30 VOOR 30 – My Mapstieks
30 VOOR 30, Ziplining
Oh WOW, ek gaan sommer dadelik begin om net te sê Oh WOW!! Ek is verseker hooked aan hierdie tipe adventure.
Ek weet nie eintlik waar het die begeerte om Ziplining te doen vandaan gekom het nie. Ek onthou net toe ek gehoor het van Canapy Tours, of op daardie stadium het ek meer gepraat van Tree hopping, het ek dadelik gesê "Eendag gaan ek dit nog doen". Dit was seker meer as 10 jaar terug. Ek verbeel my 'n vriendin het saam haar ouers in Tsitsikamma vakansie gehou en het terug gekom en my daarvan vertel. Op daardie stadium en ook lank daarna het ek gedink, sjoe dit moet vreeslik duur wees. So Mareli het besluit, eendag as ek baie geld het gaan ek in Knysna vakansie hou en dit doen.
My onkunde het my vir so lank in die duister gehad. Nie net was ek verbaas dat dit nie so duur is nie, maar dat jy dit ook op ander plekke as Tsitsikamma kan doen. As ek maar net vroeër bietjie meer navorsing daaroor gedoen het, sou ek dit seker al lankal gedoen het en ook 'n hele paar keer, en moet my nie verkeerd verstaan nie, Tsitsikamma se Tree Hopping is nogsteeds op my wishlist.
Nou sommer vroeg in my en Pietr se verhouding het ek al agter gekom die man is nie baie lief vir hoogtes nie. Dit was half bietjie vir my erg gewees, want Mareli hou van avontuur. Mareli geniet 'n ou stukkie Gold Reef City. Mareli gryp die geleentheid om in 'n lugballon te vlieg met albei hande aan. Mareli het nog altyd gesê sy wil Bungee. Mareli hou in 'n mate van hierdie thrilling dinge. Kêrel ongelukkig nie so baie nie – hoogtes is vir hom net een te veel. Moenie dink dat ek met die keer toe ek gebungee het, nie daarbo gestaan het en myself moes oortuig om die actual sprong te maak nie. Ek was verseker bewerig in die boude. Ek het verseker die 'oh snaps dis hoog vrees gehad' maar die feit dat dit 'n cool storie sou wees om te vertel, was op die ou end die finale oortuiging. But hey, dit is sy besluit en ons doen ander lekker dinge saam wat nie hoogtes bevat nie. Ek sal my hoogte adventure goed saam met vriendinne doen.
Net om in kêrel se defence te noem waar sy hoogtevrees vandaan kom. Daai grappies wat almal maak as iemand op 'n hoë gebou, berg of brug staan en die persoon word van agter skrikgemaak en gestamp asof hy/sy nou van hierdie hoogte gaan afval, maar eintlik hou jy hom nog mooi vas … wel daardie is 'n k@k grappie om te maak!! As jy dit doen, hou asb op – dit het lasting effects. So ja, alhoewel ek baie graag wou gehad het kêrel moes al hierdie goed saam met my doen en hierdie amazing free gevoel beleef en ervaar hoe lekker dit is, sal ek hom nooit kwalik neem as hy dit nie wil doen nie.
Gelukkig het ek twee super adventurous vriendinne, wat nie twee keer gedink het toe ek sê, lets go, ons gaan 'n Canapy Tour doen nie. Hulle albei was dadelik baie keen … "wanneer gaan ons? Bianca se man, Jaco, ook nie lief vir hierdie tipe ding nie, sê hy sal vir Pietr vat om te gaan visvang. Net om vinnig weer perspektief te gee, Pietr is soos in glad nie die visvang tipe nie. Pietr, wat 'n gesprek verlaat as daar net oor visvang gepraat word en altyd die ander opsie sal kies as dit tussen visvang en iets anders is, het baie vinnig vir Jaco gesê hy leer baie graag eerder visvang as wat hy saam gaan Canapy Tour. Goed ons sal die manne later ontmoet vir lunch.
Na ek bietjie rondgesnuffel het, kom ek op Canapy Tours af en sien Magaliesberg is die naaste aan ons. Dis nie te duur nie en daar is nog baie plek beskikbaar. Ek bespreek vir ons. Sondag 16 Februarie gaan ons Zipline.
Go Pro's is gepak, ons het gemaklike klere aan, lekker toe-skoene, sonbrandroom en lekker baie excitement. Ek moet eerlik sê, ek het natuurlik daarna uitgesien, maar ek het eers werklik opgewonde geraak en besef dat ons dit nou actually gaan doen toe ons daar aankom en begin opgear. Dit was half die geval van, as mens te veel uitsien na 'n ding, is dit meeste van die tyd 'n disappointment en dan nou natuurlik anders om. Sien nie uit na iets nie en dis baie lekker. Sonder dat ek dit so beplan het was dit die geval waarvoor ek baie dankbaar is.
Ons kom toe daar aan, die 2 gidse Thumie & Tshepo, gee vir ons die nodige toerusting, op die bakkie is ons groep mense oppad na die eerste platform op die kranse. Daar was nie rerig 'n inligting sessie vooraf oor hoe jy hierdie en daardie doen nie. Nee wat – jy doen en geniet dit net. Dit is rerig nou nie rocket science nie. Die kabels is gespan, die gidse clip jou op en af waar jy moet wees, jou voete moet voor die platform waar jy gaan land in die lug wees, as jy nie daar uitkom nie, trek jy jouself op die kabel nader en by die laaste paar slides moet jy jouself briek met jou ander hand. Ja jy het handskoene aan. Dan die belangrikste, jy moet dit geniet. Hierdie is goed wat voor die eerste slide en soos die toer aangaan vir jou gesê word. Ek dink nie hulle gee te veel inligting vooraf nie, want die overthinkers sal soos mal word en moontlik vinnig uitchicken vir geen rede nie. Hoe minder jy eintlik weet, hoe meer geniet jy dit, of so hoop ek maar.
Die gidse was amazing! Hulle het so groot deel van die dag gevorm met al hulle geselsies en grappies. Ons almal was verseker die heeltyd op ons gemak en het ook nooit onveilig gevoel nie. By slide nr 3 het jy sommer al presies geweet hoe die hele proses van op-clip en af-clip werk. Just go with the flow, of die slide. So eenvoudig en lekker soos dit.
Die hele ervaring was so min of meer 2 ure gewees. Dit sluit die aankoms, reis na die eerste platform, slides, bietjie natuur feite waarmee die gidse ons vermaak, 'n water en koekie breuk, stap terug na waar die bakkie ons optel en 'n ligte middagete in. Die uitsig is asemrowend, verseker iets wat ek weer sal wil sien en dalk bietjie meer na wil oplet as ek weer gaan. Die stap terug was lekker relaxing en het ook natuurlik gesorg vir paar mooi foto geleenthede. Die video na die tyd het beslis gesorg vir bietjie lag en hoe ons al 3 met elke slide dieselfde emosie as die vorige een gehad het, maar al 3 van ons het verskillend reageer. Christine, die adventurer, wat alles in die lewe met albei hande aanpak maar steeds gefokus bly. Bianca, die prentjie mens, wat elke oomblik wil inneem en vasvang. Mareli, die loud creative, wat laggend als geniet. Dis eintlik so mooi hoe ons verskillende persoonlikhede op so dag uitkom. So verskillend, maar tog vul ons mekaar aan. Die dag was rerig 'n onvergeetlike dag.
Alhoewel ek verseker weer sal gaan en verseker vir kêrel sal wil oortuig om dit tog te probeer, is ek sooooo bly en dankbaar ek kon hierdie ervaring saam met Christine en Bianca deel. Hulle is al vir soveel jare deel van my menswees, en om enige iets saam met hulle te doen is altyd spesiaal.
Tot volgende keer met die volgende uitdaging.
Mapstieks groete xx
Dankie aan Canapy Tours vir die amazing ervaring.
Dankie aan Christine en Bianca dat julle dit saam met my gedoen het.
Dankie aan beide van jullet twee wat gesorg het vir fotos, asook Canapy Tours wat foto pakkette beskikbaar het.
Dankie Jaco dat jy vir Pietr die dag vermaak het en actually gekry het om vis te vang.
Dankie my kêrel dat jy my toelaat om sulke goed te doen, en ook te luister oor hoeveel keer ek jou probeer oortuig om my te join.
Gaan loer gerus om Canapy Tours se Website vir meer inligitng.
March 1, 2020 September 29, 2021 My Mapstieks 2 Comments
30 VOOR 30, Doen Macrame
"Crafting fills my life … and my kitchen table, closets, bedroom, living room…"
"A girl and a glue gun"
Macrame was so deel van ons almal se lewe sonder dat ons dit eintlik agtergekom het. Dit is een van daai dinge, soos vinyls, wat ons generasie oor mal is, net om te hoor hoe jou ma vir jou sê: "Dit was hoogmode in ons dae". Dit is dan wanneer jy onthou van die snaakse tou goed wat in jou ma se badkamer gehang het, of die lampskerm in die sitkamer wat met tou versier is.
Dankie ma, hierdie is maar net nog iets wat so cool was in julle tyd, maar let wel, wat later as kommin gesien is, uitgefade het en nou weer herondek is. Dit laat my dink aan hoe baie dinge ons generasie weer van voor af ontdek en 'n liefde voor kry.
Macrame het baie lank voor ons ouers dit in hulle huise gebruik het begin. 'n Oulike "Meisiekind" waaroor ek julle netnou meer gaan vertel, het vir my bietjie van 'n Macrame agtergrond gegee. Ek dink min mense weet dat Macrame eintlik heel eenvoudig is en dat almal wat al met 'n tou gewerk het en 'n knoop gemaak het, al 'n stukkie Macrame gedoen het. Gedurende die 13de eeu het Arabiere die knope gebruik as versiering en as afwerking vir hulle "hand-woven textiles". Dit is gewoonlik gebruik as matte/komberse wat hulle oor die kamele gegooi het en daarop gereis het. Die "Sailors" het die kuns aan die gang gehou, waar hulle moes knope maak om hulle seile te hys en stewig te hou. Die "Sailors" het dan ook Macrame kuns gemaak as tydsverdryf en dan op land verkoop. So het Macrame meer lande en kulture bereik.
Ek het nie baie van Macrame geweet voor my 30-voor-30 uitdaging nie. Ek moet eerlik sê dit was iets wat ek iewers raakgesien of raakgelees het en besluit het, dit wil ek doen. Macrame kom toe op my lys en toe eers gaan doen ek bietjie navorsing daaroor.
Wow, hoekom het ek nie lankal hierdie probeer nie? Dit lyk amazing, ek wil nou alles Macrame! Ek het toe ook meer begin oplet oor hoe groot trend Macrame is en hoe dit in alledaagse dinge voorkom. Oorbelle, tafeldoeke se randjies, serpe, sleutelhouers, armbande ens. Ek dink ek het 'n nuwe "craft" liefde gevind.
Oky maar waar begin ek knoop…???
Google is your friend en ek glo mens kan enige ding op Youtube leer. Ek gaan snuffel toe so bietjie rond, kom op 'n oulike paar websites en Youtube videos af wat my verseker genoeg sal kan leer van die kunsvorm.
Ek soek toe op die internet rond waar ek Macrame koord kan koop en vind toe 'n baie oulike website "Meisiekind", wat nie net Macrame koord en kuns verkoop nie, maar hiedie "Meisiekind" doen werkswinkels. Dadelik stuur ek 'n enquiry want hoekom wil ek hierdie uitdaging alleen aanpak as ek dit saam met 'n paar vriendinne kan doen.
Meisiekind doen toe workshops en ek bespreek haar vir 'n dag waar ek 'n paar vriendinne die kuns van Macrame kan leer.
Nou ja, ek glo nie in toeval nie en ek glo ook dat daar 'n rede is dat ek op Meisiekind se website afgekom het. Ek en sy het sommer dadelik lekker gesels en glo en hoop ons paadjie gaan nie eindig by die workshop wat sy kom aanbied het nie. Sy is baie lieflike mens, met 'n mooi hart. Haar storie is amazing en baie inspirerend. Dan natuurlik knoop sy baie mooi. Gaan loer gerus en book haar vir 'n workshop of troue!!
So doen ons toe die workshop en ek love elke oomblik daarvan. Ons het 'n verskeidenheid van knope geleer en 'n paar van ons het Muurkuns gemaak waar die ander Planters gemaak het. Almal sin het baie mooi uitgekom. Dit was nie so moeilik soos wat ek gedink het nie en verseker baie relaxing. Ek het wel nie gedink dat mens se arms kan so moeg raak nie, maar mens raak gou gewoond daaraan. Moet ook nie dink jy gaan dit doen en dit gaan perfek uitkom nie – daar gaan verseker 'n paar keer wees wat jy jou werk moet lostrek en weer begin. Op die ou end is jy bly want dit maak 'n groot verskil in die eindproduk.
Die Makrame gier het nie daar gestop nie en ek het daarna weer terug gegaan na die websites en Youtube videos en verder geknoop.
Ek het nog nie naasteby al die knope en dinge geleer wat daar is nie, ek is seker dit sal 'n 30 maande uitdaging op sy eie kan wees, maar ek moet eerlik sê ek is verseker nog nie klaar met Macrame nie.
Vir nou gaan ek verder knoop en die volgende uitdaging aanpak.
Dankie weereens aan my liewe kêrel vir die fotos
Dankie Charlotte van Meisiekind dat jy jou liefde vir die kuns en storie met ons kom deel het
Dankie Christine, Bianca, Corné, Andrea en Juanita dat julle die uitdaging saam met my gedoen het en gedeel het in die pret