Preek Handelinge 5
Skriflesing: Handelinge 5
Teks: Handelinge 5: 20
Gaan heen, staan en vertel in die tempel aan die volk al die woorde van hierdie lewe. (Gaan staan in die tempel en verkondig aan die volk die volle boodskap van hierdie nuwe lewe).
Die vroeë Christene was meestal heidene wat tot bekering gekom het.
Hulle het nie uit 'n geloofstradisie gekom waar hulle van kleins af geleer was hoe mens met die Here in 'n erediens omgaan nie.
Daarom moes hulle geleer word dat 'n erediens 'n ontmoeting met die Here is: dit is 'n tweegesprek waarin Hy en ons met mekaar praat.
Nadat ons met die votum onsself gereed verklaar het dat ons God ontmoet, groet die Here ons seënend. Dan vind daar 'n tweegesprek tussen ons en die Here plaas.
Vandag gee ons aandag aan die gedeeltes waar die Here met ons praat.
In 'n erediens moet die Woord van die Here bedien word.
Maar voordat die Woord bedien kan word, moet daar eers 'n ander liturgiese handeling plaasvind: Daar moet versoening kom tussen God en die mense wat Hom aanbid.
'n Erediens kan nie plaasvind tussen God en mense wat nie met Hom wil versoen nie.
Versoening bestaan uit sonde-ontdekking.
Elke mens wat aan die erediens deelneem, moet eers direk besef wat sy verhouding met die Here is.
Hy/sy moet weet hoeveel keer en hoe ernstig hy teen die Here oortree.
Die besef kom wanneer die Here sy wet afkondig, en wanneer die Here sy wil afkondig deur sy Woord.
Dit is algemeen dat die Here die gelowiges onder die besef van hulle sondes bring wanneer Hy met hulle praat. Die Here het byvoorbeeld vir Miga gestuur om vir die volk te gaan sê:
Ek daarenteen is vol krag, mét die Gees van die HERE, en reg en heldemoed, om aan Jakob sy oortreding te verkondig en aan Israel sy sonde (Ek, daarenteen, het baie krag, ek het die Gees van die Here, 'n sin vir reg en die moed om aan Jakob sy sonde bekend te maak, aan Israel sy oortreding) (Miga 3:8).
Die Here het Jesaja gestuur om presies dieselfde te doen:
Die Here sê: Roep uit volle bors, moet niks verswyg nie! Laat jou stem hoor, duidelik soos 'n ramshoring! Wys my volk op hulle oortredinge, die afstammelinge van Jakob op hulle sondes (Jesaja 58:1).
Die bedoeling van die Here is nie dat ons ons sondes moet hoor en onder die indruk daarvan moet kom dat ons verlore gaan nie.
Hy wil hê dat ons tot bekering moet kom wanneer ons weet hoe groot ons sondes is.
Wanneer ons berou het en tot bekering kom, vergewe Hy ons sondes.
Dit is hoe die prediking van die Nuwe Testament begin:
Johannes het gekom en was besig om in die woestyn te doop en die doop van bekering tot vergifnis van sondes te verkondig. (Só het Johannes die Doper in die woestyn opgetree. Hy het verkondig: Bekeer julle en laat julle doop en God sal julle sondes vergewe) (Markus 1:4).
Jesus Christus se laaste preek aan die dissipels voordat Hy hulle na Betanië toe uitgelei het waarvandaan Hy opgevaar het, was dat ons in sy Naam bekering en vergewing van sondes moet verkondig aan al die nasies, van Jerusalem af en verder (Lukas 24:47).
Die aard en karakter van die evangelie van ons Here Jesus is dus dat versoening en vergewing van sondes op die voorgrond staan.
Daarom is die wet vir ons Nuwe Testamentiese gelowiges nog net so geldig soos wat dit vir die Ou Testamentiese gelowiges was, met die verskil dat dit vir ons 'n reël van dankbaarheid is.
Die wet leer ons waarvan die Here ons verskoon, omdat die Here Jesus die straf vir ons oortredinge van al hierdie sondes voor God gedra het.
Die wet het egter meer te sê as net dat dit 'n reël van dankbaarheid is. Dit openbaar ook die wil van die Here (imperatief) aan ons. M.a.w. dit leer ons wat God van ons verwag.
Toe het Hy aan julle sy verbond verkondig wat Hy julle beveel het om te doen, die tien woorde, en dit op twee kliptafels geskrywe (Deuteronomium 4:13).
Wanneer die versoening tussen ons en die Here afgehandel is, gaan die Here verder om sy Woord aan ons te verkondig.
Woordverkondiging is die primaat van die erediens.
In die verkondiging van die Woord rig die Here Hom tot ons hart.
Hy bewerk met die Woordverkondiging diepgaande verandering in elke mens se hart.
Luister na die Here se uitspraak hieroor:
Want soos die reën en die sneeu van die hemel neerdaal en nie daarheen terugkeer nie, maar die aarde deurvogtig en maak dat dit voortbring en uitspruit en saad gee aan die saaier en brood aan die eter; so sal My woord wees wat uit My mond uitgaan: dit sal nie leeg na My terugkeer nie, maar doen wat My behaag en voorspoedig wees in alles waartoe Ek dit stuur (Jesaja 55: 11).
Ons lees dat die Here aan Timoteus laat skryf dat geen mens wysheid kan hê wat hom tot die salige geloof in Jesus Christus kan lei as hy nie die Bybel ken nie (2 Timoteus 3: 15, 16).
Die Here gebuik mense om sy Woord aan die gemeente te verkondig. Dink aan hoe die Here dit self aan 'n Nuwe Testamentiese kerk laat skrywe:
En hoe kan hulle preek as hulle nie gestuur word nie? Soos geskrywe is: Hoe lieflik is die voete van die wat die evangelie van vrede verkondig, van die wat die evangelie van die goeie verkondig! (En hoe kan iemand preek as hy nie gestuur is nie? Daar staan ook geskrywe: "Hoe wonderlik klink die voetstappe van dié wat die goeie boodskap bring.") (Romeine 10:15).
In ons idioom is dit die dominee.
Daar rus 'n geweldige taak op hierdie bedienaar van die Here, want hy moet baie seker wees dat dit wat hy aan die gemeente oordra, werklik dit is wat die Here gesê wil hê, anders gaan die Here hom verdelg.
Dink maar aan al die voorbeelde wat ons in die Bybel kry: Die Here sê Moses aan om op die berg te klim. Dan staan daar die volgende in die Bybel geskryf:
Maar Moses het opgeklim na God toe, en die HERE het hom van die berg af toegeroep en gesê: So moet jy aan die huis van Jakob sê en aan die kinders van Israel verkondig... (Eksodus 19:3).
Moses kan nie praat soos hy lus het nie. Die Here sê vir hom: "So moet jy sê..."
Ons kan baie voorbeelde by hierdie een bylas.
Dink maar net aan Levitikus 10:11 waar die Here die opdrag gee dat hulle vir die kinders van Israel al die insettinge moet leer wat die HERE deur die diens van Moses aan hulle verkondig het.
Die opdrag is uitdruklik dat Moses by die Here hoor wat aan die gelowiges oorgedra moet word.
Die saak bring die roeping van die predikant in gedrang, want as iemand wat nie werklik geroepe is nie, op die peekstoel staan, kan hy die kommunikasie tussen God en sy volk lelik seermaak.
Dit is die rede waarom die Bybel die roeping van die profete en later die dissipels asook die opdragte wat die Here hulle gee, so deeglik beskryf.
Ons moet weet waar dit vandaan kom. Iemand wat vals is, moet deur die gemeente uitgeroei word.
Ons het 'n voorbeeld in die Bybel waar die Here presies so 'n opdrag gee. Ons lees dit in Deuteronomium 13:5
Maar dié profeet of dié man wat as dromer optree, moet gedood word, want hy het afval verkondig van die HERE julle God ... So moet jy dan die kwaad uit jou midde uitroei.
Die eis is dat God self aan die woord wil wees.
Daarom moet ons in die erediens eers uit die Bybel voorlees, want daardeur spreek God self ons toe.
Daarna volg die preek - wat ook die wil en woord van God moet wees.
Ons lees in die Bybel dat iemand na die erediens 'n Psalm geskryf het waarin hy aan die Here verslag gedoen het, en kon getuig dat hy in die vergadering die Here se wil oorgedra het:
Ek het 'n blye boodskap van geregtigheid in die groot vergadering verkondig ... (Psalm 40:9).
Tydens die erediens leer die Here ons 'n groot verskeidenheid van kennis. Natuurlik is dit so dat Hy in alles aan ons sy genade en ons verlossing leer. Iewers het die Here gesê:
Wat Ek, die Here, sê, bring redding, my woorde gee lewe (Jesaja 45:19).
Maar dit is ook so dat die Here dinge wat in ons eie geskiedenis (gaan) gebeur, aan ons openbaar deur die prediking. 'n Voorbeeld is die dinge wat die Here in Jesaja se tyd gesê het:
Ék het verkondig en verlos en dit laat hoor, .... en Ek is God (Jesaja 43:12).
Die Here het vooruit vir hulle vertel dat Hy hulle sou verlos. Waar het Hy dit gedoen?
By die samekomste waar die volk bymekaar was.
Die volk van die Here is in die verlede al daarop gewys dat die Here vooruit aankondig wat gaan gebeur.
Wanneer die Here daarna verwys, herinner Hy die volk daaraan dat hulle moet onthou dat daar net een God is wat kan red en dit is Hy (Jesaja 45:21).
Die Here is bekommerd of ons na Hom sal luister of nie.
Tog gaan ons hoor of nie hoor nie, nie Hom in sy heiligheid aantas nie.
Hy wil net hê dat die mense wat deur Hom aangesê word om te peek dit moet doen. Luister net wat was Esegiël se opdrag (2:7):
Maar jy moet hulle my woorde verkondig, of hulle al luister of nie; want hulle is wederstrewig.
Ons weet dat die Here die wat nie luister nie, gaan straf.
Solank ons net besef dat die prediking 'n belangrike rol in die oordeel van die Here speel, want die Here gaan wederstrewiges juis oordeel omdat hulle nie geluister het toe Hy met hulle gepraat en sy wil aan hulle verkondig het nie.
Die Here werk met sy Heilige Gees saam met die prediker wat eerlik die evangelie van verlossing aan mense gaan preek. Dit klink vreemd om te sê dat die Here saamwerk, maar dit staan presies net so in die Bybel geskryf:
Maar hulle het uitgegaan en oral gepreek, en die Here het saamgewerk en die woord bevestig deur die tekens wat daarop gevolg het. Amen (Markus 16:20).
Wat ons nie altyd besef nie, is dat die Here Persoonlik teenwoordig is in elke erediens en dat Hy met sy Heilige Gees in ons hart en verstand werk.
Die Here leer baie duidelik dat Hy ons deur die Gees van die waarheid in die hele waarheid lei.
Die Heilige Gees verkondig die toekomstige dinge aan ons (Johannes 16:13).
Dit is waarom die apostel Paulus vir die gemeente te Korinte kan skryf dat sy preke nie in oorredende woorde van menslike wysheid was nie. Dit het gebeur deur die kragtige werking van die Gees (1Korintiërs 2:4).
Die Here Jesus Christus het vir Petrus gesê dat Hy sy gemeente sal vergader en bou.
Prakties doen Hy dit deur mense in kerke saam te bring.
In hierdie kerke spreek Hy sy uitverkorenes tydens die eredienste toe deur die voorlesing van sy Woord en deur die inwerking van sy Heilige Gees in mense se hart en verstand wanneer hulle na die Bybelvoorlesing en die preek luister.
Die kruisdood van die Here Jesus was sodat ons prakties in die erediens kan instap en deelneem aan die gesprek met Hom.
Toe die voorhangsel geskeur het tydens sy kruisiging, was dit 'n aanduiding daarvan dat Hy ons sondestraf en God se oordeel daaroor gedra het.
Hy het ons met God versoen.
Ons kan nou sonder vrees en angs na die wet luister.
Ons hoor daarin die Here se genade oor ons, want daar is versoening tussen ons en Hom vir die kere wat ons wel die gebooie oortree.
Ons kan nie maar elkeen by die huis bly en dink al hierdie openbaring van die Here en gemeenskap met Hom gaan daar net soos in 'n erediens gebeur nie. Die Here het daaroor ook 'n duidelike opdrag:
Gaan staan in die tempel en verkondig aan die volk die volle boodskap van hierdie nuwe lewe (Gaan heen, staan en vertel in die tempel aan die volk al die woorde van hierdie lewe.).
Al die dinge laat ons onthou waarom ons in hierdie erediens saam is: Ons is in die Here se tempel omdat Hy hier aan ons die volle boodskap van hierdie nuwe lewe verkondig .