Voldoen vrye vroue om tradisionele geslagskeuses te volg?
As jy geslagsgelykheid wil hê, word ryk. Navorsing toon dat mans en vroue geneig is om meer gelyk te wees meer ontwikkelde lande. U kan verwag dat die meer gelyke geleenthede in hierdie lande ander verskille tussen die geslagte kan verminder, soos watter soort werkgeleenthede mense meer geneig is, of persoonlikheidseienskappe soos vriendelikheid of 'n neiging om risiko te neem. Maar 'n nuwe studie gepubliseer in die wetenskap argumenteer die teenoorgestelde, dat groter gelykheid werklik hierdie soort geslagsverskille verbreed.
Die studie beweer nie dat geslagsvoorkeure kultureel geleer of biologies aangedryf is nie. In plaas daarvan beskryf dit hulle bloot as "intrinsieke" en sê jy kan agnosties wees oor hul oorsprong. Om die bespreking van waar hierdie verskille vandaan kom, te vermy, behandel die artikel net geslagsvoorkeure as 'n swart boks wat ekonome en ander nie moet oopmaak nie.
Tog, terwyl die studie gekyk het na data van regoor die wêreld om sy saak te bou, glo ek dat dit die verkeerde gevolgtrekkings bereik, bloot deur aan te neem dat mans en vroue verskillende voorkeure het wat vry is om uitgedruk te word in meer ontwikkelde lande. Die verwydering van wetlike struikelblokke vir gelyke geleenthede is nie dieselfde as die verwydering nie die sosiale druk Dit help om tradisionele oortuigings oor geslagsrolle te vorm.
Daar is twee idees wat kan verduidelik of tradisionele geslagsrolle en voorkeure waarskynlik sal toeneem of afneem as 'n land ryker word. Die sosiale rol hipotese sê dat geslagsrolle wat deur ongelyke geleenthede gedefinieer word, verskille in voorkeure veroorsaak. So wanneer vroue dieselfde geleenthede het as mans, moet hierdie verskille verdwyn.
Aan die ander kant, die hulpbron hipotese sê dat geslag voorkeure word nie geskep deur geslagsrolle nie. En sodra mans en vroue dieselfde geleenthede het, is hulle vryer om hul "natuurlike" innerlike verskille uit te druk.
Wat die studie toon
Deur gebruik te maak van data van 80,000-mense in 76-lande, bied die nuwe navorsing getuienis om die tweede hipotese te ondersteun. In lande waar ekonomiese groei gehelp het om meer gelyke geleenthede te skep, was mans meer geneig om risiko's te neem. Intussen was vroue meer geneig om te vertrou, vriendelik en gewillig om belonings uit te stel om meer in die toekoms te kry. Aangesien hierdie uitslae groter ekonomiese en sosiale vryheid volg, blyk dit dat hierdie geslagsverskille intrinsiek is en verduidelik waarom mans meer gefokus is op hul loopbane en vroue op hul gesinne.
Die probleem wat in die logika van die studie verborge is, is dat houdings en voorkeure nie intrinsiek is nie. Hulle is nie eienskappe waaraan ons gebore is nie, wat ons eenvoudig kan byvoeg as 'n veranderlike in 'n ekonomiese model wat hulle met ekonomiese groei korreleer. Ons ontwikkel gesindhede van 'n vroeë ouderdom oor die hele loop van ons lewens, en leer van almal met wie ons met mekaar kommunikeer. Dit sluit in familielede, onderwysers en ander rolmodelle, asook ander kinders in ons skole en later kollegas in ons werksplekke.
Op hierdie manier, ons leer dat vroue versorg moet word en mans suksesvol moet wees, dat meisies altruïsties en seuns moet wees om risiko te neem. Hierdie geslagstereotipes word dan regdeur ons lewens versterk omdat die samelewing gestruktureer is om vroue meer geneig te maak om na kinders te kyk en so geneig om meer met onderwysers en ander maats te kommunikeer. Mans is meer geneig om meer tyd op hul loopbane te spandeer en hul sosiale netwerke is meer gevarieerd en bied meer geleenthede.
Hierdie verskille lei tot wat ons noem horisontale segregasie, waar vroue eindig in sogenaamde "pienk kraag" werk omdat hulle meer geneig is om uit te vind oor vakatures van ander vroue. Wanneer vroue beland in mannetydse werk, moet hulle die gesig staar vertikale segregasie, wat dit bykans onmoontlik maak om vooraanstaande rolle te bereik. Ons sien dit in die goed gedokumenteerde gebrek aan vroulike leiers in baie nywerhede.
U opskrif hier
'N Teenargument sou wees dat hierdie geslagsverskille werklik intrinsiek is omdat hulle afhanklik is van biologiese faktore, soos die verskillende vlakke van geslagshormone wat mans en vroue gebruik. Daar is nou 'n stewige stroom van navorsing wat kyk hoe hormone soos testosteroon en estrogeen die geslagsgedrag kan verduidelik.
Bewyse toon dat hormone goed kan beïnvloed seksuele identiteit, die waarskynlikheid om te ontwikkel sekere siektes, en manlike aggressie (hoewel die resultate omstrede is). Maar daar is geen bewyse dat dit direk verband hou met geslagsvoorkeure in risiko-neem, geduld, vertroue en wederkerigheid nie. Interessant genoeg, sommige studies toon dat hoewel hormone 'n invloed op manlike gedrag toon, dieselfde effek nie by vroue gevind word nie.
Studies wat na hierdie biologiese faktore gekyk het, beklemtoon ook dat hulle nie geslagsverskille in gedrag en voorkeure volledig verduidelik nie, omdat dit versterk word. in seuns en meisies deur die samelewing. Met ander woorde, geen biologiese of genetiese studie het tot die gevolgtrekking gekom dat die natuur sterker is as nurture nie.
Hoe vry is ons regtig?
Die navorsers agter die nuwe studie verduidelik hul resultate deur te verwys na die teorie van post-materialisme. Dit sê dat sodra materiële behoeftes bevredig is, mense vry is om hul eie besluite te neem en hulself uit te druk wanneer hulle wil. In arm lande is mans en vroue meer ewe betrokke by die maak van genoeg geld om by te kom sodat hulle nie so vry is nie. In ryk lande bied meer hulpbronne meer ruimte vir intrinsieke geslagsvoorkeure en -gedrag.
Wat ek dink die studie eintlik wys, is dat ekonomiese gelykheid mans en vroue vryer laat om die geslagsverskille wat deur sosiale druk in hulle geskep is, uit te druk. Dit is dieselfde gevolgtrekking wat onlangs deur Paul Polman, uitvoerende hoof van Unilever, bereik is, wanneer bespreek die 2017 Wêreld Ekonomiese Forum Globale Geslagsgap-verslag (dieselfde verslag gebruik as 'n maatstaf van geslagsgelykheid in die nuwe studie).
As ons regtig wil verstaan ​​wat ongelykheid tussen geslagte betref, moet ons mense vra wat hulle dink die mees omgee en mees suksesvolle mense is wat hulle ken. Dan moet ons tel hoeveel keer mans en vroue onderskeidelik vroue en mans in hierdie onderskeie rolle genoem word. Hulle sal ons wys hoeveel tradisionele oortuigings oor geslagsrolle nog in plek is, selfs meer in sogenaamde ryk en gelyke lande.