Erediens - 8 Augustus 2021 - 'N GEMEENTE IN AFRIKA VIR DIE HELE WÊRELD
Droogte, oorlog, hongersnood en pes
1 Die woord van die Here het tot Jeremia gekom oor die groot droogte: 2 Juda verdor, sy stede versmag, sy mense sit in rouklere op die grond, die hulpgeroep van Jerusalem weerklink. 3 Die vername mense stuur hulle slawe om water te gaan haal. Dié kom by die putte, maar kry geen water nie; hulle bring hulle kruike leeg terug. Hulle is verslae en verleë, hulle koppe hang. 4 In die hele land het daar geen reën geval nie. Omdat die grond niks oplewer nie, is die boere moedeloos, hulle koppe hang. 5 Die takbok lam in die veld en gooi haar lam weg omdat daar nie gras is nie. 6 Wildedonkies staan op die kaal heuwels en snuif die wind net soos jakkalse; hulle oë raak dof, want daar is nie meer gras nie.
7 As ons sondes teen ons getuig, Here,
tree tog op ter wille van u Naam.
Ons het so baie keer van U af weggedraai,
ons het teen U gesondig.
8 Hoop van Israel, Redder in tyd van nood,
waarom sou U wees soos 'n vreemdeling in die land,
soos 'n reisiger wat net 'n nag oorbly?
9 Waarom sou U wees soos 'n man wat verskrik staan,
soos 'n soldaat wat nie in staat is om te help nie?
U is by ons, Here, ons behoort aan U, moet ons nie verlaat nie!
11 Die Here het vir my gesê: Moenie by My vir hierdie volk voorspraak doen nie. 12 Wanneer hulle vas, sal Ek nie na hulle gesmeek luister nie; as hulle brandoffers en graanoffers bring, maak dit die volk nie vir My aanvaarbaar nie, want Ek sal met oorlog, met hongersnood en met pes 'n einde aan hulle maak.
14 Die Here het vir my gesê: Die profete gee voor dat hulle in my Naam optree, maar Ek het hulle nie gestuur of beveel nie, Ek het nie eens met hulle gepraat nie. Dit is gesigte wat nie bestaan nie, nuttelose waarsêery, dit is bedrog wat hulle versin wat hulle vir julle aanbied as woorde van profete. 15 Daarom sê Ek oor die profete wat in my Naam optree sonder dat Ek hulle gestuur het, wat beweer daar sal nie oorlog of hongersnood in hierdie land kom nie: Daardie profete sal deur oorlog en hongersnood aan hulle einde kom. 16 Die volk vir wie hulle as profete opgetree het, sal in die strate van Jerusalem weggegooi lê, slagoffers van hongersnood en oorlog. Niemand sal hulle, hulle vrouens, hulle seuns of hulle dogters begrawe nie. Ek sal die kwaad wat hulle gedoen het, op hulle eie koppe laat afkom.
17 Sê vir hulle dit:
Dag en nag, sonder ophou, vloei die trane uit my oë;
my volk ly aan sy wonde, hy is swaar getref.
18 Wanneer ek uitgaan na die veld toe,
lê die lyke daar van dié wat met die swaard doodgemaak is;
wanneer ek in die stad kom,
lê daar die slagoffers van die hongersnood.
Profeet en priester trek in die land rond
sonder dat hulle weet wat om te sê.
19 Het U Juda dan heeltemal verwerp?
Walg U vir Sion?
Waarom het U ons getref sonder dat iemand ons genees?
Waarom wag ons dat alles regkom, maar dit gaan nie goed nie,
wag ons op 'n tyd van verbetering,
maar daar is net rede tot skrik?
20 Ons erken dat ons opstandig was, Here,
Ons bely ook die skuld van ons voorvaders.
21 Ter wille van u Naam, Here, moet ons tog nie verwerp nie.
Moenie dat die plek waar u magtige teenwoordigheid regeer,
verag word nie.
Dink aan u verbond met ons, moet dit tog nie prysgee nie!
22 Is daar onder die nikswerd gode van die nasies
een wat laat reën, wat die hemel sy reën kan laat gee?
Is dit nie U wat dit doen nie, Here ons God?
Ons vertrou op U, want dit is U wat al hierdie dinge doen.
Hierdie woorde raak ons diep, en kan ons selfs laat wonder of God dan enigsens omgee. Waarom moet ons 'n God aanbid wat so maak? Waarom moet ons 'n God aanbid wat ons verwerp? Dit lyk in elk geval asof hierdie idee nie strook met die God wat ons regdeur die Bybel vind nie. Miskien sou jy dalk dink dat hierdie deel nie eens hoort in die Bybel nie.
Hierdie teks is egter baie belangrik om te verstaan wie God is, en wie die mens is.
Kom ons probeer die verhaal in 'n paar punte opsom. Dit kan ons moontlik help om te verstaan waarom God reageer soos wat Hy doen.
Nommer een: Die volk leef in sonde. Hulle gee nie om vir wat God wil hê hulle moet doen nie. Wanneer ons na die afgelope paar weke se eredienste terugdink is dit duidelik dat hulle nie sommer sou verander nie.
Nommer twee: Toe verander hulle skielik. Hulle roep 'n biddag uit vir reën.
Nommer drie: God kom sê dat Hy nie na hul gebede sal luister nie, of na hul bekering nie.
Die antwoord tot die verstaan van God se reaksie lê by Punt twee en drie. Die volk sou hulle nooit bekeer het as die reën nie weggebly het nie. Hulle kom net tot bekering oor hul sondes omdat hulle weet dat hulle regtig God nodig het vir die reën. Daar is dus nie 'n werklike bekering nie. Hulle wil nie regtig die Here weer aanneem nie. Hulle wil net nie doodgaan van hongerte nie.
Hierdie bekering gaan dus nie oor God nie, maar oor hulle. Hierdie bekering is 'n poging om God te manipuleer.
Ons kan nie vir God manipuleer nie. Ons kan Hom nie in die beskuldigingsbank plaas nie. Hy is God, en ons is Sy skeppinge.
Wanneer ons tot bekering kom vir die verkeerde rede probeer ons vir God in ons prentjie van wie God is inpas, en dit maak God kwaad. Lank voor die fondamente van die aarde gelê is was Hy al daar.
Ons moet versigtig wees om te veel vir God PRESIES te verklaar. Hy bly steeds God. Daar is waarskynlik dele van God wat ons nog nie eers ken nie, want Hy is God. Nie ons nie.
Blaise Pascal het gesê: " 'n Godsdiens wat nie bevestig dat God 'n verborge God is nie, is nie eg nie."
Die egtheid van ons geloof lê daarin dat ons besef dat ons 'n God dien van wie ons nooit alles sal verstaan of weet nie. Dit moet ons nederig maak, nie probeer om God in ons prentjie van wie Hy vir my en jou MOET wees in te manipuleer nie.