VINNIGE GESKIEDENIS: RIETMEUBELS - STYL
Vinnige geskiedenis: rietmeubels
Die Britse koloniale voorkoms is altyd veral aantreklik gedurende hierdie tropiese somers in New York, wanneer romerige neutrale ruimtes 'n koel toevlugsoord bied vir bedwelmende beton. Blikkiesmeubels is klassiek in 'n koloniale interieur. Dit is lig en lugtig, dit lyk tuis in 'n palmhuis of op 'n stoep (prent 1). Alhoewel riet veral gewild was tydens die Victoriaanse hoogtepunt van die Britse Ryk, is dit duisende jare lank een van die oudste tegnieke vir die vervaardiging van meubels, wat deur Tibetaanse krygers, Peruaanse prinsesse en Egiptiese farao's gebruik is.
Stoor 1/10 Rietmeubels in Mauritius, voorheen 'n kolonie van die Nederlanders, toe die Franse, dan die Britte (Beeldkrediet: Apartment Therapy)
Riet is die term vir die materiaal wat uit die buitenste vel van die rottangstam kom. Rotan is 'n klimagtige wingerdstokagtige plant in die palmfamilie. Dit kom oorspronklik uit Asië en Afrika en word meestal in Indonesië aangetref. Rotan groei in sterk, soliede stingels van ongeveer 2-5 cm in deursnee wat honderde voet kan strek terwyl dit in die digte tropiese woude na die sonlig klim. Dit word geoes sonder om bome te benadeel, en daar is tans pogings aan die gang om die volhoubaarheid van rottangoes te verseker. Sodra die rottang geoes is, word sy dorings en gewrigte verwyder en sy bas word van die kern geskei. Die bas word in dun stringe verwerk, wat geweef is om blikkiesmeubels en ander voorwerpe te maak (prent 3). Aangesien riet die vel van die rottangplant is, is dit duursaam, ietwat buigsaam, glansend en nie-poreus.
Dit word 'n bietjie lastig, want die materiaal word genoem hond , word die proses genoem kierie , en die produk is blikkie meubels . Dit moet onderskei word van kierie meubels , wat alle meubels van rottang is (ons kyk na rottang- en rietmeubels in die Retrospect -kolom van volgende week).
Rietstroke word sedert antieke tye gebruik om voorwerpe te weef, wat as mandjie -materiaal ontstaan ​​het en tot meubels ontwikkel het. In 1323 vC is 'n geweefde rietbed begrawe in Tutankhamun se graf, en 'n kierie met 'n Moche-prinses is begrawe in Peru omstreeks 750 nC. 16de eeu nC (prent 2).
Blikkiesmeubels verskyn eers in die 1660's in Holland, Engeland en Frankryk, danksy die bedrywige handel met Asië. Stokkies word tipies gebruik vir die sitplekke en rugleunings van houtstoele (prent 4 en 5). Volgens een vintage bron was blikkiesstoele gewild vanweë hul duursaamheid, ligtheid en reinheid van stof, wurms en motte, 'n herinnering aan hoe interieurs destyds jeukende kiemvalle was. Blankstoele was nie net higiënies en lugtig nie, maar ook ligter as massief hout, en minder formeel as die tipiese sitplekke wat swaar gestoffeer is met sy of tapisserie. Plaaslike rietvervaardigers het in Europa ontstaan, en die styl het tot in die 18de eeu gewild gebly. In die laat 1780's het Marie-Antoinette haar daagliks opgevoer toilet (haarstyl- en grimeringstoepassing) by die Petit Trianon terwyl u in 'n ligte bedekte blikstoel van Georges Jacob sit (prent 6).
In die 19de eeu het blikmeubels hoofsaaklik verband gehou met Nederlandse en Engelse koloniale meubels, omdat hierdie lande kolonies gehad het in plekke soos Indonesië en Indië waar maklik rottang verkry is en waar die tegniek 'n lang geskiedenis kan hê (prent 7). Hierdie koloniale estetika het ook oor die hele wêreld versprei na ander Europese kolonies; blikkiesmeubels het sin gemaak in tropiese klimaat, omdat dit, anders as soliede hout, nie krom of krak van hitte of humiditeit sou wees nie.
Caning het in die middel van die 19de eeu die tipiese sitplekmateriaal van die kafee-stoel geword danksy Thonet, wie se nommer 14-stoel uit 1859 'n omwenteling in die meubelbedryf gemaak het (prent 8). Die eenvoudige sitbank het bygedra tot die buitengewone ligtheid van die stoel, wat beteken dat dit goedkoper was om te vervaardig en te vervoer. Ontwerpers uit die twintigste eeu, soos Adolf Loos en Le Corbusier, bewonder ook die stoel vir sy gevoel van higiëne en hoe dit in kontras was met die swaar outydse stoffering wat aan die begin van die eeu in styl was. Van die huishoudelike binneland van die era, het Le Corbusier beroemd gesê: Die masjien waarin ons woon, is 'n ou bakkie vol tuberkulose. Die Thonet -stoele wat hy in sy radikale interieurs geplaas het, was, net soos die blikkiesstoele van die 17de eeu, 'n gesonde en moderne alternatief.
Ten spyte van hierdie modernistiese goedkeuring, is blikmeubels in die 20ste eeu tipies ontwerp in navolging van óf koloniale style (beeld 9) óf van 18de -eeuse style (prent 10).
Volgende week gaan ons ander soorte rottangmeubels ondersoek en die verskil tussen rottang en riet bespreek.
Beelde : 1 The Residence, Mauritius, via slegs eksklusiewe reis ; 2 Tibetaanse skild (14de-16de eeu) van die Metropolitan Museum of Art ; 3 Diagonale weefdiagram via Voormalige Glorie ; 4 Nederlandse rietstoel (1680) uit die Getty Museum ; 5 Engelse rietbank (1690-1710) van die Metropolitan Museum of Art ; 6 Marie-Antoinette se blikkie toilet stoel deur Georges Jacob (1787), uit die Getty ; 7 Anglo Raj -stoel uit die laat 19de eeu, via 1ste dibs ; 8 Thonet stoel, via Trifora ; 9 Wisteria ; 10 Horchow .