🥇 ▷ Fire Emblem: Review van drie huise: slim toevoegings maak dit ... ✅
Fire Emblem: Review van drie huise: slim toevoegings maak dit …
Danksy dieper RPG-elemente en 'n verrassend ingewikkelde verhaal, Brand embleem: drie huise lyk soos 'n regte stap vorentoe in die Nintendo-reeks strategieë.
Wat doen jy met 'n beroemde reeks na 'n sukses soos Fire Emblem: Awakening? Om eerlik te wees, dit het altyd gelyk of Nintendo en Intelligent Systems 'n bietjie onseker was. Ons het 'n iteratiewe voortsetting van die speletjie Fates gekry, en dan 'n omskakeling, Echoes. Albei is op sigself wonderlike speletjies, maar nadat ek Three Houses gespeel het, sien ek hulle nie nou as iets meer as net 'n stap in die rigting van Three Houses nie, wat 'n beter, betroubaarder en felste spel is, ondanks die uitgebreide dekking.
Van Fates af is die spel baie klem op keuse. In hierdie spel moet u tussen twee koninklike gesinne kies, en elke pad lei u na 'n wrede geveg met die bekende gesigte van die ander persoon op die slagveld. Hier moet spelers kies tussen die titel Drie huise. Wat uit Echoes geneem is, lyk vaag, maar dit is absoluut daar – daar is 'n gevoel van fokus en begrip van wat die Fire Emblem uitmaak, miskien net moontlik deur terug te keer na een van die oudste titels in die reeks.
Teken in op die VG247 nuusbrief Kry al die beste stukke VG247 wat elke Vrydag by u inkassie afgelewer word!
As u dit nie weet nie, is Fire Emblem 'n strategie-speletjie. Dink aan XCOM, Disgaea of ​​Final Fantasy Tactics – mesh-gebaseerde, isometriese gevegte met die fokus op strategie, met karaktervooruitgang en ontwikkeling wat die beskikbare vaardigheidstel beïnvloed. Drie huise is dit steeds, maar in plaas van die motorgeskiedenis wat jou van stryd tot stryd skommel, skei hierdie inskrywing dit van die konsentrasiesone, wat waarskynlik die beste beskou word as 'n Mass Effect-norm in Normandië of Dragon Age's Skyhold – 'n tuiste vir jou en jou elite-span krygers en 'n plek waar u nie net vir die volgende geveg kan voorberei nie, maar ook stilstand geniet om u bondgenote beter te leer ken.
Hierdie sone is 'n klooster-, skool- en godsdienstige sentrum wat in 'n soort neutrale sone tussen die drie hoofmagte in die streek geleë is. Dit is Hogwarts vir die adel van die Vuur-embleem – in werklikheid woon drie erfgename van die drie nasies rondom die klooster dit by. Almal is die hoof van een van die skool se huise, en die skool berei hulle voor vir die lewe as staatshoof. Op sommige dae gly hulle in die klaskamer, terwyl ander weer met lastige bandiete in die natuur veg. Die speler neem die rol van Byleth, een van die onderwysers in die klooster, aan.
Die resultaat is 'n ongelooflike intelligente toevoeging tot die Fire Emblem. In hierdie reeks was daar nog altyd 'n poging om spelers sy karakters te gee, met die hoop dat u verpletter sal raak as iemand in die stryd geslaan word met die opsie van permanente dood (soos dit ook al moet wees), maar Three Houses neem hierdie verbintenis tot 'n ander vlak. Op sommige maniere is dit deel van Persona, en die pynlike keuse van wat om op skooldae met beperkte vrye tyd te doen, bepaal baie oor hoe u verhaal ontvou.
Die klooster is 'n volledige 3D-area waar u kan pik en verken, en al die RPG-leidrade is hier om te bekostig. U kan visvang in die dam, plante in die kweekhuis plant, of eenvoudig mark toe gaan om bestanddele te kry wat u kan kook om met u spanmaats te deel. U kan saam met meer ervare onderwysers oefen om u vaardighede te verbeter. Die vroomes wil dalk na die katedraal gaan om by die skoolkoor aan te sluit. Die belangrikste is dat u tyd spandeer deur net te loop, te ontdek en ander studente te ontmoet – waarvan sommige in die toekoms bondgenote sal wees – en ander minder.
Ja, daar is 'n groot verskeidenheid. U moet kies tussen die Drie Huise – Edelgard en Black Eagles, Claude en Leicester Alliance of Dmitri en sy Blou Leeus. Op skool is dit 'n vriendelike kompetisie – u kies net watter leerlinge u die meeste wil onderrig – maar dit is nie 'n groot bederf om te sê dat u skooldae binnekort verby is nie. Wanneer die werklike lewe en druk om hul land te lei kom, word die nuwe kante van elk van die drie trio onthul en die vriendskappe getoets. Slaglyne sal getrek word, wel, dit is 'n oorlogsreeks. U kan waarskynlik raai waarheen dit gaan.
Dit gaan net nie waar u vir almal dink nie. Of selfs vir jou. Fire Emblem: Three Houses is 'n absolute keuse, en hoewel aanhangers gretig is om te spekuleer oor die verskille tussen die drie verhaalpaadjies vir die drie huise, kan ek gelukkig maar vaagweg sê dat daar veel meer is. Op elke pad is daar wendings en keuses wat die gebeure ernstig sal opskud, en daar kan selfs meer paadjies wees as wat die spel aanvanklik verduidelik. Baie gaan aan. Die voltooiing van een "paadjie" in die drie huise behoort 40 tot 80 uur te duur (maar daar is baie newe-dinge), maar die finaliste sal die nuwe, vrygewige spel kan benut en die inhoud van ander roetes in die geskiedenis van ongeveer die helfte daarvan kan sien.
Sommige veranderinge is subtieler. As u 'n huis kies, het u toegang tot die klaslede, maar u kan ook lede van ander huise draf en werf om aan u vereistes te voldoen. Dit ontsluit nie net hul potensiaal as individue nie, maar ook sosialisering en verhoudings tussen karakters oor daardie persoon. Dit lyk amper onmoontlik om dit te sien – maar dit op sigself het sjarme.
Jou reis sal alleen van jou wees, en hierdie klein aanrakinge help met die voorspelbare oorkoepelende vertelling. Fire Emblem: Three Houses is vol van die wonderlike bou van die wêreld, selfs van tyd tot tyd in die regte geskiedenis, en die aanbieding, sjarmant, gelokaliseerd en resonant, behoort u goed te belê.
Die stryd met die Vuur-embleem was nog altyd briljant en bevredigend, en het in die Drie Huise regtig min verander. In plaas daarvan word die spel verbeter en verbeter deur hierdie nuwe, dieper RPG. Dit het al die bekoring van vorige inskrywings in die Fire Emblem, maar 'n keuse-georiënteerde, oop benadering wat dit 'n bietjie soos Persona laat lyk. Terselfdertyd stem die rigiede elemente van die struktuur van die akademie perfek ooreen met die algemene atmosfeer van die Fire Emblem – dit is professioneel, nie noukeurig nie, en eenhede word dus eksamens afgelê om die klas te verander en verskillende vaardighede te gebruik, of om hard te werk in die program vir buitemuurse aktiwiteite om ontbrekende statistieke te bekom. .
Daar is verskillende wesensveranderings aan gevegte, soos die toevoeging van bataljons, wat eenhede toelaat om 'n hele span soldate te beveel, en nie net alleen veg nie. As verskeie karakters met bataljonne toegerus is, voeg dit 'n nuwe taktiese aspek toe, danksy die bataljon se vermoëns, maar dit verander ook die voorkoms van gevegte – skielik nadat die zoom vertoon is, verskyn daar werklik beduidende getalle op die skerm. Inderdaad is dit hier dat die ontwikkelingshulp van Koei Tecmo, veral bekend vir Dynasty Warriors, die ooglopendste is.
Ek sou lieg as ek sê dat dit altyd goed lyk – soms toon 3D-stryd tonele lae kwaliteit teksture en ruwe soldate op 'n ongelooflike manier. Soms lyk die spel heeltemal sleg en dra slegs 'n soliede artistieke styl. Dit is veral waar in die dokmodus, hoewel dit nie die algemene sjarme van hierdie ervaring baie beïnvloed nie.
In elk geval is die geveg steeds briljant. U sal boogskutters en mages verberg vir teenkrag, met behulp van flankeerde eenhede, die slagveldeffekte aktiveer en die plasing van elke karakter in elke beurt oorweeg, aangesien verhoudings tussen karakters buite die geveg hul effektiwiteit in die geveg beïnvloed. Twee vriende sal byvoorbeeld harder baklei as hulle langs mekaar is – dus gaan dit nie net daaroor om die beste toerusting voor die geveg toe te rus nie, en dan ook oor hierdie verwarring. Elke beurt tel.
'N Kritiek wat ek op die Vuur-embleem kan opstel: drie huise is min en ver van mekaar af. Daar is visuele probleme wat vroeër genoem is, en probleme met winderigheid en funksie-stimulasie. Alhoewel die wêreldbou op die hoogste vlak is, is die geskiedenis en karakters van hierdie spel weereens nie die beste in hierdie reeks nie. In werklikheid is dit egter relatiewe geringe klagtes wat bleek is in vergelyking met die sjarme wat hierdie spel net uitstraal. Ontelbare klein aanrakinge het 'n glimlag op my aangesig gebring, byvoorbeeld hoe die skoolklok die eerste note van die Fire Emblem-tema speel, of soos elke RPG-klas unieke klere het, dus gaan klasveranderings nie net oor statistieke en bewegings nie. Daar is baie om lief te hê.
Ongeag die gekose pad, Fire Emblem: Three Houses is 'n absolute ontploffing. Dit is die beste Fire Emblem-titel sedert Awakening en gaan direk na my lys van die nodige Switch Game-items.