Tempel van Portunus, Rome - Inligting
Tempel van Portunus, Rome
Die tempel van Portunus, wat dateer uit die eerste eeu v.C., is 'n seldsame oorlewende van die Romeinse Republikeinse argitektuur en herinner aan die eertydse glans van die Forum Boarium, 'n groot handelsgebied langs die oewers van die Tiber in die oudheid. Die tempel is opgedra aan Portunus, 'n jeugdige god wat verband hou met wateroorgange en hawens. Die reghoekige gebou rus op 'n hoë podium met 'n enkele trap wat lei na 'n pronaos, of portiek, en 'n enkele cella. Die kombinasie van hierdie tipiese Etruskiese grondplan en die tempel se Griekse ioniese kolomme is kenmerkend van die Romeinse Republikeinse argitektuur. Die struktuur is gebou uit travertyn en tuff, oorspronklik gepleister om Griekse marmer na te boots. Die fries is versier met kranse, putti, kandelaars en die gewilde antieke bucranium of osskedelmotief. Die gebou is in die negende eeu omskep in 'n Christelike kerk toe die binnekant van die cella was versier met 'n fyn siklus van fresco's wat tonele uit die lewe van Maria uitbeeld. Dit het ongetwyfeld gered dat dit nie uitmekaar getrek word vir boumateriaal nie. In die 1920's is die tempel bevry van byvoegings wat mettertyd bygevoeg is, en 'n paar bewaringsmaatreëls is getref om die struktuur te beskerm.
Portunus is Mater Matuta se seun, die godin wat die Romeinse matrone beskerm en tydens die Matralia op 11 Junie, aangesien Mater Matuta (Aurora) geassimileer is met die Griekse godin Leucothea (die blanke godin), die voormalige Ino, die moeder van die mariene god Palaemon, geassimileer met Portunus.
Die oudheid van Portunus, sy vroeë karakter in die kultusse van die stad en sy oorspronklikheid word afgelei uit sy naam, sy jaarlikse fees en sy flamen. Sy tempel, naby die Forum Boarium "Beesmark", waar ook gevier is Portunalia op 17 Augustus, en die portus Tiberinus staan ​​nog steeds.
U kan dit naby die Aemilius pons (ponte Rotto). Die straat na die hawe, genoem vicus Lucceius, het deur die Porta Flumentana, in die Serviese muur gegaan, en dan tussen die Tempel van Portunus en die Portus Tiberinus gegaan. Dit was die plek van die optogte en die seremonies van die Portunalia, elke 17 Augustus (a.d. XVI Kal. Septembres).
Tempel van Portunus, Rome - Geskiedenis
Die Tempel van Portunus is 'n klein tempel uit die laat-republikeinse tydperk wat uitkyk oor die Tiberrivier in 'n parkagtige gebied oorkant Santa Maria in Cosmedin. U sal gereeld die tempel met die naam Fortuna Virilis se tempel sien, maar die tempel is eintlik gewy aan die riviergod Portunus. Dit is in ongeveer 80 of 70 vC gebou om 'n vroeëre tempel uit die 4de of 3de eeu vC te vervang en onder Augustus herstel. Die voetstukke van twee standbeelde wat in 2 vC opgerig is ter ere van Augustus se kleinseuns Gaius en Lucius, wat hom as keiser sou opvolg, maar as tieners gesterf het, is in 1551 in die gebied voor die trappe opgegrawe en is nou in die Capitoline Museum. Die tempel waak oor die skuitjies toe hulle Rome vanuit die hawe van Ostia binnegaan. Alhoewel dit vandag moeilik is om u voor te stel met die mure wat rondom die Tiber gebou is om oorstromings te voorkom, was die rivier destyds minder geïsoleerd van die tempel. Die tempel is in 872 nC omgeskakel na die kerk van St Mary terwyl dit nog in 'n goeie toestand was, en as sodanig gebruik tydens die Middeleeue, is dit dus van vernietiging gered. Dit is 'n eenvoudige reghoekige tempel met vier ioniese kolomme voor en agter en sewe ioniese kolomme aan elke kant, op 'n hoë podium. Die grootte is ongeveer 10,5 meter x 19 meter. Die ioniese kolomme aan die voorkant is vrystaande, maar die agterste vyf kolomme aan elke kant en die vier kolomme aan die agterkant is almal ingeskakel (ingebou in die mure). Die pronaos (stoep) van die tempel meet vier kolomme dwarsdeur twee kolomme diep. Die tempel is gebou met blokke tufo, die kolomme is gemaak van travertyn, maar was bedek met gips om marmer na te boots.
Die Republikeinse tempels van die Forum Boarium, gebou gedurende die tweede eeu v.C., word in 'n baie goeie toestand bewaar, aangesien dit in die Middeleeue was ingewy as Christelike kerke ter beskerming.
Tempel van Hercules: Die tempel van Hercules, met 'n sirkelvormige voorkoms omring deur kolomme, het 'n groot ooreenkoms met die tempel van Vesta, geleë in die Forum.
Tempel van Portunus: Opgedra aan die god van riviere en hawens, die Tempel van Portunus is op 'n podium geleë en word omring deur kolomme. Dit het 'n reghoekige basis.
Forum Boarium, Die Tempel van Hercules Forum Boarium, Templo van Portunus
ANTIGE MAAND: Rome voor die Ryk, die Tempel van Portunus
ANTIGE MAAND: Daar bly nie veel oor van toe Rome 'n republiek was nie. Die meeste van wat ons dink aan bewaarde ou Romeinse ruïnes, kom uit die ryk of keiserlike tydperk met spesiale klem op werke wat deur die Romeinse keisers van Julio-Claudio geskep is. Of dié uit die geslag van Julius Caesar en eindigend met Claudius. Sommige sê Nero en sy kortstondige voorganger.
Maar weet dat daar nog 'n paar skatte van die demokratiese republiek bestaan ​​in die moderne Rome en die groter omvang van Italië.
VIDEO: Met vergunning van Smart History. Teken in en ondersteun hul kanaal. Totsiens..
Tempel van Portunus (of Fortuna Virilis), c. 75 v.G.J. (Romeinse Republiek), tufa, travertyn, beton (Forum Boarium, Rome)
Sprekers: Dr Beth Harris en dr. Steven Zucker
Of Portumnus, die beskermende genie van hawens onder die Romeine. Hy is opgeroep om 'n gelukkige terugkeer uit 'n reis toe te staan. Daarom is 'n tempel vir hom opgerig by die hawe van die Tiber, vanwaar die pad afgedaal het na die hawe van Ostia. Op sy tempel word 'n jaarlikse fees, die Portunalia, op 17 Augustus gevier.
Portunus word soms met Tiberinus geïdentifiseer en 'n paar skrywers verwys na die fees op 17 Augustus as die Tiberinalia. Dit hou moontlik verband met die feit dat die graansilo's van Rome aan die oewer van die Tiberrivier geleë was en omdat die belangrike rol van die hawe en die rivier in die graanvoorraad gespeel het. 'N Vierkante tempel wat nog bestaan ​​by die Forum Boarium (die huidige Piazza Bocca della Verità) word deur sommige as die tempel van Portunus beskou, terwyl ander sê dat die ronde tempel op dieselfde plein syne is.
In die tyd toe die Romeine vertroud was met die Griekse mitologie, is Portunus geïdentifiseer met die Griekse Palaemon. 1
Die god word uitgebeeld met 'n sleutel in sy hand, portus sowel as porta, wat 'n plek aandui wat oopgemaak en toegemaak kan word.
Aken, dr. A.R.A. bussie. (1961). Elseviers Mythologische Encyclopedie. Amsterdam: Elsevier.
Cicero. Oor die aard van die gode ii, 26.
Seyffert, Oskar. (1894). Woordeboek van klassieke oudhede.
Smith, William. (1870). Woordeboek van Griekse en Romeinse biografie en mitologie. Londen: Taylor, Walton en Maberly.
Varro. Oor die Latynse taal vi, 19.
Virgil. Aeneis v, 241.
Hierdie artikel bevat teks van Woordeboek van Griekse en Romeinse biografie en mitologie (1870) deur William Smith, wat in die publieke domein is.
Portunus, Templum (Tempel van Portunus)
Die tempel is opgedra aan Portunus, god van die Tiberrivierhawe in Rome, op hierdie plek al in die 4/3C vC, wat uiteindelik verband hou met die nabygeleë Pons Aemilus (2C BC). Wat vandag staan ​​van tuff- en travertynkonstruksie, is 'n konstruksie van 1C vC, maar die pleisterversiering op die friesvlak is imperiaal (1C AD). Die struktuur oorleef omdat dit in 872 in 'n kerk omskep is. Die Fascistiese konstruksie van die moderne pad het die middeleeuse woonbuurt wat die kerkgeboue van die tempel ontwikkel het, vernietig en verwyder. Wat oorbly van die kerkfase van die struktuur is 'n paar 9C fresco's wat binne bewaar is.
Dit is onlangs deur die World Monuments Fund herstel, die dak is nuut, die klip is skoongemaak en die oorblyfsels van pleisterwerk word aan die suidekant skoongemaak en leesbaar.
Die sekerste voorkoms van hierdie woord is in Fronto (Ep. I. 7 (Naber): idem evenit floribus et coronis alia dignitate sunt (in Portunio) (van kantlyn) quom a coronariis veneunt, alia quom a sacerdotibus (in templo) (van rand.) porriguntur vgl. Jord. ii. 199), waar Portunium, as die marginale metings korrek is, die onmiddellike omgewing van die tempel van Portunus, 'n plek wat deur blommeverkopers besoek word, moet beteken eerder as die tempel self, soos in die geval van Dianium, Minervium.
Dit is waarskynlik dat Portunium ook die korrekte lesing kan wees in Varro v. 146: secundum Tiberim ad Portunium (MSS. Ad iunium) forum piscarium vocant (Jord. Ii. 257) en dat die Fortunium van Cur. (Reg. XI) moet verander word in Portunium.
Die tempel van Portunus word genoem in Varro (LL 22 vi. 19: Portunalia dicta a Portuno, cui eo die aedes in portu Tiberino facta et feriae institutae), en in die kalender, onder datum van 17 Augustus, die Portunalia, sy dag van toewyding (Fast. Allif. Veil. Amit. ad xvi Kal. Sept., CIL i². bl. 217, 240, 244, 325: Portuno ad pontem Aemilium). Portus Tiberinus moet hier 'n kaai langs die rivier beteken, nie 'n pakhuis nie (vgl. PORTUS LICINI, ens.), Naby die pons Aemilius, en die tempel was naby. (Vir die bespreking van hierdie vraag, sien Mommsen, CIL is. P. 325 Fowler, Roman Festivals 202-203 Besnier 307-312: Jord. I. I. 432 Rosch. Iii. 2786-2787.) 'N Reliëf op die boog van Trajanus in Beneventum blyk Portunus en ander gode by die portus Tiberinus te verteenwoordig (PB 1899, 182-183 S. Sculp. 217 SScR 194).
Hierdie tempel is onder andere geïdentifiseer met die antieke sirkelvormige tempel (III. 43), wat deur die kerk van S. Stephanus Rotundus (1140), S. Stefano delle Carrozze (sestiende eeu) beset is, en later S genoem is . Maria del Sole, in die Piazza Bocca della Verita (DAP 2. vi. 263 HJ 143 Mitt. 1925, 321-350). Dit is gebou van wit marmer, die blokke van die cella is solied, met 'n omtrek van twintig Korintiese kolomme. Die cella is 10 meter in deursnee en staan ​​op 'n podium van tufa, 2 meter hoog, in die middel waarvan 'n favissa (LR 518-520) wat deel uitmaak van die tydperk van die republiek, hoewel die marmerbedekking en die hele bobou dateer uit die vroeë ryk. Die instabiliteit ontbreek, en die dak is modern. In die geheel is hierdie identifikasie meer waarskynlik as enige ander wat voorgestel is, maar verreweg nie seker nie (Jord. I. 485 Altm. 22-30, 33-36 ZA 248-251 (wie se toeskrywing aan die periode van Severus is twyfelagtig). Sien D 'Esp. Fr. i. 40-43 DuP 72 TF 136).
Baalbek het die ruïnes van die manjifieke strukture van die tempel van Jupiter en die tempel van Bacchus. Die strukture uit die tempel van Jupiter bevat die oorspronklike 54 kolomme. Trappe van die tempel van Mercurius en ruïnes van propylaea, 'n formele ingang, kan ook in Baalbek gesien word. Met die doel om die kultuur te beskerm, is die strukture goed bewaar en bly dit steeds ongeskonde.
Titel: Tempel van Portunus (Tempel van Fortuna Virilis)
Medium: travertyn en tufa bedek met pleisterwerk.
Afmetings: ongeveer 70 x 40 x 40 voet
Hierdie tempel het vroeër inkomende skepe in die Port Tiberinus gekonfronteer, maar die vloed van 1870 het veroorsaak dat die stad die waterskeiding van die rivier reguleer. Digte is gebou om die Tevere te bevat en die doel van die tempel is vergeet. Eers toe die ou hawe baie naby die terrein herontdek is, is die wanbesteding, die tempel van Fortuna Virilis, verander na die tempel van Portunus. Dit is so goed bewaar omdat dit in die 9de eeu nC in 'n Christelike kerk omskep is. Die argitektuur word beïnvloed deur beide die Grieke en Etruske. Die stoep en die vrystaande ioniese kolomme wys na die Griekse invloed, terwyl die voorste ingang, kolomme aan die agterkant en die hoë podium (nou gedeeltelik begrawe) na die Etruskers wys.
Portunus is 'n plaaslike Romeinse god wat bekend staan ​​as die beskermer van seevaarders en hawens, hoewel oorspronklik die god van deure en sleutels. Sy rol is uitgebrei deur mondelinge tradisie en tyd, en dit is nou bekend dat hy toesig hou oor die kom en gaan van reisigers, veral op die see.