Van die bye is daar geen teken nie, hulle het so baie soet Tiramashoeshoe geniet dat hulle dronk by die kluisdeur uit is om Frangelico gegeurde heuning te gaan maak. Abrie steier ook in, êrens in die tonnels het ‘n ou-omie spook aan sy boud gevat. Hy is so verontreg daaaroor dat hy skoon nugter is en gretig om die spulletjie aan die gang te kry.
Met die see se gedruis as agtergrondmusiek en die son wat bak op my lyf, is daar niks in die wêreld wat pla nie. Aap se kind het sommer so uit die swembad water gedrink, ook glad nie gepla nie. Min mense hier in Sodwana die tyd van die jaar.
Laas week op die laaste dag van die maand, terwyl ek eintlik moes besig wees met maand-einde, kry ek dit reg om uiteindelik die kinders se selfoon-kontrakte te gaan uitneem. By die rooi maatskappy want ek is mos al jare by hulle met my ma se selfoon en die swart maatskappy is blykbaar nie goed genoeg vir die twee meisiekinders nie. So vul ek al die vormpies in vir my ma se upgrade en die twee se porting, kies die fone en kontrakte, net om op die einde van die proses te hoor “Sorry ons het nie stock nie”. Met ‘n belofte dat hulle sal bel sodra die fone arriver is ek daar uit. Op pad terug dink ek so by myself dat ek nooit eers die outjie se naam of nommer neergeskryf het nie.