Toe haar man, Suliman Mohammed Desai, 'n Transvaalse Indiërkongres-aktivis, in 1969 oorlede is, het Amina Desai vir sy besigheid se bestuur verantwoordelikheid geneem.
Timol is deur die veiligheidspolisie by 'n padblokkade in hegtenis geneem. Gemeenskap-literatuur is ook deur die polisie in die motor gevind, wat hulle gehelp het om Desai te spoor.
Na Timol se inhegtenisneming, op 23 Oktober 1971 om drieuur in die vroeë ure van die oggend, het 'n klopjag deur die veiligheidspolisie by Desai se huis plaasgevind. Daarna is Desai na John Vorster-plein se tronk in Johannesburg geneem, waar die polisie haar ondervra het.
Een middag het Desai die beweging van meubels in die boonste kamer gehoor, wat deur 'n geskreeu gevolg is. In 1996 verklaar Desai by die Waarheid-en-versoeningskommissie (WVK) dat dit die mees vreesaanjaende oomblik van haar lewe was. Dit blyk dat Timol van 'n venster op die tiende verdieping van John Vorster-plein geval het. Die polisie beweer dat Timol tot sy eie dood gespring het.
Vir 'n paar maande na Timol se dood is Desai in eensame opsluiting aangehou en volgens die Wet op Terrorisme is sy in 1972 tot vyf jaar gevonnis omdat sy die doelwitte van die African National Congress (ANC) en die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP) bevorder het.
Na haar vyf jaar tronkstraf in die Barberton- en Kroonstadtronke, was Desai in 1978 uiteindelik vrygelaat, maar toe is sy ingeperk en onder huisarres vir 'n verdere vyf jaar geplaas.