In elk geval, die titel het my bly fassineer en in standerd sewe het ek my eerste leespoging van Sewe dae (sowaar in die dorpsbiblioteek) aangewend; enduit gelees maar besef dat dit bo my vuurmaakplek was. Ek kon nie eens die doen en late van die Accademia d’amore verstaan nie. Hier is 'n volmaakte paartjie, hulle het dieselfde smaak. hulle rok gelyk met oulike klere, maar meeste van alles, hulle deel 'n passie vir die otaku en soos Manga klere te dra In die donker het ons teen iets gebots en ’n paar myl verder het die kar skielik ’n pap wiel gehad. en toe ons ystervarkpenne in die vergasser sien vassteek, het ons besef wat gebeur het. Waar ons deur ’n Eurosentriese oog en verwysingsraamwerk na die Laokoön in die Vatikaan kyk (Lessing, Vergilius ens.), is ek in die vertelling van Piet Moshidi blootgestel aan ’n ander soort worsteling waar hulpmiddels soos pangas en knopkieries ingespan is om te seëvier en dan ook die uiteindelike finansiële gewin wat hierdie onverwagse vonds vir sy oom ingehou het.