Skuldobsessie kan Weste kelderFoto: PublicDomainPictures/Pixabay.com Die Westerse beskawing verkeer in sy grootste bestaanskrisis sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Selfs tydens die donkerste dae van die oorlog, was daar dalk selfs meer rede om steeds in die voortbestaan van die Weste te glo, as wat vandag die geval is. Westerse lande en gevolglik Westerse kulture en tradisies is onder druk weens massa-immigrasie uit Derdewêreldlande, demografiese verskuiwings soos die lae bevolkingsaanwas onder Westerlinge en die onvermoë van Westerse volkere om motiewe vir voortbestaan nie net uit te leef nie, maar selfs net te identifiseer. Die kern van die probleem lê egter opgesluit in Westerlinge se behoefte om hulself vir alles wat in die wêreld verkeerd is, te blameer. Wanneer ’n seuntjie op die kus van Turkye uitspoel, is dit ryk Europeërs se skuld. ’n Natuurlike storm wat tot sterftes in Haïti aanleiding gee, is die gevolg van Amerikaners se liefde vir elektrisiteit wat uit steenkool opgewek word. In die VSA is dit nie net generaal Robert Lee se standbeelde wat verwyder moet word nie, maar selfs Christopher Columbus se kop word geëis. Reg oor Amerika word die verwydering van standbeelde en die naamsverandering van strate, openbare instellings soos universiteite en selfs dorpe geëis. Terwyl ’n eeueoue tradisie, bekend as Zwarte Piet, die assistent van Sinterklaas onlangs byna heeltemal in Nederland verban is, word Britte, Swede en ander Europeërs deur linkse akademici, menseregte-aktiviste en selfs regerings gemaan om met meer sensitiwiteit teenoor vreemdelinge op te tree. Sensitiwiteit is in hierdie geval slegs ’n kodewoord vir die verwerping van die eie en die bring van offers aan die armsalige vreemdelinge wie se hele hartseer lot voor die deur van die Weste gelê kan word. Westerlinge ervaar ’n diepe skuldgevoel vir alles van kolonialisme en Westerse kapitalisme tot die Kruistogte en slawerny, ’n praktyk wat al eeue gelede deur Westerse lande afgeskaf is. Terwyl die meeste Westerlinge geen benul het van die redes vir die Kruistogte en die politiek van daardie tyd nie, dink miljoene van hulle sonder behoorlike beredenering dat die toelaat van groot getalle immigrante uit die Midde-Ooste maar ’n klein vergoeding vir die kamma-bose dade van die Weste tydens die Kruistogte is. Derdewêreldse volkere het oor die afgelope paar dekades die perfekte mengsel van selfbejammering en ’n slagoffermentaliteit ontwikkel sodat die mengsel hiervan met die na-oorlogse Westerse skuldgevoelens tot ’n perfekte resep vir die vernietiging van Westerse volkere aanleiding gegee het. Liberale Westerlinge kan soveel monumente laat verwyder, straatname laat verander en die verskonings vir kolonialisme en alles wat boos was, laat inrol, slegs die simptome van ’n veel groter probleem sal aangespreek word. ’n Nuwe balans in die verhouding tussen die Weste en die Derdewêreld is nodig. Dit moet begin deur Westerlinge se herontdekking van die waarde van identiteitsbehoud en ’n poging tot demografiese herstel. Derdewêreldlande sal moet besef dat die koestering van ou wrokke en voortdurende selfbejammering nie die voordele van visie, produktiwiteit, eerlikheid en ’n eie pligsbesef inhou nie.