Dit is nogal baie insiggewend. Onbevestigde inligting sê dat die stakers in Bloemhof elk ’n geskenkbewys van R1200 gekry het om mee kos te koop. Die geskenkbewys kon ook net by een winkel in die lokasie gebruik word. Die ongeveer 400 werkers het dus ’n bedrag van R480 000.00 gekry wat net by een winkel vir kos geruil kon word.
Die elisie word geskep dat die regering stakings bevorder. Die minister van Landbou is ook ’n SAKP lid en sy is glo ook die leier van die SAKP in die Noordkaap. Die SAKP beklee sleutel poste binne die regering en hulle is die hele tyd besig om die ANC te ondermyn.
Dit sal vir my baie insiggewend wees wanneer ons kan bewys dat die departement wat die Bloemhof staking onderhou, ook deur ’n ander SAKP lid bestuur word.
Wat sal die kanse wees om so minister vir hoogverraad en vir sedisie aan te kla omdat sy stabiliteit in die land ondermyn?
Die meeste boere het aansoek gedoen om kwytskelding en wag vir 'n antwoord van die departement, het Elize van der Westhuizen, Agri SA se senior bestuurder vir arbeidsverhoudings, gesê.
Volgens Jacques Beukes, 'n boer in die Hexriviervallei, het sowat 90 van die vallei se 115 boere aansoek gedoen om kwytskelding.
"Nou sit ons moet 'n plofbare situasie wat dalk betogings, soortgelyk aan dié wat ons in onlangse maande gesien het, kan veroorsaak."
Daardie stelling van die minister was vir my baie belangrik. Wanneer ons grondhervorming, ’n nuwe grondwet en die begeerte om onafhanklik van die boere te leef in gedag hou, en ons kyk hoe dit vandag in Angola werk, wonder ek hoe belangrik die regering oor ’n binnelandse voedselproduk is.
Die enigste goeie nuus is dat elektrisiteit nie met 16% gaan styg nie. Tog sal die 8% verhoging reeds vir die boer ’n gevoelige slag wees. Wat mense in die stede nie verstaan nie is dat die insetkoste en die bedryfskoste van die boer, as gevolg van ’n verswakkende ekonomie onrealisties hoog word. Boere het ’n groot omset om ’n baie klein wins te maak. Maar een droogte of een misoes kan ’n boer baie jare terugsit. Twee misoeste in ’n ry kan beteken dat ’n boer bankrot kan word en so sy plaas verloor.
Boere word baie swak vir hulle produkte betaal. Verlede week het ek ’n hele skaap wat reeds opgesny is, by ’n boer teen R30 per kg gekoop. Vir dieselfde vleis sal ek in ’n winkel meer as R100 per kg betaal. Terwyl die pryse in die winkels jaar na jaar styg, bly die geld wat die boer vir sy produk kry, vir jare onveranderd.
Wanneer ons na die druiwe boere kyk kry ons die gedagte dat hulle baie geld maak. Dit lyk groen wanneer ons op vakansie gaan en die druiwe is mooi. Druiwe is ook ’n produk wat nie elke jaar weer geplant hoef te word nie en daardie boere het nie dieselfde insetkoste as ’n mielie of groenteboer nie. Daarom aanvaar ons dat hulle meer van die geld wat hulle maak in hulle sakke kan steek. Tog is dit nie heeltemal die waarheid nie. Daardie produkte is baie arbeidsintensief. Wanneer dit geoes moet word moet dit vinnig gebeur omdat die bye en die natuur nie wag nie. Elke tros moet met die hand gepluk word en swak korrels moet met die hand verwyder word. En alles werk teen tyd. Omdat dit teen tyd werk is baie hande nodig en al die hande het gesinne wat moet eet.
Hoe langer dit vat om die tros af te kry, hoe groter word die lone faktor. Nie net dit nie. Die prys per tros val maar die lone val nie. Wanneer druiwe boere dus amnestie vir die nuwe lone kry, beteken dit nie dat hulle aspris is nie maar dit beteken dat hulle anders nie kan oorleef nie.
Van die kontrakteur se kant is daar altyd ’n rede vir die misverstand. Dit kan wees dat M&R die UIF wat gedurende die jaar verhoog het, ’n bietjie laat aangepas het en dat dit wat die werkers nou minder ontvang het, eintlik binne die wet is. Die kontrakteurs is altyd onskuldig maar die foute wat hulle maak is gewoonlik die rede vir chaos.
Geen staking begin spontaan nie. Geen mens word sonder ’n rede omgekrap nie. Om ’n groep mense om te krap moet daar ’n rede geskep word. Om ’n massa mense omgekrap te kry, moet daardie rede deur agitators uitgelig en uitgebyt word.