Beskadigde Panzer IV Ausf F2 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Beskadigde Panzer IV Ausf F2
Hierdie Panzer IV Ausf F2 is tydens die gevegte in Noord -Afrika in die somer van 1942 uitgeslaan, wat dit een van die vroegste "spesiale aanbiedinge" van Panzer IV maak wat Noord -Afrika bereik het. Dit is moontlik 'n vroeë Ausf G, maar die datum maak dit minder waarskynlik.
Duitse Pz.Kpfw.IV Ausf. F1/F2 (vroeë weergawe) (Italeri)
Dit is die Italeri 6514 -stel in 1/35 skaal van die 'German Pz.Kpfw.IV Ausf. F1/F2, vroeë weergawe '.
Die Panzer IV was die mees gebruikte Duitse tenk tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit verteenwoordig die "ruggraat" van die Duitse Panzer -afdelings op alle operasionele teaters. Die produksie van Panzer IV Ausf. F, wat in 1941 begin is, was 'n beslissende hupstoot in die ontwikkeling van die tenk. Dit het 'n verbeterde pantser op die rewolwer en romp.
Die eerste weergawe van Panzer IV F, met die tradisionele 7,5 cm. KwK 37 kanonne met 'n kort loop kon nie suksesvol veg teen die Sowjet T-34 en KV-1 swaar gepantserde tenk nie. F2 -weergawe, het die Panzer IV doeltreffendheid teen vyandelike tenks beslissend verhoog.
Danksy die nuwe geweer met 'n hoë snelheid en 'n hoë deurdringing het die Panzer IV weer 'dodelik' geword op die slagvelde.
Die Panzer IV was die geesteskind van die Duitse generaal en innoverende gepantserde teoretikus Heinz Guderian.  In konsep was dit bedoel om 'n steunstenk te wees vir gebruik teen vyandelike tenkwapens en versterkings.  Ideaal gesproke sou elke tenkbataljon in 'n panzerdivisie drie medium kompanie Panzer III's en een swaar kompanie Panzer IV's hê.  Op 11 Januarie 1934 het die Duitse weermag die spesifikasies vir 'n "medium trekker" geskryf en dit aan 'n aantal verdedigingsmaatskappye uitgereik. Ter ondersteuning van die Panzer III, wat met 'n 37-millimeter (1,46 in) anti-tenkgeweer gewapen sou wees, sou die nuwe voertuig 'n kort loop, houwitseragtige 75 millimeter (2,95 in) as sy hoofgeweer, en 'n gewigsbeperking van 24 ton (26,46 kort ton) is toegeken. Ontwikkeling is onder die naam uitgevoer Begleitwagen ("begeleidende voertuig"),  of BW, om die werklike doel daarvan te verdoesel, aangesien Duitsland steeds teoreties gebonde was aan die verbod op tenks.  MAN, Krupp en Rheinmetall-Borsig het elk prototipes ontwikkel,  met die keuse van Krupp vir verdere ontwikkeling. 
Die onderstel was oorspronklik ontwerp met 'n seswiel Schachtellaufwerk ophanging van die ingeslote padwiel (soos Duitse halfbane reeds aangeneem het), maar die Duitse weermag het dit verander tot 'n kronkelstelsel. Om groter vertikale afbuiging van die wiele moontlik te maak, was dit bedoel om die prestasie en bemanning van die bemanning op sowel as buite die pad te verbeter.   As gevolg van die dringende vereiste vir die nuwe tenk, is geen van die voorstelle egter aanvaar nie, en Krupp het dit in plaas daarvan toegerus met 'n eenvoudige bladveer-dubbel-bogie-ophanging, met agt rubberwiele per kant.
Die prototipe benodig 'n bemanning van vyf man. Die romp bevat die enjinkast aan die agterkant, met die bestuurder en die radio-operateur, wat verdubbel het as die ruitmasjienskutter, onderskeidelik links voor en regs. In die rewolwer sit die tenkbevelvoerder onder sy dakluik, terwyl die skutter links van die geweerstut en die laaier regs was. Die rewolwer is 66,5 mm 160 mm links van die onderstel se middellyn verreken, terwyl die enjin 152,4 en 160 mm na regs geskuif is. Dit het die wringkragas moontlik gemaak om die roterende basisaansluiting, wat elektriese krag verskaf het om die rewolwer te draai, skoon te maak terwyl dit gekoppel was aan die ratkas wat in die romp tussen die bestuurder en die radio -operateur gemonteer is. As gevolg van die asimmetriese uitleg bevat die regterkant van die tenk die grootste deel van die stoorvolume, wat deur gereedskaplike ammunisie-kluise opgeneem is. 
In diens geneem as die Versuchskraftfahrzeug 622 (Vs.Kfz. 622),  begin die produksie in 1936 by Fried. Krupp Grusonwerk AG fabriek te Magdeburg. 
Ausf. A na Ausf. F1
Die eerste massa-vervaardigde weergawe van die Panzer IV was die Ausführung A (afgekort tot Ausf. A, wat "Variant A" beteken), in 1936. Dit is aangedryf deur 'n Maybach HL108 TR, wat 250 PS (183.87 kW) lewer, en gebruik die SGR 㻋 ratkas met vyf ratte vorentoe en een agteruit,  met 'n maksimum spoed van 31 kilometer per uur (19.26 mph).  As hoofbewapening het die voertuig die kort loop, houwitserige 75 mm (2.95 in) gemonteer Kampfwagenkanone 37 L/24 (7,5 cm KwK 37 L/24) tenkgeweer, 'n wapen met 'n lae snelheid wat hoofsaaklik bedoel was om hoog-plofbare skulpe af te vuur.  Teen gepantserde teikens, skiet die Pansergranaat (pantser-deurdringende dop) teen 430 meter per sekonde (1.410 ft/s) kan die KwK 㺥 43 millimeter (1.69 in) binnedring, teen 30 grade, teen 'n afstand van tot 700 meter (2.300 &#) 160 voet).  'n Masjiengeweer MG 34 van 7,92 en#160 mm (0,31 en#160 in) is koaksiaal met die hoofwapen in die rewolwer gemonteer, terwyl 'n tweede masjiengeweer van dieselfde tipe in die voorplaat van die romp gemonteer is.  Die hoofwapen en die koaksiale masjiengeweer is met 'n optiese Turmzielfernrohr 5b waargeneem, terwyl die masjiengeweer met 'n Kugelzielfernrohr 2 -oogpunt gesien is.  Die Ausf. A is beskerm deur 14,5 mm (0,57 in) staalwapens op die voorplaat van die onderstel, en 20 mm (0,79 in) op die rewolwer. Dit was slegs in staat om artilleriefragmente, vuurwapens en ligte tenkprojektiele te stop. 
Na die vervaardiging van 35 tenks van die A -weergawe, verhuis produksie in 1937 na die Ausf. B.  Verbeterings sluit in die vervanging van die oorspronklike enjin met die meer kragtige 300 PS (220.65 kW) Maybach HL 𧅸TR, en die ratkas met die nuwe SSG 㻋 -ratkas, met ses ratte vorentoe en een trurat. Ondanks 'n gewigstoename tot 16 ton, het die tenk se spoed tot 42 kilometer per uur verbeter.  Die glacisplaat is vergroot tot 'n maksimum dikte van 30 millimeter (1.18 in),  terwyl 'n nuwe visier vir die bestuurder op die reguit romp van die romp aangebring is, en die masjiengeweer op die romp is vervang deur 'n bedekte pistoolpoort en vizierklep.  Die opbouwydte en ammunisieberging is verminder om gewig te bespaar.  'n Nuwe bevelvoerder se koepel is bekendgestel wat vanaf die Panzer III Ausf. C aangeneem is.  'n Nebelkerzenabwurfvorrichtung (rookgranaat -aflaaierak) is vanaf Julie 1938 aan die agterkant van die romp gemonteer  en is weer in Augustus 1938 op die vorige Ausf. A en Ausf. B -onderstel aangebring. [ 21] Twee en veertig Panzer IV Ausf. B's is vervaardig voor die bekendstelling van die Ausf. C in 1938.   Hiermee het die rewolwer van die rewolwer toegeneem tot 30 mm (1.18 in), wat die tenk se gewig op 18,14 t (20,00 kort ton) gebring het.  Nadat 40 Ausf. C's bymekaargemaak is, begin met onderstel nommer 80341, is die enjin vervang met die verbeterde HL 𧅸TRM. Die laaste van die 140 Ausf. C's is in Augustus 1939 vervaardig, en die produksie het verander na die Ausf. D hierdie variant, waarvan 248 voertuie vervaardig is, het die masjiengeweer van die romp weer ingebring en die toring se interne geweermantel verander na 'n 35 mm (1.38 in)  dik buitemantel.  Weer is die beskerming opgradeer, hierdie keer deur die sywapens tot 20 mm te verhoog.  Aangesien die Duitse inval in Pole in September 1939 tot 'n einde gekom het, is besluit om die produksie van die Panzer IV op te skerp, wat op 27 September 1939 vir algemeen gebruik aangeneem is as die Sonderkraftfahrzeug 161 (Sd.Kfz. 𧆡). 
In reaksie op die moeilikheid om die dik wapenrusting van Britse infanterietanks (Matilda en Matilda II) tydens die Slag van Frankryk binne te dring, het die Duitsers 'n geweer van 50 cm 160 mm (1,97 in) getoets - gebaseer op die 5 cm Pak 38 anti -geweer -tankgeweer -op 'n Panzer IV Ausf. D. Met die vinnige Duitse oorwinning in Frankryk, is die oorspronklike bestelling van 80 tenks egter gekanselleer voordat dit in produksie begin is. 
In Oktober 1940 is die Ausf. E bekendgestel. Dit het 30 millimeter (1.18 in) pantser op die boogplaat, terwyl 'n 30 millimeter (1.18 in) appliqué staalplaat as 'n tussentydse maatreël by die glacis gevoeg is. 'N Nuwe bestuurdersvisier, aangeneem uit die Sturmgeschütz III, is op die voorkant van die romp geïnstalleer.  'n Nuwe bevelvoerder se koepel, aangeneem uit die Panzer III Ausf. G, is vorentoe verskuif op die rewolwer wat die uitstulping onder die koepel uitskakel.  Ouer model Panzer IV -tenks is met hierdie funksies bygewerk toe dit na die vervaardiger teruggestuur is vir onderhoud. 206 Ausf. E's is tussen Oktober 1940 en April 1941 vervaardig. 
In April 1941 het die produksie van die Panzer IV Ausf. F begin. Dit bevat 50 mm (1.97 in) enkelplaat-pantser op die rewolwer en romp, in teenstelling met die appliqué-pantser wat by die Ausf. E,  gevoeg is en 'n verdere toename in sywapens tot 30 mm (1.18 in).  Die uitlaatdemper van die hoofmotor is verkort en 'n kompakte hulpgenerator -demper is aan sy linkerkant gemonteer.  Die gewig van die voertuig was nou 22,3 ton (24,6 kort ton), wat 'n ooreenstemmende aanpassing van die spoorwydte van 380 tot 400 mm (14,96 tot 15,75 in) vereis om die gronddruk te verminder. Die breër spore vergemaklik ook die aanpassing van die spoorskoen "ys", en die agterste wielwiel en die voorste tandwiel is aangepas.  Die benaming Ausf. F is intussen verander na Ausf. F1, nadat die duidelike nuwe model, die Ausf. F2, verskyn het. 'N Totaal van 471 tenks van Ausf. F (later tydelik F1 genoem) is van April 1941 tot Maart 1942 vervaardig. 
Ausf. F2 na Ausf. J
Op 26 Mei 1941, slegs weke voor Operasie Barbarossa, tydens 'n konferensie met Hitler, is besluit om die hoofwapenrusting van die Panzer IV te verbeter. Krupp kry die kontrak om die 50 mm (1.97 in) Pak 38 L/60 geweer weer in die rewolwer te integreer. Die eerste prototipe sou teen 15 November 1941 gelewer word.  Binne maande het die skok om die Sowjet T-34 medium en KV-1 swaar tenks teëkom, 'n nuwe, veel kragtiger tenkgeweer genoodsaak.  In November 1941 word die besluit om die Panzer IV tot die 50-millimeter (1.97 in) geweer op te skiet laat vaar, en in plaas daarvan is Krupp aangegaan in 'n gesamentlike ontwikkeling om Rheinmetall se hangende 75 mm (2.95 &) #160in) ontwerp teen tenkgeweer, later bekend as 7.5 cm Pak 40 L/46.
Omdat die terugslaglengte te groot was vir die tenk se rewolwer, is die terugslagmeganisme en kamer ingekort. Dit het gelei tot die 75 millimeter (2,95 in) KwK 40 L/43.  Toe die nuwe KwK 40 gelaai is met die Pzgr. Die nuwe geweer het 39 wapens-deurdringende dop en die AP-dop teen ongeveer 160 m/s afgevuur, 'n aansienlike toename van 74% in vergelyking met die houwitser KwK 37 L/24 geweer se 430 m/s (1,410 ft/s) muilsnelheid.  Aanvanklik is die KwK 40-geweer gemonteer met 'n enkelkamer, balvormige snuitrem, wat net minder as 50% van die terugslagstelsel se remvermoë voorsien het.  Afvuur van die Pansergranaat 39, kan die KwK 㺨 L/43 'n deurtrek van 1,730 en#160m (6,000 ft) van staalwapens binnedring. 
Die langer gewere van 7,5 cm was 'n gemengde seën. Ondanks die ontwerpers se pogings om gewig te bespaar, het die nuwe wapen die voertuig in so 'n mate neusgewig gemaak dat die voorste veringvere konstant onder druk was. Dit het daartoe gelei dat die tenk neig om te swaai, selfs al was daar geen stuur nie, 'n effek wat vererger word deur die bekendstelling van die Ausführung H in Maart 1943. 
Die Ausf. F tenks wat die nuwe, langer KwK 㺨 L/43 geweer ontvang het, is tydelik die naam Ausf. F2 (met die benaming Sd.Kfz. 𧆡/1). Die tenk het gewig toegeneem tot 23,6 ton (26,0 kort ton). Verskille tussen die Ausf. F1 en die Ausf. F2 het hoofsaaklik verband gehou met die verandering in bewapening, insluitend 'n gewysigde geweermantel, interne reisslot vir die hoofwapen, nuwe geweerhouer, nuwe Turmzielfernrohr 5f -optika vir die L/ 43 wapen, gemodifiseerde ammunisieberging, en die staking van die Nebelkerzenabwurfvorrichtung ten gunste van die rewolwer Nebelwurfgerät.  Drie maande nadat die produksie begin is, is die Panzer IV Ausf. F2 herdoop tot Ausf. G. 
Tydens die produksieperiode van Maart 1942 tot Junie 1943 het die Panzer IV Ausf. G verdere modifikasies ondergaan, waaronder nog 'n pantseropgradering wat bestaan ​​uit 'n 30 millimeter (1.18 in) gesig-geharde appliekstaalplaat gelas (later vasgebout) aan die gletsers - in totaal was die voorste wapenrusting nou 80 mm dik.  Hierdie besluit om die frontale wapenrusting te vergroot, is positief ontvang volgens troepeverslag op 8 November 1942, ondanks tegniese probleme van die bestuurstelsel as gevolg van gewig. Op hierdie stadium is besluit dat 50% van die Panzer IV -produksie toegerus sal wees met 30 mm (1.18 in) dik ekstra pantserplate. Op 5 Januarie 1943 besluit Hitler dat alle Panzer IV 80 mm (3.15 in) frontale pantser moet hê.  Om die produksie te vereenvoudig, is die visiepoortjies aan weerskante van die rewolwer en die laaier se voorwaartse visiepoort aan die voorkant van die rewolwer verwyder, terwyl 'n rek vir twee ekstra padwiele op die spoorwag aan die linkerkant van die romp geïnstalleer is . As aanvulling hierop is hakies vir sewe spoorverbindings by die glacisplaat gevoeg.
Vir werking by hoë temperature is die enjin se ventilasie verbeter deur splete oor die enjinkap aan die agterkant van die onderstel te skep, en die prestasie van koue weer is versterk deur 'n toestel by te voeg om die enjin se koelvloeistof te verhit, sowel as 'n inspuitvloeistofinjector. 'N Nuwe lig het die oorspronklike koplig vervang en die seinpoort op die rewolwer is verwyder.  Op 19 Maart 1943 word die eerste Panzer IV met Schürzen rompe aan sy kante en rewolwer is uitgestal.  Die dubbele luik vir die bevelvoerder se koepel is vervang deur 'n enkele ronde luik van die laat model Ausf. G. en die koepel is van 50 tot 160 mm (1,97 tot 160 mm) tot 95 mm 160 mm (3,74 en 160 cm) gepantser. In April 1943 is die KwK 㺨 L/43 vervang deur die langer 75-millimeter (2.95 in) KwK 㺨 L/48 geweer, met 'n herontwerpte multi-baffle snuitrem met verbeterde terugslagdoeltreffendheid.  Die langer L/48 het gelei tot die bekendstelling van die Turmzielfernrohr 5f/1 optika. 
Die volgende weergawe, die Ausf. H, het in Junie 1943 met produksie begin  en het die benaming Sd. Kfz. 𧆡/2 ontvang. Die integriteit van die glacis-pantser is verbeter deur dit as 'n enkele plaat van 80 millimeter (3.15 in) te vervaardig. 'N Versterkte eindaandrywing met hoër ratverhoudings is bekendgestel.  Om te voorkom dat magnetiese anti-tenkmyne, wat die Duitsers gevrees het, in groot getalle deur die Geallieerdes gebruik sou word, Zimmerit pasta is by al die vertikale oppervlaktes van die tenk se wapenrusting gevoeg.  Die rewolwerdak is versterk van segmente van 10 millimeter (0.39 in) tot 16-millimeter (0.63 in) en 25-millimeter (0.98 in).  Die voertuig se sy en rewolwer is verder beskerm deur die toevoeging van 5-millimeter (0.20 in) romp rompe en 8-millimeter (0.31 in) torentrokke.   Dit het gelei tot die uitskakeling van die visie -hawens aan die rompkant,  omdat die rompe hul uitsig belemmer het. Tydens die produksieloop van die Ausf. H is die rubbermoeë terugrolrolletjies vervang met gegote staal, 'n ligter gegote voorste tandwiel en agterste wielwiel het geleidelik die vorige komponente vervang,  die romp is toegerus met driehoekige stutte vir die maklik beskadigde syrokke, is die Nebelwurfgeraet gestaak en 'n houer in die rewolweringsdak, wat ontwerp is vir die Nahverteidigungswaffe, is deur 'n sirkelvormige gepantserde plaat toegemaak weens die aanvanklike produksietekort van hierdie wapen.  
Hierdie wysigings het beteken dat die tenk se gewig toegeneem het tot 25 ton (27,56 kort ton). Ten spyte van 'n nuwe sesgang-SSG 㻍-ratkas wat van die Panzer III aangeneem is, het die topsnelheid tot so laag as 16 km/h (10 mph) op langlaufterrein gedaal. 'N Eksperimentele weergawe van die Ausf H was toegerus met 'n hidrostatiese ratkas, maar is nie in produksie geplaas nie. 
Ondanks die aanspreek van die mobiliteitsprobleme wat deur die vorige model ingevoer is, word die finale produksieweergawe van die Panzer IV - die Ausf. J - beskou as 'n teruggradering van die Ausf. H. Dit is noodsaaklik gebore om swaar verliese te vervang, maar dit is aansienlik vereenvoudig om die produksie te bespoedig.  ​​Die elektriese kragopwekker wat die deur van die tenk se rewolwer aangedryf het, is verwyder, sodat die rewolwer met die hand gedraai moes word. Die meganisme van die rewolwer is verander en toegerus met 'n tweede rat wat die handbediening vergemaklik het toe die voertuig op 'n skuins terrein was.  Op redelike gelyk grond is handbediening op 4 sekondes om na 12,5 ° en 29,5 sekondes om na 120 ° te beweeg, bereik.  Die gevolglike ruimte is later gebruik vir die installering van 'n ekstra 200-liter (53 US gal) brandstoftenkpadreeks is daardeur verhoog tot 320 km (200 mi),  Die oorblywende pistool en visie poorte op die torings se luike is verwyder, en die motor se verkoelerbehuizing is vereenvoudig deur die skuins sye in reguit sye te verander.  Drie voetstukke met skroefdraad vir die montering van 'n 2-ton jib-kraan is op die rewolwerdak gelas terwyl die dak van die romp verdik is van 11-millimeter (0,43 in) tot 16-millimeter (0,63 in).  Boonop is die silindriese uitlaat vervang deur twee vlammonderdrukkers. In Junie 1944 het Wa Prüf 6 besluit dat omdat bomskade by Panzerfirma Krupp in Essen tenkproduksie ernstig in gevaar gestel het, alle plate wat vir die Panzer IV met die gesig gehard moes word, in plaas daarvan gemaak is met gerolde homogene pantserplaat.  Teen die einde van 1944, Zimmerit word nie meer op Duitse pantservoertuie toegepas nie, en die sy-rompe van die Panzer IV is deur gaas vervang, terwyl die skut se voorwaartse visiepoort aan die voorkant van die rewolwer uitgeskakel is  en die aantal terugdraaibewegers verminder is van vier na drie om produksie verder te bespoedig. 
In 'n poging om die Panzer IV se vuurkrag te versterk, is probeer om 'n Schmalturm rewolwer - dra die langer 75 mm (2.95 in) L/70 tenkgeweer van die ontwikkelende Panther Ausf.F -tenkontwerp, en gedeeltelik ontwikkel deur Rheinmetall vanaf die begin van 1944 - tot 'n Panzer IV -romp. Dit het misluk en bevestig dat die onderstel die limiet van sy aanpasbaarheid in gewig en beskikbare volume bereik het. 
Panzer IV - die werkpaard
In November 1943 het Alkett, die vervaardiger van die StuG III, skade gely tydens 'n bomaanval. Alkett het in Oktober 1943 255 StuG III vervaardig, maar in Desember het produksie op slegs 24 voertuie gedaal. 'N Konferensie wat op 6 Desember 1943 gehou is, bespreek moontlike oplossings vir hierdie probleem. Hitler verwelkom die voorstel om die StuG III -opbou te neem en dit op 'n Panzer IV -onderstel te monteer. Die StuG IV kon destyds vinniger vervaardig word as die Jagdpanzer IV. Dit het die Sturmgeschütz IV -projek weer begin. Hierdie keer het die bobou van die StuG III Ausf. G is gemonteer op 'n Panzer IV -onderstel 7, met 'n boksruimte vir die bestuurder. Die gewig was 23000 kg, ligter as die 23900 kg vir die StuG III Ausf. G. Op 16-17 Desember 1943 word Hitler die StuG IV gewys en dit goedgekeur. Om die groot tekort in StuG III -produksie te vergoed, het StuG IV -produksie nou volle steun gekry.
Van Desember 1943 tot Mei 1945 het Krupp 1 108 StuG IV's gebou en 'n bykomende 31 van die Panzer IV-romp beskadig. Hoewel die getal kleiner is as die 10,000+ StuG III, het die StuG IV gedurende 1944-45, terwyl dit die nodigste was, saam met StuG III aangevul en geveg.
Duitse gepantserde gevegsvoertuie is tussen 1939 tot einde 1942 standaard met veldgrys kleur geverf, behalwe Noord -Afrika, waar die kleur vervang is met RAL 8000 woestyngeel. Die jaar 1943 het die gebruik van kamoefleringpatrone met geel basiskleur aangevul met bruin en groen, wat tot die einde van die oorlog in gebruik gebly het.
Panzer IV's vir die middeloorlog kan óf geverf wees met enige diep geel kleur (vir Afrika Korps en Duitse eenhede wat in die suidelike dele van die Sowjetunie werk) óf veldgrys (voorgestel vir die Oosfront 1941-42). Dit word aanbeveel dat die tenks vir die laat-oorlogse tydperk met donker geel kleur toegedien word (die meeste kommersiële beskikbare akriel of emaljes pas by) en in groen/bruin kamoeflering voltooi word.
Die tenks kan ook oorwinter word met 'n afwasmiddel, wat nie die hele somerskleurskema nodig het nie.
medium of donkerder kleure van groen
donkerder bruin kleure
Sitadelbasis Ceramite White (afwas)
staalverwerker (vir masjiengewere en blootgestelde metaalonderdele)
Heinz Guderian in die Slag van Frankryk met die 'Enigma' -masjien
Die Duitse tenkmag was 'n ongelooflike sukses as gevolg van taktiese innovasie, meer as tenkgehalte. Baie van hul tenks het geallieerde wapenrusting geklassifiseer, meer ongevalle opgelewer as wat hulle in die meeste verlowings geneem het weens die indrukwekkende opleiding wat die Duitse soldate ontvang het, en die uitstekende taktiek wat deur die Duitse magte gebruik is.
Gebruik die Blitzkrieg, Guderian, Paul Ludwig Ewald von Kleist en ander veldkommandante, soos Rommel, het die onderbreking van die Phoney -oorlog op 'n manier verbreek wat byna buite die begrip van die Geallieerde - en, inderdaad, die Duitse - hoë kommando. In werklike tenk-tot-tenk-ontmoetings het die Duitse pantser swak gevaar, maar as 'n samehangende eenheid het die gekombineerde wapentaktiek van die Blitzkrieg die Weste geskok.
Die Duitse Panzer -mag aan die begin van die Tweede Wêreldoorlog was nie besonder indrukwekkend nie. Slegs 4% van die verdedigingsbegroting is bestee aan produksie van gepantserde vegvoertuie (AFV). Guderian het twee hooftenks beplan, die Panzer III was in produksie, maar die tweede steunstenk met 'n 75 mm -geweer was nie. Aangewys as die Panzer IV, is ontwerpwerk in 1935 begin en proewe van prototipes is in 1937 onderneem, maar teen die inval in Pole was slegs 'n paar honderd 'troepe -proef' -modelle beskikbaar. Die ontwikkelingswerk is daarna gestaak en 'n beperkte produksie begin deur Krupp in Magdeburg (Grusonwerk AG), Essen en Bochum in Oktober 1939 met 20 voertuie gebou. Selfs die lae getal kon egter nie volgehou word nie, maar die produksie het in April 1940 tot tien gedaal. Produksie is ook gedaal omdat metaal baie duur was en nie baie burgers dit skenk nie.
Rommel in die Wes -Europa -veldtog (Junie 1940)
Tog was die aantal beskikbare Panzer IV's (211) nog steeds groter as die van Panzer III (98). Daar was ook tegniese probleme met die Panzer III: dit word algemeen beskou as ondergeskut met 'n 37 mm KwK L/45 en die produksie is verdeel tussen vier vervaardigers (MAN, Daimler-Benz, Rheinmetall-Borsig en Krupp) met min agting vir elke firma se kundigheid, en die produksietempo was aanvanklik baie laag (40 in September 1939, 58 in Junie 1940) tot Desember 1940 om 100 voorbeelde per maand te bereik. Die Panzer-mag vir die vroeë Duitse oorwinnings was 'n mengsel van die Panzer I (slegs masjiengeweer) en Panzer II (20mm geweer) ligte tenks, en Tsjeggiese tenks (die Panzer 38 (t) en die Panzer 35 (t)). Teen Mei 1940 was 349 Panzer III's beskikbaar vir die aanvalle op Frankryk en die Lae Lande. Deur beter bevel/beheer en taktiek kon die Duitsers die oorhand kry in die Slag van Frankryk, ondanks die tekortkominge van hul Panzers.
Duitse Panzer II met 20 mm (0.79 in) geweer en masjiengeweer in roterende rewolwer.
Dat die Panzer III onderduik is, is tydens die ontwerp daarvan erken en die ontwerp bevat 'n groot rewolwerring om dit moontlik te maak om 'n 2250 ft/s (656 m/s) 50 mm KwK L/42 geweer op latere modelle te pas. In Julie 1940, te laat om aksie te sien in die laaste weke van die Slag om Frankryk, is die eerste 17 van hierdie modelle vervaardig. Aangewys as die Panzer III Ausf. F, die ander veranderinge het 'n opgegradeerde Maybach -enjin en talle klein veranderings ingesluit om die massaproduksie te vergemaklik.
Die Ausf. F is vinnig verdring deur die Ausf. G [ Verduideliking nodig ]
Panzer III's van 21ste Panzer vorder langs die kuspad in Cyrenaica, Maart 1941.
Die inval van die Sowjetunie in Operasie Barbarossa dui op 'n enorme verandering in die Duitse tenkontwikkeling. In Julie 1941 is 36 Panzer- en gemotoriseerde infanterie -afdelings toegewys aan die inval wat meer as 3000 AFV's uitoefen. In Junie 1941 het hierdie tenks die eerste keer die Sowjet-T-34 teëgekom, en die Duitse tenks is in elke aspek van die gevegsprestasie geklassifiseer. 'N Rukkie later word die Amerikaanse vervaardigde M3 Lee en daarna M4 Sherman tenks in die Westelike Woestyn aangetref, die M4 wat ook die Duitse wapenrusting in daardie teater uitgeklaar het.
As 'n onmiddellike maatreël is die pantser van Panzer III opgegradeer na 70 mm met ekstra plate en om te beskerm teen aanvalle met 'n holle lading, is 'n breë pantser ingebring. Maar die Panzer III was duidelik uit die klas en die produksie is in Augustus 1943 beëindig met die Ausf. M ('n omskakeling van ouer tipes), die voertuig is opgeskiet na 'n 75 mm 160 mm L/24 en afgegradeer na 'n ondersteunende rol. Die Panzer III -onderstel is tot die einde van die oorlog steeds vervaardig as die basis van 'n reeks spesiale voertuie soos Sturmgeschütz III.
Beskadigde Panzer III's van die Afrika Korps.
Teen die einde van 1940 het die stadige produksie van die Panzer IV voortgegaan, 386 Ausf. Ds was in diens en in 1941 word nog 480 vervaardig, ondanks 'n bevel van die weermag vir 2 200. Die kort 75 mm -geweer was die grootste voordeel van die Panzer IV, die gewig en die pantser was naby die van die Panzer III. Die Panzer IV het die talrykste tenk van die Panzer -afdelings geword, alhoewel dit reeds in 1942 uitgeklassifiseer was, was dit maklik om te onderhou en makliker om te vervaardig as ander Duitse tenks. Die Ausf. E was die belangrikste produksievariant, hoewel die Ausf. F2 (later herdoop in Ausf. G) met 'n langspoedgeweer was die indrukwekkendste kunstenaar. Die masjien van 22 ton, wat vir die eerste keer in 1940 bekendgestel is, is geleidelik verbeter, met die toevoeging van die L/43 -geweer tot die grootste verandering; dit kan 80 en 160 mm pantser op 1800 m deurdring. Later variante het die geweer verder verbeter tot 'n 75 mm L/48, maar word hoofsaaklik gekenmerk deur die verhoging van die hoofwapenrusting en die toevoeging van afstandhouer en rompwapens om te beskerm teen tenkwapenwapens. Zimmerit plak, om te voorkom dat magnetiese ladings vasgemaak word, is ook op die Panzer IV ingebring. Ongeveer 12 000 Panzer IV -tenks (afgeleide onderstel ingesluit) is tydens die oorlog vervaardig, meer as twee keer soveel as die volgende tenk.
Ondanks volgehoue ​​pogings met die ligter tenks gedurende die oorlog, het die Duitse ontwerpers 'n direkte teenstelling met die swaarder geallieerde tenks met die PzKpfw V, die Panther (in 1944 is die PzKpfw -benaming laat val en die voertuig was eenvoudig bekend as die Panther). Ontwerpwerk aan die vervanging van die Panzer IV het in 1937 begin en prototipes is in 1941 getoets. Die opkoms van die T-34 het gelei tot 'n versnelling van hierdie rustige rooster. Op aandrang van Guderian is 'n span in November 1941 na die oostelike front gestuur om die T-34 te evalueer en verslag te doen. Drie kenmerke van die Sowjet -tenk word as die belangrikste beskou; boonop was die skuins wapenrusting rondom, wat baie verbeterde afbuiging van die skoot gegee het en ook die pantserdikte teen penetrasie verhoog het. oorhangende geweer, 'n kenmerk wat Duitse ontwerpers tot dusver vermy het. Daimler-Benz en MAN moes die volgende lente ontwerp en bou van 'n nuwe tenk van 30-35 ton. Terselfdertyd is die bestaande prototipe tenks tot 88 mm opgeskiet en as produksie bestel as die PzKpfw VI, die Tiger.
Die twee voorstelle wat deur T-34 beïnvloed is, is in April 1942 gelewer. Die ontwerp van Daimler-Benz was 'n 'eerbetoon' aan die T-34, wat die neiging tot uitnemende ingenieurswese en dus ingewikkeldheid tot 'n skoon, eenvoudige ontwerp met baie potensiaal. Die MAN -ontwerp was meer konvensioneel vir die Duitse denke en was die een wat deur die Waffenprüfamt 6 komitee. May het 'n prototipe gevra en ontwerp -detailwerk is aan Kniepkampf toegewys.
As die oorhangende geweer en skuins wapenrusting geïgnoreer word, is die Panther 'n konvensionele Duitse ontwerp, die interne uitleg vir die vyf bemanning was standaard en die meganika was kompleks. Met 'n gewig van 43 ton, word die motor aangedryf deur 'n 700 en 160 pk (522 kW) petrolenjin wat agt dubbelbladige bogiewiele aan elke kant bestuur, en die bestuur was deur 'n sewegangratkas en hidrouliese skyfremme. Die wapenrusting was 'n homogene staalplaat, gelas, maar ook vasgemaak vir sterkte. Voorproduksiemodelle het slegs 60 mm pantser, maar dit is gou verhoog tot 80 mm op die produksie Ausf. D en later modelle het 'n maksimum van 120 en 160 mm gehad. Die hoofgeweer was 'n 75 mm 160 mm L/70 met 79 rondes, ondersteun deur een of twee MG 34 -masjiengewere.
Die MAN -ontwerp is in September 1942 amptelik aanvaar en onmiddellik in produksie geplaas met die hoogste prioriteit, afgewerkte tenks word slegs twee maande later vervaardig en het as gevolg van hierdie haas probleme ondervind met betroubaarheid. Met 'n produksiedoelwit van 600 voertuie per maand, moes die werk uit MAN uitgebrei word om Daimler-Benz en in 1943 die ondernemings van Maschinenfabrik Niedersachsen-Hannover en Henschel. Weens ontwrigting het die maandelikse produksie nooit die teiken bereik nie, met 'n hoogtepunt van 1944 met 330 per maand en omstreeks Februarie 1945 geëindig met minstens 5964 gebou. Die Panther het op 5 Julie 1943 die eerste keer aksie rondom Kursk gesien.
Benewens hierdie algemene pogings, het die Duitse weermag ook met 'n verskeidenheid ongewone prototipes geëksperimenteer en ook verskeie eienaardighede in produksie gebring. Sommige Tiger-tenks was toegerus met granaatlanseerders wat teen die personeel geplaas is en as 'n hinderlaag teen die tenk gelaai en afgevuur is.
Die Tiger II is 'n Duitse swaar tenk van die Tweede Wêreldoorlog. Die finale amptelike Duitse benaming was Panzerkampfwagen Tiger Ausf. B, dikwels verkort na Tiger B.. Die ordnance inventaris benaming was Sd.Kfz. 182. Dit was bekend as Koning Tiger deur geallieerde soldate, en is ook bekend onder die informele naam K önigstiger. Die naam K önigstiger is nooit in hedendaagse Duitse dokumentasie gebruik nie, maar is ná die oorlog baie gebruik.
Die Panzer I was 'n ligte tenk wat in die dertigerjare in Nazi -Duitsland vervaardig is. Die naam is kort vir die Duitser Panzerkampfwagen I, afgekort PzKpfw I. Die tenk se amptelike Duitse munisipale voorraadbenaming was Sd.Kfz. 𧅥.
Die Panzer II is die algemene naam wat gebruik word vir 'n familie Duitse tenks wat in die Tweede Wêreldoorlog gebruik is. Die amptelike Duitse benaming was Panzerkampfwagen II.
Die Panzerkampfwagen III, algemeen bekend as die Panzer III, was 'n medium tenk wat in die 1930's deur Duitsland ontwikkel is en in die Tweede Wêreldoorlog op groot skaal gebruik is. Die amptelike Duitse munisipale benaming was Sd.Kfz. 141. Dit was bedoel om ander gepantserde vegvoertuie te beveg en saam met die soortgelyke Panzer IV te dien, wat oorspronklik ontwerp was vir infanterieondersteuning. Terwyl die Duitsers die formidabele T-34 konfronteer, was kragtiger tenkgeweergeweer nodig, en aangesien die Panzer IV meer ontwikkelingspotensiaal gehad het met 'n groter rewolwering, is dit herontwerp om die 7,5 cm KwK 40 geweer met 'n lang loop te monteer. . Die Panzer III het effektief rolle verruil met die Panzer IV, aangesien die laaste weergawe van Panzer III vanaf 1942 die 7,5 cm KwK 37 L/24 gemonteer het wat beter geskik was vir infanterieondersteuning. Die produksie van die Panzer III het in 1943 gestaak. Tog het die bekwame onderstel van die Panzer III tot die einde van die oorlog rompies verskaf vir die Sturmgesch ütz III -aanvalsgeweer.
Die Panzerkampfwagen IV, algemeen bekend as die Panzer IV, was 'n Duitse medium tenk wat in die laat dertigerjare ontwikkel is en tydens die Tweede Wêreldoorlog op groot skaal gebruik is. Die benaming van die munisipale voorraad was Sd.Kfz. 161.
Hierdie artikel bevat produksiesyfers vir Duitse pantservoertuie tydens die Tweede Wêreldoorlog. Voertuie sluit tenks, selfaangedrewe artillerie, aanvalsgewere en tenkvernietigers in.
Die Panther is 'n Duitse medium tenk wat tydens die Tweede Wêreldoorlog op die Oos- en Wesfront in Europa van middel 1943 tot die einde van die oorlog in 1945 ontplooi is. Sd.Kfz. 171. Dit is aangewys as die Panzerkampfwagen V Panther tot 27 Februarie 1944, toe Hitler beveel het dat die Romeinse syfer "V" uitgevee moet word. Kontemporêre Engelse verslae verwys soms daarna as die "Merk V".
Marder III was die naam van 'n reeks Duitse tenkvernietigers van die Tweede Wêreldoorlog. Hulle het óf die gewysigde ex-Sowjet 76,2 mm F-22 Model 1936 afdelingsveldgeweer, óf die Duitse 7,5 cm PaK 40, gemonteer in 'n oopgevegsgedeelte bo-op die onderstel van die Panzer 38 (t). Hulle het die bemanning min beskerming gebied, maar het aansienlike vuurkrag bygevoeg in vergelyking met hedendaagse Duitse tenks. Hulle was van 1942 tot 1944 in produksie en het op die hele front gedien tot aan die einde van die oorlog, saam met die soortgelyke Marder II. Die Duitse woord Marder beteken "marten" in Engels.
Sturmgesch ütz wat 'aanvalsgeweer' beteken, was 'n reeks gepantserde voertuie wat deur die Duitsers gebruik is Wehrmacht en die Waffen-SS gepantserde formasies tydens die Tweede Wêreldoorlog wat hoofsaaklik bestaan ​​het uit die StuG III en StuG IV. Die meer algemene van die twee, die StuG III, is op die onderstel van die beproefde Panzer III gebou. Die StuG III is aanvanklik as 'StuG' aangewys, maar met die skepping van die StuG IV is dit herbenoem as die 'StuG III' om die twee te onderskei. Aanvanklik was dit bedoel as gepantserde selfaangedrewe gewere wat die infanterie naby vuur ondersteun om bunkers, bokse en ander gevestigde posisies te vernietig. Aanvanklik 'n sekondêre vermoë, indiensneming as 'n tenkwapen word belangriker namate die oorlog vorder.
Die 15 cm sIG 33 (Sf) op Panzerkampfwagen 38 (t), ook bekend as Rooster was 'n reeks selfaangedrewe artillerievoertuie wat Nazi -Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog gebruik het. Die Rooster reeks was gebaseer op die Tsjeggiese Panzer 38 (t) tenk onderstel en gebruik 'n 15 cm sIG 33 infanteriegeweer.
Die Entwicklung reeks, meer algemeen bekend as die E-reeks, was 'n laat-Tweede Wêreldoorlog-poging van Nazi-Duitsland om 'n gestandaardiseerde reeks tenkontwerpe te vervaardig. Daar sou standaardontwerpe wees in vyf verskillende gewigsklasse waaruit verskeie gespesialiseerde variante ontwikkel sou word. Dit het ten doel gehad om die tendens van uiters komplekse tenkontwerpe om te keer, wat gelei het tot swak produksietempo's en meganiese onbetroubaarheid.
Die Panzerkampfwagen I was 'n ligte tenk wat in die 1930's in Duitsland vervaardig is. Die Panzer I is in verskillende variante gebou en was die basis vir 'n aantal variante hieronder.
Hierdie artikel oor militêre tenks handel oor die geskiedenis van tenks wat in die Duitse leër dien (Heer) van die Deutsches Heer van die Eerste Wêreldoorlog, die tussenoorlog en die Panzers van die Duitser Heer tydens die Tweede Wêreldoorlog, die Koue Oorlog en die moderne tyd.
Die VK 16.02 Luiperd was 'n beplande Duitse ligte verkenningsvoertuig wat van middel 1941 tot Januarie 1943 ontwerp is, met 'n reeks produksie wat vir April 1943 geskeduleer is. Dit was die bedoeling om Panzer II Ausf te vervang. L "Luchs". Die projek is in Januarie 1943 gekanselleer voordat die eerste prototipe voltooi is, aangesien dit nie aan die vereistes vir 1944 voldoen het nie.
Die Tiger ek was 'n Duitse swaar tenk van die Tweede Wêreldoorlog wat begin in 1942 in Afrika en in die Sowjetunie werk, gewoonlik in onafhanklike swaar tenkbataljons. Dit is tydens die ontwikkeling aangewys as Panzerkampfwagen VI Ausf H, maar tydens produksie is dit verander na Panzerkampfwagen VI Ausf E. Die Tiger I het die Duitse weermag sy eerste gepantserde vegvoertuig gegee wat die 8,8 cm KwK 36 -geweer gemonteer het. 1 347 is tussen Augustus 1942 en Augustus 1944 gebou. Na Augustus 1944 word die produksie van die Tiger I uitgefaseer ten gunste van die Tiger II.
Die Panzerkampfwagen III/IV was 'n eksperimentele medium tenkprojek wat Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog onderneem het. Die tenk is ontwerp om komponente van beide die Panzer III en Panzer IV te gebruik, in 'n poging om die twee projekte te integreer.
Die 44M Tas was 'n Hongaarse medium tenk, in vroeëre Hongaarse kennis geklassifiseer as 'n swaar tenk ontwerp van die Tweede Wêreldoorlog. Die enigste prototipes wat gebou is, is vernietig toe die fabriek van Manfred Weiss in 1944 gebombardeer is.
Die Schmalturm was 'n tenk rewolwer wat ontwerp is vir gebruik op die Panther Ausf. F medium tenk. Daar was 'n Krupp -voorstel om dit ook op die Panzer IV medium tenk te pas. Die vorm van die rewolwer lyk soos die Sowjet-T-34 tenk rewolwer met 'n smal koniese geweermantel wat op die Duitse Jagdpanzer-kappies lyk. Dit het 'n smal voorkant om die beskerming te maksimeer terwyl die gewig verminder word.Dit was ligter en makliker om te vervaardig as die standaard Panther -rewolwer. Die rewolwer het 'n stereoskopiese afstandmeter met lense aan weerskante van die rewolwer gehad, geleë in sferiese bolle. Geen Schmalturms het tot reeksproduksie deelgeneem nie.
Die VK 30.01 (D) en VK 30.02 (D), beide tenkontwerpe wat deur Daimler Benz gemaak is, is ingedien vir die VK 30 -projek, wat uiteindelik die Panther -tenk geword het, vir gebruik deur die Duitse weermag in WW2.
Nominaal: 3.7 s
50% bemanning: 4.58 s
75% Bemanning: 4 s
100% bemanning: 3.55 s
Beide: 3.12 s
Beide en BiA: 3.06 s
Beide and Max Bemanning %: 2.93 s
Sien bemanning, verbruiksgoedere of toerusting vir meer inligting.
Gebruik Shell Type 1 (110 skade):
Teoretiese skade per minuut
Nominale DPM: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
50% bemanning: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
75% Bemanning: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
100% bemanning: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Vents: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Rammer: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Beide: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Beide en BiA: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Beide and Max Bemanning %: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Voordelige skade per minuut
Eerste opname DPM: Uitdrukkingsfout: Onverwagte & lt -operateur.
Sien hier, hier, of hier vir meer inligting.
Gebruik Shell Type 2 (110 skade):
Gebruik dop tipe 3 (175 skade):
Bespreking: Panzer IV
Was die Maybach V-12-enjin 'n diesel of het dit op petrol/petrol geloop? Kan dit verduidelik word oor alle verwysings na die kragsentrale? - Vorige ongetekende opmerking bygevoeg deur Homebuilding (bespreking • bydraes) 15:26, 3 Junie 2014 (UTC)
"aantal retourrollers is van vier na drie verminder om produksietyd te verminder" Produksietyd, of koste? Of albei?
Formatering, ek persoonlik verkies panzer & amp ausf (uhrung) kursief wees. maar ek het nou net nie die geduld om deur te gaan nie en almal kan dit verander. As iemand dit doen? En skryf 'millimeter' terwyl die afkorting 'in' is. tref my inkonsekwent.
"groter mate van vertikale afbuiging van die wiele" Begryp ek dat dit dieselfde beteken as "wielreis" in motorveringstelsels? Verander dit as duideliker?
"augmented" Lyk vir my 'n vergrote gebruik van augmented moet minder aangevul word.
L/70. Soos ek dit verstaan, het die L/70 slegs die voorste veringelemente beklemtoon. Kan iemand dit bevestig?
L/33. Ek het dit gewoonlik 'n L/34 gesien, tensy ek my erg vergis.
Produksietyd, sover ek weet (koste kan 'n ander rede wees, maar word nie deur die bron gedek nie). Dit is waarskynlik 'n soortgelyke geval as die vermindering van die Panther se kopligte van twee na een.
Uit die Panzer I -artikel word Panzer nie kursief gestel nie, want dit word gereeld in Engels gebruik. Ek glo dat Ausfuhrung kursief moet wees, maar ek kursiveer nie die verkorting nie (het dit ook nie in Panzer I gedoen nie). Uit die vorige FAC's moet die woord waarin dit gemeet word, hoofsaaklik uitgespel word, terwyl die eenheid waarin dit omgeskakel is, afgekort moet word (verskyn in die artikel van Verdeja (tenk), waar geen van die woorde uitgespel is nie).
Dit lyk asof die wielbeweging en vertikale buiging dieselfde is - vertikale afbuiging is hoe Perrett dit stel, en dit is ook hoe Simpkin dit verduidelik (sy boek dek nie die Panzer IV nie, maar handel oor tenkontwerp in die algemeen).
Ek kan sommige vervang met verbeter, Dink ek, alhoewel dit ook baie gebruik word.
Die bron waarna na die sin verwys word, sê dat die onderstel 'oorlaai' was. Daar word egter genoem dat hulle dit saam met die Panther -rewolwer probeer monteer het, wat nog 'n rede is waarom dit met die beskikbare volume te doen het (terugslaglengte - die terugslaglengte van die L/43 moes reeds ingekort word om dit in te pas die rewolwer van die Panzer IV) en gewig (hoewel ek nie seker is hoeveel die Panther -rewolwer geweeg het nie).
Jy het reg, en ek kan nie glo dat ek dit voorheen gemis het nie. 'N L/33 is ontwikkel, maar dit sê dat 'n enkele 75 mm L/34.5 in Desember 1941 voltooi is (dit noem nie of dit 'n ontwikkeling was wat uit die L/33 voortspruit nie) en op die Ausf. F. Ek sal die artikel dienooreenkomstig wysig.
Die artikel word tans in 'n A-klas hersien en u kommentaar sal baie welkom wees.
Vrae, kommentaar, ens. Hieronder. Ek voeg by die lys soos ek gaan) EyeSerene -praatjie 09:30, 28 Augustus 2008 (UTC)
Is dit die moeite werd om te noem dat die Pz IV dikwels 'n 'swaar' tenk genoem word (ten minste totdat die Tiger I verskyn het)?
Ausf. A — Ausf. F Wysig
Ek dink 'n mate van verduideliking is nodig ten opsigte van diensaanvaarding. Volgens die artikel is die Pz IV in 1936 in gebruik geneem as die VsKfz 622. en weer in 1939 as die SdKfz 161. Hoe was dit moontlik?
Was daar 'n Mk E? Dit word opgemerk dat dit later in die afdeling genoem word.
Soms word afkortings kursief gemaak en soms nie (bv. Kwk, Ausf). Vreemde woorde wat nie algemeen in Engels gebruik word nie, moet kursief wees, maar ek weet nie of dit op afkortings van toepassing is nie. Jou gedagtes?
Irrelevant vir die afskrif (en niks waaraan ons veel kan doen nie), maar met betrekking tot die foto van die DAK Pz IV (wat ek voorlopig as 'n E -variant geïdentifiseer hetvan plan verander, ek dink dit is 'n D met slagveldaanpassings), blyk dit dat die tenk met die 10de en 15de Pz Div se kentekens geverf is.
Ek het probeer om nog 'n paar beelde van die verskillende merke te vind - ek dink die A, E, F2 en J is waarskynlik die belangrikste, aangesien dit belangrike bakens in die voertuig se lewe illustreer. Ongelukkig het ons 'n D eerder as 'n E (kon dit nie op Commons vind nie), maar dit is steeds 'n goeie foto)
Ek het ook 'n bietjie met die uitleg gepeuter - verander gerus enigiets waarvan u nie hou nie. My veranderinge het 'n bietjie prentjie in die artikel gelei, maar as u besluit om die beelde te behou, kan ons dit versprei (en ek het in elk geval nog nie by die teks gekom nie).
Is dit moontlik om u eerste Pz IV -prent na commons op te laai?
Ek glo ek het 'n bron wat wel noem dat dit as 'n 'swaar' tenk beskou is, maar dit is 'n boek oor die IS-2 en dit word nie eintlik in een van my 'only-Panzer IV' boeke genoem nie. Ek betwis nie dat dit so was nie, maar ek voel nie gemaklik om dit by te voeg as dit nie in een van die bronne genoem word nie, behalwe een wat regtig niks met die Panzer IV te doen het nie.
Ek het probeer verduidelik wat ek bedoel het met die twee "aanvaarding" datums. Die eerste was aanvaarding in die Duitse leër, terwyl die tweede een as standaard tenk aanvaar was - in 1936 was nie alle afdelings toegerus met die Panzer IV nie, terwyl dit na die oorlog in Pole wel was.
Ek kursiveer gewoonlik nie afkortings nie.
Ek het dit met hom bespreek, maar hy voel dat sy aanlynbronne meer betroubaar is. JonCatalán (kontak) 18:52, 3 September 2008 (UTC)
Van WP: RS, "Artikels moet gebaseer wees op betroubare, gepubliseerde bronne van derde partye met 'n reputasie vir feitekontrole en akkuraatheid." Die relevante beleidsblad, WP: V, gee hier 'n rangorde. Die artikelbronne lyk beslis goed vir my, een of twee van die boeke kan miskien as 'liggewig' beskryf word, maar ek sou nie die akkuraatheid daarvan bevraagteken nie, en die skrywers word meestal erken deur kundiges op hul gebied (veral Thomas L Jentz , waarvan die werk oor die algemeen as gesaghebbend beskou word). Dat u bronne met mekaar saamstem, beteken dat ons akademiese konsensus het, wat nog 'n sterk aanduiding is van betroubaarheid. Dit sou 'n baie oortuigende argument om dit te oorkom. Van watter webwerf was die veranderinge? EyeSerene -gesprek 19:26, 3 September 2008 (UTC)
Geluk met die goedkeuring van die A-klas. Dhatfield (kontak) 18:32, 29 Augustus 2008 (UTC)
Dankie! JonCatalán (kontak) 18:09, 30 Augustus 2008 (UTC)
Ek is nie seker of dit akkuraat is nie. Pzkw-III's was ook nog in 1945 in diens, al was dit in 'n baie klein hoeveelheid. DMorpheus (kontak) 20:26, 29 Augustus 2008 (UTC)
Dit is waar, al was dit net omdat die Duitsers nooit iets geskrap het nie (dit net aan hul bondgenote oorgedra). Boonop was die Pz III -onderstel beslis, ten minste in die gedaante van StuG III. Ons sal dit miskien moet heroorweeg. Dankie vir die regstelling van die onderskrif BTW - die beeld is verkeerd gemerk op Commons (ek moes nader gekyk het!) EyeSerene -praatjie 20:55, 29 Augustus 2008 (UTC) Bylaag As ons van nader kyk, sê die artikel 'slegs die Duitse tenk wat gedurende die oorlog in voortdurende produksie bly' - kyk ons ​​na dieselfde bietjie? EyeSerene -praatjie 21:01, 29 Augustus 2008 (UTC) EyeSerene is korrek. JonCatalán (kontak) 22:04, 29 Augustus 2008 (UTC) Ek dink dit het moontlik verwys na "Die Panzer IV was die enigste Duitse tenk wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog bestry het ", wat (alhoewel daar na verwys word) ) Ek stem saam dat dit twyfelagtig is, want daar was nog Pz III's in diens in 1945. Ek het dit aangepas deur inligting van vroeër in die artikel by te voeg, wat ek kommentaar gelewer het totdat ek 'n huis daarvoor gevind het, so hopelik is dit minder geneig om te lok besware nou. EyeSerene -gesprek 15:01, 30 Augustus 2008 (UTC)
Sê u dat die KwK 37 L/24 nie so diep sou kon dring as u dit na 'n reikafstand van 2,296,61 voet in plaas van 2,296,59 voet sou skuif nie? Of dat dit glad nie sou deurdring nie? Gene Nygaard (kontak) 23:44, 26 November 2008 (UTC)
<> wat u 913,800,000 cm (5,678 myl) gee
<> wat jou 9 138 000 m (5,678 myl) gee
<> wat u 5,678 millimeter (0,003528 myl) gee
Waarom word Spielberger se produksienommer vir 1941 in die tabel gebruik? Dit is nou bekend dat hierdie inligting uit 1972 verkeerd is. Ons kan nie net getalle kies soos ons wil nie; ons moet die beste moderne bron gebruik, Jentz natuurlik: o), en sy getalle gee.-MWAK (kontak) 09:00, 12 Desember 2008 (UTC)
Ons het die afgelope paar dae baie foto -veranderings en onderskrifbewerkings ondergaan. Dit kan nuttig wees om sommige van die herkenningskenmerke van verskillende ausfrungs op te klaar.
Ek het die onderskrif op een foto verander van ausf A na D dit is verander na C ek het dit weer na D teruggesit. Die ausf D kan van hierdie hoek van die baie soortgelyke ausf B en C onderskei word deur die enkele staaf op die enjinopening. Die ausf B en C het daar drie of vier lengtestafels gehad. 'N Boog MG is ook duidelik sigbaar, aangesien die ausf B-C nie 'n boog MG gehad het nie, slegs 'n pistoolpoort in die voorplaat van die radio-operateur.
Die hooffoto is 'n B of 'n C, nie 'n D soos oorspronklik onderskrif nie. Weer is die langsstange op die inlaat sigbaar, net soos die gebrek aan 'n boog MG. 'N Makliker kenmerk is die interne mantel kenmerkend van die ausfs A-C, maar nie D en later nie.
Die Aberdeen -voorbeeld is moeilik, aangesien dit kenmerke van die E en F het, ek weet nie wat dit is nie.
DMorpheus (kontak) 10:21, 12 Desember 2008 (UTC)
Heh, ek was seker daar was verskillende beelde vir die Ausf. A en lood oorspronklik. Die rede waarom ek die Aberdeen-variant as die F2 geïdentifiseer het, was die korter snoetrem in vergelyking met die G, maar gegewe die omskakeling van die rewolwer/onderstel wat aangegaan het, stem ek saam dat dit nie 100%is nie. EyeSerene -praatjie 11:17, 12 Desember 2008 (UTC) Goeie werk, ek moet my Panzer -erkenning opdoen. Het dalk nog 'n paar historiese foto's. Ek het nog 'n vraag aan u Duitse AFV -kundiges: wat is die projekstandaard vir die verkorte voertuigbenamings? Ek kom meestal by Pz.Kpfw. X en Sd.Kfz. X in die letterkunde, maar het opgemerk dat die meeste hiervan op WP, "PzKpfw" of erger nog "Panzer", vereenvoudig is. Is daar 'n standaard of gids waarna ek kan verwys? Koalorka (kontak) 13:27, 12 Desember 2008 (UTC) 'n Behoorlike beeld van die Ausf. A sou uitstekend wees as u een het) Wat afkortings betref, weet ek nie van spesifieke riglyne wat die een vorm bo die ander verkies nie. Ek veronderstel dat dit meer grammatikaal korrek is om die leestekensweergawe te gebruik, maar moderne gebruik blyk te wees om die leestekens te vermy. Solank 'n artikel intern konsekwent is, betwyfel ek of iemand sou beswaar maak. Ek is ook nie 'n fan van 'Panzer' nie, tensy dit spesifiek verwys na 'n formasie (soos in 'panzer -afdeling'). EyeSerene -praatjie 13:39, 12 Desember 2008 (UTC) Ek blaai steeds deur die honderde foto's wat onlangs deur die Duitse federale argief aan Wikipedia geskenk is, en ek sal probeer om 'n paar vroeë modelfoto's te vind en dit dan hier te plaas sodat julle dit kan identifiseer en kies, het ek baie probleme om die vroeë modelle behoorlik te identifiseer. Koalorka (kontak) 13:46, 12 Desember 2008 (UTC) Ek sal my bes doen met hulle, ek het nogal pret hiermee. Waarom plaas u dit nie eers op die besprekingsbladsy nie? Ons kry konsensus oor die ID en plaas dit dan in die artikel? Die ausf A is buitengewoon skaars, maar maklik herkenbaar as u een vind. Die Aberdeen -weergawe waarna ek verwys het, is die D/E/F1, nie die G. Dit wil sê die een met die kort geweerbuis. Dit het 'n B-C-D-koepel en voorste romp, maar die kettingwiele en ledertjies is van 'n F of later. Ek wil ook weer die hooffoto nagaan, noudat ek weet hoe om 'n B uit 'n C. DMorpheus (kontak) 14:46, 12 Desember 2008 (UTC) te verstaan. Ag, reg - ek het gedink jy bedoel die langgeweer -weergawe ( paragraaf 4, AF). En ja, dit is lekker) EyeSerene -gesprek 15:54, 12 Desember 2008 (UTC)
Ek laat die onderskrifte leeg sodat u die modelle kan identifiseer (gebruik "|" na die lêernaam om 'n beskrywing in te voer):
Ausf C tydens die Poolse veldtog
Ausf B of C, dieselfde tydperk
Naby pzkw-IV is 'n E wat verder is, is ook 'n E
Laat H of vroeg J, 12de W-SS div
Ausf H met nie -standaard dakwapens
Ausf C met 'n paar opdaterings, Normandië 1944
dieselfde tenks as die vorige foto
OK, dit is lekker, maar jy gaan my nie aanhou om dit te doen nie?
DMorpheus (kontak) 14:48, 12 Desember 2008 (UTC)
Hoe realisties is hierdie stelling, aangesien die Panzer IV se 75 mm KwK 40 L/48 die volgende penetrasieprestasie op 30 grade van vertikaal het:
PzGr.39 (Armour Piercing Capped Ballistic Cap) 6,8 kg 790 m/s 106 mm 96 mm 85 mm 74 mm 64 mm
PzGr.40 (Armour Piercing Composite Rigid) 4,1 kg 990 m/s 143 mm 120 mm 97 mm 77 mm - mm
Gr.38 Hl/C (hoë plofbare teen tenk) 4,8 kg 450 m/s 100 mm 100 mm 100 mm - mm - mm
En die T-34/85 se ZIS-S-53 het die volgende penetrasieprestasie op 30 grade van vertikaal:
BR-365 (Armour Piercing) 9,2 kg 792 m/s 95 mm 83 mm 72 mm 62 mm 51 mm
BR-365 (Armour Piercing Capped) 9,2 kg 792 m/s 105 mm 96 mm 83 mm 73 mm 64 mm
BR-365 P (Armour Piercing Composite Rigid) 4,99 kg 1,200 m/s 144 mm 107 mm 76 mm 55 mm 39 mm
Armorwise het die Panzer IV H 'n gesig -geharde frontale pantser van:
Romp voorkant bo
Romp voorkant laer
80 mm by 9 ° 80 mm by 12 ° 50 mm by 10 ° 50 mm by 0-30 °
Armorwise het die T-34/85 'n frontale pantser van:
45 mm by 60 ° 45 mm by 60 ° 90 mm rond 90 mm rond
Natuurlik het die Panzer IV H die voordeel op lang afstand as gevolg van superieure ballistiek en optika, terwyl die T-34/85 die beter topsnelheid en mobiliteit het as gevolg van 'n beter krag-tot-gewig-verhouding en breër spore. As ons dit alles bekyk, blyk dit dat hulle min of meer ewe ooreenstem eerder as 'definitief uitgesluit', soos dit tans onder die afdeling Panzer IV Eastern Front (1941–1945) lui. Miskien kom dit uit 'n verouderde bron/inligting wat te veel herhaal is. Hier is ook 'n paar meer interessante inligting:
Let daarop dat hoewel die T34 dikker wapenrusting gehad het as die Amerikaanse ontwerpe, die Sowjet -metalurgie baie agter die VSA (sowel as die Duitsers) gelê het, sodat die dunner pantser van die Amerikaanse tenks eintlik soortgelyke beskerming gebied het. Die 76 mm Amerikaanse gewere was aansienlik kragtiger as die gewere van die vroeë T-34's en ongeveer gelykstaande aan die T-34 gewapen met 'n 85 mm-geweer.
Eers in Julie 1944 het die Amerikaanse Shermans, toegerus met die 76 millimeter (2,99 in) M1 tenkgeweer, het 'n gelyke vuurkrag met die Panzer IV begin bereik, alhoewel hulle nog steeds erg ooreengestem het deur die Panthers en Tigers. —Voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 72.95.152.192 (kontak) 06:41, 5 Maart 2009 (UTC)
Ek is nie seker of die stelling oor die Sowjet -metalurgie regverdig is nie. T-34's is gemaak van groot gietstukke, wat hulle struktureel beter laat klink as hul tydgenote, sodat selfs treffers wat binnedring, die tenk nie sou breek nie, tensy hulle iets noodsaakliks raak. Terwyl die gekonstrueerde konstruksie van hul teenstanders (as gevolg van minderwaardige gietvermoëns) daartoe gelei het dat Duitse tenks dikwels sonder penetrasie uitgeskakel is. Boonop het die Sowjetunie in die dertigerjare die res van die wêreld in kwaliteit en hoeveelheid staalproduksie oortref, ten minste volgens die propaganda van die Stalin -era. Nog meer betekenisvol was dat die Duitse metallurgie baie afhanklik was van NORWEGIAN staal. met die verlies van Noorweë het hul tenks 'n massiewe afname in kwaliteit beleef. gate in die middel van pantserplate was algemeen, so 'n nominale dikte van 100mm sou effektief 2x 20mm dele en 'n gaping van 60 mm gewees het. Pantserdikte versus pantserdringing van 'n dop is ook nie die enigste beslissende faktor in 'n tenkgeveg nie. As ek byvoorbeeld 'n katapultklip na die een teiken met kevlar gegooi het en die ander een met 'n pistoolgrootte AP -patroon geskiet het, terwyl die tweede skoot meer geneig sou wees om die doelwapens binne te dring, sou die eerste skoot meer katastrofiese skade veroorsaak. Hierdie verskil word versterk deur komplekse meganika en ander sensitiewe dele aan die binnekant van die pantser, en dit was 'n groot probleem vir die Duitse pantser. in die besonder die Panzer IV. Soms is die hoeveelheid kinetiese energie of plofkrag wat aan 'n wapenrusting gelewer word, 'n belangriker bewys van die doeltreffendheid van 'n dop dan die penetrasie daarvan, veral as in berekening gebring word en in hierdie gebiede was die T-34 VEEL beter as die Panzer IV. Nog 'n vinnige opmerking, kop -tot -kop -konfrontasie, is nie die enigste ding wat oorweeg word as daar gekyk word na hoeveel een voertuig 'n ander uitklas nie. 'N Voertuig oorlewing of nut in ander rolle kom ter sprake. As die T-34 meer gewig plofstof op infanterie kan lewer op pad na 'n gepantserde konfrontasie, is die kans groter dat dit die komende botsing sal wen. As dit dikker pantser het, het dit 'n groter kans om treffers van infanteriewapens of vliegtuie te oorleef. As dit 'n hoër pad- of veldspoed het, is dit meer in staat om verskillende taktiese rolle te vervul en wanneer nodig in posisie te kom. Met ander woorde, die T-34/85 was in 'n beduidende mate die beter tenk Voordat u in ag neem hoeveel makliker dit was om te bou en te ontplooi. Om anders te argumenteer is suiwer semantiek, aangesien die historiese rekord daar is en dit deur WW2-historici ooreengekom is.-Senor Freebie (kontak) 04:16, 15 April 2009 (UTC) "die Sowjetunie in die 1930's het die res van die wêreld in kwaliteit en hoeveelheid staalproduksie oortref, ten minste volgens die propaganda van die Stalin -era" - Goeie bron.) Hohum (kontak) 01:02, 16 April 2009 (UTC) Ek weet. Maar daar was iets daaraan verbonde. Die Sowjet -staalbedryf was die grootste ter wêreld. Dit het meer opbrengste as die VSA en hoër gehad kwaliteit dan Australië of die Verenigde Koninkryk, en dit is 'n erkende feit. Die Kremlin sou altyd die syfers in hul guns steek, maar hulle het ongelooflike winste behaal gedurende die dertigerjare en drie van die gebiede is die sleutel tot die begrip van die wapenrusting van die T-34 teen die Panzer IV -argument. Die eerste is die kwaliteit van staal en die tweede is die grootte van die gietstukke en die derde is die hoeveelheid staal wat hulle kon produseer. In die eerste gebied is die antwoord nie maklik omskryfbaar nie. Die USSR het beter staal in hul gepantserde voertuie aan die begin en aan die einde van die oorlog, maar te midde daarvan het die kwaliteit gedaal terwyl Duitsland ernstige hulp van besette gebiede verkry het.In die tweede gebied het die Sowjets gips gemaak van die grootste Duitse tenks terwyl Duitsland besig was om te maak borde wat jy kan agter in 'n Volkswagen Golf pas. In die derde gebied. die Sowjette het alle ander lande gekombineer behalwe die VSA. Hulle was dus baie goed in die vervaardiging van staal en hulle 55 000 T-34's toon dit.-Senor Freebie (kontak) 13:06, 28 April 2009 (UTC) Die Sowjet-staalbedryf was nog nie eens die grootste in die wêreld nie tydens WW2. Die VSA verdwerg hulle en selfs Duitsland het 'n hoër produksie. Maar dit is 'n klein probleem in hierdie konteks, dit is 'n tenkartikel. Wyle Pzkw-IV en T-34-85 was redelik eweredig, en die kwaliteit van die bemanning en die taktiese situasie is baie groter. Ek weet nie wat u bedoel met die verlies van Noorweë nie, maar Noorweë was tot na die oorgawe in nazi -hande. groete, DMorpheus (kontak) 13:44, 28 April 2009 (UTC)
Nog meer betekenisvol was dat die Duitse metallurgie baie afhanklik was van NORWEGIAN staal. met die verlies van Noorweë het hul tenks 'n massiewe afname in kwaliteit beleef. Met die verlies van Noorweë? Noorweë is deur die Wehrmacht gehou tot 8 Mei 1945. - Voorafgaand aan ongetekende kommentaar bygevoeg deur 79.221.62.11 (kontak) 21:26, 5 Maart 2013 (UTC)
Eerlik vind ek dit ongelooflik: "Teen die vorige model Panzer IV's kon hy sy eie hou, maar met sy 75 mm M3-geweer was hy byna hulpeloos in die gesig van die laatmodel Panzer IV, sowel as die Panther- en Tiger-tenks, kon nie hul frontale wapenrusting op feitlik enige afstand binnedring nie.  Die 80-millimeter (3.15 in) frontale wapenrusting kan maklik treffers van die 75-millimeter (2.95 in) wapen op die Sherman by normale gevegstreke weerstaan.  "
Harry Yeides in Tank Killers merk op dat 'n 75 mm -geweer van die VSA in staat is om 'n 3 -duim se gesigverhardde wapenrusting op 'n meter te dring. Zaloga het in sy M4 Sherman gesê dat óf die 75 óf 76 gewapende Sherman -variant op die voorste wapenrusting van die Panzer IV op gereelde gevegsbane kan skiet met goeie kans op sukses. Die geskiedenis van die Amerikaanse weermagordonnansie in WW2, Van Beachhead tot Battlefront, beweer dat die M4 baie minderwaardig was as die Tiger- of Panther -tenks, maar dat dit gelyk is aan of beter is as Mk. IV.
In die weermag se amptelike geskiedenis van The Ardennes Battle, "The Battle of the Ardennes", in die hoofstuk van die opponerende wapens, word ook gesê dat die Panzer Mk IV "die M4" uitgeskiet het, maar effens dunner pantser en minder beweeglik was. In die algemeen beskou dit die M4 Sherman -tenk as 'effens beter' as die Mk IV. Generaal Maurice Rose, in 'n verslag wat hy aan die Pentagon gestuur het oor die prestasie van M4 tenks teen die Duitse wapenrusting in die algemeen-dit wil sê alle soorte panzers en aanvalsgewere-verklaar dat behalwe vir die geweer, die Amerikaanse tenk in alle opsigte beter was.
Die studies van die Amerikaanse weermag se ballistiese navorsingslaboratorium toon aan dat die gemiddelde Duitse tenk in 'n afstand van byna 900 meter in 'n afstand van tenk 900 meter uitgeskakel is. Die Amerikaanse eenhede wat by hierdie studie betrokke was, was die 3AD en 4AD. Tydsraamwerk was middel tot laat 1944. Nie een van die eenhede het 'n oorvloed voorraad van 76 mm gewapende tenks nie. Die 3AD het ongeveer 1/3 van die 4AD gedurende Augustus-September bykans geen gehad in die swaarste tenkgevegte wat hy geveg het nie, en slegs 1/4 76 mm geweer het Shermans gewapen. Die Duitse tenks wat in die studie verteenwoordig is, was oorwegend Mark IV of gelykwaardiges.
Die lees van AAR's en amptelike geskiedenisse, van Amerikaanse gepantserde eenhede, het beslis nie die gedagte beïndruk met die idee dat Mk IV op een of ander manier onskadelik was vir Sherman -vuur nie, aangesien die tenks wat as sodanig geïdentifiseer is, in groot getalle neergeslaan is in tweestryde wat blykbaar redelik gelyk, sonder spesiale moeite om die voorste wapenrusting te omseil. Voordat die Tiger-fobie-argument weer ter sprake kom-hoe gaan ons die feit dat in Amerikaanse amptelike geskiedenisse die aansprake eintlik gediversifiseer kan word, verdiskonteer omdat die Amerikaners gewoonlik aan die einde van die geveg hulde hou en daar is in 'n posisie om tenks wat uitgeslaan is, te inspekteer?
Bewerings van onkwetsbaarheid is moeilik om te glo, omdat dit alles gebaseer is op Amerikaanse penetrasietabelle wat afgelei is van afvuur op homogene testplaatborde met 'n helling van 30 grade van die vertikaal. Die Duitse Panzer Mk IV -wapenrusting het 'n geharde plaat gehad wat 'n groter weerstand bied teen Russiese wapenborstels, maar eintlik kwesbaarder was as RHA vir afgedekte wapenborstels.
Ouens, ek probeer nie hier om partydig te wees nie. Ek het 'n paar verwysings na Hastings en Jentz gesien. Hastings is 'n goeie historikus, maar geen kenner van wapens of taktiek van Jentz nie, hy is die gesag in Duitse tenks en ek sal graag 'n presiese aanhaling wil sien oor die beweerde onkwetsbaarheid van Mk IV -pantser vir geallieerde wapens. As hy wel sê, sou dit 'n wonderlike feit wees, aangesien hy teen elke ander historikus en Amerikaanse tenksoldaat oor hierdie onderwerp sou weerspreek.
Sincerley yours, Chinchenchuan/Jonathan Chin — Vorige ongetekende kommentaar bygevoeg deur 140.112.4.234 (kontak) 05:03, 20 April 2009 (UTC)
Post Script: ek het die gedeelte wat sê Pz. Mk. IV is onaantasbaar vir die 75 mm -geweer van die M4 Shermans, omdat die aanhaling verkeerd is. Die aanhaling sê hierdie opmerking word bewys deur bladsy 176 van Jentz en Doyle se boek. Ek het dit nie, maar die boek het slegs 48 bladsye volgens die Google -boek. Ek het ander standaard tenk naslaanboeke van New Vanguard, en nie een van hulle het meer as minder as 48 bladsye nie.
Ek oorweeg dit om Max Hasting se kwotasie ook uit te vee. Die enigste ding wat hy blykbaar sê, is dat die voorste pantser van die M4 -tenk dun en kwesbaar was vir die Pz Mk IV se 75 mm L/48 -geweer. Dit volg nie dat Pz Mk IV onkwetsbaar sou wees vir M4 se 75 mm L/40 nie. - Voorafgaand aan ongetekende kommentaar bygevoeg deur 114.42.96.118 (kontak) 16:22, 20 April 2009 (UTC)
Die ongelukkige feit van die lewe vir die Sherman-bemanning was dat die Panzer IV kon klop hulle uit sodra hulle gesien is, terwyl die Sherman-bemanning binne die effektiewe omvang van die relatief kort 75 mm van die Sherman moes kom. Watter BTW, IIRC, was gebaseer op 'n geweer wat in 1897 ontwerp is. - voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 95.150.11.216 (kontak) 15:03, 9 November 2017 (UTC)
Panzer IV Onkwetsbaarheid Redigeer
Van Beachhead tot Battlefront, beweer dat die M4 baie minderwaardig was as die Tiger- of Panther -tenks, maar gelyk is aan of beter as Mk. IV.
Ja, maar watter model van die M4? 75 mm, 76 mm, ander?
In die weermag se amptelike geskiedenis van The Ardennes Battle, "The Battle of the Ardennes", in die hoofstuk van die opponerende wapens, word ook gesê dat die Panzer Mk IV "die M4" uitgeskiet het, maar effens dunner pantser en minder beweeglik was. Oor die algemeen beskou dit die M4 Sherman -tenk as 'effens beter' as die Mk IV. Generaal Maurice Rose, in 'n verslag wat hy aan die Pentagon gestuur het oor die prestasie van M4-tenks teen die Duitse wapenrusting in die algemeen-dit wil sê alle soorte panzers en aanvalsgewere-verklaar dat behalwe vir die geweer, die Amerikaanse tenk in alle opsigte beter was.
Effens dunner pantser? Te oordeel na die opmerking, dan praat hulle oor die 50 mm romp voorkant Panzer IV F2 omdat die Panzer IV laat G/J 80 mm romp pantser gehad het, dikker as dié van die algemeenste Shermans met 50,8 mm of 64 mm romp pantser. Oor die mobiliteit het die Panzer IV 'n laer gronddruk gehad, wat lei tot groter dryf en beter prestasie op slegte terrein. Omdat die M4 'effens beter' is as die Pz IV, is dit waarskynlik vir die 76 mm -modelle, aangesien die kanonprestasie baie gelyk is, indien nie marginaal beter as die van die KwK 40 L/48.
Volgens die Sowjets wat 'n studie gedoen het oor die kwesbaarheid van tenks in gevegte, het hulle tot die gevolgtrekking gekom dat treffers aan die voorkant van die rewolwer verreweg meestal die oorsaak was van 'n tenkverlies. Met behulp van die resultate van hierdie studie het hulle 'n radikale nuwe vorm van rewolwer ontwerp vir hul IS 3 -tenk. Vir die Panzer IV GJ sou die swakste frontarea die voorkant van die rewolwer/rewolwer wees, wat 50 mm in plaas van 80 mm soos die romp was. As ons aanneem dat die Sherman se 75 mm akkuraat genoeg is om die rewolwer met konsekwentheid te tref, is dit meer as moontlik om 'n Pz IV op 900 yds dood te maak.
Bewerings van onkwetsbaarheid is moeilik om te glo, omdat dit alles gebaseer is op Amerikaanse penetrasietabelle wat afgelei is van afvuur op toetsgerolde homogene pantsertoetsplate teen 'n helling van 30 grade van die vertikaal. Die Duitse Panzer Mk IV -wapenrusting het 'n geharde plaat gehad wat 'n groter weerstand bied teen Russiese wapenborstels, maar eintlik kwesbaarder was as RHA vir afdekkende wapenborstels.
1.) Volgens die Amerikaanse weermag TM9-1907 75 mm M3 geweer AP prestasie:
Penetrasie teen 'n helling van 0 grade: 90mm by 0yds 83mm by 400yds 76mm by 1000yds
Penetrasie teen 30 grade helling: 71,1 mm by 0yds 66,5 mm by 400yds 60,2 mm by 1000yds
Hiervolgens dan omstreeks 400 yds en minder nie 900 meter dit kan die voorste romp van die Panzer IV G/J binnedring, wat 'n helling van 80 mm het van 9 tot 12 grade (
2.) Hiervolgens: U.S. Army Firing Test No.1 Chart onderaan (http://wargaming.info/ww2/ustest1.htm)
Teen 'n 70 mm -geharde plaat wat teen 30 grade skuins was (
= 81 mm) positiewe penetrasie vind plaas by 1,900 voet per sekonde of ongeveer effens minder as 500 yds
Teenoor die vorige model Panzer IV's kon hy sy eie hou, maar met sy 75 mm M3-geweer was hy byna hulpeloos in die gesig van die laatmodel Panzer IV, sowel as die Panther- en Tiger-tenks, wat nie in staat was om hul voorste wapenrusting binne te dring nie. feitlik enige reeks.  Die 80-millimeter (3.15 in) voorste wapenrusting kan maklik treffers van die 75-millimeter (2.95 in) wapen op die Sherman by normale gevegstreke weerstaan. 
Die tweede aanhaling moet behou word, want die normale gevegsreekse in die westelike front was ongeveer 500 tot 750 meter, waarvolgens die Sherman 75 mm nie deur die wapenrusting aan die voorkant van die Panzer IV G/J.
Die aanhaling sê hierdie opmerking word bewys deur bladsy 176 van Jentz en Doyle se boek. Ek het dit nie, maar die boek het slegs 48 bladsye volgens die Google -boek
Google boek is verkeerd. Ek het die boek en sy presiese 216 bladsye. Soek dit ook op Amazon.com. —Voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.182.165.159 (kontak) 23:04, 21 April 2009 (UTC)
Gaan te goeder trou na u verwysing. Dit is onmoontlik dat Jentz en Doyle se Pzkw IV G, H, J -boek 216 bladsye bevat, ten minste nie die uitgawe wat op hierdie Wiki -inskrywing verskyn nie. Beide Google Book en Amazon toon aan dat die boek slegs 48 bladsye inhoud bevat. U kan dit duidelik sien in die INHOUDSOPGAWE waartoe Amazon toegang verleen. Die WOORDELYS, wat ook ter insae is, bevat geen inskrywings nie, nadat die bladsynommer vir die WOORDELYS self 48 is. Ek het nie minder nie as ses Osprey -naslaanboeke oor tenks, almal is gestandaardiseer op 48 bladsye.
Cole's THE BATTLE OF ARDENNES sê die volgende:
Presiese syfers oor die Duitse tenksterkte is nie beskikbaar nie, maar dit lyk asof ongeveer 250 panzers in die Ardennengeveg ongeveer 250 Tigers was en die balans gelykop tussen die Mark IV en die Panther verdeel is. Slagervaring in Frankryk, wat in die Ardennen bevestig is, het die Sherman die voorsprong bo die Mark IV gegee in frontale, flank- en agteraanval.
Hy praat duidelik van Sherman tenks in die algemeen, dit wil sê beide 75 en 76 variante. Dit dui nie op 'n tenk minderwaardige of hopeloos uitgemaakte tenk nie. In daardie gevegte was 76 gewapende Sherman -tenks verantwoordelik vir 'n klein minderheid tenks in die VSA se Eerste en Derde Leërs. Die Eerste Weermag se 2AD en 3AD het eers 'n tenk van 76 mm gekry totdat die Cobra uitgebreek het, waarna daar byna geen hewige tenkgevegte was nie. Die Derde Weermag het byna geen 76 mm geweer gewapende Shermans ontvang nie, alhoewel dit die grootste tenkgeveg in ETO voor die Bulge gevoer het. Dit sou onbetaamlik wees dat Cole die superioriteit van die Sherman verklaar deur die 76 te beklemtoon, alhoewel dit skaars in Frankryk was en slegs in klein getalle in die Ardennen verskyn.
Mayo's VAN STRANDKOP NA BATTLE FRONT verwaarloos die kwessie van Panzer Mark IV saam. Dit is 'n skerp kritiek op die ontoereikendheid van die Sherman -tenk van beide 75 en 76 variante teenoor Panzer Mark V en VI, opgeteken in die hoofstuk "Lessons of the Roer". In hierdie stryd handel die geskiedenis oor die stryd van die 2AD teen die 9de Pz Div. 1/3 van alle Shermans in 2AD het die 76 mm geweer gehad. Die verslag gaan diepgaande in op die bespreking van hoe 'n 76 mm-geweer slegs die penetrasie van die Tiger-voorste wapenrusting op 'n puntlose manier kan bereik en een uit ses skote deur Panther-gantlet kan binnedring. Panzer Mark IV is egter glad nie as 'n probleem beskou nie en is onbesproke gelaat.
Harry Yeides se TANK KILLERS dat die M3-geweer drie sentimeter gesigharde harnas kan deurdring. Die amptelike penetrasieprestasie van al die gewere van die Amerikaanse weermag is gebaseer op RHA-penetrasie, hoewel 'n gesig-geharde plaat ook getoets is. Alle toetse word uitgevoer teen 'n hoek van 30 grade teen die toetsplaat, byvoorbeeld, 90 mm penetrasie op 400 meter met 'n standaard toetsmetode sou 103 mm penetrasie beteken as die skoot 'reguit' was. As 'n 75 mm -M3 -geweer op 'n Panzer IV direk voor hom afvuur, sou die slaghoek 9 grade wees, net soos die helling van die wapenrusting. Drie duim gesig-geharde plaat op 1000 meter beteken effektief 88 mm pantser. Dit sluit aan by THE ZERMAN TANK van Steven Zaloga (ook uitgegee deur Osprey), wat verklaar dat die Sherman -tenk 'n goeie kans het om Panzer IV se voorste wapenrusting te verslaan.
Volgens die Sowjets wat 'n studie gedoen het oor die kwesbaarheid van tenks in gevegte, het hulle tot die gevolgtrekking gekom dat treffers aan die voorkant van die rewolwer verreweg meestal die oorsaak was van 'n tenkverlies. Met behulp van die resultate van hierdie studie het hulle 'n radikale nuwe vorm van rewolwer ontwerp vir hul IS 3 -tenk. Vir die Panzer IV G-J sou die swakste frontarea die voorkant van die rewolwer/rewolwer wees, wat 50 mm in plaas van 80 mm soos die romp was. As ons aanneem dat die Sherman se 75 mm akkuraat genoeg is om die rewolwer met konsekwentheid te tref, is dit meer as moontlik om 'n Pz IV op 900 yds dood te maak.
In die eerste plek, as die deel van die voorste wapenrusting van 'n tenk wat waarskynlik deur vyandelike projektiele getref word, kwesbaar is, kan daar nie gesê word dat die tenk onkwetsbaar is aan die voorste boog nie.Tweedens, volgens Perret se Panzer IV -boek (ook uitgegee deur Osprey) moet die toringmantel van Mark IV H & amp J 80 mm wees, nie 50 mm nie. Dit sou impliseer dat die 80 mm -pantser kwesbaar was vir gewone Amerikaanse ammunisie.
". dit het die grootste tenkgeveg in ETO gevoer voor die Bulge" - dit is eienaardig omdat die Britte en Kanadese die meeste van die Duitse wapenrusting in die gesig gestaar het - 7 en 'n half panserdivisies - wat op die gebied rondom Caen saamgedrom het . Die Duitsers het aanvanklik altesaam 9 panzer -afdelings in die Weste gehad. Die standaard 75 mm Sherman was moontlik nie te veel nadeel teen die Panzer IV nie, maar teen die Panther, Tiger I en Tiger II, waarmee die Britte en Kanadese te kampe gehad het, was dit nie geklassifiseer nie, en was dit nie die Amerikaanse leër nie wat hierdie voertuie in die gesig staar, maar eintlik die Britte en Kanadese, wie se standpunte dus waarskynlik meer relevant sou wees.- voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 95.149.53.138 (kontak) 16:32, 30 Maart 2018 (UTC)
Niks word gesê oor die ammunisiepanzer gebaseer op die Pz.IV -onderstel, wat as ammunisie -draer vir die Karl SP -mors gebruik is. Is daar 'n spesifieke rede hiervoor? Groete, DPdH (kontak) 05:11, 22 April 2009 (UTC)
Ek het die woord "romp" by die gedeelte gevoeg wat verwys na die onkwetsbaarheid van die PzKw IV H/J -tenk. Volgens Jentz en Doyle se Panzer Tracks No.4. Panzerkampfwagen IV - Grosstraktor na Panzerbefehlswagen IV, die Pzkw IV se voorste rewolwer en mantelwapens was net 50 mm van staal gehard. Volgens die ballistiese toets van die Amerikaanse weermag "ARMORED FIGHTING VEHICLES & amp WAPONS SECTION APO 887" wat in Mei 1944 gemaak is, aangehaal deur een van die gebruikers hierbo, het die 75mm M61 APCBC -projektiel, afgevuur uit die M3 -geweer wat op die Sherman -tenk gebruik is, deur en deur gemaak penetrasies van 50 mm gesig-geharde wapenrusting plus 20 mm gewalste homogene wapenrusting op 'n afstand van 1000 meter. Let daarop dat die 50+20-pantser as 'n gepantserde wapenrusting teen 'n hoek van 30 grade geplaas is-baie sterker as die Pzkw IV-rewolwer van 50 mm, basies sonder 'n helling. Die enigste M61 -ronde wat deur hierdie wapenrusting verslaan is, het voortydige ontploffing opgedoen, en dit sou nie relevant wees vir Pzkw IV nie. Die mislukking van die M61 teen 70mm RHA sou irrelevant wees in 'n bespreking oor Pzkw IV, aangesien die tenk volgens Jentz en Dolye FH -pantser gebruik het. Die verskil tussen FH -wapenrusting en die weerstand van RHA kan gevind word in die Amerikaanse Ordnance Catalogue, 1944. Die M3 het teen 3 in RHA teen twintig grade verpligtheid op 500 meter gevind, maar teen FH -wapenrusting met dieselfde skuins en dikte, het dit sentraal gestaan ​​by 1000 meter. Dit beteken dat die Pzkw IV se wapenrusting aan die voorkant in werklikheid kwesbaar sou wees op gereelde afstande wanneer dit aan APCBC -vuur blootgestel word.
Daar kan nie gesê word dat 'n tenk met 'n groot rewolwer die deel wat 'waarskynlik' raak 'van die voorste boog van die tenk, wat ook kwesbaar is vir basiese vyandelike tenkwapens en algemene AP -rondtes,' onkwetsbare 'frontale pantser het nie. As ons die minder goed beskermde gletsers (20 mm by 20 grade) en die onderste romp tel, kon die Pzkw verslaan word deur gereelde AP -skote van die Geallieerde M3 75 mm en die Sowjet 76,2 mm geweer, dit was net minder kwesbaar voorkant as die geallieerde en Sowjet tenks in 'n verlowing as gevolg van die sterkte van sy geweer. Dit is net AP -ammunisie. APCBC van die Geallieerdes en APCR van die Russe kan ook die opbou en neus verslaan. 'Onkwetsbaarheid' in hierdie geval is 'n duidelike oordrywing. En die aanhaling van Jentz en Dolye is verkeerd. Die gedeelte verskyn op bladsy 19-20 en verwys na die pantser van 80 mm voor die romp, teenoor die geallieerde en Sowjet-"AP-ronde". —Voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 220.136.190.237 (kontak) 10:54, 5 Mei 2009 (UTC)
-Jonathan Chin — Vorige ongetekende kommentaar bygevoeg deur 220.136.190.237 (kontak) 11:09, 5 Mei 2009 (UTC)
Welgedaan, DMorpheus (kontak) 15:02, 5 Mei 2009 (UTC) OK, maar dit word by 'n aangehaalde sin gevoeg. Ek is seker jy het reg, maar tensy die bron eintlik sê dat ons dit nie kan insluit nie. Terloops, die woord 'onkwetsbaar' kom nêrens in die artikel voor nie. EyeSerene -gesprek 19:53, 5 Mei 2009 (UTC)
Menere, ek is jammer dat ek so ywerig is. As die werksituasie verbeter, kan ek u verwysings gee. Die naslaanwerk wat ek het, is bl. 16, KATALOGUS VAN STANDAARDBESKIKKINGSITEMS gepubliseer deur OFFICE OF THE CHIEF OF ORDNANCE DIVISION beskikbaar gestel deur die vrygewigheid van H. Yeide, 'n gepubliseerde skrywer, in die openbare gids van sy amptelike webwerf.
Die gedeelte is soos volg: "'n A.P.C.-projektiel, wat uit die 75 mm M3-geweer afgevuur word, het 'n mondsnelheid van 2,030 voet per sekonde en dring 3,1 duim gesig-geharde wapenrusting op 1000 meter."
Onlangs is dit aan my voorgestel dat die Duitsers heel moontlik die produksie van alle FH -pantsers na 1943 kan staak, volgens een memorandum van die Duitse kant deur 'n metallurg en 'n Sowjet -inligtingsverslag oor die pantserdikte en samestelling van gevang monsters. Maar in elk geval, die boonste wapenrustingsamestelling is 'n belangrike punt wanneer die voorkant van die rewolwer, mantel en die pantser van die bestuurder 'n onbeduidende 30-50 mm bly. Ek kan net nie 'n geskiedenis van die Amerikaanse weermag vind nie, en ek kan ook geen alarm maak oor die ondeurdringbaarheid van die voorste wapenrusting van Mark IV nie, alhoewel daar baie was oor Mark V en VI.
Dankie vir u verdere navorsing. Vir wat dit werd is, dink ek jy het reg. Ek kan nie onthou dat ek berigte gelees het van Britse of Amerikaanse tenkwaens wat te erg bekommerd was oor die MkIV - IIRC, die Sherman en verskeie Britse tenks is as vergelykbaar beskou. Ek moet egter erken dat ek nog steeds nie seker is waarteen u argumenteer nie. Niks in die artikel impliseer dat die PzIV 'n bewys was teen tenks van die VSA of van Brits nie. Die ander moontlike probleem is dat u inligting uit twee verskillende bronne (die Amerikaanse penetrasiedata en die Duitse pantserdikte -data) haal en dit gebruik om tot u eie (weliswaar logiese!) Gevolgtrekking te kom. Dit is in stryd met een van ons vele bewerkingsbeleid (WP: SYNTH). Ons benodig 'n bron wat uitdruk wat u sê in daardie terme sodat dit geldig is vir opname in die artikel. Weereens, ek is seker jy het reg - die gebrek aan kommer by die Geallieerdes oor die PzIV (gegewe die groot ophef oor die Panthers en Tigers) is 'n bewys dat PzIV's nie 'n probleem was nie, maar dit is negatiewe bewyse. Ons kan ongelukkig geen berigte as bewys van iets noem nie! EyeSerene -gesprek 08:22, 28 September 2009 (UTC)
Dankie. Ek is nie baie vertroud met die wiki -redigeringskoppelvlak of reëls nie, en daarom maak ek slegs voorstelle hier. Die probleem is die bewoording van 'n grafiek wat sê dat "M3 75mm hulpeloos was", wat 'n aanhaling is wat aan Hastings toegeskryf word (en hy het dit wel geskryf). -Jonathan Chin — Vorige ongetekende kommentaar bygevoeg deur 140.109.140.133 (kontak) 05:31, 7 Oktober 2009 (UTC)
As ek onthou, het Hastings in daardie afdeling 'n opmerking gemaak oor die Britse en Amerikaanse versuim om 'n ordentlike algemene tenk beskikbaar te stel wat met die Duitse masjiene kan stry, so ek dink jy het reg dat die artikel dit kan noem sonder om die mening kan die bron te veel rek. Die Hastings -boek is goed gelees, maar die perspektief daarvan is uit die revisionistiese denkrigting van die 1980's, wat dit 'n wonder vind dat die Geallieerdes ooit die oorlog gewen het :) Meer onlangse werke is meer gebalanseerd. Ek sal die teks aanpas - kyk wat jy dink (terloops, dit was moontlik ek wat die sin in die eerste plek in die artikel geplaas het.) EyeSerene -praatjie 11:21, 7 Oktober 2009 (UTC)
Ok, aangesien niemand van u in staat is om diepgaande navorsing te doen nie, sal ek u vertel hoe die Sherman teen die Panzer opgestaan ​​het. Met die M61 APCBC -ronde kon die Sherman nie die Pz4 voorste boonste boonste verdieping van 80 mm dik binnedring nie. Die Sherman het egter TWEE baie algemene AP -rondes gehad, die M61 APCBC en M72 APC. Die M72 kan 91mm op 500m binnedring, kan in 'n hoek van 25-20 grade, dit kan die Panzer Mk4-wapenrusting op 500m of so frontaal binnedring. My bronne hiervoor is 'n kombinasie van dinge, die deurdringingstabelle van die Amerikaanse weermag vir die 75 mm M3 by 30 grade, en dié vir die 75 mm M3 by 0 grade. die omskakeling na 'n waarde van 20-25 grade is uitgevoer met 'n wapenrusting-sakrekenaar met 'n foutmarge van nie meer as 5 mm nie, wat aanvaarbaar is, aangesien daar nie twee tenkrondes uit die loop van 'n geweer met presies dieselfde penetrasie kom nie. Ek is baie moeg daarvoor dat niemand van u 'n idee het waarvan u praat nie, en elke keer as ek probeer het om hierdie artikel te verander, as dit deur een of ander idioot verander word. Ek het net TWEE JAAR NAVORSING gedoen net oor hierdie saak. MOET DIT NIE WEER VERANDER NIE. - Voorafgaand aan ongetekende kommentaar bygevoeg deur 68.58.244.82 (kontak) 19:33, 24 Oktober 2009 (UTC)
"US ARMY TABLES AS BRON" is veels te vaag en nie verifieerbaar nie, so ek het u onaanvaarbare toevoeging teruggekeer. Lees WP: V, WP: BETROUWBAAR en raadpleeg dan beslis WP: CIVIL. Aangesien u soveel moeite gedoen het om dit te ondersoek, is ek seker dat u betroubare, betroubare bronne kan vind. Hohum (kontak) 00:16, 25 Oktober 2009 (UTC)
Moet asseblief nie die moed hê om vir my betroubaar te wees nie, as hierdie webwerf 'n groot leemte van verkeerde inligting is. Tweedens, as u hierdie plek skoonmaak, kan mense sonder 'n idee van wat hulle praat, artikels op die internet skryf vir almal om te sien, wat die afgelope paar jaar baie mense gelei het. dink dat hulle weet waarvan hulle praat, wat weer gelei het tot die skryf van artikels wat op hierdie webwerf op die hele internet gebaseer is. Hierdie webwerf het die geskiedenis niks anders gedoen as om mense wat nie meer kennis het nie, 'n slegte diens te doen as om eens 'n bietjie goed te lees en baie swak artikels te skryf, gebaseer op baie wanopvattings. Ek sal die tyd hier neem, aangesien ek op hierdie tirade gegaan het, om die Sherman in meer besonderhede te verduidelik.
Die M4 Sherman het twee soorte gepantserde ammunisie, die M61 Armored Piercing Cap Ballistic Cap en M72 Armoured Piercing Capped. Beide was sedert 1942 in groot getalle in diens. (Soos vermeld in Pz3 vs M3 Grant Osprey Publishing) pantser op die J/H/G -modelle, sonder om eintlik die verskil te ken. Op 500m kan die M72 91mm pantser binnedring. Met 'n temperatuur van 25 tot 20 grade kan dit die voorkant van die Panzer 4 binnedring. Aan die ander kant kon die net so algemene M61 -ronde, met 66 mm penetrasie by 500 m @30 grade skuins, nie, omdat die penetrasie by 0 grade se skuins ongeveer 81 mm was. Die bron vir hierdie inligting kom uit die penetrasietabelle oor gewere vs wapens. com, en 'n dokument wat ek in besit het, met al die 90 grade penetrasies van die Amerikaanse/Duitse toetse, en dieselfde waardes kan gevind word in baie van Osprey se boeke deur mnr. Zaloga. Penetrasiewaardes wat nie spesifiek gelys is nie, is bereken met behulp van verskillende pantserpenetrasie -omsetters, en daar is 'n eenvoudige een op die internet vir u gemak. Die berekeninge is akkuraat binne 5 mm (gewoonlik 1-2), wat nagegaan kan word deur die tabelle van 0 grade te neem en om te skakel na 30 grade, en omgekeerd. Vir diegene wat twyfel dat 20 grade 'n maklik genoeg hoek op 500m is, kan u eenvoudige trigonometrie neem en ontdek dat 'n hoek van 20 grade 'n ruimte van ongeveer 1500 jaar breed is (dit was 'n rukkie sedert ek die wiskunde gedoen het. Dit kan 'n fout wees, maar dit is nietemin 'n baie groot gebied waarby 'n Sherman kan pas. en ongewone taktiek as die wapenrusting ondeurdringbaar was vir Sherman -skulpe op normale gevegstreke. Die tabelle wat so algemeen vermeld word dat die Sherman binne 100 m moet wees om 'n flankerende tiermoord te kry, is teen 'n baie hoë skuins van 30 grade gedoen, en die M61 -dop, wat niemand wil opmerk nie, en tog word dit so gereeld aangehaal . wat ons hier het, is 'n geweldige aantal mense wat al dan nie inligting rakende hierdie onderwerp gelees het, maar nie die data deeglik ontleed het nie, maar alles wat hulle lees op sigself publiseer. Daar is byvoorbeeld voorheen gesê dat die Sherman minder gepantser was as die Panzer 4 in reaksie op die akkurate stelling dat die Sherman in werklikheid effens beter beskerm was as die laat model Pz4. die teenargument was dat die Sherman 51 mm wapenrusting het en die Pz4 80 mm. tegnies waar, maar hulle het nie die effek van helling op die Sherman bereken nie. Geen aanstoot vir die persoon wat dit geskryf het nie, maar dit is 'n perfekte voorbeeld van mense wat oënskynlik akkurate gegewens oor die onderwerp publiseer, maar dat hulle nie die feit weet wat nodig is om dit behoorlik te ontleed nie. Sal verduidelik. Die Sherman het 51 mm wapenrusting teen 35 grade (met 'n paar onbeduidende gebiede teen 53 grade) skuins.) Die helling van die wapenrusting maak die werklike dikte 91 mm, maar 11 mm beter as die 80 mm op die Pz4. Dit kan bereken word deur die wapeningsdikte te neem en te deel deur die sinus van die hellinghoek. (51 mm/sinus van 35 grade) 'n ander voorbeeld is die panter wat 80 mm by 34 grade gehad het en die effektiewe dikte as 140 mm. Ek gaan hierdie artikel weereens redigeer, en ek sal hierdie keer nie op die regte manier bronne noem nie, en ek verwag dat dit so sal bly. ASSEBLIEF, MOET ASSEBLIEF NIE DINGE REDIGEER WANNEER U ALLE ASPEKTE VAN DIE INLIGTING NIE VERSTAAN NIE. —Voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 68.58.244.82 (kontak) 01:01, 25 Oktober 2009 (UTC)
Aangesien u nie die moeite moet doen om die vereistes vir insluiting op Wikipedia te lees nie, sal ek dit vir u uit die relevante wikipedia spel beleid WP: V
Die drempel vir insluiting in Wikipedia is verifieerbaarheid, nie waarheid nie- dit wil sê of lesers kan kyk of materiaal wat aan Wikipedia gevoeg is, reeds deur 'n betroubare bron gepubliseer is, nie of ons dink dat dit waar is nie. Redakteurs moet 'n betroubare bron verskaf vir kwotasies en materiaal wat uitgedaag word of moontlik uitgedaag word, of die materiaal kan verwyder word.
Baie dankie dat u dit duidelik gemaak het, die wikipedia gee nie 'n grap oor die waarheid nie, en gee net om hoeveel onnosele idiote weet hoe om op 'n sleutelbord te tik, goeie dag en 'n goeie tyd om die geskiedenis van die toekomstige geslagte te slag. —Voor die ongetekende opmerking bygevoeg deur Usnstarkey (bespreking • bydraes) 01:53, 25 Oktober 2009 (UTC)
" Daar is byvoorbeeld voorheen gesê dat die Sherman minder gepantser was as die Panzer 4 in reaksie op die akkurate stelling dat die Sherman in werklikheid effens beter beskerm was as die laat model Pz4. Die Sherman se 51 mm wapenrusting het teen 35 grade skuins gelê (met 'n paar weglaatbare gebiede teen 53 grade). maar hulle het nie die effek van die helling op die Sherman bereken nie. Die helling van die pantser maak die werklike dikte 91 mm, maar 11 mm beter as die 80 mm op die Pz4. Die penetrasietafels van die Amerikaanse weermag vir die 75 mm M3 by 30 grade. "
Lyk soos 'n geval van geallieerde fanboïsme/versuim wat hier plaasvind. Eerstens het die Sherman wat jy noem, 'n 50,8 mm voorste rompwapen op 35 grade van horisontaal, wat 88,5670 mm in 'n pantserrekenaar uitkom. Ter vergelyking, die T-34-reeks tenks het 'n dunner pantser, maar 'n beter helling teen 45 mm van die voorste rompwapen op 30 grade van horisontaal, wat presies 90.0000 mm bereik. Dit is waar baie mense nie die Duitse tenks begryp nie het ook 'n helling gehad en 'n ongesiene voordeel in sy dikker pantser. Die Panzer IV H het byvoorbeeld 80 mm by 76 grade van horisontaal (neus) en 80 mm by 80 grade van horisontaal (bestuurder se voorplaat) wat uitkom na
82 mm in 'n pantserrekenaar. Op die Tiger I se wikipedia -besprekingsgebied, oorwedstryd word genoem:
. wat tenkoorlogvoering van die Tweede Wêreldoorlog betref, was dikte op sigself 'n eienskap, aangesien pantserweerstand hoofsaaklik bepaal word deur die verhouding tussen pantserdikte en projektieldiameter (T/d). Die T/d -verhouding ten opsigte van pantserpenetrasie toon aan dat hoe meer die dikte van die pantserplaat die deursnee van enige inkomende pantserpensterrond oorskry, hoe moeiliker is dit vir die projektiel om 'n penetrasie te bereik. Aan die ander kant, hoe groter die deursnee van die inkomende projektiel relatief tot die dikte van die pantserplaat wat dit tref, hoe groter is die waarskynlikheid van penetrasie.
Dit help ook nie dat die Sherman 75 mm M3 'n relatief swak snuitsnelheid van ongeveer laer as 620 m/s het nie. Tweedens blyk dit dat Amerikaanse penetrasietabelle gewoonlik gebaseer is op vuur op 'n 70 mm -plaat op 30 grade van vertikaal in plaas van 'n 80 mm -plaat, sodat oormatige gebruik tot 'n mate gebruik kan word. In terme van die Amerikaanse ronde penetrasie -definisie, word daar gesê dat 'n aansienlike deel van die projektiel as 'n gratis missiel deur 'n gerolde homogene wapenrusting (RHA) -plaat op ten minste 50% van die afgevuurde rondtes. Volgens bronne, vanaf die laat Panzer IV H's en J's ingesluit, is die voorste wapenrusting verander van gesig gehard (FH) na gerolde homogene pantser (RHA), wat 'n verskil in die penetrasievermoë van die 75 mm M3 veroorsaak. (RHA is beter as geallieerde (nie Bolsjewistiese) rondtes nie) Wat die M72 -ronde betref, is sy naam en penetrasiegetalle oral. Sommige beweer dat dit 'n AP -ronde, APC -ronde, AP -vaste skoot is. ens. Dit sê byvoorbeeld: M 72AP 6,32 kg 619 m/s Penetrasie op 500 meter by 90 grade: 66 mm, maar dit verklaar iets drasties anders: http://wwiivehicles.com/usa/guns.asp As iemand op een of ander manier kan kry en pos foto's van hierdie dokumente van hierdie webwerf: http://www.military-info.com/MPHOTO/p110.htm dit sal waarskynlik 'n einde maak aan al hierdie besprekings. Hier is intussen 'n foto van 'n Jagdpanzer IV/70 (A) (dieselfde romp as 'n Panzer IV H) wat op kort afstand met 75 mm getref is: http://good-times.webshots.com/photo/2568740360101845556mxLlWM —Voor die ongetekende opmerking bygevoeg deur 74.98.32.210 (bespreking • bydraes) 04:37, 26 Oktober 2009 (UTC)
Die Sherman was nie beter as die Panzer IV nie, maar die Shermans het 'n groot numeriese superioriteit bo die Duitse panzers, maar ten spyte van die geallieerde superioriteit van die lug het dit ten minste 4 shermans geneem vir 'n panzer IV. u kan na elke tenks se voorkoms kyk, maar die opleiding van die spanne is baie belangriker.
Die meeste van die Panzer -afdelings, behalwe die Hitler -jugend, het aan die oostelike front gedien. Maar die bondgenote het lugaanvalle met die grondeenhede baie beter gekoördineer as die Duitsers. —Voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 81.227.48.61 (kontak) 13:00, 27 Mei 2010 (UTC)
Hallo redakteurs, as u hierdie bladsy nog steeds monitor, het ek afdoende bewyse om te bewys dat 'n gedeelte oor Pz-IV (H) se optrede in die Westelike Front 44-45 hersien moet word. Die geskilgedeelte: Teen die vorige model Panzer IV's kon dit sy eie hou, maar met sy 75 mm M3-geweer, het hy gesukkel teen die laatmodel Panzer IV (en kon dit nie byna die frontwapen van Panther- en Tiger-tenks binnedring nie). [ 96] Die laat-model Panzer IV se 80 mm (3.15 in) wapenrusting aan die voorkant van die romp kon maklik treffers van die 75 mm (2.95 in) wapen op die Sherman by normale gevegstreke weerstaan. Ek het aangevoer dat hierdie gedeelte volgens my lees van die eenheidsgevegsgeskiedenis nie korrek blyk te wees nie, maar dit blyk onvoldoende te wees om aan die verifieerbaarheidskriteria van wiki te voldoen. Ek het onlangs TERMINALE BALLISTIESE GEGEVENS verkry: Vol. II, ARTILLERY FIRE uit Combined Arms Library. Volgens dieselfde studie is alle gedeeltes van Pz-IV (G)/(H) se voorste wapenrusting in werklikheid verslaan deur 75 mm APCBC wat uit 'n M3 tenkgeweer op 'n afstand van 1 000 meter by 0 grade afgevuur is. As die aanvalshoek groter as 25 grade is, kan die grootste deel van Pz-IV (G)/(H) nie met die geweer/ammunisie-kombinasie verslaan word nie, met die belangrike uitsondering van die rewolwer. Die toetskriteria was lewendige vuur teen gevange Pz-IV tenks. 'N Pantser is vasbeslote om verslaan te word as dit óf geperforeer is, as gevolg van 'n katastrofiese mislukking van die naad/breek van die rugplaat. Skakel: http://www.scribd.com/doc/33384244/Terminal-Ballisic-Data-Vol-2-Artillery-Fire. Ek respekteer die kwaliteit van Jentz en Doyle se beurs, maar in hierdie geval moet die Amerikaanse studie wat deur ammunisie -kundiges in die veld gedoen is, voorrang geniet bo die sekondêre werk wat deur wapensgeskiedkundiges gedoen word. As die geheue dien, was die aangehaalde getuienis van Jentz en Doyle 'n ballistiese grafiek wat gebaseer is op die skatting van die Duitse militêre intelligensie van vyandelike geweerprestasie en vriendelike pantserweerstand. Jonathan Chin — Vorige ongetekende opmerking bygevoeg deur 108.69.74.184 (kontak) 18:39, 23 Mei 2011 (UTC) Watter bladsy op die skakel wat u gegee het, is hierdie oor Jonathan? ( Hohum @) 19:41, 23 Mei 2011 (UTC)
Haai, dit is Jonathan. Ek weet dit is oud en redakteurs lees dit waarskynlik nie, maar eintlik moet u my pos, Hohum, ignoreer, aangesien ek die ballistiese grafiek verkeerd gelees het. Daarvolgens sou 75 mm die bo -konstruksie van Panzer IV H/J verslaan as dit afgevuur word vanaf 'n vliegtuig wat na die tenk beweeg, wat die snelheid van die projektiel verhoog. Bladsy nommer van die dokument is 41. - voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 111.248.86.167 (kontak) 15:41, 18 Januarie 2015 (UTC)
Kan 'n afdeling "Geallieerde reaksie" soos dié in die Tiger- en Panther -tenkinskrywings by die Panzer IV gevoeg word? Dit moet die Sherman M4A3E2 en die T-34M/T-43 noem. - Voorafgaand aan ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.245.186.32 (kontak) 07:51, 3 Januarie 2011 (UTC)
Resensent: Sturmvogel 66 (kontak) 20:49, 12 Maart 2011 (UTC) GA -oorsig - sien WP: WIAGA vir kriteria
Is dit redelik goed geskryf? A. Proskwaliteit: B. MoS -nakoming van lood, uitleg, woorde om na te kyk, fiksie en lyste: Verwyder bladsye uit boeke, tensy dit vir 'n hoofstuk in 'n boek is.
Is dit feitelik akkuraat en verifieerbaar? A. Verwysings na bronne: Verskeie aanhalings benodig. B. Verwysing van betroubare bronne waar nodig: C. Geen oorspronklike navorsing nie:
Is dit breed in sy dekking? A. Belangrike aspekte: Daar is tonne jargon in hierdie artikel wat regtig gekoppel moet word, maar dit beïnvloed nie hierdie resensie nie. Voorbeelde hiervan is tandwiel, rewolwer, wringkragas, draaistel, ens. Hoe was die HL 120 TRM 'n verbetering teenoor die HL 120TR? B. Gefokus:
Is dit neutraal? Regverdige verteenwoordiging sonder vooroordeel:
Is dit stabiel? Geen wysigingsoorloë, ens:
Doen dit beelde bevat om die onderwerp te illustreer? A. Beelde is outeursreg gemerk, en nie-vrye beelde het redelike gebruiksredes: B. Beelde word verskaf waar moontlik en gepas, met geskikte onderskrifte:
Algehele: Slaag of druip:
Ek sien nie baie vordering hier nie. Ek sal die artikel misluk en 'n A-klas-oorsig begin as ek teen 26 Maart geen merkbare verbeterings sien nie.-Sturmvogel 66 (kontak) 13:06, 24 Maart 2011 (UTC)
Misluk .-- Sturmvogel 66 (kontak) 19:02, 27 Maart 2011 (UTC)
Panzer IV was eintlik die L/70-gewapende tenkvernietigerweergawe (dit wil sê die Panzer IV/70 (A) en Panzer IV/70 (V)). Hierdie voertuie was nie bekend as Jagdpanzer IV/70 nie, en die L/48-gewapende weergawe was nie bekend as Jagdpanzer IV/48 nie. Sien Waffen Revue W 127, wat faksblaaie bevat oor Duitse wapens van die Tweede Wêreldoorlog. Dit is sinvol om die artikel onder die Panzer IV -naam te hou, beide vir konsekwentheid, en omdat mense sal verwag dat Panzer IV na die tenk sal lei, maar 'n verduideliking is gewaarsku.
Pak, nie PaK nie, was die regte Duitse kapitalisasie vir tenkwa-gewere. Net so is dit Flak, nie FlaK nie. Om dinge verwarrend te maak, is dit Kw K, nie Kwk nie, en Stu H, nie Stuh nie. Dit blyk uit Duitse dokumente uit die oorlog, soos bogenoemde gegewensblaaie.
Oor die Ausf. F2/G-kwessie: Die (feitelik korrekte) sin dat die F2 weer na G vernoem is, is gevolg deur 'n sin wat verklaar dat daar geen verskille tussen vroeë G's en F2's was nie. Dit is onsinnig en verwarrend omdat dit duidelik is, so ek het dit verwyder.Christian Ankerstjerne (kontak) 12:59, 7 Maart 2012 (UTC)
Alhoewel die aantal Duitse ontwerpte tenks in detail vir die veldtog in Pole uiteengesit word, word die aansienlike hoeveelheid Panzer 35 (t) en 38 (t) heeltemal weggelaat. 213.61.58.164 (kontak) 15:36, 23 April 2012 (UTC) koookeee
Die foto regs onder is as 'n tenk van die 12de Waffen-SS PD "Hitlerjugend", maar die lêernaam gee dit as 'n tenk van die 1ste Waffen-SS PD LSSAH. Gegewe die oesjaar van die voertuig, lyk dit meer waarskynlik, maar het iemand 'n bron vir die eenheid -ID? Indien nie, moet ons nie die groot wenk van die lêernaam vir ons gebruik nie? -
Groete, DMorpheus2 (kontak) 20:23, 6 Mei 2013 (UTC)
Die oorspronklike in die Bundesarchiv sê "Paris, Panzer IV der LSSAH vor Triumphbogen" met 'n datum van "1942 Juli - August" ([view = detail & ampsearch [focus] = 1 details]) So ek sou daarmee saamgaan.GraemeLeggett (praat ) 21:05, 6 Mei 2013 (UTC)
In plaas van 'Zimmerit -pasta is by al die vertikale oppervlaktes van die tenk se pantser gevoeg'. Spring nie magnetiese tenkmyne op nie en hou dit vas aan die onderkant van die tenk terwyl dit daaroor beweeg?
Nee, magnetiese myne word met die hand op tenks geplaas deur infanterie. Hulle kan op beide horisontale en vertikale oppervlaktes geplaas word, maar die effek van Zimmerit op die dak van die tenk sou natuurlik beperk gewees het. Christian Ankerstjerne (kontak) 17:49, 25 Augustus 2014 (UTC)
Die outeur op die bogenoemde skakel bespiegel te veel oor wat sulke trillings en onakkurate kon veroorsaak het, terwyl hy die skorsing redelik vermoed. Die oorsaak is egter nog onduidelik. Daar is ook geen kennis dat die laaste rit swak is nie, en dit sal afskaal, aangesien PanteraPudding twee keer gewys het. Ek bevraagteken die geloofwaardigheid van sy bykomende skryfwerk. 'N Herskryf sonder die bespiegeling kan egter by die afdeling pas. Bouquey (kontak) 22:08, 21 Augustus 2015 (UTC)
Hoe kan die volgende uittreksel uit die boek Panzer Tracts 4-3, in rooi omring, in die afdeling Panzer IV J verwerk word? Skakel:
. - voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.245.186.174 (kontak) 01:10, 13 Oktober 2016 (UTC)
Daar moet 'n paar melding gemaak word van die bykomende afstand tussen die frontale rewolwer en die boonste wapenrusting wat op sommige Panzer IV's (soortgelyk aan Panzer III L tot en met N se gespasieerde pantser) gemonteer is, bekend as Vorpanzer. Hierdie beeld is uit die boek | Panzerkampfwagen IV en sy variante 1935-1945: http://s9.postimg.org/jwepuzm8f/image.jpg - voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.245.186.174 (kontak) 00:01, 28 Oktober 2016 (UTC)
Geen wapenrusting op die Pz IV nie, slegs ekstra plate vasgemaak aan die bestaande wapenrusting om dit te versterk. --Denniss (kontak) 07:33, 28 Oktober 2016 (UTC) Nie so nie, die vorpanzer het wel 'n gepantserde pantser. Baie seldsame variant egter. DMorpheus2 (kontak) 14:57, 28 Oktober 2016 (UTC) Nie eintlik 'n spesifieke variant nie, maar baie verskillende ausführungs is daarby toegerus. Hier is meer foto's daarvan: http://photo.qip.ru/users/coast70/150272649/
- voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.245.186.174 (kontak) 02:10, 29 Oktober 2016 (UTC)
Ek sou die bykomende rompplate nie as 'n gepantserde wapenrusting noem nie - dit was die standaard pantseropgradering op die Ausf.E wat ook op 'n paar ouer variante toegerus is. Die voorkant was gebuig of geboë, sodat hulle verlengstukke moes gebruik om plat plate wat makliker vervaardig kan word, te monteer. Nog nooit die vreemde rewolwermodus gesien nie, óf 'n spesiale variant óf 'n latere oorlewingsopgradering vir ouer variante met 'n rewolwer van 3 cm. --Denniss (kontak) 09:31, 29 Oktober 2016 (UTC) Die vreemde rewolwer-mod is die ding waaroor ons praat: Vorpanzer. Hier is 'n paar uittreksels uit 'n paar Panzer IV -boeke. Hopelik laat my weet as al die beelde werk:
Pragtige foto's en diagramme, dankie. Dit is weereens duidelik dat dit 'n wapenrusting is wat op 'n afstand is. DMorpheus2 (kontak) 20:18, 30 Oktober 2016 (UTC)
Die Nahverteidigungswaffe word genoem en gekoppel in die huidige Panzer IV Ausführung J -afdeling, maar toestelle van voorgangers wat op vroeëre Ausführungs gevind is, is dit nie. Een van hulle word die Nebelkerzenabwurfvorrichtung genoem, wat bestaan ​​uit 'n agterste gemonteerde rookgranaatdispenser wat deur veerbelaaide vangste gehou word:
Aangesien ek hieroor 'n noob is, hoe kan 'n mens 'n artikel of inskrywing met die naam Nebelkerzenabwurfvorrichtung skep, en hoe kan 'n mens 'n skakel daarna in die afdeling Ausf. A na Ausf. F1? - voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.245.186.174 (kontak) 04:30, 4 November 2016 (UTC)
Wel. nie presies analoog nie. Die naby-verdedigingstelsel was baie anders as die vorige rookgranaatwerpers. Dit is ook op ander AFV's soos die Panther gemonteer, so dit is miskien meer opmerklik as rookgranaatwerpers. Sê maar net. DMorpheus2 (kontak) 15:03, 4 November 2016 (UTC)
- Vorige ongetekende kommentaar bygevoeg deur 71.245.186.174 (kontak) 03:15, 13 April 2017 (UTC)
Dit is maar lukraak uitknipsels. Sonder die werklike naam van die boeke is dit heeltemal irrelevant. Aangesien die fout wat die eerste persoon gemaak het deur na die rompe te verwys as 'n verweer teen ammunisie met hol lading, is dit te betwyfel of dit van 'n nuwer gegewens is.Christian Ankerstjerne (kontak) 08:04, 13 April 2017 (UTC)
Is die Schachtellaufwerk -ophanging nie alreeds 'n tipiese draaibankontwerp nie? Is hierdie soort nie oorbodig nie? Beteken dit nie dat hulle die verweefde torsiestangophanging vir 'n eenvoudig die draaistang se ophanging, en dan die torsiestaaie heeltemal laat vaar en met verlof gejaag het? Dit lyk ook asof die infobox uitgeklaar moet word. Dit sê "lengte" en "lengte met geweer vorentoe". Ek neem aan dit beteken romplengte en totale lengte, insluitend die loop, maar dit is nie duidelik nie. Dit kan lengte wees met geweer agter, lengte met geweer vorentoe. Die enigste rede waarom dit duidelik is dat dit nie die geval is nie, is dat die geweerloop eintlik verder van agter af uitsteek as dit omgedraai word, en dus sal die totale lengte langer wees. So wat is die eerste dimensie? Met 'n geweer aan die kant? Sou 'romplengte' nie duideliker wees nie?
deur SimonCornes & raquo Do 08 April 2021 14:01 uur
deur jarndice & raquo Do 08 April 2021 16:01
deur SimonCornes & raquo Do 08 Apr 2021 21:35 uur
Regs, so ek het 'n HL -onderste romp - met die HL -logo bedek - en 'n HL -boonste romp, ek is seker - sommige gereedskap soos die graaf en byl, maar ander - soos kraai, domkrag, S -hake - as afsonderlike dele (alhoewel ek baie van hulle mis!) En 'n plastiek rewolwer. Dus, ek dink iemand het 'n HL -tenk geneem, die looprat en spore vervang met Taigen en metaal (nie staal) ratkaste en 'n Taigen -radio. Ek het dit vanoggend gehardloop en dit werk alles, so al die ander is kosmeties en ek het 'n plan!
Ek het 'n sterk oortuiging (PM my as u wil weet hoekom) dat die HL PIV teen die einde van Mei beskikbaar sal wees met die nuutste HL MFU, ens. Toe ek die PIV opneem, het ek ook 'n Jagdpanzer IV -omskakeling verkry, Die idee is om dit te gebruik met 'n splinternuwe HL -tenk. Om een ​​of ander rede dink ek dat ek nie al die gereedskap van die PIV op die JPIV kan gebruik nie, en ek kan dit dus gebruik met die PIV wat ek tans het. Ek is seker daar is 'n fout in die plan - soos 'n JPIV eers 'n domkrag nodig het!
Die PIV het ook 'n ATAK -zimmerit -stel (wat ek nou verstaan ​​dat dit moeilik is om te kry?) En 'n schurzen -kit wat bestaan ​​uit hakies, syplate en 'n laken vir die opwarming en kromming van die rewolwerring. Dit alles deur 'Armored Models by 3D Workshop', want ek is nuut in hierdie speletjie, die naam beteken niks vir my nie! Ek het geen idee hoeveel die twee stelle sou kos nie (die verkoper sê ongeveer £ 100?), Maar my oorspronklike idee was om die schurzen plate met 'n aluminiumplaat van 0,5 of 0,75 mm te maak en dan 'n bietjie silwer soldeer met koperstrook te maak. die hakies. Hopelik sal hierdie na -mark dinge die lewe 'n bietjie makliker maak!
Met 'omslag' bedoel ek die middelste kepe van die tandwiel. Ek is redelik seker dat ek dit moet kan afhaal, dan die tandwiele kan losdraai en die spore kan verwyder om te verf. Ek neem aan dat die luiers in twee helftes aan mekaar vasgeskroef is? Ek twyfel of hulle moet afkom, maar hoe word die padwiele reggemaak? Ek kan sien dat hulle aparte bande het, sodat hulle Taigen is.
deur jarndice & raquo Vr 09 April 2021 12:17
deur SimonCornes & raquo Vr 09 April 2021 18:37
Goeie middag - ek het uiteindelik teruggekom. Baie dankie vir die potgeskiedenis wat baie nuttig sal wees. Ek lees tans 'n boek - The Images of War Special deur Anthony Tucker -Jones - aangesien dit 'n beter verwysing was as die boek Tankcraft -reeks, wat 'n bietjie paniek gekry het!
Ek het reeds die Tamiya instruksies afgelaai, maar ek het nou 'n harde kopie afgedruk - baie beter om 'n paar stukke papier na my mening te laat deurblaai!
Ek het nou die tandwielpette verwyder - 'n goeie pas, maar nie vasgeplak nie. Ek sal 'n inbussleutel moet uitgrawe, aangesien hierdie een groter is as die een wat ek gereeld met Heng Long -tenks gevind het, maar ek sal die spore op 'n stadium moet afskakel.
Gelukkig is die ratkaste se as nie gebuig nie, so daar is geen probleem nie, maar ek het op die Forgebear -webwerf gekyk, maar kon geen laers kry nie. Ek het nog nie gekyk of ek 'n paar nodig het nie. Ek het Dinsdag die bokant afgehaal om te sien wat ek gekry het toe die pakkie aankom, maar ek het nie veral die laers opgemerk nie, so ek sal moet kyk.
Ek het ook 'n Jagdpanzer IV op dieselfde tyd as die Panzer IV aangeskaf, so ek het reeds die instruksies vir die Vandra -omskakeling afgelaai en ek het dit nou hardop gedruk, maar ek is nie seker of dit die Vandra -omskakeling is nie - ek sien dat daar 'n Profiline -omskakeling na en 'n Tamiya -stel was (ek het pas die instruksies daarvoor afgelaai en ek sal die boonste romponderdele afdruk).
Ek is nie seker of ek die posisie van die agterste rol sal verander nie - dit is nie regtig 'n probleem as u die schurzen het nie.
Ek het opgemerk dat die boonste romp van die HL inderdaad verskil van die Taigen, veral die luike van die bestuurder en die radio -operateur, maar dit lyk asof hulle beide 'n verskeidenheid gereedskap het, maar in verskillende posisies.
deur jarndice & raquo Vr 09 April 2021 22:24
deur SimonCornes & raquo Sat 10 Apr 2021 18:12
deur HERMAN BIX & raquo Sat 10 Apr 2021 22:09
deur SimonCornes & raquo Sun 11 April 2021 12:21 uur
Dankie Herman! Ek het vroeër Photobucket gebruik vir beelde, maar ek het opgehou toe hulle begin laai, en ek is nie geneig om nou te pla nie! Ek stuur graag e-posse aan individue met foto's, maar ek vind dit moeilik om van hierdie gasheerdienste gebruik te maak. Dankie vir die inligting oor die F2 en G. Ek het gelees dat die G nie 'n visie -poort aan die sykant gehad het nie - as gevolg van die schurzen - maar die F2 het dit gedoen. Ek kan verstaan ​​dat daar moontlik 'n oorkruisperiode tussen F2 en G was toe Schurzen moontlik moontlik was, en ek kan my natuurlik voorstel dat 'n G syskappe kan kry, veral as dit na die fabriek sou gaan vir herstelwerk of opdaterings? Ek kyk na Taigen se bekremremme. Dit lyk asof dit slegs met vate beskikbaar is. Ek verstaan ​​dat daar vier ontwerpe van remme vir die lang geweer was, sodat u sou dink dat u een van die vier in hars kan kry, ongeag koper. Dit sal ongeveer £ 10 kos om 'n Taigen met tweelingopeninge te kry, maar dit kan gebeur!
deur HERMAN BIX & raquo Sun 11 Apr 2021 10:18 am
deur Meneer Dr. Professor & raquo Sun 11 Apr 2021 19:15
deur HERMAN BIX & raquo Sun 11 Apr 2021 21:55
Hy is nie 'n regte forumpersoon nie, of ek sou hom direk laat pos. Hy het die afgelope tyd ook min tyd gehad vir stokperdjies, so enige tyd wat hy het, is baie kosbaar.
U sal hom ken as die ander Ander Von Rundstedt van HH,
Al wat ek kan doen is om hom te vra
deur HengRong & raquo Di 13 April 2021 5:40 uur
Nadat ek hierdie draad gelees het en na Herman se kommentaar gekom het, het ek gedink ek sal spring om 'n paar dinge rakende die Panzer IV te verduidelik.
Ek beweer nie dat ek alles op die PzIV weet nie, maar ek volg die huidige navorsing noukeurig en daar is die afgelope paar jaar baie geleer.
As u 'n redelike akkurate Panzer IV wil bou, is daar baie wat u moet oorweeg. Om die waarheid te sê, as u by die werksperd van die Duitse weermag kom, het u eintlik meer kreatiewe vryheid as wat u dink.
Tussen Ausf. F produksie en middel Ausf. H drie fabrieke was betrokke by die vervaardiging van die Panzer IV. Krupp, Vomag en Nibelungen. In Desember 43 word Krupp oorgeskakel na die produksie van die Stug IV en in die lente van 44 word Vomag na Jagdpanzer IV's gebou. Dit het Nibelungen alleen verantwoordelik gehou vir die produksie van Panzer IV vir die laaste twee weergawes van die Ausf. J.
Hierdie drie fabrieke het elk hul eie '' geur '' by die montering van die tenks, wat 'n aantal individuele eienskappe tot gevolg gehad het. Die Nibelungen -fabriek het eintlik alle tenks tussen Ausf. G produksie en Ausf. H met hul spore agteruit gepas. Dit blyk 'n belangrike fabrieksidentifikator te wees. Ander voorbeelde sluit in die plasing van gereedskap en die rigting waarin die graaf in die gesig staar. Dit gekombineer met die inkonsekwente beskikbaarheid van onderdele en die voortgesette heropbouprogram van beskadigde Panzers het daartoe gelei dat 'n paar werklike 'mutante' in die tweede helfte van die oorlog optree.
Laat Ausf. G -produksie (April, Mei en Junie 1943) het drie groot veranderinge aan die Panzer IV aangebring. Die eerste was die verbetering van die hoofgeweer van L43 na L48. Tweedens moes die gelaste ekstra pantser na bout vir die bobou en die romp verander word. Die oorgangstye hiervoor het egter heelwat verander tussen die drie fabrieke, en dit het gelei tot baie tenks met boute boutonstruksie met gesweisde rompfronte. Die duidelikste verandering was die toevoeging van romp- en rewolwer -syrompe. Die bevel is uitgereik dat dit in April 1943 op alle laat G -produksietenks in die fabrieke aangebring moet word. Fotografiese bewyse van einde April toon egter dat tenks die Nibelungen -fabriek met en sonder die rompe verlaat. Dit was waarskynlik te wyte aan 'n tekort aan onderdele. Bestaande Panzer IV's wat reeds in diens was, was slegs toegerus met toringsrompe. Dit sou in die weke voor die Koersk -offensief gebeur het.
Net om hierby te voeg, Ausf. H produksie sou in Mei van 43 begin. Van die drie fabrieke was dit egter slegs Vomag wat op daardie tydstip gereed was om oor te skakel.Dit sou middel tot einde Junie wees voordat Nibelungen en uiteindelik Krupp kon. Dit het gelei tot 'n kort tydperk toe kontrak en aanwysing mekaar oorvleuel. Dit kan tot verwarring lei en die identifisering van spesifieke voertuie uit hierdie tyd bemoeilik.
Lang storie kort, as Simon syrokke by sy Heng Long PzIV F2 wil voeg, kan hy dit absoluut doen, en u hoef nie die gesplete luik van die koepel vir 'n enkele stuk te vervang nie. Gesnyde luikkoepels is op baie Ausf. Ek en H's het selfs een op 'n vroeë Ausf. J.
Ek het ook 'n Ausf. E en 'n paar F1's met rewolwerrompe, sodat u aan die einde van die dag nie regtig verkeerd kan gaan nie. Met wat ek hierbo genoem het, kan u 'nooit sê nooit' as dit by die panzer IV kom.