Wordplanet: Jeremia / Jeremiah 48 : Bybel - Afrikaans Bible - Die Ou Testament
3 Hoor! Geskreeu uit Horonáim: verwoesting en ‘n groot vernieling.
4 Moab is verbreek; sy kleintjies laat ‘n geskreeu hoor.
6 Vlug, red julle lewe, en word soos ‘n kaal bos in die woestyn!
9 Gee vlerke aan Moab, want hy sal moet wegvlieg; en sy stede sal ‘n woesteny word, sonder dat daar iemand in woon.
17Beklaag hom, almal wat rondom hom is en almal wat sy naam ken! Sê: Hoe is die sterk staf, die sierlike stok gebreek!
18Kom af uit jou heerlikheid, en sit in die dorsland, o inwoner, dogter van Dibon! Want die verwoester van Moab het teen jou opgetrek, hy het jou forte verwoes.
19Gaan staan op die pad, en kyk uit, o inwoner van Aroër! Vra vir hom wat vlug en vir haar wat ontkom; sê: Wat het gebeur?
20Moab staan beskaamd, want hy is verslae. Huil en skreeu, verkondig dit by die Arnon dat Moab verwoes is!
21Ja, ‘n oordeel het gekom oor die land van die gelykte, oor Holon en oor Jahas en oor Mefáät,
22en oor Dibon en oor Nebo en oor Bet-Diblatáim,
23en oor Kirjatáim en oor Bet-Gamul en oor Bet-Meon,
24en oor Kérijot en oor Bosra, ja, oor al die stede van die land Moab, die wat ver en die wat naby is.
25Die horing van Moab is afgekap en sy arm is verbreek, spreek die HERE.
26Maak hom dronk, omdat hy hom groot gehou het teen die HERE, sodat Moab neerslaan in sy uitbraaksel en hy self ook ‘n belagging word.
27Want was Israel vir jou nie ‘n bespotting nie? Of is hy onder die diewe betrap, dat jy die hoof geskud het so dikwels as jy van hom gespreek het?
28Verlaat die stede en gaan woon in die rots, inwoners van Moab! En word soos ‘n duif wat sy nes maak oorkant die opening van die afgrond.
29Ons het van die trotsheid van Moab gehoor—hy is baie trots! —van sy hoogheid en sy trotsheid en sy hoogmoed en die verheffing van sy hart.
30Ek ken sy grimmigheid, spreek die HERE, en sy onbehoorlike grootpratery; onbehoorlik het hulle gehandel.
31Daarom sal ek oor Moab huil, ja, oor die hele Moab dit uitskreeu; oor die manne van Kir-Heres sug hulle.
32Bo die geween van Jaéser sal ek jou beween, o wingerdstok van Sibma! Jou ranke het gegaan oor die see, tot by die see van Jaéser het hulle gekom—die verwoester het jou somervrugte en jou druiwe-oes oorval.
33Daarom is vreugde en gejuig weggeneem uit die land van tuine en uit die land Moab, en Ek het die wyn uit die parskuipe laat verdwyn; hulle sal dit nie trap met vreugdegeroep nie; die vreugdegeroep sal geen vreugdegeroep wees nie.
34Weens die geskreeu van Hesbon tot by Eleále, tot by Jahas het hulle hul stem verhef, van Soar af tot by Horonáim, Eglat-Selísia; want ook die waters van Nimrim sal ‘n woesteny word.
35En Ek sal in Moab ‘n einde maak, spreek die HERE, aan hom wat op die hoogte offer en rook laat opgaan vir sy god.
36Daarom klaag my hart oor Moab soos fluite, ja, my hart klaag oor die manne van Kir-Heres soos fluite; omdat die oorwins wat hulle verwerf het, verlore gegaan het.
37Want al die hoofde is kaal en al die baarde is afgeskeer; op al die hande is snye en om die heupe is ‘n roukleed.
38Op al die dakke van Moab en op sy pleine is net rouklag, want Ek het Moab verbreek soos ‘n ding waar ‘n mens geen behae in het nie, spreek die HERE.
39Hoe is hy verslae! Hulle huil. Hoe het Moab die rug gedraai met skaamte! So sal Moab dan vir almal wat rondom hom is, ‘n belagging en ‘n verskrikking word.
40Want so sê die HERE: Kyk, hy sal vlieg soos ‘n arend en sal sy vleuels oor Moab uitsprei.
41Die stede is ingeneem, en die bergvestings is verower; en die hart van die helde van Moab sal in dié dag wees soos die hart van ‘n vrou wat in nood is.
42En Moab sal verdelg word, dat hy geen volk meer is nie, omdat hy hom groot gehou het teen die HERE.
43Die skrik en die kuil en die strik oor jou, o inwoner van Moab, spreek die HERE.
44Hy wat vlug vir die vrees, sal val in die kuil; en hy wat uit die kuil klim, sal gevang word in die net; want Ek sal oor hom, oor Moab, bring die jaar van hulle besoeking, spreek die HERE.
45In die beskutting van Hesbon staan vlugtelinge sonder krag; want ‘n vuur het uitgegaan uit Hesbon en ‘n vlam uit die huis van Sihon, en het die slape van die hoof van Moab en die skedel van die rumoermakers verteer.
46Wee jou, Moab! Die volk van Kamos is verlore; want jou seuns is weggeneem as gevangenes en jou dogters in gevangenskap.
47Maar aan die einde van die dae sal Ek die lot van Moab verander, spreek die HERE. Tot sover die oordeel van Moab.