Selfmoord - oorsake, tekens, voorkoming van tiener selfmoord - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
selfmoord - is 'n vorm van gedrags- en geestelike aktiwiteit, waarvan die doel vrywillige selfvernietiging is. Selfmoord is óf 'n daad van sosiale (vrees om 'n las te wees), of rasioneel, realiseerbaar vir morele redes (vrees vir die verlies van eer), of filosofies, godsdienstig, bepaal deur persoonlike houdings en patologiese manifestasies van geestesversteurings (angs, affektief, waan, involusionêr ens. .) of word uitgevoer in 'n tydperk van akute eksistensiële krisis (die krisis van wese is die verlies van die betekenis van die bestaan).
Selfmoord het verskeie funksies: 'n pynlike of ondraaglike situasie vermy, outomatiese aggressie, hulpverlening ('n algemene geval wanneer selfmoord 'n oproep of 'n boodskap aan die omgewing is). Laasgenoemde geval is dikwels beperk tot pogings en het 'n aantoonbare afpersingsgedrag.
Die vernaamste oorsake van selfmoord is die volgende faktore: ouderdom na 45 jaar, ernstige geestesversteurings (depressie, skisofrenie, demensie, delirium, hallusinasie, psigose, disfunksie, psigopatie), onlangse egskeiding, die dood van 'n gade, werklose status, gebrek aan familie, ongeneeslike fisieke siektes, eensaamheid . Tot 30% van selfmoordpogings word herhaal, en 10% van hulle word uitgevoer. Volgens statistieke word selfmoordpogings 6 keer meer gereeld aangeteken as die selfmoord self.
Selfmoordgevaar word aangetref onder sulke groepe: "loners", jongmense met verswakte interpersoonlike verhoudings; persone wat dwelms of alkohol misbruik; persoonlikhede wat verskil in kriminele of afwykende gedrag; mense superkrities vir hulself; persone wat aan vernedering ly, tragiese verlies; adolessente ondervind frustrasie; persone wat oorgebly het of wat aan siektes ly; persoonlikheid geneig tot neurose.
Tekens van selfmoord
Tot 75% van mense wat selfmoord wou pleeg, het hul aspirasies onthul. Dit was soms subtiele wenke of maklik herkenbare bedreigings. Daar moet kennis geneem word dat volgens statistieke, 3/4 toegewyde selfmoord, sielkundiges, dokters, onderwysers, maatskaplike werkers besoek het. Hulle was op soek na 'n geleentheid om te praat, sowel as om gehoor te word, maar het nie gekry wat hulle wou hê nie.
Tekens van selfmoord word na 'n gesprek in 'n persoon opgespoor en manifesteer in ambivalensie (dualiteit) van gevoelens. Selfmoorddadigers ervaar hopeloosheid en terselfdertyd hoop op redding. Dikwels is hul begeertes vir en teen selfmoord van gebalanseerde aard, daarom is dit belangrik dat diegene naby hulle sorg, warmte en insig toon. As dit nie gedoen is nie, sal die skubbe na selfmoord kantel. Daarom is dit belangrik om die tekens van selfmoord te ken. Uit die aard van die persoonlikheid ontbreek geneigdhede vir selfmoordgedrag. In 36% van die gevalle pleeg persone met histeriese afwykings selfmoorddade, 33% pleeg kinderlustige persoonlikhede, 13% van persone met asteniese eienskappe.
Tekens van 'n dreigende selfmoord kan selfmoord dreigemente wees, outomatiese aggressie, para-selfmoord (onvoltooide poging). 'N Persoon het 'n gebrek aan eetlus of gluttony, of meer slaapigheid of slapeloosheid gedurende die week, klagtes van pyn in die buik en kop, moegheid, gereelde slaperigheid, selfversuim, sowel as voorkoms, konstante skuldgevoelens, waardeloosheid, eensaamheid of hartseer, gevoel van verveling, isolasie van familie, vriende, kontak vermy, duik in gedagtes van die dood, skielike toorn van woede, gebrek aan planne vir die toekoms.
As 'n persoon beplan het om selfmoord te pleeg, word dit aangedui deur die volgende kenmerkende eienskappe: gedrag, verbale, situasionele. Verbale tekens sluit die volgende bewoording en woorde in: "Ek kan nie so lewe nie", "Ek gaan selfmoord pleeg", "Moenie meer oor my bekommer nie", "Ek sal nie meer 'n probleem vir almal wees nie," "Ek wil nie lewe nie" "Hoe moeilik is dit om te lewe," "Ek is moeg vir die lewe," "Ek wil vrede hê." Mense spot baie oor selfmoord en toon ook 'n ongesonde belangstelling in die kwessie van die dood.
Gedragstekens sluit in die verspreiding van persoonlike besittings, herstel van orde in persoonlike aangeleenthede, vraestelle, bouverhoudings en 'n wapenstilstand met die vyande, radikale gedragsveranderinge: nalatigheid, gluttonie of wanvoeding, pereus of slapeloosheid, afwesigheid op die werk, op skool, oormatige aktiwiteit, onverskilligheid na die omgewing die wêreld, die gevoel van alternatiewe skielike euforie, hulpeloosheid, hopeloosheid, wanhoop.
Situasie tekens word gekenmerk deur sosiale isolasie, gebrek aan kinders, verwerping, familie krisis, alkoholisme, persoonlike of familie probleme, voel soos 'n slagoffer van geweld: intiem, fisies, emosioneel, selfkritiek, verlies van 'n geliefde.
Afwykende gedrag selfmoord
Gedrag wat nie aan aanvaarde standaarde voldoen nie, word na afwyking verwys. In sy werk, "Sadness and Melancholia," het Z. Freud, selfmoordanalise, opgemerk dat 'n persoon op grond van twee hoofritte bestaan. Die eerste is Eros - die instink van die lewe en die tweede Thanatos - die instink van die dood.
V. Frankl het geglo dat 'n selfmoord nie bang was vir die dood nie, maar bang vir die lewe. Sielkundiges sê dat hulle na so 'n afwykende gedrag van die individu kom, wat glo dat die eksterne omgewing min aandag aan hulle gee.
Afwykende gedrag word hoofsaaklik waargeneem in adolessente (12 tot 16 jaar oud), wat probeer om van die samelewing af te wyk ten einde te bewys aan die wêreld wat hulle in staat is. Van die meerderheid van maniere om te sterf, kies baie om te hang, gevolg deur vergiftiging. Tot 50% van die mense verlaat selfmoordnote. 'N Interessante feit: die lewenstandaard beïnvloed nie die aantal selfmoord nie.
Selfmoordoptrede word voorafgegaan deur 'n tydperk wat gekenmerk word deur 'n afname in aanpasbare vermoëns (afname in prestasie, beperkte kommunikasie, vlak van belange, emosionele onstabiliteit, verhoogde prikkelbaarheid). Hierdie tydperk word gekenmerk deur sulke gedagtes en begeertes: "Ek is moeg vir so 'n lewe", "Ek wens ek kon aan die slaap raak en nie wakker word nie". Hierdie stadium word gekenmerk deur idees, fantasieë oor sy dood. Die tweede fase word gekenmerk deur selfmoordplanne. Dit word gekenmerk deur die ontwikkeling van selfmoordplanne, dink deur die metodes, tyd en plek van die selfmoord. Die derde stadium word gekenmerk deur selfmoorddoel en selfmoordpoging.
Adolessente selfmoord is die opsetlike ontneming van 'n mens se lewe, wat sommige adolessente pleeg wanneer hulle in moeilike lewensituasies val.
Adolessente selfmoord was nog altyd 'n vakgebied van sielkundiges en onderwysers, aangesien die oorgangsouderdom as 'n moeilike stadium beskou word in die ontwikkeling van 'n persoonlikheid. Wat kan meer wonderlik en mooier wees as die jeug? Dit is 'n tyd van hoop, sowel as die beplanning van die lewe vir die toekoms. Aan die ander kant word hierdie tydperk ook 'n volwassenheid, wat niemand glad verloop nie en in uitsonderlike gevalle probeer adolessente selfmoord pleeg.
Die volgende redes het selfmoord tydens adolessensie veroorsaak: konflik met ouers, sowel as vriende, gesinsituasies, vernedering deur tieners, eensaamheid wat ontstaan ​​het. Hierdie situasies ontstaan ​​dikwels in onvolledige sowel as disfunksionele gesinne. Tans word die invloed van massakultuur, wat die "selfmoordvirus" herhaal, geïmpliseer: nabootsing van karakters uit flieks, animasies, boekehelde, word opgemerk. Die volgende oorsake is depressie, alkoholmisbruik, giftige, en ook narkotiese middels.
Tiener selfmoord kan veroorsaak word deur selfmoord van 'n geliefde of die dood van iemand van familie. As adolessente nie tyd vir dissiplines in die skool het nie, as 'n meisie verkrag is of 'n vroeë swangerskap plaasvind. Buitengewone, talentvolle tieners wat nie in die samelewing pas nie, is geneig tot selfmoorddade. Verhoogde kwesbaarheid, sowel as die gevoel van tieners wat hulself uitgewis het, stoot hulle na hierdie desperate stap.
Wat is selfmoord en hoe om dit te vermy, moet jy so gou as moontlik aan kinders en adolessente vertel. Die meeste ouers vermy hierdie onderwerp en dink dat hierdie probleem nie hul kinders sal beïnvloed nie.
Probleem van selfmoord
Selfmoordgevalle is herhaaldelik in historiese dokumente deur die geskiedenis van die mensdom aangeteken. Die feite van selfmoord is genoem in die bronne van antieke Griekeland, die geskiedenis van antieke China en Rome. Tans is selfmoord een van die tien hoofoorsake van die dood in die Weste. Volgens statistieke word jaarliks ​​tot 160 duisend mense in die wêreld opgetree met selfmoord en adolessente selfmoord maak 'n aansienlike rol. 'N aansienlike deel van die mense in die wêreld maak onsuksesvolle pogings om selfmoord te maak, en tot 'n miljoen van hulle is tieners. 'N Mislukte selfmoord word parasuïsied genoem.
Die probleem van selfmoord onder adolessente is een van die dringendste in die moderne samelewing. Adolessensie is 'n "globale" probleem vir die kinders self, wat nie deur hulle opgelos kan word nie. Daarom is dit makliker en makliker vir tieners om selfmoord te pleeg as om die probleem op 'n ander manier op te los.
Vir elke adolessent is daar persoonlike redes wat die voorkoms van selfmoorddoelwitte beïnvloed. Jong mense ly selde aan noodlottige siektes, so selfmoord is die derde oorsaak van die dood in hierdie ouderdomsgroep. Tiener stembusse het aan die lig gebring dat die helfte van hulle aan selfmoord gedink het. Oor die algemeen is die situasie wêreldwyd so dat die selfmoordsyfer aanhoudend toeneem. Studies het getoon dat 70% van adolessente wat gepoog het, misbruik word deur alkohol of dwelms.
Die selfmoordprobleem en sy studie het getoon dat jongmense besluit het om selfmoord te pleeg ten einde die aandag van ouers en onderwysers op hul probleme te vestig en sodoende teen cynisme, onverskilligheid, harteloosheid en wreedheid van volwassenes te protesteer.
So 'n aksie besluit kwesbare, afgeleë adolessente wat eensaamheid ervaar en hul eie nutteloosheid ervaar, stres ervaar wat die betekenis van die lewe verloor het.
Voorkoming van tiener selfmoord sluit tydige sielkundige ondersteuning, goeie deelname en hulp in moeilike lewensituasies in. Dit is belangrik om in ag te neem dat adolessente baie sensitief is, en hulle dramaties reageer op die gebeure wat plaasvind weens hul ouderdom. Die waarskynlikheid van selfmoordpogings tydens stres neem toe.
Die selfmoordprobleem lê ook in die sterk aanname van adolessente, asook hul nabootsing van ander mense wat selfmoord wil pleeg, wat 'n nuwe grond vir selfmoordpoging skep. In verband met selfmoord in adolessente is daar wanopvattings en mites. Sommige jongmense dink selfmoord is 'n heldhaftige en pragtige daad. Die tiener stel hom voor hoe sy familie, vriende vir hom bedroef sal word, asook homself vir sy daad verwyt. In sy optredes sien 'n tiener 'n pragtige, jong lyf in 'n doodskis. In die werklike lewe is alles egter anders.
Forensiese wetenskaplikes getuig dat 'n belangrike deel van selfmoordpogings nie met 'n eenvoudige dood eindig nie, maar met ernstige beserings, sowel as met 'n gestremdheid. Wat gebeur regtig? Hanging lei tot langdurige angs, oorvloedige en oormatige braking, ontknoping van die sfinkter van die anus, en ook die uretra. Die inhoud van die ingewande vloei uit, die persoon is in die uitbreking, en onder dit word 'n plas gevind. Daar is erge hematomas (lykplekke, kneusplekke) regoor die liggaam, veral op die bene. Dikwels is die servikale werwel gebreek, die pasiënt het 'n groot blou tong wat aan sy kant uitsteek, wat moeilik is om terug te druk. As 'n mens van 'n hoogte af val, word dit in die vulsel en val dikwels uit 'n groot hoogte, nie tot die dood lei nie, of nie onmiddellik plaasvind nie, terwyl dit vergesel word van 'n wilde, vreeslike pyn wat veroorsaak word deur verkrummelde bene en geliefde organe sowel as spiere.
Voorkoming van tienmoordmoorde sluit in stories, asook vertroulike gesprekke oor die gevolge van selfmoorddoelwitte, asook die tydige voorsiening van sielkundige hulp aan die adolessent, die oplossing van sy probleem, en nie isolasie daarvan nie.
Dit is baie makliker om selfmoord onder adolessente te voorkom, mits die kind vatbaar is vir die voorstel, lees baie, respekteer en vertrou volwassenes uit sy omgewing. Vind interessante, tiener-begripse literatuur oor die betekenis van die lewe, op bevryding van aanhangsels, en kry uit depressie. Een van die redes wat selfmoord verleng, is die analise van die oorsake wat hierdie toestand veroorsaak. Ons raai jou aan om dit te onthou, omdat jy in herinneringe grawe, jou onaangename oomblikke ervaar, en 'n negatiewe ervaring vererger net die sielkundige toestand.
Dit is moeilik om aan 'n tiener te verduidelik waarom onreg, teleurstelling voorkom, hoop in duie stort en die betekenis van die lewe is verlore. Verduidelik aan 'n tiener dat die hoeveelheid lyding in die lewe direk die gaping tussen wat ons het en waarvoor ons begeer, uitdruk. Onversadigbaar, verslawing veroorsaak lyding, terwyl emosionele pyniging veroorsaak word. Saam met verslawing word pynlike metgeselle waargeneem: vernietigende emosies - jaloesie, woede, depressie. Vernietigende emosies is nou verwant aan verslawing en spreek uit hoe hulle ons raak. 'N Tiener is dikwels bang dat hy nie sal kry waaraan hy geheg is nie en met woede kook met enigeen wat in sy pad staan, deur jaloersheid van liefde of vir mense wat dit verlang en in depressie val as hy hoop verloor. Die stryd om aanhegsels te bevredig, lei tot die feit dat 'n tiener nooit tevrede sal wees nie en sodra hy los van gehegtheid kom, vind hy dadelik vrede, geluk en harmonie. Dit geld vir verslawing, verslawing aan alkohol of onbeantwoorde liefde.
Liefde en selfmoord
Ongelukkige liefde en selfmoord, volgens statistiek, het 'n baie klein persentasie, maar meer dikwels word dit onder adolessente - maksimaliste gevind. Dikwels, selfmoordige liefde verslaafdes met lae selfbeeld. 'N Onderskeidende kenmerk van afhanklike mense is die gebrek aan of afwesigheid van selfliefde. En wanneer sulke geliefdes in liefde gegooi word, word lyding vir hulle ondraaglik, selfbeeld val selfs laer, depressie absorbeer heeltemal, die lewe verloor sy betekenis en inspireer selfmoord gedagtes.
In die oorsake van lyding beskou die lyer beide 'n bose lot en 'n voorwerp van liefde, sowel as die hele teenoorgestelde geslag, onbewus daarvan dat hy self die bron van lyding is. Afhangende van die innerlike toestand vul die persoon sy lewe met of lyding of vreugde. 'N Verslaafde persoon is so verslaaf en toegesluit op 'n ander persoon dat die lewe sonder hom nie 'n vreugde word nie, wat selfmoord veroorsaak nadat hy met sy geliefde afgeskei het.
Dit is nodig om die persoon te vertel dat 'n uitweg in die huidige moeilike situasie noodwendig bestaan. In 'n moeilike situasie moet jy na jou probleem kyk asof van buite, en as dit nie uitwerk nie, moet jy hulp soek van mense wat jy vertrou.
Dit sal nie noodwendig vir 'n tiener se ouers wees nie. As ouers altyd gekritiseer word, sal hulle heel waarskynlik 'n soortgelyke scenario volg en sal hulle nie kundige sielkundige hulp kan bied nie. Dit gaan veral oor die manifestasie van die eerste gevoelens, om verlief te raak, aangesien selfmoord as gevolg van liefde die voorste plek onder selfmoord is. In hierdie geval kan slegs sielkundiges mededingend tieners help. Ouers deel nie altyd die teenoorgestelde geslag van hul kind nie, hulle verhoed dikwels, verbied, wat die aantrekkingskrag tot hul gekose verhoog. En in hierdie geval is dit nodig om begrip, takt, geduld en respek vir die eerste gevoel van die tiener te toon, wat so belangrik vir hom is.
Hoe om iemand te help as hy sy bedoelings bely. Probeer om geduldig te wees en haal hom aan jouself. Luister en wys opregte belangstelling sowel as begrip. Wees so simpatiek en vriendelik as moontlik. Help om die opkomende suïcidale plan te verander en beklemtoon dat dit moontlik is om jou situasie te verbeter en die gesondheid van jou sal onmiddellik verbeter. Probeer die gesprek lei sodat die persoon oor die betekenisloosheid van sy daad dink. As 'n persoon jou vertel wat hy oor selfmoord dink, wil sy lewe selfmoord beëindig, en dan aan hom verduidelik dat selfmoord niks oplos nie, maar vernietig altyd al die opsies vir enige besluit. En die hoop dat selfmoord of sy poging om iemand se siening te verander, is baie tevergeefs. Sulke optrede raak nie 'n bepaalde persoon nie en bewys dus niks nie. Verduidelik dat selfmoord 'n swaar emosionele las op die siele van geliefdes sal plaas, wat beteken dat dit hul lewe verkort en dit vir baie jare verkleur.
Byna almal wat ernstig gedink en selfmoord gepleeg het, het dit duidelik gemaak oor die opset oor sy voorneme. Selfmoord kom dikwels nie skielik, impulsief of onvoorspelbaar voor nie. Hulle tree op as die laaste strooi in 'n geleidelik verslegtende lewensituasie.
Психологическая помощь при суициде включает принятие суицидента как личности. Soek tekens van selfmoord in 'n selfmoordbedreiging, 'n mislukte poging tot selfmoord, beduidende veranderinge in gedrag, depressie, die voorbereiding van die laaste uitdrukking van wil. Gee die moontlikheid van selfmoord van u gesprekspartner. Moenie vir hom besluit dat hy nie selfmoord kan pleeg nie. Moenie die moontlikheid ontken dat iemand 'n persoon van selfmoord sal keer nie. Moenie toelaat dat ander mislei word deur die frivoliteit van 'n bepaalde selfmoordituasie nie. Handelinge volgens u oortuigings. Die gevaar wat jy oordryf, is niks in vergelyking met die feit dat iemand se lewe kan eindig nie. Wees altyd 'n oplettende luisteraar, want selfmoord ly aan vervreemding. Daarom is hulle dikwels nie vasbeslote om advies te aanvaar nie.
As jy bely dat jy selfmoord wil hê - moenie hulle skuldig maak nie. Probeer kalm en verstandig bly en sê dat jy sulke openhartigheid waardeer. Moenie met so 'n persoon argumenteer nie. Moenie skuld gee nie, moenie aggressie uitdruk nie, dat sy lewe nie so erg is nie. Hierdeur vervreem jy jou gesprekspartner van jouself. Vra direkte vrae: "Dink jy oor selfmoord?" As daar nie so 'n gedagte was nie, sal hy eerlik antwoord en omgekeerd. As hy daaraan dink, sal hy bly wees dat hy 'n persoon ontmoet het met wie hy nie onverskillig was teenoor sy ervarings nie. En hy sal bly wees om alles wat verband hou met hierdie onderwerp te bespreek en katarsis te bereik.
Dit is nodig om duidelik, rustig te vra oor 'n kommerwekkende situasie. "Hoe lank het jy jou lewe as hopeloos beskou?", "Wat dink jy, wat is die redes vir die opkoms van hierdie gevoelens?", "Het jy spesifieke gedagtes oor hoe om selfmoord te pleeg?". U begeerte om na 'n desperate persoon te luister, sal 'n groot verligting wees.
'N gesprek wat met sorg en liefde gehou word, verminder die bedreiging van selfmoord. Gee egter nie 'n persoon ongeregverdigde troos nie, want dit kan vir selfmoord stoot. Selfmoordige mense beskou minagtend sulke kommentaar: "Almal het sulke probleme." Vra die selfmoord om oor alternatiewe oplossings te dink om sy situasie op te los. 'N Moontlike selfmoord moet gestoot word om die probleem te identifiseer en presies te bepaal wat dit vererger. 'N Desperate persoon moet verseker wees dat hy sonder huiwering kan praat oor sy gevoelens, negatiewe emosies: haat, bitterheid, begeerte vir wraak. Dit is belangrik om 'n persoon met sy lyding, gevoelens en probleme te aanvaar.
Probeer om vas te stel wat positief gebly het vir die selfmoord. Moedig die persoon aan herinneringe aan 'n beter lewe en lei tot die herhaling van die haalbare oomblikke. Druk die herinneringe van die mense wat hulle voorheen bekommer het. So 'n gesprek moet 'n straal van hoop inspireer.
Sielkundige hulp in selfmoord is baie verantwoordelik en ernstig, en werk met mense wat geneig is tot selfvernietiging is baie moeilik.
Psigoterapeute het opgemerk dat die fokus op wat mense voel en sê is waardevol. Wanneer dit versteur word, kom verskuilde gedagtes na die oppervlak, probleme lyk nie so noodlottig nie en is al meer oplosbaar. Angs en praat hardop laat jou dink aan dinkskrums om 'n weg uit hierdie situasie te vind. Dit is belangrik dat familielede en kundiges die hoop van 'n ordentlike toekoms ondersteun.
Persoonlikheidsvernietiging vind plaas as die laaste druppels optimisme verlore gaan en die omgewing bevestig die nutteloosheid van hoop. Dit is duidelik dat hoop uit die werklikheid moet kom. Daar is geen rede om te troos as 'n dooie nie opgewek kan word nie, maar om 'n nuwe begrip van die lewe te ontdek sonder dat hierdie persoon werklik is.
Selfmoord persoonlikhede ly aan emosionele interne ongemak, en alles rondom hulle lyk bleek. Hulle moet van een pole van emosies na 'n ander gesleep word, want lig vervang duisternis en vreugde is hartseer. Dit is belangrik om die sterkte en menslike vermoëns te versterk, dat krisisprobleme verby is, en om die lewe te ontneem, is onomkeerbaar.
Bepaal die mate van erns van moontlike selfmoord, aangesien bedoelings wissel (van vaag, vlugtig na 'n ontwikkelde plan: vergiftiging, spring van 'n hoogte, gebruik 'n tou of 'n vuurwapen).
Ander faktore wat selfmoord kan veroorsaak, moet geïdentifiseer word: dwelms, alkoholisme, emosionele versteurings, disorganisering, hopeloosheid, hulpeloosheid. Hoe gedetailleerder die selfmoord metode, hoe meer waarskynlik is dit om dit te pleeg.
Sielkundige hulp in selfmoord word deur kliniese sielkundiges en psigiaters verskaf. Hulle voorskryf dwelms aan pasiënte wat die intensiteit van depressiewe ervarings verminder.
Danksy ondervinding, kennis, psigoterapeutiese invloed, vaardighede, verstaan ​​hierdie spesialiste die behoeftes, innerlike gevoelens, verwagtinge van 'n persoon. Psigoterapeutiese konsultasie laat wanhopige mense toe om hul lyding en angs te openbaar. As hulle weier om saam te werk, gebruik hulle familieterapie. Familielede druk hul hartseer, bedoelings uit, ontvang ondersteuning, konstrueer 'n gemaklike styl om saam te leef. As die situasie hopeloos is, word hospitalisasie in 'n psigiatriese hospitaal onvermydelik, aangesien dit net verligting aan beide die gesin en die pasiënt sal bring.
Volgens statistieke pleeg die helfte van selfmoord selfmoord nie later nie as drie maande na die sielkundige krisis. Met verloop van tyd, in die verwarring van die lewe, vergeet die entourage diegene wat selfmoordpogings gemaak het. Die meeste van hulle behandel hulle as losers en dom. Dikwels ervaar hulle dubbele minagting: hulle word abnormaal genoem omdat hulle wil sterf, en ook onbevoeg - hulle kan nie goed doen wat hulle in gedagte het nie. Sulke mense ervaar probleme in die gesin en die samelewing. Kwessies wat tot selfmoord lei weens emosionele probleme word selde volledig opgelos. Dokters belowe dus nooit privaatheid aan selfmoord nie. Bystand sluit nie die nakoming van volledige stilte in nie.