Water van die lewe deur GFPeck (CC 2.0)
Daar is 'n algemene tema in baie van die dinge wat ek hoor, sien en lees hierdie dae. Dit is die tema van 'aksie'. Ons word van baie rigtings aangemoedig om op te tree, om op te staan ​​vir wat ons glo, om proaktief te wees. Ons hoor dit van openbare figure (President Obama het dit in sy afskeid adres), en ons hoor dit uit baie ander bronne.
Ons word gevra om aktief te wees in die leiding en leiding van die verloop van ons toekoms. Ons word aangemoedig om ons energie te gebruik om 'n verskil te maak in die toekoms wat voor ons uitkom.
Nou maak ons ​​natuurlik altyd 'n verskil in ons toekoms, want selfs 'n nie-aksie of nie-keuse of nie-deelname is 'n aksie. Of jy nou nee sê, of ja sê of niks sê nie, jy beïnvloed steeds die uitkoms. As 'n mens dit byvoorbeeld op verkiesings toepas, stem die mense wat nie stem nie, 'n verskil in 'n verkiesing ... miskien soveel as die mense wat stem. Hul nie-deelname verwyder 'n gewig op die skaal in een of ander rigting.
Maar ek praat nie net van verkiesings of politieke aangeleenthede nie. Ons keuses, ons optrede beïnvloed alles rondom ons. Om te kies watter skool jou kind bywoon, selfs om te kies watter klere hulle dra, of hul kapsel, het 'n uitwerking op wie hulle uiteindelik word. Alles wat ons in kontak bring, raak ons ​​op een of ander manier. Ons is wie ons is, maar die persoon wat ons is, is 'n hoogtepunt van al die dinge wat met ons gebeur het, of rondom ons, sedert ons gebore is (en selfs voor ons gebore is).
Ek wonder dikwels of my afstoot van sigarette uit die feit gekom het dat my ma gerook het terwyl sy swanger was met my. Dit was immers die 50s toe professionele vroue gerook het, en my ma was 'n onderwyser. Ek weet nie presies wanneer sy opgehou het nie, want ek het nie 'n herinnering aan my ma wat rook nie, maar ek het gesê sy is 'n roker terwyl sy my in die baarmoeder gedra het. Dit is net om te verduidelik dat ons deur die dinge in ons omgewing geraak word selfs voor geboorte of wanneer ons nie daarvan bewus is nie.
THy is tans besig om te stoot van die "oproep tot wapen" of oproep tot aksie is nie 'n oproep om onsself met vernietigingswapens te bewapen nie, maar eerder om vrede met die waarheid te bewapen, met 'n doel en visie van 'n liefdevolle, gesonde en vreedsame toekoms vir almal. En die oproep beveel ons om op ons oortuigings, op ons innerlike waarhede, op te tree oor ons visie op wat nodig is vir die toekoms van ons geliefdes en die hele planeet.
En aangesien ons almal verskillende drade in hierdie groot tapisserie van die lewe op aarde is, het ons elkeen 'n ander aksie. Om 'n musikale analogie te gebruik, het ons elkeen 'n ander noot om te speel. Wat egter noodsaaklik is, is dat ons almal ons notas speel. Ek het die reeks gekyk Mozart in die oerwoud, en een ding wat ek ontdek het, is dat elke instrument in 'n simfonie noodsaaklik is, en elke noot ook. Een ontbrekende noot kan die hele vertoning verwoes.
Elkeen van ons moet dus inpas by wat ons noot is ... wat ons oproep tot aksie is ... en maak dan seker dat ons opstaan ​​en ons notas duidelik en liefdevol speel en ons volle potensiaal uitdruk.
Om 'n John Mayer-liedjie aan te haal:
Selfs as jou hande skud
En jou geloof is gebreek
Selfs as die oë sluit
Doen dit met 'n hart wyd oop ('n wye hart)
Se wat jy wil se, Se wat jy wil se...
En ek sal byvoeg: Doen wat jy moet doen. Of doen wat ons almal nodig het om te doen, want jy is 'n noot in ons simfonie. Moenie die ontbrekende stuk in die legkaart wees nie. Speel jou deel. Skoon en skyn. Sê wat jy moet sê en doen wat gedoen moet word.
Artikel Inspirasie: Song
Klik hier vir lirieke na die liedjie.
Jy is hier: Tuis > Dit en dat > blogs > Marie se blog > Sê wat jy moet sê, doen wat gedoen moet word