Om soggens 05:00 wakker te word op die doef-doef-musiek van die hop-skip-’n-jump-gimnasium in die buurhuis, was nie deel van die ooreenkoms nie.
As ’n leser van Volksblad-berigte hieroor en as ’n inwoner wat in Genl. Hertzogstraat, Louw Wepenerstraat en Brebnerweg ook ry, wonder ek oor die uiteinde. Ondernemers ontruim erwe, soos die hof gelas, en die omgeboude struktuur bly leeg staan.
Naas die hofaansoekers, is daar drie ander partye: die eienaar van die woonerf; die huurder van die erf wat hier sake doen, en die munisipaliteit.
Die verhuurder dra aanspreeklikheid om te sorg dat sake nie op ’n woonerf bedryf word nie, en om aansoek vir hersonering te doen. Hulle moet oop kaarte daaroor speel met die huurder (ondernemer), wat die huis teen koste in ’n onderneming laat omskakel het. Belasting en diensgeld teen sake-tariewe moenie ontduik word nie.
Dan is daar die munisipaliteit wat oor jare sy werk moes gedoen en munisipale regulasies moes toegepas het. ’n Brief-skrywer in Volksblad sê die metro het net een amptenaar hiervoor en kan nie die vloedgolf stuit nie.
Ds. Jan Lubbe (van die NG kerk Berg-en-Dal in die hart van dié buurte) het op die brieweblad vir ’n versoenende benadering gepleit. Sover sien ek net ’n verloor-verloor-situasie. Veral as op die Mangaung-metro-munisipaliteit vir oplossings gewag sou word.