Posted on 11 November 2018 8 Desember 2018
Die mees wonderlikste ding wat ons as Christene aan ons medemens kan doen is om daardie persoon se oortredinge teen ons te vergewe ongeag of daardie persoon 'n Christen is of nie.
Mens hoor so baie van mense wat sê dat hulle vergewe, maar vergeet nie of dat die wond sal genees, maar die litteken sal bly… Hierdie is so verkeerd, want die menslike brein is 'n kragtige orgaan. Dit wat jy dink, is wie jy is. Deur te vergewe en nie te vergeet nie, veroorsaak emosionele bagasie wat vir jare saam met jou gedra word en jou uiteindelik 'n swaarmoedige en verbitterde persoon maak. Jy dink later die hele wêreld is teen jou, terwyl dit nie werklik is nie. Hierdie emosionele toestand kan homself manifesteer in 'n hele reeks van geestes siektes. Dis waarom die Here so klem daarop lê dat ons mekaar moet vergewe en vergeet, want Hy weet wat die gevolge van hierdie tipe denke vir ons as mens is!
Dit is waar dat goed wat 'n groot impak op jou lewe gemaak het nie maklik vergeet word nie. Om sulke goed dadelik te wil vergeet is onrealisties en onhaalbaar. Vergewe en vergeet gaan dus uit en uit oor ons groei as mens en die manier hoe ons die gebeurtenis verwerk. Om te vergeet beteken dat alhoewel jy seergekry het, onthou jy dit nie meer met bitterheid en negatiwiteit in jou hart nie en beraam jy ook nie meer allerhande planne om wraak te neem nie.
Om iemand se skulde teen jou te vergeet verwys dus meer na ons groei as mens. Dit wat gebeur het was nie lekker nie, maar dit is nie meer 'n kwessie nie, want dit het van my 'n sterker beter mens gemaak. Die gebeurtenis het my geleer om te verwerk , te vergewe en vorentoe te kyk. Ek plaas nie meer die persoon wat teen my oortree het in boeie nie en ek roep nie meer sy skuld gereeld op nie.
Hierdie is die tipe gesindheid wat ons moet hê en dit is die een wat ons behoort na te jaag. Nie 'n gesindheid van wraak en vergelding nie.