Preek: Ware verootmoediging vir ons tye (Daniël 9:1-23) | Pro Regno
Posted by: proregno | April 28, 2020
Preek: Ware verootmoediging vir ons tye (Daniël 9:1-23)
Preek: Ware verootmoediging vir ons tye
Lees: Daniël 9:1-23
Teksverse: “… in die eerste jaar van sy regering het ek, Daniël, in die boeke gemerk dat die getal jare waaroor die woord van die HERE tot die profeet Jeremia gekom het met betrekking tot die puinhope van Jerusalem, sewentig volle jare was. En ek het my aangesig tot die Here God gerig om met vas, en in roukleed en as, my aan gebed en smekinge te wy. (Dan. 9:2-3)
Preekopname (GK Carletonville, 2020-04-05): Ware Verootmoediging
(Nota: die audio opname is die volledige preek, die preekteks hier onder bevat die basiese inhoud, die audio en teks bevat nie altyd dieselfde inhoud nie.)
Orals hoor mens nou die oproep tot verootmoediging voor die Here,
Ja, selfs vanuit politieke- en wêreldleiers kom ‘n oproep tot gebed,
soeke na hulp van iets of iemand meer as die mens self in hierdie tye.
Maar, wat is ware verootmoediging voor die Here,
in alle tye, of dit in voorspoed of teëspoed is?
Dit is wat ons vanoggend wil leer uit ons teksgedeelte, Dan. 9:1-23,
Daniël se gebed van verootmoediging.
Ons wil leer ware verootmoediging gaan oor ‘n
totale vertroue dat die Here alleen kan en sal red,
en dat dit bo-alles oor die eer en die lof van sy Naam gaan,
dat die doel van ons redding,
dat dit beter mag gaan ook in ons tye,
dat die ‘puinhope van Jerusalem’,
sodat sy kerk herstel sal word om sy Naam te eer!
Ons let op 3 sake:
1) die agtergrond van Daniël se gebed van verootmoediging, v. 1-3
2) die inhoud van sy gebed van verootmoediging, v. 4-19
3) die enigste grond van sy gebed van verootmoediging, v. 20-23
Daniël en sy 3 vriende is in ongeveer 605 VC weggevoer in ballingskap
na Babel, deur koning Nebukadnesar.
In hfst. 9 vind ons Daniël nou onder Daruis, die koning van die Meders,
dit is ongeveer die jaar 539 VC wees.
Daniël het as jongman, dalk 15/16 jarige in Babilon aangekom.
Nou is hy in sy 80’s, nog steeds in ‘n vreemde land, vreemde heersers,
nie by die tempel, nie in die beloofde land nie, in Jerusalem nie…
Hy is as’t in ‘afsondering’, weg van sy land… en wat vind ons hom mee besig?
Verse 2, met God se Woord, hy het gelees “dat die getal jare waaroor die woord van die HERE tot die profeet Jeremia gekom het met betrekking tot die puinhope van Jerusalem, sewentig volle jare was. (Dan. 9:2)
Hy was tot sy ou dae ‘n Ps. 1 man, hy het Jer. 25:12 gelees,
van die ‘puinhope van Jerusalem’ en
dat die Here se volk sal terugkeer na 70 jaar.
Die tyd het aangebreek, dit was tussen 2-5 jaar wat die volk uit ballingskap sal
terugkeer na die beloofde land, na Jerusalem.
En DIT, die Woord van die HERE, die beloftes van die Here,
bring Daniël tot diepe verootmoediging en gebed, vers 3
3 En ek het my aangesig tot die Here God gerig om met vas, en in roukleed en as, my aan gebed en smekinge te wy. (Dan. 9:3)
So, hier vind ons die eerste kenmerk van ware verootmoediging en bekering:
Dit moet in antwoord wees op God, op die Here se wil en Woord.
Ons moet besig wees met God se woord in alle tye, in voorspoed en teespoed,
God se Woord, nie ons tye nie, moet ook bepaal wat is die ware puinhope
van ons tyd, van ons kerk
wat ons in sak en as met roukleed laat verootmoedig.
Ongelukkig sien ons nog min daarvan
daar is groot paniek en hartseer oor ons ekonomie en samelewing
se verval vanwee die corona virus en die gevolge daarvan.
Maar is daar ware verootmoediging omdat God se eer, sy wil, sy wet
nog steeds vertrap word?
Spr. 28:,9 Wie sy oor wegdraai om nie na die wet te luister nie, selfs sy gebed is ’n gruwel.
Ware verootmoediging moet volgens God se Woord wees, sy wet, bloot gebede
deur mense dat ons bloot net kan voortleef in ons eie agendas en sondes,
die rotteresies bloot voortgaan, dra nie die seën van die Here nie.
Dit bring ons juis by die tweede saak, die inhoud van ware verootmoediging
2) die inhoud van Daniël gebed van verootmoediging, v. 4-19
As Daniël sy gebed begin, dan begin hy nie dadelik met versoekinge,
ag Here red ons nou uit ons benarde posisie nie,
maar hy begin met aanbidding, lof aan die Here, vir wie die Here is.
Hy aanbid Hom as die enigste ware God, die grote en gedugte God
Die God van die verbond, die God van Abraham, Isak en Jakob,
Die God van goedertierenheid, dus van vergifnis,
maar ook die heilige God wat verwag dat ons Hom liefhet,
deur sy gebooie te onderhou.
Daniel se krisis tye roep dus nie op tot gebede deur alle gelowe nie,
dat alle gode ons nou verlig nie, soos vandag gehoor word nie.
Nee, God is genadig wie Hom alleen liefhet en sy gebooie onderhou.
DUS, wat hul verootmoedig voor die enigste Here en God van hemel en aarde.
So, ons leer dus, die tweede kenmerk, van ware verootmoediging kan alleen wees tot die enigste ware Here, in die konteks van die hele Skrif, God Drie-enig.
En as Daniël besef hoe groot en gedug die Here is, hoe geod en heilig sy wil en wet is, sy verbond is, dan lei dit tot die derde kenmerk van ware verootmoediging,
die erkentenis en belydenis van ons sonde,
dit sien ons, en Daniël kan dit nie genoeg beklemtoon nie,
dat die Here se volk in die verlede gesondig het,
maar selfs nou na 6 dekades in ballingskap, sondig die volk nog steeds.
Ons lees dit in verse 5-10
En kyk wat doen Daniël, hy sluit homself in,
“ons het gesondig en verkeerd gehandel… v. 5
“ons het nie na u knegte geluister nie” al die profete wat die Here deur die eeue
gestuur het, en nou nog stuur nie, v. 6
Vers 7,8 huil Daniël oor die verlede (konings, vaders, onderdane), maar ook almal wat verstrooi is, deur die Here getug word,
maar … hulle … ons hou aan sondig.
T: Klink dit nie maar soos die geskiedenis, ons tye, my tye nie … geliefdes.
Hier sien ons ‘n vierde kenmerk van ware verootmoediging en bekering
Dit is ‘n ‘ek’ en ‘ons’ handeling,
as ons werklik besef hoe groot en gedug en heilig God is,
dan sal ons lewenslank verootmoedig, nie net in my verlede nie,
nie vinger net na ander wys nie, maar 4 na myself oor my eie sonde
Dink aan Jesaja se woorde, daar in Jes. 6, as hy hoor die serafs roep dit uit
“Heilig, heilig, heilig is die Here”
dan, v.5: “Toe het ek gesê: Wee my, ek is verlore! Want ek is ’n man onrein van lippe en woon onder ’n volk wat onrein van lippe is; want my oë het die Koning, die Here van die leërskare, gesien!
Petrus toe hy voor Jesus verskyn: “En toe Simon Petrus dit sien, val hy neer aan die knieë van Jesus en sê: Gaan weg van my, Here, want ek is ’n sondige man!
Al is ons nie altyd self persoonlik skuldig aan ons mense, ons land en volk en kerk se sondes nie, soos ‘n Daniel, roep ons in verootmoediging die woorde van Ps. 119:136 uit: My oë loop af in strome van water, omdat hulle u wet nie onderhou nie.
Dus, in ware verootmoediging huil ons, skeur ons ons klere, omdat
– God se naam nie ge-eer word nie
– as ons sien hoe sy wet verag word
– hoe mense volhard in sonde
– hoe mense hul verhard teen die evangelie…
En dan geliefdes, as ons besef hoe erg ons gesondig het, en nog geneig is, om in die woorde van die nagmaalsformulier, HK, al God se gebooie te oortree…
dan kenmerk vyf: ware verootmoediging probleem nie ons skuld ontken,
of God beskuldig vir ons sonde nie, ons aanvaar God se regverdige oordeel en strawwe oor ons, verlede en nou….
Dit is wat Daniël erken daar in verse 11-14,
Die Here het sy wet vir hul gegee, sy verbond geopenbaar, sien v. 11
wat beide die seën en vloek bevat, Lev. 26 en Deut. 28
En al is ons ontrou aan ons woord, nie die Here nie,
Hy het na eeue se waarskuwings en geduld, sy oordeel gebring,
die volk in ballingskap gestuur “soos geskrywe is in die wet van Moses”
Hy het die onheil gebring wat Hy beloof het, as hul in sonde volhard,
En wat erg is, nie net die verlede nie, maar ook NOU in Daniël se tyd,
die woorde van vers 13 en 14 ….
ongeag al sy tugtinge en waarskuwinge en oproepe en onheil …
“soos in die wet van Moses geskrywe is—al hierdie onheil het oor ons gekom, en ons het die aangesig van die Here onse God nie om genade gesmeek deur ons te bekeer van ons ongeregtighede en ag te gee op u waarheid nie. Daarom was die Here wakker oor die onheil, om dit oor ons te bring; want die Here onse God is regverdig by al sy werke wat Hy doen, maar ons het nie na sy stem geluister nie.
Geliefdes, iemand stuur vir my in hierdie tye, ‘n aanhaling wat my opnuut getref het,
en die woorde is as volg ….
“Wat moet ons meer vrees as enige virus of onheil wat ons kan tref hier op die aarde” Antwoord: die woorde van Matt. 7:23, En dan sal Ek aan hulle sê: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat die ongeregtigheid werk!
Dit geld vir alle tye, maar ook vir vandag: dit is erg as die Here ons tye straf en tugtig, dit is nog erger as mense nie sy stem hoor nie, of as hul dit hoor, nie na sy stem wil luister nie, en waarlik bekeer en verootmoedig nie.
En as Daniel besef, hoe swak en nietig is, dat al sy kinders so maklik sy gebooie verbreek, dan, ja dan roep hy uit na die enigste grond van ons hoop en troos,
en dit is die sesde kenmerk van ware verootmoediging, die belangrikste kenmerk,
en dit is dat ons pleitdooi vir redding is nie in ons gehoorsaamheid, ons voorvaders, ons tradisies, ons land, ons mense, ons kerke, of wat ookal nie,
ons pleitgrond is die Here self, dat Hy terwille van sy Naam en eer sal optree, en ons red.
Dit sien ons daar in verse 15-23…
3) die enigste pleitgrond van sy gebed van verootmoediging, v. 15-23
As Daniel dan besef ons is skuldig, ons kan onsself nie red nie,
nie ons verlede, enige ander mens nie, dan beroep hy hom op die Here alleen,
Vers 15: lees “met ’n sterkte hand uitgelei het”
Vers 16: “laat volgens u geregtigheid die toorn afgewen word”
Vers 17: “laat terwille van die Here”
Vers 18: let op “die stad waar U Naam oor uitgeroep is” …. maar “ogv U barmhartigheid”
Vers 19: Here hoor, Here, vergeef … om U ontwil, u Naam, u stad U volk..
En wat en Wie is dan hierdie geregtigheid en barmhartigheid van die Here,
wat Daniel en die volk en ons so nodig het,
sodat ons sondes waarlik vergewe word en ons nooit verlore sal gaan nie?
Die antwoord word gegee in verse 20-23.
Terwyl Daniel nog bid, antwoord die Here vir Daniel, deur sy engel Gabriel
te stuur, en die engel kom na hom …. omtrent die tyd van die aandspysoffer…
ongelooflik, al meer as 6 dekades in afsondering, en Daniel het nie die wil van God vergeet nie, en ook nie die doel van al die seremonies en offers nie,
dat daar Een sal kom om al ons sondes te bedek, elke uitverkorene se sondes te bedek, sodat daar werklik vergifnis kan wees, en die ewige lewe.
En dit is niemand anders as Jesus Christus nie,
van wie Daniel ook al geprofeteer het in Dan. 2: en 7:13,14,
die Seun van die Mens wat vir ons ware troos, lewe, vergifnis gebring het.
Sodat, soos daar vir die volk ’n toekoms sou wees,
verlos uit ballingskap na 70 jaar,
daar vir elkeen wat in ware verootmoediging hul sondes bely,
verlossing uit die slawehuis van sondes is,
die ewige Jerusalem, die belofte land van ewigheid,
vir altyd by die Here, geen meer sonde, pyn of dood.
Ja, Jesus sou kom (vanuit Daniel se oogpunt), en Hy het gekom,
SODAT die Here vir Daniël kon sê reeds daar 6 eeue vooruit,
en vir ons vandag nog deur sy Woord, vir elkeen wat in Hom glo:
“Jy is ’n geliefde man”, jy is ’n geliefde vrou, kind van My.
As Jesus aarde toe kom, dan hoor ons daardie woorde,
wat die Vader tot die Seun spreek met sy doop en later by die
berg van verheerliking: “Dit is my geliefde Seun in wie Ek ’n welbehae het, Luister na Hom”
Ja, luister na die Woord vandag, luister na sy Seun.
Dit is dan laastens, en samevattend, die sewende kenmerk van ware verootmoediging vir ons tye: Jesus Christus, is die Geliefde van God, en almal wat in Hom glo, is geliefdes van die Here, vir ewig en altyd.
Dit is ons groot troos nou, en tot in alle ewigheid. AMEN.
Posted in Bybelverklaring, prediking, preke slc, Skrifverklaring, Woordverkondiging
« Ware vryheid teenoor die valse vryheid wat ‘Vryheidsdag’ belowe
GELOWIGES MOET SOEK EN SMAG NA DIE “WARE JAKOB”: NA AANBIDDING IN GEES EN LIGGAAM, SOOS DIE HERE BEVEEL HET »