Ben Spoor - Geskiedenis Podcasts - 2021
Benjamin (Ben) Spoor, die oudste seun en tweede kind van John Joseph Spoor en sy vrou, Merrion Graham Spoor, is op 2 Junie 1878 in Biskop Auckland gebore. Sy vader, 'n loodgieter, was 'n aktiewe lid van die Liberale Party en prominent Primitiewe Metodiste plaaslike prediker.
Spoor is opgelei aan die Bishop Barrington's School en aan die Elmfield College. Op veertienjarige ouderdom begin hy met 'n vakleerlingskap in loodgieterswerk. Hy stig later sy eie onderneming as ysterhandelaar en bouerhandelaar. Op 10 Oktober 1900 trou hy met Annie Leybourne, met wie hy 'n seun gehad het. (1)
Spoor het hom in 1903 by die Independent Labour Party (ILP) aangesluit. Net soos sy vader het hy 'n primitiewe metodiste -lekeprediker geword. Hy is verkies tot die Bishop Auckland stedelike distriksraad en in die komende jare was hy voorsitter van verskillende komitees. Volgens Herbert Tracey: "As voorsitter van die Onderwyskomitee het hy besonder waardevolle diens gelewer. Hy het onophoudelik oorlog gevoer teen al die vooroordele teen gratis onderwys wat soveel gedoen het om die omvang van 'n besliste halfhartige maatreël te beperk." (2)
Die Arbeidersparty was heeltemal verdeeld oor hul benadering tot die Eerste Wêreldoorlog. Diegene wat die oorlog teëgestaan ​​het, was Ben Spoor, Ramsay MacDonald, Keir Hardie, Philip Snowden, John Glasier, George Lansbury, Alfred Salter, William Mellor en Fred Jowett. Ander in die party, soos Arthur Henderson, George Barnes, J.R. Clynes, William Adamson, Will Thorne en Ben Tillett, was van mening dat die beweging die oorlogspoging totaal moet steun. (3)
Ben Spoor was een van die stigters van die Union of Democratic Control (UDC). Lede van die UDC was dit eens dat een van die hoofredes vir die konflik die geheime diplomasie was van mense soos die Britse minister van buitelandse sake, sir Edward Gray. Hulle besluit dat die Unie van Demokratiese Beheer drie hoofdoelwitte moet hê: (i) dat daar in die toekoms parlementêre beheer oor buitelandse beleid moet wees om geheime diplomasie te voorkom; (ii) daar moet na die oorlog met ander demokratiese Europese lande onderhandel word in 'n poging om 'n organisasie te stig om toekomstige konflikte te voorkom; (iii) dat die vredesvoorwaardes aan die einde van die oorlog die verslane nasie nie moet verneder nie en ook nie grense kunsmatig herrangskik nie, aangesien dit 'n rede kan wees vir toekomstige oorloë. (4)
Ander lede van die UDC was Norman Angell, ED Morel, Charles Trevelyan, JA Hobson, Charles Buxton, Ottoline Morrell, Philip Morrell, Frederick Pethick-Lawrence, Arnold Rowntree, Morgan Philips Price, George Cadbury, Helena Swanwick, Fred Jowett, Tom Johnston , Bertrand Russell, Philip Snowden, Ethel Snowden, David Kirkwood, William Anderson, Mary Sheepshanks, Isabella Ford, HH Brailsford, Eileen Power, Israel Zangwill, Margaret Llewelyn Davies, Konni Zilliacus, Margaret Sackville en Olive Schreiner.
Henry Page Croft, LP van die Konserwatiewe Party, was een van die politici wat Ben Spoor in die Laerhuis aangeval het omdat hy 'in die vroeë stadiums van die oorlog' aktief betrokke was by die toespraak van vergaderings van 'n pasifistiese karakter '. (5) Soos Herbert Tracey uitgewys het, alhoewel "deur oortuiging 'n pasifis, maar hy was nie so gebonde aan die abstrakte idee van pasifisme dat hy sy dienste sou weier as hy hom kon toewy aan die werklike diens van sy medemense nie" en aangebied word om help Brittanje om die oorlog te wen. (6)
In Mei 1916 het Spoor ingestem om as kommissaris in Salonika vir die YMCA op te tree. Gedurende sy tyd in die stad het hy baie lyding gesien wat hongersnood en siektes insluit, en "baie ander vreeslike dinge wat 'n onuitwisbare indruk op sy gemoed gemaak het". Hierdie ervaring het hom later gedwing om 'n vroeë publisist en fondsinsameling vir die Save the Children Fund te word. wat na die oorlog tot stand gekom het. Terwyl hy in Masedonië was, het Spoor malaria opgedoen, 'n siekte wat die res van sy lewe herhaal het.
In die 1918 verslaan die algemene verkiesing die kandidaat van die Liberale Party in Biskop Auckland. In die Laerhuis het Spoor gepleit vir die totstandkoming van 'n Volkebond en 'n regverdige vrede met Duitsland, wat die Versailles -verdrag aan die kaak stel as 'n oortreding van die geloof. Hy bepleit die volle erkenning van Sowjet -Rusland en is gekant teen die Franse besetting van die Ruhr. Hy het ook Indië en Egipte besoek en was genadig vir nasionalistiese aspirasies. (7)
Ben Spoor is verkies tot die nasionale uitvoerende gesag van die Arbeidersparty. Hy was ook sekretaris van die National Peace Council en stig saam met Fenner Brockway die No More War Movement, wat internasionale vredesdemonstrasies bevorder het. Volgens sy biograaf was Ben Spoor 'n uitstekende kunstenaar in die parlement: "Sy welsprekendheid, grootliks gebaseer op 'n wye en diepgaande kennis van sy onderwerp, en sy begrip van roetine, het hom vinnig gevestig as 'n parlementariër van die voorste rang". (8)
In die algemene verkiesing van 1923 het die Arbeidersparty 191 setels gekry. Alhoewel die Konserwatiewe Party 258 setels gehad het, het Herbert Asquith aangekondig dat die Liberale Party die Tories nie in die amp sou hou nie. As 'n Arbeidsregering ooit in Brittanje verhoor sou word, het hy verklaar, "dit kon moeilik onder veiliger omstandighede getoets word". Op 22 Januarie 1924 bedank Stanley Baldwin. Middag het Ramsay MacDonald na die Buckingham -paleis gegaan om as premier aangestel te word. MacDonald het aan een van sy kollegas gesê: 'Ek wil die land se selfvertroue verkry en pas my beleid daarvolgens.' (9)
Macdonald onthou later hoe George V gekla het oor die sing van die Rooi vlag en die La Marseille, 'n paar dae tevore tydens die Labour Party -vergadering in die Albert Hall. MacDonald het om verskoning gevra, maar beweer dat daar 'n oproer sou gewees het as hy dit probeer keer het. Hy sou egter in die toekoms 'al sy invloed en dié van sy gematigde en onmiddellike vriende gebruik om te verhoed dat hierdie lied in die Commons gesing word'. (10)
MacDonald het die probleem gehad om 'n kabinet saam te stel met kollegas wat min of geen administratiewe ervaring gehad het nie. MacDonald se afsprake sluit in Ben Spoor (Chief Whip), Philip Snowden (Kanselier van die Skatkis), Arthur Henderson (minister van binnelandse sake), John R. Clynes (Lord Privy Seal), Sidney Webb (Board of Trade) en Arthur Greenwood (Health), Charles Trevelyan (onderwys), John Wheatley (behuising), Fred Jowett (kommissaris van werke), William Adamson (sekretaris vir Skotland), Tom Shaw (minister van arbeid), Harry Gosling (betaalmeester -generaal), Vernon Hartshorn (posmeester -generaal), Emanuel Shinwell (myne), Noel Buxton (landbou en visserye), Stephen Walsh (minister van buitelandse sake vir oorlog), Frank Hodges (heer van die admiraliteit) en Sydney Olivier (minister van buitelandse sake vir Indië). (11)
Spoor is nie as 'n sukses in hierdie rol beskou nie. Daar word beweer dat een van die redes hiervoor 'n toenemende verslawing aan drank was. Die Arbeidersparty verloor die algemene verkiesing van 1924, maar Spoor het sy meerderheid in Bishop Auckland verhoog. In die Laerhuis pleit hy vir nouer samewerking met die oorblywende Liberale en beweer dat "die gees van Liberalisme ... in die kanale van arbeid gevloei het". (12) In 'n brief aan sy ou vriend, Fenner Brockway, erken hy dat hy nie meer 'n sosialis is nie. (13)
In Augustus 1927, na 'n voorval waarin sy wisselvallige bestuur voetgangers in gevaar gestel het, het Ben Spoor skuld beken dat hy dronk was in beheer van 'n motor en 'n boete van £ 2 plus koste opgelê is. "Sy alkoholisme het wanvoorstellings tot gevolg gehad, sy dokters het hom minstens een keer as kranksinnig verklaar en onderbreek in 'n reeks huise." (14)
Ben Spoor is dood gevind op die oggend van 22 Desember 1928 in die Regent Palace Hotel, Londen. In 'n geregtelike doodsondersoek is die oorsaak van dood aangeteken as 'n oorsaak van hart- en lewer siektes, as gevolg van chroniese alkoholisme.
Ben Spoor ... het sy opleiding in die plaaslike bestuurskool ontvang, en op 14 -jarige ouderdom die skool verlaat vir sy pa se werkswinkel, waar hy as ingenieur in die leer was .... Aktiewe geestelike gewoontes en 'n akkurate persepsie van die belangrikheid van opvoeding as 'n aanwins vir die individu, het hom gelei om deur die jare van sy jeug te studeer, en toe hy op 25 -jarige ouderdom by die plaaslike tak van die Independent Labour Party aangesluit het, het hy kennis van politieke aangeleenthede, hoewel hy nie die ondervinding bevestig het nie, was so aansienlik dat hy hom prominent in partierade gemaak het. Die ILP word van die begin af gekenmerk deur die noue en sagmoedige aandag wat hulle aan munisipale aangeleenthede gegee het. In 1903 het die ILP'ers van biskop Auckland 'n sterk besluit geneem om meer effektiewe verteenwoordiging in die stadsdistriksraad te hê, en jong Spoor was een van die lede van hul lede wie se kandidatuur suksesvol was.
Na familie -tradisie deur 'n primitiewe metodiste -leke -prediker te word, ontwikkel Spoor redenaarsvaardighede, wat hy met goeie gevolg gebruik het nadat hy in 1903 by die Independent Labour Party (ILP) aangesluit het. Hy word kort daarna verkies tot die stadsdistriksraad van Bishop Auckland. Gedurende sy dertien jaar van raadsdiens was Spoor voorsitter van 'n aantal komitees (veral die onderwyskomitee) en die raad self. Die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog het hom in die nasionale arena geloods. Alhoewel hy tydens die vergaderings van die Union of Democratic Control teen die oorlog gepraat het, 'n organisasie wat hy later genomineer het vir die Nobelprys vir vrede ...
Vanaf Mei 1916 tree Spoor op as kommissaris in Salonika vir die YMCA - 'n organisasie waarby hy reeds betrokke was en 'n plig waarvoor Spoor die UGO in 1918 aanvaar het .... Gedurende sy tyd in Salonika het Spoor die vernietiging van die stad gesien deur brand in 1917, hongersnood en siektes, en "baie ander vreeslike dinge wat 'n onuitwisbare indruk op sy gemoed gemaak het". Hierdie Masedoniese ervaring het hom later gedwing om 'n vroeë publisist en fondsinsameling vir die Save the Children -fonds te word. Terwyl Spoor in hierdie oorlogsteater was, het Spoor malaria opgedoen, 'n siekte wat die res van sy lewe herhaal het.
Die steenkoolbedryf: 1600-1925 (antwoordkommentaar)
Women in the Coalmines (antwoordkommentaar)
Kinderarbeid in die kolwerye (antwoordkommentaar)
1832 Hervormingswet en die House of Lords (antwoordkommentaar)
The Chartists (antwoord kommentaar)
Women and the Chartist Movement (antwoordkommentaar)
Benjamin Disraeli en die hervormingswet van 1867 (antwoordkommentaar)
William Gladstone en die hervormingswet van 1884 (antwoordkommentaar)
Canal Mania (antwoordkommentaar)
Gesondheidsprobleme in industriële dorpe (antwoordkommentaar)
Hervorming van openbare gesondheid in die 19de eeu (antwoordkommentaar)
Walter Tull: Brittanje se eerste swart beampte (kommentaar op antwoord)
Sokker en die Eerste Wêreldoorlog (Antwoordkommentaar)
Voetbal aan die Westelike Front (antwoordkommentaar)
Käthe Kollwitz: Duitse kunstenaar in die Eerste Wêreldoorlog (antwoordkommentaar)
Amerikaanse kunstenaars en die Eerste Wêreldoorlog (antwoordkommentaar)
Sink van die Lusitania (kommentaar op antwoord)
(1) Mel Johnson, Ben Spoor: Oxford Dictionary of National Biography (2004-2014)
(2) Herbert Tracey, Die Arbeidersparty: sy geskiedenis, groei, beleid en leiers - Deel III (1925) bladsy 269
(3) Tony Cliff en Donny Gluckstein, Die Arbeidersparty: 'n Marxistiese geskiedenis (1988) bladsy 43
(4) Martin Pugh, Spreek vir Brittanje: 'n Nuwe geskiedenis van die Arbeidersparty (2010) bladsy 103
(5) Henry Page Croft, toespraak in die Laerhuis (18 Julie 1918)
(6) Herbert Tracey, Die Arbeidersparty: sy geskiedenis, groei, beleid en leiers - Deel III (1925) bladsy 269
(7) Mel Johnson, Ben Spoor: Oxford Dictionary of National Biography (2004-2014)
(8) Herbert Tracey, Die Arbeidersparty: sy geskiedenis, groei, beleid en leiers - Deel III (1925) bladsy 270
(9) Eric Estorick, Stafford Cripps (1949) bladsy 547
(10) Tony Cliff en Donny Gluckstein, Die Arbeidersparty: 'n Marxistiese geskiedenis (1988) bladsy 97
(11) G.D.H. Cole, 'N Geskiedenis van die Arbeidersparty vanaf 1914 (1948) bladsye 156-157
(12) Ben Spoor, toespraak in die Laerhuis (11 Februarie 1926)
(13) Ben Spoor, brief aan Fenner Brockway (10 September 1924)
(14) Mel Johnson, Ben Spoor: Oxford Dictionary of National Biography (2004-2014)
Ben Spoor - Geskiedenis
Swak is 'n uitbreiding saam met die Adapt -raamwerk.
Hierdie uitbreiding bied kursusopsporingsfunksies (vandaar die naam spoor). Tans ondersteun dit slegs amptelik opsporing na SCORM 1.2 Learning Management Systems (LMS), maar ervare gebruikers behoort SCORM 2004 te kan implementeer indien nodig, aangesien die onderliggende kode byna geheel en al weergawe-agnosties is (dit is die verpakkingsdeel wat u benodig om self te doen).
Swak maak gebruik van die uitstekende pypwerke SCORM API Wrapper.
Besoek die Swak wiki vir meer inligting oor die funksionaliteit daarvan en vir verduidelikings van die belangrikste eienskappe.
As Swak uit die Adapt -raamwerk verwyder is, kan dit weer geïnstalleer word. Met die Adapt CLI geïnstalleer, voer die volgende uit die opdragreël uit:
aanpas installeer aanpas-bydra-spoor
Alternatiewelik kan hierdie komponent ook geïnstalleer word deur die volgende reël kode by die aanpas.json lêer:
Begin dan die opdrag:
(Hierdie tweede metode herinstalleer alle inproppe wat in aanpas.json.)
As Swak verwyder is van die Adapt-outeurhulpmiddel, kan dit weer geïnstalleer word met die inpropbestuurder.
Die volgende moet in geen spesifieke volgorde voltooi word nie:
Elke blok in blokke.json moet sluit die volgende kenmerk in:
Die waarde daarvan moet 'n unieke nommer wees. Daar is geen vereiste dat hierdie waardes opeenvolgend moet wees nie, maar dit word aanbeveel, aangesien dit kan help om opsporingskwessies op te spoor. Beste praktyk begin met die volgorde van opsporings -ID's met 0.
'N Alternatief om die opsporings -ID's handmatig in te voeg, is om die volgende grunt -opdrag uit te voer. Met u kursuswortel as die huidige werkgids, voer u uit:
As u later meer blokke byvoeg, voer dit weer uit om die opsporings -ID's aan die nuwe blokke toe te ken. (grunt tracking-insert hou 'n veranderlike in kursus.json _latestTrackingId genoem. Hierdie veranderlike word nie deur Swak self, net deur die grunt taak.)
LET WEL: vanaf Adapt/Spoor v3, moet u eers die instellings in die _completionCriteria maak 'n voorwerp in config.json om aan te dui of u wil hê dat die voltooiing van die kursus gebaseer moet wees op die voltooiing van die inhoud, die voltooiing van die assessering of albei. (In vorige weergawes van Spoor was hierdie instellings deel van die spoor -opset - maar is na die kern van Adapt verskuif sodat dit deur ander opsporingsuitbreidings soos xAPI gebruik kon word.)
Die onderstaande eienskappe word gebruik in config.json op te stel Swak, en is behoorlik geformateer as JSON in voorbeeld.json. Besoek die Swak wiki vir meer inligting oor hoe dit in die outeurhulpmiddel verskyn.
Die _spoor -voorwerp bevat die instelling _isEnabled en die _tracking, _reporting en _advancedSettings -voorwerpe.
Aktiveer/deaktiveer hierdie uitbreiding. As dit op waar (die standaardwaarde) is, sal die inprop probeer om aan te sluit by 'n SCORM -ooreenstemmende LMS wanneer die kursus via index_lms.html. As een nie beskikbaar is nie, sal 'n foutboodskap 'Kon nie met LMS verbind nie' vertoon word. Hierdie fout kan tydens die ontwikkeling van die kursus vermy word, óf deur dit as onwaar te stel óf - makliker - deur die kursus via te begin indeks.html. Laasgenoemde tegniek is ook nuttig as u 'n kursus ontwikkel wat vanaf 'n LMS of 'n gewone webbediener uitgevoer kan word.
Hierdie voorwerp definieer watter soorte data by die LMS aangeteken moet word. Dit bestaan ​​uit die volgende instellings:
Bepaal of die assesseringstelling by die LMS aangemeld sal word. Let daarop dat SCORM slegs een telling per SCO ondersteun, so as u meer as een assessering in u kursus het, word een totale telling aangeteken. Aanvaarbare waardes is waar of onwaar. Die standaard is onwaar.
Bepaal of die gebruiker se antwoorde op vrae gedurende sessies moet voortduur (deur dit in cmi.suspend_data te stoor) of nie. Aanvaarbare waardes is waar of onwaar. Die standaard is waar. Let daarop dat as u dit op waar stel, die gebruiker nie weer vrae in die kursus kan probeer nie, tensy 'n meganisme om dit terug te stel beskikbaar gestel word (sien _isResetOnRevisit in adapt-contrib-assessment).
Bepaal of die geskiedenis van die gebruiker se antwoorde op vrae oor sessies moet voortduur (deur dit in cmi.suspend_data te stoor) of nie. Aanvaarbare waardes is waar of onwaar. Die standaard is onwaar.
Bepaal of die gebruiker se antwoorde op vrae na die cmi.interactions -velde van die SCORM -datamodel gevolg moet word. Aanvaarbare waardes is waar of onwaar. Die standaard is waar. Let daarop dat nie alle SCORM 1.2 -konforme leerbestuurstelsels cmi. -interaksies ondersteun nie. Die kode sal probeer om vas te stel of ondersteuning geïmplementeer is of nie, en indien nie, sal dit grasieus misluk. Soms is die kode nie in staat om op te spoor wanneer cmi.interaksies nie ondersteun word nie; in hierdie (seldsame) gevalle kan u interaksie -opsporing met hierdie eiendom uitskakel om 'nie -ondersteunde' foute te vermy. U kan ook interaksie -opsporing vir enige individuele vraag uitskakel met die _recordInteraction -eienskap van vraagkomponente. Alle kernvraagkomponente ondersteun opnames van interaksies; gemeenskapskomponente sal dit nie noodwendig doen nie.
Hierdie voorwerp definieer watter status om by die LMS aan te meld. Dit bestaan ​​uit die volgende instellings:
Spesifiseer die status wat by die LMS aangemeld word wanneer aan die opsporingskriteria (soos gedefinieer in die _completionCriteria -voorwerp in config.json) voldoen word. Aanvaarbare waardes is: "voltooi", "geslaag", "misluk" en "onvolledig". As u 'n kursus volgens assessering volg, stel u dit gewoonlik op 'geslaag'. Andersins is "voltooide" die gewone waarde.
Spesifiseer die status wat by die LMS aangemeld word wanneer die assessering misluk. Aanvaarbare waardes is "misluk" en "onvolledig". Sommige leerbestuurstelsels verhoed dat die gebruiker verdere pogings tot die kursus aanwend nadat die status "misluk" is. Daarom is dit algemeen om dit op "onvolledig" te stel om die gebruiker meer pogings toe te laat om 'n beoordeling te slaag.
As dit op waar gestel is, is die status van die kursus op "onvolledig" gestel as die taal verander word met die plug-contrib-languagePicker-inprop. Aanvaarbare waardes is waar of onwaar. Die standaard is onwaar.
Die voorwerpe vir gevorderde instellings bevat die volgende instellings. Let daarop dat u slegs gevorderde instellings moet insluit as u een van die volgende instellings uit hul standaardwaardes wil verander - en u hoef slegs die instellings wat u wil verander, in te sluit.
Hierdie eiendom definieer watter weergawe van SCORM gemik is. Slegs SCORM 1.2 word amptelik ondersteun deur Adapt. SCORM 2004 behoort te werk, maar die Adapt -span sluit hierdie weergawe nie by die toets in nie. Om SCORM 2004 -ondersteuning moontlik te maak, verander hierdie waarde na "2004" en sluit die relevante SCORM 2004 -verpakkingslêers in (imsmanifest.xml en ander - u kan voorbeelde vind op scorm.com). Die standaard is "1.2".
As dit op waar gestel is, sal 'n opspringvenster verskyn tydens die bekendstelling van die kursus, wat gedetailleerde inligting gee oor watter SCORM-oproepe gemaak word. Dit kan baie handig wees vir die ontfouting van SCORM -probleme. Let daarop dat hierdie opspringvenster outomaties verskyn as die SCORM-kode 'n fout ondervind, selfs al is dit onwaar. U kan ook die sleutels d + e + v ingedruk hou om die opspringvenster te dwing om oop te maak. Die standaard is onwaar.
As dit op waar gestel is, sal 'n waarskuwingsdialoog NIE gewys word as 'n SCORM -fout voorkom nie. Foute sal steeds aangeteken word, maar die gebruiker sal nie in kennis gestel word dat daar 'n probleem is nie. Let daarop dat deur die instelling van _showDebugWindow op true steeds die opsporingvenster vir ontfouting by die aanvang van die kursus te vertoon; hierdie instelling onderdruk slegs die waarskuwingsdialoog wat normaalweg verskyn wanneer 'n SCORM -fout voorkom. Hierdie instelling moet met uiterste omsigtigheid gebruik word, aangesien gebruikers, indien aangeskakel, nie ingelig sal word oor probleme met LMS -verbinding of ander SCORM -opsporingsprobleme nie.
Bepaal of 'n "pleeg" -oproep outomaties gemaak moet word elke keer as die SCORM les_status verander word. Die standaard is waar.
Bepaal of 'n "pleeg" -oproep outomaties gemaak moet word elke keer enige SCORM -waarde word verander. Die standaard is onwaar. As _commitOnAnyChange op true gestel word, word 'time commits' uitgeskakel. Let wel: As u hierdie instelling aktiveer, sal die kursus baie meer kliënt-bedienerverkeer genereer, sodat u dit slegs moet aktiveer as u seker is dat dit nodig is, en aangesien dit 'n nadelige uitwerking op die bedienerprestasie kan hê, na deeglike ladingtoetsing. 'N Alternatief kan wees om eers 'n laer waarde vir _timedCommitFrequency te stel.
Spesifiseer die frekwensie - in minute - waarteen 'n "pleit" -oproep gemaak sal word. Stel hierdie waarde op 0 om outomatiese verbintenisse uit te skakel. Die standaard is 10.
As 'n "pleeg" -oproep misluk, spesifiseer hierdie instelling hoeveel keer nog 'n 'oproep' gepoog sal word voordat 'n opgee en 'n fout gemaak word. Die standaard is 5.
Spesifiseer die interval in millisekondes tussen pogings om te herhaal. Die standaard is 2000.
Bepaal of 'n 'pleeg' -oproep gemaak moet word al dan nie wanneer die sigbaarheidStaat van die kursusbladsy na' verborge 'verander. Hierdie funksie help om te verseker dat opsporingsdata gestoor word wanneer die gebruiker na 'n ander oortjie oorskakel of die blaaiervenster verminder - en is slegs beskikbaar in blaaiers wat die Page Sigbaarheid API ondersteun. Die standaard is waar.
Word gebruik om die identifiseerderkenmerk van die & ltmanifest & gt -knoop in imsmanifest.xml in te stel - as u dit op iets anders as die standaardwaarde van "adapt_manifest" wil stel. Hierdie waarde is streng gesproke bedoel om in die praktyk uniek te wees vir elke SCO op die LMS; min LMS'e vereis of dwing dit af.
Bepaal die 'uitgangstoestand' (cmi.core.exit in SCORM 1.2, cmi.exit in SCORM 2004) om in te stel of die kursus nie voltooi is nie. Die standaardgedrag veroorsaak dat die uitgangstoestand op 'n leë string vir SCORM 1.2 -kursusse ingestel word, of "opskort" vir SCORM 2004 -kursusse. Die standaardgedrag moet in plek bly, tensy u seker is dat u weet wat u doen!
Bepaal die 'uitgangstoestand' (cmi.core.exit in SCORM 1.2, cmi.exit in SCORM 2004) om in te stel wanneer die kursus voltooi is. Die standaardgedrag veroorsaak dat die uitgangstoestand op 'n leë string vir SCORM 1.2 -kursusse ingestel is, of "normaal" vir SCORM 2004 -kursusse. Die standaardgedrag moet in plek bly, tensy u seker is dat u weet wat u doen! Let wel: as u SCORM 2004 gebruik, kan u dit op "opskort" stel om te voorkom dat die LMS alle vorderingsopsporing uitvee wanneer 'n voorheen voltooide kursus weer deur die leerder geloods word.
Hou 'n kursus sonder om op te spoor terwyl Spoor geïnstalleer is
Kliënt se plaaslike berging / valse LMS / pas LMS -gedragstoets aan
Wanneer Swak geïnstalleer is, scorm_test_harness.html kan gebruik word in plaas van indeks.html sodat die blaaier LMS -state in 'n blaaierkoekie kan stoor. Dit stel ontwikkelaars in staat om LMS-spesifieke gedrag buite 'n LMS-omgewing te toets. As u die command grunt server-scorm uitvoer, sal dit 'n plaaslike bediener begin en die kursus deurloop scorm_test_harness.html vir jou.
Hou in gedagte dat daar minder stoorplek beskikbaar is as gevolg van die beperking van die data stoor van blaaierkoekies as wat 'n LMS sou bied. Vanaf v2.1.1 sal 'n blaaierwaarskuwing vertoon word as die kode agterkom dat die limiet vir die stoor van die koekie oorskry is.
Veral as _shouldRecordInteractions geaktiveer is, kan dit veroorsaak dat baie data aan die koekie geskryf word en die beskikbare berging vinniger benut word - dit word aanbeveel dat u hierdie instelling deaktiveer wanneer u via die toets toets scorm_test_harness.html. Vanaf v3.0.0 is dit nie meer 'n probleem nie - 'interaksiedata' word nie meer in die koekie gestoor nie. Aangesien cmi. -interaksies in die SCORM -spesifikasie 'slegs' geskryf is, was daar geen rede om dit te doen nie, aangesien die data nooit gebruik sou word nie.
Vanaf v3.7.0 kan u die koekie 'aanhoudend' maak as u die koekie langer wil laat hou as die 'sessie' van die blaaier. U wil byvoorbeeld basiese opsporings- en boekmerkfunksies vir leerders beskikbaar stel as die kursus vanaf 'n gewone webbediener (eerder as 'n LMS of LRS) aangebied word. Let daarop dat dit nie amptelik deur die Adapt Core Team ondersteun word nie, so as u dit wil gebruik, doen u dit op eie risiko! Sien die kommentaar in scorm_test_harness.html vir meer inligting oor hoe om die koekie 'aanhoudend' te maak.
Vanaf v3.6.0 is dit moontlik om die foutboodskappe wat deur hierdie uitbreiding gewys word, te wysig en/of te vertaal wanneer 'n LMS -fout voorkom. Sien voorbeeld.json vir die data wat by die kursus gevoeg moet word/lang/course.json
Let daarop dat u slegs diegene moet insluit wat u wil wysig/vertaal.
Hierdie foutboodskappe kan ook gewysig word via die Adapt Authoring Tool - maar moet in JSON -formaat verskaf word. As u byvoorbeeld die 'kon geen verbinding met LMS' -fout in Frans wil vertaal, sou u die volgende by die' Foutboodskappe 'veld voeg onder Projekinstellings & gt Uitbreidings & gt Spoor (SCORM):
Druk voltooiingsinligting uit LMS -data
As u 'n kursus het waarin leerders probleme met voltooiing rapporteer, kan dit dikwels handig wees om die gestoorde opskortingsdata na te gaan om te sien of hulle iets misloop. Aangesien die relevante deel van die opskortingsdata nie meer in 'mens-leesbare' formaat is nie, bevat Spoor v3.8.0 'n printCompletionInformation-funksie wat dit vertaal in 'n meer leesbare string van 1s en 0s wat u dan kan aanpas by die kursus se dop ids 'om te sien watter dele van die kursus die leerder nie voltooi het nie.
Om dit te doen, voer 'n kursus uit wat Spoor v3.8.0 (of beter) gebruik en voer die volgende uit via die blaaierkonsole. Uiteraard moet u die onderstaande suspendData vervang met die een uit die kursus wat u probeer ontfout.
Dit sal iets soos die volgende lewer:
Wat in die voorbeeld hierbo aandui dat die leerder slegs die blokke voltooi het met trackingIds 0, 1, 2 en amp 3.
Tans (amptelik) ondersteun slegs SCORM 1.2
Weergawe nommer: 3.8.1
Raamwerk weergawes: 5.5+
Skrywer / instandhouer: Pas die kernspan aan met bydraers
RTL -ondersteuning: nvt
Cross-platform dekking: Chrome, Chrome vir Android, Firefox (ESR + nuutste weergawe), Edge, IE11, Safari 14 vir macOS/iOS/iPadOS, Opera
Soms kan twee mense na dieselfde handgeskrewe rekord kyk en met verskillende spellings van die naam vorendag kom. Wees kreatief as u na u Spoor -voorouers soek - ons soek gereeld doelbewus na spelfoute om te sien of ons rekords misgeloop het. As u wil weet Waar kan ek naturalisasie -rekords vir my Spoor -voorouers vind ?, lees dan hierdie gereeld gestelde vraag.
Top vyf geslagsdatabasisse om na Spoor te soek
Historiese koerante gee ons die vermoë om voorvaderlike geskiedenis te ontdek deur middel van ooggetuieverslae. Daar is tans bypassende Spoor -rekords op Ancestry.com! Verken vandag nog hierdie aanlyn Spoor -familiegeskiedenisbron.
Wie was Ben-Hadad in die Bybel?
Dit lyk asof Ben-Hadad die titel van die heersende koning van Aram (Sirië) was. Ben-Hadad beteken "seun van Hadad". Hadad of Adad was die god van storm en donderweer, en soos in die tydperk van die geskiedenis algemeen was, word konings gesien as seuns van die primêre god van die streek.
In die Bybel word Ben-Hadad, die koning van Aram, genoem in 1 Konings 15: 18 & ndash22 in 1 Konings 20 2 Konings 6:24 8: 9 13: 24 & ndash25 2 Kronieke 16: 2 & ndash4 Jeremia 49:27 en Amos 1: 4 . Sedert Ben-Hadad is 'n titel baie soos Farao of President, kan die term op verskillende tye na verskillende individue verwys. Die konteks van elke gedeelte moet bestudeer word om vas te stel wie betrokke is. Die meeste studente in die geskiedenis aanvaar die bestaan ​​van drie Ben-Hadads wat in Damaskus regeer het: Ben-Hadad I, wat regeer het c. 900 & ndash860 vC sy seun (of kleinseun) Ben-Hadad II, wat in 860 regeer het en ndash841 en 'n ander, onverwante Ben-Hadad, die seun van die man wat Ben-Hadad II vermoor het.
In 1 Konings 15:18 word Ben-Hadad aangewys as die seun van die seun van Tabrimmon, die seun van Hesion. In hierdie gedeelte sluit koning Asa van Juda 'n verdrag met Ben-Hadad om hom te help beskerm teen die koning van Israel, wat Juda bedreig het. (Dit word ook opgeteken in 2 Kronieke 16: 2 en ndash4.) Ben-Hadad het soldate teen Israel en koning Baésa gestuur en 'n aantal dorpe verower en Juda verlig.
In 1 Konings 20 val Ben-Hadad weer die noordelike koninkryk van Israel aan, waar Agab nou die koning is. Dit is moontlik dat dit dieselfde Ben-Hadad is wat in 1 Konings 15 aangeval het, of dit kan 'n seun, Ben-Hadad II, wees. Dit lyk asof Ben-Hadad hierdie keer op sy eie aanval sonder om in ag te neem vir enige verdrag met Juda. En hierdie keer, hoewel hy 32 konings gehad het wat hom help (1 Konings 20: 1), word hy verslaan deur koning Agab en die leër van Israel. Ongeveer drie jaar later hernu Israel en Sirië hul konflik, wat tot Agab se laaste geveg en dood lei (1 Konings 22).
In 2 Konings 6 en ndash7, ongeveer nege jaar na Agab se dood, val Ben-Hadad II Israel binne en beleër Samaria, die hoofstad. Die beleg het so lank voortgeduur dat die mense in die stad van honger gesterf het. In die middel van die nag het die Here egter die Aramese leër die geluide van 'n opkomende leër laat hoor. Omdat al die manne van Ben-Hadad gedink het dat die koning van Israel hulp van vreemde nasies ontvang, het hulle alles agtergelaat.
In 2 Konings 8 reis die profeet Elisa na Damaskus en bring 'n paradoksale profesie oor aan Ben-Hadad II, wat siek was: 'Gaan sê vir hom:' U sal beslis herstel. 'Tog het die Here aan my geopenbaar dat hy sal inderdaad sterf "(vers 10). Net soos Elisa gesê het, het Ben-Hadad begin herstel van sy siekte, maar toe vermoor 'n man met die naam Hazael Ben-Hadad en neem die troon van Aram oor. In 2 Konings 13 word Hazael opgevolg deur sy seun, wat ook Ben-Hadad genoem word. Hierdie laaste Ben-Hadad is drie keer deur koning Joas van Israel verslaan en vervul nog 'n profesie van Elisa (2 Konings 13: 1 en ndash25).
In Jeremia 49:27 sê die woord van die Here: "Ek sal die mure van Damaskus aan die brand steek; dit sal die vestings van Ben-Hadad verteer." Ten tyde van die profesie van Jeremia sou nie een van die Ben-Hadads hierbo genoem het nie. Die verwysing kan wees na die huidige koning van Aram of miskien na 'n vesting wat gebou is deur die naam van 'n voormalige koning. In Amos 1: 4 het ons 'n soortgelyke profesie: "Ek sal vuur op die huis van Hazael stuur wat die vestings van Ben-Hadad verteer." Teen hierdie tyd is die oorspronklike Ben-Hadad vermoor, en Hazael was koning. Soos hierbo kan 'die vesting van Ben-Hadad' eenvoudig verwys na 'n vesting van die huidige koning of na 'n spesifieke vesting wat onder die naam bekend was.
Samevattend, Ben-Hadad is die titel van die Aramese koning, 'seun van Hadad', 'n prominente godheid in die streek. Verskeie konings van Aram het uitgebreide interaksie met die koninkryk van Israel gehad en verskeie kere aangeval. Die Here het Ben-Hadad en die Arameërs gebruik om oordeel oor die opstandige Israel te bring, maar Hy het Aram ook vir haar boosheid gestraf.
100 jaar gelede gestig, het die Chicago 's Essanay -ateljee die filmloopbane van Gloria Swanson en Wallace Beery geloods en 'n skitterende strokiesprent genaamd Charlie Chaplin met vuurpyl gehelp.
Twee dae voor Kersfees 1914, op 'n winderige en bitter koue Chicago -dag, kom 'n klein, skelm man met deurmekaar swart hare uit 'n trein wat pas uit Kalifornië gekom het. Hy het geen oorjas gedra nie, en sy bagasie was slegs 'n klein bondel klere. Niemand in die bedrywige skare van die stasie het 'n aanduiding gegee dat hulle die man herken nie, as hulle enigsins kennis neem van die verkleinwag.
Sy metgesel, aan die ander kant, 'n goed geboude man met heroïese kenmerke, genaamd Gilbert M. Anderson, het moontlik 'n paar snikke van herkenning ontlok. In talle kort stilfilms Westerns, het Broncho Billy, soos Anderson bekend gestaan ​​het, die eerste cowboy -ster van die rolprente geword. Sewe jaar tevore, in 1907, het hy met 'n ontluikende filmprodusent genaamd George K. Spoor saamgespan om 'n filmstudio met die naam Essanay te vorm, 'n naam wat afgelei is van die voorletters van die mans se vanne (& quotS en A & quot). Anderson, wat die meeste van sy flieks in Colorado en Kalifornië geskiet het, het huis toe gekom na Chicago en 'n nuutgetekende ster van Essanay saamgebring, 'n sjarmante strokiesprent met die naam Charles Spencer Chaplin.
Die gebore Chaplin het Chicago in 1910 die eerste keer besoek terwyl hy met 'n vaudeville-groep na die Amerikaanse Weste gereis het. Toe (soos Chaplin in sy outobiografie van 1964 sou skryf), het hy Chicago 'n aantreklike en onaangename gevoel in sy lelikheid gevind. . . . Dit het 'n hewige pioniervreugde wat die sintuie lewendig gemaak het, maar tog onderliggend aan die manlike eensaamheid en 'n eensaamheid wat Chaplin vermoor het met besoeke aan die plaaslike burleske sale en 'n libidiese hunkering na die showgirls wat in sy klein Wabash Avenue-hotel vertrek het.
Toe hy in 1914 in die Windy City aankom, het Chaplin by Anderson en sy vrou, Mollie, by die egpaar se woonstel in West Lawrence Avenue 1027, net 'n paar blokke van die Essanay -ateljees, gebly. Die produk van 'n gebroke huis-sy ouers, Londense musieksaal entertainers, het geskei toe hy 'n baba was-Chaplin was verheug oor die vakansiehuisgesin van An & shyder & shysons en hul dogter, Maxine. 'n Kersboom, 'n baba, 'n Kersboom, 'roep hy uit. "Dit is wonderlik!"
Op Oujaarsaand het die Andersons Chaplin na die Hotel Sherman (in Clark- en Randolphstraat) geneem, die tuiste van die modieuse College Inn -restaurant en die ontluikende jazz -toneel. Ontsteld besef Mollie dat Chaplin sy pyjamabroek om sy nek gedraai het, en sy het daarin geslaag om 'n serp vir hom te vind. In die restaurant het 'n entoesiastiese vaudeville -kunstenaar Chaplin uitgesoek en hom op sy stoel laat staan. "Dames en here," roep die vaudevillian die feestelike skare. "Ek wil jou voorstel aan die snaaksste man in bewegende foto's-Charlie Chaplin."
Op Argylestraat, net wes van Broadway, staan ​​twee geboue van rooi baksteen as 'n monument vir die vroeë film, toe Chicago die land se hoofstad van die film was. Die geboue (by 1343-45 West Argyle), wat van die straat af gesien is, tuis vandag aan die St. Augustine College, lyk effens vervalle, alhoewel die agterkant van die ingang, aangevul met nuwe ingange met rooi teëls, 'n missie-gevoel in Kalifornië het. Maar dit is die hoofingang van die westelike gebou (om 1345) wat die aandag trek. Hoë letters beskryf essanay, en die deuropening word omring deur die terrakotta -koppe van twee Indiërs in kleurvolle, gevederde hooftooisels, die ateljee se handelsmerk.
Een van die voormalige klankfases van die ateljee, wat in die gebou in die ooste gehuisves is (om 1343), staan ​​vandag bekend as die Charlie Chaplin-ouditorium van die kollege, hoewel daar skaars 'n stoel in sig is. Die groot kamer met 'n hoë plafon is feitlik leeg, sy mure is versier, maar vir 'n plakkaat vir Die kind, 'n film wat Chaplin in 1921 gemaak het, vyf jaar nadat hy Essanay verlaat het. Catwalks kruis oor die hoof. In My outomatiese en skaam biografie, Chaplin het daarop aangedring dat hy, saam met sy boemelaarspersoon, net 'n mooi meisie en 'n polisieman nodig het om 'n filmkomedie te vervaardig. Voeg 'n paar kliegligte by die beskeie bestanddele, en filmmaak kan maklik op enige oomblik in hierdie Uptown -ouditorium hervat word.
Maar helaas, 'n eeu nadat Essanay sy eerste film gemaak het-'n simplistiese komedie wat in 1907 verfilm is-het die ligte in Argylestraat uitgegaan. Maar meer as tien vinnige jare het Essanay (hier en in sy susterateljee in Kalifornië) ongeveer 2000 films gemaak. Saam met Chaplin kom sterre soos Gloria Swanson, Wallace Beery en Francis X. Bushman gereeld in die Argyle Street-ateljee-dit wil sê toe hulle nie in die strate rondom die stad tonele gemaak het nie. Hulle het romanse geniet, skandale ontlok en in die algemeen 'n voorskou gegee van die Hollywood -leefstyl van die toekoms. Uiteindelik het die onderneming egter opgedaag en weswaarts getrek, gedeeltelik verdryf deur die wrede Midwest -winters.
Die sentrale rol van Chicago in die ontluikende geskiedenis van die flieks het waarskynlik omstreeks 1895 begin toe George Spoor, 'n koerantverkoper in Chicago en die loketbestuurder by die Waukegan Opera House, 'n vennootskap aangegaan het met die meganiese neiging Edward Amet om die Magniscope te ontwikkel , 'n vroeë filmprojektor.
Die publiek in Waukegan het die operahuis opgedaag om na die eerste toorkunsvertonings te kyk, maar Amet het gedink dat die nuwigheid net 'n verbygaande gier is, en hy verkoop sy regte op die uitvinding aan Spoor.
Spoor, 'n 20-jarige inwoner van Highland Park (hy is daar in 1871 gebore) met die rustige reservaat van 'n kundige pokerspeler, het Spoor 'n onderneming gestig om projektors en films landwyd te versprei. (In 1907 sou twee van Spoor ' s werknemers, Donald Bell en Albert Howell, hul eie filmprojektoronderneming begin, Bell & amp; Howell.) Die publiek dring aan op meer fliek, en Spoor besef daar is baie geld om te verdien.Al wat hy nodig gehad het, was 'n maat met 'n paar vaardighede in die maak van films. Broncho Billy tot die redding!
Gebore as Max Aronson in Little Rock, Arkansas, in 1880, het Gilbert Anderson sy filmloopbaan in 1903 begin, die jaar waarin hy verskyn het Die Groot Treinroof, die eerste fliek met 'n plot. Hy het 'n paar films gemaak by Selig Polyscope, 'n ateljee in Chicago onder leiding van die selfgestileerde 'kolonel' William Selig, maar nou verlang hy na meer outonomie. Hy en Spoor het kragte saamgesnoer om die Peerless Film Manufacturing Company te stig, wat hulle in Augustus 1907 in Essanay herdoop het. die skoolhoofde van Essanay. (Academy Chicago Publishers verwag om later vanjaar die boek van Grisham oor die plaaslike filmtoneel te publiseer.)
Wat nog meer is, die Essanay-films en die films wat Selig en ander gemaak het, is 'n dramatiese en vermaaklike nuwe kunsvorm. "Hulle bou die grondslag vir 'n bedryf wat nie voorheen bestaan ​​het nie en die wêreld verander het," sê David Kiehn, die historikus van die Niles Essanay Silent Film Museum (in Fremont, Kalifornië) en die skrywer van Broncho Billy en die Essanay Film Com & shypany. Ongelukkig is 1907 tot 1918, toe hulle almal floreer het, 'n swart gat in die filmgeskiedenis. & quot
Gelukkig het sommige van Essanay se flieks oorleef, insluitend die eerste prentjie, 'n vinnige komedie met 'n snor-gekruiste man met die naam Ben Turpin, wat ook as een van die eerste sterre in die medium sou verskyn.
Foto: Chicago History Museum
Drie Essanay -sterre (van links): Francis X. Bushman, Chaplin en Broncho Billy Anderson
Turpin, wat in 1869 in New Orleans gebore is, het teen die tyd dat hy in Essanay aangekom het, reeds 'n uiteenlopende loopbaan in showbiz gehad, nadat hy in sirkusse, burleske en vaudeville opgetree het. By Essanay het hy gewerk as 'n conciërge en skeepsbediende, 'n eiendomsseun en 'n natuurskoon, 'n & quottelephone girl & quot en scenarioskrywer. Voordat hulle na Argylestraat verhuis het, het die ateljee sy kantore gehad in North Wellsstraat 501, wat ook die tuiste was van die Richardson Roller Skate Company. Dit was dus net sinvol dat Essanay se eerste film, 'N Awesome Skate, of The Hobo on Rollers, 'n onbekwame skater-Turpin-versorging in Wellsstraat. "Wat voetgangers ook al op straat was, het ook in die prentjie gekom en ons [van die verhuring] van baie ekstra's gered," het Spoor in 1929 onthou.
Die fisieke manewales van Turpin kenmerk die vroeë styl van die ateljee, beskryf in 'n vroeë resensie as 'flitsige vuurkomedie'. "Dit is 'n wonderlike lewe," het Turpin in 1909 gesê. " het my oë swartgemaak, albei enkels verstuit en baie kneusplekke, en ek is nog steeds onderweg. & quot
Vroeg in 1908 regisseer Anderson 'n meer ambisieuse dramatiese film, The James Boys in Missouri, die eerste fliek wat ooit gemaak is oor Jesse James en sy bende. In hierdie geval gebruik hy Chicago's Riverview Park en Scottdale (in die suidweste van Michigan) as instellings vir sy verhaal. Gefrustreerd met die Midwest -winters, het Anderson die meeste van sy films gemaak na 1909 in die Weste, eers in Colorado en uiteindelik in Niles, Kalifornië, waar Essanay 'n tweede ateljee gebou het.
Selfs toe Essanay hom as 'n groot produsent begin vestig het, loop dit 'n moontlike regsprobleem raak. Thomas Edison beweer professionele persone in die bedryf skend sy patent. Om die mededingende eise op te los, het Essanay en ander ateljees 'n trust gevorm met Edison en alle ander patenthouers in 1908-dieselfde jaar begin Essanay met die bou van sy nuwe ateljee op Argyle, genaamd die Motion Picture Patents Company. Die ooreenkoms het alle ander 'onafhanklike' ateljees uitgesluit, en die trust is daarvan beskuldig dat hy 'taktiek'-taktiek gebruik het om enige mededingers te keer-'n aanklag wat Essanay sou teister en sou bydra tot die ondergang daarvan.
Essanay het in 1911 een van sy grootste sterre gekry toe Francis X. Bushman by die ateljee aangesluit het. "Ek het al my emosies in my kakebeen gesit," beweer die dapper inwoner van Baltimore, wat as jong man vir 'n aantal prominente standbeelde geposeer het, soos die Francis Scott Key Memorial in sy tuisdorp. "Sy klassieke profiel en golwende lokke het die meisies letterlik in 'n waansin gedryf," het Louella Parsons gesê, wat, voordat hy bekend geword het as 'n Hollywood -skinderrubriekskripsie, skrifte vir Essanay gelees het. (& quotManuskripte het op potloodtablette, geskeurde koeverte en selfs op plakpapier ingekom, & quot, onthou sy later.)
Foto: Kim Thornton
In 1912 begin Essanay Boesman met Beverly Bayne, 'n pragtige jong donkerkop van Hyde Park, koppel. Toe sy 16 was, het Bayne die ateljee binnegestap met 'n bruin pak en 'n hoed met pienk rose. Onder die indruk van haar groot bruin oë en sagte donker hare, het die Essanay -skakelbordoperateur 'n direkteur ontbied. Hy het Bayne 'n week later laat terugkom, toe hy vir haar 'n draaiboek gegee het om te lees. Toe sy dit oor 'n bak sop in 'n nabygeleë restaurant lees, was sy verbaas om te besef dat sy die hoofrol gekry het.
Dit was nie lank voordat Bayne in 'n reeks liefdesverhale teenoor Boesman gespeel het nie. "Dit is romanse, net romanse," het Boesman gesê Fotospeel, een van die eerste tydskrifte vir filmliefhebbers. & quot Ons ken almal die gewone maniere van gewone lewens. Ons weet dat die smous in Halstedstraat en die messelaar en die spanster liefde en haat en hoop en teleurstellings het. . . . Dit is nie die wêreld wat ons ken nie, maar die wêreld wat ons graag wil weet wat ons wil naboots. As dit ons 'n rukkie laat vergeet van ons bekommernisse en bekommernisse, is dit goed. & Quot
In haar latere jare beskryf Bayne haar vroeë rolprente as 'kwetsbaar' en herinner sy aan die skynbaar ewekansige manier waarop dit vervaardig is. "Meestal was daar nie eers 'n draaiboek om aan te werk nie," het sy aan die skrywer Richard Maturi gesê. Die regisseur en 'n soort van 'lsquoidea man' het dit net reggekry terwyl ons aangaan. . . . In die stille films het ons nie reëls geleer nie. Ons het die kontinuïteit van 'n verhaal geleer en hoe om idees oor te dra met uitdrukkings en gebare. & Quot
Boesman onthou daardie dae met meer liefde. "In die ou dae het ons met 'n hoofletter A opgetree," het hy gesê. Ons moes mense oor die hele wêreld laat weet wat ons bedoel as ons 'n vuis skud of glimlag of diep asemhaal. Die pantomime wat ons gebruik het, was die Esperanto van die tyd. & Quot
In 1914 het die lesers van Wêreld vir dames tydskrif het Boesman as hul gunsteling leidende man gekies. Menigtes het hom oral gevolg, en die ster het aan hul verwagtinge voldoen. Hy het 'n pasgemaakte Marmon-motor van 20 voet lank bestuur, met sy naam in goue letters. In die nag verlig 'n kollig in die motor sy bekende profiel.
Wat Boesman -aanbidders nie weet nie, is dat hy 'n vrou en vyf kinders in Baltimore gehad het. "As hy met vyf slange geteister was, sou dit nie meer 'n gestremdheid op 'n publisiteits manier gewees het nie," skryf Parsons in haar memoires van 1944, Die Gay ongeletterde. & quotSpoor het byna by sy kop uitgehou en die feit van die hartroerende waaiers bewaar dat sy Adonis vyf nageslag gehad het, en dit was 'n stil stil werk wat 'n bietjie gedoen moes word. & quot 'n Vrou het selfs by die ateljee in 'n bruidsrok, vasbeslote om met die ster te trou.
In Mei 1915 het Bushman Essanay verlaat vir 'n meer winsgewende kontrak by Metro Pictures en Bayne saamgeneem. Die gesonde beeld van die Boesman het egter 'n knou gekry toe die publiek van sy geheime lewe verneem. In 1918 skei hy van sy vrou en trou drie dae later met Bayne. Sy gewildheid het afgeneem, en Metro laat sy kontrak aan die einde van die jaar verstryk. In 1925 skei Bayne van Boesman, net toe hy 'n draai maak as die skurk Messala in 'n strydwa Ben-Hur. Maar die loopbaan van Boesman het nog steeds nie begin nie (daar was gerugte van 'n swartlys deur die filmmagnaat Louis B. Mayer), en hy het gewerk om op radio -sepies en op televisie te werk. Hy sterf in 1966 kort nadat hy as 'n welgestelde versamelaar van stilfilms in die TV -program verskyn het Batman.
Terwyl Essanay se George Spoor in sy jas (hoedloos, regs) inmekaar klim, glimlag Gloria Swanson warm agter die kamera.
Gloria Swanson, gebore in Chicago in 1899, besoek die ateljee in Essanay ' s Argyle Street vir die eerste keer toe sy 15 was. Swanson het ernstige dramatiese aspirasies gehad, en sy was ook ontsteld toe sy 'n hoop mans en vroue sien, sommige van hulle dra rolskaatse, skreeuend en skarrel in 'n warm, stinkende kelder. "Ek het beslis nie gedink dit is snaaks nie," het Swanson in haar outobiografie van 1980 geskryf, veral toe die skaatsers op hul voete skarrel en hul klere uitstof en ons kon sien dat hulle almal op 'n groot vrou sit wat in gelê het in die middel van die vloer. & quot Die & quotwoman & quot was die timmerende Wallace Beery, 'n voormalige olifantafrigter van die Ringling Brothers -sirkus. Hy het 'n Broadway -ster geword, en nou, geklee in 'n pruik- en gingham -rok, het hy 'n rolprentster geword as 'n moerse Sweedse diensmeisie met die naam Sweedie.
Op die dag van haar besoek het 'n rolverdeling -regisseur Swanson opgemerk en onmiddellik die ingeboekte en -huurder wat sy gou teenoor Beery verskyn het, gehuur Sweedie gaan kollege toe. Toe 'n skandaal waarin 'n minderjarige meisie betrokke was, Beery dwing om Chicago na Kalifornië te verlaat, volg Swanson later, en in 1916, net na haar 17de verjaardag, is hulle getroud. Hulle romanse het hul huweliksnag egter nie oorleef nie, toe Beery homself op sy maagdelike bruid gedwing het. In haar memoires beskryf Swanson die toneel as 'n wrede verkragting, en die egpaar is in 1919 geskei.
Beery het 'n Oscar vir beste akteur vir die 1931's gewen Die kampioen, oorkant die kinderster Jackie Cooper. Swanson word vandag waarskynlik die beste onthou vir haar terugkeer in 1950 as die waanvoormalige ster-rolprentster Norma Desmond in Billy Wilder 's Sunset Boulevard. Maar in 1915 lê alles wat ver in die toekoms van Swanson lê. Eers sou sy met Charlie Chaplin te doen moes kry.
Die filmhistorikus David Kiehn skat dat Essanay, wat op sy hoogtepunt ongeveer ses flieks per week opgetel het, ongeveer 1500 films in Chicago en nog 500 uit die weste geskiet het. Baie van hulle het in 1916 in 'n ateljeekluisbrand gebrand, en ander het in die asblik beland toe George Spoor, een van die stigters van die ateljee, die gebou van Argyle Street in 1932 verkoop het. Vandag oorleef slegs ongeveer 200 Essanay -flieks vandag -geberg by die Library of Congress en ander argiewe, maar die meeste daarvan is nie geredelik beskikbaar vir tuisbesigtiging nie. Alle Essanay -komedies van Charlie Chaplin, pragtig gerestoureer, is beskikbaar op drie DVD's van Image Entertainment. Huur dit by Facets Multimedia (1517 W. Fullerton Ave. 773-281- 9075 of facets.org), of bestel dit by amazon.com ($ 22,99 elk). Hierdie somer in Fremont, Kalifornië, sal die Niles Essanay Silent Film Museum 55 Essanay-flieks vertoon-sommige nog nie in 90 jaar gesien nie-tydens sy tiende jaarlikse Broncho Billy Silent Film Festival (29 Junie tot 1 Julie nilesfilmmuseum.org). Paul Peditto se rolprente Sounds of Silents, 'n ietwat ander weergawe van Chaplin en Essanay (onlangs hier opgevoer deur Prop Theatre), is beskikbaar by Dramatic Publishing ($ 6,50 dramatiese publikasie.com).
& ndashR. L.
Toe hy in Desember 1914 in Chicago aangekom het, het Chaplin dit sy eerste taak geword om die broek, groot skoene en ander kledingstukke te vind wat hy nodig gehad het om homself te omskep in die Little Tramp, die karakter vir wie hy geskep het Kid Auto Races in Venesië, sy tweede komedie vir Mack Sennett's Keystone Studios. Chaplin het 'n paar langbroeke gekoop in State Street, maar dit het lank gesoek om stewels te vind wat groot genoeg was vir die gewenste komiese effek.
Die eerste dag van Chaplin op Essanay het nie goed begin nie. Toe hy by die ateljees op Argyle instap, het 'n bestuurder vir hom gesê om 'n draaiboek van Louella Parsons te kry. "Ek gebruik nie ander mense se skrifte nie," het Chaplin gesê. "Ek skryf my eie." Hy het 'n komedie in gedagte gehad oor 'n struikelende nutsman wat 'n filmproduksie saboteer. Dit sou gepas wees Sy nuwe werk.
Die volgende dag het Chaplin 'n paar Essanay -akteurs bymekaargemaak, waaronder Turpin. Hy het Swanson getoets as 'n komiese foelie wat haar letterlik in die broek skop, maar kon net nie die gewenste reaksie van haar kry nie. Hy het bly lag en sy oë laat blink en met 'n ligte, sagte stem gepraat en my aangemoedig om myself te laat gaan en dom te wees, 'onthou Swanson. Hy het my herinner aan 'n pixie uit 'n ander wêreld, en vir my lewe kon ek nie die gevoel van sy fris klein sketse kry nie. Die hele oggend voel ek soos 'n koei wat met 'n speelgoedpoedel wil dans. & Quot; Swanson speel uiteindelik 'n klein rol, sit by 'n lessenaar in die agtergrond.
Toe die verfilming begin, het Chaplin ongeveer vyf minute lank 'n vreemde dans uitgevoer. Die res van die akteurs kyk toe en wonder wat hy doen. Boesman het getuig om 'n verduideliking. "Ek moet rustig raak," sê Chaplin saggies. & quot 'n Klein peppie, almal, 'n klein peppie. Komaan, seuns. Skiet jou stel. & Quot En dan, met 'n skokkende harde stem, skreeu hy: "Ek is gereed!"
Soms het die akteurs dit moeilik gevind om op enigiets anders as Chaplin te konsentreer en na hom te staar asof hulle gehypnotiseer word. Wat die nuwe ster van Essanay betref, konsentreer hy op sy werk en oefen tonele ure lank. Die ander het hom uiteindelik sien ontspan toe hy saam met hulle by die Al Sternberg -kroeg en -restaurant in Broadway en Argyle gaan eet het, en deelgeneem het aan hul ritueel om dobbelstene te rol om te sien wie die rekening sou betaal.
"Ek dink ek sal hiervan hou," het Chaplin aan 'n Chicago Tribune verslaggewer vroeg in Januarie 1915. & quotLekker mense, goeie ateljee, ens. Met gunstige omstandighede kan 'n man soveel beter werk verrig, jy weet. & quot
Trouens, Chaplin het twyfel oor Essanay. Die werknemers herinner hom aan bankklerke. Die sake -einde van [Essanay] was baie indrukwekkend, maar nie hul films nie, 'het Chaplin in sy memoires geskryf. "Dit was allesbehalwe bevorderlik vir kreatiewe werk." Hy was geskok toe Essanay die film negatief voorspel eerder as om 'n positiewe druk te maak om die daaglikse stormloop te sien.
Terwyl dit alles aangaan, wonder Chaplin steeds wanneer George Spoor, vennoot van Anderson, uiteindelik sou opdaag. Anders in Kalifornië het Anderson Chaplin weg van Keystone gesteel met 'n aanbod van $ 1,250 per week-'n prinslike bedrag-en beloftes van 'n bonus van $ 10,000. Maar Chaplin het nog nie sy bonus ontvang nie, en toe Spoor uiteindelik verskyn-het hy moontlik doelbewus weggebly, woedend op Anderson omdat hy soveel geld belowe het-Chaplin vra vir sy tien grand. Spoor het hom verseker dat die voorkantoor dit sou versorg.
"Waarvoor was jy bang?" vra Chaplin (of so onthou hy die gesprek in sy outobiografie). U kan nog steeds uit u kontrak kom as u wil, en ek dink dat u dit reeds verbreek het.
"Ek is jammer dat u so voel," het Spoor geantwoord, "maar soos u moet weet, Charlie, is ons 'n betroubare firma en voldoen ons kontrakte altyd."
& quot; Wel, jy het nie hierdie een gestand gedoen nie. & quot
"Ons sal die saak nou hanteer."
"Ek is nie haastig nie," het Chaplin sarkasties gesê.
Spoor het Chaplin probeer kalmeer, maar hul verhouding is vergiftig. Op 20 Januarie het die Los Angeles Times berig dat Chaplin na Kalifornië teruggekeer het, en kla dat Chicago vrek koud was. & quot
Boesman (bo, links van die kamera) aan die werk in die Essanay -ateljee.
Gedurende 1915 het Chaplin films gemaak in die ateljee van die Kaliforniese stad in Essanay, wat wegbeweeg van 'n eenvoudige slapstick na meer genuanseerde verhale. Hy sou ongeveer 'n dosyn films maak vir die ateljee in Chicago, insluitend Die slenter, wat vir die eerste keer sou eindig met sy versleten held wat saam met sy rug na die kamera waggel, sy maer kierie draai met 'n onuitspreeklike weemoed-'n beeld wat Chaplin se handtekening sou word. Deels te danke aan 'n promosieveldtog deur Essanay, dat 'Chaplinitis' die land oorval het. Akteurs het troeteldiere aangetrek en die Chaplin -loop nageboots. Die publiek het Charlie -lepels, lapelpenne, asbakkies en quotsquirt -ringe opgeraap, sowel as beeldjies deur die Chicago -kunstenaar Cyrus LeRoy Baldridge.
In Januarie 1916, toe die kontrak van Chaplin herhaal word, het Anderson aan sy maat gesê dat hul strokiesprent $ 10 000 per week wil hê. Spoor het geweier om aan sy eis te voldoen, en Chaplin het na die Mutual Film-ateljee gegaan, waar hy sy weeklikse salaris sowel as 'n bonus van $ 150 000 gekry het.
Met die vertrek van Chaplin was Essanay se dae getel. Anderson het die verandering in geluk ervaar en sy deel van die maatskappy aan Spoor verkoop. Intussen het die Amerikaanse hooggeregshof in 1915 beslis dat Thomas Edison, Essanay en die ander ateljees in die Motion Picture Patents Company oortredingswetgewing oortree, 'n besluit wat die rolprentbedryf vir ander "onafhanklike" filmmakers oopgemaak het. Toe Essanay in 1918 gesluit word, het die hele filmbedryf na Kalifornië beweeg. Teen daardie tyd het Boesman, Bayne, Beery, Swanson en Turpin reeds na die kus vertrek.
'N Dekade later sou Spoor sy redes vir die sluiting van die ateljee verduidelik. "Die plek was 'n malhuis," het hy gesê. Ek het 'n aantal algemene bestuurders probeer sonder sukses. Ek het gevind dat ek 'n hoërskool vir regisseurs en akteurs bestuur. Ek sou sterre uit hulle maak en ander produsente sou hulle meer geld bied. Ek moes aan die aanbiedinge voldoen of die sterre verloor. As ek aan al die aanbiedinge voldoen het, sou ek self gebreek gewees het en salarisse voortdurend verdubbel het. So het ek die plek toegesluit en lank gerus. & Quot
In die vroeë 1930's het Spoor 'Natural Vision' bekendgestel, 'n vroeë groot-skerm, 3-D filmproses. Spoor het die grootste deel van sy fortuin van Essanay, sowat $ 4 miljoen, aan die projek bestee, maar dit het nooit opgeval nie. Hy het in Chicago gebly tot met sy dood in 1953, in 'n woonstel in 908 West Argyle. Vir sy baanbrekersbydraes tot die rolprentbedryf, ontvang hy in 1947 'n spesiale Oscar, net soos Anderson, in 1957. (Broncho Billy, wat in 1971 in Kalifornië oorlede is, het ook 'n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry.)
"Films?" het Spoor gesê in 'n 1947 -onderhoud met die Chicago Sun. & quot Nee, jong man, ek gaan nie meer fliek nie.U sien, daar is slegs ongeveer 30 verhale ter wêreld, en teen hierdie tyd dink ek dat ek hulle almal uit my kop ken. & Quot
Op die stel van 'n Broncho Billy Western
In Januarie 1916, na voltooiing Carmen, sy laaste film vir Essanay, klim Charlie Chaplin op 'n trein na New York, 'n reis van vyf dae wat 'n tussenstop in Chicago insluit. Hy het alleen in 'n oop kompartement gery, "herken", soos hy in sy outobiografie onthou, "sonder my komedie-grimering."
Maar die boodskap het versprei dat die groot rolprentkomediant ooswaarts op pad is, en al langs die roete wag 'n skare om 'n blik op die ster te kry. "Mense het langs die spoor gestaan," onthou Chaplin, "huil en huiwer." In die groter stede (begin in Amarillo, Texas), het hulle hom selfs van die trein afgetrek om 'n paar woorde te sê en hom amper verpletter. die proses. In Chicago het 'n entoesiastiese menigte hom verswelg. Hy het ontsnap in 'n wagende limousine wat hom na die Blackstone -hotel gebring het. Daar het Chaplin 'n telegram ontvang van die polisiehoof van New York, wat Chaplin gevra het om uit die trein te klim voordat hy by die Grand Central Station aankom, waar hy slegs deur 'n ander skare ontmoet sou word.
Vir Chaplin was dit waansin. Hy het slegs 'n jaar vroeër in Chicago aangekom, 26 jaar oud en skielik ryk, hy het 'n roem verower wat gewoonlik vir koninklikes gereserveer is. "Ek wou alles geniet sonder voorbehoud," het Chaplin later geskryf, "maar ek het gedink dat die wêreld mal geword het! As 'n paar slapstick -komedies sulke opwinding kon wek, was daar dan nie 'n nep van alle bekende persoonlikhede nie? & Quot Al sy sukses was moontlik net sowel terug in die vrolike Wabash Avenue -flophuis. "Ek het nog altyd gedink ek wil die aandag van die publiek geniet," weerspieël die eensame boemelaar, en hier is dit my paradoksaal afsonderlik met 'n neerdrukkende gevoel van eensaamheid. "Dit was 'n gemoedstoestand wat hom in verskillende vorme sou teister. die res van sy lewe.
Geskiedenis van die Mohawk-vallei: Gateway to the West 1614-1925Fred Spoor
[Hierdie inligting is uit Vol. III, pp. 333-334 van History of the Mohawk Valley: Gateway to the West 1614-1925, onder redaksie van Nelson Greene (Chicago: The S. J. Clarke Publishing Company, 1925). Dit is in die naslaanversameling van die openbare biblioteek van Schenectady County teen R 974,7 G81h. Hierdie aanlyn -uitgawe bevat lyste met portrette, kaarte en illustrasies. Soos opgemerk deur Paul Keesler in sy artikel, "The Much Maligned Mr. Greene," is 'n paar inligting in hierdie boek vervang deur latere navorsing of is dit verkeerdelik deur plaaslike bronne verskaf.]
Fred Spoor, poskantoor van Herkimer, New York, is 'n aktiewe gebied van nut. Hy is gebore op 31 Januarie 1872 in die stad Donau, New York, waar ook sy ouers, James H. en Elda (Jones) Spoor, gebore is. James H. Spoor is op 9 September 1844 op die ou Spoor -opstal gebore en woon nou in die ouderdom van tagtig jaar in East Herkimer, 'n afgetrede boer. Sy vrou is gebore op 30 April 1847 en sterf te Herkimer op 1 Augustus 1902. James H. Spoor was die seun van Gilbert en Nancy (Link) Spoor. Gilbert Spoor is gebore te Newville, New York, op 7 Julie 1817 en sterf daar op 29 Januarie 1897. Sy vrou is ook in Newville gebore en sterf daar. Gilbert was die seun van Robert en Catherine (Harder) Spoor. Robert Spoor is gebore op 10 Augustus 1767 en sterf op 13 April 1849 sy vrou is gebore op 11 Februarie 1778 en oorlede op 3 April 1844. Robert was die seun van Isaac en Christina (Van Dusen) Spoor. Isaac Spoor is gebore op 16 Augustus 1741 en sterf op 19 April 1787. Hy dien as vaandel in die Revolusieoorlog. Hy was 'n boer in Copake, New York, en 'n direkte afstammeling van John W. Spoor, wat uit Engeland na Amerika gekom het en grond tussen Albany en Schenectady bekom het. Sy vrou se naam was Ann Maria House.
Fred Spoor het die distrikskool, nommer 10, in die stad Donau bygewoon en daarna Fairfield Military Academy in die kommersiële en akademiese klas ingeskryf. In die militêre afdeling het hy tot die rang van luitenant, kaptein en kadet -majoor gestyg. Hy het vyf jaar lank distrikskole in die stad Stark en Little Falls geleer, daarna die staatsdienseksamen geslaag en in 1902 as klerk in die Herkimer -poskantoor aangestel. Sedertdien is hy klerk en draer en tans klerk in die kantoor.
Op 16 Junie 1898, in die Vrooman -woning in German Flats, New York, is meneer Spoor verenig in die huwelik met juffrou Bessie J. Vrooman, wat op 1 Mei 1876 gebore is, haar ouers was Jacob H. en Mary Jane ( Ford) Vrooman. Jacob H. Vrooman, 'n boer, is gebore op 31 Maart 1833 en sterf op 22 Desember 1888. Hy was die seun van Nicholas en Christina (Wright) Vrooman. Nicholas Vrooman is gebore op 31 Julie 1809 en sterf op 10 November 1887. Sy vrou is gebore op 7 Februarie 1809 en oorlede op 12 Julie 1841. Mary Jane (Ford) Vrooman is gebore in die stad German Flats. op 21 Augustus 1840 en sterf daar op 26 Januarie 1907. Sy was die dogter van Daniel en Lany (Youngs) Ford. Daniel Ford is gebore op 29 Augustus 1804 en sterf op 13 Maart 1853. Sy vrou is gebore op 7 Junie 1806 en oorlede op 26 Januarie 1894 op die ouderdom van agt en tagtig jaar. Mev. Spoor is lid van generaal Nicholas Herkimer Chapter, Daughters of the American Revolution. Sy is lid van die Metodistekerk en was vyftien jaar lank opsigter van die Junior Sondagskool, en is nou 'n onderwyser in die Sondagskool. Mnr en mev Spoor het 'n dogter: juffrou Louise Vrooman Spoor, wat op 20 Junie 1889 gebore is [Redaksionele nota: moontlik 1899? ]. Sy is 'n gegradueerde van die hoërskool Herkimer, klas van 1917, en van die Syracuse University Department of Music, klas van 1921. . Sy gee nou musiek in die skole van Hastings-on-Hudson. Juffrou Spoor is lid van Sigma Kappa van die Syracuse Universiteit.
Spoor is lid van Herkimer Lodge, F. & amp; M. Van Hornesville Lodge, nr. 674, I. O. O. F., en generaal Herkimer Canton, Herkimer Encampment. Hy was ook 'n edele groot ondergeskikte losie van Van Hornesville en hoofpatriarg van Herkimer Encampment en kaptein van die Kanton. Hy is lid van die National Letter Carriers Association en was sekretaris van die Business Men's Association, nou die Kamer van Koophandel. Gedurende die Wêreldoorlog was mnr. Spoor tweede luitenant van die Defence League en is hy nou lid van die plaaslike raad van Boy Scouts. Hy is lid van die Metodistekerk en onderwyser van die "Tower Boys Class" in die Sondagskool. In die politiek is hy 'n republikein.
http://www.schenectadyhistory.org/resources/mvgw/bios/spoor_fred.html opgedateer 10 Junie 2018
Kopiereg 2018 Schenectady Digital History Archive — 'n diens van die openbare biblioteek van Schenectady County
Jy het net aan die oppervlak gekrap Swak familie geskiedenis.
Tussen 1944 en 2004, in die Verenigde State, was die lewensverwagting van Spoor op die laagste punt in 1954 en die hoogste in 1994. Die gemiddelde lewensverwagting vir Spoor in 1944 was 33 en 75 in 2004.
'N Buitengewone kort lewensduur kan aandui dat u voorouers van Spoor onder moeilike omstandighede geleef het. 'N Kort lewensduur kan ook dui op gesondheidsprobleme wat voorheen in u gesin voorgekom het. Die SSDI is 'n soekbare databasis met meer as 70 miljoen name. U kan geboortedatums, sterfdatums, adresse en meer vind.
7. Gee die spook op
Ek is nie seker of Ben Cooper dit nie kon kry nie Casperlisensie of as die prokureurs van Harvey Tunes op 'n Halloween -buiging was, maar hier is die Give Up the Ghost Ghost, wat ook al. Dit kan Casper wees, maar die voorkoms van hierdie rustelose gees se gesig is verraderlik. Die uitdrukking op die gesig van die spook op die klomp lyk asof hy op die punt staan ​​om iets te doen wat beslis nie gesinsvriendelik is vir onskuldige kinders en troeteldiere nie.
Wat was hierdie spook toe hy gelewe het, iemand wat in kelders gekuier het met onuitspreeklike dinge aan eekhorings? En wat is met die lippe? Niks oor hierdie spook sit reg by ons nie. Dit is asof Ben Cooper wou hê onskuldige kinders moet dink dat dit 'n Casper -masker is en dan 'n boemel, Halloween III: Seisoen van die heks.
Peerless Film Manufacturing Company, Chicago, naam verander na Essanay Film Manufacturing Company.
Advertensies vir die eerste film van Essanay "An Awful Skate ", wat in Julie 1907 in die ou stad verfilm is. Die enigste bestaande kopie is in die George Eastman House International Museum of Photography and Film in Rochester, NY en nie beskikbaar nie aan die publiek. "Mnr. Inquisitive " is op 24 Augustus 1907 vrygestel.
Moving Picture World, 5 Junie 1909
DIE ESSANAY -MAATSKAPPY 'S NUWE PLANT.
Ondernemende Chicago Motion Picture Firm beweeg in sy nuwe kwartale
Die vervaardigers rig aanlegte van groot omvang aan om in die vraag na meer en beter kwaliteit films te voorsien.
Die Essanay Company, van Chicago, verhuis hierdie week na sy nuwe woonbuurt. Die geboue van binne en buite, modelle van pragtige argitektuur, dek 'n paar hektaar grond en die nuwe fabriek is 'n geskikte tuiste vir hierdie ondernemende rolprentfirma. Die skrywer het onlangs 'n besoek aan die nuwe fabriek geniet. Die geniale president van die onderneming, George K Spoor, het hom die eerste keer deur die goed ingerigte kantore van die onderneming gewys. Hulle is modelle van netheid en stelsel. het daarna die ateljee binnegegaan. Hier vind ons G. M. Anderson, die jongste en een van die prominentste mans wat vandag in Amerika besig was met die vervaardiging van rolprente. And#8220Andy. ", soos hy in die vakbekendheid bekend is, het toesig gehou oor die werk van 'n dosyn of meer timmermanne wat besig was om 'n groot raamwerk vir die oorligte te laat swaai.
"Ons gaan die nuutste toerusting in die land hê, het mnr. Spoor gesê. Ons het hier fasiliteite om die wonderlikste produksies op te voer. Ons het ons beligtingstelsels meer as verdubbel, en ek voel veilig om te beweer dat toekomstige produksies van Essanay ten volle gelyk sal wees aan die opbrengs van ander vervaardigers tuis of in die buiteland.
Onmiddellik suid van hierdie uitstekende binnenshuise verhoog en ateljee is 'n daglig -ateljee. Dit sal te alle tye gebruik word as die weer geskik is vir buitelugwerk.
Die ateljees binne en buite is die wonder van perfeksie. Elke nuutste toestel is geïnstalleer om tyd en moeite te verminder en die beste resultate te verseker.
Die timmerwinkel en verfraamwerk grens aan die binnenshuise ateljee. Bekwame kunstenaars was besig op die brûe bo Twee of drie verhoog -timmermanne was besig om 'n opgestopte sel te bou vir 'n toneel uit 'n verhaal wat binnekort vrygestel word, "The Curse of Cocaine. " Dit was nie die gewone geverfde stoffering nie, maar die ware ding. Die stewigheid van die konstruksie van skilderagtige effekte, die sorg en waaksaamheid van detaH, sal iemand verras wat nog nie agter die skerms was nie. "
Die kamer is gerieflik aangrensend. Ons vind hier, as 'n mens die ou frase mag gebruik, alles van 'n naald tot 'n hooiberg. Hier is materiaal vir enige toneel van 'n sitkamer in 'n vyfde laanhuis tot 'n hoek in 'n ketel fabriek.
Ons het daarna die fotografiese afdeling gaan ondersoek. Die vlekkelose netheid van hierdie werkkamers, so onontbeerlik vir die kuns, was algemeen. In die swak beligte ontwikkelende kamers was 'n dosyn of meer wit japonne jong vroue besig om die duisende voet selluloïedstroke deur die verskillende baddens, of chemiese prosesse, te neem wat nodig was vir die ontwikkeling van die films. Ons was meer uitnodigend vir die was- en droogafdelings wat 20 000 voet film per uur kan hanteer. Die proses hier is eenvoudig, maar delikaat.
Die Essanay Company moet inderdaad gelukgewens word. Die fasiliteite om meer en beter films te maak, verseker die behoud van die naam wat 'n goedgekeurde publiek dit gegee het, soos die een "House of Comedy Hits. "
'N Film vir 'n stille western met Gilbert M. Anderson, bekend as Broncho Billy, in die Essanay Film Studios in Chicago, ongeveer 1910.
Essanay's Ira Morgan en Harris Ensign staan ​​aan elke kant met Bell & Howell -produksiekameras. Rollie Totheroh staan ​​in die middel met die oorspronklike B &H prototipe. Kameraassistente Howard West, Mervyn Breslauer en Martin Killilay sit voor.
Maandagaand, 2 Junie 1913, is die nuwe Essanay -ateljee, in Niles, Cal., Informeel geopen. G. M. Anderson en al die lede van die Western Stock Company het die genooide gaste ontvang, bestaande uit prominente sakemanne van Niles en San Francisco. Die toespraak deur mnr. Anderson is entoesiasties ontvang en gee 'n aanduiding dat die feesvieringe kan begin. Dans, afgewissel met liter verversings (druiwesap), was die aand se genot.
Essanay Film Manufacturing Company Plant in Niles, Kalifornië
Chicago Tribune, 19 Desember 1914
Essanay vang Chaplin vas.
Charles Chaplin, die Engelse komediant met die klein snor wie se vreemde repertoire van gebare en posture gehelp het om die lae komediefilms van Keystone beroemd te maak, is deur die Essanay -onderneming vasgevang. Chaplin het 'n langtermynkontrak geteken teen een van die grootste salarisse in filmgrond. Hy kom volgende week na Chicago en neem deel aan 'n nuwe reeks komedies.
Francis X. Bushman, Charlie Chaplin en G. M. Anderson
Los Angeles Times, 1 Februarie 1916
Chicago Tribune, 18 Februarie 1916
Van $ 55 tot $ 12,050 per hap.
George K. Spoor het gister uit New York teruggekom en gesê dat hy moeg was
Tensy Chaplin aan sy eise voldoen, is hy uit die stryd om Essanay. Hy vra heeltemal te veel vir enige onderneming. Nou wil hy $ 626,600 per jaar, wat $ 12,050 per week is. As ek die $ 12,000 vir hom bymekaar kon kry, sou ek nie die $ 50 kon insamel nie. Hy is baie vriendelik teenoor Essanay, maar hy sal minder geld moet vra as hy wil terugkom, en daar is geen groot kans daarvoor nie.
En tyd was ongeveer vyf jaar gelede toe dieselfde Charlie Chaplin sy gevierde "drunk " in "A Night in 'n Engelse Musieksaal " in Sullivan-Considine-huise vir $ 55 per week gespeel het.
Chicago Tribune, 25 November 1953
George K. Spoor (81), wat as president van die Essanay Film -onderneming baanbrekerswerk gedoen het in die rolprentbedryf in Chicago, is gister in sy huis op 908 Argyle st.
Spoor en Gilbert M. (Broncho Billy) Anderson het die onderneming in 1897 gestig. Baie sterre van die stilfilms het begin in die ateljee op 1345 Argyle st. Die perseel daar is in 1916 gesluit toe die rolprentbedryf Hollywood, Cal.
Baie sterre het hier begin
In pionierfilmdae het die ateljees van Essanay en Selig Chicago een van die belangrikste sentrums vir vervaardiging van films gemaak. Sterre wat hul begin op die lot van Essanay gekry het, sluit in H. B. Walthal, Gloria Swanson, Wallace Beery, Francis X. Bushman en Charles Chaplin.
Spoor was net so 'n prominente uitvinder van filmtoerusting as 'n vervaardiger. Hy het een van die eerste projeksiemasjiene gemaak waarmee verfilmde foto's op 'n skerm kon flits.
Hy het jare lank gewerk aan 'n driedimensionele filmproses, wat hy die natuurvisie genoem het. 'N Fortuin het egter verlore gegaan in pogings om die driedimensionele films op die mark te plaas.
Geld verloor tydens ongeluk
Spoor het ook die bou van 'n woonstelgebou bevorder, waarop hy geld verloor het in die ongeval in die laat -#821720 's in Argyle st. en die huidige uitbreiding van Lincoln Park.
Sy vrou, Ada, 'n skoonsuster van Billy Sunday, die evangelis, is in 1951 oorlede. Spoor woon saam met sy dogter, Gertrude, en haar man, Douglas L. Weart, 'n afgetrede generaal-majoor wat in die Karibiese Eilande en China gedien het. tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Dienste word om 14:00 gehou. m. Vrydag in die kapel by 5001 N. Ashland av., Met begrawe in Forest Home begraafplaas.
San Bernardino County Sun, 21 Januarie 1971
DEUR BOB THOMAS
HOLLYWOOD (AP) —Gilbert M. Anderson, die man wat die film western begin het met "The Great Train Robbery " in 1903 en die eerste groot rolprentster geword het as Bronc o Billy, is gister op 88 in 'n sanitêr oorlede.
Broncho Billy was eens 'n belangrike figuur as akteur en ateljee -eienaar, en is in sy kwynende jare ondersteun deur die Motion Picture and Television Relief Fund. Hy keer kortliks terug in die kollig in 1958, toe die Motion Picture Academy 'n ere -Oscar aan hom oorhandig het vir sy vroeë prestasies in die bedryf.
Anderson was een van die laaste skakels na die begin van films.
Hy is gebore as Max Aronson Anderson in Little Rock, Ark., En het die naam van Gilbert M. Anderson as 'n vaudeville -kunstenaar aangeneem. Hy het in flieks gedryf en vir regisseur Edwin S. Porter gewerk in die fragmentariese films van 1903. Laat in die lewe onthou Anderson:
Ek het aan Porter gesê dat as mense stilsit vir foto's wat 50 en 60 voet lank is, hulle 'n duisend voet stilsit. Daarom het ons besluit om 'n lang prentjie te maak. Maar wat van?
Ek het iets voorgestel wat baie gery en geskiet het - baie opwinding. Waarom nie 'n treinroof nie? 'N Ander ou onthou dat daar 'n toneelstuk was The Great Train Robbery. So ons het die titel gesteel.
Verfilm in Fort Lee, N.J. "The Great Train Robbery " het 'n belangrike rolprent geword, die eerste wat 'n goed ontwikkelde verhaal vertel het.
Anderson het 'n nuwe loopbaan gevind. Hy werk saam met George K. Spoor om 'n Chicago -onderneming, Essanay, te stig. Hulle het films gemaak met Charlie Chaplin, Gloria Swanson en Wallace Beery.
Anderson het 'n paar westerns gemaak in Boulder, Colo., Toe bou hy 'n ateljee aan die San Francisco-baai, waar hy West-West-Westers uitmaak, met die hoofrol as Broncho Billy. Hy haal die naam uit verhale deur Peter Kyne - ons het in daardie dae nog nooit iets gekoop nie.
Die Broncho Billy -kortbroek verskyn elke week in teaters regoor die wêreld.
In 1919 het ek begin om vyf-rollers te maak, en hy herinner hom. Maar ek het te laat in die veld beland. Bill Hart het toe al gemaak en hy het die mark laat opwerk. "
Hy het tot 1926 in die rolprentbedryf vertoef, en daarna weggedwaal. Sy fortuin het verdwyn, en hy het in 'n klein huisie naby Los Angeles se middestad gewoon. Baie het geglo dat Broncho Billy gesterf het.
Die Oscar van 1958 het hom uit die duister gebring. In sy laaste dosyn jaar het hy gereeld onderhoude gegee en selfs in 'n western verskyn. Sy gunsteling fliek was Gary Cooper - " net oor die beste cowboy wat nog ooit op die skerm was. "
Hy word oorleef deur sy weduwee Molly en 'n dogter, Mazine.
Groepsfoto van die Essanay Eastern Stock Company in Chicago in 1911
Bo -ry, links na regs: Joseph Dailey, F. Doolittle, Inez Callahan, William J. Murray, Curtis Cooksey, Helen Lowe, Howard Missimer, Miss Lavalliet, Cyril Raymond.
Middelry: Florence Hoffman, Harry Cashman, Alice Donovan, Frank Dayton, Harry McRae Webster, Lottie Briscoe, William C. Walters, Rose Evans.
Onderste ry: Eva Prout, Bobbie Guhl, Jack Essanay (hond), Charlotte Vacher, Tommy Shirley
Die rolverdeling en bemanning van die Chicago 's Essanay Film Manufacturing Company in 1912.
Sit op die vloer: Eleanor Kahn en Jack, The Bulldog Mascot
1ste ry: Charles Hitchcock, Whitney Raymond, Eva Prout, Baby Parsons, Ruth Stonehouse, William Mason
2de ry: Lily Branscombe, Frank Dayton, Dolores Cassinelli, Francis X. Bushman, Beverly Bayne, William Walters, Mildred Weston
3de ry: Joseph Allen, Eleanor Blanchard, John Stepping, Martha Russell, Harry Cashman, Helen Dunbar, Harry Mainhall
Bo -ry: E. H. Calvert, William Bailey, Howard Missimer, Fred Wulf
Die rolverdeling en bemanning van die Chicago 's Essanay Film Manufacturing Company in 1914
Ben Turpin is in die agterste ry, heel links. George K. Spoor in die middel, voorste ry. Bryant Washburn is in die ry agter Francis X. Bushman en Ruth Stonehouse met die wit bloes in dieselfde ry as Boesman. 'N Jong Wallace Beery is ook op die foto.
'N Afskrifstrokie van Essanay Studios
Burlesque oor Carmen is die dertiende en laaste film van Charlie Chaplin vir Essanay Studios, wat in 1915 vrygestel is en later in 1916 in 'n ander weergawe opgeneem is.
Charlie Chaplin se laaste produksie vir Essanay, en#8220Police, " is waarskynlik sy beste vir die ateljee.
Die Essanay -gebou in Chicago is verkoop aan Wilding Pictures, 'n filiaal van Bell en Howell, gevorm deur twee voormalige werknemers van Essanay Studio. Daarna is dit aan 'n nie-winsgewende televisie-organisasie, WTTW Corporation, gegee wat dit verkoop het. Een huurder was die Midwest -kantoor van Technicolor. Vandag is die Essanay -perseel die tuiste van die St. Augustine College en gedeeltes van die twee geboue is bewoon deur Essanay Stage and Lighting Company, 'n ander filmbedryf.
1 The Great Train Robbery was die gewildste film tot die vrystelling van The Birth of a Nation in 1915.
Uptown Chicago geskiedenis
Hierdie beeld is van George K. Spoor, stigter van die Essanay Studios wat eens op Argyle geleë was. Dit is in 1953 uit sy huis op 903 Argyle geneem. Dit sou die jaar gewees het waarop hy gesterf het.
'N Biografie van Wikipedia:
George Kirke Spoor (18 Desember 1872 – 24 November 1953) was 'n vroeë filmpionier wat saam met Broncho Billy Anderson in 1907 Essanay Studios in Chicago gestig het.
Spoor en Anderson was verantwoordelik vir die ontdekking van sterre soos Wallace Beery, Francis X. Bushman, Ben Turpin, Gloria Swanson en Charlie Chaplin. Allan Dwan, wat as draaiboekskrywer aangestel is, word 'n beroemde Hollywood -regisseur. Louella Parsons, ook deur Spoor gehuur as draaiboekskrywer, het later 'n beroemde skinderrubriek in Hollywood geword.
In 1894, terwyl die loketbestuurder van die Phoenix Opera House in Waukegan, Illinois, George K. Spoor saamgewerk het met uitvinder Edward Hill Amet (1860-1948) om The Magniscope te bou en te vertoon, die eerste praktiese 35mm-filmprojektor wat ooit ontwerp en gebruik is in 'n groot gehoorvertoning. Spoor en Amet het films gemaak en met hierdie toestel versprei voor die toestel van 1895 deur die Lumiere Brothers of France. Thomas Edison se meer bekende Kinetoskoop is in 1891 uitgestal, maar kon slegs deur een persoon op 'n slag deur 'n loergat gesien word.
Spoor en Amet word gekrediteer omdat hulle verfilm het: die wêreld se eerste nuusberig, 'n film van die eerste inhuldiging van president William McKinley in 1897, die eerste gebruik van filmminiatuur (The Battle of Santiago Bay) waarin blikreplika's en sigaarrook die illusie veroorsaak het lewendige oorlogsmateriaal die eerste om plaaslike sensuur te ervaar (weens die grafiese beelde van die Boxer Rebellion in China) en selfs die eerste "vals nuusberig" waarin Spoor bure gebruik het om gevegte soos die Slag van San Juan Hill in 'n plaaslike park uit te voer.
In 1926 het Spoor en uitvinder P. John Berggren Natural Vision uitgevind, 'n vroeë 65 mm breedbeeldproses wat slegs gebruik is om vier films te verfilm, waaronder Danger Lights (RKO, 1930). Die handelsmerk Natural Vision is later in 1953 gebruik vir 'n onverwante stelsel vir die maak van 3D-films.
In 1948 ontvang Spoor 'n Oscar, spesifiek 'n Oscar -eretoekenning vir sy bydrae tot die ontwikkeling van rolprente as vermaak.