ADV Hervormde Kerk - Sondag in die pastorie!
Jy is hier: Tuis ADV Kommissie Stukkie Brood Sondag in die pastorie!
Sondag in die pastorie!
‘n Sondag in die pastorie …
Ds Marna van der Westhuizen
Wanneer ek dink aan kleuter-wees in die pastorie kan ek nie anders as om te glimlag nie. Vroeg-vroeg in die oggend het mamma al klassieke musiek gespeel. Pappa het kaasbroodjies gemaak. My ouers, en die gemeente, het geglo dat die pastoriegesin altyd die absolute toonbeeld van netheid en orde is…
Die drama het telkens begin wanneer my tomboy sussie haar frille en valle kerkrok moes aantrek. Sussie was nié ‘n frille en valle kleuter nie. My tiener ouboet was op daardie stadium amper uit die huis verban omdat hy denims wou dra. Dan praat ons nie eers oor ‘n kerkpak nie. Pa het maar stilgebly, so nou en dan gefoeter en ma was totaal en al getraumatiseer as ons in die kar klim. Ek het geblom in my frille en valle en my stil boetie het maar net sy mond gehou.
So het die pastoriegesin uiteindelik, ordelik en statig, in die kerk ingestap en op ons plek gaan sit.
Daar was niks so lekker as om op ma se skoot te slaap nie. Ma het nie ‘n probleem daarmee gehad nie. My broers en suster wel. Hulle het denkbeeldige grense op die kerkbanke getrek en as ek die grense oorgesteek het, het ek ‘n hou gekry. Dus moes ek maar kiertsregop sit en probeer luister na pa se preek. Oppad terug huis toe is ons uitgevra oor die preek.
Ek weet nou nog nie hoe het ma dit reggekry nie maar daar was altyd Sondae ‘n heerlike bord kookkos. Sondagmiddae was middagslapie tyd. En watter kind wil nou slaap? Daar het áltyd ‘n geveg uitgebreek. Ons kon dit net nie help nie.
Laatmiddag het die hele proses weer begin as die ‘statige en ordelike’ pastoriegesin moes aantrek om aanddiens toe te gaan. Sondagaande mag ek lekker onder die banke op die sagte mat geslaap het. Om menigmaal ‘n skop te kry…
My eie pastoriegesin? Dit gaan niks beter nie. Sondagoggende storm die van der Westhuizens, alles behalwe statig en ordelik, eers by die konsistorie in. Met doekesakke, karretjies en koekies. Pa Jannie besit nie ‘n das nie. Moina het al my sus se gene gekry. Sy weier dat ek haar hare kam. Sy weier om ouma se frille en valle rokkies te dra. Sy haat skoene. Ouboet verpes langbroeke en kleinboet wat twee is, doen wat ouboet doen. Dikwels is ek sonder grimering omdat sus dit verwoes het.
Pappa en kroos gaan sit in die kerk. Vir so 5 minute. Totdat pa ‘DIE KYK’ vanaf die kansel kry. Dan die moederskamer waar al die arme babas ontwrig word. Eindig op in die konsistorie waar hulle so ‘n paar woorde van die preek hoor. Ek vra maar eerder nie uit oppad huis toe nie…
Sondagmidddae is ons gedaan. Die groot trek word net so op die vloer gegooi. Ons sluit die huis se deure en gaan slaap – die kroos moet maar afbreek. Pa vat later die kinders parkie toe terwyl ma opruim en probeer opskryf wat almal by die kerk vir dominee ma (met twee kleuters op die heupe) gesê het. Die kookkos? Dit bly maar slegs ‘n droom.
My herinneringe van Sondae by die kerk? Fantasties. Dit was die lekkerste plek ooit. Ons is omvou deur liefde en omgee. Ons kon Jesus se liefde ervaar. My kinders kan nie wag om Sondae by die kerk te kom nie. Dit is die plek waar hulle speel en lag. Waar hulle deur die ooms en tannies gedruk, gesoen en opgetel word. Dit is God se huis waar hulle Sy liefde ervaar. Dankie pappa en mamma vir hierdie wonderlike geskenk. Dat die kerk ook my tuiste kan wees, waar ek God se liefde ervaar.
Moet dit nooit van jou eie kind weerhou nie. Dit is die kosbaarste geskenk…
Laai artikel af