Die groot K | SkalkSkryf
« Die stryd
Fryedae Funneys »
September 18, 2010 deur Louwie
Ons buurman oorkant die pad, die Engelsman nie die KP een nie, is twee weeke gelde gediagnoseer met kanker, die groot K. In die geval die groot KK, kolon kanker.
Die kanker is reeds ver gevorder, `n D op die Dukes skaal wat meen dit is in die longe, lewer en kliere. Hy is meegedeel dat hy uiters 2 jaar het om te leef, sy uurglas loop leeg.
Die man is twee en veertig jaar oud, sy twee dogters is nog op skool, een in graad 7 en die ander graad 11. Vriendelikke mense, gewone mense soos ek en jy. Mense wat gedink het hulle het nog `n hele leeftyd voor hulle.
Sederd Desember sukkel hy met sy gesondheid, pyn op die maag, sporadiese diaree waarvoor die dokter hom telkens behandel, tot hy nou eendag wil neerslaan weens bloedarmoede. Toe doen hulle toetse en `n scan, en toe die doodsvonnis. Einde van die pad.
Hy het die week met chemo begin en in `n week se tyd het ons Engelsman maer geword, en moeg en desperaat.
Wat maak jy as jy weet jy het net 2 jaar oor, op die meeste? Hoe sou ek dit hanteer het? Hoe sou jy dit hanteer?
Laat my dink aan die storie van die toeris wat die bekende Tzaddik (rabbie) besoek en toe hy die min besittings in sy huisie sien vra, maar waar is al jou besittings dan? Vra die Rabbie aan die besoeker; en waar is joune? Nee sê die besoeker, wat se soort vraag is dit, jy weet mos ek is net `n toeris hier!
Sê die Tzaddik; ek is ook maar net `n besoeker hier.
Vir `n kort tyd is ons toeriste hier, met nog so baie wat ons wil sien en doen en hê, en dan vertrek die bus, kom die man met die groot sekel vir sy oes.
Twee jaar is `n baie kort tyd.
Posted in Louwie | Tagged Grimm Reaper, Groot K | 2 Kommentaar
op September 22, 2010 at 10:07 vm Girl van die Suburbs
Ek wil regtig nie weet wanneer ek my kop gaan neerlê nie. Ek wil net een oggend net nie weer wakker word nie.
op September 23, 2010 at 9:03 nm Louwie
Ek voel ook so Girl. Ek wil net een oggend wakker word en sien dat ek dood is en nie weer gaan wakker word nie en dan aangaan met wat mens ook al veronderstel is om te doen as jy dood is.