Groeiende aubergines in die Moskou-streek in die oop grond en in 'n kweekhuis, wanneer dit geplant moet word vir saailinge, die beste soorte vir die Moskou-streek - Versamelings
Aubergines in 'n groentetuin naby Moskou
Die Moskou-streek is nie baie handig om aubergines te verbou nie: hulle het 'n lang warm somer nodig, en in die Moskou-streek word tot 2/3 van die sonlig deur die wolke geabsorbeer. In kweekhuise voel hierdie kultuur egter goed. Die prestasies van telers maak dit moontlik om vroeë variëteite in die oop veld te verbou, maar dit is 'n baie riskante aktiwiteit, hoewel in die suide van die Moskou-streek eierplante in die tuin tyd het om byna in die somer te groei.
Die beste variëteite vir die Moskou-streek
Aangesien die kweek van aubergines in die streek van Moskou afhang van hoe warm die seisoen is, probeer hulle om die koudbestande variëteite van vroeë rypwording te plant. Onder geskikte variëteite en basters, byvoorbeeld, is Giselle F1, Agat F1, Alyonka gewild; variëteite wat gesoneer is vir die Noord-Wes en Ural, groei ook goed. Die warmste gebiede word gekies vir die beddens, maar in elk geval word eiervrugte in oop grond aanvanklik onder ligte skuilings geplant.
Ooppervelde met oop veld
Vir so 'n wispelturige kultuur soos eiervrug, in die gebied van riskante boerdery, is dit beter om basters te gebruik (F1), maar sommige ouer soorte is amper net so goed soos hulle. Daar word nou 'n groot aantal opsies aangebied, maar ons moet duidelik verstaan ​​dat as u in die Moskou-streek eiervrugte in onbeskermde grond wil verbou, moet u kies vir vroeë of selfs super vroeë variëteite en basters. As laaste uitweg, kan u vroeg-vroeg plant, maar hulle sal al noukeuriger onderhoud benodig.
Agaat F1 is 'n baster met 'n hoë opbrengs wat so 'n kort groeiseisoen het waarmee soms van saailinge afgesien word: aan die einde van Mei kan jy probeer om sade onder 'n film te saai, voordat die eerste ryp die grootste deel van die gewas ryp word. . Vrugte van vorm en kleur, tradisioneel vir eiervrug, met 'n gewig van 200-250 g, hoë opbrengs. Die verskeidenheid is bestand teen siektes.
Agaat F1 is een van die min basters wat op 'n pitlose manier verbou kan word.
Sancho Panza is 'n lang variëteit wat vrugte dra met donkerpers bolvormige eiervrugte wat meer as 'n halwe kilogram weeg. Die variëteit is nie veeleisend vir toestande nie, die plant sterf nie by lae positiewe temperature nie, dit word ook in Siberië gekweek. Produktiwiteit tot 9 kg / m2.
Bovine Heart F1 - middel-vroeë baster, vrugte kan verwyder word 4 maande na saai. 'N Lang bos benodig vasgemaakte, ovale vrugte wat 300-400 g weeg, blink. Siektebestande baster, uitgebreide vrugte.
Eggplant Bovine Heart het sy naam gekry vir die grootte en vorm van die vrugte
Galina F1 is 'n vroeë ryp baster, lank. Vrugte is silindries, tot 15 cm lank, weeg 200-300 g, glansend. Die vleis is amper wit, met 'n uitstekende smaak. Die opbrengs is hoog.
Esaul F1 - 'n baster van medium ryp, mediumgrootte bosse. Die vrugte is baie dun: tot 15 cm lank, maar slegs 3 cm in deursnee. Die maksimum vrugtegewig is 200 g, die opbrengs is gemiddeld. Die pulp is groenerig, baie lekker.
Esaul het baie skraal vrugte.
Emerald F1 - eiervrug met sampioenaroma en smaak, dit word gekenmerk deur verhoogde koue en siekteweerstand. Dit duur 100-110 dae vanaf die saai tot die oes van die vrugte. Vrugte is groen, ovaal en weeg tot 300 g. Dit word beskou as een van die mees wispelturige basters wat in alle weersomstandighede vrugte kan dra.
Eggplant Emerald F1 word gekenmerk deur 'n heeltemal nie-eiervrugkleur van heerlike vrugte
Lava F1 is 'n baster met hoë opbrengste, die eerste vrugte word relatief vroeg ryp, maar die vrugte duur voort tot ryp. Vrugte is klein, tot 150 g, silindries, glansend. Met noukeurige sorg toon dit 'n hoë opbrengs.
Bourgeois F1 is 'n lang, vroeë rypwordende baster. Die bos is baie lank, vereis verpligte vorming, maar dit word terselfdertyd gekenmerk deur die hoogste siekteweerstand en langtermynvrugte. Die vrugte is groot, weeg tot 500 g, soortgelyk aan tamaties, word goed vervoer en vir 'n lang tyd gestoor. Die doel van die gewas is universeel.
Bourgeois-vrugte lyk amper soos swart tamaties
Negus is 'n baie vroeë variëteit, sy bosse word tot 60 cm hoog en is koudbestand. Die vrugte is vatvormig, amper swart, weeg van 150 tot 300 g, met 'n hoë opbrengs, goeie smaak. Vrugte tot die begin van ryp, die doel is universeel.
King of the North F1 is 'n baster met teenstrydige resensies. Aangesien dit selfs in Siberië gewild is, is die aantal menings daaroor geweldig: om die een of ander rede, van entoesiasties tot niks spesiaals nie. In staat om vrugte te dra by baie lae temperature; inteendeel, hy hou nie van uiterste hitte nie. Die opbrengs bereik 14 kg / m2 - een van die hoogste kulture. Dit duur ongeveer drie maande vanaf ontkieming tot die gereedheid van die eerste oes. Die vrugte is groot, baie lank en dun, nie bitter nie.
Die koning van die Noorde het lang vrugte, wat dikwels selfs op die grond lê
Eiervrug vir die kweekhuis
Dit wil voorkom asof enige eiervrugte in 'n kweekhuis geplant kan word. Maar eerstens, laat-rypwordende variëteite in die streek Moskou mag ook nie in 'n kweekhuis ryp word nie. Tweedens, deur ruimtebesparing, probeer tuiniers lang en hoë opbrengssoorte en basters in kweekhuisomstandighede verbou.
Vakula is 'n vroeë rypwording wat groei in 'n lang bos met baie vrugte. Produktiwiteit tot 13 kg / m2... Vrugte is ellipties, wyd, weeg 300-400 g. Byna die hele oes word gelyktydig ryp, word goed gestoor en vervoer. Die variëteit is siektebestand.
Giselle F1 is 'n baster, veelsydig wat vrugtegebruik en groeitoestande betref. In goeie kweekhuise is die opbrengs tot 14 kg / m2, in onbeskermde grond onder. Vrugte wat tot 500 g weeg, silindries, standaard vir eiervrugkleur, word lank gestoor. Die eerste oes is ongeveer 110 dae nadat die saad gesaai is.
Giselle is een van die gewildste eierplante in die Moskou-streek.
Alyonka is een van die beste variëteite vir die middelste baan, met vrugte met heldergroen eiervrugte. Die liggroen pulp het 'n baie sterk sampioengeur. Vrugte wat tot 300 g weeg, gemiddelde opbrengs van saai tot oes duur ongeveer 3,5 maande.
Alyonka is 'n seldsame verteenwoordiger van groenvrugte eiervrugte
Don Quichote is 'n vroeë ryp verskeidenheid vir alle soorte kweekhuise. Die vorm van die vrugte is ietwat ongewoon: langwerpige eierplante tot 40 cm lank brei afwaarts uit. Vrugte gewig 200-300 g, uitstekende smaak, baie min sade. Die aanstelling is universeel.
Romanties is 'n vroeë ryp variëteit met vrugte van 'n ligte lila kleur en ovaalvorm. Bosse tot 'n meter hoog, gemiddelde opbrengs. Die variëteit is wispelturig, kan slegs in goeie kweekhuise verbou word: tydens koue snaps word dit maklik sakesiekte.
Balagur is 'n baie vroeë rypwordende variëteit; nadat die saad gesaai is, is die vrugte binne 90 dae gereed vir oes. Die bosse is lank, bedek met pers vrugte: tot 100 daarvan kan op een bos groei. Elke stuk weeg egter net ongeveer 100 g. Die smaak is uitstekend. Die variëteit is bekend vir sy verhoogde weerstand teen koue en siektes, maar vereis 'n gekwalifiseerde bosvorming.
Balagur se vrugte is nie baie groot nie, maar daar is baie op die bos.
Dit duur lank van saai tot die oes van die aubergine: die vroegste variëteite dra eers ná drie maande of langer vrugte, en die normale dosis is 4-5. In hierdie verband wil ek hierdie groente so gou as moontlik in die tuin plant, maar dit is onmoontlik: dit het ware warmte nodig. Selfs in die suide is dit nodig om saailinge voor te berei om vroeë produksie te verkry, en in die streek Moskou is dit 'n verpligte prosedure, en hierdie werk begin in die winter.
Dit wil voorkom asof eiervrugte niks spesiaals nodig het nie: hulle het warmte, baie vog en baie vrugbare grond nodig. Dit is juis die termofiliteit, tesame met die lang groeiseisoen, wat die opmars van die kultuur na die noorde stop. Dit is die probleme met landboutegnologie wat daartoe lei dat nie elke tuinier naby Moskou onderneem om blou te groei nie.
Groeiende aubergine-saailinge word in werklikheid in twee ongelyke fases verdeel: eers gaan alles baie styf, en wanneer die saailinge opgroei, word die versorging van die saailinge nie moeiliker as vir die tamatie nie. Nie elke somerbewoner durf dit doen nie: blou saailinge verg baie aandag en geduld.
Wanneer eierplante vir saailinge moet plant
Auberginesaad is opmerklik vanweë hul traagheid: onvoorbereide sade ontkiem baie lank, en voorbereide hou dit nie soos ander gewasse nie. Die eerste lote van sade, waaroor hulle goed gewerk het, kan oor 'n week verskyn, en dan kan die volgende een weer tien dae verskyn. Daarom is dit nodig om selfs in die winter vir saailinge voor te berei, ongeag of dit veronderstel is om eiervrugte in kweekhuis te kweek of saailinge in oop grond oor te plant.
Daar word geglo dat daar selfs in die tweede helfte van Maart baie moderne variëteite vir saailinge gesaai kan word, veral as u saad van hoë gehalte koop wat opgelei is met behulp van unieke tegnologieë voordat dit verkoop word. Maar as dit op die outydse manier is, is dit nodig om eiervrugsaad voor te saai vanaf middel Februarie en dit te saai - uiters vroeg in Maart. Dit is 'n byna universele term: dit is geskik vir die meeste klimaatstreke. As hulle nie voor 15 Maart tyd gehad het om die sade te begrawe nie, is dit nie die moeite werd om te begin nie: dit is beter om aan die einde van die lente klaargemaakte saailinge te koop.
Aubergines word die beste direk in mediumgrootte turfpotte gesaai. Maar aangesien hulle op hierdie manier gedurende die lente 'n groot gebied in die woonstel sal beset, saai hulle dit dikwels in 'n klein doos en duik dan, hoewel hierdie kultuur nie baie gunstig reageer op die duik nie. Die keuse van grond vir saailinge moet verantwoordelik benader word. As daar turf en sand is, kan u die mengsel self maak deur goeie grond en hierdie twee komponente te meng: turf met aarde in die helfte en tien persent sand.
Turf kan met saagsels en humus (2: 1: 2) gemeng word, of selfs sonder saagsels doen, maar op 'n emmer van enige mengsel moet u dadelik 50-60 g volledige minerale kunsmis en 'n handvol houtas byvoeg. 'N Mengsel wat self voorberei word, moet ontsmet word ('n algemene tegniek is om met 'n pienk oplossing van kaliumpermanganaat te mors). Om 'n dosyn bosse te kweek, is dit egter makliker om klaargemaakte grond in die winkel te koop, en kies die een waar eiervrugte of ten minste tamaties op die verpakking geverf word. Die grond word in 'n boks met 'n laag van ongeveer 8 cm geplaas en liggies vasgedruk.
Vir die ontsmetting van die grond is die oplossing aan die regterkant geskik vir die saadverband - die een aan die linkerkant
Sade word ook ontsmet voordat dit gesaai word, maar daarvoor is dit nodig om 'n meer gekonsentreerde oplossing van kaliumpermanganaat, donker van kleur, voor te berei. Badtyd - 20-30 minute, waarna dit met skoon water gespoel word. As ons praat oor groei in onbeskermde grond, is dit nodig om die sade in die yskas te verhard (in 'n nat lap, 3-4 dae).
Onmiddellik voor saai sal dit lekker wees om die sade met 'n groeistimulant te behandel, dit is 'n baie gewilde prosedure vir eierplante. U kan Epin-Extra, Zircon en ander gebruik, volgens die instruksies. Dit gebeur dat sade voor die saai ontkiem word, maar u kan op hierdie manier saai: gedurende hierdie paar dae in 'n nat toestand het dit al genoeg geswel.
As u besluit om sade in 'n kissie te saai, moet dit volgens die skema van 5 × 5 cm tot 'n diepte van ongeveer 1,5 cm gedoen word. U kan die sade met 'n pincet neem en op die oppervlak van die nat grond uitlê, en voeg dit dan van bo af by sodat die sade op die gewenste diepte is ... Die maklikste manier om gewasse nat te maak, is om 'n sneeulaag van vyf sentimeter bo-op te sit. Nadat dit gesmelt het, sal dit die grond eweredig versadig en die grond kompakteer soos benodig. Daarbenewens aktiveer sneeuwater groeiprosesse.
Die sneeu sal vinnig smelt en die gesaaide sade deeglik natmaak.
Die boks moet met glas of deursigtige film bedek wees en op 'n warm plek geplaas word. Die optimale ontkiemingstemperatuur is 25–28 ° C. Het u lig nodig? Dit is nie nodig vir die opkoms van saailinge nie, maar onmiddellik na die vorming van die eerste lusse op die oppervlak, moet die boks na 'n verligte plek oorgedra word, anders sal die saailinge vinnig uitrek. Daarom is dit die moeite werd om die lig onmiddellik te organiseer. As die grondoppervlak, terwyl u op saailinge wag, opdroog, moet dit met 'n spuitbottel natgemaak word.
Die eerste lote sal oor sewe dae verskyn, maar waarskynlik sal daar min wees. Die maksimum opkoms van saailinge uit voorbereide sade sal nog drie dae wees, en dan sal hierdie proses nog 'n week duur. Wat van die temperatuur? Jong saailinge moet immers die koelheid, grade 16. organiseer. En terselfdertyd sal die pik van die volgende stadig vertraag. Op die een of ander manier moet hierdie dilemma opgelos word. Dit is die beste om die beginner die kans te gee om uit te strek, maar nie die belangrikste hoeveelheid te vernietig nie, dit wil sê om die boks in die koelte te herrangskik op die oomblik dat die massiewe lusse verskyn.
'N Ernstige regime benodig vyf dae, dan word die temperatuur geleidelik verhoog tot 23-25 ​​° C ('n bietjie minder in die nag) en so gehou tot aan die einde van saailinge. Benewens temperatuur en verligting, word die vogtigheidsregime gemonitor. Word 1-2 keer per week met warm, afgesette water natgemaak, maar in matigheid: oortollige vog verhoog die risiko vir saailinge om siek te word met 'n swart been. Gee tien dae na ontkieming 'n klein toediening: 1 eetlepel ureum in 'n emmer water. Die kis word van tyd tot tyd na die ligbron gedraai sodat al die saailinge dit ewe veel kry.
Saailinge groei ongelyk, en om in turfpotte te pluk, moet selektief gedoen word. Hulle doen dit baie versigtig, en haal die saailinge uit die goed natgemaakte grond met 'n paar regte blare, en verkieslik drie. Die slegste eksemplare word weggegooi. Ons moet probeer om saailinge met 'n klomp aarde op te grawe en nie die wortels te beskadig nie. U moet dit ten minste nie doelbewus knyp nie. As die wortel baie lank is, kan u dit effens verkort, dit is nie dodelik nie.
Saailinge moet versigtig uit die boks gehaal word en probeer om die wortels nie te beskadig nie.
Die geskikste grootte vir die pluk van houers is ongeveer 10 × 10 cm, die grond is dieselfde as in die kissie. In die middel van die beker word 'n gaatjie gemaak volgens die grootte van die saailing wat van die grond verwyder is, en dit word daar amper neergesit sonder om te verdiep. As die saailinge daarin geslaag het om sterk uit te strek, kan dit verdiep word tot by die saadlobbige blare. Die grond rondom die plant word saggies met u vingers gepers en dan met warm water natgemaak. Saailinge word 2-3 dae in die skadu gestel van die helder son totdat hulle wortel skiet.
Verdere versorging is dieselfde as voor die keuse. Maak die saailinge een keer elke paar dae nat, maak al die grond in die pot deur, maar swaai dit nie oor nie. Indien nodig, word die topbemesting gelyktydig met natmaak gedoen. As die saailinge normaal groei, hoef u nie tevergeefs te voed nie: hulle het immers dieselfde voedsame grond voorberei. Maar as die blare liggroen word, moet u voer. Azophoska, nitrophoska of net houtas sal doen. Die laaste teelepel kan eenvoudig in die pot gestrooi word voordat dit natgemaak word, sonder om op die blare te val.
2-3 weke voordat saailinge in die tuin geplant word, word dit verhard, neem dit eers na die balkon, eers vir 'n kort rukkie en daarna vir 'n paar uur. In hierdie geval moet die buitentemperatuur natuurlik nie te laag wees nie: 12-14 oorC vir saailinge is reeds stresvol. In die oggend van die dag van oorplanting word die saailinge goed natgemaak. Die beste eiervrugsaailinge moet 20-25 cm lank wees en 5-8 groot groen blare hê. Dit gebeur rondom die ouderdom van 2,5 maande. Eierplante moet op 'n permanente plek blom.
Die voltooide saailing is 'n lewensvatbare bos met groot blare.
As die saailinge vir 'n kweekhuis voorberei is, word dit vroeg of middel Mei (afhangende van die kwaliteit van die kweekhuis) in oop grond geplant - eers aan die begin van Junie, moet u dit met spunbond of lutrasil bedek die eerste keer.
Dit is wenslik dat die gemiddelde daaglikse temperatuur teen die tyd van afklim minstens 20 is oorVAN.In die streek Moskou kan dit nie verwag word nie, en aanvanklik word saailinge onder tydelike skuilings geplant. Maar dit kan in elk geval nie gedoen word voordat die grond tot 14 opgewarm is nie oorC op 'n diepte van 10–12 cm. Hulle probeer saans eierplante plant as die son nie meer bak nie; dit is goed as die volgende 2-3 dae na verwagting bewolk sal wees.
Die tuinbed kan van enige geskikte grootte wees, maar in die streek Moskou berei ervare tuiniers warm beddings voor vir aubergines. Hulle word lank gemaak en kies 'n goed beligte plek, gesluit teen die muur van die huis of deur 'n leë heining teen die noordewind. Selfs in die vorige somer grawe hulle 'n gat van 20-25 cm volgens die grootte van die toekomstige tuinbed en vul dit geleidelik op met allerhande afval: saagsels, blare, klein takkies, gras, ens. In die Moskou-streek dit is maklik om turf te kry, dus word al hierdie vullis mildelik daarop gegooi. Van tyd tot tyd besproei alles wat opgehoop word deur mis of voëlmis. Raak aan die slaap met skoon vrugbare grond.
As u warm beddens voorberei, is enige organiese afval geskik
In hierdie geval word 'n hoë bed verkry, waarvan die sye gewoonlik omhein is met planke, leiklip, ens. In die lente word die bed met houtas besprinkel en 'n week voordat die saailinge mildelik met warm water gemors word met die toevoeging. van toorts infusie. Na 'n paar dae word hulle losgemaak, en voordat dit geplant word, word gate gemaak volgens die grootte van potte met saailinge. Die aubergine-plantpatroon hang af van die variëteit, maar tussen die plante moet dit nie minder as 35 cm wees nie, en tussen die rye - van 50 tot 70 cm.
Turfpotte word met 2-3 cm in gate laat sak met 2-3 cm. Aubergine hoef nie gekantel te word nie. Dit is raadsaam om dadelik voorsiening te maak vir penne as die variëteit groot is en dan 'n kousband benodig. Saailinge in die tuin word met warm water besproei en die grond rondom die bosse is effens gedek. Maak seker dat u 'n ligte afdak bou en die plant met nie-geweefde materiaal bedek.
In kweekhuise, veral polikarbonaatkweekhuise, word ideale temperatuurtoestande vir eierplante geskep. Daar moet egter onthou word dat oorverhitting van hierdie kultuur ook skadelik is; in te warm weer bestuif die blomme nie en val dit nie af nie. Wanneer u saailinge in 'n kweekhuis plant, moet u let op die temperatuur van die lug in die kweekhuis en die grond, dit moet nie kouer wees as 14 nie. oorVAN.
Voordat die saailinge in 'n kweekhuis geplant word, moet die grond daarin sorgvuldig voorberei word. In die herfs moet alle plantreste verwyder word en die grond ontsmet word. In die geval van siektes, is dit beter om die grond heeltemal te verander. In die herfs moet u ook 'n bed vorm deur die grond op te grawe met kunsmis (verrotte mis, as, 'n bietjie superfosfaat). 'N Week voordat die saailinge geplant word, moet die tuin met 'n swak oplossing van kopersulfaat (2 eetlepels per emmer water) gemors word en met foelie bedek word.
Na 'n dag word die film verwyder en die grond toegelaat om uit te droog tot waar u daarmee kan werk. Hulle maak dit diep los, maak dit gelyk met 'n hark en begin saailinge plant. Plantpatrone is dieselfde as buite die kas. 'N Geringe seël is moontlik, maar 'n te strakke pasvorm verhoog die risiko van siektes.
Vir lang variëteite is dit gerieflik om 'n dambordaanplanting te gebruik: die afstande tussen plante in die rye is dieselfde, maar in aangrensende rye word dit nie oorkant mekaar geplant nie.
In wye kweekhuise rangskik hulle gewoonlik 'n breë bedding in die middel, en plant hulle in twee rye eiervrugte. Smal beddens vir ander groente word langs die mure geplaas. In klein kweekhuise is dit beter om twee wye beddens langs die mure te bou met 'n gang daar tussen. Die afstand van die struike tot by die mure hang af van die meetkunde van die kweekhuis. In kweekhuise met vertikale mure is dit 25-30 cm. In die geval van skuins mure, moet u meer van die muur aftrek. Die planttegnologie is dieselfde as in die oop veld.
Video: eiervrug in 'n kweekhuis
Saai saad in die tuin
In die suide, as u eiervrug verbou, kan u sonder saailinge klaarkom. Maar in die Moskou-streek kan u dit slegs doen in die geval van baie vroeë variëteite en basters.
Om 'n oes van vroeë eiervrugte te kry, moet hulle in die eerste dae van Mei of selfs vroeër in die tuin gesaai word. Natuurlik is dit op die oomblik in die Moskou-streek nog steeds koud, en die bed moet vooraf voorberei word, sowel as 'n filmskuiling. Die betekenis van die voorbereiding is dat die grond op 'n diepte van 10 cm tot minstens 15 ° C opwarm. U kan ook die beddens met warm water natmaak en dit dan met 'n film bedek. In elk geval moet dit baie warm wees in hierdie kweekhuis voordat saailinge opkom.
Saad word baie dig gesaai: die ontkieming in sulke toestande kan onvoldoende wees. Daarom kan duur sade 'n mooi sent kos. In rye wat elke 60-80 cm gerangskik word, word saad elke 5-6 cm gesaai. Na die opkoms van saailinge word die aanplanting verskeie kere uitgedun, wat die swakste monsters verwyder. Die eerste uitdunning word uitgevoer wanneer 3-4 ware blare verskyn, wat die plante 10-12 cm uitmekaar laat. Die tweede keer - na nog twee weke, en die derde keer - wanneer die plante 7-8 blare het. Op die oomblik word die beste bosse op afstande van 35-40 cm gelaat. Die film word eers aan die begin van die regte somer verwyder.
Saadlose verbouing van aubergines in kweekhuise word baie selde gebruik, aangesien gewasse 25-28 tot die opkoms gehou moet word. oorC, en dit is baie ongemaklik, selfs in moderne polikarbonaatkweekhuise. In die lente bereik die temperatuur in 'n onverhitte kas nog nie sulke waardes nie, en die gewasse moet met 'n film bedek word of die kas op een of ander manier verhit word.
As daar oor so 'n saai besluit word, verskil dit van saai in oop grond; slegs die afstande tussen die plante word 'n bietjie minder gemaak, wat ruimte bespaar. Saad word met 'n reserwe gesaai, wat beteken die daaropvolgende herhaalde uitdunning.
Eierplante groei baie stadig onmiddellik na uitplant in die tuin. Die normale groei hervat oor twee weke wanneer die saailinge goed wortel skiet. Op hierdie oomblik moet die versorging minimaal wees: u hoef die grond net effens klam en los te hou. Na die hervatting van groei sluit die versorging die water in, voer, die losmaak en die vorming van die bosse in.
Aubergine in die oop veld
Die grond in die eiervrugbed moet te alle tye effens klam wees. Met oormatige droogte begin blare val, dan verdwyn die ogies ook en word die stam bruin. Aubergines benodig baie water, maar verdra nie oormatige versuiping nie. Gieter moet slegs met water wat in die son verhit word, uitgevoer word. Doen dit aan die wortel; herstel van dekgras kan ook benodig word.
Totdat die eerste blomme in normale weer verskyn, word eierplante soggens of saans een keer natgemaak. Die norm is ongeveer 'n emmer per 1 m2... In die hitte en in die afwesigheid van reën, moet die frekwensie van water verhoog word. Sodra die blomme geblom het, is dit nodig om meer gereeld water te gee. Terselfdertyd moet somerbewoners wat slegs oor naweke na die terrein kom, 'n dubbele hoeveelheid water bepaal: dit is beter as om die grond te droog te maak. Watertemperatuur - nie laer as 25 nie oorVAN.
Losmaak word na elke natmaak of reën uitgevoer. Aanvanklik kan u die plante effens saamtrek. Hierdie tegniek stimuleer die voorkoms van addisionele wortels en verhoog natuurlik die opbrengs. U kan eenvoudig vrugbare grond wat elders geneem is, by die wortels voeg. Natuurlik word 'n deeglike onkruid van die beddens terselfdertyd ook uitgevoer.
Dit is nie nodig om voer te gee voordat die vrugte stol nie, tensy die bossies natuurlik normaal groei. As dit nie die geval is nie, word dit gevoed met oplossings van volledige minerale kunsmisstowwe. Maar dan word die eiervrugte byna elke twee weke gevoer. Die minimum hoeveelheid verbande vir die groeiseisoen is drie. Terselfdertyd is die beste opsie aanvanklik toediening van mullein of voëlmis, en tydens die massa-groei van vrugte hoef eierplante nie stikstof te kry nie, daarom vorm dit 'n oplossing van superfosfaat en kaliumsulfaat. Dit is egter heel moontlik om hierdie mengsel deur 'n aftreksel van houtas te vervang.
Op 'n warm tuinbed sal die oes goed groei, maar u moet voortdurend na die plante omsien
Vir die meeste variëteite en basters van eiervrugte is behoorlike struikvorming nodig. Dit word egter hoofsaaklik in kweekhuise vereis; in die buitelug, gee tuiniers die eiervrug die geleentheid om natuurlik te groei. Basiese snoei moet egter nie verwaarloos word nie. Dit is op die minste nodig om onnodige stiefseuns af te knyp terwyl hulle pas verskyn het. Doen dit met u vingers of snoeiskêr, wat die gerieflikste is. Met hierdie eenvoudige werking kan die eiervrugte die voeding ontvang wat bewaar word en dit op die vorming en groei van vrugte rig. Dit is handig om weekliks te knyp: gedurende hierdie tyd het die stiefseuns nie tyd om meer as 5 cm te groei nie.
Eiervrug in 'n kweekhuis
Om aubergines in 'n kweekhuis naby Moskou te verbou, is natuurlik makliker as in die oop veld, maar dit sal nog meer werk verg. Eerstens reën dit nie in die kas nie, wat beteken dat u meer gereeld moet water gee. Tweedens het eiervrugte natuurlik warmte nodig, maar te veel hitte is nutteloos. Dit beteken dat die kas in die somer geventileer moet word. Sonder ventilasie, in stilstaande vogtige lug, ontwikkel plantsiektes vinnig. Tydens besproeiing word water slegs aan die wortels toegedien, maar sodat die grond minstens tot 'n diepte van 20 cm geweek word.
As dit moontlik is om nie in die middel van die week in onbeskermde grond te groei nie, kan dit nie met 'n kweekhuis werk nie. Sonder ventilasie in die warm seisoen kan die temperatuur tot 35 styg oorC en hoër, en in hierdie hitte word die eiervrugte nie vasgemaak nie.
Die skaduwee van die glas kan 'n bietjie help, maar die son is ook nodig vir die klein blou!
Die voedingsregime verskil nie van dié wanneer dit buite die kweekhuis gekweek word nie, maar daar word baie aandag gegee aan die vorming van bosse. Inderdaad, in kweekhuise probeer hulle om hoë variëteite te plant om ruimte te bespaar, daarom moet die struike ten minste aan stutte vasgemaak word. Dit kan afsonderlike stokke vir elke bos wees, of 'n gewone traliewerk. Aubergines word, soos enige soortgelyke gewasse, met 'n sagte tou vasgemaak volgens die agt-rigting-metode.
Daar is verskillende skemas vir die vorming van bosse, in 'n kweekhuis is dit nie beperk tot een wat knyp nie. Al die skema's kom neer op hoeveel stamme daar op die plant is. Sonder om hul verskille in detail te bespreek, sal ons net sê dat hulle die eerste keer die bosse nader vir hierdie doel, wanneer hulle 30 cm word. Knyp die bokant aan die hoofstam vas, waarna laterale lote begin groei. Maar daar is baie van hulle, en daar sal dus nie meer as vyf oorbly as die kragtigste en goed geleëste onderskei kan word nie.
In die kweekhuis, op die eiervrugbosse, laat hulle nie ekstra lote nie, en u kan die bosse aan 'n gewone draad bo vasmaak.
As daar genoeg vrugte op die loot gevorm het en dit nog groei, word die punt ook daaraan geknyp. Alle vormings word gestaak 'n maand voor die laaste oes: nou moet die plant se kragte daarop gerig wees om die vrugte ryp te maak.
Video: alles oor die kweek van eiervrugte in die Moskou-streek
Dit duur ongeveer 'n maand vanaf die vorming van die ovarium tot die verwydering van die vrugte. Eierplante word geoes in die stadium van tegniese volwassenheid: op hierdie stadium bereik die vrugte die vereiste grootte, kry hulle 'n kenmerkende kleur vir die variëteit en kry hulle sappige pulp. Die vel moet op die oomblik glad wees en die vrugte ferm wees. Die saad is wit, sag, onryp. Die oes word weekliks geoes, en die vrugte word met 'n snoeier en die steel afgekap. Oorryp aubergines is nie geskik vir voedsel nie; u kan slegs saad daarvoor versamel om te saai.
Video: oes buite
Eiervrug het 'n baie kort rakleeftyd. Selfs die ongeskonde vrugte van die hoogste gehalte kan nie langer as drie weke in die yskas bly nie. Dit moet met stingels wees, die optimale opbergtemperatuur is 1-2 oorС, relatiewe lug humiditeit 85-90%. Basies probeer hulle om die vrugte in die eerste dae te verwerk.
Die Moskou-streek kan nie die optimale streek vir die kweek van eiervrugte genoem word nie. Nietemin probeer baie tuiniers verskeie blou bosse plant, en dit doen hulle nie net in kweekhuise nie. Vroeë variëteite en basters kan in bykans enige jaar gewasse produseer, maar verg noukeurige en noukeurige sorg.
(2 stemme, gemiddeld: 3 uit 5)
By die keuse van spesies om op onbeskermde beddings te plant, moet sommige tekens oorweeg word:
Die geselekteerde spesie moet immuun wees teen ekstreme temperatuur.
Die plant moet die vrugte uithaal, ongeag die gepaardgaande faktore, lang reën of gebrek aan son.
Tel ondermaatse spesies op, dit is makliker om dit te bedek in die geval van 'n verkoue.
Kies uit variëteite van kort dagligure.
Dit is beter om die gewas op saailinge te verbou, dus word die groeiseisoen aansienlik verminder en word die oes baie vroeër ryp.
Die plant benodig gereeld natmaak en voer. Bang vir ryp.
gereed vir gebruik op die 110de dag
oesvolume 6,5-6,9 kg per 1 m 2
eiervrugvelkleur diep pers
die pulp binne is wit
smaak nie bitter nie
word gebruik vir kortstondige gebruik, sonder enige prosedures.
Hierdie tipe eiervrug is moeilik om te verbou en verg deeglike aandag en sorg.
Wanneer u albatros-aubergines verbou, is daar geen probleme met TMV- en bo-siektes nie. Die variëteit is nie vatbaar vir hul patogene nie. Maar dit moet noukeurig gekyk word wanneer voorkomende behandelings teen ander siektes uitgevoer word. Die gebruik van chemikalieë is slegs wenslik voor blom, dan word dit aanbeveel om volksstrydmetodes te gebruik.
kort bossies word tot 70 cm
gereed vir gebruik op die 120ste dag
oesvolume 9 kg per 1 m 2
groente gewig 350 g
die pulp binne is groenerig
Tydige uitvoering van die nodige werk aan die versorging van 'n groeiende plant sal 'n stabiele, verklaarde opbrengs lewer. Die sade van die variëteit word op hul eie geoes, aangesien die Albatross nie 'n baster is nie.
Robin die kap
'N Goeie verskeidenheid vir beginnersopleiding benodig nie spesiale persoonlike versorging nie. Die oes is stabiel, nie wispelturig nie. Die vroeë rypwordingstydperk kan oes vanaf middel Julie.
groei tot 55-60 cm
gereed vir gebruik op die 90ste dag
oesvolume 5,5-6 kg per 1 m 2
groente gewig 300 g, lengte 20 cm, deursnee 8 cm
Dit word gebruik vir enige metode om koue versnaperings, tweede kursusse en wintervoorbereidings voor te berei. Daarbenewens word die inwoners van die somer waardeer vir die hoë weerstand teen siektes.
'N Baster wat aangepas is vir die onstabiele klimaatstoestande in die Moskou-streek. Die kenmerke en positiewe eienskappe sluit in die vermoë van plante om hitte en droogte te verdra.
groei tot 1,25 m
gereed vir gebruik op die 115ste dag
eiervrugvelkleur donker pers
groente gewig 400 g, lengte 30 cm, deursnee 7 cm
Selfversamelde plantmateriaal bewaar nie ouerlike gene nie. Gesnyde groente word 45 dae geberg sonder dat die voorkoms daarvan beskadig word. Die smaak verander ook nie.
Plante van hierdie baster het 'n hoë veldgesondheid. Uitstekende smaak maak eiervrug 'n gunsteling vir baie somerbewoners.
groei tot 1 m
gereed vir gebruik op die 55ste dag nadat die plante in die beddings geneem is
oesvolume 5-6 kg per 1 m 2
eiervrugvelkleur is amper swart
groente gewig 400 g, lengte 22 cm, deursnee 10 cm
die pulp is lig binne
Die stel is stabiel, die geoesde vrugte verdra perfek vervoer en behou hul kommersiële eienskappe vir 'n lang tyd.
Die spesie is aangepas vir verspreiding in so 'n gebied, waarin dit baie riskant is om betrokke te raak by die landbou. Aangepas by moeilike weerstoestande.Dit is nie bang vir ryp nie, maar verdra die hitte nie.
groei tot 60-65 cm
oesvolume 15 kg per 1 m 2
groente gewig 300 g, lengte 40 cm, deursnee 10 cm
Daar is glad nie dorings nie. Dit maak die pluk van groente makliker. Om slegs in saailinge te plant, word aanbeveel om die grond te deklaag. Te lang vrugte begin verrot na kontak met die grond.
Witvrugte eiervrug met uitstekende produktiwiteit. Immuun teen TMV, 'n algemene kultuursiekte.
groei tot 90 cm
gereed vir gebruik op die 105de dag
oesvolume 8 kg per 1 m 2
groente gewig 350 g, lengte 20 cm, deursnee 6 cm
Uiterlike vrugte sal enige gereg versier. En sorgsame sorg kan u sonder veel moeite gesonde en smaaklike groente kry.
Telers raak nie moeg vir verrassende fynproewers nie. Hulle skep nuwe variëteite wat die verbeelding verbaas. Soortig Die smaak van sampioene is spesiaal, want die pulp smaak soos sampioene.
groei tot 80 cm
oesvolume 6,5 kg per 1 m 2
groente gewig 200 g, lengte 10-15 cm, deursnee 4-6 cm
Die toepassingsveld van die groente is uitgebreid, vars slaaie, koue versnaperings, warm geregte en wintervoorbereidings word daaruit voorberei.
Weet u wanneer u aubergines vir saailinge moet saai, kan u self die benaderde tydsberekening vir die verskyning van die eerste lote in kweekhuise programmeer en sodoende 'n verdere aksieplan opstel. Die eerste stap is egter om die sade in die grond te plant. Watter nuanses word aanbeveel vir elke tuinier om in ag te neem? In die eerste plek verdra die plant nie te veel skade aan die wortelstelsel nie, dus word aanbeveel om die sade dadelik in potte te plant. Onmiddellik voordat u dit in die substraat plant, is dit raadsaam om die saad 'n rukkie in 'n klam lap of in smeltwater te laat lê.
Wat moet die grond wees wat al die noodsaaklike voedingstowwe vir eiervrug bevat? Dit bevat gewoonlik die volgende komponente:
2 dele grasland
1 deel fyn sand
houtas - u benodig 3-4 eetlepels van hierdie toplaag vir 'n emmer potgrond.
U moet nie die proses om die grond vir die plant van eiervrugsaad daarop voor te berei, later laat nie. Ervare boere oes die substraat vooraf, selfs in die herfs.
Dit is maklik en eenvoudig om eiervrugte in die voorstede van landboutegnologie en die keuse van basters te verbou
Aubergine is 'n taamlik hitte-veeleisende gewas met 'n lang groeiseisoen (minstens 100-110 dae moet verloop vanaf die opkoms van saailinge tot die begin van die vrugte), daarom word dit slegs deur saailinge gekweek. Die akkurate nakoming van alle landboutegnieke en die regte keuse van baster laat u toe om 'n gewaarborgde opbrengs te kry, selfs in die Moskou-streek.
Vroeë volwasse, kouebestande, hoë opbrengs. Na die oes kan die vrugte vir 'n maand of langer geberg word. Die baster kan in alle soorte kweekhuise en buite gekweek word. Vrugte het silindriese vorm, gemiddelde grootte 7x25 cm, gewig 300-500 g. Die vel is blink, donker pers, die vleis is wit. Produktiwiteit: in kweekhuise (lang omset) - 14-16 kg / m², in oop grond - 7-9 kg / m².
Vroeë volwasse baster met hoë opbrengste. Pragtige heerlike silindervrugte, 18-22 cm lank, 6 cm in deursnee, met 'n gladde, blink oppervlak van donker pers kleur. Die pulp is lekker, dig, wit, sonder bitterheid.
Die vroegste van alle basters wat vandag bestaan, is bestand teen koue. Dit word gekenmerk deur 'n ongekende opbrengs: elke bos is letterlik bedek met vrugte tot 30 cm lank. Die vrugte is langwerpig, met 'n blink swart-pers oppervlak. Wit pulp, uitstekende smaak, geen bitterheid nie.
'N Middenseisoenbaster met vrugte van 'n ongewone ligte melkkleur. Vrugte is silindries, 15-19 cm lank, 4-6 cm in deursnee. Die vleis is ferm, wit, sonder bitterheid, baie lekker. Kan gekweek word in kweekhuise en buite (natuurlik deur saailinge).
Vroegryp, kouebestande, doringlose baster. Vrugte is rond of effens ovaalvormig, met 'n deursnee van 10–12 cm en weeg 250–300 g. Hulle smaak verloor nie, selfs nie as dit oorgroei nie. Die skil is blink, glad, ryk aan kleur. Die baster is spesiaal ontwerp om in kweekhuise in die noordelike streke en buite in die suide te verbou.
Mid-seisoen baster met vrugte van aantreklike oorspronklike kleur. Vrugte is peervormig, pers met wit lengtestrepe, 12-14 cm lank, 6-10 cm in deursnee, met 'n gemiddelde gewig van 250-300 g. Die pulp is van medium digtheid, sonder bitterheid, uitstekende smaak. Produktiwiteit: in filmkweekhuise - 9-10 kg / m².
Die pulp is sappig, met 'n spesiale smaak, roomwit, sonder bitterheid. Die vrugte is baie mooi, blink-blink, diep pers, 15x8 cm groot. Heerlik op enige manier om te kook, ideaal om op die draadrak te rooster - u kan u nie van so 'n barbecue af skeur nie.
VERBOUING VAN SAAI
Die beste tyd om aubergine-saailinge te kweek, is van 20 tot 30 Maart. Eierplante verdra nie trauma aan die wortelstelsel nie, dus word aanbeveel om elke saad in 'n aparte plastiek- of veenpot te saai.
Die grond vir saailinge moet uit gelyke dele humus en sooi land bestaan. 1 eetlepel stikstofkunsmis (byvoorbeeld ureum), 1-2 eetlepels fosfor (byvoorbeeld superfosfaat), 1 eetlepel kaliumkunsmis (byvoorbeeld kaliumsulfaat) word op 'n emmer grondgrond toegedien.
Saadjies word tot 'n diepte van ongeveer 0,5 cm gesaai. Die saaisnelheid vir groei met 'n pick is 10–12 g / m², sonder 'n pick - 1,5-2 g / m². Gewasse word met kamertemperatuur met water natgemaak.
Na hierdie prosedure is dit raadsaam om die saadhouers met foelie of glas te bedek. Dit is raadsaam om die saailinge in 'n warm kamer te hou. Wanneer dit in 'n kweekhuis gekweek word, word die temperatuur op 24 ... 26 ° C gehandhaaf.
Sade spruit oor 10-15 dae uit.
Na die verskyning van die eerste spruite word die temperatuur verlaag tot 12 ... 16 ° C en word dit ongeveer 'n week lank op hierdie vlak gehou (dit vermy om die saailinge uit te trek).
Houers met groeiende saailinge word op 'n goed beligte plek gehou en bied soggens en saans bykomende beligting.
Die volgende temperatuurregime word ingestel: in sonnige weer - 23 ... 24 ° С, bewolk - 19 ... 20 ° С, snags - 18 ... 20 ° С.
Jong eiervrugplante word elke 3 dae natgemaak. Gieter moet voldoende wees, maar nie buitensporig nie, anders neem die risiko van swartbeensiekte (verrotting van die wortelstelsel) baie toe.
In die groeiproses word saailinge gevoer met 'n oplossing van minerale, fosfor-kalium kunsmisstowwe.
Neem 10 liter water vir die eerste voeding: fosforkunsmis (byvoorbeeld superfosfaat) - 2 vol vuurhoutjiedosies (20-40 g), kaliumkunsmis (byvoorbeeld kaliumsulfaat) - 1 byna volle vuurhoutjiedosie (15 g).
Die eerste voeding word 2,5 weke na ontkieming uitgevoer, die tweede - 2-2,5 weke na die eerste. Die komponente van die bemesingsoplossing vir die tweede voeding is stikstof- en kaliumkunsmis.
'N Byna volle vuurhoutjiedosie stikstofkunsmis (byvoorbeeld ureum) en dieselfde hoeveelheid kalium (byvoorbeeld kaliumsout) word in 10 liter water opgelos. Dit word aanbeveel dat jong plante met skoon water natgemaak word om oormatige konsentrasie van minerale in individuele grondgebiede te voorkom.
Dit is die beste om vanaf die geboorte 'n aparte planthouer aan elke eiervrugplant toe te ken. As dit nie moontlik is nie en u dadelik op die rante eiervrug in die kas saai, moet die saailinge oopgesny word. Die prosedure word uitgevoer op die oomblik dat die eerste ware blaar verskyn (tel nie die saadlobbe nie).
Die geplante plante moenie begrawe word nie, anders sal hulle nie goed op 'n nuwe plek wortel skiet nie. Plantskema na pluk: tussen rye - 60-70 cm, tussen plante - 25-30 cm. Vir 'n beter oorlewingsyfer na pluk, kan saailinge behandel word met 'n groeireguleerder - epien, wat 'n antistreseffek het.
Teen die tyd dat dit op 'n permanente plek geplant word, moet aubergine-saailinge minstens 4-5 ware blare hê, 'n hoogte van 20-25 cm bereik. Saailinge lewer - 250 stuks / m² vir 'n potkweek en 330 stuks / m² vir potlose kultuur.
Dit word aanbeveel om eiervrug te plant in 'n gebied waar tamaties, aartappels, soetrissies en physalis die afgelope 2-3 jaar nie gekweek is nie. Die beste voorgangers daarvoor is komkommer, ui, vroeë ryp kool, meerjarige kruie. Dit is goed as u werf op 'n suidelike helling geleë is, goed beskerm teen die wind, maar dit is slegs relevant vir relatief noordelike streke.
Hulle word op 15-25 Mei in beskermde grond (kweekhuise) geplant, in oop grond - einde Mei - vroeg in Junie. In die oop grond, in geval van ryp, is dit nodig om vooraf skuiling te bied (byvoorbeeld filmboë).
Plantskema vir eiervrug: tussen rye - 60-70 cm, tussen plante - 25-30 cm. As daar op 'n permanente groeiplek geplant word, word saailinge eenvoudig uit plastiekpotte oorgedra of direk daarin geplant as dit turfagtig is. Dit is onmoontlik om die plante te verdiep, anders groei hulle swak.
Tydens groei word die plante verskeie kere gevoer, selfs al is die grond vrugbaar genoeg. Die eerste voeding word 2-3 weke na plant uitgevoer, die daaropvolgende - elke 2 weke. Die inhoud van die komponente van die bemestingoplossing hang af van die voorkoms van die plante en die groeitempo.
Met duidelik stadiger groei, moet enige stikstofkunsmis ingesluit word.
In hierdie geval, 15-20 g of 'n byna volle vuurhoutjiedosie stikstofkunsmis (byvoorbeeld ammoniumnitraat), 40-50 g of 2 vol vuurhoutjiedosies fosforkunsmis (byvoorbeeld superfosfaat) en 20-25 g of 'n volledige vuurhoutjiedosie word in 10 liter water opgelos. bokse kalium (byvoorbeeld kaliumsulfaat).
U kan dit makliker doen - gebruik 'n komplekse kunsmis (byvoorbeeld "Kemira-Lux"), in die hoeveelheid 20 g. Of voer dit met 'n oplossing berei uit organiese kunsmis (voëlmis), neem 'n halwe liter blik mis vir 10 liter water. Met die vinnige groei van blare, maar swak blom, moet stikstofkunsmis nooit in die topbemesting opgeneem word nie; fosfor- en kaliumkunsmis word in dieselfde dosisse gelaat.
Groeiende eiervrugplante word een keer per week natgemaak, meer gereeld in droë periodes, te oordeel na die toestand van die grond. Besproeiingstempo - 400-500 liter per 10 m².
In 'n gematigde klimaat (in die voorstede) moet eiervrugplante gevorm word. Dit word aanbeveel om in twee stingels te vorm.
As daar knoppies op die stingels verskyn wat verwyder moet word, knyp dan die loot, laat die ogies en 2 blare agterna.
Die lote wat vir verdere groei en ontwikkeling gelaat word, word aan 'n traliewerk vasgemaak, verkieslik elkeen afsonderlik. Oormatige lote (stiefkinders) word verwyder wanneer hulle 5-8 cm bereik.
Dit word ook aanbeveel om die onderste, vergeelde, ou blare te verwyder, omdat die plant dit nie meer nodig het nie.
Daarbenewens is dit nodig om die blare wat die ogies bedek van direkte sonlig af te sny (sny) (daar word geglo dat eiervrugte slegs vrugte bind as die blomme direk aan sonlig blootgestel word).
Maar moet dit nie oordoen nie - die proses van fotosintese vind plaas in die blare, wat die groeiende plante "voed" en vrugte ontwikkel. Benewens enkele groot blomme, vorm eierplante soms bloeiwyses wat uit 2-3 blomme bestaan. Dit is nie die moeite werd om dit te verwyder nie, aangesien normaal ontwikkelde vrugte daaruit groei.
Om die rypwording te versnel en die opbrengs van die eiervrugplant in die fases van die begin van die bot en die begin van die blom te verhoog, word aanbeveel om met vrugvormende reguleerders - gibbersib - te besprinkel.
Die gevaarlikste plaag van eiervrug is die aartappelkewer in Colorado. Onlangs wakker kewers kan plantjies wat onlangs geplant is, binne drie dae heeltemal vernietig. Daarom moet die plante met insekdoders behandel word wanneer hulle geplant word. Later word hierdie plaag heeltemal oorgedra na aartappels. Maar wanneer die aartappel vertrek, keer die Colorado-aartappelkewer weer na die eiervrug.
Saailinge moet vanaf 'n vroeë ouderdom gereeld ondersoek word om plantluise en myte te voorkom. Let veral op die onderkant van die vel. Met deeglike daaglikse inspeksie van die saailinge, kan die voorkoms van die plaag voorkom word.
As die plantluis pas verskyn het, kan dit suiwer meganies hanteer word deur dit met 'n pincet te verwyder. As die oomblik nog gemis word en daar is baie plantluise, moet die plante gespuit word. 'N Goeie effek word gegee deur te spuit met 'n infusie van celandine ('n emmer vars gras word met water gegiet, 'n week daarop aangedring en dan drie keer verdun).
U kan ook aanbeveel om met knoffelinfusie te bespuit (200 g knoffelskieters word in 3 liter water toegedien, dan in 3 emmers verdun), dit word in 'n geslote kweekhuis uitgevoer. 'N Goeie resultaat kan bereik word deur die blare met seepskuim te bevochtig.
Maar die beste manier om te veg, is om massa-reproduksie van plantluise te voorkom deur gereeld enkele eksemplare te verwyder.
OES EN OPSLAG
Jong vrugte van eiervrug is smaakloos, aangesien dit baie suur en tanniene bevat. As dit heeltemal ryp is, word hulle vleis grof en oneetbaar.
Daarom word eiervrugte semi-ryp geoes - in die stadium van tegniese rypheid, wat bepaal word deur die sterk glans en intense kleur van die vrugte (afhangende van die variëteit). Op die oomblik is hulle saadjies klein, die vleis sag.
Die vrugte word met snoeiskêr saam met die kelk en die stingel gesny. Aubergine-opbrengs in die middelste baan is 3-5 kg ​​/ m².
Vir langtermynopberging (binne 20-25 dae) word eiervrugte onmiddellik na die oes 1-2 dae in 'n donker koue (7 ... 10 ° C) kamer gehou met 'n relatiewe humiditeit van 80-90%, waarna hulle by 'n temperatuur van 1 ... 2 ° C gehou word ... Dit word nie aanbeveel om eiervrugte in die lig op te slaan nie, aangesien daar ook solanien ophoop, wat die kwaliteit daarvan afbreek.
Aubergine-vrugte is nuttig met 'n gebalanseerde inhoud van proteïene, kalium, kalsium, yster, fosfor en ander mikro-elemente. Voedingkundiges sê dat die vrugte daarvan baie ballaststof bevat (vesel, pektien, ens.)
), wat feitlik nie verteer word nie, maar bydra tot die eliminasie van oortollige cholesterol uit die liggaam (en die effek kan baie hoër wees as wanneer u spesiale medisyne gebruik).
Eiervruggeregte voorkom aterosklerose, hartsiektes, cholelithiasis en ander siektes, waarvan die oormaat cholesterol die skuld kry.
Kyk die video: Inis Moestuin #44 paprika, peper en aubergine zaaien in bakjes en filterzakjes: de deno methode