Hydrogel in plaas van gereeld water - my ervaring met gebruik * Oor plante
My eerste kennismaking met hydrogel het baie lank gelede plaasgevind. In die negentigerjare het my man snaakse kleurvolle balle uit Japan gebring, wat groot geword het as hulle met water gevul is. Hulle was veronderstel om ruikers te plaas of vir ander dekoratiewe doeleindes te gebruik. Natuurlik was dit aanvanklik snaaks, en toe speel ek genoeg en laat vaar hulle, ek kan nie eers onthou waarheen ek gegaan het nie. Maar ek het onlangs teruggekeer na die gebruik van hydrogel. Ek sal vertel oor my ervaring in hierdie artikel.
Waarom het ek 'n hydrogel nodig?
Wat is 'n hydrogel?
Maniere om 'n hydrogel te gebruik
Die nadele van hydrogel - 'n ope vraag
Aan die begin van hierdie jaar het ek letterlik 'n hulpmiddel nodig om die hoeveelheid waterhouers met plante op die terras te verminder.
Ek moet sê dat die pragtige samestelling van plante in planters my belangrikste stokperdjie is hierdie seisoen. Maar so 'n pottuin verg baie sorg. En die belangrikste is: om daagliks (of selfs 'n paar keer per dag) water te gee. Veral in die hitte wat aan die begin van die somer was.
Dit is ver van altyd moontlik om verskeie kere per dag te water. Om vog in die grond te bewaar, het ek vroeër uitgebreide klei, perliet of vermikuliet gebruik, wat die taak ook baie makliker gemaak het. Maar dit was duidelik nie genoeg nie.
En op die oomblik het ek die hydrogel in die winkel raakgesien en besluit om dit vir my kaspot te probeer gebruik.
Ek het regtig daarvan gehou. Aarde gemeng met hydrogel het soos pluis geword. Die plante het perfek daarin gegroei en het nie so gereeld natgemaak nie. In sommige gevalle is die water met byna die helfte verminder.
Boonop absorbeer die hidroëel voedingstowwe uit kunsmisstowwe en gee dit geleidelik en eweredig saam met water aan plante. Die oplossing van die hydrogel is dus ook suksesvol met gereelde topverbinding, wat onvermydelik ontstaan ​​as gevolg van die konstante loging van voedingstowwe tydens gereelde natmaak.
Ek het ook probeer om die sade te ontkiem met behulp van 'n hydrogel, wat ook perfek gewerk het. Veral as die sade groot is, wat lank ontkiem en waaksaam beheer nodig is - om nie uit te droog nie, of omgekeerd, nie om te vorm nie. Met hydrogel het al hierdie probleme verdwyn.
Om saailinge te plant is 'n plesier: met 'n teelepel neem ons 'n stuk hydrogel saam met die wortel en plaas dit op 'n nuwe plek.
Die hydrogel is ook baie geskik vir enting, dit is moontlik om medisyne te meng wat wortels bevorder, en die konstante monitering van die voginhoud van die substraat vergeet.
Volgens die vervaardigers is die hydrogel in staat om 100 tot 400 g water per 1 g korrels op te neem. Die presiese hoeveelheid hang af van die hoeveelheid soute wat in die water opgelos is. As dit met die grond gemeng word, gee dit geleidelik vog en voedingstowwe op wat in plante opgelos is.
Die hydrogel self is steriel, dit wil sê dat dit die verpligte gebruik van minerale kunsmis benodig om saailinge daarin te kweek.
Die hydrogel is beskikbaar in die vorm van poeier of korrels van verskillende groottes. As die korrels te groot is vir u doeleindes, kan u dit altyd met die hand maal. Ek het twee verskillende soorte hidrogels by verskillende vervaardigers met verskillende korrelgroottes probeer: een, soos suiker, en die ander soos growwe sout. Gevolglik moes die geswelde groot korrels 'n bietjie fyngemaak word.
Maniere om te gebruik vir binnenshuise plante of plante in blompotte:
Giet die hydrogelkorrels met water en wag 30 minute tot 1 uur (afhangend van die grootte van die korrels). Dreineer dan en meng die hydrogel met die grond in 'n verhouding van 1 tot 5.
As u plante gedurende die vakansie met vog moet voorsien, maak 'n paar gate in die pot rondom die wortel en vul dit met 'n kwart of 'n halwe teelepel droë korrels, en nat die plant in oorvloed. Hierdie metode sal die water vir 2-3 weke vergeet.
Hydrogel kan ook in die grond gebruik word, byvoorbeeld wanneer jy grasperke of blombeddings lê. In hierdie geval word 'n droë hidrogel tot 'n diepte van 5-10 cm in die grond ingebring.
Onder die indruk van die resultate van die gebruik van 'n hydrogel in 'n blompot, toe ek saailinge en steggies kweek, het ek besluit om dit in die oop grond te probeer maak as ek 'n nuwe blombedding rangskik.
Maar sy maak 'n fout, voer 'n hydrogel onder 'n laag turfgrond in, en neem nie in ag dat hy self baie lig is nie. As gevolg hiervan het 'n deel van die korrels op die oppervlak verskyn; hulle moes tydens planttyd addisioneel vir plante herstel word.
Hydrogel het soos 'n wondermiddel vir droë skaduwee gelyk, waar ek dit gaan gebruik. Die plot is op ons heuwel, onmiddellik na die plot is daar 'n diep ravyn, grondwater is baie diep. Die tuin is oud, toegegroei, so daar is baie probleemareas met droë skaduwee en gedeeltelike skaduwee.
Ons het 'n bietjie water, jy kry nie genoeg nie, die tuin is groot. Die grond is swaar klei, hoewel dit deur die jare verbeter is, maar nie oral nie. Daar is gebiede waarop sand, humus en ander organiese middels prakties nie bekendgestel is nie.
Met so 'n groot helling word die aarde na die ergste reëns soos 'n klip. Ek het gedink dat 'n hidrogel 'n redding vir so 'n grond kan wees. En so het dit gebeur. Met die eerste oogopslag is alles goed. Die aarde is net pluis, plante soos dit, wortel dadelik. Die hidroog absorbeer oortollige water tydens reën en gee dit geleidelik aan plante.
Maar ek het nog 'n paar vrae wat nog nie beantwoord word nie.
Eerste vraag: hoe sal 'n hidrogel in die winter op die oop grond optree? Sal dit die plante benadeel?
En die tweede vraag is, is dit regtig so veilig?
Produsente beweer dat die hydrogel 3-5 jaar kan duur, waarna dit heeltemal in die grond ontbind. En die belangrikste, dit is absoluut onskadelik, want dit is 'n ruimtelike verknoopte gel van polyacryamide en kalium-polyacrylaat, wat binne 3-5 jaar heeltemal ontbind in water, koolstofdioksied en ammoniak.
Maar Linda Chalker-Scott, 'n medeprofessor aan die departement tuinbou aan die Universiteit van Washington, beweer dat die ontbinding van die hidrogel kaliumakriellaat en akrielamied lewer, wat dodelik is vir neurotoksien en karsinogeen. Dit is gevaarlik in kontak met die vel en inaseming, eksperimente is op laboratorium muise uitgevoer.
Aan die ander kant word polyacrylamide wyd gebruik in baie nywerhede, suikerverwerking en waterbehandeling. Akrielamied ontbind egter steeds stadig. En die getuienis van professor L. Chalker-Scott is tot dusver die enigste. Alle ander bronne (daar is ook min daarvan) wat beweer dat die hydrogel giftig is, word slegs aangehaal.
Ek is nie 'n spesialis in chemie nie, dus is die vraag na die gebruik van 'n hydrogel, byvoorbeeld in 'n tuin, of veiligheid vir die omgewing (insluitend mense, insekte, visse, voëls en soogdiere) terwyl ek die produkte van die verval daarvan met water was, nog steeds oop. Ek wil graag 'n antwoord daarop van 'n onafhanklike laboratorium ontvang ...
Wat dink u van hydrogel, liewe lesers? Ons sal bly wees as u hieroor skryf in die kommentaar op die artikel.