Die kerklike Seisoen van Luister het sy oorsprong in 2002 toe 'n taakspan uit verteenwoordigers van al die sinodes saamgestel is.
Toe ons by Bybel-Media die eerste maal so drie jaar gelede met die voorgenome luisterprodukte kennis gemaak het, het ons grappenderwys vir mekaar gesê die baie boeke laat dit eerder lyk na 'n seisoen van lees as een van luister.
Van Rensburg skryf verder: "Ons het verreken dat daar met die draai van die millennium geweldige agterdog teen geykte dogmas bestaan en teen mense wat meen dat hulle namens ander die Bybel kan lees. Ons is oortuig dat elke gelowige se vroomheid deur 'n diep persoonlike omgang met die Woord en diep nadenke en reaksie op die spreke van God gevorm moet word."
Die Seisoen van Luister wou 'n impak maak op kerklike gesprekke (debatte) sonder egte luister. Té dikwels hoor kerkmense mekaar nie en geld die wil van diegene wat die hardste praat. Dit laat 'n mens dink aan Breytenbach se huis vol dowes - behalwe dat dié dowes gewoonlik vir mekaar sê: "Ek sê ..."