Sazerac -skemerkelkresep deur John Besh - Skemerkelkresepte, spiritualieë en plaaslike kroeë - 2022
Dit is al dan nie Amerika se eerste skemerkelkie, maar dit is een van my gunsteling drankies. Bekend gemaak in Die Sazerac Bar in die Roosevelt Hotel (wat nou die tuiste is van ons nuwe Italiaanse restaurant, Domenica), my weergawe bevat Herbsaint, die likeur met anysgeur wat in New Orleans uitgevind is toe absint in die dertigerjare verbied is.
Aangepas van "My New Orleans: Die kookboek"deur sjef John Besh.
Kruie- of absint
2 skote rog whisky
1 skoot eenvoudige stroop
4 strepies Peychaud's of Angostura bitters
Rim die glas met Herbsaint of absint. Draai die suurlemoenskil om olies vry te stel, en gooi dit dan in die glas.
Giet die rog, eenvoudige stroop en bitter in 'n skemerkelkie wat met fyngemaakte ys gevul is en skud goed. Giet in die voorbereide glas.
Die Sazerac-skemerkelkie is 'n komplekse whiskydrankie wat gekombineer is met 'n bittersoortige suikerblokkie en Herbsaint, 'n anysgeur, en 'n komplekse whiskydrankie wat nie lighartig is nie. En hierdie resep van Robert Simonson is geen uitsondering nie.
Alhoewel rogwhisky 'n noodsaaklikheid is in 'n Sazerac, beveel Simonson absint aan as 'n alternatief vir Herbsaint. Simonson verduidelik: "Om die draai weg te gooi in plaas daarvan om dit in die skemerkel te gooi," vra ldquoDon & rsquot hoekom dit net doen. & Rdquo
3 druppels Peychaud se bitter
1 jigger rog whisky
1 skeppie Herbsaint of Pernod
Plaas die suikerblokkie en net genoeg water om dit in 'n glas of skudder te bevochtig. Druk die suiker liggies met 'n lepel en voeg dan beide bitter, whisky en 3-4 ysblokkies by. Roer liggies om te meng (moenie skud nie).
Voeg 'n skeut kruie of Pernod by 'n outydse glas of rots. Draai die vloeistof om die glas om dit te bedek, en verwyder dan die oortollige stof.
Syg die whiskymengsel in die bedekte glas. Voeg die suurlemoenskil by en sit dadelik voor.
1 1/2 gram rog, verkieslik Hochstadter's Vatted Rye
1/2 ons Cognac, verkieslik Louis Royer Force 53 °
1 teelepel ryk demerara stroop (2: 1, demerara suiker: water)
1/4 ons absint, verkieslik Pernod (om af te spoel)
Garneer: uitgedrukte suurlemoenskil
Spoel 'n verkoelde glas met absint af en hou eenkant.
Meng die oorblywende bestanddele in 'n mengglas oor ys en roer tot afgekoel.
Giet in die voorbereide glas.
Garneer met 'n uitgedrukte suurlemoenskil wat 4 tot 6 sentimeter oor die oppervlak van die drank gehou word.
Voeg ys in outydse glas en sit eenkant. In 'n ander, meng suiker, bitter en water. Roer tot suiker heeltemal opgelos is. Voeg rogwisky by, vul met ys en roer goed, ongeveer 15 sekondes. Gooi ys uit die eerste glas, en voeg dan Herbsaint by. Hou glas horisontaal, draai dit sodat Herbsaint die binnekant heeltemal bedek. Gooi enige oorskot weg. Syg die inhoud van die tweede glas in verkoelde glas. Draai suurlemoenskil direk oor die drank om essensiële olies vry te stel, en sit voor.
In teenstelling met baie van die vroegste cocktails in Amerika, bevat die Sazerac 'n redelike aantal bestanddele en verskeie mengglasies vir 'n standaardbereiding. Met die Sazerac is die praktyk werklik perfek, en jy wil dalk 'n paar keer hierdie skemerkelkie vir jouself maak voordat jy 'n groot aantal kanne meng sodat vriende of familie dit kan probeer.
¼ ons Kruiebes of absint
1 suurlemoenskil vir garnering
Stel twee gekoelde rotse glase in lyn.
Voeg die suikerblokkie, die bitters van Peychaud en die Angostura -bitters in een glas. Roer die drie saam.
Giet die rogwisky in die suiker- en bittermengsel.
Giet die kruieverf of absint in die tweede glas. Swaai dit om die glas om die binnekant te bedek en gooi die oortollige uit.
Syg die eerste glas in die glas wat met kruie bedek is en versier met 'n suurlemoenskil.
Hoe om 'n Sazerac, 'n New Orleans -skemerkelkie met 'n soet en pittige happie te maak
Deur Erin Keane
Gepubliseer 13 Februarie 2021 21:30 (UTC)
The Oracle Pour (illustrasie deur Ilana Lidagoster)
"The Oracle Pour" is die spiritusrubriek van Salon Food wat u help om te besluit wat u vanaand moet drink.
Miskien is u op die oomblik ysgebonde. Miskien voel 'n ontdooiing-van die grond, van die beskermende skulpe wat ons om onsself gebou het-selfs ver, spekulatief. Wat as ons buite kon gaan sonder pyn of paniek? Wat as drankies saam met vriende, of vreemdelinge, of vreemdelinge wat vir een aand vriende word en dan in 'n lieflike geheue verdwyn, hierdie tweede keer moontlik was? Waarheen sou jy gaan? Wat sou jy bestel? Wat sou jy by jou repertoire voeg wat dan die volgende ronde drankies, bestemmings sou beïnvloed?
Die keuses lyk soms eindeloos. 'N Basiese skemerkelk bevat dalk net 'n handjievol elemente-sterk drank, bitter, suiker, water-maar uit hierdie noodsaaklike boustene groei 'n eindelose spyskaart met interpretasies en remixes en bestanddele om die veranderende smaak, verskillende geleenthede en smaak te bevredig.
Kom ons beperk ons ​​soeke. In 'n normale jaar kan ons verwag dat ons voor die rituele periode van bekering, nadenke en opoffering in 'n seisoen van diep toegewing moet wees. Die hoogtepunte, die laagtepunte. Maar hier is ons eerder: 'n gelykvormigheid wat die skerp hoeke van ons aande gladmaak, wat plek maak vir drome gekleur deur angs en vrees. Waar is dit beter om onsself te vervoer as na New Orleans, 'n stad wat betower en verheug, maar nooit geknoei nie?
Die Mardi Gras -seisoen behoort aan die gang te wees, 'n stormloop van feestyd voor die vas. Maar hierdie jaar is die stad se jaarlikse karnavalparades weens die pandemie afgelas, sodat inwoners hul huise in stilstaande vlotte verander het, 'n bewys van die veerkragtigheid van die verbeelding. Groet die transformerende krag met 'n Sazerac, die New Orleans -klassieke wat die soet en pittige hap van 'n stad vasvang wat altyd meer as die som van sy dele blyk te wees.
In sy essensiële boek "Imbibe" noem David Wondrich die Sazerac - wat voor die begin van die 20ste eeu in die Crescent City geskep is - "New Orleans 'eie vloeibare lagniappe." As u 'n spoel absint by die ingang byvoeg en 'n skeur suurlemoenolie op die uitweg na die basiese blokke boublokke gee, kry u 'n komplekse drankie met 'n fluweelpons.
'N Opmerking oor absint: 'n Blote agtervolging daarvan bly in die glas agter, en tog bly die anysgeur daarvan noodsaaklik vir die karakter van die drank. Byna 'n dekade gelede het ek 'n kort wittebrood in New Orleans deurgebring, waar ek 'n punt daarvan gemaak het om kroegmanne hul voorstelle te vra eerder as om bestellings te plaas. Dit was 'n goeie idee om 'n huweliksvoorstel te aanvaar, alhoewel ek nie daaraan gedink het nie. Waarvan sal ek nog meer hou as ek dit probeer? Een aand in 'n kroeg met 'n tema van die Sowjet-era in Decaturstraat, het ek die kroegman laat kies, en hy het 'n glas absint van $ 15 vir my gegooi. Wat sou meer romanties wees, het ek gedink, as om saam met my nuwe eggenoot absint te drink op 'n stil, donker plek waar geheime verhandel kan word? Watter ander eksotiese avonture kan op my wag as ek oop is vir voorstelle uit die heelal?
Maar ek het daardie aand nie verlief geraak op absint nie. Eintlik het ek die drank gevoed, maar ek het dit nooit klaargemaak nie, dit heeltemal terug na ons hotel geloop, steeds kleiner teugies geneem, huiwerig om op te gee vir 'n duur, grillige drank met 'n romantiese verlede, of op die belofte van die minderjarige verheug dat my aand selfs 'n klein draai na die onverwagte neem, totdat ek dit uiteindelik laat vaar het, halfklaar op die nagkamertjie. Wat meer romanties is, het ek geleer, is om jou smaak te verstaan ​​en geskikte pasmaat daarvoor te vind. Soos dit blyk, is die byt rog wat deur bitters ingewikkeld is, met suiker gesny en dan versier met 'n wenk absint en 'n suurlemoen soen? Omskep 'n gees waaroor ek ambivalent is, tot 'n magiese ervaring.
Porsiegrootte: een drankie
Absint, vir spoel
Peychaud se bitter
Suurlemoen draai of skil
U het geen spesiale toerusting nodig om 'n eenvoudige skemerkelkie te meng of voor te sit nie. Improviseer met wat jy het. Maar hier is wat ek byderhand het:
Koel 'n klipglas met ys, gooi dan die ys en spoel die glas met absint af. Voeg 'n paar strepies Peychaud's bitters en 'n paar Angostura in 'n mengerglas by 'n suikerblokkie en meng dit tot die suiker opgelos is. Voeg ys by, dan whisky. Roer tot goed en afgekoel, en druk dan in die absint-afgespoelde, afgekoelde rotsglas. Druk die suurlemoenskil uit - knyp dit oor die drank om die olies los te maak, vee die binnekant liggies oor die rand van die glas en gooi dit dan weg.
As absint onwettig was in die VSA en moeilik verkrygbaar was, was die likeur Herbsaint met anysgeur 'n uitstekende hulpmiddel, en dit kan nog steeds gebeur. Ek hou daarvan om Pernod, nog 'n anyslikeur, te gebruik - ek vind dit meer veelsydig, as dit soeter is as absint, en daarom is dit meer waarskynlik op my tuisrak - maar ek weet dat puriste die draai kan verwerp. U kan ook die Angostura oorslaan en die bitters van Peychaud verdubbel. As u ekstra Frans voel, stel Jim Meehan se "Meehan's Bartender Manual" voor om dit met konjak in plaas van whisky te probeer.
Meer Oracle Pour:
Erin Keane is die hoofredakteur van Salon.
MEER VAN Erin Keane • VOLG eekskrik
Resep vir herfs: Sazerac -skemerkelkie
Namate die dae korter en koeler word, begin ek smag na drankies met subtiele, komplekse geure. Met sy delikate lae en genuanseerde geure en geure, voel die Sazerac die perfekte drankie vir hierdie tyd van die jaar.
Alhoewel die Sazerac vir sommige meer geneig is om bedompige somerweer te onthou (dit is immers die amptelike drank van die stad New Orleans), maar die opwarmende whiskybasis en aromatiese lae anys, speserye en sitrus maak dit is 'n wonderlike keuse om die veranderende kleure van die herfs te rooster.
Sazerac, wat omstreeks 1830 uitgevind is deur Emile Peychaud, 'n apteker wat kruiemiddels in die Franse wyk van New Orleans geskep het, is die eerste cocktail wat ooit gemaak is. (Vir meer inligting oor hierdie verhaal en die filmiese aanspraak op roem op die skemerkelkie, sien ons vorige plasings oor James Bond en cocktailbitter.)
Soos met enige skemerkelkie wat al meer as 'n paar dekades bestaan, het die Sazerac meer as 'n paar variasies op sy basiese resep gesien. Sommige weergawes noem Cognac as 'n basisgees, ander rogwisky, en ander nog steeds 'n mengsel van albei. Sommige voeg 'n bietjie Angostura -bitters by die Peychaud's. Sommige kry hul soetigheid uit 'n suikerblokkie, ander uit eenvoudige stroop. Sommige word bedien oor ys in 'n klipglas, ander goed, jy kry die idee. Hierna volg my eie gunsteling manier om 'n Sazerac te maak en te bedien. Ek hoop dat u dit ook sal geniet.
'N Jazzy Sazerac -resep
Die Sazerac word gesê dat dit die eerste cocktail van New Orleans is, en is 'n stapelvoedsel vir Mardi Gras.
Daar word dikwels gesê dat die woord 'quotcocktail' in New Orleans ontstaan ​​het. Dat dit afgelei is van die Franse woord coquetier, 'n eierbeker wat in die vroeë 19de eeu in die Crescent City bedien is om drank te bedien. Of New Orleans nou die amptelike tuiste van die & quotcocktail is, of nie, 'n besoek aan NOLA (soos die stad en liefdevol genoem het) bewys dat hulle hul drankies ernstig opneem. En nou is die stad vereer met sy eie amptelike skemerkelkie-die sazerac.
Die wetgewer in Louisiana het 'n wetsontwerp goedgekeur, oorspronklik voorgestel deur senator Edwin Murray, waarin die sazerac die amptelike drank van die stad New Orleans genoem word. Hierdie mengsel van rog, kruieverf (of absint), en Peychaud & aposs bitters pak 'n slag.
Die sazerak, wat vroeg in die 1800's deur Antoine Peychaud in New Orleans geskep is, is oorspronklik gemaak met Cognac en Peychaud & aposs bitters. Hy het die drank vernoem na sy gunsteling handelsmerk Cognac-the Sazerac-de-Forge-et fils. In 1870 was Cognac egter moeilik om te vind vanweë 'n epidemie wat wingerde in Frankryk aangetas het. Rogge -whisky is as plaasvervanger gebruik. Ook absint, wat gebruik is om die cocktailglas te bedek, is in 1912 in die Verenigde State verbied. Daarom is Pernod of Herbsaint vervang.
Onlangs het een Angeleno vir kroegmanne gesê om aan te hou bitter by haar Champagne -skemerkelkie "totdat dit die kleur van my prom -rok is." Dit is meer as een of twee strepe - dit verg ongeveer 'n teelepel Angostura om Champagne pienk te maak.
Sy hou positief van bitter. Wat daarvan? Nie te lank gelede nie, lyk bitter net 'n vreemde oorskot uit die goue eeu van die 19de eeuse kwaksalfmedisyne-'n vloeistof wat sleg smaak en in klein botteltjies met ou, antieke etikette gekom het. Dit was moontlik tradisioneel in sekere cocktails, maar baie mense het dit weggelaat.
Maar vandag lyk dit asof hierdie bitter uittreksels van wortels, blaf en ander botaniese bestanddele terugkeer. Slegs 'n paar jaar gelede het drankwinkels gewoonlik net een handelsmerk, Angostura, gedra, maar nou kan u maklik vyf of ses met radikaal verskillende geure vind, waaronder lemoen, perske en kruisement.
Die feit is dat u moeg kan raak vir al die eenvoudige cocktails wat uitgevind word in hierdie gegeurde wodka-plus-vrugtesap-tydperk. Bitter word skoon na te veel soetigheid.
Tog kan die smaak vir bitterheid verrassend lyk. Ons dink almal dat bitterheid onaangenaam is - maar is dit so? Kinders hou beslis nie daarvan nie, maar as volwassenes leer ons om lief te wees vir koffie en sjokolade. Trouens, ons soek deesdae meer bitterheid - espresso, steeds donkerder en bitterder sjokolade.
'Uit 'n smaakoogpunt', sê Peter Birmingham, kroegman-sommelier by Norman's in Wes-Hollywood, 'laat 'n bitters die mond water en bevorder visuele en reukgenot, omdat dit gekonsentreerde geure-essensies bevat. Die bitterheid self laat die geure [van 'n drankie] strek. Hier by Norman hang ons ons hoed op 'n Manhattan gemaak met Peychaud -bitter, soet vermout en Joshua Brook -bourbon.
Die Manhattan is 'n klassieke skemerkelkie omdat dit die ruige, houtagtige geur van whisky harmonieus versterk met die vrugtige soetheid van vermout en die parfuum en die skerpheid van bitterheid. Die spesifieke weergawe van Birmingham is afhanklik van die eksotiese smaak van Peychaud.
"Die meeste bars maak nie eers meer moeite om Angostura -bitters in hul Manhattans te gebruik nie, wat regtig jammer is," sê Jeremiah Doherty van Grace in Los Angeles. 'Probeer die twee langs mekaar, en u sal die verskil kan sien, ek belowe.'
'' N Ander ding, 'sê Birmingham. 'Die meeste bitters het 'n beskeie alkoholprofiel, so hulle gee jou 'n lift sonder om jou af te sny. Hulle is veral nuttig in nie-alkoholiese cocktails. " Vir swanger vroue en ander wat 'n baie lae drank wil hê, maak Birmingham 'n maagd met 'n paar spatsels kruisement. 'Dit is soos 'n mintgegeurde limoen met 'n bietjie ekstra,' sê hy.
Bitter was oorspronklik medisyne. As u vir 'n kroegman sê dat u 'n maagpyn het, sal hy u waarskynlik 'n glas koeldrank en bitterheid gee - en dit sal waarskynlik werk. Baie mense vertrou bitters om hulle deur die vroeë stadiums van 'n kater te sien. Sekere bitters het begin as malariabehandelings, omdat dit kinien bevat, net soos toniese water.
Nog een keer het ander beweer dat hulle absoluut alles genees wat u kwel. Baie van die waardelose patentmedisyne wat so laat in die 19de eeu so gewild was, was bitter. Een geheim van hul gewildheid was die feit dat hulle met alkohol uit al hul geheime wortels en kruie gehaal is. Hulle was 'n eerbare manier om 'n skeut drank te kry.
Dit is dus nie verbasend dat medisinale bitters in mengeldrank beland het nie, veral toe die gunstige effek daarvan op geur erken is. Tot die laat 1880's bevat elke drankie, 'n cocktail genoem, bitter.
Daar is 'n onderskeid tussen aromatiese bitter - die soort wat in klein botteltjies kom en in klein hoeveelhede as geurmiddels gebruik word - en bitter likeurs. Laasgenoemde kan en is dikwels self dronk omdat hulle soet genoeg is om smaaklik te wees. 'N Skoot Jager is een ding, maar selfs die grootste bitter fan in die wêreld sal waarskynlik nie 'n hele glas Angostura drink nie.
Die bekendste aromatiese bitter is Angostura met sy pittige, naeltjieagtige aroma. "Angostura is veelsydig," sê Birmingham. 'Dit het 'n wye verskeidenheid toepassings. Maar soos Worcestershire -sous, het dit net een noot. "
Peychaud's bitters het 'n anys en aromatiese wortelgeur, wat dit veral geskik maak vir cocktails met 'n anisette -komponent, soos die beroemde Sazerac. Beide Angostura en Peychaud kry hul bitterheid van gentiaanse wortel, wat sy eie droë, sardoniese aroma toevoeg.
Lemoenskil is bitter sowel as geurig, en daar was verskeie handelsmerke lemoenbitter op die mark deur die vyftigerjare voordat dit uitsterf. Die styl is onlangs herleef. Fee Bros. is die algemeenste handelsmerk wat in baie groter drankwinkels gevind word (Fee laat ook drie ander bitters die kassie op bladsy 9 sien). Die Stirrings -onderneming van Nantucket, wie se mengers deur Sur La Table vervoer word, het pas bitters van bloed lemoene bekendgestel. Die skrywer-kroegman Gary Regan maak Regan's Orange Bitters, wat 'n meer aggressiewe geur het as die ander, voller, pittiger en bitterder.
In die 19de eeu was lemoenbitter die keuse vir gin- of vermouth -cocktails, terwyl Angostura geneig was om whisky of sjampanje te drink. 'N Nuwe generasie mixoloë volg hierdie tradisie al dan nie.
In vergelyking met hierdie kort lys van aromatiese bitter, is daar letterlik baie bitter likeurs, wat wissel van effens bitter vermout en die bekende likeurs Dubonnet en Campari tot rariteite soos Jeppson Malort en Zwack Unicum. Byna elke land in Europa het sy eie tradisionele bitterlikers. Hulle het almal hul gebruike.
Grace's Doherty het twee cocktails geskep wat voordeel trek uit bitterheid. Die Luca Brasi is sy weergawe van die Americano - Charbay bloed -oranje wodka, Punt e Mes ('n bitter vermout) en koeldrank. Sy nuutste is die Marco Polo: Bombay -gin, gemmersap, Campari en soda.
'Ek het hierdie een net met jenewer en die gemmersap begin, maar dit was te soet,' sê Doherty. 'Toe voeg ek Campari by, en die drankie verander heeltemal. Die bitter was net om die soetheid te sny, die geure van die jenewer uit te haal en die vuur van die gemmer te tem. "
Sommige cocktails, soos suur en hoëbolletjies, word nie verbeter deur 'n bitter geur nie, laasgenoemde omdat dit doelbewus lig en eenvoudig is, die eerste omdat, ten spyte van suurheid en bitterheid, die suurheid en bitterheid min pas. In ander mense voeg mense egter instinktief 'n bitter geur toe, of hulle nou 'n bitter bottel wil of nie.
Neem die martini. Dit bestaan ​​oorspronklik uit gin, vermouth en oranje bitters, maar die bitters het vroeg in die 20ste eeu uit die formule geval. Wat die martini van flouheid gered het (veral omdat mense al hoe minder vermout begin gebruik het) was 'n bitter garnering, óf 'n olywe óf 'n bietjie suurlemoenskil. En uiteindelik het ons die vuil martini gekry, gegeur met olywe pekel-wat eintlik 'n sout bitter vir 'n na-margarita-generasie is.
As aromatiese bitters eintlik 'n geurmiddel is, waarom gebruik u dit dan nie in kos nie? Mense doen.
Die etiket van die Angostura -bottel het altyd voorgestel dat jy 'n skeutjie by bredies, souse en slaaisouse voeg. Ses jaar gelede publiseer die Trinidad -kosskrywer Wendy Rahamut 'n kookboek ("The Taste That Changed the World") waarin sy Angostura in omtrent alles gooi wat jy jou kan voorstel - koolslaai, ertjiesop, gebraaide pan, lasagne - wat 'n aangename smaak gee 'n geheimsinnige effek, soos die ondefinieerbare vonkel wat 'n gereg uit 'n skeut Worcestershire kry.
Sommige mense sit selfs 'n bietjie op hul vanieljeroomys. As u eers op die bitterspad begin, kan u lus kry vir elke eenvoudige, soet smaak op aarde met 'n rits volwasse kompleksiteit en gesofistikeerdheid.
Angostura. Ontwikkel in Venezuela deur 'n Duitse dokter, dit is die jarelange gunsteling geur van soet speserye (meestal naeltjies) met 'n winterige karakter.
Fee Bros., gebaseer in Rochester, NY, maak hierdie onderneming baie taamlik bitter, insluitend Old Fashion Bitters, naeltjie en sitrusnoot, maar nie baie bitter nie Orange Bitters, soos 'n gekruide drievoudige sekonde met bitter lemoenskil Mint Bitters, peperment met 'n rand Peach Bitters , geur van perskes en bitter amandels.
Peychaud's. Gemaak deur die Sazerac Co. van New Orleans met 'n komplekse aroma wat anys suggereer met 'n sweempie wortelbier.
Regan's. Gary Regan, skrywer van "The Joy of Mixology", maak 'n pittige, peperige Orange Bitters, aggressief gegeur met gentiaan en kinien. Op www.buffalotrace.com.
Agwa. 'N Boliviaanse likeur met 'n aantreklike bitterheid en 'n effense stimulerende effek - bevat ginseng, guarana en (nie -narkotiese) koka blaar.
Amaro Felsina Ramazzotti. 'N Vermout met bitter lemoengeure.
Campari. 'N Bitter vermout met 'n kersagtige aroma.
Cynar. 'N Soet vermout wat met artisjok beslaan is.
Dubonnet. 'N Vermout gegeur met kinien, kruie en speserye.
Fernet Branca. Talle kruie, insluitend peperment van 'n produsent in Milaan.
Jagermeister. Komplekse kruiegeur uit Duitsland.
Punt e Mes. 'N Bitter vermout.
Suze. Die Franse aperitiefgeure van gentiaan, lemoen en vanielje.
Torani Amer. 'N Soet vermout met lemoen-, gentiaan- en kiniengeure, wat ietwat herinner aan Amer Picon, 'n tradisionele Baskiese vermout wat nie in hierdie land beskikbaar is nie.