Wanneer Jesus gebid het, was Hy bekommerd oor die mense wat Hy liefgehad het. Hy het vir Petrus gesê: ‘…Satan het ernstig geëis om julle soos koring te kan sif, maar Ek het vir jou gebid dat jou geloof jou nie moet begewe nie. As jy weer tot inkeer gekom het, moet jy jou medegelowiges gaan ondersteun.’ Petrus het weer tot inkeer gekom. Die dissipel wat sy Here in ‘n oomblik van swakheid verloën het, het uiteindelik voor skares van duisende mense gestaan en die evangelie aan hulle verkondig; en drieduisend van hulle is vir Christus gewen. Jesus het nie net sy dissipels geleer nie, Hy het hulle ook oor gevaar gewaarsku. Hy het egter besef dat die grootste geskenk wat Hy vir hulle kon gee, was om vir hulle te bid. Dit is ongelukkig ‘n waarheid wat ons gewoonlik later, eerder as vroeër, besef. Ons belowe, ons red, ons dreig en wanneer al ons ander pogings misluk het, bid ons. Gebed moet nie jou laaste uitweg wees nie, dit moet jou eerste reaksie wees. Gebed neem die situasie uit jou hande en plaas dit in God s’n. Onthou jy die vier mans wat hulle siek vriend gedra het en hom voor Jesus se voete neergelê het? (sien Markus 2:3-5). Dit is wat jy doen wanneer jy vir iemand bid. Dit is nie maklik om die gewig van iemand anders op te tel en hulle elke dag in gebed na God toe te dra nie. Dit is egter die effektiefste guns wat jy vir hulle kan doen. Wanneer ‘n geliefde jou teleurstel of seermaak, lig hulle in gebed op eerder as wat jy hulle terug kwets. Nooi God in die situasie in en staan dan terug en laat Hom toe om te werk.