’n Ma vertel: My kleuter verkies volwassenes se geselskap
JY LEES NOU ’n Ma vertel: My kleuter verkies volwassenes se geselskap
Verkies jou kleuter die geselskap van volwassenes bo dié van hul eie portuur? Is dit slegs ’n fase waardeur hulle gaan of moet jy bekommerd wees oor of hulle sosiaal aanpasbaar is en vriende in ’n nuwe omgewing kan maak? Ons het by ’n deskundige gaan luister oor wanneer jy jou moet bekommer en hoe jy kan help.
Gloria* was gelukkig genoeg dat haar ma haar dogter Grace* tot driejarige ouderdom kon versorg. Die gesin het toe besluit dit was tyd dat Grace ’n speelskool begin bywoon. Tog het sy in die vier maande dat sy daar is nog geen vriende gemaak nie; sy verkies eerder die onderwyser se geselskap. Gloria is bekommerd oor Grace se gedrag en wil haar graag help aard in haar nuwe omgewing.
Die kliniese sielkundige Nicole Roux sê dit is normaal vir kinders van Grace se ouderdom om hulle tot ’n volwassene te wend wanneer hulle nuwe sosiale situasies of konflik met ander kinders moet hanteer. “ ’n Kind gaan dalk ’n volwassene se hulp soek omdat hulle ’n behoefte het aan veiligheid in hul omgewing,” verduidelik sy.
Is dit belangrik vir sulke kinders om met hul portuurgroep om te gaan?
Dit is baie belangrik vir kinders om op hierdie ouderdom die geleentheid te hê om tyd deur te bring saam met kinders van hul eie ouderdom, sê Nicole. “Hulle het steeds die vertroosting van ’n bekende volwassene in hul omgewing nodig, maar soos hul onafhanklikheidsin ál meer gevestig raak, begin hulle maats soek om mee te speel.”
Wanneer moet ’n ma bekommerd raak?
“ ’n Ouer sal van nature bekommerd raak as dit blyk of hul kind nie in hul nuwe omgewing aard nie,” sê Nicole. Sy voeg by dat ouers bedag moet wees op dié tekens voor hulle bekommerd raak:
Jou kind gaan nie om met ander kinders in enige sosiale situasie nie (nie net ’n nuwe skool of ander onbekende plekke nie).
Jou kind raak oor ’n lang tydperk uitermate ontsteld wanneer hulle by die skool gelos word; hulle huil, gooi vloermoere of dink siektes uit sodat hulle dit kan vermy.
Jou kind toon oor ’n lang tydperk regressiewe gedrag; hulle begin byvoorbeeld weer die bed natmaak nadat hulle die toilet leer gebruik het of begin weer hul duim suig.
Wat moet ’n ma doen?
Nicole gee die volgende wenke vir ma’s wat hul kinders wil help en aanmoedig:
Moedig jou kind aan om onafhanklik te wees. Wanneer jy hulle ondersteun sodat hulle seker takies op hul eie doen en sosiale situasies verken, help jy hulle selfstandiger en selfversorgender wees.
Fasiliteer speeltyd met ander kinders in ’n omgewing waar jou kind veilig voel. Nooi ’n paar skoolmaats om by jou huis te kom speel, of moedig jou kind aan om met ander kinders te speel wanneer julle by vriende of familie kuier.
Bespreek jou kind se gedrag met hul onderwyser. Hulle sal jou ’n akkurater insig kan gee oor jou kind se gedrag wanneer jy nie by is nie.
As die onderwyser voel jou kind se gedrag is kommerwekkend of jou kleintjie het hulp nodig, kan jy hulle deur ’n kindersielkundige laat assesseer. Dit kan help bepaal of jou kind tekens van angs of ander ontwikkelingstruikelblokke toon.
* Name is verander