Serengeti Plain - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Die Serengeti-vlakte word al baie eeue as 'n weidingsgebied vir die Maasai-mense gebruik. Ondanks die vrugbare weiveld en die oorvloedige natuurlike natuurlewe, was die gebied egter tot 1913 nie baie buite politieke belange bekend nie. In hierdie tyd het die eerste professionele jagters die streek binnegekom, aangetrek deur die groot troppe skaars en waardevolle diere. Saam met die jagters het politieke organisasies ontstaan ​​en Fort Ikoma is vinnig in die noorde gevestig om as administratiewe sentrum te dien.
Voortdurende jag in die omgewing het die eens volop leeubevolkings begin bedreig. As gevolg van die feit dat leeus as 'n oorlas vir beskawings in die streek beskou is, is here op motorsafari's aangemoedig om die diere na die veiligheid van die voertuig te jag. Hierdie neiging het die leeubevolking vinnig laat afneem en die leeus in die Serengeti bedreig. 'N Beweging om die krimpende leeubevolking te beskerm, het 'n beduidende bydrae gelewer tot die vorming van 'n wildreservaat in 1921. Hierdie klein wildreservaat sou later in die Serengeti Nasionale park uitgebrei word.
Die Serengeti het wêreldwyd erkenning verwerf vir sy oorvloedige natuurlewe en pragtige natuurskenmerke. Baie van die oorspronklike aandag vir die gebied is deur Bernhard Grizmek verkry, wat saam met sy seun gewerk het om die boek te publiseer Serengeti sal nie sterf nie. Hierdie boek is later in 'n filmweergawe van dieselfde materiaal aangepas. Dit word beskou as een van die prominentste vroeë werke van natuurbewaring.
Administrasie en beskerming
Die Serengeti Nasionale Park bewaar die natuurlike omgewing van die streek ten strengste om die groei in wild en plantegroei te bevorder. As sodanig is menslike bewoning in die park streng verbode. Vroeg in die geskiedenis van die Serengeti Nasionale Park is die inwoners van die streek uit die beskermde gebied verwyder sodat die ruimte kon word omring en onder die beheer van die Tanzaniese regering geplaas. Hierdie gedwonge verwydering is steeds 'n kontroversiële deel van die geskiedenis van die park.
Tans mag slegs personeel van die Nasionale Park, navorsers, dierkundiges en hotelpersoneel permanent op die land van die Nasionale Park woon. Baie van die menslike nedersettings in die park is saamgevoeg by Seronera, wat die tuiste is van die administratiewe gebou en lugstrook van die park.
As gevolg van die biodiversiteit en die ekologiese belang van die gebied, is die park deur UNESCO as een van die wêrelderfenisgebiede gelys. 'N Groot deel van die belangrikheid van die gebied is die tweejaarlikse wildmigrasie wat toeriste van oor die hele wêreld aanlok.
In werklikheid is toerisme 'n belangrike komponent van die Serengeti Nasionale Park, aangesien landsafari's beskikbaar is vir diegene wat bereid is om te betaal. Tanzanië kon baie van die inkomste uit die Park gebruik om sy ekonomie 'n hupstoot te gee. Toeriste word ook na die Serengeti National Park getrek deur die persoonlike verhale van individue wat dele van hul lewens op die vlakte deurgebring het. Die gewildste voorbeeld hiervan is My Serengeti-jare, 'n outobiografie deur Myles Turner, die eerste hoof van die Serengeti Nasionale Park.
Sononder oor die Serengeti, 1999.
Leeuwin in rus, Serengeti, 2005.
Manlike Afrikaanse olifant.
'N Manlike Afrika-buffel.
Manlike Thomson se Gazelle.
Kudde van Zebra.
↑ Robert M. Poole, hartseer op die Serengeti National Geographic Tydskrif, Februarie 2006. Ontsluit 26 Desember 2017.
↑ 2.0 2.1 John E. Newby, 'n Fantastiese natuurlewe kruis die eindelose vlaktes WWF. 26 Desember 2017 herwin.
↑ Africa: The Serengeti (1994) IMDb. 26 Desember 2017 herwin.
Homewood, K. M., en W. A. ​​Rodgers. Maasailand ekologie pastorale ontwikkeling en natuurbewaring in Ngorongoro, Tanzanië. Cambridge studeer in toegepaste ekologie en hulpbronbestuur. Cambridge Engeland: Cambridge University Press, 1991. ISBN 978-0521400022
Iwago, Mitsuaki. Serengeti: Natuurlike orde op die Afrika-vlakte. San Francisco, CA: Chronicle Books, Nuwe uitgawe: 1987. ISBN 0877014418
Mari, Carlo. Die Serengeti se groot migrasie. Abbeville Press, 2000. ISBN 0789206692
Poole, Robert M. Hartseer op die Serengeti National Geographic Tydskrif, Februarie 2006. Ontsluit 26 Desember 2017.
Scott, Johnathon. Mara-Serengeti: 'n fotograaf se paradys. Voyageur Press, 2001. ISBN 0863433987
Turner, Myles, en Brian Jackman. My Serengeti is die memoires van 'n Afrika-wildbewaarder. New York: W. W. Norton & Co., 1988. ISBN 978-0393025767