As die apostel oor hulle vroeëre lewe praat, beskryf hy dit as slawediens. Weliswaar noem hy hulle nie in soveel woorde slawe nie, maar die hele verband gaan oor verlossing uit die slawehuis. Hulle was dus slawe.
Wanneer Petrus nou hierdie slawelewe beskryf, noem hy dit ‘n ydele lewenswandel. Daarmee bedoel hy: ‘n leë lewe, ‘n lewe sonder sin. Die enigste vrug wat dit uiteindelik oplewer, is die toorn van God en die ewige dood. Dit is die vreeslik uiteinde van dié slawebestaan.
Hy het iets gegee: ‘n lam! In opdrag van die HERE moes elke huisvader naamlik ‘n lam neem sonder gebrek. Die moes hulle slag en die bloed daarvan aan die bo-drumpel en die deurposte van die huis smeer. As die verderfsengel die bloed van die lam sien, sou Hy verbygaan. Die lam was dus die geheim van Israel se ontkoming. Die lam was ook die geheim van hulle uittog. As dit nie vir die lam was nie, sou Israel nooit daar uitgekom het nie. Dan sou hulle saam met die Egiptenaars vergaan het in die slawehuis. Die lam het hulle dus vrygekoop.
In ons teksvers, vers 19, laat Petrus ons sien na Wie al die paaslammers verwys het: dit was Christus. Want Hy is die Lam van God wat die sondes van die wêreld wegdra. Op Golgota het sy Vader Hom vir ons geslag en deur sy bloed gaan die gerig by ons verby. Hy is die geheim van ons bevryding uit die slawehuis van die sonde.
Christelike norme en standaarde word steeds meer opsy geskuif en afgeskaf ook in ons eie land. Ons kan maar net dink aan dinge soos dobbelary en aborsie, die afskaffing van die doodstraf en die stroom van pornografie wat oor ons spoel, die verwyning van gesag en respek vir gesag. Ook hier sien ons dit dus: die beweging terug na die heidendom.
Daar is vandag ‘n tendens, nie alleen in ander kerke in die wêreld en in ons land nie, maar ook in ons eie Gereformeerde Kerk om alles te vernuwe. So word getrag om mense in die kerk te hou en dit vir die mens interessant te maak. Helaas gebeur dit dat in die proses die mens al meer en meer op die voorgrond kom en dat Christus op die agtergrond skuif.
Ons is verlos van die heidense lewenswandel wat deur ons heidense voorvaders aan ons oorgelewer is. In plaas daarvan het ons ‘n ander Vader ontvang: ons hemelse Vader. En Hy hou aan ons ‘n ander lewenswandel voor: ‘n lewe van dankbaarheid vir die hoë prys wat Hy vir ons betaal het.
Wandel in vrees (v 17) roep Hy ons op. Daardie vrees wys nie in die rigting van angs nie, maar eerder in die rigting van respek en eerbied en liefde. En daardie vrees blom en bloei op waar daar weer waardering is vir die hoë prys wat God vir ons betaal het. Verwondering oor die offer van die kruis en die liefde van die Vader in die gawe van sy Seun, lewe uit die verlossing – dit is die grond en die voedingsbodem van ‘n ware dankbaarheidslewe.