Honde met Webbed Voete: Die Hoe en Waarom van Doggy Paddle Paws | Troeteldiere Huishouding
Het jy geweet dat honde met gevulde voete nie so ongewoon is nie?
Dit is reg, voetvoetjies!
Ras met 'n membraan wat individuele tone op hul pote verbind, wat 'n effense effek gee.
Maar hoekom het hulle ontwikkel, en wat beteken dit vir jou troeteldier?
Hoekom het honde webbedvoete?
Daar is 'n paar redes waarom daar honde is met voetbedde voete.
Eerstens kan dit die gevolg wees van 'n ontwikkelingsprobleem wat bekend staan ​​as "sindakties". Ons sal later hieroor in hierdie artikel praat.
Andersins, is honde met webbed voete so geteel. Eienaars wat honde wou hê wat met selfvertroue kon swem, of met gemak oor die modder kon trap, het besluit om honde selde met hierdie fisiese eienskap te verbou.
Het alle honde webbedde voete? Webbed Dog Feet vs Non-Webbed
Jy sal dalk verbaas wees om te weet dat daar eintlik drie basiese vorms van hondpote is:
Kat se voete: Moenie hier verwar word nie - die sogenaamde "kat se voete" is 'n tipe of vorm van hondpote. "Kat se voete" -pote is klein en rond. Hulle is goed vir stabiliteit en uithouvermoë. Om hierdie rede is rasse wat tradisioneel as werkhonde gebruik is, geteel om hierdie vorm van poot te hê.
Hare Voet: Harevoetvormige pote is langer en slanker in voorkoms. Hulle het twee langer middeltone wat perfek is om in aksie te spring en groot spoed te bereik.
Die volgende keer as jy 'n windhond of 'n whippet ontmoet, kyk na hul pote om 'n voorbeeld van hierdie pote te sien.
Gewebde voete: Honde met webbedpote is gewoonlik geteel, veral om hierdie eienskap te beklemtoon.
Die meeste honde rasse met addisionele webbing tussen hul tone was oorspronklik gebruik vir jag of herwinning. Dit sluit dikwels swem in. Die bande tussen hul tone het hulle gehelp om met vertroue te swem.
Meer oor honde wat webbedvoete het
Met betrekking tot die voorheen genoemde term "sindakse", is dit die mediese term vir tone wat saamgevoeg word.
As net die hond se tone saamgesmelt word, staan ​​dit bekend as "eenvoudige sindaktyly."
In meer komplekse gevalle kan dit met meer ernstige probleme soos 'n gesplete verhemelte, polydaktie (ekstra syfers), verkorte tibia-fibula, brachygnathism ('n kakebeen wat nie regop reël nie) en skoliose ).
Daar is nie veel bekend oor sindelikheid in honde nie.
Dogte rasse met webbedpote is geneig om nie die ernstiger kwessies wat verband hou met sindelikheid wat hierbo bespreek is, te demonstreer nie.
Inteendeel, hulle is oor die algemeen gelukkige, gesonde honde (wat ook 'n swem lief het).
Honde wat in sindakse vorm aanwesig is, selfs in eenvoudige vorm, kan chirurgie vereis.
Die operasie dien om pyn te verlig wat verband hou met die rek van die vel en toeneem wanneer druk op die pote geplaas word.
In meer ernstige gevalle mag die hond nie behoorlik loop totdat sy tone geskei is nie.
Watter Honderasse het Webbed Voete?
As jy self 'n waterliefhebber is, voel jy waarskynlik dat 'n viervoetige metgesel wat geteel word om te swem, 'n goeie wedstryd sal wees. Kom ons kyk na 'n paar algemene rasse van honde met voetbedde voete.
Uitgebeeld om as 'n voëlhond te "punt", is die Engelse setter vriendelik en energiek. As sodanig sal hulle floreer as hulle genoeg oefening kry. Brei om goed te water, swem kan die perfekte manier wees om 'n Engelse setter gesond en gelukkig te hou.
Dit is een van Amerika se geliefde honde. Hul pragtige, uitgaande persoonlikheid en goeie voorkoms het baie daarmee te doen. Labrador retrievers is geteel om te kry en het 'n lang geskiedenis in en om water gehad. Trouens, die meeste Labradors sal graag ure spandeer in die water speel (of op land, indien geen water beskikbaar is nie).
Die frase "sagte reus" is 'n perfekte manier om hierdie groot sagte soorte op te som. Bekend vir hul soet, sagte persoonlikhede, is hierdie honde oorspronklik geteel om mense uit die water te red. Dus, om te sê dat Newfoundland goed kan swem, is ietwat van 'n understatement. Hulle het ook groot uithouvermoë as gevolg van 'n beduidende longkapasiteit. Om sulke groot longe te akkommodeer, benodig jy egter 'n groot liggaam. Afhangende van geslag, kan hulle enige plek weeg van 100 tot 150 pond, en staan ​​tot 28 duim.
As jy die klasklou by die skool was, sal jy waarskynlik met die ras se persoonlikheid identifiseer. Skoffelagtig, boeiend en pret, maar selfs getemper, Otterhounds is geteel om otters te jag. Hul geskiedenis as 'n otterjag hond strek oor die Middeleeue. Hulle het 'n dik, waterdigte dubbeljas en is talentvolle swemmers en jagters.
Soms word die poedel as gevolg van hul buitensporige haarstyle baie meer as net 'n fashionista van die hondewêreld. In Frankryk is hulle gebruik as waterhondherriewers. Poodles het nie hul vermoëns in die water verloor nie en sal 'n duik geniet wanneer die kans gegee word. Poodles is anders bekend as baie intelligente honde en groot entertainers. Hul hipoallergeniese rok maak hulle ook 'n goeie metgesel vir diegene wat allergieë vir dierebont ly.
Uitgestort na kudde vis en haal gebroke nette in hul eie land van Portugal, hierdie avontuurlike honde is heeltemal tuis in die water. Portugese water honde is gretig om te behaag en dus 'n plesier om te oefen. Hulle is goeie atlete en moet genoeg oefening kry. Hulle het hul nautiese wortels nooit vergeet nie en word nou soms as reddingshonde gebruik.
Honde met gevulde voete
Die diversiteit wat onder huisdiere aangetref word, is werklik verstommend, en hulle fisiese eienskappe gee ons fassinerende insigte in die lang verhouding honde en mense het gedeel.
Het jy honde met voetbedde voete? Hou hulle daarvan om in die water te wees? Voel vry om u ervarings hieronder te deel.
Hanson, R.R., "Kongenitale en Geërfde Siektes van Bene, Gewrigte en Spiere in Honde," Veterinêre Handleiding
Richardson, E.F., Wey, P.D., en Hoffman, L.A., 1994, "Chirurgiese Bestuur van Syndaktig in 'n Hond," Tydskrif van die Amerikaanse Veterinêre Mediese Vereniging, Vol. 205, uitgawe 8, pgs. 1149-1151
Rodriguez-Alarcon, C.A., et al., "Syndactyly en Concurrent Multiple Pad Agenesis in al vier limbs met sekondêre diep digitale Flexor Contracture in 'n Puppy: 'n Saakverslag," Veterinarski ARHIV, Vol. 84, Uitgawe 3, pgs. 319-329