December | 2010 | Lewies Mymer
Nou of nooit…
December 31, 2010 Lewies Mymer	18 Comments
… sê ekvir Vroukie. Nou gaat ek die buurman bliksem! Ek wag al lankal vir so ‘n geleentheid, ek het immers in Standerd Sewe ‘n boek oor Karate gelees; “The way of the open hand” deur Sensei Baja Dan Hashimoto Oshkosh. Dis net een Oi Zukie, (in sy Oi) een Kawamuru (in sy mur) en een Trakimunti (in sy munti) en die krekkers is verby. En wat maak Vroukie toe? Van alle ding sit sy Elvis se Love me tender in die CD speler, en daar is ek door liefde oorwonne. Vroulike lis. Blerrie buurman kan bly wees, die bliksem!
December 31, 2010 Lewies Mymer	5 Comments
Klink of my fokken buurman ‘n paar dinamietstokke by die myn gesteel het. Die honde is angsbevange. Ek wens ek kon ‘n bom cracker in sy hol opdruk, die bliksem.
December 30, 2010 Lewies Mymer	22 Comments
Die laaste Krismisgaste het vanoggend die pad gevat. Die kar was nog nie mooi om die draai nie toe is die Krismisboom, die Krismisliggies, die Krismiskrans gebêre. Al wat nog aan Krismis herinner hier by die Lewieswoning is Krismisskuld en Krismiskilo’s.
Maar ek het darem ‘n laat Krismispresent ook gekry, kyk net hier:
By way of introduction, my name is Veni Govender, PA to Jaco Nel of Exclusive Books.
Congratulation on winning the book hamper for the Dekat Competition.
Please can you advise me which Exclusive Books store I send your prize to, as we (Exclusive Books) do not post book hampers.
Vroukie het vir my ingeskryf en Bingo!! daar wen ek/sy die geskenkpak van 10 boeke:
Spoor Deon Meyer
Samoersa reis Johan Bakkes
Tabernakel Annelie Botes
Somerkos in Provence Marita van der Vyfer
Cooked out of the Frying Pan Justin Bonello
The making of Spud, the movie
Die sneeuslaper Marlene van Niekerk
Ek is behoorlik in my noppies.
December 20, 2010 Lewies Mymer	27 Comments
“Tafel vir twee?”
“Binne of buite?”
“Jammer, al die tafels buite is beset”
“Nou dan binne, asseblief”
“Daar is nie meer tweesitplek tafels beskikbaar nie, hulle is almal vol”
“Nou dan vier, solank ons nie hoef te deel nie”
“Volg my asseblief”
“Die kelner sal nou by u wees”
“Goeienaand. My naam is Clarence. Ek sal u kelner vir die aand wees. Sal u solank ietsie drink?”
“Ja dankie. Bring asseblief vir ons die wynlys”
“’n Lekker rooi wyn Vroukie? Ons het mos iets om te vier”
“Sal lekker wees Lewies”
“Bring asseblief vir ons ‘n bottel Beyerskloof Pinotage”
“Die Beyerskloof is op, Meneer”
“Bring dan ‘n bottel Delheim Shiraz”
“Jammer Meneer, dis ook op.”
“Nou watse wyn het jy Seun?”
“Die bottels wyn is klaar, Meneer. Ons het net bokswyn”
“Nou hoekom de …”
“Lewies, die mense kyk vir jou”
“Watse rooi wyn het jy?”
“Is dit al? Het jy nie Drostdyhof of Overmeer of so-iets nie?”
“Nee Meneer. Net Johannisberger”
“Vroukie, kom ons loop. Ons gaan soek ‘n ander eetplek”
“Jammer Meneer. Totsiens Meneer. Kom gerus weer!”
December 17, 2010 Lewies Mymer	33 Comments
So sit ek in mymering versonke, en veral 4 dinge verwonder ek my oor. Ek verstaan van die werking van die weë tussen ‘n man en ‘n vrou, en verstaan hoe ‘n akkedis teen ‘n rots kan uitklim. Ek verstaan selfs hoe die jam in die blik kom, maar wat ek nie verstaan nie, is:
Hoekom dink mense dis snaaks as iemand ‘n cheap Capey aksent swak naboots om iets te adverteer
Hoekom speel slaghuiseienaars Afrikaanse musiek kliphard om vleis te verkoop
Hoekom skroef die Ingelse maar die Boere spyker
Hoekom klink dit eners as ‘n Ingelse girlkie sê “No!” en ‘n Boeremeisie sê “Nou!” maar dit beteken heeltemal iets anders
O ja, ‘n vyfde raaisel, hoekom is die Kaapse draai so lank maar die fyndraai is so kort.
Tja, so sit ek maar en wonner.
‘n Onwelkome passion gap
December 11, 2010 Lewies Mymer	28 Comments
Verlede Saterdagaand toe ek die braaitjoppie die eerste byt gee, besluit die gekroonde voortand dis nou ‘n goeie tyd om in te konk. En daar sit ek soos ‘n arm bergie met ‘n halwe passion gap. Maandagoggend vroeg bel ek die tandarts vir ‘n noodafspraak, maar hy kan my eers Dinsdag help. Dis ok, dink ek , ek gaan Maandag na ‘n begrafnis toe en daar word mos nou nie juis gelag nie, dus sal die passion gap verborge bly tussen die snorbaarde.
Dinsdag lê ek magteloos op die tandarts se ondersoekstoel. ‘n Benoudheid neem pos van my, adrenalien begin pomp, veg of vlug. Nee wat lê stil en klem die stoel se rand vas, jy betaal mos om hier te wees. Dis so die derde of vierde keer wat ek die ou besoek, ons het so ‘n stille professionele manier met mekaar, vriendelik sonder om familiêr hand – om -die – blaas te wees, heel gemaklik. Sê hy toe die kroon het sy laaste dae beleef, hy kan bietjie noodhulp toepas maar dit gaan nie langer as twee, drie maande hou nie. Dan sal die tandwortel verwyder moet word en of ‘n plaatjie of ‘n inplantaat is die voorland. Goed en gaaf, my mediese fonds is vir die jaar afgestorwe, as die tand hou tot in die nuwe jaar is dit piekfyn.
“Nou sê my Dok,” wil ek weet voordat sy vingers weer in my mond vroetel, “hoe haal jy die tandwortel uit, daar is mos niks om met ‘n tang vas te vat nie?”
Sy verstommende antwoord is, (en nou is sy vingers weer in my mond) en daar is so ‘n neerbuigende stemtoon te bespeur, ” Oor die fynere tegniek van die prosedure hoef jy jou nie te bekommer nie”
Anvanklik weet ek nie of reg verstaan nie, Is dit die adrenalien wat my moer pomp of is ek oorsensitief. Ek lê daar met ‘n bek vol tanne en vingers, ek kan niks sê of vra nie. Maar hoe meer ek dink hoe meer strip ek. Fokkit, ek is die pasiënt, en geregtig daarop om te weet wat hy met my gaan doen en hoe hy dit gaan doen. Ek moet hom immers betaal vir die diens, en bleddie baie ook, vermoed ek.
Toe ek nou weer half duiselig orent is, groet ek. “Totsiens Dok” maar eintlik bedoel ek, “Vaarwel, Poephol”
(My blog lettergrootte is nog steeds yslik groot, ervaar julle ook die probleem? Dit maak dit moeilik om inskrywings te lees)