Augustus | 2008 | Kaalvoet ini reen
Archive for Augustus, 2008	27Aug08
Ramsar, Upo en ‘n baie warm dag
25 Kommentare	Categories: Korea
Ramsar is ‘n internasionale verbond vir die bewaring en volhoubare benutting van vleilande wat op ‘n vergadering op 2 Februarie 1971 in Ramsar, Iran gestig is. Die verbond het op 21 Desember, 1975 in werking getree en het tans 154 nasielede.
Die offisiele titel van die Ramsar Konvensie is “The Convention on Wetlands of International Importance, especially as Waterfowl Habitat.” UNESCO en Wetlands International word ook met Ramsar geassosieer. Onder die konvensie word verstaan dat vleilande ‘n waardevolle natuurlike bron is op sosiale, kulturele en ekonomiese vlak en dat dit nie kan herstel word as dit eers verlore gegaan het nie.
Groot aksies is in die verlede geloots om die vleilande hoofsaaklik as habitat vir watervoels te beskerm. Meer onlangs het Ramsar meer aktief geraak, nie net in die beskerming van water- en vissery-hulpbronne nie, maar werk ook om die lewenskwaliteit van mense in die bepaalde omgewing te verbeter.
Ramsar monitor 1 650 offisieel gelyste vleilande van internasionale belang. Korea het 5 vleilande op die lys, waarvan Upo vleilande, waar ek was, een is. Korea bied dan ook later vanjaar die 10e konferensie in die Gyeongsangnam-streek aan waar die toekoms van vleilandei in Korea onder andere bespreek sal word.
Met die bogenoemde agter die rug kan ek nou by my eintlike storie uitkom 😉
Ek het al vergeet ek was op vakansie en het so ruk terug begin skrywe aan wat ek als gedoen het, maar intussen het ek weer iewers verdwaal langs die pad en oor ander goed geskryf.
Wel, die vleilandekspedisie was dag 2 van die somervakansie aangedurf, en het ons met sterre in ons oe en baie opgewonde op ‘n bus na Changnyeong geklim. Volgens die inligting wat ons kon kry oor Upo vleilande kon mens sommer met die bus vanaf die dorpie daarheen ry. JAAAAA, RIGHT!
Daar aangeland, laat op ‘n Sondagmiddag, opsoek na ‘n bus…”No bus” se die man en wys vir ons die taxi. Klim toe maar in die taxi en daar gaan ons. Dit was nogal ver en het ons sakke onverwags geruk, maar darem nie te erg nie. Ons het by die winkeltjie op die perseel uitgevind dat daar nie meer busse is nie en dat mens ‘n taxi moet vat so laat.
Op daardie stadium het ons nog nie blyplek gehad nie, maar dis nie eintlik ‘n bekommernis in Korea nie, want jy stap net in by ‘n plek en jy’t slaapplek, wel gewoonlik. Ons het toe die grondpaadjie al langs die Upo vleiland, met ons rugsakke, aangedurf.
Met die eerste oogopslag was ek mal daaroor. Dis so mooi groen en doodstil….behalwe vir die sonbesies wat mens die mure kan uitdryf 😉 Dit het egter vinnig begin donker word en moes ons weer ‘n taxi kry vir die teruggaan slag, maar in daai “valley” moet jy die taxi bel, want hulle ry nie rond soos in die ander plekke nie. Dit het gelukkig maklik gegaan en ons het ook nie lank gewag nie. Dis nou juis hier waar die sports, of nagmerrie begin. Hang af hoe jy daarna wil kyk.
Die taxidrywer kan nie rerig die rooitaal gooi nie, so ons probeer maar met ‘n baie beperkte Koreaanse woordeskat verduidelik dat hy ons by ‘n Motel/Hotel, moet aflaai. Ons ry die dorp binne en hy stop by die eerste plek, maar ons het net vir mekaar geloer en amper gelyk ons koppe geskud. Ons vra toe hy moet ons na ‘n beter plek toe vat, want daai ene het nie wel gelyk nie.
Ag, vadertjie tog, moes ons nou juis dit vra?! Toe ek weer sien ry die man uit die dorpie uit en is ons op die highway. Ons altwee skuifel ongemaklik op die agterste sitplek rond soos daai metertjie al vinniger hardloop. Toe hy 10 000 slaan, het ek gedink, OK, ons split dit darem, maar toe slaan hy 20 000, 21, 22, 23… Hoe meer ons vra hoe ver nog, hoe meer se hy net 5min!
Toe ons weer sien is ons in die volgende dorp, Bugok! Ek het nog nooit so vinnig uit ‘n taxi geklim nie. Die dorpie, het ons toe later uitgevind, is soos ‘n vakansieoord met allerhande spa’s en stuff. Elk geval, in by die eerste hotel…”solly, no loom” hahahaha, ok….
Stap so bietjie rond, want daar is baie plekke om van te kies. Mission sommer by die volgende hotel in…
(Maar nou moet ek eers bietjie agtergrond gee oor die motelle en hotelle hier in Korea…Die plekke het amper almal sulke toue wat by die parkeerarea soos ‘n gordyn hang, sodat mens nie die karre se registrasienommers kan sien nie. Nou dink julle seker, duh….mens kan dit seker uitfigure. Ja, ek het al in die plekke gebly, want dis al wat daar is en dis rerig nie sleg nie. Die Koreane noem dit egter “love motels”. Nou ja, ek het al in ‘n paar gebly, maar nog nooit iets snaaks of ongewoon teegekom nie. So is daar mos altyd ‘n eerste keer vir alles in die lewe.)
Ons vra vir ‘n kamer en die maer, ou omie vra “for one” ( hy het my nie gesien nie) en ek se toe om die hoek, “no, for two.” Hy het omtrent sy kop deur die gat in die glas gedruk om my te sien, ek sweer hy kan om ‘n hoek sien. Toe hy sien ek is ‘n vrou, kry hy so glimlag en vra so ewe “for moment or sleep?” My travelbuddy het die ou hoogs verontwaardig aangekyk en gese, “for sleep!” Later het hy aan my gevra, “wat dink die ou, dis na 10 in die aand. Natuurlik wil ons slaap!” Ek het net gesmile en toe verduidelik, want dit was sy eerste kennismaak met ‘n Koreaanse motel.
Al laggende die trappe op na ons kamer, net om die deur oop te sluit na ‘n moerse plek! Dit was huge…die badkamer het ‘n blerrie swembad met fonteine en stuff gehad. ‘n Platskerm tv, ‘n dubbel en enkelbed, rekenaar, yskas en wat my travelbuddy gedink het ‘n maseerstoel was. Julle, ek het daai stoel net een kyk gegee en try uitfigure hoe dit nou sal werk en toe tref dit my! This is NO massage chair!!!
Ek het gele soos ek lag en ons spot nou nog daaroor! Jy moet so ewe ‘n 1000 won noot invoer, maar die ding het nie gewerk nie! Nie wat julle dink nie!!!! Ek was net nuuskierig 😆
Ons het toe weer vroeg opgestaan die volgende oggend om ‘n bus terug te kry na Changnyeong, wat aansienlik goedkoper as ‘n taxi was. Op Changnyeong aangekom het ons reguit na die busterminaal toe gestap om ‘n bus vleiland toe te vang. Ons luck was in (so het ons gedink) en kry toe ‘n bus. Die ou wat ons die vorige dag gehelp het was ook op die bus en het heeltyd iets oor “2” gese. Wat??? Nog 2 kilometer, 2min???? Wat? Ons het net geja en amen.
Toe ons weer sien stop die bus, maar dit was alles behalwe by die vleiland! Nou moet julle ook net weet dat dit moer warm is en dit was nog 12 uur in die dag ook!
Daar het ons uitgevind wat die ou probeer se het. Julle 2 idiote kan nie tot by die vleiland gaan nie, julle moet 2 kilometer stap tot daar!!!! My moed het in my skoene gesak en dit met my rugsak daarby!
Om 2km te stap is niks, maar in daai hitte, sonder enige koelte was dit nag. In die begin was ek nog heel ok en het foto’s geneem en orals ingekruip vir interessante hoeke ens.
(Wip, jy moet net se as jy nog knoffel vir jou blog soek. Die Koreane is besig om ‘n army teen vampires reg te kry)
Die bees het nie lekker gelyk nie. Moes die hitte gewees het…
Soos ons gevorder het het daai sonnetjie begin somme maak met my. Ek het lanklaas in my lewe so siek gevoel. As ek water gedrink het het dit my naar gemaak…Ons het gelukkig in een stuk daar aangekom, maar toe was ons ook nie meer lus vir ‘n stapsessie om die vleiland nie, want dit vat 5ure! Ons het ons sakke by die winkeleienaar gelos en maar gekyk hoe ver ons kan vorder.
Ek moet se ons het nogal ‘n entjie gestap, maar my lus om foto’s te neem was uit my uitgebrand! Ons is daar by ‘n klomp trappe op na ‘n uitkykpunt en ek was nie heeltemal beindruk nie. Ek het later net gedink: “Ok, ek het dit nou gesien! Kan ons nou huistoe gaan?” Die eintlike rede vir die besoek was om voels te gaan kyk, maar ons het boggerol gesien behalwe 2 verskillende eende en witreiers! Ons sal in die winter teruggaan en dan skryf ek weer oor hoe ek gevries het 😉
Al die interessante gediertes wat ek gesien het het darem bietjie opgemaak vir die ekstreme hitte en moegheid.
So mooi as wat dit was, was ek goed gatvol vir die hitte en was ek baie bly toe ons na ons volgende bestemming kon vertrek.
Die ou vakansietjie was lekker, maar dis nou snaakser as wat dit toe was. Om jou vakansie af te skop met al die bad luck met taxi’s wat ons gehad het is regtig nie lekker nie. So leer ‘n mens, maar ongelukkig is dit altyd ‘n blerrie duur les in Korea!
21 Kommentare	Categories: Korea
‘n Mors van tyd en energie op ‘n Saterdag
26 Kommentare	Categories: Korea
Ek was so gelukkig om Saterdag te werk, omdat ons ‘n English Camp vir die kids aangebied het! Dit was alles behalwe fun vir my gewees, want ek moes van 11 tot na 8 agter kinders en ouers aanhardloop. Ons moes fisies klasgee, maar met al die kinders se broers, susters en ouers in die klasse was dit chaos.
Moenie dink die kinders het enigsins geluister omdat ma en pa daar was nie. O nee, die hele storie het toe eers in ‘n sirkus ontaard! Ek het ook gesien dat die gewone kakmakertjies, maar met dieselfde truuks by ma en pa trek. Daar blameer ek die ouers en ek gaan nie hulle nonsens vat nie, al sit jou ma agter jou! As sy jou dan nie wil stilmaak nie dan doen ek dit!
‘n Paar ouers was seker nie gelukkig daaroor nie, maar hemel! Mens kan ook net soveel abuse van kleuters vat voor jy snap!
Physical education (LO soos ons dit ken).
Die speletjie se naam is “sponge the deck” waar hulle met sponse, water na ‘n lee houer moet oordra en die span wat die meeste water oordra in ‘n bepaalde tyd wen.
Die kinders en ouers was in 2 groepe ingedeel en het dan tussen klasse gewissel, want hulle was net te veel vir die klein skooltjie.
Music and Art Hier leer my dierbare kollega, Carry, die kinders en ouers die bewegings wat saam met die liedjies wat hulle leer gaan. Ek is so bly dit was nie ek wat my naam so met ‘n plank moes slaan nie, maar die ouers was great sports gewees.
Hieronder is ‘n kort video van die laaste deel van “Mother Gooney Bird”. Let op die klein outjie heel regs, voor…hy is elke dag so deur die slaap. Hy is regtig ‘n uitdaging!
Volgende het my nagmerrie begin tussen die klas en die kombuis! Dis erg genoeg op ‘n gewone dag om iets met die lot in die kombuis te doen, maar met die ouers ens. ook nog agterna…Ek het net laat gaan!
Math & Science (and cooking in one – hulle was weer lekker aspris)
Elk geval; eers moet die hele storie aan die klomp verduidelik word en dan moet hulle ‘n prentjie teken. Volgende sit hulle af kombuis toe en hande word gewas en voorskote word aangetrek. Daarna weet ek hulle het Icecream Sundaes gebou (ek se mos dit was chaos, ek weet nie wat om my aangegaan het nie).
Op een of ander stadium het hulle weer hul voorskote uitgetrek en teruggemission klas toe om hul skeppings te eet en weer te teken!
Terwyl hulle dit gedoen het het ek verslae in die gang afgekyk na die gemors wat in die kombuis agtergebly het. Dit het gelyk of een ‘n roomysbom laat ontplof het, met sprinkles en stroop oral tussen- in.
Hier is ‘n paar foto’s van die Sundaes. Links: Mindy en haar ma. Rerig ‘n oulike dogtertjie en skerp. Sy het soms haar nukke en grille, maar watter kind het nie?
Regs: Tim *sug* so opvreetbaar oulike gesiggie as wat hy het, sal ek hom gelyk maak met die aarde!
Geen maniere en ore en ma en pa kan ook nie gepla wees nie…Nog net 9 weke!
Ek het wonder bo wonder die roomys-nagmerrie oorleef en die kinders ook 😉
Volgende het hulle gesigte geverf en het hulle ballondiere gemaak in die Creative Art klas (ek sou hierdie meer geniet het).
Links: June en sy ma. Dis die oulikste kind hierdie. Hy is die enigste seuntjie in die klas (hulle is nou net 3).
Regs:Joe, Joe, Joe…Sy ma gee hom “springs” vir ontbyt! Hy is ook ‘n hand vol en baie meer as waarvoor ek kans sien op die oomblik. Ek wil hom ook meeste van die tyd ‘n taai klap gee, want hy sal terugpraat in Koreaans en dan lag die ander! As ek hom aanse om iets te doen dan se hy net “NO” en lag. Ek sal ‘n aar bars van woede…Dis hoeka die knapie wat mos vir my se ek is nie ‘n teacher nie, ek is ‘n speelmaat!
Daarna het ons ‘n vasvra gehad wat ek moes doen en dit val dan onder Language Arts. Dit was omtrent ‘n geskree en die ouers het hulle gestrip as ek nie hul kinders vra vra nie, maar die een wat eerste sy hand opsteek is die een wat ‘n beurt kry!
Na die geskreeu in my ore en gegryp aan my arms het ons aandete ge-eet. Daar was weer iets van alles en moes ek eers weer ordentlik uitvra oor wat alles presies is. Ek moes die foto’s ook maar skelmpies neem, want ek dink nie die director sou dit waardeer het nie. So hier is dit dan nou…
Lekker hoender en vars slaai (net blare) met ‘n pynappel of kiwi slaaisous.
Lekker kleurvolle slaai met kiwi’s, tamatie en ek vermoed appelstukkie en wie weet wat nog daarin.
Hierdie oranje gedoente was koue pampoen wat so in witbrood toegedraai is. Natuurlik het ek verby gehou.
Die goed wat soos swartmossels lyk is eintlik groen. Dis ryskoekies gevul met een of ander bone en dit lyk nie wel nie.
Regs is Gimbap en dit is altyd lekker, wel gewoonlik 😉
Dan was daar natuurlik ook rys en opgekookte varkvleis, 3 verskillende soorte kimchi en ‘n slaai waaroor ek net my kop geskud het en die vrugte uitgevis het. Die slaai het ingehad: appel, kiwi, lemoen, piesang, tamatie, mielies en kwarteleiertjies. Die goed wat hulle bymekaar gooi is vir my baie vreemd! Ek was verbaas dat daar nie patats in was nie, want dit sit hulle mos in alles, tot op hule pizza! Hulle en ook ‘n sweet potato late….
Na die ete is daar ‘n vuur gemaak en ek het lekker gelag. Hul idee van ‘n vuur maak is afvalhout (pressed wood) vasgemaak met draad om regop te bly en 2L brandstof! Dan wou hulle malvalekkers daaroor braai! Ek het net my kop geskud, gesmile en foto’s geneem!
So het die nagmerrie ook tot ‘n einde gekom en kon ek gaan slaap!
30 Kommentare	Categories: Korea
Al die kosse wat op Boseong bedien word het die een of ander vorm van groentee in en dit smaak ook nie te aardig nie, solank dit matig gebruik word. All in all was dit ‘n heerlike rustige naweek wat weereens hopeloos te vinnig verby gevlieg het.