Niemand wat al ’n Bok-en-Biltong-aand bygewoon het of by een van Manne van die Woord se gebeds- en ondersteuningsgroepe was, sal onveranderd daar uitstap nie. Dit spreek altyd die hart aan omdat Dawie Spies, die stigter van Manne van die Woord, ’n passie het vir siele en om manne toe te rus en op te rig sodat hulle man en pa kan wees vir hulle gesin soos God dit bedoel het – vandaar ‘Manne van die Woord’.
Die saadjie vir evangelisasie is vroeg reeds in Dawie se hart gesaai. Hy het in ’n sen-dinghuis grootgeword wat hy beskryf as ’n “huis van liefde waar ouers absoluut hulle lewens aan die wen van siele gewy het.”
Op skool het Dawie nog nie eintlik insig gehad waaroor sending en Christenskap werklik gaan nie. Hy beskryf die scenario van menige kind wat in ’n Christelike huis grootgeword het: “Ek het self geen verhouding met die Here gehad nie, en altyd gewonder hoekom mense om my so behep is daarmee om ’n ‘verhouding met die Here’ te kan hê. Ek het ook altyd gevoel ek skuld die Here iets.”
Sy broer, Pierre, wat aan ’n hartaanval dood is, het ’n groot invloed op sy lewe gehad en dit was tydens een van Pierre se Christen-mannekampe by Mabula Lodge (Bela-Bela) dat die Here vir Dawie ’n werklikheid geword het. “Op dié kamp het die spreker die Bybel as ’n roman en ’n liefdesverhaal beskryf; as ’n Vader se droom vir Sy kinders en hoe satan dit kom vernietig het, en hoe die Vader Sy Seun gestuur het om Sy kinders te kom red. Die eenvoud van die verlossingsboodskap het my na Jesus toe getrek, en Sy liefde het my totaal verbyster! Dit is genade onbeskryflik groot! Ek was nooit weer dieselfde nie.”
Ná sy broer se dood het Dawie na Pretoria verhuis en getrou aan die voorbeeld wat hy van kindsbeen af om hom beleef het, ’n selgroep in Moreletapark (in ’n haar-salon) begin. Binne die bestek van ’n kort tydjie het die handjievol mense wat op ’n Dinsdagaand byeengekom het, tot ’n groot groep mense gegroei. Dit was hier waar hy sy vrou, Leonora, ontmoet het: “Leonora het ook hiervan te hore gekom en die groep kom besoek. Ek het haar raakgesien, maar nie gedink dat sy eintlik van my sou hou nie...Blykbaar het sy toe! Ons is nege maande later verloof.”
Dawie het altyd geweet dat hy in die bedie-ning betrokke sou wees, maar ook dat dit nie as sendeling of kerkleier sou wees nie, dit sou in ’n ander formaat wees. Hy wou graag ’n rol speel om versoening tussen kerke en denominasies te help bewerk. Hy brei uit: “Dit is vir my nog altyd so hartseer dat God se kinders baklei oor onbenullig-hede en hulle verskillende menings oor die Bybel terwyl duisende siele intussen nie bereik word nie. My mandaat van die Vader was nie om ’n kerk te stig nie, maar eerder die 80% mense buite die kerk met liefde en hoop te bereik en te bedien.”
Vroue van die Woord het toe spontaan uit Manne van die Woord voortgespruit omdat vrouens gesien het hoe hulle mans se lewe dramaties verander het. Vroue van die Woord is ’n beweging van godvresende vroue met ’n passie vir God se Woord en gebed en is, soos Manne van die Woord, interkerklik. Tydens die weeklikse Vroue van die Woord-byeenkomste bid die dames saam en ondersteun mekaar geestelik om so Galasiërs 6:2 te vervul: “Dra mekaar se laste en gee op die manier uitvoering aan die wet van Christus.”
Dawie wil in elke dorp in Suid-Afrika ’n tak van Manne en Vroue van die Woord sien, waar manne en vroue ernstig is oor God se opdrag om mense dissipels van Jesus te maak. “Sonder Jesus is ons toekoms verdoem. Ons kinders sal geen hoop hê in die land nie. Ons is hulle dit verskuldig om ’n nalatingskap van Jesus agter te laat. Suid-Afrika behoort aan God en Hy het ’n blou-druk vir hierdie pragtige land van ons. Ons dien ’n God wat die onmoontlike moontlik maak!”