990000318, TPO 990000318 LCD-paneelverspreider | LCDs-Display.com
LCDs-Display.com is 'n spesialiteitsverskaffer van TPO 990000318.
TPO 990000318 is nuut & oorspronklike voorraad beskikbaar by LCDs-Display.com, dieselfde dag gestuur met gratis gestuur koste.
Vir die TPO 990000318-pdf datasheet of gedetailleerde spesifikasies van die TPO 990000318 of ander TPO LCDs, asseblief e-pos ons, sal ons gelukkig wees om een ​​te voorsien.
Versoek 'n kwotasie van TPO 990000318 verspreider by LCDs-Display.com. E-pos ons: info@LCDs-Display.com
Verwante model vir "990000318"
Verwante sleutelwoorde vir "990000318" Erik Jan Willem Menkveld (Eindhoven, 25 April 1959 – Amsterdam, 30 Maart 2014) was 'n digter, romansier en kritikus.
5.1 As samesteller
6 Sekondêre literatuur
Erik Menkveld word gebore in Eindhoven maar bring sy laerskooljare in Tanzanië en Ghana deur. By sy terugkoms in Nederland verhuis die gesin na Driebergen-Rijsenburg. In die naburige Doorn woon hy Revius lyceum by. Hy studeer vervolgens Nederlands aan die Vrye Universiteit Amsterdam in Amsterdam. Na sy studies vind hy werk as redakteur van die uitgewery De Bezige Bij waar hy (van 1987 tot 1998) onder andere die poësiefonds beheer. Van 1998 tot 2002 was hy 'n organiseerder by Poetry International in Rotterdam. Daarna was hy veral aktief as selfstandige skrywer. Van 2000 tot 2007 was hy redakteur van die Tirade (tydskrif). In 2003 en 2012 was hy 'n lid van die beoordelingspaneel van die P.C. Hooft-prys, en in 2003 ook van die VSB Poëzie-prys. Sedert 2009 was hy aktief as poësieresensent vir de Volkskrant.
Menkveld is op 54-jarige leeftyd oorlede aan 'n hartaanval. Hy was getroud met die literêre joernalis Maria Vlaar en het drie kinders gehad. Hy is begrawe in Zorgvlied (begraafplaas) in Amsterdam.
Hy het om as volg oor sy jeug uitgelaat in 'n onderhoud met Remco Ekkers: 'Ek is gebore in Eindhoven, maar aan die rand van die stad. My laerskooljare het ek in die trope deurgebring, nl. in Tanzanië en Ghana. Daar moes ek Engels praat. Agterna gesien het dit my wel baie gebaat: die praat en skryf van Engels kos my nou geen moeite nie. My vader het gewerk by Philips, wat in die begin van die jare sestig veral radiofabrieke in die land op die been gebring het. Dit was gedurende die aanvanklike eerste en tweede jaar deur ander Europeërs bedryf, en daarna oorgeneem deur die plaaslike bevolking. In die hoërskool was ek in Doorn, in Nederland geplaas. "
In dieselfde onderhoud sê hy na aanleiding van die vraag 'skryf jy al jong?': Vanaf my sestiende jaar het ek gedigte vir my vriendinne geskryf, welke ek aanneem die normale situasie is. Ek het 'n goeie onderwyseres in Duits gehad, en ons het by haar Goethe, Hölderlin, Hermann Hesse en Heine gelees. Wat die Nederlandse klasse betref, het ons Marsman, Nijhoff, Roland Holst en Die Tagtigers gelees. Ek het 'n Griekse onderwyser gehad wat baie lief vir poësie was oftewel 'n liefhebber daarvan was. Hy het aan my sy versamelde gedigte van Gerrit Achterberg geleen. Hy het gesê dat ek dit mooi sal vind. Die poësie en die omvangrykheid daarvan was 'n skok vir my. Agteraf gesien het ek miskien nie veel begryp van wat ek gelees het nie. Maar die gedigte het 'n magiese uitwerking op my gehad. Ek het gehoop dat ek ook self iets kan skryf wat oor so 'n ongelooflike, raaiselagtige krag beskik het. So het dit begin.'
Studiejare[wysig | wysig bron]
Tydens sy studie in Nederland aan die VU was hy op breedvoerige wyse georiënteer. 'Ek wou musiekwetenskappe studeer, maar daarvoor moes jy ook 'n instrument bespeel en met gemak bladmusiek kon lees (...) en inmiddels het my belangstelling in die literatuur my keuse natuurlik oorheers.' (...) As gradeplegtigheidsprojek het ek by Margaretha Schenkeveld 'n aantal briewe uit die briefwisseling tussen A. Roland Holst en sy oom en tante Richard en Henriëtte verkry, en daarop gefokus (en navorsing gedoen) , en later myself die vraag afgevra of ek wou help met die volledige uitgawe. Dit het ek ook toe met plesier gedoen. Veral die enorme speurtog en die navorsing het my begeesterd gemaak, en veral die kulturele en politieke wêreldjie aan die begin van die twintigste eeu. Digters wat ek bewonder het soos Nijhoff en Gorter het voor my oë lewendig geword, en ek het die musiek en boeke van Matthijs Vermeulen, wat baie belangrik vir my was, ontdek. Later, as redakteur van De Bezige Bij, het ek Vermeulen se biografie en 'n stel boeke oor sy briefwisseling uitgegee .' (onderhoud deur Ekkers)
Hy het saam met ander studente die musiekgroep Dik Hout en de Planken gevorm, waarvan hy tot sy dood die "drummer" van was.
Menkveld het sy buiging as digter gemaak met die 1997 bundel De karpersimulator. Vir die bundel ontvang hy die Lucy B. en C.W. van der Hoogt-prys. Ook word aan hom toegeken die C. Buddingh'-prys, dit word egter nie aan hom uitgereik omdat hy werksaam was by Poetry International (die prys word formeel toegeken en uitgereik). Vier jaar later verskyn die digbundel Schapen nu!, en in 2005 verskyn sy derde bundel Primetime. Al die bundels het positiewe resensies ontvang. Die gedig 'Dat groeit maar' is deur Micha Hamel getoonset en in 2010 die eerste keer deur die Nederlandse Kamerkoororkes uitgevoer in hul program 'Bomen'.
In 2006 verskyn Met de meeste hoogachting, 'n boek waarin hy briewe bundel wat geskryf is aan skrywers wat hy bewonder, asook musici en denkers, waaronder John Coltrane, Martinus Nijhoff, Petrarch, Boeddha en Louise Glück; die briewe word gekenmerk deur 'n persoonlike en "essayistiese" inslag. Na aanleiding van die boek tipeer die kritikus Carel Peeters hom as 'n 'meesterlijke leerling'. Na die briewebundel werk hy vir 'n paar jaar op 'n hernieude en gefokusde wyse op sy romandebuut Het grote zwijgen, wat in 2011 verskyn. In die boek speel die komponis Matthijs Vermeulen en Alphons Diepenbrock die hoofrolle. Die roman verwerf die Academica Literatuur-prys en word verskeie kere herdruk. Cees Nooteboom skryf in 'n hartroerende, ingestuurde brief in NRC, dat hy ontroerd was deur die roman "en dat dit nie dikwels met hom gebeur by boeke nie".
1997 – "De karpersimulator" (poësie)
2001 – "Schapen nu!" (poësie)
2005 – "Primetime" (poësie)
2006 – "Met de meeste hoogachting" (briewe)
2016 - "Verzamelde gedichten" met 'n nawoord van Marjoleine de Vos
1990 - Briefwisseling met R.N. Roland en H. Roland Holst-Van der Schalk. Uitgegee met inleiding en aantekeninge deur Erik Menkveld en Margaretha H. Schenkeveld, Privé-domein 153, De Arbeiderspers, Amsterdam
Albert Hagenaars, Brabant Cultureel juni 2016, over de Verzamelde gedichten 
Elisabeth Lockhorn, 'Dichten is handwerk', interview, Vrij Nederland 2005
Ad Zuiderent: 'Levensbericht Erik Jan Willem Menkveld '. In: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden, 2016-2017, pag. 124-135
↑ "Erik Menkveld: biografie" (in Dutch). Koninklijke Bibliotheek. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 March 2019. Besoek op 15 March 2019. AS1-onderhoud: Onbekende taal (link)
↑ "Erik Jan Willem Menkveld - Eindhoven 25 april 1959 - Amsterdam 30 maart 2014" (in Dutch). Digital Library for Dutch Literature. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 March 2019. Besoek op 15 March 2019. AS1-onderhoud: Onbekende taal (link)
ISNI: 0000 0000 2825 3852
BNF: cb13751957h (data)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Erik_Menkveld&oldid=2067407"
Die bladsy is laas op 12 November 2019 om 09:07 bygewerk.