Bespreking Dis hoe lief GOD ons het! [Archive] - BibleForums Christian Message Board
BibleForums Christian Message Board > International Christian Family > Afrikaanse Lighuis > Vrae en menings oor die Bybel > Bespreking Dis hoe lief GOD ons het!
View Full Version : Bespreking Dis hoe lief GOD ons het!
May 13th 2009, 05:52 PM
Van die dag wat ek tot bekering gekom het was Markus 5:22-43, die verhaal van Jairus en sy dogtertjie en die vroutjie van bloedvloeiing een van die eerste verhale wat my diep getref het, en vir weke lank was ek elke slag terug geneem na die skrif totdat ek die volle waarheid wat daarin vasgevat was ten volle verstaan het. Vir nagte het ek selfs in die bed gelê en wonder wat dit is in hierdie verhaal wat ek bly mis
Ek is geen slim geleerde aangaande die Woord nie, en redeneer soms soos 'n kind, maar het 'n poging aangewend om 'n studie van hierdie verhaal te maak, aangesien ek dit net nie afgeskud kon kry nie. Ek het reeds 'n paar keer verskillende boodskappies gekry, maar op die uiteinde het alles perfekte sin gemaak.
Later van tyd het ek hierdie verhaal teenoor my eie lewe vergelyk, en dit is waar daar waardevolle ontdekkings gemaak was. Ek wil dit graag met ander deel, en beslis nie myself as die fokuspunt maak nie, maar ek vind dat daar soveel mense is wat moontlik dieselfde dinge in die lewe deurgemaak het,(selfs bekeerdes) wat nogsteeds nie God se liefde vir ons verstaan nie. Daar is soveel onskatbare waarde hierin vasgelê, en wat ek besef het is dat ek nie die enigste een is wat nodig het om die waarheid te weet nie, maar dat daar so baie ander daar buite is wat 'n honger het na God se liefde vir ons.
Ek is nie altyd seker of ek inligting korrek oordra nie, en breek gewoonlik alles af so ver moontlik ek kan, so ek het nodig dat julle asb geduldig met my sal wees, en ook sal reghelp as my sienswyse dalk verkeerd is. Ek wil dit net bitter graag deel as ek mag, en die geheimenis deur hierdie verhaal deel van hoe lief God ons werklik het.;)
May 13th 2009, 06:22 PM
Ek sien nog jy publiseer 'n boek hieroor. :pp
May 14th 2009, 05:17 PM
Vlogens die skrifgedeelte het daar twee gebeurtenisse plaasgevind. Die eerste gebeurtenis is waar Jairus aan Jesus smeek om sy siek dogtertjie die hande te kom oplê om gesond te word, en die tweede gedeelte is waar die vroutjie van bloedvloeing genees word. Wat in beide verhale vir my opvallend was, is dat die dogtergjie 12 jaar oud was en dat hierdie vrou vir 12 jaar lank siek was. Die ironie van die saak is, dat wanneer iemand die punt bereik wat sterwend is, die afrikaner gewoonlik verwys dat so 'n persoon in sy elfde uur is, en daarna is dit verby. Die syfer 12 en die verhale wat ek gelees het, was duidelik vir my dat dit eintlik verby was vir altwee gevalle, maar dat niks by Jesus onmoontlik is nie. Ek het gewonder waarom die skrywer hierdie twee verhale in een saamgevat het, en ek gaan my opinie waarom hierdie twee verhale saamgevat is probeer verduidelik.
May 14th 2009, 05:19 PM
Mar 5:22 En daar kom een van die owerstes van die sinagoge met die naam van Jaïrus; en toe hy Hom sien, val hy aan sy voete neer
23 en smeek Hom dringend en sê: My dogtertjie is op haar uiterste; kom lê haar die hande op, sodat sy gesond kan word, en sy sal lewe.
24 En Hy het saam met hom gegaan.
Eerstens wil ek hê ons moet na Jairus kyk. Jairus was 'n owerste van 'n sinagoge, wat beteken het dat hy 'n leier van die kerk was, soos vele op die forum dalk mag wees, en aangesien hy 'n belangrike man was, kon hy maklik iemand anders van die owerste afgestaan het om Jesus te laat roep, maar hierdie dogtertjie was sy enigste kind en daarom het hy self in dringendheid en smeking aan Jesus se voete neergeval en Jesus gesmeek om sy kind te genees. Deur Jairus se woordkeuse kan ons oplet dat hy die geloof en die sekerheid gehad dat Jesus sy kind sal gesond maak. Die skrif se Jesus het gegaan, met ander woorde Hy het nie nee gese nie, maar terwyl Hy saam met hom oppad was na sy sterwende kind toe het die vroutjie van bloedvloeing Sy kleed aangeraak.
35 Terwyl Hy nog spreek, kom daar mense van die owerste van die sinagoge se huis en sê: U dogter is dood. Waarom val u die Meester nog lastig?
36 Maar dadelik, toe Jesus die woord hoor wat gespreek is, sê Hy vir die owerste van die sinagoge: Moenie vrees nie; glo net.
37 En Hy het niemand toegelaat om saam met Hom te gaan nie, behalwe Petrus en Jakobus en Johannes, die broer van Jakobus.
38 En Hy kom in die huis van die owerste van die sinagoge en sien 'n rumoer: mense wat baie ween en huil.
39 En toe Hy binnegaan, sê Hy vir hulle: Waarom gaan julle so te kere en ween julle? Die kind is nie dood nie, maar slaap.
40 En hulle het Hom uitgelag. Maar Hy het almal uitgedryf en die vader van die kind saamgeneem en die moeder en die wat by Hom was, en ingegaan waar die kind lê.
41 Toe gryp Hy die hand van die kind en sê vir haar: Talíta, koemi! wat, as dit vertaal word, beteken: Dogtertjie, Ek sê vir jou, staan op!
42 En die dogtertjie het dadelik opgestaan en begin rondloop, want sy was twaalf jaar oud. En hulle was uitermate verbaas.
43 En Hy het hulle met nadruk beveel dat niemand dit moes weet nie, en gesê dat daar vir haar iets te ete gegee moes word.
May 14th 2009, 05:27 PM
Hierdie vrou het 'n baie gekompliseerde probleem gehad, sy was siek en moontlik was elke deel van haar liggaam seer. Sy het reeds al haar geld aan dokters verkwansel, en instede dat sy beter geword het, het haar siektestoestand net vererger. Medies kon sy nie meer gehelp word nie. In die lewe van 'n sondaar gebeur dit baie maal dieselfde. Ons probeer alles en almal, besoek plekke waar ons nie hoort te wees nie en hoe meer ons ander dinge probeer om genesing te vind vir ons kwale hoe meer verloor ons tot ons uiteindelik geestelik so verarm is dat ons later aanvaar dat sonde deel van ons lewe is.
Volgens tradisie/wet in daardie tydperk was 'n vrou wat aan bloedvloeing gely het as onrein beskou en mag nie aanraking met ander gekom het nie, veral gemeenskap met hul mans, omdat hulle geglo het dat sy die volgende persoon ook onrein sal maak. As gevolg van die wet was sy nie net siek nie, maar ook eensaam en stukkend. Hierdie vrou het moontlik ook geweet dat as sy nie genees word nie, hierdie siektestoestand tot die dood kan lei. Die ding is dat daar 'n groot skare waardeur sy moes dring om tot by Jesus te kom. Ek kan myself voorstel hoe sy moes druk en stoot of selfs worstel om deur te dring. Sy kon nie langer wag totdat iemand besluit om haar te help nie, en daarom het sy deurgedring. Die vroutjie het van Jesus gehoor en vir haarself gesê; "As ek maar net Sy kleed kan aanraak sal ek gesond word". Sy het op Jesus vertrou (1 Joh 3:8, Hand 4:12), en haar geloof in Jesus gestel (1 Joh 3:8, Hand 4:12).
Baie maal voordat ons tot bekering kom, het ons reeds van Jesus gehoor en gesien wat Hy in ander se lewens gedoen het, maar soos hierdie vrou was ons dalk bang om Hom aan te raak weens ons vuil sondige lewens. Sy het nie toegalaat dat die skare haar afsit nie, maar deurgedring tot sy Jesus se kleed kon aanraak en so moet die ons belastes ook nie halfpad vassteek nie, maar aanhou met deursettingsvermoë.
Nadat sy Jesus aangeraak het, en Hy die krag uit Hom voel gaan, het hierdie vrou gesidder en beef en was miskien bang dat sy Jesus te nagekom het weens haar siekte, Hom onrein gemaak het, maar sy was bewus wat met haar gebeur het, en sy het aan Jesus die volle waarheid vertel. Maar Jesus het geantwoord; Dogter, jou geloof het jou gered.
So ook is dit met 'n sondaar wanneer hy/sy tot bekering kom. Ons kan nie anders as om eerlik met Jesus te wees en om aan Hom die waarheid te vertel nie, deur ons sonde en skuld voor God te bely (1 Joh 1:9, Spr 28:13), inteendeel is daar niks wat ons vir Hom kan wegsteek nie. Dit is slegs wanneer ons Hom aanraak wat ons genesing kan plaasvind en sal weet dat ons Jesus werklik aangeraak het. Dus is volkome verlossing slegs deur Jesus Christus moontlik. Die woordjie dogter, verwys na'n sagte woord van liefde en aanvaarding. So ook aanvaar Jesus ons as Sy kinders as ons tot bekering kom. Hierdie vrou het haar vergifnis in geloof aanvaar, en so moet ons ook doen as Jesus ons vergewe het vir ons sondes.
Mark 5:24(b) En 'n groot menigte het Hom gevolg en Hom verdring.
25 En 'n sekere vrou wat twaalf jaar lank bloedvloeiing gehad het
26 en veel onder baie geneeshere gely en al haar besittings uitgegee het sonder om enige baat te vind, maar eerder erger geword het,
27 het van Jesus gehoor en onder die skare van agter gekom en sy kleed aangeraak;
28 want sy het gesê: As ek maar sy klere kan aanraak, sal ek gesond word.
29 En dadelik het die fontein van haar bloed opgedroog, en sy het aan haar liggaam bemerk dat sy van haar kwaal genees was.
30 En dadelik toe Jesus in Homself die krag gewaarword wat van Hom uitgegaan het, draai Hy Hom om onder die skare en sê: Wie het my klere aangeraak?
31 En sy dissipels antwoord Hom: U sien dat die skare U verdring, en U sê: Wie het My aangeraak?
32 Toe kyk Hy rond om haar te sien wat dit gedoen het.
33 Die vrou, wat gevrees en gebeef het omdat sy wis wat met haar gebeur het, kom toe en val voor Hom neer en vertel Hom die hele waarheid.
34 En Hy sê vir haar: Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede en wees van jou kwaal genees.
May 14th 2009, 05:39 PM
Jy is op 'n rollllllllllll :)
May 14th 2009, 06:03 PM
Lol. Ek probeer. :rolleyes:Daar is net so baie inligting, en ek is net nie aldag seker of genoeg selfvertroue of my verduidelikings altyd sin maak nie, maar hoop dat dit op die uiteinde begryplik sal wees as ander dit sal lees. Nadat ek dit verstaan het, het dit 'n groot impak op my lewe gehad.
May 14th 2009, 06:15 PM
Soos ek reeds genoem het was Jairus 'n leraar/leier van die kerk, met moontlik kennis, geestelike insig en gesag. In my eie opinie is elkeen wat Jesus aangeneem het 'n leier in Sy diens om ander na die waarheid te lei. So hoe kan ek Jairus vergelyk met wat die kerk moet doen. Eenvoudig – Jairus kon so maklik iemand anders gestuur het om Jesus te laat roep, om sy kind te genees maar het self gegaan. Ons weet almal reeds dat terwyl jy 'n sondaar is dat jy soos hierdie dogterjie, geestelik eintlik sterwend is, mits jy Jesus aanneem. Baie maal kry ons te doen met onbekeerdes wat Jesus so nodig het, en ons maak nie eens van die geleentheid gebruik om Jesus met hulle te deel nie, wat menslik verstaanbaar is, omdat ons nie altyd in die posisie, geskikte plek of tyd is om hom/haar van Jesus te vertel nie. Maar wat ons as Christene wel kan doen is om soos Jairusse vir ander in gebed en smekeng voor Jesus se aangesig neer te val, en as hierdie siek (onbekeerde) nie na Hom toe wil gaan nie, Hom smeek om hulle te bereik en te red van hul sondes wat tot die ewige dood toe sal lei. Ons moet soos Jairus wees en vir ander intree asof hulle so belangrik is soos jou eie enigste kind mag wees, in die geloof gaan en glo dat Hy die werk sal doen. In die Skrif lees ek nie dat Jesus vir Jairus geantwoord het nie, maar Hy het gegaan. Dus wanneer ons vir iemand bid, en ons nie 'n antwoord van Jesus kry nie, moet ons nie vrees nie, maar bly glo en daarop terug gaan dat dit wel God se wil is dat elkeen gered mag word, dit beteken dus dat Hy op die bepaalde tyd sal gaan omdat dit Sy wil is.
Terwyl Jesus nog oppad is na Jairus se sterwende kind, raak die vrou van bloedvloeiing Hom aan. Jesus het tot stilstand gekom en eers met haar gedeel. Kan jy jouself in Jairus se skoene plaas? Sy enigste kind is besig om te sterwe, en Jesus het dit op daardie oomblik dit meer belangrik geag om die vroutjie te help. Hy het dalk hewiglik ontsteld gevoel, en dalk by homself geredeneer dat hy dan Jesus se hulp eerste gevra het, en nou eers iemand anders help. En dit is juis in hierdie tydperk wat Jesus nog besig was met die vroutjie, dat die nuus van die sinagoge gebring was dat hierdie kind reeds gesterf het. Kan jy jouself nou in Jairus se skoene plaas? Sy enigste kind wat siek was is nou dood, omdat Jesus eers hierdie vrou wou help!. Hoe onregverdig moes dit dalk vir hom gevoel het, hoeveel frustrasie, ellende en selfs trane het dalk geloop. Maar Jesus het aan hom die versekering gegee dat hy net moet vrees nie, maar aanhou glo. Ons werk is dus, wanneer ons vir iemand bid en Jesus tot stilstand kom en ander red, dat ons nie moet vrees of moedeloos word nie, maar net aanhou met glo. Jesus het op die uiteinde by Sy woord gehou, en die dogterjie wat dood was opgerig, en so sal Hy na ander gaan om hulle te bereik vir wie ons bid.
Toe Jesus by die sinagoge aankom het baie mense gehuil en geween, want die dogtertjie was volgens hulle reeds dood, maar Jesus antwoord hulle dat sy nie dood is nie, maar slegs slaap. Baie maal in die lewe veroordeel mense ander en redeneer dat dit eenvoudig vir hulle net te laat is, en dat hulle nooit sal regkom nie. Het jy al gehoor as mense ander oordeel en dalk dinge kwyt raak soos " daar is geen meer hoop vir hom/haar nie, sy/haar voorland gaan nog die tronk wees" Hierdie is maar een van die baie dinge wat ek mense al hoor spreek het oor ander se lewens, hulle huil en ween so dat hulle eenvoudig net dink dat dit te laat is dat hy/sy die ewige lewe sal kan ingaan. Maar vir Jesus is dit nooit te laat nie. Hierdie mense wat so geween het, het vir Jesus gelag toe Hy se dat die dogtertjie net slaap, en net so is dit soms lagweggend vir ander om te dink dat sekere mense wel kan verander en bekeer. Op die uiteinde was dit Jesus wat die werke gedoen het om die kind op te wek, en net so is dit Jesus, en Jesus alleen wat mense kan aanraak en verander.
Toe die dogterjie wakker word, het hy aan hulle beveel om die kind iets te ete gegee sodat sy kan krag kry. Ons werk dus is wanneer iemand deur Jesus se aanraking tot bekering gekom het, hulle te help deur hulle te voed met die Woord wat hulle die krag sal gee.
May 14th 2009, 06:17 PM
Die Engelse Bybel lees: "And a certain woman, which had an issue of blood" Ek hou van die woord "Issue" want soms is dit waarmee ons so geweldig sukkel in die lewe, omdat ons sommige kere so baie "issues" in ons lewens het. 'n "Issue" kan dalk na iets kleins lyk in ons lewens, maar wat geweldige stryd in ons binnest veroorsaak.
Ek gaan dinge vir eers hier laat, terwyl ek die res van die inligting gaan saamvat, maar wil julle uitdaag om vir die volgende dag of twee te gaan dink of daar "issues" in jou lewe is waarmee jy nog sukkel, en om die geloofstap te neem en net Jesus se kleed aan te raak, want dit maak nie saak wat jou "issue" mag wees of hoe ingewikkeld dit mag voorkom nie, Jesus is slegs 'n knie hoogte van jou af weg.
Deur die bogenoemde inligting hoop ek dat julle reeds kan sien dat daar meer in die verhaal te kry is as net woorde Ek gaan later my eie lewe vergelyk om as voorbeeld te gebruik van dit wat ek so lank gemis het, maar ek vra asb dat julle nie na my lewe sal kyk nie, maar 'n bewustheid sal hê dat daar duisende ander is met presies dieselfde of soortgelyke omstandighede. Miskien is daar selfs vir jou 'n paar dinge waarmee jy kan identifiseer, en dit is natuurlik die hele doel in die oefening. My gebed is dat God hierdie vir elkeen op Sy unieke manier sal openbaar, en vir hulle wat nog in God se liefde twyfel sal besef dat Sy liefde vir ons 'n werklikheid is. :hug:
May 17th 2009, 04:54 PM
Hierdie vrou se "issues" soos wat hulle dit noem in die KJV het tot meer gelei as net 'n siektestoestand, maar vele gebiede van haar lewe aangeraak. As gevolg van my verlede was ek min of meer in dieselfde posisie as sy. Ek was verkeerd om te dink dat dwelms my enigste probleem was, eintlik was dit maar net die toestand wat vir ander sigbaar was, wat tot soveel ander probleme aanleiding gegee het. Hierdie vrou moes 'n baie alleen lewe lei as gevolg van haar siekte wat haar nie toegelaat het om met mense in aanraking te kom nie, so ook is dit in die lewe van 'n dwelm verslaafde, jy is totaal geisoleerd en leef in 'n baie eensame en alleen wêreld, waar jy nie meer met mense in aanraking wil wees nie, as gevolg van jou afhanklikheid. Ten spyte van die feit dat hierdie vrou nie met mense in aanraking kon kom nie, was sy ook nie toegelaat om met haar man gemeenskap te hê nie. Hoeveel vrouens ondergaan hierdie selfde probleem?. Vrouens wat van hulle vroulikheid en menswaardigheid beroof is, en dit uiters moeilik vind om met hul eie mans gemeenskap te hê. Sommige kere voel hul vuil of ervaar selfs terugflitse van verkragtings of molestasies wat plaasgevind het. In baie gevalle waar daar geregterlike stappe geneem word, voel dit vir daardie vrou dat haar hele lewe aan ander bloot gestel word, haar privaatheid geskend word, en mense neig om onbewustelik 'n "label" op jou te plaas, soos ook was met die vrou van bloedvloeiing. Die gemeenskap het van haar en haar probleem geweet. Baie ander kan as gevolg daarvan dalk nie eens kinders baar nie. Vir so 'n persoon is dit dalk uiters moeilik om in God se teenwoordigheid te staan, nie dat God dit nie toelaat nie, maar dat sy net te vuil en skaam voel om in God se teenwoordigheid te beweeg. Plaas jouself vir 'n oomblik in 'n verkragte vrou se posisie. Jou hele lewe is verwoes en deur 'n mansfiguur van jou af weg geneem, en verder word daar verkondig dat God manlik is. Dit is uiters moeilik om in so 'n geval weer 'n man te vertrou, omdat ons menslik is en ons natuurlike denkpatrone net so opereer. (Jammer dat dit klink of dit hard gestel is teenoor mans, maar dit is glad nie my doel om die manlike figuur af te breek nie, ek wil maar net my stelling maak van hoe vrouens en selfs mans na 'n verkragting teenoor daardie geslag of teenoorgestelde geslag voel).
As gevolg van dinge wat mense deurgaan is daar soms so 'n desperaatheid om net gesond te wees van dit wat diep binne jou eintlik nog stukkend is. In die geval van verkragtings, is daar nog die skande, die skuldgevoel, vrae en finansiele laste. In baie gevalle draai mense na ander dinge om weer selfvertrou te verkry, of om net te vergeet, wat soms lei tot alkohol-of-dwelm-misbruik. Hulle besoek psigiaters, sielkundiges, gebruik anti-depresante ens, maar vind dat daar soos in die geval van die vrou van bloedvleoiing net niks is wat werklik help om pynlike gebeure in ons lewens weg te vat nie, en is finansieel uitputtend.
My skoonfamilie is die meerderheid Christene, gelowiges en selfs leeraars, belangrike mense in diens van God. Alle Christene wat ek op daardie staduim geken het was netjiese, agtermekaar mense wat 'n voorbeeldige lewens styl gehandhaaf het. Ek het soos die vrou van bloedvloeiing gevoel. Hoe kon ek ooit durf om in God se teenwoordigheid te kom. My lewe was geen voorbeeld nie, en al wat ek gehad het was 'n vuil en deurmekaar lewe met skandes en skaamtes en boonop was ek onperfek. Ek het eendag vir iemand genoem dat 'n sondige lewe soos 'n rekenaar met 'n virus is. As jou eie rekenaar 'n virus het, en jy met ander begin kommunikeer deur aan hulle "mails" aan te stuur is die kanse goed dat jy die virus aan die volgende persoon se rekenaar sal oordra. Dit is hoe mense baie maal voel en redeneer, so bang dat jou smerige lewe ander sal affekteer. Maar ek het geweet dat ek vir een maal in my lewe net moet deurdring totdat ek by Hom uitgekom het.
Maar hierdie vrou het van Jesus gehoor, en haar laaste hoop was in Hom. So kom baie mense tot 'n punt, ons besef dat daar niks is daar buite wat help nie, en kollekteer sommige kere 'n reeks t-hemde in ons probeerslae. Ek het self in my lewe daardie punt bereik die dag toe ek Jesus aanneem. Soos die vrou van bloedvloeiing het ek geen vriende meer gehad nie, geen geld, en geen meer oplossings nie. Ek was niemand nie, geen dienaar, leraar, gewer of belangrike persoon nie, maar soos sy 'n uitgerwerpte in die samelewing, was my enigste hoop Jesus! Soos hierdie vrou het ek reeds miskien 'n stappie of twee in Jesus se rigting probeer gee, maar was bang agv my verlede. Miskien is daar ander wat dieselfde voel, bang om Hom 'n kans te gee. Hierdie vrou het geweet dat haar siekte tot die dood sal lei, en net so was my sondige lewe besig om my van binne en buite dood te maak, en ek het reeds alles probeer, maar Jesus was my laaste en enigste hoop.
Mense, daar is vele ander daar buite wat net van Jesus moet hoor, en daardeur vir die wat in hierdie posisie is wat geen meer uitkoms sien nie, hulle laaste hoop in Hom sal plaas. Ek was in 'n baie gunstige posisie, want ek het Jairusse in my lewe gehad wat by Jesus vir my ingetree het en het nogsteeds. Een van die vele mense wat ek kan onthou wat vir my van kleins gebid het, was my ma, en soms wens ek sy kon net weet dat haar gebed verhoor was. Daarom weet ek dat dit van kardinale belang is om soos Jairusse vir ander in te tree, selfs al blyk dit vir ons of daardie persoon reeds geestelik dood is, en daar geen meer hoop mag wees nie. Jesus se tydsberekening is nie ons tydsberekening nie, maar Hy bereik tog almal waarvoor ons intree, en dit is daardie persoon se keuse op die einde van die dag waarin hy sy hoop gaan plaas. Ek is dankbaar vir Jairusse wat vir my ingetree het, en weet nie of ek ooit Jesus as hoop sou beskou het, as ek nooit ooit van Hom gehoor het of dit in ander se lewens waargeneem het nie.
Ek het eindlik 'n punt in my lewe bereik waar ek geweet het, dat ek nie langer kan wag vir iemand om my te help nie, maar dat ek deur die skare moet deurdring, maak nie saak wat hulle van my mag sê of dink nie. Ek moes net by Hom uitkom met my hoop dat Hy my sou heel van my toestand. Ek het alles in die lewe probeer, van wettige stimulante, alkohol, dwelms, medikasie, rehabilitasie, terapeute, psigiaters, beraders, nagklubs en vele selfmoord pogings, maar Jesus was my laaste hoop. Hoeveel ander is daar buite wat in dieselfde posisie sit op die oomblik? Hoeveel ander ken jy wat die selfde pogings aangewend het? Tree ons vir hulle in, in smeking in gebed soos Jairus gedoen het? Het ons al die geloofstap gedoen om Jesus te roep om hulle wat sterwend is gesond te maak?
Toe die vrou van bloedvloeiing Jesus se kleed aanraak, kon Hy die krag uit hom voel uitgaan, Hy het omgedraai en wou weet wie Hom aangeraak het. Net so is dit met ons, as ons soekend is na Hom en na Hom toe gaan, het Hy soveel belangstelling in ons om te wil weet wie ons is.
Vir 'n tyd lank het ek by hierdie gedeelte vasgehaak, waar ek Jesus aangeraak het, en soos die vrou van bloedvloeiing het ek by Sy voete bly sit, en gesidder en gebeef, want ek was nie seker wat Jesus se reaksies sou wees nie. As gevolg van my verdraaide persepsie van mans in my lewe, was ek nie seker of Hy my gaan help, verwerp, te na kom of wegstuur nie.
Maar Jesus noem haar dogter. Ek het nie werklik 'n verhouding met my biologiese pa gehad nie, en wou altyd graag net sy dogter wees, maar dit het net nie moontlik gelyk dat ek ooit so 'n verhouding sal hê nie. Dogter – 'n sagte woord, een van teerheid en aanvaarding, 'n aanduiding dat jy aan iemand behoort en iemand se kind is. Vir twaalf jaar was hierdie vrou in isolasie en uitgesluit in die samelewing, en as gevolg van haar siektestoestand het mense dalk net aanmerkings gemaak, aanstoot gegee, verwerp en dalk die spot met haar gedryf…….en hier kom JESUS en Hy noem haar: Sy DOGTER!!!!!
Dit was vir my uiters moeilik om te aanvaar dat ek wel God se dogter kan
wees. My persepsie was heeltemal verdraai van Sy liefde vir ons. Met alle
respek gesê, het ek gesidder en gebeef om Hom te vertrou. Ek het van die
Engelse Bybel gebruik gemaak en dieselfde hoofstuk gaan oplees, wat
lees: "Luk 8:48 And he said unto her, Daughter, be of good comfort: thy
faith hath made thee whole; go in peace." Dis waar ek die eerste
keer gesnap het dat die woord "whole" beteken volbring, reg gemaak, genees. Dit was God se intensie om my vry te maak van alles. Party maal raak ons net so gewoond om "issues" in ons lewens te hê, dat dit soms moeilik is om te laat gaan en toelaat dat emosionele baggasie ons terughou om ons genesing te aanvaar. Vir so lank het ek gesmag om aanvaar te word, en toe Jesus my aanvaar, het ek nie geweet hoe om die aanvaarding te aanvaar nie. Ek kon eenvoudig net nie besef hoe ek Sy dogter kan wees nie, en hoe dit moontlik was om my lief te hê na alles wat ek reeds gedoen het nie.
Wat ek vir lank nie kon raaklees nie, en juis dit wat my gehelp het om Jesus se liefde vir my te aanvaar is, dat hierdie vrou nie net daar bly sit het nie maar voor Hom neergeval en Hom die waarheid vertel. In my opinie om voor iemand se voete neer te val, is om hom te aanbid. En dit is wat ek begin toepas het in my eie lewe, ek het nie net aanhou sit en beef nie, maar Hom begin aanbid en aan Hom die waarheid vertel van wat in my hart omgegaan het. Ek het gevra om my te help om aanvaarding te vind, en het besef selfs as die gemeenskap, familie of vriende jou verwerp het, dat Jesus jou in Sy familie sal inneem deur jou Sy dogter noem. Die vrou was daarna beveel om in vrede te gaan en dat haar geloof haar gered het. Vir haar om haar genesing te moes vat, moes sy aanvaar dat sy gesondmaking gekry het. Nie net haar siektes was genees nie, maar sy het plek is Jesus se familie gekry. Omdat sy genesing gevind het, en nie meer siek was nie, was sy sekerlik weer terug aanvaar was in die gemeenskap, vriendekringe en families, so ook het Jesus Sy plan in my eie lewe bewerkstellig, en wil dit vir elkeen doen.
Ek weet dat vandat ek Jesus aangeraak het, dat daar heling in my lewe plaasgevind het. Ek ervaar Hom op elke gebied van my lewe. Ek ervaar Sy genade, krag, liefde en aanvaarding. Hy is 'n realiteit. Jesus het geweet dat dit ek was wat na Hom en Sy genesing kom soek het. Hy het belangstelling in my en elkeen van ons se lewens en wil weet wie ons is wat Hom aangeraak het. Hy het reeds geweet wat in my hart omgegaan het die dag toe Hy my aanraak, en daarom vandag is Hy besig om my lewe en begeertes te vervul volgens Sy wil.
Verkragting, molestasie, dwelm en alkohol misbruik is net sommige van die "issues", maar wat van die kleiner "issues" in ons lewens, soos mense wat jou seer gemaak het, mense wat sleg van jou gepraat het, of diepgewortelde "issues" soos ouers wat nalatig was om na hulle kinders om te sien, of selfs mishandel het. Is daar "issues" wat jou tot isolasie dwing, jou terug hou in die verlede, of 'n deel van jou lewe gesteel het?. Miskien het jy dit so in jou hart weggebêre met die hoop dat niemand ooit van daardie "issues" sal weet nie.
Hierdie vrou het nie nodig gehad om veel te doen om haar genesing te ontvang nie, maar sy moes iets doen, sy het met haar arm na Hom uitgeruik om net Sy soom aan te raak, en dit is al wat ons nodig het om te doen. Hy is reeds met ons, ons moet net daardie tree gee, uitstrek na Hom en Hom die kans gee om ons aan te raak. As jy nog nie jou genesing gevind het nie, wil ek jou uitdaag om net jou arm na Hom uit te reik, voor Sy voete te val, die volle waarheid aan Hom te vertel, en jou genesing te aanvaar. Hy wil die werk doen, maar wil jy?
May 17th 2009, 05:21 PM
Dis wat mens graag in hierdie forum wil sien Linda. Slegs 'n Leermeester kan dit aan mens wys en al waar ons verkeerd kan handel hierin, is in ons eie verstaan en ons vermoë om dit oor te dra. Daar is 'n paar drade wat ook op hierdie punt is, maar mens wens so daar kon meer wees. Dankie vir hierdie stukkie goud!
May 17th 2009, 05:27 PM
Ja soms lees ek nie aldag nie, en het werklik nie van die ander drade geweet nie, ek wou graag deel, dit was vir my so awesome om die ingligting egter te begryp met my hele hart en nie net verstand nie.
Dit was effens lank ek weet, maar sal hopenlik leer hoe meer ek skryf om vinnig genoeg tot die punt te kom...............lol ek moes dalk waarsku dat ek soms langdradig is.
God openbaar wat ons nodig het op die bepaalde en nodige tyd. Dit het ek darem geleer!
May 17th 2009, 05:36 PM
Jy moet dit juis doen soos jy dit doen, dis waaroor dit gaan en dis hoe inspirasie werk, mens forseer nie iets om anders te wees as wat jy self die beste weet nie! :):hug: