Osho wysheid | SkalkSkryf
Volmaan – 26 Julie 2010 »
Julie 25, 2010 deur Louwie “Man is born to achieve life, but it all depends on him. He can miss it. He can go on breathing, he can go on eating, he can go on growing old, he can go on moving toward the grave … but this is not life, this is gradual death.”
Maar dit is nie lewe nie, sê die wyse ou Osho in sy boek “Maturity”. Dit is `n gestadigde dood. “Growing old and growing up”, om oud te word en om volwasse te word, dit is twee heeltemal verskillende goed. Meeste mense doen eersgenoemde, baie min slaag daarin om wasdom te bereik.
Osho sê; “Growing up means moving every moment deeper into the principle of life: it means going farther away from death … not toward death.” Om te groei is om diep na binne te groei, weg van onkunde, terug na onskuld.
Onskuld is ryk, is vol, is suiwer. Onkunde is `n bedelaar, dit wil meer hê, altyd meer. Onkunde wil ryk wees, wil magtig wees, wil respek afdwing, wil groot wees, wil gereken wees. Onkunde loop die pad van begeerte.
Onskuld daarenteen is begeerteloos. Dit is soos om `n kind te wees, om verwonderd te wees, om total opgeneem te wees in die mooi van `n skoenlapper hier en nou.
Jy kan in onkunde bly lewe, oud word en doodgaan, of jy kan `n pelgrimstog aanpak, `n tog vanaf onskuld, deur onkunde terug na onskuld en wysheid waar jy weet; “Deathless is your being, blissful is your being, devine is your being.” Maar die wete kom teen `n prys en die prys is `n intense bewuswording en belewenis daarvan dat “bliss” gepaard gaan met swaarkry en pyn. Om bewustelik deur die lewe te gaan is `n doelbewuste keuse wat jy maak, `n keuse om, ten spyte van die pyn voort te gaan op die pelgrimstog.
Maar die pyn is so intens dat meeste mense opgee en verkies om “bewusteloos” of bedwelmd deur die lewe te gaan, om nie vrae te vra nie, nie jou eie demone te konfronteer nie, maar om die lekker na te jag: geld, mooi huis, mooi kar, seks, dwelms en drank, godsdiens, politiek of wetenskap, basies enige iets om die pyn te verdryf, om te kan vergeet tot die dood jou kom haal en `n einde maak aan nog `n sinnelose lewe.
Soos Linette Retief skryf oor “Weerlose, weerlose mense” wat elkeen met sy eie pyn loop en die stryd stry om net aan die lewe te bly, met soveel krisisse wat daagliks hanteer moet word dat ons nie meer proaktief kan optree nie, nie meer kreatief kan lewe nie. En as die pyn te erg word, dan vat ons ons anti-depressante, ons drink ons dop, ons slaappille, ons kalmeermiddels, bedwelm ons ons self en beur voort tot ons dood neerslaan. En niemand gee werklik om nie. Die “lewende dooies” tree eenvoudig oor jou dooie lyf en gryp gulsig dit wat jou dood as surplus beskikbaar stel. Ons weet nie eers meer dat ons pyn nie, on sweet nie eers meer dat ons gulsig is nie. On sweet skaars dat ons nog lewe.
“Man is borne to achieve life,” maar die lewe moet `n soektog wees, nie `n brandende begeerte nie. En die soektog, sê Osho moet geskied in stilte en vrede. Hy sê: “As your silence grows, your friendliness, your love grows; your life becomes a moment-to-moment dance, a joy, a celebration.”
Kan ons nog dans?
Posted in Louwie | Tagged Osho wyshede, pyn, Wasdom | 3 Kommentaar	3 Responses
op Julie 26, 2010 at 10:27 vm ekisanna
“Om bewustelik deur die lewe te gaan is `n doelbewuste keuse wat jy maak, `n keuse om, ten spyte van die pyn voort te gaan op die pelgrimstog.”
SJOE! Ek wou nog iets byvoeg, maar nou klink alles skielik oordadig…
op Julie 27, 2010 at 5:20 vm Joh
op Julie 27, 2010 at 9:53 nm Louwie
Anna, mens dink ook maar jou pyn is die ergste, tot jy sien wat ander beleef. Tog maak dit nie jou eie pyn minder nie, dit veroorsaak egter dat jy meer simpatie het met die ander ou wat saam met jou voortbeur op hierdie modderbal.