Die spreker erken haar verknogtheid aan die verlede in ’n gedig soos “foto van ’n landskap” (p.75) wanneer sy skryf: “want ek kleef aan vergane tyd / om alles te herleef […]”. Die vlek op die lessenaar waar sy sit en werk, is die skakel met die dood van die vader sowat veertig jaar gelede – ’n gebeurtenis wat sy byna lyflik in die hede herroep (“agter die lessenaar”, p.81-82). Die Messias het ook deur die gebruik van die woord “totdat” aangedui dat Hy nie vir altyd deur die inwoners van Jerusalem (m.a.w. die Joodse volk) verwerp sou word nie. Dit sal die groot rede vir die wêreldwye mobilisering van militêre magte wees, sodat die Antichris sy sataniese wêreldryk teen die koms van Christus en die vestiging van sy hemelse koninkryk kan verdedig (Op. 16:13,14,16). Sal hulle nie almal oor hom 'n spreuk, 'n spotlied aanhef nie, raaisels oor hom maak nie, en sê: Wee die man wat hom verryk met wat nie aan hom behoort nie -- hoe lank? -- en hom beswaar met verpande goed.