Image deur solvig
Morele letsel is 'n wond in die siel. Dit gebeur as u deelneem aan of dinge aanskou wat u diepste oortuigings oor reg en verkeerd oortree. Dit is uiterste trauma wat manifesteer as hartseer, hartseer, skaamte, skuldgevoelens of enige kombinasie daarvan. Dit kom voor as negatiewe gedagtes, selfhaat, haat teenoor ander, gevoelens van spyt, obsessiewe gedrag, vernietigende neigings, selfmoordgedagtes en allesrowende isolasie.
U kan morele beserings ervaar as u mishandeling oorleef het, geweld aanskou het, deelgeneem het aan die chaos van gevegte, of enige vorm van trauma ervaar het wat u begrip verander het waartoe u of ander mense moreel in staat is. Vir baie gevegsveterane word morele besering opgedoen tydens oorlog, wanneer hulle in twee verskillende weergawes van hulself verdeel word: die persoon wat hulle was voor oorlog, wie se moraliteit deur hul ouers, godsdiens, kultuur en die samelewing en die persoon wat hulle geword het, ingeburger is tydens oorlog, waarvan die moraliteit vervang is met 'n gevoel van reg en verkeerd wat hulle gehelp het om in 'n oorlogsone te oorleef.
As die rook verdwyn en die chaos van oorlog eindig, konfronteer hierdie twee self met twee verskillende stelle morele waardes mekaar en gaan voort om te veg. Die vooroorlogse self wys op die naoorlogse self en sê: "Haai! Ek weet wat jy gedoen het. Ek weet wat jy gesien het. Jy was verkeerd, jy is sleg, en jy kan nooit weer goed wees nie. '
Morele letsel ervaar
'N Soldaat kan morele letsels opdoen as hy nadink oor sy of haar optrede tydens geveg. Maar hulle kan ook morele letsels ondervind deur getuies van ander se getuienis te lewer. Die koel onverskilligheid van 'n bevelvoerder terwyl hy oor 'n sterwende burger staan; die vaslegging en marteling van mans wat bekend is dat hulle onskuldig is; die bom wat doelbewus geplant is om die menslike lewe te vernietig: almal kan ons diepgaande kulturele geloof in twyfel trek dat alle mense diep van binne goed is.
Om te getuig van die morele onverskilligheid van ander, of die voorbedagte rade van geweld, is genoeg om u begrip van moraliteit te verdraai en u die morele karakter van almal wat u ontmoet, te bevraagteken. Dit maak dit vir veterane moeilik om ander mense te vertrou en die beste in ander en in hulself te aanvaar.
Te midde van verwarring, magteloosheid en verraad
Benewens die deelname aan en getuie van geweld, is daar 'n derde, minder bekende oorsaak van morele besering wat die impak het op soldate wat uit die oorlog terugkeer. Dit is die gevoel van verwarring, magteloosheid en verraad wat soldate voel as hulle tuis kom en probeer om terug te keer na die burgerlike lewe.
Sommige mense noem hulle helde, maar die meeste veterane voel nie soos helde nie, en daar is dus 'n verbreking tussen die werklike ervaring van oorlog en die waargenome ervaring daarvan. Die verbreking laat veterane geïsoleer en verkeerd verstaan.
Ander bevraagteken veterane se morele karakter vir deelname aan oorloë wat op valse voorwendsels begin is, of in enige oorlog. 'N Klein, maar uitgesproke minderheid noem veterane bloedsuiers of lui. Hulle sê dat veterane voordeel trek uit die regering, en daarna belastingbetalers, wanneer hulle deelneem aan die voordele wat hulle vir hul diens belowe is. As u voor hierdie beskuldigings, misverstande en vrae te staan ​​kom, begin veterane hulself bevraagteken.
Morele letsel is emosioneel, sielkundig en geestelik. Dit maak dit anders as posttraumatiese stresversteuring, wat meer 'n fisiologiese reaksie is - die reaksie van die brein en liggaam op uiterste, langdurige spanning of vrees. Sommige van die simptome van PTSV - nagmerries, terugflitse, slapeloosheid, disassosiasie - kan met medikasie gestabiliseer word. Maar morele besering reageer blykbaar nie op medikasie nie, ten minste nie permanent nie. Nie op sielvlak nie.
Tyd op sigself is ook nie genoeg om die lyding van morele letsels te genees nie. Tyd kan die angel van morele letsels versag, maar dit kan ook herinneringe verhard en emosionele littekenweefsel nog moeiliker maak om te genees. Dit is wat gebeur as u 'n wond laat agterbly sonder om daaraan te hou. En daarom neem soveel Vietnam-veterane dekades lank psigiatriese medisyne en vind hulle, as hulle aftree of skei, of andersins gedwing word om hulself en hul verlede in die gesig te staar, steeds 'n wêreld van pyn wat op hulle wag. Die medikasie het slegs hul simptome behandel, nie die oorsaak van die simptome nie. Die wond kan so groot word, so verterend voel dit asof die dood die enigste manier is om te ontsnap.
Die VA skat dat twintig veterane in die Verenigde State elke dag hul lewens neem.* Terwyl die meerderheid van diegene wat deur selfmoord sterf ouer as vyftig is, neem die aantal jonger veeartse wat bydra tot die statistiek van twintig per dag geleidelik toe. As die veterane van die oorloë in Irak en Afghanistan nie morele beserings erken en genees nie, sal die duisendjarige generasie veterane steeds dieselfde lot in die gesig staar as diegene wat voorheen gegaan het.
Genesing is moontlik selfs wanneer tradisionele metodes soos praatterapie, EMDR (Oogbeweging desensitisering en herverwerking) en medikasie misluk het. 'N Genesingsmetode is toeganklik vir almal wat bereid is om 'n paar oomblikke stil te sit en net asem te haal. Sodra 'n individu bereid is om verantwoordelikheid te neem vir sy of haar eie genesing, jaag genade in om die pyn te verlig, traumatiese herinneringe te ontrafel en die verlede ten goede vry te laat. Meditasie, asemhaling en die natuurlike intelligensie van die liggaam kan help om diep trauma te genees op 'n manier wat die gees nie kan doen nie. Jy kan nie dink om jouself beter te laat voel. Jy kan nie sal jouself genees. Maar as u 'n dissipline soos meditasie aanneem, skep u die ruimte waar genesing kan plaasvind. Die handeling en dissipline van meditasie kan 'n lewe verlos - maak nie saak hoe diep die wond is nie.
Die verantwoordelikheid om morele besering te erken, te aanvaar en te genees, behoort nie net aan diegene wat aan morele beserings ly nie. As ons ons jeug namens ons in die stryd stuur, is ons aandadig aan hul optrede. Ons is verantwoordelik om ons deel van die pyn wat die aksies veroorsaak, te dra. En as ons verantwoordelikheid aanvaar, is ons bemagtig om hierdie vroue en mans te help om hul morele steierwerk op te bou, hul plek in die samelewing wat hulle aangebied het om te beskerm, te herwin en te onthou wat dit beteken om mens te wees - en om daaraan te behoort.
Ek het gedink ek skryf hierdie boek, want ek wou jou 'n glimlag van hoop gee. My doel was toe ek begin het om u te help om pyn te verlig. Maar jy verdien meer as dit. U kan soveel meer as dit hê. Jy is soveel meer as dit.
Miskien voel u seker dat u nooit beter sal voel as wat u nou doen nie. Miskien wil u direk uit u vel kruip, want die verlede verpletter u en dit is so seer om te wees jy elke dag.
Ek weet hoeveel dit seermaak. Ek weet hoe fokken ondraaglik dit kan lyk.
Maar pyn is nie die uiteindelike waarheid nie. Pyn is 'n illusie van hierdie wêreld. Dit is nie wie jy regtig is in die wonderlike skema van dinge nie. In ons wêreld manifesteer God as goed en kwaad, die waarheid en die leuen, die lig en die duisternis. Maar u ware aard is baie groter as wat hier gebeur.
U hoef nie te glo dat God in alles is nie en dat alles om 'n rede gebeur nie. U hoef nie morele letsels as 'n geskenk te sien nie, 'n kragtige onderrigmiddel wat bedoel is om met geweld, pynlik te herinner wie u regtig is. U hoef nie te glo dat die slim dinge wat met ons gebeur ons beste leergeleenthede is wat bedoel is om ons te skud en wakker te maak en ons te verbeter nie. U hoef nie te begryp dat morele letsels u moet beklemtoon nie is nie - dat die pyn en hartseer en skuldgevoelens en skaamte so seer maak omdat die dinge so strydig is met u ware aard. U hoef nie te verstaan ​​dat dit seer is om morele besering te ervaar nie, want dit is 'n morele besering so nie jy nie.
Maar selfs as jy verteer voel deur morele letsels en alleen in die wêreld, staan ​​jy nie los van die skoonheid en goed wat hier bestaan ​​nie. U is nog steeds deel daarvan. U is daaraan gekoppel, of u dit nou voel of nie. U kan daardie skoonheid en goedheid weer ervaar as u wil.
As u hulp en verligting uitroep, sal hulp en verligting kom. Hulle kan kom as 'n man wat in swart en wit geverf is, met vere en 'n dooie wolf op sy kop. Hulle kan as 'n stil, vriendelike, snor-man of 'n trop takbokke by die venster uitkom. Hulp en verligting kom miskien as 'n vriendelike onderwyser, maar hulle kan kom as 'n klein, bruin oë wat u smeek vir 'n stukkie lekkergoed, of as 'n meisie wat in die arms van u vriend sterf. Hulle kan selfs kom as 'n man in swart duik agter 'n geparkeerde motor terwyl hy probeer om u lewe te beëindig.
Genesing begin wanneer u ophou om die onderwysers in u lewe te weerstaan, ongeag die vorm, en nuuskierig begin raak. Raak nuuskierig oor u pyn. Begin vrae daaroor te vra - oor waar dit vandaan kom, wat dit veroorsaak en wat jou beter kan laat voel. Raak dan nuuskierig oor die maniere waarop u probeer genees.
U kan vrae vra soos: "Waarom is ek altyd in so 'n kak bui as ek drink?" of "Waarom voel ek steeds depressief, alhoewel ek medikasie het?" As u vrae vra en die waarheid met 'n eerlike hart soek, sal die antwoorde verskyn.
Intussen is 'n goeie plek om te begin net daar waar u is. Gaan sit dus stil en haal diep asem. Neem dan miskien nog een. Vra waarom dit moeilik is om stil te sit. As u baie weerstand het, raak nuuskierig daaroor. Wees sag met jouself. Terugslae is goed. Terugslae sal plaasvind. As u nog steeds asemhaal, is daar meer reg met u as verkeerd. As u nog steeds asemhaal, is daar hoop.