Nazi Party (NSDAP) Propaganda - Artikels - 2022
In Januarie 1919 besluit Anton Drexler om met die regse joernalis, Karl Harrer, saam te werk om die German Worker's Party (GPW) te stig. Ander vroeë lede was Hermann Esser, Gottfried Feder en Dietrich Eckart. Harrer is verkies as voorsitter van die party. William L. Shirer, die skrywer van Die opkoms en ondergang van die Derde Ryk (1964) het aangevoer "Anton Drexler, 'n slotmaker uit die handel, wat gesê kan word dat hy die werklike grondlegger van die Nasionaal -Sosialisme was. 'N Sieklike, bebrilde man, sonder 'n formele opleiding, met 'n onafhanklike maar eng en deurmekaar verstand, 'n arm skrywer en 'n erger spreker ... Drexler het nooit meer as veertig lede gewerf nie. "
Op 30 Mei is kaptein Karl Mayr aangestel as hoof van die departement van onderwys en propaganda. Hy het aansienlike fondse gekry om 'n span agente en informante op te bou. Op 12 September 1919 stuur Mayr Adolf Hitler om 'n vergadering van die Duitse Arbeidersparty (GWP) by te woon. Hitler aangeteken in Mein Kampf (1925): "Toe ek die aand in die gastekamer van die voormalige Sternecker Brau (Star Corner) aankom ... vind ek ongeveer 20–25 persone teenwoordig, waarvan die meeste tot die laer klasse behoort. Die tema van Feder se lesing was alreeds bekend aan my; want ek het dit in die lesingskursus gehoor ... Daarom kon ek my aandag vestig op die bestudering van die samelewing self. Die indruk wat dit op my gemaak het, was nie goed of sleg nie. van die vele nuwe samelewings wat op daardie tydstip gevorm is. In daardie dae het almal 'n oproep gevoel om 'n nuwe party te stig wanneer hy ontevrede was met die verloop van die gebeure en vertroue verloor het in al die bestaande partye. assosiasies het oral opgeskiet om net so vinnig te verdwyn sonder om enige effek uit te oefen of enigsins geraas te maak. "
Anton Drexler het gemengde gevoelens oor Hitler, maar was beïndruk met sy vermoëns as redenaar en nooi hom uit om by die partytjie aan te sluit. Adolf Hitler sê: "Ek het nie geweet of ek kwaad of moet lag nie. Ek was nie van plan om by 'n klaargemaakte partytjie aan te sluit nie, maar wou een van my eie vind. Wat hulle van my gevra het, was aanmatigend en het nie vraag. " Hitler word egter deur sy bevelvoerder, majoor Karl Mayr, aangespoor om aan te sluit. Hitler het ook ontdek dat Ernst Röhm ook 'n lid van die GWP was. Röhm het, net soos Mayr, toegang tot die weermag se politieke fonds en kon van die geld na die GWP oorplaas. Drexler skryf aan 'n vriend: ''n Absurde mannetjie het lid 7 van ons party geword.'
Louis L. Snyder het aangevoer dat Drexler se politieke idees baie belangrik was vir die ontwikkeling van sy eie filosofie: "Hitler was beïndruk met die idees van Drexler. Hy het heelhartig saamgestem met die konsep dat daar 'n diaboliese Joods-kapitalisties-Vrymesselaars-sameswering bestaan ​​wat teengewerk moet word. Hy het geglo dat Drexler reg was: aan die een kant was daar die onskuldige Duitse werker, boer en soldaat; aan die ander kant was daar die gemeenskaplike vyand ... die kapitalistiese Jode. Uit hierdie kiem was die essensie van Hitler se Nazisme. "
Hitler het sy vroeë indruk gemaak van Anton Drexler en Karl Harrer in Mein Kampf (1925): "Herr Drexler ... was 'n eenvoudige werker, as spreker nie baie begaafd nie, boonop geen soldaat nie. Hy het nie in die weermag gedien nie, en was nie 'n soldaat tydens die oorlog nie, omdat sy hele wese swak en onseker was Hy was nie 'n soldaat tydens die oorlog nie, en omdat sy hele wese swak en onseker was, was hy nie 'n werklike leier vir ons nie. , en hy het ook nie die vermoë gehad om brutale middele te gebruik om die opposisie teen 'n nuwe idee binne die party te oorkom nie. Wat nodig was, was een vloot as 'n windhond, glad soos leer en hard soos Krupp -staal. "
Die Duitse Arbeidersparty het van hierdie geld van Karl Mayr en Ernst Röhm gebruik om hul vergaderings te adverteer. Hitler was dikwels die hoofspreker en gedurende hierdie tydperk het hy die tegnieke ontwikkel wat hom tot so 'n oortuigende redenaar gemaak het. Hitler het altyd laat opgedaag, wat gehelp het om spanning en 'n gevoel van verwagting te ontwikkel. Hy kom op die verhoog, staan ​​op aandag en wag totdat daar heeltemal stilte is voordat hy met sy toespraak begin. Die eerste paar maande het Hitler senuweeagtig gelyk en haltend gepraat. Stadig begin hy ontspan en sy lewenstyl verander. Hy sou van kant tot kant begin wieg en met sy hande begin beduie. Sy stem sou harder word en meer passievol word. Sweet stort oor hom, sy gesig word wit, sy oë bult en sy stem kraak van emosie. Hy het geskreeu en gepraat oor die onreg wat Duitsland aangedoen is, en het gespeel op die emosies van haat en afguns van sy gehoor. Aan die einde van die toespraak was die gehoor in 'n toestand van byna histerie en was hy bereid om alles te doen wat Hitler voorgestel het. Sodra sy toespraak klaar was, sou Hitler vinnig die verhoog verlaat en uit die oog verdwyn. Omdat Hitler geweier het om gefotografeer te word, was Hitler se doel om 'n raaisel van geheimsinnigheid oor homself te skep, in die hoop dat dit ander sou aanmoedig om te kom luister na die man wat nou beskryf word as 'die nuwe Messias'.
In Februarie 1920 publiseer die Duitse Arbeidersparty sy eerste program wat bekend staan ​​as die "Vyf-en-twintig punte". In die program weier die party om die bepalings van die Versailles -verdrag te aanvaar en vra dat die Duitse volk herenig word. Om hul idees oor nasionalisme te versterk, moes gelyke regte slegs aan Duitse burgers gegee word. "Buitelanders" en "vreemdelinge" sou hierdie regte ontneem word. Om 'n beroep op die werkersklas en sosialiste te doen, bevat die program verskeie maatreëls wat inkomste en oorlogswins sou herverdeel, winsverdeling in groot nywerhede, nasionalisering van trusts, verhogings in ouderdomspensioene en gratis onderwys. Gottfried Feder het 'n groot invloed op die anti-kapitalistiese aspek van die Nazi-program gehad en dring aan op frases soos die behoefte om 'die rente-slawerny van die internasionale kapitalisme' te verbreek en die bewering dat Duitsland die 'slaaf van die internasionale aandelemark' geword het.
Ernst Hanfstaengel was een van diegene wat hom gedurende hierdie tydperk hoor praat het: 'In sy swaar stewels, donker pak en leerhemp, halfstyf wit kraag en vreemde snor het hy regtig nie baie indrukwekkend gelyk nie - soos 'n kelner in 'n spoorweg Maar toe Drexler hom onder 'n toejuiging voorstel, het Hitler hom reggemaak en met 'n vinnige, gekontroleerde trap verby die pers tafel geloop, die onmiskenbare soldaat in mufti. Die atmosfeer in die saal was elektries. Dit was blykbaar syne eerste openbare verskyning nadat hy 'n kort gevangenisstraf opgelê het vir die verbreking van 'n vergadering wat deur 'n Beierse separatis genaamd Ballerstedt toegespreek is, so hy moes redelik versigtig wees wat hy gesê het as die polisie hom weer sou arresteer as 'n versteurder van die vrede. dit is wat sy toespraak so 'n briljante kwaliteit gegee het, wat ek vir insinuasie en ironie nog nooit gehoor het nie, selfs nie deur hom nie. het 'n ware insig in sy gawes. "
Hitler se reputasie as redenaar het gegroei en dit het gou duidelik geword dat hy die hoofrede was waarom mense by die party aansluit. By een vergadering in Hofbräuhaus het hy 'n gehoor van meer as 2 000 mense gelok en 'n paar honderd nuwe lede is ingeskryf. Dit het Hitler geweldige mag in die organisasie gegee, aangesien hulle geweet het dat hulle dit nie sou kon bekostig om hom te verloor nie. Een verandering wat deur Hitler voorgestel is, het betrekking op die toevoeging van 'sosialisties' by die naam van die party. Hitler was nog altyd vyandig teenoor sosialistiese idees, veral dié wat rasse- of seksuele gelykheid behels. Sosialisme was egter 'n gewilde politieke filosofie in Duitsland na die Eerste Wêreldoorlog. Dit word weerspieël in die groei in die Duitse Sosiaal -Demokrate Party (SDP), die grootste politieke party in Duitsland. Hitler het sosialisme dus herdefinieer deur die woord 'nasionaal' voor dit te plaas. Hy beweer dat hy slegs ten gunste van gelykheid is vir diegene wat 'Duitse bloed' het. Jode en ander "vreemdelinge" sou hul burgerskap verloor, en immigrasie van nie-Duitsers moet tot 'n einde kom.
Adolf Hitler bepleit dat die party sy naam moet verander na die National Socialist German Workers Party (NSDAP). Jode en ander "vreemdelinge" sou hul burgerskap verloor, en immigrasie van nie-Duitsers moet tot 'n einde kom. In April 1920 word die Duitse Arbeidersparty die NSDAP. Hitler word voorsitter van die nuwe party en Karl Harrer kry die eretitel, Reich -voorsitter.
Konrad Heiden, 'n joernalis wat in München werk, merk op hoe Hitler beheer oor die party verkry het: "Sukses en geld het uiteindelik gewen vir Hitler se volledige oorheersing oor die Nasionaal -Sosialistiese Party. Hy het te sterk geword vir die stigters; hulle - Anton Drexler onder hulle - wou hom beperk en teen die muur druk, maar dit het geblyk dat hulle te laat was. alle weerstand ten goede, hy het die party vir drie dae verlaat, en die bewende lede het hom gehoorsaam gekies as die eerste, onbeperkte voorsitter, vir praktiese doeleindes wat niemand verantwoordelik was nie, in die plek van Anton Drexler, die beskeie stigter, wat homself moes tevrede stel met die pos van ere -voorsitter (29 Julie 1921). Vanaf daardie dag was Hitler die leier van München se Nasionaal -Sosialistiese Beweging. "
Hitler se vermoë om emosies van woede en haat by sy ondersteuners aan te wakker, het dikwels daartoe gelei dat hulle geweld pleeg. In September 1921 is Hitler drie maande tronk toe gestuur omdat hy deel was van 'n skare wat 'n mededingende politikus geslaan het. Toe Hitler vrygelaat is, stig hy sy eie privaat leër genaamd Sturm Abteilung (Stormafdeling). Die SA (ook bekend as stormtroopers of bruin hemde) is opdrag gegee om die vergaderings van politieke teenstanders te ontwrig en Hitler teen wraakaanvalle te beskerm. Kaptein Ernst Röhm van die Beierse weermag het 'n belangrike rol gespeel by die werwing van hierdie manne, en Hermann Goering, 'n voormalige lugmagvlieënier, het hul leier geword.
Hitler se stormsoldate was dikwels voormalige lede van die Freikorps (regse privaat leërs wat gedurende die periode na die Eerste Wêreldoorlog floreer het) en aansienlike ervaring gehad het met die gebruik van geweld teen hul mededingers. Die SA het grys baadjies, bruin hemde (kakiehemde oorspronklik bedoel vir soldate in Afrika, maar in grootmaat by die Duitse weermag deur die Nazi-party gekoop), hakekorsarmbande, ski-pette, kniebroek, dik wolsokkies en gevegstewels. Saam met groepe musikante en swastika -vlae draf hulle deur die strate van München. Aan die einde van die optog sou Hitler een van sy hartstogtelike toesprake hou wat sy ondersteuners aangemoedig het om geweld teen Jode en sy linkse politieke teenstanders uit te voer.
Aangesien hierdie geweld dikwels teen sosialiste en kommuniste gerig is, het die plaaslike regse Beierse regering nie teen die Nazi-party opgetree nie. Die nasionale regering in Berlyn was egter bekommerd en het 'n "Wet ter beskerming van die Republiek" goedgekeur. Hitler se reaksie was om 'n saamtrek by te woon wat 40 000 mense bygewoon het. Tydens die vergadering het Hitler 'n beroep op die omverwerping van die Duitse regering gedoen en selfs voorgestel dat die leiers daarvan tereggestel moet word.
Kurt Lüdecke het Adolf Hitler op 11 Augustus 1922 sien spreek. Later onthou hy: "Ek het hierdie ligte, bleek man bestudeer, sy bruin hare het aan die een kant geskei en keer op keer oor sy sweet voorhoof gedaal. Dreigend en smeekend, met smeekende hande en vlammende staalblou oë, hy het die voorkoms van 'n fanatikus gehad. Tans was my kritieke fakulteit meegesleur; hy het die massas en ek saam met hulle onder 'n hipnotiese betowering gehou deur die blote krag van sy oortuiging. " Die volgende dag het Lüdecke by die Nazi -party aangesluit. Hitler het hom gevra om 'n fondsinsameling te word: "Die organisasie het van dag tot dag finansieel geleef, sonder 'n skatkamer om te huur vir lesingsaalhuur, drukkoste of die duisend-en-een uitgawes wat ons bedreig het. enigste fondse waarop ons kon reken, was ledegeld, wat klein was, net 'n druppel in die emmer. Versamelings by massavergaderings was soms groot, maar nie om op staat te maak nie. Af en toe sou 'n Nazi -simpatiseerder 'n spesiale bydrae lewer, en in 'n paar gevalle was hierdie geskenke werklik aansienlik. Maar ons het nooit genoeg geld gehad nie. Alles het uitgawes geëis wat in vergelyking met ons skatkis groot was. Ons het gereeld plakkate geplaas vir 'n wêreldverwoestende vergadering, en ons het nie geld gehad om voor te betaal nie die plakkaat. "
Op 8 November 1923 het die Beierse regering 'n vergadering van ongeveer 3 000 amptenare gehou. Terwyl Gustav von Kahr, die leier van die Beierse regering, 'n toespraak gehou het, het Adolf Hitler en gewapende stormsoldate die gebou binnegekom. Hitler spring op 'n tafel, skiet twee skote in die lug en vertel die gehoor dat die Beer Hall Putsch plaasvind en dat die Nasionale Revolusie begin het.
Met die verlaat van Hermann Goering en die SA om die 3 000 amptenare te bewaak, het Hitler Gustav von Kahr, Otto von Lossow, die bevelvoerder van die Beierse weermag en Hans von Lossow, die kommandant van die Beierse staatspolisie, na 'n aangrensende kamer geneem. Hitler het aan die mans gesê dat hy die nuwe leier van Duitsland sou word en het hulle poste in sy nuwe regering aangebied. Die drie mans was bewus daarvan dat dit 'n daad van hoogverraad sou wees, en was aanvanklik huiwerig om met hierdie aanbod in te stem. Hitler was woedend en dreig om hulle te skiet en dan selfmoord te pleeg: "Ek het drie koeëls vir julle, menere, en een vir my!" Hierna stem die drie manne saam.
Kort daarna kom Eric Ludendorff aan. Ludendorff was aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog leier van die Duitse leër. Hy het Hitler se bewering dat die oorlog nie deur die weermag verlore was nie, maar deur Jode, sosialiste, kommuniste en die Duitse regering aantreklik gevind en 'n sterk ondersteuner van die Nazi -party was. Ludendorff het ingestem om hoof van die Duitse leër in Hitler se regering te word.
Terwyl Hitler regeringsministers aangestel het, het Ernst Roehm, onder leiding van 'n groep stormtroepe, die oorlogsministerie in beslag geneem en Rudolf Hess het die arrestasie van Jode en linkse politieke leiers in Beiere gereël.
Hitler het nou beplan om op Berlyn te marsjeer en die nasionale regering te verwyder. Verbasend genoeg het Hitler nie gereël dat die stormtroopers die radiostasies en die telegraafkantore beheer nie. Dit het beteken dat die nasionale regering in Berlyn spoedig van Hitler se putsch gehoor het en bevele gegee het om dit te verpletter.
Die volgende dag marsjeer Adolf Hitler, Eric Ludendorff, Hermann Goering, Alfred Rosenberg en 3 000 gewapende ondersteuners van die Nazi -party deur München in 'n poging om met Roehm se magte by die Oorlogsbediening saam te werk. By Odensplatz het hulle die pad gevind wat deur die München -polisie versper is. Toe hulle weier om te stop, het die polisie voor die optoggangers in die grond geskiet. Die stormtroepe het die vuur teruggekeer, en gedurende die volgende minute is 21 mense dood en nog honderd gewond, insluitend Goering.
Toe die vuur begin, het Adolf Hitler homself op die grond neergegooi en sy skouer ontwrig. Hitler het sy senuwees verloor en na 'n motor naby hom gehardloop. Alhoewel die polisie in getal was, het die Nazi's die voorbeeld van hul leier gevolg en weggehardloop. Slegs Eric Ludendorff en sy adjudant loop verder na die polisie. Later sou Nazi -historici beweer dat die rede waarom Hitler die toneel so vinnig verlaat het, was omdat hy 'n beseerde jong seun na die plaaslike hospitaal moes jaag.
Nadat hy etlike dae in 'n vriend se huis weggekruip het, is Hitler gearresteer en tereggestel vir hoogverraad. As hy skuldig bevind word, het Hitler die doodstraf opgelê. Terwyl hy in die tronk was, het Hitler aan depressie gely en gepraat van selfmoord. Dit het egter gou duidelik geword dat die Nazi -simpatiseerders in die Beierse regering gaan sorg dat Hitler nie swaar gestraf word nie.
Tydens sy verhoor is Hitler toegelaat om die verrigtinge in 'n politieke byeenkoms te omskep, en hoewel hy skuldig bevind is, het hy slegs die minimum vonnis van vyf jaar gekry. Ander lede van die Nazi -party het ook ligte vonnisse gekry en Eric Ludendorff is vrygespreek.
Hitler is na die Landsberg -kasteel in München gestuur om sy tronkstraf uit te dien. Terwyl hy daar was, het hy vier jaar se stryd teen leuens, domheid en lafhartigheid geskryf. Hitler se uitgewer het dit tot My stryd verminder (Mein Kampf). Die boek is 'n mengsel van outobiografie, politieke idees en 'n verduideliking van die tegnieke van propaganda. Die outobiografiese besonderhede in Mein Kampf is dikwels onakkuraat, en die hoofdoel van hierdie deel van die boek blyk te wees om 'n positiewe beeld van Hitler te gee. Byvoorbeeld, toe Hitler 'n ontspanningslewe in Wene geleef het, beweer hy dat hy hard gewerk het as 'n arbeider.
In Mein Kampf Hitler het sy politieke filosofie uiteengesit. Hy het aangevoer dat die Duitser (hy het hulle verkeerdelik as die Ariese ras beskryf) beter was as alle ander. "Elke manifestasie van die menslike kultuur, elke produk van kuns, wetenskap en tegniese vaardigheid wat ons vandag voor ons oë sien, is byna uitsluitlik die produk van die Ariese skeppende krag."
Adolf Hitler het gewaarsku dat die Ariër se meerderwaardigheid bedreig word deur ondertrouery. As dit sou gebeur, sou die wêreldbeskawing afneem: "Op hierdie planeet van ons is die menslike kultuur en beskawing onlosmaaklik verbind met die teenwoordigheid van die Ariër. As hy uitgeroei of onderwerp sou word, sou die donker omhulsel van 'n nuwe barbaarse era die aarde omvou . "
Alhoewel ander rasse hierdie proses sou weerstaan, was die Ariese ras verplig om die wêreld te beheer. Dit sal moeilik wees en geweld sal gebruik moet word, maar dit kan gedoen word. Om hierdie siening te ondersteun, het hy die voorbeeld gegee van hoe die Britse Ryk 'n kwart van die wêreld beheer het deur goed georganiseerd te wees en soldate en matrose op tyd te hê.
Hitler het geglo dat die Ariese superioriteit bedreig word, veral deur die Joodse ras, wat volgens hom lui was en min tot die wêreldbeskawing bygedra het. (Hitler ignoreer die feit dat sommige van sy gunsteling komponiste en musikante Joods was). Hy beweer dat die 'Joodse jeug ure lank wag om satanies te kyk en na die bewustelose meisie te kyk wat hy van plan is om te verlei, haar bloed te vervals met die uiteindelike idee om die blanke ras wat hulle haat, te verwoes en sodoende die kulturele en politieke vlak sodat die Jood kan oorheers. "
Volgens Hitler was Jode verantwoordelik vir alles waarvan hy nie hou nie, insluitend moderne kuns, pornografie en prostitusie. Hitler beweer ook dat die Jode verantwoordelik was vir die verlies van die Eerste Wêreldoorlog. Hitler beweer ook dat Jode, wat slegs ongeveer 1% van die bevolking was, die land stadig oorneem. Hulle doen dit deur die beheer van die grootste politieke party in Duitsland, die Duitse sosiaal -demokratiese party, baie van die voorste maatskappye en verskeie van die land se koerante. Die feit dat Jode prominente posisies in 'n demokratiese samelewing beklee het, was volgens Hitler 'n argument teen demokrasie: "honderd blokkoppe is nie een man in wysheid nie."
Hitler het geglo dat die Jode betrokke was by kommuniste in 'n gesamentlike sameswering om die wêreld oor te neem. Net soos Henry Ford, beweer Hitler dat 75% van alle kommuniste Jode was. Hitler het aangevoer dat die kombinasie van Jode en Marxiste reeds in Rusland suksesvol was en nou die res van Europa bedreig. Hy het aangevoer dat die kommunistiese revolusie 'n daad van wraak was wat probeer het om die minderwaardigheid van die Jode te verbloem.
In Mein Kampf Hitler verklaar dat: "Die eksterne veiligheid van 'n volk wat grootliks bepaal word deur die grootte van sy grondgebied. As hy die mag wen, belowe Hitler om Russiese grond te beset wat beskerming en Lebensraum (leefruimte) vir die Duitse volk sal bied. Hierdie aksie sal help om die Joodse/Marxistiese poging om die wêreld te beheer te vernietig: "Die Russiese Ryk in die Ooste is ryp vir ineenstorting; en die einde van die Joodse oorheersing van Rusland sal ook die einde van Rusland as 'n staat wees. "
Om hierdie uitbreiding in die Ooste te bereik en om grond wat tydens die Eerste Wêreldoorlog verlore geraak het, terug te wen, het Hitler beweer dat dit nodig sou wees om 'n alliansie met Brittanje en Italië te sluit. 'N Alliansie met Brittanje was uiters belangrik omdat dit sou verhoed dat Duitsland terselfdertyd 'n oorlog in die Ooste en Wes sou voer.
Hitler is op 20 Desember 1924 uit die tronk vrygelaat nadat hy net meer as 'n jaar van sy vonnis uitgedien het. Die Duitsland van 1924 was dramaties anders as die Duitsland van 1923. Die ekonomiese beleid van die Duitse regering was suksesvol. Inflasie is onder beheer gebring en die ekonomie het begin verbeter. Die Duitse volk het geleidelik 'n nuwe geloof in hul demokratiese stelsel verkry en begin om die ekstremistiese oplossings wat deur mense soos Hitler voorgestel is, onaantreklik te vind.
Hitler het probeer om sy ekstremistiese beeld te verminder en beweer dat hy nie meer ten gunste van revolusie was nie, maar bereid was om met ander partye mee te ding in demokratiese verkiesings. Hierdie beleid was onsuksesvol en tydens die verkiesings van Desember 1924 kon die NSDAP slegs 14 setels verower in vergelyking met die 131 wat die Sosialiste (Duitse Sosiaal -Demokrate Party) en die 45 van die Duitse Kommunistiese Party (KPD) behaal het.
In die Duitse verkiesing in 1928 het minder as 3% van die mense vir die Nazi -party gestem. Dit het hulle slegs twaalf setels gegee, twintig minder as wat hulle tydens die verkiesing in Mei 1924 behaal het. Die party was egter goed georganiseer en die ledetal het gegroei van 27 000 in 1925 tot 108 000 in 1928.
Een van die nuwe lede was Joseph Goebbels. Hitler het hom die eerste keer ontmoet in 1925. Beide mans was beïndruk met mekaar. Goebbels beskryf een van hul eerste ontmoetings in sy dagboek: "Skud my hand. Soos 'n ou vriend. En daardie groot blou oë. Soos sterre. Hy is bly om my te sien. Ek is in die hemel. Die man het alles om koning te wees. "
Hitler bewonder die vermoëns van Goebbels as skrywer en spreker. Hulle het 'n belangstelling in propaganda gedeel en saam het hulle beplan hoe die NSDAP die steun van die Duitse volk sou wen.
Propaganda het geld gekos, en dit was iets waaraan die Nazi -party baie kortgekom het. Terwyl die Duitse Sosiaal-Demokrate Party deur die vakbonde en die pro-kapitalistiese partye deur nyweraars gefinansier is, moes die NSDAP staatmaak op bydraes van partylede. Toe Hitler by ryk nyweraars aanklop om hulp, word aan hom gesê dat sy ekonomiese beleid (winsdeling, nasionalisering van trusts) te links is.
In 'n poging om finansiële bydraes van nyweraars te verkry, het Hitler in 1927 'n pamflet geskryf met die titel The Road to Resurgence. Slegs 'n klein aantal van hierdie pamflette is gedruk en dit was slegs bedoel vir die oë van die beste nyweraars in Duitsland. Die rede waarom die pamflet geheim gehou is, was omdat dit inligting bevat het wat Hitler se ondersteuners van die werkersklas sou ontstel het. In die pamflet het Hitler geïmpliseer dat die anti-kapitalistiese maatreëls wat in die oorspronklike vyf-en-twintig punte van die NSDAP-program ingesluit is, nie geïmplementeer sou word as hy aan die bewind sou kom nie.
Hitler het begin argumenteer dat "kapitaliste deur hul kapasiteit na die top gewerk het, en op grond van hierdie keuse het hulle die reg om te lei." Hitler beweer dat nasionale sosialisme beteken dat alle mense hul bes doen vir die samelewing en geen bedreiging vir die rykdom van die rykes inhou nie. Sommige welvarende nyweraars is oortuig deur hierdie argumente en het skenkings aan die Nazi-party gegee, maar die oorgrote meerderheid het ander partye ondersteun, veral die regse Duitse Nationalist Peoples Party (DNVP).
'N Ander nuwe lid van die NSDAP was Heinrich Himmler. Hitler was onder die indruk van Himmler se fanatiese nasionalisme en sy diepe haat vir die Jode. Himmler het geglo dat Hitler die Messias was wat bestem was om Duitsland tot grootheid te lei. Hitler, wat altyd kwesbaar was vir vleitaal, het besluit dat Himmler die nuwe leier van sy persoonlike lyfwag, die Schutz Staffeinel (SS), moet word.
Die Duitse ekonomie het steeds verbeter en namate werkloosheid gedaal het, het die steun vir ekstremistiese politieke partye soos die NSDAP ook gedaal. By die algemene verkiesing wat in Mei 1928 gehou is, het die Nazi-party slegs 14 setels verower, terwyl die linkse partye, die Duitse Sosiaal-Demokrate Party (153) en die Duitse Kommunistiese Party (54) steeds in gewildheid gegroei het.
Die lotgevalle van die NSDAP het verander met die Wall Street Crash in Oktober 1929. Desperaat vir kapitaal het die Verenigde State lenings uit Europa begin terugroep. Een van die gevolge hiervan was 'n vinnige toename in werkloosheid. Duitsland, wie se ekonomie sterk op belegging uit die Verenigde State staatgemaak het, het meer gely as enige ander land in Europa.
Voor die ongeluk was 1,25 miljoen mense werkloos in Duitsland. Teen die einde van 1930 het die syfer byna 4 miljoen bereik. Selfs diegene in die werk het gely, aangesien baie net deeltyds gewerk het. Met die afname in die vraag na arbeid, het die lone ook gedaal en diegene met 'n voltydse werk moes met 'n laer inkomste oorleef. Hitler, wat in 1928 as 'n dwaas beskou is toe hy 'n ekonomiese ramp voorspel het, is nou in 'n ander lig gesien. Mense het begin sê dat as hy slim genoeg was om die depressie te voorspel, hy dalk ook weet hoe om dit op te los.
By die algemene verkiesing wat in September 1930 plaasgevind het, het die Nazi -party sy aantal verteenwoordigers in die parlement van 14 na 107 verhoog. Hitler was nou die leier van die tweede grootste party in Duitsland.
Die Duitse Sosiaal -Demokrate Party was die grootste party in die Reichstag, dit het nie 'n meerderheid oor al die ander partye nie, en die SPD -leier, Hermann Mueller, moes staatmaak op die ondersteuning van ander om Duitsland te regeer. Nadat die SPD geweier het om werkloosheidsvoordele te verminder, is Mueller as kanselier vervang deur Heinrich Bruening van die Catholic Center Party (BVP). Aangesien sy party slegs 87 verteenwoordigers uit 577 in die Reichstag gehad het, het hy dit egter ook baie moeilik gevind om ooreenkoms vir sy beleid te verkry.
Adolf Hitler gebruik hierdie situasie tot sy voordeel en beweer dat parlementêre demokrasie nie werk nie. Die NSDAP het aangevoer dat slegs Hitler die sterk regering kan voorsien wat Duitsland nodig het. Hitler en ander Nazi -leiers het deur die land gereis en toesprake gehou oor hierdie standpunt.
Wat gesê is, hang baie af van die gehoor. Op die platteland belowe hy belastingverlagings vir boere en die regering om voedselpryse te beskerm. In werkersklasgebiede het hy gepraat oor die herverdeling van rykdom en die hoë winste van die groot kettingwinkels aangeval. Toe hy met nyweraars praat, konsentreer Hitler op sy planne om die kommunisme te vernietig en die mag van die vakbond te verminder. Hitler se belangrikste boodskap was dat die ekonomiese resessie van Duitsland die gevolg was van die Verdrag van Versailles. Behalwe dat hy geweier het om skadevergoeding te betaal, het Hitler vermy om te verduidelik hoe hy die Duitse ekonomie sou verbeter.
Met 'n verdeelde Reichstag het die mag van die Duitse president belangriker geword. In 1931 daag Hitler Paul von Hindenburg uit om die presidentskap. Hindenburg was nou 84 jaar oud en het tekens van seniliteit getoon. 'N Groot persentasie van die Duitse bevolking was egter steeds bevrees vir Hitler en in die verkiesing het Hindenburg 'n gemaklike meerderheid gehad.
In Augustus 1931 besluit die Nazi -party om sy eie intelligensie- en veiligheidsliggaam te hê. Heinrich Himmler het dus die SD (Sicherheitsdienst) geskep. Reinhard Heydrich is aangestel as die hoof van die organisasie en dit word onderskei van die uniform SS (Schutzstaffel).
Heinrich Bruening en ander senior politici was bekommerd dat Hitler sy stormsoldate sou gebruik om die mag met geweld oor te neem. Onder leiding van Ernst Roehm bevat dit nou meer as 400 000 man. Ingevolge die bepalings van die Verdrag van Versailles was die amptelike Duitse leër beperk tot 100 000 man en was dit dus in die minderheid van die SA. In die verlede was diegene wat bang was vir kommunisme bereid om die SA te verdra, aangesien dit 'n nuttige versperring teen die moontlikheid van revolusie was. Met die toename in SA geweld en vrees vir 'n Nazi -staatsgreep, verbied Bruening egter die organisasie.
In Mei 1932 ontslaan Paul von Hindenburg Bruening en vervang hom met Franz von Papen. Die nuwe kanselier was ook 'n lid van die Katolieke Sentrumparty, en omdat hy meer simpatiek teenoor die Nazi's was, het hy die verbod op die SA verwyder. Die volgende paar weke was daar 'n oop oorlog in die strate tussen die Nazi's en die Kommuniste waartydens 86 mense dood is.
In 'n poging om steun vir sy nuwe regering te verkry, het Franz von Papen in Julie weer 'n verkiesing uitgevoer. Hitler het nou die steun van die hoër- en middelklasse gehad en die NSDAP het goed gevaar om 230 setels te wen, wat dit die grootste party in die Reichstag maak. Die Duitse Sosiaal -Demokrate Party (133) en die Duitse Kommunistiese Party (89) het egter steeds die steun van die stedelike werkersklas gehad en Hitler is van 'n algehele meerderheid in die parlement ontneem.
Adolf Hitler eis dat hy kanselier moet word, maar Paul von Hindenburg weier en gee in plaas daarvan die pos aan generaal-majoor Kurt von Schleicher. Hitler was woedend en begin sy strategie om sy ekstremistiese sienings te vermom, laat vaar. In een toespraak het hy 'n einde gemaak aan die demokrasie 'n stelsel wat hy beskryf as die "heerskappy van domheid, van middelmatigheid, van halfhartigheid, van lafhartigheid, van swakheid en van ontoereikendheid".
Die gedrag van die NSDAP het gewelddadiger geword. By een geleentheid het 167 Nazi's 57 lede van die Duitse Kommunistiese Party in die Reichstag geslaan. Hulle is toe fisies uit die gebou geslinger.
Die stormtroepe het ook verskriklike gewelddade teen sosialiste en kommuniste uitgevoer. In een voorval in Silesië het 'n jong lid van die KPD sy oë met 'n biljartstok gesteek en daarna voor sy ma doodgesteek. Vier lede van die SA is skuldig bevind aan die misdaad. Baie mense was geskok toe Hitler 'n ondersteuningsbrief vir die vier mans stuur en belowe om te doen wat hy kan om hulle vry te laat.
Sulke voorvalle het baie Duitsers bekommerd gemaak, en tydens die verkiesings wat in November 1932 plaasgevind het, het die steun vir die Nazi -party gedaal. Die Duitse Kommunistiese Party het aansienlike winste behaal in die verkiesing met 100 setels. Hitler het dit gebruik om 'n gevoel van paniek te skep deur te beweer dat Duitsers op die punt staan ​​van 'n Bolsjewistiese rewolusie en dat slegs die NSDAP dit kan voorkom.
'N Groep prominente nyweraars wat so 'n rewolusie vrees, het 'n versoekskrif aan Paul von Hindenburg gestuur en gevra dat Hitler kanselier word. Hindenberg het teësinnig ingestem tot hul versoek en op die ouderdom van drie en veertig word Hitler die nuwe kanselier van Duitsland.
Daar is 'n geheime sameswering van die wêreld wat, terwyl hy baie praat oor menslikheid en verdraagsaamheid, die mense in werklikheid net wil inspan tot 'n nuwe juk. 'N Aantal werkersleiers behoort tot hierdie groep. Die leiers is groot kapitaliste.
300 groot bankiers, finansiers en persbaronne, wat oor die hele wêreld verbind is, is die ware diktators. Hulle behoort byna uitsluitlik aan die "uitverkore mense". Hulle is almal lede van dieselfde sameswering.
Die Joodse groot kapitalis speel altyd ons vriend en dogter; maar hy doen dit net om ons tot sy slawe te maak. Die vertroude werker gaan hom help om die wêrelddiktatuur van die Joodse godsdiens op te stel. Want dit is hulle doel, soos dit in die Bybel staan. "Al die volke sal u dien, al die rykdom van die wêreld sal aan u behoort".
Skud u Joodse leiers af, en diegene wat Judas betaal! En 'n laaste punt. Moenie iets van die Bolsjewisme verwag nie. Dit bring nie die werker vryheid nie. In Rusland is die dag van agt uur afgeskaf. Daar is nie meer werkersrade nie. Almal kom onder die diktatuur van honderd regeringskommissarisse, wat nege tiendes Joods is.
Die reaksionêre bewegings wat in Beiere floreer, is tans nie so formidabel soos op die oppervlak nie. Hulle is in verskillende afdelings verdeel en dit lyk nie asof hulle goed saamstem nie. Tog is hier 'n beweging wat in die toekoms probleme kan veroorsaak. Dit is gebaseer op die ou offisiere van die Pruisiese leër wat na Beiere gemigreer is en die swakheid van die boereregering in München gebruik om die verarmde middelklasse en huurders, verwoes deur die inflasie, om die Pan-Duitse nasionalistiese en anti-Franse vlag te vergader. Hulle kreet is: "Onder met die sosialistiese en Joodse dorpe in Noord -Duitsland; af met Frankryk." Hierdie filosofie is ook die basis van die ander magte van die Regs in Beiere, naamlik die Duitse fascisme. Herr Hitler het 'n mag opgebou wat geskat word op ongeveer 30.000 gewapende mans, maar hy hou hulle op die agtergrond en konsentreer tans om 'n paar van die minder stabiele elemente van die werkersklasse in die Beierse dorpe te probeer omskakel in sy Nasionaal -Sosialistiese programme.
Die meerderheid sosiaal-demokrate in München met wie ek gepraat het, vertel my dat hulle net soos onder die Hohenzollem-regime vir hul gewone vryhede en propaganda-regte moet veg. Hulle koerante word voortdurend onderdruk deur die sogenaamde polisie bloot omdat hulle inligting gepubliseer het oor die onwettige aktiwiteite van Hitler en sy gewapende bendes.
Die sosiaal-demokrate is egter nie sonder hul verweermiddels nie. Nie lank voor ek in München was nie, was daar 'n parade van die sosiaal-demokratiese vegorganisasies op die groot Theresa-weide buite die stad. Etlike duisende werkers het verbygetrek met Rooi Vlae. Hulle was ongewapen, maar kon hulself verdedig indien nodig. Ek het die indruk gehad dat die industriële sentrums van Beiere met behulp van die spoorwegmanne 'n Hitler -opstand kan onderdruk as hulle vinnig optree.
Die November-rewolusie, die rewolusie van die Jode en die Marxistiese party-raas het u oorgegee in die hande van die internasionale leningskapitalisme. U het jare lank gesweet sodat die staat die rente op die leningskapitaal kan betaal. U word vir ewig verdoem om loonslawe te wees, as u nie eis nie: (1) die nasionalisering van die banke en die geldekonomie. (2) Die afskaffing van rente-uitbuiters en aandelebeurs-spekulante. (3) Die afskaffing van aandelekapitaal.
Ons oproep gaan uit na u wat u brood verdien deur eerlike werk. As u nie wil hê dat u kinders en u kinders se kinders vir ewig as slawe van die wêreldkapitalisme verdoem sal word nie, as u nie deur u verraderlike leiers die beskermers van aandelebeursbandiete en ander bloedsuiers wil word nie, jy is inteendeel gevul met 'n fanatiese vryheidswil, en sluit jou dan aan by die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty.
Nege-en-tagtig en negentiendes van die Duitse kiesers onderskryf gister se volksraadskanselier Hitler se aanvaarding van groter mag as wat nog ooit in 'n moderne heersing deur 'n ander heerser besit was. Byna 10 persent het aangedui dat hulle afkeur. Die resultaat was verwag.
Die Duitse volk is gevra om te stem of hulle die konsolidasie van die ampte van president en kanselier goedkeur in 'n enkele leier-kanselier wat deur Adolf Hitler verpersoonlik is. Deur elke beroep wat bekwame politici bekend is, en met elke argument wat die teendeel onderdruk, is hulle gevra om hul goedkeuring eenparig te maak.
Tog het 10 persent van die kiesers weliswaar moontlike gevolge trotseer deur 'Nee' te antwoord of hul antwoorde te maak, ondoeltreffend deur die eenvoudigste stembriewe te bederf. Daar was 'n eenvoudige kort vraag en twee sirkels, een met die naam "Ja" en die ander "Nee", waarin die kieser 'n kruisie moes maak. Tog was daar bykans 1 000 000 bedorwe stembriewe.
Die resultate wat die Ministerie van Propaganda vroeg vanoggend gegee het, toon dat daar uit 'n totale stem van 43.438.378, wat deur 'n moontlike bevolking van meer as 45.000.000 gestem is, 38.279.514 wat "Ja" geantwoord het, en 4.287.808 wat "Nee" geantwoord het en daar was 871 056 gebrekkige stembriewe. Daar is dus 'n bevestigende stem van byna 90 persent van die geldige stemme en 'n negatiewe stem van byna 10 persent, uitgesluit die bedorwe stembriewe wat al dan nie doelbewus gebrekkig was nie.
Die goedkeuring gee kanselier Hitler, wat vier jaar gelede nie eens 'n Duitse burger was nie, diktatoriale magte in geen ander land nie en waarskynlik ongeëwenaard in die geskiedenis sedert die dae van Genghis Khan. Hy het meer mag as Joseph Stalin in Rusland, wat 'n partytjiemasjien het om mee rekening te hou; meer mag as premier Mussolini van Italië wat sy prerogatief met die titulêre heerser deel; meer as wat enige Amerikaanse president ooit gedroom het.
Geen ander heerser het so 'n wydverspreide mag nie, en ook nie so gehoorsaam en ondergeskik nie. Die vraag wat die buitewêreld nou interesseer, is wat kanselier Hitler met so 'n ongekende gesag sal doen.
In die kommunistiese distrikte was protesstemme met kommunistiese inskripsies skaars. In Wes -Berlyn was dit meer gereeld. In een distrik was die stembrief met die naam "Thaelmann" ingeskryf. (Ernst Thaelmann is 'n gevange kommunistiese leier.) Een stembrief bevat die opskrif: "Aangesien niks met my gebeur het nie, stem ek 'Ja'." Dit is onderteken " Nie-Ariër. "
Die volgende resultate is ook interessant: die hospitaal van die Joodse gemeenskap in een distrik het 168 "Ja" stemme, 92 "Nee" en 46 stembriewe ongeldig gemaak.Die Joodse Huis vir Bejaardes in 'n ander distrik het 94 "Ja" -stemme, vier "Noes" en drie ongeldige stembriewe uitgebring. Hierdie stemming kan natuurlik verklaar word deur die vrees vir vergelding as die resultate van hierdie Joodse instellings anders was. Dit word parallel met ander resultate buite Berlyn.
In die hele Beiere het kanselier Hitler die grootste stem in sy guns gekry in die konsentrasiekamp in Dachau, waar 1 554 persone 'Ja' gestem het en slegs agt 'Nee' en daar slegs tien bedorwe stembriewe was.
Hamburg, wat Herr Hitler slegs twee dae gelede die mees entoesiastiese ontvangs gegee het wat hy nog ooit gekry het, het die land in die opposisiestem gelei. Die amptelike syfers was: Totale stem uitgebring, 840 000; "Ja," 651,000; "Nee," 168,000; ongeldige stembriewe, 21 000.
Die "Nee" stem, met ander woorde, was 20 persent van die totale stem. As die ongeldige stembriewe as opsetlik negatief geag word, het die totale opposisiestemme 22 persent oorskry. Die persentasie van die kiesers was 92,4.
Hamburg is die tuisstad van Ernst Thaelmann, en met sy triomfantelike intog in die stad Vrydag het Herr Hitler 'n punt daarvan gemaak om verby Thaelmann se voormalige huis te ry.
Sover waarnemers kon vasstel, is die verkiesing oral met volmaaktheid uitgevoer, en die geheimhouding van die stembrief is veilig bewaak. Die stembriewe is in gewone verkiesingshokkies gemerk en in koeverte geplaas, en dit is in die stembusse geplaas. Nadat die stemming geëindig het, is die stembus op 'n groot tafel leeggemaak en die stem is gereeld in die openbaar getel. Die beoordeling van individuele stemme was onmoontlik.
Een tjek op moontlike nie-kiesers is egter uitgevoer deur instruksies wat die stemmagtigings uitgereik het aan diegene wat om een ​​of ander rede van plan was om buite hul gewone stemdistrik op die verkiesingsdag te wees, moet teruggestuur word, tensy dit gebruik word. Die aantal sulke magtigings wat vir hierdie verkiesing uitgereik is, oortref alles wat voorheen bekend was.
Storm Troopers het die hele dag voor elke stemlokaal gestaan ​​met baniere wat 'n beroep op die kiesers doen om "Ja" te stem. Anders bly kiesers ongemaklik. Binne die stemlokale was uniforms en selfs party -embleme verbied, maar die uitvoering van hierdie bevel was laks. In sommige skynbaar twyfelagtige distrikte het bruin uniforms die toneel oorheers as 'n waarskuwing aan toekomstige teenstanders.
Suksesvolle geweld het meer geweld veroorsaak. Meedoënlose wreedheid het hoogty gevier. Ons staan ​​nou voor die gevaar dat die wêreld weer in barbaarsheid kan terugval. Nazisme is 'n uitstekende bedreiging vir die beskawing, nie net vanweë die karakter en optrede van die mense wat in absolute beheer is van 'n groot nasie nie, maar vanweë hul idees wat openlik in stryd is met al die opvattings waarop die beskaafde lewe gebaseer is. Hulle aanvaar nie die waarde van die deugde wat in hierdie land deur almal as wenslik aanvaar word nie, selfs nie deur diegene wat hulle met baie min eer in hul optrede eer nie.
Ons Westerse beskawing is hoofsaaklik opgebou op die aanvaarding van die morele standaarde van die Christendom. Selfs diegene wat nie in staat is om Christelike dogma te aanvaar nie, aanvaar in die eerste plek die etiese standaarde daarvan. In ons daaglikse omgang neem ons aan dat die meeste mans eerlik, eerlik en vriendelik is, en in die algemeen word ons nie teleurgestel nie. Ons verwag nie dat ons gewelddadig deur ons bure aangeval of mishandel sal word nie. Hierdie wedersydse vertroue is die grondslag van 'n beskaafde vreedsame lewe.
Hierdie standaarde is in geen tyd in die geskiedenis ten volle gehandhaaf in die betrekkinge tussen state nie. Daar was nog altyd diegene wat bereid was om oënskynlike nasionale belange voor morele beginsels te stel, maar hulle het dit skandelik gedoen. Slegte trou, leuens en onreg het dikwels internasionale betrekkinge gekenmerk, maar dit is aan die Duitse regering oorgelaat om dit hul gewone praktyk te maak en daarin te roem.
Net so was daar voorheen 'n besliste wêreldgewete wat in opstand gekom het teen wreedheid en gruweldade. Die grootmoord op onskuldige mans, vroue en kinders is beskou as die teken van 'n barbaarse volk. Waar sulke dinge onder beweerde beskaafde regering gebeur het, was daar 'n geskreeu in alle lande, insluitend die een wie se regering verantwoordelik was vir die verontwaardiging. U kan gevalle in ons eie geskiedenis onthou, soos die Amritsar -slagting. Vandag, in Duitsland, Tsjeggo -Slowakye en Pole, is die Duitse regering besig met groot bloedbad en marteling van onskadelike mense. Dit erken dit nie net nie, dit roem daarin. In die buiteland en in die buiteland is brutale wreedheid die teken van die Nazi -regime.
Dit is noodsaaklik om te onthou dat beskawing lank neem om op te bou en maklik vernietig word. Brutaliteit is aansteeklik. Maar daar is iets meer as hierdie uiterlike uitdrukkings van die terugkeer na barbaarsheid in die Nazi -regime. Daar is 'n ontkenning van die waarde van die individu. Die Christendom bevestig die waarde van elke individuele siel. Nazisme ontken dit. Die individu word opgeoffer aan die afgod van die Duitse leier, die Duitse staat of die Duitse ras. Die gewone burger mag slegs hoor en dink soos die heersers besluit.
By een van die vroeë kongresse sit ek omring deur duisende S.A. -manne en terwyl Hitler praat, was ek die meeste geïnteresseerd in die geskreeu en meer dikwels die gemompelde uitroepe van die manne om my, wat hoofsaaklik werkers of tipes middelklasse was. "Hy praat namens my, hy praat namens my." "Ach Gott, hy weet hoe ek voel." Baie van hulle lyk verlore vir die wêreld om hulle en was waarskynlik nie bewus van wat hulle sê nie. Veral een man steek my vas terwyl hy vorentoe leen met sy kop in sy hande, en met 'n soort stuiptrekkende snik sê: "Gott sei Dank, hy verstaan."
My aandag is getrek deur die gesig van 'n jong man wat die kreet gelei het. Sy arms is uitgestrek, en sy gesig wit, terwyl hy homself in 'n waansin werk. En toe die Fuhrer kom, was daar ekstase in sy gesig, soos ek nog nooit gesien het nie en wat ek nooit sou verwag om buite 'n asiel te sien nie. Toe ek haastig teruggaan na die hotel, hoor ek onbeheerde snikkende langs my en sien dit is 'n middeljarige vrou in 'n badstoel: 'Nou kan jy my wegneem, ek sal gelukkig sterf - ek het die gesig van die Fuhrer - Duitsland sal lewe. "
My grootste teleurstelling vir diegene wat werklik onder die Nazi's gely het, is die goedaardige behandeling van die Nazi's deur die Geallieerdes. Ons het aanvaar dat 'n huisreiniging die besetting sou volg. Dat die Britte en Amerikaners sou inkom - soos die Russe gedoen het - en eerstens die Nazi -verdagtes sou afrond. En maak seker dat diegene wat aan bewind was nie weer aan die bewind sou kom nie. Inteendeel, binne 'n baie kort tydjie het ons dieselfde mense gesien wat die buurte in beheer weer geterroriseer het. Die bewaarders, die blokleiers, dit alles Gruppenfuhrer, al die oudfunksionarisse, was terug in die saal. Baie van my vriende was so ontnugter dat hulle Duitsland verlaat het. Een van die besonder wrede Nazi's waarvoor ek tydens die oorlog by 'n rubberfabriek gewerk het, is weer in beheer van dieselfde fabriek. Dit het oral aangegaan.
'N Ander verskynsel het plaasgevind: die verdwyning van Nazi's. U het foto's gesien van duisende van hulle wat skreeu en skreeu "Heil Hitler." As jy iemand gevra het. Was jy ooit 'n Nazi? Ag nee, nie ek nie. Omtrent al hierdie voormalige funksionarisse verskyn in hul ou posisies.
Die Nazi's en die Groot Depressie
Die Groot Depressie wat in 1929 in die VSA begin het, was 'n ideale saak vir die Nazi's vir hul politieke propaganda. (Beeld: Beeld: Everett Collection/Shutterstock)
Alhoewel die Duitse ekonomie gestabiliseer het na hiperinflasie aan die einde van 1923, was die bevolking ontevrede met die beleid van die regering. Deur voordeel te trek uit hierdie situasie, het die NSDAP gepoog om propagandaselle oor Duitsland te lanseer om die openbare gevoel te ken.
Probleme vir die Nazi -party
Die NSDAP was nie 'n groot party nie; dit het nie finansiële hulpbronne nie. Die kommunikasie lyne was nie baie goed nie, daar was geen werklike sinchronisasie van aktiwiteite nie. In 1928 het die party vir die eerste keer sedert 1924 'n nasionale verkiesing aangegaan. Selfs met die nuwe klem op propaganda, was die Nazi's 'n gruwelike mislukking by die stembus en het hulle 2,6 persent van die stemme gekry.
'N Duitse FBI -agent het in 1928 'n verslag oor die NSDAP geskryf wat lui:' Hierdie party kan nie noemenswaardige aandag trek of 'n vonk in die Duitse bevolking tref nie, en dit is eintlik 'n politieke toekoms. ' Net die tyd sou die toekoms van die Nazi's leer.
Dit is 'n transkripsie uit die video -reeks 'N Geskiedenis van Hitler se ryk, 2de uitgawe. Kyk nou, Wondrium.
'N Nuwe idee van propaganda
In 1929–1930 word een van die leiers van die party, 'n jong man met die naam Joseph Goebbels, wat in die party rondom Berlyn was, hoof van Nazi -propaganda, en hy het sy eie idees oor wat om te doen.
Hy wou die party se hulpbronne konsentreer in 'propaganda -aksies'. Hy wou 'n gebied identifiseer wat 'n goeie vooruitsig vir die partytjie het, en dan alles daaroor gooi - al die groot sprekers, pamflette en pamflette. Hy het gedink dat hierdie oefening meer sou help as die groot byeenkomste in stede.
Selfs met hierdie idee van propaganda, het die Nazi's egter steeds geen probleem gehad nie. Die kwessie sou verskaf word deur die Groot Depressie, wat Duitsland in 1929–30 met groot geweld getref het.
Die Groot Depressie in Duitsland
Die Duitse ekonomie was baie nou gekoppel aan die in Amerika, en toe die Wall Street in duie stort, volg die Duitse ekonomie agterna.
Die Groot Depressie het gelei tot werkloosheid in die VSA en baie ander lande, waaronder Duitsland. (Beeld: Everett Collection/Shutterstock)
Daar was reeds 'n landbou-resessie wat in die middel van die twintigerjare plaasgevind het. Dit is beslis vererger, maar toe die groot ongeluk in 1929–30 toeslaan, was die gevolge verwoestend.
Die Duitse industriële produksie het tussen 1928 en 1930 met 31 persent gedaal. Werkloosheid het in hierdie tydperk met 200 persent gedaal.
Daar was werkloosheidsversekering weens progressiewe maatskaplike wetgewing van Weimar. Namate die werkloosheidsyfers styg, het die regeringstekort ook gedoen.
'N Nuwe regering in Duitsland
Die koalisieregering wat in die middel van die twintigerjare in Duitsland aan die bewind was, het in 1930 in duie gestort. Daar was 'n nuwe, gematigde regering wat ingetree het. Daar was 'n nuwe hervorming in 1928, en daar kon geen meerderheid geskep word nie.
Die beleid is omgedraai en die kanselier is gegee aan Heinrich Brüning, 'n politikus van die Katolieke Sentrum. Brüning was styf, lyk asof hy nie in die middel kan buig nie, 'n groot selluloïde kraag gedra het, en hy was een van hierdie mense wat basies vir die Duitse publiek gesê het: 'Ons moet die begroting balanseer. Dit kan beteken dat ons hierdie uitgebreide Weimar -maatskaplike welsynsprogramme moet besnoei, en dit beteken dat ons waarskynlik belasting sal moet verhoog. "
Daar was 'n klousule in artikel 48 in die Weimar -grondwet wat lui dat die Ryk -president in tydperke of in 'n oomblik van ernstige nasionale krisis, wanneer die veiligheid van die samelewing in gevaar is, die kanselier kan gee aan die kanselier - die werklike beleidmaker - noodbesluitbevoegdheid.
Die president was 'n soort boegbeeld, soos die koningin van Engeland, 'n ersatz -monarg. Dié president in 1930 was die ou oorlogsheld Paul von Hindenburg, wat in 1925 verkies is. Hy was beslis 'n konserwatiewe, ou militêre man, maar 'n man wat sy eed van lojaliteit aan die grondwet baie ernstig opgeneem het.
Hy wou Brüning nie 'n noodbesluit gee nie, maar het onwillig uiteindelik ingestem, maar op 'n baie, baie marginale manier. Brüning ontbind dus die parlement en roep in die herfs van 1930 op tot nuwe verkiesings. Dit was 'n katastrofiese fout van Brüning se kant af.
Die ideale omstandighede vir die Nazi's
Intussen was die ander partye, wat almal vir verskillende beleide verantwoordelik was, in wanorde. In die besonder die middelklaspartye-of hulle was verantwoordelik vir die inflasie, of die harde stabilisering, of nou die Groot Depressie. Die Nazi's was nog nooit aan bewind nie; hulle was nie verantwoordelik vir 'n mislukte beleid nie. Hulle was in 'n ideale posisie.
Die party -veldtog is vir die eerste keer deur Goebbels bestuur, en het gesentraliseerde beheer uitgeoefen. Die ledetal het gestyg. Die party kon oor die hele land mobiliseer, met gekoördineerde geleenthede wat 'n beroep op almal oor die sosiale spektrum doen. Dit was die enigste party wat dit gedoen het.
Toe die stof in die middel van September op die verkiesings lê, kom die NSDAP na vore met 'n stem van 18,3 persent. Dit maak die NSDAP die tweede grootste party in Duitsland, agter slegs die sosiaal -demokrate.
Probleme vir die Weimar -republiek
In 1930-1933 het Heinrich Brüning 'n paar keer 'n noodbesluit gebruik (Image: Bundesarchiv/Public domain)
In die nadraai van die 1930 -verkiesing was die reeds verbysterende Weimar -republiek in die moeilikheid. Die sukses van die NSDAP het 'n terugkeer na enige koalisieregering onmoontlik gemaak. Brüning, in plaas daarvan om sy beleid te verander, besluit om dit voort te sit, en hy eis en ontvang van Hindenburg die gebruik van artikel 48.
In 1930 het Brüning vyf keer ongewilde wetgewing deur 'n noodbesluit ingestel. In 1931 het dit tot 40 keer gestyg. En teen die middel van 1932 het reël deur 'n noodbesluit die norm geword. 37 noodbesluite is in die eerste helfte van 1933 uitgevaardig, terwyl die Reichstag al hoe minder vergader het.
Brüning het die Duitse regering of die Duitse bevolking toevertrou om deur 'n noodbesluit te regeer, 'n weg wat sou lei tot die einde van die parlementêre demokrasie in Duitsland, lank voordat Hitler die leisels sou neem.
Algemene vrae oor die Nazi's en die Groot Depressie
Tydens die Groot Depressie het die Duitse industriële produksie tussen 1928 en 1930 met 31 persent gedaal.
Die NSDAP kon oor die hele land mobiliseer, met gekoördineerde gebeure wat 'n beroep op almal oor die sosiale spektrum doen. Dit was die enigste party wat dit gedoen het. Die Nazi's was ook nog nooit aan die bewind nie; hulle was nie verantwoordelik vir 'n mislukte beleid nie.
Die NSDAP het na vore gekom met 'n stem van 18,3 persent. Dit het die NSDAP die tweede grootste party in Duitsland gemaak, agter slegs die sosiaal -demokrate.
1. Heberle, Rudolf, From Democracy to Nazism: A Regional Study on Political Parties in Germany (herdruk van 1945, New York, 1970), p. 22 .Google Scholar Reeds in 1936 het Holt, John Bradshaw, aangevoer dat ''n studie van die groei van die nasionaal -sosialisme toon dat dit in 'n beduidende mate 'n landbouopstand was', Duitse landboubeleid 1918–1934 (Chapel Hill, 1936 ), bl. 215 .Google Scholar
2. Loomis, Charles P. en Beegle, J. Allen, "The Spread of German Nazism in Rural Areas", American Sociological Review 11 (1946): 724–34CrossRefGoogle Scholar Nilson, Sten S., "Wahlsoziologische Probleme des Nationalsozialismus," Zeitschrift für die Gesamte Staatswissenschaft 110 (1954) Google Scholar Weber, Alexander, "Soziale Merkmale der NSDAP-Wähler: Eine Zusam-menfassung bisheriger empirischer Untersuchungen und eine Analyze in den Gemeinden der Länder Baden und Hessen" (Ph.D. diss., Universiteit van Freiburg, 1969) Google Scholar Heberle, pp. 90–120.
3. Vir 'n oorsig van die literatuur, sien Linz, Juan J., "Some Notes Toward a Comparative Study of Fascism in Sociological Historical Perspective", in Laqueur, Walter, red., Fascism: A Reader's Guide (Berkeley en Los Angeles, 1976 ), bl. 119 .Google Scholar Sien Stern, Fritz, The Politics of Cultural Despair (Garden City, NY, 1965) vir die rol van antimodernisme in Duitsland voor die Nazi -magsoorname (Garden City, NY, 1965) Google Scholar en Hornigsheim, Paul, "The Roots of the Nazi Concept of die Ideale Duitse Boer, "Landelike Sosiologie 12 (1947): 3 - 21. Google Scholar Sien die tydskrif se romantiese plattelandisme Odal, Monatsschrift für Blut und Boden.
4. Noakes, Jeremy, The Nazi Party in Lower Saxony, 1921–1933 (London, 1971), pp. 106, 121 Google Scholar Pridham, Geoffrey, Hitler's Rise to Power: The Nazi Movement in Bavaria, 1923–1933 (New York , 1973), pp. 114 –17Google Scholar Levine, Herbert, Hitler's Free City: A History of the Nazi Party in Danzig, 1925–39 (Chicago, 1973), pp. 20 - 21, 34 - 35 Google Scholar Farquharson, John , "The NSDAP in Hannover and Lower Saxony, 1921–26," Journal of Contemporary History 8 (1973): 103–10CrossRefGoogle Scholar Tracey, Donald R., "The Development of the National Socialist Party in Thuringia, 1924–30," Sentraal -Europese geskiedenis 8 (1975): 38 - 41. CrossRefGoogle Scholar
5. Orlow, Dietrich, The History of the Nazi Party: 1919–1933 (Pittsburgh, 1969), pp. 88 - 90, 113 –18, 131 –32.Google Scholar
Nazi Party (NSDAP) Propaganda - Geskiedenis
Agtergrond: Die Nazi's het 'n groot hoeveelheid werk gelewer wat die geskiedenis van die party verheerlik, veral die Kampfzeit (1919-1933) toe Nazisme om mag veg. Vroeë Nazi's word tipies voorgehou as dapper en edele manne wat Adolf Hitler vroeër as die meeste erken het en onvermoeid vir hom baklei het totdat hul werk op 30 Januarie 1933 met sukses bekroon is. Hierdie boek dek die ontstaan ​​en groei van die party in Starnberg County , 'n Beierse oord en boerderygebied in die suide van München, van 1925 tot die 14 September 1930 Reichstag -verkiesing. Dit noem die werk van Fritz Reinhardt in detail, wat 'n korrespondensiekursus ontwikkel het wat duisende Nazi -sprekers opgelei het. Dit is ook 'n goeie voorbeeld van die enorme werk wat lede van die Nazi -party op plaaslike vlak in Hitler se saak gedoen het.
Die boek beslaan meer as 400 bladsye. Ek het die gedeeltes wat ek die interessantste vind, vertaal. Ek voeg af en toe bladsynommers tussen hakies as hulp vir diegene wat dalk sou belangstel in die materiaal wat ek weglaat. Die kaart is van Starnberg County.
Gegewe die lengte, is dit in twee dele, met 'n skakel na deel II onderaan hierdie bladsy.
Buchner is gebore in 1898 en het in die Eerste Wêreldoorlog in die weermag gedien. Hy is verkies tot die Duitse Riksdag in 1933, en het gedien tot 1944. Hy was ook burgemeester van Starnberg. Hy het in 1944 probleme ondervind met die party en was gedissiplineerd en verloor sy Reichstag -sitplek. Hy sterf in 1967. Sien die artikel oor hom in Duits op Wikipedia vir meer besonderhede.
Die bron: Franz Buchner, Kamerad! Stop uit! Aus der Geschichte des Kreises Starnberg der NSDAP. (München: Zentralverlag der NSDAP, 1938).
Kameraad! Bly beweeg!
Die geskiedenis van die NSDAP in Starnberg County
& ldquoMunich, 27 Februarie 1925. Adolf Hitler, die F & uumlhrer van die Nasionaal -Sosialiste, het gister by die B & uumlrgerbr & aumlukeller in München vir die eerste keer sedert sy vrylating uit die Landsberg -gevangenis gepraat by die heropbou van die NSDAP. & rdquo
Dit was asof die vlamme uitgebars het.Uiteindelik!
Vyf reëls van tipe in die hoek van 'n onbeduidende koerant, omring deur triviale nuusitems. Dit was al wat 'n burgerlike en ldquopatriotic & rdquo -koerant te sê gehad het oor die begin van 'n nuwe era in die wêreldgeskiedenis. — Natuurlik!
'N Huis in Starnberg
In 'n klein kombuisie van die solderwoonstel op Zweigstr. 1/III in Starnberg het drie hopelose dromers bymekaargekom. Die kort staatsamptenaar en Max die papierhanger met die bynaam Germansky in die oorlog, wat lewendig, vurig en ongeduldig was in die lig van enige ander politieke mening. Die derde was Gustl, die messelaar, altyd vrolik en 'n grap. Al drie het aan die voorkant gedien; een was in die Freikorps onder Epp, die ander twee was voormalige & ldquoOberl & aumlnder. & Rdquo Niemand was nog 27 jaar oud nie. Al drie was S.A. -manne, lede van Kompanjie 8 van die voormalige München S.A. -regiment en elkeen was op 9 November 1923 [Hitler's Beer Hall Putsch] se optog.
Hierdie drie dromers was fanaties oor die stigting van 'n plaaslike groep van die Nasionaal -Sosialiste!
& ldquoJy en jy en ek — dis al drie mans! & rdquo
& ldquoSteingr & uumlbl van Schmalzhof en Honsberg van Buchhof is SA manne sedert 1922. Hulle en rsquoll sluit aan. En daar is ook P & oumlhlemann Max. En professor Schmittt, en u broer. & rdquo
& ldquoDit moet gedoen word! By God en deur Hitler is niks onmoontlik nie! & Rdquo
& ldquo. Wel, moenie so baie rook as jy wil hê ek moet jou vlag naai nie. my oë water in hierdie rookwolk. & rdquo
& ldquoVrou, vrou, moeder! Daar moet 'n vlag wees! Sekerlik! & Rdquo
& ldquoDie ou gevegsvlag verdwyn na 9 November 1923. & rdquo
& ldquoOK, sigarette uit! Maak die venster oop! & Rdquo
Dit is warm buite, in Maart.
'N Warm wind waai oor die berge en oor die meer. Dit woed en balg teen die strand, asof dit deur die granietbanke wil breek. Dit wil die lente na Duitsland bring.
& ldquoMoney. Ander het dit! Boonop is dit sekondêr. Ons het mans nodig! Die kamerade van 1923, die ou bende. & rdquo
& ldquo Maar ons moet plakkate en pamflette hê. & rdquo
& ldquo. Hulle is nog steeds in die agterkamer, 'n dik stapel daarvan vanaf 9 November 1923. Hulle is nog steeds op datum. & Rdquo
9 November 1923. Die dag wat steeds terugkom, om altyd te onthou, 'n ewige vermaning, die dag van wraak. Mens begin 'n melodie neurie. Ons moes dit voor 9 November 400 keer saam met die ou SA Regiment München gesing het:
& ldquoComrade, gee my u hand, ons sal lojaal saamstaan. Die gees mag nie vergaan nie! Swastika en Stahlhelm, Swart-wit-rooi band, We are Hitler's Storm Troops. & Rdquo
Hitler! Niemand anders op aarde kan dit doen nie. 'N Oomblik van stilte. Here, dankie dat U hom aan die wêreld gegee het. Adolf Hitler! Nee, ons is nie verlore nie! Ons leef.
& ldquoMeeting posters. & rdquo Max vra.
& ldquo Ons & rsquoll moet dit self skryf en dit ophang. & rdquo
& ldquoNee! Luister! Nasionaal -sosialistiese plakkate moet bloedrooi en netjies gedruk wees. & Rdquo
& ldquo Ja, en ons benodig 'n groot koerantadvertensie! & rdquo
& ldquoDink u dat God dit vir ons sal gee? & rdquo
Nee, ons trek self 'n paar punte bymekaar en kry die res van die ou bende. Ek ken 'n paar wat ons sal help. & rdquo
& ldquoEn 'n ontmoetingsplek? Ek sê vir jou, niemand sal vir ons 'n kamer huur na die geveg met die & ldquoV & oumllkischer Block & rdquo gedurende die tydperk wat die partytjie verbied is nie. & Rdquo
Die & lsquoV & oumllkisher -blok & rsquo was regtig 'n parlementêre blok. & rdquo
& ldquoJou Groter Duitse volksgemeenskap, die oorsaak van die stank wat jy met die & lsquoV & oumllkischer -blok gehad het, en rsquo het ook sy ewige rus binnegegaan, en rdquo het Gustl geterg.
Onthou die mense wat dit gelei het, ou Nazi's. Rosenberg, Schwarz, Streicher, Esser en Rolf Eidhalt. & rdquo
Wie weet wie agter die skuilnaam gestaan ​​het? Die letters kan verander word om & ldquoAdolf Hitler & rdquo uit & ldquoRolf Eidhalt. & Rdquo te maak [& ldquoRolf Eidhalt & rdquo is tydens die gevangenisstraf van Hitler deur die Nazi -party as 'n skuilnaam gebruik.] Die een kant het sy voorskrifte en uitsprake gegee, terwyl die ander kant volgehou het dat dit alleen die ware verteenwoordiger van die Hitler -gees was. Niemand het geweet wat reg is nie, wie 'n mens moet glo, wie werklik aan Hitler se bevel werk.
& ldquo Genoeg! Moet dit nie weer begin nie! Stop die debat! Hitler is weer hier! & Rdquo
& ldquoI & rsquoll vra die eienaar van die Unterbr & aumlu oor 'n kamer. Miskien het hy en rsquoll ons ingelaat. & Rdquo
Beloof hom Ons en rsquoll hou al ons massavergaderings daar. Dit is iets! & Rdquo
Ons het gedink aan die tydperk voor 9 November 1923, toe ons vergaderings honderde mense getrek het en nog steeds geen idee gehad het hoe laf mense was toe die skare kleiner was nie, hoe versigtig as die pad lank lyk.
& ldquoOns moet uitnodigings uitstuur. gedrukte. deur die pos. & rdquo
& ldquoJy & rsquore droom! Eintlik is jy mal. Meir in die distrikskantoor sal na sluitingstyd vergaderings in die kantoor moet mimeografeer. Hy kan dit regkry sonder om gevang te word. Hy is 'n ou lid van die München -regiment. & Rdquo
& ldquo Los dit vir my! Ek laat hom dit doen! & Rdquo
& ldquoWe & rsquoll lewer dit self af by elke posbus, elke huis, elke winkel. Op hierdie manier kry ons almal en bespaar die posgeld. & Rdquo
& ldquoWe & rsquoll nooi die ou bende persoonlik uit. Hulle kom seker almal. & Rdquo
& ldquo Maar dit lyk beter as hulle dit per pos ontvang. Miskien kom een ​​of ander burgerlike kêrel, en ons kan hom 'n goeie slag gee. & Rdquo Maxl grynslag.
Die burgerlike was vir hom die beliggaming van die waardelose. En die gedagte was aantreklik. Ons ken die fyn snitte wat die Swastika -vlae op die oggend van 9 November 1923 uitgehang het, maar daardie aand, toe die rewolusie deur die verraad van die verraaier Kahr by die Feldherrnhalle neergeskiet is, het niks daarvan geweet nie.
Dit sou lekker wees om vir hierdie weerwaaie te wys dat die wind weer in die regte rigting waai, en om terug te kom na die glimlaggende Marxiste, wat geglo het dat ons dood is, deur ons geboorteaankondiging in hul gesigte te waai. [bl. 12]
[Verskeie paragrawe van soortgelyke materiaal weggelaat]
Goeie Heer! Adolf Hitler het die party eers agt dae gelede hervestig, en ons dink daaraan om 'n plaaslike groep van die NSDAP te stig om Adolf Hitler se idees te bevorder, om mense te wen vir sy beweging en sy doelwitte.
Maar ons het nie daaraan gedink nie. Ons wou veg teen alles wat ons haat: lafhartigheid, onderdanigheid, oorgawe en al die gevolge daarvan. Ons wou dit aan ons medeburgers wys. Ons wou hulle opgewek uit hul gemak, uit hul gemak, uit hul onverskillige tevredenheid. Niemand moet tevrede wees nie, ten minste solank sulke toestande in Duitsland geheers het, en in elk geval die Jood.
['N Bespreking van hoe lank dit kan neem voordat Hitler kan wen, dan gaan die bespreking terug na die eerste vergadering.]
& ldquo Ons het 'n spreker nodig vir ons vergadering! & rdquo
& ldquoReg! 'N Spreker moet daar wees. Kan wees. & rdquo
Ons keer vinnig terug na die rede.
Eerstens moet ons bewys dat ons iets op ons eie kan doen, dan kan ons dit moontlik doen. & rdquo
& ldquoGoeie Heer! Ons het 'n groot vergadering nodig. Ons het 'n groot geweer nodig! & Rdquo
& ldquoMiskien Julius Streicher, of Adolf Wagner, of Hermann Esser? & rdquo
& ldquoI & rsquoll skryf die partykantoor in München. Die kantoor is Thierstra & szlige 15. Hulle moet 'n paar groot gewere hê! En lidmaatskapaansoeke! & Rdquo
Die goeie mense van Starnberg sal verbaas wees as die swastika -kappies uit die dood opstaan.
Terwyl ons die aand afsonderlik gegaan het, het ons beslis nog nie geweet dat elke redelike burger sou dink dat ons idee om 'n plaaslike groep van die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty te stig, volkome waansin was. Ons ellendige groepie was so onredelik.
[Agt dae later ontmoet hulle mekaar weer. Byna niemand was bereid om te help nie. Die meeste van die ou bendes het moed opgegee. Saam kry hulle 18.30 punte, minder as die koste van die eerste beplande vergadering. Die partykantoor in München beloof 'n spreker vir 9 Mei 1925.
Hitler werp sy steun aan generaal Ludendorff in die presidentsverkiesing van 29 Maart 1925. Ludendorff kry slegs 1,1% van die stemme landwyd, maar vaar beter in die Starnberg -omgewing. Al 349 stemme. Hulle kom tot die gevolgtrekking dat hulle 'n paar ondersteuners het, as hulle dit net kan vind.
'N Week voor hul eerste ontmoeting kom hulle bymekaar. Die nuwe vlag is gereed. Die koerant wou 20 punte vir 'n advertensie hê, hul hele skatkis. Dit is 'n uitdaging om amptelike toestemming vir die vergadering te kry. Twee dae voor die vergadering hang hulle rooi plakkate. Die volgende dag word die meeste afgebreek. ]
[bl. 30]. Om 19:00 was ons drie daar. maar niemand anders nie.
Die kroeghouer het ruggraat getoon, ondanks geheime en oop boikotdreigemente.
Die nuwe vlag hang in die kamer. Hoe klein het dit gelyk. Dit het baie groter gelyk in die kombuis.
Die pamflette is hier. & ldquoDie lidmaatskapaansoeke? & rdquo
[37 mense daag op vir die eerste vergadering. Na 'n effektiewe toespraak sluit 13 aan om die plaaslike groep van die Nazi -party te vorm]
Franz Buchner, werknemer in die landmeter se kantoor Max Ederer, papierhanger Gustl Urban, messelaarleerling Max P & oumlhlemann, eienaar van sigarettewinkels Peter Schweizer, prokureur Toni Wei & szlig, vlieënier Georg Marx, boekbinder Josef Pfister, loodgieter Franz Schmitt, onderwyser Ludwig Fleck, amptelike Robert Offenwanger, meter Brunner, professor Georg Froschhammer, eienaar van & ldquoZum Unterbr & aumlu & rdquo
As hulle maar net geweet het wat voor hulle was in die komende jare. Konstante slegte weer en haelbuie breek oor die klein groepie. Hulle bereik duiselende hoogtes en gaan deur donker valleie, deur eindelose bereik, alleen, verlate. maar hulle het opgeruk. Vyf marsjeer vandag nog. Een het weggetrek. 'N Paar het gestruikel en is langs die pad gelaat. Drie is dood.
[Die eerste ledevergadering word gehou op 15 Mei 1925. Die tesourie toon 'n tekort van 22 punte as gevolg van die eerste vergadering. Buchner se baas, verbaas oor sy dwaasheid om by die Nazi's aan te sluit, probeer hom daarvan weerhou. Buchner stry met ander nasionaliste, wat nie veel van Hitler dink nie. Op 'n Sondagmiddag vertrek hulle na naburige dorpe en werf sewe nuwe lede.]
Skud die F & uumlhrer se hand vir die eerste keer
[bl. 55] & ldquoPartygenoot Matthias Mann, Rosenheim, deur kommuniste gesteek, en die & ldquoV & oumllkischer Beobachter & rdquo berig op 29 Junie 1925.
Kort daarna het die partytjiegenoot Hermann Esser, Gauleiter van Bo -Beiere, 'n konferensie in Rosenheim belê. Miskien.
In die namiddag vergader plaaslike groepleiers. Die partytjiegenote Julius Streicher, wat tydens die volgende vergadering sal praat, en die partytjiegenoot Josef Rigauer, plaaslike groepleier in Rosenheim, neem deel.
Dit is 'n klein kamer en 'n ronde tafel en 'n tiental mans, net soveel plaaslike groepleiers as wat Gau Upper Bavaria het.
Skielik verskyn Adolf Hitler.
Hy gaan na elke man en skud sy hand.
Daar is dinge wat 'n mens nie kan verduidelik nie, nie kan beskryf nie.
Maar sedert daardie dag is dit soos volg:
Die eerste gedagte elke oggend gaan oor my nuwe lewe. Deur die dag hou ek nooit op om aan hom te dink nie. In die aand is my laaste gedagtes oor die F & uumlhrer. Soms ontmoet hy ons in ons drome. En as 'n mens wakker word, sê al die dromers: Jammer. Dit is so vir elke Nazi, indien nie, dan is hy nie een nie!
Die F & uumlhrer het gepraat. Ek het ure lank oorkant hom gesit, oog tot oog, net ses meter verder. Ek was nog nooit so naby aan hom nie.
U het hierdie man u lewe gegee, trou aan hom gesweer.
Hy het swaar tye in sy verlede.
Mense noem hom 'n dwaas en 'n dromer, en nog baie meer.
Maar wat u sê, is waar, Adolf Hitler:
& ldquoStruggle is die vader van alle dinge! & rdquo
& ldquoDie oorlog is agter die rug, die stryd voor ons! & rdquo
& ldquoJy moet alleen marsjeer, met slegs die vlag voor jou! & rdquo
Dit is moeilik en moeilik, maar ons is trots daarop.
& ldquo Hierdie vaandel sal eendag die vlag van die nuwe Ryk wees. & rdquo
& ldquoResistance is nie daar om oor te gee nie, maar om te breek! & rdquo
Moet dit nooit vergeet nie! Al lyk dinge hopeloos, veg!
& ldquo Ons weet dat dit vir die geskiedenis van die land van deurslaggewende belang sal wees om ons vyf en sestig miljoen mense geestelik en innerlik aan die idees van die Nasionaal-Sosialisme bekend te stel. & rdquo Vyf-en-sestig miljoen Nasionaal-Sosialiste. wonderlik, fantasties, hierdie doel.
Die val en wedergeboorte van 'n volk hang nie af van 'n goeie of 'n slegte ekonomiese program nie, maar van die sterkte of swakheid van die mense se wêreldbeskouing. & rdquo
Ook hier kan die meerderheid die man nie vervang nie, want dit is nie net 'n verteenwoordiger van onnoselheid nie, maar ook lafhartigheid. Net soos honderd idiote nie 'n wyse man maak nie, kan honderd lafaards nooit 'n moedige besluit neem nie. & Rdquo
'n Beweging wat in die ouderdom van die meerderheid die beginsel van leierskap en verantwoordelikheid nakom, sal eendag met wiskundige sekerheid bestaande toestande oorwin en as oorwinnaar uit die stryd tree. & rdquo
Met wiskundige sekerheid. as oorwinnaars uit die stryd tree. Wanneer maak geen verskil nie! Ons glo in Adolf Hitler, en in sy oorwinning!
Daarom volg ons u, en u stryd is ons stryd en u lot sal ons lot wees.
Verhale van die graaf se aktiviste
Baklei met vreemde wêrelde.
Die vrou: & ldquoDit is 21:00 weer! Elke dag kom jy so laat in. Jy kom net huis toe om te eet. Met wie het jy vandag gepraat? & Rdquo
Die man: & ldquo 'n Gas, 'n ou Marxis. Let wel, een sonder oogklappe, oop, maar sonder geloof. Ons het by die hoek begin, 'n lang entjie verder gestap en in sy kombuis beland. Ek het sy aandag getrek. Ek wil veg vir die siel van hierdie Duitse werker. & Rdquo
Die gas: & ldquoSoul? Ek het nie 'n siel en geen geld nie. & Rdquo
Die man: & ldquoJy het meer as dit, my vriend, jy het jouself en jou arbeid. & Rdquo
Die gas: & ldquo My arbeid? Kapitalisme benut dit. Ek het slegs 'n serw. & Rdquo
Die man: & ldquoAh! & mdash — Wat het geword van die sestig jaar lange stryd teen kapitalisme wat u met woorde kon voer? U, miljoene Duitse werkers en u leiers. Vandag het die noodlot die mag van die staat gegee aan u wat die stryd teen kapitalisme uitgeroep het. Maar noudat u leiers politieke mag het, wat het hulle gedoen?
Het hulle alles in hul vermoë gedoen om kapitalisme te vernietig?
Die teenoorgestelde! Hulle het die ekonomie van die land 'n doodslag gegee en internasionale kapitaal genooi. Die verstommende is dat dieselfde manne wat voorheen niks met kapitalisme te doen wou hê nie, dieselfde mense is wat na Genève, Genua, Londen, ens. sit by 'n konferensietafel en besluit oor die lot van mense, alhoewel nie met ministers nie, maar eerder met bankiers.
Kyk rond! 'N Stapel internasionale bankiers kom bymekaar om die lotgevalle van nasies te bespreek, in 'n tyd waarin kapitalisme vermoedelik verbreek is. Hulle gaan sit om te onderhandel met Herr ['n Russiese politikus], met die here uit Moskou.
Hulle is die ware heersers van die wêreld! Dit is die resultaat van die stryd wat u sestig jaar lank gevoer het!
As ons vandag die lot van die Duitse nasie in ag neem, vra ons nie: wat dink die soewereine Duitse volk, maar wat sê die New Yorkse aandelebeurs, wat dink Londen, wat dink die groot bankiers, wat dink die pers? dink die groot bankiers? Dit is wat belangrik is! 'N Hele volk moet doen wat hulle wil, wat hulle wil, alles onder die teken van 'n sosiale republiek, 'n sosiale revolusie. En jy het geval vir hul bluf! & Rdquo
Die gas: ek beveg kapitalisme oral waar ek dit sien. Ek gee nie om wie dit is nie. & Rdquo
Die man: & ldquodon & rsquot raak opgewonde. Steek 'n sigaret aan en luister na my. Daar is 'n verskil tussen nasionale ekonomiese kapitaal en internasionale leningskapitaal.
U hande is 'n soort kapitaal. Die naald en die skêr wat 'n kleremaker nodig het, is kapitaal. Die masjiene in u fabriek, freesmasjiene, draaibanke, boorperse, enjins.
Fabriekshoofstad! U benodig ook kapitaal van die onderneming om grondstowwe, ligte, vervoer en alles anders te koop. Net soos die kleermaker materiaal moet koop om u pak te maak.
Daar is een ding wat u kan doen, een ding wat u kan sê: ek wil nie hê dat die fabriek, die fabriek of die onderneming in die hande van meneer so-en-so moet bly nie. Maar u kan nie die nasionale ekonomiese kapitaal beveg nie, want dit gee u werk en voedsel.
Dit is wat hulle in Sowjet -Rusland gedoen het! Dan wat? 'N Mens moet vervang wat jy vernietig het. 'N Mens moet leen vir die & ldquocommunity & rdquo -fabriek. Die kommunistiese fabriek benodig dieselfde dinge: aanleg- en bedryfskapitaal, masjiene en geld.
Kom ons kyk nou na die tweede soort kapitaal: internasionale leningskapitaal. Die eerste vorm van kapitaal hang af van die grootte en sterkte van 'n staat. Dit styg of daal met die groei of ineenstorting van die staat. Leenkapitaal hang slegs af van 'n wiskundige formule. Nóg genie nóg arbeid skep leenkapitaal. 'N Voorbeeld: Neem twee mense. Elkeen as 'n miljoen in kontant. 'N Mens gebruik dit vir aanleg- en bedryfskapitaal. Hy plaas sy kapitaal in 'n fabriek. Hy bou 'n restaurant. As die man dit nie kan lei nie, gaan die firma bankrot ondanks sy miljoen. Die ander man met 'n miljoen gebruik dit nie produktief nie, maar leen dit eerder uit. Hy is bevry van die behoefte aan persoonlike intelligensie, vir persoonlike inspanning. Hy kan 'n idioot wees, hy kan lui wees. Tog, binne een jaar, bring sy miljoen vyftigduisend mark se rente, of hy nou slim is of nie. Oor tien jaar kry hy 'n halfmiljoen, in twintig jaar het hy sy kapitaal verdubbel. Dit groei en groei vir ewig, hoe dom hy ook al is.
Dit is die verskil. Die staat het mag oor die skelms en dwase wat die nasionale kapitaal beheer, maar nie oor die skelms en misdadigers van internasionale kapitaal nie, want internasionale kapitaal word beheer deur 'n spesifieke ras, naamlik Jood. & Rdquo
Die gas: & ldquo Wel, dit bring ons terug na u gunsteling onderwerp, die Jode. Daar is wel ordentlike Jode. Ek weet self. & rdquo
Die man: & ldquoStop! Kameraad! Deur dit te sê, gee u toe dat die meerderheid Jode nie ordentlik is nie, maar dat hulle baie goed is. & Rsquo & rdquo
Die gas: & ldquo Wel, is daar nie baie Christen Jode onder ons nie? & Rdquo
Die man: & ldquo My vriend, hierdie enkele sin vernietig jou saak! Waarom vra u nie of daar nie Joodse Christene is nie? & Rdquo
Die gas: & ldquoDaar is Christene wat net so sleg soos die Jode is. & Rdquo
Die man: & ldquo Dan erken jy dat hierdie gees van verval ons ook besmet het. As u sê dat daar ook Christen -Jode is, erken u dat ons geleidelik tot hul vlak daal. & Rdquo
Die gas: & ldquoDie Jood is net so 'n persoon soos jy of ek. & Rdquo
Die man: & ldquoNie presies nie, liewe vriend. Eerstens is sy aard sigbaar in sy voorkoms. U kan dit sien deur te kyk of een van ons Protestant, Katoliek of Baptis is. Maar met die uitverkore mense kan 'n mens hul godsdienstige oortuigings ruik. U vind Jode slegs in baie spesifieke beroepe, nie waar u werk nie. U het nog nooit een in 'n myn of by 'n draaibank of agter 'n werkbank gesien nie. & Rdquo
Die gas: & ldquo Wel, miskien is hy slimmer. & Rdquo
Die man: & ldquoHy is nie slimmer as jy nie. Daar is 'n heel ander rede. Die Jood het geen idee van die betekenis van & ldquowork. & Rdquo Stel jou dit voor: wat as ons Duitsers eendag siek sou word vir die Jode en ons almal na Palestina verhuis en die Jode hier alleen gelaat het.
Wat sou gebeur? Die Jood het nie skielik 'n begeerte om te werk nie, hardloop na die werkbanke, spring in die myne om steenkool te vind en te gooi. Nee, toe die laaste Duitser weg is, kyk hy rond na wat die Duitsers oor het. Die uitverkore mense sou stil word en bekommerd raak. Hulle sou vra of 'iets gedoen kon word, en nie deur in die myne of fabrieke te werk nie, maar of 'n mens dinge kon verkoop. Miskien het iemand of iemand iets nodig. Die Jood word weereens 'n hart van hart en sluip in die stelsel, onskuldig en geduldig. Eers as dit vir ons beter geword het, tree hy in om die mense opnuut te plunder. Dit was al eeue en millennia so! Lees wat daar staan ​​in Genesis 47:11 en daarna: [Genesis 47: 11-27 word aangehaal, die verhaal van Josef in Egipte]
Die gas: & ldquoJy noem jouself 'n arbeidersparty, maar jy het lede wat offisiere, baronne en dies meer is. Ons werkers doen al die werk. En werk is die vloek van die mensdom. & Rdquo
Die man: & ldquo My liewe vriend, wees bly dat u kan werk. Sonder werk, sonder iets om te doen, sou die lewe nie die moeite werd wees nie. Luister! Met werk bedoel ons iets wat die individu bevoordeel sonder om ander in 'n breër sin te benadeel, ons bedoel iets wat die doener bevoordeel, sowel as almal. As iemand werk sonder om die goeie van sy medemens in ag te neem, ontken ons dat hy in die ware sin werk. Wat dink jy? Almal wat sweet werk, ander nie?
Ons vra 'n ander vraag: & lsquoWaar kan sy werk baat? Die man wat 'n veilige sweet bou soos hy dit bou, maar die man wat gedurende die nag daarin breek, sweet net soveel, miskien selfs meer. Ons sê egter nie dat albei gewerk het nie, dat albei werkers is. In plaas daarvan sê ons dat die een 'n werker is, die ander 'n dief, 'n misdadiger.
Ons onderskei tussen mense wat skep om mense om hulle te dien, en diegene wat slegs vir hulself werk, sonder om hul medemens in ag te neem. Vir die Ariër is die konsep van arbeid onlosmaaklik verbind aan 'n ideaal. Ons kan ons nie werk voorstel wat nie aan 'n ideaal gekoppel was nie. & Rdquo
Die gas: & ldquo Wel, ek sien geen ideale op as ek werk nie. & Rdquo
Die man: & ldquo My vriend, jy sal dit nooit agterkom nie. Wat miljoene doen sonder om dit op te let, is in werklikheid iets idealisties. Jy is 'n slotmaker, iemand anders 'n rugsteun of 'n kleremaker. Hy wat by 'n werkbank, by 'n timmerbank staan, die skakelaar, die tegnikus, of wie dit ook al is, hy wat sy plig pligsgetrou uitvoer, is 'n idealis. As hy in plaas van werk sou beroof, steel, bedrieg of bedrieg, sou hy meer geld verdien. Hy wat steel, bedrieg, bedrieg, is egter nie die slimste nie, maar die een wat te min idealisme het. & Rdquo
Die gas: & ldquo Maar die Jode is bekend vir hul bedryf en werk. & Rdquo
Die man: & ldquoDit is wat jy dink? Kyk, daar is duisende wat slawe en swoeg en werk en langs hulle sit een wat ook werk en swoeg, maar slegs met 'n skêr in sy hande om die koepons te sny. Aan die een kant sien ons miljoene mense wat elke dag werk sonder om ooit op materiële voorspoed te hoop. Aan die ander kant sit 'n persoon wat miljoene verdien het deur 'n enkele bespiegeling. Noem jy hom 'n werker? & Rdquo
Die gas: & ldquo Wel, hy het waarskynlik ook sy probleme. & Rdquo
Die man: & ldquo Sekerlik, hy sal sê dat dit moeite verg om uit te vind hoe om soveel geld te kry. Ek kan weke lank rus totdat ek met so 'n finansiële staatsgreep slaag. Ek dink dag en nag, ek moet heeltyd dink om my buurman se geld te kry. Ek het nie tyd vir plesier nie, ek het nie tyd om die natuur te geniet nie, maar probeer self besigheid. & Rsquo Wel, jy kan dit werk noem. Werk is 'n edele aktiwiteit. & Rdquo
Die gas: & ldquoJy beplan om hom weg te jaag as jy ooit aan die bewind gekom het? & Rdquo
Die man: & ldquo Ons sal ons wette op buitelanders afdwing, aangesien hy van 'n vreemde ras is, omdat die Jood 'n parasiet is wat homself altyd verryk het van sy gasvolk. Die Jood het nog nooit sy eie staat gehad nie. Die fw Rifkabylen het hul eie staat, maar nie die Jood nie. Net die Jood is internasionaal. Hy wortel homself in elke volk om dit makliker te regeer. & Rdquo
Die gas: & ldquo Selfs as alles wat u sê waar is, wat kan die Jood doen oor die manier waarop hy is? & Rdquo
Die man: & ldquoNie meer as wat die tier kan doen oor die feit dat hy mense eet nie. Dit beteken nie dat ek verplig is om myself te laat eet nie, net omdat hy moet eet. Die ewige natuurwet is hier van toepassing: wat slaag, leef, wat te laf is, nie. As 'n mens lui is, honger 'n mens. Die natuur eis nie dat jy jou tot slawe laat maak nie. Die natuur bou nie op die swakkes nie, maar op krag. Mense wat nie die krag het om hulself te behou nie, kan eenkant gaan. Óf iemand anders sal kom & mdash of niks sal hulle volg nie. & Rdquo
Die gas: & ldquoOne kan jou amper glo. As jou rassehaat net afwesig was. Mense is tog almal gelyk. Dit maak nie saak hoe hulle lyk nie. Alles met 'n menslike gesig is menslik. & Rdquo
Die man: & ldquoI & rsquoll gee jou dat alles met 'n menslike gesig menslik is. Maar u moet toegee dat alles met 'n menslike gesig nie ewe menslik is nie. Die een persoon is nie dieselfde as die ander nie. & Rdquo
Die gas: & ldquo Nee, 'n persoon is 'n persoon, 'n hond is 'n hond. & Rdquo
Die man: & twyfel daaroor. Iets met 'n hond se ore en snoet is 'n hond. Maar in sommige gevalle is een hond nie dieselfde as 'n ander hond nie.
Ek kan byvoorbeeld 'n haas met 'n worshond jaag, of 'n windhond na 'n das sit, en 'n poedel is makliker om op te lei as 'n pug. Daar is verskille tussen honde. & Rdquo
Die gas: & ldquo Maar 'n mens is 'n mens. & Rdquo
Die man: & ldquoSure. Maar daar is altyd 'n verskil tussen individuele mense. Sommige in Nieu -Seeland woon byvoorbeeld nog steeds in bome en klim baie rond, in teenstelling met 'n Europeër wat op twee bene loop en nie in bome woon nie, maar eerder op straat loop. & Rdquo
Die gas: & ldquoDit het te doen met die klimaat. & Rdquo
Die man: as al die Europeërs vertrek en vervang word met Nieu -Seelanders, sou u waarskynlik nie verwag dat die klimaat die Europeërs daarvan sou maak nie. En as u na Nieu -Seeland verhuis, sou u beswaarlik beweer dat die klimaat u in bome laat klim en viervoet rondskarrel. As ek twee mense in dieselfde omstandighede plaas, sal hulle die hulpbronne nie presies op dieselfde manier gebruik nie. As ek twee mense in die middel van die straat plaas en hulle met dieselfde gevaar konfronteer, sal die een homself red, die ander sal vergaan. Hulle is nie identies nie. Daar is 'n verskil.
Die fyn verskille wat ons tussen mense van dieselfde bloed sien, word baie groter namate ons die grense van bloed oorskry. Die geskiedenis leer ons dikwels dat die klimaat van 'n land dieselfde gebly het, maar dat mense verander het. Ons kan dit in die ou Egipte sien. & rdquo
So het dit tot diep in die nag gegaan. En weer die volgende dag. Weke, maande, jare duur die stryd om die individuele siel voort. [bl. 68]
[Meer verhale oor pogings om mense na Nazisme oor te wen.]
[bl. 74] Sy propagandametodes het ook 'n persoonlike aanslag gehad.
Franz Schmitt was sy naam. Die skrik van alle ontspannings soekende mense in die omgewing, somergaste en waentjies.
Hy het 'n bondel koerante, die & ldquoV & oumllkischer Beobachter & rdquo en die & ldquoSt & uumlrmer, & rdquo in sy jaszak gedra. Hy sit op die promenade. Hy gryp vriende en vreemdelinge vas en vergesel hulle ure lank hardkoppig. Hy het nie sy slagoffers laat ontsnap sonder om toe te gee dat die Jood ons ongeluk was nie. Pogings om te ontsnap? Vrugteloos. Hy hardloop vooruit en belemmer diegene wat hom nie ken nie, of gryp hulle aan die kraag.
Hy het vermeende Hitler -ondersteuners die kaf en eacute gevolg. Oor 'n koppie Hag ['n handelsmerk van Duitse koffeinvrye koffie] Sy hart kon nie meer vat nie, en sy pensioen was baie, baie klein.
Hy was hardkoppig om hierdie idee voor te stel en ongeduldig met alle vyande van die beweging, getrou en getrou aan die F & uumlhrer — een uit honderdduisend.
Diegene wat nog marsjeer, sal u nooit vergeet nie, professor!
[Antisemitiese aktiwiteite, stigting van 'n S.S.-eenheid in Starnberg, Nazi's in die plaaslike skaak- en sportklubs.>
Die & ldquoWinter Break & rdquo
[bl. 90] Werk gedurende die dag, in die aand 'n stryd om siele en harte, mens-tot-man stryd. Pamflette versprei, propagandamars met ses, sewe, agt SS -manne, adverteer vir die & ldquoV & oumllkischer Beobachter & rdquo en die & ldquoSt & uumlrmer, & rdquo en reis weer na München om vergaderings te beskerm.
Ons kon nie soveel vergaderings in die klein dorpie hou as wat ons wou nie.
Maar vir besprekingsaande het ons meer en beter nodig gehad, en voor Kersfees.
Elke partytjiegenoot was verplig om ten minste een gas saam te bring. Die besprekingsaand in Desember was twee keer so groot as die plaaslike lidmaatskap. Almal het sy meisie of vrou saamgebring!
Dit was nie presies wat ons bedoel het nie!
& ldquo Wel, Advent is 'n slegte tyd. & rdquo
Elke klub het sy kerspartytjie. & rdquo
& ldquoThe Veteran's Association speel 'n patriotiese toneelstuk. aan die einde veld word grys omskep deur rooi lig en roep die noodlot toe: & lsquoLord, maak ons ​​vry! & rsquo Ja, hy & rsquoll beland in die stof as hy nie self iets doen nie. & rdquo
En dan sing die koor: Stille nag, Heilige nag, alles slaap. & rdquo
Ja, hulle slaap —, maar die Jood is wakker!
Ons sing nie die lied nie. Ons mense is verslaaf en ons moet in die stil nag skree: Duitsland, wakker!
[Meer verskonings, nuwe lede, die jaar 1926 kom]
'N Stryd met vergaderings
[bl. 102] Maandag — Spesiale aflewering!
& ldquoSS -bestelling! Dringend! 31 Maart 1926. Vergaderingswag diens! Groot vergadering by die Hackerkeller in München! Wees daar.
Verlaat die papier-hangende werf en die landmeter se kantoor om 18:00. Om 20:00 kom die SS -manne Ederer en Buchner saam met SS Sturm München reg voor die luidspreker se platform.
Tweeduisend mense. Minstens 500 kommuniste links agter in die saal. Die atmosfeer is plofbaar.
Julius Streicher lei die vergadering.
'N Russiese Duitser, professor Gregor Schwarz-Bostinnitsch van Odessa, spreek oor die onderwerp & ldquoMy Experiences in the Hell of the Soviet Union.
. Hulle het nonne geslag, uitmekaar gesny, in 'n pot gegooi en vir sop gekook en die oorblywende nonne moes dit eet. Die spesialiteit van Rosa, die handskoenmaker: sy sny die vel van die polse van haar slagoffers en dwing hulle om hul hande in kookolie te steek. 'N Mens kan die vel soos 'n handskoen uit hul hande trek. Hulle het die bokante van die skedels van priesters en monnike gesaag en hulle broers gedwing om daaruit te drink. Hulle het die mae van boere en vroue oopgemaak, 'n stuk derm uitgehaal en aan 'n boom vasgespyker. Toe dwing hulle hulle om die boom te hardloop totdat hulle die res uitruk. Hulle het versierings vir voormalige offisiere uit hul eie vel gemaak.
Vir ongeveer 'n uur was alles rustig. Skielik, uit die middel van die kommunistiese gepeupel, lag 'n bespotting en 'n onderbreking.
Julius Streicher staan ​​op, stap langs die spreker, wat sedert hy doof was, aanhou praat het. & ldquo Een oomblik, asseblief! & rdquo en stop die luidspreker.
& ldquoWie het gelag? Die heckler moet opstaan! Wie het gelag? Die hond moet vertrek! & Rdquo
Niemand beweeg nie. Die pouse voor die storm. Dan die opdrag: SS, stap vorentoe! & Rdquo
'N Tou loop na die bolsjewistiese skare om die moeilikheidmaker weg te gooi.
'N Haelbui sak op die sterfte se kopdoppe. Stoele, bekers, glase, bottels, kanne, asbakke vul die lug.
Maar ons gaan die rooi skare in.
Sonder om te skree, amper stil, word die eerste rye van die vyand geslaan.
Die gemeente stapel tafel op tafel en soek dekking.
Stoelbene breek onmiddellik oor kriminele skedels.
By die tweede hou begin die rooi horde verkrummel. Sommige gee op en hardloop by die deur uit. Hele klompe vind hulself in die hande van die wagende SA Die gemeente word sonder jammerte geslaan. Tientalle lê op die grond.
& ldquoTerror van links kan slegs deur nog groter terreur gebreek word. & rdquo
Die res word deur hul arms en bene deur die sydeure gegryp en uitgevoer. Hulle word op die straat geslinger en gly op die sypaadjie.
Teen die tyd dat die polisiemanne met hul koffers opdaag, is dit verby. Binne vyf minute heers daar vrede in die gang.
Terwyl die twintig beseerde en bloedende kamerade weggevoer word, keer die Frankenf & uumlhrer [Streicher] die woord terug na die spreker. Dit is ongeveer 23:00.
Ons moet hardloop om die laaste trein na Starnberg te haal. Neem verlof en gaan na die stasie. Ons het geen beskerming nie. Die vierkant buite is vol mense.
Groepe van die huurlinge van Moskou op elke hoek. In elke systraat. Die gemeente kom bymekaar! Haatsugtig kyk na ons bruin hemde.
By die Holzkirchner -stasie langs die tonnel na Arnulfstra & szlige, 'n rollende kommandogroep van die Muscovites. Waarskynlik dertig sterk.
& ldquoFascistiese honde! Werkersmoordenaars! Kapitalistiese lakeie! & Rdquo
Maxl is nie baie versigtig nie. & ldquo Waarvan hou u nie? Praat! & Rdquo
Hy kan nie sy mond hou nie.
Ek kyk terug. die donker skare is in beweging. Soos 'n bloeddorstige dier, volg dit ons deur die lang, donker tonnel. Hulle kom!
& ldquoHey, wat het jy by jou? & rdquo
Max vinger sy staalstaaf, vervloek die manne wat ons volg, en dat hy niks anders het nie. Ons kyk nie terug nie, maar luister en gaan rustig vorentoe.
Skielik. sagte, vinnige treë. 'n fluitjie. Die aanval! Maart, mars!
Agter en aan die kant, twee kolomme. Soos weerlig beweeg hulle vorentoe oor die spore. Hulle wil ons afsny. As ons hardloop, kan ons nog steeds deurkom. Maar na 30 voet gryp Maxl skielik sy staaf, draai en skree & ldquoPolisie! & Rdquo
Voordat ek kan stop, is hulle op hom, twee dosyn, waarskynlik. Hulle breek hom soos 'n gogga as jy nie help nie.
Ek lig my vuis na die skare en skree: & ldquoStop of ek skiet skiet! & Rdquo
Verbaas laat hulle hul slagoffer val, en Maxl glip tussen hul bene uit en begin hardloop.
Die gemeente is agter ons aan. in die strate af. deur die leë treinstasie. tot by die platform.
Net as ons in die vertrekkende trein sit, uitasem en drupende sweet, is ons veilig.
Bloed stroom deur sy slape. Dit kleef aan sy nat en wanordelike hare. 'n lang, smal en vlak wond. 'n meswond.
Goed dat ons 'n verband saam gehad het.
[Die tesourier dink dat hy 'n paar klein vergaderings kan waag. In Mei daag 59 mense op. 'N Paar nuwe gesigte, maar geen nuwe lede nie. Hulle gaan Hitler aan die einde van Mei by 'n partysakevergadering. 'N Opsomming van gebeure. In die plaaslike groep. Starnberg Nazi's woon die partytjiebyeenkoms van 1926 in Weimar by. Propaganda optogte. 'N Groot ontmoeting in Starnberg, met Hitler bygewoon. Julius Streicher lewer 'n antisemitiese toespraak. Verskeie ander vergaderings. Regsprobleme. Hulle hou 'n vergadering in die naburige stad Herrsching. Die bywoning is nie indrukwekkend nie.]
[bl. 140] Partytjiegenoot Bauer het gepraat oor die Dawes -plan. Aan die einde van sy toespraak het hy 'n besprekingsperiode geopen. Die jongste van die twee mans by 'n tafel naby ons, albei onbekend aan ons, staan ​​op.
Een of ander moeilikheidmaker sou die indruk wat die toespraak gemaak het, vernietig.
Die eerste sin bevestig blykbaar die verwagting.
Die gesprekspreker begin:
& ldquo My liewe rassekamerade! Ek het niks teen wat die spreker gesê het nie. Ek wil net een ding byvoeg. U, meneer Bauer, baseer u toespraak vermoedelik op & lsquoThe Dawes Plan & rsquo deur Fritz Reinhardt? & Rdquo
Dis myne. My naam is Reinhardt! & Rdquo
Hierdie Fritz Reinhardt het nou meer as 'n uur oor die aand gepraat. Met verwondering en entoesiasme luister ons na die kennis van 'n man wat lankal een van ons moes gewees het.
Net twee jaar later was hy ons Gauleiter. Ons ken hom, ons wat saam met hom die gebied gekruis het, saam met hom gepreek het, saam met hom baklei het. Nie een van die ou wagte van die Gau sal hom vergeet nie, want hy was ons kameraad. Soos in oorlog. En dit was wonderlik.
'N Eienaardige gebeurtenis: Die spreker bedank die spreker vir sy opmerkings en sluit hom af of hy bereid is om 'n plaaslike groep te stig.
Byna al die aanwesiges het aangemeld. 'N Plaaslike groep met die eerste probeerslag! Dit gebeur hoogstens een keer in 'n duisend vergaderings.
[Die name van diegene wat aangesluit het en iets op hul agtergrond.]
Dae later berig dat die vergadering in Oberalting op dieselfde dag 'n flop was. Nie 'n enkele nuwe lid nie! Dit is die reël.
[9 November 1926 seremonies in Starnberg. Die ontwikkeling van die plaaslike groep in Herrsching. Kersfees 1926. Die tweede bundel van Mein Kampf verskyn, maar daar is geen geld in die tesourie om die 12 punte wat dit kos, te betaal nie. Daar is altyd geld nodig, en partylede betaal en betaal en betaal. Bevordering van die party pers. Hulle koop platformkaartjies by die treinstasie om koerante te kan verkoop, kry 24 nuwe intekenare by die V & oumllkischer Beobachter Na baie harde oortuigingswerk, staan ​​Sondagoggend buite die kerk en bou vitrines. Aktiwiteite vir die lente van 1927. Klagtes oor Jode in die omgewing. 'N Groep lede word geskors weens die vermiste partytjie -aktiwiteite, omdat hulle nie hul gelde betaal het nie, en kla. Die algemene ledevergadering van die plaaslike groep Starnberg in Junie 1927. Die tesourier rapporteer toe hy drie maande tevore oorgeneem het, 'n tekort van 148 punte, wat verminder moet word. Die groep het nou 33 lede. ]
[bl. 162] Augustus 1927! Vir die eerste keer is die Reich Party Rally in Neurenberg, die ou Duitse keiserstad.
Julius het dit gedoen, ondanks [burgemeester] Luppe, Guggenheimer en kamerade!
'N Jaar gelede toe Julius Streicher in Starnberg gepraat het, marsjeer die & ldquoReichsjammer Black-Red-Gold & rdquo oor die edele stad [The Reichsbanner was die sosialistiese paramilitêre groep. Die Nazi -term & ldquoReichsjammer & rdquo vertaal as iets soos & ldquoReich ellende. & Rdquo] The & ldquoReich Bananas & rdquo het die Luitpoldhain ['n groot vergaderveld in Neurenberg] ontsier, en hierdie goeie voorbeelde van die Joodse beskermers het mekaar wedersyds geseën as verdedigers van demokrasie. Die vroeëre en vroeëre Neurenberg is herwin. Dit was die doel van die nasionale byeenkoms van die Reichbanner in Augustus 1926 in Augustus 1926 om dit te verower.
Vandag is Adolf Hitler die heer van die stad!
Die stad het nog nooit so iets gesien nie, al het baie binne die mure gebeur. Hoe die ou gewels neergebuig en geluister het, ontwaak uit eeue se slaap, die gefluister en gekraak, strek, kyk. Duitsland was besig om te ontwaak! Helder vlae teen die blou lug. kolomme wat marsjeer .. basuine blaas. horings wat ure lank die ou optogte speel. die eindelose donder van die marsjerende bruin bataljons. gejuig wat bo die dakke uitstyg. Adolf Hitler en sy kamerade is bedek met 'n hael blomme. . .
As SS -manne het ons die geluk gehad om langs die motor van Adolf Hitler te staan, om te sien hoe dertigduisend mans in bruin hemde hul F & uumlhrer begroet! Kamerade uit die Ruhr, besig om lampe in hul vuiste te myn. Regte werkers? .
& ldquo. slegs verskillende pette, en die burgerlike sê.
Berlyn! Die verbode SA manne uit Berlyn! Ondanks die verbod, nie dood nie! & rdquo
Dertigduisend optog. vyf keer soveel as 'n jaar gelede in Weimar.
Dertig duisend . net 'n nommer .. maar luister! Hoor die ritme van honderdduisend voetstappe? . Slag! En stryd! en stryd! en stryd! en.
Luister na die hommeltuig van 'n miljoenvoudige testament? . Wen! Wen! Wen! Wen!
'N Mens se keel vang. Iets gebeur ondenkbaar wonderlik: Duitsland word wakker! Jou arme duiwel wat die opstanding van Duitsland kan beleef!
Binnekort! Binnekort sal 'n storm oor Duitsland breek en die vrot poorte van u staat sal meegee. Ons het u verlede jaar uit Weimar en hierdie jaar uit Neurenberg verdryf, en ons sal oral in Duitsland dieselfde doen!
Om middernag besoek Adolf Hitler ons woonplekke. Die SS vergader in 'n vierkant. Adolf Hitler gaan in die rye af en groet sy manne. Hy skud elke hand. Ons laat ons om sy ontwil stukkend skeur. en jy verstaan ​​nie!
Agt Starnbergers is daar: Buchner, Ederer, Urban, Gr & uumlbl, Schmid, Steingr & uumlbl, Horner en Hofmann. Ons harte is vol trots en vreugde en ons gaan huis toe. Ons wil die wêreld laat beweeg!
[Ondanks 'n gebrek aan geld duur propaganda voort. Die pogings tot die vergadering duur voort, dikwels met 'n swak bywoning. Hulle werk maande of jare daaraan om 'n enkele bekeerling te wen. 9 November 1927. Hitler praat in München. Aktiwiteite in Herrsching. Kersfees. Hulle probeer 'n vergadering in Gauting. Niemand kom nie, behalwe die vier SS -manne van Starnberg en vier partylede van Gauting. Hulle vind uiteindelik 'n ontmoetingsplek in Tutzing. Niemand kom na die vergadering nie.]
[bl. 182] Die lede van die plaaslike groep Starnberg is uitgenooi na 'n spesiale besprekingsaand op 22 Februarie 1928. Die uitnodiging aangekondig & ldquodrills. & Rdquo Vir ons teenstanders beteken dit handgranate, bloed en bomme.
Ons plan was egter die partytjieprogram.
Niemand het dit uit sy kop geweet nie (ek is bevrees dat hulle dit vandag nog nie weet nie.)
& ldquo Wat bedoel ons met die konsep van & lsquorace & rsquo? & rdquo
Antwoord: & ldquoJuwele, negers en Chinees! & Rdquo
& ldquoWat deur kapitalisme? & rdquo. & ldquo Dit is diegene wat die meeste geld het! & rdquo
& ldquoVrymesselary? & rdquo. & ldquoDroomende lede van geheime samelewings en Christene het mal geword! & rdquo
& ldquoPasifisme? & rdquo. & ldquoDraft dodgers en washouts! & rdquo
Die konsepte van arbeid — nasionalisme en sosialisme — bloed teen geld — persoonlikheid en die massas — opoffering in teenstelling met eiebelang.
Sommige slagspreuke het in hul gedagtes vasgesteek. Nog 'n vraag: & ldquoWat wil Adolf Hitler? & Rdquo. Hy weet waarskynlik wat hy nie wil hê nie! Maar ons wil nie negatief wees nie. Adolf Hitler wil bou. Die vernietiging van die huidige stelsel is slegs die eerste voorwaarde vir die bou van 'n nuwe Ryk.
In die stryd tussen wêrelde wen die skaduwee nie, eerder die gelowige, weetende vegter.
[Voorbereidings vir die Reichstag -verkiesing van 20 Mei 1928. Fritz Reinhardt word die naam Gauleiter van Bo -Beiere. Nie genoeg sprekers vir die verkiesing nie. En partylede moet oor die algemeen te voet of op 'n fiets van plek tot plek gaan. ]
[bl. 189] Die Gauleiter verdeel sy gebied in dele. Elke plaaslike groepleier kry 'n gebied wat tien of twintig keer so groot is as wat hy voorheen gehad het.
Ons was verstom. Die man is goed!
Die stelsel [die Nazi -term vir die Weimarrepubliek] moet beveg word! Die guerrilla -operasie moet vervang word deur 'n stelselmatige veldtog. Waar! Hy het die plan reeds uitgewerk!
Die taktiek? Aanval. Val altyd aan! Verdediging is onnodig!
En: Elke plaaslike groepleier moet 'n spreker word, 'n prediker, 'n verkondiger van Adolf Hitler se idees! Wie nog nie kan & ldquospeak & rdquo nie, moet stelselmatig opgelei word om 'n & ldquospeaker & rdquo vir die partytjie te wees. Die Gauleiter sal daarvoor sorg. Hy sal 'n sprekerskursus aanbied. Hoe om daarvoor te betaal? Daar is geen geld nie. Nie van die Gau of van die party se hoofkwartier nie. Elke man sal self die middele moet vind. Goeie Heer! Ons verdien skaars genoeg om ons gesinne te voed! Die Gauleiter sal ook ammunisie verskaf: pamflette, plakkate, koerante, sy eie brosjures, op die oomblik, met 'n groot plofbare effek. Vonke sal vlieg! . En hulle het!
[Meer oor die verkiesingsveldtog. 200 mense daag op vir 'n vergadering in Herrsching, 'n rekord. Die Nazi's kry die vyfde hoogste aantal stemme in Starnberg. In Herrsching is hulle nommer 1. Skielik het hulle geloofwaardigheid. Landwyd kry die Nazi's 12 setels in die Reichstag. Daar is 31 partylede in Starnberg — twee minder as die jaar tevore —, maar hulle is almal aktief. Hulle probeer nog 'n vergadering in Gauting. Geen sukses nie, maar een ou skenk 20 punte. ]
Die Speaker School van die NSDAP
[bl. 221] Die orde van ons Gauleiter is opwindend, beide in woord en toon.
& ldquoBestel! Elke distriksleier moet ten minste een keer, en verkieslik twee keer, weekliks in openbare vergaderings in sy distrik praat, tensy hy tydelik deur siekte belemmer word.
Wie nie kan praat nie, moet leer! Deelname aan die volgende opleidingskursus vir Nasionaal -Sosialistiese sprekers is verpligtend vir alle distriksleiers. Geskrewe en mondelinge toetse binne agt weke! & Rdquo
'N Bietjie later kom die & ldquomaterial & rdquo.
& ldquo My liewe partytjiegenote! . Vanaf vandag sal ek u oplei om nasionaal -sosialistiese sprekers en redenaars te word. Die kursus is nie bedoel om u te leer hoe u u mond of liggaam kan beweeg terwyl u praat nie, of hoe u u hande en hande moet gebruik, of watter uitdrukkings u moet gebruik nie, of wanneer u hard of sag moet praat nie, ens.
U leer nie om akteurs te word nie, eerder Nasionaal -Sosialistiese sprekers en dan Nasionaal -Sosialistiese redenaars. Dit vereis dat u deeglik vertroud is met al die vrae wat u in die gedagtes van ons mede -rassekamerade sal plaas, dat u self gevul is met die idealisme wat u in die harte van ons mede -rassekamerade sal bring, en dat die konsepte van Volk en vaderland is gewortel in jou hart. Hierdie doelwit sal bereik word wanneer u:
Verstaan ​​elke detail van die vrae rakende ons nasionaal -sosialistiese stryd,
Is oortuig van die voorveronderstellings, noodsaaklikhede en gevolge van ons stryd,
Is u bewus van u plig om u volle oortuiging aan ons mede -rassekamer te betoon?
. In spraak is dit wat nie uit volkome oortuiging en die diepste dieptes van die hart kom nie, slegs kunsmatig, koud en leweloos. Maar as oortuiging, hart en pligsbewussyn die spreker se hulpbronne is, sal hy gelei word op die manier wat nodig is om sy woorde met sukses te bekroon. . .
U neem deel aan hierdie kursus om nie 'n opoffering te maak vir die Nasionaal -Sosialisme of ons Duitse volk nie, eerder omdat u pligte dwing. Nie om jouself te behaag nie, nie om op te offer nie, maar omdat jy bewus is van jou plig. Die respek vir die basiese beginsels van die natuur beweeg u om aan die kursus deel te neem. Ons sukses is dus seker! Met hierdie fondament, laat ons aan die werk gaan! . Heil! Fritz Reinhardt. & Rdquo
Die opdrag vir dag 1 volg: & ldquo. Oorweeg kwessie nr. 9 van die Tydskrif vir ekonomie en belasting. Lees die artikel met die titel & lsquoThe State & rsquo twee keer, stadig, versigtig en versigtig, en wees seker dat u duidelik is oor die betekenis van elke woord wat u lees. As u dit twee keer stadig en aandagtig lees, gee u 'n algemene idee van die hele argument. Lees nou paragrawe 1-3 stadig en aandagtig deur. moenie vinnig lees nie, lees aandagtig. Om noukeurig te lees beteken dat die dooie letters in jou gedagtes lewendig word.
Dag 2: Lees weer paragrawe 1-3 van & lsquoThe State & stadig en versigtig. Spreek nou die denkrigting hardop uit: die individu — die vele — 'n gemeenskap van bloed — die staat. moenie dit uit jou kop leer nie en dit opsê. Nee, u moet probeer om die gedagtegang wat u pas gelees het, uit te druk.
Dag 3: Druk die denkwyse uit en sê dat mense twee keer stadig praat. Dink aan niks anders as wat jy sê nie. U moet elke woord wat u sê, ervaar. Praat hard en duidelik! Nie vinnig nie, maar stadig en bedagsaam! Beter te stadig as te vinnig! 'N Spreker kan nooit te stadig praat nie, maar maklik te vinnig.
Dag 4: Lees paragraaf 4 van & lsquoThe State & rsquo deeglik deur. Druk die konsep van die staatsapparaat deeglik uit. Ek vra u om dit hardop, stadig en versigtig te doen.
Dag 5: Lees paragraaf 5 van & lsquoThe State & rsquo deeglik. Ervaar die take van die staat, of meer reg, die staatsapparaat. Elke woord wat u sê, moet die gedagtes van die hoorders bereik. U moet so naby aan u hoorders voel dat die idee wat u op een oomblik uitdruk, die volgende oomblik in die denke van elke persoon in die gehoor is. As elke gedagte wat u uitdruk 'n ervaring word wat binne bereik, sal u 'n verbasend kragtige impak op die hele gehoor hê. Jy woon in die gehoor, en hulle moet in jou woon. As dit die geval is, word die doel van die toespraak bereik.
Dag 6: Lees paragraaf 6 van & lsquoThe State & rsquo sorgvuldig deur. Paragraaf 7 behoort ook tot die afdeling oor & lsquoTasks of the State. & Rsquo Lees ook paragraaf 7 en gee die inhoud daarvan uit.
Lewer nou die eerste gedeelte van ons toespraak drie keer, stadig en deeglik.
Dag 7: Begin deur deel 1 van ons toespraak stadig en deeglik te lewer.
Dag 8: Lees paragraaf 8 van & lsquoThe State & rsquo deeglik deur. Druk sy gedagtes twee keer uit, stadig en deeglik.
Dag 9: Druk die hele denkrigting uit & lsquoThe Task of the State & rsquo stadig en deeglik. Dit bevat paragrawe 5-8 van & lsquoThe State & rsquo.
Dag 10: Gee asseblief die inhoud van paragrawe 1-8 van & lsquoThe State so gereeld vandag as wat u vrye tyd by die werk het. Die konsepte van die staat en die kenmerke van die huidige toestand moet stewig in u gedagtes wees. Die konsep en die eienskappe moet vir u onmoontlik word om te vergeet.
Dag 11: Lewer & lsquoThe staat & rsquo luid en duidelik. Begin met: & lsquo My liewe rassekamerade! & Rsquo.
Dag 12: Lees die essays & lsquoThe Economic Party & rsquo en & lsquoThe Struggle for or against Marxism & rsquo tweemaal, stadig en deeglik. Besin oor alles in hierdie twee opstelle.
Dag 13: Lewer die toespraak & lsquoThe State & rsquo twee keer.
Dag 14: Lees die opstel & lsquoThe Dawes Policy & rsquo drie keer, stadig en deeglik, en besin oor die inhoud daarvan.
Dag 15: Weereens, lewer & lsquoThe State & rsquo.
Dag 16: Lees stadig paragrawe 1-11 van & lsquoThe Dawes Policy & rsquo.
Dag 17: Absorbeer paragrawe 12-10 van & lsquoThe Dawes Policy & rsquo deeglik.
Dag 18: Spreek die gedagtes oor paragrawe 1-2 van & lsquoThe Dawes Policy & rsquo in u eie woorde. & ldquo
Asseblief. lees. lewer. stadig, hard, duidelik.
So het dit dag na pad gegaan, weke en maande lank. Tydens middagete, na ete, drie of vier uur per dag. stadig, hard, duidelik.
Na drie dae is ek uit die kombuis gesit.
Na agt dae is die spreekverbod uitgebrei na die voorkamer en uiteindelik na die hele huis.
Na tien dae het die mede -inwoners van die gebou gekla oor die geraas, en die bure het uitgevra oor my gesondheid.
Na veertien dae het my vrou gekla omdat sy nooit meer met haar man kon praat nie, en die kinders het verwytend gekyk toe hul pa deur die woonstel dwaal en met homself praat.
Selfs kamerade begin kopskud.
& ldquoHoe, Maxl, wat is die verskil tussen & lsquopeople & rsquo en & lsquostate & rsquo? & rdquo
& ldquoGustl, wat is 'n & lsquonatural & rsquo en wat is 'n & lsquo -kunsmatige & rsquo -staat? & rdquo
& ldquoHansl, wat is & lsquoreparations -skuldeisers? & rdquo
& ldquoSepp, wat u weet van & lsquointernational hoë finansies & rsquo? & rdquo
& ldquoMaxl, 'n boer sê vir jou: & lsquoHoe kan ek by jou partytjie aansluit, aangesien jy 'n werkerspartytjie besoek het? & rsquo Wat sal jy vir hom sê? & rdquo
& ldquo Dat hy 'n idioot is omdat hy nie verstaan ​​nie! & rdquo
& ldquoWat is territoriale soewereiniteit? & rdquo
& ldquo Wat is finansiële soewereiniteit? & rdquo
& ldquo Wat is militêre soewereiniteit? & rdquo
& ldquoWat is vervoersoewereiniteit? & rdquo
& ldquoWat is wettige soewereiniteit? & rdquo
Die burgerlike en die Stahlhelm sê altyd: Wat probeer jy regtig doen? Ons is weerloos. Ons moet die vergoeding betaal, anders sal dit Duitsland beset en waarskynlik verdeel. Wat sou u as antwoord tydens die bespreking sê? & Rdquo
& ldquo. dan gee ek hom 'n goeie hou! & rdquo
Uiteindelik het ons oor beide metodes in hierdie volgorde ooreengekom: Eers woorde, dan, indien nodig, die vuis.
Voorbereidings vir die valoffensief
Ons wapens :. Ons plaaslike arsenaal het jare lank nie die swaarste politieke strydwapen gehad nie: die gesproke woord! Ons moes jare lank hierdie absoluut noodsaaklike instrument leen en was aan die genade van die Gau of die nasionale kantoor. Die party het te min sprekers, 'n handjievol met reputasie en 'n paar dosyn onbekende predikers in die wildernis.
Ons kan die wapens vir mens-tot-man-gevegte beveilig: pamflette, brosjures, plakkate en 'n vlamwerper, die St & uumlrmer. En 'n artilleriestuk: die V & oumllkischer Beobachter.
Ons vegliedere en propagandamars het die opponent weinig rus gegee.
Maar ons het 'n tekort aan retoriese kanonne van medium tot swaar kaliber gehad wat in vyandelike gebiede kan skiet, wat die vonke kan laat vlieg. Sulke groot gewere was skaars en dit kos geld. Hulle was nodig om die miljoene politieke teenstanders in die politieke wildernis aan te val.
En nou was 'n lid van die plaaslike groep Starnberg gereed om as politieke spreker te dien tydens politieke vergaderings. Ten minste het hy so gedink.
& ldquo Ons sien hoe goed die masjiengeweer is, en Prei & szlig het gesê.
Ons onuitputlike reservaat was ons geloof in Adolf Hitler. In kritieke situasies, toe ons uitgelag is, bespot en geterroriseer was tydens die vergaderings van ons veel sterker vyande, in vermoeide stryd, terwyl ons in die nag plakkate en mis hang, sweet en reën drup, terwyl ons doodmoeg, honger en uitgeput, toe die einde van ons stryd hopeloos ver lyk, was dit toe dat ons aan Adolf Hitler gedink het. Ter wille van hom het ons dit alles aanvaar. As hierdie volk, ons mense, ooit weer vry en groot sou wees, sou dit slegs deur Adolf Hitler vry en groot kon word. Maar dit wou nie wees nie, ten minste nog nie.
Ons vervoermiddels. Trein, fiets, voet. Ons kon die twintig kilometer Gauting — Leutstetten — P & oumlcking — Feldafing — T & uumltzing per trein aflê. Die gebruik van die ander vervoermiddele is moontlik aangenaam genoeg gedurende die somer, maar dit was nie nodig nie, want die boere werk elke dag en niemand gaan na 'n Nazi -vergadering nie.
Maar in die winter, met 'n half meter sneeu en meer, is 'n fiets meer moeite as wat dit die moeite werd is vir 'n reis van twintig kilometer. In die herfs en winter is die paaie meer bodemlose moerasse met verraderlike moerasse en poele. Dit beteken ure lange boemelaars.
Ons finansiële hulpbronne:. Ons kan nie daarvan afhang dat ons geld het nie. In richtlijn 17 van 1928 het ons Gauleiter ons goeie raad gegee oor geld. Elke distriksleier is verantwoordelik om te verseker dat die inkomste vir 'n vergadering nie laer is as die koste daarvan nie. (Ek het daaroor gelag!) Geen vergadering mag minder as 'n 20 pfenning toegangskoste hê nie. En vra aan die einde waar moontlik bydraes! & Rdquo (Ons is bly genoeg as iemand selfs na ons luister.)
Maar die Gauleiter is altyd 'n optimis. Die kwitansies moet, indien voldoende, die vervoerkoste en 'n glas bier dek vir die vyf SA manne wat beskerming bied, sowel as die vergaderingleier en die spreker. Die oorblywende geld moet na die Gauleitung gestuur word.
Op die dag wat volg op die vergadering, moet die distriksleier of 'n toegewese partylid 'n verslag by die Gauleitung indien, waarvan 'n voorbeeld volg:
['N Modelverslag volg met 'n wins van 4,40 punte vir die Gau. Die Gau en nasionale kantore vra gereeld geld. ]
[Bladsy kopiereg en kopie 2003 deur Randall Bytwerk. Geen ongemagtigde reproduksie My e-posadres is beskikbaar op die FAQ-bladsy.]
Agtergrond: Hierdie artikel beskryf die organisasie van die Nazi -party se propaganda -sentrale kantoor. Goebbels was terselfdertyd hoof van die ministerie van openbare verligting en propaganda van die regering, gehuisves in Berlyn, en van die Reichspropagandaleitung, gebaseer in München. Die RPL speel die tweede viool in die ministerie van die regering.
Die bron: & ldquoDie Reichspropagandaleitung der NSDAP., & Rdquo Unser Wille und Weg, 6 (1936), pp. 6-10.
Die Sentrale Party Propaganda Kantoor van die NSDAP
Die propaganda van die NSDAP, sy filiale en aangeslote organisasies is die verantwoordelikheid van die Reichspropagandaleiter, deur die F & uumlhrer die gesag as Reichsleiter gegee vir alle propaganda. Hy is verantwoordelik vir die hele openbare werk van die beweging, insluitend sy filiale en aangeslote organisasies in die Duitse Ryk, insluitend die uitvoering van die testament van die party en die filiale en aangeslote organisasies.Hy is ook verantwoordelik vir die organisatoriese, kulturele en ekonomiese ontwikkeling van die hele Duitse radiostelsel, vir die verspreiding van die nasionaal -sosialistiese wêreldbeskouing na die hele Duitse volk en om die prestasies van die party en die staat te verduidelik.
Die pers en film is tot sy beskikking om hierdie doelwitte te bereik.
Om die stelselmatige koördinasie van die hele propaganda -apparaat te verseker, is hy aan die bopunt van 'n organisasie wat tot by die kleinste plaaslike kantoor reik, en is soos volg georganiseer:
Reichspropaganda-Leitung = RPL Gaupropaganda-Leitung = GPL Kreispropaganda-Leitung = KPL Ortsgruppenpropaganda-Leitung = OGPL St & uumltzpunktpropaganda-Leitung = StPL
Die sitplek van die Reichspropagandaleitung is in München.
Die Reichspropagandaleitung word gelei deur Reichspropagandaleiter Minister Dr Goebbels.
Sy naaste assistent is die adjunk Reichspropagandaleiter, wat ook die personeelhoof van die RPL en die persoonlike assistent van die Reichspropagandaleiter.
Daar is vyf afdelings van die Reichspropagandaleitung:
1. Aktiewe Propaganda 2. Film 3. Radio 4. Kultuur 5. Koördinasie
Departement Aktiewe Propaganda
Aktiewe Propaganda het die taak om propaganda -aksies op elke vlak uit te voer, van die massa -geleenthede met hul argitektoniese struktuur tot die afloop van lidmaatvergaderings op die plaaslike groep- of seksievlak. Dit vereis dat die hele sprekerstelsel van die party, sy filiale en aangeslote organisasies georganiseer word. Saam met die hantering van die daaglikse politiekvrae, verskaf dit inligting aan die hele sprekersisteem en stuur dit aan alle propagandiste in die land die maandelikse Unser Wille und Weg. Die luidsprekersisteem vereis ook die vervaardiging en verspreiding van gepaste plakkate en pamflette, asook die noukeurige ondersoek van vergaderingsverslae van die sprekers en propagandakantore.
'N Omvattende beeld van propaganda is die gevolg van die statistiese opsomming van alle verslae uit die graafskappe en Gaue.
Die Departement Aktiewe Propaganda het twee hoofafdelings:
1. Die luidsprekerstelsel,
2. Groot gebeurtenisse met argitektoniese elemente.
Daar is ook afdelings vir Unser Wille und Weg, publikasies, statistieke en promosie, en kontemporêre aangeleenthede.
Kantoor van die luidsprekerstelsel
Die kantoor van die luidsprekersisteem bevat die kantoor vir & ldquoSpeaker Organization, en rdquo wat toesig hou oor alle Ryk, Gau, en provinsiale sprekers van die NSDAP, sowel as alle kundige sprekers van die filiale en aangeslote organisasies. Die kantoor van & ldquoSpeaker Information & rdquo bied sprekers op elke vlak die enigste amptelike spreker en inligtingsmateriaal van die party.
Die opdrag van Reichsprekers, skoksprekers van die RPL en aansoekers vir die skoktroep word behartig deur die kantoor van & ldquoSpeaker Assignments. & Rdquo Die kantoor van & ldquoSpeaker Education & rdquo is nie net verantwoordelik vir die opleiding van nuwe politieke en kundige sprekers nie, maar ook vir konstante verbetering in die kennis van alle aktiewe sprekers. 'N Spesiale nasionale sprekerskool dien hierdie doel.
Die kantoor van groot geleenthede het twee hoofverantwoordelikhede. Die eerste bevat alle voorbereidings vir massavergaderings, die tweede argitektoniese voorbereidings. Dit bevat alle afdelings wat nodig is vir die uitvoering van 'n groot gebeurtenis, insluitend verkeer, behuising, vervoer, sanitêre fasiliteite, sanitêre toesig, voedsel, ens., Wat onder toesig van 'n enkele owerheid is. Dit beteken dat hierdie kantoor in kontak moet bly met alle ander relevante takke van die beweging.
Kantoor vir argitektoniese aangeleenthede
Die argitektoniese kantoor reël die plek vir massavergaderings en die spesifieke vereistes van die geleentheid.
Die hoofkantoor van die film is die gereelde organisasie van filmvertonings wat geskik is vir openbare verligting en opvoeding en wat bydra tot die verdieping van die nasionaal -sosialistiese wêreldbeskouing. Die skyfievertoningskantoor is ondergeskik aan die filmafdeling,
Die Departement Film bevat die volgende kantore
Organisasie Boekhouding Produksie en toerusting Dramaturgie Kulturele films Perskantoor Skyfies
Die Radiokantoor van die NSDAP is verantwoordelik vir die toesig van die hele Duitse radiostelsel, met die doel om die radio in ooreenstemming te bring met die Nasionaal -Sosialistiese beginsels in sy organisatoriese, kulturele, tegniese en ekonomiese ontwikkeling. Slegs op hierdie manier is dit moontlik om die Nasionaal -Sosialisme in en deur die radio in die praktiese lewensvorm van die Duitse nasie te neem.
Alle tegniese middele moet deur die radiobewaardersorganisasie gebruik word om die hele land met radiopropaganda te bereik, hetsy deur huishouding, gemeenskap of massale luister.
Die Kantoor van Radio het die volgende afdelings:
Kantoor van Kulturele Radio en Radio Organisasie Kantoor vir radiotegnologie Kantoor van Radio Propaganda
Kantoor van Kulturele Radio en Radio Organisasie
Die uitsaai- en ontvangstelsel, kultuurwerk in die radio, opvoeding, wetenskaplike radiowerk, jeugradio.
Die organisasie van die radiostelsel (Reich Radio Chamber, subkamers in the Reich Chamber of Culture, professionele organisasies), radiouitstallings.
Kantoor vir radiotegnologie
Tegniese stelsels (luidsprekerstelsel), tegniese opleiding, kortgolf- en amateurradio, ultra kortgolfstelsel, tegniese produksievrae.
Kantoor van Radio Propaganda
Propaganda -aksies op die radio, luisteraarswerwing, perskantoor, politieke uitsendings.
Departement van Kultuur
Die Departement van Kultuur het die taak om kulturele werk aan te moedig en toe te sien as 'n uitdrukking van die Nasionaal -Sosialistiese wêreldbeskouing in die propaganda van die party, sy filiale en aangeslote organisasies. Sy kantore is:
Bied riglyne en regulasies vir alle argitektoniese vrae oor monumente en geboue wat die openbare werk van die Nasionaal -Sosialistiese beweging dien.
Kantoor vir artistieke beleid
Bied riglyne en regulasies vir alle ander artistieke vrae rakende simbole, voorwerpe, ensovoorts wat gebruik word in die openbare werk van die Nasionaal -Sosialistiese beweging. Bied riglyne en regulasies vir die artistieke aspekte van massavergaderings en die hou van nasionaal -sosialistiese seremonies wat kulturele middele gebruik.
Die verskaffing van musiek- en literêre werke wat gebruik kan word by die massavergaderings en seremonies van die Nasionaal -Sosialistiese beweging.
Bied voorbeeldprogramme vir die seremonies van die Nasionaal -Sosialistiese beweging en vir die organisering van Nasionaal -Sosialistiese massavergaderings in die tradisie van dié van die tydperk van magstryd.
Die uitskakeling van onvanpaste metodes wat sommige in die beweging probeer toepas.
Die stryd teen Kitsch, die beskerming van die Nasionaal-Sosialistiese suiwerheid tydens seremonies, die voorkoming van mistieke en pseudo-godsdienstige verdraaiing van die wêreldbeeld deur die werk van krukas.
Opdragte aan gepaste kunstenaars volgens die regte riglyne. Geskikte persone word as lede of assistente in spesiale gebiede deur die Reichspropagandaleiter.
Die hou van praktiese kursusse vir spreekkore en die werwing van geskikte persone vir die werk in alle groepe van die beweging. Die Departement van Kultuur publiseer die maandelikse Riglyne vir Nasionaal -Sosialistiese Seremonies, wat propaganda en kulturele funksionarisse die nodige materiaal vir hul werk gee. Dit bevat ook riglyne wat ooreenstem met ons basiese houdings om oppervlakkige besprekingsaande, lidmaatskapsvergaderings, huise -aande van die Hitler -jeug, kamerade -aande van die S.A. en SS, ens.
Die eenheid van party en wettig gevormde professionele organisasies op die kulturele gebied word gewaarborg deur verhoudings tussen die betrokke ampte. Die Reichspropagandaleiter van die NSDAP is terselfdertyd president van die Reichskamer van Kultuur.
Die hoof van die kultuurkantoor van die RPL is terselfdertyd nasionale kultuuradministrateur in die Rykskultuur.
Departement van koördinasie
Die departement van koördinasie is verantwoordelik vir kontak met die ministeries, kantore en openbare liggame, ens. Dit verseker dat die betrokke regeringskantore ingelig is oor propagandariglyne, en ook dat die Reichspropagandaleitung word ingelig oor alle take en riglyne wat van die Reich Propaganda Ministerie kom. Om die eenheid van propaganda van die party sowel as die staat te verenig, is die koördineringsafdeling verantwoordelik om te verseker dat die voorskrifte van die Reichspropagandaleitung word onder die aandag gebring van ondergeskikte, verbonde en geassosieerde liggame.
Die personeelkantoor het die volgende afdelings:
1. Die & ldquoReich Ring vir Nasionaal -Sosialistiese Propaganda en People's Enlightenment & rdquo 2. Die & ldquoReich Tegniese span & rdquo met hulp van Beiere 3. Die Sakekantoor van die EVL 4. Die Departement van Pers Propaganda 5. Die kantoor van uitstallings en handelsbeurse
Die Rykskring vir Nasionaal -Sosialistiese Propaganda en Volksverligting het die taak om alle filiale en aangeslote organisasies van die party te verseker dat die propaganda eenvormig is. The Reich Ring bestaan ​​uit 'n verteenwoordiger van die propagandakantore van alle filiale en organisasies, opgedra deur die betrokke leier, asook ander verteenwoordigers van spesifieke kantore van die Reichsleitung, ens.
Die Reich Technical Team het die taak om die mees moderne tegniese middele aan alle filiale en aangeslote organisasies te verskaf. Die Reich Technical Team help ook sulke massavergaderings wat nie deur die party gehou word nie, maar van nasionale belang is.
Die sakekantoor is verantwoordelik vir die boekhouding en administratiewe aangeleenthede van die Reichspropagandaleitung, ondergeskik aan 'n departementshoof.
Office of Press Propagand a
Die Office of Press Propaganda is verantwoordelik vir die bekendmaking van die werk van die verskillende departemente van die Reichspropagandaleitung na die regte ampte van die Nasionaal -Sosialistiese pers sowel as aan die res van die pers.
Kantoor vir uitstallings en beurse
Die taak van die kantoor vir uitstallings en beurse is om toesig te hou oor alle uitstallings waaraan die party deelneem vanuit 'n propagandistiese oogpunt.
[Bladsy kopiereg © 1998 deur Randall Bytwerk. Geen ongemagtigde reproduksie nie. My e-posadres is beskikbaar op die FAQ-bladsy.]
Nazi Party 25 punte (1920)
Die 25 punte was 'n politieke manifes wat deur die National Socialist German Workers ' Party (NSDAP) uitgereik is. Dit is op 24 Februarie 1920 deur Adolf Hitler tydens die eerste groot partytjiebyeenkoms in München uitgeroep. Die Nazi -hiërargie verwys gereeld na die 25 punte as 'n onveranderlike uitdrukking van die politieke filosofie van die party:
1. Ons eis die eenwording van alle Duitsers in die Groot-Duitsland op grond van die selfbeskikkingsreg van mense.
2. Ons eis gelykheid van regte vir die Duitse volk ten opsigte van die opheffing van die vredesverdragte van Versailles en St. Germain van die ander nasies.
3. Ons eis grond en gebied (kolonies) vir die lewensonderhoud van ons mense en kolonisasie vir ons oorskotbevolking.
4. Slegs 'n lid van die wedloop kan 'n burger wees. 'N Lid van die wedloop kan slegs iemand wees wat van Duitse bloed is, sonder inagneming van die geloofsbelydenis. Gevolglik kan geen Jood 'n lid van die ras wees nie.
5. Elkeen wat geen burgerskap het nie, moet slegs as gas in Duitsland kan woon en moet onder die wetgewing van buitelanders wees.
6. Die reg om sake rakende administrasie en reg te bepaal, behoort slegs aan die burger. Daarom eis ons dat elke openbare amp, van watter aard ook al, hetsy in die Ryk, die provinsie of munisipaliteit, slegs deur burgers gevul moet word. Ons bestry die korrupte parlementêre ekonomie, slegs in ooreenstemming met die neigings van die party sonder inagneming van karakter of vermoëns.
7. Ons eis dat die staat eers aangekla word van die moontlikheid van lewensonderhoud en lewenswyse vir die burgers. As dit onmoontlik is om die totale bevolking van die staat te onderhou, moet lede van vreemde lande (nie-burgers) uit die Ryk geskors word.
8. Enige verdere immigrasie van nie-burgers moet voorkom word. Ons eis dat alle nie-Duitsers, wat sedert 2 Augustus 1914 na Duitsland geïmmigreer het, onmiddellik gedwing word om die Ryk te verlaat.
9. Alle burgers moet gelyke regte en verpligtinge hê.
10. Die eerste verpligting van elke burger moet wees om geestelik sowel as fisies te werk. Die aktiwiteit van individue is nie om die belange van die universaliteit teë te werk nie, maar moet die resultaat daarvan in die geheel van die geheel tot voordeel van almal hê. Gevolglik eis ons:
11. Afskaffing van onverdiende (werk en arbeid) inkomste. Breek van huur-slawerny.
12. Met inagneming van die monsteragtige offer in eiendom en bloed wat elke oorlog van die mense vereis, moet persoonlike verryking deur 'n oorlog aangewys word as 'n misdaad teen die mense. Daarom eis ons die totale konfiskering van alle oorlogswins.
13. Ons eis die nasionalisering van alle (vorige) verwante bedrywe (trusts).
14. Ons eis 'n verdeling van winste van alle swaar nywerhede.
15. Ons eis 'n uitbreiding op groot skaal van ouderdomswelsyn.
16. Ons eis dat 'n gesonde middelklas geskep word en bewaar word, dat die groot pakhuise onmiddellik gekommunikeer word en dat dit teen lae koste aan klein ondernemings verhuur word, met die grootste oorweging van alle klein ondernemings in kontrakte met die staat, graafskap of munisipaliteit.
17. Ons eis 'n grondhervorming wat geskik is vir ons behoeftes, 'n wet vir die onteiening van grond vir openbare doeleindes, die afskaffing van belasting op grond en die voorkoming van alle bespiegelinge in grond.
18. Ons eis stryd sonder oorweging teen diegene wie se aktiwiteite die algemene belang benadeel. Gewone nasionale misdadigers, woekeraars, Schieber ensovoorts moet met die dood gestraf word, sonder inagneming van belydenis of ras.
19. Ons eis dat 'n Duitse gemenereg vervang moet word in die plek van die Romeinse wet wat 'n materialistiese wêreldorde dien.
20. Die staat is verantwoordelik vir 'n fundamentele heropbou van ons hele nasionale onderwysprogram, sodat elke bekwame en vlytige Duitser hoër onderwys kan verwerf en daarna in leidende posisies kan inskakel. Die onderrigplanne van alle opvoedkundige instellings is in ooreenstemming met die ervarings van die praktiese lewe. Die begrip van die konsep van die staat moet deur die skool beywer word [Staatsbuergerkunde] so vroeg as die begin van begrip. Ons eis die opvoeding ten koste van die staat van uitstaande intellektueel begaafde kinders van arm ouers sonder inagneming van posisie of beroep.
21. Die staat moet sorg vir die verhoging van die nasionale gesondheid deur die moeder en kind te beskerm, deur kinderarbeid te verbied, deur die aanmoediging van liggaamlike fiksheid, deur die wetlike instelling van 'n gimnastiek- en sportverpligting, met die grootste steun van almal organisasies wat gemoeid is met die fisiese onderrig van die jongmense.
22. Ons eis die afskaffing van die huursoldate en die stigting van 'n nasionale leër.
23. Ons eis wettige opposisie teen bekende leuens en die bekendmaking daarvan deur die pers. Om die verskaffing van 'n Duitse pers moontlik te maak, eis ons dat:
a. Alle skrywers en werknemers van die koerante wat in die Duitse taal verskyn, is lede van die wedloop.
b. Nie-Duitse koerante moet die uitdruklike toestemming van die staat hê om gepubliseer te word. Dit mag nie in die Duitse taal gedruk word nie.
c. Nie-Duitsers word deur die wet verbied om finansiële belang in Duitse publikasies of enige invloed daarop te hê, en as straf vir die sluiting van so 'n publikasie sowel as die onmiddellike skorsing uit die Ryk van die betrokke nie-Duitser. Publikasies wat in stryd is met die algemene voordeel, is verbode. Ons eis regsvervolging van artistieke en literêre vorme wat 'n vernietigende invloed op ons nasionale lewe uitoefen, en die sluiting van organisasies wat die bogenoemde eise teenstaan.
24. Ons eis godsdiensvryheid vir alle godsdienstige denominasies binne die staat, solank dit nie die bestaan ​​daarvan in gevaar stel of die morele sintuie van die Germaanse ras teenstaan ​​nie. Die Party as sodanig bepleit die standpunt van 'n positiewe Christendom sonder om hom konfessioneel aan enige denominasie te bind. Dit bestry die Joodse materialistiese gees in en om ons en is oortuig dat 'n blywende herstel van ons volk slegs van binne die raamwerk kan slaag: gemeenskaplike nut gaan individuele nut vooraf.
25. Om dit alles uit te voer, eis ons die vorming van 'n sterk sentrale mag in die Ryk. Onbeperkte gesag van die sentrale parlement oor die hele Ryk en sy organisasies in die algemeen. Die vorming van staats- en beroepskamers vir die uitvoering van die wette wat die Ryk in die verskillende state van die konfederasie gemaak het. Die leiers van die Party belowe, indien nodig deur hul eie lewens op te offer, om hulle te ondersteun deur die uitvoering van die punte hierbo uiteengesit sonder om dit te oorweeg.
Versameling Historiese noot
Bewaarplek: Los Angeles Museum of the Holocaust
Toegangsbeperkings: geen beperkings nie
Kopieregmateriaal, krediete en verwysings na die Los Angeles Museum of the Holocaust word vereis
Digitale kopieë kan op aanvraag beskikbaar wees
Aanbevole aanhaling: RG-05, Nazi -propaganda en die Nazi -party. Los Angeles Museum van die Holocaust -argief.
Verwerkingsinligting: Materiaal word hoofsaaklik beskryf met behulp van die plaaslike beskrywende standaarde van die LA Museum of the Holocaust.
Hitler se kuns
Hitler het 'n affiniteit met romantiek en 19de -eeuse skilderkuns en verkies vreedsame plattelandse tonele. Sy privaat versameling het werke van Cranach, Tintoretto en Bordone ingesluit. Net soos sy rolmodelle Ludwig I. van Beiere en Frederik die Grote, wou Hitler by aftrede sy eie kunsuitstalling bestuur, wat in die stad Linz aan die Donau in die "Führer Museum" vertoon word.
Hoe Hitler en die Nazi's kuns belaster het
Klein lepel, 'n Nuremburg -aandenking (Artikel NSD 14-1 PARTEI 3-10)
Vreemde Duitse Patriotiese NSDAP -ring (die Art Deco -ring) (Artikel NSD 14-6)
Fantastiese skoolkaart oor die geskiedenis van die NSDAP (Artikel NSD 14-7)
Hitler -koptekent ter herdenking van die oorwinning van die NSDAP in 1933 (Artikel NSD 14-8 AH 21-3)
NS People's Radio, Deutsches Volksempfnger (Artikel NSD 14-9)
Straight Razor van die beroemde dolkvervaardiger J.A. Henckels (Artikel NSD 14-9a)
Hanger vir vroue met geëmailleerde hakekors en lek van eikebome (Item NSD 14-10 G-ABUND 1-4)
Hanger vir vroue met geëmailleerde hakekors en eikeblad (Artikel NSD 14-10a)
NSDAP (Nazi Party) -dokument (Artikel NSD 14-11)
Nie -amptelike NSDAP Stickpins in silwer (Artikel NSD 14-13 SA 11-13)
PRYS: $ 125,00 groot. $ 125,00 klein
NS Party Patriotic Kussing (Artikel NSD 14-14)
Boek Der Ewige Jude, The Eternal Jew (Artikel NSD 14-15)
PRYS: $ 950,00 hoog? Nee, probeer om een ​​te vind! Die sender het ons toegelaat om dit vir 'n kort tydjie teen 'n spesiale verkoopprys van $ 450,00 aan te bied. Gryp dit beter.
Frauenwerk Engererstab -lidmaatskapskenteken (Artikel NSD 14-16 PINS 6-11)
NS Sport Badge Stickpins, drie klasse (D.R.L.) (Artikel NSD 14-17)
Verwys asseblief na alle artikels tussen hakies in alle korrespondensie.
Stuur 'n e-pos vir enige verdere inligting wat u benodig.
As u verkies, kontak 'Germania' by posbus 68, Lakemont, GA 30552
of bel by 706.782.1668 of 706.782.4398.
Asseblief! bel nie gedurende die oggendure nie. Die beste tyd om ons te bel is tussen 10:00 en 12:00 en tussen 21:00 en 23:00 oostelike tyd.
In die laaste dae van die verkiesingsveldtog van 1932, te midde van 'n see van gekleurde verkiesingsplakkate, het die Nazi's met selfvertroue 'n opvallend effektiewe swart-en-wit verkiesingsplakkaat gelewer. Dit het bestaan ​​uit 'n beeld van Hitler se liggaamlose kop, in skrille kontras met 'n swart agtergrond. Onder die gesig, in wit hoofletters geskryf, was net een woord - 'HITLER'.
Geen slagspreuk vir verkiesings is op hierdie plakkaat nodig geag nie. Die teenwoordigheid van gesig en naam is as voldoende beskou om die nodige boodskap oor te dra. Hitler se bekendheid, in 'n tyd waarin die massamedia eers as 'n kragtige politieke mag erken is, was grootliks vasgestel deur sy verstommende verkiesingskedule. Deur die lug in syne te neem Deutschlandflugvergesel van die slagspreuk 'die Führer over Germany', het Hitler binne 'n tydperk van slegs ses dae groot byeenkomste in twintig verskillende stede toegespreek.
Die naelstring tussen die lede van Hitler se 'charismatiese gemeenskap' het so nou vereenselwig geraak met die absolute gesag van sy leier, dat toe Duitsers tydens die verkiesing in die dertigerjare stem, die stembrief nie na die NSDAP verwys nie, maar na die Hitlerbeweging ('Hitler -beweging').
Propaganda vir die massas moes eenvoudig wees en 'n beroep op die emosies hê. Om sy eenvoud te behou, moes dit slegs enkele hoofpunte uiteensit, wat dan baie keer herhaal moes word. Toe die Nazi's aan die bewind gekom het, het hulle beheer oor die kommunikasiemiddele geneem deur die Reichministerium für Volksaufklärung und Propaganda ('Ministerie vir volksverligting en propaganda') - of RMVP, onder dr Joseph Goebbels.