Gebrekke in my begrip, en in my situasie op kantoor
Ek raak toenemend bewus van die tekortkominge in my begrip van die lewe en hoe dinge werk – en ek dink nie dit is omdat ek enige iets vergeet het wat ek voorheen verstaan het nie!
Dis soos om 'n boek te lees, om te blaai … en niks. Jy blaai terug: daar's die teks en die eerste deel van 'n sin, maar die sin gaan nie voort op die volgende blad nie – asof dit nog nie klaar geskryf is nie.
Dit sê vir my dat ek moet gaan soek vir die res van die teks, of ek moet die regte skrywer opspoor – of ek moet wag dat die res van die teks na my toe kom sodat ek self die res van die bladsye kan opvul.
Ek moet vir my 'n ander woonplek kry. Dit voel asof ek leef, woon en werk in my kantoor. Naweke is 'n bietjie meer spesiaal want dan kom kuier Natasja vir my – maar dit is steeds my kantoor! Dan kyk sy TV, en so nou en dan kyk ek saam met haar TV – in my kantoor. En omdat ek ook slaapkwartiere het waar ek werk, slaap ons ook daar – in my kantoor.
Op weekdae staan ek so tussen nege-uur en tienuur op. 'n Uur later is ek aan die werk. Ek breek miskien vir middagete, so teen vieruur vat ek 'n stort, gaan uit om klas te gee, kry aandete op pad huis toe, nuttig die aandete terwyl 'n bietjie TV kyk, en dan gaan ek voort met my werk – tot so twee-uur of drie-uur in die oggend. Ek doen dit Maandag tot Vrydag. Saterdag is dieselfde, behalwe dat ek nie klasgee nie. Sondag probeer ek om 'n bietjie meer TV te kyk.
Sewe fokken dae per week – in my kantoor.
Wat dan nou van die idee van 'n kantoor by die huis? Geen probleem nie, selfs ideaal. Wat ek egter geleer het, is dat jou werkspasie en jou woonspasie behoorlik geskei moet wees. Dit is hoekom ek 'n ander woonplek moet kry – nie omdat daar iets vreeslik fout is met my huidige woonstel nie, maar omdat dit lank nie meer 'n tuiste is nie. Ek het dus nie 'n tuis-kantoor nie; ek het 'n kantoor-tuiste.