Digitalis: groei, plant en versorg in die oop veld, eiendomme, foto's - Versamelings
Digitalis: groei, plant en versorg in die oop veld, eiendomme, foto's
Plant digitalis, of digitalis (lat. Digitalis) behoort tot die soort kruie van die Plantain-familie, hoewel dit vroeër na die Norichnikov-familie verwys is. Die wetenskaplike naam digitalis is afgelei van die Latynse woord wat "vingerhoed" beteken. Die soort bevat ongeveer 35 spesies wat meestal in die Middellandse See groei, maar ook in ander dele van Europa, sowel as in Wes-Asië en Noord-Afrika. Twee spesies vosglove groei in Wes-Siberië en die Europese deel van Rusland. Daar is vier soorte in die Kaukasus.
Die vosgloveblom kies bosplate en -rande, weide en struike.
Die aanplant en versorging van digitalis
Landing: saai saad in die grond - einde April of vroeg in Mei, saai saad vir saailinge - vroeg of middel Maart, plant saailinge in die grond - einde Mei of vroeg in Junie.
Bloei: van Junie tot die einde van die somer.
Die grond: los, vogdeurlaatbaar, vrugbaar, in 'n gebied waar water nie sal stagneer nie.
Gieter: matig, maar gereeld en slegs tydens langdurige droogte.
Topversiering: 1-2 keer per seisoen met 'n oplossing van komplekse minerale kunsmis.
Voortplanting: sade, insluitend selfsaai, sowel as vegetatief - deur lote.
Peste: verskillende soorte plantluise.
Siektes: verrotting, vlek, poeieragtige skimmel en virale mosaïek.
Eienskappe: medisinale giftige plant.
Lees hieronder meer oor die groei van vosskoen.
Die vosglove kan 'n kruidagtige meerjarige of tweejaarlikse plant wees, en in die Westelike Middellandse See kan dit 'n substruik en selfs 'n struik wees. Die vingerhandskoenstele is styf, van 30 tot 150 cm hoog, onvertak. Groot liggroen blare, heel, afwisselend, skerp, langwerpig en lansetvormig, word geleidelik in skutblare. Groot, onreëlmatige gevormde geel, rooierige of pers blomme word in eensydige of bilaterale apikale rasse versamel.
Voshandskoenblomme, soortgelyk aan klokke, is so gerangskik dat stuifmeel noodwendig op insekte val wat hulle inneem, en dan dra bye, vlieë, perdebye en hommels stuifmeel oor na ander blomme en bestuif dit. Vosgloveblom begin in Junie en eindig vroeg in die herfs. Die vrugte van die plant is 'n boks waarin 'n groot aantal klein bruin sade ryp word, wat vir twee tot drie jaar lewensvatbaar is. Een plant kan tot 2 000 000 sade dra.
Alle jakkalshandskoene is giftig en word dus nie in die blombeddings van kinderinstellings gekweek nie. Sommige soorte voshandske is dekoratief, en ander is beter bekend as medisinale plante. Vingerhoedskruidblare van baie spesies bevat glikosiede wat deur die volks- en tradisionele medisyne gebruik word.
Die jakkalshaarkruid is nie veeleisend vir die samestelling van die grond nie en is versigtig, dit is droogtebestand en rypbestand. In hierdie artikel sal ons u vertel hoe u vingerhoedjie moet plant en versorg, watter soorte plante medisinaal is, hoe meerjarige vingerhoedjie uit saad gekweek word, en ons bied u baie ander inligting oor digitalis.
Vingerhandsade word vroeg of middel Maart vir saailinge gesaai nadat dit 'n week in water geweek is, wat elke 6 uur verander word. U hoef die sade nie diep toe te maak nie, strooi dit liggies bo-oor met sand, bedek die houer dan met glas of film en plaas dit op 'n warm plek met sagte, diffuse lig.
Foxglove kan sy eerste lote in twee weke gee.
Die saailinge ontwikkel eers baie stadig, maar sodra die eerste blare is, sny die saailinge in aparte bekers of in 'n dieper en ruimer boks op 'n afstand van 7-10 cm. Die versorging van digitalis-saailinge verskil nie van versorging nie vir enige ander saailinge: natmaak, indien nodig, droog die substraat af, versigtig die grond los, beskerm teen direkte sonlig en trek.
'N Paar weke voordat hulle in oop grond geplant word, begin hulle verhardingsprosedures uitvoer, wat die saailinge moet voorberei op die omstandighede in die tuin. Saailinge word daagliks aan vars lug blootgestel, wat hul verblyf in die tuin of op die balkon geleidelik verhoog. Sodra die saailinge 24 uur buite kan deurbring, kan dit in oop grond geplant word.
In die tuin word vosglowe-saailinge geplant as die bedreiging van herhalende lente-ryp verby is, dit wil sê aan die einde van Mei of begin Junie. Teen hierdie tyd is die grond gewoonlik reeds goed opgewarm en 5-6 blare het op die saailinge oopgegaan. Foxglove verkies oop sonnige gebiede, alhoewel dit goed groei in gedeeltelike skaduwee. Dit is egter nie wenslik om digitalis onder bladwisselende bome te plant nie, aangesien vog altyd langer in die rompkringe hang, en die vingerhoedjie nat kan word of nie in sulke omstandighede kan blom nie. En in die herfs val vallende blare die plant in.
Die jakkalshandsgrond het los, vrugbare en vogdeurlatende grond nodig, waarin water nie sal stagneer nie. Grawe die grond vooraf op die terrein op tot die diepte van die skopbajonet met die gelyktydige invoer van 4-5 kg ​​kompos of humus vir elke m².
Die aanplant van digitalis word uitgevoer op 'n afstand van 15-20 cm tussen saailinge in 'n ry met 'n ryspasiëring van 25-30 cm. Maak gate in die grond 'n bietjie groter as die wortelstelsel van die saailinge en dra die saailinge van koppies na gate saam met 'n erdklont. As die saailinge in die kis is, haal dit in die grond en plaas dit versigtig in die gat. Na die plant word die oppervlak van die terrein verdig en natgemaak.
In die eerste jaar vorm die vingerhoedskruid 'n roset van blare en blom sal eers volgende jaar begin.
Die verbouing van digitalis behels die implementering van die gewone prosedures vir blomkwekers - om digitalis nat te lei, die grond rondom die plante los te maak, onkruid van die terrein te verwyder, plae of siektes te voer, indien nodig.
Giethandskoene word natgemaak slegs in toestande van langdurige droogte, maar in 'n normale somer met reën hoef u die plant nie nat te maak nie. Na natmaak of reën moet die grond rondom die plante vlak en versigtig losgemaak word - die digitalis-wortelstelsel is horisontaal in die grond geleë, naby die oppervlak, dus is dit maklik om dit te beskadig.
Een of twee keer gedurende die groeiseisoen word die vosglove met 'n komplekse minerale kunsmis in vloeibare vorm gevoer - 'n oplossing van minerale word by die water gevoeg vir besproeiing.
Verwyder verwelkte blomme en bloeiwyses tydens blom - hierdie maatreël sal die blomproses verleng, en die vingerhoed sal eers tot die herfs sy aantreklikheid verloor.
By die oorplanting van 'n vosskoen moet geen probleme ontstaan ​​nie - soos reeds genoem, is die wortelstelsel van die plant oppervlakkig, dus is dit nie moeilik om 'n bos uit te grawe nie. Die plant word in 'n vooraf voorbereide gat geplaas, wat effens groter moet wees as die wortelstelsel van 'n bos met 'n erdklont. Na uitplant word die bos natgemaak.
Van die siektes word vosglove meestal geraak deur verrotting, kol, poeieragtige skimmel en virale mosaïek. In geval van ernstige beskadiging van skimmel en kolle, is dit beter om die siek monster van die terrein te verwyder en die res van die plante met 'n swamdoderoplossing te behandel. Ongelukkig is virussiektes, byvoorbeeld mosaïek, sowel as wortelvrot en verrotting van die peduncle ongeneeslik, dus moet die aangetaste plante verwyder word en verbrand word.
Van die plae word vosglove beïnvloed deur verskillende soorte plantluise, waarteen digitalis met Biotlin, Antitlin en Iskra behandel word. Plantluise is 'n draer van ongeneeslike virussiektes, daarom moet dit vernietig word by die eerste tekens van voorkoms.
Soos u kan sien, is dit glad nie lastig om 'n vingerhoedjie te plant en in die oop veld te vertrek nie.
Die vosglove reproduseer volgens die saadmetode - saailing en saailing, sowel as deur basale prosesse.
Ons het reeds die saailingmetode vir die vermenigvuldiging van digitalis beskryf, maar dit is makliker om vingerhand te kweek deur saad direk in die grond te saai. Dit kan in die lente, in die laaste dekade van April of aan die begin van Mei gedoen word. Voorberei, soos om saailinge te saai, moet die sade op 'n afstand van 15-20 cm van mekaar geplaas word en slegs met grond bestrooi word. In 'n koel lente word die gewasse met lutrasil bedek. Saailinge, as dit te dik is, word uitgedun om die ontwikkeling van groot rosette te stimuleer.
Die vingerhoed reproduseer goed deur self te saai.
Wat die vegetatiewe voortplantingsmetode betref, word die basale prosesse hiervoor gebruik. Laat die weligste bloeiwyses vir sade, en sny verwelkte borsels versigtig van ander stowwe af. Drie weke later vorm daar verskeie basale rosette aan die onderkant van die gesnyde voetstukke, en sodra daar 7-8 blare op elkeen gevorm word, word dit versigtig geskei en in die grond geplant. Tot aan die begin van die herfs sal die rosette normaal wortel skiet en die volgende jaar blomstingels en blomme gee.
Meerjarige vosgloei na blom
Die vakkieswortelstelsel wat naby die oppervlak geleë is, word soms blootgestel, en om die winter normaal te kan oorleef, moet die wortels in die herfs met voedsame grond besprinkel word. Meerjarige vosskoen is koudhard, maar in 'n sneeulose winter kan dit vries. Sny verwelkte en vergeelde blomstingels af en bedek die uitlaat met droë blare, saagsels of sparretakke. Jong plante het veral skuiling nodig.
In die kultuur word meestal die volgende soorte vingerhoedskweek gekweek:
Oorspronklik van Wes-, Suid- en Sentraal-Europa. Hierdie meerjarige plant, wat dikwels as 'n tweejaarlikse plant gegroei word, bereik 'n hoogte van 150 cm, en sy stamme is regop, effens vertak en dig, met 'n roset basale blare. Stamblare op lang gevleuelde blare is afwisselend gerangskik en die boonste is sittend, afgerond-langwerpig, kronkelend langs die rand, fluweelsag bo en met 'n mondige puberteit aan die onderkant. Wit, karmyn, pienk, room of pers met kort hare en 'n donker vlek in die kroontjie, blomme tot 5 cm lank word in 'n eensydige bloeiwyse tot 80 cm lank versamel. Hierdie spesie blom van die vroeë tot die laat somer. Baie lank in die kultuur.
Verskeie variëteite van pers vosskoen is bekend - grootblom, gevlek en gloxiniform. Van die basters van die gloxiniform vingerhoedjie is die variëteit van Shirley interessant - 'n plant van anderhalf meter hoog, wat lank bloei met oop hangende, pienk, pers of roomkleurige blomme van binne, versamel in een -sydse bloeiwyse.
Die Excelsior-hibriedmengsel met voetstukke tot 180 cm hoog, waarop baie groot blomme in 'n spiraal gerangskik is, is ook gewild. Dikwels word 'n vosgloei uit die Peloric-mengsel in die tuin gekweek, waarvan die voetstukke, besaai met groot blomme, ook tot 180 cm groei. Die gekose eenkleurige variëteit van pers vingerhoedskyf, tot 120 cm hoog, lok ook aandag;
Dit groei natuurlik in Oekraïne, Wes-Europa, die Middellandse See, die Europese deel van Rusland en in Suid-Wes Siberië. In hoogte oorskry plante van hierdie spesie selde 120 cm, en hulle het langwerpige lansetvormige blare, puberteer langs die are en langs die rande. Geel blomme met bruin are binne die kroontjie, wat 'n lengte van 6 cm bereik, word in hangende rasse versamel. Buite is daar 'n effense puberteit op die blomme. Hierdie spesie word sedert 1561 verbou;
Geroeste vosskoen (Digitalis ferruginea)
Een van die aantreklikste soorte digitalis, wat 'n hoogte van 70 tot 120 cm bereik, hoewel dit in sommige gevalle tot 2 m kan groei. Die blare van hierdie spesie is langwerpig-lansetvormig, onbehaard of effens puberteer. Blomme wat tot 4 cm lank is, lyk soos 'n orgidee met 'n uitgesproke onderlip. Die kleur van die blomme is uiteenlopend - van 'n liggeel skaduwee met 'n pienk blom tot 'n grysgeel wat roesig of goudbruin word. Die binnekant van die kroontjie is versier met lila of rooibruin are. Blomme word in groot trosse versamel, waarvan die blom van die tweede helfte van Junie tot Augustus duur. In die kultuur is vingerhondjie sedert 1597 verroes.
Miskien die mees gewone vorm van digitalis wat in Moldova in die natuur groei. Hierdie vingerhandskoen is medisinaal, nie dekoratief nie, en het sy eie voordele en voordele. Die plant het 'n enkele stomp, waarop klein bruingelig blommetjies met pers are oopgaan. Die as van die bloeiwyse is bedek met digte puberteit, en daarom het die plant sy naam gekry. Bloeiende voshandskoenwol begin in Julie en duur ongeveer anderhalf maand;
Dit groei in die suidweste van Europa en bereik 'n hoogte van 80 tot 100 cm. Hierdie plant het geen puberteit nie, nie op langwerpige blare of op stingels nie. Geel blomme tot 2,5 cm lank blom in Julie. In kultuur is die spesie sedert 1597. Die bekendste variëteit is Gelb Janus met fyn geel blomme.
In die kultuur word vakkieshands donker, of onduidelik, Tapsi, Merton, Nevada, siliaat en ander soorte en bastervorme verbou.
Foxglove eienskappe - skade en voordeel
Vir 'n lang tyd het genesers met behulp van vingerhandskoen epilepsie, abdominale en borskasdruppel behandel, dit gebruik om pyn in velsiektes te verlig, sowel as 'n middel vir hardlywigheid en om die liggaam skoon te maak. Met die verkeerde dosis is braking, diarree en die dood dikwels waargeneem. Daarom het die mensdom vir 'n hele eeu van vosglove vergeet.
In die tradisionele medisyne word vingerhandskoen sedert die agtiende eeu gebruik. Dit is toe dat die ongewone eienskappe daarvan ontdek word. Die belangrikste medisinale grondstof is die blare van die plant wat in die eerste jaar geoes word. Dit bevat 62 glikosiede, insluitend gitoksien en digitoksien, lanatosiede A, B, C, D, E en ander. Hierdie biologies aktiewe stowwe is baie belangrik in die stryd teen baie kardiovaskulêre siektes. Digitalis word gebruik:
om die wande van bloedvate te versterk;
om die bloedtoevoer na spiere en weefsels te verbeter;
om hemodinamika te normaliseer;
van tagikardie, hipertensie, miokardiale distrofie, mitrale defekte;
Vosglove word meestal as medisinale plant gebruik. Organiese sure, kardiotoniese en steroïedale glikosiede word daaruit verkry. Pers, geroosterde en geroeste jakkalshandskoene word ook in die medisyne gebruik, wat weliswaar in 'n mindere mate ook biologies aktiewe stowwe bevat.
Poeier word gemaak van vingerhoedskruidblare, wat in kerse en tablette opgeneem word. In volksgeneeskunde word vosglove-infusie ook gebruik.
Letterlik alle soorte vingerhandske is giftig, daarom word dit sterk afgeraai om selfmedisyne te gebruik. Dit is verbode om digitalispreparate te gebruik vir mense met siek longe, angina pectoris, perikarditis, miokarditis, miokardiale infarksie, gastriese tagikardie, sowel as kinders en swanger vroue. Digitalis-vergiftiging kom tot uiting deur naarheid, braking, erge buikpyn, veluitslag, stuiptrekkings, asemhalingsversaking, hartversaking.
By die eerste teken van voshandskoenvergiftiging moet u dadelik 'n ambulans ontbied. By langdurige gebruik van geneesmiddels van die plant versamel giftige stowwe in die liggaam, wat kan lei tot verlies aan eetlus, anorexia en hallusinasies.
Kenmerke en ander plante van die familie Weegbree
Afdelings: Tuinplante Tweejaarlikse Meerjarige kruieblom Geneeskundige Melliferousplante Weegbree plante
Beskrywing van digitalis
Soos hierbo genoem, het hierdie plant blomme in die vorm van vingerhoedjies. Dit is danksy hulle dat digitalis (dit is die Latynse naam vir die plant) in Russies as vingerhoed genoem is. Die blare van hierdie plant is sag om aan te raak en baie groot. Aan die basis, in die wortelstelsel, vorm hulle 'n sogenaamde roset. Op die stamme self is die blare merkbaar kleiner. Die stingels van hierdie blom is gewoonlik redelik lank en kan selfs twee meter hoog word. Foto's van die plant kan op ons webwerf gesien word.
Die blomme van hierdie plant wissel in kleur, afhangende van die verskeidenheid digitalis. En dit blom die hele somer en kan selfs die helfte van die herfs vang, as die weerstoestande aanvaarbaar is. Hierdie blom benodig nie spesiale sorg nie, en tuiniers is mal daaroor as gevolg van sy pretensieloosheid en skoonheid. Daar is ook geen probleme met die reproduksie van digitalis nie, want dit gee baie sade wat met bure en vriende gedeel kan word.
Hierdie plant is giftig en klein kinders mag dit onder geen omstandighede mag nader nie. As dele van die kultuur in die kind se liggaam beland, kan dit selfs die dood veroorsaak. Maar, ten spyte van hierdie funksie, word dit wyd in die medisyne gebruik en op die basis word kragtige middels vervaardig wat van baie kwale red.
Die plant is meerjarig en eenjarig. Daar is ook tweejaarlikse variëteite van hierdie plant. In tuinmaak word albei gebruik. Meerjarige vingerhoedskruid is nie so mooi soos 'n eenjarige plant nie, maar dit word ook gereeld deur amateurblomkwekers in hul tuine geplant en is dol daaroor, want u hoef nie elke jaar met saailinge te peuter nie, maar u kan een keer vosskoen saai en die moeite vergeet van dit weer te plant.
Sommige soorte word gekweek as sierplante, maar hulle is dikwels wild. Die mees algemene spesie in gematigde klimaat (Buddleja davidii) is inheems aan China.
Russiese naam Latynse naam
Buddleya witblom Buddleja albiflora
B. alternatiewe blare B. alternifolia
B. Asiatiese B. asiatica
B. sferies B. globosa
B. Japannees B. japonica
B. sneeu B. nivea
B. smal kop B. stenostachya
In 'n gematigde klimaatsone word 2 spesies en een interspesifieke baster gekweek as ornamentele en terselfdertyd winterharde plante:
siening van Buddleja David (Buddleja davidii)
baster - B. × weyerana, wie se ouers B. globosa en B. davidii is.
Buddleja davidii het baie algemene name:
Die tuisland van die plant is China (suidwestelike deel), die spesie het sedert die 1890's in Europa bekend geword. Dit versprei maklik op sy eie in verlate gebiede, soos om vinnig beheer te neem oor 'n gedeelte van Londen wat tydens die Tweede Wêreldoorlog vernietig is. In sommige dele van die Verenigde State was die verbouing van David se Boeddha verbode.
Budleya David is 'n struik wat natuurlik 5 m hoog word met 'n wye, los kroon. Die blare is donkergroen, blink, eensaam, dwars, smal, eiervormig of ellipties, met digte tande, onderbeen, 4-20 cm lank. Bloeiwyses tot 30 cm lank in die natuur. Die kleur van die blomkroon is van pers tot donker pers, soms wit met 'n oranje-geel keel. Die vrugte is in die vorm van 'n silindriese sak. Sade is ellipties, klein, met vlerke aan albei punte. Bloei van Mei tot Oktober. Blomme gee nektar en 'n sterk, aangename reuk wat bestuiwers lok - skoenlappers, bye, kolibries.
As gevolg van die produksie van groot hoeveelhede saad, kan die knopkruid maklik deur wind en water versprei word, en sy wye aanpasbaarheid het dit 'n bedreiging vir die natuurlike bosekosisteme van Nieu-Seeland en Australië, sowel as dele van die Verenigde State en Groot Brittanje.
Weerstaan ​​'n wye verskeidenheid klimaatstoestande. Verkies 'n sonnige of effens skaduwee posisie, goed gedreineerde en vrugbare grond met 'n pH van 5,5-8,5. Die struik is droogtetolerant, maar sensitief vir lae temperature. Bly immergroen in warm klimaat. Bloei in die eerste jaar na plant.
Volgens die literatuur is die rypbestandheid van David se buddley tot -15 gr. C. Baie hang af van die plaaslike mikroklimaat en skuiling op die terrein. Hoe verder noord die terrein is, hoe betroubaarder moet die skuiling wees en hoe later dit verwyder word.
Budlea is baie gewild, so baie kleurvariasies van hierdie unieke plant het verskyn. Variëteite verskil in kleur en skakerings van blomme, hulle is donker pers, pienk, pers, blou, wit. Baie variëteite kan effense verskille hê in die hoogte van die bosse, die grootte van die bloeiwyses.
Daar is baie variëteite geteel, die oorgrote meerderheid daarvan is nie bestand nie en is min in ons klimaat. Hieronder is die variëteite wat op een of ander manier in die gematigde sone groei.
Daar word gereeld verskillende soorte Buddley David gekweek:
"Royal Red" (Budleja Dawid Royal Red) is 'n kragtige verskeidenheid met interessante, intenskleurige blomme. Die klein blommetjies het 'n kenmerkende geur wat skoenlappers lok. Die variëteit het 'n lae rypbestandheid. As dit in die Moskou-streek geplant word, bevat dit 'n verpligte winterskuiling.
"Black Night" - 'n bossie van 1,5-2 m hoog. Donker pers-violet blomme word in dun panele van 30-40 cm lank versamel. Onvolledige rypweerstand.
Border Beauty is 'n kompakte bos wat jaarliks ​​tot 1,5 m hoog word. Die blomme is geurig, versamel in panele van 30 cm lank. Onvolledige rypweerstand.
"Blue Empire" (Empire Blue) - struik groei tot 1,5-2 m per jaar. Die blomme is persblou met 'n oranje oog, dikte van 25-30 cm lank. Onvolledige rypweerstand.
"Harlekyn" (Harlekyn) - los bos, 1,5-2 m hoog. Blare met 'n ligte rand. Geurige persrooi blomme, takke van 20-30 cm lank. Gemiddelde rypweerstand.
"Ile de France" (Ile de France) - 'n wye bos as gevolg van hanglote, 2-2,5 m hoog. Pers blomme met geel oë, baie groot bloeiwyses (lengte bereik 40-60 cm, deursnee - 10 cm) ... Gemiddelde rypbestandheid.
"Nano-blou" (Nanho Blue) - 'n kompakte bossie, groei tot 1-1,5 m. Ruikende blomme is violetblou, pluise 20 cm. Onvolledige rypweerstand.
"Vrede" is 'n wye bos, 2-2,5 m hoog. Wit blomme met 'n oranje oog word in pluime (30 cm) versamel. Rypweerstand is onder die gemiddelde.
"White Profusion" - 'n bos met 'n hoogte van 1,5-1,8 m. Wit blomme word in pluime (25-30) cm versamel, maar minder vol en kleiner in deursnee as die vorige variëteit. Die grootste voordeel is weerstand teen lae temperature.
Byna alle variëteite begin in Julie blom, met geringe verskille. Wit Profusia blom ongeveer 'n week of tien dae vroeër as Ile de France. Aanvanklik blom die bossies bo-op die lote, die volgende bloeisels kom uit die boonste oksels van die blare.
Kort reëls vir groeiende digitalis
Die tabel toon kort reëls vir die groei van digitalis in die oop veld.
Landing Saadjies vir saailinge word in Maart voorberei vir saai. Direkte saai in oop grond word teen die begin van Mei uitgevoer.
Beligtingsvlak Kies vir die groei van jakkalshandskoene 'n oop en ligte of half skaduwee deel van die tuin.
Gieter-modus Volwasse bosse moet slegs natgemaak word gedurende lang droogte.
Die grond Die grond vir die kweek van blomme moet deurlaatbaar wees deur water en voldoende voedingstowwe bevat.
Topversiering 'N Vloeibare komplekse mineraalsamestelling, wat saam met besproeiing toegedien word, is geskik.
Bloei Die bloei van digitalis begin in Junie en duur tot die begin van die herfs.
Voortplanting Saadjies, lote.
Siektes Skimmel, pootjies, mosaïek, verrotting.
Baie ervare blomkwekers beskou die saailinge van vosglove as tydmors en verkies om direk in die grond te saai. Dit word op hierdie manier gedoen: na 'n week se week word die sade met tussenposes van 15-20 cm oor die oppervlak van die beddings versprei en liggies met grond besprinkel. In die koel lente is dit raadsaam om gewasse met nie-geweefde materiaal te bedek. As die spruite te dig uitspruit, moet dit ruimer geplant word, anders blyk die rosette te klein te wees, die blomstingels kort en die blomme onuitspreeklik.
In die teenwoordigheid van 'n volwasse plant is digitalis vegetatiewe voortplanting moontlik. Om dit te doen, is dit in die somer genoeg om verdorde borsels van verskillende voetstukke af te sny. Na 20-25 dae sal jong rosette aan die onderkant van elke gesnyde stomp begin vorm. In die fase van 7-8 blare kan dit van die ouerbos geskei word en in die grond geplant word. Moenie toelaat dat grond en besproeiingswater in die kern van die bos beland wanneer u plant nie. Teen die herfs sal die rosette wortels kry en die volgende seisoen blomstingels.
Dekoratiewe porselein word feitlik nie blootgestel aan plae en siektes nie. Soms word die plant besmet met die patogeen Albugo (Albugo Portulaceae). Die aangetaste blare is bedek met kolle, plooie en vervormings verskyn op die lote. Die siek dele van die plant word verwyder, die bosse word met moderne swamdoders behandel.
As tekens van 'n swamsiekte Albugo Portulaceae opgespoor word, word terandroos bespuit met koperpreparate.
Plantluise suig plae wat porselein matte kan beskadig. In geval van beskadiging van bosse, kan bespuiting met Actellik toegedien word.
Om van plantluise heeltemal ontslae te raak, word die behandeling van insekdoders na een week herhaal.
Waarom purslane nie blom nie, wat om te doen
Dekoratiewe terry-porselein is 'n unieke verteenwoordiger van die florawêreld, wat slegs in Spartaanse toestande so gemaklik moontlik voel: waar ander plante sterf van dors, brand in die son en ly aan uitgeputte grond.
Vir volop, eindelose en langste blom vir purslane, moet die volgende reëls nagekom word:
baie sonlig (blom nie, selfs nie met 'n bietjie skaduwee nie)
redelik stabiele warm weer sonder 'n skerp koue oomblik (maak die knoppe toe teen 'n daling in lugtemperatuur)
minimum water (dit is 'n droë liefdesplant)
sanderige, klipperige, nie bevrugte grond (wanneer organiese materiaal ingebring word, sal die plant die belangrikste kragte rig op die groei en ontwikkeling van stingels en blare).
Deur die tuinsand in die son, op droë en lewelose grond, te plaas, kan u 'n wonderlike blom van satynblommetjies kry
Kyk die video: Digitalis flower time lapse
Copyright © aboutjersey.net | Digitalis: groei, plant en versorg in die oop veld, eiendomme, foto's...