Geskryf deur Jim Pym
Onthou om bewus te wees van jou asem. Onthou om bewus te wees van waar jy is. Onthou om bewus te wees van wat jy doen. Onthou om bewus te wees van wat jy sê. Onthou om bewus te wees van wat jy voel. Onthou om bewus te wees van wat jy dink.
Probeer dit vir 'n rukkie. Sien jy hoekom dit maklik is om te sê, maar moeilik om te doen?
Die sleutel tot gedagtes as 'n vorm van meditasie lê by die asem. Soos met baie vorme van Boeddhistiese meditasie, word die asem gebruik as 'n voertuig om die verstand te kalmeer. As jy ooit die gedagte probeer stilmaak, sal jy bewus wees van hoekom die Asiatiese tradisies na die "Monkey Mind" verwys. Die verstand is net soos 'n gevangeneap, wat van tak tot tak in sy hok beweeg, rusteloos, nooit stil nie. Dit is veral wanneer jy hom probeer oorreed om stil te bly. Hy is net stil wanneer hy aan die slaap is of wanneer daar vir hom kos is. Dus, om die aapgees nog steeds te gee, moet ons dit kos gee, en die kos is die asem. Die Boeddha se instruksies oor bewustheid is soos volg.
Onthou, asem in, dink asem uit.
Asem in 'n lang asem, weet, "Ek adem in 'n lang asem."
Asem uit 'n lang asem, weet, "Ek blaas 'n lang asem uit."
Asem in 'n kort asem, weet, "Ek haal 'n kort asem in."
Asem uit 'n kort asem, weet, "Ek haal 'n kort asem uit."
Wees bewus van die hele asem in die liggaam, oefen jouself in om asem te haal.
Wees bewus van die hele asem in die liggaam, oefen jouself uit om asem te haal.
Wees bewus van die kalmerende uitwerking van die hele asem in die liggaam, oefen jouself in om asem te haal.
Wees bewus van die kalmerende uitwerking van die hele asem in die liggaam, oefen jouself uit om asem te haal.
Bewustheid van die asem lei tot ander maniere van bewustheid. As jy staan, sit, stap of lê, weet wat jy doen. As jy eet, drink, buig of strek en selfs gaan slaap, weet wat jy doen. Met ander woorde, alles wat jy doen, is ten volle daarvan bewus. Dit behoort op die oomblik duidelik te wees dat die Boeddha se benadering tot verstandige bewustheid die hele lewe omhels. Dit leef in die ewige geskenk, wat ook al vir elke persoon mag wees. Al wat ons moet doen, is onthou.
Enige lesers wat dit probeer, sal kan bevestig dat dit nêrens so eenvoudig is soos dit lyk nie. Die oomblik wat ons probeer om te mediteer, om bewus te wees, is die oomblik dat die aap mees fractious word. Gedagtes wat ons nooit sou kon dink nie, kom in ons koppe. Gevoelens kom voor dat ons nie geweet het ons besit nie. Herinneringe van gebeure - veral dié waaraan ons op een of ander manier seergekry het - wat ons lankal vergeet het, word skielik duidelik onthou met die gepaardgaande gevoelens en emosies. Aches en pyn in die liggaam waarvan ons onbewus was, word skielik eintlike probleme. Wat doen ons met hulle?
Die tradisionele antwoord is dat as ons daarvan bewus word, hulle waarneem, maar nie reageer op hulle nie, dan sal hulle ophou om ons te pla. Dit is baie makliker gesê as gedaan. Ek weet dat sommige mense vind dat as hulle op 'n effens losstaande en onpersoonlike manier van hierdie dinge bewus raak, dan verdwyn hulle en uiteindelik verdwyn. Ek het gevind dat dit kan gebeur, maar dit doen dit nie altyd nie. Indien nie, kan dit nodig wees om 'n ander faktor soos 'n verandering in posisie in te stel, of selfs 'n ander vorm van meditasie te beoefen. Die belangrikste met betrekking tot gedagtes is dat as ons kies om veranderinge aan te bring, ons ten volle bewus moet wees van wat hulle behels, en van die redes vir ons keuse.
Die Boeddha praat van vier posture: sit, staan, stap en lê. Dit is belangrik om te onthou dat hierdie vier die hele lewe verteenwoordig. Baie onderwysers praat net van sittende meditasie, of soms loop meditasie. Die belangrike essensie van bewustheid is egter dat dit 'n komponent van elke wakker oomblik is. Selfs gaan slaap, die bugbeer van die meeste leerstellings oor meditasie, word deur die Boeddha uitgelig as 'n geleentheid vir gedagtes. Daar word gesê dat as ons gedagtes op die oomblik kan slaap, ons oorval, is ons hele slaap 'n meditasie.
'N Soortgelyke onderrig is van toepassing op die oomblik van dood. In Boeddhisme word die dood beskou as baie soortgelyk aan slaap. As ons in 'n toestand van bewustheid kan sterf, word ons oorgang na ons volgende geboorte, waar dit ookal mag word, 'n bewuste mens. Dit is egter nie moontlik om hierdie toestand van bewustheid op die laaste oomblik te bereik nie. Daarom is dit belangrik om gedagtes te beoefen.
Sit eers vir 'n paar oomblikke gemaklik - in 'n stoel of op die vloer. Geen spesiale postuur word benodig nie.
In Indië was kruisbene en regop normaal en natuurlik, maar dit mag dalk nie vir jou wees nie.
Wees net bewus daarvan om gemaklik te sit. Wees nou bewus van jou asemhaling.
Jy kan bewus wees van die asem deur die opkoms en val van die diafragma,
of deur die voorkoms van lug aan die punt van die neus te kyk.
Moenie probeer om dit te verander nie;
Bewustheid van asemhaling is nie 'n asemhalingsoefening nie.
Dit kan wees dat wanneer jy die asem kyk, dit meer sag, diep en selfs op sy eie sal word.
Wat jy ook al kies, kyk dit net vir 'n paar minute, sonder enige ander oogmerk.
As gedagtes, emosies, gevoelens of geluide indring, let op hulle en keer terug na die asem.
Probeer om dit nie goed of sleg te doen nie. Doen dit en sien wat gebeur.
Dit is die eerste stap in gedagte. Aanvanklik probeer dit nie te lank nie. Vyf of tien minute sal goed wees vir 'n eerste poging, en selfs nadat jy dit vir 'n geruime tyd beoefen het, moenie die tyd bewustelik uitbrei nie. Laat dit natuurlik groei. Onthou dat alle meditasie 'n natuurlike toestand is, en niks moet gedwing word nie.
Laat jou voete effens uitmekaar wees en op beide van hulle gebalanseer word.
Ryg saggies van kant tot kant totdat jy ewe gebalanseerd voel.
Wees nou bewus van jou asemhaling ... (herhaal die stappe hierbo).
Die enigste verskil met hierdie is dat jy dit nie langer as drie tot vyf minute kan doen nie. Later, soos dit natuurlik word, kan jy dit 'n goeie hulp vind wanneer jy in die regte lyn staan ​​of op 'n bus of trein wag. Die enigste verskil met permanente bewusmakingspraktyk is dat jy dit met jou oë moet doen, en jou bewustheid moet uitbrei na die ruimte rondom jou. Moenie dit doen met oë toe nie.
Uit die staande posisie hierbo,
Loop stadig sowat sewe tot tien keer vorentoe.
Draai om, wees bewus van wat jy doen,
Van jou gewig wat van een voet na die ander verskuif,
Van die beweging van draai.
Pouse vir 'n oomblik, gebalanseer op albei voete.
Sit dan weer uit, loop stadig terug na waar jy begin het.
Draai weer ...
Gaan soos volg vir vyf, tien, vyftien of twintig minute voort.
Soos met die ander meditasies, is dit die beste om kort te begin en dit op sy eie te laat toeneem, aangesien dit gemaklik voel.
Hierdie meditasie word ook gedoen met oë oop, met jou visie op die grond ongeveer ses tot agt voet voor jou vasgemaak. Dit word die beste uitgevoer in kaal voete, of ten minste sonder skoene. As dit nie vir u moontlik is nie, kan u dit nog steeds met skoene aan. Die belangrike ding is die bewustheid, en dit word makliker gemaak as jy die vloer (of grond) onder jou voete kan voel. Terwyl jy stadig loop, wees bewus van al die gevoelens wat gegenereer word. Jy sal dalk vind dat jou balans nie so goed is as wat jy gedink het dit sal wees nie. Let wel, maar moenie daaroor bekommerd wees nie. Dit sal natuurlik verbeter. Bo alles, soos met enige ander meditasie, as dit jou ongemaklik laat voel, stop!
Die finale houding vir verstandige meditasie lê neer. Dit word dikwels deur meditasie-onderwysers verwaarloos, weens die gevare om aan die slaap te raak. Ek glo egter nie dat slaap so 'n slegte ding is nie. As jy slaap nodig het, sal jy waarskynlik aan die slaap raak. As dit gereeld gebeur, probeer om presies te weet hoe en wanneer dit gebeur. Die doelwit is om bewus te wees van wat ook al gebeur, en slaap aan die slaap is 'n volkome natuurlike deel van "wat ook al."
Tradisioneel moet mens aan die regterkant lê, maar dit gaan oor individuele voorkeur.
Word bewus van die optrede van die lê,
Erken die redes (byvoorbeeld moegheid of pyn) wat veroorsaak dat u hierdie meditasiemetode kies.
As jy gemaklik is, word bewus van jou asemhaling soos vir die sittende meditasie, en van jou gedagtes, emosies en gevoelens.
As jy met meditasie gepleeg het, let op hoe dit verskil. As jy moeg voel, maak die gedagtes veiliger op die asem
Maar moenie bekommerd wees as jy aan die slaap raak nie.
(Trouens, wees dankbaar daarvoor.)
Ons het nou gekyk na die vier houdings van bewustheid en die rol van die asem as die poort na bewustheid. Daar word gesê dat hierdie praktyk alleen genoeg is om ons tot verligting te lei. Maar as die praktyk jou aanspreek, is dit goed om met 'n onderwyser te studeer, verkieslik iemand wat goed vertroud is met die Theravadin-tradisie. Dit beklemtoon eenvoudige ingesteldheid as 'n praktyk en moontlik met 'n groep. Wees bewus daarvan dat 'n onderwyser ander aspekte van meditasie kan beklemtoon, afhangende van hul ervaring. Uiteindelik is dit u ervaring wat die meeste saak maak. Onthou dat meditasie nie 'n geneesmiddel is nie, en die ander aspekte van die Agtvoudige Pad - of hulle ekwivalent in jou eie geloof - moet nie vergeet word nie.
Mindfulness het baie ander toepassings. 'N Goeie oefening is gevind in die proses van eet. Ek verwys doelbewus na "die proses van eet" eerder as om net "te eet" omdat dit nader aan die idee is van wat gedagtes in so 'n situasie is. In Zen word gesê: "As jy eet, eet net" Dit is heeltemal waar. Om te dink, dink nie aan 'n aksie nie; dit is net bewus van elke aspek en laat dit op jou gedagtes plaas, eerder as om die verstand te laat val.
As ons hieroor nagedink het, laat ons dit oorweeg om te eet. Eerste van alles, die meeste van ons is geneig om te vinnig te eet. Selfs wanneer eet is 'n sosiale geleentheid wat aan plesier gewy is, is dit geneig om sekondêr tot die gesprek te wees. In toevlug word eet soms in stilte gedoen, maar hierdie moontlikheid van bewustheid word dikwels deur die oplegging van tyd verwend. Om te eet om werklik bewus te wees, moet ons onaangeraak en ongestremd wees. Dan word eet die perfekte gedagtesoefening, met al die vyf sintuie, of ses as jy - soos boeddhisme - die verstand insluit.
Begin met die sig en reuk van die kos, sensasies ontstaan. Die mond kan water (smaak), die maag rumble (gehoor), en die gedagtes oproep allerhande beelde. Aangesien die kos bedien word, raak daar ekstra klanke en reuke. Gedurende die bediening, en voordat ons eintlik eet, kan ons gedagtes van dank uitspreek, vir die mense wat die kos groei, vir diegene wat dit vervoer, vir diegene wat dit voorberei en kook, en vir die kos self. Eet die kos moet 'n rustige proses wees. Die oordrag van 'n gedeelte aan die mond, kou, proe, vermaak en geniet, is almal deel van die proses. Die lepel of ander gereedskap moet tydens die proses rustig wees en nie besig wees om vir die volgende gedeelte te gaan visvang nie. Daar is ook geluide, reuke en die moontlike vereistes van ander diners om bewus te wees van, soos die behoefte om die sout te verby.
As die ete nie stil is nie, moet gesprek beperk en relevant wees. Luister is belangriker as om ons stuk te sê. Daar mag heelwat ander geleenthede wees om gedagtes te eet tydens die deel van 'n maaltyd, maar ek sal hulle nie lys nie, want ek het seker gesê dat ek meer as genoeg gesê het om vir jouself te probeer. Verdere geleenthede vind plaas tydens die skoonmaak- en skoonmaakprosesse, en dit is belangrik om nie die wonder van 'n vernuftige maaltyd te verslind nie. Plaas eerder 'n ruimte waar alles wat jy tydens die maaltyd ontdek het, kan in jou wese ingaan en sy vrugte in jou lewe ontvou.
Herdruk met toestemming van Seastone, 'n afdruk van Ulysses Press.
Jy hoef nie op die vloer te sit nie
deur Jim Pym.
Dit is 'n boeddhisme boek vir die res van ons. Jim Pym verduidelik hoe om Boeddhisme deel te maak van die daaglikse lewe terwyl dit waar is aan sy eie gebruike en oortuigings. Hy wys daarop dat Boeddha nooit mense gevra het om enigiets te aanvaar nie, bloot omdat dit godsdienstige leerstellings was. Opgebou as 'n Christen, trek hy op sy eie ervarings om te wys hoe die weg vir Oos oopgemaak word om die Westerse verrykende spiritualiteit te ontmoet. 'N Aktiewe lid van 'n Boeddhistiese-Christelike dialooggroep vir meer as tien jaar, glo Jim beslis daar is een ding beter as om 'n Boeddhistiese of 'n Christenwees te wees.
Jim Pym het 'n boeddhist geword deur 'n monniklesing op die Kalama Sutra te hoor, waarin die Boeddha ons net vertel om te glo wat vir ons waar en nuttig is. Dit was die sleutel tot sy geestelike reis. Hy is tans die koördineerder van die Pure Land Boeddhistiese Genootskap, redakteur van hul tydskrif, Pure Land Notes, en 'n lid van die Raad van die Boeddhistiese Genootskap, Londen. Jim is ook 'n lid van die Godsdienstige Vereniging van Vriende (Kwakers), en 'n lid van 'n Boeddhistiese-Christelike dialooggroep. Hy leer ook meditasie en is aktief in toonaangewende retraites en werkswinkels. Jim se ander boeke Sluit Luister na die Lig (Ruiterboeke) oor Quaker spiritualiteit, en die suiwer beginsel (sessies van York) oor kwakers en wêreldgodsdiens.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Eenvoudige bewustheid en bewustheid as 'n manier tot innerlike vrede