SAGARIA - REEKS NO 4: Van Babel tot Jerusalem - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
SAGARIA – REEKS NO 4: Van Babel tot Jerusalem
SAGARIA-REEKS NO 4: VAN BABILON NA JERUSALEM
Die 8 gesigte/visioene wat die profeet Sagaria aan die begin van die boek neerskryf, dateer ongeveer 520vC. ‘n Hele klomp Jode het toe reeds jare tevore teruggekeer na Jerusalem ná ‘n ballingskap van 70jr in Babilonië. Hulle eerste taak was om die tempel te herstel, maar na ‘n paar maande het hulle die werk laat staan as gevolg van die teenstand van die vyandige mense in die omgewing.
Die Here stuur toe vir Sagaria en Haggai as profete om God se mense moed in te praat sodat hulle weer die bouwerk kon hervat. Ook die stad Jerusalem as sulks moes grootliks weer herbou word. Hoewel dit Nehemia se taak was om spesifiek die muur om die stad te herbou.
Sagaria ontvang ‘n klompie visioene/gesigte van die Here. Ons het reeds na die eerste drie gekyk en ook gesien wat presies apokaliptiek is en hoe dit werk. Hierdie gesigte was apokaliptiese visioene wat ten doel gehad het om die volk van die Here nuwe moed en hoop te gee.
Die derde visioen – aan die begin van hoofstuk 2 – gaan oor die Goddelike sekerheid dat die stad Jerusalem herstel sou word en die profeet kyk ook verder die toekoms in en sien die uiteindelike Nuwe Jerusalem – waarvan Openbaring 21-22 berig. Fantastiese visioen!
Net vir interessantheid tussen hakies: Dit help ‘n mens om ‘n profetiese geskrif soos Sagaria beter klein te kry wanneer jy raaksien hoe hy die heeltyd rondbeweeg tussen DRIE tydsgewrigte naamlik: 1 > Sy eie tyd en onmiddelike omstandighede 2 > Die tyd wat die Messias/Christus die eerste keer na die aarde sal kom 3 > Die tyd van die voleinding – die tweede koms van die Christus.
Die profeet doen heeltyd voetwerk tussen hierdie drie tye: Die huidige (sý huidige) asook twee momente in die toekoms: Wanneer Jesus vir die eerste keer na die aarde sal kom en wanneer Jesus vir die tweede keer na die aarde sal kom. Van waar ons vandag in die 21ste eeu is, is twee van daardie momente reeds in die verledetyd en die derde in die toekoms. Sagaria het dus reg by ons vandag verbygekyk en die voleinding van die eeue gesien.
Maar wanneer ‘n mens sy geskrif lees, moet jy in jou kop besef dat hy rondspeel tussen 1 > Om die Here se volk van daardie dag te bemoedig om die stad Jerusalem te herbou 2 > Om te wys hoe die Messias sal kom om die Nuwe Verbond te vestig en hoe die Here se verlossing mense vanuit alle nasies sal insluit en 3 > Die uiteinde van alles wanneer God se woning by Sy mense sal wees vir ewig.
Ons gelese verse bevat nie ‘n nuwe visioen nie, maar ‘n Goddelike oproep aan die adres van die Here se mense wat in Jerusalem is. Op grond van die eerste 3 visioene, roep die Here die mense op. Hy maak ‘n appél op hulle gewete. En Hy voeg ‘n paar beloftes by.
Maar hierdie appél/oproep klink baie vreemd. Hy sê vir mense wat alreeds uit Babilon padgegee het en wat in Jerusalem is: “Kom! Kom vlug uit die noordland! Kom, Sion, jy wat in Babel woon, kom daar weg!” Hoe kan hy mense wat alreeds uit Babel gekom het, oproep om uit te kom? Wat beteken dit?
Eintlik is daar nog ‘n tweede eienaardigheid in hierdie paragraaf – behalwe vir wat ek nou net genoem het. En dit is: Hier is ‘n misterieuse derde persoon wat saam met die profeet Sagaria en die Here God wat aan Sagaria die woorde gee, praat.
Eers kan ‘n mens nie jou vinger daarop lê nie, maar lees jy die paragraaf ‘n paar keer deur hoor jy die volgende: Sagaria is uiteraard die persoon wat praat en skryf. Hy gee die Here se woorde weer. Goed en wel.
Maar dan skielik hoor ons iemand in die eerste persoon praat: ‘n “Ek” en “my”. Iemand wat nie Sagaria kan wees nie, want Hy verklaar dat: 1 > Hy deur God almagtige gestuur is 2> om die nasies te vergeld omdat hulle God se mense vervolg het 3 > Hy sal kom en fisies in Sion (dis Jerusalem) by die Jode kom woon. Hoe is dit moontlik? Wie is dit wat hier praat? In vers 8 noem Hy homself “die Here” (Jahwe). “Ek sal kom en tussen julle woon verklaar die Here”. Vers 9: “Julle sal weet dat die Here die Almagtige (Jahweh Shabaoth) my gestuur het.”
Hierdie misterieuse persoon noem homself JAHWE en in dieselfde asem sê Hy dat JAHWE SHABAOTH hom gestuur het. Hy is dus die Here en tog ook onderskeie van God. Die Here die Almagtige sal die Here stuur om in Jerusalem te woon. Is daar dan twee Jahwe’s? Is daar twee gode wat Jahwe genoem word?
Hierdie misterieuse Persoon is natuurlik niemand anders nie as die Here Jesus Christus – Jahwe, die Seun. Dit is Jesus VOOR Sy menswording in Betlehem. Hy wat vir die Jode gesê het: VOORDAT Abraham was, IS ek (Joh 8:58). Die hele boek Sagaria wemel van voorsegginge van die Here Jesus se koms en hier is Hyself aan die woord en moet ‘n mens baie fyn luister om Hom te onderskei van God die Vader (wat hier Die Here die Almagtige/ van die Leërskare genoem word).
Nee, dis nie twee Jahwe gode nie. Wanneer ons die heldere getuienis van die NT hier bylees, sien ons dat die EEN God uit drie Persone bestaan. Hulle is onderskeie van mekaar en tog is dit nie drie gode nie, maar Een God.
Is dit nie sielsaangrypend hoe die Heilige Gees vir Sagaria gelei het in die weergee van hierdie woorde nie? Uit homself as mens en OT gelowige sou hy NOOIT uit sy eie met so iets na vore kon kom nie. Hierdie woorde is ‘n Godswoord, ‘n Godsopenbaring en DEUR Sagaria se mond, kom die Vader en Seun aan die woord met ‘n woord vir Israel en beloftes vir die verste toekoms. En indien ons die lig van die NT hierop laat skyn, sien ons so duidelik wat hier beloof word.
Dit is deur die bemiddeling van die Here Jesus Christus (wat toe nog nie gebore was nie) wat God die Vader – nie net daardie Jode in 520vC in Jerusalem sal seën en bekragtig en help om die tempel te herstel nie – en met die omliggende nasies wat die Jode vervolg het sal afreken nie – nee, nie net dit nie. Hy kyk ook VERDER die toekoms in. Die profeet sien hoedat God die Vader in en deur die Here Jesus Christus IN Sy ware kerk sal woon. Eers sal Hy fisies, liggaamlik in Jerusalem woon. Dit het presies gebeur gedurende Jesus se aardse bediening. Maar Hy sal ook BINNE-IN Sy mense woon (vers 10). En ons weet dat dit tot vandag toe bewaarheid is deur die inwoning van die Heilige Gees in die lewe van elke mens wat tot God bekeer is.
In hierdie verse is ‘n paar kosbare waarhede verpak:
1 > Sowel in OT as in NT bedeling is God se mense vir Hom kosbaar en Hy hou nie daarvan indien daar met hulle gemors word nie. Sy verloste kinders is Sy oogappel (vers 8). Die oog is die mees kosbare en sensitiewe orgaan. Dit is hoe Hy oor Sy mense voel en dink. Oogappels. Wie aan verloste gelowiges vat, vat aan God se oogappel – staan daar letterlik. Dit wys hoe begaan Hy is oor mense wat Syne is. ‘n Mens wat op aarde leef en deur bekering en geloof in Christus God die Vader se kind geword het, is ‘n baie kosbare mens. Jy is ‘n witbroodjie. Jy is nie soos ander mense nie – nie uit die lewende God se oogpunt nie.
2 > Dit gebeur wel dat God se oogappels swaarkry deur ongeredde mense se toedoen. Dit was deur al die eeue die geval. Dit lyk soms asof God nie bestaan nie of dat Hy allerlei goddeloosheid teen Sy mense toelaat. Martelare se bloed vloei byna daagliks. God se mense uit die OT tyd en Christus-gelowiges in die NT tyd kry swaar en ly en word verontreg deur goddeloses.
Gee God dan nie om nie?
Hy doen. Hy doen verseker. Hierdie paragraaf uit Sagaria 2 is een van die duidelikste gedeeltes wat dit sê. En daar is nie EEN ENKELE MENS wat ‘n verloste kind van God op enige manier benadeel het, wat nie daarvoor sal boet nie. Nie EEN nie! Die groot Dag van afrekening kom! Dit gaan so maklik wees, dat die lewende God sommer net Sy hand waai, dan is hulle in hulle peetjie (vers 9). Dis nie veel van ‘n inspanning nie. Dan is sake reggestel. Daar is ‘n stuk reg en geregtigheid wat sal geskied. Dinge gaan reggestel word.
Die Here God sal nie net afreken met die godlose nasies wat Sy volk Israel benadeel het nie, maar ook elke mens wat ‘n NT Christus-gelowige benadeel het, vervolg het, verontreg het, vermoor het, gemartel het, gevloek en geskel het, verwens het, besteel het, beskinder het. Die Here sal sonder twyfel vergelding toepas. Dit geld nie net vir owerhede soos die Noord-Koreaanse of Chinese regering se vervolging van Christene nie, maar ook individue wat op kantoor of op skool God se mense afgeknou en skade berokken het. PASOP! Die Here gaan net een waai van Sy hand gee (v 9).
O, indien dit EK sou wees wat hieraan skuldig sou wees, sou ek my in sak en as voor die lewende God verootmoedig het in bekering voordat die horlosie se langwyser by die volgende minuut kom! Dalk sou die Here besluit om genade te betoon!
Maar ook mense wat regtig tot die Godsvolk behoort moet hierdie dringende oproep hoor en daarop ag slaan.
Wat dink u, wat beteken dit dat die Here se Gees deur die profeet die mense wat REEDS uit Babel padgegee het, oproep om uit Babel pad te gee? Wat beteken dit?
Hy praat natuurlik daar van die GEESTELIKE Babel. Hulle het wel uit die fisiese Babel padgegee, maar Babel het geestelik nog steeds in hulle harte gekleef.
Babel is regdeur die Skrif ‘n simbool van God se vyande. Regdeur. Tot in Openbaring. Ook hier in verse 6-7 word van Babel as ‘n geestelike mag gepraat – wat die NT die “wêreld” noem. Hou in gedagte dat net die vorige perikoop gepraat het van die Nuwe Jerusalem wat God gaan skep. Nou sê die Heilige Gees deur Sagaria se pen: “Om ‘n inwoner van DAARDIE Jerusalem te wees, moet jy ontsnap uit Babel. Kom uit daar. Kom weg daar. Maak haastig. Kry klaar met Babel, kom weg daar. Nou!!”
Dis byna of dit ‘n oproep is vir ‘n nuwe uittog. Die volk Israel se hele geskiedenis het altyd in die teken gestaan van die uittog uit Egipte – toe die Here hulle met ‘n magtige hand uitgelei het olv Moses.
Nou is dit weer eens so ‘n oproep vir ‘n uittog. Nie uit Egipte nie. Nie uit die verdrukking van ‘n politieke mag soos Egipte se Farao was nie. Nie uit die fisiese Babel nie. Maar ‘n geestelike bekering weg van die wêreld en sonde tot God. Die ware kinders vd Here het nie tot Babel behoort nie. Hulle was kinders van Sion. Dus, waarom nog in Babel sit? Bedoelende in ‘n toestand van rebellie teen God se heerskappy.
Die NT sê vir ons dat die Jerusalem waarna die OT gelowiges verlang het ten diepste toe NIE ‘n aardse stad was nie. Abraham (byvoorbeeld) het vorentoe gekyk na die stad met fondamente waarvan God self die argitek en bouer is (Hebr 11:10). Die OT gelowiges het na ‘n beter vaderland verlang – ‘n hemelse. Dis God wat vir hulle daardie stad berei het (Hebr 11:16).
In hierdie lig verstaan ‘n mens Sagaria se oproep as ‘n oproep tot ‘n geestelike bekering terug na God toe. Iets wat ‘n mens weer reg aan die einde van die Bybel hoor in Openb 22:17: “Die Gees en bruid sê KOM! En laat hom wat dit hoor sê KOM! En wie ookal dors het, laat hom KOM en die water van die Lewe kom neem: verniet!”
As jy nog nie gered is nie en nog pens en pootjies in Babel sit, hoor dan die oproep van die Gees: KOM DAARUIT! VOORDAT DIT TE LAAT IS! En dit raak sommer baie gou te laat, want die Bybel sê ons aardse lewe is maar soos ‘n damp wat net vir ‘n oomblik verskyn en weer verdwyn. Soos ‘n blom wat vandag mooi is maar môre verwelk. Dis sommer gou dan lê jy in ‘n yskas met net ‘n kaartjie om jou toon geknoop. En ALLES waaraan jy so vasgehou het – die ganse BABEL met al sy aanloklikhede – is weg! Dis nie die moeite werd nie, is dit?
Maar ook die mens wat alreeds gered is in Christus, moet ophou teruggaan na Babel. Want jy is ‘n burger van die nuwe Jerusalem. Waarom dan ‘n ander stad se dinge geniet? Die stad van die lewende God is immers jou tuiste (Hebr 12:22).
Dis so lieflik om te sien watter groot sprong die profeet in verse 11-13 maak. Hy kyk reg bo-oor al die eeue en hy sien dit wat ons vandag in die Nuwe Verbond beleef, naamlik dat mense uit baie nasies aan die Here verbind sal word en saam met bekeerde Jode God se nuwe volk vorm. Die nuwe Sion.
Ja, toe die Here Jesus na die aarde gekom het, het Hy inderdaad Hom met die Jode kom bemoei en in Jerusalem kom bly.
Maar Sagaria kyk verder as dit. Hy sien ‘n nuwe Juda en ‘n nuwe Jerusalem. Die nuwe Godsvolk bestaande uit bekeerdes uit die Jode EN die nasies, DIT is die nuwe Juda en die nuwe Jerusalem.
In Handelinge 15:14-16 lees ons dit. By die eerste Sinode in Jerusalem, staan Jakobus op en sê: “Dat God nou mense uit die nasies vir Homself aanneem, is ‘n vervulling van wat die profete gesê het naamlik dat God eendag weer die vervalle huis van Dawid (die volk Israel) sal herstel en opbou.”
Die OT profesië dat God deur die Messias die Joodse volk en stad gaan herstel, is vervul NIE in die letterlike fisiese Jode en letterlike stad Jerusalem nie, maar in die nuwe volk van God wat bestaan uit Christus-gelowiges uit alle nasies en wat oor die hele aardbol versprei is!
En om te dink dat Sagaria dit in 520vC gesien het. En dit gebeur presies net so – tot vandag toe.
Met wie het ons dan hier te make? Wie is die geweldige Persoon wat agter hierdie Skrifte, profesie en beloftes staan? Wie is so majestieus en Wie is so soewerein en magtig en op die troon? Wie is in staat om dinge wat eeue later sal gebeur presies vooruit te sê EN DIT TE VERVUL?
As ons weet wie Hy is, dan beter ons stil wees.
Wanneer Hy uit Sy heilige woning te voorskyn kom en begin DOEN wat Hy alles hier beloof het, dan moet ons stil wees voor Hom! Dis soos ‘n groot Koning wat opstaan van Sy troon af. As dit gebeur, weet sy mense hulle moet swyg. Hy is beslis nie ons speelmaat nie. Hy is nie ‘n goedige oom iewers bokant die wolke nie. Verstaan ons wie en wat Hy is, moet ons stil wees en sidder.