Miskraam en die sterkte wat die TTC-gemeenskap bied - ivfbabble
Verlede week het ons 'n storie op Instagram gedeel oor ons leser Wendy, wat 'n miskraam opgedoen het na 'n ronde IVF. Ons leser het gevra dat ons nie haar volle naam moet deel nie, maar wou hê dat ons haar verhaal moet vertel
Sy het gesê dat sy lig wil werp op 'n onderwerp waaroor daar eenvoudig nie gepraat word nie. Sy het verduidelik dat sy nie eers gedink het oor die vooruitsig van miskraam voor die aanvang van IVF nie, dat sy dit nie verstaan ​​het nie, dat sy nie eens wou toelaat dat dit haar bewussyn binnedring nie, uit vrees dat sy dinge sou jink. Wendy en haar lewensmaat het jare lank gewag totdat haar behandeling sou begin, nie net weens die impak wat COVID op klinieke gehad het nie, maar omdat dit so 'n lang tyd geneem het om die behandeling op te doen.
Maar hulle het dit gedoen - hulle het die geld ingesamel, hulle het uiteindelik die duime vir behandeling gekry, hulle het 'n kosbare embrio geskep wat hulle noukeurig oorgedra het en dan van vreugde gehuil terwyl die twee magiese lyne op die swangerskapstoets verskyn het. Hulle het gedink dit was die begin van 'n pragtige nuwe hoofstuk, totdat Wendy 'n week later swaar begin bloei het. Sy het haar kliniek onmiddellik gebel en daar is aangesê om in te kom. Haar vrese is bevestig. Sy het mishandel.
Wendy was verlore en het dringend ondersteuning nodig, en daarom het ons ons wonderlike gemeenskap gewend om hul stories van miskraam te deel, sodat Wendy kon sien dat sy nie alleen is nie. Ons het almal gevra om te verduidelik en hoe hulle in staat is om vrede te vind en die krag om verder te gaan.
Baie dankie aan elkeen wat so dapper was om oop te maak. Hier is net enkele van die ongelooflike verhale. Lees deur al die verhale op ons instagramblad.
Ek het gevind dat dit redelik eensaam is om 'n man te wees met betrekking tot IVF en onvrugbaarheidskwessies.
'Ons het in Februarie met ons eerste IVF-ronde begin. Ons kon dit nie regtig glo toe die twee lyne op die stok sit na jare se probeer nie, dit was die wonderlikste dag, en om die hartklop te sien tydens die 7-week-scan, was die beste dag ooit. Ek en my maat het hierdie April 'n miskraam gehad, daar was geen hartklop op die twaalf weke skandering nie. My wêreld voel asof dit uitmekaar val en regtig sukkel. My maat het ook 'n baie traumatiese miskraam gehad en moes 'n paar dae in die hospitaal opgaan. Dit was so moeilik, maar ons is baie sterker as gevolg daarvan, en u moet net na die positiewe dinge kyk en aanhou vorentoe beweeg en nooit moed opgee nie. Ons gaan hopelik weer in die herfs. Lief vir julle almal op hierdie bladsy. "
My eerste MC was na my eerste ronde van IVF
'Toe ek die positiewe swangerskapstoets kry, het ek aangeneem dat ek een van die gelukkiges was dat dit die eerste keer gewerk het. Ongelukkig het ek 'n gemis van 'n tweeling miskraam gehad. Ek het toe spontaan swanger geraak. Ek het weer aangeneem dat ek een van die gelukkiges was, maar het weer 'n misgeboorte gehad. Ek was gebroke na 4 jaar se probeer / 4 rondes IVF. Ek het spesialis-swangerskapadvies ingewin wat my geweldig gehelp het. Toe ek in my laaste ronde gegaan het, was ek 'n senuweeagtige wrak. Daarom het ek besluit om vir 'n paar weke verlof te neem, berading te kry en na myself om te sien. Ek is nou hier met my wonderbare babaseuntjie van 4 maande. Wendy moet na haarself omsien, tyd neem om te treur en hulp te soek. Daar is baie van ons daar buite, maar ons praat nie openlik daaroor nie. Moenie opgee nie. "
4 Julie was die drie jaar herdenking van ons miskraam na ons eerste ronde van IVF
'Destyds het ons al 8 jaar lank 'n baba sonder sukses probeer. Dit was die enigste keer dat ons ooit 'n positiewe swangerskapstoets gehad het, maar ons het die baba op 6 weke verloor. Dit is die hartverskeurende gevoel. Niks neem die pyn weg nie, maar dit word mettertyd makliker (cliche weet ek). Ek het berading gehad, wat grootliks gehelp het. Ons het nog 'n ronde IVF gehad, maar dit was onsuksesvol en ons het besluit om nie weer te probeer nie. Fisies, emosioneel, geestelik, finansieel was dit heeltemal te veel. Ek het gevind dat dit belangrik is om te fokus op al die goeie dinge in my lewe, die dinge waarmee ek geseën is en waarvoor ek so dankbaar is. Om nie 'n Mamma te wees nie, breek nog steeds my hart, miskien sal dit eendag gebeur, wie weet? Maar ek dink ek het nou vrede daarmee gemaak. Stuur soveel liefde aan enigiemand in dieselfde situasie. "
Op 9 weke en 3 dae het ek gesê dat daar nie 'n hartklop is nie.
'Ek moes toe vier dae wag, met PIO-opnames, vir my D&C. Dit was die slegste vier dae van my lewe. Wat dit vererger het, was dat ek swanger was met twee van my beste vriende. By een daarvan was ons sperdatums slegs 6 dae uitmekaar. Ek het swaar op my man geleun en ek het 'n rukkie in 'n donker plek gebly. Ek laat myself al die emosies voel in plaas daarvan om besig te bly en dit te bedek. Dit het gehelp, maar dit het soveel langer geneem om daardeur te kom. Ek was eers 'okay' totdat die sperdatum gekom en gegaan het. Ek is hier vir almal. "
Ek het die afgelope jaar 4 vroeë miskrame gehad na 2 ivf en 2 bevrore embrio-oordragte
'Die hartseer is baie werklik. Die berg ivf'ers moet klim om daardie 2 lyne te kry of soms glad nie die val te maak as dit soveel seerder gaan nie. Stuur liefde aan haar en enigiemand anders wat dit deurgaan. "
As u die tragedie van 'n miskraam ervaar het en u moeilik vind om dit te hanteer, kyk dan gerus na die webinar wat ons by ons ongelooflike kundige paneel opgeneem het. Hulle bied 'n paar wonderlike tegnieke om u te help om die smart en verlies te bestuur.