Ek onthou goed hoe ‘n regter se weduwee ‘n optog gereël het, en my by die radiostasie waar ek nuusredakteur en enigste nuuspersoon was, op die mees ongeleë tyd gebel het om die nuus oor te dra. Ek was naamlik besig om die volgende nuusbulletin te proeflees voor dit ateljee toe geneem word. Ek bedoel om die gesprek kort te hou: “Mevrou, ons aanvaar nie sulke inligting telefonies nie. Stuur vir ons ‘n faks en ons saai dit uit.”
“Maar my hartjie, ek het nie ‘n faksmasjien nie.” Dis nou nie my probleem nie, maar sy maak dit myne. Ek kry haar nie van die lyn af nie, en ek luister al hoe minder terwyl ek op die proeflees probeer fokus. Ek neem eenkant die besonderhede af, bloot om haar van die lyn af te kry. Ek plaas die nota langs die rekenaar, sodat ek die data kan vergelyk wanneer die plaaslike koerant dalkies wel die besonderhede so telefonies aanvaar.
‘n Dag of wat later is die data wel in die koerant, en die tyd verskil van dit wat aan my verskaf is. ‘n Hele vyf mense neem aan die optog deel.
Plek-plek is Geloftefeeste duidelik politiek gekaap. Hierdie kapings is soms gedoen deur mense wat nie met, soos hulle dit stel, die liberale media praat nie. Die publikasie waarmee ek hier help, val allermins in daardie kategorie.
Die publikasie het intussen teen groot koste deur die bel van selfoonnommers ‘n hele klompie data gekry. Die Geloftefees by die Voortrekkermunument ontbreek – dié instansie het nie op die e-posnavraag wat via die webwerf, of ander instansies se verwysings na hulle, gereageer nie. Ek kon wel op die webwerf met ‘n verbyloopteks sien dat daar ‘n gedenkdiens op 16 Desember is, met meer besonderhede op die Facebookblad. Ek is nie ‘n faceboom-mens nie, maar kon dit in elk geval nie op die profiel kry nie.