Die subfamilie fovea is klein in grootte en smal, maar relatief breed in deursnee. In anatomie is dit bekend as "fossa infratemporalis".
Die pendulumfossa word van bo af gevorm vanweë 'n been wat van die rif afloop, of eerder by die vleuel van die groter kant. Voor die sone is in kontak met die boonste kakebeen, aangrensend aan sy posterior tuberkel. Uit die spenoïedbeen is 'n opvoering wat lateraal genoem word. Dit vorm die mediale muur van die streek wat oorweeg word. Maar van onder en buite is die orgaan nie gebind nie. Aan die kant eindig die pterygoale fossa naby die onderkaak.
Die naaste buurman van die pterygoal fossa is ook 'n put, maar noem die pterygo-palatine. Dit is 'n gaping wat lyk soos 'n trechter, en begin waar die put verdiep op die punt van konvergensie van die mure van die mediaan en die voorkant beperk.
In hierdie sone is die tempelspier, senuwees, vate en ook die spier, die vleuel-laterale spier genoem, gedeeltelik teenwoordig. Dit alles bied kommunikasie tussen die pterygoale fossa en die oogholtes.
Temporale en tydelike
'N Naaste buurvrou van die betrokke gebied is die temporale fossa. Dit is naby die sikomatiese boog geleë. Die gebied word begrens deur die lyn van die tempel van bo af, en die parietale been speel die rol van die middelmuur in die onderste deel. Gedeeltelik word die temporale fossa gevorm deur:
- temporale been;
- Die malarbeen.
Die temporale fossa word van die een kant van die zigomatiese boog omskryf, en van onder af word dit gevorm deur 'n dorsale kruin.
Die tydelike en dwarsfovea is naby geleë, terwyl die tweede onder die eerste geleë is. Dit kommunikeer met die kraniale fossa as gevolg van 'n spinige ovaal gat. Vir die kontak met die pterygoid palatine word 'n vleuel-boonste kaakspleet verskaf.
Die slinger kan beïnvloed word deur 'n infeksie wat die onderste grens binnedring, aangesien dit eerder voorwaardelik is. Anatomies is die fovea in kontak met die podiale ruimte en wange. Die gebrek aan isolasie aan hierdie kant laat besmette selle van die oogpote, wange en ander porieë vinnig die oorplanting besmet.
Abses van die pterygoale fossa word geïnisieer deur periostitis, wat op die vlak van die boonste molare verskyn het. Aangesien hierdie siekte die vetterige knop van die wang beïnvloed, is die eerste ding wat volg, die pittige fossa.
Veneuse sinusitis beïnvloed die inframammêre fossa as gevolg van kontak met die pterigoid veneuse pleksus, waardeur die infeksie uit die baan kom.
Van die berugte fossa beweeg die infeksie na:
Van die farinksegebied;
Harde dop van die brein.
Die flegmon van die inframammary fossa en die pterygoid palatine word gesamentlik gediagnoseer weens die noue kontak van die betrokke ruimtes.
Phlegmon is 'n inflammatoriese proses van die sone, tesame met suiwer ontslag, ernstige pyn. Infeksie van die fossa affekteer die aangetaste gebied oor tyd, wat ernstige dronkenskap in die liggaam veroorsaak.
Die inframammary fossa word gekenmerk deur 'n swak inflammatoriese maksillêre kontraksie. Die pasiënt is aangeteken hoë koors en ernstige hoofpyn. Na 48 uur ontwikkel 'n tumor, 'n edeem wat lei tot eksoftaalale.
Behandeling flegmon - operatief, noodgeval. As jy te laat met chirurgiese ingryping is, is die spasie naby die farinks beskadig, wat spraak moeilik maak, asemhaling word moeilik, dit raak byna onmoontlik om te sluk.
Die operasie word uitgevoer deur die mondholte in sy vestibule oop te maak, wat 'n 2-3 cm insnyding in die gebied van die boonste molare lewer. Gebruik 'n geboë klamp, maak die pad oop deur die dorsale na die pterygoid-palatine fossa, sodat die ekssudaat kalm uitloop. In eenvoudiger gevalle, wanneer die abses op hierdie vlak is, is so 'n operasie voldoende, 'n geneesmiddel vind plaas. As die infeksie die perifere sone tref, voer die chirurg 'n perkutane insnyding uit onder die kakebeen.