Image deur Clker-Free-Vector-Images
Bewus geword van die asem, en dan oorgegee aan die impuls daarvan, die eerste dringendheid om asem te haal, het my nog altyd gelei tot 'n dimensie van ervaring wat soveel ryker voel, en eerliker, baie meer bevredigend, as die meer konvensionele bewussynstoestand - hoofsaaklik verlore in nadenke en onbewus van liggaamlike teenwoordigheid en die sikliese asemhalingsbewegings - wat normaal verloop in die wêreld en van waar ek soveel dekades gelede met my ondersoek begin het. Ek het meestal terme soos die Groot Wyd Open, die grond van wees, die bron van alle dinge gebruik om die transformasie wat sou plaasvind, te beskryf.
Ek het selfs by geleentheid sulke uitsprake gemaak soos: 'Die groot wye oop is wat met jou gebeur as jy jou heeltemal asemhaal.' Noem dit wat u wil. Asem is die gemene deler onder die woorde, en asem kan u neem na die plek waar al die woorde - wat so verskillend maar so eenders lyk - direk verwys na: die bron, die grondtoestand, die wyd-oop dimensie , Die god.
Asem jy diep?
Die werklikheid is dat ons glad nie diep inasem nie. Ons hou ons asem in. Ons hou dit terug. Ons span ons liggame om 'n soort wapenmuur te vorm wat die asem inhou, vlak, vasgehou. Ons neem net die hoeveelheid lug in wat ons nodig het vir die liggaamlike oorlewing van ons liggaam, maar nie genoeg om die gevoel van teenwoordigheid te ervaar wat ek glo nie. om te wees.
Dit is duidelik dat, as ons die oorspronklike asem sal skep waardeur God Adam geskep het, en deur die asem God se lewegewende teenwoordigheid sal ervaar, sal ons die bevalling moet verslap, die beperkings versag en die asem na 'n lewendige en dinamiese lewe kan terugbring. . Deur ons impuls te weerstaan ​​om diep en volledig asem te haal, weerstaan ​​ons die gevoel van teenwoordigheid van God in ons lewens.
Die bewustheid van asem
In die onderrig wat ek in die Boeddhistiese wêreld doen, het ek meestal gefokus op 'n enkele instruksie uit die Satipatthana Sutta, 'n baie vroeë teks waarvan die woorde glo deur die historiese Boeddha self uitgespreek is. Hierdie gedeelte gee uitdrukking aan die kulminerende instruksies van die Boeddha oor die bewusmaking van asem, en dit vertel hy as jy inasem, asem die hele liggaam in; as jy uitasem, asem uit deur die hele liggaam.
Nou weet elke tiende-graad hoërskoolleerling wat ooit 'n kursus in menslike biologie voltooi het, dat ons nie die hele liggaam inasem nie. Ons asem deur ons neus en dikwels ook ons ​​mond, nie deur die hele liggaam nie. Die lug wat ons inasem, strek net so ver as die longe, waar dit 'n transformasie ondergaan, terwyl dit homself dan deur die hele liggaam versprei, dit doen in 'n vorm wat nie meer as asem gesien kan word nie.
Maar die Boeddha het niks geweet van suurstof in die lug en die uitruil van gasse in die longe nie. Hy praat nie van wat ons nou as anatomiese feit beskou nie. Hy het gewys op die geestelike werklikheid en 'n strategie waarmee u u bewussyn kan verander deur asem te ervaar, word so lewendig dat dit gevoel kan word om sensasie in elke klein deel van die liggaam te stimuleer.
Met hierdie begrip klink die idee om God in u liggaam in te asem met elke inaseming wat u neem, soos 'n redelike teïstiese moontlikheid. Alhoewel die Boeddha nooit die konsep van God omhels het nie, is die ervaring waarna hy gewys het, en die verskuiwing in bewussyn wat dit vereis en ontlok, neerkom op dieselfde ding.
Soveel van ons chroniese ongemak is die gevolg van ons rug op ons grootste potensiaal, en ons op 'n skaapagtige manier weerhou om van die kudde na die volheid van ons lewe te stap. Ons is soos koediere wat so lank gevange gehou is dat hulle vergeet het dat die deur na hul hok nog altyd oop was.
As die winde van asem, die agent van die genesende krag van God, die mag het om letterlik die pyn en lyding wat ons so gereeld in ons liggaam, ons verstand, ons emosies ervaar, weg te blaas, hoekom dan nie oor te gee aan sy grootste potensiaal nie?
Hoe kan ek God in my liggaam, in my wese, inasem in elke asem wat ek asemhaal? En wat sal homself loslaat met die gepaardgaande uitaseming? As ek myself toestemming gee om asem op te hou as om nie net die lewe van my liggaam te onderhou nie, maar om my oop te maak vir 'n direkte ervaring van die teenwoordigheid van God, hoe sal daardie asem moet lyk, en wat sal ek dan moet doen? toelaat dat so 'n transformerende asem ontstaan?
Asem: ons een gemene grond
Onder die verhale waarheen ons gebore is en wat ons grootliks identifiseer, lê die liggaam en die asem, ons liggaam gevorm uit die gemeenskaplike elemente van die aarde, ons asem gedeel met almal op die planeet. Onder die verhale is die algemene bron waaruit al die verhale oorspronklik ontstaan ​​het. Daar is miskien 'n Joodse verhaal, 'n Christelike evangelie, 'n Moslemverhaal, maar daar is nie 'n Joodse asem wat anders is as 'n Christelike asem wat anders is as 'n Moslem-asem nie.
Die elemente van die aarde en die lug wat ons inasem is ons algemene erfenis, nie die daaropvolgende verhale wat ons in stamme verdeel wat "die ander" as bedreigend beskou nie. Die gebruik van God om asem te haal is vir al die toegewyde Christene, Moslems en Jode (en vir almal ook) vir wie rituele en rituele, stelsels van geloof en geloof nie op sigself genoeg is om hul geestelike honger te bevredig nie, maar wat dors het vir iets meer, iets meer direk en onmiddellik, wat verlang om eerstehands, inderdaad, die eerste liggaam, die gevoelde teenwoordigheid van God te ervaar.
© 2019 deur Will Johnson. Alle regte voorbehou.
Uitgewer: Innerlike tradisies Intl.
Asemhaling as geestelike oefening: ervaar die teenwoordigheid van God
Deur sy eie nadenkende reis deel Will Johnson sy ervaring van strewe om hom deur te gee aan die volle teenwoordigheid van God deur elke asem. Terwyl hy die leser stap-vir-stap deur sy eie asemhalingspraktyk neem, verduidelik die skrywer sy fisieke en geestelike tegnieke om suksesvol deur asem te mediteer en bied hy nuttige riglyne om die meeste uit meditatiewe terreine te benut. Johnson bied ook diep nadenke oor hoe hierdie gedeelde praktyke om God deur die asem te ervaar godsdienstige verskille oortref. (Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe.)
Vir meer inligting en / of om hierdie boek te bestel, kliek hier. Ook beskikbaar as 'n oudioboek en as 'n Kindle-uitgawe.
Will Johnson is die stigter en direkteur van die Institute for Embodiment Training, wat Westerse somatiese psigoterapie met Oosterse meditasiepraktyke kombineer. Hy is die skrywer van verskeie boeke, waaronder Asemhaal deur die hele liggaam, Die houding van meditasie, en Die geestelike praktyke van Rumi. Besoek sy webwerf by http://www.embodiment.net.