Skotland en Devolusie - Verloop van Geskiedenis - 2021
Skotland en Devolusie
Skotland het 'n referendum oor die afwenteling van die Arbeidersparty tydens die aanloop tot die 1997-verkiesing belowe. Hierdie manifesbelofte is in 1997 uitgevoer, net vier maande na die algemene verkiesing, en 'n proses van afwenteling is vir Skotland begin, wat daartoe gelei het dat 'n Skotse parlement in Edinburgh in 1999 tot stand gekom het.
Skotland is in twee fases in 'n unie met Engeland gebring. In 1603 word James VI van Skotland die wettige erfgenaam van die Engelse troon na die dood van Elizabeth wat self geen erfgenaam nagelaat het nie. Daarom word James koning van Engeland en Skotland. Na 1603 keer James selde terug na Skotland. Hy is in 1625 oorlede.
Skotland is volledig in die Unie ingebring met die Uniewet wat in 1707 onderteken is. Baie Skotte het daarteen gekant en voor die Uniewet het die Skotse parlement enige sodanige idee verwerp. Hulle houding het egter verander toe die Engelse parlement dreig om die Skotse uitvoer na Engeland te betree, wat die Skotte moontlik bankrot kan maak, aangesien Engeland hul grootste en winsgewendste mark was.
Die groot Skotse grondeienaars, wat die Skotse parlement oorheers het, was baie afhanklik van die uitvoer van beeste na Engeland en hulle het sekere ekonomiese ondergang gehad as die Engelse hul dreigement sou voer. Alhoewel die nuus oor die dreigende Uniewet met onluste in 'n aantal Skotse dorpe ontvang is, is die Uniewet in Januarie aangeneem, maar in Skotland was dit nie baie entoesiasties nie. Baie Skotte het geglo dat Engeland die Skotte effektief met die ondertekening van die Wet: bankrotskap of teken ondermyn het. Daarom is die Union of Union en wat dit aan Skotland gegee het, van die begin af nie goed ontvang nie.
Die bepalings van die Uniewet laat Skotland toe om sy eie onderwys- en regstelsels te hou. Skotland het ook sy eie kerk gehad. Dit het 'n Staatsekretaris in 1885 en sedert 1892 was die Staatsekretaris 'n lid van die kabinet. Die Skotse kantoor is in 1928 gestig.
Ontplooiing vir Skotland
In die aanloop tot die 1997-verkiesing het Arbeid 'n referendum vir Skotland oor die kwessie van afwenteling belowe. In September 1997 het diegene wat tydens hierdie referendum gestem het, duidelik gestem vir 'n afgesonderde Skotse parlement. Die opkoms vir hierdie verkiesing was 60%.
Die uitkoms was dalk teleurstellend beskou vir diegene wat 'n duidelike nasionale verklaring van steun vir devolusie wou hê. Meer as een derde van die stemgeregtigdes het dit nie gedoen nie.
Dat daar steun vir afwenteling was, sou geen verrassing moes gewees het nie, want navorsing deur Marshall in 1994 het aangedui dat 75% van die Skotte sedert 1945 'n vorm van afgedankte parlement wou hê.
In 'n peiling in 1997 is mense in Skotland gevra of hulle van mening is dat hulle Skotte of Brits is. Hulle het soos volg geantwoord:
Die geloof dat hulle Skotse mense was - 28%
Die geloof dat hulle meer Skotse as Britte was - 35%
Die geloof dat hulle ewe Brits en Skots was - 29%
Die geloof dat hulle meer Brits as Skots was - 3%
Die geloof dat hulle Brits en nie Skots was nie - 3%
Geen gedagtes oor die kwessie nie - 2%
Daarom het 63% aangedui dat hulle van mening is dat hulle Skotse of meer Skotse as Britte is. Dit sal ook inpas by die Marshall-model - diegene wat van mening is dat hulle Skotte is, sou hul eie parlement wou wens.
Die SNP (Scots Nationalist Party) het oorspronklik nie die idee van afwenteling gesteun nie. Hul steun in die 1997-verkiesing het egter effens gedaal ten opsigte van die stemme wat verwerf is. Arbeid het meer as 75% van die beskikbare setels in Skotland gekry en na die verkiesing het die SNP van rigting verander deur te stem in om die idee van devolusie te ondersteun, maar as 'n treetjie na volle onafhanklikheid.
Die Skotte wat tydens die devolusie-referendum gestem het, het ook vir die nuwe parlement gestem om belastingveranderende magte te hê.
Hierdie verklaring van openbare steun vir 'n Skotse parlement in 1997, het verkiesings vir die nuwe Skotse parlement vir 1999 beplan. Daar is besluit dat
Die nuwe vergadering het die titel "Parlement". Daar sal 129 lede aan die parlement wees. Diegene wat daarvoor verkies word, word lede van die Skotse parlement (MSP's) genoem. Die stemprosedure is 'n vorm van die Aanvullende Lede-stelsel. Daar word gestem om 73 MSP's met behulp van FPTP, terwyl 56 MSP's met proporsionele voorstelling gestem sou word. Die suksesvolste party sou die Skotse Eerste Minister kies (die pos is aan Donald Dewar, Arbeid). Die Eerste Minister sou sy / haar kabinet kies. Die nuwe parlement het beperkte belastingbepalingsbevoegdhede van tot 3p in die £.
Verkiesings tot die nuwe Skotse parlement (1999)
Die doemprofete beweer dat devolusie sou lei tot die verbrokkeling van Groot-Brittanje. LP John Redwood het 'n boek geskryf met die titel "The Death of Britain"; die BBC se politieke korrespondent Andrew Marr lewer "The Day Britain Died" op.
Het devolusie gelei tot die verbrokkeling van die Verenigde Koninkryk?
Die belangrikste fiskale magte van die regering bly stewig ingebed in Londen en die Skotse parlement kan slegs Skotse kwessies hanteer eerder as om oortredings te maak in kwessies waarby ander streke betrokke is. Belangrike kwessies wat Skotland raak, soos buitelandse sake en belangrike finansiële beleid, word steeds deur Londen hanteer. Skotland het wel 'n eie onderwysstelsel, maar dit het dit effektief gehad voor die ontplooiing.
Dit sal nou moeilik wees om 'n argument te voer wat deur devolusie gebring is oor die verbrokkeling van die Verenigde Koninkryk. Daar kan aangevoer word dat dit die bande versterk het, aangesien die vyandskap wat eens in Skotland gevoel het oor die oorheersing van Londen nou afgeneem het. Die verkiesingsuitslag vir 2001 het nie 'n groot hupstoot gegee vir die SNP nie, soos verwag kon word as die grootste deel van die Skotse kiesers steeds teleurgestel is deur die ontwrigting.
Is daar iets bereik deur devolusie?
Devolusie het beteken dat die politiek nader aan die mense in Skotland gekom het, maar Iain Macwhirter beweer dat Skotland deur 'n vloedgolf van ontnugtering gevee is ná die opeenvolging van rampe wat die kinderjare van devolusie veroorsaak het. 'Hy beweer ook dat daar 'n' ineenstorting "in die Skotse publiek se vertroue in die ontbindingsproses.
Dit kan egter eenvoudig wees dat daar te gou uit die Skotse parlement te veel verwag is en dat die hele beddegoed 'n rukkie langer kan duur as wat aanvanklik verwag is. Daar was geen magiese streeksverbetering in behuising en die gesondheidstelsel nie, maar dit kos geld en die Skotse parlement het nie groot inkomste-insamelingsmagte nie. Die onderwysstelsel het egter stabiliteit getoon met die Skotse onderwysersunie om met die gedwonge regering 'n ooreenkoms te kry oor diensvoorwaardes - 'n ooreenkoms wat deur die Engelse en Walliese onderwysvakbonde beny is en wat hulle nie met die onderwysdepartement kon bereik nie. Londen.
Die Skotse parlement het 'n minder as stabiele eerste jaar gehad. Dit moes 'n vyandige pers in die gesig staar - veral uit die 'Daily Record' en die 'Scotsman' - oor die hantering van die klasgeldkwessie en die herroeping van klousule 28. Die meeste openbare woede het gekom oor die eksamenuitslae in die somer 2000 waarby sommige leerlinge het die verkeerde resultate gekry en ander het niks gekry nie en het die vooruitsig gehad om nie na 'n universiteit van hul keuse te gaan nie, aangesien hulle nie die toelatingsgrade het nie. Die hoof van die Scottish Qualifications Authority (SQA) het bedank, maar nie die lid van die Skotse parlement wat verantwoordelik is vir onderwys, Sam Galbraith. Die koste van die nuwe parlementsgebou by Holyrood was baie ontevrede oor die publiek. Die skielike dood van die Skotse eerste minister, Donald Dewar, in Oktober 2000, het nie gehelp om die parlement te stabiliseer nie. Dewar is met reg beskou as die oudste staatsman van die nuwe parlement en as 'n voormalige kabinetslid van die Arbeidsregering kon hy respek hê vir sy sienings in Londen. Sy dood het beteken dat die Skotse parlement 'n waardevolle skakel na Downingstraat verloor het.
Maar het die Skotse parlement iets bereik?
In die eerste jaar het dit agt wetsontwerpe in akte aanvaar, en elf wetsontwerpe het die parlementêre proses deurgemaak. Daarom is daar oor 12 maande 19 uitgawes rakende Skotland óf afgehandel óf deur die proses aanvaar of nie. Die House of Commons het gemiddeld een of twee wette per jaar aanneem wat direk met Skotland verband hou. In hierdie sin was die Skotse parlement baie suksesvol.
In die tweede jaar bespreek die parlement 'n program oor behuising, huishoudelike mishandeling, die regulering van die versorging en beskerming van verkragtingslagoffers teen kruisondervraging tydens 'n hofverhoor, waterdienste, bewaring van salm en wetgewing rakende die Europese Menseregte-konvensie . Toe die program aangekondig is, word dit as 'n dowwe en oninspirerende uitstraling beskou, maar dit het steun ontvang van die 'Herald' wat geskryf het 'baie daarvan kan brood-en-botter-kos' wees, maar dit is sekerlik waaroor die regering gaan, en dit is iets waarmee die uitvoerende beampte uiteindelik aan die gang is. "(15/09/00)
Voor dit in die pre-devolusionêre dae, kon diegene wat Skotland by Westminster verteenwoordig het, slegs hul kwessies binne die forum van Westminster aanbied. Daar is sewe keer per jaar Skotse vraagtyd gehou. Die debat oor unieke Skotse aangeleenthede is nou 'n week-uit-saak by Holyrood en Skotse kwessies kan nog op Westminster bespreek word met Skotse LP's wat hul kiesers daar verteenwoordig, asook MSP's wat hul kiesers by Holyrood verteenwoordig. In hierdie sin kry die Skotte 'n beter 'ooreenkoms' as hul Engelse eweknieë, aangesien hulle verteenwoordiging in twee parlemente het.
Slegs die tyd sal wys of devolusie 'n sukses vir Skotland was of nie.
Ontplooiing het een van die sleutelkwessies geword in die aanloop tot die verkiesing van 1997 toe die Arbeidersparty devolusie as een van sy belofte ...