Haar reis neem ’n mens na die geestelike vrae en worstelinge, maar ook na die heel praktiese dinge, soos die koop van die begrafnisrok waarin sy ingeboelie is. Dit vertel van die ervarings en gebeure van die dae direk na die dood, maar ook van die maande en jare daarna. Die verhaal van haar Spaanse dansklasse as “reaksie op die skuinshou van die dood” is skreeusnaaks.
Hoe ook al, daar is in Rou vrugte ’n diep menslikheid en wysheid wat waarskynlik waardevol sal wees vir elkeen wat ’n soortgelyke pad moet stap.