Kos se Storie Resepte Archives - Kos se Storie
Nog 'n laaste kampkos resep, gister se storie het te langdradig geraak vir een artikel.
SUURLEMOEN-GEMMER-EN-HOENDERPOT MET BOTTERSKORSIE
Die dieplekker van die pot se geure is die kombinasie van suurlemoen en gemmer. As jy ver is van 'n winkel en nie al die bestanddele in jou kostrommel het nie, kan jy die bestandele verander, maar hou die geur kombinasie in gedagte. In plaas van suurlemoentiemie (ek gebruik dit want dit kom uit my tuin) kan jy suurlemoensap of sitroengras gebruik. In nood kan 'n botteltjie suurlemoensap werk. Andersins is vars of gedroogde kruie soos roosmaryn of gewone tiemie perfek.
1 E koemein, fyn
2k hoenderaftreksel (gekoopte ekstrak sakkie of blokkie sal werk)
2 E vars gemmer, fyn gekap
3 wortels, geskil en in groot stukke gekerf
4k botterskorsie (geskil en groterige blokke gesny)
handvol suurlemoentiemie en 'n skeut vars suurlemoensap
Spoel die hoenderporsies af onder skoon water. Geur dit met sout, peper en koemein. Braai dit in olie in 'n platboompan of potjie tot verbruin. Voeg uie by en gee dit 'n paar minute tot die uie begin verbruin. Voeg nou die res van die bestanddele by. Sit die deksel op en laat prut tot gaar. Daar moet genoeg vog in die pot wees om 'n lekker lang sousie te maak en die hoender stadig gaar te prut. Die pot prut so 'n uur en 'n half, voeg nog bietjie water of ekstrak by indien nodig. Moet nou nie die sous verdik met uiesop poeier nie. Die sous moet dunnerig bly, dun maar geurig. Geur net met sout en peper na smaak voor opdiening.
SOP VIR ONTBYT geposjeerde eiers met hoenderkragsop
As daar van gisteraand se dieplekker hoenderpot oorgebly het, kan jy dit gebruik vir die volgende oggend se bo-uit lekker ontbytgereg. Dis nou as […]
Deur Hetta van Deventer Terblanche|July 22nd, 2014|Resepte, Stories|0 Kommentaar	Lees verder
Vir twee weke het ons kos gekook in die Kalahari, meestal kampkos. Ons kook met dit wat beskikbaar is. Ons improviseer met bestanddele in die kostrommel. 'n Geel volmaan en naggeluide verskaf 'n binne-warmgevoel, wat geen moderne restaurant luukse kan nadoen nie. 'n Jakkalsie wat tjankerig in die verte sy maat roep, n leeu se bariton verklaring hy is koning van die diere of die betowerende knetter van 'n kampvuur, kan nie gekoop word nie. Is daar nie in ons almal, diep binne iewers 'n herinnering, 'n instink wat hunker na buitelug en die natuur nie?
Op ons vakansies wil snuiters speel (myne is nog klein), terwyl die grootmense se daagliks eet en drinke groot prioriteit is. Daarom is ek immer opsoek na nuwe idees vir kampkos. Ek het hieronder so half luilekker 'n paar beproefde resepte neergeskryf. Luilekker ja, ek was op vakansie, so dis foto's geneem as en wanneer ek kon, dis nie afgemeet nie, wie meet en weeg kos op vakansie? Niks fênsy kos nie en niks hogere woorde nie, maar probeer hulle gerus, die resepte kan jou baie vakansieplesier verskaf. Ek hoor graag wat is joune.
Sommige mense is skrikkerig vir die vet aan 'n skaaprib, maar as jy eers oor jou vet-afwersie kan kom, gaan jy spyt wees dat jy nie al lankal begin het om skaaprib te eet het nie. Ek is lief vir skaaprib in verskeie vorms. By my destydse restaurant Laborie in die Paarl, het ek skaapribbetjies stadig in die oond gebak, tot dit bros en blink was. Dit is blink om die mond lekkerte. Ons is lief vir asynrib oor die kole en die ribpot is altyd n staatmaker in ons kampkos repertoire.