie: Kalamari Sta Karvouna (gegrilde inktvis) is die naaste aan 'n Griekse taverna in u eie huis!
As ek na 'n restaurant gaan en 'Fried Calamari' op die spyskaart sien, skud ek my kop heen en weer teleurgesteld. Gegrilde inktvis is so heerlik en hartlik dat ek net nie die gedagte het om dit te laat meel en braai nie die hoof kan bied nie, en enigiemand wat dit gebraai het, sal my gevoel oor die braai van inkvis verstaan ​​en waardeer.
Kalamari Sta Karvouna is 'n gunsteling seekosmeel in Griekeland. Stel jou dit voor: Dis mesimeri (middelmiddag). Jy bad in die warm, kristalhelder water van Halkidiki ('n skiereiland in Noord -Griekeland wat soos 3 vingers lyk). Van die see af kyk jy na die skares op die wit sand. Hulle speel roeibal, sonbaai, drink frappes, luister na musiek en geniet hul geselskap. Niks kan dit oortref nie - jy is in die paradys. Skielik kry jy 'n sweempie seekos op die rooster. U kyk uit na 'n opelug -taverna wat reg langs die water geleë is. Dit is stil, eienaardig en uitnodigend. Jou maag begin honger dreun, so jy swem strand toe. Jy bedek jouself met 'n handdoek en stap na die taverna.
Met 'n pragtige uitsig en omgewing, bestel u 4 dinge: vars brood, Horiatiki Salata (Griekse dorpslaai), gegrilde Kalamaria (inkvis) en afgekoelde Ouzo. Die sout uit die see is nog steeds op u lippe, die briesie is warm, maar verfrissend, en u kyk na u vars gereg. - SIGH - ek mis deesdae.
Uitsig vanaf die Taverna
Die gegrilde inkvis was die beste wat ek nog ooit gehad het - geskuim in olyfolie, suurlemoensap en vars kruie - ek kwyl by die gedagte en smaak. Hier is die resep vir Kalamari Sta Karvouna (gegrilde calamari).
Geroosterde inkvis met wit boontjieslaai
Somerskemering, die helder helder kleure van die dag vervaag in grys skakerings terwyl 'n koel bries uit die see waai. Daar is vis vars van die rooster, die vel skerp en amper swart, die vleis klam en soet en saggies deur rook geparfumeer. 'N Druppel baie goeie olyfolie, 'n skeut suurlemoen, 'n strooi seesout en jy is gereed om te eet.
U kan eet in 'n villa aan die kus in Taormina, 'n taverna in Naxos of 'n posada aan die kus naby Barcelona. Of miskien is dit net u agterplaas in Chatsworth.
Vir al sy romantiek is vis op die rooster iets wat in die goeie repertoire van elke goeie kok behoort te wees. Voeg 'n glas skerp, koue witwyn, 'n groenteslaai of miskien net 'n paar ryp tamaties in, en jy het 'n fees wat geskik is vir 'n eksotiese vakansie sonder dat jy die huis hoef te verlaat.
Voeg net 'n bietjie draai - rol die vis in broodkrummels, bedien dit op 'n bed roomwit boontjies, of gee 'n laaste seën van 'n skerp kruiesous - en jy het die middelpunt van 'n somerete jy sal lank onthou.
Natuurlik is daar 'n paar truuks om vis te braai, soos almal kan getuig wat die opgekapte oorblyfsels van 'n stukkie salm moes bedien wat blykbaar aan die rooster gelas het. As u in hierdie situasie was, dink u miskien dat daar 'n ingewikkelde magie nodig is, miskien op u kop staan ​​en 'n beswering soos "non stickum piscium" mompel terwyl u kook.
Die waarheid is eenvoudiger en meer prosaïes. Dit is eintlik net 'n kwessie van 'n paar stappe van gesonde verstand. Hou in wese jou rooster 'n skoon, goed geoliede plek. Maak dit warm. En moenie te veel daarmee mors nie.
Alhoewel byna enige vis gebraai kan word, hoe hoër die olie -inhoud en hoe vetter die tekstuur, hoe makliker sal die proses wees. Veral as u nuut is, hou u by vis soos sardientjies, makriel, swaardvis, haai en tuna.
Waarskynlik is die maklikste vis om te braai tegnies nie 'n vis nie - inkvis kook amper onmiddellik en steek amper nooit vas nie. Behalwe die nuttigheidsoorwegings, is gegrilde inktvis heerlik. Gekook oor 'n baie, baie warm vuur, kraak dit aan die buitekant, maar bly sag en net effens taai binne. En 'n tikkie rook is net die ding om die soet oseaangeur aan te dui.
Nog beter is die reeds ingekapte inkvisbene wat jy gereeld op Japannese markte kan koop. Gewoonlik word dit 'ika geso' genoem, en dit is 'n uitstekende gemak en selfs 'n beter winskopie. Vir ongeveer $ 6 per pond is hulle reeds skoongemaak en gesny, jy hoef hulle net met olie te bestryk en met sout besprinkel, en hulle is gereed vir die rooster.
Garnale is net so maklik, solank jy die doppe laat staan. Probeer om hulle op roosmaryntakke te verwyder wat nie hul naalde het nie, en die vleis kry 'n subtiele kruie wat die rook goed aanvul.
Ironies genoeg is die vis wat die moeilikste is om te braai waarskynlik die meeste wat mense eers probeer - salm - wat soos die duiwel vassit en as gevolg van sy skilferige tekstuur op 'n gril breek. As jy salm moet braai, gebruik eerder steaks as filette (dit word eerder oor die graan gesny as daarmee). As u filette moet gebruik, moet u dit eers skil (omdat daar baie vog in die vel is, is dit geneig om te plak).
Daar is min geregte van die rooster wat so indrukwekkend - of so heerlik - is as 'n hele gegrilde vis. Die vel kraak en word effens swart en neem 'n effense toon van rook en funk op. Die vleis bly klam en soet. Met goeie olyfolie, suurlemoensap en seesout - het u 'n meesterstuk.
Daar is twee heel visse wat die algemeenste op die markte in Suid -Kalifornië beskikbaar is. Albei is ideaal vir braai. En albei word verwarrend onder verskillende name verkoop. Die eerste word Tai -snapper, "ware rooi snapper", daurade of Nieu -Seelandse snapper genoem. Die ander word gewoonlik óf branzino óf loup de mer genoem. Die eerste word in die natuur in die Suidelike Stille Oseaan gevang, die tweede word in die Middellandse See geboer.
As u dit ook koop, moet u die vishandelaar die lelike deel van die voorbereiding doen - afskaal, binneste skoonmaak en vinne snoei. As u dit by die huis kry, hoef u net ongeveer 'n half duim aan weerskante vlak oppervlaktes te sny. Dit moet deur die vel gaan, maar nie tot by die been nie. Dit laat die hitte egaliger deurdring.
Al wat u nodig het om die vis te kook, is om dit met olie te borsel en aan beide kante en in die liggaamsholte met sout te geur. Giet dit 'n lepel suurlemoen nadat dit van die rooster af gekom het. U kan natuurlik verder gaan as om dit met suurlemoen en olie en kruie soos knoffel, basiliekruid, roosmaryn en pietersielie te marineer (omdat die vis se smaak so subtiel is, haal dit dit redelik vinnig op). Vul die holte met die stamme en versierings van die kruie.
'N Ander interessante behandeling is om die vis liggies met broodkrummels te bedek. Toevallig word dit beskryf in twee onlangse (en uitstekende) boeke oor viskos: "The Young Man & amp the Sea" deur David Pasternack, sjef by die Esca in New York, en "Fish Forever" deur Bay Johnson se vismag Paul Johnson. Pasternack sê hy het dit op Sicilië geleer, Johnson sê hy het dit geleer kook by 'n country -klub in New Jersey. Maak daarvan wat u wil.
Deur die vis op hierdie manier voor te berei, kan die broodkrummels 'n deel van die olie absorbeer, sodat dit ekstra skerp word, wat die tekstuur van die vel beklemtoon. Dit laat die vis ook meer van die kruie -geure optel en help om die vleis klam te hou.
Die belangrikste ding om te onthou om 'n hele vis op die rooster te kook, is dat dit deurgaar moet word. Steek dit met 'n spatel deur dit met 'n mes te steek om seker te maak dat die vleis sag is in die middel, as dit nog steeds dig voel, laat dit 'n bietjie langer staan. En laat dit ten minste vyf minute rus voordat dit bedien word. As die vis gaar is, trek die middelste bene (en die vinbene bo -aan) skoon uit die vleis.
Om die vis te vergesel, kies geure wat helder genoeg is om die rook en kruie te laat verdwyn, maar nie so oorweldigend dat dit die vleis se delikate soetheid bedek nie. Oor die algemeen, dink aan bestanddele wat ten minste 'n bietjie tert is. 'N Tikkie knars is ook altyd welkom.
By die gegrilde snapper, byvoorbeeld, bedien 'n eenvoudige slaai tamaties en komkommers, met 'n kombinasie van rooi en goue kersietamaties om die kleure van die gaar vis aan te vul, en 'n paar kruie uit die marinade (met die versiersels vulsel). Om te voorkom dat die komkommers sag word, moet u die slaai nie net voor die opdiening geur nie.
Geblansjeerde groenbone, geklee met olyfolie en suurlemoensap, is nog 'n goeie kant vir gegrilde vis. En so, vir die saak, is 'n eenvoudige groenslaai. Maak net seker dat dit aan die tertkant aangetrek is.
Maak ook seker dat u nie die vis oorweldig nie. In teorie klink 'n Spaanse bredie van witbone en chorizo ​​soos 'n wonderlike begeleiding vir gegrilde inkvis, maar in die praktyk het die bredie dit feitlik onmoontlik gemaak om die seekos te proe.
Om die witbone as 'n slaai te bedien en knapperige seldery in plaas van stewige vleis te gebruik, het die verskil gemaak. Die geur en tekstuur van die gegrilde seekos het perfek deurgekom, en 'n besprenkeling van piment? N de la Vera, 'n gerookte paprika, het die gereg se Spaanse aksent behou.
Kruie souse is 'n goeie aanvulling op geroosterde vis, maar as jy al kruie in die marinade gebruik het, maak seker dat dit die in die sous aanvul. Maak pesto (laat asseblief die kaas weg) of aioli. Of probeer 'n salmoriglio. Dit is 'n sous uit Suid -Italië wat die skerp parfuum van vars oregano byvoeg tot die algemene kombinasie van pietersielie, knoffel, suurlemoen en olyfolie. Probeer dit en jy sal sien dat die treffer van oregano dien as 'n welkome wakker word.
Onthou om die geure lig en helder te hou. Nadat u al die energie daaraan gewy het om die vis reg te kry, is dit jammer om dit met 'n bietjie swaar sous te bedek. Stoor dit vir die winter.
Salmoriglio: 'n sous met siel
Praat met enige Suid -Italiaanse kok en u sal 'n resep vir salmoriglio hoor. En die kans is dat hulle almal anders sal wees. Sommige voeg water by die sous, ander met reguit suurlemoensap. Sommige kook die sous saggies, ander dring daarop aan dat dit sonder kook bedien word. En so gaan dit.
Ek vind dat beide hierdie stappe die aanval van die oregano effens versag, wat in my boek 'n goeie ding is (vars oregano is so subtiel soos rou knoffel). Die verhitting verdik ook die emulsie 'n bietjie.
Die resep hier is gebaseer op een wat gevind is in "Il Libro d'Oro della Cucina e dei Vini di Sicilia" deur Pino Correnti. Die belangrikste aanpassing was om die hoeveelheid water wat benodig word, te verminder en die sous in 'n mikrogolf te verhit eerder as in 'n dubbelkoker.
Verder, eerder as om die olie in die water en suurlemoensap te gooi om 'n emulsie te maak, vind ek dit baie makliker om die bestanddele in 'n pot te sit, dit styf toe te maak en dit te skud. Werk elke keer perfek (en is ook goed vir vinaigrette).
Salmoriglio word ook goed bedien met gegrilde swaardvis. Sny die vis op die Siciliaanse manier in dun steaks. Op hierdie manier kook hulle vinnig sonder om uit te droog.
Dit verg nie bonatuurlike kragte om te verhoed dat visse aan die rooster vassteek nie. Volg net hierdie basiese stappe:
-Maak die rooster skoon voordat u begin. Skrop dit af met 'n Brillo-kussing as u die gebakte stukke van verlede week se aandete niks anders as probleme sal veroorsaak nie.
-Droog die vis goed. Druk dit met papierhanddoeke af.
-Olie die vis en die rooster. Smeer die vis met olyfolie of marinade en vee die rooster af met 'n deurweekte papierhanddoek. Daar is ook spesiale kleefwerende bespuitings vir roosters, maar die papierhanddoek werk net so goed.
-Bou die vuur wat reg is vir wat u kook. Hoe kleiner die kos wat gaar moet word, hoe warmer moet die vuur wees. Gebruik die handtoets om die vuur se hitte te kontroleer. Hou jou hand drie of vier sentimeter bokant die rooster en tel hoeveel sekondes jy daar kan laat voordat dit te warm word. Vir iets soos inkvis, wat amper onmiddellik kook, behoort dit net 'n sekonde of twee te neem voordat jy jou hand moet wegbeweeg. Vir klein vissies soos makriel en sardientjies en vir die meeste filette behoort dit drie of vier sekondes te neem. Vir 'n hele vis behoort dit vier of vyf sekondes of selfs langer te neem, afhangende van die dikte.
-Verhit die rooster goed voordat u begin. Die onmiddellike brander is die sleutel om te keer dat die visvel vassit.
-Plaas die vis so dat dit oorkant die roosterstawe lê, nie langs hulle nie. Hoe minder metaal met die vleis in aanraking kom, hoe minder is die kans dat dit vassit.
-Veral as u klein vissies, steaks of filette braai, sal 'n roostermandjie u werk makliker maak. Dit is eintlik niks anders as 'n groot, plat staalmandjie met 'n baie lang handvatsel nie, die beste van hulle pas by verskillende visdiktes. Hiermee kan u die vis op die vuur gaarmaak en dit dan na die kombuis verwyder om enige klewerige plekkies op u gemak en privaat los te maak. Uiteraard kan u dit nie voorverhit voordat u die vis ingooi nie, maar u wil tog seker maak dat dit skoon en goed geolied is voordat u dit gebruik.
-Moenie probeer om die vis te vroeg te draai nie. Die vel sal baie makliker van die rooster af los as dit goed gaar en bros is. Afhangende van die hitte van die vuur, kan dit tot vyf minute duur voordat u dit probeer omdraai.
-En as u die vis hanteer, gaan dan stadig en saggies deur. Slaan die he-man manewales vir steaks vis is 'n delikate ding. Gebruik u spatel soos 'n skalpel, nie 'n graaf nie.
Calamari met artisjokke en witwyn
1 Spoel die calamari deeglik binne en buite. Dreineer goed. Sny die lyke dwars in 1/2-duim ringe. Sny die tentakels in die helfte deur die basis. Droog droog.
2 Sny die artisjokke af, verwyder die stingelkant en al die buitenste blare totdat u die liggroen sentrale keël bereik. Verwyder donkergroen kolle met 'n klein mes van die basis af. Sny die artisjokke in die helfte en skraap die fuzzy innerlike choke weg. Sny elke helfte in dun skywe.
3 Sit die knoffel, pietersielie en olie in 'n groot pan oor medium hitte. Kook tot die knoffel goudbruin is, ongeveer 1 minuut. Roer die calamari en sout na smaak by. Voeg die wyn by en bring tot kookpunt oor lae hitte. Bedek en kook 20 minute.
4 Roer die artisjokke en 2 eetlepels water by. Kook 30 minute of tot sag. Bedien warm.
Hierdie Calamari met artisjokke en witwyn resep is van die Cook'n in Italië Kookboek. Laai hierdie kookboek vandag af.
Pino Tricase maak gegrilde calamari, gestoomde mossels
Tom Reynolds het dit nooit oorweeg om mossels of seekat te eet nie, totdat sy vriend Pino Tricase hom gedwing het om die ontsagwekkende seekos te probeer.
'Nadat ek 'n paar voorbeelde van hom geproe het en groot huiwering oorkom het, het ek tot bekering gekom,' sê Tom. 'Nou staan ​​hulle bo -aan my lys van gunstelinge.'
Pino, 'n voormalige restaurantkok van 25 jaar en inheems Italiaans, is op 'n missie om sy vriende in seekosliefhebbers te omskep en hulle uit te nooi vir partytjies waar hy hulle aanmoedig om die meer afskuwelike soorte seekos te proe.
Na 'n somerbraai vir 20 of 30 mense op sy agterstoep in Itasca, wag Pino tot laatnag, wanneer slegs die hardste gaste nog byderhand is, om 'n "Mussels at Midnight" snack te bedien, of ek sou nie het genoeg vir almal. "
Die gelowiges kom om sy kombuiseiland bymekaar om gestoomde mossels in witwyn, knoffel en basiliekruid -sous of stukkies sagte baba -seekat en calamari in olyfolie en balsamiese asyn te ruk.
'Aan die begin was sommige van hulle huiwerig,' sê hy. "Hulle het miskien 'n bietjie gevat en eers nie baie daarvan gehou nie, maar daarna het hulle my altyd gevra of ek seekat gaan maak. Nou begin hul kinders selfs seekat geniet."
Karen Wille van Itasca is een van daardie vriende wat bekommerd was.
'Iemand het my laat probeer om dit (mossels) te probeer, en dit was absoluut ongelooflik,' sê sy. "Die smaak, tekstuur was perfek."
Daarna kom seekat en nou: 'Ek is 'n groot aanhanger', sê sy.
Pino, grootgemaak in Bari naby die Adriatiese See, het alle soorte seekos direk van die vissersbote geëet.
'Ek onthou toe ek klein was, na die naaste dorp gegaan en gewag het dat die vissermanne inkom,' sê hy.
Amerikaners, veral Midwesterners, is nie so gemaklik om te kook en seekos te eet nie.
'As u nie grootword as u dit sien en kook nie, doen u dit nie nou nie,' sê hy.
Pino, wat al tien jaar by die restaurantbedryf is, is 'n verteenwoordiger van 'n vervaardiger vir 'n handjievol Italiaanse kleremakers. Hy was 'n groot sokkerliefhebber en het verskeie plaaslike jeugspanne afgerig en is 'n gewilde skeidsregter vir die Itascapark -distrik.
'Maar ek dink Pino hou meer van kook vir ander as sokker,' sê Tom. "Die man het 'n natuurlike talent om te kook en is mal daaroor."
Die sleutel tot seekos, soos met soveel geregte, is om dit nie te gaar te maak nie, veral nie met calamari en seekat wat rubberagtig en taai word nie.
Pino beveel ook aan dat ons nie seekos te lank marineer nie, anders sit die sitroensuur in die sous 'gaar' en verhard.
Gelukkig word baba-seekat reeds sag gemaak, sodat ons dit nie op 'n rots hoef te stamp nie, 'n ou tradisionele tegniek.
Doop hierdie week 'n toon in die water en voeg iets nuuts by u repertoire met Pino se eenvoudige seekosresepte. Hulle kan geëet word as 'n voorgereg, 'n peuselhappie of saam met die souse bedien word as 'n hoofgereg.
As dit nie u ding is nie, vind 'n manier om Pino te ontmoet.
'' N Uitnodiging van die Tricases is 'n uitnodiging om 'n wonderlike eetervaring te hê, 'sê Karen.
Verhit olyfolie in 'n groot pan oor medium-hoë hitte. Voeg fyngedrukte knoffel by en kook vir 'n paar sekondes totdat dit goudbruin word. Roer die inkvis by en kook tot dit wit word. Giet die witwyn- en kersiepeperskywe in en laat kook tot die wyn met ongeveer die helfte verminder het, ongeveer 3 minute.
Gegrilde Calamari met Witboontjiebredie - Resepte
Vir die sopbasis
2 medium wortels, gesny en in dun skywe gesny
Skil van ½ suurlemoen, verwyder in breë repe met 'n groenteskiller
½ teelepel los verpakte saffraandrade
Om die sop voor te berei
2 klein preie, slegs wit dele, gesny, skoongemaak en ¼ duim dik gesny (ongeveer 2 koppies)
4 medium calamari (ongeveer 1¼ pond), skoongemaak, tentakels heel gelaat, liggame dwars in ½ duim ringe gesny
8 gram vars filette met ferm tekstuur, soos salm, snapper of swaardvis, skil verwyder, in stukke van 1 duim gesny
2 koppies gekookte cannellinibone (opsioneel)
¼ koppie vars Italiaanse pietersielie
Knoffelbrood, vir opdiening
Om die sopbasis te maak, meng die water, ·, tamaties, wyn, preie, wortels, ui, tiemie, suurlemoenskil en saffraan in 'n kastrol en bring tot kookpunt. Verlaag die hitte tot 'n lewendige prut en kook tot ongeveer 45 minute tot ongeveer ⅓ verminder. Roer ¼ koppie olyfolie by, geur die mengsel liggies met sout en laat prut totdat die vloeibare gedeelte van die sopbasis tot ongeveer 8 koppies, ongeveer 20 minute, verminder is. Syg die sopbasis in 'n 3-kwart-kastrol en hou warm oor lae hitte. Gooi die vaste stowwe weg. (Die sopbasis kan tot 3 dae vantevore berei en in die yskas gebêre word.)
As u die sopbasis vooraf voorberei het, bring dit in 'n medium kastrol tot kookpunt. Verstel die hitte tot baie laag en hou warm. Verhit ¼ koppie olyfolie in 'n groot (ongeveer 8-kwart) swaar pot oor matige hitte. Voeg knoffel, prei en ui by en kook, roer tot die ui ongeveer 4 minute verlep maar nog krakerig is. Voeg die calamari by en kook, terwyl geroer word, tot dit ondeursigtig word, ongeveer 2 minute. Giet alles behalwe 1 koppie warm sopbasis in en bring tot kookpunt. Roer die kammossels, visfilette en boontjies by, indien gebruik. Pas die geneesmiddel tot prut en kook tot die seekos skaars ondeursigtig in die middel is, ongeveer 5 minute.
Voeg intussen die mossels by die sopbasis wat in die kastrol oorbly. Verhoog die hitte tot hoog, bedek die kastrol en stoom oor matige hitte, skud die pan af en toe totdat die mossels ongeveer 3 minute oopgaan.
Roer die garnale, pietersielie en gestoomde mossels in die groot pot sop. Prut tot die garnale gaar is, ongeveer 1 minuut. Kontroleer die geurmiddels, voeg sout en peper na smaak by. Skep in warm sopbakke en sit 'n mandjie met die brood van u keuse apart.
Die geheime van smeltend sagte kalmari
Seekos is 'n basis van die Italiaanse kombuis, van sout sardientjies tot sagte garnale en kreef. Calamari, of inkvis, is gewild in antipasto -geregte, as 'n toevoeging tot 'n slaai of gevul met groente en broodkrummels as 'n voorgereg, ideaal om 'n klein groepie met iets buitengewoons te vermaak.
Die truuk om smeltende kalamari te bereik, is om dit op baie hoë hitte te kook, so inkvis is ideaal om te braai in die warm weer. As 'n bonus, is ongerepte calamari 'n winskopie! Volg hierdie stappe om dit self voor te berei, en blaai dan af na 'n paar kreatiewe resepte om te probeer.
Sny die tentakels af
Sny die tentakels net onder die oë van die inkvis met 'n sjefmes. Wees versigtig om nie te ver van die oë af te sny nie, anders val die tentakels uitmekaar.
Verwyder die bek
Druk die gesnyde kant van die tentakels vas om die harde, ronde "beak " aan die voet bloot te stel. Trek uit en gooi die snawel weg. Sit die tentakels eenkant.
Verwyder die kop en binneste
Druk die mantel, of buisagtige liggaam, en trek die kop weg. Die ingewande, insluitend die ink -sak, moet met die kop wegkom. Gooi die kop en ingewande weg.
Verwyder die pen
Kom in die mantel en trek die lang, deursigtige, plastiekagtige veer saam met die oorblywende ingewande uit en gooi dit weg. Spoel die mantel en tentakels af onder lopende koue water.
Verwyder die vel, indien verkies
Trek indien nodig die vel van die mantel af met 'n knipmes om dit te verwyder indien nodig. As dit op sy plek gelaat word, gee die vel die gekookte inkvis 'n pienk kleur.
Sny die liggaam in ringe
Sommige resepte vereis dat die inktvisliggaam in ringe gesny word, gewoonlik ongeveer 1/2 duim breed. Plaas die ringe in 'n groot bak koue water, spoel dit om los stukke af te spoel en dreineer dan.
Sitrusgarnale en calamari -slaai (Insalata di Mare)
Sap van 2 suurlemoene (ongeveer 1/4 koppie)
1 knoffelhuisie, fyngedruk in a knoffelpers
1 pond skoongemaakte calamari, lyke en tentakels
1 klein vars warm chili, in dun blokkies gesny, of 'n knippie rooi pepervlokkies
2 eetlepels. grof gekapte vars platblaar-pietersielie
2 vars lourierblare, of 4 gedroogde lourierblare
Klits in 'n klein bak die suurlemoensap, asyn, mosterd, knoffel, 1 teelepel sout en fyn peper. Tersyde gestel.
Bring 'n groot pot soutwater tot kookpunt oor hoë hitte. Sny die calamari -liggame in ringe van 3/4 duim dik. Voeg die calamari -ringe en tentakels by die kookwater en kook vir 2 minute. Voeg die garnale by en kook tot al die seekos deurgaans ondeursigtig is, maar nog sag is, ongeveer 4 minute langer. Dreineer goed en plaas in 'n bak.
Giet die sous oor die seekos. Dit sal baie lyk, maar die voldoende hoeveelheid is nodig om te marineer. Voeg die ui, chili en pietersielie by en roer om goed te meng. Giet in die lourierblare en suurlemoenskil, bedek en verkoel tot goed afgekoel, ten minste 2 uur. Roer af en toe sodat al die stukke deeglik marineer.
Gooi die suurlemoenskil en die lourierblare weg. Verdeel die slaai onder klein bordjies en sit voor saam met die brood aan die kant om die sappe op te vang. Lewer 4 tot 6.
Vind meer gewaagde en geliefde Italiaanse geregte in ons nuwe kookboek Williams-Sonoma Rustic Italian.
Portugese inkvisstoofpot, bekend as Caldeirada de Lulas, is een van die beste en gewildste Portugese seekosgeregte, en dit is sonder rede. Dit is 'n tradisionele en stewige gereg wat baie van die beste geure in Portugese kookkuns bied. Die kombinasie van die vars inkvis en 'n ryk tamatiesous sorg vir 'n wonderlike seekosgereg wat perfek is vir enige geleentheid.
4 pond inkvis
1 pond tamaties gekap
1/2 koppie rooi of witwyn
1 Portugese keramiekpot (as jy nie 'n Portugese keramiekpot het nie, kan jy ook 'n kastrol gebruik)
1) Was en sny die inkvis behoorlik om die vleis te verwyder. Hoe om inkvis korrek te sny en skoon te maak
2) Voeg die ui, knoffel, 1/2 koppie olyfolie, pietersielie en sout en peper in die keramiekpot (of kastrol) na smaak by en kook op medium hitte.
3) As die uie begin bruin, voeg die inkvis by en laat dit ongeveer 2-3 minute kook.
4) Voeg nou die gekapte tamaties, tamatiepasta, rooi of witwyn en die res van die olyfolie by die kastrol en roer goed.
5) Skil die aartappels af en sny dit in helftes en voeg dit saam met 'n koppie water by die kastrol.