“Die akteur staan onder ’n sekere soort beligting (deur Kosie Smit) wat die bui en omgewing bepaal. Beligting verander ook daardie omgewing. Niks wat ’n mens op die verhoog plaas, kan dit meer werklik maak as wanneer die akteur die prentjie vir ons skep nie. Die beligting lig die stemming uit.”
Dit vertel die verhaal van ’n jong seun se bewuswording en speel af in die 70’s teen die agtergrond van die Koue Oorlog en apartheid-Suid-Afrika. Die 11-jarige Marnus en sy vriend Frikkie staan onskuldig in die gebeure en die storie word deur Marnus se oë vertel.
“Daar is die onskuld van ’n 11-jarige wat ek moet uitbeeld. Ek kan nie wegkom van die ouderdom wat ek is en lyk nie. Wat die temas en gebeure betref, beskou Marnus iets uit ’n perspektief aan die einde van die boek. Ek sit op ’n groter stoel sodat ek kleiner lyk,” sê Lombard.
“Ek en Lara het nogal ’n gemeenskaplike woordeskat wat teater betref. Die storie is baie sterk in terme van letterkunde en baie getrou aan die boek se bewoording.”
Johan van der Merwe, wat saam met sy vennoot Rudi Sadler in Theatrerocket Productions die produksie vervaardig, het met die lees van die boek gedink dit sal ’n goeie solostuk wees.
Volgens Sadler is die kern Marnus se ervaring van die gebeure, sy leefwêreld. “Gideon praat nie soos ’n seun nie, hy speel nie as ’n kind nie. Sy kleredrag en maniërismes laat hom soos ’n kind lyk.”
“Hy het al die tonele gaan opgesom op stukkies papier,” sê Sadler. “Ons het saam met hom om ’n tafel besluit wat is belangrik, wat kan saamgegroepeer word, wat kan jy skuif in terme van ’n tydlyn.”
’n Mens kan nie die boek net so op die verhoog gaan sit nie, maar jy wil die boek se storie vertel. “Ons moenie afwyk van die boek nie. Geen nuwe karakters kan geskep word nie.”
Hulle moes besluit wat die hart van die storie is en watter temas hulle sou uitlig en in die proses ook getrou aan die dialoog van die boek bly.