Versindaba » Blog Archive » Marlies Taljard. Tristan en “Tristia”
Friday, January 6th, 2012 | Binneblik, Marlies Taljard.
6 Kommentare op “Marlies Taljard. Tristan en “Tristia””
Marlies, jou vertolking van die Meifees/1 April dilemma in bg. gedig is sekerlik ‘n interessante siening & verdien meer aandag.
Ek herroep dat Sheila in ‘n gesprek met my die refrein “my fees is Een April” identifiseer as ‘n private kode tussen haar & Louw & dat dit verwys na die datum waarop hulle verhouding begin het, 1 April 1950, hoewel Louw die gedig eers op 1 Mei geskryf het. Ek het hierdie inligting met Amanda Botha gekontroleer toe ek destyds ‘n blog oor Louw se verse aan Sheila in Tristia geskryf het.
Dit maak egter nie jou vertolking ongeldig nie. Louw was geslepe & vernuftig genoeg om die moontlikhede van die spel met die datums te besef & weldeeglik te ontgin.
Jy is natuurlik heeltemal reg, Johann. Baie dankie – ek herinner my dat ek dit lank gelede geweet het … maar dit is wat die poësie so onweerstaanbaar maak: dat een interpretasie nie ‘n ander uitskakel nie, maar dikwels juis aanvul en verryk!
Marlies, ek het met groot plesier jou blog oor die Klassieke Middeleeuse tekste gelees, en die invloei daarvan in Van Wyk Louw se gedig, Mei-fees in Amsterdam. Dis ‘n boeiende en uitstekende blog. Jou siening van die 1 Mei aanwysing by Louw is geldig, en ook Johann de Lange se opmerking dat dit in kodetaal op 1 April dui. Dit maak die interpretasie moontlikhede van die ryk gedig net oneindig meer. In ‘n TV onderhoud met Elisabeth Eybers het sy opgemerk dat gedigte in ‘n tradisie wortelskiet. Ons kry voortreflike voorbeelde van Antieke tekste wat neerslag vind in eietydse gedigte by, om net enkele voorbeelde te noem, Van Wyl Louw (na wie jy self verwys), T.T. Cloete en Johann de Lange. Die Antieke omgewing open soveel opwindende digmoontlikhede.
Van Wyl Louw moet natuurlik Van Wyk Louw wees. Jammer. Wyl het egter soveel rymmoontlikhede!
… en dan natuurlik ook in jou eie oeuvre, Cas! Ja, aan Klassieke verwysings ontbreek dit die Afrikaanse poësie nie – dalk omdat dit d.m.v. goeie vertalings ook aan mense beskikbaar is wat nie Grieks en Latyn magtig is nie …?
Renée Marais :
Marlies Taljard se opmerking oor die verskraling in studente/lesers se kennis van Middeleeuse literatuur is relevant. Dis waar dat Middeleeuse tekste se taalgebruik hul taamlik ontoeganklik maak vir eietydse lesers, maar dit is jammer dat studente klaarblyklik selde verwys word na die skat van (geannoteerde) Middeleeuse tekste wat in Nederlands (en enkele ook in Afrikaans) beskikbaar is – sekerlik in die meeste Suid-Afrikaanse universiteitsbiblioteke. In Nederland geniet Frits van Oostrom welverdiende lof vir sy bydrae om die studie van Middeleeuse tekste in Nederlands weer boeiend en toeganklik te maak; oor die afgelope dekade veral ook vir hoërskoolleerlinge. Die magie en rykdom van die Middeleeuse wêreld hou ‘n ongelooflike bekoring in. Om in Oktober 2011 die Nederlandse Koninklijke Bibliotheek se uitmuntende versameling Middeleeuse manskripte, handskrifte en kodekse te kon bekyk, was ‘n ongelooflike ervaring. Wie die storie van die “Donker Middeleeue” glo, laat hom/haar aan die neus rondlei.