Nick Offerman en B.J. Novak neem deel aan die rolverdeling van die McDonald's -film met Michael Keaton - Nuwe resepte - 2022
Nick Offerman en B.J. Novak neem deel aan die rolverdeling van die McDonald's -film met Michael Keaton
'N Film wat die verhaal van die grootste kitskosketting ter wêreld vertel, word in die herfs van 2016 vrygestel
Die Big Mac kom volgende herfs na die groot skerm.
Dit is die verhaal van Ray Kroc, wat 'n klein hamburgeroperasie in die 1950's in Suid -Kalifornië onderneem het en dit in 'n kitskos -ryk verander het - en een van die mees herkenbare handelsname ter wêreld. Die biopie, Die stigter, wat die oorsprongverhaal van McDonald's sal vertel, is reeds amptelik aan die gang, en vertolk Michael Keaton as McEmperor Ray Kroc.
Alhoewel die film eers in die herfs 2016 verskyn, sal B.J. Novak (Die kantoor, spaar mnr. Banks), Laura Dern (Jurassic Park, I Am Sam), en Nick Offerman (Parke en ontspanning) het ook aangesluit om deel te word van die rolverdeling van die kitskos -legacy -film, wat geregisseer sal word deur John Lee Hancock (Saving Mr. Banks, The Rookie), volgens The Hollywood Reporter. Laura Dern is aangewys as Ray Kroc se vrou, Ethel, terwyl Nick Offerman Dick McDonald speel, wat saam met sy broer, Mac McDonald (John Carroll Lynch van Shutter Island en Zodiac), stig die heel eerste McDonald's -restaurant en verkoop later die bloeiende korporasie aan Ray Kroc.
Die IMDB -inskrywing vir die film bevat 'n vrystellingsdatum vir November 2016, waar dit bloot beskryf word as 'die verhaal van die stigter van McDonald's, Ray Kroc.' Dit is sedert Maart in produksie.
Die stigter ': Filmresensie
Michael Keaton speel die rol van Ray Kroc, die man wat gehelp het om McDonald's 'n miljard dollar-handelsmerk te maak, in 'The Founder', die jongste van die regisseur John Lee Hancock, vervaardiger van 'The Blind Side' en 'Saving Mr. Banks'.
En hulle sê Amerikaners doen nie ironie nie. Die stigter is 'n gedramatiseerde verslag geskryf deur Robert Siegel (Die worstelaar) van hoe die reisende verkoopsman Ray Kroc & mdash met weiering en olige sjarme gespeel het deur Michael Keaton en mdash beheer oor die McDonald's -handelsmerk verkry het en 'n ryk opgebou het. Die film is feitlik diep gebraai in wete, begin met die groot verhoogwink wat die titel self is. Soos baie sakelui en aanhangers van Mark Knopfler se liedjie uit 2004 en#8220Boom, soos dit al weet, het Kroc ook McDonald's gestig in die sin dat hy letterlik 'n burgerstaander in San Bernardino, Kalifornië, gevind het. ., bestuur deur twee broers genaamd Dick en Mac McDonald, het die konsessie oorgeneem en uiteindelik die beheer oor die onderneming heeltemal beëindig.
Deur hierdie man met 'n etiese uitdaging die hoofrolspeler van die film te maak, skep die regisseur John Lee Hancock iets wat 'n goeie skaduwee of twee donkerder is as Die blinde kant en Saving Mr. Banks, sy meer vrolike en heilsame vorige pogings in die verhaal wat deur die lewe geïnspireer is. Hancock se klaarblyklik onherstelbare voorliefde vir volksagtige Midde -Westerse tipes en pittige montages verdun egter elke sinisme of wanvoorstelling wat aan hierdie materiaal die nodigheid gegee het.
VRYSTELLINGSDATUM 16 Desember 2016
Die resultaat is 'n wanhopige blik op Kroc en McDonald's self, wat probeer om sy skugterheid as billikheid, balans of iets dergeliks uit te speel. Trouens, dit speel meer soos 'n film wat nie kan besluit of dit 'n uiteensetting van Kroc se planne, 'n Cheese Burglar of 'n sluwe viering van sy kapitalistiese chutzpah wil wees nie. Ongetwyfeld, in die toekoms, sal die bedryf 50 jaar later biografieë oor Donald Trump uitskakel wat net so modderig en ideologies verward is.
Hierdie werk bevat ten minste nie McDonald's as 'n produserende entiteit in die openingskrediete nie, wat dit minder aantreklik maak vir die onderneming wat dit uitbeeld as die Disney-vervaardigde Saving Mr. Banks, wat gedraai het rondom die ontmoeting tussen Walt Disney self (nogal witgekalk in die hande van Tom Hanks) en P.L. Travers (gespeel deur Emma Thompson), die skrywer van die roman Mary Poppins . Selfs so, Die stigter is versigtig om op geen manier die onderneming te beledig nie, wat vroeër beroemd was omdat hy hoogs geskrif was. McDonald's het veral 'n saak teen die Britse aktiviste Helen Steel en David Morris aangekla en gewen omdat hulle gewaag het om pamflette te versprei waarin beweer word dat die produkte van die ketting ongesond en vernietigend vir die omgewing is, hoewel dit op die lange duur waarskynlik die onderneming net seer gemaak het publisiteit.
Anders as byvoorbeeld die dokumentêre programme McLibel en Super Size MeHierdie film maak moeite om kykers daaraan te herinner dat die handelsmerk gestig is deur die McDonald-broers met voedsel van hoë gehalte (� persent vleis wat deur die regering goedgekeur is! Die beste film word nie op 'n leë maag bekyk nie, maar dit is volop met foto's van die rolspelers en ekstras wat hul tande ekstaties laat sak in sappige, met papier toegedraaide pasteitjies, wat lei tot 'n stadige glimlag wat oor die gesigte versprei, net so sonnig soos in die advertensies vir die ketting wat die afgelope 30 of 40 jaar gemaak is.
Wat die interessantste is, is dat Siegel se draaiboek nie begin by Mac en Dick McDonald (John Carroll Lynch en Nick Offerman), voormalige vragmotorbestuurders van Columbia Studio wat na die Tweede Wêreldoorlog in die voedseldiensbedryf gegaan het nie en wat 'n byna revolusionêre "Speedy System " om die produksie van burger te vaartbelyn. Dit begin eerder met Kroc, die in Chicago grootgemaakte seun van Tsjeggiese immigrante, wat soos die verhaal begin, net meer as 50 jaar oud is en sy bandrubber verslyt om vetterige, tiener-besmette inryrestaurante in die Midde-Weste te besoek met swak diens van roller- skate-kelnerinne, in die hoop om eienaars en bestuurders aan te moedig om 'n vyf-spindel multi-menger te koop om melkskommels te maak.
Oscars: Michael Keaton Terug in die jag vir onder-die-radar McDonald 's Movie 'The Founder '
As June se sekretaris van Kroc ' (Kate Kneeland, onderbenut) berig dat die McDonalds ' -staanplek in Suid -Kalifornië ses & mdash nee wil hê, maak dit agt & mdash -mengers omdat hul besigheid so vinnig bloei, klim Ray in sy Chevy en ry die hele pad langs Roete 66 af om te sien wat hul geheim is. Dit blyk dat daar geen ware geheim in die geheime sous is nie (op daardie stadium nog nie uitgevind nie). Onder die veeleisende oog en toewyding van Dick aan die praktyk, het die broers die spyskaart net verminder tot die topverkopers en daarna 'n manier uitgewerk om dit so doeltreffend moontlik te maak, geïnspireer deur tyd-en-bewegingsstudies en bygestaan ​​deur tuisgemaakte uitvindings, soos straal-geweer-agtige dispensers om net die regte hoeveelheid ketchup en mosterd op 'n broodjie te spuit.
Deur middel van 'n lang uiteensetting en in terugflitse geredigeer, verduidelik hulle hoe hulle hul werkers op 'n tennisbaan bymekaargemaak het, die kombuis met kryt geteken en geteken het en die span 'n burgerballet laat doen het, en dit lyk meer soos 'n nabootsing as dans, maar wat ook al & mdash om die produksieproses te vervolmaak.
Verheug en passievol oor die kos, wankel Ray na die McDonalds en smeek 'n kans om hul spyskaart, stelsel en handelsmerkelemente soos die geliefde Nick "Golden Arches " argitektoniese ontwerp, wat hulle by 'n mislukte tak probeer het, te franchise. in Phoenix.
Met 'n mate van bekommernis, aangesien sommige franchisenemers in die verlede nie by die spyskaart gehou het nie (hulle verkoop burrito's in Sacramento en die verskrikking!), Stem die McDonalds saam. Ray begin sy eerste een naby sy huis in Illinois, en werf kapitaal op deur sy huis te verpand sonder om sy lankmoedige vrou Ethel te vertel (Laura Dern, miskien 'n te glansryke voorkoms wat ooit oortuig kan word as iemand met die naam Ethel). Hulle huwelik is lankal onder druk weens die gereelde afwesigheid van Ray onderweg. Dit impliseer ook dat sy beheerde, maar voortdurende drink en 'n fyn heupfles altyd in sy sak is, en mdash help nie.
As Ray eers 'n sukses van dinge gemaak het, word sy oog gevang deur Joan Smith (Linda Cardellini), die vrou van een van sy franchise-houers (Patrick Wilson). Joan is 'n slim, jonger blondine wie se gebrek aan bagasie te kenne gee deur haar ywerige kleredrag, wat 'n kontras vorm met die omvangryke New Look-rokke en kieskeurige, chintz-gevulde binneversiering van Ethel. Soos die perfekte assistent van die towenaar, is Joan verheug oor 'n goeie, besparende handjie, soos onthul in 'n toneel waar sy Ray na 'n onmiddellike melkskommelmengsel verander, 'n mengsel wat die behoefte aan verkoelingrekeninge verminder en die uiteindelike verraad van die McDonald -broers en#8217 puristiese visie.
Dit is om hierdie punt dat die film oorskakel van 'n vrolike rommel oor 'n paar hardwerkende voedseldiensvisionarisse en iets meer word soos 'n Faustiaanse gelykenis, terwyl BJ Novak die Mephistophelean-rol beklee van Harry J. Sonneborn, 'n finansiële adviseur wat laat Kroc sien dat die werklike mag lê in die beheer van vaste eiendom, nie die klein produksiemiddele nie, en werklik 'n postmodernistiese benadering tot kapitalisme en uiteindelik die sleutel tot die sukses van die onderneming. Maar die verskuiwing in registerbelasting Hancock en sy produksiespan, en die joligheid wat hulle oorstroom deur die pas, beligting en ontwerp, verval nie terselfdertyd nie, maar die verhaal self verander.
Dit lyk asof Keaton lank voor almal agtergekom het dat die toon vinnig sal verander, en dit is indrukwekkend hoe hy die sleutelfaktor vroeg al met subtiele grade verhoog. Hoe beter hy hom aantrek, hoe meer vrot sy siel en hoe dooier word sy oë, soos 'n bose narweergawe van Dorian Gray. Selfs die volksvreemde manier waarop hy sê "Nee, " vol finaliteit en staal, word dreigend en lewer dit soos 'n geweer wat deur 'n donsige trui geskiet word. Van al die onrustige, gekompromitteerde en problematiese karakters wat Keaton in die loop van sy onlangse herlewing in die loopbaan gespeel het, was Ray Kroc, soos 'n krokodil, maar nie so gespel nie, en volgens die liedjie van Knopfler & mdash is dit die mees ontstellende .
John Lee Hancock probeer sy voorliefde vir Schmaltz 'n kreatiewe wending gee, maar 'n paar patatjies kom kort na 'n bestelling Die stigter, sy dramatiese vertelling van die bose oorsprong van McDonald's. Iets soos 'n verhaal van 'n superskurk -oorsprong, Die stigterDie aantrekkingskrag is hoofsaaklik gewortel in die uitvoering van Michael Keaton, maar die strukturele kwessies van die draaiboek belemmer Keaton se beste pogings en verkort die res van die opvallende rolprente in 'n verbysterende mate. Die resultaat is die filmiese ekwivalent van 'n poeiermelkskommel - 'n bietjie te soet vir wat dit probeer wees, en sonder die viscerale vreugdes van die regte ding.
Die belangrikste gebrek in die draaiboek van die film is die gebrek aan 'n sentrale antagonis. Keaton se Ray Kroc kan as die antiheld van die stuk beskou word, maar Dick en Mac McDonald (onderskeidelik Nick Offerman en John Carroll Lynch) produseer soveel sagtheid met hul ontsaglike optimisme en doen-en-houding dat hulle sukkel om 'n voldoende dramatiese foelie vir Kroc se wêreldoorwinnende ambisie en gevoel van reg. Offerman en Lynch is albei fantasties, maar hul rolle is te eendimensioneel om 'n effektiewe teenwicht te skep vir Keaton se dinamiese megalomanie. Selfs die bombast van Keaton word onderdruk tot in die derde bedryf, toe hy met geweld die McDonald's -ryk van sy skeppers verwyder het. Dit is die uitvoering waarvoor ek gewag het, maar ons kry slegs ongeveer 30 minute daarvan - tot groot nadeel van die film as 'n geheel.
Hierdie problematiese gebrek aan konflik deur die eerste twee dade van die film was heeltemal vermybaar, wat die afwesigheid daarvan nog erger gemaak het. Laura Dern is tragies vermors deur die rol van Kroc se snaakse vrou van een noot. 'N Aktrise met haar ontsaglike talente kon die spanning ingespuit het wat hulle so nodig het. In plaas daarvan verlaag sy haar na 'n maodlin -bromponie en sepie -melodrama wat duidelik platval. Op dieselfde manier dra Kroc se ontluikende buite -egtelike verhouding met die toekomstige vrou Joan (Linda Cardellini) nie die dramatiese gewig wat inherent is aan die wonderlike oorsprong daarvan nie - nog 'n gemiste geleentheid om 'n dramatiese onenigheid te ontwikkel.
Die visuele styl van Hancock is 'n bietjie te gepoleer en helder verlig om die bedreiging van 'n man soos Kroc oor te dra, en sy wêreldbeskouing dra 'n Pollyanna-gevoel wat nie geskik is vir die gevolge van hierdie verhaal nie. Alhoewel dit lyk asof hy die sinistere implikasies van Kroc se magstog begryp - en teoreties op die regte pad is om die identifikasie van die publiek te bevorder met 'n man wat 'n sosiopatiese monster word onder die gewig van sy eie vasberadenheid - slaag hy daarin nie om morele dubbelsinnigheid te bereik nie dit was skynbaar sy doel.
Ondanks die talle nadele, het die derde bedryf van Die stigter is baie pret. Keaton herbesoek die demente waansin waarmee hy 'n Oscar -knik gekry het Voëlman maar voeg 'n bietjie swart humor by wat sy loopbaan begin het Nagskof, terwyl Offerman meer as sy eie besit teen 'n sterk rolverdeling van veteraan -akteurs. 'N Subtiele gevoel van sosiale kommentaar kruip in die verrigtinge in terwyl Kroc se Trumpiese etos openlik saamgevat word deur Dick McDonald van Offerman met die frase: "As jy hulle nie kan klop nie, koop hulle." Maar die hoogtepunte van Die stigterDie laaste 30 minute kan nie vergoed word vir die lang slag wat dit geneem het om daar te kom nie, en die film sukkel om te antwoord vir die mislukte impak van sy trekke. Dit is in geen geval 'n vreeslike film nie. Maar, soos baie van die voedsel wat by McDonald's aangebied word, lyk dit baie beter as wat dit is. Beoordeel PG-13 vir kort sterk taal.
Skryf na Eliza Berman by [email protected]
Liefhebbers van boksflieks, vreugde: in hierdie nuwe toevoeging tot die genre speel Miles Teller Vinny Pazienza (nou Vinny Paz), 'n junior middelgewig -wêreldkampioen wat gedwing is om sy loopbaan te laat kantel nadat hy sy nek in 'n motorongeluk gebreek het en slegs tydelik. Terwyl verhale oor onvermoeide helde gaan, werk Pazienza saam met 'n ander underdog, 'n hardnekkige, harddrinkende afrigter gespeel deur Aaron Eckhart, en oefen hy terug na die oorwinning in die ring.
In hierdie era van die katvideo stel die algemene afwesigheid van 'n goeie katverhaal oor die hele lengte teleur, terwyl die hond haar magtige groot skerm behou. Maar 'N Straatkat met die naam Bob, wat gebaseer is op die bestseller met dieselfde naam, probeer dit regstel. Benewens die verhaal van 'n verdwaalde oranje tomkat met die naam Bob, vertel dit ook oor die sukkelende busker en die verslaafde verslaafde wie se lewe verander word deur die teenwoordigheid van die kat.
Michael Keaton, die stigter
Opsomming: 'The Founder' is 'n drama wat die ware verhaal vertel van hoe Ray Kroc, 'n verkoopsman uit Illinois, Mac en Dick McDonald ontmoet het, wat 'n burgerbedryf in die 1950's in Suid -Kalifornië bedryf het. Onder die indruk van die spoedige stelsel van die broers kos by hul San Bernardino-hamburgerstaander en die menigte klante wat dit gelok het, het Kroc onmiddellik die potensiaal van die franchise raakgesien en het hy hom in 'n posisie verwerk om die onderneming van die broers te kan verwyder en 'n miljard dollar-ryk te skep. En sodoende is McDonald's gebore.
Michael Keaton speel die Amerikaanse entrepreneur Ray Kroc, wat McDonald's van 'n hamburgerstand in San Bernardino verander het in 'n wêreldryk met meer as 35 000 plekke regoor die wêreld.
Nick Offerman en John Carroll Lynch beeld Dick en Mac McDonald uit, die innoverende broers wie se bandlynstelsel industriële doeltreffendheid gebring het vir die bereiding van hul beperkte spyskaart met hamburgers, friet, shakes en koeldrank tydens 'n dinamiese tydperk in die naoorlogse Amerika, toe mense te min tyd was. en roep om spoed.
Laura Dern speel ook as Ray Kroc se eerste vrou, Ethel, en Linda Cardellini as Joan Smith, die vrou van een van Ray se vroeë franchisenemers wat later met die entrepreneur sou trou. Saam met hulle is Patrick Wilson as eienaar van die restaurante in Minnesota en die McDonald's -franchisee Rollie Smith, en BJ Novak as Harry Sonneborn.
Vrystellingsdatum: 24 November 2016
Oor die produksie
Die verhaal van die stigter
Die jaar is 1954. Marilyn Monroe is pas getroud met Joe DiMaggio. Elvis Presley neem 'That's All Right' en 'Blue Moon of Kentucky' vir Sun Studio in Memphis, die rolprentvervaardiger Walt Disney, is in die laaste fase van die bouwerk aan sy naamgenoot -pretpark in Anaheim. , Kalifornië en jong huiskopers stroom na die beplande gemeenskap van Levittown. Terwyl die land 'n oplewing in die naoorlogse periode ondergaan het, probeer die 52-jarige sakeman Ray Kroc in Illinois om 'n lewe te maak as 'n reisende verkoper vir Prince Castle Sales, waarvan die hoofproduk die vyf-spil Multimixer is wat gebruik is om melkskommels te maak by die gewilde inry-restaurante wat Amerikaners geniet tydens hierdie bloeiende naoorlogse tydperk.
Terwyl Ray sukkel om verkoop te maak op sy daaglikse reise deur die Midde -Weste, hou sy pligsgetroue vrou, Ethel, die fort terug by hul huis naby Chicago. Terwyl sy deur die jare probeer het om Ray te ondersteun, het die tempo van sy rustelose sakelewe en tert in die lug haar geduld verslap.
As Ray hoor dat een spesifieke inry-restaurant in die weste in San Bernardino, Kalifornië, ses van sy Multimixers bestel het, trek dit onmiddellik sy aandag. Watter restaurant het moontlik nodig om 30 melkskommels tegelyk te maak? Hy gaan dus na Kalifornië om Dick en Mac McDonald, die verskaffers van hul gelyknamige gewilde hamburgerstand, McDonald's, te ontmoet. As hy hul merkwaardige werking sien, gaan die ligte in Ray se kop af.Hy is seker dat die radikale konsep van die broers en die voorbereiding van kos in die samestelling en die spyskaart van hoë gehalte, die potensiaal het om oor die hele land te ontplof en elke hoofstraat van kus tot kus soos 'n hofgebou of 'n kerk te sien.
Voor hul loopbaan as restaurateurs, het die McDonald -broers tydens die depressie in Hollywood met vragmotors vir Columbia Pictures gewerk. Maar toe hulle die potensiaal vir wins ontdek deur hul eie baas in die voedseldiensbedryf te wees, het hulle vertrek en 'n worsbroodjie in Arcadia oopgemaak. Dit het hul eerste McDonald's laat ontstaan, wat hulle in die nabygeleë San Bernardino opgestel het, waar hul spyskaart met 27 items elke denkbare kos bevat.
Deur te probeer om geld te bespaar deur doeltreffendheid, het die broers 'n revolusionêre benadering tot stand gebring wat hulle die Speedee -stelsel genoem het. Die destydse tipiese inry-spyskaart was 'n uitgestrekte saak, en die McDonald-broers het dit verdeel in slegs die paar items wat die meeste mense gekoop het: hamburgers, friet en koeldrank. En dit sou by 'n instaprestaurant wees, nie 'n inry nie. En uiteindelik, in hul pasgemaakte, vaartbelynde kombuis, het die voorbereiding van voedsel 'n hoogs gesynchroniseerde dans van spoed en doeltreffendheid geword.
Eers huur die McDonald -broers Ray as hul franchise -agent. Toe hy die ontwerp van die unieke goue boë van Dick McDonald sien, het Kroc daarop aangedring dat elke plek die ikoniese floreer moet hê, wat vir verbygangers soos 'n gloeiende stralekrans uitstaan.
Die goue boë was soos 'n pop-art baken en het onmiddellik 'n simbool geword wat so herkenbaar en alomteenwoordig is soos 'n bottel Coca-Cola of blikkie Campbell's Soup.
Terug in Chicago begin Ray talle franchisenemers werf om hul eie McDonald's te open. In 'n kort tydjie het Ray Kroc 13 restaurante in en om Chicago en die Midde -Weste geopen met groot planne vir uitbreiding aan beide kuste en oor die hele land. Na jare se moeite gaan dit uiteindelik goed met die middeljarige entrepreneur. Hy ontmoet 'n jong en aantreklike gees in Joan Smith - die vrou van een van sy nuwe franchisenemers, en dit veroorsaak binnekort probleme by die huis. En hoewel die franchise -bedrywighede suksesvol is, is Ray onder persoonlike finansiële druk weens sy klein snit. Hy is ook ongeduldig oor die stadige uitbreidingstempo en gefrustreerd oor die streng beperkings wat die McDonald -broers op die ontwerp en basiese werking van die restaurante gestel het. Ray het 'n visie van globale oorheersing vir McDonald's en wil nie hê dat die twee hamburger-ouens hom moet vertraag nie.
Dit is wanneer Ray Harry Sonneborn ontmoet, 'n finansiële wip wat hom deeglike advies bied: as Ray aan McDonald's as 'n eiendomsonderneming sou dink eerder as net 'n burgeronderneming, kan hy moontlik sy bande met die McDonald -broers verbreek en wins maak bo sy eie. wildste drome. Harry se idee is eenvoudig: Ray sal die grond koop vir toekomstige McDonald's -terreine en dan sal franchisenemers dit van hom verhuur. Dit het die McDonald -broers uit die weg geruim, aangesien hul regte slegs binne die mure van die restaurante uitgebrei het en Ray 'n konstante inkomstestroom gegee het.
Ray neem Harry se slim en suksesvolle idee in werking om die grootste deel van die wins te verdien en die McDonald -broers agter te laat. In 1961 koop Ray die belang van die broers in die McDonald's en word die eienaar, president en uitvoerende hoof, en bou hy die kitskos -ryk op wat hom in sy eie tyd 'n legende maak.
Vir die vervaardiger Don Handfield begin 'The Founder' met 'n liedjie. In 2004, toe hy toevallig na 'Boom, Like That' luister, 'n enkelsnit van die pas vrygestelde solo-album van Dire Strait se sanger-liedjieskrywer Mark Knopfler, die Die vervaardiger, wat saam met die akteur/vervaardiger Jeremy Renner in hul produksiemaatskappy The Combine in Los Angeles was, was onmiddellik geïntrigeerd. Die lirieke van die lied & Knopfler se besinnings uit die lees van Ray Kroc se outobiografie - beskryf hoe die verkoopsman van die milkshake -menger uit Illinois die McDonald -broers in San Bernardino die eerste keer besoek het en hulle die idee gegee het om hul restaurant te franchise. Nuuskierig oor die man in die middel van die lied, onthou Don Handfield dat hy gedink het: Wie was hierdie man? Waaroor gaan dit? Soos almal, was Don Handfield bekend met die alomteenwoordige kitskosrestaurant, maar hy wou meer weet oor die verhaal van hoe dit alles begin het.
Don Handfield sê hy het elke boek en artikel gelees wat hy oor Ray Kroc kon vind. 'Net soos vandag se begin met Silicon Valley, was dit 'n fassinerende verhaal oor twee broers wat iets geskep het, en dan kom die sakeman in en neem dit na die volgende vlak. En die skeiding tussen die stigters en die sakeman is dikwels gewelddadig. Hierdie verhaal het al die eggo's en verwikkelinge daarvan gehad. "
Terwyl Handfield voortgaan om navorsing te doen oor Ray Kroc en die McDonald -broers, begin die karakters en die tema van die soort film wat Handfield wil maak, uitmaak. Volgens Don Handfield is daar twee vorme van kapitalisme wat deur Ray Kroc en die McDonald -broers verteenwoordig word. 'Die McDonald -broers was baie soos volhoubare kapitalisme, en ons gaan 'n uitstekende produk maak. Ons gaan 'n minimale voetspoor agterlaat. Ons gaan na ons werknemers omsien - ek dink u sou dit volhoubare kapitalisme noem. En aan die ander kant het jy Ray Kroc, wat, as jy hom in die oerwoud kon laat val, elke boom sou afkap en met 'n tas vol kontant sou uitkom. "
Die kern van die belangstelling van Don Handfield was die verhaal van twee idealistiese entrepreneurs wat te staan ​​kom teen 'n genadelose entrepreneur en niks sou stop om sukses te behaal nie. Tog, erken Don Handfield, hy bewonder wel Ray Kroc, 'n man wat op 52 -jarige ouderdom nog die dryfveer en uithouvermoë en selfvertroue gehad het om alles te doen wat nodig was om 'n ryk te begin.
Don Handfield sê hy het die verhaal vyf jaar lank agtervolg voordat daar 'n ewekansige soektog op die internet gekom het. Terwyl hy een aand laat op Google soek, het hy op 'n klein artikel afgekom met 'n onderhoud met Dick McDonald wat noem dat hy 'n klein motel in Massachusetts besit. Hy het die huidige eienaar van die hotel gebel en gesê dat hy 'n vervaardiger was en 'n film oor die McDonald -gesin wou maak, en die eienaar het die boodskap aan die McDonald's -gesin oorgedra. Die leiding het hom uiteindelik gelei tot Jason French, die kleinseun van Dick McDonald, wat gesê het dat hy 50 jaar gewag het vir iemand om hierdie storie te bel. Dick en sy broer Mac is 'n paar jaar tevore oorlede, sodat Jason French informeel deur die familie aangestel is om gesprekke met die Hollywood -vervaardiger te hanteer. Vir so 'n ikoniese deel van die Amerikaanse geskiedenis was Don Handfield verbaas om te verneem dat daar nog nooit 'n verslaggewer, joernalis of filmprodusent by hulle gekom het nie.
Opgewonde om die ware verhaal van die stigting van McDonald's uit hul oogpunt te vertel, het French en die lede van sy gesin argiefmateriaal en McDonald's -memorabilia met Don Handfield gedeel, insluitend briewe tussen die McDonald -broers en Ray Kroc, argieffoto's, verskillende ontwerpe en mock-ups, sowel as Dictaphone-opnames van hul gesprekke. 'Dit was alles wat waardevol was toe ons die verhaal begin skep,' vertel Don Handfield. 'Die storie was nooit 'n film oor kitskos nie. Vir my was die storie altyd oor kapitalisme.'
'Dit is ongelooflik dat ons gesin hierdie storie vertel en aan die lig bring hoe alles ontstaan ​​het en hoe McDonald's ontstaan ​​het,' sê Jason French. Dit geld nie net in sy eie restaurante nie, maar dit het oral die standaard vir kitskosrestaurante geskep. 'My oupa was 'n man wat soveel gedagtes, drome gehad het en met soveel dinge vorendag gekom het. ou wat gedink het hoe kan ons dit beter maak? Hoe kan ons dit vinniger doen? En hoe kan ons dinge meer effektief laat beweeg? "
'N Dekade nadat Handfield die eerste keer Mark Knopfler die lirieke op die noodlottige deuntjie hoor sing het, Ek gaan na San Bernardino ring-a-ding-ding / Milkshake-mengers, dit is nou my ding / Hierdie ouens het 'n hoop van my goed gekoop / en ek moet nou 'n goeie ding sien opskiet, het die vervaardiger uiteindelik filmregte van die McDonald's -familie verkry. Met 'n filmkonsep in plek, het Handfield en sy vervaardiger, Jeremy Renner, die projek na die veteraanprodusent Aaron Ryder, mede-voorsitter van die produksie by FilmNation Entertainment, gebring wat die idee dadelik geniet het. 'Dit is presies die tipe film wat ons doen,' sê Aaron Ryder oor die filmproduksie- en verspreidingsonderneming in New York.
'Dit is 'n film oor Amerika en kapitalisme. Dit gaan oor die strewe en die erosie van integriteit en die vasberadenheid om te slaag. Dit is 'n verhaal wat die Amerikaanse droom toon: dat jy kan slaag ondanks die kans deur net 'n wilskrag. "
Die projek het vinnig in plek begin val. Voordat 'n regisseur ingebring is om die artistieke en dramatiese aspekte van die film te visualiseer, het die vervaardigers gevoel dat hulle die regte draaiboek moes hê.
By die keuse van 'n draaiboekskrywer wat 'n legendariese verhaal kan neem en dit in 'n karakterstuk kan omskep, het die vervaardigers met verskeie skrywers vergader totdat hulle een gevind het wie se visie vir die projek by hulle aanklank vind. In 2013 het Don Handfield die draaiboekskrywer Robert Siegel, wat pas 'The Wrestler' geskryf het, gekontak, en wie se gevoel hy 'n perfekte pasmaat sou wees om die opkoms van Ray Kroc van 'n haastige verkoper na die voorsitter van 'n wêreldwye kitskos -ryk op te spoor. 'Ons het met 'n klomp skrywers gesels oor hoe hulle hieroor te werk gaan,' onthou Don Handfield. 'En Rob Siegel se mening was om dit die verhaal van die McDonald -broers te maak, maar vanuit die oogpunt van Ray Kroc, en ek dink dit was 'n baie oorspronklike en kragtige manier om dit te benader. "
'Ek skryf graag groot Amerikaanse verhale', sê die draaiboekskrywer, wat ook bekend is vir die skryf en die regie van die Spirit Award-benoemde komedie-drama 'Big Fan' saam met Patton Oswalt. 'En die ontstaan ​​van McDonald's het al hierdie groot Amerikaanse temas aangeraak: die motorkultuur, die 50's, die opkoms van die voorstede en kitskos, en kapitalisme en hebsug. Daar is so 'n epos in die verhaal. Dit is so 'n groot onvertelde verhaal. Dit was 'n soort geboorte van kitskos wat weerklink het oor hoe ons eet, en waar ons eet en saam met wie ons eet. "
Rob Siegel reageer onmiddellik op die karakter en sien ongelooflike potensiaal. Hy sê: 'Ray Kroc is so 'n groot, ingewikkelde, groter lewe as 'n polariserende figuur wat alles in sy vermoë doen om sy sin te kry.' landskap van Amerika in die 1950's. 'Na die Tweede Wêreldoorlog het die land net ontplof,' sê Rob Siegel. 'Dit was net rock and roll, motorkultuur, jeugkultuur en inryerye. En hier het u hierdie man wat heeltemal uit die tyd is. Dit is 'n Elvis Presley -wêreld en Ray Kroc is 'n Bing Crosby -man. "Hoeveel vis hy ook al in daardie era was, Rob Siegel merk op dat Ray Kroc een van die belangrikste dryfvere van die kultuur van die 50's sou wees, en deur die -60's, -70's en daarna.
Vir Rob Siegel herinner die oorsprongsverhaal van Ray Kroc en McDonald's hom aan 'n ander korporatiewe titan, Mark Zuckerberg, en die problematiese stigting van die sosiale media -webwerf Facebook, soos uitgebeeld in David Fincher -The Social Network. , "Spreek Rob Siegel uit. 'Ek hou van donker, ingewikkelde, deurmekaar karakters. En toe ek en Don [Handfield] begin gesels, sien ons regtig dinge op dieselfde manier: die bou van hierdie portret van hierdie groter man wat Amerika verander het en die wêreld verander het en baie menslike wrak agtergelaat het. "By die vervaardiging van die draaiboek het Rob Siegel ook inspirasie gesoek uit films soos 'There Will Be Blood', 'Citizen Kane' en 'Tucker: The Man and His Dream', en boeke soos Robert A. Caro se boek, The Power Broker: Robert Moses en die val van New York, wat almal 'n uiteensetting gee van maverick titans van die industrie. Ray Kroc het 'n lang lewe gevul met baie hoofstukke, dus die skep van die struktuur van die film was 'n uitdaging. Rob Siegel verduidelik: 'Dit was nie nodig om so baie op die beginjare te konsentreer nie, dus die beginpunt vir die film is hierdie mislukte verkoopsman wat geen sukses behaal het voordat hy al amper op pensioen was nie. Destyds was hy in die middel-vyftigerjare toe hy op die McDonald-broers afgekom het. "
Deur 'n sterk karakterstudie en temas van Amerika in die 20ste eeu te kombineer, het Rob Siegel sy eerste konsep van die draaiboek in agt weke ingedien. Vir Rob Siegel is die bepalende oomblik in die verhaal wat hom aan die gang gesit het, toe Ray Kroc die eerste keer na McDonald's kyk. 'Dit is sy brandende bosmoment,' dink hy. 'Hy is hierdie ou wat net letterlik in die woestyn rondgedwaal het, op die agterpaaie van Amerika rondgedwaal het en hierdie Multimixers dekades lank verkoop het sonder 'n pot goud. Daar is geen rede om te dink dat hierdie man op pad is nie. vir iets spesiaals. Hy is op 'n stadium in sy lewe wanneer hy moet aftree. As hy hierdie bloeiende restaurant in die middel van hierdie stowwerige, woestyndorp San Bernardino sien, voel hy: dit is my doel, dit is my roeping . "
Ray Kroc wou nog altyd 'n sukses wees, en toe hy die McDonald -broers ontmoet, besef hy dat hy die geleentheid het om iets groots te doen en al sy neersêers verkeerd te bewys. 'Dit is verlossing, dink ek, vir die eensame, ellendige lewe op die pad as 'n reisende verkoopsman,' dink Rob Siegel. Hy voeg by dat een van die bewonderenswaardige dinge van die visioenêre entrepreneur is dat hy net sou kry ondersteuning.
'Selfs in die lig van al hierdie bewyse dat hy onmerkbaar was en absoluut nie vir iets besonders bestem was nie, het hy geglo dat dit alles 'n doel moet hê. 'N Rede waarom hy dit besig was om uit te maal. Dit is die naam van sy biografie, -Grinding it Out, 'en dit is wat hy was. Hy was 'n grinder en hy het hierdie dryfkrag. Hy het altyd gevoel dat daar 'n lot was, en het altyd die vertroue gehad dat dit alles vir iets was. "
Die film se titel, 'The Founder', verwys na die dikwels genoemde beskrywing van Ray Kroc as die stigter van McDonald's, maar vir die filmmakers is dit met ironie toegedraai. 'Ray was nie die stigter van McDonald's nie,' beweer Don Handfield. 'Hy het nie die Speedee -stelsel geskep nie. Hy het nie die restaurant geskep nie. Maar sonder Ray Kroc sou McDonald's nie die wêreldwye handelsmerk gewees het wat dit vandag is nie. Die draaiboekskrywer Robert Siegel eggo die sentiment. 'Ray bewonder beslis die McDonald -broers,' laat die draaiboekskrywer toe.
'Hulle het iets gedoen wat hy nooit kon doen nie, wat 'n oorspronklike idee was. Hulle het ook groot gedink en ambisie gehad. Maar Ray het groot gedink! Hy wou 2 000, 3 000 franchises hê, wat destyds kranksinnig geklink het. Hy was dus nie die stigter nie. Maar hy noem homself die stigter. Sodra hy die onderneming verkry het, het hy die geskiedenis van die onderneming stadig oorgeskryf en dit soortgelyk uit hul eie verhaal geskryf. "
Met 'n draaiboek wat volgens hulle gereed was om volledig op die skerm te word, werk die vervaardigers saam met die bekroonde skrywer, regisseur en vervaardiger John Lee Hancock om die film te regisseer. Aaron Ryder sê behalwe dat hy 'n gesoute skrywer en regisseur is, is Hancock ook een van Hollywood se mees vriendelike ouens. 'Hy is iemand wat presies weet wat hy wil doen, en wat hom omring met medewerkers met wie hy die afgelope tien of vyftien jaar gewerk het,' sê Aaron Ryder. films soos die sportdramas 'The Rookie' en 'The Blind Side' en mees onlangs die drama uit die 1960's, 'Saving Mr. Banks', met Tom Hanks in die rolprentmaker-sakeman, Walt Disney. Don Handfield sê: 'Ek het gedink hy is perfek daarvoor, want hy is op sommige maniere soos die Frank Capra of Norman Rockwell van ons tyd. Hy is hierdie man wat hierdie baie Amerikaanse verhale op 'n baie tydlose manier vertel. Watter beter ou is om hierdie groot oorsprongverhaal wat in Amerika afspeel, te vertel as John Lee Hancock? "
In sy laaste rolprent, 'Saving Mr. 1954-1961, 'n tyd in Amerika toe 'n groot deel van die land vinnig die idee van massaproduksie inhaal. In hierdie optimistiese naoorlogse tydperk van Elvis Presley het 'n nuwe moderne voorstad van snelweë, motelle langs die pad en kitskos ook eers ontstaan. 'Dit is altyd baie lekker om films in die verlede te speel', sê John Lee Hancock. 'As gevolg van die motors, die kleding en die soek na anachronismes. Dit is beslis makliker om 'n kontemporêre film te maak, maar daar is iets bevredigend oor tydreise. " Die rolprentmakers agter 'The Founder' in die hoop om groot karakters en 'n vermaaklike ervaring aan die publiek te bied, glo ook dat die verhaal van Ray Kroc en die McDonald -broers sal dien om die alomteenwoordige wêreldwye kitskosketting te vergemaklik. 'Ek dink wanneer mense leer oor die verhaal agter McDonald's, dat dit die onderneming 'n menslike gevoel sal gee wat ek dink hulle in die afgelope vyf dekades verloor het, 'sê produsent Don Handfield. 'Die McDonald's Corporation kan nie ontsteld wees oor die vooruitsig van 'n film met 'n hele wêreld oor Ray Kroc nie, maar ek dink hulle sal bly wees as hulle die film sien. Elke keer as ek by 'n McDonald's verbygaan, sien ek nie hierdie massiewe onderneming wat kitskos maak nie. Ek sien twee broers wat lief was vir mekaar en wat kitskos vir gesinne wou maak wat goedkoop en goed was. opgewonde oor 'The Founder'. "Elke keer as ek die draaiboek lees, wou ek uitgaan en 'n McDonald's -hamburger eet! Elke persoon in die Verenigde State het 'n verhouding of vertroudheid met McDonald's. En as jy kan tik in die nostalgiese gevoel en mense laat terugkeer omdat hulle 'n McDonald's -hamburger wil eet, dit sal hulle help. "
Die doel van die fliek, sê Don Handfield, is nie om Ray Kroc te belaster of die McDonald -broers te verheerlik nie. 'Ek dink die helfte van die mense sal uitkom en gaan, -Ray Kroc is 'n Amerikaanse held,' en die helfte van die mense sal uitkom en gaan, -Man, die McDonald -broers was beslis Amerikaanse helde, 'bespiegel hy.' En ek dink dit is goed. Ek dink Ray Kroc word op sommige maniere net gedryf deur desperaatheid en vrees. Hy wou nie 'n mislukking wees nie. Hy wou op alle moontlike maniere suksesvol wees om daar te kom. En ek dink ons ​​het dit aangeneem as ons nasionale credo - dit gaan daaroor om suksesvol te wees ten alle koste. "
Een genomineerde Oscar & reg, twee talentvolle akteurs, 'n begaafde ensemble en 'n spesiale spesiale sous, sla, kaas, piekels, uie op 'n sesamsaadbroodjie. Giet begin
Soos die vervaardiger en die uitvoerende hoof van FilmNation, Aaron Ryder, onthou, was hy, John Lee Hancock en Ryder se FilmNation -kollega, uitvoerende vervaardiger Glen Basner, een aand in 'n kroeg en 'waar alle goeie besluite geneem word', het ons gepraat oor die rolverdeling. ' sê vir John Lee Hancock, jy moet vanaand huis toe gaan en vyf name op 'n stuk papier neerskryf van wie jy dink Ray Kroc moet wees en dit vir 'n paar dae moet wegsit en nie daaraan dink nie, 'onthou hy. 'Haal dan die stuk papier uit en sirkel twee name. Hy het dus presies dit gedoen, en die eerste naam wat hy genoem het, was Michael Keaton. Ek kan nie eers onthou wie die tweede naam was nie, want dit was so perfek vir Michael Keaton. "Michael Keaton kom van 'Birdman' af en het pas die Golden Globe -toekenning vir beste akteur gewen. Omtrent dieselfde tyd het produsent Don Handfield ook 'n swart -wit foto van Keaton op die voorblad van die tydskrif Entertainment Weekly opgemerk en dadelik gedink: 'Dit is Ray Kroc!'
Hy onthou: 'Hy het presies soos hy gelyk. Michael Keaton is so 'n fenomenale akteur en het so 'n verskeidenheid rolle vertolk dat ek geweet het dat dit 'n droom sou word om hom in die film te laat speel. Hy is die soort akteur wat die prototipiese Amerikaanse droom vergestalt. "Michael Keaton speel Ray Kroc, die man wat 'n konsep aangeneem het wat deur die McDonald -broers ontstaan ​​het en dit suksesvol omskep het in 'n nasionale ketting. soos 'Batman' en 'Beetlejuice', verdien Keaton 'n Oscar en 'n nominasie vir sy hoofrol in die Oscar en reg -benoemde film 'Birdman'.
Nadat hy die karakter van Ray Kroc aangeneem het, sê Michael Keaton dat alles net op sy plek klik. 'Die eerste keer dat ek van hierdie projek hoor en die draaiboek begin lees, was my eerste gedagte: waarom het niemand hierdie storie voorheen vertel nie?' Dink die akteur. 'Dit is 'n klassieke, kapitalistiese, Amerikaanse verhaal. En almal het 'n verband na McDonald's & ndash, maak nie saak wat u as 'n volwassene oor hulle voel nie. oor 'n hamburger. Dit was waar Amerika destyds was en hoe dit alles verander het. "
'The Founder' is die eerste samewerking tussen Michael Keaton en regisseur John Lee Hancock, maar dit was vroeg reeds duidelik dat die mans 'n noue werksverhouding ontwikkel het by die skepping en uitbeelding van die film se sentrale karakter. John Lee Hancock sê die film letterlik berus op John Lee Hancock se vertolking van Ray Kroc. 'Hierdie fliek word op Michael Keaton se rug gedra,' beweer John Lee Hancock. 'Hy is in byna elke toneel en dit is sy reis deur dit alles.' Die reis sou Ray Kroc van 'n 52-jarige reisende verkoopsman na die raadsaal van een van Amerika se vinnig groeiende ondernemings neem. 'Ek het geweet dat hy wonderlik sou wees ', gaan hy voort,' maar hy was selfs beter as wat ek gedink het. Hy is net so begaafd, so talentvol, so maklik om mee te werk en bereid om baie verskillende dinge te probeer. Hy speel dit nie veilig nie en sal alles doen. "
Die draaiboekskrywer Robert Siegel weerspieël die sentiment oor Keaton, 'n inwoner van Pittsburgh wat volgens Siegel perfek is om 'n Midwestern te speel wat as 'n ware vis uit die water kom as hy in die sonnige Kalifornië kom. 'Hy is so sjarmant, maar as hy nodig het, kan hy ook olierig wees,' sê hy. 'Hy kan vinnig praat. , 'of gespeel met Willy Loman. Hy kan op dieselfde tyd tragies en dan sjarmant en charismaties wees. "
Vir die rolle van Dick & amp McDonald, Ray Kroc se vennote en uiteindelike teëstanders, sê produsent Aaron Ryder dat dit lank geneem het om uit te vind wie in die rolle gespeel moet word. 'Die McDonald -broers is iets waaroor ek baie trots is op die manier waarop ons speel,' sê Aaron Ryder. 'Dit is altyd moeilik as u broers gooi, want as u een gooi, is dit beter om iemand anders te vind wat ooreenstem hom fisies. En dit was 'n uitdaging. En John [Lee Hancock] het altyd die idee gehad dat die McDonald -broers hierdie baie Amerikaanse, ronde skouers sou wees. " Hulle het die eerste keer Nick Offerman, wat op hul kortlys was en beskikbaar was tydens die someronderbreking van sy NBC -reeks 'Parks and Recreation', gevolg, kort daarna deur die akteur John Carroll Lynch.
'Hulle het goed gelyk,' sê Aaron Ryder. 'Ons het hul foto's langs die regte McDonald -broers gesit en gedink dat dit 'n goeie kombinasie was, en natuurlik ook snaakse en goeie akteurs.'
Die akteur en humoris Nick Offerman speel Richard 'Dick "McDonald, die jongste van die McDonald-broers wat McDonald's in San Bernardino gestig het, en bekend as die meer kreatiewe, ontwerpvaardige lid van die duo. Benewens baie van sy ander innovasies en geïnspireer deur die woordeskat van die naoorlogse argitektuur, het Dick oorspronklik die legendariese goue boë van die ketting ontwerp in 'n poging om hul restaurant vir verbygangers te laat uitstaan, en sodoende een van die mees ikoniese restaurantontwerpe in die geskiedenis van die restaurant geskep.
Vir 'The Founder' speel die komiese akteur, wat tans gesien word as 'n ster in die treffende NBC -ensemblekomediereeks 'Parks and Recreation', een van sy eerste dramatiese rolle. Volgens die vervaardiger Aaron Ryder, 'Hy het kleiner rolprente en onafhanklike films vertolk, maar jy het hom nog nooit in 'n soort tekstuur van 'n rol ernstig sien speel nie.' Oor sy karakter van Dick McDonald, Nick Offerman en ndash stel voor dat 'die McDonald-broers die Henry Ford van kitskos is' & ndash sê: 'Mac is regtig 'n gierige en 'n mense-persoon', sê hy. 'Ek dink as ons motors verkoop, is Mac die een wat mense in hul droommotors, en Dick sal getalle knars, bande draai, 'n tydsberekening gebruik en die motors verfyn. " Die akteur/humoris is ook 'n houtwerker in sy vrye tyd en bestuur sy 'kick-ass wood shop', Offerman Woodshop, in die nuwerwetse Atwater Village-woonbuurt aan die oostekant van Los Angeles. 'As 'n gereedskapsmens en 'n winkelman , Ek is opgewonde om die soort moere en boute of die brein te speel - agter die uitrusting. " Vir die rol van Dick McDonald in die vyftigerjare en 'n 'Norman Rockwell -skildery' waarna hy verwys, moes 'Offerman' sy ikoniese 'Parks and Recreation' snor afskud. Hy voeg by: 'Net hierdie kapsel en die dra van 'n bril en 'n pak om by 'n restaurant te werk, plaas my regtig in die sake-gedagtegang wat ek dink Dick McDonald onderhou het.
Nick Offerman merk op dat hy nog altyd gefassineer was in die waarheid en die geskiedenis agter kitskos, nadat hy Eric Schlosser se boek, Fast Food Nation en boeke van die skrywer en voedselaktiwis Michael Pollan verslind het, en dus bevoorreg gevoel het om 'n karakter te speel wat een kant van die McDonald's verteenwoordig storie. Nick Offerman beweer: 'Ray Kroc stel dit baie goed in die film as hy vir die broers sê:' Julle gaan baie navolgers probeer om dit te doen ', maar dit is die naam McDonald's en die gevoel van die naam en die idee van hierdie all -Amerikaanse hamburgerstand - dit is waarvoor mense betaal. "Nick Offerman beweer dat toe McDonald's die eerste keer hul San Bernardino -hamburgerstand in die veertigerjare oopgemaak het, pres. Franklin D. Roosevelt se New Deal -wetgewing pas in die spel gekom het en Amerikaners gevoel het asof hulle verdien wat hulle wil, vinnig en vinnig. 'Ons moet ons etes en ons motors en ons werk en ons goedere op 'n baie vinniger, meer outomatiese manier kry,' sê Nick Offerman. 'En Kroc het dit gesien. Hy het die reuk daarvan laat ruik en daarby kapitaliseer. "
Die akteur van die Amerikaanse karakter John Carroll Lynch, wat sy eerste groot deurbraak as Norm Gunderson in die Coen -broers se film 'Fargo' gekry het en in verskeie TV -reekse verskyn het, speel Dick se ouer broer, Maurice 'Mac' McDonald. Soos John Carroll Lynch verduidelik: 'Dit lyk asof Mac die mense was. Hy het baie van mense gehou en ek sou wed dat hy die man was wat mense gehuur het. Hy was die persoon wat seker gemaak het dat die betaalstaat gedoen is en dit alles. En Dick was die idee man. Hulle het mekaar so perfek aangevul. En dit word in die film uitgebeeld dat hulle baie verskillende mense was, maar perfek aangevul is om die onderneming te stig. die besigheid.
Tydens hul eerste San Bernardino -ete -ontmoeting met Ray Kroc, herhaal Mac McDonald hul toekomstige franchise -vennoot met die geskiedenis van hoe hy en Dick begin het. Die toneel, wat op die eerste dag van die film in 'n Italiaanse restaurant in Atlanta verfilm is, het John Carroll Lynch vereis om 'n monoloog van vyf bladsye op te voer. 'Daar is 'n sleutel tot hierdie film,' bied John Carroll Lynch, 'en dit is spoed. Spoed is die naam van die spel vir beide die franchise en die film. Die film moet beweeg. En daar is hierdie lang monoloog in die film waar jy sien die groei van die McDonald -broers se konsep van McDonald's vandat hulle restaurante begin word het tot die tyd dat hulle hierdie Speedee System ontwikkel het. Dit is 'n soort McDonald's History 101, as jy wil. " John Carroll Lynch sê dat 'n mens as filmakteur selde die geleentheid kry om 'n monoloog van vyf bladsye te hê, maar om 'n teatergeskiedenis te hê, het beslis gehelp, alhoewel, voeg hy by, 'kry jy ook nooit 'n monoloog van vyf bladsye in die teater nie.' Alhoewel Dick & amp Mac McDonald is die ware stigters van hul naamgenote -restaurant; dit is Ray Kroc wat in die geskiedenis die meeste erken word as sy stigter, iets wat John Carroll Lynch toeskryf aan Kroc se strewe na totale oorheersing in hul sake. John Carroll Lynch sê dat Dick en Mac geen idee wat hulle aangaan toe hulle met Ray Kroc sake doen nie.
'Hulle het nie heeltemal besef hoe kranksinnig hy is nie,' sê John Carroll Lynch en merk op dat die siening van die broers oor kapitalisme radikaal anders was as die man wat hulle later uit die sak sou jaag. 'Die McDonald -broers se standpunt oor kapitalisme is werklik oor uitnemendheid en doeltreffendheid, en ek dink dit geld ook vir Ray Kroc. Maar Ray Kroc voeg die woord 'oorheersing' by die vergelyking. Dus word dit uitnemendheid, doeltreffendheid en oorheersing. "
Volgens die vervaardiger Don Handfield het Nick Offerman en John Carroll Lynch 'n onmiddellike verhouding met mekaar gehad. 'U glo regtig dat hulle broers is, dat hulle hierdie geskiedenis het, en dat hulle hierdie liefde het, en dat hulle 'n uitstekende manier van kommunikasie het sonder om te praat, wat u laat voel dat hierdie ouens regtig saam grootgeword het,' sê hy.
Die tweemalige Oscar-toekenning en die genomineerde Laura Dern speel Ethel Kroc, Ray Krok se jarelange vrou van 39 jaar, wat deur sy verskillende sakeskemas ly en afgeskeep voel terwyl Ray die meeste van sy tyd op die pad deurbring. Ethel het by Ray gebly deur al sy verkoopondernemings, of dit nou papierbekers was of die noodlottige opvoubare tafel-en-bank kombinasie genaamd die Fold-a-Nook. Nou, in haar 50's, verlang Ethel om net saam met hul vriende by die country -klub te ontspan of te reis, en nie tuis te sit terwyl haar man hul huis verband hou vir sy nuutste idee nie. Vir die rol van Ethel, voel produsent Don Handfield dat Dern 'n briljante begrip van die karakter gekry het en hoe Ray en Ethel se huwelik op die mensdom moes berus. Oor die menslike verbintenis tussen hierdie twee mense, sê Don Handfield, 'Laura het so 'n goeie begrip om 'n karakter te vertolk, dat selfs al is daar dinge op die bladsy wat hulle nie lekker kan vind nie, sy dit kan vermenslik en maak verstaan, "sê hy.
Dern, wat die regisseur John Lee Hancock die eerste keer leer ken het toe hy die skrywer was van 'A Perfect World' van Clint Eastwood, 'saam met wie sy saam met Eastwood en Kevin Costner gespeel het, sê sy was geïnteresseerd in die speel van 'n vrou wat getroud was met nie net 'n obsessief, gedrewe, entrepreneur, maar ook iemand wat 'n maniese dryfkrag in sy honger het om te slaag.
'Hoe kan jy dit doen?' Dern sê dat sy gelukkig was omdat sy so lank 'n akteur was, dat sy baie vertroud was met die rolprent se tydperk, nadat sy verskeie karakters in en om daardie era gespeel het. Dern het ook inspirasie geneem uit haar eie familie, haar ma is grootgemaak deur haar pa, 'n reisende verkoopsman wat 'n rit soortgelyk aan Ray Kroc s'n gehad het, maar wat ook eensaamheid vir haar ouma veroorsaak het.
Dern sê dat wanneer ons Ray en Ethel die eerste keer ontmoet, hulle op 'n kritieke oomblik in hul huwelik is. In sy outobiografie verwys Kroc na sy huwelik as ''n werklike Wagner -strydopera.' 'Ray was nie die suksesverhaal wat hy wil wees nie,' dink Dern, 'en hoewel Ethel vir hom sê dat sy tevrede is en nie kan nie wees genoeg, hy is doodbang dat dit hom gaan aftrek. Omdat bevrediging beteken om nie deel te wees van die oorwinning nie, sal hy gebrekkig wees met die energie. "Sy voeg by dat hy op daardie stadium in Ray se lewe iemand met dieselfde dryfkrag moes vind. ' wedloop en hy weet reeds hoe die uitslag moet lyk en hy slaag nie in die jare wat hy by haar is nie, dit sal haar skuld wees, maar as dieselfde vrou hom 15 jaar later ontmoet het, sou hulle moontlik 'n wonderlike huwelik. "
Joan Smith, die opvallende blonde klavierspeler in haar man Rollie se Minnesota -steakhouse wat onmiddellik 'n impak op Ray Kroc maak, word gespeel deur Linda Cardellini.
Die rolprentmakers was op soek na 'n blonde Doris Day -tipe van die Midde -Weste. Maar onder die indruk van haar werk oor 'Mad Men' en die Netflix-reeks 'Bloodline', is die normaalweg donkerkop aktrise gekies. 'Linda is 'n bietjie van 'n verkleurmannetjie, so sy het dadelik daarin geval,' sê Aaron Ryder. 'Sy het vir 'n oudisie gekom en hierdie liedjie begin sing, haar karakter sing die film, en daar was niemand anders nie. Dit was syne. "
'Op grond van alles wat ek oor haar gelees het, het Joan gesê dat sy en Ray die eerste keer ontmoet het dat hulle geweet het dat hulle eendag sou trou,' sê Linda Cardellini. Hoewel Joan en Rollie se huwelik solied lyk, word Joan aangetrokke tot die selfvertroue en visie wat Ray Kroc straal uit. Alhoewel die twee mekaar liefgehad het en geheime gesprekke gevoer het, het nie een van hulle opgetree na hul egskeiding nie en nadat hulle geskei was en getroud kon wees. die vroeë punt in sy loopbaan by McDonald's was dat sy in Ray die dinge sien wat Ray in homself wil sien.
'Ek dink sy is 'n persoon wat opgewonde is oor sy idees, en ek dink dat hy 'n idee -man is. En sy is baie lief daarvoor oor hom. Ek dink daar is 'n soort ondernemingsgees wat hulle deel. Sy is gefassineer deur sy liefde vir die lewe en sy opgewondenheid oor die dinge wat hy doen, ten goede en ten kwade. "Later jare, na haar huwelik met Ray, word Joan Kroc een van die land se mees geliefde filantrope met haar gelyknamige Joan B. Kroc -stigting.
Patrick Wilson is Rollie Smith, die eienaar van 'n steakhouse in Minnesota wat binnekort een van Ray Kroc se vroeë McDonald's -franchisenemers word. Wilson, wat voorheen saam met die regisseur John Lee Hancock aan die rolprent 'The Alamo' gewerk het, sê: 'Rollie is destyds getroud met Joan en lyk soos 'n skynbaar gelukkige paartjie.' Maar as Ray die eerste keer vir Joan ontmoet in die restaurant van Rollie, word 'n lang liefdesverhaal opgestel wat die res van hul lewens voortduur. 'Dit is snaaks,' weerspieël Patrick Wilson 'daar is soveel bekend oor Joan vanweë wat sy geword het en haar rol in die McDonald's -ryk, maar daar is nie veel daaroor oor Rollie nie.' Een van die dinge waarmee die akteur die meeste beïndruk was, is dat die verhouding tussen Ray en Joan met baie klas hanteer is. 'Kyk, ek het al baie egbrekers gespeel,' lag hy, 'maar Ray en Joan het lankal nie daaroor gehandel nie. Hulle verhouding het uitgebloei en mettertyd ontwikkel.'
Patrick Wilson's was die enigste naam wat die vervaardigers ooit oorweeg het om Rollie Smith te speel. 'Die rede waarom dit belangrik was,' stel Aaron Ryder voor, 'was omdat die idee was dat Joan Kroc die man vir Ray verlaat. Nou sê dit iets! verkoper van die ou milkshake -masjien "Harry Sonneborn, die finansiële wip wat Ray Kroc in 1955 genader het met 'n vindingryke finansiële idee oor hoe om die ontluikende nuwe ketting te franchise, word gespeel deur BJ
Novak, 'n suksesvolle skrywer en gereeld in die NBC -reeks 'The Office'. '' Harry is 'n bietjie haai ', sê die vervaardiger Aaron Ryder. 'Hy is goed versorg, goed opgelei, baie slim en baie selfversekerd. Ons moes iemand vind wat die intensiteit kan hê, en as u dink aan alles wat BJ gedoen het, hetsy sy werk op -The Newsroom of in -The Office, 'het hy baie verskillende instrumente boks wat hy kan gebruik. Dus trek jy hom in daardie pak en hy word redelik vinnig Harry. "
Novak, wie se rolprente 'Amazing Spider-Man 2' en Quentin Tarantino se 'Inglorious Basterds' insluit, werk saam met Hancock in 2013 aan 'Saving Mr. Banks', waarin hy Robert Sherman, die helfte van die legendariese liedjieskrywe duo, vertolk. die Sherman Brothers. Sonneborn, wat by 'n bank is toe hy hoor hoe Ray Kroc nie 'n lening kry nie, haal hom buite in en verlei hom om na 'n ander sakeplan te luister. 'Harry Sonneborn se idee was dat McDonald's nie net moet wees nie 'n hamburgeronderneming, "sê Novak. 'Dit behoort 'n eiendomsmaatskappy te wees. En wat McDonald's tot vandag toe doen, is om die erf te koop en dit dan aan die franchisenemers te verhuur, sodat hulle eintlik hul geld kan verdien as die verhuurder van almal wat die voorreg wil hê om 'n McDonald's te bestuur. En dit was 'n baie innoverende idee in die 1950's. "
Novak voeg by dat Sonneborn, wat uiteindelik president van McDonald's sou word, heeltemal in teenstelling met Ray Kroc is. 'Ray Kroc is 'n ware verkoopsman, hy is wonderlik met mense, maar hy het nie alles saam in die syfers en boeke nie,' sê hy. 'En Harry Sonneborn is 'n regte introvert wat gefokus is op die besonderhede en die syfers. Ray is Main Street, terwyl Harry Wall Street is. "
Die nuweling Justin Randell Brooke speel Fred Turner, 'n skerp jong man wat in die beginjare as 'n personeellid van die McDonald's-kombuis gewerk het, en deur die jare deur Ray Kroc bevorder is tot sy regterhand en vise-president van bedrywighede wat verantwoordelik was vir al die franchises. Uiteindelik het Fred Turner in die sewentigerjare as uitvoerende hoof van McDonald's oorgeneem.
Soek die goue boë! - Kinematografie en ontwerp
John Lee Hancock, direkteur van 'The Founder', met verskeie gereelde medewerkers waarmee hy saamgewerk het aan films soos 'Saving Mr. Banks', 'The Blind Side' en 'The Rookie'. Hierdie goed geoliede masjien van talent bevat die direkteur van fotografie John Schwartzman, produksie-ontwerper Michael Corenblith en kostuumontwerper Daniel Orlandi.'Ons het 'n afkorting met mekaar, en dit help baie om voor te berei,' merk Hancock op. 'Ons weet presies wat die ander een dink, en dit laat dinge gladder verloop.'
Kinematograaf John Schwartzman maak sy derde samewerking met John Lee Hancock aan wat saam met die regisseur 'The Rookie' en 'Saving Mr. Banks' werk. Hancock het die draaiboek na Schwartzman gestuur terwyl die DP 'Jurassic World' verfilm het, en die verhaal het dadelik gekliek. dink aan films uit die sewentigerjare, wat hy beskou as die beste dekade in die Amerikaanse bioskoop. John Schwartzman sê: 'Ons benadering was sterk komposisies en 'n afgemete benadering tot kamerabeweging, sowel as om anamorfies te skiet wat die akteurs sowel as die gehoor om die raam te ondersoek eerder as 'n bewegende kamera wat u daardeur lei. "
Vir die voorkoms van "The Founder", het Schwartzman inspirasie gevind in 'n magdom bronne, van die skilderye van Edward Hopper tot die legendariese kinematograaf Gordon Willis se werk uit die Alan Pakula -drama uit 1971, "Klute", wat ruimte en dramatiese beligting gebruik het om te verhoog die subteks van die film. 'Ek was aangetrokke tot die paranoia -films van Willis en Pakula,' sê die kinematograaf. 'Hulle is pragtig uitgevoer sonder om te roem.'
Hy merk op dat dit belangrik was dat die film nie te stylvol lyk nie.
Bekend as een van die min filmpuriste wat in die bedryf werk, was die film met 'The Founder' die eerste film wat die Oscar & reg genomineerde kinematograaf in 'n digitale formaat gemaak het. 'Ek en John [Lee Hancock] is vaste filmmanne, maar die begroting is sou film nie toelaat nie, "gee Schwartzman toe, hoewel hy tevrede was met die ekstra ligsensitiwiteit wat digitaal aangebied word. Schwartzman het gekies vir Arri Alexa XT -kameras met Panavision anamorfe lense met 'n aspekverhouding van 2: 39: 1. Om 'n filmvoorkoms te herhaal, het John Schwartzman 'n besoek aan Panavision gebring, waar hy met meesterlens -tegnikus Dan Sasaki, die VP van optiese ingenieurswese, ontmoet het om 'n 'onvolmaakte stel lense' op te stel wat 'organies sou misluk'. om die beeld meer gelyk te stel aan die filmformaat waaraan hy gewoond was.
Michael Corenblith, die gewaardeerde produksie -ontwerper van die film, is bekend vir sy noukeurige aandag aan detail wat die hele kunsafdeling aandryf. Die tweemalige Oscar & reg genomineerde werk gereeld saam met sy mede-inwoner van Texas, John Lee Hancock, nadat hy die stel ontwerp het vir die regisseursfilms 'Saving Mr. Banks', 'The Blind Side' en 'The Alamo'. Michael Corenblith se vorige twee rolprente, 'The Finest Hours' en 'Saving Mr. Banks' is ook in die 1950's vertolk, en daarom het hy reeds 'n ware biblioteek met ontwerpverwysings uit die era opgerig om inspirasie te put. Nou met 'The Founder', in Benewens sy twee vorige projekte sowel as sy werk oor Ron Howard se 'Apollo 13', sê Michael Corenblith dat dit hom baie raak om hierdie tye wat deurslaggewende ervarings uit sy eie lewe was, weer te kan besoek.
'Wat tematies met my gepraat het', onthou Michael Corenblith, 'is dat ons 'n groot onderskeid het tussen Amerika voor en na die Tweede Wêreldoorlog. , hierdie hele idee van wat die naoorlogse Amerika gaan beteken, vergestalt in hierdie simbole en ikone. " Hierdie tema het die ontwerper se sketsboek en sjabloon geword vir die skep van die vorms en die argitektuur wat die periode weerspieël.
Selfs met 'n uitgebreide argief van beelde om sy ontwerpe in te lig, het gespesialiseerde navorsing vereis dat 'n vintage McDonald's uit die 1950's geskep is. Om verdere insig te verkry, het hy gereeld besoek afgelê aan die historiese McDonald's in Downey, Kalifornië, die derde restaurant in die ketting en die oudste wat nog in bedryf is. Die restaurant, wat oorspronklik op 18 Augustus 1953 geopen is, huisves 'n museum op die perseel met 'n skatkis van historiese fotografie. Corenblith was op soek na ontwerpdetails om hom te help om die oorspronklike McDonald's-agthoekige hamburgerstaander in San Bernardino te skep, en veral na die ikoniese goue boogontwerp wat oor 'n rooi-en-wit geteëlde buitekant sweef. Die ontwerper sê: 'Ek het bloudrukke gehad. Ek het handleiding gehad. Ek het baie dinge gehad om uit te werk. Maar ek het die geluk gehad om binne 'n twintig minute se ry van die enigste ware McDonald's uit die tydperk te wees. ' McDonald's wat hy in Atlanta gaan bou.
Sy voorkoms, kleur en teksture van die kostuums wat die tydperke van Michael Corenblith sou bevredig, is sy gereelde medewerker, kostuumontwerper Daniel Orlandi.
Daniel Orlandi, wat ook aan verskeie films in die 1950's en 1960's gewerk het, waaronder Hancock se 'Saving Mr. Banks', 'het die voorkoms geskep vir Ray Kroc en die McDonald -broers, sowel as vroue en sakevennote in Ray se lewe. merk op dat hoewel 'Saving Mr. Banks' ''n bietjie meer kleurvol was, maar die idee vir' The Founder 'was om 'n' ongekostumeerde voorkoms 'te gee.' 'Ons wou hê dat dit baie eg en organies sou lyk', merk hy op. As 'n idee van meer dokumentêre tipe argiefbeelde van gewone mense in die vyftigerjare eerder as van die bladsye van 'n Vogue- of GQ-tydskrif, was sy metode om regte tydsklere aan die akteurs te gebruik wat hulle laat voel soos die karakter. Namate die film van die vroeë 1950's tot in die vroeë 60's vorder, sê Daniel Orlandi dat die klere helderder word en dat dit jonger, varser en meer gesond word. "
Die veranderende palet is beklemtoon in die ontwerpe vir Ethel Kroc en Joan Smith. Hy wou hê dat Ethel Kroc baie saamgestel en besorg was oor haar kleredrag, terwyl Joan 'n natuurlike skoonheid moes wees wat nie veel aandag skenk nie. 'As Ray Joan die eerste keer ontmoet in die kroeg, 'n baie donker, gesofistikeerde kamer, is daar geen kleur in die toneel totdat hy haar in 'n helderrooi rok oor die kamer sien nie,' sê hy. 'Sy is soos hierdie blink baken. " Daniel Orlandi sê dat die karakter van Ray Kroc ook deur 'n oorgang gaan, vanaf die warm, wye pakke van sy vroeë 50's, tot hy Joan Smith ontmoet en geld begin verdien, wanneer sy pakke mooier, slanker en donkerder word .
Volgens die kostuumontwerper trek die McDonald-broers, wat meer ou-skool en werkersklas is, gemaklik aan. 'Dit is 'n heeltemal geplooide broek, gemaklike skoene, hemp en das,' sê Daniel Orlandi. Vir die McDonald's -kombuispersoneel en hul uniforms van papierhoede, wit hemde en bolo -bande wou Daniel Orlandi outentiek wees vir wat bestaan. As deel van sy navorsing het Daniel Orlandi selfs 'n vintage McDonald's -hoed op eBay gevind en ontdek dat hy nog besig was, sodat hy met hulle in verbinding getree het en hulle het ingestem om 100 McDonald's -hoede van die 1950's vir die film te maak.
Kom ons eet uit! & ndash Plekke en verfilming
'The Founder' het op 1 Junie 2015 in Atlanta, Georgia, begin met fotografie, waar dit tot 17 Julie geduur het. Twee ekstra dae is later in New Mexico verfilm.
Met 'n film wat hoofsaaklik in Chicago, Illinois en San Bernardino, Kalifornië, en by verskillende restaurante in die Midde-Weste afspeel, kon een van die grootste uitdagings gewees het om geskikte plekke in Atlanta, Georgia, te vind wat hierdie plekke van die middel van die vyftigerjare outentiek kon uitbeeld. In en om Atlanta, in eienaardige naburige dorpe soos Newnan, Douglasville, Canton, Griffin, Thomaston en Avondale Estates, was daar egter 'n voorkoms van argitektuur en omgewings in die middel van die eeue wat by die beskrywing pas. Op 'n parkeerterrein in Church Street in die middestad van die oulike stad Douglasville, Georgia, het die rolprentmakers 'n volledige weergawe van 'n vintage McDonald's uit die 1950's gebou, kompleet met die ikoniese goue boogontwerp, om verskeie van die restaurante van McDonald's vroegste uit te beeld franchisenemers in stede soos Schaumburg, IL, Waukegan, IL, Minneapolis, MN en Phoenix, AZ. By die ontwerp van die ikoniese restaurant merk John Lee Hancock op dat die produksie -ontwerper Michael Corenblith die kroon baie hoog gestel het om 'n ontwerp te herskep wat so deel uitmaak van mense se lewens en die Amerikaanse popkultuurgeskiedenis. 'Wat die goue boë betref, was dit nie net 'n motief in die merk van McDonald's nie, maar dit was 'n soort heilige graal vir die McDonald -broers en vir Ray Kroc toe hy dit die eerste keer sien,' verduidelik Hancock. 'Dit was ietwat van 'n brandende bosoomblik vir hom. " Baie tonele van Ray Kroc by die 'goue boë' McDonald's is oorspronklik as dagtonele geskryf, maar dit was die kinematograaf John Schwartzman wat die regisseur oortuig het om dit snags te skiet. 'Ek het geweet dat dit soos 'n juweelkissie sou lyk,' sê Patrick Schwartzman .
By die skepping van die McDonald's sê Michael Corenblith dat hy die USC -filmkunstenaar Bruce Block se konsepte Contrast and Affinity gebruik het, wat handel oor die elemente in die raam in visuele storievertelling. Wat Michael Corenblith in 'The Founder' gesoek het, was om die voorkoms in Chicago van Ray Kroc se vooroorlog te onderskei van die optimistiese naoorlogse Amerikaanse voorkoms wat deur die goue boë McDonald's geïllustreer word. Hy sê: 'Die goud, die rooi en die wit het geword die belangrikste kleure om dit uit te druk. En so kon ek die kleure uit die rolprent beplan en hou, behalwe hierdie enkele geval.
Met behulp van filmmagie, wat begin het as twee parkeerterreine van die plaaslike kerk en die balju se afdeling, is omskep in 'n McDonald's omstreeks 1954. Michael Corenblith moes 'n struktuur skep wat bedoel was vir verfilming, waar vensters en ander stukke maklik vir die kameras verwyder kon word en ander verfilmingstoerusting. Die McDonald's is grootliks in 'n meule vervaardig en dan in die loop van twee weke bymekaargemaak op die Douglasville -plek. Tydens die verfilming het die webwerf 'n gewilde trekpleister geword vir die inwoners van Douglasville, wat opgewonde was om die realistiese en historiese McDonald's in hul stad te vind.
Ongelukkig, sodra die film voltooi is, is die struktuur afgebreek en omskep in die konstruksieterrein vir Ray Kroc se eerste plek in Des Plaines, IL. Op 'n parkeerterrein aan die buitekant in die historiese stad Newnan, GA, 40 myl suidwes van Atlanta, het die filmmakers 'n ideale plek gevind om die McDonald-broers se oorspronklike hamburgerstand te bou in San Bernardino, Kalifornië, ook McDonald's genoem. Nr. 1. Die agtkantige struktuur, wat hulle oorspronklik in 1948 oopgemaak het, dateer uit die ikoniese goue boë en was die eerste wat hul Speedee Systems-beginsels vir voedselbereiding gebruik het. Alhoewel die McDonald's van 1948 nie meer bestaan ​​nie, het die filmmakers na argieffoto's verwys om 'n omgewing te vind wat die meeste op die oorspronklike plek lyk. Hulle het geweet dat hulle 'n gebou nodig het wat na die noorde kyk, en wat ook 'n diep parkeerterrein het om voorsiening te maak vir die lang ry kliënte wat Ray Kroc tydens sy eerste besoek teëkom. 'Die gehoor kan dus die wonder van Kroc beleef om dit die eerste keer te sien', stel produksie -ontwerper Michael Corenblith voor. 'Dit word regtig vertel en verkoop deur hierdie lang rits mense wat baie vinnig opstaan ​​om hul hamburger te kry.'
Met die ontwerp van Michael Corenblith het die konstruksiespan van die film die San Bernardino McDonald's in ses weke gebou. Die ontwerper verduidelik dat, aangesien daar geen kleurfotografie van hierdie oorspronklike plek was nie, hulle opgevoede raaiskote moes maak oor die kleurskema. In die manier waarop hulle die kleurpalet van die film ontwerp het, sê die produksie -ontwerper dat hierdie restaurant saam die eerste voorbeeld van die naam McDonald's en die kleur goud sou wees. 'Die belangrikste ding was om die McDonald -broers se naam in goud te sien, want die goue boë is so 'n ikoniese ding en het so 'n impak op Ray Kroc,' voeg hy by. ' in Phoenix. " Susan Benjamin werk saam met Michael Corenblith, wat ook aan Don Hancock se 'Saving Mr. Banks' en 'The Blind Side' gewerk het, en was verantwoordelik vir die neem van die leë stelle en van alle tydperke en bykomstighede wat hulle gemaak het. lyk soos regte McDonald's van die stowe en die roosters, na die oonde, werkblaaie en kasregisters. Vir die vier periodes waarin die film afspeel - 1954, 1957, 1961 en 1970, het Benjamin al die stelle karakter toegerus, insluitend die verskillende kantore, banke, restaurante van die film, en Ray Kroc se vroeë huis in Illinois en die herehuis in Beverly Hills. inspirasie om die film se twee McDonald's-stelle te versier, het Susan Benjamin saam met ander lede van die ontwerperspan van die film gegaan op 'n besoek aan die oorspronklike McDonald's in Downey, Kalifornië, en sy interne museum. Alhoewel die buitekant vir die nageslag behoue ​​gebly het, is die kombuis, soos die meeste restaurante, gemoderniseer om voorsiening te maak vir al die nuwe spyskaarte wat sedert die 1950's bygevoeg is. 'Daar was nooit regtig 'n gedokumenteerde bewys van die Speedee -stelsel en hoe dit werk nie,' sê Susan Benjamin, 'so die uitdaging vir ons was om uit te vind hoe om dit te vervaardig sodat dit in die hele stelsel pas en van alle kante verfilm kan word . So dit was ook meer 'n vervaardigingsuitdaging vir ons. "
Vir Jason Davis, die rolprentmeester, was sy rol om alles wat die akteurs op die skerm het, te voorsien, soos horlosies, ringe, brille, maar in die geval van 'The Founder', wat ook hamburgers en patat insluit. Jason Davis en sy Die span moes al die oorspronklike voedsel van McDonald's herskep, insluitend duisende hamburgers en patat wat gedurende die twee weke se verfilming by die oorspronklike McDonald's -stelle gebruik is. Tydens die vooraf produksie het die Loaded Burger-span 'n vertoning met die regisseur voltooi met verskillende kombinasies van burgerpasteitjies en broodjies, sodat hy die hamburgers en broodjies kon kies wat sou herhaal hoe McDonald's-burgers in die 1950's lyk 'Ons wou nie hê dit moet van vandag af soos 'n moderne Amerikaanse burger lyk nie,' sê Jason Davis. 'Ons speel dus met verskillende groottes totdat ons by 'n patty kom wat nie te vervaardig lyk nie. Dit lyk nog steeds tuisgemaak soos die oorspronklike McDonald -broers dit gedoen het. "
'N Deel van die voordele vir die stutmeester was om 'n paar van sy rekwisiete te proe. 'Dit was net soos 'n hamburger wat my ouma waarskynlik gemaak het!' Lag hy. Die rekwisiete -afdeling het ook saam met 'n drukkery gewerk om duisende koppies, braaispakkies en hamburgerpapier te maak. Een van die lekkerste en uitdagendste items vir Davis om die spoor op te spoor, was die vyfspindige multi-menger wat Ray Kroc in sy vroeë dae as reisende verkoper vir Prince Castle Sales verkoop het. ' gemaak is, "sê Jason Davis.
Die agtergrondakteurs wat die McDonald's -kombuispersoneel uitgebeeld het, het saam met die choreograaf van die film, Kiki Ely, geoefen om 'n 'burgerballet' te skep. ' help die akteurs om in harmonie te bly terwyl hulle deur die McDonald -broers se presiese voedselvoorbereidingsproses navigeer het.In McDonald's se geselskap, voor die installering van hul Speedee Systems -kombuis, het die McDonald -broers 'n kalklyn van die kombuis op 'n tennisbaan geteken en laat hul kombuispersoneel hul maneuvers oefen.
Die Rolling Green Country Club, die privaat gholfbaan en country club waaraan Ray en Ethel Kroc behoort in Arlington Heights, IL, is verfilm by East Lake Golf Club, die tuisbaan van die legendariese gholfspeler Bobby Jones en die oudste gholfbaan in die stad van Atlanta. Dit is by Rolling Green waar Ray sy mede -lede inskryf vir sy nuutste beleggingsgeleentheid: die kans om 'n franchisee te wees vir die eerste McDonald's -lokasies.
Die gholfbaan en tennisbane by die East Lake -gholfklub was ook die plekke van verskeie tonele.
In Griffin, GA, het die historiese Ed's Drive-In gedien as Griffith's Drive-In in St. Louis, Missouri, waar ons eers die reisende verkoopsman Ray Kroc ontmoet wat sy standaard Multimixer-toonhoogte vir die eienaar maak. In die nabygeleë Thomaston, GA, het die braairestaurant Piggie Park omstreeks 1950 verdubbel vir beide Merriman's Drive-In en Joe's Drive-In, ook in St. Louis.
Die Cherokee County Board of Education en die Canton Theatre in die stad Canton vertoon onderskeidelik Midway Savings & Loan en 'n filmteater waar Ray Kroc kyk na die 1954 -drama 'Magnificent Obsession'.
Rollie's Steakhouse in Minneapolis, Minnesota, waar Ray Kroc sy eienaar ontmoet, Rollie Smith, gespeel deur Patrick Wilson, en sy lieflike klavierspeler Joan, gespeel deur Linda Cardellini, is verfilm in Petite Auberge, 'n klassieke Franse restaurant in die Druid Hills gebied van Atlanta.
Die San Bernardino-steakhouse waar die McDonald-broers aan Ray hul oorsprongverhaal vertel, is verfilm by Alfredo's, 'n gewilde Italiaanse eetplek in die ou styl in die Morningside-woonbuurt in Atlanta. Die ontwerp met houtpanele het gewys hoe 'n San Bernardino-steakhouse in die vroeë vyftigerjare sou gelyk het.
Die Yaarab Shrine Temple, 'n Shriners -gebou in Atlanta, het verskillende stoppunte uitgebeeld tydens die werwing van Ray Kroc vir nuwe McDonald's -franchisenemers, waaronder 'n VFW Hall, Shriner's Club en die Rockfield Lodge International Order of Odd Fellas. Die beskeie huis van Ray & amp Ethel Kroc in die Chicago -voorstad Des Plaines, Il, is verfilm by 'n ou 1926 -huis in die oulike voorstad van Atlanta, Avondale Estates.
Ander plekke het verskeie kantoorgeboue in die middestad van Atlanta ingesluit wat die stelle bevat vir Prince Castle Sales en Chicago & amp; Los Angeles prokureursfirmas 'n Bank of America in die historiese Beaux Arts -voorportaal van ongeveer 1901 van die Georgia State University se J. Mack Robinson College of Business, wat verdubbel het. vir Illinois First Federal bank die ou Piedmont Newnan -hospitaal in Newnan en die historiese Ahavath Achim Synagoge in Buckhead.
Die verfilming is ook voltooi op twee klankverhoë in die EUE/Screen Gems -ateljee in Atlanta, wat die binnestelle vir die agterkantoor van San Bernardino McDonald's gehou het, en Ray Kroc se kantore by Prince Castle Sales, die Franchise Realty Corp., en die McDonald's Corporation.
Na afloop van die hooffotografie in Atlanta op 17 Julie 2015, het die regisseur John Lee Hancock, die akteur Michael Keaton en 'n klein bemanning na New Mexico gereis om Ray Kroc se reis -montage te skiet, wat die kinematograaf John Schwartzman sê die werk van die groot Slavko Vorkapich navolg , wat al die montage -werk in die 40's in Hollywood gedoen het. 'Dit is hoekom as iemand van regs na links in 'n motor ry, hulle op pad is na die weste,' sê Patrick Schwartzman.
Eerste amptelike blik op Tom Hanks & Emma Thompson in Saving Mr Banks
Saving Mr. Banks is een van die films wat fassinerend kan wees of net regtig interessant kan wees vir filmtipes, maar in elk geval sien Disney dat hy in sy eie geskiedenis delf, met Tom Hanks as die stigter van die onderneming, Walt en Emma Thompson as die skepper van Mary Poppins.
Nou is die eerste amptelike beeld uit die film vrygestel, wat u hierbo kan sien.
Die film volg hoe Mary Poppins se skrywer PL Travers, voor die ondertekening van die boek se regte, eis dat kontraktuele draaiboek en karakterbeheer nie net Disney se visie vir die filmverwerking omseil nie, maar ook dié van die kreatiewe span van draaiboekskrywer Don DaGradi en die broer en susterskomponiste Richard en Robert Sherman.
As Travers in 1961 van Londen na Hollywood reis om uiteindelik die begeerte van Disney om haar geliefde karakter na die filmskerm te bring ('n soeke wat hy in die veertigerjare begin het as 'n belofte aan sy twee dogters), ontmoet Disney 'n prima, kompromislose seksagent. nie net vermoed van die impresario 's -konsep vir die film nie, maar 'n vrou wat sukkel met haar eie verlede. Tydens haar verblyf in Kalifornië reflekteer Travers ' terug op haar kinderjare in 1906 Australië, 'n moeilike tyd vir haar gesin wat nie net haar aspirasies om te skryf gevorm het nie, maar ook die karakters in haar boek uit 1934 geïnspireer het.
Die film word verwag om 'n Oscar-lokaas in Desember 2013 vry te stel.
Kyk die video: The Founder 2017 John Carroll Lynch, Nick Offerman and. Novak talk about the movie (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Nick Offerman en B.J. Novak neem deel aan die rolverdeling van die McDonald's -film met Michael Keaton...