Ek is nog steeds op soek na ou tradisionele Suid-Afrikaanse resepte wat vernoem is ne beroemde persone, plekke of gebeurtenisse, soos bv. Hertzog koekies en Generaal Smutskoekies. Ek het al 'n paar gekry maar nie genoeg om in 'n boek saam te vat nie. In die resepteafdeling hieronder plaas ek nog 'n paar sulke resepte. Dankie aan diegene wat alreeds bydraes gemaak het. As jy dalk so 'n resep het om by te dra stuur dit aan my per epos.
Na aanleiding van my webwerf naam - Peterjasies - ontvang ek die volgende van Hannes Cilliers: Ek het eens op 'n tyd onderstaande geskryf toe êrens op 'n poslys verneem is na die betekenis van die woord "fieterjasie". Dalk kan jy "f" deur 'n "p" vervang en dit op jou webwerf gebruik vir 'n stukkie humor.
Fieterjasies? Ek weet al dekades wat dit is. Hier in die vyftigerjare van die vorige eeu, toe ek so al om die hawerklap die trein moes haal Bloemfontein toe ter wille van hoghere geleerdheid, beland ek op 'n dag op die melktrein tussen Villiers en Bethlehem saam met 'n man wat beweer het hy kén fieterjasies.
So 'n spitsbaardjie, deurmekaar hare en 'n rooi neus. Hy sit kiertsregop in die middel van die treinbank. Kyk voor hom uit, sprak geen sprook nie en steur hom nie aan die studenterumoer om hom nie. So af en toe raak hy eensklaps gespanne, staar stip voor hom uit en dan - skielik - gryp hy hier voor hom in die lug soos iemand wat 'n vlieg vang. Dan knel hy sy hand styf toe dat sy kneukels spierwit staan. Wat ook al in daardie vuis was, moet dood wees.
Ná so 'n paar minute verstar sy lyf weer, sy oë flits heen en weer, en sy hand skiet uit soos 'n verkleurmannetjie se tong. Die vuis word gemaak, spierwit.
Meeste van ons het diere "kinders" in die huis. Ons kry hulle as klein wollerige bondeltjies, hulle word groot, oud, en eendag moet ons aan hulle vaarwel sê. Dit het onlangs 'n vriendin van my, Nandi, oorgekom.
As sy wil gaan stap en sy sien ek trek my skoene aan, spring sy op en af en die hele ou lyfie swaai omtrent in die rondte van vreugde. Sy was so lief vir stap. Dan hardloop sy sommer sulke ver ente voor my uit. As ek uit haar sig is, draai sy om, stap tot waar sy my sien en as sy sien ek kom nog, spring sy weer om en dan hardloop sy verder. So het ons kilometers ver gestap.
As sy haar vir jou gewip het as jy iets gedoen het wat nie na haar sin is nie, kry jy die vuilste kyk denkbaar. Sy gaan staan stil en gee jou so ‘n dwars kyk voor sy stert in die lug wegstap. En moet dan nie probeer witvoetjie soek nie, sy het haar gewip en sy sal besluit wanneer sy weer iets met jou te doen wil hê. Sy ignoreer jou geheel en al.
So stap die jare ongesiens aan en my ou kinnerkie word ouer. Haar ou bekkie word grys. Die stap is nie meer so flink nie. Sy is gewillig, maar die vlees is swak. Die ou magie swel boep en die veearts doen bloedtoetse en word bevestig daar is ‘n lewerdefek. Sy is nou op pilletjies om die pyn ligter te maak. Sy begin blaf en tjank en dan ruk die hele ou magie.
Ek mis haar vreeslik. Ek huil my dae en nagte om. Haar plekkie is so leeg. Ek hoor haar voetstappies. Ek hoor haar hoe sy die deure oopstamp as sy uit was. Ek voel haar. Ek mis haar so verskriklik! Hoe hanteer mens hierdie seer hier diep binne jou? Hoe “cope” mens sonder daai ou brakkie wat jou lewensbestaan was? Sy was nie net ‘n hond nie ...
Almal speel en hardloop saam. Maar skielik, eendag, staan een stil en kyk die verte in. Haar oë verhelder en haar liggaam begin bewe. Dan spring sy met ‘n vaart daar weg en hardloop al vinniger en vinniger oor die groen gras. Sy het jou raakgesien ... julle omhels mekaar in bly weersiens. Jy streel oor die geliefde kop en kyk in die getroue oë. Jy is herenig met die vriend van wie jy so lank geskei was, maar wat jy nooit vergeet het nie.
Maar wat van Ferreira wat moes trek? Na 'n jarelange soektog na die oorsprong van die liedjie stuur mev. Marianne Jooste van Orania aan my die volgende inligting wat sy raakgeloop het in hulle biblioteek. Daar is 'n boek met uittreksels uit Die Boervrou - 'n tydskrif wat in die twintigerjare van die vorige eeu verskyn het. In die Oktober 1926-uitgawe verskyn die volgende verstommende inligting onder die titel Liedjies uit die vergetelheid gehaal:
'Naas Van Aardt het Ferreira gewoon - sy bynaam was "Hoepelbeen", omdat sy een been korter was as die ander. Van Aardt het Ferreira se plaas vir kontant gekoop, maar kon hom nie beweeg om dit te verlaat nie! Dit was later 'n grap deur die hele buurt en Van Aardt was verleë oor die plaery van die bure. Toe het Annie Molony en Ada van Aardt (dogter van die ryk Van Aardt) 'n plan gemaak.
'Ada het Vat jou goed en trek, Ferreira, ens., geskrywe en mevr. Molony het die musiek daarop gemaak. Toe nooi hulle die hele buurt na 'n dans - almal was daar, ook die Ferreiras.
' "Hoepelbeen" het in woede die dans verlaat en vroeg volgende dag toe die Van Aardts opstaan, sien hulle hoe trek die stofwolke op Ferreira se plaas! Ferreira en sy "goed" was besig om te trek, daartoe gedwing deur die deuntjie wat hulle in die lewe geroep het.
Ek sien al vir 'n geruime tyd die Dial Direct advertensies in tydskrifte en op due internet, het my nooit daaraan gesteur nie aangesien ek gelukkig was by my korttermyn versekeraar. Ek wou toe Dial Ditect se stelling van goedkoper premies toets en ek klik toe op die skakel vir 'n aanlyn kwotasie. Die uitende van die saak was dat ek nou amter R400 per maand minder vir versekering betaal! Jy het niks om te verloor nie, Klik hier en kyk hoeveel jy kan bespaar!
'n Rukkie geled stuur Emelda vir my 'n respteboek, onder andere ook vir grootmaat respte wat baie handig te pas sal kom vir kermisse ens. Regs klik hier om die boek af te laai. Baie dankie, Emelda
Dis gewoonlik 'n gesukkel om geskenke te koop, ek het 'n paar idees wat jy dalk in sal belangstel, klik gerus hier om te gaan kyk. Daar is bv. 'n CD met 50 resepteboeke op (Engels), jy hoef nooit weer 'n resepteboek te koop nie! Ek het nou ook 'n eBoek oor kruie (in Engels, het nog nie tyd gehad om dit te vertaal nie) vir net R50. Klik hier vir betalingsbesonderhede. Ook ander eBoeke en CD's beskikbaar.
Ja, ja, ja. Ek weet dit is nie die gesondste van kosse nie. Ek besef terdeë dat 'n volgraanbrood baie meer vesel bevat wat goed is vir 'n mens se binneste en ek onthou van my cholestrol wat eerder tevrede moet wees met vetvrye vaal margerien as botter, maar ai, so eenkeer elke dan en wan behoort 'n mens tog seker ook na die vleeslike genot om te sien en vir 'n wyle vergeet van die omtrek van jou middel of jou cholestrol vlakke.
Gesondheidbroodjies waar 'n mens net al die bestandele meng en in 'n gesmeerde broodpan gooi, kry ek reg, maar die perfekte witbrood ontwyk my.
DANA Niehaus sal vir my die vader van boerekrieket bly. Dis nou die Dana wat in die eerste na-oorlogse jare as sportomroeper by die destydse SAUK in Suid-Afrika opgetree het.
In die dae van Boer en Rooinek het hy die gevaarlike terrein betree en as kommentator in Afrikaans opgetree vir die tradisionele sportsoort van die Engelssprekendes. Dit was die dae toe Ken Viljoen die enigste verdagte Afrikaanssprekende in Suid-Afrika se nasionale span was. Deesdae wemel dit.
En lig die hoed vir die De Wet-kêrel van die Leeus (Lions) wat Gerald de Kock se vrae onlangs op Engels in 'n suiwer Afrikaans beantwoord het.
Fanie de Villiers is 'n uitstekende aanbieder van BVP en Jeremy Fredericks het nie sy gelyke wanneer dit by padlangse Afrikaans kom nie. ("'n Span wat sulke vrotsige krieket soos Pakistan speel, hoort nie in Wes-Indië waar om die Wêreldbeker meegeding word nie.").
Maar eers terug na Dana wat die jong boertjies met sy uitsendings op die krieketvelde gelei het. Niel Adcock was 'n blitsbouler in die Suid-Afrikaanse span. In sy aanloop tot sy eerste aflewerings in 'n
toetswedstryd het Dana dit dan so beskryf: "Daar kom Niel Adcock met die rooi pampoentjie in sy regterhand uit die kombuisdeur aangestorm".
Afrikaans het pragtig bygehou namate krieket die kulturele grense van sport oorgesteek het. Dink maar aan veldwerkposisies soos grenswag, verneukhalfby, dekpunt, goëlbal en 'n bal wat aapstert maak. Middebaan bly ook 'n mooie. En hoe lekker klink treftempo nie vir die pas waarteen 'n kolwer lopies
Nee, die verloop van die spel in verre lande word in die gemak van 'n voorkamer bal vir bal of drie vir drie gevolg. Die wêreld word in 'n klein vierkant van die TV-skerm saamgepers: Ierland, Frankryk, Engeland, Wes-Indië, Australië en Suid-Afrika. Met die druk van 'n knoppie word van een vasteland na 'n ander oorgewip of die see van eiland tot eiland oorgesteek.
En dan was dit feitlik net rugby en krieket met so 'n hier en daar 'n steelgleufie vir tennis of iets anders.
Buurman Joe kla immer oor sy swak oë. Selfs dit het hy in 'n bate omskep deur nie meer op die betaalkanaal in te teken nie. Nou kom kyk hy altyd by my as buurman. Twee goed is opvallend. Sy kuiertjies word so ingepas om 'n etensuur mooi in die middel te kry. Die tweede is dat hy glad nie so sleg sien as wat hy voorgee nie. Hy neem die fynste detail waar. Ewe waar is dat sy sportsoorte hom deurmekaar gemaak het. Namate die spanning styg, gesels hy met die omroepers en die spelers.
Dan kondig 'n Engelse omroeper 'n waterdrinkery met "drinks" aan. "Kan jy dan nie hoor wat die man sê nie," sê-vra my buurman terwyl hy vertrouend in die rigting van die wynrak knik.
Maar hy sal moet leer om sy eie spanning te verwerk. Ek is nie sy omroeper nie. Kom senuwees se breekpunt gaan sit hy in die kombuis by die kan en moet ek uit die voorhuis vir hom skreeu wat op die veld gebeur. Hy kry glo nie die spanning verwerk nie.
As mens by baie begrafnisse speel, raak jy hard. Jy is net die orrelis. Maar soms is daar ‘n begrafnis wanneer ‘n brandhartseer deur my sny. Soos dáárdie dag. Terwyl ek my mineurpsalms aan die vrou opdra, wonder ek of sy regtig verkeerd gedoen het. Dis maklik om te sê: “Gaan heen en sondig nie meer nie.” Maar waarheen? Soms raak mens so sonblind en gedonkieklap terwyl jy teen die opdraand beur, dat jy ‘n afdraai miskyk. Dan loop en loop jy net, al weet jy jy is op pad Sodom toe.
Ek staan by my krematorium-argument: ‘n Liefdevolle God sou verstaan het waarom die ma van drie gedoen het wat sy het. Nie goedkeur nie, maar verstáán. En as Hy verstaan het, hoekom sou Hy haar vagevuur toe stuur? Maak vir my min sin.
Die huis het kort daarna onder die water verdwyn en net daarna is die boom deur die geweld van die vloedwater omgeruk. Die Cambell ouers en die twee dogters is uit die boom geslinger en hulle lyke is die volgende dag gekry. Die twee seuns het oorleef.
Oom Hans het 75% van sy gehoor weens daardie nag se ontberinge verloor. Hy het in sy tagtigste lewensjaar die verhaal van daardie nag se drama aan sy neef, die skrywer P H Nortjé vertel. Nortjé het dit toe verwerk en ‘n boek met die naam, Die wildedruif val geskryf.
Moeilike ou vrou in die hof omdat sy n blik perskes geteel het. “hoeveel perskes was in die blik?” vra die magistraat. “ses” se die vrou. “Dan vonnis ek jou tot ses dae tronkstraf”. Van agter in die gehoor se haar man” sy het n blik ertjies ook gesteel!’
Die seuns het die naweek so geniet - dat jou keel sommer toetrek van lekkerte! Vandat hulle Vrydagmiddag daar aangekom het was dit 'n fees vir hulle. Nadat hulle afgelaai het en hulle beddens uitgesorteer het was dit reguit damme toe! Ek dink die forelle het die grootste skok van hulle lewens gehad en as hulle nog leef - verdien hulle dit!!
Be-oordeeltyd was die lekkerste - die potjiekos was heerlik, die senior seuns het die kos deel gewen en die juniors se tafel was definitief die mooiste gedek. Stoele was vir ons uitgetrek en vadoek oor die arm is ons met styl bedien . Daarna was dit tyd vir nagmars! Dit was donkermaan en ons het die hele plaas se ligte afgeskakel - die manne moes behoorlik kop en rigting hou in die stikdonkerte met net die stêrre as rigting. Ons vrouens wou hulle skrikmaak en het soos leeus probeer brul - maar wat 'n fiasko - ons het meer gelag vir die geluide wat uitgekom het as iets anders! Dit het hulle nogal 'n hele tyd gevat om die lantern te kon bekruip en die junior outjies het so bietjie "afgedwaal" en in die "Blackwattle bos" ingeloop! Maar Christo het hulle gou gaan "red" en so teen 11 uur was almal stokflou in die bed!
Sondagoggend was ontbyt - opruim - oppak en afsluiting van die kamp. Christo het die wenspan belowe dat hy hulle vir 'n jagtog sou neem - EN - dat elkeen 'n rooibok kon skiet! Toe ons die punte bereken sien ons dat die twee spanne GELYK-OP geëindig het !!
Nou ja - die lank en die kort daarvaan is dat 14 seuns nou op 'n jagtog gaan en dat 14 seuns elkeen 'n bok mag skiet! Arme Christo - hy gaan bankrot wees hierna! - Hy gaan hulle voor die tyd eers skietbaan toe neem om te leer skiet! en dit gaan ook 'n ervaring op sy eie wees. Die seuns was uit hulle velle!!!!
Ons sluit die kamp af met 'n dankbare gebed en loof en prys ons Vader vir die veilige en wonderlike kamp wat die kinderhuis seuns kon hê. Ons sê ook dankie dat HY so getrou is en dat hy in die mense se harte werk wat help om hierdie kampe moontlik te maak.
Baie dankie aan almal wat bygedra het om die 2 oumense te help om 'n woonstel te kry. Hulle is in en ons het die noodsaaklikste vir hulle kon gee. Hulle kort nog baie meubels en huishoudelike artikels maar dit sal nog inkom. Hulle was ongelooflik dankbaar en kon nie genoeg dankie sê nie.
Slegte nuus daar is dat Tannie Martie Venter wat ons staatmaker organiseerder en werker daar is - baie siek is. Sy is aanvanklik verlede week opgeneem in die Hospitaal met nierversaking. Nadat daar toetse gedoen is het hulle gevind dat daar ook 'n gewas aan haar pankreas is en sy het ook nou geelsug. Sy is gister oorgeplaas na die Unitas Hospitaal vir verdere ondersoeke en behandeling. BID asb vir tannie Martie se spoedige en algehele herstel. Sy is 'n dierbare mens en 'n 2e ma vir my!
Daar is 'n paar kamers by die meisies wat "oorgedoen" moet word. Ons het borge hiervoor nodig. Onthou julle nog hoe lekker hierdie projek so 2 jaar gelede was? Hier is nou weer kans vir vriende, selgroepe, of besighede wat dalk 'n kamer wil mooi maak. Ek gaan môre kinderhuis toe - sal dan al die detail kry en met die volgende nuusbrief bekendmaak. Laat weet maar wie belangstel asb.
Smelt botter en roer die suiker en die eiergeel by. Sorg dat die botter nie so warm is dat die eiergeel gaar word nie.
Jy weet ‘n mens fokus so dikwels op al die foute en mislukkings wat jy maak dat jy soms vergeet van al jou oorwinnings en suksesse. Ek wil jou aanmoedig om ‘n sukses joernaal te maak.
Dis reg, skryf neer alles wat jy reeds bereik het en op trots kan wees. Oorwinnings wat jy behaal het in dalk moeilikste van omstandighede. Wanneer jy dan weer in ‘n situasie beland waar jy moedeloos voel en wil tou opgooi, haal jy hierdie sukses joernaal van jou uit. Dit sal jou bemoedig en vir jou vertel van tye in jou lewe waar jy struikelblokke en probleme oorwin het.
Wanneer jy begin om jou sukses joernaal te skryf moet jy sover terug op jou lewenspad gaan as wat jy kan dink. Dek al die areas in jou lewe.
Jy kan byvoorbeeld dink aan jou skooljare. Watter prestasies het jy op skool behaal. Miskien was jy klaskaptein. Of het jy hard geoefen en goed gevaar in ‘n sportkompetisie. Dalk het jy hard geleer in ‘n moeilike vak en bo verwagting goed gedoen. Miskien was jy gekies vir ‘n klaskaptein of vir die leerlingraad. Waarvoor het jy ‘n sertifikaat of beker gekry – kan jy nog onthou?
Nog ‘n area is verhoudinge. Dink aan ‘n wonderlike vriend wat jy gehad het – die goeie tye wat julle gedeel het. Of die meisie / ou waarmee jy uitgegaan en jy vir jouself gesê het:- WOW!! dis darem ‘n fantastiese voorreg dat so ‘n wonderwerk met my gebeur het! Dink aan ‘n moeilike kliënt waarmee jy moes deel, en hoe suksesvol jy die netelige situasie hanteer het. Dink aan die komplimente wat jy al ontvang het – mense wat vir jou gesê het jy is bekwaam, oulik, interessant, slim, mooi en dis lekker om in jou geselskap te wees.
Dink aan jou werk. Die suksesse wat jy behaal het. Bevorderings wat jy ontvang het. Erkennings vir goeie werk gelewer. Die keer toe jy so hard moes werk en jy die taak met sukses voltooi het. Die keer toe die hoof jou ingeroep het om vir jou dankie te sê.
Skryf al die klein dingetjies neer – dis nie net die groot goed wat saak maak nie. Ek het jare terug ‘n toesprakie gemaak waarvoor ek erkenning gekry en die mense gesê hoe hulle dit geniet het. Vandag as ek daaraan terugdink moedig dit my aan wanneer ek weer gevra word om ‘n praatjie te hou.
Ek onthou toe ek destyds die eerste keer op die Suidwes Stadion in Windhoek rugby gespeel en die enigste drie van ons span gedruk het.
En so kan jy aangaan en al jou suksesse in die verskillende areas van jou lewe neerskryf, dit bêre en wanneer nodig haal jy dit uit en dit lees weer. Dit sal jou bemoedig, motiveer, aanspoor.
Deur herinner te word aan jou suksesse en oorwinnings skep jy ‘n platform waarop jy selfvertroue kan herbou.
Ek wil jou graag aanmoedig om hierdie sukses joernaal vir jouself te skep. Dis ‘n geleentheid om te gaan delf in jou verlede en die goeie en positiewe dinge in jou lewe op te diep.
Doen dit en jy sal verstom staan oor wat jy reeds bereik het. Jy is nie sommer ‘n hierjy nie, jy is ‘n skepsel van die Here wat hemel en aarde gemaak het.