A studente beweging teen geweer geweld ontvang volgehoue ​​nuusdekking.
Studente gebruik sosiale en nuus media om momentum en advokaat vir wetgewing te bou in die nasleep van 'n Feb. 14 skiet op Marjory Stoneman Douglas Hoërskool in Parkland, Florida. 'N Voormalige student het in die skool geskiet en 17-mense vermoor.
As 'n kenner op die geskiedenis van jeugjoernalistiek en mediaaktivisme wat in die 1960's gebloei het, sien ek vandag se studente as deel van 'n kontinuum wat met daardie beweging begin het.
Ten spyte daarvan dat nie almal oud genoeg is om te stem nie, druk Parkland-studente druk op regerings en private korporasies om hul eise te bevredig.
Florida Gov. Rick Scott gesigneerd 'n geweerveiligheidsrekening in die wet op Maart 9, terwyl maatskappye soos Delta Airlines en Hertz het sny bande met die National Rifle Association. Die studentebeweging is 'n krag waarmee rekening gehou kan word.
Studente skep hul eie media
Studentejoernaliste gebruik die media as 'n sleutelmiddel vir aktivisme in die wydverspreide sosiale bewegings van die 1960s, die joernalistiek-akademikus Kaylene Dial Armstrong skryf in haar boek "Hoe Joernaliste Campus Onrus rapporteer." 'N Opvallende studentestryd het in Washington, DC, gebeur, 50 jaar gelede.
In die lente van 1968 het studente betogers die administrasiegebou by Howard Universiteit, 'n histories swart skool in Washington om rasse-ongelykheid te betwis. Vanaf Maart 19 het meer as 1,000 studente tot Maart 23 administratiewe bedrywighede by die universiteit gesluit.
Een van die hoof-organiseerders, Adrienne Manns, was die hoofredakteur van Howard se studentekoerant, Die Hilltop. Die Hilltop ondersteun die betogers van die begin af.
"Dit is die verantwoordelikheid van The Hilltop om kwessies aan te bied en oplossings voor te stel." lees 'n voorblad redaksie op Maart 8, 1968, in die aanloop tot die beroep.
Die organiseerders het die protes gesien as deel van die breër burgerregtebeweging van die 1960s. Armstrong skryf dat Howard-studente daarop aangedring het dat die administrasie die kurrikulum meer relevant maak vir swart studente en hulle gesag oor die studentepapier gee. Die administrasie het hierdie eise op Maart 23 ontmoet, en die studente het hul beroep beëindig.
In 1968 het Howard se studente joernaliste hierdie kwessies en oplossings aangebied, wat gebeure ter ondersteuning van swart trots en identiteit dek. Hulle het ook voorgestel dat universiteitswye hervormings plaasgevind het. Voorstelle sluit in 'n swart-sentriese kurrikulum, 'n werkstudieprogram wat studente toelaat om met die omliggende gemeenskap te skakel en meer studente beheer oor kampusaktiwiteite.
Die Hilltop se joernaliste het die jaar dieper aangemeld oor kwessies as die objektiewe en losstaande benadering wat die professionele media aan studente betogings gegee het. Manns het getoon dat studentjoernaliste hul ervarings as aktiviste kan gebruik, media kan gebruik om alternatiewe vertellings te vertel, openbare steun te bou en verandering te skep.
Later in 1968, soos ek verken in my eie navorsing, universiteitstudente in Ontario, Kanada, het by joernaliste aangesluit wat staking was om te pleit vir die erkenning van die vakbond. In die tyd het die Peterborough eksaminator in Ontario was in besit van multinasionale mediakorporasie Thomson Newspapers - vandag bekend as Thomson Reuters. Honderde betrokke by die studentebeweging van minstens ses universiteite het werknemers by die piekniek aangesluit. Saam het hulle 'n plaaslike koerantkoerant, The Free Press, wat hulle amper twee maande gepubliseer het, begin.
Die Vrye Pers beskryf homself as 'n plaaslike "alternatief vir die eksaminator" en 'n "gemeenskapsbewuste koerant soos die Peterborough-eksaminator was voor Thomson oorgeneem het."
Thomson Newspapers het voortgegaan om die eksaminator tydens die staking te publiseer, maar dit het min beriggewing oor die staking en ander plaaslike inligting gedoen. Sommige Free Press-artikels was gefokus op die staking, kritiek op Thomson Newspapers en die winsgedrewe pers. Maar die meeste artikels het plaaslike nuus oor 'n verskeidenheid onderwerpe gerapporteer, waaronder munisipale politiek en sport.
Die Vrye Pers het gehelp om 'n gaping in die plaaslike nuusdekking oor die staking te vul. Die alternatiewe koerant het ook die Thomson-joernaliste gehelp om druk op Thomson te maak om met hulle te onderhandel. Terwyl Thomson nie aan al hul eise voldoen het nie, het die joernaliste hul staking op Mei 6, 1969, beëindig en teruggekeer na die werk.
Parklandstudente produseer multimediajoernalistiek
Vandag beskik studente oor meer media gereedskap as in 1968. Tydens die Parkland skietery, student David Hogg, 17, het sy selfoon uitgetrek en begin met verfilming en onderhoudvoering van klasmaats. Hy was destyds in 'n skoolkas wegkruip toe die gewapende man die saal geloop het.
"As ek sou sterf, wou ek doodgaan wat ek liefhet, en dit is verhaalvertelling," het hy gesê. Hogg het gesê.
Mense regoor die wêreld het ook 'n binnekant van die skool gekry wat geskiet het van studente wat foto's en videoclips opgelaai het Snapchat. Kort nadat die skietery begin het, het Snapchat 'n bekende storie getiteld "High School Shooting" gepubliseer op sy nuwe lessenaarfunksie genaamd Snap Maps. Die funksie is twee dae voor die skietery vrygestel en bestaan ​​uit 'n groep snaps wat deur gebruikers op daardie plek ingedien is.
Studente Nikhita Nookala en Christy Ma, beide 17, het hul rekening van die skietery gepubliseer Die Eagle Eye, Die koerant van Marjory Stoneman Douglas High School. In teenstelling met joernaliste by kommersiële nuusverkope, het Nookala en Ma hul unieke ervarings as joernaliste en oorlewendes om vertroue met lede van die gemeenskap te bou en hul dekking te regverdig.
Die rewolusie sal tweeted word
Die Parkland-studente het sosiale media gebruik op 'n daaglikse basis sedert die skietery.
Student organiseerder Emma González het 'n Twitter-rekening op Feb. 18 geskep - vier dae na die Parkland-skietery. Nou het sy 1.2 miljoen volgers. Sy gebruik Twitter om boodskappe van solidariteit te deel en politici oor geweerbeheer te bespot.
"Mense sê altyd," Kom uit jou fone, "maar sosiale media is ons wapen," sê studentorganiseerder Jaclyn Corin. "Sonder dit sou die beweging dit nie vinnig versprei het nie."
In die nasleep van die skietery, nog 'n studentorganiseerder Cameron Kasky gebruik die hashtag #NeverAgain, wat virale as 'n rallykreet vir die beweging gegaan het.
Deur verskeie media te gebruik, het die Parkland-studente gedemonstreer dat hulle dit is polities verloofde, ten spyte van wat sommige kritici sê oor duisendjariges polities onbelangrik. In hul boek "Jongmense en die toekoms van nuus", navorsers Lynn Schofield Clark en Regina Marchi noem hierdie praktyke "verbindende joernalistiek." Hulle verduidelik hoe die jeug beweeg van belangstelling in 'n kwessie tot politieke deelname aan 'n sosiale media-era.
Geskiedenis demonstreer dat studente-geleide media 'n platform kan bied vir die jeug om hul menings uit te druk, hul boodskappe te beheer en politieke deelname te fasiliteer.
In hierdie lig gesien, is dit belangrik om te erken hoe jong mense sosiale en nuusmedia gebruik as 'n kragtige mobiliseringsinstrument, soos studente wat in Maart betrokke was, want Ons Lewe doen. Vir die Parkland-tieners bied die media 'n wapen om te pleit vir geweerhervorming en mobiliseer jongmense om te stem. Alhoewel studente media vir aktivisme in die 1960s gebruik het, het studente nou meer gereedskap om hul boodskappe wyd te versprei en sodoende nasionale gesprekke te vorm.
Errol Salamon, Na-doktorale Navorser en Vissende Wetenskap in Kommunikasie, Universiteit van Pennsylvania
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Maart Vir Ons Lewe Ontwaak Die Gees Van Student En Media Aktivisme Van Die 1960s