Medelye - wat dit is, voorbeelde in literêre werke - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Hierdie manifestasie van die menslike natuur word gewoonlik in een rigting verstaan, naamlik wat die sensuele en emosionele sfeer beïnvloed. Meer en meer mense gebruik die betekenis van die woord medelye sinoniem vir simpatie, maar die verskil is dat laasgenoemde net die sensuele kant beteken, terwyl medelye altyd die negatiewe lot deel. Dit kan vergelyk word met gesamentlike lyding, wanneer die tweede doelbewus 'n deel van die vrag opneem om die lot van sy geliefde te verlig.
Die begrip medelye in die eerste plek manifesteer hom uitsluitlik op die emosionele vlak, wat in sy voortsetting kan omskep in dade. Deernis is altyd 'n metgesel van sulke eienskappe as vriendelikheid, deernis, genade, wat kategorieë van menslike gedrag is, nie net pragtige woorde nie.
Medelye behels nie net die bewuste penetrasie van ander mense se probleme nie, maar ook die impak van die hele ruimte op 'n persoon. Hierdie eienskap ontwikkel nie onafhanklik nie, dit word gevorm deur die omliggende werklikheid, maar tog is daar sekere riglyne wat 'n mens toelaat om minder of meer aan die pyn van ander te reageer. 'N Hoë vlak van empatie, sensitiwiteit lei tot die feit dat ander mense se emosies maklik voel, maar wanneer nie net die vreugde van die persoon self begin simpatiseer met sy eie wil nie, en die hele negatiewe spektrum ervaar waarmee die emosionele wêrelde van ander gevul word. Met hoogs ontwikkelde sensitiwiteit kan selfs sosiale netwerke en televisieprogramme 'n persoon beïnvloed.
Dus, die manifestasie van deernis sluit nie net jammerte of simpatie in nie, maar 'n hoë persentasie empatie wat op die innerlike vlak en nie net op refleksie toelaat om met die persoon se ervarings in aanraking te kom nie. Ten spyte van die feit dat baie bekentenisse hierdie aspek van 'n sielkundige oogpunt positief bevind, kan dit nie altyd lei tot gunstige gevolge nie. Aangesien 'n mens altyd in die moeilikheid moet help, kan ons hom ontneem van die moontlikheid om sy eie oorlewingsvaardighede te ontwikkel. Oormatige jammerte maak dat mense hul besittings as 'n gewone manipuleerder oorgee, met niks of met skuld oorbly nie. Oormatige deernis, wat aangaan op die genot van jou eie heiligheid om hulpbehoewendes te help, kan lei tot die vorming van kodeafhanklike verhoudings, waar die rol van 'n lewensredder vervul sal word en die ander in die ewige posisie van 'n slagoffer sal wees wie se lyding nie eindig nie.
Daar is 'n konsep om medelye te versprei na die rang van vroulike eienskappe of, alternatiewelik, heersende in die vroulike wêreld. Dit is vroue wat geneig is om die siekes te versorg, ten spyte van die feit dat hulle self hul gesondheid verwoes het, hulle voel jammer vir die swakes, doen hul werk vir hulle en doen baie ander dinge wat deur medelye gelei word. In die manlike aspek van die gedrag van sulke slagoffers sal minder wees, die manlike wêreld sal meer geregtigheid wees as medelye. Die swakes sal gedwing word om probleme te oorkom. Die een wat self sy lewe in die helling laat val, sal nie uitgetrek word totdat die persoon self wil hê nie. En diegene wat bewustelik, gereeld of doelbewus hul gesondheid vernietig, sal nie tydens die volgende aanval uitgepomp word nie.
Medelye is nooit 'n plaasvervanger vir liefde nie, want die meganisme om aksie aan te moedig, is nogal anders. As 'n optrede met liefde meer ontstaan ​​uit persoonlike begeerte, 'n beoordeling van die situasie, soms tot nadeel van jou en jou belange, dan kan jy in die geval van deernis 'n algemene persoonlikheidsontwikkeling en sosiale vaardighede wat die moontlikheid van hulp tot gevolg het, 'n aansporingsfaktor wees.
Medelye is nie altyd in staat om die ware oorsaak van ontevredenheid te evalueer nie en watter soort ondersteuning ontbreek, dit word gelei deur die sensuele sfeer, wat die logika van hulp omseil. Natuurlik, in sommige situasies is dit nodig en soms laat die laaste strooi na die persoon. Dit oplos nie die probleem nie, maar wanneer 'n persoon erge negatiewe emosies ervaar, is dit vergelykbaar met die gebruik van pynverligting in medisyne. Dit genees nie die fokus nie, maar dit help om die krisis te oorleef.
Medelye gee nie altyd wat die lyer vra nie, want in ware sorg kan dit oorbodig wees. Dit is gefokus op werklike hulp, wat beteken dat dit verskaf wat nodig is, en nie wat dit vra nie. So 'n verslaafde kan 'n ander dosis vra, maar die een wat werklik simpatiseer met sy toestand, sal hom na die rehabilitasiesentrum stuur.
Ware medelye is slegs beskikbaar vir sterk persoonlikhede wat geestelik en geestelik in staat is om die nodige aksies uit te voer. Hulp is nie om die lyding van ander te verwyder en dankbaarheid daarvoor te kry nie, jou eie gemoedsrus of 'n vriend se voordeel, maar veral aan die lyer self, sonder om selfsugtige doelwitte te bereik. Sommige outeurs beskryf medelye as 'n outomatiese besluit, 'n onderbewussyn, wanneer ander gehelp word, is die eerste reaksie. Dit is nie noodwendig aksie en werklike hulp nie, die situasie of prosesse in die wêreld verander, maar kan wel beperk word tot 'n warm blik, 'n knipoog, wanneer daar geen geleentheid is om op te kom of 'n sagte aanraking wanneer woorde uitgeput of onvanpas is nie. Die ondersteuning en aktualiteit van sy vorm is belangrik, so medelye kan hom manifesteer in heeltemal anders gerigte formate.
Handelinge, hetsy geestelik of fisies, is 'n integrale deel, waar daar nie so 'n aktiwiteit is nie, kan ons praat oor verwante en soortgelyke gevoelens van jammerte en simpatie. Dit is gevoelens wat medelye aanmoedig, maar dit is altyd 'n vermoë, en daarom het dit 'n aktiwiteitsoriëntering. Daarbenewens ontwikkel medelye 'n persoon se eie veerkragtigheid op probleme - so dit blyk dat hoe meer ons met ander inmeng, ons na hul probleme luister en na maniere soek en help, hoe meer ons ons eie vaardighede om probleme te oorkom, pomp. Miskien gebeur dit omdat baie situasies in iemand anders se lewe opgelos word, en dit is 'n sekere hoeveelheid kennis, of miskien omdat die siel die belangrike vertroue kry dat alles oorkom kan word.
Die probleem van medelye
Medelye vir mense is nie altyd 'n uitsluitlik positiewe kategorie nie. Daarom is dit belangrik om te onderskei tussen aspekte wat 'n verandering in perspektief op die behoefte aan hierdie kwaliteit veroorsaak. Aan die een kant word geglo dat die gebrek aan deernis 'n positiewe uitwerking op die persoonlike lewe van die persoon self het, hy word kalm en hy kan net sy eie sake hanteer. Dit is baie gerieflik wanneer daar geen sensitiwiteit vir ander se negatiewe emosies is nie - die bui hang net van eie sake af, dit is nie nodig om energie (geestelik, emosioneel, tydelik of materiaal) vir die behoeftes van ander te spandeer nie.
Diegene wat medelydend is vir diegene wat in hierdie wêreld leef, leef ook harder. Die verantwoordelikheid vir ander se lotgevalle val outomaties op hul skouers, nie omdat dit hul plig is nie, maar omdat die innerlike natuur nie die geleentheid bied om anders te doen nie. Maar die probleem bly dat, waar die hulp van ander en die ontwikkeling van die samelewing in die algemeen nagestreef word, 'n persoon sy eie vrede en inkomste verloor, maar hy kry troos in sy siel en gewete. Deur andersins sonder medelye te doen en die lot van die een in nood te deel, wen 'n persoon individueel en vir 'n kort tydperk. Selfs as 'n toksiese skuldgevoel hom nie pynig maak nie en hy nie berou het oor sy onverskilligheid nie, kom 'n lewensituasie wanneer hy medelye begin hê, maar dit nie ontvang nie.
Oor die algemeen kan die impak van die gebrek aan medelye in die toekoms die mensdom heeltemal vernietig of sy lewenstandaard aansienlik verminder. Dit is die vermoë om individueel te ontwikkel of om geërf te word, dit ontwikkel in die proses van onderwys en dan selfonderrig. Aanvanklik is dit nodig om medelye op die vlak van diens en plig te vorm, en eers wanneer die meganismes van verstand en siel verbind word, miskien sy opregte manifestasie. Maar die teenoorgestelde effek is ook moontlik, wanneer mens onder die onverskillige mense is, kry 'n persoon 'n emosionele kors en het hy nie meer die begeerte om te help nie.
Diegene wat hierdie kenmerk gekweek het op 'n hoë vlak van ontwikkeling, kom saam met geestelike vrede om te help, 'n hoë angs vir diegene wat siek is. Dit is 'n eienskap wat aksie vereis, nie redeneer nie, dit kan 'n mens dreineer as dit nie deur innerlike kragte en spiritualiteit gedikteer word nie, maar dit kan ook krag gee vir die voortsetting van 'n mens se eie lewe en geloof in mense.
Voorbeelde van deernis in literêre werke
Soos enige manifestasie van die dubbelsinnige eienskappe van die menslike persoon, het medelye baie voorbeelde, nie net in die werklike lewe nie, waaraan mense selektief of negeer kan word, maar ook in werke. In die roman Oorlog en Vrede word medelye geopenbaar in 'n daad om sy eie welsyn en eiendom te offer, wanneer Natasha Rostova hom toelaat om sy bruidskat, sowel as ander eiendom, uit te gooi sodat die gewondes hul plek inneem. Hulle het nie leë simpatie uitgespreek nie en het nie aangebied om vas te hou nie, maar het werklike hulp verleen wat nodig was om die pyn van ander mense te verdeel, selfs al is hulle wesenlik ontneem.
Die vermoë om pasiënte te besoek wanneer daar nie so 'n begeerte is nie en hierdie keer vir eie voordeel of vermaak bestee kan word, word ook in die literatuur beskou, naamlik wanneer Anna die sterwende Bazarov besoek in die roman Vaders en Seuns. Die vermoë om teenwoordig te wees wanneer die ander sterf, word beskou as een van die sterkste toetse vir meegevoel, aangesien die dood altyd bang is vir sy teenwoordigheid, jou laat dink oor jou eie en voel soos die ander die grootste verlies. In die roman The Master and Margarita offer Margaret haar eie geluk en die geleentheid om haar minnaar terug te keer om Frida se lyding te stop en haar van alle pyn te red.
Die offer van 'n mens se lewe ter wille van die vryheid van 'n ander word beskryf in die daad van die serf in The Captain's Daughter. Daar is gereelde voorbeelde van die lewering van 'n mens se lewe vir 'n geliefde, wanneer die situasie nie anders opgelos kan word nie. Maar voorbeelde van medelye word ook nie net vir mense beskryf nie, maar ook vir diere, wanneer Kashtanka gered is of wanneer die pyn om Mumu te verdrink, nie die mens se siel vrede gegee het nie. Die laaste gaan oor hoe moeilik dit is om u onvermoë om sy optrede te koördineer en te verdraai teen eie medelye, waar die dualiteit van 'n gegewe gehalte in die globale sin van 'n konsep manifesteer.
Al hierdie voorbeelde wys dat hulle uiteindelik hul eie gee en ander kies om te help, mense kry veel meer as wat hulle gee. En ook die feit dat hulle vrede verloor deur weg te draai van die probleme van ander mense. Baie voorbeelde van medelye namens die skrywer word gevind wanneer die ervarings van 'n held beskryf word, hulle praat van hul gevoelens van jammerte, spyt en simpatie.