Paris Retro: Lekker eet (of nie so lekker nie), goedkoop leefstyl en graffiti buitengewoon - Nuwe resepte
Paris Retro: Lekker eet (of nie so lekker nie), goedkoop leef en graffiti sonder smaak
Reis- en kosaantekeninge verwelkom die gasblogger Peter Hochstein, skrywer, biograaf, joernalis en bekroonde advertensiekopieskrywer. Kyk na sy nuwe outobiografiese e -boek vir meer van sy geïnspireerde, geestige en oneerbiedige waarnemings.
Hulle sê dat ons na 'n rukkie terugkeer na die kinderjare. Ek is 'n voorbeeld hiervan. Soos ek ouer geword het, het my haarlyn teruggetrek na die toestand van amper nul waarin dit was toe ek gebore is. Om eerlik te wees, krimp ek ook. Ek is 'n sentimeter korter as op 35. En nou gly selfs my reisgewoontes agteruit.
Tot onlangs het 'n reis na Parys beteken dat ek in die sjarmant, modieuse sesde arrondissement of die ultra chi-chi-agtste gebly het. Maar as gevolg van die huidige ekonomiese situasie, het ek besluit om 'n bietjie te bespaar en alleen terug te gaan na waar my liefdesverhouding met Parys begin het. Dit sou die vyfde arrondissement of die Latynse wyk wees, genoem na die dae toe klasse in die Sorbonne in Latyn aangebied is.
Die bybel van studentereisigers in Europa toe ek 'n student was, was Arthur Frommer se "Europe on $ 5 A Day.'Een van die koeler plekke wat aanbeveel word, was die Hotel Cluny Sorbonne in Victor Cousinstraat 8, oorkant die straat van die Sorbonne. Hier het ek dit geleer terwyl u nie kan nie regtig Gaan weer huis toe, jy kan soortvan doen dit.
Ek het eintlik my ou kamer by die Cluny Sorbonne teruggekry. Wel, in elk geval, helfte van my ou kamer. Renovasies in die 1980's het sommige van die kamers in twee verdeel, sodat meer gaste gehuisves kon word. Boonop het elke kamer nou 'n badkamer. Geen toilet meer in die gang nie, of 'n bedrag van 50 sent vir 'n stort.
Maar die kamertariewe is ook opgeknap. My ou kamer, 'n dubbelbed, kos vroeër ongeveer $ 4 per nag en was ingerig in effens moe Belle Epoque -satyne, met rooi en goud die oorheersende kleure. My opgeknapte helfte van my vorige kamer het 101 euro per nag gehardloop. Ongelukkig is dit deesdae in Parys 'n winskopieprys en u kry waarvoor u betaal.
Die opgeknapte ruimte was spartaans, die kleure minder kleurvol as my studentetyd, en die beddegoed, hoewel skoon, was waarskynlik goed aan die lae kant van enige draadtelling wat u ervaar het. Die komberse was bedek met donsige vullisblikke, vermoedelik as gevolg van uitstappies na die wasmasjien. Maar die kamer se uitsig op die Sorbonne het glad nie verander nie.
Sonder om eers my tasse uit te pak, het ek my kamera gegryp en in die straat afgehardloop om op te teken wat nog het of nie verander het nie.
Ek is bly om te rapporteer dat die drang om graffiti in die vyfde te plaas trots onveranderd is, behalwe vir die onderwerp. Alhoewel daar nog hooligans met towermerkers is wat net soos in die Verenigde State hul "etikette" op onmoontlik moeilike plekke plaas, is baie van die graffiti slim. Hier en daar is dit selfs pragtig, en sommige lyk soos plakpapier soos plakpapier, sodat dit uiteindelik verwyder kan word.
As dit polities is, verskuif die fokus van graffiti in die vyfde soms van Frankryk na die Verenigde State. En, weerspieël die nuwe kosmopolitisme van Parysenaars, waarvan baie nou uitstekend Engels praat, is sommige van die graffiti ook in Engels.
Boonop is daar 'n neiging tot beelde wat u laat stilstaan ​​en dink. Op die Place de la Sorbonne, voor die vereerde universiteit, is 'n standbeeld van August Compte, wat na bewering die vader was van die sosiologie. Aan die voet van sy standbeeld het iemand met dankbaarheid 'Merci pour tout!'
Wat van 'n modeverklaring? Ek het 'n muurskraap gekry wat verklaar het: 'Lof aan Prada.' Ja, in Engels. Moontlik sarkasties Engels.
Al hierdie rondloop in graffiti het my honger gemaak. In ooreenstemming met my begrotingsplanne, het ek 'n straatkaart en die vriendelikheid van vreemdelinge gebruik om my na Rue Mouffetard te lei, ongeveer 15 minute se stap van Place de la Sorbonne. 'Rue Mouff' het 'n restaurant -ry geword. Dit is gevul met bistro na toeriste-bistro, en baie bied Franse spesialiteite teen redelike pryse wat geliefd is onder besoekers-fondues, raclettes, escargots, boeuf bourgignon en steak pommes frites.
Vir 'n aansienlik meer luukse maaltyd in die vyfde, het ek 'n paar Franse gaste nog 'n aand geneem
,een van die bekende sjefs Guy Savoy se ondernemings. Hierdie een, op die hoek van Rue Maitre Albert en Quai de Montebello, het selfs my Franse vriende betower. Dit spesialiseer in vleiswortels (gebraaide hoender anders as wat u ooit gehad het), en hoewel ek veronderstel het dat ons 'n losprys van 'n koning daar kon opdok, 'n driegang prix fixe 'N seisoenale aandete kos slegs 35 euro per kop. 'N Heerlike bottel Haut Medoc kos 69 euro ekstra en pas perfek by die ete.
Eintlik was die kos so lekker dat ek met myself moes sukkel om te verhoed dat ek buite stap en lofprysinge oor die restaurant se kombuis op die mure skree.
Die probleem van overtoerisme oplos deur alternatiewe bestemmings vir volhoubare reise
Dit is geen geheim dat oortoerisme is 'n groot probleem regoor die wêreld. U het waarskynlik die modewoord al vantevore gehoor, en dit blyk altyd warm gesprekke uit alle spektrums van die debat aan te knoop.
Dit is ook nie net groot stede soos Parys, Londen, Rome, Beijing en New York met hierdie probleme nie. Die probleem lê in voorheen minder besoekte plekke soos Dubrovnik, Kroasië, wat 'n massiewe toename in toerisme beleef het, maar nie die infrastruktuur om die skares te hanteer.
Overtoerisme is werklik, kyk net na die data:
Dit is geen geheim dat oortoerisme is 'n groot probleem regoor die wêreld. U het waarskynlik die modewoord al vantevore gehoor, en dit lyk altyd asof dit verhitte gesprekke uit alle spektrums van die debat begin voer.