Men Matter Too - Lee Wray op sy reis na vaderskap - ivfbabble
Lee Wray lewer 'n openhartige en eerlike praatjie oor sy emosionele reis na vaderskap
Toe IVF-babbel Lee Wray tydens die onlangse London Fertility Show hoor praat het, het sy warm en aangename persoonlikheid grens, en met 'n sagte, selfverminderende sin vir humor het dit hom ongetwyfeld in 'n goeie posisie gestel op sy moeilike en emosionele reis na pa word.
Die emosionele impak van onvrugbaarheid op mans kan dikwels misgekyk word.
Lee het die reeks emosies wat hy ervaar het sedert hy ontdek dat die probleem by hom lê en die impak wat sy reaksies op sy vrou gehad het, beskryf.
Alhoewel diagnose uiters belangrik is om onvrugbaarheid aan te spreek, is die manier waarop die diagnose aan 'n paartjie gekommunikeer word, uiteraard baie belangrik.
Lee het uitgevind dat hy Azoospermia (die naam gegee aan die toestand waarin daar geen sperm in die semen is nie) in sy eie woorde op 'n taamlik stomp manier gehad het.
Hy het gesê: "Die huisdokter het dit nog nooit so erg gevind nie en was dus duidelik nie baie gemaklik met ons nie - die gesprek het soos 'hulle almal dood' gegaan, wat nie baie behulpsaam was nie!"
Nadat hulle hierdie lewensveranderende feit verteer het, het Lee en sy vrou probeer om uit te vind hoe hulle die gesin wat hulle so graag wou hê, sou verwek. Lee het gesê dat hy die internet baie nuttig gevind het - om ander mense te vind wat al soortgelyke ervarings gehad het om mee te deel, sowel as al die inligting wat gevind kan word. Hy het wel 'n woord van waarskuwing uitgespreek: 'As u iemand teëkom wat sleg ervaar het, moet u oplet, dan is hulle opinies hieroor skeef ...'
As hy terugkyk, kan hy nou sien dat hy in 'n belangrike 'fix it'-modus gegaan het - probeer om alles wat hy kon te sorteer.
'Ek was die een wat die kliniek gevind het, ek wou verstaan ​​watter berading ons nodig het, wat ons moes doen - en sodoende myself heeltemal daarvan losgemaak het.' Hy het gevind dat die gebruik van die internet hom dien, omdat hy meer oorweeg kon word om te kyk op 'n skerm eerder as om emosioneel betrokke te wees. Alhoewel dit vir hom baie makliker was, het sy vrou dit moeilik gevind. Hy sê filosofies dat hy nou besef dat dit presies was hoe hy moes wees.
Hy het gefokus op al die dinge wat hy kon doen - die afsprake, die 'hantering' van alles prakties. Hy is nou baie duidelik: 'Ek wou die rots wees - my vrou vind dit baie moeilik dat ek nie vir haar oopgaan nie.'
Hy verstaan ​​nou dat sy vrou baie gevoel het dat hy haar nie oorweeg nie, terwyl 'n deel van die probleem was dat hy haar oorweeg het, omdat hy haar nie wou belaster met alles wat in sy gedagtes aangaan nie. Hy voel dat sy genoeg deurgaan. Sy het 'n baie moeilike tyd gehad met al die verskillende toetse en prosedures wat sy moes doen - in sy oë, sonder enige skuld.
Lee was vasbeslote om die hele proses deur te gaan om sy vrou ten volle te ondersteun so veel as wat hy kon - hy was daar deur al die fisieke prosedures, insluitend inspuitings en inseminasie, en - in sy gedagtes - deur al die emosionele op- en afdraandes. Hy herinner aan die bisarre gevoel dat hy tydens die bevrugting aan die einde van die punt was en lag terwyl hy terugkyk oor hoe dit belangrik is om die saad warm te hou - "so het my vrou dit in haar splitsing gehou, wat volgens my absoluut skreeusnaaks was!"
Op 'n meer ernstige noot erken hy dat die hele reis baie moeilik was. 'Dit was net 'n see van dinge wat gebeur.'
Die egpaar het die besluit geneem om 'n spermskenker te gebruik om hul drome om kinders te hê, te verwesenlik.
In elke stadium het hulle dit emosioneel verwarrend gevind - om nooit regtig te weet wat om te verwag nie, hoe om te voel nie, selfs as dit op die geboorte neerkom. Hy besef nou: 'elke stap, elke emosie, elke gedagte is 'n fiksie - die baba is eers 'n werklikheid totdat hy gebore is.'
Deur 'n groot deel van sy 'hantering en regmaak' voel sy vrou nie ondersteun nie.
Sy was baie gefrustreerd dat iets wat so maklik by ander uitkom, vir hulle so moeilik sou wees. Lee voel baie skuldig daaraan om haar deur iets so moeilik te maak wat niks met haar te doen gehad het nie, want dit was alles vanweë sy probleem. Hy het van die begin af geweet dat sy sou sukkel, aangesien sy 'n baie privaat persoon is, wat beteken dat dit vir haar moeilik was om oop te maak en te praat oor wat hulle deurgaan. Hy lag terwyl hy byvoeg: "sy sou vandag hier wees en sal graag met jou praat, maar sy wil regtig nie."
Hy voel baie sterk dat dit uiters belangrik is om jouself genoeg tyd te gee om te verwerk en om in elke fase van die proses duidelike besluite te neem: 'Een ding waarop ek baie duidelik is en waaroor ek so bly is - ek was vol vertroue in elke besluit wat ons geneem het op elke stap. So belangrik vir my dat ek vol vertroue was dat ek donorsperma gebruik "
'N Belangrike kwessie van die gebruik van skenkersperm is of daar kontak tussen die skenker en kind is.
Lee en sy vrou het 'n anonieme spermskenker, wat beteken dat hy nie kan uitvind wie hulle is nie, maar sy kinders kan as hulle 18 is, as hulle wil.
Na hul ervaring het beide Lee en sy vrou so dankbaar gevoel dat hulle iets wou teruggee, sodat hulle besluit het om eiers te deel. Nadat hulle dit gedoen het, het hulle 'n boodskap aan die ontvanger van die eiers geskryf en gesê hoekom hulle gedoen het wat hulle gedoen het. ' d gedoen.
Nadat hulle hul eie redes neergeskryf het, het hulle hul skenker gevra om iets daarvoor te skryf.
Dit is hoe hulle uitgevind het dat hul skenker - volgens Lee se woorde - "geneties ontsagwekkend!" Amusant was daar baie verskille tussen hom en Lee - hy het al sy eie hare gehou (Lee het nie!) Nie, hy was lank donker en aantreklik (Lee is klein en blond) asook verskeie ander. Lee het dit duidelik gemaak dat die feit dat die skenker duidelik 'n genetiese god was, nie so belangrik was nie, aangesien die feit dat hy gesê het dat hy gelukkig is om gekontak te word deur enige kinders wat ontstaan ​​het weens hom wat regtig goed was om te weet.
Dit was vir Lee baie belangrik om presies te verstaan ​​wat hy doen om sy gesin te skep. Hy het altyd voorgestel dat sy kinders rondhardloop en soos hy lyk.
Lee moes hierdie gevoelens verwerk en besef dat die werklikheid is dat ons nooit eintlik weet hoe ons kinders sal lyk nie. Hy moes baie mooi nadink oor al die kondisies en die verwagtinge wat hy nog altyd gehad het om sy eie kinders te hê, van die hand gesit het.
As hy besluit het om skenker-sperm te gebruik, was dit vir hom baie belangrik om die tyd te neem om te verstaan ​​wat dit vir hom beteken. Dit het geblyk dat sy kinders soos hy gelyk het, nie 'n probleem was nie.
Hy sê eenvoudig: 'Dit is my seuns' - ek het hul doeke omgeruil, hulle siekes skoongemaak, my ouer seun geleer om op sy fiets te ry - ek is die een wat al die magiese oomblikke met hulle gedeel het. '