Senuwee-ineenstorting / akute stresreaksie - Kop - 2021
Daar is geen duidelike mediese definisie van die gesamentlike term "senuwee-ineenstorting" nie. Dit is die reaksie op 'n traumatiserende gebeurtenis wat volgens die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme (ICD-10) die beste toegeskryf word aan neurotiese, stres- en somatoforme afwykings. Hier val die senuwee-ineenstorting in die kategorie van aanpassingsversteurings en bevat dit simptome soos die akute stresrespons (korttermyn senuwee-ineenstorting onmiddellik na 'n gebeurtenis) of post-traumatiese stresversteuring (langdurige sielkundige of sosiale inkorting as gevolg van traumatiese gebeure).
Die slagoffers val letterlik inmekaar. Dit omvou 'n massiewe gewig. Pasiënte meld 'n gevoel van massiewe leegheid. Dit kan veroorsaak word deur langdurige vernedering, afknouery, seksuele aanranding of selfs geweld. Skielike gebeure soos ongelukke of doodsboodskappe van nabye vriende of familie is egter die oorsaak. Die slagoffers val, huil en lyk buite beheer.
Traumatiese gebeure wat die basis van 'n senuwee-ineenstorting kan wees, is onder meer indrukke van 'n ernstige verkeersongeluk, 'n natuurramp of oorlogservarings. Persoonlike lotgevalle soos verkragting of ontvoering hou egter verband met so 'n uiterste sielkundige spanning dat diegene wat geraak word dikwels 'n senuwee-ineenstorting ervaar. Verder het die verlies van veral nabye mense, soos u eie kinders, dikwels 'n traumatiese effek. Die senuwee-ineenstorting hoef egter nie op ekstreme gebeure gebaseer te wees nie, maar sogenaamde onskadelike ervarings, soos aanhoudende afknouery of verhoudingsstres, kan soms 'n sielkundige oorbelasting veroorsaak. Of iemand senuweeagtig is, is dus nie net afhanklik van die gebeure wat hy deurgemaak het nie, maar is nou verwant aan die individuele vereistes. Persoonlike copingstrategieë en -opsies speel hier 'n sleutelrol.
'N Senuwee-ineenstorting kan manifesteer in 'n verskeidenheid simptome. Byvoorbeeld, in die konteks van 'n akute stresversteuring, kan 'n sekere geestelike afwesigheid van die aangetaste persoon dikwels waargeneem word, en die pasiënte is geneig om irrasioneel op te tree. Hulle toon ook sterk emosionele skommelinge, met 'n afwisseling van intense hartseer, woede, aggressie en onverskilligheid. Fisiese simptome soos oormatige sweet, vinnige hartklop, duiseligheid, naarheid en braking kan ook deel uitmaak van die simptome. Sommige lyers begin in die akute fase onbeheersd bewe oor die hele liggaam en krimp. So lank nadat die stresvolle gebeurtenis verby is, kan sogenaamde terugflitse steeds voorkom, waarin die pasiënte weer die situasie herleef. Dit is dus nie ongewoon dat u vergelykbare situasies probeer vermy om nie weer aan die sielkundige spanning blootgestel te word nie. Dit word gewoonlik geassosieer met aansienlike beperkings in die alledaagse lewe.
As die pasiënt aan post-traumatiese stresversteuring ly, is daar ook langdurige dissosiasies (gebrek aan verband of verband tussen persepsie, geheue, sensoriese indrukke, ens.) En persoonlikheidsveranderings, benewens baie van die genoemde simptome. Geaffekteerde persone is ook toenemend geneig tot (outomatiese) aggressiewe gedrag en selfmoordpogings. Hul vermoë om persoonlike verbande te vorm word permanent versteur en hulle ontwikkel dikwels gepaardgaande depressie. Meer onspesifieke klagtes soos nagmerries en slaapstoornisse kan ook deel wees van die simptome.
Terwyl 'n senuwee-ineenstorting in die vorm van 'n akute stresrespons dikwels na 'n relatiewe kort tyd (enkele ure tot 'n paar dae) weer bedaar sonder verdere terapeutiese maatreëls, benodig die post-traumatiese stresversteuring oor die algemeen uitgebreide terapie wat diegene wat geraak word help om die traumatiese gebeure te verwerk . Psigoterapie is hier baie belowend, afhangende van die omvang van die simptome, kan buitepasiënt- of binnepasiëntbehandeling plaasvind. Verder verskil die benaderings van psigoterapie afhangende van die individuele situasie van diegene wat geraak word. Sommige pasiënte moet byvoorbeeld dringend hul geestelike toestand stabiliseer voordat hulle met traumaterapie kan begin of die traumatiese gebeure kan hanteer.
In die geval van post-traumatiese stresversteuring is 'n wesenlike deel van die behandeling gewoonlik spesiaal aangepaste variante van kognitiewe gedragsterapie, waarin daar ook 'n konfrontasie met die traumatiese ervarings is (konfrontasie-terapie). Daarbenewens is daar talle ander, meestal hoogs gespesialiseerde behandelingsbenaderings vir die behandeling van post-traumatiese stresversteuring, wat gebruik word afhangende van die individuele simptome. Daarbenewens word psigotropiese middels soos bensodiasepiene (spesiale kalmeermiddels) soms gebruik, hoewel die langdurige gebruik uiters krities is in die lig van die risiko van newe-effekte en die risiko van afhanklikheid. Traumaterapie word ook gebruik. Dit probeer om dit wat ervaar word vanaf die koelberging na die warm opberging van die brein te vervoer. As gevolg hiervan word dit wat ervaar is, weer verwerk.
Naturopatie in die geval van 'n senuwee-ineenstorting
Naturopatie bied 'n aantal belowende benaderings om akute stresreaksies te verlig, byvoorbeeld gebaseer op kalmerende kruiepreparate (valeriaan, hop) of die gebruik van ontspanningstegnieke (outogene oefening, progressiewe spierverslapping). Daar word ook 'n voorkomende effek hieraan toegeskryf. As pasiënte naby 'n senuwee-ineenstorting voel, kan hulle 'n sekere beskermende effek verkry met behulp van ontspanningstegnieke en kruiepreparate. Homeopatie met kaliumfosforikum bied ook 'n effektiewe voorkomingsopsie. Al hierdie naturopatiese voorkomingsopsies vereis egter dat 'n dreigende senuwee-ineenstorting in 'n vroeë stadium erken moet word.
Dit is egter nie ongewoon dat diegene wat geraak word, relatief skielik 'n senuwee-ineenstorting ervaar na 'n onverwagte traumatiese gebeurtenis nie. Daar is slegs die moontlikheid van daaropvolgende behandeling. Watter naturopatiese prosedures hier gebruik word, hang baie af van die individuele simptome. By langdurige klagtes word dikwels 'n kombinasie met psigoterapeutiese benaderings soos kognitiewe gedragsterapie gebruik. (FP)
Beeld 1: Gerd Altmann / pixelio.de
Helmut Remschmidt: Kinder- en adolessente psigiatrie: 'n praktiese inleiding, Thieme, 2011
Susanne Andreae et al .: Leksikon van siektes en ondersoeke, Thieme, 2008
Hans-Ulrich Comberg; Jörg Barlet: Algemene medisyne: 39 tafels, Thieme, 2004
Frank H. Mader; Herbert Weißgerber: Algemene medisyne en praktyk: Instruksies in diagnostiek en terapie. Algemene geneeskunde vir spesialisondersoeke, Glass, 2004
Video: Dr. Philip van Rensburg - Verskillende, Fassinerende aspekte van jou Brein - 22 Mrt 2017 (Oktober 2021).