Ons het as kinders (tydens my pa se bediening in Messina gemeente), soms saam met my pa gegaan as hy Nagmaal gaan bedien het of huisbesoek gedoen het op plase in Zimbabwe. Ek en my jonger suster het dan altyd gekyk wie kan die meeste krokodille in die Limpoporivier tel as ons oor Beitbrug ry. Toe ons vir die eerste keer met ons nuwe paspoorte na die mooi land gereis het, was die Zimbabwiese Dollar toe net ’n bietjie swakker as die rand.
Oom Archie het altyd laatmiddag sy Landrover uitgetrek vir ’n wildsrit. Ek onthou die keer wat ons sewe kameelperde sommer so bymekaar gesien het. Dit was ‘n wildsplaas om te onthou.
Hier by ons in Lytteltongemeente het ons ‘n Dopper Parlement (naam van ons werkende jeug). Ons groep jongmense kan hier in die hartjie van die stad sê: “Ons is nie net vriende nie, maar soos ’n familie”. Dit gee vir my daardie plattelandse gevoel van omgee.
Selfs by ons kerkbasaar verkoop oom Eric sy eie tuisgemaakte konfyt waaraan hy die hele jaar kook. Ek koop twee botteltjies tamatiekonfyt. Die gedagte dat hy dit self gekook, gebottel en daardie tikkie liefde bygesit het om dit vir die kerk te bring, maak sy konfytstalletjie vir my so spesiaal.