Panzer IV Ausf F2 - Geskiedenis Podcasts - 2022
Hierdie foto toon 'n Panzer IV wat tydens die Duitse terugtog in Noord -Afrika in Desember 1942 laat vaar is. Hierdie tenk is waarskynlik 'n Panzer IV Ausf F2, die eerste model van die Panzer IV wat met die lang geweer toegerus is. Die datum van die prentjie beperk die model tot óf die Ausf F2 óf Ausf G, terwyl die styl van die snoetrem en die teenwoordigheid van die visiepoort links van die oop toringsluik die algemeenste op die Ausf F2 voorkom.
Panzer 4 f2 = G?
Plaas deur Nebfer & raquo 21 Nov 2004, 06:00
Plaas deur Jan-Hendrik & raquo 21 Nov 2004, 10:07
Nee, die G-weergawe het 'n meer beskermde rewolwer, beteken meer pantser.
Plaas deur Christian Ankerstjerne & raquo 21 Nov 2004, 17:17
Dit is waar dat die Pz.Kpfw.IV Ausf.F2 presies dieselfde voertuig was as die Pz.Kpfw.IV Ausf.G. Ausf.F2 was bloot 'n vroeëre naam vir die Ausf.G. Dit het geen verskil in wapenbeskerming gehad nie.
Plaas deur bryson109 & raquo 21 Nov 2004, 17:19
Re: Panzer 4 f2 = G?
Plaas deur cbo & raquo 21 Nov 2004, 17:40
Nee, maar die F2 en G was dieselfde.
Toe die 7,5 cm KwK 40 L/43 -geweer gereed was vir produksie, is dit onmiddellik in die Panzer IV Ausf F van die 7.BW -reeks geïnstalleer, wat dit dus nodig maak om die twee tipes op die produksielyn te onderskei . In Maart 1942 het die Ausf F -voertuie met die kort geweer die naam Ausf gekry. F1 terwyl diegene met die lang geweer Ausf. F2. Voertuie wat onder nuwe bestellings vervaardig is, word Ausf G (8. BW -reeks) genoem.
Maar daar was geen verskil tussen die Ausf. F2 en die eerste Ausf. Gs vervaardig, hulle was presies dieselfde.
Om sake te vereenvoudig, is daar in Mei 1942 besluit om die voertuie van die Ausf. F2 (7. BW -reeks) as Ausf. G (8. BW -reeks).
Dit het in die naoorlogse jare baie verwarring veroorsaak en pantserhistorici en modelbouers het probeer om sin te maak uit die twee benamings deur na eksterne verskille te soek. Daarom sal sommige bronne beweer dat die Ausf. G kan geïdentifiseer word deur
- Die gebrek aan visie -poorte aan die sy -rewolwer en regter -rewolwer -voorkant. Dit was in werklikheid 'n verandering wat in April 1942 aangebring is, maar nie op alle voertuie tot in Oktober 1942. As sodanig is dit gevind in voertuie onder die F2 -aanduiding sowel as in die voertuie onder die G -aanduiding.
- Swaarder pantser (50+30 mm). In werklikheid is die eerste voertuie met ekstra pantser in Mei 1942 gemaak, maar slegs agt uit 85 voertuie het hierdie funksie. In Junie 1942 is 16 voertuie gemaak met 'n ekstra pantser uit 72 vervaardig en eers teen Julie 1942 het alle Ausf. Gs het hierdie funksie.
- L/48 geweer. Trouens, die langer vat is eers in April 1943 in produksie gebring.
Panzer IV Ausf H tenk, Oosfront van Roemenië 1944 Tanks en Duitse Infanterie oosfront Pz.Kpfw.IV tenks en Duitse Infanterie winter oostelike front Vernietig deur interne ontploffing Panzer IV
Panzer IV -tenk het 625 verniel Beskadigde Pz.Kpfw. IV en bemanning oosfront Panzer IV Ausf G tenks Sardinië Palau Marina Pz.Kpfw.IV Ausf F1 tenks van die Panzergrenadier Division Grossdeutschland, Rusland 1942
Panzer IV Ausf H winter camo Oostelike Front 3 Panzer IV Ausf. F, winter camo, oosfront 1941 Rusland Panzersoldaten en Panzer IV ausf F1 tenk Panzer IV ausf F1 van die 5de Panzer -afdeling (Wehrmacht), Oosfront
vernietig Pz.Kpfw.IV tenks Wesfront Panzer IV Ausf. F2 tenks oosfront Panzer IV Ausf F2 tenks nommer 431 en 424, 14 Panzer Division oostelike front Panzer IV Ausf. F1 Oosfront
Pz.Kpfw.IV Ausf.D van die 7de Panzer Division naby Lepel Eastern Front Opgeblaasde Panzer IV lang Panzer IV Ausf H tenks Oosfront Panzer IV Ausf H met Winterketten en winter camo Eastern Front
Panzer IV Ausf H tenk met Schürzen Eastern Front, 1944 Panzer IV Ausf H nommer 312 met Schürzen en Infanterie. Oosfront 1944. Beskadigde Panzer IV Ausf G Kharkov Panzer IV ausf G en Schützenpanzerwagen Sd.Kfz. 251 Ausf C, Junie 1943 oosfront
Panzer IV Ausf H tenk met zimmerit winter camo 1251 Panzer IV tenks Sardinië Palau Marina Panzer IV Ausf H tenks oostelike voorwinter Panzer IV Audf H met winter camo
Panzer IV Ausf H taktiese nommer 1223 winter camo, Oosfront Panzer IV ausf G nommer 921 van 3rd SS Panzergrenadier Division Totenkopf, Kursk Julie 1943 Panzer IV Ausf H "Paula " met zimmerit, Western Front 1944 Panzer IV Ausf F1 kleurfoto, oostelike voorkant
Vernietigde Panzer IV Ausf J, Oosfront Panzer IV Ausf. F1 tenk van die 31ste Panzer Regiment, 5de Panzer Division, Rusland 1942 Panzer IV Ausf E, gekamoefleer in wit, spoorvervoer Panzer IV Ausf H nommer 1251 met zimmerit, oostelike voorkant
Panzer IV Ausf G nommer 242 oostelike front 1942-1943 Rusland Panzer IV tenks Bemanning bo -op 'n wit gewaste Panzer IV Ausf H Panzer IV winter, Oosfront 1944
Kolom van Panzer IV Ausf H tenks, Oosfront 2 Villers Bocage vernietig Panzer IV (6/Panzer-Lehr-Regiment 130) en Panzer VI Tiger #112 van die schwere SS-Panzerabteilung 101 Panzer IV ausf F1 tenk Rusland Panzer IV ausf C tenk, vernietig
Panzer IV Ausf H gekodeer 1251 met zimmerit, winterkamouflage Rusland Panzer IV Ausf G in die veld Panzer IV Ausf F en Panzer II tenks, Rusland, Oktober 1941 Villers Bocage Panzer IV tenk, gekodeer 634 van die 6/Panzer-Lehr-Regiment 130, 1944
Panzer IV -tenk, Langrohr -weergawe met zimmerit PzKpfw IV Ausf G Langrohr weergawe het vroeg Panzer IV uitgeslaan Vernietigde Panzer IV Ausf. H Frankryk 1944
Uitgeslaan Panzer IV Ausf H, Western Front 1944 (zimmerit) Panzer IV nommer 226 uitgeslaan Panzer IV tenk 5 uitgeslaan Panzer II uitgeskakel
uitgebrande Panzer IV ausf B tenk Panzer IV -rewolwer vernietig Panzer IV ausf D tenk, vernietig Vernietigde Panzer IV Ausf B
Panzer IV ausf C tenk vernietig, Frankryk 1940 het Panzer IV ausf B -tenk van die 1st Panzer Division (Wehrmacht) uitgeslaan Duitse Panzer IV agteruit, Frankryk 1940 Duitse Panzer IV ausf D -tenk
Panzer IV tenk Panzer IV ausf B tenk Panzer IV tenk Panzer IV Ausf B -tenk vernietig deur 'n interne ontploffing
Panzer IV tenk in modder Panzer IV ausf E tenk, Oosfront TauchPanzer IV ausf D tenk 42 het Panzer IV tenk 48 uitgeslaan
Afrika Korps Panzer IV ausf E tenk, gekodeer 8 Panzer IV ausf E met Zusatzpanzer van die Afrika Korps Panzer IV van die Afrika Korps, agteraansig uitgeslaan Panzer IV vernietig deur 'n interne ontploffing
Panzer IV, M4 Sherman en Jagdpanzer IV Panzer IV 61 Panzer IV 8 Panzer IV Ausf. E
Panzer IV Ausf D, Noord -Afrika uitgeslaan Panzer IV tenk oostelike front Panzer IV tenkwrak, Noord -Afrika Panzer IV 41
Panzer IV tenkwrak 58 Panzer IV tenk 46 uitgeslaan Panzer IV ausf E tenk 56 Italië Duitse tenks in veld 2
Panzer IV ausf E tenk Panzer IV ausf F1 tenk, winterkamoefleer Panzer IV 38 Panzer IV Ausf D Frankryk 1940
Panzer IV Ausf D tenks Panzer IV tenk, nommer 539, uitgeslaan Panzer IV Ausf. F1 Panzer IV ausf F1 tenk
Panzer IV ausf F 1 tenk Panzer IV ausf D tenk Panzer IV ausf B tenk Panzer IV ausf 'n tenk wat veldproewe ondergaan
Panzer IV Ausf H tenk met zimmerit, nommer 635. 12de SS Panzer Division Hitlerjugend. Panzer IV tenks op straat 1944 Gevangde sovjet -tenk Panzer IV, agteruit Panzer IV Ausf. E van 7. Panzer-Division
Panzer IV Ausf. G tenks Panzer IV ausf E tenk van die 11de Panzer Division (Wehrmacht), nommer 11, Joegoslavië 1941 Panzersoldat en Panzer IV Ausf. C, Frankryk Panzer IV Ausf H nommer 813 Italië
Panzer IV ausf F1 tenk, oostelike voorkant Vroeë tenk Panzer IV, Italië Vooraansig van 'n swaar gekamoefleerde Panzer IV in Frankryk Griekeland Panzer IV Ausf G -tenk in die hawe
Duitse Panzer IV tenk Panzer IV ausf F1 tenk 82508 Panzer IV ausf E 𔄜 " agteraansig Panzer IV Ausf H tenk nommer 923
Panzer IV Ausf H nommer 615, Wesfront 1944 Panzer IV tenk op brug Duitse tenks in die veld Panzer IV ausf E tenk
Panzer IVs -kolom vorder na gevegsgebied, Oostelike Front 2 Panzer IV Ausf H 711 Panzer IV 40 Panzer IV -bemanning skuil onder die boom
Sd.Kfz. 8 en Panzer IV op sleepwa Uitgeskopte Panzer IV Ausf J, Wesfront 1944/45 Panzer IV Ausf E met 30 mm dik Zusatzpanzer Panzer IV ausf D tenk van die 10 Panzer Division, Frankryk 1940
Wrakstukke van 'n Duitse Panzer IV Ausf. C, Frankryk 1940 Panzer IV tenk Panzer IV Ausf E tenk 31 Panzer IV Ausf H tenk in aksie, Monte Cassino, Italië 1944
Panzer IV Ausf B tenks 421 + 422 Panzer IV Ausf D -tenk Panzer IV 39 Panzer IV Ausf H 618 tenk Western Front
Italië Panzer IV tenk in Panzerwerkstatt Panzer IV Ausf H tenk Italië Panzer IV Ausf D Panzer IV van Athene
Panzer IV Ausf. E nommer 613 Panzer IV Ausf H van die 12de SS Panzer Division Hitlerjugend, nommer 625 Western Front 1944 Panzer IV Ausf E tenk van die 20ste Panzer Division (Wehrmacht) in kleur Panzer IV tenks van die 12. SS-Panzer-afdeling "Hitlerjugend", Frankryk 1944
Italië Panzer IV 4 Athene Panzer IV Ausf G tenks, 1943 Panzer IV Ausf. E tydens veldoefeninge 22 Panzer IV Ausf. C
Panzer IV Ausf F 833 van die 14. Panzer Division (Wehrmacht) in Stalingrad, 1942 Pz.Kpfw. IV Ausf G -tenk Panzer IV Ausf H met schurzen Panzer IV Ausf F1 tydens die Russiese "Rasputitsa " modderige seisoen
Italië Panzer IV Ausf H tenk Wrakstukke van 'n Duitse Panzer IV Ausf F Pz.Kpfw. IV Ausf. F1 tenk vooraansig Panzer IV Ausf. D tenk van die Afrika Korps
Panzer IV Ausf H Poland 1944, Oosfront Panzer IV ausf D tydens veldoefeninge 1940 Panzer IV Ausf. G Panzer IV Ausf F in Frankryk agteruit
Panzer IV Ausf B tenk nommer 400, tydens parade in 1939 Italië Panzer IV Ausf H tenks Panzer IV Ausf. H van 2de Panzer Division (Wehrmacht), nommer 825 Frankryk 1944 Bemanning bo -op hul Panzer IV -tenk, Frankryk 1944
Afrika Korps Panzer IV beskadig rewolwer Griekeland, Panzer IV Ausf C tenk en Britse POW Panzer IV Ausf F1 tenk en winter kamoeflering Splinternuwe Panzer IV Ausf F by die Krupp-Grusonwerk-aanleg
Verlate Panzer IV ausf E tenk van die Deutsches Afrikakorps (DAK) Duitse Panzer IV Ausf. D met Zusatzpanzer, vooraansig Panzer IV ausf C tenk van die 65 Panzer Regiment, spoorvervoer Panzer IV tenk nommer 301
Griekeland Panzer IV Ausf G tenks in die hawe Panzer IV Ausf G nommer 713 van 1st Panzer Division (Wehrmacht), Griekeland 1943 Panzer IV tenk nommer 422, agteraan Frankryk 1940 brandende Panzer IV -tenk
Panzer IV tenks van 1st Panzer Division (Wehrmacht)
Die Panzerkampfwagen IV (kort PzKpfw IV of Panzer IV) was 'n medium Duitse tenk van die Tweede Wêreldoorlog. Aanvanklik slegs in baie klein getalle vervaardig. Panzer IV, ontwikkel deur Krupp en vervaardig van 1937 tot aan die einde van die oorlog, was die mees geboude Duitse tenk met 8500 eksemplare. Die tenk, oorspronklik toegerus met 'n kort geweer, was oorspronklik ontwerp as 'n ondersteuningsvoertuig, maar sy omvang van die operasie het fundamenteel verander met die installering van 'n lang geweer. Alhoewel hy nie die gewildheidsvlak van 'n Panther of Tiger bereik het nie, vanweë die ontvangs in militêre literatuur, was hy die belangrikste Duitse tenk in die tweede helfte van die oorlog. Die Panzerkampfwagen IV is op byna alle fronte gebruik. Die onderstel was ook 'n basis vir baie ander voertuie.
In die vroeë 1930's het 'n werkgroep rondom die latere Generaloberst Heinz Guderian vir die finale toerusting van die toekomstige Panzertruppe voorsiening gemaak vir twee basiese soorte tenks, die Heereswaffenamt wat in Januarie 1934 die finale toerusting van die Panzer -afdelings opgestel het. gepantserde afdeling sou 'n tenk met 'n AT -geweer, die latere Panzer III, ontvang. Die vierde maatskappy sou toegerus word met 'n ondersteuningsvoertuig wat met sy groot kaliber wapen die teikens sou bestry waarvoor die kleiner Panzer III AT-wapen nie geskik was nie. Uit hierdie oorweging is die Panzerkampfwagen IV gebou.
Die vereiste profiel was soortgelyk aan die van Panzer III. Die bemanning moet uit vyf mans bestaan, 'n radio moet in staat wees om te kommunikeer en die totale gewig is 24 ton.
Vanweë die Verdrag van Versailles wat nog steeds geldig was, het die voertuig om geheimhouding die camouflage -benaming "Mittlerer Traktor " gekry. Hierdie bynaam is kort daarna verander in "Begleitwagen " (BW). Rheinmetall, MAN en Krupp het deelgeneem aan die ontwikkelingswerk wat aan die einde van 1934 begin het. Nuut was die konsep van 'n steunstenk met slegs een rewolwer, want op daardie tydstip het die leërs van die ander lande gevoel dat multi-rewolwer vir sulke take tenk was beter geskik.
Die Rheinmetall -prototipe het 'n gewig van 18 ton en bereik 'n topsnelheid van 30 km / h met 'n 320 pk -enjin. Die prototipe van MAN het 'n seswielige Schachtellaufwerk-ophanging met tussenwiele, wat beïnvloed is deur Erich Kniepkamp, ​​wat later die hoofverantwoordelik geword het vir die bekendstelling van die Schachtellaufwerk in die Duitse tenks as departementshoof in die Heereswaffenamt. Op aandrang van die HWA het die Krupp -voorstel ook voorsiening gemaak vir so 'n aandrywing met 'n torsiestang. Alhoewel hierdie aandrywing minder gevoelig was vir skokke en beter lopende eienskappe gehad het, het die Krupp -ingenieurs aangedring op die blaarveer en het die torsiestang teruggeneem ondanks die weerstand van die HWA. Krupp het dit eerder toegerus met 'n eenvoudige bladveer-dubbel-bogie-ophanging, met agt rubberwiele per kant. Na 1935/36 het alle prototipes by die toetssentrum in Kummersdorf uitgebreide toetse ondergaan, is Krupp as 'n finale produksiemaatskappy bepaal. Die Panzer IV was die laaste Duitse pantsermotor wat nog in vrede ontwikkel is.
In Oktober 1937 is die produksie van die "A " weergawe van die Panzer IV uitgevoer by die Krupp-Grusonwerk in Magdeburg-Buckau. In teenstelling met die vervaardiging van die vorige Panzerkampfwagen I tot III, waarin verskeie vervaardigers geraadpleeg is, was die Magdeburger Werk die enigste produksiefasiliteit vir die Panzer IV tot die herfs van 1941. As gevolg van sy funksie as ondersteuningsvoertuig was die verkryging daarvan baie kleiner as dié van tenk III, wat merkbaar was in die aanvanklike lae aantal stukke.
Na die toerusting van die Panzer Regiments, het die produksie selfs na die begin van die oorlog op 'n lae vlak gebly. Die produksie van Panzer IV het nog nie 'n spesiale prioriteit gehad nie, wat ook Krupp as vervaardiger geraak het. Aan die begin van 1940 werk ongeveer 1200 werknemers in die fabriek in Magdeburg, en die produksie van Panzer IV beslaan slegs 35% van die bestelvolume.
In die herfs van 1941 is die produksie uitgebrei na Vogtländische Maschinenfabrik VOMAG, Plauen en die Nibelungenwerke in St. Valentin. Die hoofwerke van Krupp in Essen, Eisen- und Hüttenwerke in Bochum, die Eisenwerke Oberdonau in Linz, Dortmund-Hörder Hüttenverein in Dortmund en Böhler & amp Co. in Kapfenberg het gedien as groot verskaffers van wapensplate, rome en torings. Die Maybach -enjins is hoofsaaklik afkomstig van die Maybach -ouerfabriek en die filiaal Nordbau, asook gelisensieer van Orenstein & amp Koppel in Nordhausen en MAN. Die uitsendings kom van ZF in Friedrichshafen. Die finale samestelling van 'n Panzer IV het ongeveer 2000 werksure geneem. Die totale produksietyd, insluitend alle dele van die subkontrakteurs, is na raming ongeveer 15000 uur. Die prys van 'n tenk beloop net meer as 100000 RM sonder 'n hoofbewapening.
Soos alle Duitse tenks, is die Panzer IV vervaardig in hoë kwaliteit werk, veral aan die begin van die produksie, wat natuurlik deur 'n rasionele massaproduksie gebalanseer is. Alhoewel die hoeveelheid mangaan, chroom en molibdeen in die harnas gedurende die produksie geleidelik afgeneem het as gevolg van materiaaltekorte en dus ook die kwaliteit daarvan, het die spesiale oppervlakbehandeling 'n goeie slagsterkte behaal. 'N Brinell -hardheidstoets aan die Britse kant toon die hoë waarde van tot 520 Brinell vir die voorste pantser van 'n Ausf G, wat die hoogste hardheidsgraad van alle Duitse tenks was.
Die eerste reeks van die Panzerkampfwagen IV is in Oktober 1937 onder die tipe benaming 1./BW bekendgestel. Tot en met Junie van die daaropvolgende jaar het 35 van die Ausf. A is vervaardig. Die bewapening het bestaan ​​uit 'n kort geweer 75 mm KwK 37 met kaliberlengte L/24 (vatlengte = 1800 mm) en twee MG 34. Een koaksiale MG 34 -masjiengeweer is regs van die hoofgeweer gemonteer, tweede is in die radio-operateur se voorplaat. Die koepel van die bevelvoerder is aangeneem uit die Pzkpfw III Ausf. B. Die voertuig het 'n gevegsgewig van 17,3 ton en is aangedryf met die 12-silinder, 230 pk Maybach HL 108 TR, wat ook in Panzer III en 'n Zahnradfabrik SFG 75-ratkas gebruik is. Die voertuie bedien in Noorweë, Pole en Frankryk. Oorlewende Ausf As is vir opleidingsdoeleindes gebruik.
Tweede reeks is in Mei 1938 onder die tipe benaming 2/BW bekendgestel. Deur die wapenrusting van die tenk tot 30 mm te versterk, het die gewig tot 17,7 ton gestyg. Die kragtige Maybach HL 120 TR-enjin met 285 pk met 'n nuwe sesgang-SSG 76-ratkas is as aandryfeenheid gebruik. Die voorste MG, wat deur die radiooperateur bestuur is, is weggelaat, maar in plaas daarvan was 'n klep vir sy masjiengeweer beskikbaar. Die veranderde vizieropening vir die bestuurder kan nou beskerm word met twee oorvleuelende skyfies (Fahrersehklappe 30). Ammunisieberging is verminder om gewig te bespaar. Toring behou dieselfde wapenrusting en bewapeningskonfigurasie as die vorige Ausf A, maar bevelvoerder se koepel is aangeneem uit die Panzer III Ausf. C.
Die Pzkpfw IV Ausf B het 'n produksieloop van 42 eenhede.
Die 134 voertuie van die Ausf.C (3/BW) het kwalik van die vorige model verskil. Die totale gewig het effens toegeneem deur 'n sterker voorste pantser van die rewolwer. Boonop is die koaksiale MG nou beskerm met 'n wapenrusting. Laat Ausf C was toegerus met 'n wensbeenvormige antenna -deflektor onder die hoofgeweer en Maybach HL 120 TRM -enjin.
Groot veranderinge is aangebring in die 248 Panzerkampfwagen van Ausf. D gebou in twee reekse (4 en 5/BW) in 1938/39. Die voorste muur was nou nie meer reguit nie, maar het eerder voor die radio -operateur teruggestap. Hierdie bemanningslid het nou ook 'n MG beskikbaar in 'n balhouer. Die agter- en sywapen van die romp is versterk van 15 tot 20 mm. 'N 35 mm dik eksterne geweermantel aan die KwK 37 L/24 is bekendgestel.
Laat tenks is toegerus met ekstra pantser, gelas of vasgebout. 30 mm aan die voorkant en 20 mm aan die boonste romp van die romp.Van Oktober 1939 tot Oktober 1940 is 232 Ausf.D -tenks voltooi. Sommige Ausf Ds is toegerus met die 7,5 cm Kw.K.40 L/48 gewere en is vir opleidingsdoeleindes gebruik. Sommige tenks is ook in die monteeraanleg in 'n 'tropiese' variant verander deur luike met ventilasie -gleuwe te installeer en die waaierspoed te verhoog.
In 1940 het die produksie 200 van Ausf. E (6/BW) begin. Om die onvoldoende pantser te versterk, is ekstra plate aan die boog (30 mm) en sye van die romp (20 mm) vasgemaak.
Die agterste rewolwerplaat is herontwerp om die vorige bult onder die koepel te bedek. As gevolg hiervan kan daar vanaf hierdie weergawe as standaard 'n opbergkas aan die toring geheg word. Die toegangsluike vir die rem is nou op die voorkant van die gletserplaat aangebring, en die seinpoort aan die regterkant is verwyder. Sommige tenks is in 1941 in die monteeraanleg in 'n "tropiese" variant omskep. Sommige "opgeknapte" Ausf Es was toegerus met die 7,5 cm Kw.K.40 gewere.
Die ervarings van die vorige veldtogte is weerspieël in die Audf F (7/BW) wat vanaf April 1941 gelewer is. Die voorste wapenrusting van die romp, die bobou en die rewolwer is gemaak van 'n 50 mm -plaat. Die sye is gemaak van 'n plaat van 30 mm. Die voorste bobou was nou weer reguit.
Die behoefte aan meer vuurkrag om Sowjet -tenks te bestry, het gelei tot die aanpassing van die K.w.K 40 L/43 75 mm -geweer op die PzKpfw IV Ausf. F. KwK 40 was toegerus met 'n enkele wielrem.
Met hierdie "Langrohrkanone " het die rol van die Panzer IV uiteindelik verander van die ondersteuning na die gevegtenk, waarvan die belangrikste taak nou die stryd teen vyandelike tenks was.
Alhoewel die nuwe ammunisie groter was, kon 87 verdiepings nou gedra word deur verbeterde berging in plaas van 80.
Ter onderskeiding is die modelle met die kort geweer aangewys as Ausf F1 en dié met die lang geweer as F2. Aanvanklik is die F2-modelle aangewys as '7/BW Umbau' of Pz.Kpfw.IV Ausf.F-Umbau. Op 5 Junie 1942 beveel die Waffenamt die gebruik van die benaming 8./BW. Op 1 Julie 1942 het die Waffenamt dit duidelik gemaak dat alle Panzer IV's met 'n lang kanon 8/BW genoem sou word. In September het die benaming Ausf. F2 is amptelik vervang deur Ausf G. Na die vervaardiging van 462 F1 -modelle, is 'n totaal van 200 F2 -modelle van Maart tot Julie 1942 afgelewer.
Van Maart 1942 tot Junie 1943 het ongeveer 1700 Ausf G die fabriek verlaat. 'N Dubbelbuis-voorrem het die voorheen gebruikte sferiese snuitrem vervang. Die ervaring met die uiterste klimaatstoestande van die Russiese winter het gelei tot die installering van 'n koelwaterwisselaar waarmee warm koelwater in die koelbaan van 'n ander voertuig gepomp kon word om die koue -beginprobleme wat tot dusver gereeld voorgekom het.
Vanaf die lente van 1943 was die finale weergawe van die 7,5 cm KwK 40 L/48 vervaardig deur Rheinmetall beskikbaar met sy langer vatlengte van 48 kaliber lengtes en is vanaf April 1943 geïnstalleer in "G ". Vanaf hierdie punt het hierdie geweer die standaardwapen van Panzer IV geword. L/48 het 'n hoër snuissnelheid, verbeterde ballistiek en beter deurdringende krag. Alle voertuie met 'n kort 75 mm -geweer wat by die tuislanddiens voorsien is, is ook na hierdie wapen opgegradeer.
Ander veranderinge is tydens die produksie aangebring: twee siggleuwe aan die kante van die rewolwer is uitgevee, rek vir twee padwiele aan die linkerskerm en hakies vir sewe spoorverbindings op die glacisplaat, 'n nuwe bevelvoerder se koepel met 'n enkele stuk luik, Schuerzen vir beskerming teen tenkgeweer.
In die somer van 1942 is 'n reëling getref om die voorste wapenrusting van die romp tot 80 mm te versterk, ondanks die moontlike nadele in veldry, wat bereik is deur die bevestiging van 30 mm dik plate. Die produksiegetalle van sulke opgegradeerde Panzer IV het geleidelik toegeneem, en alle Panzer IV met versterkte pantser is vanaf Januarie 1943 vervaardig.
In April 1943 begin Ausf H -weergawe (9/BW) afgelewer word. Die lang KwK 40 L/48 is standaard aangebring en die tenk se voorste wapenrusting was nou 80 mm. As gevolg van 'n gebrek aan materiaal, is die met rubber bedekte terugvoerrollen gedeeltelik vervang deur staalterugrol. Die voertuie is standaard by die kant van Schurzen afgelewer. Dit was ongeveer 5 mm dik plate wat op die romp verwyderbaar was en aan die rewolwer vasgemaak en teen AT -gewere beskerm is ('n sekere beskermingseffek is ook waargeneem met hol lading en bazookas).
Ausf H het ook anti-magnetiese pasta-zimmerit, verwyder die visiere aan die sye van die bo-konstruksie, versterk die laaste rit met hoër ratverhoudings wat die maksimum spoed tot 38 km/h verminder en die pantser van die rewolwer tot 15 mm
In Februarie 1944 verskyn die laaste reeks van die Panzerkampfwagen IV met die Ausf J (10./BW). Die prioriteit was 'n produksie -vereenvoudiging. As 'n taktiese nadeel was die uitskakeling van die elektriese rewolwer, waardeur die rewolwer nou met die hand gedraai moes word. In plaas daarvan is 'n ekstra brandstoftenk van 200 l geïnstalleer om die reikwydte uit te brei. Die voorskote gemaak van gaasskerms (Thoma Schurzen), maar dit het nie die effek daarvan beperk nie. Die rewolweringsdak was tot 16 mm hoog gepantser. Teen September 1944 word Zimmerit nie meer op Ausf J. aangebring nie. In plaas van vier retourrolletjies het die onderstel slegs drie meer gehad vanaf Desember 1944. Die groot eksterne uitlaatpyp is in September 1944 vervang deur twee eenvoudige opwaartse pype. Hierdie model is aanvanklik deur VOMAG vervaardig, later slegs deur die Nibelungswerke tot die einde van die oorlog.
'N Regte glaskanon, die Ausf. F2 het een van die beste gewere van sy gevegsgradering, gebalanseer deur sy swak wapenrusting. Dit maak dit eerder meer gerig op lang- en mediumafstandgevegte, waar die dun pantser nie 'n probleem is nie en sy kragtige geweer dit 'n groot voordeel in vuurkrag bied bo sy eweknieë. Soos die Amerikaanse M4's, het die Ausf. F2 het 'n goeie hoeveelheid geweeronderdrukking, wat die speler in staat stel om die tenk se hele romp agter die terrein te verberg en slegs die rewolwer bloot te stel terwyl hy skiet. Anders as die M4, kan die F2 se rewolwer egter nie byna enigiets wat dit tref, afwyk nie, en dit sal vinnig verdroog onder gekonsentreerde vuur. Anders as die T-34, het die Ausf. F2 kan niks anders as om die swakste gewere van voor af te weerkaats nie, en moet dus baie meer versigtig gespeel word.
Die 75 mm -geweer sal frontaal alle tenks behalwe die swaarste gepantserde tenks binnedring, selfs met die voorraad APCBC. Gekombineer met die plofbare vuller in die APCBC -dop, het die Ausf. F2 is 'n baie gevaarlike bedreiging wat selfs hoër BR-tenks nie kan bekostig om te ignoreer nie. Slegs die Churchill VII is redelik immuun, maar selfs die voorste wapenrusting kan op kort afstand deur die APCR -dop penetreer word. Dit kan egter meer doeltreffend wees om eenvoudig rond te flank en die APCBC-dop teen die sye te gebruik, aangesien die APCR-ronde nie effektief is na penetrasie nie. Hierdie kombinasie van 'n uitstekende geweer, relatief goeie mobiliteit en goeie geweeronderdrukking laat die Ausf. F2 bly redelik mededingend, selfs in hoër vlakke, waar ander medium tenks begin sukkel teen die swaarder tenks wat die hoof gebied kan word.
ZSD63: Hierdie SPAA het toegang tot 'n volledige AP -gordel met 'n penetrasie van meer as 60 mm, wat dit moontlik maak om die Pz.IV F2 vanuit enige hoek van naby binne te dring, en die vinnige vuurtempo kan die hele bemanning met 'n kort sarsie uitbreek . As die byvoeglike wapenrusting geïnstalleer is, kan dit die Pz.IV F2 eintlik red tydens 'n frontale ontmoeting, aangesien dit die voorste romp dik genoeg sou maak (teen 50+20 = 70mm dik) om die outokanon te weerstaan. Moenie op die romp onder die rewolwer skiet nie, aangesien daar absoluut niks binne is nie; skiet eerder die rewolwer of die voorste romp. Verskeie skote kan nodig wees, aangesien die pantser so dun is dat die 75 mm -skulpe nie sal ontplof nie. As u die motor herlaai, draai die Pz.IV F2 -rewolwer effens om te verhoed dat die vuur terugkeer na die dun wange. As u op 'n ZSD63 jaag, het dit 'n taamlike liggaam en 'n lang romp met 'n geometriese rewolwer agter, effens soortgelyk aan 'n Wirbelwind. Die afvuurhandtekening is ook taamlik kenmerkend: die klank en die groen spoorsnyers is baie vinnig, baie soos 'n buzzsaw, maar dan bly dit 'n halwe minuut herlaai. Let daarop dat 'n ervare ZSD -speler sy vuur sal vashou of in enkele salvo's sal skiet met lang tussenposes, sodat dit lyk asof dit herlaai, dus wees versigtig wanneer u die Pz.IV F2 blootstel vir 'n aanval.
Uitstekende penetrasie en dodelikheid met die voorraad APCBC-dop maak maklik algemene doelwitte soos die T-34, M4 en selfs KV-1
APCR-skote met 'n hoë deurdringing kan effektief hanteer swaar tenks, bv. Churchill Mk VII
Uitstekende geweeronderdrukking van -10 ° bied uitstekende bergoorlogvoering.
Groot mobiliteit en topsnelheid in vergelyking met latere Panzer IV -variante. Romp -traverse is beter as die M4 Shermans
Die ruimte tussen die ry- en vegkompartement kan 'n paar soliede doppe absorbeer, wat nuttig kan wees as u tenks soos die Cromwell in die gesig staar
Redelik klein profiel, kan wegkruip agter 'n paar groot voorwerpe
Aanvullende pantser verhoog die oorleefbaarheid van sekere voertuie, byvoorbeeld die ZSD63.
Die dun pantser in die algemeen kan met 'n enkele skoot geskiet word deur algemene teikens soos die T-34 en M4, of selfs lae tenks soos die M3 Stuart. Die bygevoegde wapenrusting help oor die algemeen nie baie teen tenk kanonne nie
Eerder beknopte bemanningsruimte met ammunisie wat oral versprei is
Groot en swak bevelvoerder se koepel. As 'n plofbare dop deurdring word, sal alle bemanningslede in die rewolwer, insluitend die kanonnier, waarskynlik uitgeslaan word
Die Panzer IV-romp is verdeel in die agterste enjinkompartement, die sentrale bemanningsruimte en die voorwaartse ratkas en ingeslote bestuurskamer. In 'n noodgeval kon die bemanning die ronde ontsnappingsdeur onder die sitplek van die radiooperateur gebruik. Die voorste romp was waar die transmissie- en stuurstelsels geplaas is en is beskerm met 'n skuins pantserplaat. Om beter toegang tot herstelwerk te verkry, is 'n vierkantige transmissieluik in die middel van hierdie plaat geleë en twee reghoekige stuurreminspeksieluike is bygevoeg.
Die bobou is bo -op die Panzer IV -romp aangebring om voldoende werkruimte vir die bemanningslede te bied. Namate die tenkdikte van die tenk van die tenk verhoog is en om gewig te bespaar, was die bobou effens kleiner in vergelyking met die Ausf.A. Om voldoende werkruimte en ammunisieberging te bied, was dit steeds wyer as die romp. Dit het bestaan ​​uit vier gelaste plate (een aan die voorkant, een aan elke kant en een aan die agterkant) en die gepantserde dakplate. Die voorplaat van die Ausf B. en C was heeltemal plat, in teenstelling met die driedelige voorplaat van die Ausf.A. Dit het die voorste pantser struktureel sterker gemaak, maar ook die produksie ietwat makliker gemaak. Aan die linkerkant van hierdie bord is 'n beskermende bestuurdersvisier geplaas. Op die Ausf. B en C, 'n nuwe Fahrersehklappe 30 skuifbestuurdersvisier is gebruik.
Die Panzer IV Ausf. B en C het 'n nuwe enkelstuk voorste pantserplaat gehad sonder die gewone masjiengeweer. Bron: onbekend
Die bestuurder en alle oorblywende visie -poorte (op die opbou en die rewolwer) is ook beskerm deur nuwe 50 mm dik gepantserde glasblokke. As die visier van die bestuurder gesluit was (gewoonlik tydens gevegsoperasies), sou die bestuurder dan die KFF -verkykerperiskoop gebruik om deur twee klein ronde hawens net bokant die vizier te kyk. Na die lente van 1939 het die meerderheid Ausf. B en C -voertuie het 'n gelaste reënbeschermer oor die bestuurder se gesigskerm geplaas. Regs van die bestuurder se sigpoort is 'n kleiner waarnemingsluik vir die radiooperateur geplaas. Regs van hierdie luik is 'n klein submasjiengeweer/pistoolpoort met 'n koniese deksel bygevoeg in plaas van die standaard balhouer vir 'n masjiengeweer.
Die gepantserde syplate is vertikaal geplaas en is na binne gebuig na die voorplaat. 'N Visie -poort is aan elke kant bygevoeg. Aan die linkerkant was daar 'n ventilasie -opening vir die stuurremme. Om hierdie kwesbare plek te beskerm, is 'n gepantserde bedekking bygevoeg. Die enjin en die bemanningsruimte is geskei deur 'n brandbestande en gasdigte gepantserde firewall.
Na die lente van 1939 het die meerderheid Ausf. B en C -voertuie het 'n gelaste reënbeschermer oor die bestuurder se sigpoort geplaas, wat hier sigbaar is. Bron: warspot.ru 'N Panzer IV Ausf. B (aan die linkerkant) langs die Ausf. A. Bron: warspot.ru
Die dakpantserplaat was meestal plat, afgesien van die voorste deel (bo die bestuurder en radiooperateur), wat effens afwaarts gekantel was. Om toegang tot hul posisie te verkry, is die bestuurder en die radio -operateur elk voorsien van luike op die voorste dakpantser. Die tweedelige luike wat in die vorige weergawe gebruik is, is vervang met een-stuk luike. Elkeen van hierdie luike het 'n klein ronde poort vir die gebruik van seinvlamme.
Geskryf deur: Dan Alex | Laaste wysiging: 21/03/2021 | Inhoud en kopie www.MilitaryFactory.com | Die volgende teks is eksklusief vir hierdie webwerf.
Die Panzer IV (of "Panzerkampfwagen IV" en afgekort as "Pz.KpfW. IV") het vanaf die begin die ruggraat van die Duitse weermag gevorm en geveg waar sy spiere nodig was. Die tipe was betroubaar sowel as dodelik en het 'n magdom modelvariante toegeneem wat die reikwydte en sterkte daarvan tydens die Tweede Wêreldoorlog toeneem. Duitse tenks ontplooi word. Die tenk het ook die enigste Duitse stelsel geword wat deur die hele oorlog optree, ondanks die nuwe Panther -reeks wat beskikbaar is. Die stelsel het die sukses behaal en is gedurende die naoorlogse jare 'n tyd lank deur leërs geoefen, 'n bewys van sy uitstekende ontwerp uit 1934. Baie vyande het die Duitse vindingrykheid by die skep van die vreesaanjaende en uitstekende Panzer IV respekteer. Op baie maniere is die Panzer IV nooit direk deur enige opvolger vervang nie en het dit in verskillende vorme voortgesit, waar nodig.
In Januarie 1934 het die Duitse weermagafdeling besluit op twee tenklasse uit die middelklas om die toekomstige geledere van sy pantsermagte te bestuur. Kolonel Heinz Guderian het die aanklag gelei en het, op grond van die ekonomiese omstandighede van die tyd, twee sulke tenkklasse in die vooruitsig gestel om sy rolle langs mekaar te bereken. Die eerste van die twee het die Panzer III geword, 'n ligter en proporsioneel kleiner ontwerp wat bedoel was om vyandelike tenks direk aan te pak (in werklikheid 'n 'tenkmoordenaar' genoem). Die tweede ontwerp-hierdie een groter en swaarder as die Panzer III-sou die uitstekende Panzer IV word, 'n vyfman-voertuig wat bedoel is om die aksies van die bestaande Panzer I, Panzer II en binnekort Panzer III tenks op die slagvelde. Die Panzer IV sou in wese 'n 'brandweervoertuig' wees wat die rol van escorttenk vervul en die vierde tenkmaatskappy van elke tenkbataljon sou word. 'N Gewigsbeperking van 24 ton is ingestel weens die vrees van sommige Duitse owerhede dat enigiets wat swaarder is, nie oor die ouer brûe wat op die Duitse platteland is, kan navigeer nie. Die ligter tenks wat die Panzer IV voorafgegaan het, was ook te swak toegerus om 'n groot geweer met 'n hoë snelheid te monteer. Die ontwikkeling sou op 'n ware Verdrag van Versailles -wyse voortgaan met hierdie nuwe medium tenk wat onder die vals meldnaam "mitteren Traktor" of "medium tractor" kom. Hierdie formaliteit is natuurlik uiteindelik heeltemal verval nadat Hitler se planne vir Europa bekend gemaak en in werking gestel is.
Mededinging om produksieregte aan die Pz.KpfW. IV
Met die spesifikasies in plek, is die kompetisie oopgemaak vir toepaslike Duitse swaar nywerheidsondernemings wat op soek is na die moontlik winsgewende produksiekontrak. Antwoorde kom van Krupp-Grusonwerke, MAN en Rheinmetall Borsig. MAN het hul VK 2002 (MAN) prototipe voorgestel terwyl Rheinmetall Borsig hul VK 2001 (Rh) ontwerp vervaardig het. Dit was egter die Krupp -Grusonwerke -ontwerp onder die ontwikkelingsbenaming van VK 2001 (K) - die "Bataillons Fuhrerwagen" - wat gewen het. Die formele Duitse militêre benaming van Sd.Kfz. 161 toegepas word, wat amptelik enige twyfel oor die voormalige "medium trekker" se oorsprong verwyder het. Die Krupp-Grusonwerke-aanleg in Magdeburg het 'n blad gekry om die nuwe tenk te vervaardig. Krupp-Grusonwerke het nie minder nie as vyf-en-dertig voorbeelde van voorproduksie van die Pz.KpfW. IV Ausf. A ("Ausf A" wat "Model A" beteken) met aflewerings wat begin in Oktober 1937 en voortduur tot in die vroeë deel van 1938.
Die aanvanklike 75 mm hoofgeweer
As 'n brandsteunvoertuig sou die aanvanklike bewapening sentreer om 'n 75 mm -hoofgeweer met 'n kort vat, wat onder die aanduiding van 7,5 cm Kw.K. L/24. Hierdie stelsel was net minder as ses voet lank en met 'n lae snelheid, bedoel om ingegrawe vyandelike tenkposisies in versterkings sowel as infanterie aan te pak. Ironies genoeg sou tenkmoord tot die ligter en kleiner Panzer III val. Daar is 'n mate van oorweging geneem om die nuwe Panzer IV-tenk op hierdie tydstip met 'n 75 mm-hoofpistool met 'n hoë snelheid te bewapen, maar die idee is laat vaar, en baie meen dat die lae-snelheid, kort loop-tipe genoeg vuurkrag was om die wapenrusting van Franse en Britse tenks sou dit na die weste kyk.
Die Ausf. A stel in wese die ontwerpstandaard vir die res van die Pz.KpfW. IV variante om te volg. Krag is verskaf uit 'n enkele Maybach 108TR-reeks watergekoelde 12-silinder petrolenjin van 250 perdekrag agter in die romp. Die gekoppelde SGR 75 -ratkas maak voorsiening vir vyf vorentoe- en een agteruit -ratte. Bewapening was die bogenoemde 75 mm-hoofgeweer met 'n kort loop, lae snelheid (1,260 voet per sekonde) ontwerp, wat HE-projektiele afvuur as primêre sowel as pantser deurboor. Teoreties kan die hoofgeweer 'n 30-grade skuins wapenrusting van 1,4 duim dik op 'n afstand van byna 1,100 meter deurboor. Die tenkstelsel in sy geheel weeg 18 ton en die pantserdikte bereik 20 mm. Die maksimum spoed van die pad was 19 myl per uur met 'n reikafstand van 93 myl.
Die oorlog in Europa, vir alle doeleindes, het in September 1939 begin met die inval in Pole. Die Ausf. A is in die voorproduksievorm in die daaropvolgende gevegsaksies opgestel en het ook deelgeneem aan die inval in Noorweë en uiteindelik die inval van die Lae Lande en Frankryk self. Hierdie tydperk het die Duitse owerhede goed gedien met die afronding van hul strategieë om hul panzerformasies te maksimeer en tekortkominge in die Panzer IV -ontwerp as geheel uit te wis. Voordat die inval in die Sowjetunie sou plaasvind, het die Ausf. A is van sy voorste pligte onthef en plek gemaak vir die Ausf. B. Baie Ausf. 'N Modelle is in reserwe gehou as opleiers vir opkomende panzertanks.
Verbasend genoeg sou die basiese Panzer IV -onderstel gedurende die lewensduur van die tenk grootliks onveranderd bly, hoewel sekere beperkings by elke verbygaande model inherent sou wees en 'n nuwe variant met verskillende hoofbewapening en pantser sou bepaal.Laasgenoemde sou 'n toenemende kommer word - soos direkte gevegte sou toon - alhoewel haar bewapening uiteindelik ten goede sou verander.
Bemanningsposisies in die Panzer IV
Die bemanningsverantwoordelikhede het op vyf individue bestaan, bestaande uit die tenkbevelvoerder, skut en laaier (in die rewolwer) en die bestuurder en radio -operateur/boogskutter (in die voorste romp).
Die tenkbevelvoerder was die brein van die Pz.KpfW. IV en staan ​​in noue kommunikasie met sy skutter en die bestuurder. Hy was ook verantwoordelik vir die kommunikasie en ontvangs van ander tenks op die speelveld. Sy posisie was in die agterste middel van die rewolwer, net agter die hoofwapenstut, en die bevelvoerder het eksterne toegang behou deur 'n luik langs die koepel bo sy sitplek. Sy verantwoordelikhede was om die veld te soek na toepaslike teikens, om sulke teikens uit te roep, tipes ammunisie na die laaier uit te roep en om te kyk na die algemene welsyn/samehang van sy bemanning. Kommunikasie binne die luide, dikwels stinkende tenk is bewerkstellig deur spraakbuise of eenvoudige aanraakseine na diegene wat binne bereik was. Na 'n geruime tyd saam, sou 'n ervare tenkspan leer om met mekaar te werk, met baie min onderbreking.
Die skutter verteenwoordig die tweede belangrikste posisie in die Pz.KpfW. IV. Terwyl hy ook die terrein vooruit ondersoek en moontlike vyandelike teikens uitroep of hul bewegings waarneem, is hy ook daarvan beskuldig dat hy die laaier in kennis gestel het van die volgende tipe ammunisieprojektiel wat gebruik moet word. Die kanonnier het die rewolwer deur sy elektriese stelsel of met die hand deur die rewolwer om sy ring gery, as die elektriese stelsel beskadig is. Die kanonnier het ook die beskikbare ko-aksiale 7,92 mm MG 34 anti-infanterie-masjiengeweer onderhou en gebruik indien nodig. Sy posisie in die rewolwer was langs die regterkant van die sitplek. Moderne tenksisteme (veral Russies) doen weg met handlaaiers en kies eerder 'n komplekse, maar doeltreffende, outomatiese laaistelsel.
Die laaier bedien die skutter en kan in 'n knippie as die radioman/boogskutter verdubbel. Sy posisie het hom aan die linkerkant van die hoofwapenstut laat sit. Sy verantwoordelikhede was onder meer die reaksie op die bevele van die kanonnier en tenkbevelvoerder, asook die algemene versorging van al die beskikbare ammunisievoorrade. Die herkenning van bevele en die daaropvolgende laai -aksie van die projektiel in die sitplek word binne tyd 'n tweede natuur vir sekondes wat in die laaiproses verlore gaan, kan 'n sekere ondergang vir die hele bemanning veroorsaak.
Die radio -operateur het alle kommunikasie oor verskillende kanale gemonitor en aan die tenkbevelvoerder en bestuurder gerapporteer. As hy nie aktief aan 'n kommunikasie deelgeneem het nie, het hy bloot inligting ontvang en alles van belang gerapporteer. Sy bykomende verantwoordelikhede sluit in die bemanning van die booggemonteerde 7,92 mm MG 34 anti-infanterie-masjiengeweer. Alhoewel dit 'n ietwat beperkte deurkruis bied, het hierdie verdedigingsposisie standaard geword in die gevegtenks van die Tweede Wêreldoorlog. Die radioman kan as laaier verdubbel (en omgekeerd). Sy posisie is regs voor in die boonste romp van die romp gehou (opgemerk in fotografie deur die sferiese plasing van die masjiengeweer). In moderne tenks is die boogskutter/radiooperateur heeltemal uitgeskakel.
Die bestuurder het links voor in die boonste romp gesit en onder die direkte bevel van die tenkbevelvoerder geval. Hy kan ook sy bestellings via die radio via die radiooperateur ontvang en dienooreenkomstig reageer. Die bestuurder is aangekla van die algemene instandhouding van die tenk asook die monitering van die verskillende voertuigvloeistofvlakke en enjinverrigting. As dit moontlik was, kon die bestuurder ook teikens vooruit aan die skutter en bevelvoerder rapporteer.
Die eksterne ontwerp van die Pz.KpfW. IV was indrukwekkend in vergelyking met haar Amerikaanse, Britse en Russiese eweknieë en het 'n rits skoon lyne deurgaans. Die ontwerp is oorheers deur agt "verdubbelde" padwiele (in groepe van twee pare) aan 'n kant met die ooreenstemmende loopwiel, tandwiel en vier spoorretourrollers na 'n baan. Die voorste romp het 'n plat voorkant met 'n skuins gletserplaat wat na die boonste romp lei. Die romp se bo -konstruksie het, waar moontlik, plat sye en visie -poorte. Beide die bestuurder en die radio -operateur het op hul onderskeie posisies onder individuele toegangsluike gesit. Die elektries aangedrewe rewolwer (met handmatige rugsteun) sit in sy ring en het 'n plat voorkant met die regte skuins kante. Daar was een toegangsluik aan die bokant van die rewolwer by die bevelvoerder se koepel, terwyl sytoegange langs die agterkant van die rewolwer vir die skut en laaier onderskeidelik voorsien is. Die koepel strek 'n ent bokant die rewolweringsdak en het die tenkbevelvoerder die geleentheid gebied om op sy posisie op te staan ​​(op 'n ware gebiedende manier). Die enjin sit in 'n agterste kompartement, gekenmerk deur twee buisvormige vertikale uitlaatpoorte wat agter uitsteek. Ekstra spore en wiele, sowel as klein ingenieursvoorrade en infanterie, kan aan die bokant van die romp van die voertuig vervoer word. Afhangende van die betrokke Panzer IV -model, verskil die lengte van die hoofgeweer en die eerste drie produksiemodelle - Ausf. A, Ausf. B en Ausf. C - almal het binnekant toegeruste kappies. Standaard ammunisie -tellings het 122 rondes 75 mm -projektiele en 3 000 rondtes 7,92 mm -ammunisie geword.
Die Pz.KpfW. Ausf. B verskyn in 1938 om die uitgaande Ausf. A. Die Ausf. B verskyn as 'n verbeterde vorm met 'n hersiene Maybach -enjin met 'n hoër kraglewering, sowel as 'n nuwe SSG 75 -ratkas met ses ratte vorentoe en een agteruit. Die hoër uitset is verwelkom omdat die frontale wapenrusting tot 30 mm dik is. Dit kom ten koste van ekstra gewig en gevolglik 'n prestasieverlies - die tenk weeg nou 19 ton. Die hoofbewapening bly die kort loop, 75 mm met 'n lae snelheid. Aflewerings het in April 1938 begin en tot in September van daardie jaar voortgeduur. Alhoewel ongeveer 45 stelsels vir die Duitse weermag in orde was, is slegs 42 hiervan eintlik gelewer weens 'n tekort aan materiaal. Die nalatenskap van die Ausf. B was egter van korte duur vir die Ausf. C sou binnekort aankom.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. C het betyds aangekom om die Ausf. B langs die Krupp -produksielyne. In wese soortgelyk aan sy voorganger, die Ausf. C verskil slegs in die verwydering van die booggemonteerde 7,92 mm-masjiengeweer (by die radiooperateur) en plaas eerder 'n visie-gleuf en pistoolpoort. Haar hoofgeweer was dieselfde 75 mm wapen met 'n kort loop en 'n lae snelheid wat op die Ausf gevind is. 'N Voorproduksie en Ausf. B produksiemodelle. Slegs 134 van die Ausf. C -modelle is tot Augustus 1939 vervaardig, maar dit was steeds die mees kwantitatiewe voorbeeld van die Pz.KpfW. IV in lyn met hierdie punt.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. D vervang die Ausf. C in produksie. Pantserbeskerming is verhoog aan die sy- en agterkant van die romp tot 20 mm (teen 15 mm). Boonop het die Ausf. D was die eerste om die interne mantelpas vir die hoofgeweer wat op die Ausf gevind is, te herwerk. A, Ausf. B en Ausf. C -modelle en het hierdie samestelling langs die buitekant van die rewolwer herposisioneer. Dit was in reaksie op 'bullet spray' wat deur spanne gerapporteer is. Die boog-gemonteerde 7,92 mm-masjien is teruggeplaas na die posisie van die radiooperateur. Gebrek aan algemene wapenbeskerming gebaseer op verslae na-aksie wat later Ausf. D produksiemodelle om vasgemaakte pantserplate oor sy kritieke fasette te gebruik. Dit het die operasionele gewig en beperkte reikwydte met verwagting verhoog, maar het die bemanning broodnodige beskerming gebied. Bemannings wat nie gelukkig was om hierdie fabrieksgemodifiseerde Panzer IV's te ontvang nie, sou hul wapenrustingsbeskerming op ander maniere verbeter terwyl hulle 'in die veld' was. Die hoofgeweer bly steeds die 75 mm lae-snelheid, kort loop-weergawe soos gevind op vroeëre Panzer IV-modelle. Krag vir die Ausf. D is verskaf deur 'n Maybach HL 120 TRM 12-silinder enjin van 300 perdekrag. Topsnelheid was 25 myl per uur en die reikafstand was 124 myl. Ammunisie het 80 rondes 75 mm projektiele en 2700 rondtes 7,92 mm ammunisie ingesluit.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. E is spesifiek ontwikkel om die groeiende wapenbeskermingsprobleem wat in die vroeëre Panzer IV -vorms voorkom, aan te spreek. Vyandweerstand was toenemend lief vir draagbare tenkwapens (gewere, vuurpyle) sowel as die kragtige wapens op hul onderskeie tenksisteme, sodat die Ausf. E het gesien hoe haar voorste wapenrusting weer tot 50 mm verhoog word en verder beskerm word deur 'n ekstra 30 mm staalplaat. Op dieselfde manier is haar wapenrusting wat na die kant gerig is, aangepas om nog 20 mm beplating in te sluit. Teen hierdie tyd weeg die Panzer IV ongeveer 22 ton. Die belangrikste geweerwapen was die 75 mm lae-snelheid, kort loopstelsel. 'N Groter Maybach -petrolenjin van 320 perdekrag is bekendgestel. Ondanks die feit dat ongeveer 223 voorbeelde voltooi is, het die aandag vinnig gefokus op die ontwikkeling en vervaardiging van die Ausf. F model.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. F het die wapenrusting nog 'n keer verhoog, hierdie keer in totaal 50 mm langs die voorste romp, die bo -en die rewolwer en 30 mm langs die sye. Die sye van die voertuig was nie meer afhanklik van die vasgemaakte versiering nie, maar is in plaas daarvan met 'n dikte van 30 mm direk vanaf die fabriek vervaardig. Onthou dat die aanvanklike 75 mm-snelvat met 'n lae snelheid hoofgeweer voldoende genoeg was om die wapenrusting van Franse en Britse tenks te bestry, asook om vyandelike versterkings te rig, sodat die idee om iets groter aan die Panzer IV-onderstel te monteer, laat vaar is. Die praktyk het egter gou voorgestel dat 'n verandering in die aanvanklike hoofwapenbewapening problematies was teen die swaar Franse Char B -tenks en Britse Matilda -tenks. Die Italiaanse magte in Noord -Afrika het dit op die moeilike manier uitgevind en het die Britse wapenrusting te beurt geval as gevolg van die ondoeltreffendheid van die geweer. As sodanig het die Duitse owerhede beveel dat die moordkrag van die Panzer IV verbreed moet word. Die produksie het in April 1941 begin en 437 voorbeelde was met die 75 mm-geweer met 'n kort loop, met 'n lae snelheid van 75 mm.
Op grond van gevegsverslae tot op hierdie stadium en die besef dat die Panzer III beperkings het as die voortgesette aangewese "tenkmoordenaar", word oorweeg om die Panzer IV Ausf op te rig. F met 'n stelsel met 'n hoër snelheid. Teen Februarie 1941 is die besluit om die Ausf. F met die 50 mm Kw.K. 39 L/60 langvat-hoofgeweer (gebaseer op die PaK 38 L/60 gesleepte tenkgeweergeweer). Maar voordat die produksie in werking gestel is, is die bestelling gekanselleer ten einde 'n sterker stelsel te bou.
Krupp het 'n nuwe prototipe bewapening van 75 mm ontwerp onder die aanduiding 7.5 cm Kw.K. L/34.5 en dit gedurende die res van 1941 geëvalueer. Die aanvanklike ontwerp is vroeër deur die Duitse weermagafdeling verwerp, want daar was destyds 'n reël dat die hoof geweerloop nie voor die voorste romp in 'n poging om die loop te beskerm wanneer hindernisse en dies meer gestamp word. Ondanks die protes van Krupp, is die geweer ingekort om die vereiste van die Ordnance Department te verwyder, terwyl die snelheid van die Krupp -ontwerp sommige vertraag het. Slegs een Kw.K. K/34.5 is gebou en getoets.
Soos altyd bepaal oorlog die behoefte
Teen die tyd van die Duitse inval in die Sowjetunie in Junie 1941, pas die Sowjet T34 medium tenk en die KV-1 swaar tenk mooi ooreen met die Panzer IV. Om die groeiende bedreigings teen te werk, is die vatlengtebeperking wat deur die Duitse weermagafdeling ingestel is, laat vaar in 'n poging om 'n bekwame 75 mm-hoofgeweer met 'n hoë vat vir die Ausf te lewer. F. Die nuwe stelsel was meer as 10 voet lank, het 'n enkele snuitbreuk gehad en is gesamentlik ontwikkel tussen Krupp en Rheinmetall om die 7.5cm Kw.K. 40 L/43 (gebaseer op die PaK 40 L/46), met 'n snelheid van 2,426 voet per sekonde. Hierdie geweer het gunstig vergelyk met die Sowjet -geweer van 76,2 mm. Pantserpenetrasie kan tot 87 mm bereik, afhangende van die omvang, doelwapenrusting en ammunisie wat gebruik word. Die wapen is vinnig in die produksie Pz.KpfW aangebring. IV Ausf. F -stelsels so gou as moontlik en kan van hier af geïdentifiseer word deur die enkele snertrem wat gebruik word om die gevolge van terugslag te bekamp. Ondanks sy oorsprong in die infanterie -antitankweergawe, het die Panzer IV Ausf. F se hoofgeweer het 'n splinternuwe projektielpatroon gekry en kon nie gebruik maak van die standaard 75mm projektiele wat die weermag beskikbaar het nie. Hierdie Panzer IV -weergawe was 'n tyd lank die enigste Duitse tenk wat loopbane by die Sowjet -T34 kon pas.
Daar word geglo dat die "up-gunned" Ausf. F-modelle was bekend onder die benaming "Ausf. F2, Sd.Kfz 161/1", terwyl die oorspronklike Ausf. F -modelle sal gemerk word as "Ausf. F1". In plaas daarvan het die lang loop Ausf. F -modelle sou uiteindelik aangewys word as die Ausf. G om die verandering aan te dui.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. G is vroeg in 1942 onthul en gereed gemaak vir die geveg met die 75 mm-hoofgeweer met 'n lang loop. Kenmerke sluit in 50 mm standaard voorste pantser, versterk deur nog 30 mm gesweisde/vasgemaakte pantser langs die voorkant. Die oorspronklike bewapening was die 75 mm Kw.K. 40 L/43, maar in April 1943 is 'n nog nuwer 75 mm hoëspoedgeweer met 'n groter lengte (nou tot 11,8 voet) en 'n verbeterde penetrasiewaarde van tot 97 mm bekendgestel as die 7,5 cm Kw.K. 40 L/48 (herkenbaar aan sy dubbele snyrem). 'Sagte' staalpantseringskortings is in 1943 bekendgestel in 'n poging om die gevolge van 14,5 pantserdoordringende koeëls te help vergoed. Die pantserrokke is nageboots in die modelle van die Panzer III -reeks wat nog in werking was. Dit alles kom natuurlik ten koste van ekstra gewig en verswakte prestasie. Ausf. G-produksie met die 75 mm-hoofgeweer met 'n lang loop, met 'n hoë snelheid, het in 1942 begin en tot in 1943 voortgegaan, met 'n totaal van 1 900 voorbeelde. Ander bestaande Panzer IV-modelle sal uiteindelik betyds opgegradeer word na hierdie nuwe 75mm-standaard met 'n lang loop.
Hoe was hulle so goed?
Behalwe individuele opleiding en uitstekende spanwerk, was die panzerpersoneel soveel dodeliker as hul eweknieë in die gereedskap wat hulle gebied het. Panzer IV kanonne, veral in Ausf. F en verder het hul doelwitverkryging deur die TZF 5f -teleskoop gedoen. Dit het Panzer IV-spanne gehelp om 'n uitstekende vermoor-eerste-vermoë te bereik wat ongeëwenaard is deur Britse, Amerikaanse en Sowjet-tenkspanne. Hulle kon nie net akkurate vuur maak nie, maar hierdie aksie kon plaasvind op gebiede ver buite die plek waar die geallieerde tenks effektief werk. Die voordeel het vinnig gelei tot respek vir enige panzermag in die veld van die Geallieerdes. Waar die geallieerde tenkspanne binne 'n afstand van 500 meter moes werk en meestal twee skulpe nodig gehad het om 'n vyandelike tenk uit te slaan, kon die Panzer IV -bemanning tot 1500 meter werk en 'n direkte treffer met 'n enkele skoot behaal. Hierdie akkuraatheid het van die Panzer IV 'n uiteindelik gevreesde teenstander in enige betrokkenheid gemaak.
Die ammunisieprojektiele wat die Panzer IV -spanne beskikbaar het, was ook opmerklik. Hierdie skulpe, bekend as ABCBC/HE (Armour-Piercing Capped, Ballistic-Capped/High-Explosive), het die vermoë gehad om op hul pantser-deurboorende vermoëns staat te maak om vyandelike wapenrusting deur te dring en die treffer af te sluit met die hoë-plofbare inhoud om te volg . Dit het dikwels beteken dat die dop die meeste skade aangerig het sodra dit deur die beskermende wapenlae was wat in die geallieerde tenks gevind kon word, selfs op afstand, en die bemannings binne kon verwoes terwyl die tenk oor die algemeen ongeskonde was. Onder ander standaard hoë-plofbare en wapenbrekende rondes wat beskikbaar gestel is, is 'n spesiaal ontwerpte rookronde voorsien om 'n ontsnapping of toevlug te verbloem.
Hoe maak jy 'n Panzer IV dood?
As daar 'n werklike vrees onder panzer IV-bemannings was, was dit die bedreiging van roaming grondaanvalvliegtuie. Alhoewel vyandelike artillerie- en tenkwa-bemannings dodelik genoeg was, was die sinkende gevoel om te kyk hoe 'n Amerikaanse, Britse of Sowjetvliegtuig u posisie neerslaan en kanonrondes, bomme of vuurpyle los te laat, sodat 'n jong man binne 'n paar sekondes oud kan word. Baie bemanningslede herinner aan die vrees vir sulke aanvalle wat hul bewegings tot die donker nag of in ongunstige weer beperk het. Hierdie grondaanvalvliegtuie het beslis hul werk goed van hul taak gekwyt, en sodra die geallieerdes die lug superioriteit bereik het, was geen plek veilig vir pansermanne nie - net veiliger.
Panzer-spanne is ook ietwat teruggegooi na die voorkoms van die T-34 medium tenk. Sy dik voorste wapenrusting en bekwame hoofgeweer was teenstrydig en oortref in sommige gevalle dié van hul Duitse eweknieë. Dit het so geword dat die swakste gedeelte van hierdie tenks 'n goed geplaasde skoot by die agterste enjinkompartement was. Aangesien dit dikwels in die hitte van die geveg onprakties was, het die rewolwerring die plek geword waar u die tenks van voor of van die kant af aangesluit het. Verskeie verhale vertel van panzer-gelanseerde projektiele wat oënskynlik 'weerkaats' van die rewolwer van die swaar gepantserde Sowjet-T-34's.
Die Amerikaners het hul bazooka-vuurpylwerpers sterk gebruik, net soos die Britte met hul PIAT-stelsels en teen-tenkgewere was in die mode en het in getalle verskyn op die vele beskikbare fronte (wat daartoe gelei het dat syrokke uitgegee is op panzers uit die laat oorlog). Landmyne was altyd 'n veilige manier om 'n tenk uit te skakel deur die loopbane te vernietig, die bemanning te skok (of dood te maak) of die onderkant van die romp te beskadig- 'n moontlike swak plek. 'N Ander metode was om infanterie met die vyand se tenk te jaag, in oop hawens oop te skiet of die buitekant aan die brand te steek om die tenkwa se spanne uit te lok vir hul laaste gordynoproep. 'N Enkele granaat wat in 'n oop luik val, was genoeg om die bemanning binne of dood te laat sterf. Beide partye in die konflik het ook erken dat hulle spesifiek na afvallige tenkpersoneel sou kyk, moontlik met vuurwapens - dit is beter om hulle vandag dood te maak as om môre lewendig teen u te veg.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. H het die laaste definitiewe produksiemodel van die uitstekende Panzer IV -reeks geword en die mees kwantitatiewe model in die reeks geword. Die wapenrusting is weer uitgebrei met 'n voorkant van 80 mm in dikte by die romp en bo -konstruksie (rewolwer van die rewolwer is nie verhoog nie). Armor -syrompe is weereens geïmplementeer en die spore is verbreed vir 'n beter modderpad. Die hoofgeweer bly die 75 mm hoë-snelheid, langvatstelsel van wyle Ausf. G modelle. Die gewig was 25 ton en krag is verskaf deur 'n Maybach HL 120 TRM 12-silinder petrolenjin. Die maksimum spoed van die pad was 24 myl per uur met 'n reikafstand van 125 myl. Fording was beperk tot 3 voet, 3 duim en hellingen met 60 persent. Die vertikale verbygang van die hindernis was 2 voet, terwyl die loopgraaf 7 voet, 3 duim was. Die tenk is bedek met 'n Zimmerit-pasta om die gebruik van magnetiese teen-tenkmyne te voorkom.Die produksie van ongeveer 3,774 voorbeelde is verdeel tussen Krupp-Grusonwerke, Nibelungenwerke en Vomag vanaf Mei 1943 tot middel 1944. Nibelungenwerke het uiteindelik die meeste van hierdie Ausf vervaardig. H modelle. 'N MG 34-koepel-gemonteerde lugafweermasjiengeweer is geïnstalleer, maar die praktyk sal dit in die algemeen toon as 'n relatief ondoeltreffende verdedigingsmaatreël teen geallieerde grondaanvalvliegtuie.
Die Pz.KpfW. IV Ausf. J sou die heel laaste amptelike produksiemodel van die Panzer IV word. Hierdie stelsel het nog steeds die kragtige 75 mm -hoofgeweer van die Ausf. H en lyk soos die Ausf. G ekstern. Die elektries aangedrewe rewolwer was verby; dit is in plaas daarvan vervang met 'n handmatige deurkruisstelsel om produksie te vergemaklik, die bedryfsgewig te verlig en die interne brandstofberging te verhoog - laasgenoemde twee punte vergroot ook die omvang. Die rewolwer wat met die hand gekruis is, was iets van 'n afgradering vir die fyn Panzer IV-lyn, maar oorlogsbehoeftes het die verandering nodig gehad namate die panzerverliese toegeneem het. Die wapenrusting is aan die bokant van die rewolwer vergroot en 'n boordmortel is ook ingesluit om teikenareas te help merk of rookskerms te voorsien soos nodig. Spore is verbreed om langs die modderige Oosfront te beweeg. Die buisvormige dempers is verander na Flammentoeter -tipes en die baanretourrollers is van vier na drie verminder. Zimmerit -pasta -laag is uit produksie laat val. Vanaf September 1944 is rokke van gaas ook in vorige modelle as 'n ligter alternatief vir die soliede staalrompe gebruik. Produksie van die Ausf. J hardloop van Junie 1944 tot April 1945, die einde van die oorlog, wat die tipe hardloop aandui. Teen hierdie tyd het Duitsland amper 'n defensiewe oorlog toegewy, en meer aandag is geskenk aan die ontwerp en vervaardiging van selfaangedrewe geweerhouers - waarvan verskeie op die Panzer IV -onderstel gebaseer was. Interessant genoeg, Ausf. Die produksie is nie tussen verskeie Duitse ondernemings verdeel nie, maar slegs onder leiding van die firma Nibelungenwerke.
Die Panzer IV was die Duitse tenk wat die meeste uitgevoer is tydens die Tweede Wêreldoorlog, aangesien bondgenote Bulgarye, Finland, Hongarye, Roemenië en Spanje almal voordeel getrek het uit verkope. Die maksimum gebruik van die Panzer IV kom in 1944, waarna ongeveer 3,125 stelsels (meestal Ausf. J) in omloop was. Dit was slegs teenstrydig met die 3 013 (meestal Ausf. H) wat gedurende 1943 in gebruik was. Ten spyte van slegs 211 Panzer IV -stelsels wat teen einde September beskikbaar was, het die stelsel vinnig die ruggraat van die Panzer -afdelings geword.
Alle Panzer IV-produksie is beveel om in die herfs van 1944 gestaak te word. Konsentrasie het geval op rewolwerlose selfaangedrewe gewere en die nuwe Panther-tenkreeks.
Die Panzer IV het die Duitse leër redelik goed gedien. Dit is ontwikkel tot koste-effektiewe, kragtige en toegewyde stelsels in verskillende rolle. In Junie 1944 gee Hitler self die bevel om die produksie van Panzer IV in die Jagdpanzer IV te begin konsentreer, met die kragtige L/70 -hoofgeweer uit die nuwer Panther -reeks tenks. Ander Duitse oorlogsmasjiene wat van die Panzer IV -onderstel gebruik gemaak het, was die Brummbar, Hummel, Heuschrecke - Waffentrager, Nashorn, Wirbelwind en Ostwind. Twintig Ausf. C en Ausf. D -modelle is omskep vir gebruik as bruglae ("Bruckenleger IVb") en het aksies in België, Frankryk en - later - in Rusland gesien. 'N Handjievol infanterie -aanvalbruggies (Bruckenleger IV/Sturmstegpanzer) is ook van Ausf. C -modelle en word in Frankryk en Rusland gebruik. 'N Bergingsvoertuig is aangewys as die Bergepanzer IV en die Panzerfahre was 'n voorgestelde amfibiese veerboot met 'n ligte pantser.
Sowat 202 Panzer IV Ausf. D, Ausf. F, Ausf. G en Ausf. H -tenks is omskep om as dompel -tenks ("Tauchpanzers") gebruik te word in die dreigende "Operasie Seeleeu" - die Duitse inval op die Britse vasteland. Toe die Duitse Luftwaffe nie daarin slaag om die lug van die RAF skoon te maak in die Slag van Brittanje nie, is Operasie Seeleeu onbepaald deur Hitler gestaak. In plaas daarvan is hierdie amfibiese panzers gebruik tydens die inval van die Sowjetunie gedurende Junie 1941. Ander Panzer IV's met ekstra kommunikasietoerusting het goed gedien as kommandantvoertuie.
Na-oorlogse gebruik van Panzer IV
Die Panzer IV is uit die Franse en Spaanse aandele deur Sirië in die naoorlogse wêreld gekoop. Sommige berigte sê ook dat die Siriërs Panzer IV's van gevange eenhede onder Sowjet -beheer verkry het. Dit is tydens die Wateroorlog van 1965 in aksie teen die Israeliese nedersettings gebruik. Israel het verskeie eksemplare in die Sesdaagse Oorlog van 1967 vasgelê en as museumstukke behou. Die laaste bekende Panzer IV het diens in 1967 gesien.
Panzer IV F2 met Bosch -kopligte?
Hi almal. Verlede jaar het ek 'n Italeri Panzer IV Ausf F2 -stel saamgestel en het dit nie regtig reggekry nie (want ek is nog steeds kwaad daarvoor. My eerste Italeri). Die kit het opsies vir die F2- of G -weergawes. Op een van die verfskemas in die instruksies vir die F2 met die L/43 -kanon (die afgeronde, enkele voorrem), wys dit die voertuig met Bosch -kopligte, en dit is die manier waarop ek die stel gebou het. Maar nadat ek klaar was, het ek besef ek dink nie ek het ooit 'n foto van 'n Panzer IV F2 L/43 met Bosch -kopligte gesien nie, maar slegs met die Notek -lig. Het iemand 'n foto van een met Bosch -ligte? Of moet ek ter wille van realisme die Bosch -ligte afskakel en dit met die Notek vervang?
12 Februarie 2020 #2 2020-02-12T17: 06
Hi almal. Verlede jaar het ek 'n Italeri Panzer IV Ausf F2 -stel saamgestel en het dit nie regtig reggekry nie (want ek is nog steeds kwaad daarvoor. My eerste Italeri). Die kit het opsies vir die F2- of G -weergawes. Op een van die verfskemas in die instruksies vir die F2 met die L/43 -kanon (die afgeronde, enkele voorrem), wys dit die voertuig met Bosch -kopligte, en dit is hoe ek die stel gebou het. Maar nadat ek klaar was, het ek besef ek dink nie ek het ooit 'n foto van 'n Panzer IV F2 L/43 met Bosch -kopligte gesien nie, maar slegs met die Notek -lig. Het iemand 'n foto van een met Bosch -ligte? Of moet ek ter wille van realisme die Bosch -ligte afskakel en dit met die Notek vervang?
Die Panzerkampfwagen IV (Pz.Kpfw. IV), algemeen bekend as die Panzer IV, was 'n medium tenk wat in die laat 1930's in Nazi -Duitsland ontwikkel is en wat tydens die Tweede Wêreldoorlog wyd gebruik is. Die naam van die munisipale voorraad was Sd.Kfz. 161.
Die Panzer IV, wat as 'n infanterie-tenk ontwerp was, was oorspronklik nie bedoel om vyandelike wapenrusting te gebruik nie-die funksie is uitgevoer deur die ligter Panzer III. Aangesien die gebreke van die vooroorlogse leerstellings duidelik geword het en in die lig van die Sowjet-T-34-tenks, het die Panzer IV spoedig die tenkgevegrol van sy toenemend verouderde neef aangeneem. Die Panzer IV, wat die Duitse tenk van die Tweede Wêreldoorlog is wat die meeste vervaardig en ontplooi is, is as basis gebruik vir baie ander vegvoertuie, waaronder die Sturmgeschütz IV-aanvalsgeweer, Jagdpanzer IV tenkvernietiger, die Wirbelwind selfaangedrewe vliegtuigwapen, en die Brummbär selfaangedrewe geweer. En ook 'n nie-standaard variant van die Munitionspanzer IV, wat dien as vervoer, ammunisie of sekere gewere kan sleep.
Dit was robuust en betroubaar en het diens in alle gevegteaters gehad waarby Duitsland betrokke was, en het die onderskeid dat dit die enigste Duitse tenk was wat deurlopend in die oorlog in produksie gebly het, met meer as 8 800 wat tussen 1936 en 1945 vervaardig is. Opgraderings en ontwerpaanpassings, wat dikwels in reaksie daarop aangebring is tot die voorkoms van nuwe geallieerde tenks, het sy lewensduur verleng. Oor die algemeen behels dit die verhoging van die wapenbeskerming van die Panzer IV of die opgradering van sy wapens, hoewel ontwerpveranderinge gedurende die laaste maande van die oorlog met die dringende behoefte van Duitsland aan 'n vinnige vervanging van verliese, retrograde maatreëls ingesluit het om die vervaardiging te vereenvoudig en te bespoedig.
Pzkpfw IV -variante in Forgotten Hope Secret Weapon
Ausf.H met 7,5 cm Rfk. 43 en amp 3 cm MK 103
Ausf. A [wysig | wysig bron]
Plaas van oorsprong Duitsland
Geproduseer in Oktober 1937 - 1938
Kategorie Medium tenk
Debuut in FHSW Slag van Ilza
Spoed 32,4 km/h
Pantser 15 mm
Hoof bewapening 7,5 cm KwK 37 L/24
Koaksiale wapen 7,92 mm MG 34
22 x 75 rondes
Gebruik by Duitsland
Bemanning in ‑game 2
Sitplek ق 7,92 mm MG 34
Sitplek ك Passasiersitplek
Sitplek ل Passasiersitplek
35 van die Ausf. A is vervaardig. Die koepelontwerp en sy breër bobou onderskei dit van latere weergawes. Dit is meer 'n infanterie -ondersteuningsvoertuig soos die Sturmgeschütz III, wat sy eerste diens in die Franse veldtog sou beleef. Ausf. A het nie veel pantser gehad vir direkte betrokkenheid teen pantservoertuie nie. Die enjin van die Ausf. A & amp; B, die Maybach HL 108TR het 20% minder perdekrag as latere weergawes van die tenk.
Ausf. D [wysig | wysig bron]
Geproduseer in Oktober 1939 - Mei 1941
Debuut in FHSW Debuut in FH
Spoed 42 km/h
Pantser 210 px
17 x 150 rondtes
8 x 250 rondtes
Na die samestelling van 40 Ausf. Cs, die enjin is vervang met die verbeterde HL 120TRM. Die laaste van die 140 Ausf. Cs is in Augustus 1939 vervaardig, en die produksie het verander na die Ausf. D. Hierdie weergawe, waarvan 248 voertuie vervaardig is, het die rompmasjiengeweer weer ingebring en die rewolwer se interne geweermantel in 'n eksterne een verander. Die beskerming is opgegradeer deur die sywapens tot 20 mm te verhoog.
In reaksie op die moeilikheid om deur die Britse Matilda-infanterieteks tydens die Slag van Frankryk te dring, het die Duitsers 'n 50 mm-geweer getoets-gebaseer op die 5 cm Pak 38 L/60-tenkgeweer op 'n Panzer IV Ausf. D. Met die vinnige Duitse oorwinning in Frankryk is die oorspronklike bestelling van 80 tenks egter gekanselleer voordat dit in produksie begin is.
Ausf. F1 [wysig | wysig bron]
Geproduseer in April 1941 - Maart 1942
Debuut in FHSW Debuut in vergete hoop
In April 1941 vervaardig die Panzer IV Ausf. F begin. Dit het 'n enkelplaat-pantser van 50 mm op die rewolwer en romp, in teenstelling met die applique-pantser wat by die Ausf gevoeg is. E, en 'n verdere toename in sywapens tot 30 mm. Die gewig van die voertuig was nou 22,3 ton, wat 'n ooreenstemmende verandering van die spoorwydte van 380 tot 400 mm vereis om die gronddruk te verminder. Die breër spore vergemaklik ook die aanpassing van yssprange, en die agterste wielwiel en die voorste tandwiel is aangepas. Die benaming Ausf. F is intussen verander na Ausf.F1, na die duidelike nuwe model, die Ausf. F2, verskyn. 'N Totaal van 464 Ausf. F (later F1) tenks is van April 1941 tot Maart 1942 vervaardig, waarvan 25 op die produksielyn in die F2 omgeskakel is.
Later in die oorlog kom hulle moontlik met HEAT -rondtes. Die HL/C is redelik effektief, maar die Klw (Klappleitwerk) is selfs meer so. Hierdie HEAT-FS word gestabiliseer deur vinne, wat die akkuraatheid daarvan verhoog.
Ausf. F1 Pillbox [wysig | wysig bron]
Ausf. F1 pilkas
Kategorie Toring Bunker
Debuut in FHSW Debuut in FHSW
Sitplek ق Sittende bevelvoerder
Heel ongewoon rewolwer bunker. Alhoewel dit in 1945 nogal verouderd is, kan dit HEAT-FS bevat, wat die doeltreffendheid verhoog met 'n penetrasie van 160 mm.
Ausf. F2 [wysig | wysig bron]
Geproduseer in Maart 1942 - Mei 1942
Spoed 40 km/h
Hoof bewapening 7,5 cm KwK 40 L/43
Bemanning in ‑game 4
Sitplek ك 7,92 mm MG 34
Sitplek م Passasiersitplek
Op 26 Mei 1941, slegs weke voor Operasie Barbarossa, tydens 'n konferensie met Hitler, is besluit om die hoofwapenrusting van die Panzer IV te verbeter. Krupp het die kontrak gekry om dieselfde 50 mm Pak 38 L/60 -geweer weer in die rewolwer te integreer. Die eerste prototipe sou teen 15 November 1941 afgelewer word. Binne maande het die skok om die Sowjet T-34 medium en KV-1 swaar tenks teëkom, 'n nuwe, veel kragtiger tenkgeweer genoodsaak. In November 1941 word die besluit om die Panzer IV na die 50 mm-geweer op te skiet, laat vaar, en in plaas daarvan is Krupp in 'n gesamentlike ontwikkeling aangegaan om Rheinmetall se hangende 75 mm-tenkgeweer-ontwerp, die 75 mm Pak 40, te verander. Omdat die terugslag die lengte was te lank vir die tenk se rewolwer, die terugslagmeganisme en kamer is verkort. Dit het die 75 mm KwK 40 L/43 tot gevolg gehad en dit was die enigste Panzer IV met hierdie geweer met die balvormige snuitbreuk. By die afvuur van 'n pantser-deurdringende skoot is die snuit van die geweer van 430 m/s tot 990 m/s verhoog. Aanvanklik is die geweer gemonteer met 'n enkelkamer, balvormige neusrem, wat net minder as 50% van die terugslagstelsel se remvermoë besorg het. Deur die Panzergranate 39 af te vuur, kan die KwK 40 L/43 'n staalwapen van 77 mm (1.830 m) binnedring. Die Ausf. F2 is die enigste weergawe wat die balvormige snuitrem gebruik! Die tenk het gewig toegeneem tot 23,6 ton. Een 175 Ausf. F2's is van Maart 1942 tot Julie 1942 vervaardig. Drie maande nadat die produksie begin is, het die Panzer IV Ausf. F2 is herdoop na Ausf. G.
Ausf. H [wysig | wysig bron]
Pzkpfw Ausf. H.
Geproduseer in April 1943 - Julie 1944
Debuut in FHSW Debuut in FH (Sonder nagvisie)
0.51 (Met nagvisie)
Spoed 38 km/h
Hoof bewapening 7,5 cm KwK 40 L/48
Bemanning in ‑game 3
Spesiale vermoëns Nagvisie beskikbaar
Die volgende weergawe, die Ausf. H, begin produksie in April 1943 en ontvang die benaming Sd. Kfz. 161/2. Hierdie variant het die integriteit van die glacis-wapenrusting verbeter deur dit as 'n enkele plaat van 80 millimeter te vervaardig. Om te verhoed dat magnetiese anti-tenkmyne, wat die Duitsers vrees in groot getalle deur die Geallieerdes gebruik sou word, vasgesteek is, is Zimmerit-pasta by al die vertikale oppervlaktes van die tenk se wapenrusting gevoeg. Die voertuig se sy en rewolwer is verder beskerm deur die toevoeging van 5 mm-sy-rompe en 8 mm-rewolwers. Tydens die Ausf. H se produksieloop, sy rubbermoeë terugrolrolletjies is vervang met gegote staal, die romp is toegerus met driehoekige stutte vir die maklik beskadigde syrompe. 'N Gat in die dak, ontwerp vir die Nahverteidigungswaffe, is deur 'n sirkelvormige gepantserde plaat toegemaak weens 'n tekort aan hierdie wapen. Hierdie wysigings het beteken dat die tenk se gewig tot 25 ton gespring het, wat sy spoed verminder het, 'n situasie wat nie verbeter is deur die besluit om die Panzer III se sesgang-SSG 77-ratkas aan te neem nie, wat laer was as dié van die vorige Panzer IV's.
Ausf. J [wysig | wysig bron]
Geproduseer in Junie 1944 - Maart 1945
Debuut in FHSW v0,42
Ammunisie Panzergranate 40 APCR
Sitplek ك 7,92 mm MG 42
Sitplek ل Nahverteidigungswaffe
10 x HE granaat
Sitplek ن Passasiersitplek
Ondanks die aanspreek van die mobiliteitsprobleme wat deur die vorige model ingestel is, is die finale produksieweergawe van die Panzer IV - die Ausf. J - word beskou as 'n retrograde van die Ausf. H. Uit die Duitse noodsaaklikheid om groot verliese te vervang, is die Ausf H vereenvoudig om die produksie te bespoedig. Dit was dieselfde Ausf H -romp, maar met minder besonderhede en onderdele. Die elektriese rewolwer met hulpgeneratorset is uit die ontwerp verwyder en later, sedert Julie 1944, vervang deur 'n ekstra brandstoftenk van 200 liter wat die brandstofvermoë tot 680 liter verhoog het. Deur die elektriese rewolwer -aandrywing te verwyder, moet die bemanning die rewolwer met die hand deurkruis, wat die rewolwer se snelheid vertraag. Die brandstoftenks gee egter meganiese probleme, sodat dit reggemaak moet word, en dit gebeur in September 1944 met nuwe brandstoftenks. Namate die produksie voortgesit is, is meer veranderings aangebring, insluitend. Sulke verwydering van die rewolwer van die rewolwer en pistool, installering van Pilze 2-ton kraanhouers, die bekendstelling van Flammentoeter-dempers, omskakeling van plaat Schürzen in Thoma-tipe gaas, vermindering tot 3 retourrollers per kant, installering van Naehverteidigungswaffe naby verdediging stelsel en ophou toediening van Zimmerit -pasta. Benewens nuwe aanpassings, is talle veranderings aan Ausf G en H ook op Ausf J. aangebring.Ongelukkig is dit nie op die model in FHSW toegepas nie! Slegs die Schürzen word vervang, die pistoolpoorte word verwyder, opgegradeer met flammentoeter -dempers, die masjiengeweer aan die bokant van die dak is 'n MG 42 en nie 'n MG 34 nie en die Nahverteidigungswaffe is in die rewolwer gebou.
T-34 verse Panzer IV F2/G/H/J versus Sherman
Plaas deur Einsamer_Wolf & raquo 03 Apr 2006, 05:15
In hierdie draad beweer bydraers blitsig dat die Sherman die langvat Panzer IV uitklas:
'N Mark IV kan weliswaar nie ooreenstem met 'n JS-122 nie. Slegs 'n Königtiger, Jagdtiger of Jagdpanther kon dit doen. Maar dit behoort nie meer verbasend te wees as om te sê dat 'n geallieerde of Sowjet -tenk nie teen 'n tier of Königtiger pas nie. Ek stem egter nie saam dat 'n Panzer IV nie met die T-34/85 kan ooreenstem nie. Daar is ander soortgelyke stellings in hierdie en ander boeke wat te veel is om oor te haal.
Dus lesers-wat sê julle? Hoe pas die Panzer IV van F2 by ander tenks met ander bondgenote?
Plaas deur Kurz Patrone & raquo 03 Apr 2006, 08:08
Re: T-34 verse Panzer IV F2/G/H/J versus Sherman
Plaas deur cbo & raquo 03 Apr 2006, 14:18
Dus lesers-wat sê julle? Hoe pas die Panzer IV van F2 af teen ander tenks met ander bondgenote?
Die Duitsers het duidelik in die laaste helfte van die oorlog baie min aan die Panzer IV gedink. Daar was vroeg in 1943 voorstelle om die produksie heeltemal te staak en daarna het talle projekte probeer om die Panzer IV aan te pas om dit 'n meer lewensvatbare gevegsvoertuig te maak. Trouens, jy kan sê dat die proses in 1941 begin het met die idees oor die kombinasie van die Panzer III en IV in een voertuig, wat die swakkere punte op die Panzer IV selfs destyds uitgeskakel het. Die feit dat die produksie van Panzer IV in 1944 verminder is en die fasiliteite wat gebruik is om StuG IV en Jagdpanzer IV en Panzer IV/70 te maak, toon ook dat die tenk nie meer gunstig beskou is nie.
Die Panzer IV is ontwerp as 'n tenk van 18 ton, maar teen 1943 moes die werktuigkundige 25 ton hanteer, iets waarmee dit duidelik gesukkel het. IIRC was veral die stuurremme wat oorweldig was, maar die vering het ook gesukkel om by te bly. In een van die vorige opgraderings is die veilige topsnelheid tot 25 km/h verlaag uit vrees vir onderbrekings. Alhoewel daar baie idees was vir skuins pantser, 'n nuwe rewolwer en 'n swaarder bewapening, was dit eintlik niks, want die basiese ontwerp kon nie die ekstra gewig hanteer nie. Dit sou 'n groot herontwerp van die basiese meganika vereis het om die tenk verder te verbeter as wat in 1943 behaal is. J verminder die doeltreffendheid van die geveg deur die deurkruis van die rewolwer te verwyder - miskien as erkenning vir die feit dat die Panzer IV in elk geval beter sy neus in die rigting van die vyand sou wys!
In die wapenafdeling is die wapenrusting van die voorste romp in 1942 verhoog tot 80 mm, maar die voorste pantser van die rewolwer het op 50 mm gebly en die wapenrusting aan die sykant was slegs 30 mm. Dus ten spyte van die swaar voorste wapenrusting, bly die tenk uit alle hoeke baie kwesbaar vir vyandelike vuur, selfs die geringe Amerikaanse 75 mm M3 -geweer, alhoewel die toevoeging van Schürzen in 1943 die kleinste dreigemente kon weerhou, die Sowjet 14,5 mm anti -tankgeweerrondtes.
Wat mobiliteit betref, het die Panzer IV ook effens gely. Die enjin was goed vir 'n tenk van 18 ton (16,6 pk/ton), maar sukkel met 25 ton (12 pk/ton). Die spore was taamlik smal, maar met die voertuig van 18 ton het dit steeds 'n ordentlike gronddruk van 0,67 kg/cm2 gegee, wat gestyg het tot 0,89 kg/cm2 as dit 25 ton dra. Gronddruk in terme van MMP was waarskynlik ongeveer 175 vir die 18 ton wat groei tot ongeveer 200 vir die 25-ton variëteit. Die skorsing was ook nie besonder gesofistikeerd nie
Wat vuurkrag betref, was die 7,5 cm KwK 40 so goed soos vergelykbaar aan die geallieerde kant en nog steeds 'n nuttige teen -tenkwapen teen die einde van die oorlog - hoewel dit meer te doen het met die kwaliteit van die teenstander wapenrusting as enige uitnemendheid in die wapen self. Die Duitsers het ook 'n beter greep van HY vir tenksgewere met 'n hoë snelheid as die Britte of die Amerikaners. Die nadeel van hierdie wapen was die installasie in die rewolwer. Terwyl die bevelvoerder aan die agterkant van die rewolwer sit, moes die geweer ver vorentoe in die rewolwer geplaas word, wat dit onmoontlik maak om die voorste rewolwer se wapenrusting swaarder as 50 mm te maak. Ek kan nie kommentaar lewer oor die sielkundige impak daarvan dat 'n 75 mm -geweer binne 'n paar sentimeter van die bevelhebbers se privaat dele terugkom
Wat betroubaarheid betref, wil dit voorkom asof die Panzer IV nie slegter daaraan toe was as enige ander Duitse tenk nie, alhoewel daar blykbaar kommer was oor die stuurremme en die laaste dryf (nie 'n ongewone klagte in 'n tenk met oorgewig nie).
Wat die produksie betref, het die Panzer IV baie verskillende plate wat aanmekaar gesweis moes word en baie openinge in die romp en rewolwer vir luike, visiepoortjies, ens. Wat gesny moes word. Dit lyk opmerklik dat die Panther slegs ongeveer 13 % duurder was om te vervaardig, ondanks die feit dat hy 'n baie groter en meer bekwame voertuig was, maar dit weerspieël waarskynlik die ingewikkelde konstruksie van die Panzer IV.
Al met al blyk dit duidelik dat die Panzer IV teen 1943 die einde van sy potensiaal bereik het en in baie opsigte na veroudering beweeg het. Ek dink dit het sy hoogtepunt bereik met die vroeë Ausf. G in 1942 toe dit nog belas moes word met bykomende rompwapens en Schürzen. Van toe af was dit basies 'n kwessie van probeer om dit te laat oorleef omdat dit nie vervang kon word nie. Dit het 'n handige gevegsvoertuig gebly, maar was waarskynlik in produksie, net omdat produksieonderbrekings, ens. Teen 1944 nie moontlik was nie, en miskien omdat daar nie 'n nuttige vervanging voorgekom het nie (die Panther het op hierdie stadium nog gesukkel). Dus, in 'n suiwer Duitse konteks, was die Panzer IV teen 1944/45 'n bietjie hond.
In vergelyking met 'n Sherman, dink ek dat die grootste voordeel van die Sherman was dat dit meganies robuuster was en baie meer opgraderingspotensiaal het. Die laat-1944 Sherman M4A3 met 'n geweer van 76 mm, HVSS en nat stoor was 'n baie meer bekwame voertuig as wat die Panzer IV ooit sou wees.
Die weergawes voor 1944, waarmee die Amerikaanse magte meestal geveg het tot 1945, het nie baie voordele bo die Panzer IV nie: die M4A3 het 'n baie beter enjin en die skuins voorste pantser het 'n teoretiese voordeel wat in die gedrang kom. as gevolg van 'n swak konstruksie (baie verskillende dele wat saamgesweis is, baie skootstrikke). Die 75 mm M3-geweer was op baie maniere 'n goeie tweeledige wapen, maar net soos die Sowjet 76mm op die T-34, was dit teen 1943 nie voldoende kragtig as tenkwapen nie.
Soos die Panzer IV, het die T34 met die T34/85 die einde van sy potensiaal bereik en die 85 mm -geweer blyk nie so indrukwekkend te wees in vergelyking met die Amerikaanse 76 mm M1A1 of die Duitse 7,5 cm KwK 40 nie, hul wapenrustende deurbraakprestasie omtrent gelyk is. Die T-34 behou sy voortreflikheid ten opsigte van mobiliteit, dit het 'n goeie enjin en lae gronddruk.
Oor wat 'beter' is, dink ek dit is 'n taamlik nuttelose bespreking, aangesien hulle elkeen sterk en swak punte het wat elke tenk 'n voordeel kan gee gegewe die regte omstandighede. Dit hang ook baie af van watter weergawe van die tenk u wil vergelyk. In die tydperk 1943-45 sou ek die Panzer IV waarskynlik aan die onderkant van die groep beoordeel, want dit was meganies swak, het geen opgraderingspotensiaal nie, was ingewikkeld om te bou en het 'n swak enjin. Die beste hond sou beslis die laat-oorlogse Sherman M4A3 HVSS 76 mm wees.