Rugbywêreldbeker 1987 - Wikipedia
(Aangestuur vanaf Rugby Wêreldbeker 1987)
22 Mei – 20 Junie
604 500 (gem. 18 891 per wedstryd)
224 (gemiddeld 7 per wedstryd)
Grant Fox (126)
John Kirwan (6 drieë elk)
Die Rugbywêreldbeker 1987 het vanaf 22 Mei tot en met 20 Junie 1987 in beide Australië en Nieu-Seeland plaasgevind. Dit was die eerste rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) aangebied word.
16 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 1987 deelgeneem: Die destydse sewe lede van die IRVR (Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Nieu-Seeland, Skotland en Wallis), saam met die voorste nielede wat deur die IRVR genooi is (Argentinië, Fidji, Italië, Japan, Kanada, Roemenië, Tonga, die Verenigde State en Zimbabwe). Vir Wes-Samoa is ten spyte van ’n beter speelkwaliteit in vergelyking met sommige van die genooide nasionale rugbyspanne nie ’n uitnodiging gestuur nie. Die Sowjetunie is wel genooi om aan die toernooi deel te neem, maar hulle het weens Suid-Afrika se lidmaatskap by die IRVR dié aanbod verwerp. Suid-Afrika kon nie aan die rugbywêreldbeker deelneem nie as gevolg van ’n sportboikot teen dié land.
Tydens die Rugbywêreldbeker 1987 is 32 wedstryde beslis. Die spanne is in vier poele van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste twee spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1991 gekwalifiseer.
Nieu-Seeland wen die trofee nadat hulle Frankryk met 29–9 in die eindstryd op Edenpark in Auckland klop en sodoende die eerste rugbywêreldbekerwenners word. Wallis eindig in die derde en Australië in die vierde plek; interessant genoeg het die vier poelwenners as die vier beste spanne van die toernooi geëindig. Die kwarteindstryd waarin Frankryk Australië 30–24 kon klop, word as een van die beste wedstryde in die rugbywêreldbekergeskiedenis beskou.
4.4 1987-effek op 1991-kwalifisering
5.1.1 Poel 1
5.1.2 Poel 2
5.1.3 Poel 3
5.1.4 Poel 4
5.2.3 Klein finale (vir die derde plek)
6 Finale puntestand
Aan die begin van die 1980's het die idee van ’n rugbywêreldbekertoernooi opgedaag, maar tydens ’n vergadering van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) is dié voorstel verwerp. Die Australiese en Seelandse rugbyunies het vervolgens – onafhanklik van mekaar – ’n brief vir die IRVR geskryf, waarin hulle op die aanbieding van ’n rugbywêreldbekertoernooi aangedring het. 1985 is die voorstel, ten spyte van veral Britse en Ierse weerstand, goedgekeur. Australië en Nieu-Seeland is vervolgens die Rugbywêreldbeker 1987 toegeken. Die beslissende stem was van Suid-Afrika, wat die projek ten spyte van die voortgesette boikot teen die land weens apartheid ondersteun het.
Deelnemers[wysig | wysig bron]
Die sewe lede van die IRVR het outomatiese vir die Rugbywêreldbeker in 1987 gekwalifiseer: Die gashere Australië en Nieu-Seeland, die vier tuisnasies Engeland, Ierland, Skotland en Wallis asook Frankryk. Die IRVR-lid Suid-Afrika is in 1984 weens sy apartheidsbeleid van die beplande toernooi geskors; nasionale rugbyspanne van ander deelnemende lande het egter ook ná die Rugbywêreldbeker 1987 wedstryde teen die Springbokke beslis. Vir die oorblywende nege plekke is nie ’n kwalifisering gehou nie. Die nasionale rugbyspanne van Argentinië, Fidji, Italië, Japan, Kanada, Tonga, die Verenigde State en Zimbabwe is deur die IRVR genooi om deel te neem. Wes-Samoa is egter nie genooi nie, ten spyte van sy beter plasing op die destydse nieamptelike wêreldranglys bo Tonga. Die Sowjetse nasionale rugbyspan is ook vir die toernooi genooi, maar hulle het die aanbod uit protes teen die Suid-Afrikaanse IRVR-lidmaatskap verwerp. Vervolgens het Roemenië die Sowjetunie vervang.
Australië Gashere Debuut 1
Engeland Volle lede 1
Argentinië Uitnodiging 3
Verenigde State 1
Australië het 11 wedstryde op twee verskeie plekke gehuisves, terwyl Nieu-Seeland 21 wedstryde op nege plekke aangebied het.
Edenpark Athletic Park Lancasterpark Carisbrook
36°52′30″S 174°44′41″O﻿ / ﻿36.87500°S 174.74472°O﻿ / -36.87500; 174.74472﻿ (Edenpark) 41°19′2″S 174°46′37″O﻿ / ﻿41.31722°S 174.77694°O﻿ / -41.31722; 174.77694﻿ (Athletic Park) 43°32′31″S 172°39′15″O﻿ / ﻿43.54194°S 172.65417°O﻿ / -43.54194; 172.65417﻿ (Lancasterpark) 45°53′37″S 170°29′26″O﻿ / ﻿45.89361°S 170.49056°O﻿ / -45.89361; 170.49056﻿ (Carisbrook)
Kapasiteit: 48 000 Kapasiteit: 39 000 Kapasiteit: 36 500 Kapasiteit: 35 000
Rugbywêreldbeker 1987 (Nieu-Seeland)
Rugbywêreldbeker 1987 (Australië)
Rotorua Int’l Stadion McLeanpark
38°9′21″S 176°13′27″O﻿ / ﻿38.15583°S 176.22417°O﻿ / -38.15583; 176.22417﻿ (Rotorua Internasionale Stadion) 39°30′7″S 176°54′46″O﻿ / ﻿39.50194°S 176.91278°O﻿ / -39.50194; 176.91278﻿ (McLeanpark)
Kapasiteit: 35 000 Kapasiteit: 30 000
37°46′52″S 175°16′6″O﻿ / ﻿37.78111°S 175.26833°O﻿ / -37.78111; 175.26833﻿ (Waikatostadion) 27°26′31″S 153°1′4″O﻿ / ﻿27.44194°S 153.01778°O﻿ / -27.44194; 153.01778﻿ (Ballymorestadion)
Kapasiteit: 30 000 Kapasiteit: 24 000
Palmerston North, Noordeiland
Concord-ovaal Rugby Park Showgrounds-ovaal
33°52′6″S 151°6′34″O﻿ / ﻿33.86833°S 151.10944°O﻿ / -33.86833; 151.10944﻿ (Concord-ovaal) 46°25′1″S 168°21′46″O﻿ / ﻿46.41694°S 168.36278°O﻿ / -46.41694; 168.36278﻿ (Rugby Park-stadion) 40°21′24″S 175°36′4″O﻿ / ﻿40.35667°S 175.60111°O﻿ / -40.35667; 175.60111﻿ (Showgrounds-ovaal)
Kapasiteit: 20 000 Kapasiteit: 30 000 Kapasiteit: 20 000
Formaat[wysig | wysig bron]
Die Rugbywêreldbeker 1987 is oor 29 dae tussen 16 verskillende nasies oor 32 wedstryde gespeel. Dit het op 22 Mei 1987 op Edenpark in Auckland met ’n wedstryd tussen die gasheer, Nieu-Seeland, en Italië afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 20 Junie met die eindstryd tussen Nieu-Seeland en Frankryk, waartydens die All Blacks die Webb Ellis-beker ingepalm het.
Poele[wysig | wysig bron]
Die poelwedstryde is onder die twee gashere soos volg verdeel:
Poel 1 is in Australië beslis
Van Poel 2 is vyf wedstryde in Nieu-Seeland en een wedstryd in Australië beslis
Poel 3 is in Nieu-Seeland beslis
Poel 4 is in Nieu-Seeland beslis
Poelfase[wysig | wysig bron]
Die eerste Rugbywêreldbekertoernooi is deur 16 nasionale rugbyspanne beslis. Daar is geen kwalifikasie gehou om die deelnemende spanne te bepaal nie, die deelnemende spanne is egter deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad genooi. Vir die poelfase is die 16 deelnemende spanne in vier poele van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde poel gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die poelfase beslis. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het is volgens gedrukte drieë gerangskik, in plaas van die punte wat total aangeteken is (sou dit anders gewees het, sou Argentinië in Poel C tweede geëindig het, bo Fidji; Frankryk sou steeds Poel D eerste afgesluit het.)
Twee wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
Een vir ’n gelykop;
geen vir ’n nederlaag.
Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring het.
Die wenner en naaswenner van elk van die poele het ná die uitklopfase deurgedring. Poelwenners het teen naaswenners in ander poele in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Poel 1 het teen die naaswenner van Poel 2 en die wenner van Poel 2 teen die naaswenner van Poel 1 gespeel. Spanne van dieselfde poel sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Elke wedstryd in die uitklopfase móés in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne het dan 10 minute aan ’n kant gespeel. Indien daar dan steeds geen wenner was nie is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklopformaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. Indien daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.
1987-effek op 1991-kwalifisering[wysig | wysig bron]
Die agt spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1991 in Engeland gekwalifiseer. Hulle is Australië, Engeland, Fidji, Frankryk, Ierland, Nieu-Seeland, Skotland en Wallis.
Poelwedstryde[wysig | wysig bron]
Poel 1[wysig | wysig bron]
Australië 3 3 0 0 18 108 41 6
Engeland 3 2 0 1 15 100 32 4
Verenigde State 3 1 0 2 5 39 99 2
Japan 3 0 0 3 7 48 123 0
23 Mei 1987 Australië 19–6 Engeland Concord-ovaal, Sydney, Australië
15:00 (AEST) Drieë: David Campese, Simon Poidevin
Doelskop: Michael Lynagh
Strafdoele: Michael Lynagh (3) Verslag Drie: Mike Harrison
Doelskop: Jonathan Webb Bywoning: 17 896
Skeidsregter: Keith Lawrence (NS)
Troy Coker (Aus) en Jon Webb (Eng) het hul toetsdebuut gemaak.
24 Mei 1987 Japan 18–21 Verenigde State Ballymorestadion, Brisbane, Australië
15:00 (AEST) Drieë: Nofomuli Taumoefolau (2), Kojiro Yoshinaga
Strafdoele: Kojiro Yoshinaga, Fiji Kutsuki Verslag Drieë: Ray Nelson, Mike Purcell, Gary Lambert
Doelskoppe: Ray Nelson (3)
Strafdoel: Ray Nelson Bywoning: 4 500
Skeidsregter: Guy Maurette (FRA)
Hisataka Ikuta (Jpn) het sy toetsdebuut gemaak.
30 Mei 1987 Engeland 60–7 Japan Concord-ovaal, Sydney, Australië
15:00 (AEST) Drieë: Mike Harrison (3), Rory Underwood (2), Jamie Salmon, Dean Richards, Nigel Redman, Gary Rees, Kevin Simms
Doelskoppe: Jonathan Webb (7)
Strafdoele: Jonathan Webb (2) Verslag Drie: Katsufumi Miyamoto
Strafdoel: Katsuhiro Matsuo Bywoning: 4 893
Skeidsregter: René Hourquet (FRA)
Mitsutake Hagimoto (Jpn) het sy toetsdebuut gemaak.
31 Mei 1987 Australië 47–12 Verenigde State Ballymorestadion, Brisbane, Australië
15:00 (AEST) Drieë: Andrew Leeds (2), Strafdrie, David Campese, Brian Smith, Andrew Slack, Brett Papworth, David Codey
Doelskoppe: Michael Lynagh (6)
Strafdoel: Michael Lynagh Verslag Drie: Ray Nelson
Doelskop: Ray Nelson
Strafdoel: Ray Nelson
Skepdoel: Dave Horton Bywoning: 8 300
Skeidsregter: Brian Anderson (SKO)
Tony Ridnell (VSA) het sy toetsdebuut gemaak.
3 Junie 1987 Engeland 34–6 Verenigde State Concord-ovaal, Sydney, Australië
13:00 (AEST) Drieë: Peter Winterbottom (2), Mike Harrison, Wade Dooley
Doelskoppe: Jonathan Webb (3)
Strafdoele: Jonathan Webb (4) Verslag Drie: Mike Purcell
Doelskop: Ray Nelson Bywoning: 8 785
Skeidsregter: Kerry Fitzgerald (AUS)
3 Junie 1987 Australië 42–23 Japan Concord-ovaal, Sydney, Australië
18:00 (AEST) Drieë: Andrew Slack (2), Matthew Burke (2), Steve Tuynman, Peter Grigg, Mark Hartill, David Campese
Doelskoppe: Michael Lynagh (5) Verslag Drieë: Eiji Kutsuki (2), Tsuypshi Fujita
Doelskop: Minoru Okidoi
Strafdoele: Minoru Okidoi (2)
Skepdoel: Minoru Okidoi Bywoning: 8 785
Skeidsregter: Jim Fleming (SKO)
Minoru Okidoi (Jpn) het sy toetsdebuut gemaak.
Poel 2[wysig | wysig bron]
Wallis 3 3 0 0 13 82 31 6
Ierland 3 2 0 1 11 84 41 4
Kanada 3 1 0 2 7 65 90 2
Tonga 3 0 0 3 3 29 98 0
24 Mei 1987 Kanada 37–4 Tonga McLeanpark, Napier, Nieu-Seeland
13:00 (NZST) Drieë: Pat Palmer (2), Paul Vaesen (2), Ian Stuart, Rob Frame, Strafdrie
Doelskoppe: Mark Wyatt (2), Gareth Rees
Strafdoel: Gareth Rees Verslag Drie: Fakahau Valu Bywoning: 8 000
Skeidsregter: Clive Norling (WAL)
Soane 'Asi, Quddus Fielea, Kasi Fine, Kini Fotu, Sione Tahaafe, Taipaleti Tu'uta en Lemeki Vaipulu (almal Tga) het hul toetsdebuut gemaak.
25 Mei 1987 Ierland 6–13 Wallis Athletic Park, Wellington, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Strafdoele: Michael Kiernan (2) Verslag Drie: Mark Ring
Strafdoel: Paul Thorburn
Skepdoele: Jonathan Davies (2) Bywoning: 17 500
Terry Kingston (Irl) het sy toetsdebuut gemaak.
29 Mei 1987 Tonga 16–29 Wallis Skougronde-ovaal, Palmerston North, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: Quddus Fielea, Talai Fifita
Doelskop: ’Alamoni Liaya’a
Strafdoele: ’Alamoni Liaya’a, ’Aasaeli Amone Verslag Drieë: Glen Webbe (3), Adrian Hadley
Doelskoppe: Paul Thorburn (2)
Strafdoele: Paul Thorburn (2)
Skepdoel: Jonathan Davies Bywoning: 10 000
Skeidsregter: David Bishop (NS)
Asa Amone en Manu Vunipola (albei Tga), asook Anthony Buchanan (Wal) het hul toetsdebuut gemaak.
30 Mei 1987 Kanada 19–46 Ierland Carisbrook, Dunedin, Nieu-Seeland
13:00 (NZST) Drie: Mark Cardinal
Strafdoele: Gareth Rees (3), Mark Wyatt
Skepdoel: Gareth Rees Verslag Drieë: Keith Crossan (2), Michael Bradley, Brian Spillane, Trevor Ringland, Hugo MacNeill
Doelskoppe: Michael Kiernan (5)
Strafdoele: Michael Kiernan (2)
Skepdoele: Tony Ward, Michael Kiernan Bywoning: 10 000
Skeidsregter: Fred Howard (ENG)
Paul Collins en John McDonald (albei Irl) het hul toetsdebuut gemaak.
3 Junie 1987 Kanada 9–40 Wallis Rugby Park-stadion, Invercargill, Nieu-Seeland
13:00 (NZST) Strafdoele: Gareth Rees (3) Verslag Drieë: Ieuan Evans (4), John Devereux, Bleddyn Bowen, Adrian Hadley, Alan Phillips
Doelskoppe: Paul Thorburn (4) Bywoning: 12 000
3 Junie 1987 Ierland 32–9 Tonga Ballymorestadion, Brisbane, Australië
15:00 (AEST) Drieë: Brendan Mullin (3), Hugo MacNeill (2)
Doelskoppe: Tony Ward (3)
Strafdoele: Tony Ward (2) Verslag Strafdoele: ’Aasaeli Amone (3) Bywoning: 3 000
Neil Francis en Job Langbroek (albei Irl) het hul toetsdebuut gemaak.
Poel 3[wysig | wysig bron]
Nieu-Seeland 3 3 0 0 30 190 34 6
Fidji 3 1 0 2 6 56 101 2
Italië 3 1 0 2 4 40 110 2
Argentinië 3 1 0 2 5 49 90 2
Fidji het gekwalifiseer op grond van die meeste drieë (Fidji 6, Italië 5, Argentinië 4)
22 Mei 1987 Nieu-Seeland 70–6 Italië Edenpark, Auckland, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: John Kirwan (2), David Kirk (2), Craig Green (2), Strafdrie, Michael Niko Jones, Warwick Taylor, Steve McDowell, Joe Stanley, Alan Whetton
Doelskoppe: Grant Fox (8)
Strafdoele: Grant Fox (2) Verslag Strafdoel: Oscar Collodo
Skepdoel: Oscar Collodo Bywoning: 20 000
Skeidsregter: Rob Fordham (AUS)
John Gallagher en Richard Loe (NS), asook Rodolfo Ambrosio (Ita) het hul toetsdebuut gemaak.
24 Mei 1987 Argentinië 9–28 Fidji Rugbypark, Hamilton, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drie: Strafdrie
Doelskop: Hugo Porta
Strafdoel: Hugo Porta Verslag Drieë: Peceli Gale, Salacieli Naivilawasa, Kavekini Nalaga, Ilaitia Savai
Doelskoppe: Severo Koroduadua (2), Elia Rokowailoa
Strafdoele: Severo Koroduadua (2) Bywoning: 12 000
Epineri Naituku, Manasa Qoro, John Sanday en Samu Vunivalu (almal Fij) het hul toetsdebuut gemaak.
27 Mei 1987 Nieu-Seeland 74–13 Fidji Lancasterpark, Christchurch, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: John Gallagher (4), Craig Green (4), David Kirk, John Kirwan, Strafdrie, Alan Whetton
Doelskoppe: Grant Fox (10)
Strafdoele: Grant Fox (2) Verslag Drie: Jioji Cama
Strafdoele: Severo Koroduadua (3) Bywoning: 24 000
Skeidsregter: Derek Bevan (WAL)
Jioji Cama, Livai Kididromo en Mosese Taga (almal (Fij) het hul toetsdebuut gemaak.
28 Mei 1987 Argentinië 25–16 Italië Lancasterpark, Christchurch, Nieu-Seeland
13:00 (NZST) Drieë: Juan Lanza, Fabio Gómez
Strafdoele: Hugo Porta (5) Verslag Drieë: Marzio Innocenti, Marcello Cuttitta
Doelskop: Oscar Collodo
Strafdoele: Oscar Collodo (2) Bywoning: 5 000
Skeidsregter: Roger Quittenton (ENG)
Martin Yanguela (Arg) het sy toetsdebuut gemaak.
31 Mei 1987 Fidji 15–18 Italië Carisbrook, Dunedin, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drie: Salacieli Naivilawasa
Doelskop: Severo Koroduadua
Strafdoele: Severo Koroduadua (2)
Skepdoel: Manasa Qoro Verslag Drieë: Marcello Cuttitta, Giancarlo Cucchiella, Massimo Mascioletti
Strafdoel: Oscar Collodo
Skepdoel: Oscar Collodo Bywoning: 6 000
Aisake Nadolo Tokaduadua (Fij) het sy toetsdebuut gemaak.
1 Junie 1987 Nieu-Seeland 46–15 Argentinië Athletic Park, Wellington, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: David Kirk, Zinzan Brooke, Joe Stanley, Andy Earl, Kieran Crowley, Alan Whetton
Doelskoppe: Grant Fox (2)
Strafdoele: Grant Fox (6) Verslag Drie: Juan Lanza
Strafdoele: Hugo Porta (3) Bywoning: 30 000
Zinzan Brooke en Bernie McCahill (NS), asook Guillermo Angaut (Arg) het hul toetsdebuut gemaak.
Poel 4[wysig | wysig bron]
Frankryk 3 2 1 0 25 145 44 5
Skotland 3 2 1 0 22 135 69 5
Roemenië 3 1 0 2 5 61 130 2
Zimbabwe 3 0 0 3 5 53 151 0
Frankryk het gekwalifiseer as poelwenner nadat hulle drie drieë en Skotland twee drie tydens die gelykop met 20 elk gedruk het.
23 Mei 1987 Roemenië 21–20 Zimbabwe Edenpark, Auckland, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: Mircea Paraschiv, Marcel Toader, Liviu Hodorca
Strafdoele: Dumitru Alexandru (3) Verslag Drieë: Richard Tsimba (2), Mark Neill
Doelskop: Andy Ferreira
Strafdoele: Andy Ferreira (2) Bywoning: 4 000
Skeidsregter: Stephen Hilditch (IRL)
Eric Barrett, Lance Bray, Errol Bredenkamp, Craig Brown, Andre Buitendag, Dirk Buitendag, George Elcome, Andy Ferreira, Campbell Graham, Rod Gray, Malcolm Jellicoe, Pete Kaulback, Michael Martin, Mark Neill, Tom Sawyer, Richard Tsimba en Andy Tucker (almal Zim) het hul toetsdebuut gemaak.
23 Mei 1987 Frankryk 20–20 Skotland Lancasterpark, Christchurch, Nieu-Seeland
13:00 (NZST) Drieë: Philippe Sella, Pierre Berbizier, Serge Blanco
Doelskop: Serge Blanco
Strafdoele: Serge Blanco (2) Verslag Drieë: Derek White, Matt Duncan
Strafdoele: Gavin Hastings (4) Bywoning: 17 000
Alan Tait (Sco) het sy toetsdebuut gemaak.
28 Mei 1987 Frankryk 55–12 Roemenië Athletic Park, Wellington, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: Patrice Lagisquet (2), Denis Charvet (2), Philippe Sella, Marc Andrieu, Didier Camberabero, Dominique Erbani, Guy Laporte
Doelskoppe: Guy Laporte (8)
Strafdoel: Guy Laoprte Verslag Strafdoele: Romeo Bezuscu (4) Bywoning: 5 500
Skeidsregter: Bob Fordham (AUS)
Louis Armary (Fra) en Vasile Ilca (Rom) het hul toetsdebuut gemaak.
30 Mei 1987 Skotland 60–21 Zimbabwe Athletic Park, Wellington, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: Alan Tait (2), Iwan Tukalo (2), Matt Duncan (2), Iain Paxton (2), Greig Oliver, Gavin Hastings, John Jeffrey
Doelskoppe: Gavin Hastings (8) Verslag Drie: Dirk Buitendag
Doelskop: Marthinus Grobler
Strafdoele: Marthinus Grobler (5) Bywoning: 5 000
Skeidsregter: David Burnett (IRL)
Greig Oliver (Sco), asook Shawn Graham, Marthinus Grobler en Alex Nicholls (almal Zim) het hul toetsdebuut gemaak.
2 Junie 1987 Roemenië 28–55 Skotland Carisbrook, Dunedin, Nieu-Seeland
13:00 (NZST) Drieë: Florica Marariu (2), Marcel Toader
Doelskoppe: Dumitru Alexandru, Vasile Ion
Strafdoele: Dumitru Alexandru (3), Vasile Ion Verslag Drieë: John Jeffrey (3), Alan Tait (2), Gavin Hastings (2), Matt Duncan, Iwan Tukalo
Doelskoppe: Gavin Hastings (8)
Strafdoel: Gavin Hastings Bywoning: 10 000
Richard Cramb (Sco) het sy toetsdebuut gemaak.
2 Junie 1987 Frankryk 70–12 Zimbabwe Edenpark, Auckland, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: Rodolphe Modin (3), Didier Camberabero (3), Denis Charvet (2), Laurent Rodriguez (2), Daniel Dubroca, Patrick Esteve, Guy Laporte
Doelskoppe: Didier Camberabero (9) Verslag Drie: Peter Kaulbach
Strafdoele: Marthinus Grobler (2) Bywoning: 4 000
Rodolphe Modin en Jean-Louis Tolot (albei Fra), asook Neville Kloppers (Zim) het hul toetsdebuut gemaak.
Uitklopwedstryde[wysig | wysig bron]
6 Junie – Christchurch
14 Junie – Brisbane
8 Junie – Brisbane
20 Junie – Auckland
7 Junie – Auckland
13 Junie – Sydney
Frankryk 30 Uitspeel om derde plek
7 Junie – Sydney
Australië 24 18 Junie – Rotorua
6 Junie 1987 Nieu-Seeland 30–3 Skotland Lancasterpark, Christchurch, Nieu-Seeland
14:30 (NZST) Drieë: Alan Whetton, John Anthony Gallagher
Strafdoele: Grant Fox (6) Verslag Strafdoel: Gavin Hastings Bywoning: 30 000
Derek Turnbull (Sco) het sy toetsdebuut gemaak.
7 Junie 1987 Australië 33–15 Ierland Concord-ovaal, Sydney, Australië
15:00 (AEST) Drieë: Matthew Burke (2), Andrew McIntyre, Brian Smith
Doelskoppe: Michael Lynagh (4)
Strafdoele: Michael Lynagh (3) Verslag Drieë: Hugo MacNeill, Mike Kiernan
Doelskoppe: Mike Kiernan (2)
Strafdoel: Mike Kiernan Bywoning: 14 356
7 Junie 1987 Fidji 16–31 Frankryk Edenpark, Auckland, Nieu-Seeland
14:30 (NZST) Drieë: Manasa Qoro, Jimi Damu
Strafdoele: Severo Koroduadua (2) Verslag Drieë: Laurent Rodriguez (2), Alain Lorieux, Patrice Lagisquet
Doelskoppe: Guy Laporte (3)
Strafdoele: Guy Laporte (2)
Skepdoel: Guy Laporte Bywoning: 12 000
8 Junie 1987 Engeland 3–16 Wallis Ballymorestadion, Brisbane, Australië
15:00 (AEST) Strafdoel: Jonathan Webb Verslag Drieë: Gareth Roberts, Robert Jones, John Devereux
Doelskoppe: Paul Thorburn (2) Bywoning: 15 000
Dai Young (Wal) het sy toetsdebuut gemaak.
13 Junie 1987 Australië 24–30 Frankryk Concord-ovaal, Sydney, Australië
15:00 (AEST) Drieë: David Campese, David Codey
Doelskoppe: Michael Lynagh (2)
Strafdoele: Michael Lynagh (3)
Skepdoel: Michael Lynagh Verslag Drieë: Alain Lorieux, Philippe Sella, Patrice Lagisquet, Serge Blanco
Doelskoppe: Didier Camberabero (4)
Strafdoele: Didier Camberabero (2) Bywoning: 17 768
14 Junie 1987 Nieu-Seeland 49–6 Wallis Ballymorestadion, Brisbane, Australië
15:00 (AEST) Drieë: John Kirwan (2), Wayne Shelford (2), John Drake, Alan Whetton, Joe Stanley, Mark Brooke-Cowden
Doelskoppe: Grant Fox (7)
Strafdoel: Grant Fox Verslag Drie: John Devereux
Doelskop: Paul Thorburn Bywoning: 25 000
18 Junie 1987 Australië 21–22 Wallis Rotorua Int’l Stadion, Rotorua, Nieu-Seeland
15:00 (NZST) Drieë: Matthew Burke, Peter Grigg
Strafdoele: Michael Lynagh (2)
Skepdoel: Michael Lynagh Verslag Drieë: Gareth Roberts, Paul Moriarty, Adrian Hadley
Strafdoele: Paul Thorburn (2) Bywoning: 30 000
Richard Webster (Wal) het sy toetsdebuut gemaak.
20 Junie 1987 Nieu-Seeland 29–9 Frankryk Edenpark, Auckland, Nieu-Seeland
14:30 (NZST) Drieë: Michael Jones, David Kirk, John Kirwan
Doelskop: Grant Fox
Strafdoele: Grant Fox (4)
Skepdoel: Grant Fox Verslag Drie: Pierre Berbizier
Doelskop: Didier Camberabero
Strafdoel: Didier Camberabero Bywoning: 48 035
Finale puntestand[wysig | wysig bron]
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in die Rugbywêreldbeker 1987.
1 Nieu-Seeland 3 6 6 0 0 298 43 30 21 1
2 Frankryk 4 6 4 1 1 215 34 26 8 1
3 Wallis 2 6 5 0 1 126 20 11 5 3
4 Australië 1 6 4 0 2 186 26 20 12 2
5 Skotland 4 4 2 1 1 138 22 16 6 0
6 Engeland 1 4 2 0 2 103 15 11 7 0
7 Ierland 2 4 2 0 2 99 13 10 7 2
8 Fidji 3 4 1 0 3 72 8 5 9 1
9 Kanada 2 3 1 0 2 65 8 3 8 1
10 Roemenië 4 3 1 0 2 61 6 2 11 0
11 Argentinië 3 3 1 0 2 49 4 3 9 0
12 Italië 3 3 1 0 2 40 5 1 4 2
13 Verenigde State 1 3 1 0 2 39 5 5 2 1
14 Zimbabwe 4 3 0 0 3 53 5 3 9 0
15 Japan 1 3 0 0 3 48 7 1 5 1
16 Tonga 2 3 0 0 3 29 3 1 5 0
Totaal 32 1621 224 148 128 15
↑ (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual points in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
↑ (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual tries in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
↑ (en) Alexander Fedorets (31 Julie 2007). "Russians target 2011 World Cup". The M&G Online. Besoek op 25 Oktober 2019.
↑ (en) "1987: Kiwis see off France in final". BBC. 24 September 2003. Besoek op 25 Oktober 2019.
↑ (en) "1987: France 30-24 Australia". BBC. 24 September 2003. Besoek op 25 Oktober 2019.
↑ (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
(en) Harding, Grant; Williams, David (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Rugbywêreldbeker 1987.
(en) New Zealand set standard at inaugural Rugby World Cup – Reliving RWC 1987
(en) Rugby World Cup Standings – 1987
(en) Oorsprong van die Rugbywêreldbeker 1987
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Rugbywêreldbeker_1987&oldid=2060690"
Rugbykompetisies in Australië
Rugbykompetisies in Nieu-Seeland
Sport in 1987
Die bladsy is laas op 25 Oktober 2019 om 18:00 bygewerk.