Image deur Frank Winkler
Regeringsleiers en ekonomiese elite in industriële groeiverenigings dring aan op eindelose ekonomiese groei en ontwikkeling. Verbruikerswese in die nywerheidswêreld is nou 'n manier van lewe en verslawing. New Age-visies bevorder megategnologiese oplossings vir ekonomiese en ekonomiese probleme, en stel massiewe hoë-tegnologie globale bestuur- en ontwikkelingskemas vir die biosfeer voor.
Derdewêreldlande betree nou wêreldmarkte en probeer om Eerstewêreldlande te word deur hul ekosisteme en wilde spesies te vernietig, terwyl dit die industriële en verbruikerspatrone van die ekologies vernietigende onvolhoubare Eerste Wêreld naboots.
Die toonaangewende ekoteoloog Thomas Berry het beweer dat moderne mense dit net nie regkry nie. Hulle verstaan ​​nie hoe diep gewortel dit is nie, die krisis wat ons konfronteer! ... die orde en omvang van die huidige katastrofiese situasie is ... so enorm, so wydverspreid, en ons weet nie wat ons doen nie. ' Berry beweer dit verder versoening tussen [die ontwikkelaars en die ekoloë] is veral moeilik omdat die kommersiële-industriële magte die natuurlike wêreld die afgelope twee eeue so oorweldig het dat daar vir die ekoloog geen sprake is van verdere aanpassing van natuurlike stelsels aan die mens nie.
Totale funksionering van die planeet
Die onderdrukking van die natuurlike wêreld deur die plundering van die industriële magte het die basiese funksionering van die natuurkragte so in gevaar gestel dat ons reeds op die rand van die totale wanfunksionering van die planeet is. Ons kan nie die situasie bemiddel asof daar tans 'n minimale balans bestaan ​​wat effens kon verander word sodat 'n algemene balans kon ontstaan ​​nie.
Die geweld wat reeds op die aarde plaasgevind het, is op 'n skaal bo alle verstand .... Die verandering wat die ekoloog benodig, is 'n drastiese afname in die plunderingsproses van die kommersiële nywerheidsekonomie .... Nog nooit is daar met die menslike gemeenskap gekonfronteer met 'n situasie wat so 'n skielike en totale verandering in lewensstyl geverg het onder die bedreiging van 'n omvattende agteruitgang van die planeet. '
Berry is sekerlik korrek om daarop te wys dat die "opposisie tussen die industriële entrepreneur en die ekoloog beide die sentrale menslike kwessie en die sentrale aardskwessie van hierdie laat 20-eeu was."
Ontkenning in die beslissende dekade
Die verslag van die Worldwatch Institute van 1992 bevat 'n hoofstuk van Sandra Postel met die titel "Denial in the Decisive Decade". Dokumentasie van die voortdurende eksponensiële agteruitgang van die wêreldomgewing - die kweekhuiseffek, die uitputting van die osoonlaag, woestynvorming, eksponensiële groei in menslike bevolking, lug- en waterbesoedeling, die besoedeling van die wêreld se oseane, verlies van bogrond, die voortdurende verlies van antieke woude dwarsdeur die wêreld wêreld, en die koers van die uitsterwing van spesies (wat sy skat op 140 per dag), het Postel beweer dat die negentigerjare die 'beslissende dekade' was wat begin om dinge om te keer.
Wat ons in die plek daarvan kry, is wat Thomas Berry 'mikrofase-oplossings vir makrofase-probleme' noem, of in die meeste gevalle glad nie realistiese oplossings nie. Volgens Postel is die meeste mense in 'n sielkundige toestand van ontkenning oor die erns en omvang van die wêreldwye ekologiese bedreiging.
Een maatstaf van die mate van hierdie ontkenning is hoe die industriële media soveel mense kon oortuig dat as hulle net herwin, hulle 'hul deel' vir die omgewing doen, terwyl hulle voortgaan met hul lewenstyl met hoë verbruik en al die ander. omgewingsvernietigende praktyke wat in industriële groeiverenigings plaasvind.
Die vermindering van die skaal van die menslike onderneming
Die vooraanstaande ekoloë Anne en Paul Ehrlich het ook onlangs die dimensies van die huidige omgewingskrisis bespreek en voorgestelde realistiese oplossings vir ons omgewingsprobleme. Hulle beweer dat "die verwoesting van biodiversiteit ... die mees ernstige enkele omgewingsgevaar in die gesig staar." Hulle wys verder daarop dat die algehele oplossing vir die omgewingskrisis is om die omvang van die menslike onderneming te verminder.
Die groot hervormings-omgewingsorganisasies het in sommige gevalle briljant verrig, en in ander gevalle het hulle miserabel gekompromitteer in hul politieke / ekonomiese / wetlike / tegnologiese benaderings tot die beskerming van die omgewing. Deur nie 'n ekosentriese geïntegreerde langtermynperspektief te hê nie, het hulle nie daarin geslaag om deur die realistiese visioene van ekologiese volhoubare samelewings gelei te word nie, en deur die wesenlike oorsake van die ekokrisis nie voldoende aangespreek te hê nie, het hulle daarin geslaag om net die ergste te vertraag van die omgewingsdegradasie. Oor die algemeen is hul strategieë en pogings nie die vloed van globale omgewingsvernietiging in die gedrang nie.
Benodig: Crucial Paradigm Shift
Die deurslaggewende paradigma wat die Deep Ecology-beweging in die vooruitsig stel as wat nodig is om die planeet teen ekologiese vernietiging te beskerm, behels die skuif van 'n antroposentriese na 'n spirituele / ekosentriese waarde-oriëntasie. Die wilde ekosisteme en spesies op die aarde het intrinsieke waarde en die bestaansreg en bloei, en is ook nodig vir die ekologiese gesondheid van die planeet en die uiteindelike welstand van die mens.
Die mensdom moet sy nywerheidsaktiwiteite op Aarde drasties afskaal, sy verbruikslewe verander, stabiliseer en dan die menslike bevolking op menslike maniere verminder, en wilde ekosisteme en die oorblywende wilde diere op die planeet beskerm en herstel. Dit is 'n program wat tot in die een en twintigste eeu duur. Die deurslaggewende vraag is hoeveel onomkeerbare wêreldwye ekologiese vernietiging die mensdom sal aanhou veroorsaak voordat bestaande neigings aansienlik omgedraai kan word.
Shambhala-publikasies http://www.shambhala.com .
In koerante en op televisie lees en hoor ons die voortdurende vernietiging van die omgewing: die kweekhuiseffek, die uitputting van die osoonlaag, ontbossing, en lug- en waterbesoedeling. Diep ekologie bied 'n oplossing vir die omgewingskrisis deur 'n radikale verandering in die menslike bewussyn - 'n fundamentele verandering in die manier waarop mense met die omgewing verband hou. In plaas daarvan om aan die natuur te dink as 'n hulpbron wat vir menslike behoeftes gebruik kan word, argumenteer Deep Ecology dat die ware waarde van die natuur intrinsiek en onafhanklik van die nut daarvan is. Deep Ecology, wat in die 1980's ontstaan ​​het as 'n invloedryke filosofiese, sosiale en politieke beweging, het die omgewingsdebat gevorm onder toonaangewende aktiviste en beleidmakers - van die voormalige vise-president Al Gore tot Dave Forman, mede-stigter van Earth First!
George Sessions is voorsitter van die filosofie-afdeling by Sierra College in Rocklin, Kalifornië. Hy is die mede-outeur van Diep ekologie: leef asof die natuur aangepak word, en mede-voorsitter van Omgewingsfilosofie: Van Dieregte tot Radikale Ekologie
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Ekologiese toestand van die wêreld: totale disfunksie van die planeet