Taka - The Bat * Oor plante
In die tropiese lande word swart lelie of vlermuis takki genoem wat hier in die oop grond gekweek word. Die plaaslike bevolking vreet jong blare en bloeiwyses, sowel as die vrugte-pulp, maak hoede en hengelgerei uit die stingels, berei meel voor vir die bak van brood, lekkers, medisyne van risome.
In Europa is hierdie plante eksoties, wat in konservatoriums en kweekhuise gekweek word (in onverhitte woonstelle, in vergelyking met ons s'n, is dit te koud vir haar). Takas word nie soseer verbou ter wille van skoonheid nie, maar weens die ongewone voorkoms. Ons sal dadelik 'n bespreking maak - met 'n lelie, en selfs met 'n vlermuis, het plante niks te doen nie.
Beskrywing van taki
soort Tucka (Tacca) behoort tot die monotipiese botaniese familie Dioscoreian (plantfamilies Dioscoreaceae) of in 'n aparte monotipiese familie Takovye toegedeel word (Taccaceae), wat 10 natuurlike spesies het wat in die trope van die Ou Wêreld leef.
Takki is 'n meerjarige kruid met knor-wortelstokke en basale blare op blomblare met lang ribbes. Hul hoogte wissel van 40 cm tot 1 m, behalwe vir die tipe Geperforeerde tucka, of lentolepotagtige taka (Tacca leontepetaloides) In die natuur bereik dit 3 m.
Benewens lentolepiedagtige takka, wat onderskei word aan sy reusagtige grootte, is daar nog 'n vreemde spesie met eienaardige sterk gedissekteerde blare - Palm gegroefde taka (Tacca palmatifida).
Die oorspronklikheid van spesies taka in die struktuur en kleur van blomme. In die wêreldflora is daar baie min plante met swart blomme, takki is een daarvan. Ons maak egter onmiddellik duidelik dat die blomme nog nie suiwer swart kleure het nie. Gewoonlik is dit skakerings van donkerbruin, pers of groen-pers. (In Suidoos-Asië is daar spesies met motelagtige blomme - groen met bruin of groen met geel en pers merke).
Die struktuur van takka-bloeiwyses is nie minder eienaardig nie. Onder die pragtige blink groen blare verskyn blommepyltjies, met sambreels van die blomme met draadagtige hangende aanhangsels aan die bokant. Hulle lyk soos 'n fantastiese vlermuis.
Takas blom en dra bykans die hele jaar vrugte. Die blomme is gereeld, tweeslagtig, op kort pedikels, versamel 6-10 in 'n sambreelvormige bloeiwyse, omring deur vier bedekkende blare (2 klein, 2 groot). Steriele pedikels is lang hangende draadagtige aanhangsels. Blomtakke bestaan ​​uit 6 blarevormige segmente wat in twee sirkels van drie geleë is. Stamens 6, kolom 1 met 'n vertakte stigma. Die vrug is 'n bessievormige boks.
Interessant genoeg het takke nie uitgesproke toestelle om bestuiwers te lok nie. In die natuur respekteer blomme aas vleis. Die insek word aangetrek deur die glans van die selle aan die onderkant van die blom en die baie flou, byna onsigbare menslike reuk van bedorwe vleis. Boonop word vlieë aangetrek deur groot skutblare, waar u kan oornag, en sappige filiforme aanhangsels - 'n ware lekkerny vir insekte.
In die natuur groei taksa hoofsaaklik op die seekus en in tropiese berge, en verkies 'n vogtige atmosfeer en 'n humusryke grond. Daar is egter spesies wat in die savanne leef. By hierdie plante sterf die lugdeel in die droë seisoen, maar met die begin van reën groei dit vinnig.
In ons blommewinkels, onlangs as 'n supernova hele blaar (Tassa integrifalia) - miskien die mees ongewone plant wat uit die oerwoud van Suidoos-Asië na ons toe gekom het. Die bloeiwyse van taka tsvetnolistnaya styg bokant die blare. Elke blom het 'n deursnee van tot 4 cm, die lengte van die filiforme aanhangsels is 8-10 cm (in natuurlike toestande kan hulle 25 cm bereik).
In sommige botaniese tuine is daar 'n goeie uitsig oor die hele blaar-taka - Tacca Chantrier (Tacca chantrieri) Dit word onderskei deur groter, breër en gevoude blare aan die basis, wat op lang stingels sit, en talle (tot 20 stukke) blomme - blink, rooibruin. Taqa Chantriere groei hoog in die berge, op 'n hoogte van tot 2000 m bo seevlak.
Vir 'n suksesvolle kultuur het die volblaar-tak 'n helder maar beskerm teen direkte sonlig (voel die beste op die noordelike venster), 'n temperatuur van ten minste 18 grade in die winter, baie nat in die somer met sagte staanwater en minstens twee keer per dag bespuit. (As u egter nie tyd het vir konstante bespuiting nie, plaas die plant op 'n breë skinkbord met klam, uitgebreide klei).
In die winter word takka slegs natgemaak soos die oppervlak van die grond en die pot droog is. Hulle word weekliks in die lente, somer en herfs gevoer. Kunsmis kan universeel gebruik word, soos gewoonlik in ons blomme-winkels, maar dit is tog die beste om na spesiale spesies te kyk wat vir orgideë ontwerp is.
Oorplant in 'n mengsel wat bestaan ​​uit turf, blaargrond, turf, sand (0.5: 1: 1: 0.5). Dreinering is nodig. Taka word voortgeplant deur die risome te verdeel, en het voorheen die lugdeel afgesny - 'n kort stingel met blare. Met 'n skerp mes word die risoom in verskillende dele verdeel, die plekke van die snye is met houtskoolpoeier besprinkel, en na 24 uur gedroog, word dit in klein potte geplant. Nuwe lote groei uit slaappille op die risoom.
Met behoorlike versorging word heelblaar-taka selde deur plae beïnvloed.
Taka groei uit sade
U kan takka uit vars geplukte sade kweek. Ryp sade is tot 5 mm lank; hul kleur is lig of donkerbruin. In die natuur verrot vrugte vinnig in 'n vogtige omgewing, wat die sade wat miere dra, bevry.
In 'n kultuur moet taksaadjies uit die boks verwyder word, met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat gewas word, gedroog word en tot 'n diepte van ongeveer 1 cm gesaai word in 'n ligte aarde mengsel wat bestaan ​​uit velgrond en sand. Die aantal sade in die vrug wissel van 5 tot 50 stuks. Lote duik soos hulle groei (plante verdra oorplanting goed), word baie natgemaak en gevoer.
Kyk die video: ভল মনর টকয করকট বযট কনন Buy Cricket Bat Price In Dhaka Sports Market Dipu Vlogs (Mei 2021).