Advent | Herriemerrie
Hoop, Liefde, Vreugde, Vrede en Lewe
Charlize Theron het al in haar (on)wysheid gaan verkondig dat Suid-Afrikaners nie Kersfees vier nie. Duidelik ken sy nie baie Suid-Afrikaners nie. Kersfees word deur die meerderheid Suid-Afrikaners hard en duidelik gevier. Kerskultuur is dalk 'n ander storie.
Wag, wag – dit is (nog) nie nodig om verontwaardig te wees nie. Ja, Suid-Afrikaners vier Kersfees en daar is wel Kerstradisies. Maar daar is nie 'n 'vasgestelde' Kerstradisie wat op Suid-Afrikaners as 'n geheel van toepassing is nie. Ons het nie 'n groot boom wat op 'n vasgestelde dag ten aanskoue van duisende aan gesteek word nie. Ons het nie optogte nie, ons het nie spesifieke gebruike nie en ons het nie sekere vasgestelde "moet" datums nie. Met die aantal kulture in SA kan 'n mens nie juis iets anders verwag nie. Maar selfs in Kerk- en agtergrond verband is daar beslisde verskille. Kerskultuur is 'n familie ding en nie 'n gemeenskap ding nie. Daar is mense wat van Januarie af vir Kersfees voorberei, ander wat in Oktober begin, maar daar is ook diegene wat inderhaas op 24 Desember doen wat gedoen moet word.
Wat ookal vir jou werk is goed. Persoonlik hou ek van die idee om Advent te vier. Advent word deur baie lande en kerke gevier. Advent skop die vierde Sondag voor Kersfees af. Dit is 'n tyd om geestelik voor te berei, 'n tyd om die Christus-kind weer opnuut te kan ontvang.
Toegegee, daar is verskille tussen die Advent kranse, maar die basiese idee is dieselfde. Ek hou nogal van die kranse met die 5 kerse – waarvan 3 van die kerse pers is, 1 pienk en een wit. Die eerste kers word met die eerste Sondag aangesteek (in 2014, begin Advent op 30 November), en met elke daaropeenvolgende Sondag word daar nog 'n kers aangesteek.
Daar is simboliek in elke element van die Adventkrans. Die krans is rond, d.w.s daar is geen begin of eindpunt nie. Dit simboliseer God wat verewig is. Die krans word met immergroenkranse gevleg, 'n simbool van ewige lewe. Brande kerse simboliseer die lig van God.
Die eerste kers staan bekend as die Profeetkers en dit simboliseer hoop. Jesaja veral het die koms van Jesus voorspel. Die tweede kers is die Krippiekers en dit simboliseer liefde. Die derde kers is die Herderskers en dit simboliseers vreugde. Die vierde kers is die Engelekers en dit simboliseer vrede. Laaste is die wit kers wat op Oukersaand aangesteek word. Dit is die Christuskers en simboliseer lewe.
Die eerste, tweede en vierde Sondag word met 'n pers kers gevier. Pers simboliseer koninlikheid en om die Koning te verwelkom. Terselfde tyd simboliseer dit ook pyn en lyding. Met die kleur kers vier ons nie net die koms van Jesus nie, maar word ons ook herinner waarom Hy aan ons gestuur is. Die pienk kers simboliseer weer geluk en vreugde. Die pienk kers word op die derde Sondag gebruik. Die wit kers simboliseer weer reinheid en Heiligheid.
Hiermee wens ek iedere en elk 'n geseënde Advent toe.
Breinvasbrand: Wat beteken Jesaja?
Breinlosbrand: Olga was reg met Nasri.
Met die wat Olga so ywerig geskenke koop en toe draai, moet ek seker ook 'n plan maak.
Ek het dit goed gedink om vanjaar 'n Kersgeskenk op my blog beskikbaar te stel. Sommer net om te wys dat ek nog sterk skop, al is dit nie noodwendig in die onmiddelike omgewing nie.
Ek is seker van die meer siniese lesers het nou dadelik aan die sogenaamde geskenke, belonings en pryse gedink waarmee telebemarkers tyd steel. Ek belowe op my erewoord dat ek nie probeer om iets wat julle nie wil hê by julle keel af te druk nie. Dus verklaar ek dat julle self die geskenk (Afrikaanse A 4 kalender) sal moet druk of laat druk. Jy kan darem eers kyk voordat jy daardie besluit neem.
Kalender 2014 blog
Ek hoop julle hou daarvan.
Kategorieë : Advent, Musiek
Tyd van liefdadigheid
Ek het skaars my oë geknip en hier is ons weer: die eerste Sondag van Advent. Of anders gestel, ons is op die vierde Sondag voor Kersfees.
Wel eintlik moes ek dit sien kom het. Ek het al in Augustus die eerste aanmaning gekry dat Kersfees die tyd van gee is. Ek was weer herinner dat daar baie kinders is wat nie op Kersdag 'n geskenk gaan kry nie. Ek is nie heeltemal seker hoe dit my verantwoordelikheid geword het nie. Dit is nie asof ek kinders gemaak het vir welsyn tjek nie.
Ek weet ek klink nou net soos die Scrooge van A Christmas Carol. Ek moet seker die Kersfees Spook te wagte wees om my die Kersfese van die verlede, hede en toekoms te wys. As ek nie dood neerval van skrik nie, wonder ek of die Kersfees Spook sal luister dat dit nie te wyte aan inhaligheid of suinigheid is nie.
Die Spook is dalk net so sinies soos ek. Hy wys my dalk 'n tyd in die verlede wat die Kersfees vrygewigheid teenoor die minderbevoorregtes 'n plesier was. Iets wat in die gees van Kersfees geinspireer is. Iets wat 'n mens uit die goedheid van jou hart gedoen is. Teenoor die hede, waar dit geëis word. Amper soos E-tol wat jy teen wil en dank moet betaal, want iemand het besluit dat dit gedoen word. Liefdadigheid gaan seker in die toekoms gegryp word. Elke organisasie gaan hulle pond vat en jy moet seker hoop dat daar iets vir jou gaan oorbly.
Punt is ek hou nie daarvan om verplig te word om iets te doen nie. 'n Vriendelike verpligting maak dit nie minder van 'n verpligting nie. Maar kom ons wees eerlik: Liefdadigheid gaan nou nie tot 'n stilstand kom oor die aalmoese wat 'n Bitterbek soos ek na hulle kant toe stoot nie. Veral nie as ek dit met so 'n houding gee nie.
Ek, soos die meeste ander mense, doen myself nie in met die krummels wat ek ook Kersfees (of enige ander tyd) na liefdadigheid gooi nie. Siende dat dit my keer om geld te mors tot my nadeel, behoort ek die een te wees wat dankbaar is. Ek kan nie juis die sleutel van die stad verwag of 'n enkelkaartjie hemel toe nie. Ek doen maar net die minste, dus het ek geen rede om suur om 'n paar rand uit te deel oor Kersfees nie.
Nou die dag was daar op die Christmas Wishlist was daar iets wat my nogal laat dink het. Hulle het op 'n vrou gefokus wat haar flou sukkel om kos op die tafel te sit. Haar man het vir maande lank nie 'n werk gehad nie en daar was ook nog 'n operasie waarvoor hulle moes betaal. Genoeg probleme van haar eie sal mens dink, dit is nie 'n piekniek om 6 magies vol te hou nie. Die vrou het egter 'n ma en 3 kinders ontdek wat in 'n parkie gebly het. Hulle was dus haweloos. Sy het hulle huis toe geneem en die bietjie wat daar was nog verder gerek. Dit is nou iemand wat haar kan roem oor die liefdeswerk wat sy doen.
Dit laat my dink aan die storie in die Bybel van die vrou wat 2 sent in die kollekte gegooi het. Die offer wat vir God meer as die ander beteken het, want dit was al wat sy gehad het.
Dus, durf ons roem op skenkings vir minderbevoorregtes as dit ons nie juis iets kos nie? Of doen ons net wat die hand vind om te doen? Dit wat God van ons verwag om te doen? Ons is immers Sy instrumente op aarde. Nie net oor Kersfees nie, hoewel dit seker 'n geldige begin is.
Breinvasbrand: Wie het A Christmas Carol geskryf?
Breinlosbrand: Olga was reg met Tom Clancy.
Ek weet, ek het iewers 'n week agter geraak. Ek hoop dat ek dit iewers sal kan opvang – hopenlik voor Kersfees. Die een in 2011.
Een van die simbole wat dikwels met Kersfees gebruik word, is 'n engel. 'n Engel het vir Maria die blye tyding gebring dat sy die redder van die mensdom in die wêreld gaan bring. Dit boonop sonder dat sy met 'n man omgang gehad het. Na Christus se geboorte het die Engele ook die boodskap aan die herders gaan oordra.
Meestal is Engele in die Bybel as boodskappers aangewend. As ek dit nou reg kan onthou, was daar 'n engel gestuur om Bileam om die lewe te bring, tot sy donkie hom gered het. Engele voer dus ook opdragte van God uit. Ons dink ook dikwels aan Engele as beskermers. Dalk omdat God die Engele gestuur het om Jesus te versorg aan die einde van sy woestyn versoeking.
Daar is ook 'n beeld van 'n Engel wat op jou een skouer sit en jou op die goeie, nou paadjie wil hou. Ongelukkig smyt die Engel nie die duiwel van jou ander skouer af nie. Dan is daar die idee van beskermengele. Een engel wat jou moet oppas en beskerm teen die wêreld. 'n Baie vertroostende gedagte.
Maar helaas! Daar is soveel mense wie se beskermengele oor Kersfees moeg raak. Kersfees is vir baie 'n tyd van vrees en hartseer. Die blyste van alle tye is vir ander 'n tyd van vernedering en pyn. Gesinsgeweld gaan oor die Feesseisoen toe. Meer mense ly die tyd van die jaar aan depressie en selfmoorde is meer. Dit is ook die tyd van die jaar wat duisende mense in ongelukke sterf. Ironies dat die Engel van Kersfees vrede verkondig het en dit vir baie mense juis nie vrede is nie.
Dit is die probleem beskrywing. Vraag is hoe los mens dit op? Aanvaar jy dit en stop jouself dik aan kalkoen? Of reik 'n mens na die ongelukkiges uit en probeer vir hulle 'n engel wees? Is ons ooit nog vandag ontvanklik vir Engele? Is ons nog roepbaar deur die Engele?
Vandag is die tweede Sondag van Advent.
Ek het – soos baie ander mense seker – altyd 'n prentjie gehad van edelmoedige, saggeaarde herder, met 'n lammetjie in sy arms om die prentjie volledig te maak. Dit is moontlik 'n voortvloeiing van die beeld van Jesus wat altyd aan ons voorgelê is. Tog, in die tyd van Jesus was dit nie hoe die gemiddelde herder gelyk het nie.
Die herders was die uitvaagsels van die samelewing. Hulle was geweldenaars wat gelieg, bedrieg en gesteel het so ver hulle gegaan het. Hulle moes gewees het, net om te oorleef. Almal het op die herders neergesien en daar gemiddelde ordentlike mens sou beslis nie 'n tafel met hulle gedeel het nie.
Tog was die groep, die groep wat verkies was om eerste van Jesus se geboorte te hoor. Meer as dit, dit is ook die beeld wat Jesus vir homself toegeëien het. Die goeie herder was eintlik in skerp kontras wat van die herders verwag is. 'n Treffende beeld beslis, siende dat ons dit vandag nog ken al is herders nie meer deel van ons bestaan nie.
Hoekom dan juis die herders? Ek weet nie – ek kan teologie skaars spel en ek het nie insae tot dit wat verborge is nie. Tog reken ek dat daar vir ons 'n boodskap verskuil is.
Dit is vir my so opvallend hoe baie christenne dink hulle is God self. Hulle veroordeel summier links en regs, maar draai nooit 'n veroordeelde vinger na hulle self nie. Hulle weet wie hemel toe gaan en wie nie. Hulle het genade vir niemand nie.
Ek weet die ideaal is om God na te streef, maar dit beteken nie dat 'n mens dit durf waag om Sy rol oor te neem nie. Wees jy maar die beste mens wat jy kan wees, maar wees bedag dat dit nog lank nie volmaak is nie. Moet jouself nooit verhewe ag nie.
Daar was 2000 jaar gelede goeie Isrealiete gewees, mense wat verwag het om hemel toe te gaan en wat 'n goeie lewe dikteer het. Tog was Jesus aan die uitvaagsels bekend gemaak. Dalk omdat hulle die Goeie Nuus geglo het, wat die Isrealiete verwerp het? Omdat hulle waarheid, nie by die Waarheid gepas het nie.
Kan julle glo dat ons vandag 4 Sondae weg van Kersfees af. Die advent seisoen het afgeskop en daarmee ook die afwagting vir Kersfees. Vir eeue lank het die mense gewag op die koms van die Verlosser. Hoe geredelik is ons vandag bereid om te wag?
Hoe bereid is ons vandag om te wag?
Nie so lank gelede moes mens vir bykans enige iets wag. Wag vir 'n rekening om op te daag en wag in 'n tou om elke liewe een te betaal. As jy met iemand moes praat wat nie naby was nie, moes jy 'n brief skryf en wag op 'n antwoord. Sou jy 'n meisie of 'n ou ontmoet wat jou hormone ophol jaag, moes jy wag tot jy ringe geruil het. Dit kon eers geskiet wanneer die man kon bekostig om huis op te sit. As jou hart tjoklits pomp vir 'n kar, sou jy moes sente omdraai en spaar tot jy dit kon bekostig het. Dit klink amper onwerklik. Vandag betaal jy vooruit, ontvang jou rekeninge per epos en betaal op die internet. Jy het nie eers 'n verhouding nodig as lus jou dryfkrag is en met epos, Facebook en Skype kan jy binne minute met enige iemand kontak maak. Jy kan enige iets wat jou hart begeer dadelik op skuld koop.
Gerieflik beslis en ek raak seker heel eerste van my verstand af as dit more moet verdwyn. Tog, as 'n mens daaroor dink, het dit met 'n prys gekom. Geduld, afwaging en hoop. As iets nie dadelik gebeur nie gee ons op of krap alles anders deurmekaar. Daar is nie die voldoening om iets waarna jy lank uitgesien het uiteindelik te kan ontvang nie. Hoop, die verwagting en geloof dat iets gaan kom, is amper oorbodig.
Dit is dus seker geen raaisel dat so baie mense deesdae in wanhoop is nie. Maak nie saak hoe modern en slim ons raak nie, sekere dinge kom net met tyd. Mens kan net mooi niks daaromtrent doen nie. Dit lyk onmoontlik om daardeur te kom: behalwe wanneer die nodige geduld en hoop aan die dag gelê word. Eienskappe wat ons met elke verbygaande dag besig is om te verleer.
Dit laat my dink – sou ons vandag in blydskap vir Jesus kan wag? Of gee ons bloot net op omdat dit nie volgens ons tyd geskiet nie? Hoeveel meer het die onmiddelike vervulling ons van beroof?