Ford Fiesta van (2009 on) | Van roof bars and snow chains
Ford Fiesta van (2009 onwards)
Home > Find my Ford van > What fits my Ford Fiesta van (2009 onwards) van
Select product type below for items that fit your Ford Fiesta van (2009 onwards) Uncategorized Archives - Page 4 of 4 - Bybelskool vir Bereane
October 21, 2017 nati@stander.co.za
Paulus kontrasteer die bedeling van die Wet met die bedeling van die Heilige Gees. Hy herinner sy geloofskinders aan hoe Moses se gesig letterlik gestraal het toe hy met die Lewende Here te make gekry het. Paulus sê dat Moses mettertyd sy gesig toegemaak het – nie om die mense die glans te spaar nie – maar om sy eie reputasie nie leed aan te doen nie. Die glans was immers besig om stelselmatig te verdwyn, en dit kon die indruk bring dat die volk nie meer vir hom as leier hoef te ag nie.
Maar nou in die bedeling van die Gees werk dinge presies andersom. Ons weerspieël ook die heerlikheid van die Here (vers 18). Maar in ons geval neem daardie heerlikheid stelselmatig toe. En daarom kan Paulus die gewaagde gevolgtrekking maak:
“Ons kan sê dat die heerlikheid van vroeër nie te vergelyk is met die alles oortreffende heerlikheid van nou nie. As wat aan die verbygaan was, van heerlikheid gestraal het, veel meer nog sal die blywende van heerlikheid skitter.” (2 Korintiërs 3:10-11)
Ek moet myself dikwels hieraan herinner. Mens is so geneigd om met heimweë te dink aan die dae van die Ou Testament toe die Here met groot en kragtige wonderdade ingegryp het in mense se lewens. Byna outomaties dink ek dáárdie tyd was meer veelbesproke as nou. Maar Paulus verskil van my. Hy sê hierdie bedeling oortref die vorige.
Mag ek met vars oë na die Heilige Gees in my lewe kyk.
October 20, 2017 nati@stander.co.za
Paulus sê in hierdie hoofstuk dat die gelowiges in Korinte vir die kwaaddoeners wat rusie stook tussen hulle en Paulus, moet vergewe. Hy sê…
“Wat my betref, as ek iets moes vergewe, het ek dit klaar gedoen om julle ontwil. Daarvan is Christus my getuie. Die Satan moet nie die oorhand oor ons kry nie. Ons ken sy planne maar alte goed.” (2 Kor 2:10)
Daar is baie in hierdie een vers opgesluit:
Ons moet vinnig wees om te vergewe.
Ons moet vergewe selfs nog voordat iemand anders ons oproep om te vergewe.
Vergifnis moet so deel van my wees, dat dit ‘n leefstyl vorm. Ek doen dit onmiddelik, natuurlik.
Roep Christus as getuie om my hart te deursoek of ek wáárlik vergewe het.
Die Satan gebruik wrokke, wraak en onvergewensgesindheid om ‘n houvas op my lewe te kry.
October 19, 2017 nati@stander.co.za
Miskien moet ons begin deur te sê dat die sleutel tot die verstaan van hierdie brief van Paulus, is om te onthou dat daar baie water in die see geloop het tussen 1 Korintiërs (die eerste brief) en 2 Korintiërs (die 2e brief). Daar was onder andere ‘n besoek wat hy by die gemeente afgelê het, wat ‘n “tranebesoek” was. Toe die geleentheid vir Paulus opduik om hulle weer te besoek, het hy daarteen besluit en eerder vir hulle ‘n brief geskryf (daardie brief besit ons ongelukkig nie meer vandag nie, dit het vergaan).
Hieroor het baie mense Paulus verkwalik. Hulle het gerugte versprei dat hy hulle afskeep. Sekerlik was dit veral die mense wat sy gesag wou ondermyn, wat hierdie insident teen hom gebruik het.
Daarom begin hy hierdie brief deur te verduidelik waarom hy nie weer kom kuier het, toe daar vir hom geleentheid was om dit te doen nie. Hy roep God op as getuie (1 Kor 1:23-24) dat sy motiewe nie was om die Korintiërs te versaak nie, maar om te keer dat dit weer op konflik uitloop.
En dit is juis in hierdie gebeure waaruit ek vandag ‘n les vir myself haal: Paulus het ‘n moeilike gesprek vermy, en toe vererger sy probleme net. Hy móés verkeerdhede aanspreek, en toe hy die geleentheid kry om dit te doen (hulle te gaan besoek), besluit hy daarteen – en daardie besluit om konflik te vermy, veroorsaak toe nog groter konflik.
Arme Paulus. Maar ons is dikwels in dieselfde posisie. Dit lyk tog of dit die heel beste is om dít waarna ons opsien, nie te vermy nie, maar by die horings te gryp en te hanteer.
Ek vra myself in só ‘n situasie af: Wat is die waarheid en hoe kan ek dit in liefde sê?
October 18, 2017 nati@stander.co.za
Weereens het ons met die leë geykte godsdienstige uitdrukkings van Job se vriende te make. Nou is dit weer Elifas wat Job aanspreek…
“Onderwerp jou aan God, dan sal jy in vrede leef, en so sal jy voorspoed hê. (Job 22:21)
“Dit is maklik man”, sê Elifas as’t ware vir Job, “buig net jou knie voor die Here – erken dat Hy God is – dien Hom, en dan sal jy sien sal dinge weer reg uitdraai en dit met jou goed gaan”
Die outeur steek natuurlik draad hier met hoe belaglik daardie soort verduidelikings oor lyding is. Ons wéét dit is nie wat in Job se geval skort nie – en tog sien ons hierdie soort verduidelikings vir hartseer oral rondom ons.
Met elke orkaan wat tref, brand wat uitbreek of aardbewing wat verwoesting saai, sal jy in die nuus lees van ‘n godsdienstige leier wat dit toeskryf aan God se straf op daardie gemeenskap se sonde. “Hulle moet net weer hulle sonde laat staan en na die Here terugdraai, dán sal hierdie dinge nie met hulle gebeur nie”. Sulke uitsprake is arm. Die realiteit is meer kompleks as dit.
Kom ons vra die Here dat Hy ons sal help om mense wat in seer is, met vertroosting by te staan – nie met verwyt nie. Mag ons woorde genesing bring – nie nóg wonde nie.
October 17, 2017 nati@stander.co.za
In hierdie gedeelte is Job weer aan die praat, en nou antwoord hy Sofar. Jy sal onthou dat Sofar gesê het dat dit basies onmoontlik is om iets slegs oor te kom, tensy jy sonde gedoen het van een of ander aard nie. In die hele eerste gedeelte van hoofstuk 21 verontskuldog Job homself as’t ware. Dit is asof hy sê: “Nee regtig, ek het my vêr gehou van enige goddelose”(vers 16)
Die gedeelte wat my tref vandag is in vers 23…
“Die een mens sterf in sy volle krag terwyl hy heeltemal tevrede en rustig leef, terwyl hy blakend gesond is en volop murg in sy bene het. Die ander sterf in bitterheid sonder dat hy voorspoed gesmaak het. Saam lê hulle in die graf, altwee oortrek van die wurms.” (Job 21:23-26)
Job se opmerking het te make met die kortstondigheid van die lewe. Dat die dood elkeen van ons op enige oomblik kan oorval. Hy wag nie vir jou totdat jy geluk en voorspoed geproe het nie. Party het ‘n vol gelukkige lewe, ander ‘n kort moeilike een.
Maar sy opmerking sê dat almal in die graf beland waar die wurms hulle opvreet. Dit is vir ons opmerklik dat sy opmerking geheel en al ontbreek van die hoop om te lewe ná die dood.
Dit is omdat die Ou Testamentiese mens op hierdie stadium nog nie aan die opstanding van die dooies geglo het nie. Hulle het nog nie geweet daar is iets soos ‘n “ewige lewe” nie. Daardie begrip het eers begin vorm aanneem in die “intertestamentêre tyd” – die tyd wat verloop het tussen die Ou en die Nuwe Testament. En toe het Jesus dit natuurlik kom onderstreep in sy bediening.
Tot tóé, het hulle geglo dat álmal na “hades” gaan wanneer jy sterf. Hades was gewoon die doderyk.
Die Nuwe Testament besit dus ‘n geweldige hoop wat gans anders is as die Ou Testament. Vandag word ek net weer getref deur die vertroosting wat die Ewige Lewe inhou.
October 16, 2017 nati@stander.co.za
Kom ek vertel jou iets interessants oor Psalm 88. Ek was in 2011 met ‘n toergroep vanuit ons gemeente na Israel. Dáár het ons ‘n plek besoek wat as die huis van die hoëpriester geïdentifiseer was. Net buite die huis was daar plein. Volgens oorlewering was die plein die plek waar Petrus vir Jesus verloën het die aand van die arrestasie. Onder die hoëpriester se huis was daar aanhoudingselle vir oortreders. Daar was ‘n diep, donker put. Volgens oorlewering is Jesus die aand van sy arrestasie in daardie “aanhoudings-put” gegooi, sodat Hy dáár kon wag vir sy verhoor voor die hoëpriester.
Terwyl Hy daar onder in die put gesit het, het Hy Psalm 88 hardop uitgeroep…
“U het my onder in die put laat beland, in diepe duisternis. U gramskap rus swaar op my, U laat al u golwe oor my breek. Sela U laat my bekendes ver van my af staan en maak my vir hulle iets afskuweliks; ek sit vasgevang en kan nie uitkom nie.” (Ps 88:7-9)
Ons het die ligte afgesit en die put vir ‘n oomblik in sy oorspronklike kondisie beleef. Toe het ons met ‘n selfoonliggie Psalm 88 gelees. Dit was aandoenlik. Die “gramskap” waarvan Jesus gepraat het, was natuurlik my en jou straf op sonde wat Hý gedra het.