Ons leer elke dag meer oor die virus wat COVID-19, bekend as SARS-CoV-2, veroorsaak, maar omdat baie van ons dit weer in die wêreld waag, weet ons nog nie veel oor immuniteit teen infeksie nie.
Hier is 'n paar sleutelvrae wat ons as prioriteit moet beantwoord, en wat ons tot dusver geleer het.
Wie is die grootste gevaar vir ernstige siektes?
Die eerste inligting wat volg etlike duisende infeksies uit China sekere kwesbare groepe geïdentifiseer wat die gevaar loop vir ernstige simptome wat dodelik kan wees: ouer mense en diegene met onderliggende mediese toestande is die grootste gevaar. Maar nou het ons 'n duideliker prentjie wat meer mense toon as wat geraak word.
Ons het in talle lande gesien dat jonger mense sonder toestande wat voorheen bestaan, aan COVID-19 kan sterf, wat simptome kan veroorsaak wat veelvuldige organe en liggaamsdele beïnvloed, van die brein tot by die tone.
Die goeie nuus: nie almal vertoon al hierdie simptome nie en die meeste besmette mense sal goed herstel. Maar dit is belangrik om te verstaan ​​hoekom sommige, andersins gesonde mense, aan infeksie swig. Om dit te bereik, is wetenskaplikes op soek na leidrade in die bloed van pasiënte met ernstige simptome om dit as biomerkers met 'n hoë risiko te gebruik.
Om die waardering van diegene wat die grootste risiko loop, ten volle te waardeer, moet ons die virus sowel as die gasheer beter verstaan.
Dit is te vroeg om te praat van verskillende virale stamme, maar vroeë volgordegegewens identifiseer mutasies wat ons help om 'n beeld van verspreiding van virusse in verskillende wêrelddele.
Ons kan ook teenliggaamtoetse gebruik om te bepaal wie binne ons bevolking besmet is. 'N Studie by meer as 500 gesondheidsorgwerkers in die Verenigde Koninkryk het getoon dat huishoudelike personeel 'n hoër voorkoms van vorige infeksie gehad het in vergelyking met klinici wat in intensiewe sorg en noodgeneeskunde werk. Hierdie studies help ons om te verstaan ​​wie die meeste gevaar het om infeksie by die werk te hê.
Hoe beïnvloed COVID-19 kinders?
Kinders is die minste geraak deur COVID-19, en toon die laagste voorkoms van ligte of ernstige simptome.
Sterftes by kinders was baie skaars, maar diegene wat erg geraak word, toon kenmerke van hiperimmuunaktivering soortgelyk aan dié wat in Kawasaki siekte. Die Europese Sentrum vir die voorkoming en beheer van siektes het 'n vinnige risikobepaling wat onsekerhede in die COVID-19 van kinders uitgelig het: ons weet nog nie hoeveel kinders besmet en asimptomaties kan wees nie, en weens die vertraagde aanvang van die siekte is daar skaars data wat dit met die virus verbind. Opkomende studies wat teenliggaamtoetse gebruik, begin die lig werp op hierdie probleem.
Ondanks die seldsame simptome by kinders, is dit belangrik om uit te vind of hulle besmet is en of hulle die virus kan oordra. Hierdie inligting sal ons help om kwesbare groepe te beskerm.
Dit is prakties moeilik om oordrag tussen kinders en volwassenes te dokumenteer omdat kinders met ligte of asimptomatiese infeksies nie gereeld vir COVID-19 getoets word nie. 'N Studie uit Duitsland het egter getoon dat besmette kinders a soortgelyke virale lading vir volwassenes. As dit 'n aansteeklike virus beteken, kan kinders so aansteeklik wees as volwassenes.
Is diegene wat immuun herstel het?
Die kwessie van immuniteit is baie belangrik wat die beleid rakende antivirale voorsorgmaatreëls sal dryf. Vorige blootstelling aan 'n patogeen lei gewoonlik tot weerstand teen herinfeksie, maar dit is nie altyd die geval nie.
Immuungeheue is wanneer ons liggaam 'n vorige infeksie onthou en vinniger optree om dit tydens latere ontmoetings te beheer, en dit is die idee agter inenting. Sommige virusinfeksies word skoongemaak voordat die immuunstelsel daarin slaag om geheue-reaksies te ontwikkel. Ander veroorsaak teenliggaampies wat toekomstige herinfeksie van soortgelyke virusse gevaarliker maak.
Die meeste besmette mense los SARS-CoV-2-infeksie binne twee weke op, en die meeste ontwikkel teenliggaampies wat die virus herken. Hoe kan ons uitvind of dit 'n bewys is vir immuunbeskerming?
'N Groot leidraad het gekom 'n studie uit New York waar wetenskaplikes sterk neutraliserende teenliggaampies gevind het by mense wat van ernstige koronavirus herstel het sonder ernstige simptome. Neutraliserende teenliggaampies is dié wat die virus blokkeer om ons selle te besmet. Alhoewel die hoeveelheid teenliggaampies verskil, is die feit dat ons dit kan produseer, hoop op inenting.
Selgebaseerde immuniteit kan ook beskerming bied teen herinfeksie. T-selle is immuun selle wat besmette selle doodmaak om virusproduksie te beperk, en hulle kan geheuesselle genereer na die eerste blootstelling aan 'n virus.
T-geheue gee ons hoop op 'n entstof. van www.shutterstock.com
Ons waardeer dit nou dat die meeste pasiënte waarneembare virusspesifieke T-selle het, en dat sommige gesonde mense ook T-selle het wat spesifiek vir die virus is, wat oorblyfsels van infeksie met ander koronavirusse kan wees.
Ons moet nou vasstel of die teenliggaampies en die T-selle wat ons na infeksie kan maak voldoende hoeveelheid en kwaliteit is om ons teen herinfeksie te beskerm.
Dit is realisties om optimisties te wees
Daar is baie wat ons nog nie van hierdie koronavirus weet nie, maar ons het nietemin genoeg geleer om ons te help om enkele gevolgtrekkings te maak:
1) Ons erken kwesbare groepe wat die meeste beskerming nodig het om die lewe te bewaar, maar ons het nog steeds biomarkers nodig wat die risiko vir diegene buite hierdie groepe voorspel.
2) Ons het die toetse om teenliggaampies op te spoor by kinders en volwassenes wat herstel is, en ons kan hierdie inligting gebruik om te verstaan ​​wat met ons immuunstelsel gebeur na infeksie met die virus.
3) Ons kan die kenmerke van immuungeheue opspoor by mense wat herstel het, en dit is goed vir die ontwikkeling van entstowwe.
Op grond hiervan is daar aksies wat ons op kort termyn kan neem. Ons weet hoe koronavirus van persoon na persoon oordra, sodat ons die nodige voorsorg kan tref om veilig te voel. Ons kan virusse wat in druppels van 'n besmette draer direk verdwyn, inasem, of die virus van 'n besmette oppervlak na ons gesigte oordra. Strategieë om dit te vermy is moontlik, insluitend fisiese afstand en ons hande met seep was. As ons gesigbedekkings dra as ons buite is, kan ons die druppeltjies wat die risiko loop om ander mense te besmet beperk, selfs al is daar geen simptome van die siekte nie.
Zania Stamataki, Senior Lektor in Virale Immunologie, Universiteit van Birmingham
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Wat ons weet en wat ons moet leer terwyl ons sluit