Wat is koopkragpariteit en hoe word dit bereken?
Koopkragpariteit as 'n beginsel vir die bepaling van reële wisselkoerse
Gepubliseer: Desember 05 2020. Author: Anna A.
In die wêreldekonomie is daar 'n duidelike tendens na globalisering, waardeur die potensiaal van verskillende state vergelyk moet word. Aangesien die meeste makro-ekonomiese aanwysers in die geldeenhede van sekere lande bereken word, kom ekonome voor die probleem met die omskakeling van geld. BBP is een van die belangrikste aanwysers van die ekonomiese toestand van 'n bepaalde streek of staat as geheel. Om dit te bereken, word die koëffisiënte gebruik om die koopkrag van 'n bepaalde geldeenheid te vergelyk, bepaal deur die verhouding van die koste van 'n stel soortgelyke goedere in verskillende lande (winkelmandjie).
Dus kom ons by die term 'koopkragpariteit', waaroor ek in hierdie artikel wil praat. Nadat u dit gelees het, sal u leer wat PPP is, hoe dit bereken word, hoe dit toegepas word Forex-handelaars en wat is die rol van pariteit in internasionale sake.
Essensie van koopkragpariteit (PPP)
PPP - 'n ekonomiese term wat die beginsel van die vasstelling van die wisselkoers definieer op grond van die veranderende koste van soortgelyke goedere in twee state. Oorspronklik beskou as 'n manier om die langtermyn-ewewigskoerse te bepaal, word dit vandag gebruik om ekonomiese ontledings in verskillende lande te doen. Die moderne konsep is in die vroeë 20ste eeu deur Kassel voorgestel. Dit is gebaseer op die konsep van die koopkrag van 'n geldeenheid, dit wil sê die vermoë om geld vir goedere of dienste (goedere) te verruil.
Beskou 'n voorbeeld vir 'n beter begrip. Gestel 'n sekere reeks produkte in die Russiese Federasie kos 1000 roebels, en 'n identiese stel in die VSA kos 50 dollar. Om die billike wisselkoers te bepaal, is dit nodig om die bedrag wat aan die aankoop van hierdie produkte in die Russiese Federasie bestee word, deur hul prys in die VSA te verdeel: 1000/50 = 20. As gevolg hiervan kry ons 20 roebels vir 1 dollar. Met verskillende aanbiedings sou die wins vir die verkoop van produkte in 'n ander land nul wees. As die wisselkoers byvoorbeeld 30 roebels per $ 1 was, sou handelaars 5 roebels per eenheid kon verdien. Uiteindelik moet een van die twee moontlike gebeurtenisse plaasvind: voedselpryse is gelyk of 'n wisselkoersaanpassing word gemaak.
Ideale handelsomstandighede is skaars in die wêreld van vandag. Om hierdie rede het ek die volgende gevolgtrekking gemaak: koopkragpariteit is 'n teoretiese begrip wat op die lang termyn 'n maatstaf is vir veranderinge in aanbiedinge. Die eenvoudigste manier om die "regte" wisselkoers by PPP te bereken, is Big Mac-indeks, wat in 1986 deur verteenwoordigers van die tydskrif The Economist bekendgestel is.
Koopkragpariteit - Berekeningsformule
Soos hierbo genoem, is PPP so 'n verhouding van twee vergelykbare geldeenhede, waarin u vir 'n sekere hoeveelheid geld (uitgedruk in hierdie geldeenhede) 'n gelyke produk (in kwaliteit, hoeveelheid en ander kriteria) in twee vergelykende lande kan koop. Op grond van hierdie definisie kan die formule vir koopkragpariteit afgelei word:
PPP = P1 / P2, waar:
PPP - koopkragpariteit wat die "reële" wisselkoers in 'n bepaalde land toon;
P1 is die koste van die produk of diens in die eerste land;
P2 is die koste van 'n soortgelyke produk of diens in 'n vergelykbare land.
Die VN doen internasionale vergelykings om PPP's te bepaal met behulp van tot 800 verskillende verbruikersgoedere en dienste, asook ongeveer 300 beleggingsgoedere en tot 20 vaste eiendom. PPP word soos volg bereken:
Bepaal die waarde van bogenoemde goedere en voorwerpe in die geldeenheid van een land;
Bepaal die pryse van dieselfde goedere en voorwerpe in die Verenigde State;
Die OBP word bereken as die kwosiënt om die waarde in nasionale geldeenheid en die prys in die Verenigde State vir elke posisie te verdeel.
Met hierdie benadering kan u 'n meer objektiewe beoordeling gee van die reële wisselkoers van 'n bepaalde staat.
Absolute en relatiewe PPP
Die absolute OBP toon die ewewig van wisselkoerse teen dieselfde koste as die verbruikersmandjie in die twee vergelykende lande. Volgens die PPP-teorie, in die geval van ongelykheid tussen nasionale mandjies, sal die wisselkoers onder die invloed van die markkrag verander.
Gestel ons moet twee lande vergelyk (St1 is die koste van 'n mandjie in die eerste land, St2 is die koste van 'n soortgelyke mandjie in die tweede land) en die wisselkoers word voorgestel deur die Exc-parameter. As gevolg hiervan kry ons die volgende afhanklikheid:
Die kursus oor PPP-teorie is gelyk aan die verhouding tussen die koste van 'n stel goedere (dienste) in een land en die koste van soortgelyke goedere (dienste) in 'n ander land. As die mandjies nie identies is nie, werk hierdie reël nie. Hoe bereken u die "reële" koers as dit nie moontlik is om identiese mandjies goedere te vind nie? In hierdie geval word die relatiewe PPP gebruik.
Die relatiewe PPP word beskou as 'n dinamiese weergawe van die absolute PPP, met inagneming van die inflasiekoers en die beweging van wisselkoerse oor sekere tydperke.
Gestel land A gebruik geldeenheid A, en land B gebruik B. Die waarde van 'n mandjie goedere (P) in land A is PA, en die waarde van dieselfde mandjie goedere (Q) in land B is C * PA, waar C onveranderd is in tydwaarde. Alternatiewelik kan die waarde van 'n mandjie goedere in land B uitgedruk word as die produk van C * P * SB, waar S die hoeveelheid valuta van land B (veranderlik) is wat bestee moet word om een ​​geldeenheid van land A te koop. Dit is, S is die werklike wisselkoers.
As ons aanvaar dat (1) en (2) met verskillende datums ooreenstem, kry ons die volgende afhanklikheid:
Op grond van hierdie formule sal ons die verhouding van tariewe vir verskillende tydperke vind:
Na 'n paar transformasies kry ons die volgende:
In eenvoudige terme, om die dalingskoers in die nominale wisselkoers te bepaal, is dit nodig om die verskil tussen die inflasiekoerse in die twee lande te vind. Aangesien absolute pariteit slegs moontlik is as C = 1, is dit 'n spesiale geval van relatiewe PPP.
Forex-pariteit, nadele van PPP-teorie
Ek het, soos enige ander motorliefhebber, opgemerk dat petrolpryse in verskillende stede verskil: die wet van 'n enkele prys werk nie eens in een land nie. Dit is te wyte aan verskillende struikelblokke vir vrye handel. Eerstens leef ons in 'n wêreld met nie-nul vervoerkoste. Tweedens is data oor die koste van goedere en dienste vrylik beskikbaar. In hierdie verband ontstaan ​​daar verskille in waarde wat tydens die herwaardasieproses gekanselleer word. Tariewe en fooie is 'n bykomende struikelblok vir internasionale handel.
Ons moet nie die effek van nie-verhandelingskoste vergeet nie. Arbeid en grond het byvoorbeeld ook 'n waarde, maar dit word nie in prysmandjies getel nie omdat dit nie verkoop kan word nie. 'N Ander nadeel van die PPP-teorie is dat dit volmaakte mededinging in die mark aanneem.
Handelaars gebruik koopkragpariteit as 'n rowwe riglyn vir die FX-koers (te duur of onderwaardeer). Probeer dit self gebaseer op die bostaande formules, bereken PPP en evalueer die FX koers. U sal tot die gevolgtrekking kom dat dit raadsaam is om dit vir langtermynbeleggings te gebruik, en die meeste CDF-handelaars hou rekening met korttermynperiodes (dag, week).
Rol van onderwyspersoneel in internasionale sake
Koopkragpariteit word meestal gebruik om lone en BBP-vlakke in verskillende lande te vergelyk. Wat die BBP betref, laat pariteit toe om die koste van 'n produk in die vergelykende lande te skat, met inagneming van die werklike lewenskoste van hul burgers.
U moet byvoorbeeld die BBP van die Russiese Federasie en die Verenigde State vergelyk. Die eenvoudigste manier is om die USD / RUB-verhouding te bepaal en die RF-BBP om te skakel in 'n waarde uitgedruk in Amerikaanse dollar. Die resultaat wat verkry word, is weens verskeie faktore nie waar nie:
Die bewegings van finansiële vloei in hierdie lande word nie in ag geneem nie;
Valutaskommelinge word nie in ag geneem nie;
Die verband tussen pryse en die werklike waarde van die geldeenheid word nie in ag geneem nie.
Die BBP van een staat kan skielik toeneem as gevolg van 'n daling in die wisselkoers. OPS-tariewe word gekenmerk deur hoër stabiliteit in vergelyking met die wisselkoerse in die mark, en maak dit moontlik om die lewenstandaard in verskillende lande akkurater te bepaal. Nominale BBP (Nominaal), sowel as bereken op grond van PPP (PPP) vir elke land ter wêreld, word in die onderstaande figuur aangebied.
PPP is 'n aanwyser wat ekonome gebruik om lewenstandaarde tussen lande te vergelyk. Alhoewel dit 'n goeie maatstaf is vir ewewigskoerse op lang termyn, is dit waarskynlik dat PPP's nie 'n betroubare instrument vir korttermynvoorspelling sal wees nie. Nietemin sal enige handelaar (selfs al is hy gefokus op korttermynhandel) die kern van koopkragpariteit waardeer., om langtermyntendense op die mark te volg. As u nog vrae het, bevat die video omvattende inligting: