Die Syweg - Verskeie
Die Sy pad is 'n ou handelsroete wat China verbind met die oewer van die Middellandse See. Deur die Chinese wys die Silk Road dan die roetes aan waarop goedere vanaf die Verre Ooste na Sirië beweeg. Die hoofproduk, sy, gee sy naam aan hierdie paaie wat nog in die Middeleeue gevolg is. Handelaars reis daar in woonwaens en skep die eerste internasionale sakekultuur. Die Romeine wat sodoende die kosbare stof in die 1ste eeu vC ontdek het. J.-C weet niks van die oorsprong daarvan nie. Marco Polo sal die Silk Road neem om sy reis na die grense van Asië te voltooi.
Die opening van die Silk Road
Die Silk Road verwys na al die karavaanroetes wat China vir twee millennia met die Weste (Indië, Persië en Rome) verbind, maar ook die seeweg wat vanaf die 1ste eeu nC gebruik is tot sluit aan by China en omseil Arabië (via die Rooi See en die Golf van Aden), of Iran en Pakistan (via die Persiese Golf en die Straat van Hormuz), en gaan deur die Indiese Oseaan .
Die Silk Road het sy naam te danke aan die syhandel (van die klassieke Latynsse serica "weefsels, syklere van oorsprong uit China"). Van al die goedere wat in die Romeinse tyd vervoer is, was sy toe die kosbaarste, duurste en geheimsinnigste, die voorwerp van 'n buitensporige rage in die elegante distrikte van Rome. Op daardie stadium is die geheim van die sericulture (die verbouing van sywurms) - wat dateer uit die Neolitiese periode - nog nie ontdek nie, soos die Georgiërs (36-29 vC) van Vergilius getuig, wat vier "die wol wat die Sere fyn uit die blare van sybome pluk"; hierdie kuns word eintlik eers in die sesde eeu bekend gemaak.
Die Silk Road word vir die eerste keer in die 1ste eeu vC gebruik. AD, nadat die Chinese keiser Wudi, moeg vir die grensteisterings van die nomades Xiongnu ('n noordelike stam), daarin geslaag het om sy soewereiniteit te verseker en die westelike optogte van die Ryk te versterk. Nadat die Xiongnu verslaan is, het die Han-dinastie die streek versadig en spore gebou, asook verdedigingslinies en garnisoene ingestel. Danksy hierdie gedeeltelike beheer oor handelsroetes word die handel tussen die Verre Ooste en die Middellandse See-bevoordeelde bevoordeel - selfs al bly dit gevaarlik, gegewe die strawwe klimaatstoestande, die probleme op die terrein en die huldeblyke wat betaal moet word, onverwagte betalings van toelaes en onvermydelike hinderlae van plunderaars.
Handel beperk tot kosbare goedere
Die Silk Road-landweg strek oor ongeveer 14 000 km heen en weer. Om die hele roete nie te hoef te voltooi nie, ruil die karavane gewoonlik hul goedere of ruil hul goedere van kampe na karavane langs die pad, in balies of in oases waar die materiaal onder die palms of in die halfdonkerte vertoon word. kameel-bivakke: in Purusapura (die huidige Peshawar, in die noordweste van Pakistan), hoofstad van Gandhara; in Taxila, hoofstad van Oos-Gandhara, of, verder noord, in die Pamir-streek, in Tach-kurgan, op 'n plek genaamd 'die Steentoring' (genoem deur Martinus van Tirus, uit die verhaal van Maès Titianos , deur die Aardrykskunde van Ptolemeus), in die boonste vallei van Amu-Daria.
Die afstand wat afgelê moet word, is so dat slegs goedere van groot waarde vervoer word: na die Weste, Chinese sy, maar ook lakke, velle, skilpadskulpies, ivore en speserye (kaneel, neutmuskaat, gemmer), muskus- en gedroogde rabarberwortels (rabarber palmatum, 'n seldsame kommoditeit met medisinale eienskappe, ook gebruik as kleurstof en vir leerbruin); na die Ooste, tekstiele (linne, wol), glasware, amber, lapis lazuli van Badakchan, Damascene staal swaarde, wyn, goud en silwer muntstukke, of groot "hemelperde" van Fergana (wilde perde van Transoxiana).
Die kruistogte en Marco Polo
Die kruistogte sal die internasionale handel tussen Wes en Ooste laat herleef en Genua en Venesië tot groot ekonomiese moondhede maak. Italiaanse handelaars vervoer goedere na die Heilige Land en skep handelsposte aan die rand van die Middellandse See. Vanweë hul sukses, wil die Venesiërs meer markte oopstel. Dit is hoe die Polo-gesin ooswaarts trek.
Die eerste Westerse man wat die Silk Road stap, is 'n Venesiese handelaar. In 1260 reis Marco Polo saam met sy vader en oom op 'n boot vol goedere om dit in die Soldaïa-toonbank aan die oewer van die Swart See te verkoop. Hulle is waarskynlik teleurgesteld oor hul handelinge en het te perd ooswaarts voortgegaan. In Bukhara ontmoet hulle boodskappers van Kubilai Khan, die beroemde Mongoolse leier wat verantwoordelik is vir die val van die Song. Nadat hulle van 1269 tot 1271 na Venesië teruggekeer het, het hulle weer na die Ooste gery. Oor drie jaar kom hulle in China deur Mongolië aan en word hulle omstreeks 1275 deur Kubilaï in Cambaluc (tans Beijing) verwelkom. Die Mongoolse soewerein bied Marco, toe ongeveer twintig, aan om sy diens. Op hierdie manier leer Marco oor Indië, Persië en die lande waaruit tans Vietnam bestaan. Terug in Venesië, omstreeks 1295, is hy in Genua gevange geneem en ontmoet Rusticello van Pisa. Sy metgesel teken 'n manuskrip van die verhaal van sy ontdekkings, The Book of Wonders of the World, wat gemengde ontvangs van sy tydgenote gekry het.
Die agteruitgang van die Silk Road
Die agteruitgang van die Silk Road het in die middel van die 14de eeu begin, toe die Mongoolse Ryk (die Chinese Yuan-dinastie) in duie stort en die Islam in Sentraal-Asië gevorder het, 'n agteruitgang wat onder die Ming-dinastie beklemtoon is. China betree dus 'n lang periode van outarkie, 'n gevolg van die sluiting van grense. Maritieme roetes en kusgebiede bly egter baie besig.
Buiten die kommersiële kontakte wat dit tussen Oos en Wes opgestel het, het die Silk Road kulturele en godsdienstige uitruilings moontlik gemaak. Reisigers, handelaars en pelgrims het dus bygedra tot die verspreiding van Boeddhisme in China en die kuns wat daarmee gepaard gaan. Dit word bewys deur die eerste figuurlike voorstellings van die Boeddha en die Bodhisattva van die Gandhara-skool, die Begram-skat (ontdek in 1937 in Afghanistan), die brons Guanyins geïnspireer deur die Avalokiteshvara van Tibetaanse kuns, die rotsheiligdomme van die Tarim-kom. of die verspreiding van heilige tekste na die uitvinding van xylografie (houtsnee) in die 8ste eeu (die Diamond Sutra wat in 1907 in Dunhuang ontdek is). Op dieselfde manier het die dissipels van Mani (Manicheërs) in die 6de eeu geslaag en in die 7de eeu die Nestorian-sendelinge wat die woord van Nestorius in China kom verkondig het, soos getuig deur 'n stele van 781.
Deesdae poog China nou om nuwe Silk Roads te open om handel met Europa te vergemaklik en sy kommersiële en politieke hegemonie te konsolideer.
- The Silk Road: Of die mirage-ryke. Payot, 2017
- The Silk Roads: The Story at the Heart of the World, deur Peter Frankopan. Champs Geskiedenis, 2019.