8 Oktober 2017: Ds. André vanWyk
Verlede week het Tinus uit Filippense 3 gepreek oor Geluk, om waarlik gelukkig te wees. Dat ons nie vir ons 'n skat hier op aarde moet bymekaarmaak en so geluk probeer vind nie, maar dat geluk net gevind kan word by 'n egte verhouding met Jesus Christus. Hy het afgesluit met die woorde uit die bergrede:
"Gelukkig is dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel."
Vandag wil ek voortgaan met die gedagte van ware geluk en vrede deur die volgende hoofstuk te lees.
William Wordsworth het eenkeer gesê dat vrede die kernkomponent van alle geluk is. Alle mense streef geluk na. Maar, om gelukkig te wees, moet die mens in vrede lewe. Vrede met jouself (innerlike vrede), met jou medemens, met die natuur (om in harmonie met die natuur te kan saamleef) en met die 'godheid'.
Wat is die een ding wat ons vreugde/blydskap en ons vrede steel? Wat is die een ding wat ons geloof teister, ons hoop wegneem en ons fokus laat verloor? Bekommernis.
Ons "worry" mos maar gedurig. Oor sommer alles en nog wat. Meestal oor ons kinders of familie, en natuurlik oor geld – of die gedurige tekort daaraan! Ons bekommer oor mense en dinge, oor moontlike gebeure of dat dinge nie gaan 'reg' uitdraai nie. Bekommernis is gewoonlik deel van ons daaglikse bestaan. Van sogenaamde 'klein' goedjies tot 'groot' bekommernisse. Al doen ons ook alles wat ons moontlik kan en kom ons ons verantwoordelikhede na, bekommer ons ons maar steeds. Ek persoonlik is baie skuldig hieraan. Worry. Anxious.
En Jesus het dit ook verstaan. Lees saam met my Matt.6:24-34
Ek dink ons tekste uit Fil.4 en Matt.6 is baie duidelik – moet jou nie bekommer nie; laat jou bekommernis aan die Here oor. In 'n geestelike konteks is dit mos nou maklik – die Here het vir my sondes gesterf en my saak met God is reg. Maar gesien teen die realiteit van die dag is daar bietjie meer spanning – kom ons praat maar van die "alreeds" en die "nog nie". Jesus het alreeds die oorwinning behaal en met Sy wederkoms kom maak Hy alles nuut. Maar tot dan is alles hier op aarde nog nie heeltemal reg nie – hier is gebrokenheid, haat, seer, bedrog, siekte, ens – waarmee ons as gelowiges elke dag moet 'cope'. En daaroor bekommer ons ons.
Maar juis daarom is dit belangrik om te hoor wat Jesus sê. Jesus sê dat ons ons nie moet bekommer oor hierdie aardse dinge – kos en klere – nie. Hy gaan sover as om te sê dat ongelowiges hul oor sulke dinge bekommer!
Jou geloof in God en jou vertroue op Hom moet prioriteit wees. God moet prioriteit wees in jou lewe. Anders, skryf prof. Bethal Muller, raak jou geloof 'n 'kleingeloof' – jy weet van God, ken God, vertrou God, maar tot op 'n punt. Verby hierdie punt sluip ongeloof in en word al jou pogings weer suiwere menslike pogings. Dis wanneer die aardse rasionaliteit en wêreldse realiteit inskop. Ons moet darem immers bly lewe en dinge hier op aarde aan die gang hou…
En weet julle wat gebeur dan? God skuif uit die prentjie, ek word die subjek en onmiddelik raak kommer en bekommernis deel van my lewe, want ek sien nie 'n uitkoms nie; ek sien nie hoe ek dinge kan regkry nie. Ek dink nie dit gaan hier oor 'n gebrek aan geloofskennis nie, maar oor 'n gebrek aan geloofsvertroue. Maw elkeen van ons bely dat wat ons het en wie ons is 'n gawe van God af is, maar vertrou ons God werklik om elke dag vir ons te sorg, of vertrou ons eerder daardie stewige bankbalans en my eie vermoë om te kan werk?
Matt.6:33 – …'beywer julle allereers vir die Koninkryk van God en vir die wil van God (en Sy geregtigheid'
Ons eerste prioriteit en ons doelwit hier op aarde as Christene is om God se wil na te streef en Sy koninkryk te soek. Dis dit. Die probleem is dat ons, as ons vanoggend eerlik is met mekaar, nie dit ons eerste prioriteit maak nie. Vir meeste van ons lê ons eerste prioriteit by die aardse dinge – kos en klere. En ons bekommer ons daaroor!
En die realiteit is dat elke dag sy eie bekommernisse bring!! Ons sal nooit ophou bekommer nie!!
In Fil.4 herhaal Paulus dan Jesus se boodskap. Nou praat hy vanuit 'n deurleefde geloof. Vanuit sy eie ervaring.
"Moet oor niks besorg wees nie, maar maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend. En die vrede van God wat alle verstand te bowe gaan, sal oor julle harte en gedagtes die wag hou in Christus Jesus." v.6-7
My vrede lê ook in die Here. My vrede, en daarmee saam my geluk, lê nie in my omstandighede of die verandering van my omstandighede nie – juis daarom gaan Jesus se vrede my verstand te bowe en hou dit wag oor my hart (wat beklem word) en my gedagtes (wat my laat 'worry'!) As dissipel van Jesus lê my blydskap en vrede nie in my omstandighede, die dinge wat met my gebeur of op my pad kom nie, want hierdie dinge laat my 'worry' en steel my blydskap en vrede. En Jesus self sê in Matt.6 dat elke dag sy eie bekommernisse sal bring. Ons blydskap lê in die Here. Die Here is naby!
As ons ons lewens aan die Here oorgee, in die goeie tye sowel as die moeilike tye, gesondheid sowel as siekte, dan kan en mag ons al ons behoeftes aan die Here bekend maak. En die Here sal ons Sy vrede gee. Want dit is al wat ons nodig het. God belowe nie om ons omstandighede noodwendig te verander nie, maar Hy belowe wel Sy nabyheid en Sy vrede. Paulus getuig daarvan. Dan het ons vrede met ons omstandighede, maak nie saak hoe dinge lyk nie. Dan beleef ons God se belofte van bystand en seën. Want my lewe is in God se hande. En Hy weet die beste!
Juis daarom dat hy dan verder skryf en sê dat ek eerder my gedagtes op die mooi en regte dinge moet rig, dat ek moet voortgaan met my roeping (v.9) en die dinge wat my bekommer vir die Here moet gee.
"Verder, broers, alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat reg is, alles wat rein is, alles wat mooi is, alles wat prysenswaardig is – watter deug of lofwaardige saak daar ook mag wees – daarop moet julle julle gedagtes rig.
En wat julle van my geleer en ontvang het, en gehoor en gesien het, dit moet julle doen. En die God wat vrede gee sal by julle wees! " (v.8-9)
Vriende, jou hele lewe draai om jou vertrouensverhouding met die Here. Dan lê jou blydskap en vrede in en by die Here. Dan kan jy fokus op jou roeping as gelowige om 'n verskil in jou wêreld te maak en om die goeie nuus van Jesus uit te dra en uit te leef.
Kom ons sluit hierdie erediens af met die gebed van St. Franciskus van Assisi:
Here, maak my 'n instrument van U vrede. Waar daar haat is, laat my liefde saai; waar daar onreg is, vergifnis; waar daar twyfel is, geloof; waar daar wanhoop is, hoop; waar daar duisternis is, lig; waar daar droefheid is, blydskap. O Goddelike Meester, gee dat ek nie soseer sal soek om getroos te word nie as om te troos; om verstaan te word nie as om te verstaan; om bemin te word nie as om lief te hê. Want dit is deur te gee dat ons ontvang; dit is deur te vergewe dat ons vergewe word; en dit is deur te sterwe dat ons tot die Ewige Lewe gebore word.