Jou reguit, geregverdigde vrae en ‘n eerlike gesprek daaroor, soos hierdie een, kan help om die berlynse mure in ons taalgemeenskap (en die groter Suid-Afrikaanse gemeenskap) af te breek. Die Afrikaanse taalgemeenskap, soos enige taalgemeenskap, is ‘n lappieskombers: baie lappies, maar net een kombers, óns kombers. Hy het ‘n woonstel in Amamzintoti waarheen hy omtrent almal wat hy ken al genooi het en gasvry onthaal. In Johannesburg is Danie en Anna Stoltz asook Karin en Dolf Venter soos sy eie familie. Ons gesin het ook vanaf die sewentiger jare nooit sonder Pruimpie gaan vakansie hou nie en my ouers, Bennie en Cynthia Spies, bly steeds getroue vriende van Pruim (of Uncle Plum soos ons hom gedoop het toe ons besef geen Engelsman kan die naam verstaan nie). Gegewe die titel, die aansluiting en hierdie waarskuwing, verwag die leser dat ons hier met ‘n verkennende vergeestelike soektog na die waarheid te doen gaan kry – net om verras te word deur die titel van die volgende gedig: “kafgenaai”. In een van die aantekeninge agter in die bundel noem die digter dat die verse wat elk van die sestien onderafdelings voorafgaan, in gesprek tree met Wilma Stockenström se debuutbundel, en as een lang gedig gelees kan word.