Sluit lewensiklusse - Kommentaar - 2021
Om gelukkig te wees, gebeur noodwendig deur op te hou om ander vir ons ongelukkigheid te blameer en in ons eie gedagtes na die saak te soek. Matthieu Ricard, monnik Boeddhistiese, beskou as die gelukkigste man in die wêreld
As die verlede giftig raak, vernietig dit ons hede en skep onsekerheid vir die toekoms.. Psic. Juan Antonio Barrera
As u agterkom dat u met 'n dooie perd ry, is dit tyd dat u daarvan afry. Dakota-Indiane
Lupita! Sy herstel nog nie van die onverwagse dood van haar suster nie en elke keer as iets haar herinner, is dit onmoontlik dat sy nie aan 'n groot hartseer ly nie.
Alejandro! Hy is baie kwaad elke keer as iemand oor die kwessie van ouers praat, omdat hy voel dat sy eie vader hom verlaat en hom tot die dood haat.
Ana! Sy kan nie 'n vrou in die straat sien wat 'n kind dra nie, want sy en haar maat se enorme pogings om ouers te word, kom na vore en tussen aborsies en kunsmatige inseminasies het sy te veel spandeer; Tyd, geld en moeite, sonder enige resultate.
Eloísa! Sy het gedink dat sy as 'n paartjie die volle oomblik van die lewe leef, toe haar man weens 'n geringe gebeurtenis die huis verlaat, blykbaar weens die teenwoordigheid van 'n ander persoon, wat hom laat dink het dat hy verraai en onregverdig gelaat is.
Gabriela! Nadat hulle 'n ywerige poging aangewend het en die maatskappy se doelwitte bereik het, het hulle haar sonder enige regverdiging afgedank, wat haar verwoes laat voel.
Daniel !, het 'n verhouding waar hy, byna elke dag van die week, fisies en emosioneel veg, ondanks 'n giftige verhouding, en ook nie weet hoe om sy situasie op te los nie? Die dood skei hulle.
En al hierdie mense het 'n emosionele lewensiklus wat hulle nog nie kon sluit nie. Die skade wat ander aan ons veroorsaak, kom van buite na binne, maar die herstelwerk word van binne na buite gedoen.
2 Ons leer nie om die hede uit te leef nie
3 Leerders van kinderjare
4 Wat is ons reaksies?
Dit is onmoontlik om deur hierdie lewe te gaan sonder dat gebeure plaasvind wat ons vrede en ons kalmte sal verander.
Beëindig 'n verhouding of werk
Verloor gesondheid of 'n geliefde
Koshuisverandering, vir beter of slegter
ervaring ekonomiese verliese
Nie in staat om 'n chroniese konflik-situasie op te los nie
Keer terug na 'n aangename reis
Die idee dat sekere gebeure by 'n individu kan voortbring, a geestesongesteldheid Hy het sy eerste wetenskaplike verklarings in die vorige eeu gehad, en dit is opgeneem op die skaal voorgestel deur Holmes en Rahe (1967), wat 'n reeks lewensgebeurtenisse insluit, waaronder hulle aangedui het: "die dood van die vrou, 'n egskeiding, die huwelikskeiding, synde tronk toe gestuur word, die dood van 'n nabye familielid en die ernstige persoonlike besering of siekte "onder andere. Hulle het gepas beskryf dat belangrike gebeurtenisse vir een individu nie vir iemand anders met verskillende kwaliteite of groottes van ondersteuning sou wees nie; en selfs binne 'n persoon is die gebeurtenis wat op 'n tydstip van belang was, miskien nie op 'n ander plek nie.
En binne al hierdie positiewe of negatiewe lewensgebeurtenisse weier ons die meeste van die tyd om ons innerlike toestand te hersien en is dit makliker om 'n persoon of 'n omstandigheid of 'n gebeurtenis wat ons seergemaak het, die skuld te gee. "Die kwantiteitswet sê dat alle moontlikhede gelyktydig bestaan. Ons gedagtes en gevoelens beïnvloed alle aspekte van ons lewe, buite ruimte en tyd"(Dispenza, 2016).
Ons leer nie om die hede uit te leef nie
Die hede is 'n kort oomblik en ons het meer verbande met die gebeure uit die verlede: op die vlug of daarop gefokus. As dit egter nie opgelos is nie, omdat ons kwaad is of van die spoke van die verlede af wegvlug, sal ons dit dra of sleep as 'n drif op ons lewe.
Volgens wetenskaplike studies, Na raming het ons ongeveer 60,000 gedagtes en die meeste is negatief, herhalend en in die verlede (Koening, 2012). As dit ooreenstem met die verlede en die verlede nie opgelos is nie, leef ons 'n baie slegte hede en 'n heeltemal onsekere toekoms. Dit is moeilik vir ons om by hom te leer.
In 'n sekere mate is dit disfunksioneel "normaal" omdat as 'n emosie ons vang, Daniel Goleman (2012) noem hom emosionele ontvoering, ons kan nie dink om die situasie op te los wat ons benadeel nie. "Die ontvoering trek ons ​​aandag en rig dit op die betrokke gevaar. As ons aan die werk is, kan ons nie op ons taak konsentreer nie, maar net nadink oor wat ons oorweldig. Die geheue hou ook op om normaal te werk en ons onthou makliker wat met die bedreiging te doen het en ons is nie so duidelik oor die res nie. Tydens 'n ontvoering van die mangel Ons is nie in staat om te leer en vertrou op geassisabideerde gewoontes, gedrag wat ons oor en oor toegepas het nie. Ons kan nie innoveer of buigsaam wees nie. "
Om die siklusse van die verlede op te los, impliseer dat u bewus word van die hangende gebeure wat opgelos, verstaan, herinterpreteer en van hulle geleer moet word, ongeag hoe pynlik hulle ook al mag wees..
Leer van kinderjare
Ons kinders beweeg ons vanaf die kinderjare in 'n daad van liefde en vriendelikheid weg van die 'normale' lewenssiklus en leer ons ons bewustelik of onbewustelik om hulle op 'n onsinnige manier in die gesig te staar. Dag en nag, geboorte en dood, gesondheid en siekte, vereniging en skeiding, lente en winter, die einde en die begin van 'n jaar, is gebeure wat as teendeel, bipolêr en met 'n konnotasie van vriendelikheid vertolk word. of van die bose.
Dit is egter die waarneming en interpretasie van gebeure wat ons die meeste help of benadeel as ons dit beoordeel sonder om dit regtig te verstaan.. Ons is klein waarnemers van gebeure, en almal vorm deel van 'n proses, van 'n siklus, van 'n reeks stappe wat deur 'n ry gemerk is: 'n begin (genesis, aanvanklike kennis van die egpaar of onderneming), 'n tyd van ontwikkeling (stabiliteit of word weerspieël in ons in die egpaar) en 'n einde (einde van die siklus of agteruitgang, of skeiding, of dood of verstryking van 'n datum of kontrak). "Alles het 'n maksimum ontwikkelingspunt en dan verval. Dit is die punt waarop dit dringend moet voorberei op die sluiting van die siklus. Ons is egter nie altyd gereed vir die einde nie, want die ongemak begin (Stecca, 2004).
In die biologiese en sosiale lewe verander alles en soms is dit iets wat nie verstaanbaar is vir ons brein of ons verwagtinge nie. En net die dringende punt om te verstaan. "Alles wat begin eindig ".
Ons doen superhuman pogings om hierdie onvermydelike werklikheid te ontken en ons kan hierdie gebeure nie verstaan ​​deur te reageer met pyn, met lyding, met verlange, met hoop, sonder om te begryp dat dinge nie meer werk soos voorheen nie. Dit is nie net 'n kwessie van wil nie, want op neuronale vlak alhoewel 'n lewensgebeurtenis vir die brein eindig, is alle neuronale verbindings steeds aanwesig, 'n voorbeeld hiervan is die minnaar wat skei, maar indringend bly in die lewe van die eksmaat op die vlak brein is omdat die bedrading nie ontkoppel is nie liefde en selfs haat en onderskei nie tussen verlede en hede nie. Dieselfde gebeur in tweegevegte, veral patologiese, al is daar jare se gebeure, is die roetes of neurale bedrading wat ons daarmee verbind, nog steeds aan. Ek kon dit bewustelik verstaan, maar die brein neem langer om hierdie werklikheid te verwerk. Ek het my voorgestel dat ons eendag wakker sal word en dat die persoon wat gesterf het, weer by ons sal wees, of ons sal hom selfs in die straat sien loop. Of maak jou bloot om jou sosiale netwerke te hersien of sien die foto's wat ons herinner aan die oomblikke vantevore.
Wat is ons reaksies?
Die studente van die laaste graad kom saam angs voltooi 'n siklus, maar voltooi dit terselfdertyd met vrees. In die skeiding van paartjies neem ons aan dat die tyd alles sal regmaak, hoewel dit nooit gebeur nie, en gedagtes van liefde, haat en onverskilligheid ons binnedring.
Om nie afskeid te neem nie en afskeid te neem: ons het van die partytjie af gevlug, ons het nie na die begrafnisse gegaan om te verhoed dat ons die spieël van die dood teëkom nie, ons het 'n argument uitgestel of ons het onsself steeds as aktiewe werkers van 'n uitgestorwe maatskappy beskou.
ook daar is diegene wat in die middel van die prosesse bly om dit nie te ly nie: Ek moet beter nie 'n troeteldier hê nie, want ek gaan sterf. Ek moet beter nie verlief raak nie, want ek wil nie weer ly nie; ek moet beter van loopbaan verander en 'n ander begin om 'n ewige student te wees. Ek moet 'n ander maat hê voordat ek die vorige verhouding beëindig, Ek het dus verskeie kerse aangesteek.
Daar is ander wat in 'n situasie bly, hoewel die koste hoër is as die voordele, soos ook diegene wat ewig in konflik verkeer. Ons weier om met leë hande weg te gaan, weier om die nuwe werklikheid te aanvaar en ons voel verstom deur die onsekerheid van vorentoe. Hoe gaan ek my kinders as 'n vader agterlaat? Wie sal my vergesel na ...? Wat sal ek met my lewe doen? Hoe sal ek haar verlaat as ek van haar hou, al is sy nie op my manier lief nie? Ek weet nie wat om te doen as ek nie saam met ... of in hierdie maatskappy is nie? Na verwagting sal die gewas weer na die brand of tornado terugkeer. Dit gaan nie gebeur nie.
Om 'n emosionele lewenssiklus te sluit, is om waar te neem, bewus te wees van die verandering, die goed en slegte van die situasie te assimileer, die verlede te besef en uit die situasie te leer. Dit gaan oor groei ten spyte van teenspoed en die volgende hoofstuk van ons lewensboek te herskryf. Dit is belangrik om ons sterk punte te kry, selfs sonder om dit te glo. En maak die wonde van hierdie lewe toe en herstel dit. As mense dit nie alleen kan oplos nie, is psigoterapeutiese hulp baie belangrik.
Net soos daar 'n proses is wat ons nie bewus is van waar ons nie die begin van lewenssiklusse ken nie, is daar 'n proses wat rou genoem word om te oorkom en te verstaan, verlange, woede, ontkenning, frustrasie, lyding en pyn. wat die afsluitende lewensiklus verlaat. In staat wees om weer aan te pas en ons eie lewe voort te sit, om die hede te herleef deur uit die verlede te leer.
Weerstand teen verlies voed die pynkringloop
Die meeste mense probeer 'n nuwe persoonlike werklikheid met dieselfde persoonlikheid as altyd skep, en dit werk nie. Om u lewe te verander, moet u letterlik 'n ander persoon word (Dispenza, 2016).
Cervera S. & Zapata R. (1982) Psigiatrie vandag (lewensgebeurtenisse en psigiese afwykings), Salvat-versameling, sleutelonderwerpe, redaksionele oop klaskamer Salvat, Spanje.
Dispenza J. (2016) Die placebo is jy, Redaksioneel Urano, Mexiko.
Dispenza J. (2016) Hou op om u te wees, redaksioneel Urano, Mexiko.
Goleman D. (2012) Die brein en emosionele intelligensie: nuwe ontdekkings, Redaksionele B Grupo Z, Spanje.
Koening (2012) Die vangwa, onderhoud met Sharon M. Koenig, geraadpleeg op 27 Desember 2016, aanlyn: //www.lavanguardia.com/vida/20120321/54271769272/sharon-koenig-ciclos-del-alma-entrevista Html
Stecca C. (2004) Hoe om uit ervarings te leer. Sluit lewensiklusse. 'N Sistemiese en gestáltica-perspektief van die verlede, Redaksionele Pax, Mexiko.
Die resep vir stres (2009) Netwerke vir wetenskap, onderhoud deur Eduardo Punset met Sonia Lupien, is op 24 Oktober 2013 verkrygbaar, aanlyn: //www.redesparalaciencia.com/wp-content/uploads/2010/02/entrev042. pdf