Tydens hierdie pandemie is daar soveel van ons geneem. Waar ons in Kalifornië woon, mag ons kinders nie in die herfs teruggaan skool toe nie. Ons godsdienstige instellings sal met aanlyndienste moet voortgaan. Baie van die gimnasiums is gesluit. Restaurante is meestal gesluit. Europa, Kanada en Mexiko het alle Amerikaanse toeriste verbied. Hawaii is heeltemal gesluit vir ander, tensy u 14 dae in kwarantyn wil gaan. Teaters is gesluit, geen konserte nie, en die lys gaan aan en aan.
Almal mis iets belangriks vir hulle. Die feit dat ons nie ons werkswinkels kan doen nie, werk wat ons die afgelope 45 jaar gedoen het en wat ons baie liefhet, maak ons ​​hartseer.
Maar een ding wat nie weggeneem kan word nie, is ons herinneringe.
Uitnodiging: Hou 'n geheue-aand
Ek wil almal wat hierdeur lees, nooi om hul eie herinneringe te besin of dit met ander te deel. Eerder as om na TV-reekse of films te kyk, na sosiale media of die nuus te kyk, waarom nie 'n geheue-aand nie.
Ons doen dit graag. Ons eet saam aandete en gesels oor 'n sekere gebeurtenis wat ons mis. Ons probeer soveel besonderhede en aspekte as moontlik onthou, veral alles oor die gebeurtenis waarvan ons waarlik gehou het. Ons stel nie 'n tydraamwerk vir hierdie lieflike aand nie, maar laat ons herinneringe net 'n stem hê.
33 jaar van pragtige herinneringe om te koester
Ons het die afgelope 33 jaar ons Breitenbush Family Retreat in Oregon gehou en daar was nog nooit 'n jaar wat ons oorgeslaan het nie, tot hierdie jaar toe die retreat-sentrum weens die pandemie gesluit is. Ons is mal oor al ons werk, maar hierdie week lange werkswinkel is beslis ons gunsteling, want ook ons ​​kinders en kleinseuns neem deel.
Geen terugtrekking hierdie jaar nie, maar ons het 33 jaar se mooi herinneringe om te koester. Ons het etlike aande opsy gesit om net oor die terugtog te praat en soveel as moontlik te onthou, te lag vir die snaakse gedeeltes en die betekenisvolle dele weer van harte te laat raak ... om die herinneringe te voel eerder as om net te dink oor hulle. Ons beëindig altyd ons "geheue tye" met meer dankbaarheid as wat 'n film of veral 'n nuusprogram ooit kan bring.
The Memory Game: Wat onthou jy?
Kinders kan ook aan herinnerings deelneem, en ouers kan dit 'n prettige speletjie maak om te sien wat onthou word. Miskien sal hierdie vakansie vir baie gesinne hierdie jaar nie bestaan ​​of baie anders nie. Maar ouers kan spesiale tye opstel en die 'geheuespel' speel.
Ek is mal daaroor om te hoor wat ons kinders onthou het, en dit wat hulle die beste onthou, word dikwels deel van die materiaal waaroor ons jaar na jaar gepraat het.
En dan is daar die herinneringe aan 'n geliefde wat verby is. Probeer die liefdevolle, prettige dele van die omgang met hierdie persoon onthou, en deel soveel herinneringe met ander as wat jy kan.
Die deel van herinneringe
Aangesien ons nou op sosiale afstand is, hou u miskien 'n video-ontmoeting met u sibbe of vriende om herinneringe te deel. My pa is een-en-twintig jaar gelede oorlede. Ons gesin onthou hom graag deur die ongewone drukkies wat hy gegee het.
My pa was so ongemaklik met mense omhels en vir baie jare het hy net 'n klap op die rug gesit en afstand gehou. Dit was tipies van mans op sy ouderdom. Toe ons kinders groter word, wou hulle nie 'n klap agterop hê nie. Hulle wou 'n regte drukkie van hul oupa hê. Geleidelik oor 'n paar jaar het hy verander. Hy sou naby ons kom as om te knuffel, en dan sou hy ons rug met albei sy hande klap, sy duidelike idee van verhoogde intimiteit.
Ons almal onthou sy 'drukkies' met so 'n voorliefde daarvoor dat dit my pa gewys het om te waag om lewenslank gedrag te verander om sy liefde vir ons met 'n drukkie te wys, maar steeds sy ou tradisie met 'n sagte klap op ons rug met sy hande hou. As ons bymekaarkom en my pa begin onthou, sal een van ons sê: "Laat ek vir jou 'n oupa-drukkie gee," en ons lag almal uit liefde vir die man wat ons so liefgehad het.
Herinneringe van die manier waarop ons was
Nadat my pa oorlede is, het my ma daarvan gehou om elke dag 'n paar uur te sit en net na ou foto's van hom te kyk. Met elke foto probeer sy soveel besonderhede as wat sy kon onthou, en ook hoe gelukkig sy met hom was.
Ek het elke dag na my ma gekyk terwyl sy reg langsaan woon. Soms sou sy in die middel van haar geheue tyd reg wees, en sou sy so gelukkig wees. Dikwels het ek by haar aangesluit om na die foto's te kyk, maar soms het ek haar alleen gelaat, want dit het gelyk of iets magies aan die gebeur was.
En dan is daar romantiese herinneringe. Dit is baie genesend om romantiese tye saam met jou maat te onthou. Soms, in 'n paartjie se werkswinkel, sal ons elke paartjie weer laat terugroep wanneer hulle mekaar ontmoet het, en waarom hulle aangetrokke gevoel het tot die ander, wat hulle gevoel het toe hulle die ander een gesien het, hoe dit gevoel het om die eerste keer hande vas te hou, hoe hulle het die eerste soen ervaar, die eerste keer dat hulle hul liggame saamgevoeg het, en enige ander herinneringe aan hul vroeë jare saam. Ons het gevind dat dit baie nuttig is om paartjies in hul harte en hul innige liefde vir mekaar te verbind.
Te pynlik om te onthou?
Daar is ook herinneringe wat pyn in ons harte veroorsaak. Dit is die beste met hierdie herinneringe om die geskenk wat u van hierdie pynlike gebeurtenis ontvang het, te probeer voel. As u nie 'n geskenk of manier waarop u uit hierdie pyn kan groei, vind nie, is dit goed om met 'n terapeut kontak te maak om u te help om verby die pyn te beweeg. As u aanhou om die pynlike geheue te herleef, kan dit u liggaamlike en geestelike gesondheid uiteindelik beïnvloed.
Maar die ander herinneringe aan vreugde, gelag, warmte, vriendskap, plesier, liefde, romanse en geestelike ervaring is baie voordelig om te onthou en te praat. As ons nou so baie van ons weggeneem word tydens die pandemie, kan die herinneringe wat ons het 'n bron wees van baie koestering en betekenis, veral as die herinneringe met u hart kan inskakel en 'n gevoel van warmte en dankbaarheid kan meebring.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Dankbaarheid & Service > Herinneringe is baie kosbaar