Emosionele intelligensie - wat is dit, hoe om dit te ontwikkel? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Emosionele Intelligensie - dit is 'n soort intellek wat verantwoordelik is vir die erkenning van persoonlike emosies en emosies van ander mense, asook om hulle te bestuur. Die skoonheid van emosionele reaksies in hul universaliteit, dit lyk asof hulle in alle menslike kulture werk. Mense van enige ras ondervind ook geluk, hartseer, verrassing, woede en onbewus hulle in liggaams- en gesigsuitdrukkings. Elke emosionele reaksie het sy manifestasies in die liggaam. Byvoorbeeld, die emosie van verrassing het drie onderskeidende kenmerke: die oë toeneem, die mond oopmaak en inaseming. Sulke reaksies hou verband met die noodsaaklikheid dat 'n persoon aktief in 'n ongewone situasie moet optree: die oë is beter gekonsentreer op die onderwerp, en die asem berei vir moontlike spieraktiwiteit vir verdediging of hardloop voor.
Emosionele reaksies is redelik intellektueel in hulle betekenis, hulle help om die regte, rasionele besluit te maak wat fundamenteel heeltemal in stryd is met wat ons dikwels geleer word - die noodsaaklikheid om emosies te onderdruk om dit te vermy. Mense met 'n hoë IK en analitiese vaardighede ontken dikwels die rol van emosies onverdiend.
Die dwaling van hierdie benadering kan getoon word deur te bewys dat emosionele reaksies 'n baie spesifieke rol het. As ons by so 'n ontleder 'n stukkende stuk papier gooi, dan sou hy nie die tyd gehad het om akkurate berekeninge te maak en 'n analitiese besluit op grond daarvan te maak voordat dit hom bereik het nie, selfs al was hy 'n genie wat sy trajek baie vinnig kon bereken. maak hom instinktief afwyk. En as daar in plaas van 'n stukkie papier 'n gewigtige klip sal wees? Net soos hierdie primitiewe situasie, in komplekse en belangrike situasies, is 'n kompleks van emosies ook in staat om die gewenste gedrag vinnig aan te skakel.
Waar het die konsep emosionele intelligensie vandaan gekom? Vir die eerste keer is hierdie konsep in 1990 deur John Mayer voorgestel, saam met Peter Salovey, wat 'n boek gepubliseer het, verskeie artikels gepubliseer en op 'n konferensie gepraat. Dit was egter eers in 1995, waarin die boek van Daniel Goleman gepubliseer is, dat hierdie teorie sy wye erkenning ontvang het.
Goleman, as joernalis, het Selovei en Mayer ontmoet en kon hul idee pragtig voorstel. Salovey en Meier het egter voortgegaan om hul teorie te ontwikkel en te verbeter en 'n paar jaar later het hulle 'n boek vrygestel met spesifieke praktiese aanbevelings vir lesers wat belangstel in die ontwikkeling van hul emosionele intelligensie in samewerking met David Caruso. Goleman, wat die konsep populariseer, het gelei tot die opkoms van 'n groot aantal nuwe idees rakende emosionele intelligensie, sowel as die modelle en metodes van meting. En tot nou toe is hierdie onderwerp nuut en aantreklik.
Meting van emosionele intelligensie - daar is drie mees algemene maniere. Een is 'n onafhanklike assessering. Maar meer as 80% van die mense sien hulself as slimmer as die gemiddelde persoon, so hierdie tipe assessering is nie baie goed nie. Die tweede is die sogenaamde 360-telling, as jy in 'n groep is wat die vermoëns van ander assesseer, aangesien hulle jou 'n skatting gee. En die derde is die toetsmetode, byvoorbeeld, met behulp van die bekende MSCEIT-tegniek. Sedert sy skrywers Mayer en Salovey, asook Caruso wat hulle aangesluit het, is dit seker dat emosionele reaksies ondubbelsinnig geassesseer kan word. Daar is ondubbelsinnig korrekte en ondubbelsinnige verkeerde antwoorde in die metodologie.
'N Prent met 'n sekere uitdrukking van 'n persoon se gesig word aan die toetspersoon voorgelê, en die vraag word gevra watter soort emosie hy na die mening van die toetspersoon ervaar. Elke emosionele reaksie moet op verskeie skale beoordeel word - om te bepaal hoe hartseer, gelukkig of kwaad hierdie persoon op 'n drie-puntskaal is. Die toets help om te bepaal hoe akkuraat 'n persoon die emosies van ander kan assesseer, wat 'n hoë korrelasie in die algemeen toon met sy vlak van emosionele intelligensie. Die toetsuitslag bereken die koëffisiënt wat deur ons gemeet word van emosionele intelligensie.
Volgens navorsing is sukses in aktiwiteite nie net geassosieer met die vlakke van IK nie, die werklike intelligensie, die vlakke van emosionele intelligensie wat die afkorting EQ toegeken het, het ook 'n beduidende impak. Trouens, in die meeste maatskappye het werknemers goeie verstandelike vermoëns, maar nie almal slaag nie. Ja, dit is belangrik om slim te wees, maar dit is nie genoeg nie. In een van die opnames het 250 IT-bestuurders geantwoord watter leier hulle uitstaande beskou - die mees algemene opsies is gedeelde visie, motivering en die vermoë om empatie te ervaar. En die vrae was oop, met geen opsies gegee nie.
Baie groot moderne maatskappye in die keuse van 'n kandidaat bestudeer eers sy emosionele intelligensie. Werknemers met hoë EQ's maak minder konflik los, wys nie vandalisme nie, en het 'n groter neiging tot die gewenste sosiale gedrag. En as die gesprek verander het na bestuurders, word hulle beter verenig, tydrenpersoneel om hulself, dra by tot die vinnige uitgang van die span tot die gewenste beplande resultate, vorm 'n visie en dra dit kwalitatief aan hul ondergeskiktes oor.
David Caruso het die volgende ondervinding gestel - het vir die hoof uitvoerende beampte die moontlikheid voorgestel dat hy na 'n nuwe maatskappy moet gaan en 10 van enige huidige werknemers saam met hom moet neem. Interessant genoeg het hierdie geselekteerde 10 mense die hoogste EQ-vlak van alle maatskappy werknemers gehad.
Emosionele intelligensievlakke voorspel gedeeltelik die toekomstige prestasies van bestuurders, maar ook meer akkuraat voorspel hoe hulle optree. Stap oor koppe is nie tipies van bestuurders met 'n hoë EQ nie, integendeel, hulle behoort aan die kategorie leiers waarop ondergeskiktes hulself wil gelykstel.
Emosionele intelligensie is ook belangrik as gevolg van die feit dat blink charismatiese leiers altyd die vermoë het om hul omgewing met emosies te besmet. 'N Hoë EQ waarborg ook groter spanlojaliteit en groter betrokkenheid by werknemers.
Hoe om emosionele intelligensie te ontwikkel?
Die ontwikkeling van emosionele intelligensie begin met die vermoë om die emosionele reaksies van ander mense te herken deur mikro-uitdrukkings van die gesig, nie-verbale liggaamlike manifestasies en intonasies - soos in die film "Theory of Lies."
Byvoorbeeld, 'n ware, opregte, opregte glimlag moet noodwendig gepaard gaan met plooie om die oë, 'n ligte vrolike knipoog, wat 'n vreugde en gelukstoestand oor bring. Almal het hierdie vaardigheid om emosies te herken en onbewustelik te werk. Maar net 'n paar mense is eintlik talentvol om emosies te definieer. Sukses hier hang ook af van die een wat emosies vertoon - as sy emosionele intelligensie hoog is en die persoon jou wil mislei, dan sal hy heel waarskynlik slaag. 'N Spesiale studie van 'n persoon se emosies deur mikro-ekspressies maak dit moontlik om beide inligting te verkry, hoe elke emosie lyk, en praktiese vaardighede om hulle vinnig te herken.
Na hierdie vaardigheid is dit nodig om aandag te skenk aan die ontwikkeling van beheer en die vermoë om emosionele reaksies uit te druk. Dit is belangrik om te leer om tussen emosies te onderskei om die regte prentjie van die wêreld te kry. Emosionele reaksies beïnvloed kognitiewe prosesse en denke, omdat dit ontspanne en afgestem het op 'n positiewe golf, 'n persoon beter inligting ervaar. Om denke te stimuleer, moet jy emosies goed verstaan.
Wanneer ons emosies verstaan, kan ons ook die gedrag van ander mense voorspel. Veral belangrik is die vaardigheid om emosies vir verskillende tipes leiers en leiers van spanne te herken en te bestuur. Want jy moet op enige oomblik bewus wees van watter emosionele toestand jou ondergeskiktes nou is: as jy ontsteld is, hartseer, met lae energie, dan moet jy op hierdie dag doen verifikasie van dokumente en verifikasie van stellings. As mense in 'n span besprinkel met energie en vol vreugde, kan jy dinkskrum, 'n vergadering hou.
Maar wat om te doen as jy nou 'n dinkskrum moet doen en die emosionele toestand van jou kollegas nie ooreenstem nie? Dit is moeilik om met woorde alleen te motiveer, terwyl 'n leier met behulp van emosies 'n span suksesvol kan inspireer vir die nodige aktiwiteit. Watter tegnieke kan hier wees? Asem uit, begeer om te stem, om te versamel - soos 'n afrigter van 'n sportspan. Dit is handig om te onthou dat 'n positiewe houding van die leier lei tot beter koördinasie in werk en laer arbeidskoste.
'N Emosionele reaksie het altyd 'n fundamentele rede wat individueel is. Byvoorbeeld, 'n prettige lied pleit gewoonlik positiewe emosies, maar die man wat 'n belangrike meisie vir hom genooi het om met hierdie liedjie te dans en geweier word, sal dieselfde melodie waarskynlik negatiewe emosies veroorsaak. Om hul emosies te verberg, word aansienlike moeite vereis. Hoe meer 'n persoon hulle in homself onderdruk, hoe minder kan hy inligting inlig. Al sy krag word bestee aan die handhawing van 'n ondeurdringbare emosionele fasade, wat natuurlik soms benodig word, maar as 'n permanente regime is baie duur.
Deur 'n waarskuwingstrategie te volg, kan jy vooruit dink en 'n ander werknemer na 'n vergadering stuur wat jou emosioneel uit jou eie stel. As jy egter na die vergadering gegaan het, en jy is teruggetrek, dan volg jy die reaktiewe strategie wat jy kan inasem en uitasem, tel tot drie en kalm jou verontwaardiging op papier.
Emosionele intelligensie van die kind
Die ontwikkeling van emosionele intelligensie is belangrik selfs vir 'n klein kind, en hierdie vraag kan deur sy ouers sowel as onderwysers gevra word. Mark Brackett van die Yale Universiteit het 'n spesiale program vir kinders wat vir skoolgebruik goedgekeur is. Die program behels die eerste opleiding van die onderwysers, wat dan die kinders self leer. Die rol om kennis oor emosies by kinders te verhoog, is moeilik om te onderskat, omdat lae emosionele intelligensie dan 'n bron van negatiewe emosies word en die eerste slegte ervaring wat die res van hul lewe kan imprint. Danksy hierdie opleiding sal kinders 'n keuse hê. Hulle kan óf die geluk wat hulle wil hê, ervaar, of bewus wees van hul slegte emosies en probeer om hulle te verander. Dus, lae emosionele intelligensie, wat in die familie geërf word, kan met behulp van opleiding omskep word, wat nie minder belangrik is as klassieke skoolonderrig, wat daarop gemik is om kennis uit te brei en IK te verhoog nie.
Die emosionele intelligensie van die kind word ook deur die skrywers John Gottman en Joan Dekler aan die boek met dieselfde naam toegewy. Sy bied ouers 'n metode waardeur hulle hul ouerskapstyl kan identifiseer en ook die boek gebruik om dit aan te pas sodat die kind leer om emosies harmonieus te toon en hul EQ te ontwikkel en 'n gelukkige lewe te leef.
Die skrywers van die boek oorweeg 4 tipes ouers in detail met die ooreenstemmende style van die opvoeding van 'n kind: verwerping, afkeuring, nie-interfererende, emosioneel. Vir die emosionele opvoeding van kinders moet eers die ouer 'n hoë vlak van EQ hê, en die boek help dit om dit deur middel van 'n reeks opeenvolgende stappe te ontwikkel. Byvoorbeeld, om empatie vir die kind se emosies te ontwikkel, word die ouer gevra om eers te verstaan ​​wat die kind ervaar, dan, sonder invloed uit watter teken hierdie emosie is, behandel dit dit as 'n positiewe moontlikheid van toetreding. Dan word die ouer aanbeveel om aktief te luister en te bevestig aan die kind waarom sy emosie geregverdig is, om saam te stem dat sy redes natuurlik is. Daarna sal 'n bekwame ouer probeer om die kind te help om sy emosie te noem en sodoende aleksitiemvoorkoming te doen. En uiteindelik, saam met die kind, bepaal hoe om sy gevoelens ekologies oor jouself en ander uit te druk, sodat dit aanvaarbaar en nie vernietigend is nie, en die kind 'n volledige ontlading van emosie het, en dus 'n oplossing vir die emosionele probleem.
Dit lyk so makliker? Egter selfs die mees liefdevolle ouer maak baie foute in sy opvoeding van kinders, en in die eerste plek is hulle gekoppel aan negatiewe onbewuste houdings wat deur sy ouers geleer word. En selfs ten spyte van die begeerte om dit nie te herhaal nie, is dit nie so maklik sonder spesiale aandag aan die persoonlike styl van onderwys en die aanpassing daarvan nie.