Hierdie “gay-ding” waarmee jou kind vorendag gekom het gaan natuurlik julle unieke verhouding nog verder kompliseer. Julle gaan nou ‘n nog vreemder pad met mekaar stap. Vir sommige ouers is dit makliker as vir ander, maar vir sommige ouers is dit die steilste pad wat hul nog ooit saam met hul kind moes stap. Ek kan hierdie pad nie vir jou stap of selfs vir jou sê hoe moeilik dit vir julle gaan wees nie. Al wat ek vir jou kan doen is om jou te help om die pad so ‘n bietjie beter te verstaan en om vir jou ‘n paar slaggate te wys.
Voor ons ‘n tree vooruit gee wil ek jou net van drie dinge verseker: Eerstens moet jy weet dat jy nie ‘n fout gemaak het met die opvoeding van jou kind nie. Die gedagte dat ‘n seun gay is omdat hy ‘n oorbetrokke ma en ‘n afwesige pa gehad het is sommer twak. Die gedagte dat ‘n meisie lesbies is omdat sy saam met haar pa aan karre gewerk het is ook bog. Die ou storietjie van die pa wat sy dogtertjie soos ‘n seun aangetrek het of die ma wat met haar seun pop gespeel het kan jy ook maar weggooi. Niks wat jy gedoen het, het jou kind gay gemaak nie, want ‘n mens word nie gay gemaak nie en jy kan ‘n gay kind ook nie weer straight maak nie. Daarom wil ek hê dat jy enige skuldgevoelens oor iets wat jy dink jy verkeerd gedoen het sommer nou nek omdraai. Daarmee saam moet pa en ma enige beskuldigings teenoor mekaar sommer nou stopsit. Dit is nie julle skuld nie en niks wat julle anders kon doen sou julle kind straight gemaak het nie.
Tweedens is dit ook nie jou kind se skuld nie. Die oorgrote meerderheid van ons wat gay is weet dat ons so gebore is. Jy as volwassene ken tog jouself. Jy weet of jy ‘n kort humeur het of dalk baie lankmoedig is. Jy ken sekere van jou persoonlikheidstrekke en besef dat jy van die begin af so was. Jy het waarskynlik al baie hard probeer om van jou negatiewe eienskappe ontslae te raak, maar sonder sukses. Soos ons ouer word, maak ons vrede met wie of wat ons is, omdat ons besef dat ons gewoon so gemaak is. Natuurlik werk ons aan onsself, maar jy bly wie jy in jou wese is. Seksuele oriëntasie is een van daardie wesenskenmerke. Jy kan teen dit veg soos jy wil, maar jy bly wie jy is. Moet dus nie jouself as ouer blameer nie, maar moet ook nie jou kind blameer nie. Help mekaar eerder om vrede te maak met hierdie eienskap van jou kind wat nie gaan verander nie. Miskien verskil jy hewig van dit wat ek hier sê, maar moet asseblief nie die boek vir hierdie rede neersit nie. Ek is oortuig dat jy baie hieruit kan leer en dat dit jou verhouding met jou kind kan verbeter. Al verskil jy dus tot die einde van die boek steeds van my, is ek oortuig dat julle mekaar beter sal verstaan.
Onthou hierdie is eintlik ‘n selfhelp boek vir ouers van gay kinders. Gebruik dit dus as deel van jou taak as ouer. Werk dit eers self deur en daarna kan jy, as jy wil, dit ook met jou kind deurwerk. Aan die einde van hierdie boek is daar drie bylae wat jy op enige stadium kan deurwerk as dit jou sal help. Die eerste is ‘n vraelys, maar ek bespreek dit in Hoofstuk 1. Die tweede is ‘n deel oor die Bybel en gaywees. Indien jy ‘n Christen is, sal dit sekerlik vir jou belangrik wees om te weet hoe jy hieroor moet dink. As dit nie vir jou ter sake is nie kan jy bloot daarvan kennis neem. Die derde bylaag sluit ‘n paar ware verhale oor gay persone en hulle ouers in. In my ondervinding oortuig argumente ‘n mens nie en argumente help jou ook nie beter verstaan nie, maar ander se verhale doen. As jy van ander se verhale hoor, verstaan jy dikwels ook jou eie ‘n bietjie beter. Lees hulle sommer so tussen in as jy wil.