'n "Slaaf" wat getrou sowel as verstandig is — Wagtoring – AANLYN BIBLIOTEEK
w04 3/1 bl. 8-12
'n Persoon of 'n klas?
'n "Kneg" word verwerp
"Aan elkeen sy werk"
Die "slaaf" 19 eeue later
"Wie is werklik die getroue en verstandige slaaf vir wie sy heer oor sy huisknegte aangestel het?"—MATTEUS 24:45.
1, 2. Waarom is dit noodsaaklik dat ons vandag gereeld geestelike voedsel ontvang?
JESUS se dissipels het Dinsdagmiddag 11 Nisan 33 G.J. 'n vraag geopper wat vandag vir ons van groot betekenis is. Hulle het vir hom gevra: "Wat sal die teken van u teenwoordigheid en van die voleinding van die stelsel van dinge wees?" In antwoord hierop het Jesus 'n merkwaardige profesie uitgespreek. Hy het gepraat van 'n onstuimige tydperk van oorloë, hongersnode, aardbewings en siektes. En dit sou net "'n begin van weë van benoudheid" wees. Nog erger dinge sou plaasvind. Wat 'n skrikwekkende vooruitsig!—Matteus 24:3, 7, 8, 15-22; Lukas 21:10, 11.
2 Die meeste aspekte van Jesus se profesie is sedert 1914 vervul. Die "weë van benoudheid" het ten volle oor die mensdom gekom. Maar ware Christene hoef nie bang te wees nie. Jesus het beloof dat hy hulle deur middel van voedsame geestelike voedsel krag sou gee. Hoe het Jesus gereël dat ons hier op aarde ons geestelike voedsel ontvang, aangesien hy nou in die hemel is?
3. Watter reëlings het Jesus getref sodat ons "voedsel op die regte tyd" kan kry?
3 Jesus het self die antwoord op hierdie vraag voorsien. In die loop van sy groot profesie het hy gevra: "Wie is werklik die getroue en verstandige slaaf vir wie sy heer oor sy huisknegte aangestel het om hulle hulle voedsel op die regte tyd te gee?" Toe het hy gesê: "Gelukkig is daardie slaaf as sy heer by sy aankoms vind dat hy dit doen! Voorwaar, ek sê vir julle: Hy sal hom oor al sy besittings aanstel" (Matteus 24:45-47). Ja, daar sou 'n "slaaf" wees wat aangestel is om geestelike voedsel te voorsien, 'n "slaaf" wat getrou sowel as verstandig sou wees. Was daardie slaaf 'n spesifieke persoon, 'n opeenvolging van persone, of iets anders? Aangesien die getroue slaaf uiters noodsaaklike geestelike voedsel voorsien, is dit in ons belang om die antwoord hierop te vind.
4. Hoe weet ons dat "die getroue en verstandige slaaf" nie een persoon kan wees nie?
4 "Die getroue en verstandige slaaf" kan nie een persoon wees nie. Waarom nie? Omdat die slaaf al in die eerste eeu geestelike voedsel begin voorsien het, en volgens Jesus sou die slaaf nog steeds daarmee besig wees wanneer die Heer in 1914 kom. Vir een persoon sou dit ongeveer 1 900 jaar van getroue diens beteken. Nie eens Metusalag het so lank gelewe nie!—Genesis 5:27.
5. Verduidelik waarom die uitdrukking "getroue en verstandige slaaf" nie op elke individuele Christen van toepassing is nie.
5 Wel, kan die uitdrukking "getroue en verstandige slaaf" in 'n algemene sin op elke individuele Christen van toepassing wees? Alle Christene moet weliswaar getrou en verstandig wees; maar dit is duidelik dat Jesus meer as dit in gedagte gehad het toe hy van "die getroue en verstandige slaaf" gepraat het. Hoe weet ons dit? Omdat hy gesê het dat die "heer by sy aankoms" die slaaf "oor al sy besittings" sou aanstel. Hoe kan elke individuele Christen oor alles—oor "al" die Here se besittings—aangestel word? Dit is onmoontlik!
6. Hoe moes die nasie Israel as God se "kneg", of "slaaf", funksioneer?
6 Die enigste redelike gevolgtrekking is dan dat Jesus na 'n groep Christene verwys het as "die getroue en verstandige slaaf". Kan daar iets soos 'n saamgestelde slaaf wees? Ja. Sewehonderd jaar voor Christus het Jehovah na die hele nasie Israel verwys as "my getuies" en "my kneg wat ek uitverkies het" (Jesaja 43:10). Van 1513 v.G.J. af, toe die Mosaïese Wet gegee is, tot Pinkster 33 G.J. was elke lid van die nasie Israel deel van hierdie knegklas. Die meeste Israeliete het nie 'n direkte aandeel aan die administrasie van die nasie se sake of aan die koördinasie van sy geestelike voedingsprogram gehad nie. Jehovah het die konings, rigters, profete, priesters en Leviete gebruik om hierdie take te verrig. Nietemin moes Israel as 'n nasie Jehovah se soewereiniteit verteenwoordig en sy lof onder die nasies bekend maak. Elke Israeliet moes 'n getuie van Jehovah wees.—Deuteronomium 26:19; Jesaja 43:21; Maleagi 2:7; Romeine 3:1, 2.
7. Waarom was die eertydse nasie Israel onbevoeg om God se "kneg" te bly?
7 Was Israel, aangesien hulle eeue gelede God se "kneg" was, dan ook die slaaf waarvan Jesus gepraat het? Nee, want eertydse Israel was ongelukkig nie getrou of verstandig nie. Paulus som die situasie op waar hy Jehovah se woorde aan die nasie aanhaal: "Die naam van God word weens julle onder die nasies gelaster" (Romeine 2:24). Ja, Israel se lang geskiedenis van opstandigheid het 'n klimaks bereik toe hulle Jesus verwerp het, en toe het Jehovah hulle verwerp.—Matteus 21:42, 43.
8. Wanneer is 'n "kneg" aangestel om Israel te vervang, en onder watter omstandighede?
8 Hierdie ontrouheid van die "kneg", Israel, het nie beteken dat getroue aanbidders vir ewig van geestelike voedsel afgesny sou wees nie. Op Pinkster 33 G.J., 50 dae ná Jesus se opstanding, is heilige gees op ongeveer 120 van sy dissipels in 'n bovertrek in Jerusalem uitgestort. Op daardie oomblik is 'n nuwe nasie gebore. Heel gepas is die geboorte daarvan bekend gemaak toe die lede daarvan "die luisterryke dinge van God" met vrymoedigheid aan die inwoners van Jerusalem begin verkondig het (Handelinge 2:11). Daardie nuwe nasie, 'n geestelike nasie, het derhalwe die "kneg" geword wat Jehovah se heerlikheid aan die nasies bekend sou maak en voedsel op die regte tyd sou voorsien (1 Petrus 2:9). Dit is later tereg "die Israel van God" genoem.—Galasiërs 6:16.
9. (a) Uit wie bestaan "die getroue en verstandige slaaf"? (b) Wie is die "huisknegte"?
9 Elke lid van "die Israel van God" is 'n toegewyde, gedoopte Christen wat met heilige gees gesalf is en 'n hemelse hoop het. Die uitdrukking "getroue en verstandige slaaf" verwys gevolglik na al die lede van daardie gesalfde geestelike nasie as 'n groep wat op enige gegewe tyd van 33 G.J. af tot nou toe op die aarde gelewe het, net soos elke Israeliet wat van 1513 v.G.J. af tot Pinkster 33 G.J. gelewe het, deel van die voor-Christelike knegklas was. Maar wie is die "huisknegte" wat geestelike voedsel van die slaaf ontvang? In die eerste eeu G.J. het alle Christene die hemelse hoop gehad. Die huisknegte was gevolglik ook gesalfde Christene—nie as 'n groep gesien nie, maar as individue. Almal, met inbegrip van dié wat verantwoordelike posisies in die gemeente beklee het, het geestelike voedsel van die slaaf nodig gehad.—1 Korintiërs 12:12, 19-27; Hebreërs 5:11-13; 2 Petrus 3:15, 16.
10, 11. Hoe weet ons dat nie alle lede van die slaafklas dieselfde werkstoewysing het nie?
10 Terwyl "die Israel van God" die "getroue en verstandige slaaf"-klas met 'n werkstoewysing is, het elke lid ook persoonlike verantwoordelikhede. Jesus se woorde wat in Markus 13:34 opgeteken staan, toon dit duidelik. Hy het gesê: "Dit is soos 'n man wat, toe hy na die buiteland gereis het, sy huis verlaat het en die gesag aan sy slawe gegee het, aan elkeen sy werk, en die deurwagter beveel het om aan te hou waak." Elke lid van die slaafklas het dus 'n toewysing ontvang—om Christus se aardse besittings te vermeerder. Hy voer hierdie taak uit volgens sy vermoë en geleenthede.—Matteus 25:14, 15.
11 Verder het die apostel Petrus vir gesalfde Christene in sy dag gesê: "Na die mate waarin elkeen 'n gawe ontvang het, moet julle dit gebruik om mekaar te dien as goeie bestuurders van God se onverdiende goedhartigheid waaraan daar op verskillende maniere uiting gegee word" (1 Petrus 4:10). Daardie gesalfdes het dus die verantwoordelikheid om mekaar te dien deur die gawes te gebruik wat God hulle gegee het. Daarbenewens toon Petrus se woorde dat nie alle Christene dieselfde vermoëns, verantwoordelikhede of voorregte sou hê nie. Maar elke lid van die slaafklas kan op die een of ander manier tot die groei van die geestelike nasie bydra. Hoe?
12. Hoe het elke lid van die slaafklas, hetsy manlik of vroulik, tot die groei van die slaaf bygedra?
12 Eerstens, elkeen het die verantwoordelikheid gehad om 'n getuie van Jehovah te wees en die goeie nuus van die Koninkryk te verkondig (Jesaja 43:10-12; Matteus 24:14). Net voordat Jesus opgevaar het hemel toe, het hy al sy getroue dissipels, mans sowel as vroue, beveel om onderrigters te wees. Hy het gesê: "Gaan dus en maak dissipels van mense van al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die heilige gees, en leer hulle om alles te onderhou wat ek julle beveel het. En kyk! ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die stelsel van dinge."—Matteus 28:19, 20.
13. Watter voorreg het alle gesalfdes geniet?
13 Wanneer nuwe dissipels gevind is, moes hulle sorgvuldig geleer word om alles te onderhou wat Christus sy dissipels beveel het. Met verloop van tyd het diegene wat gehoor gegee het, bekwaam geword om ander te leer. Voedsame geestelike voedsel is aan toekomstige lede van die slaafklas in baie nasies gegee. Alle gesalfde Christene, mans en vroue, het deelgeneem aan die werk om dissipels te maak (Handelinge 2:17, 18). Hierdie werk moes gedoen word van die tyd dat die slaaf sy werk begin het tot die einde van hierdie stelsel van dinge.
14. Slegs aan wie is onderrigtingsvoorregte in die gemeente gegee, en hoe het getroue gesalfde vroue daaroor gevoel?
14 Pas gedoopte gesalfdes het deel van die slaaf geword, en ongeag deur wie hulle aanvanklik geleer is, het hulle verdere onderrigting ontvang van lede van die gemeente wat aan die skriftuurlike vereistes voldoen het om as ouer manne te dien (1 Timoteus 3:1-7; Titus 1:6-9). Hierdie aangestelde manne het dus die voorreg gehad om op 'n spesiale manier tot die groei van die nasie by te dra. Getroue gesalfde Christenvroue het nie gegrief gevoel oor die feit dat slegs Christenmans die toewysing ontvang het om in die gemeente te onderrig nie (1 Korintiërs 14:34, 35). Hulle was eerder bly dat hulle kon baat vind by die harde werk van manlike lede van die gemeente en was dankbaar vir die voorregte wat vroue kon geniet, onder andere om die blye tyding aan ander te bring. Ywerige gesalfde susters openbaar vandag dieselfde nederige gesindheid, of die aangestelde ouer manne van die gesalfdes is of nie.
15. Wat was een van die vernaamste bronne van geestelike voedsel in die eerste eeu, en wie het die leiding geneem in die voorsiening daarvan?
15 Die noodsaaklike geestelike voedsel wat in die eerste eeu gegee is, het regstreeks uit die penne gekom van die apostels en ander dissipels wat die leiding geneem het. Die briewe wat hulle geskryf het—veral dié wat opgeneem is in die 27 geïnspireerde boeke waaruit die Christelike Griekse Geskrifte bestaan—is onder die gemeentes rondgestuur en het ongetwyfeld gedien as die grondslag vir onderrigting deur die plaaslike ouer manne. Op hierdie manier het verteenwoordigers van die slaaf ryk geestelike voedsel getrou aan opregte Christene voorsien. Die eerste-eeuse slaafklas het hulle opdrag getrou uitgevoer.
16, 17. Hoe het die slaafklas in die jare voor 1914 hulle toewysing getrou uitgevoer?
16 Wat van vandag? Het Jesus, toe sy teenwoordigheid in 1914 begin het, 'n groep gesalfde Christene gevind wat getrou voedsel op die regte tyd versprei? Hy het beslis. Hierdie groep kon duidelik geïdentifiseer word aan die goeie vrugte wat hulle voortgebring het (Matteus 7:20). Die geskiedenis sedertdien het bewys dat hierdie identifikasie korrek was.
17 By Jesus se aankoms was sowat 5 000 huisknegte besig om Bybelwaarheid te versprei. Die werkers was min, maar die slaaf het 'n aantal vindingryke metodes gebruik om die goeie nuus te versprei (Matteus 9:38). Byvoorbeeld, reëlings is getref om preke oor Bybelonderwerpe in tot 2 000 koerante te publiseer. Sodoende het die waarheid van God se Woord tienduisende lesers tegelyk bereik. Daarbenewens is 'n agt uur lange program voorberei wat uit kleurskyfies en 'n rolprentvertoning bestaan het. Danksy hierdie revolusionêre aanbieding is die Bybel se boodskap, van die begin van die Skepping af tot aan die einde van die Duisendjarige Heerskappy van Christus, aan gehore van altesaam meer as negemiljoen mense op drie vastelande oorgedra. Gedrukte lektuur was nog 'n middel wat gebruik is. In 1914 is daar byvoorbeeld sowat 50 000 eksemplare van hierdie tydskrif gedruk.
18. Wanneer het Jesus die slaaf oor al sy besittings aangestel, en waarom?
18 Ja, by die Heer se aankoms het hy gevind dat sy getroue slaaf pligsgetrou besig was om die huisknegte te voed sowel as om die goeie nuus te verkondig. Nou het groter verantwoordelikhede op dié slaaf gewag. Jesus het gesê: "Voorwaar, ek sê vir julle: Hy sal hom oor al sy besittings aanstel" (Matteus 24:47). Jesus het dit in 1919 gedoen, nadat die slaaf 'n tydperk van toetsing deurgemaak het. Maar waarom het "die getroue en verstandige slaaf" groter verantwoordelikhede ontvang? Omdat die besittings van die Heer vermeerder het. Jesus het in 1914 die koningskap ontvang.
19. Verduidelik hoe daar in die geestelike behoeftes van die "groot menigte" voorsien is.
19 Wat is die besittings waaroor die pas gekroonde Heer sy getroue slaaf aangestel het? Al die geestelike dinge hier op aarde wat aan Hom behoort. Byvoorbeeld, twee dekades nadat Christus in 1914 op die troon geplaas is, is "'n groot menigte" "ander skape" geïdentifiseer (Openbaring 7:9; Johannes 10:16). Hulle was nie gesalfde lede van "die Israel van God" nie, maar opregte mans en vroue met 'n aardse hoop wat Jehovah liefgehad het en hom wou aanbid, net soos die gesalfdes. Hulle het in werklikheid vir "die getroue en verstandige slaaf" gesê: "Ons sal saam met julle gaan, want ons het gehoor dat God met julle is" (Sagaria 8:23). Hierdie pas gedoopte Christene het dieselfde ryk geestelike voedsel geniet as die gesalfde huisknegte, en die twee klasse het sedertdien by dieselfde geestelike tafel aangesit. Wat 'n seën was dit tog vir lede van die "groot menigte"!
20. Watter rol het die "groot menigte" in die vermeerdering van die Here se besittings gespeel?
20 Die lede van die "groot menigte" het met vreugde by die gesalfde slaafklas aangesluit as verkondigers van die goeie nuus. Namate hulle gepreek het, het die Heer se aardse besittings vermeerder, wat die verantwoordelikhede van "die getroue en verstandige slaaf" vergroot het. Omdat die aantal waarheidsoekers toegeneem het, het groter drukfasiliteite nodig geword om by te hou met die vraag na Bybellektuur. Takkantore van Jehovah se Getuies is in die een land na die ander geopen. Sendelinge is "tot in die mees afgeleë deel van die aarde" gestuur (Handelinge 1:8). Die geledere van God se lowers het van ongeveer vyfduisend gesalfdes in 1914 gegroei tot meer as sesmiljoen vandag, waarvan die meeste van die "groot menigte" is. Ja, die Koning se besittings het sedert sy kroning in 1914 inderdaad baie vermeerder!
21. Watter twee gelykenisse sal ons in ons volgende studie bespreek?
21 Dit alles toon dat die slaaf 'getrou sowel as verstandig' is. Net nadat Jesus van "die getroue en verstandige slaaf" gepraat het, het hy twee gelykenisse gegee wat die aandag op hierdie eienskappe gevestig het: die gelykenis van die verstandige en dwase maagde en die gelykenis van die talente (Matteus 25:1-30). Ons belangstelling is gewek! Wat beteken hierdie twee gelykenisse vandag vir ons? Ons sal dié vraag in die volgende artikel bespreek.