Katallergie: oorsake en behandeling
Katallergie (katallergie) is 'n oorreaksie van die immuunstelsel op sekere proteïene wat deur katte vrygestel word. Dit is hoofsaaklik in die speeksel en urine van die kat en kom van daar in die lug. 'N Onbehandelde katallergie kan in uiterste gevalle lei tot brongasma. Lees alle belangrike inligting oor katallergie hier.
'N Katallergie is 'n allergiese reaksie op sekere stowwe van katte. Hulle gee 'n spesifieke proteïen vry met hul speeksel, urine en die sekresies van die velkliere. Oor stofdeeltjies en kattehare word hierdie proteïene in die kamerlug versprei. Selfs die kleinste hoeveelhede kan die slymvliese en asemhalingskanale van die mens irriteer en allergiese reaksies veroorsaak.
In teenstelling met die algemene opvatting, is dit nie die hare van die kat wat katallergie veroorsaak nie. Die term allergie vir kathare is dus nie medies korrek nie. Nietemin word katallergieë gewoonlik katekolallergie genoem.
Van die allergieë vir dierehare is katallergie die algemeenste. Mense wat al ooit 'n allergiese reaksie op katte gehad het, reageer gewoonlik met permanente allergie.
Katte produseer nie almal dieselfde soort allergeen nie. In verskillende katspesies kan hierdie proteïen effens verander word. In die meeste gevalle is mense met 'n katallergie allergies vir alle soorte katte. Dit gebeur egter ook dat slegs angorakatte reaksies veroorsaak.
Verskeie simptome word deur 'n katallergie geopenbaar. Lyers van katallergieë ly aan jeuk of nies. Hierdie simptome is nie gevaarlik nie, maar baie irriterend. As u lank behandel word, kan asma in die katallergie ontwikkel.
Die antwoord op die vraag "katallergieë – wat om te doen?" Hang gewoonlik af van die subjektiewe beoordeling van diegene wat geraak word. In baie gevalle veroorsaak 'n katallergie so min ongemak dat die besoek aan die dokter weggelaat word. In sommige pasiënte neem die erns van simptome mettertyd toe, sodat 'n katallergie eers baie jare na die opkoms daarvan behandel word.
Alle belangrike inligting oor die simptome van katallergie kan gevind word in Cat Allergy – Simptome.
Katallergie: oorsake en risikofaktore
Katte se allergie-snellers is eintlik onskadelike proteïene wat in speeksel, urine, die afskeiding van die vel en die talgkliere en in die traanvloeistof van katte voorkom. Onlangse navorsing toon dat die proteïene waarskynlik in die vel van die diere gevorm word.
Die rede waarom sommige aan 'n katallergie ly, is as gevolg van 'n wanfunksionering van die immuunstelsel. In allergieë veroorsaak die proteïene 'n oordrewe reaksie van die immuunstelsel. Daar word na sulke stowwe allergene verwys. Nie elke persoon wat 'n katallergie het nie, reageer op alle soorte katte met dieselfde simptome van allergie nie.
Katte produseer verskillende hoeveelhede Fel d 1 afhangend van ouderdom, geslag en ras, byvoorbeeld, die allergeen word die katallergie genoem, na die Latynse naam vir die huiskat Felis domesticus. Sekere katte het ook ander Fel d-allergene. Tot op hede is Fel d allergene 1 tot 7 bekend.
Deur die diere daagliks skoon te maak en te lek, versprei hulle die proteïene op hul pels of op die urine in die kattebak. Stofdeeltjies wat hulself aan die proteïene heg, sowel as hare en danderigheid wat katte deurlopend verloor, versprei die proteïene in die lug in die kamer. Veral katteienaars het hare of skuur van hul diere aan die klere en hul lyf. Dus kom allergeen na plekke waar daar glad nie 'n kat is nie.
Terloops, 'n katallergie is nie net teen huiskatte nie. Selfs groot katte soos tiere of leeus produseer hierdie allergeen. Mense met 'n katallergie kan dus ook simptome in die dieretuin of in die sirkus toon.
Katallergie: ondersoeke en diagnose
Die regte persoon om in aanraking te kom as u vermoed dat 'n katallergie is, is 'n spesialis in allergieë. As u nie seker is oor die oorsake van u toestand nie, kan u ook eers u huisdokter raadpleeg. In elk geval word die mediese geskiedenis (anamnese) in 'n eerste onderhoud versamel. U het die geleentheid om u klagtes presies te beskryf. Die dokter kan vrae vra soos:
Sedert wanneer bestaan ​​die klagtes al?
Het u hierdie simptome hoofsaaklik as u binne is?
Kom hierdie klagtes slegs in u huis of elders voor?
Het u troeteldiere en indien wel, watter?
As 'n allergie vermoed word, word 'n spesiale allergietoets na die anamnese uitgevoer. In die meeste gevalle word die sogenaamde priktoets gebruik. In die priktoets word verskillende allergene op die onderarm of rug van die aangetaste persoon laat val. Dan word die vel daaronder versigtig gekrap. By mense sonder 'n allergie is daar geen velveranderings nie. As daar 'n katallergie is, word die vel na ongeveer 15 tot 20 minute rooi onder die toepaslike allergeen en word dit maklik geswel.
Om die diagnose te verseker, word 'n bloedtoets uitgevoer. Die bloed word getoets op ingeslote teenliggaampies (ensiemallergosorberende toets). Hierdie bloedtoets is effens duurder as ander ondersoekmetodes en word daarom slegs uitgevoer as die dokter reeds 'n spesifieke allergeen as 'n sneller vermoed. Ander siektes soos hooikoors, asma of infeksie kan uitgesluit word.
Die sogenaamde provokasietoets word gereeld in die verlede gebruik, maar vandag selde gebruik. In die provokasietoets word die allergeen direk in die neus ingebring om die vermeende allergiese reaksie te veroorsaak. Die provokasietoets is relatief gevaarlik, want die erns van die allergie kan nie vooraf geskat word nie en word daarom slegs onder streng toesig uitgevoer.
In sommige gevalle kan die dokter nie 'n vermoedelike diagnose tydens die eerste onderhoud maak nie. Dan word 'n tweede afspraak op 'n afstand van 'n paar maande gemaak. Gedurende hierdie maande sal die dokter u vra om 'n soort joernaal te skryf oor u simptome. Let daarop:
Aard, erns en duur van die klagtes
Tyd van die dag waarop dit plaasgevind het
Deur die allergiedagboek te evalueer, kry die dokter meer doelgerigte inligting oor die oorsaak van die allergie. In onveilige gevalle sal die veltoets en die bloedtoets slegs plaasvind na 'n tweede gesprek met die dokter.
Die vraag "Katallergie – wat om te doen?" Hang ook af van die erns van die simptome sowel as op enige ander addisionele snellers. In die meeste gevalle kan die erns van die simptome bepaal word op grond van die geskiedenis en die allergietoets. Afhangend van hoe hard u in die alledaagse lewe voel, word die tipe terapie bepaal.
Die vraag "Wat om te doen in geval van katallergie" word tans huiwerig gevra deur troeteldiereienaars. Omdat die eerste reël vir die behandeling van 'n katallergie eenvoudig is: om 'n katallergie te behandel, beteken dit om die sneller te vermy – al is dit moeilik, moet die kat in die meeste gevalle weggegee word.
As die kat uit die huis is, moet gestoffeerde meubels, matte en alle oppervlaktes deeglik skoongemaak word. Nietemin kan dit gebeur dat allergene baie maande later nog in die woonstel is. U kan egter ook buite die huis met allergeen in aanraking kom, soos ander katteienaars. Veral in die geval van ernstige katallergie, is die antwoord op die vraag "Wat om te doen teen katallergie?" Absoluut noodsaaklik om 'n mediese behandeling te begin.
Katallergie: behandeling deur die dokter
Katallergieë kan verskillende soorte simptome toon. Soms word die vel aangetas, daar kan uitslag, jeuk en rooiheid voorkom by allergieë vir katte. In ligte gevalle kan hierdie klagtes maklik met spesiale ys behandel word. Dit bevat stowwe soos dexpanthenol, ureum of aloe vera, wat die velirritasie kalmeer.
Vir die behandeling van die akute simptome van katallergie, kan verskillende medikasie oorweeg word. Byvoorbeeld, antihistamiene verminder die liggaam se sensitiwiteit vir histamien of belemmer die vrystelling van histamien. Dit bevat byvoorbeeld aktiewe bestanddele soos cetirizine, fexofenadine of loratadine.
Vir allergiese rinitis met geswelde slymvliese en dyspier word aanbevole oplossings vir inaseming met beta2-simpatomimetika soos salbutamol aanbeveel. Dit maak die bronchi ontslae en vergemaklik die asemhaling. Boonop help dekongestante neussproei. Dit moet egter nie langer as 'n week gebruik word nie, anders raak die liggaam gewoond aan hierdie stowwe.
Medikasie vir katteallergieë kan geneem word na die aanvang van simptome, sowel as vir voorkoming. As u byvoorbeeld 'n besoek aan die huishouding van die vee-eienaar beplan, kan antihistamiene vooraf help om 'n allergiese reaksie te voorkom.
Desensitisasie (ook hiposensitisering) vir katte word aanbeveel vir mense met allergieë wat óf met katte werk óf kontak met die allergeen het ondanks medikasie. Desensitisering is moontlik by verskillende soorte allergieë. Dit is ontwerp om die sensitiwiteit van allergiese persone vir allergene te verminder. Die allergiese persoon word oor 'n tydperk van etlike maande gekonfronteer met al hoe hoër dosisse van die allergeen. Na desensitisering moet kontak met allergene slegs geringe reaksies veroorsaak.
Katallergie – wat help met ligte allergie?
As u slegs matige simptome van katallergie het en u nie kan voorstel dat u u troeteldier prysgee nie, kan u probeer om die konsentrasie allergene in u huishouding so laag as moontlik te hou. Ventileer so gereeld as moontlik. Stof gereeld gestoffeerde meubels en matte en versamel so min as moontlik stofversamelaars (kussings, gestoffeerde meubels, tapyt, opgestopte diere) in u huis.
Boonop kan u spesiale luglugfilters instel (byvoorbeeld beskikbaar in die hardewarewinkel). As dit moontlik is, moet u probeer om die kat se slaapkamer ten minste te verbied en u hande altyd te was nadat u direkte kontak met u kat gehad het. Daarbenewens moet die kat gereeld deur 'n persoon sonder katallergie gesmeer word – verkieslik in die ope lug en nie in die woonstel nie. Maar as die simptome erger word, moet die kat vrygelaat word.
Katallergie: siekteverloop en prognose
Geskiedenis en voorspelling by die allergie vir kathaar is hoofsaaklik afhanklik van die gedrag van diegene wat geraak word. As 'n allergeen (in hierdie geval die kat) nie vermy word nie, kan die katallergie vererger. Onder sekere omstandighede kan brongiale asma oor 'n lang tydperk ontwikkel by 'n onbehandelde katallergie (sogenaamde vlakverandering). Geaffekteerde ly lewenslank.
Dit is nie altyd moontlik om betroubaar kontak met katallergene te vermy nie. By ligte allergieë is dit dikwels voldoende om dit te verminder. In ernstige reaksies moet u egter die katallergie deur 'n dokter behandel. Dan is daar gewoonlik 'n goeie prognose. Oormatige blootstelling aan katte moet ook vermy word na behandeling kat allergieë weggelaat word indien moontlik.