Duidelik twee mense wat heelwat meer as ek weet oor die onderwerp, so ek verwelkom enige kritiek. Ek voel steeds sterk dat dit nie korrek is om na ‘n klein kind te verwys as ‘n ateïs, bloot omdat die kind nog nie in staat is om ‘n geloofsbesluit te maak in enige rigting nie. Ateïsme is nie ‘n “default” waarde nie. Dit vereis ‘n keuse net soos teïsme. Die keuse oor teïsme of ateïsme word aanvanklik deur die ouers gemaak. Die kind glo dan in daardie keuse met alle oortuiging totdat hy oud genoeg is om sy eie keuse te maak.
Ek kan ongelukkig nie daarmee saamstem nie. Dit is asof jy wil sê dat onkunde asook kennis van gevorderde fisika net ’n keuse is, en dat in die konteks daar geen “default” posisie bestaan nie. Maar in díe geval is onkunde duidelik die “default” posisie want om gevorderede fisika te verstaan verg ’n spesifieke tipe bemoeiing. ’n jong Kind het niks kennis van gevorderde fisika nie, nie eers die bestaan daarvan nie, en in die sin is die kind “a-gevorderde-fisikaïsties.” So ook is onkunde van enige god die “default.” “Kennis” van ’n god is nie instinktief nie, soos bv. eet of slaap of warmte te soek. “Kennis” van ’n god word van ouers en medemense geleer, terwyl onkunde daarvan die oorspronklike, die natuurlike uitgangspunt is.
Op die intenet sien ek 'n groot skaalse 'beweging' om hierdie definise aan te pas tot 'n betekenis van "gebrek aan geloof". Daar is sekere voordele aan verbonde en plaas baie duidliker die onus op teïste om hulle saak te bewys.
Ek dink persooonlik dit is onnodig en die bewyslas rus in elk geval op hulle. Chris van evilbible.com maak hier 'n goeie argument teen die gees wat blykbaar algemeen heers.
Wat dit eintlik beteken is dat *alles* wat nie 'n teïs is nie, ateïsties is. Bome, klippe en babatjies. Vir my is dit vergesog en verdun die betekenis tot amper onbruikbaar. As ek egter kyk na die arguemente vir die definisie is ek definitef in die minderheid [al die volgende weergawe van die woordeboeke dophou.]
Die klip het geen merkbare vrye-mark voorkeure nie, en is dus heel waarskynlik nie-kapitalisties. Maar dit impliseer nie dat die klip, enige-iets anders is as 'n nie-kapitalis nie. Dit maak byvoorbeeld nie van die klip 'n kommunis nie.
Ek sou teisties-ateisties in dieselfde klas sit as lewend-dood. Iets is of die een of die ander. Die negering van een impliseer die ander. 'n Ware digotomie.
Ek vermoed dit is omdat ek beide 'n implisite en eksplisiete ateïs is. En dit voel vir my 'n eksplisiete posisie is gebaseer op ander faktore as implisiete ateïsme.
Huidiglik is die definise van ateïsme in verskeie woordeboeke, egter 'n "ongeloof" en 'n klip of boom kan nie gesê word om 'n "ongeloof" te hê nie.
Onthou dat ongeloof (ateisme) presies is wat dit se: die gebrek aan geloof. Net soos donker die gebrek aan lig, ruimte die gebrek aan materie, en koue die gebrek aan hitte is. Ongeloof, donker, ruimte en koue is nie aktiewe, positiewe "dinge" wat voorgehou word nie. Dit is slegs 'n beskrywing van die gebrek aan een of ander positiewe entiteit, en geld dus by verstek in die afwesigheid van die positiewe entiteit.
Is dit die afwesigheid van die kennis van goddelikheid (dit sal dan seker die klip insluit), of is dit die afwesigheid van die kennis dat daar ‘n keuse is oor goddelikheid (dit sal dan die klip uitluit)? Die feit dat die woord kennis (gnosis) gebruik word sit bietjie dwars in my keel; so amper asof jy ‘n teïs moet wees om iemand anders agnosties te kan noem. Is dit dalk hoekom niemand nog gesê het die klip is agnosties nie.
Mintaka, ek aanvaar jou verduideliking en het die argument reeds voorheen gesien. Soos ek sê dit is meer 'n gevoel dat iets skort as enige iets anders. Ek sal oor dit kom.
Mintaka, soos gewoonlik is jy en Anacol... (seblief, meis, kry vir jou 'n makliker naam) in die kol. Afrikaners (Afrikaanssprekendes?) het 'n ietwat plat, dog treffende, gesegde, wat die bespreking myns insiens mooi saamvat: Om die dam onder die eend (partykeer hoender) se gat uit te redeneer. Anders gestel, om 'n argument so te oorbenedeneer dat die punt verlore gaan.
Dit maak nie saak of jy 'n boom of 'n klip of 'n mens is nie, as jy nie glo nie, om watter rede ookal, is jy per definisie ongelowig. Die teïste wil op dié stadium 'n verskil tref tussen ongelowig omdat jy nie weet nie, en ongelowig omdat jy nie gelowig wil wees nie. Maar dit is net 'n slenter. As jy nie glo nie is jy ONGELOWIG, en as jy ongelowig is, is jy ateïsties, maw a(=nie)-teïsties, uit en gedaan.
Soos ek in die boek sê, dit is vir die skeinheiliges moeilik om te sluk dat 'n pasgebore baba 'n ateïs is. Maar 'n ding is, of dit is nie. As hulle 'n probleem het met 'n ongelowige baba omdat dit ongelowig is, moet hulle die definisie verander. Epistemologie is wat dit is. Om dit op sy kop te keer sal behels om die wêreld se begrip van kennis ongedaan te maak.
Teisme is ook nie 'n keuse nie. 'n Kind word neutraal gebore omdat hy/sy niks weet nie, maar word gou 'n gelowige indien sy ouers gelowig is. Die kind het nie 'n keuse daarin totdat hy p[ 'n later stadium 'n beter insig ontwikkel om 'n meer ingeligte besluit te neem.
Selfs 'n volwassene wat van een geloof na 'n ander oorskakel het nie regtig 'n keuse daarin nie. Hy is steeds nie vry om daardie keuse te maak solank hy vasgevang is in jarelange indoktrinasie nie.
Om hierdie gedagte effe verder te vat: het ek gevind dat my ateisme nie rerig 'n keuse was nie. Toe die idees en feite eers in my psige begin posvat het, was die enigste keuse oop vir my om my geloof te verwerp. Daarom steek dit my bietjie skeef in die krop as mense insinueer dat ateisme 'n keuse of rebellering is. In my geval was dit bloot 'n stadium waarop ek gekom het wat ek nie meer myself myself kon intelektueel verkul nie. Ek kon nie 'kies' om 'n christen te bly al dan nie, die feite wat voor my oopgesper gele het, het daai opsie verbied.