Identifikasie - wat dit is, tipes identifikasie - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
identifikasie - dit vergelyk 'n persoon met 'n ander individu, groep of uitgevonde karakter. Identifikasie is die meganisme van beskerming van die psige wat in die onbewuste identifikasie van die voorwerp voorkom wat angs of vrees veroorsaak. Identifikasie is vertaal uit Lat. taal "identifiseer", as identifikasie, beteken die wortel van "iden" iets wat nie vir 'n lang tyd verander nie. Gegewe so 'n definisie, kan ons die begrip identifisering, soos ooreenkomste of ooreenstemming met iets aan 'n bestaande monster, as basis gebruik, met die aangewese stabiele parameters. Die meganisme van beskerming van die psige is situasioneel, bewusteloos, waarin 'n persoon hom vergelyk met 'n ander belangrike persoon, as 'n model. Die basis van sulke assimilasie is die emosionele verband tussen mense.
Die identiteit in die noue sin is die identifikasie van 'n persoon met ander mense. Ken primêre en sekondêre identifikasie toe. Primêr is die identifikasie van die baba eers by die moeder, dan by die ouer, waarvan die geslag ooreenstem met die kind. Sekondêr kom 'n bietjie later voor met mense wat nie ouers is nie.
By die identifisering met 'n fiktiewe karakter (uit literatuur, 'n fliek), is daar insig in die betekenis van die kunswerk self, waar die individu esteties begin ervaar.
Die identifikasie meganisme begin sedert die kinderjare aktief. Die kind vorm geleidelik soortgelyke eienskappe en stereotipes van aksies, waarde-oriëntasies en seksuele identiteit.
Situasionele identifikasie word dikwels in kinderspeletjies geopenbaar. Situasionele identifikasie voorbeelde: identifikasie van die kind met sy ouers, geliefde, broer (suster). Hierdie identifikasie word uitgedruk in 'n intense begeerte om soos 'n belangrike persoon te word.
Groepidentifikasie is 'n stabiele assimilasie van 'n persoon tot 'n gemeenskap en groep, dit word vertoon in die aanvaarding van doelwitte, groepwaardes, as hul eie; begryp jouself as 'n groeplid. Die beskrywende konsep word dikwels in ingenieurswese, regs-, kriminele sielkunde aangetref en dien as 'n identifikasie, erkenning van sekere voorwerpe (mense), die opdrag van hierdie voorwerpe na 'n bepaalde klas of erkenning deur bekende tekens te vergelyk.
Sosiale identifikasie weerspieël die proses van klassifikasie, persepsie, evaluering, selfidentiteit, as 'n agent wat 'n spesifieke posisie in die sosiale kring beklee. Dit is 'n manier om jou eie eie aan sosiale groepe te begryp. Die identifikasie van 'n persoon as 'n biologiese individu met sosiale groepe maak hom 'n sosiale persoon en 'n aktiewe persoon wat hom in staat stel om persoonlike sosiale verbindings te evalueer om die term 'Ons' te gebruik.
Persoonlike identifikasie is 'n stel eienskappe wat deur hul konstantheid onderskei word, en hulle laat 'n bepaalde persoon van ander persoonlikhede onderskei. Persoonlike identifikasie word verstaan ​​as 'n kompleks van eienskappe, wat 'n persoon self-soortgelyk en kenmerkend van ander maak.
Persoonlike identiteit (selfidentiteit) is die eenheid en konsekwentheid van lewensbetekenende houdings, motiewe, lewensdoelwitte van die persoon wat homself as die onderwerp van aktiewe aktiwiteit verstaan. Dit is ook nie 'n versameling spesiale eienskappe, of 'n spesiale kwaliteit wat 'n persoon besit nie. Dit is die menslike self (die ware essensie). Dit manifesteer hom in die optrede, optrede van 'n persoon, in die reaksie van ander na hom, veral in sy vermoë om die geskiedenis van die persoonlike 'ek' te verstaan ​​en in stand te hou.
Identifikasietipes sluit ook etniese identifikasie in. Etniese is een van die mees stabiele tipes sosiale identifikasie. Dit word aangewys as die emosionele gevolg van die kognitiewe proses van selfbeskikking van 'n individu of 'n klein groepie in 'n sosiale ruimte, wat gekenmerk word deur begrip van persoonlikes wat aan 'n etniese kultuur behoort, asook die verstaan, ervaar en evaluering van 'n mens se posisie.
Politieke identifikasie - die identifikasie van 'n persoon met 'n spesifieke posisie in die lewe. Dit word uitgedruk as die eenheid van die houdings en oriëntasies van die politieke onderwerp, die toeval van maniere om politieke doelwitte te bereik, kom uit die aanneming van politieke rolle en die emosionele verhouding van die persoonlikheid met die politieke mag.
Politieke identifikasie is 'n verklaring oor politieke leiers, instellings en verskeie kwessies wat verband hou met die politiek.
Wat is identifikasie?
Identifikasie identifikasie is die diep behoefte van 'n individu om toevallighede en ooreenkomste met die voorwerp van aanbidding te vestig. 'N Persoon wat die wêreld beskou as 'n stelsel van geheimsinnige verskynsels, en dinge word nie in staat om onafhanklik die betekenis van wese en die doel van die omliggende wêreld te besef nie. So 'n persoon het 'n stabiele oriënteringsisteem nodig, wat hom in staat stel om homself te vergelyk met 'n spesifieke steekproef. 'N Meganisme van hierdie aard is eers ontwikkel in Sigmund Freud se psigoanalitiese teorie. Hy het dit uitgegee op grond van persoonlike waarneming van patologiese gevalle, en later uitgebrei tot 'n "gesonde" geestelike lewe.
Die identifikasie meganisme Sigmund Freud beskou as 'n poging van 'n swak persoon (of kind) om die krag van beduidende ander persoonlikhede wat owerhede vir hom is, van homself te leer. So, 'n individu verminder angs en 'n gevoel van vrees vir die werklikheid. Daar is vasgestel dat 'n mens 'n diep behoefte het om persoonlike patrone in sy visieveld te hou. Toegepaste psigoanalise bestudeer ook die tipes identifikasiemeganismes wat verband hou met die organisasie van verskeie sosiale bewegings en die manifestasie van die charisma van politieke leiers.
Daar is sekere metodes van identifikasie wat op verskillende terreine van die lewe toegepas word (sielkunde, kriminologie, medisyne).
Identifikasiemetodes sluit in die bestudering van sulke biometrieë: vingerafdrukke, gesigsvorme, retina, iris, stem uniekheid, handskrif en handtekening oorspronklikheid, "sleutelbord" handskrif, ens.
Identifikasiemetodes word verdeel in statiese en dinamiese tegnieke. Staties - gevorm op die unieke menslike eienskappe, gegee vanaf geboorte, nie apart van die organisme nie. Dit is fisiologiese eienskappe - palmpatroon, gesigsmetrie, retina patroon, ens.
Dinamiese - gebaseer op die dinamiese (gedrags) eienskappe van die individu. Gedragsfunksies word gemanifesteer in die onderbewuste bewegings wat deur die mens - spraak, die dinamika van tik op die sleutelbord, handskrif, uitgevoer word. Hierdie dinamiese eienskappe word beïnvloed deur beheerde en minder goed beheerde sielkundige faktore. As gevolg van teenstrydigheid, moet biometriese monsters opgedateer word wanneer dit gebruik word.
Een van die gewilde metodes is vingerafdrukke. Daktiloskopie is gebaseer op die oorspronklikheid van die papillêre patrone van die vingers van elke persoon. Vingerafdrukkontoer word verkry deur 'n spesiale skandeerder wat met bestaande vingerafdrukke in die databasis korreleer en die persoon identifiseer. Nog 'n statiese metode is die identifikasie van die vorm van die hand. Om dit te doen, meet die vorm van die kwas. Identifikasie van die uniekheid van die iris en die patroon van die retina word uitgevoer deur 'n spesiale skandeerder wat nie visueel gevaarlik is nie.
Die skep van 'n twee / driedimensionele gesig is ook 'n statiese metode. Met behulp van 'n kamera en 'n spesiale program word gesigstrekke (kontoer van lippe, neus, oë, wenkbroue, ens.) Onderskei. Bereken die afstand tussen hierdie aanwysers en ander parameters. Volgens die inligting wat ontvang word, word 'n beeld van die individu se gesig gevorm.
Die dinamiese metode is die identifikasie van 'n persoon deur die eienskappe van sy handtekening en handskrif. In hierdie metode is die hoofsaak die stabiliteit van die uniekheid van die handskrif van elke persoon (veerdruk, krulle, volume, ens.). Die eienskappe van die handskrif word ondersoek, dan word dit verwerk tot 'n digitale beeld en onderhewig aan verwerking deur 'n rekenaarprogram.
Nog 'n dinamiese metode is herkenning deur dinamika te tik deur sleutelbord sleutels ("sleutelbord handskrif"). Die proses is soortgelyk aan handskrifherkenning. Dit gebruik egter 'n sleutelbord in plaas van papier, en in plaas van 'n handtekening 'n sekere kodewoord. Die hoofkarakter is die dinamika van die rekenaarstel van hierdie kodewoord.
Die stemherkenningsmetode is 'n metode wat baie handig is in die toepassing daarvan. Hy het begin gebruik, weens die uitgebreide verspreiding van telefoonkommunikasie en verskeie gadgets met mikrofone. Die probleem met hierdie metode is faktore wat die kwaliteit van stemherkenning beïnvloed: geraas, inmenging, uitspraakfoute, ongelyke emosionele toestand, ens.
Identifikasie in sielkunde
Hierdie konsep in sielkunde beskryf 'n proses waar 'n persoon gedeeltelik of heeltemal gediskilieer word (verwerp) van homself. Onbewuste projeksie deur die mens van sy eie persoonlikheid oor wie en wat hy werklik nie is nie: die ander persoon, die oorsaak, die voorwerp, die plek. Dit is identifikasie, onbewustelike assimilasie met 'n ander persoon, ideaal, groep, verskynsel, proses.
Identifikasie is 'n belangrike deel van die normale vorming van persoonlikheid.
Identifiseringsvoorbeelde: Identifiseer 'n kind met 'n vader, wat beteken dat hy sy denkwyse en stereotipes van aksies bemeester of susters identifiseer wat inligting uitruil, voortdurend interaksie het, asof hulle nie individueel individue is nie.
Identifikasie kan verwar word met imitasie. Dit is egter kenmerkend, want nabootsing is 'n suiwer bewuste nabootsing van 'n ander persoon, en identifikasie is bewusteloos. Dit dra by tot die ontwikkeling van die mens totdat sy individuele pad gelê word. Wanneer 'n beter geleentheid ontstaan, toon dit 'n patologiese aard, wat verder lei tot die opskorting van ontwikkeling, hoewel dit voorheen ontwikkel het. Hierdie meganisme dra by tot die dissosiasie van persoonlikheid, dit wil sê die splitsing van die onderwerp in twee vreemdelinge vir mekaar se persoonlikheid.
Identifikasie het nie net sekere vakke nie, maar ook voorwerpe, verskynsels, sielkundige funksies. Die identifikasie van sielkundige funksies lei tot die skepping van 'n sekondêre aard, die individu identifiseer homself soveel met die mees ontwikkelde funksie in homself dat hy ver van die aanvanklike afwyking van sy eie karakter is. As gevolg hiervan word die ware individualiteit bewusteloos.
So 'n uitkoms is gereeld in individue met 'n ontwikkelde primêre (leidende) funksie. Dit het 'n mate van betekenis in die individualisering van 'n persoon. Assimilasie van die kind tot die naaste familielede is deels normaal, omdat dit met die oorspronklike gesinsidentiteit konvergeer. Dit is meer gepas om te praat oor identiteit, nie identifikasie nie.
Identifikasie met familie, in teenstelling met 'n identiteit, is nie 'n prioriteit nie, maar word op 'n sekondêre wyse in die daaropvolgende proses saamgestel. Die individu, wat voortspruit uit die aanvanklike gesin identiteit in die pad van persoonlike ontwikkeling en aanpassing, ontmoet hindernisse wat pogings vereis om dit te oorkom, wat lei tot stagnasie van die libido (vitale energie), wat die soektog na 'n regressie pad begin. Regressie laat jou toe om terug te keer na die vorige staat, en in die familie-identiteit. Op hierdie pad kry enige identifikasie vorm, dit het sy eie doel om die denkwyse en stereotipes van die optrede van 'n ander vak te verstaan, ten einde 'n sekere voordeel te behaal of om 'n paar hindernisse uit te skakel, om die probleem op te los.
Kollektiewe identifikasie word in kollektiewe aktiwiteite geopenbaar, wanneer die ervarings van een lid van 'n groep aan ander gebied word as motiewe van gedrag wat hul gemeenskaplike aktiwiteit vorm. Dit beteken eenheid van motivering en die vorming van verhoudings gebaseer op morele beginsels. Die meeste uitgedruk in medepligtigheid en simpatie, wanneer 'n groeplid emosioneel reageer op die sukses, geluk of hartseer van elkeen. Collectivistiese identifikasie word uitgedruk deur die erkenning van die ander en gelyke verpligtinge vir jouself, gemanifesteer in die voorsiening van ondersteuning en deelname, die veeleisende houding van die ander teenoor hulleself.
Die sielkundige basis van kollektiewe identifikasie is die individuele bereidwilligheid om in kollektiewe aktiwiteite op te tree, om ander te ervaar, soos jouself. Hierdie verskynsel heers in die groep van beduidende ontwikkeling, sonder om spesiale aandag te skenk aan die persoonlike voorkeure van spanlede. Manifestasies van kollektiewe identifikasie, bemiddel deur waarde-oriëntasies van gesamentlike aktiwiteite, deur sinvolle houdings word stabiele eienskappe van elke spanlid en hou op afhanklik van subjektiewe simpatie.
Collectivistiese identifikasie vind plaas by voorskoolse en skoolgaande ouderdom tydens die samewerking tussen kinders.
Narcissistiese identifikasie toon selfprojeksie aan die "I" as 'n verlore onderwerp as die afsonderlike libido gerig is op die "I", terwyl die individu die persoonlike "I" as 'n verlate voorwerp behandel en ambivalente impulse daaroor rig, wat onder andere aggressiewe komponente insluit.
Geslagsidentifikasie spreek die integriteit van die gedrag uit en die selfbewussyn van die individu, wat na een van die geslagte verwys, is gerig op die vereistes van hul eie geslag.
Geslagsidentifikasie gee uitdrukking aan een aspek van geslag, wat gedefinieer word as selfidentifikasie van 'n persoon met 'n spesifieke geslag, selfbewustheid van 'n vrou, 'n man of 'n intermediêre staat. Dit is die moeite werd om te onthou dat geslagsidentiteit dikwels, maar nie altyd, ooreenstem met die biologiese seks nie. So, 'n vrou wat in 'n sekere situasie opgevoed word, kan meer soos 'n man voel en omgekeerd.