Wat is 'n skildklier? - Skildklier klier - 2020
Die skildklier is 'n endokriene orgaan wat lyk soos die vlerkvlerk se vlerke, wat op die voorkant van die nek geleë is. Die hooffunksie van die tiroïedklier is die produksie van hormone wat in die bloed vrygestel word en dwarsdeur die liggaam versprei. Skildklierhormone help die menslike liggaam met energie, en ondersteun ook metaboliese prosesse in die hart, spiere, brein en ander organe en weefsels.
Skildklierkanker - wat is dit?
Skildklierkanker is 'n kwaadaardige gewas van die tiroïedklier. In verhouding tot ander kwaadaardige gewasse van die menslike liggaam, is skildklierkanker nie meer as 1-2% nie. Tans is skildklierkanker al meer algemeen. Wat kan hoofsaaklik geassosieer word met die wydverspreide bekendstelling in die praktyk en beskikbaarheid van 'n ultraklankondersoek van die tiroïedklier, insluitend 'n toename in die kwaliteit van die fynnaald aspirasiebiopsie van die tiroïedknoppies. Volgens studies elke jaar in lande soos Amerika, Frankryk en Griekeland, word tussen 30 en 45 duisend pasiënte met skildklierkanker opgespoor. Skildklierkanker is nie 'n sin nie, en met behoorlike beplanning en seleksie van 'n gespesialiseerde kliniek kan genees word by 95% van die pasiënte.
Simptome en klagtes vir skildklierkanker
Skildklierkanker word selde gepaard met simptome. As 'n reël kom skildklierkanker voor in die vorm van 'n nodus of 'n seëlplek wat die pasiënt selfstandig op die voorkant van die nek kan opspoor. Laboratoriumstudies is oninformatief vir die diagnose van tiroïedkanker. Dikwels kan die toets vir TSH nie die teenwoordigheid van kanker in die skildklier openbaar of uitsluit nie, en as 'n reël in skildklierkanker, is die vlak van TSH normaal. Een van die betroubare metodes vir die opsporing van skildklierkanker is 'n ultraklankondersoek van die tiroïedklier, gevolg deur 'n fyn naald aspirasiebiopsie. Soms kan die pasiënt 'n knop in die keel voel, die voorkoms van 'n seël aan die voorkant of sy nek. In die geval van skildklierkanker is dit uiters skaars dat 'n pasiënt 'n verandering in stem en probleme ondervind om te sluk. As jy of jou familie klagtes oor skildklier ongemak het, is dit belangrik om betyds 'n spesialis te raadpleeg.
Waarom ontstaan ​​skildklierkanker?
Een van die moontlike bewese oorsake van skildklierkanker is die effek van X-strale op sy weefsel. Dit is belangrik om daarop te let dat skildklier selle sensitief is vir kinderstraling. Tot die 60's van die 20ste eeu is X-straalterapie baie wyd gebruik vir pasiënte met aknee, tonsillitis, adenoïede en thymomas. In alle pasiënte was dit gewoonlik kinders, 'n toename in die aantal tiroïedtumore is op 'n later ouderdom opgemerk. Die effekte van bestraling en die voorkoms van skildklierkanker is bewys, so na die ramp in 1986 in Tsjernobil was daar 'n toename in die opsporing van gevalle van skildklierkanker, veral onder kinders en adolessente in stralingsbesmette gebiede. Benewens eksterne faktore, beïnvloed oorerwing ook die ontwikkeling van skildklierkanker. Minder as 5% van gedifferensieerde kankers van die tiroïedklier (papillêre, follikulêre) word geërf. Dikwels voorkom papillêre of follikulêre kanker by pasiënte as gevolg van puntmutasies in selgen, waarna 'n tumor in die skildklier gevorm word. Daar is bewys dat ongeveer 30% van die medulêre karsinoom van geslag tot geslag oorgedra word. Alle pasiënte met medulêre karsinoom word aanbeveel om die RET proto-oncogene studie te verrig.
Watter toetse kan tiroïedkanker opspoor?
Daar is tans geen betroubare laboratorium aanwysers wat kan toon skildklierkanker. Die uitsondering is die vlak van kalsitonien in die bloed. As die dokter 'n nodus volgens die skildklierklier ultraklank beskryf, is die vlak van kalsitonien in die bloed meer as 100 pg / ml. Dit is hoogs waarskynlik dat daar 'n medulêre karsinoom (skildklierkanker) is.
Die mees algemene kanker van die endokriene stelsel, dit verteenwoordig ongeveer 70-80% van alle kwaadaardige gewasse van die tiroïedklier. Papillêre skildklierkanker kan op enige ouderdom voorkom. Papillêre skildklierkanker het die eienskap van stadige groei, en as dit metastaseer, dan in die limfknope van die nek. Terselfdertyd is die resultate van die behandeling van papillêre kanker, selfs wanneer dit na die limfknope van die nek versprei, goed en herstel met behoorlike behandeling kan bereik word by 95% van die pasiënte.
Dit ontwikkel van C-selle en word aangetref in 5-10% van alle tiroïedkanker. 'N kenmerkende kenmerk van hierdie vorm van die tumor is 'n toename in die vlak van kalsitonien in die bloed. As daar volgens die ultraklank 'n tiroïedklier in die pasiënt gevind is en die vlak van kalsitonien verhoog is tot meer as 100 pg / ml, dan is dit moontlik om met 95% waarskynlikheid te stel dat dit 'n medullêre karsinoom is. Dit is belangrik om daarop te let dat in ongeveer 30% van die gevalle medulêre karsinoom geërf word, wat beteken dat dit van ouers na kinders oorgedra kan word. Volgens internasionale kliniese riglyne, wanneer medulêre karsinoom opgespoor word, is dit nodig om 'n genetiese studie oor RET mutasie in alle nabye familielede te doen.
TNM klassifikasie van tiroïedkanker
Alle kwaadaardige gewasse vereis optrede deur internasionale reëls. Daar is 'n groot aantal klassifikasies, een van die algemeenste is die internasionale klassifikasie van tiroïedkanker deur TNM, wat 'n beskrywing van die voorkoms van die tumor en die ouderdom van die pasiënt insluit.
T - "tumor" - in vertaling 'n tumor. Die letter "T" dui die grootte van die gewas aan en dit is buite die grense van die tiroïedklier versprei.
N - "nodes" - vertaal as "nodus". Die letter "N" dui op 'n letsel in die neklimfknope.
M - "metastase" - Slatinsky "metastase". Die letter "M" dui op die teenwoordigheid van ver metastase van skildklierkanker.
Vir papillêre en follikulêre skildklierkanker by pasiënte jonger as 45 jaar, is daar slegs twee stadiums: stadium I en stadium II. Die verskil van die tweede fase van die eerste is slegs die teenwoordigheid van ver metastases. Vir pasiënte ouer as 45 is daar vier fases.
Alle pasiënte wat vir skildklierkanker gebruik word, moet 'n goed geskrewe stadium in die ontslag verklaring (dokument van die kliniek) ontvang, met inagneming van die TNM-klassifikasie
Die hoof tipe behandeling vir skildklierkanker is chirurgies. Tans is die omvang van die operasie vir die opsporing van kanker die volledige verwydering van die tiroïedklier, die sogenaamde tiroïedektomie. As 'n pasiënt 'n letsel in die neklimfknope het, moet die chirurg die stadium van die operasie bespreek waar die verwydering van die aangetaste limfknope uitgevoer word. Na die operasie is hormoonvervangingsterapie nodig, wat nie gevaarlik is nie en nie lei tot oorgewig en haargroei op die gesig (in vroue nie), soos pasiënte dikwels dink. As skildklierkanker nie meer as 2-3 cm in deursnee is nie en die kapsules van die tiroïedklier nie ontkiem nie, is die chirurgiese stadium van behandeling meestal voldoende. Sulke behandelings soos chemie terapie en bestraling word uiters selde gebruik. Met 'n groter tumor grootte, ontkieming van die klier kapsule of aangetaste limfknope, word die pasiënt aanbeveel om radio-ijdiese terapie te verrig.
Wat is radioiodienterapie?
Die besluit oor die behoefte aan behandeling met radioaktiewe jodium word deur die dokter van die pasiënt geneem, gebaseer op die stadium, tipe en voorkoms van skildklierkanker.
Skildklier selle en mees kwaadaardige gewasse van die tiroïedklier akkumuleer jodium. Radioaktiewe jodiumterapie is gebaseer op hierdie beginsel, waarin die vernietiging van tiroïedweefsel of 'n tumor van die tiroïed selle voorkom. Radioaktiewe jodium akkumuleer in die selle van die tumor en vernietig hulle van binne. Terselfdertyd is die maksimum vernietigende effek gerig op tumorcellen, terwyl die res van die liggaamsweefsel nie ly en nie vernietig word nie. Afhangende van die stadium van tiroïedkanker, sal die dokter 'n toepaslike dosis jodium aanbeveel. Dit is belangrik om daarop te let dat radioaktiewe jodiumbehandeling eers na chirurgiese behandeling voorgeskryf word, wanneer die skildklier heeltemal verwyder word. Een van die moontlike komplikasies van die gebruik van radioaktiewe jodium is die ontwikkeling van inflammasie van speekselkliere, wat plaasvind met toepaslike behandeling.
Waarneming van pasiënte met skildklierkanker
Na die operasie benodig alle pasiënte die toesig van 'n chirurg-endokrinoloog. Waarneming behels die monitering van bloedtoetse en die uitvoer van 'n ultraklank van die nek. Al die pasiënte wat 'n skildklier verwyder het, benodig konstante monitering van die dosis L-tiroksien. Die behandelende dokter bepaal die dosis tiroksien individueel, afhangende van die stadium en omvang van die tumorproses, met inagneming van die vlak van TSH (tiroïed stimulerende hormoon). Die vlak van TSH is 'n baie sensitiewe aanwyser; daarmee pas die dokter die dosis tiroksien aan.
Alle pasiënte wat chirurgiese behandeling ondergaan vir skildklierkanker (papillêre, follikulêre kanker) moet die vlak van tirooglobulien (TG) en teenliggaampies teen thyroglobulien (AT tot TG) beheer, is die beheer van die vlak van kalsitonien belangrik by pasiënte met medulêre karsinoom. Die behandelende dokter bepaal die frekwensie van die monitering van hierdie aanwysers, afhangende van die spesifieke kliniese geval.
Dit is belangrik om daarop te let dat thyroglobilien 'n proteïen is wat slegs die tiroïed selle of tumor selle uit die tiroïedklier produseer.
Na verwydering van die tiroïedklier, vlakke van tiroglobulien, moet teenliggame teen tirooglobulien en kalsitonien nie toeneem nie. As daar in die proses van waarneming 'n toename in hierdie aanwysers is, dui dit op 'n herhaling van die tumorproses.
Wat is die voorspellings vir pasiënte met skildklierkanker?
Vir pasiënte jonger as 45 jaar, met 'n tumor minder as 3 cm, is die voorspelling gunstig. 'N belangrike aanwyser in onkologie is 10 jaar oorlewing. Vir pasiënte in hierdie groep bereik 'n 10 jaar oorlewingsyfer byna 100%. Vir pasiënte van die ouderdomsgroep (ouer as 45 jaar) met meer aggressiewe vorme van skildklierkanker, is die prognose ook gunstig, maar die risiko van herhaling van die tumorproses neem toe. 'N ongunstige prognose by 'n klein persentasie pasiënte met skildklierkanker, in toestande waar dit nie moontlik is om die tumor volledig te verwyder nie, of nie baie sensitief vir radioterapie nie.
Rekord vir konsultasie en chirurgie
Sluit aan vir 'n konsultasie om die probleem van die operasie op te los, kan gerig word aan die werknemer van die Noordwes-streek Endokrinologie Sentrum:
Makarin Victor Alekseevich, endokrinoloog, kandidaat vir geneeskunde, lid van die Europese Vereniging van Endokriene Chirurge.
Kontak telefoon +7 (812) 408 32 34
Konsultasies oor die oplossing van kwessies rakende ondersoek en verwydering van die tiroïedklier sluit in:
- St Petersburg, 154 Fontanka-wal, telefoon vir opname (812) 676-25-25
- St Petersburg, 14, Prosveshcheniya Ave., telefoon vir opname (812) 600-42-00
- Gatchina, ul. Gorky, 3, bel vir opname 8-81371-3-95-75
- Svetogorsk, st. Sport 31, bel vir opname 8-81378-4-44-18
- Luga, st. Uritskogo d. 77-3 telefoon vir die skryf van 8-81372-4-30-92
Risikofaktore vir siekte
'N Belangrike faktor is hormone vir skildklierkanker. So word die voorkoms van bloed beïnvloed deur 'n toename in die bloed TSH - die tiroïedstimulerende hormoon van die pituïtêre klier, waarvan die vlak tydens 'n tumor hoër is as dié van 'n gesonde persoon. Die onderdrukking van die produksie deur tiroïedhormone kan egter 'n terapeutiese effek veroorsaak.
Invloed op die voorkoms van die siekte ioniserende straling. Daar is bewys dat 19,6% van pasiënte X-straalbestraling in die kop- en nekarea in die kinderjare ondergaan het. Diegene wat geraak word deur die bombardemente in Japan, getuig van die gevare van hoë dosisse straling - die voorkoms onder hulle na hierdie gebeurtenisse het 10 keer toegeneem. Na die gebeure by die Tsjernobil-NPP het die voorkomsskoers 5-15 keer toegeneem.
Faktore wat die waarskynlikheid van die siekte verhoog, sluit in jodiumtekort in die liggaam. Die gevolglike klierhiperplasie is gewoonlik kompensasie, maar kan onomkeerbaar word. Faktore wat die sintese van tiroïedhormone blokkeer, dra ook by tot hierdie proses. Daarom, nodulêre goiter, hiperplasie, goedaardige gewasse voorafgaan dikwels die voorkoms van kwaadaardige gewasse.
Maar die teenwoordigheid van voor die hand liggend risikofaktore is nie 'n voorvereiste vir die ontwikkeling van die siekte nie. Daarbenewens, in baie pasiënte in gevaar, ontwikkel die siekte nie.
Die verskeidenheid van die kliniese beeld van die siekte dui op die veranderlikheid van die siekte. Daarom is onkologiese waaksaamheid nodig vir alle pasiënte met tiroïedpatologie. 50-65% van pasiënte met papillêre en follikulêre tipes tumore het die teenwoordigheid van 'n seël in die nek opgemerk. By pasiënte met 'n anaplastiese vorm word simptome geassosieer met die voorkoms van die proses wanneer nabygeleë anatomiese strukture geraak word: verhardheid, sluk probleme, versmoring, kortasem. Daarbenewens is daar 'n styging in temperatuur, sweet, swakheid, gewigsverlies. Die komplikasie van die situasie is die feit dat die siekte opgespoor word wanneer metastase na ander organe versprei het.
Die hoofmetode van behandeling is chirurgie, wat bestaan ​​uit die verwydering van een lap of die hele klier. Soms word dit nodig om die aangrensende weefsels en streeks limfknope te verwyder. Benewens die operasie word tiroïedhormoonterapie uitgevoer. Hormone in skildklierkanker onderdruk die oorblywende tumor selle, en dien ook om die aanvang van simptome van hipotireose te voorkom: gewigstoename, verhoogde moegheid, ens. Chemoterapie word aangedui vir terugvalle van die siekte, vir ongedifferensieerde vorm van die tumor, sowel as vir onaktiewe toestande. By behandeling met radioaktiewe jodium verdwyn metastases in die longe by sommige pasiënte, en hul verspreiding in die bene word ook geskors.
Na die behandeling is dit nodig om gereelde ondersoeke te ondergaan vir die tydige diagnose van moontlike herhalings van die siekte. Dit sluit in:
Radiografie van die bors
Ondersoek na die vlak van thyroglobulien - 'n proteïen wat deur die tiroïedklier geproduseer word. Maar nadat die deel van die liggaam verwyder is, moet die hormoonvlak laag wees. Verhoogde dosisse dui op die moontlike teenwoordigheid van tumor selle of die herhaling van die siekte.
Die prognose vir maligne vorming van die tiroïedklier hang af van die differensiasie van die tumor, die omvang daarvan, die behandeling en die ouderdom van die pasiënt. In papillêre en follikulêre vorm bereik herstel ongeveer 90% van pasiënte met 'n opvolgperiode van 10-15 jaar vanaf die tyd dat die siekte opgespoor word. Daar is gevalle van genesing met 'n opvolg van meer as 20 jaar.
Watter toetse moet vir hipotireose gebruik word?
As jy die simptome van die siekte vermoed, ontstaan ​​die vraag watter toetse vir hipotireose uitgevoer word. Hierdie artikel sal jou vertel wat jy moet weet wanneer toetse afgelê word, en lig ook die hoofpunte van hierdie siekte uit.
Dit is nodig om bloed vir hipotireose te skenk om sodoende die kwantitatiewe inhoud van tiroïedhormone (T3 en T4), TSH, TRH en teenliggaampies teen skildklierperoksidase te bepaal.
Hipotireose toetse kan drie hoofvrae beantwoord:
Het 'n persoon hipotireose?
Wat is die erns van hipotireose?
Wat is hipotireose: skildklier, hipofise, hipotalamus of immuunstelsel?
Deteksie van enige vorm van hipotireose
So, watter soort hipotireose moet getoets word om dit op te spoor? Die eerste vraag word beantwoord deur die inhoud van T3 en T4, sowel as TSH. Hipotiroïedisme is 'n toestand waarin die tiroïedklier onvoldoende hormone produseer of dit glad nie produseer nie. Interessant genoeg is die biologiese aktiwiteit van T3 groter as dié van T4, maar jodium is nodig vir sy produksie minder. Dit is wat die liggaam gebruik as daar nie genoeg jodium is nie - T4 word minder, maar T3 neem toe.
'N Persoon kan vir 'n geruime tyd in so 'n staat woon, dit sal sy gesondheidstoestand nie merkbaar beïnvloed nie. Baie nie-spesifieke simptome is moontlik: verminderde prestasie, bros hare, naels, lusteloosheid ... Gewone hipovitaminose of moegheid, is dit nie? Hierdie vorm van hipotireose beïnvloed nie 'n persoon se lewe nie, daarom draai hy nie na 'n dokter nie en ontvang nie behandeling nie.
As beide T3 en T4 verminder word, is dit reeds vol hipotireose. Die erns daarvan kan bepaal word deur die erns van simptome en die vlak van hormone in die analise.
Die klassieke klassifikasie verdeel hipotireose in:
Latente - subkliniese, latente, ligte).
Waaroor praat die TTG en TRG?
Maar selfs normale skildklierhormoonvlakke in alle ontledings waarborg nie dat 'n persoon nie hipotireose het nie! Vir die vroeë diagnose of opsporing van subkliniese hipotireose, is dit nodig om 'n analise vir TSH te slaag. Hierdie hormoon, ook genoem thirotropiese, produseer die pituïtêre klier om tiroïedhormoonaktiwiteit te stimuleer. As TSH verhef is, het die liggaam skildklierhormone. In hierdie geval voldoen selfs die normale T3- en T4-konsentrasie volgens die ontledings nie aan die behoeftes van die organisme nie. Sulke hipotireose word ook verborge genoem.
Vir presies subkliniese, latente hipotireose, behoort TSH in die analise in die reeks van 4,5 tot 10 mIU / L. te wees. As die TSH groter is, is dit ook hipotireose, maar alreeds ernstiger. Terloops, die norm tot 4 mIU / l is oud, en in die nuwe aanbevelings oor hipotireose vir dokters is dit verminder tot 2 mIE / l.
TSH produseer die pituïtêre klier. Om dit te doen, stimuleer die hipotalamus dit deur TRG. Dokters gebruik hierdie feit om siektes van die pituïtêre klier as die oorsaak van hipotireose te bewys / uit te sluit. 'N TRG-voorbereiding word aan 'n persoon met 'n lae TSH toegedien en veranderings in die toetse word waargeneem. As die pituïtêre klier reageer op die TRG-bevel om die konsentrasie van tiroïedstimulerende hormoon te verhoog en dit betyds te doen, dan is die oorsaak van hipotireose nie daarin nie. Maar as daar geen toetsreaksie is om die TRG-toets te betree nie, is dit nodig om die oorsaak van die pituïtêre klier se onversoenbaarheid te ondersoek. As 'n reël word MRI voorgeskryf.
Indirek word die siekte van die pituïtêre klier aangedui deur 'n onvoldoende konsentrasie van sy ander hormone, toetse waarvoor addisioneel geneem kan word.
Die vlak van TRG, of tiroliberien, dui die aktiwiteit van die hipotalamus aan.
Anti-thyroperoxidase teenliggaampies en ander toetse
Thyroperoxidase, Tiroperoksidase, Tiroïedperoksidase, TPO - Al hierdie is verskillende name vir een ensiem. Dit is nodig vir die sintese van T3 en T4. Teenliggaampies vernietig die ensiemperoksidase, respektiewelik, as jy bloed vir skildklierhormone skenk, blyk dit hul gebrek aan. As hierdie teenliggaampies in die bloed teenwoordig is, impliseer dit 'n outo-immuun proses in die liggaam; hipotireose word veroorsaak deur 'n outomatiese depressie van die immuunstelsel.
Die outo-immuun proses is ook ontsteking, so inflammatoriese verskynsels in die bloed is dikwels kenmerkend daarvan. 'N Roetine-volledige bloedtelling sal minstens 'n toename in ESR aandui, wat heel moontlik is, maar leukositose is nie nodig nie. Dit hang af van hoe aktief die outo-immuun proses is.
Die diagnosties beduidende vlak van anti-TPO is 100 U / ml en meer.
Hipotiroïedisme is 'n toestand van die hele organisme, selfs asimptomatiese hipotireose is skadelik vir die gesondheid.
Dus, cholesterol en trigliseriede verhoog - dit veroorsaak aterosklerose, wat bloedvate daal en bloedsomloop ontwrig.
Hipotiroïedisme veroorsaak verskillende vorms van anemie. Hipokromiese anemie met hemoglobientekort, normochromiese met onvoldoende rooibloedselle.
Kreatinien word verhoog.
Die meganisme van die verbetering van die ensieme AST en ALT in hipotireose is nie betroubaar gevestig nie, maar dit gebeur byna elkeen met so 'n diagnose.
Hipotiroïedisme vang ook ander komponente van die endokriene stelsel, wat seksuele afwykings in beide geslagte veroorsaak, meer dikwels by vroue. Die hoeveelheid prolaktien neem toe, wat die effektiwiteit van gonadotrope hormone verminder.
Perifere, of reseptor hipotireose
Skaars vorm. Weens veranderinge op die geenvlak vanaf geboorte by mense, is die tiroïedhormoonreseptore defektief. In hierdie geval probeer die endokriene stelsel in goeie trou om die liggaam met hormone te voorsien, maar die selle kan dit nie waarneem nie. Die konsentrasie van hormone styg in 'n poging om uit te reik na die reseptore, maar natuurlik tot geen nut nie.
In hierdie geval is die skildklier, skildklierhormone in die bloed verhef, die pituïtêre klier probeer om die reeds aktiewe skildklier te stimuleer, maar die simptome van hipotireose verdwyn nie. As alle reseptore vir tiroïedhormone defektief is, is dit onverenigbaar met die lewe. Daar is min gevalle wanneer slegs 'n deel van die reseptore verander word. In hierdie geval praat ons oor genetiese mosaïek, wanneer sommige selle in die liggaam normale reseptore en normale genotipes het, en sommige - met gebrekkige en veranderde genotipes.
Hierdie interessante mutasie vind selde plaas en sy behandeling is vandag nie ontwikkel nie. Dokters moet simptomatiese terapie volg.
Ongeskiktheidsgroep na verwydering van tiroïed
Die verwydering van die tiroïedklier word uitsluitlik voorgeskryf in uiterste gevalle wanneer die middels nie die verlangde effek bring nie. Dit is gewoonlik die geval met 'n skildklier tumor, 'n groot goiter of 'n giftige adenoom. Afhangende van die erns van die siekte, kan dokters die orrel heeltemal saam met die limfknope verwyder of 'n reseksie uitvoer. Dit laat 2 gram weefsel ongeskonde. Baie mense stel belang in watter van die bogenoemde gevalle die gestremdheidsgroep veronderstel is om te wees. Wel, ons antwoord hierdie vraag.
Lewe na chirurgie
Die operasie om die tiroïedklier te verwyder, sal onvermydelik aanpassings maak in die pasiënt se lewe, wat nou hormoonafhanklik word. Hy moet tiroksien neem om nie hipotireose te ontwikkel nie. Gelukkig is die hormoon onder verskillende name al lank verkoop, en dit is nie moeilik om dit te koop nie. As die dosis korrek gekies is en tiroksien op die regte tyd geneem word, moet geen ongemak ontstaan ​​nie. Anders kan die pasiënt lusteloosheid, depressie, veranderinge in liggaamsgewig en 'n groot aantal ander probleme ervaar - diegene wat baie pasiënte verkeerd het vir die gevolge van die operasie. Gedeeltelike rehabilitasie in die meeste pasiënte - 77% - duur ongeveer 3 jaar. Vir die volle herstel van dieselfde tydperk is twee keer soveel nodig.
Die verkryging van 'n gestremdheid by die verwydering van die tiroïedklier, ondanks die algemene geloof, is nie 'n verpligte praktyk nie. Die rede waarom die pasiënt met een of ander groep van onbevoegdheid verband hou, is nie op sigself die afwesigheid van 'n orgaan nie, maar die lewensbeperkings wat dit behels. Dus, die pasiënt is verbied om aan die werke deel te neem:
vergesel van aansienlike fisiese inspanning
wat voortdurend aandag skuif, 'n sekere pas,
geassosieer met baie spraakapparaat of skouergewrig
Daarbenewens is pasiënte met trageostomie beter om weg te hou van stowwerige kamers en konsepte. Temperatuurvariasies is ook ongewens. Vir jongmense is daar addisionele beperkings wat verband hou met toelating tot sekere universiteite, militêre rekeningkunde of die keuse van 'n toekomstige beroep. Byvoorbeeld, hulle word ontslae van militêre diens en kan nie werk kry wat verband hou met die geringste straling nie.
As jy besluit dat jy 'n gestremdheid moet hê nadat jy die tiroïedklier verwyder het, moet jy die volgende stappe doen. Eerstens, verwys na die endokrinoloog wat die eksamens sal ondersoek, ontleed en vir eksaminering stuur. Dit sal 'n sekere dokument benodig met die data daarin vermeld - die gesondheidstoestand, die teenwoordigheid van versteurings in die liggaam en 'n lys van aanbevole rehabilitasiemaatreëls. Voor die mediese ondersoek het die pasiënt 'n aantal eksamens, insluitend lewer-ultraklank, röntgenfoto van die pankreas en sommige ander.
Die kommissie maak 'n besluit gebaseer op die algemene toestand van die pasiënt, die beperkinge van sy werksaktiwiteit en die noodsaaklikheid om spesiale gereedskap soos 'n rolstoel, 'n rottang te koop. Dikwels bevredig dokters die versoek as die pasiënt 'n klier het weens kanker uitgesny (mits al die ander parameters nagekom word). 'N Groot rol word ook gespeel deur die teenwoordigheid van verskeie komplikasies wat tydens behandeling voorkom. Dit sluit in die reeds genoemde hipotireose, verlies van stem (as gevolg van verlamming van die herhalende senuwee), beperking van die mobiliteit van die nek en skouergewrig. Afsonderlik is dit nodig om te sê oor die gebrek aan funksionaliteit van die paratiroïedkliere, wat direk afhang van die vaardigheid van die chirurg wat die operasie uitgevoer het. Dit kom voor in ongeveer die helfte van die gevalle en dien as 'n goeie rede om die pasiënt as onbevoeg te erken.
Daar is drie groepe gestremdhede. Die eerste word gekenmerk deur beduidende beperkings op werk. Dit is bedoel vir diegene wat ly aan ongedifferensieerde kanker of ernstige hipotireose. Die tweede en derde groepe van gestremdheid kom in milder gevalle voor - met die middelste stadium van hipotireose, gestremde stem- of skouergewrigfunksies, wat tot gedeeltelike ongeskiktheid lei.
As die antwoord van die kommissie positief was en die sertifikaat van gestremdheid in u hande is, moet die volgende stap die registrasie van voordele wat ooreenstem met die bogenoemde groepe en pensioenbetalings, wees. In die geval van weiering, gee die kommissie 'n sieklys aan die pasiënt, wat tot die einde van die siekte aan sy gestremdheid moet bewys - wanneer die liggaam terugkeer na normaal. Kriteria vir rehabilitasie is die stabilisering van alle aanduiders van die liggaam, die geneesde litteken, kompensasie van hipotireose deur hormonoterapie, en die afwesigheid van komplikasies.
TSH na skildklierverwydering: effekte, dwelms
Die skildklier is 'n belangrike orgaan van die menslike liggaam, dus die verwydering daarvan kan tot ernstige veranderinge in metabolisme lei. Moderne medisyne behels die gebruik van dwelms vir die behandeling van die liggaam. Operasionele metodes vir die behandeling van siektes van die tiroïedklier word slegs in uiterste gevalle gebruik.
Hoe beïnvloed die verwydering van 'n orgaan die sintese van TSH
Tiroïedektomie is 'n chirurgiese metode vir die behandeling van siektes van die tiroïedklier. Hierdie operasie lei tot die ontwikkeling van aanhoudende postoperatiewe hipotireose (afname in die produksie van tiroïedhormone). Soms ontwikkel hipoparatiroïedisme (afname in die funksionaliteit van die paratiroïedkliere).
Dit is hoekom, na die operasie, die vlak van TSH (tiroïed stimulerende hormoon) nagegaan word deur immunoradiometriese analise.
Norma. Om 'n normale vlak van hormone afhanklik van TSH te handhaaf, is 5 eenhede voldoende.
Hoë TSH na skildklierverwydering. Toenemende konsentrasie dui op verminderde produksie van T3 en T4 en die moontlikheid van die ontwikkeling van hipotireose. Die pasiënt is voorgeskrewe middels wat hierdie hormone vervang.
Lae vlak Dit is 'n teken van ontwrigting van die pituïtêre weens pogings om die produksie van tiroïedhormone te verminder.
Hoofliggaam verander na verwydering van die klier
Onmiddellik na die operasie, sal die pasiënt 'n seer keel voel, swelsel om die litteken en effense ongemak in die nek. Hierdie simptome gaan gewoonlik na 'n paar weke op hul eie weg en benodig nie addisionele regstelling nie. Komplikasies kan egter ontwikkel:
Oortreding van die stem as gevolg van die ontwikkeling van laringitis. Die verandering kan tydelik of permanent wees.
Swakheid en heesheid van stem tydens die operasie met skade aan die herhalende en eksterne senuwee.
Na die operasie moet die pasiënt jaarliks ​​gemonitor word. As deel van 'n roetine-ondersoek moet die dokter aandag gee aan die spesifieke gevolge van die verwydering van die klier:
Ontwrigting van verskeie stelsels as gevolg van die staking van die produksie van tiroksien en triiodotironien.
Die ontwikkeling van hipotiroïed koma met langdurige gebrek aan tiroïedhormone.
Spasm en gevoelloosheid van die hande as gevolg van skade aan die paratiroïedkliere.
Verminderde elastisiteit van die servikale weefsels, dus styfheid van die nek is moontlik.
Postoperatiewe hipotireose kan lei tot die ontwikkeling van die volgende simptome:
Verminderde verstandelike vermoëns.
Die voorkoms van swakheid en apatie.
Verergering van die veltoestand (droogheid, dunner).
Slegte bui en depressie.
Egter streng nakoming van die dokter se aanbevelings sal toelaat om die effekte van die operasie te verlig om die orgaan te verwyder.
Lewe na verwydering van die tiroïedklier
Na die operasie is 'n volle lewe moontlik. 'N Persoon kan egter 'n gestremdheid toegeken word indien daar:
Gesondheidsprobleme na die siekte.
Beperkings op die vermoë om te werk.
Kanker van 'n tiroïedklier in die anamnese.
Die behoefte om spesiale tegniese toestelle te gebruik.
Tiroïedektomie sal nie 'n dramatiese verandering in die lewe vereis nie. Genoeg om te voldoen aan 'n gesonde dieet (beperk soet, gerookte, vetterige, alkohol, koolzuurhoudende drankies). As die pasiënt 'n vegetariër is, moet jy jou dokter inlig, omdat die gebruik van sojaprodukte die absorpsie van tiroïedhormone kan verminder.
Dit is belangrik dat die kos ooreenstem met die ouderdom van die pasiënt en sy gesondheidstoestand. Dit is nodig om lae-kalorie diëte te vermy, omdat 'n gebrek aan proteïene die normale werking van hormone kan ontwrig.
By normale vlakke van tiroïedhormone is daar nie nodig om fisiese aktiwiteit te verminder nie. Dit is egter beter om opleiding te weier, wat die las op die hart verhoog. Pilates, tafeltennis, stap en swem sal die beste sport wees.
Onderhoudsterapie na chirurgie
Na verwydering van die klier, sal die volgende prosedures benodig word:
Neem levothyroksien. Dit sal die produksie van TSH verminder en die ontwikkeling van sekondêre hipotireose voorkom.
Inleiding van radioaktiewe jodium. Hierdie prosedure is nodig in die afwesigheid van verwyderde metastases en behoud van tiroïedweefsel. Na 7 dae moet jy 'n scintigrafie opname uitvoer om die teenwoordigheid van metastase te verduidelik.
Gekombineerde behandeling (levothyroxine en radioaktiewe jodium) kan die risiko van herhaling van 'n kwaadaardige tumor verminder.
Die hoof taak van die endokrinoloog is die korrekte seleksie van die dosis tiroksien. Om dit te kan doen, is dit genoeg om medikasie gereeld te neem en die aanbevelings van 'n spesialis te volg. Tiroksien word dadelik na chirurgie voorgeskryf teen 'n dosis van 1.6 μg / kg. Na 'n paar maande sal dit nodig wees om die eerste toetse vir TSH te slaag en T4 is gratis. Die resultate sal jou toelaat om die dosis aan te pas. Dit is nodig om elke 2 maande die vlak van TSH te beheer. Die dosis word as korrek gekies as die konsentrasie van die hormoon stabiel is.
Kenmerke van hormoonterapie:
Die medisyne word een keer per dag vir 'n halfuur voor etes gebruik.
Met die variasie van dosisse kan u die optimale dosis kies.
Die halfleeftyd is gemiddeld 7 dae.
As die toelating gemis is, kan u die volgende dag nie 'n dubbeldosis neem nie.
Thyroxin moet streng op 'n leë maag geneem word, net water drink. Andersins kan die absorpsie van die geneesmiddel in die maag benadeel word, wat die toetsuitslae sal beïnvloed. Dit is belangrik om te onthou dat medisyne gebaseer op kalsium en yster slegs na 4 uur geneem moet word.
By die aanvanklike stadiums van vervangingsterapie word die volgende dosisse tiroksien gewoonlik voorgeskryf:
75-150 mcg / dag op voorwaarde van normale werking van die hart en vaskulêre stelsel.
50 μg / dag vir persone met 'n geskiedenis van kardiovaskulêre siekte.
Analoge van L-tiroksien: sakotirok, L-thyroc, levothyroxine, eutirox.
Die pasiënt kan voortgaan om volledig na die verwydering van die klier te leef. Om dit te kan doen, is dit genoeg om die optimale dosis tiroksien te kies en die aanbevelings van die endokrinoloog te volg.
Waarom kom kanker voor?
Die tiroïedklier is die grootste, ongepaarde endokriene klier wat lateraal en voor die larinks en tragea geleë is en bestaan ​​uit twee lobbe en 'n muskus. Die hooffunksie van hierdie liggaam is die vorming van hormone - tiroksien, triiodothyronine (T3T4), en kalsitonien. Hierdie biologies aktiewe stowwe reguleer basale metabolisme, neem deel aan die vorming van beenweefsel, die metabolisme van kalsium en fosfor.
Vir die sintese van tiroïedhormone is jodium nodig, wat die liggaam van buite met kos en water binnegaan. Die grootste deel van die klier is gebou van mikroskopiese follikels wat 'n kolloïed bevat - die voorloper van hormone. Die funksie van die tiroïedklier word gereguleer deur tiroïedstimulerende hormoon van die pituïtêre klier, wat, indien nodig, bydra tot 'n toename in die sintese van tiroïedhormone.
Met 'n gebrek aan jodium in die omgewing of verbruikte kos, is verskeie letsels van die parenchiem van die klier 'n afname in die vlak van sy hormone en gevolglik is 'n verandering in metabolisme, termoregulering, funksie van die kardiovaskulêre stelsel, minerale metabolisme, ens. En die manifestasies van afwykings sistemies.
Dikwels word pasiënte met kanker gevra: hoekom het dit in hulle plaasgevind? Wat was die redes hiervoor?
Dit is bekend dat die meeste gewasse nie op sigself voorkom nie, en vir hulle ontwikkeling, is vorige veranderinge nodig. Dit gebeur in die tiroïedklier. Onder die mees algemene letsels van die parenchiem is goiter en adenoom.
goiter verteenwoordig 'n diffuse of fokale patologiese proses, vergesel van oormatige proliferasie van parenchiemselle met 'n toename in die volume daarvan. При этом возможно увеличение как всей железы (тогда говорят о диффузном зобе), так и ее части – узловой зоб. Перерастянутые коллоидом и увеличенные в объеме фолликулы могут трансформироваться в кисты, тогда зоб называют кистозным.
Аденома – это не что иное, как доброкачественная опухоль. Deteksie van beide geïsoleerde adenoom en adenoom teen die agtergrond van 'n bestaande goiter is moontlik.
Onder die oorsake van kwaadaardige gewasse van die tiroïedklier is:
Gebrek aan jodium in die verbruikte kos en water,
Die teenwoordigheid van ander endokriene patologie, outo-immuun siektes, ens.
Moontlikheid van nadelige kankerverwekkende effekte. ioniserende straling wetenskaplikes het voorgestel in die eerste helfte van die 20ste eeu, toe kinders wat aan kop- of nek-tumore blootgestel is, meer gereeld tiroïedkanker begin registreer. Daarbenewens het die toename in morbiditeit onder die oorlewende inwoners van Hiroshima en Nagasaki, sowel as onder die bevolking van die gebiede wat besoedel is na die ongeluk by die Tsjernobil-kernkragsentrale, weer eens die feit bevestig van die invloed van bestraling op die risiko van tiroïedtumore.
Daar moet op gelet word dat die effek van radioaktiewe jodium meer uitgespreek is in gebiede met 'n natuurlike tekort aan hierdie spoorelement, aangesien die tiroïedklier, wat die chroniese tekort ervaar, die radioaktiewe isotoop aangewend het.
Gebrek aan jodium in die omgewing kan die faktor wees wat lei tot die ontwikkeling van goiter en daarna kanker. Water en plante in sommige gebiede dra nie genoeg daarvan nie, en die bevolking van hierdie gebiede ervaar 'n tekort.
Dit is bekend dat die vorming van hormone wat jodium bevat, voorkom in die tiroïedklier (T3 en t4), wat deur die follikelselle van die bloed gevang word. Met 'n gebrek aan spoorelemente van buite kom daar 'n toename in die pituïtêre klier se produksie van die sogenaamde tirotropiese hormoon, wat nodig is om die funksie van die klier te stimuleer. Met 'n toename in die aktiwiteit van klierweefsel, 'n toename in die volume daarvan, word 'n toename in die vang van jodium vanaf die bloedstroom waargeneem, en die funksie is relatief vergoed. Met sulke deurlopende stimulasie is die transformasie van fokus van klierhiperplasie in goiter egter moontlik. In hierdie gevalle praat oor die endemiese aard van die siekte, wat 'n natuurlike jodiumtekort in pasiënte aandui. Kanker gevalle op die agtergrond van endemiese goiter is relatief skaars, maar noukeurige monitering van sulke pasiënte is steeds nodig.
Genetiese mutasies kan ook skildklierkanker veroorsaak. Bekende gene mutasies van die tiende chromosoom, waarin daar kanker van die gespesifiseerde lokalisering is. Die siekte word geërf en word familiale kanker sindroom genoem.
Komplekse hormonale interaksies, veral die eienskappe van swangerskap en laktasie, bepaal die feit dat goiter en skildklierkanker meer algemeen by vroue voorkom.
Outo-immuun siektes gepaardgaande met die vorming van spesifieke proteïene (teenliggame) na hul eie weefsels wat skadelike effek het. As autoimmunale tiroïeditis voorkom in die tiroïedklier, kan sekere voorvereistes vir kanker ook voorkom as gevolg van die chroniese inflammatoriese proses. Die kwessie van kankerrisiko in outo-immune tiroïeditis word steeds bespreek, en volgens statistieke vergesel hierdie siektes mekaar dikwels. Hierdie kombinasie kan verband hou met die algemene meganismes van ontwikkeling van tiroïedkanker en outo-immuun-tiroïeditis. Outo-immuun prosesse is ook meer algemeen in die vroulike bevolking as by mans.
Afhangende van die histologiese tipe van die struktuur van 'n kwaadaardige tumor van die tiroïedklier Daar is verskillende tipes kanker:
Papillêre karsinoom (per ongeluk, sommige pasiënte noem dit "kapillêre"),
Die algemeenste verskeidenheid word oorweeg papillêre kanker skildklier, wat gevind kan word by kinders en jong mense tussen 30 en 40 jaar. In 'n derde van gevalle word metastase opgespoor, en dikwels ontwikkel sulke gewasse op die agtergrond van 'n vorige nodulêre goiter. By kinders is hierdie spesie meer aggressief as by volwassenes. Hierdie variant van die tumor word as hoogs gedifferensieerde beskou en word gekenmerk deur 'n redelik gunstige voorspelling.
Follikulêre kanker Alhoewel die skildklier as hoogs gedifferensieerde beskou word, is die kursus meer aggressief as die van die papillêre een. Follikulêre kanker word waargeneem by pasiënte 50-60 jaar oud, dikwels in die vorm van 'n enkele knoop, wat baie herinner aan adenoom (goedaardige tumor). Dié diagnose kan dus moeilik wees. Hierdie tipe tumor is geneig tot metastase aan die limfknope van die nek, en soms aan die bene, longe en ander organe deur middel van bloedvate. Metastatiese nodusse van follikelkanker behou die vermoë om jodium uit die bloed te absorbeer, dus hierdie kenmerk kan gebruik word in die diagnose en verdere behandeling.
Medullary kanker die skildklier, in vergelyking met die vorige twee spesies, het 'n meer kwaadaardige kursus. So 'n tumor kan ander hormone en biologies-aktiewe stowwe (ACTH, prostaglandiene, ens.) Sintetiseer. Die kliniese manifestasies kan dus baie eienaardig wees en word geassosieer met die sekretoriese aktiwiteit van kanker (diarree, warm flitse, tagikardie, ens.). Medulêre kanker metastasizes na die limfknope van die nek en kan nou gevestigde weefsels en organe groei.
Anaplastiese kanker Dit word beskou as die mees ongunstige, ongedifferensieerde tipe tiroïedtumore, wat meer dikwels in die bejaardes gediagnoseer word. In hierdie vorm van kanker groei die liggaam vinnig en aansienlik in grootte, druk en beskadig die omliggende organe, wat belaai is met 'n oortreding van sluk, asemhaling en selfs versmoring. Heel vroeg daar is metastase nie net in die limfknope van die nek nie, maar ook in ander organe. As 'n reël word die siekte voorafgegaan deur die teenwoordigheid van 'n lang goiter. Aangesien anaplastiese kanker as ongedifferensieerd beskou word, is die prognose vir dit baie ongunstig, die tumor is nie baie sensitief vir behandeling nie, en die meeste pasiënte sterf binne die eerste jaar na diagnose.
Benewens die histologiese klassifikasie, verskillende stadiums van tiroïedkanker word onderskei:
Fase I siekte impliseer die teenwoordigheid van 'n tumor wat nie verder gaan as die orgaan nie en nie metastaseer nie.
Op stadium II 'n Enkele metastase kan op die betrokke kant voorkom, maar die kanker gaan nie verder as die klierkapsule nie.
Fase III karakteriseer neoplasia, wat verder as die kapsule kan strek, sowel as streeksmetastases.
Op IV graad siektes van kanker ontkiem nie net weefsels en organe van die nek nie, maar gee ook ver metastases.
Figuur: TNM Tumor Klassifikasie
metastase kwaadaardige gewasse van die tiroïedklier voorkom eerste in die streeks limfknope - servikale. Hematogene metastases in die long, bene (veral die werwels), en brein is minder algemeen en later.
Kanker Diagnose Kwessies
as skildklierkanker word dikwels nie vergesel van 'n uitgesproke kliniese prentjie nie, dan kan die tumor tydens voorkomende ondersoeke opgespoor word. In geval van enige van die bogenoemde simptome, is dit nodig om 'n dokter te raadpleeg wat die kliere en limfknope van die nek sal ondersoek, die klagtes en die tyd van hul voorkoms in besonderhede verduidelik en ook die teenwoordigheid van naaste familielede van kankerpasiënte verduidelik.
Pasiënte wat lankal aan goiter ly, moet onder die voortdurende toesig van spesialiste wees en gereelde eksamens ondergaan.
By die opsporing van 'n tumorvorming in die tiroïedklier word addisionele studies aangestel:
Fyn naald naaldbiopsie,
Bepaling van tiroïedhormoonvlakke,
Ontleding vir kanker embrio-antigeen,
CT, MRI, radiografie van die bors, ultraklank van die buikholte in geval van vermoedelik metastase.
ultraklank ondersoek is die mees toeganklike en eenvoudige metode vir die diagnose van verskeie veranderinge in die tiroïedklier. Die gebruik van ultraklank kan die teenwoordigheid van nodusse opspoor, hul grootte, ligging, nommer, kontoere en die toestand van die omliggende weefsel bepaal. Hierdie studie maak dit moontlik om formasies slegs 'n paar millimeter in grootte op te spoor.
Aangesien 'n ultraklankondersoek dit moeilik maak om die goedaardige aard van 'n tumor van 'n kwaadaardige een te onderskei, moet tekens soos kontoerruwigheid, versteurde grense, die teenwoordigheid van kalsinate (deposito's van kalsiumsoute) verhoogde bloedvloei in terme van die moontlike maligne aard van die nodus wees.
Die volgende stadium van die diagnose sal wees fyn naaldbiopsie, wat tereg beskou word as die "goue" standaard vir vermoedelik kanker. In hierdie studie word 'n dun naald en onder die beheer van ultraklank gebruik, weefsel word van die siek gedeelte van die skildklier afgehaal. Die gevolglike materiaal word gestuur vir verdere morfologiese navorsing. As 'n reël bied naaldbiopsie u 'n akkurate diagnose en bepaal die tipe kwaadaardige neoplasma.
In onduidelik gevalle is dit moontlik om 'n sogenaamde oop biopsie te doen, wanneer die operasie tydens die operasie 'n fragment van weefsel van 'n veranderde area neem vir 'n dringende histologiese ondersoek. As die diagnose van kanker bevestig word, sal die dokter die omvang van die operasie uitbrei na die verwydering van die klier, limfknope en nekweefsel in ooreenstemming met die beginsels van chirurgiese behandeling in onkopatologie. Dit is opmerklik dat met 'n dringende (tydens die operasie) studie slegs papillêre karsinoom betroubaar gediagnoseer kan word, terwyl ander spesies op 'n beplande wyse 'n deeglike analise van die verwyderde orgaan benodig.
Studie van hormoonvlakke Die tiroïedklier toon 'n moontlike benadeling van sy funksie, maar dikwels word die hormonale agtergrond nie in kanker versteur of verander in goedaardige prosesse nie. In medulêre kanker is dit raadsaam om die konsentrasie van kalsitonien in die serum te bepaal.
Ontleding vir kanker embrio-antigeen toon 'n toename in sy vlak in die teenwoordigheid van 'n kwaadaardige tumor. Veral waardevol kan hierdie studie wees by pasiënte met langtermyn-goiter, vir die differensiële diagnose van die teenwoordigheid van kanker op die agtergrond van goiter.
Wanneer stem verander word, word hoerigheid getoon laringoskopie, om die larinks te ondersoek en die gebrek aan mobiliteit van die vokale vou aan die een kant te bepaal. Hierdie simptoom is baie kenmerkend van skildklierkanker met skade aan die herhalende senuwee.
Radio-skandering Dit is gebaseer op die bekendstelling van radioaktiewe jodium-isotope, wat beide deur die weefsel van die klier self as deur tumorcellen geabsorbeer kan word, insluitende metastase. In gevalle waar die gewas nie jodium kan vang nie, is dit moontlik om tegnetium te gebruik (byvoorbeeld vir medullêre kanker).
Die gebruik van bykomende diagnostiese metodes soos CT, MRI, radiografie, ultraklank van die abdominale organe is geregverdig as jy vermoed dat die teenwoordigheid van ver metastase in aggressiewe vorms van kanker voorkom.
Behandeling van kwaadaardige gewasse van die tiroïedklier
Behandeling van tiroïedkanker vandag is redelik effektief, en die keuse van spesifieke metodes hang af van die tipe tumor, die grootte daarvan en die teenwoordigheid van skade aan organe en weefsels van die nek. Ewe belangrik is die ouderdom van die pasiënte.
Die mees effektiewe manier om kanker te behandel, is om chirurgie. In die meeste gevalle word die hele klier verwyder. totale tiroïedektomie, en daarmee saam - die limfknope en weefsel van die nek.
In die geval van 'n klein grootte van die knoop, is dit toegelaat om 'n orgaanbewaringsoperasie uit te voer, wat deel van die orgaan laat - subtotaalreseksie. Sulke orgaanbesparende operasies is veral van belang vir kinders, aangesien dit belangrik is om ten minste 'n gedeelte van die klier wat in staat is om hormone in die proses van verdere groei van die kind te bewaar, te bewaar.
In alle gevalle van die verwydering van 'n deel of die hele skildklier, beide tydens die operasie en noodwendig daarna, word die diagnose bevestig deur histologiese ondersoek.
Sedert die operasie is dit moontlik om fragmente van die tiroïedweefsel te bewaar, word pasiënte voorgeskryf hormonale middels, om die stimulerende effek op die tiroïedweefsel van die pituïtêre klier te verminder en om 'n moontlike herhaling van kanker te voorkom.
Die weefsel van die tiroïedklier, sowel as follikulêre en papillêre kankers en hul metastases, kan iodine absorbeer, insluitende radioaktiewe. Hierdie funksie is die basis radioterapie, waarin die vernietiging van residu nie net van die klier self nie, maar ook van metastatiese knope in die longe en bene voorkom. Wanneer dit aan radioaktiewe jodium blootgestel word, word die groei vertraag en metastase regresseer. Die moontlikheid van blootstelling aan metastatiese foki kan die prognose en lewensverwagting van pasiënte na behandeling aansienlik verbeter.
In die geval van anaplastiese kanker en ander kwaadaardige gewasse van nie-epitheliale oorsprong (limfoom, sarkom), pas toe bestraling of chemoterapie.
As 'n pasiënt 'n verreikende vorm van kanker het wat nie onder chirurgiese behandeling is nie, beperk die dokters hulself in sulke gevalle tot bestraling, chemoterapie en die gebruik van radioaktiewe jodium in die geval van sensitiewe tipes tumore.
Gegewe die entoesiasme van baie pasiënte met volksremedies, moet daarop gelet word dat skildklierkanker nie die geval is wanneer hulle gebruik geregverdig is nie. Dit sal nie oorbodig wees om 'n verskeidenheid strelende fooie en goeie voeding te gebruik nie, insluitend 'n groot hoeveelheid groente, vrugte, seekos en groente. Met so 'n diagnose, selfs in die stadium van metastase, is dit moontlik om goeie resultate te behaal met behoorlike behandeling van spesialiste. As jy dus tradisionele medisyne wil gebruik, kan jy dit parallel met tradisionele metodes doen, maar jy moet met jou dokter raadpleeg.
Lewe na kanker
Soos hierbo genoem, het die meeste skildkliertumors 'n redelik gunstige prognose, selfs in die metastase stadium. Dit is nie net die gevolg van die relatief stadige groei van kanker nie, maar ook die moontlikhede van moderne behandelingsmetodes.
In papillêre en follikulêre karsinoom bereik die vyfjaar-oorlewingsyfer 85%, met nommers hoër onder vroue. By jonger pasiënte is dit moontlik om beter behandelingsresultate te behaal as by ouer mense. Oor die algemeen, met sulke vorme van kanker, is dit moontlik om tientalle jare te leef, onderhewig aan die tydigheid van opsporing en terapie.
In anaplastiese en ander ongedifferensieerde vorms is die verloop van die siekte aggressief, metastases verskyn redelik vroeg, en pasiënte na diagnose is vir hoogstens 'n jaar gestig.
Aangesien die chirurgiese behandeling van skildklierkanker meestal die verwydering van die hele orgaan behels en pasiënte gedwing word om hormonale middels vir die res van hul lewens te neem, het hulle gewoonlik 'n gestremdheidsgroep. Die lewensgehalte en gestremdheid van die meeste pasiënte word egter nie benadeel nie, waardeur jy normale lewe kan lei in verder.
Die gevolge van skildklierkanker word geassosieer met die ontwikkeling van hipotiroïedisme weens 'n gebrek aan hormone, maar hierdie toestand kan suksesvol reggestel word deur tablette van dwelms te neem. In ernstige gevalle is verlies of inkorting van stemfunksie moontlik.
Dit is nogal moeilik om die ontwikkeling van kanker te voorkom, sodat jy aandag moet gee aan enige veranderinge in die liggaam en die tiroïedklier in die besonder, en 'n tydige besoek aan die dokter sal jou help om goeie behandelingsresultate te behaal en jou lewe te red.
Simptome van skildklierkanker word deur sy tipe veroorsaak. Daar is verskeie tipes van hierdie siekte, meeste van die gewasse word gedifferensieer - dit bestaan ​​uit byna onveranderde follikulêre selle.
Papillêre karsinoom. Die mees algemene tipe kanker, die voorkoms van hierdie tipe kanker is bykans 80%. Dit word gekenmerk deur stadige ontwikkeling, raak 1 deel van die tiroïedklier. Die gewas word beskou as "vreedsame", word vroeg in die vroeë stadium gediagnoseer, is maklik behandelbaar. Hierdie neoplasma het op die oppervlak 'n groot aantal klein uitsteeksels wat soos papille lyk, daarom lyk die oppervlak soos 'n varingblad. Studies toon dat mikroskopiese papillêre neoplasmas gevind word in 10% van volkome gesonde mense wat nie regdeur hul lewe voorkom nie. Papillêre skildklierkanker by vroue kom 3 keer meer dikwels voor as by mans, hoofsaaklik in die ouderdomsgroep van 30 tot 50 jaar. Hierdie spesie het 'n goeie voorspelling; as gevolg van suksesvolle behandeling styg lewensverwagting met 25-30 jaar.
Follikulêre karsinoom. Die voorkoms van die gewas is 'n groep alveoli-follikels. Follikulêre kanker van die tiroïedklier word gevorm in 10-15% van die totale deel van kanker. In 30% van hierdie spesies word as minimaal indringend aangedui, dring nie in die vate en omliggende weefsel nie, nie metastase toelaat nie. Die oorblywende 70% van die gewasse word as aggressief beskou, metastaseer hulle na naby geleë en ver weg weefsels, vate, limfkliere. Это заболевание лечится радиоактивным йодом, лучше до 50 лет. В пожилом возникают различные осложнения на фоне метастаз.
Медуллярная карцинома. Наиболее редкий вид злокачественного новообразования, развивается лишь в 5 — 8% случаев. Verskyn uit parafollikulêre selle wat kalsitonien produseer. Hierdie hormoon is verantwoordelik vir die tempo van fosfor en kalsium, beheer die groei van beenweefsel. Medullêre skildklierkanker by mans word nie minder gereeld as by vroue gediagnoseer nie. Hierdie tipe siekte is baie gevaarliker as die vorige twee. Die gewas het die vermoë om deur die kapsule te groei, die tragea en spiere te dring. Gewoonlik word die simptome van medulêre skildklierkanker gemanifesteer in mense ouer as 40 jaar, en word in 'n groot mate geneties oorgedra. Dit gebeur ook dat dit 'n persoon affekteer wat nie genetiese aanleg het nie. Hierdie vorm word sporadies genoem. By kanker van die tiroïedklier van hierdie tipe, misluk die funksie van ander endokriene afskeidings dikwels - dit is veelvuldige endokriene neoplasia. Die selle van die medulêre neoplasma verwerk nie jodium nie, dus behandeling met radioaktiewe jodium is magteloos. Toegewysde chirurgie, waartydens die tiroïedklier en servikale limfknope verwyder word. Na 50 jaar is die voorspelling gewoonlik teleurstellend.
Anaplastiese karsinoom. 'N Bietjie seldsame tipe, selle wat nie daaraan kenmerkend is nie, ontwikkel in die orgaan. Hulle doen geen funksies nie, net aktief deel. Anaplastiese tumor kom voor in minder as 3%. Gewoonlik raak dit mense ouer as 65, die simptome in vroue kom op gelyke voet met mans voor. Dit word gekenmerk deur vinnige ontwikkeling en groei van metastase. Gewoonlik is die behandeling van hierdie tipe kanker ondoeltreffend, dit het 'n baie swak voorspelling. Die pasiënt kan die eerste tekens van tiroïedkanker onafhanklik diagnoseer. Hulle word gemanifesteer in die vorm van swelling op die nek, wat maklik met vingers vasgepen word.
Klassieke primêre simptome van skildklierkanker
Die eerste simptome van skildklierkanker word in die volgende gemanifesteer.
Klein hoes. Byna altyd hoes veroorsaak nie agterdog nie, terwyl dit die eerste tekens van skildklierkanker (PID) kan manifesteer. Met 'n lang hoes verwys die pasiënt gewoonlik na 'n ENT, eerder as 'n endokrinoloog. Maar selfs 'n lang hoes is nie genoeg om skildklierkanker te diagnoseer nie. Wanneer 'n pasiënt gepynig word deur 'n gratis hoes wat nie deur ander simptome vergesel word nie, kan dit die vorming van klein goedaardige tumore veroorsaak wat met normale asemhaling inmeng.
Swel om die nek. Die vorming van 'n knoop of 'n klein gewas op die nek is 'n seker simptoom van skildklierkanker. Die knoop kan so klein wees dat dit nie op palpasie gevoel word nie. Daar is net probleme om te sluk. Maar aangesien die nodules in die nek die gevolg kan wees van aansteeklike siektes van die keel, moet u die meegaande simptome noukeurig monitor. 3. Moeilike asemhaling. Die tiroïedklier is in die boonste gedeelte van die tragea. 'N groeiende tumor plaas druk op die larinks, dus moeilik om asem te haal of te sluk, is tekens van skildklierkanker. Sulke simptome, saam met hoes, is kragtige argumente vir 'n besoek aan 'n onkoloog.
Geswelde limfkliere is die mees algemene simptoom van skildklierkanker by vroue. Die selle van 'n maligne tumor versprei deur alle weefsels, in die eerste plek lymphodes ly. Dit is hulle wat die liggaam help in die stryd teen aansteeklike siektes, daarom word dit dikwels met seer keel of ARVI verhoog. Maar as hulle vir 'n lang tyd vergroot word - waarskynlik, dit is 'n manifestasie van skildklierkanker.
Heesheid. Skildklierkanker, waarvan die eerste tekens in die heesheid van die stem voorkom, plaas druk op die vokale toue. Die orgaan is onder die larinks en ligamente, verhoog, dit veroorsaak hierdie verskynsel. Tekens van skildklierkanker word op ultraklank en x-strale gediagnoseer. Hierdie prosedures help om die siekte vroegtydig te identifiseer. Hoe vinniger die pasiënt begin behandeling, hoe groter is die waarskynlikheid van volledige herstel.
Kenmerkende eienskappe van 'n kanker
Soos reeds genoem, beïnvloed hierdie siekte gewoonlik die pragtige helfte van die bevolking. Benewens die klassieke tekens, word die simptome van skildklierkanker by vroue verdeel in kenmerkend, volgens die tipe neoplasma.
Simptome van papillêre skildklierkanker is klassiek, dit wil sê, hulle verskyn in:
verander die stemtoon
pyn en ongemak in die gebied van die servikale werwels,
moeilik om asem te haal, te sluk.
Dikwels bring dwelmbehandeling nie die gewenste resultaat nie, dus die beste opsie is chirurgiese ingryping.
'N Follikulêre tumor het al die klassieke primêre simptome, maar daarbenewens kan die volgende simptome voorkom:
swakheid in die hele liggaam
spierkrampe, tinteling in spiere, kolletjies.
Behandeling word uitgevoer deur die tumor te verwyder en 'n kursus van radioaktiewe jodium ondergaan.
Hoe manifesteer medulêre kanker? Hierdie vorm van die siekte gee metastase en word vergesel deur:
baie ernstige hoofpyn
skending van die spysverteringstelsel,
Hierdie tipe kanker word slegs met behulp van chirurgie behandel. As die siekte in sy aanvanklike toestand is, word die gewas saam met die tiroïedklier verwyder. By die derde graad word spierweefsels en limfknoopstrukture met metastase verwyder.
Anaplastiese skildklierkanker het kenmerkende eienskappe - die tumor groei vinnig, dit is duidelik sigbaar vir die blote oog. Die tumor gee al die klassieke simptome wat vinnig vererger. Daarbenewens word die siekte op die volgende gronde gediagnoseer:
Anaplastiese tumor word beskou as die mees ernstige vorm van kanker. Die meeste dokters stem saam dat die verwydering van 'n gewas betekenisloos is. Alle pogings moet aangewend word om die simptome uit te skakel en die toestand van die pasiënt gedurende die oorblywende tyd te verlig. Ander dokters glo dat behandeling slegs betekenisloos is as groot metastase gegroei het tot nabyliggende weefsels. In ander gevalle, chirurgie en gepaardgaande behandeling.
Herhaling van skildklierkanker is 'n kenmerk van hierdie siekte, want selfs met 'n suksesvolle en volledige genesing kan die siekte terugkeer. Skildklierkanker het 4 stadiums van ontwikkeling. By die bepaling van die stadium word die grootte van die tumor, die voorkoms van die siekte en die teenwoordigheid van metastase in ag geneem. Metastase is 'n herhaalde tumor, die opkoms van 'n nuwe fokus van groei. Hierdie fokus begin ontwikkel as gevolg van die oordrag van kankerselle deur die vloei van bloed of limf na ander organe. Stadiums word bepaal deur die graad van tumorontwikkeling:
Fase 1 word gediagnoseer wanneer die deursnee van die formasie tot 2 cm skommel, dit is in enige sone van die orgaan. In die eerste stadium verander die kapsulevorm van die klier nie, metastase vorm nie,
Stadium 2 - die tumor groei meer as 2 cm, verander die vorm van die kapsule van die tiroïedklier. Die tweede stadium is die ophoping van klein tumore wat nie in die kapsule van die tiroïedklier groei nie. In die gebied waar die gewas geleë is, kan metastases groei,
Fase 3 word gekenmerk deur ontkieming van die tumor in die kapsule van die tiroïedklier. Dit plaas druk op die tragea en nabygeleë weefsel, ontkiem in hulle. Metastase groei, wat die servikale limfknope aan weerskante van die tiroïedklier binnedring,
Fase 4 - tumorweefsels groei diep in nabygeleë weefsels, die skildklier verhoog aansienlik en word onbeweeglik. By die diagnose van metastases word naby en verre organe aangetref.
Die risikogroep vir skildklierkanker is afhanklik van:
geslag en ouderdom van mense. Vroue word geaffekteer deur hierdie siekte op die ouderdom van 40 - 50 jaar, mans baie later - 60-70 jaar,
jodiumtekort in die liggaam. Met onvoldoende gebruik van jodiumbevattende produkte ontwikkel follikelkanker dikwels,
bestraling - mense wat blootstelling aan bestraling ontvang het, val eers in die risikogroep. Stralingsterapie wat in die kinderjare ontvang word, verhoog die moontlikheid om siek te word in die toekoms. Bestraling sluit verskeie mediese prosedures in - x-strale, rekenaartomografie,
genetiese aanleg. Dikwels is daar enkele gevalle waar die hele gesin aan hierdie siekte ly, gewoonlik slegs een van die familielede.
Moderne medisyne staan ​​nie stil nie. Reeds word kankerbehandeling gemaak met dwelms wat slegs op veranderde kankerselle handel, terwyl die ongeskonde kinders bespaar word. Dit onderskei hulle van konvensionele chemoterapie, wat alle vinnig groeiende selle uitskakel en die liggaam se verdediging verlaag.
Tekens van 'n Maligne Tumor
Die skildklier is baie gerieflik vanuit die anatomiese oogpunt. Dit is maklik om te voel, sowel as om enige veranderinge in grootte te sien. U kan die klier by die huis gereeld ondersoek en nagaan vir enige knoppies en robbe.
Die eerste rede om 'n endokrinoloog te besoek is die voorkoms van 'n knoop in die skildklier wat sigbaar is vir die blote oog en die voorkoms van 'n klein uitsteeksel het. By die aanvang van die siekte rol die knoop onder die vel en is 'n elastiese seël. Daar is geen pyn tydens palpasie nie. Met verloop van tyd word die knoop gekompakteer, wat groter word.
Gereelde ondersoek van die klier bied beskerming teen die ontwikkeling van kanker tot 'n ernstige stadium.
Dit is belangrik! Die teenwoordigheid van so 'n seël is nie altyd bewys van die ontwikkeling van 'n kanker nie. Slegs in 5% van die gevalle is 'n klein knoop die voorloper van 'n kwaadaardige neoplasma.
Die eerste kenmerk van skildklierkanker is 'n toename in die servikale limfknope. Geleidelik, soos die gewas groei, verskyn die volgende simptome:
hoes in die afwesigheid van verkoues en allergieë,
gevoel van 'n vreemde voorwerp in die keel,
moeilik om te sluk en asem te haal
nekpyn, in sommige gevalle kan pyn na die oor uitstraal.
Hierdie simptome is 'n gevolg van die groot grootte van die gewas, wat die omliggende organe en weefsels begin druk - die tragea en slukderm. Die verandering in stem vind plaas as gevolg van die nederlaag van die metastases van die vokale toue, sowel as die laringeale herhalende senuwee.
Gebruik van radioaktiewe jodium
Sy aksie is om kankeragtige en gesonde klierselle te vernietig. Die pasiënt neem 'n kapsule wat radioaktiewe jodium bevat, dan kom die mikroelement in die bloedstroom deur absorpsie in die dunderm, word geadsorbeer deur die selle van die tiroïedklier en vernietig hulle.
Interessant! Hierdie metode is effektief vir die uitskakeling van metastase wat in naburige organe gelokaliseer word, veral in die limfknope. Terapie na tiroïedektomie kan ook toegepas word om geringe weefsels van klierweefsel te vernietig.
Met 'n hoë dosis jodium is die volgende newe-effekte moontlik:
droogheid van die mondslijmvlies,
droë oog mukosa,
die sensitiwiteit van die smaakknoppies van die tong verminder,
swelling verskyn op die nek as gevolg van sirkulatoriese afwykings,
braking en naarheid aan die kant van die spysverteringskanaal
vergrote speekselkliere en hul seël.
Onder die invloed van radioaktiewe jodium word al die weefsels van die tiroïedklier vernietig, daarom word hierdie metode redelik selde gebruik.
Die metode bestaan ​​uit die konstante gebruik van dwelms wat in die samestelling die tiroïedhormone bevat. Dit bied twee voordele:
na chirurgiese verwydering van die tumor, is die groei van nuwe kankerselle nie toegelaat nie,
Die liggaam se belangrike aktiwiteit en hormonale balans word op die vereiste vlak gehandhaaf.
Hormone word slegs op voorskrif geneem. Newe-effekte sluit osteoporose en aritmie in.
Die gebruik van radioaktiewe jodium en hormone gee positiewe resultate slegs in die vroeë stadiums van die siekte.
Die verloop van behandeling duur 'n paar weke, 5 dae per week. Elke pasiënt is individueel geselekteerde instrumentinstellings, wat die sterkte van die straling en die invalshoek van die strale insluit. Die duur van die sessie is 'n paar minute en is heeltemal pynloos.
skade aan aangrensende weefsels.
Stralingsterapie is effektief in gevalle waar die gewas grootliks groei (veral as dit die omliggende weefsels en organe bereik, dit is buite die kapsule van die klier), en jy kan ook die groei van metastase vertraag.
Chirurgiese verwydering van 'n tumor in moderne medisyne is die enigste manier om kanker heeltemal te genees. Slegs individuele anaplastiese vorme van kanker is die uitsondering. Daar is twee maniere om 'n tumor te verwyder - lobektomie en tiroïedektomie.
Lobektomie is die verwydering van slegs een lob van die tiroïedklier. Gebruik vir klein tumorgroottes. Die voordeel van lobektomie is dat daar na die operasie geen hormone nodig is om my hele lewe te gebruik nie, aangesien die tweede bolklier die produksie van die nodige hormone sal verseker.
Verwydering van die tiroïedklier vereis die hoë akkuraatheid van 'n geneesheer om nie ander belangrike organe te seer nie.
Tiroïedektomie behels die verwydering van albei lobbe van die tiroïedklier, waarna die pasiënt konstante vervangingsterapie benodig in tabletvorm.
Dit is belangrik! By tiroïedektomie word die servikale limfknope ook verwyder, aangesien hulle ook patologiese prosesse en kankerselle kan hê. Die mees algemene indikasie vir die verwydering van limfknope is anaplastiese kanker en 'n medullêre tumor.
Newe-effekte van die operasie is:
bloeding, wat lei tot die vorming van groot hematomas op die nek,
beskadiging of verwydering van die paratiroïedkliere,
heesheid en verlies van stem
Spesiale aandag aan hul gesondheid moet betaal word aan mense wat gevalle van medulêre skildklierkanker in die familie gehad het, pasiënte wat enige patologie van hierdie orgaan het, het radioaktiewe of stralingsblootstelling ondergaan en wat in 'n gebied met jodiumtekort woon.
Kyk na die video: How to remember hormone and their functions with easy trick (Junie 2020).
Wat is die voordelige en terapeutiese eienskappe van Quinoa graan, hoe om te groei en kook, kontraindikasies
Platelet norm in die bloed van kinders van verskillende ouderdomme: die rol van bloedplaatjies vir 'n groeiende organisme