Acacia hout en metaal
Mdf en acacia hout
Metaal en keramiek
metaal en marmer
wild eiken en keramiek
Henders & Hazel multi plus uitschuiftafel 200(+60cm) € 1399,00
Henders & Hazel multi plus uitschuiftafel 170(+50cm) € 1299,00
Henders & Hazel multiplus tafel 190cm € 999,00 Storms en slapgatte
Gelukkig het St Judas (St Jude) nie gister sy tricks te veel hier by ons uitgehaal nie, hoewel Nederland ongeveer € 95 miljoen skade as gevolg daarvan gely het. Engeland het ook erg skade gely.
Dalk is die storm ook die rede dat ons ook stormagtig voel - die huisagente is wragtig useless verby! Eintlik sommer pleinweg slapgat! Hulle het sover dié jaar nog net DRIE mense die huis gaan wys! DRIE!!!! En hier werk dit so, jy betaal die agente maandeliks om jou huis te verkoop, én dan kry hulle ook nog kommissie. So dis mos dan te lekker om op jou alie te sit en maandeliks betaal te word vir absoluut niks!
Wel daar was vanoggend 'n reuse ontploffing in 'n sekere agent se kantoor, ek weet nie presies wat dit op die Richterskaal sou wees nie, maar ek het 'n goeie idee!
Dit raak werklik 'n krisis want om dubbele maandelikse kostes te moet dra, is behoorlik nag! Gelukkig is die Euro so sterk teen die Rand en ons kan nie wag om in SA die verligting op die sak te gaan beleef nie, want alles is so ongelooflik duur hier.
Gelukkig is Henk se kinders ook baie ondersteunend en dit gee hom baie gemoedsrus vir wanneer hy nie hier is nie. Hulle gaan hom help met allerhande dinge in sy afwesigheid, soos om sy pos, admin ens te hanteer, sowel as om met daad in te spring as hy dit dalk mag benodig tot hy kan terugkom om sake te kom doen. Die 'nep-kinders' van my is dierbaar! Ek gaan hulle so mis as ons eers weg is.
Maar alles is darem nie swart nie - gelukkig nie. Ons tel die dae af en droom drome en sien gesigte van sonnige SA, en om die familie weer te sien en die kleinkinders weer papnat te kan soen! Klein Marcus (2) het dan nou een aand gesê hy wil hê ek moet hom NOU op sy wangetjie kom soen. Ag my hart was so seer, mens mis darem so baie as mens nie naby hulle is nie. En so weet Henk ook hy sal gereeld moet terugkom vir sy kinders en kleinkinders - en ek bly nie agter nie!
En vandag maak ek wéér trooskos, soos gister se sop. Dié keer regte kerrie-en-rys, met maalvleis. En ons het nog Mrs Balls oor. Nou ja, dis wat ek nou gaan doen!
Sachmo, swaeltjies en matroospakkies
.Die dag is heel helder en tussenin is gelukkig ook blou lug 'vir matroospakkies' - soos Henk se oupa hom as klein seuntjie geleer het (voor daar nie ten minste 'n paar stukkies blou lug oop was om 'n matroospakkie van te maak nie, stap Oupa nie met hom see toe nie)!
Ek het maar vaak opgestaan - die blerrie werkers het van 2.30 af die tremspoor hier naby reggemaak, beton gegooi, sien ons vanoggend, en dis nie baie bevorderend vir 'n goeie nagrus nie! Maar in elk geval pak ons steeds bokse, en neem besluite oor wat moet saam SA toe gaan en wat moet geberg word. Ons het gister weer goedjies aangery na die bergplek aan die anderkant van die stad.
Ons werk met my oldies in die agtergrond - dis nodig vanoggend. Sachmo en Ella, Nina Simone, Ray Charles, Edith Piaf ... Dis kantoorgoed en mens het krag nodig! Hemel, hoekom het mens so baie goed! En wie gebruik nog Tippex???? Maar ons ontdek tog nog waardevolle sentimentele items van Henk se pa en ook van sy eie lessenaargoedjies - mens kan onmoontlik nie alles hou nie, maar wraggies daar is dinge wat mens ook net NIE kan weggooi nie.
Twee uur gaan ons 'een bakje' koffie by Jessica drink. Ek het belowe ek bring 'n taartje of koekjes saam, so ons sal gou op pad stop daarvoor. Ek vermoed dis ons afskeid van haar en haar zoontje, Ciaran, want die tyd raak min. Sy was 'n baie goeie vriendin vir my hier in Holland, en ek sal haar mis. Maar so werk dit ongelukkig in die omstandighede, waar mens besef dat ons altyd verskeurd gaan wees tussen die twee kontinente - as ons in die een land is, verlang ons na die mense in die ander land. Daar is geen salf aan te smeer nie, maar ek voel ook reeds Henk se swaarmoedigheid aan oor sy kinders, kleinseun en nog-nie-gebore kleinkind ook, wat hy vir lang tye nie gaan sien nie. As alles reg uitwerk, sal hy dalk tog meer hier kan uitkom as wat almal gedink het - 'but time alone will tell'.
Nou-en-dan probeer ons bietjie son op die balkonnetjie vang, maar dis maar yl.
Ella sing haar self-uitgedinkte versie van Mack the Knife en ons lag.
weer daaroor. Swerms swaeltjies maak draaie oor die geboue se dakke, en dis vir my ook so asof dit tot my spreek - dis tyd om na die warmer dele te vertrek.
Memories word so gemaak
Partykeer kan herfs so 'n ander hoek aan gewone dinge gee. Gister het ons, na dae in die appartementje vasgekeer deur reën en wind, besluit om 'n kans na buite te waag. Dit was bewolkerig maar droog en die weervoorspelling het darem 'n sonnetjie deur die wolke belowe.
Ons het eers rompslomp afgehandel en toe op die trem geklim Delft toe. Ek love die trem, want mens sien ander dele van die stad op dié manier - en dit word toe so 'n halwe nostalgiese trippie, want ek en Yolandie het ook in Maart met die trem Delft toe gery. Was so lekker toe ook, hoewel dit nog winter was.
In Delft aangekom, stap ons direk markplein toe - ons vrek vir lekker koffie en word nie teleurgestel nie! Daar is 'n vlooimark op die plein en dis besig-besig. Ons drentel rond, neem foto's, geniet die atmosfeer en ek en Henk koop kleinighede vir die mense tuis (ja Yolandie, by dieselfde winkeltjie waar ons laas daai 1 euro stuff gekoop het!). Die geure van blomme, speserye en gebak meng met dié van koffie en gebakte vis, en die talle kaasstalletjies se melkerige geure volg mens oral.
Ons stap weer in by die Nieuwe Kerk waar Willem van Oranje se oorskot ook lê. Ek kan maar net nie genoeg kry van die ou huise en geboue om die markplein nie! En Delftware en kleure is GROOT hier - behoorlik oral en op alles, en dis mooi!
Die herfsonnetjie laat ons nie in die steek nie, en ons neem pragtige foto's van lanings bome en huisies wat met hulle voete binne-in die grag se donker water staan. Ag ons geniet dit net ten volle en loop later sleepvoetend terug na die tremhalte - ons sou langer wou bly!
Ons is so teësinnig om weer in ons klein woonplekkie te gaan sit, dat ons impulsief in Den Haag middestad by Kneuterdijkhalte afklim en met die lieflike groen en goud Voorhoutlaning afstap tot by De Posthoorn - ons geliefkoosde stadseetplekkie (onthou jy, Yolandie?). Ons gesels lekker daar met 'n jong kelner wat my aksent dadelik opmerk - en vra of ek mense met die van 'Steenkamp' in Richardsbaai ken (hehehe) - dit is familie van hom en hy was vroeër die jaar daar en verlang om ook weer Suid-Afrika toe te kan gaan. Te dierbaar.
Die duiwe en blinkswart kauwtjes pik tussen die buitetafeltjies rond vir eetgoedjies, en Henk draai sy gesig genoeglik na die son se kant toe. Die dag is mooi verby!
Ons eet ietsie daar en stap later terug na die tremhalte en wag 'n paar minute vir ons Trem 1, wat ons Scheveningen toe sal neem. Ry verby die reusagtige Vredespaleis met sy lieflike tuine, verby die straat met sy honderde internasionale vlae (Yol, onthou jy hoe ver het ons daai een dag gestap?)verby die mooie drieverdieping woonhuise en kerke, verby die 'snack-bars' en parkies, en is vinnig by Keizerstraat, waar ons afklim, proviand koop en doodmoeg later tuiskom.
Ja dit was weer een van daardie dae wanneer die 'gewone' iets so besonders word. En ek weet ons gaan terugverlang!
Ode aan 'n bitterbal ...
Ja dis waar! Ek is blerrie verslaaf aan dié lekkerny - en ek het hulp nodig!
Julle verstaan nie hoe lekker dit is nie!
Kom ek vertel vir dié wat dit nie ken nie:
'n Bitterbal is 'n kroket in die siel, nie 'n langwerpige een nie, maar rond. So regte bytgrootte. Jy kan amper een heeltemal in jou mond druk, maar dis nie aan te beveel nie want die sawwe binnekant is dikwels baie warm. OK, dit is 'n geurige, romerige vleiserige binnekant, gerol in krummels en in olie gebraai tot goudbruin. Word dan op 'n bordjie gesit, in die middel 'n lekker mosterd en dan druk jy die balletjie in die mosterd en EET! Mmmmmmmm!
My verslawing het stadig oor die laaste jaar opgebou tot op 'n totale oorvretery die pas afgelope naweek! Ek kry skaam daaroor, maar het geen beheer nie, jammer! Ons koop gewoonlik so 'n pakkie van 12 gevriesde balletjies by die plaaslike Albert Heijn-winkel, maar diep in my hart is daai ses nooit genoeg nie, maar dan bly ek net doodstil daaroor. Saterdag is daar toe nié ons gewone ordentlike pakkie van 12 beskikbaar nie, en Henk koop 'n sakkie met 30 bitterballe in! Man dit was soos 'n sjokoladevraat sal voel as hy 'n hele sjokoladekoek vir homself het!
Ons yskas hier het nie 'n vrieshokkie nie (ek vind dit erg irriterend eintlik, maar ek dink die Hollanders koop meer vars as gevries in elkgeval). Maar natuurlik was dit ons totale 'downfall' want mens kan mos nou nie die goed te lank bêre nie (nudge, nudge, wink, wink ;-)). Eers het ons net die helfte gemaak - ewe ordentlik. Maar voor die dag om was, het ons maar toegegee aan die verslawing en die res ook gaargemaak, en gesmullllll!!!
Ek moet sê, ons arme spysverteringstelsels was heel deurmekaar en ek kon glad nie slaap nie! Ek glo en hoop dat ek nou my les geleer het, maar ek kan ongelukkig niks waarborg nie. Ek weet nou al ek gaan drome van daai ou goudbruin ronde lyfie van die bitterballetjie droom, en dan ... ja ek weet, ek weet ek sal wéér moet toegee aan my vreeslike verskriklike bitterbalverslawing!
Zonnig, dog koel
Ons is reg binne-in herfs en die weervoorspellings maak mens sommer bang! Vandag skyn die sonnetjie nog so effens deur die wolke en is dit so 18 grade, maar van hier af is die afdraande vir die res van die week - bewolk, winderig en kouerig (tot net so 12 grade dalk).
Maar dis seker onnodig om altyd oor die weer te praat hoewel dit 'n groot rol hier speel. Elke bietjie son of windstil dag, word ter harte waardeer. Ons in Suid-Afrika kan wragtig ons seëninge tel.
Ons is nou besig met ernstige reëlings tref vir die groot skuif volgende maand. Die Terios moet verkoop word (snifffff), die fiets ook, en hordes los goedjies moet in plek gesit word. Henk het sy nuwe paspoort gekry, en ook sy internasionale rybewys. Die vliegkaartjies is in plek - en ons gaan tog ons sin kry: gaan langs mekaar in die vliegtuig sit, en saam in Suid-Afrika aanland! Vir die eerste keer!
En voor ek nog die pos kan opsit het die son verdwyn!
Amsterdam, o, Amsterdam
Besig, besig, besig. Ons parkeer buite die stad by 'n parkeerarea, vang die trem tot by die stasie, klim op die moltrein, en stap oor die bruggies en gragte na ons boottuiste, De Keizerinn, vasgemeer aan die Niewe Keizergracht. Vriendelike Peter ons gasheer ontvang ons en ons is in ekstase oor die oulike plekkie - piepklein maar perfek ingerig, skoon én uniek. Ons gooi die rugsak af, en val dadelik weer in die pad - want vandag gaan ons dié stad per water verken!
Ons klim by die Hermitage-gebou op een van die dosyne kanaalbote - ons het die geskiedenis-roete gekies. Gerieflik, want jy kan oral afklim en weer opklim soos die bote verbyvaar. Vir my is die baie groot waters die grootste verrassing, want hoewel mens dit tog weet, besef jy nie altyd dat Amsterdam werklik eintlik binne-in water gebou is nie! Selfs van die reuse geboue is op onsigbare stelte gebou. Die dag is so heerlik sonnig en hoewel dit koelerig is, het ons seker een van die beste herfsdae gekies vir ons trippie.
Ons klim by die Anne Frankhuis af, maar die toue mense sit ons bietjie af - ons het nie soveel tyd nie - sal weer terug moet gaan op 'n ander keer. Ek is baie teleurgesteld daaroor, maar aanvaar dit maar gelate - ook dit kon ons nie voorsien nie: die hordes toeriste wat oral is! Amper so erg soos in Londen!
Ons volgende belangrike stop is by die Rijksmuseum. Ons loer daar rond maar ek het net een oogmerk en dit is om onse Vincent te gaan bekyk. Die Van Gogh-museum is agter die Rijksmuseum en ons is opgewonde toe ons die bekende skliderye op baniere en in stalletjies al van buite die groot gebou sien.
En ja, ek was NIE teleurgesteld nie! Dit was alles en meer as wat ek verwag het. Ek en Henk kon ook nie glo dat ons toegelaat word om fotos te neem van die werke nie! Die museum is so ingerig dat mens saam met Vincent sy skilderjare stap, van sy eerste invloede af tot op die laaste, waar hy werklik tot sy volle potensiaal gekom het. Een van die laaste skilderye gryp my so aan die hart dat ek eers moes uitstap en gaan trane afvee. Goeie hemel, maar dit was darem fantasties om te kon belewe!
Ons twee 'oues' se voete is teen die tyd al so seer, en nou moet ons nog ver terugstap grag toe om ons boot te vind. En gelukkig kry ons weer een van die vorige kapteins se boot - ene Lieuwe! Wonderlike aanwins vir daardie redery! Hy is vrolik, praat in talle tale, joviaal, onthou almal en leer tot die Spanjaarde en Britte op die boot om te sê: In Amsterrrrdam is daarrr Godallemachtig 88 prrrrrachtige grrrrachte! Wat 'n treat is so iemand nie - trotse gids, lief vir sy stad en ten alle tye professioneel en tog lekker humoristies! Ons neem fotos van alles - die lieflike horingou huisies langs die water, die talle boothuise (ek dink Lieuwe het gesê daar is al 2500) met verkoopwaardes van tot 400 000 Euro! Die groot kerke, brue, antieke én moderne geboue, en ek blom. Dit is wraggies baie meer as wat ek verwag het!
Ons sleep onsself eindelik voort die twee blokke terug na ons boot, maar is rasend honger en vars net op en stap om die draai na 'n plaaslike 'bruin kroeg'. Dis maar 'n tipiese pub, maar kinders hol rond en studente sit en swot oral. Lekker gesellig het ons ons op 'n groot bruin leerbank tuis gemaak en die dag in oënskyn geneem oor 'n paar wyne en snacks. Laataand is ons terug oor die brug en gaan sit heerlik buite op die dek met die presentwyntjie van ons gasheer, en die aand is soel en stil. Oorkant die grag begin iemand met 'n helder stem sing, sommer so 'n bekende Nederlandse popliedjie, en ek sing so 'n paar note oor die water saam.
En ons lag!