Bybelskool » 1 Kronieke 23-24 – Dawid reël die priesterlike en Levitiese bediening
In die volgende vier hoofstukke fokus die Kronis op die wyse waarop Dawid die diens van die priesters en die Leviete gereël het. Dit is interessant dat dit nie die hoëpriesters is wat dié funksie vervul het nie, maar die een wat God gekies het om die hele volk te lei, Dawid. Hy doen dit wel met die hulp van Sadok (1 Kron. 24:3), maar neem die oorhoofse verantwoordelikheid.
In die eerste twee hoofstukke kom die funksies van die priesters aan die orde (hfst. 23), sowel as die drie breër Levitiese diensgroepe , waarna die twee priesterlike diensgroepe aan die orde kom, sowel as die Levitiese familiehoofde (hfst. 24). In die laaste twee hoofstukke kom die Levitiese sangbediening (hfst. 25) sowel as die poortwagte, die toesig oor die tempelskatte en die regsfunksies aan die beurt (hfst. 26).
Die diens van die priesters en die Levitiese diensgroepe – hoofstuk 23
Die Kronis kies om nie die verhaal van die troonopvolging van Salomo in detail te vertel nie en veral die intriges uit te laat rondom Batseba en Natan se ondersteuning van Salomo se koningskap en die teenstand waarvoor Salomo se broer Adonia gesorg het met die hoërpriester Abjatar se steun, wat terloops tot Abjatar se ondergang lei en waarmee die Here se oordeel oor die nageslag van Eli voltrek word. Die Sadokiete sou voortaan die voorrang as hoëpriesterlike familie geniet. En dan was daar nog die opdragte wat Dawid gegee het om mense wat hom leed veroorsaak het, reg te sien, bv. vir Joab.
Die Kronis vertel egter die verhaal uit die hoek van Dawid se mentorskap van Salomo en die wyse waarop hy die reëlings rondom die priesters en Leviete gemaak het sodat Salomo die regte godsdienstige basis sou hê van waar hy die volk met wysheid sou kon begelei (1 Kron. 23:!).
Dawid deel die nageslag van Levi in volgens hulle groepe, die Gersongroep, die Kehatgroep (waarvan een deel die priesterlike bedieningsgroep gevorm het via die nageslag van Amram en Aäron) en die Merarigroep. Let op dat Moses onder die Leviete gereken word met sy broer Aäron uiteraard onder die priesters. Daarmee verhef hy die status van die Leviete op beslissende wyse.
Dit is interessant dat die intreeouderdom vir diens van Leviete wissel in die OT. Hier word dit op twintig gestel (1 Kron. 23:24), op ander plekke vyf-en-twintig (Num. 8:23) en op nog ander plekke dertig jaar oud (Num. 4:3), soos 'n mens selfs sou kon aflei uit die feit dat in hier dieselfde hoofstuk die Leviete ouer as dertig jaar oud getel is (1 Kron. 23:3), met vyftig die afsnypunt of emeritaat! Dit is moeilik om dié datums met mekaar te sinkroniseer. Dit kan wees dat die ouderdom doodgewoon gewissel het op grond van die hoeveelheid wat op 'n gegewe tyd beskikbaar was, óf dat daar 'n soort infasseringstyd was voordat jy op dertig jaar oud volle diens kon aanvaar. Ons weet te min om met sekerheid te sê.
Die Leviete het die priesters bygestaan in die diens van die huis van die Here deur verantwoordelikheid te neem vir die voorhowe, die kamers, die reiniging van die gewyde dinge en vir al die werksaamhede van die tempeldiens. Dit het ingesluit alles wat met die offers te make gehad het, die oggend- en aand dank en lof aan die Here en die feesvieringe.
Let op dat die seën in die Naam van God deel van die priesterlike pligte was. Hulle moes nie net die heilige diens in die Allerheiligste verrig en vir Hom wierookoffers bring nie, maar ook namens Hom die volk seën.
Die diensgroepe van die priesters en die familiehoofde van die Leviete – hoofstuk 24
Die priesterlike geslag is in twee groepe opgedeel, dié van Eleasar en dié van Itamar. Omdat Itamar minder manlike nasate gehad het, het die Eleasargroep twee keer diens gedoen vir elke een keer sê diens deur die Itamargroep.
Die Kronis rond hierdie oorsig af met die lys van die Levitiese familiehoofde om hulle insluiting in alles rondom die heiligdom en die diens van die Here te bevestig.