Herman Melville se Moby Dick, die grense van menslike wraak | Huidige literatuur
Moby Dick, van Herman Melville, is die verhaal van 'n man wat versot is op die jag van 'n gevaarlike en geheimsinnige witvis. Die betrokke man, kaptein Agab, wil wraak neem op die walvisdiere omdat dit jare gelede van sy been afgeruk het. Hy is bevelvoerder van die walvisjagskip Die Pequod en die seemanskap daarvan.
Die boek word vertel deur Ismael, 'n jong matroos. Die ander lede van die bemanning is Starbuck, Stubb en Flash (onderskeidelik eerste, tweede en derde bevelvoerder); die harpoenmakers, Queequeg, Tashtego en Dagoo. Hulle stem almal in om 'n vermeende sakeavontuur aan te pak. Maar wanneer gebeure ingewikkeld raak, maak Agab die doel van die missie duidelik: sy wraak.
1 Skrywer Bio, Herman Melville
1.1 Geboorte, gesin en kinderjare
1.2 Jeug en opleiding
1.3 Sy eerste ervarings op see
1.4 Die redaksionele paradoks van Moby Dick
1.5 Sy nuutste plasings
2 Moby Dick-analise
2.1 Mentaliteit van die tyd
3 Moby Dick sintese
3.2 Die majestueuse doel
3.3 Obsessie en slegte voorteken
3.4 Bygeloof demonies?
3.5 Drie dae van dodelike hardkoppigheid
Skrywer Bio, Herman Melville
Geboorte, gesin en kinderjare
Herman Melville is op 1 Augustus 1819 in New York, VSA, gebore in 'n gesin wat afkomstig is van die Skotse aristokrasie. Hy was die tweede kind tussen Allan en Maria Ganservoort Melvill (die tweede 'e' in die van is bygevoeg na die vader se dood in 1832). Herman het in die skaduwee van sy ouer broer grootgeword, op sy ouderdom van sewe beskou sy moeder hom as 'baie lomp om te praat en stadig om te verstaan'.
Die Melvills wou 'n wêreldklas-opvoeding vir hul kinders hê vanweë die prominensie van die gesin. Maria se vader is beskou as die rykste man in Albany, New York, sowel as 'n held van die rewolusie-oorlog. Aan die ander kant was Allan Melvill 'n lid van die Boston Tea Party en het hy altyd daarna gestreef om die voorkoms en status van die gesin te behou.
Jeug en opleiding
Gesinsondernemings het so ingewikkeld geraak dat Allan Melvill in Januarie 1832 oorlede is deur bekommernisse en groot skuld. Maria was weduwee met vier seuns en vier dogters. Gevolglik moes die twee oudste seuns werk. Die tiener Herman het tot 1935 as bankontvangsdame gewerk en daarna in die gesinswinkel terwyl hy Albany Classical School besoek het.
Sy eerste ervarings op see
In 1837 het hy sy eerste transo-oese oorgang na Liverpool gemaak. Na 'n jaar keer hy terug na die Verenigde State om as onderwyser te werk. In 1941 onderneem hy anderhalf jaar 'n walvisjagter oor die Suidsee. Die avontuur het sy hoogtepunt bereik met 'n maand onder kannibale in die Marquesas-eilande. Hy kon aan boord van 'n Australiese koopskip ontsnap, maar moes 'n paar weke in die gevangenis bly nadat hy van Tahiti afgegaan het.
In 1943 het Herman Melville in Honolulu (Hawaii) ingeskakel as deel van die bemanning van 'n Amerikaanse vlootfregat. So 'n magdom ervarings as matroos en soldaat het hom geïnspireer om sy eerste romans te skryf en uit te gee. Op hierdie manier verskyn hulle Typee (1846) Omoo (1847) Mardi (1849) Redburn (1849) y Die wit oorlog (1850).
Die redaksionele paradoks van Moby Dick
In die vroeë 1850's het hy hom in 'n plattelandse boerdery in Massachusetts gevestig. Daar het hy 'n hegte vriendskap met die skrywer Nathaniel Hawthorn gesmeee, aan wie hy sy meesterstuk opgedra het: Moby Dick (1851). Die witwalvisboek het egter nie veel verkope behaal nie. Eintlik het die beoordeling van Melville se werk na sy dood gekom. Wat meer is, sy volgende pos, klip (1852), was 'n dawerende mislukking.
'N Paar jaar later het Herman Melville 'n boek met sy beste verhale in Verhale van Piazza (1856) wat kort oorsigte oor die Galapagos-eilande insluit. Ongelukkig was die verkope van sy boeke nie 'n inkomste wat hom in staat stel om homself uitsluitlik van die skryfwerk te hou nie. Daarom het hy tussen 1866 en 1885 as 'n doeane-inspekteur in New York gewerk.
Sy nuutste plasings
Ondanks sy beroep in die hawe, kon Herman Melville posvat Aspekte van die oorlog (1866) y Clarel (1876). Sy nuutste roman, Billy Budd, matroos (1924), het dit maande voor sy dood voltooi, wat op 28 September 1891 in New York plaasgevind het. Vandag word Melville alom erken as een van die grootste Amerikaanse romanskrywers aller tye.
Ontleding van Moby Dick
Mentaliteit van die tyd
Die portaal PSHschool.com (Julie 2015) merk op: "In Melville se tyd het die kaptein van 'n skip onbeperkte gesag gehad." Almal aan boord het dit geweet en in geval van onenigheid vermy hulle enige direkte konfrontasie met die kaptein. Andersins het die miskenning van hul bevele gelei tot arbitrêre vernedering en / of baie ernstige strawwe.
Onder hierdie ysterbevellyne word die interaksies tussen die karakters van Moby Dick. In hierdie sin spreek Veronica Faller uit in haar opstel (2013) vir die seminaar "Die walvis" die waardes van "manlikheid en vriendskap" voelbaar in die werk. Faller sien ook dat 'die afwesigheid van vroue in Moby Dick"Ontleen aan twee spesifieke redes:" die behoefte aan aanvaarding en die behoefte aan oorheersing ".
Dokters, Meenakshi Sharma Yadav (King Khalid Universiteit) en Manoj Kumar Yadav (onafhanklik), beskryf die simbole in die werk baie gepas. In sy pos vir die Internasionale Tydskrif vir Taalkunde, Letterkunde en Vertaling (2019), verduidelik die navorsers dat die wit kleur suiwerheid en engelengoed weerspieël.
Maar die wit kan ook die verpersoonliking word van rassisme, vooroordeel, erns en enige billike voorstelling van die natuurwette. Uiteindelik het die witvis nie die oorhand nie, want dit is 'n vergestalting van God se toorn. Nee, Moby Dick wen as gevolg van sy aanpasbare voordeel bo ander landwesens (mans) wat voorgee dat hulle hom op die see uitdaag.
Sintese van Moby Dick
Die gebeure word vertel deur die matroos Ismael in die eerste persoon, wat sy verblyf op die eiland Nantucked, aan die ooskus van die Verenigde State, beskryf. Aan die begin gee dit sy aantrekkingskrag onherstelbaar na die see toe terwyl hy twee van die protagoniste van die boek bekendstel: die harpoeners Queequeg en Mapple. Met eersgenoemde smee hy 'n baie hegte vriendskap en begin die klein, 'n klein walvisjagter met 'n ontwykende en gereserveerde kaptein.
Sodra hulle geseil het, ontmoet Ismael en Queequeg die res van die bemanning: onderoffisier Starbuck, Tweede seeman Stubb en derde offisier Flash. Daarbenewens het die klein Dit het twee harpoeerders: Tashtego (van die Noord-Amerikaanse etniese groep Aquinnah Wampanoag) en Dagoo "die Afrikaan". Die skynbaar dreigende en ongemaklike kaptein Agab word eers na 'n paar dae op see gesien.
Herman Melville aanhaling.
Die majestueuse doel
Agab streef sy geheimsinnige teiken na met soveel passie - of eerder obsessie - dat hy uiteindelik die hele bemanning besmet. Dit handel oor die beroemde Moby Dick, eens gesien deur Queequeg en deur die ander harpoenmakers. Op hierdie stadium bely Agab aan sy mans die eksklusiewe en ware missie van die ekspedisie: om die witvis te vermoor.
Slegs Starbuck bly versigtig, want hy ken die kaptein se agtergrondmotief (wreek die verlore linkerbeen) en vrees vir die integriteit van sy spanmaats. Om sy beweegredes te verdoesel, beveel Agab die bemanning om enige waarneming van potvisse aan te meld. Die interessantste ding aan die situasie is die ontdekking van 'n verborge bemanning wat die kruising met die ander onder leiding van die Persiese Fedallah onderneem het.
Obsessie en slegte voorteken
Agab verras die hele bemanning van die klein wanneer hy self in een van die harpoenbote in die hitte van walvisjagslagkoors aan boord gaan. Later word die ekspedisie met 'n ander boot, die Albatross, bereik, maar die inligting wat deur hulle verskaf word oor die wit walvis is onverstaanbaar. Agab en sy matrose vind egter 'n vaste leidraad ... maar dit blyk 'n reuse seekat te wees.
Die aanwesigheid van die reuse weekdiere word deur Queequeg as 'n positiewe teken geïnterpreteer, wat koppotiges met hul roofdiere verbind: spermwalvisse. In plaas daarvan simboliseer dit vir Starbuck 'n ernstige voorgevoel. Te midde van die moordaanslag wat byna al die bemanning van die land verblind het klein, hulle jag 'n baie groot swart potvis. Die vleis van die odontocete word aan die kant van die skip gedra.
El klein Hy verander kortliks sy doel om 'n boorvis te jaag vanweë 'n vermeende goeie teken deur Fedallah. Dit bestaan ​​uit die binding van die oorblyfsels van 'n potvis en 'n boorvis aan die kante van die skip. Om hierdie rede ignoreer Agab doelbewus die raad van die kaptein van die Jerobeam, wat hom bestraf het om nie met Moby Dick te mors nie.
Teen hierdie tyd vermoed Stubb en Flash dat die geheimsinnige Pers inderdaad die duiwel is (wat Agab se siel gekoop het). In die daaropvolgende dae hou die slegte tekens nie op om hulself te herhaal nie: 'n ander walvisjagter wat te midde van die jagtog vernietig is, gewonde kollegas en matrose bang. Intussen raak die verskille tussen Starbuck en sy kaptein al hoe opvallender, want Agab lyk nie na die beswil van sy matrose nie.
Drie dae van dodelike hardkoppigheid
Agab, in plaas daarvan om gehoor te gee aan die stomp waarskuwing van die kaptein van 'n Britse walvisjagter (van die Delight) afgeneem deur Moby Dick, neem sy verhaal as die uiteindelike leidraad. Inderdaad, kort na die klein haal Moby Dick in. Onmiddellik kom die bote in die water om die slagting te begin, maar die potvis vernietig Agab se boot, wat danksy Stubb skaars daarin slaag om homself te red. Die dag duur nog twee dae.
Selfs wanneer Moby Dick Agab se kunsbeen stukkend slaan, kan die kaptein geen rede sien nie. Op die derde dag slaag Agab daarin om die potvis te harpoen, dan vernietig die seer walvisdier die boeg van die klein, wat begin sink. Uiteindelik dryf Agab 'n dodelike spies in Moby Dick, maar dit verstrengel in die harpoenstring en verdrink. Slegs een oorlewende bly oor om die gebeure te vertel: Ismael, weggedank danksy die kis wat Queequeg vir homself gemaak het en deur 'n ander walvisjager gered het.