Die wet van onbeplande gevolgeBarend Uys. Foto: Verskaf. ŉ Twitter-gebruiker maak vroeër hierdie week die volgende stelling: Vir ingeval die ANC wil weet. En nee, ek luister nie vir jou nie. ’n Hele paar gebruikers het hierop gereageer met die hutsmerk #VoetsekANC. Ek het die eerste keer van die “wet van onbeplande gevolge” te hore gekom in gesprekke rondom keiser Napoleon I se oorloë vir die sogenaamde bevryding van Europa. Bevolkingsgroepe was bly dat daar ’n redder gekom het om hul van hul onderdrukkende oorheersers te verlos. Hulle het gemeen dat hulle vry sou wees en Napoleon het gereken dat hy lojale onderdane sou hê. Ontnugterde burgers het egter uiteindelik ’n stryd teen hul eertydse bevryder gevoer en só was die vryheidsdrang wat in hul wakker gemaak is ’n onbeplande gevolg wat weer tot ’n onbeplande uitkoms vir die keiser gelei het. Dit is nou vir almal duidelik dat die ANC, ook ’n eertydse bevrydingsbeweging, die Covid-19-pandemie misbruik het om hul politieke en ideologiese doelwitte te versnel, maar veral ook om belastingbetalers se geld op ongekende skaal te plunder. Irrasionele en drakoniese regulasies, soos die verbod op die verkoop van alkohol- en tabakprodukte, kos boonop die ekonomie miljarde rande. Ministers wat deur hul woorde en dade wys dat hulle hierdie onderdrukking van burgers geniet, het gewone wetsgehoorsame burgers breekpunt laat bereik. Wetsgehoorsaamheid is een van die baie mooi eienskappe van gewone Afrikaners. Afrikaners is eenvoudig dié soort mense wat doen wat reg is. Daarom is dit meermaal vir Afrikaners moeilik om aan aktivistiese aksies deel te neem wat die grense van wetsgehoorsaamheid bietjie toets. Maar Afrikaners het nou die punt bereik waar hulle ’n onderskeid begin tref tussen wat reg is, en wat wet is. Só het die ANC-regering se eie optrede, wat hulle sekerlik geglo het sal hul posisie verstewig, daartoe gelei dat hulle van hul mees wetsgehoorsame burgers vervreem en tot verset beweeg het. NP van Wyk Louw skryf in sy bundel Lojale verset: “Opstand is net so noodsaaklik in ’n volk as getrouheid. Dit is nie eens gevaarlik dat ’n rebellie misluk nie; wat gevaarlik is, is dat ’n hele geslag sonder protes sal verbygaan.” Afrikaners kom tans op verskeie maniere in opstand teen die onderdrukkende regime, en voel hul meer getrou en lojaal aan hul eie kultuurgemeenskap as aan die staat waarvan hul burgers is. Uit gesprekke is dit duidelik dat hulle hul verset as regmatige optrede teen ’n oorheerser beskou en nie as ’n rebellie teen ’n regmatige regering nie. Indien Afrikaners daarin slaag om dié energie wat losgemaak is aan te wend om lewenskragtige gemeenskappe te laat herlewe, sal daar blywende positiewe gevolge vir die nageslag wees. Van Wyk Louw kan in vrede rus: hierdie geslag gaan nie sonder protes verby nie.