Publiek « REISGESELSKAP
2010/06/14 by Danie Mouton No Comments »
Biddag vir reën op die markplein
Dieselfde woorde, só bekend vir kerkmense, en só gereeld gehoor binne die vier mure van die kerk, klink net totaal anders wanneer dit op 'n publieke plek, in die publieke hart van die stad, op die markplein, uitgespreek word. Om te sê "Jesus is Here", kry heeltemal ander betekenis te midde van al die klanke en beweging van die kommersiële hart van 'n stad, onder die blou hemel, met die burgemeester wat luister, 'n generaal in die gevangenisdiens wat jou een hand vashou, tesame met 'n mama uit die township aan jou ander hand, terwyl julle bid.
'n Lewendige lofprysingsgroep lei die samesang op Port Elizabeth se markplein. Op die agtergrond is die openbare biblioteek sigbaar.
Die vitaliteit van die evangelie breek helderder deur op die markplein. Mens sien byvoorbeeld hoedat 'n wye verskeidenheid gelowiges byeengebring word. Leerstellige verskille, wat ons in soveel kampe jaag, bestaan nie hier nie. Die nood is groot, maar die fokus op 'n gemeenskaplike missie: om die ganse, lydende skepping in gebed voor God te verteenwoordig, in die Naam van Jesus, bring ons saam.
Al hierdie gedagtes flits deur my gedagtes tydens die biddag op 11 Maart 2010 voor Port Elizabeth se stadsaal. Die dag is warm, maar toegewyde mense tree namens mens, dier en plant by die Here in.
Die geestelike leiers wat voorgaan is almal geloofwaardige mense. Pastoor Russel Viljoen van die Ebenhaezer-Sentrum lei die verrigtinge. Biskop Bethlehem Nopece van die Anglikane bring die boodskap, biskop Lunga Siboto van die Ortodokse Ethiopiese kerk spreek die seën uit.
Ons belewenis van die droogte is uiteenlopend. In die paar woorde wat hy praat, sê die burgemeester, Zanoxolo Wayile, dat die droogte geweldige ekonomiese implikasies vir die industrieë van die stad het. Daar is onderhandelinge rondom die vestiging van nywerhede in die Coega-Ontwikkelingsone wat op 'n mespunt balanseer, en eers gefinaliseer kan word as die watervoorsiening stabiliseer.
Biskop Bethlehem Nopece van die Anglikane (regs) doen 'n gebed vir die burgemeester, raadslid Zanoxolo Wayile (middel). Links staan biskop Lunga Siboto van die Ethiopiese Ortodokse Kerk.
Ander sprekers verwys na mense wat hulle werk verloor, diere wat swaarkry, plantegroei en weiding wat tot niet gaan, die ekonomiese hart van landbou wat uitgeruk word.
Onse burgemeester sê die boek in die Bybel wat hom sterk aanspreek in 'n tyd soos hierdie is Nehemia. Dit is so mooi dat mense saamstaan, veral in swaarkry, en saam bou in hulle gemeenskap, soos in Nehemia se tyd. Gevare, mismoedigheid, teenstand en ellende kon hulle nie van koers kry nie. Mag die droogte gee dat dit ook in ons tyd gebeur.
Biskop Nopece bring 'n evangeliese boodskap. Ons het Jesus meer nodig as die water, en moet eerstens na Jesus draai. As koning van hemel en aarde hou Hy ons lewens in sy hande, en ons kan hom vertrou vir wat goed is. Die biskop het uit Lukas voorgelees – die Here sal nie vir ons 'n slang of 'n skerpioen gee nie, nog minder as wat ons dit vir ons kinders sal gee.
Daarna was daar geleentheid vir gebed, en het biskop Lunga die seën uitgespreek.
[Nota: Lees gerus oor die ekumeniese gebedsgeleentheid by die nuwe sokkerstadion op 22 Maart 2010]
Hier volg nog so 'n paar foto's van die geleentheid:
Raadslid Zanoxolo Wayile, burgemeester, meen boeke soos Esra en Nehemia kan ons lei in 'n tyd soos hierdie.
Biskop Nopece bring 'n boodskap
Op 'n snikhete dag doen mense voorbidding vir die droogte
Klik hier vir 'n groter reeks foto's.
Hoe werk publieke bediening? Kouga-biddag as voorbeeld
2010/02/09 by Danie Mouton No Comments »
Vanoggend bel Stephen Sass, dominee van Gamtoosvallei-Oos ('n gemeente in die hart van die Kouga-area, te Patensie, Oos-Kaapland) na aanleiding van my bydrae oor die Kouga-biddag. Stephen-hulle het 'n besondere inisiatief geloods – sien ook sy kommentaar oor my bydrae.
Vinnig word die gesprek 'n leersame ervaring. Ek kom agter hy verduidelik, al vertellende, hoeveel anders, energerend en meer dinamies, dit werk as die kerk die publieke terrein betree en die gemeenskap bedien.
Ek hoor by hom publieke bediening werk met:
Die Kouga-munisipaliteit se media-beampte het 'n beriggie in Die Burger geplaas, en die munisipaliteit het plaaswerkers help vervoer. Hulle het ook van hul ander munisipale kommunikasie-kanale benut. Die Burger as koerant was 'n vennoot. Stephen is beïndruk met die kommunikasiekrag van die koerant – mense het van Jeffreysbaai, Uitenhage-Despatch en Port Elizabeth kom saambid.
Hoewel al die kerke die gebedsbyeenkomste afgekondig het, skryf Stephen die opkoms toe aan vars kommunikasie, bv die koerant en die munisipale-sisteme. Dit skep energie en mense raak publiek opgewonde.
Mense uit alle oorde van die samelewing wat mekaar leer ken en vertrou, skep die noodsaaklike raamwerk waaruit publieke aksie geloofs kan word. Dit is belangrik dat gemeenskapsleiers, soos predikante, munisipale amptenare, boreverenigings, en sakemanne mekaar ken.
Die biddag by die Kougadam is voorafgegaan deur 'n gebedsgeleentheid drie weke vantevore, waar ook 3,000 mense op 'n sportveld in Patensie teenwoordig was. By daardie geleentheid is gereël dat, benewens spontane gebed, in al die tale van die gemeenskap gebid word: Afrikaans, Xhosa, Zoeloe, selfs Shona. Dieselfde het by die Kougadam gebeur – verskillende tale is gebruik.
Publieke bediening verg dat verskillende kerke saamspan, en die geleentheid moet uitdrukking gee aan kerklike diversiteit.
Neutrale, publieke grond:
Benewens die feit dat kerkgeboue dikwels nie groot genoeg is vir byeenkomste van hierdie aard nie, is dit net wys om neutrale, publieke grond te benut. Dink aan die sportveld, of die piekniekterrein by die Kougadam.
In die denkwêreld van groot dele van daardie gemeenskap is dit belangrik om fisies op hoë grond te bid – dit is, kortom, verkieslik om op 'n berg te bid. Tydens die Kouga Biddag kon aanwesiges teen die berg opstap, na die damwal, en ook daar gaan bid. Eerder as om hierdie oortuiging te opponeer (waarom sou mens in elk geval?), was dit eenvoudig vanselfsprekend deel van die verrigtinge gemaak. Mens kon kom soos jy is, wat jou oortuigings oor gebed ingesluit het.
God as Outeur:
Stephen getuig dat die Here self in die projek was. Die manier hoe alles net in plek geval het, laat mens besef: ten diepste skenk God sy samebindende teenwoordigheid. Dit is 'n misterie, maar ook 'n werklikheid. God roep self so 'n byeenkoms bymekaar.
Daar word ook siniese vrae in die gemeenskap gevra, vertel Stephen. Byvoorbeeld: het baie van die plaaswerkers nie maar net gekom omdat dit 'n lekker uitstappie was nie. Heelwat van die arbeiders moes van publieke vervoer gebruik maak, vertel hy, en moes self daarvoor betaal. Hulle wou daar wees, en wel om die regte redes. En van wanneer af, dink ek by myself, mag 'n gebedsgeleentheid nie 'n heerlike uitstappie wees nie?
Die Kouga-Biddag is 'n voorbeeld vir ons almal. Dit demonstreer hoe 'n gemeente buite haar grense kan beweeg en die belange van die gemeenskap, in vennootskap met die gemeenskap, kan dien.