Pas dit hier, wil ons vra? Is dit nie ‘n vertalersfout, of dalk ‘n glips van Markus gewees nie? Nee, broers en susters, dit pas. Want juis hier, waar die duisternis vir Jesus die donkerste geword het, hier waar die magte van die bose die felste is, tussen die lofsang van die engele en die lofsang van die verlostes eendag in die hemel, word Hy, en ook getroos, deur hierdie wonderlike loflied.
Nog meer: dit is ‘n lied, ‘n vlammetjie in die donker, ‘n liggie wat gesien kan word as die voorloper, die voor-skaduwee, van iemand wat gebore sal word, in die donker van hierdie wêreld. Dit is ‘n liggie in daardie donker nag wat ook iets wil sê van die ware Lig wat vir ons elkeen, in ons donker wêreld deurgebreek op die dag toe God in Jesus Christus mense, die ware Lig van die wêreld geword het.
Jesus Christus, broers en susters, het hierdie oomblik van benoudheid God se lof besing. Want Hy het geweet, sy Vader is in beheer. Sy Vader is soos ‘n Lig wat nie uitgedoof kan word nie. Is dit ook wat ons in tye van benoudheid doen? Meer nog: omdat God vir ons die Lig geword het, sy Woord die lig vir ons pad is, kan ons ook lig, moet ons ook lig vir die wêreld wees.
Is ons lig vir die wêreld, of laat ons soms te maklik toe dat die wêreld, en ons omstandighede, ons liggies uitdoof? As ons soms voel dit is wat gebeur, kom ons gaan lees maar weer Markus 14:26: daar het ons gesien watter verskil ‘n liggie in hierdie donker wêreld kan maak!