Dit is, in Anderson se eie woorde, wild en lewendig en aan die verandere. ‘n Ware storie is dit egter nie, dis nie die punt van die hele ding nie. Dit was moeilik omdat sulke skemas en godsdienstige (e.a.) vereistes ’n digter ingeperk het en sy uiting die harnas ingejaag het. ‘n Verdere saak wat in ag geneem moet word, is dat daar reeds in Kurrikulum 2005 voorskriftelike onderwysmetodes, soos bv. rollespel, voorkom. Daar sou ook vasgestel moet word of die verkeer in die liminale sone enige (positiewe) verandering in die liminale persoon/persone teweeggebring het, of herintegrasie in die gemeenskap geskied het, en indien wel of die persone wat nuut tot die samelewing toegetree het, enige (positiewe) veranderde status in die gemeenskap geniet. ŉ Mens sou selfs kon aanvoer dat ŉ omruiling van sentrum en periferie deur baie van hierdie gedigte gesuggereer word, deur die implisiete vraag: Wie is binne en wie is buite?