optogte – jasparuis
Skiet stilstand in die winkelsentrum.
by jasparuis June 22, 2016 June 22, 2016
Tot in 'n mate is die seker al holrug gery, maar sien ek sit met die penarie en voel ek moet iets sê. Ons moet praat oor wat gebeur in ons lewens, ons moet praat oor wat plaas vind om ons. En nee ek praat nie van 'n copy, paste status op Facebook nie. Ek praat van groei rugraat of 'n paar ertjies en sê hoe jy voel. Formuleer gedagtes en gee dit vrye teuels, laat dit vry om op een of ander sosiale media network wolk rond te sweef. Amper soos oom Gé Korsten se liedjie van ouds of was dit die Afrikaner bemarkingsveldtog tannie Bridges se liedjie? *wie dit gesing het maak nie juis saak nie, dis om daardie ruiter van die windjie te wees*
Ons stad is gister tot stilstand geruk. Op sosiale media het dit omtrent gegons oor die toestand van ons land. Paniek en chaos was aan die orde van die dag. Die fotos wat versprei is was soortgelyk aan die nuwe trekpleister van 'n oordeelsdag film wat binnekort uitgereik sou word. Mense het elke liewe post moontlik gedeel met hul volgers sonder om enigsins die bron in ag te neem. Sien ons het oorlog propogeer op Facebook.
Maar toe stap ek by ons plaaslikke winkelsentrum in en die tannie kla nogsteeds oor stadige diens, ek wou net daar op haar skree wat de hel die wêreld is besig om te vergaan en hier is jy bekommerd oor stadige diens. En dit is met hierdie wat ek besef ons is besig om vir ons self te lieg!
Deel jy hierdie gerugte net om so paar ekstra volgelinge op jou sosiale media profile te kry of gee jy regtig om? Het jy vir een sekonde stil gestaan en die vrou wat agter die toonbank jou help gevra of sy vanaand veilig of enigsins by die huis sal kom? Is haar kinders veilig? Het jy vir haar hulp aan gebied? Het jy daar vir haar gesê sy kan maar daar by jou kom oorbly vanaand? Het jy tenminste gewonder of jy môre haar weer sal sien?
Of het jy knorrig daar weggestap want sy het stadig jou gehelp, jou sakkies kar toe geneem die karwag dit laat inpak sy vyf rand vir hom gegee en weggery. Het jy toe die volgende paniek bevange slagoffer geraak van sosiale media se beriggewing oor wat in ons land aan gaan, terwyl jy eintlik heel veilig in jou welaf woonbuurt rondry, in jou moderne veldnuts voertuig. Terwyl die vrou by die supermark se enigste vervoer tans verwoes word?
Sien hier is dit wat my vies maak, ons maak onsself so maklik die slagoffer maar is ons regtig?
Gaan ons aanhou leef in hierdie katoen wol bolletjies waarin alles net met ons sleg gaan, of gaan ons werklik begin uitreik na ander wat dit regtig slegter af as ons het?