Stalmaats: Perdediewe Stalmaats: Pretrit (resensie) – Storiewerf
Resensie deur Revé Venter
Die Stalmaats-reeks bestaan al 'n geruime tydjie. Anri, Megan en Karen se avonture by die ryskool het begin met die heel eerste boek, naamlik Perdedrome. Kinders en veral amper-tieners kon nie genoeg van die drie boesemvriendinne en hul perde kry nie. Pretrit en Perdediewe, onderskeidelik die negentiende en twintigste boek in die reeks, het pas verskyn.
Laasgenoemde boeke slaag steeds daarin om die leser weg te voer na 'n wȇreld waarin jy as't ware byna die saltpeter op die natgeswete perde kan ruik.
Soos met die vorige boeke, is vriendskap deurlopend 'n sentrale tema in Pretrit sowel as Perdediewe. In Pretrit word daar ook op 'n besonderse manier aandag geskenk aan hoe vriende, selfs beste vriende, mekaar soms ontgroei. Kenmerkend aan Lize Roux alias Jaco Jacobs, word die tema sensitief en realisties uitgebeeld.
Die Stalmaats-reeks is in verskeie opsigte uitsonderlike boeke. Die wȇreld van perde en perdry word baie realisties uitgebeeld. Ook in die twee onlangse boeke is dit duidelik dat daar baie navorsing gedoen is om te verseker dat die leser kan identifiseer met die karakters en hul ervarings. Die regte terminologie word deurgaans gebruik. So word daar byvoorbeeld gepraat van 'n hoefsmid en 'n tuigkamer.
Die karakters in die boeke word ook lewensgetrou uitgebeeld. So kan enige leser met broers byvoorbeeld identifiseer met Anri se jonger boetie wat eindelose vrae vra en ook met haar ouer broer wat altyd sy vuil oefenklere op die badkamervloer los. Die jong liefde is nog 'n aspek wat heelwat aandag geniet in die jongste boeke. Jacques van die ryskool is deesdae Anri se kȇrel. Ook hierdie verhouding word realisties uitgebeeld. Die twee sien mekaar nie besonder baie nie, hou net handjies vas en hy verras haar met dinge soos sjokoladehasies. Daar is nie sprake van 'n alewige gevryery nie.
Ek het die Stalmaats-reeks begin lees toe ek ongeveer dertien jaar oud was. Die meeste meisies beleef op 'n stadium 'n perde-fase en ek vermoed myne het op daardie ouderdom sy piek bereik. Ek het self aan uithouritte deelgeneem en kon nie genoeg van die boeke kry nie. Die twee nuutste Stalmaats-boeke stel glad nie teleur nie, die titels self skree avontuur en opwinding. Met gebeure soos 'n ontvoering en Thunder wat verdwyn, is dit 'n moet lees vir enige jong perdeliefhebber.