Waarom ons lief is vir Dolcetto -wyne - Nuwe resepte
Waarom ons lief is vir Dolcetto -wyne
Ek het nou al jare 'n liefde/haat verhouding met dolcetto. Mense is geneig om verbaas te wees as ek vir hulle sê dat ek nie regtig van dolcetto hou nie en ook nie veel koop nie. Wat ek eintlik die afgelope dekade moes gesê het, was dat ek nie van die rigting hou wat dolcetto ingeslaan het nie, en soos dit gereeld met hierdie dinge gebeur, het die slinger begin swaai in die rigting wat ek verkies!
In alle eerlikheid het dit regtig begin gebeur ongeveer 2009 of so, maar die laaste paar, baie oulike oesjare in Piemonte het gehelp om die verskuiwing te versnel. Baie van die wyne wat ek tydens my onlangse besoek aan die streek geproe het, was absoluut pragtig, wat vir my beteken dat dit ligte, relatief alkoholvrye voorbeelde van dolcetto was wat die suiwerheid en sagte kompleksiteit van die bosvloer wat die beste voorbeelde bied, gevier het. Om seker te wees, is daar baie vars voorbeelde sowel as meer kragtig geboude wyne wat eintlik in hierdie styl gemaak word, maar die wyne wat ek onlangs geproe het, toon net 'n meer dolcetto -karakter en minder openlike wynmaak wat net die geval was vyf kort jaar gelede.
Dit is merkwaardig vriendelike wyne vandag, net soos dit moet wees. Maklik om te drink en te geniet en heerlik vriendelik aan tafel. Hulle kombineer 'n sagte tannienborsel in die mond met 'n vars en helder suur. Nie so tannies soos byvoorbeeld freisa nie, of so suur soos barbera, pas die dolcetto van vandag by sy rol as die wyn van elke mens en elke maaltyd.
Hierdie wyne werk meestal die beste met hartige kosse wat nie te vetterig of te suur is nie. Salumi is 'n klassieke vennoot, sowel as eenvoudige risotto- en pastageregte, maar ek vind dolcetto werklik uitstekend met medium intense vleisgeregte, wat wissel van gegrilde hoender tot eenvoudige hamburgers en my gunsteling: gebraaide varktjops wat gemarineer is in knoffel, kruie en wyn.
Een van die historiese probleme van dolcetto is dat dit 'n wyn is wat baie geneig is tot vermindering, wat 'n bietjie stink neus veroorsaak. Met vandag se begrip en tegnologie is daar geen verskoning vir verminderde wyne nie; al wat u hoef te doen is om suurstof in die verouderde wyn in te voer om te voorkom dat dit voorkom. Natuurlik moet 'n mens waaksaam bly terwyl jy 'pump-overs' uitvoer om vermindering te voorkom, want as 'n mens te entoesiasties is, kan jy 'n wyn kry wat vars en helder is as gevolg van oksidasie. Baie produsente sal u vertel dat dolcetto die mees uitdagende wyn is om in Piemonte te produseer. Ek is bly dat soveel produsente die uitdaging aangepak het deur dolcetto terug te keer na sy wortels, en in 'n klein mate op my tafel.
Hier volg 'n lys van die wyne wat ek tydens my onlangse besoeke geproe het. Soos gewoonlik het die wynresensies 'n puntetelling. Alhoewel dit 'n belangrike deel van die kommunikasie oor wyn is, word dit te dikwels 'n bo-natuurlike betekenis gegee, en mense mis fantastiese wyne en fantastiese wynervarings omdat hulle almal alleen in die telling vasgevang is. Ek hou van die eenvoudige suiwerheid van die 88 -punt Elio Grasso- en Elvio Cogno -wyne. Is dit die 'beste' voorbeelde van dolcetto wat ek probeer het? Nee, dit is nie die gebrek aan krag en kompleksiteit van die beste nie, maar dit is ongelooflike heerlike en perfekte voorbeelde van wat dolcetto moet wees.
'N Paar produsente kan uitstekende dolcetto maak in 'n meer komplekse of kragtiger styl. Dit is natuurlik te wyte aan die feit dat sommige wynmakers meer vaardig is en dat sommige webwerwe beter grondstowwe verskaf. Almal moet na die hoogtes streef wat die eenvoudige dog pragtige dolcetto van Grasso en Cogno bereik. Dit is net sulke pragtige wyne, niks word geforseer nie en alles is in balans, wat dit natuurlik maklik maak om te drink, wat saam met heerlikheid die eerste verpligting van enige wyn is. Ek hoop en glo dat ons verbybeweeg na 'n beter tyd van wynmaak, en alhoewel hierdie eenvoudige, raserige styl van dolcetto enige gebreke in wynmaak kan onthul, is my hoop dat wynmakers nie meer staatmaak op krukke soos ekstraksie en eik nie, maar werk eerder daaraan om hul wyne te verfyn tot op die punt dat hulle op hul eie kan staan.
Hier is wyne vir die meeste smake, so kyk na die volgende lys en kyk of u 'n dolcetto kan vind wat by u pas. En as u, soos ek, die afgelope dekade of wat nie veel in dolcetto-land gevind het nie; doen jouself 'n guns en gee Dolcetto nog 'n kans. Ek het die gevoel dat jy bly sal wees dat jy dit gedoen het!
Klik hier vir resensies van dolcetto -wyne.
- Gregory Dal Piaz, Glad
Waarom ons die verlede romantiseer
'N Jaar na die pandemie is dit maklik om te herinner aan die verlede: bedrywige restaurante, sweterige spinneklasse, kruidenierswinkels vol gesigmaskers en adrenalienkaskades. U kan selfs dinge misloop wat u nooit gedink het nie, soos u irriterende kollegas of u lang reis.
Ja, dit is die definisie van "dinge as vanselfsprekend aanvaar" - daarom is dit miskien nie verbasend dat ons almal skielik waardeer wat nie meer beskikbaar is nie. Maar dit is ook 'n bewys van 'n kognitiewe neiging wat ons deel om die verlede selektief te onthou as beter as wat dit was, veral as die hede nie so goed voel nie.
As ons terugdink aan "die goeie ou dae", moet ons ons afvra: Was die verlede eintlik so groot soos ons dit onthou? En wat kan ons leer uit al hierdie wandelroetes?
Maar waarom meng wynmakers?
"Die kuns om te meng, is vir my om individuele stukke te neem en die som van wat jy meng, beter te maak as die individuele stukke waarmee jy begin het," sê Mike Macmorran, wynmaker, van Mark Ryan Winery.
As druiwe eers tydens die oes in die wynmakery is, begin wynmakers onmiddellik evalueer wat hulle het, proe eers elke fermentor en dan vat, en hou aantekeninge, gradering en ranglys langs die pad.
'Ek begin 'n kaart bou,' sê Kevin White, eienaar en wynmaker van Kevin White Winery. 'Ek weet dat hierdie kombinasie goed kan werk, want ek het 'n aardigheid hier en helder vrugte hier en 'n struktuur daar, en ek kry speserye hier. Vyf keer uit tien was dit in teorie interessant, maar dit het nie uitgewerk nie, maar die ander vyf keer kan dit nogal interessant wees. "
Die punt waarop wynmakers besluit om te begin meng, wissel. "Ek voel eintlik dat hoe vroeër jy die wyne kan vermeng, hoe meer kompleksiteit jy in 'n jeugdige wyn sal hê," sê White. Hy verkies om sommige van sy wyne onmiddellik te meng nadat die fermentasie voltooi is, terwyl hy ander ses maande na die oes meng.
Ander begin baie later. Macmorran meng gewoonlik wyne 14 maande na die oes. 'Dit gee u meer geleentheid om die wyne as 'n individuele deel langer te proe,' sê hy.
Sodra wynmakers begin meng, haal hulle monsters uit 'n verskeidenheid vate, en die pipette en gegradeerde silinders kom, met wynmakers wat dikwels 100 milliliter monsterversnitte maak.
Baie wynmakers begin met die sogenaamde 'basismengsel', wat die basis van die wyn sal wees.
"As ek met ons versnit op Cabernet begin, sal ek 'n baie goeie Cab-versnit saamstel wat uiteindelik 60–65% van die finale wyn sal wees," sê Brian Carter, wynmaker en besturende vennoot van Brian Carter. Kelders. 'Dan kyk ek na toenemende kompleksiteit en toenemende balans deur ander variëteite by te voeg. As ek te veel ander dinge byvoeg dat dit nie meer na Cabernet proe nie, het ek te ver gegaan. "
Wynmakers begin dikwels deur groter persentasies in te meng en dan oor te skakel na kleiner persentasies, en evalueer dit altyd. As hulle nader kom, kan hulle kyk na die aanpassing van net een of twee persent van die wyn.
'Baie mense wonder wat doen twee persent?' sê James Mantone, wynmaker, wingerdbestuurder en medestigter van Syncline Winery. 'Soms is dit radikaal wat dit doen. Dit kan die hele gevoel van 'n wyn verander. "
Sommige wynmakers sal 'n paar uur neem om 'n mengsel saam te stel. Ander kan dae, weke of selfs maande neem, afhangende van die grootte van die wynmakery, die benadering van die wynmaker en die oesjaar.
In elke geval gaan wynmakers deur 'n herhalingsproses om verskillende mengsels te evalueer. Dit kan 'n handjievol herhalings wees, of baie meer, afhangende van die spesifieke wyn.
'Ons gaan moontlik 60 tot 70 versnitte van 'n paar wyne deur voordat ons tevrede is met een,' sê Mantone. 'U maak geleidelik fyn.'
Die proses is nie altyd eenvoudig nie. "Dit is nie intuïtief waar al die beste wyn in een wyn die beste wyn skep nie," sê Chris Peterson, wynmaker en vennoot van Avennia. 'Totdat u dit bymekaarmaak en daaraan proe, kan u regtig verbaas wees.'
"Jy kan twee baie sagte wyne neem en dit saamvoeg, en dit word ongelooflik tannies en ondrinkbaar," stem Mantone saam. 'U kan ook twee werklik tanniene wyne neem en dit saamsmelt, en skielik word dit baie syer.
Hoe weet 'n wynmaker as hy klaar is met 'n versnit? 'Sodra u 'n individuele deel probeer skuif en alles wat u doen, nie so goed is nie, is u daar,' sê Peterson.
Wynmakers sê dat sommige versnitte vinnig bymekaarkom, terwyl ander 'n uitdaging kan wees. 'Soms is dit oorweldigend', sê Mantone van die proses. 'Op 'n sekere punt moet u net u hande opsteek en sê:' Dit is nie meer prakties om dit aan te pas nie. '
'Dit is maklik om dit 'n bietjie te oordink, want daar is baie kombinasies,' sê White. 'Vir my gaan dit oor wat regtig lekker is aan die einde van die dag.'
Gewoonlik maak wynmakers verskeie kandidate vir 'n finale versnit en laat hulle dan 'n rukkie sit voordat hulle dit herevalueer. 'Dit is regtig goed om weg te gaan en terug te kom,' sê Mantone. 'Soms dink u:' Wat het ons gedink? Ons hou van hierdie een? 'U kan so gefokus wees op die detail."
Sodra daar besluit is op die finale versnit, word individuele vate saamgevoeg in 'n mengbak en gewoonlik teruggeplaas na vat vir ekstra veroudering en uiteindelik bottelering.
Hier is 'n blik op wat sommige wynmakers in die staat Washington sê dat hul plaaslike variëteite bydra tot twee algemene versnitte.
Illustrasie deur Rebecca Bradley
Dit speel 'n ster in die mees onweerstaanbare gebak
Onderskatte, maar beslis nie onderbenutte, versoete kondensmelk is net so 'n ruggraat in klassieke bak as suiker. Die dik stroop dra by tot die soetheid van suiker en die voordele van melk sonder om te veel vloeistof by te voeg, aangesien kondensmelk vog verwyder en die natuurlike suikers konsentreer. Hierdie suikers neem dan heerlike note aan terwyl hulle opwarm en in die nagereg bak. Probeer dit in resepte soos ons versoete kondensmelkpondkoek, alles bars, sleutelkalktert en romerige suurlemoenstawe. Om 'n nageregster te wees, hoef dit nie altyd gebak te word nie, kondensmelk verdik en versoet die melksous wat oor 'n wit koek gegiet word in die klassieke Mexikaanse nagereg, Tres Leches.
Speel plaaslike sterkpunte af
In Swisher, Iowa, het Cedar Ridge Winery & amp Distillery begin met die verbouing van druiwe en 'n distilleerdery gebou, hoofsaaklik om hom te onderskei van die ongeveer 20 ander wynkelders in die staat. Toe herprioritiseer dit om die eerste distilleerdery van Iowa te word.
"Mielies is die nommer een graan wat in spiritualieë gebruik word, en in Iowa is koring wat ons doen," sê Jamie Siesken, hoofbestuurder. 'Dit het nie sin gemaak dat die toonaangewende mieliestaat nie gedistilleerde spiritualieë produseer nie.'
Nadat hy in 2005 met helder drank begin het en daarna met bourbon in 2010, het Cedar Ridge onlangs 'n historiese mylpaal gevier: Vanaf vroeg in 2021 is dit nou die topverkoper-bourbon in die staat, wat omseilings soos Jim Beam en Maker's Mark omseil terwyl hy die eerste vaartuig word distilleerder om 'n staat se bourbonverkope te lei.
"Wyn was die eerste plan - waarom ons bestaan," sê Siesken. 'Maar deesdae [is ons fokus] gebaseer op whisky.
Ons behoort almal meer Libanese wyn te drink
Die moderne land Libanon is dalk net 100 jaar oud, maar die wynhandel hier bestaan ​​al meer as 5 000 jaar, danksy 'n lang kuslyn wat oor die hele lengte van die land strek. Antieke Feniciërs het amfora gedeel met bruisende hawestede oorkant die Middellandse See en wyn en ander goedere na die res van die halte op hul roete gestuur, van Alexandrië, Egipte, na Cádiz, Spanje.
Die hedendaagse Libanese wynbedryf is klein - die totale produksie daarvan sal skaars ooreenstem met die opbrengs van een boetiekwynmakery in Italië - maar magtig. Die groei daarvan het in die vroeë 2000's na die einde van die 15-jarige burgeroorlog werklik sy vordering gemaak, en die land se talle wingerde produseer nou druiwe vir byna 80 amptelike en nie-amptelike plaaslike wynkelders. Met Sirië in die ooste en Israel/Palestina in die suide, word die beperkte vierkante beeldmateriaal van Libanon vir wynproduksie dikwels verdeel in vier of vyf afsonderlike benamings en verder opgedeel in verskillende mikroklimate wat oor die Bekaa -vallei gegroepeer is, waar die meerderheid druiwe geoes word.
In teenstelling met die korrelige, geel filter wat Hollywood gebruik, bestaan ​​Libanon nie uit sandduine nie. Wat dit wel het, is bergreekse wat byna 10 000 voet bo seespieël kruis, 'n vallei op 3000 voet, 'n natuurlike watertafel, oorwegend kalksteengronde en 300 dae sonskyn elke jaar. Die algemene weer en topografie is ideaal vir die soort diverse, lae-intervensie-druiwe-verbouing wat sorg vir wonderlike wyn. Die ironie in hierdie oorsig is die volgehoue ​​behoefte dat dit in die eerste plek hier ingesluit word - of in enige skryfstuk oor die Libanese wyn.
Maar daar is meer in die verhaal as net die natuurlike seëninge wat die wynmakers van Libanon verleen. Hulle word gebalanseer deur die land se vloeke. Van die staaltenks wat die sap stoor, tot die glasbottels wat dit omhels, soveel van die skep van Libanese wyn hang af van die bestuur van duur invoer en die ontduiking van vinnige balle. Afgesien van die land se onlangse fiskale ineenstorting, beteken dekades van korrupsie en diefstal in die wanbestuurde ministeries van Libanon dat basiese nutsdienste nie gewaarborg word nie. Rugsteunopwekkers en alternatiewe waterbronne is 'n moet. Grond is duur, en infrastruktuur word swak onderhou of is steeds in verval van die 34 dae lange oorlog tussen Israel en Libanon in 2006. Handarbeid word dikwels oorgelaat aan onderbetaalde vlugtelinge wat menseregte-rampe in die naburige Sirië en Palestina ontsnap. Wynmakers word gedwing om op hul eie geld deur die vrot te druk om 'n styl uit te voer wat duidelik Libanees is.
As 'n Libanese-Amerikaanse wynskrywer, podcaster en navorser, is ek vandag bewus van die uitbeelding van Libanon in internasionale wynmedia. Alhoewel Libanon al duisende jare lank bestaan, is Libanon as 'n wynproduserende land steeds 'n openbaring vir die meeste lesers. Dit is deels te wyte aan 'n groot leemte in wynopvoeding, wat Eurosentries bly en die bydraes van die antieke wêreld in die algemeen afwys. Alles begin en eindig wyn gewoonlik in Frankryk en Italië, terwyl die groeiende terugkeer van lande waarvan die geskiedenis van wynmaak al duisende jare teruggaan, tot 'n paragraaf verminder word, as dit enigsins genoem word.
Libanon moes dekades lank 'n verouderde verhaal bestry. Dit gaan so: Libanon is in die eerste plek 'n oorlogsland waar die veerkragtigheid van die mense, ten spyte van alles, hul skoonheid - in hierdie geval hul wyn - u aandag verdien. Die legendariese Serge Hochar van die Libanon Chateau Musar was die dryfveer agter hierdie vertelling in die sewentigerjare. Nadat 400 jaar van die Ottomaanse heerskappy dit in die rustyd gedryf het, is die wyntoneel van Libanon herleef tydens die Franse mandaat van die 1920's, maar dit het steeds minder as 'n halfdosyn spelers gehad toe die burgeroorlog in 1975 uitbreek. Hochar het dit sy missie gemaak om te wys die wêreld wat Libanon kon doen, selfs terwyl buitelandse en interne magte die land in stukke verdeel het. Sy wingerdstokke het gegroei deur die chaos toe hy na die buiteland gegaan het en sy funky Bordeaux-styl versnitte charismaties aan Britse drinkers opgedra het. Te midde van onderbroke invalle en aanvalle, was die tweeledigheid in hierdie verhaal sinvol. Dit was destyds 'n werklikheid. Maar hier is ons, 45 jaar later, steeds besig om poëties te raak oor hierdie naasstelling. Terwyl die politiek van Libanon in die sewentigerjare vasgeval het, so ook die verhale en die mense wat dit skryf en lees.
Daar is geen kans vir nuwe generasies om die naskokke van onstabiliteit te skud as die media die land konsekwent alleen in uiterstes uitbeeld nie. Ons Libanees moet ons nie afskrik van wat ons deurgemaak het nie, of dit is net 'n bitter noot in 'n andersins komplekse bottel wat nog baie meer te sê het.
Baie van die Libanon se mikro-wynkelders wat na 2000 gebore is, het nou hul tweede of selfs derde generasie. Château Cana, 'n wynkelder wat uitkyk oor die Lamartine -vallei, is deur Fadi Gerges gestig, maar word nou bestuur deur sy dogter, Joanna. Nadat sy oorgeneem het, het Joanna die handelsmerk -identiteit opgeknap, die wynmakery as 'n trouplek geposisioneer en 'n klein gastehuis op die perseel geopen. Die wynmakery is bekend daarvoor dat dit moontlik inheemse druiwe gebruik, soos die inky sabbaghieh en groen appel-getinte meksassi.
Die neiging om in inheemse variëteite te steun, het ongeveer twee dekades gelede begin toe die Bekaa -vallei se Château St. Thomas die wit obaideh -druif as 100 persent Libanees bevestig het via 'n DNA -toets in Montpellier, Frankryk. Ander vermeende inboorlinge wag op verdere toetse om hul oorsprong te bevestig, werk wat deur die individuele wynkelders privaat gefinansier moet word. Net soos in Libanon, word wynmakers oorgelaat om alles sonder 'n amptelike staatsskeidsregter onder mekaar uit te vind.
Chateau Rayak is vernoem ter ere van 'n ander Bekaa-dorp, Rayak, wat eens 'n spilpunt was vir reisigers wat deur die stad se massiewe treinstasie op die spoor Beiroet-Damaskus beweeg. Rayak se wynmaker, Elias Maalouf, was die bestuurder van Train/Train Lebanon, 'n organisasie wat hom beywer vir die behoud van die nalatenskap van die spoor wat nou ontbreek het. Elkeen van sy bottels herdenk 'n ander hoofstuk uit die geskiedenis van Libanon, soos Rayak 43, die eerste vliegtuig wat gebou en ontwerp is vir die vallehemel. Hy produseer ook 'n ligte geparfumeerde, kortstondige rooi met die inheemse druiwe maryameh, wat besoekers self direk uit die tenk kan bottel.
Nuwe verhale soos hierdie is absoluut die moeite werd om te vertel, maar paradoksaal genoeg is dit die ouer een wat steeds skrywers en lesers lok en, bowenal, mense dwing om 'n bottel Libanese wyn te koop. Maar die behoefte aan ondersteuning in die bedryf behoort nie die enigste rede te wees om daaroor te skryf nie. Die wynprodusente in Libanon het kolligte en profiele nodig, maar nie net as hul wingerde aan die brand steek of hul kantore daarop ingaan nie. Die land is nie die maklikste om op 'n kaart te vind nie, maar dit moet nie slegs gebruik word as 'n teken op die uitgebreide wynlys van 'n restaurant met bottels uit ver ver weg.
Om sake meer ingewikkeld te maak, is die land besig om weer in duie te stort terwyl ek tik. Ons ellendige weergawe van 2020, met 'n pandemie, 'n ekonomiese ineenstorting en 'n verwoestende chemiese ontploffing, het die Libanese gesukkel om enige bedryf lewendig te hou, nog minder 'n sogenaamde nie-noodsaaklike produk. Hindernisse soos hierdie laat die idee van wynmaak in die Midde -Ooste steeds indrukwekkend lyk. En dit is. Ek wil trots wees op wat Libanon bereik het, maar applous los niks op nie. Terwyl ons ons standvastigheid soos 'n erepad dra, klap diegene wat verantwoordelik is vir die gemors ook vir ons. Ons onsterflike gees maak die nuus en dit word ons handelsmerk, maar ek wil nie meer wow of oorweldig word deur ons vermoë om trauma te oorkom nie.
Ek probeer nie om ander te bely nie, sodat hulle dithyrambs skryf oor die heerlike land van melk en heuning. Die minimalisering van die uitdagings wat ons in die gesig staar, sou die waan normaliseer. Die media kan eerlik wees teenoor die verhale en die wyne en diegene wat dit verbruik as dit op die tou loop en nuanse en diepte as teengewigte gebruik.
Dus, aan redakteurs en inhoudsvervaardigers: Dit is tyd om stories met vars invalshoeke te vertel wat die subtiliteite van hierdie ou en hernieude kultuur uitpak. Deur aan die lesers kennis te maak met die wyntoneel van Libanon via foto's van fermentasie -tenks saam met militêre, word hierdie troep nog verder verstewig van die gevaarlike, maar eksotiese tuiste van teenstrydighede. Gaan dieper.
Sommeliers en wynregisseurs: Hou vol met Libanese wyne en kyk weer na die storie wat u vertel het as die rede vir hul insluiting. Maak kennis met u produsente buite die opsomming op die tegnologieblad. Vra meer vrae.
En aan al jou entoesiastiese wyndrinkers: dit is tyd om meer Libanese wyne te probeer en meer daaroor te praat. Praat oor hoe die pinot noir van Libanon anders smaak as dié van Champagne, omdat dit die terroir van die oostelike Middellandse See weerspieël, nie die binnelandse Frankryk nie. Praat oor die eksperimentele vel-kontak merwah en die pittige ou wingerdstok. Praat oor hoe al hierdie wonderlike wyn tot stand kom, selfs as die sedelik en finansieel bankrot mense aan die bewind is. Praat daaroor, sodat ons kan voortgaan om hierdie reduktiewe opsomming te ontgroei. Daar is nuwe bloed hier, nie net gemorste bloed nie en daar is goeie wyn hier, nie net wyn uit die onstuimige Midde -Ooste nie.
Moenie die nasie jammer kry nie: drink ons ​​wyn en praat daaroor.
Farrah Berrou is 'n bydraende redakteur van dieWyn Zine en skepper van die B for Bacchus -platform en podcast.Cynthia Bifani is 'n Libanese illustrator wat betekenis, geregtigheid en vryheid ondersoek en bevraagteken.
Vir slaaisous: Camelina Oil, Three Farmers
Hierdie olie word onttrek uit 'n blomplant-Camelina sativa, ook bekend as goud-van-plesier-wat inheems is aan Europa en Asië. Dit is ook 'n goeie plaasvervanger vir grondboontjiebotter. Drie Boere se kamelina word hoofsaaklik verbou in Saskatchewan en koudgeperste in Saskatoon.
Moets en moenies: Dit is 'n goeie plaasvervanger vir boomneute of grondboontjie -olie as u bekommerd is oor die allergeen. Maar mense met 'n mosterdallergie moet wegbly, sê Health Canada, aangesien die twee plante verwant is. Camelina-olie moet nie vir 'n lang tyd verhit word nie, wat dit nie geskik maak vir frituur nie.
Smaak toets: Op sy eie het camelina -olie 'n ligte aspersiesmaak, wat dit goed maak vir slaaisous. Ons het fyngedrukte knoffel, heuningmosterd en rooiwynasyn bymekaar gesmelt en dan in die olie gedrup. Dit het glad geëmulgeer en die geure waarmee dit gekombineer is, aangeneem. Twee bottels van 500 ml, $ 30, threefarmers.ca.
Die koningin het eenkeer gesê 'Hartseer is die prys wat ons vir liefde betaal'
Die koningin het vandag harte oor die hele wêreld gebreek toe beelde van haar alleen by die begrafnis van haar man, prins Philip, vrygestel is.
Die aangrypende foto's maak die hartseer en hartseer vas wat koningin Elizabeth II duidelik ervaar na haar verlies. Tydens die begrafnis is sommige kommentators herinner aan 'n boodskap wat die koningin byna 20 jaar gelede oor hartseer en verlies gedeel het, ná die aanvalle van 11 September in die Verenigde State.
'Hartseer is die prys wat ons vir liefde betaal', het die koningin destyds gesê in 'n boodskap van ondersteuning aan diegene wat geliefdes tydens die aanvalle verloor het. Baie mense glo dat die koningin nou persoonlik nadink oor die aanpassing aan die lewe sonder Philip, met wie sy in 1947 getroud is.
Soos CNN berig, moes alle gaste by die begrafnis wat nie lede van dieselfde huishouding was nie, twee meter van mekaar af sit. Aangesien die koningin 'n groot deel van die afgelope jaar in 'n borrel saam met Philip en lede van hul huishoudelike personeel geïsoleer het, kon sy nie tydens die diens, wat in die St. George's Chapel in Windsor gehou is, naby ander lede van haar gesin sit nie.
Die gastelys vir die diens is ook beperk deur COVID-19-beperkings, en slegs 30 mense kon persoonlik bymekaar kom vir die begrafnis. Onder die uitgesoekte gaste tydens die diens was prins Harry, wat ook alleen moes sit, minstens twee meter van ander rouklaers afgesluit het, aangesien hy sedert laas in Kalifornië saam met sy vrou, Meghan Markle, en hul seun, Archie, in kwarantyn was. lente.
Dolcetto - die sjarmante, heerlike rooiwyn van Piemonte
Die drie bekendste rooi variëteite van die Piemonte -streek in Italië word gebruik om drie baie verskillende en uiteenlopende wyne te produseer. Nebbiolo, die enigste druiwe wat in Barolo en Barbaresco toegelaat word, is 'n variëteit met 'n delikate granaatkleur, maar kragtige tanniene en diep konsentrasie wat die beste voorbeelde 25-50 jaar kan verouder. Barbera, die rooi variëteit wat die meeste in die streek geplant word, word geproduseer as 'n wyn van diep robynrooi, soms pers, en het baie ligte tanniene en hoë suur, terwyl sommige voorbeelde na 'n dekade goed drink, maar die meeste weergawes word die beste binne geniet 5-7 jaar van die oesjaar.
Intussen het Dolcetto 'n diep granaat, soms pers (of selfs skarlakenrooi of bloedrooi) kleur, 'n gebalanseerde suurgehalte (nie te hoog of te laag nie) en mediumgewig tanniene. Dit is 'n heerlike rooi, met geure en geure van framboos en bosbessies, en dit kan gewoonlik verteer word nadat dit vrygestel is, wat gewoonlik binne 'n jaar na produksie is. Sommige weergawes verouder wel, maar Dolcetto is oor die algemeen die beste binne 3-5 jaar.
Gee hierdie kenmerke: Dolcetto word te dikwels oor die hoof gesien wanneer Piedmont se rooiwyne ontleed word. Dit is nie 'n lang lewe nie, net soos 'n Nebbiolo-wyn, en dit staan ​​ook nie so bekend as Barbera nie. Dus is Dolcetto in 'n vreemde posisie, en dit is 'n wyn wat ek nog altyd geglo het dat dit 'n hupstoot vir die openbare betrekkinge nodig het. Wel, ek hou al lank van Dolcetto, so in hierdie artikel sal ek my bes doen om te verduidelik waarom Dolcetto 'n ernstige wyn is wat baie meer respek moet geniet as wat dit tans is.
Daar is tans sewe appellasies in die Piemonte -streek waar Dolcetto vervaardig word, 'n paar daarvan, soos Dolcetto di Ovada en Dolcetto d'Asti, is relatief klein in produksie. Die belangrikste Dolcetto -wyne is Dolcetto di Diano d'Alba (soms net Diano d'Alba genoem), Dolcetto d'Alba en Dolcetto di Dogliani, die beste wyne uit hierdie laaste wynsone staan ​​eenvoudig as Dogliani bekend. In hierdie artikel fokus ons op Dolcetto di Dogliani en Dolcetto d'Alba.
Van al die voorbeelde van Dolcetto is die rykstes gewoonlik uit die Dogliani -gebied, suid van die Barolo -sone. Waarom is Dogliani so 'n uitstekende plek vir die Dolcetto -variëteit? Orlando Pecchenino, eienaar van die gelyknamige landgoed in hierdie gebied, verduidelik. "Dolcetto het ontwikkel in die omgewing van Dogliani omdat daar meer geskikte gronde is. Die lande in Doglianese is baie arm in sand. Die heuwels is hoër en nader aan die berge. Die gronde is ryk aan kalksteen en wit klei. Verder is die gebied is koeler, vanweë die hoogte en die nabyheid aan die Alpe -ketting. "
Op die landgoed San Fereolo verduidelik eienaar Nicoletta Bocca dat die landskap van Dogliani ook gunstig is vir die verbouing van die Dolcetto -druif. Wingerde word tussen 320-560 meter (1050-1700 voet) bo seespieël geplant, wat beteken dat die wingerdstokke blootgestel word aan die sterk wind van hierdie wyd oop gebied (sien foto hierbo geneem uit haar landgoed in die dorp Valdibà.) Daar is baie meer wind in Dogliani as die Barolo -sone, "sê Bocca." Om Nebbiolo goed te laat groei, moet dit teen die wind beskerm word. Maar Dolcetto groei goed onder hierdie omstandighede. "
Die gevolglike wyne is diep van kleur - soms pers of skarlakenrooi - en bied intense vrugtegeure en geure van cranberry, swart framboos en swart pruim, tesame met blomme van pers en swart orgideë en iris, gewoonlik word hierdie wyne nie in eikehout verouder nie, om die aanloklike vrug te beklemtoon. As dit aantreklik klink, dan is u reg. 'N Goed gemaakte Dolcetto van Dogliani is 'n heerlike, heerlike wyn wat jy moeilik kan neersit. Die feit dat die tanniene oor die algemeen matig is, is 'n ander faktor in die aantrekkingskrag van Dolcetto, en die wyne is wonderlike vennote met talle soorte pasta of ligter wild. "Dolcetto is 'n uitstekende wyn om te eet," sê Pecchenino.
Trouens, Dolcetto is so 'n belangrike wyn in Dogliani dat die woord Dogliani nou gebruik word om die beste voorbeelde, wat genoem word Dogliani Superiore, te identifiseer, aangesien hierdie wyne 'n effens hoër alkoholgehalte het en langer in die kelders verouder is. voor vrylating. Hierdie wyne word as DOCG geklassifiseer, terwyl die DOC -voorbeelde hiervandaan nog steeds as Dolcetto di Dogliani bestempel word. Dit beteken dat die woord Dogliani nou dieselfde panache het as die woord Barolo as u die woord Barolo sien, u weet dat die wyn 100% Nebbiolo is, dus as u 'n wynetiket met die woord Dogliani sien, ken u die wyn is 100% Dolcetto.
Wat Dolcetto d'Alba betref, verduidelik Dolcetto -wyne gemaak van dieselfde gebied as Barolo en Barbaresco, Manuel Marchetti van die Marcarini -landgoed in La Morra, die verskil tussen hierdie voorbeelde van Dolcetto in vergelyking met dié van Dogliani. "Produsente in Dogliani het hul tradisionele manier om die Dolcetto -wyn te maak verander, en vandag het ons 'n paar meer gestruktureerde wyne met betrekking tot die verlede, terwyl die Dolcetto d'Alba sy tradisionele vrugteienskappe behou, al is daar nog voorbeelde van Dogliani wat baie vrugtig is. Ek dink dat Dogliani vandag 'n belangriker en ingewikkelder wyn met betrekking tot Dolcetto d'Alba wil wees. "
Ander het basies dieselfde gesê, asof Dogliani 'n sterker Dolcetto -styl is as dié van Alba, terwyl die Alba -wyne sagter en minder intens is. Maar nie elke Dolcetto d'Alba is 'n nederige wyn wat bedoel is vir vroeë verbruik nie, die "Boschi di Berri" van Marcarini is gemaak van Dolcetto -druiwe van 'n wingerd in La Morra wat meer as 100 jaar oud is, en die wyn kan duidelik baat by verskeie jare van veroudering na vrylating. Maar die boodskap is duidelik - Dolcetto d'Alba -wyne is dikwels minder kragtig in hul jeug as voorbeelde van Dogliani.
Uiteindelik is dit hare wat skeur, aangesien beide voorbeelde van Dolcetto sjarmant en heerlik is, hetsy ses maande of ses jaar oud. Wat albei gemeen het, is die feit dat die wyne eenvoudig nie die koninklike beeld van Barolo en Barbaresco het nie, wyne wat dekades lank kan verouder. Maar nie elke wolkekrabber moet 100 verdiepings lank wees om mooi te wees nie, en nie elke rooiwyn hoef 25 jaar oud te wees om suksesvol te wees nie. Skoonheid is in die oog van die waarnemer.
As langlewendheid een van die redes is waarom Dolcetto deurgaans agter ander rooi Piemonte staan, moet u dink dat die woord Dolcetto in Italiaans 'klein liefie' beteken. Leer die bietjie Italiaans en u dink miskien dat Dolcetto 'n soet rooiwyn is. Dit is nie so nie, maar die beeld van soetheid - wat in hierdie geval verwys na die heerlike soet vrugtegeure - bly staan, sodat verbruikers elders kan draai. Dit is jammer, aangesien Dolcetto 'n wyn is waarop u verlief sal raak as u dit net 'n kans gee.
Aantekeninge oor huidige vrystellings van Dolcetto
Pecchenino Dogliani Superiore "Siri d'Jermu" 2017 - Helder pers geure van boysenberry, suur kersie en pers iris. Medium-full, this is very ripe and forward with expressive black fruit, balanced acidity and very good persistence. Enjoy over the next 2-3 years. Impressive in its fruit, but not as well balanced or complex as most years- blame it on the hot temperatures of 2017. Uitstekend
Pecchenino Dogliani "San Luigi" 2017 - Deep garnet/crimson. Inviting aromas of blackberry, black raspberry, black plum and mace. Medium-full with very good to excellent concentration. Rich mid-palate ideal ripeness, good acidity, notable persistence, moderate taninns. Lovely harmony in a very challenging growing season. If there were a ranking of the finest examples of Dogliani, San Luigi from Pecchenino would be at the top of the list. Best in 5-7 years. Uitstekend
Einaudi Dogliani Superiore "Vigna Tecc" 2016 - Deep garnet light purple intense aromas of clove, blackberry and black raspberry. Medium-full with excellent concentration. Rich mid-palate, quite ripe, medium-full tannins and a big finish with impressive fruit depth, notes of menthol and notable persistence. This is approachable now, but will offer greater complexity and pleasure in another 5-7 years. Uitstekend
Gillardi Dogliani "Cursalet" 2015 - Deep purple aromas of dark chocolate, black plum and molasses. Medium-full this is quite ripe, and has balanced acidity, very good persistence and moderate tannins. Enjoy over the next 2-3 years. Uitstekend
Sandrone Dolcetto d'Alba 2017 - Bright, deep purple aromas of black plum, anise and a hint of bitter chocolate. Medium-full with a rich mid-palate. Very ripe and forward with medium-weight tannins. Well structured, this is appealing now, but will improve with time. Peak in about five years. Uitstekend
Marcarini Dolcetto d'Alba "Boschi di Berri" 2017 Bright, deep garnet aromas of black plum, dried cranberry and cherry tomato. Medium-bodied with very good concentration. Nicely structured with medium-weight tannins that are elegant. Good acidity, impressive persistence and very good harmony. Not as expressive as past vintages, due to the extreme heat in 2017, but impressive nonetheless. Enjoy over the next 3-4 years. Uitstekend
Roberto Voerzio Dolcetto d'Alba "Priavino" 2016 - Deep ruby red light purple aromas of black plum, black orchid, raspberry and a hint of molasses. Excellent concentration. Good acidity, very ripe fruit, but not over the top. Quite delicious, with beautiful varietal purity and definition. Enjoy over the next 3-5 years. Uitstekend
Cascina Amalia in Langa Dolcetto d'Alba 2016 - Bright deep purple aromas of cranberry, black raspberry and black plum. Medium-full with very good concentration. Good structure, excellent typicity, medium-weight tannins and good acidity. Very good persistence, excellent varietal character. 2-3 years. Uitstekend
Bovio Dolcetto d'Alba "Dabbene" 2017 - Deep garnet light ruby red aromas of black cherry, red raspberry and thyme. Medium-full, this is an appealing Dolcetto with beautiful red fruit flavors, moderate tannins, good acidity and notable persistence. Styled to enjoy with a meal tonight or over the next 2-3 years, this sacrifices power for elegance. Uitstekend
8 Bologna Recipes to Remind Us Why We Love It
When we say Bologna, we are not talking about the capital of the Italian Emilia-Romagna region. This time, we are talking about the beloved (or hated) sliced meat that was inspired by Italian Mortadella. Check out these Bologna recipes that will remind you how delicious it really is.
Classic Fried Bologna and Onion Sandwich
Start with a brioche pun, add fried bologna and onions and finish with pub cheese for pure delight that you should only partake in every once in awhile. See the recipe.
French Toasted Fried Bologna Sandwich
A basic fried bologna sandwich is turned into something much bigger when sandwiched between two savory French toast pieces. See the recipe.
French Poodle Bites
These will make you think of corn dogs, only filled with bologna instead of hot dogs. See the recipe.
Buckeye Breakfast Sandwich
Bologna is big in the Midwest, so it's no surprise that this bologna breakfast sandwich hails from the Buckeye state. A soft yolk, mayo, and cheddar complement the fatty goodness of bologna. See the recipe.
Bruschetta with Honey and Pistachios
While this recipe calls for Mortadella, try it with a high-quality, thinly sliced bologna for a wonderfully gourmet bite. See the recipe.
Tuscan Restaurant Fiaschetteria On Outdoor Dining and Challenges Since COVID-19
Grilled Bologna and Cabbage Sandwich
Rather than being fried, this sandwich is made with Texas toast and grilled to bring great smokey flavors to the stack. See the recipe.
Spicy Fried Bologna Hoagie
This is a modern take on the fried bologna sandwich. The bologna is pan-fried, served in a hoagie bun and topped with beer cheese and jalapeños. See the recipe.
The best part of a hot dish? You throw it all in a pan and bake it. This bologna pasta comes with corn and mushrooms for a true comfort meal. See the recipe.