Home Sweet Home | die lewe na 40
April 4, 2017 / Andorize
Ek stry nie. Om te trek is 'n schlep. Soveel van inpak en uitpak, bokse en goetertjies en gattertjies…. Nietemin, ek en Riaan het die naweek by ons nuwe tuistetjie ingetrek. Klein tuinwoonstel. Min pakplek. Min spasie. Half beknop. Maar maak nie saak nie. Elke spasie – groot of klein – verdien 'n nuwe storie. En na vier jaar sonder 'n ruimtetjie van my eie, glo my, is hierdie 'n stukkie hemel op aarde. Want 'n vrou soek maar 'n spasie vir haarself.
Daar's 'n Turkse spreekwoord wat sê: "'n Tuiste sonder 'n vrou is 'n tuiste sonder 'n siel." Ek kan dit amper andersom ook stel: "'n Vrou sonder 'n tuiste is 'n vrou sonder 'n siel"! Want in elke ideale tuiste is daar soort van 'n geur en sprankel van 'n vrou. Sonder dit is 'n huis bloot 'n woning en nie 'n tuiste nie.
Onder 'n vrou se sagte hand, val alles in plek. Skoonheid en vrede vind 'n blywende rusplek. By uitstek is dit die vrou wat 'n tuiste idealiseer, en te danke aan haar teenwoordigheid, ontstaan daar 'n atmosfeer van kalmte en tevredenheid.
Die woonstel met sy kleinheid en eenvoud herinner my daaraan dat alle dinge (of die meeste) verlosbaar is. Dit begin met niks meer as 'n leë dop nie, maar met moeite kan 'n mens nuwe lewe daarin blaas. Dis 'n voortdurende proses van veranderinge en aan die gang bly. Daar is altyd kans op verbetering.
So baie dinge saamgevoeg maak 'n tuiste ideaal, selfs al is dit nog onder konstruksie. Smaak verander voortdurend. Die argitek of bouer bou die exterior volgens sy smaak en styl, maar nie in staat om 'n praktiese interior te beplan nie. Die binnekant van jou huis word beplan van waar die fondasie gelê is. Jy maak self jou tuiste volgens jou smaak. Elke mens maak sy tuiste volgens sy eie smaak. Elke tuiste dra 'n kenmerkende karakter. Want 'n tuiste moet opgevat en ingeneem word deur diegene wat daarin woon; die toonbeeld volgens hulle smaak…. hulle verfyning, hulle begrip, hulle denkbeeld van wat prakties en mooi is. Elke mens se benadering is anders, en dis goed om altyd te onthou dat, nie almal gaan noodwendig van jou smaak hou nie. Mense gaan hulle neuse optrek en kritiek lewer. Mense gaan vir jou wil voorskryf hoe jy eintlik hier en eintlik daar moes gemaak het…. Maar daar sal altyd iemand wees wat dieper kyk as die binnekant van jou huis; iemand wat kyk na die binnekant van jou hart – en tuis voel. Hartsmense. Nie van die soort wat daar sit en elke foutjie uitsoek en innerlik kritiseer nie. Dit lyk mos of hulle op warm aartappels sit en nie kan wag om hulle ry te kry nie.
Vir my persoonlik moet my tuiste praat van 'n eklektiese mengelmoes van wie ek is. My menswees. My persoonlikheid. My hart. My storie. Ek soek nie iemand anders se stempel in my huis afgedruk nie want dit is my ruimte waar ek bly, wat stadig aan besig is om my menswees en persoonlikhede te begin insluit en omsluit. So, vir nou is dit vir my voldoende, want uiteindelik het ek my eie stukkie heiligdom; 'n veilige hawe wat my kan inspireer en aanspoor en kalmte gee.