veneers for teeth V5Z 1K1
perfect teeth Illinois
how to get whiter teeth in Philadelphia PA
united healthcare dental Greenwood IN
western dental Claremont 91711
Glendale dental porcelain veneers
cosmetic veneers Chula Vista CA
affordable dentistry in San Juan Capistrano CA
dental financing Tacoma Vreedsame Revolusie? Gandhi se vier paaie om daar te kom
Geskryf deur Madhu Suri Prakash, JA! Magazine
Die Indiese leier het geweld gesien as 'n aktiewe en kragtige ding - nie net die afwesigheid van oorlog nie.
A (nie) + Himsa (geweld) = ahimsa
Gandhi het Ahimsa as 'n daaglikse praktyk geleef, vrede gevoer om oorlog en geweld te stop. Sy lewenslange "eksperimente" met die waarheid het bewys dat die waarheidskrag meer kragtig is as brute krag.
Ahimsa openbaar vorme van vrede wat ver buite die blote afwesigheid van oorlog strek. Vir Gandhi beteken vrede om met waarheid en geregtigheid te wandel, geduld en deernis, moed en liefde. Ahimsa bevorder aktief universele welsyn en moedig die bloei van alle lewe aan, nie net mense nie. Dit is die kuns om in die hede te leef en ons verbeelding te maak vir 'n goeie lewe vir almal.
Gandhi bied vier ondersteunende pilare vir Ahimsa [nie-geweld].
1. Sarvodaya: geregtigheid vir alle wesens
Dit is Gandhi se sentrale pijler: die praktyk van ekonomiese, politieke en morele geregtigheid. Alle wesens word ingesluit in 'n soeke na universele welsyn; almal neem hul deel van die oorvloed van ons Moeder Aarde.
Sarvodaya beteken die einde van ongeregtigheid en honger. Daar is genoeg vir elkeen se behoeftes en nie genoeg vir selfs 'n enkele persoon se gierigheid nie. Sarvodaya samelewings en gemeenskappe verseker dat almal die waardigheid geniet om hul vaardighede en talente te deel.
Sarvodaya dien ons te herinner ons, van oomblik tot oomblik, van ons hele aarde-interafhanklike, wat van mekaar gemaak is, onlosmaaklik met mekaar verbind.
2. Swaraj: Selfregering
Gandhi se idee van selfregering vier die vryhede wat gebore is uit die selfdissipline wat nodig is vir Sarvodaya.
Swaraj eis maksimum mag vir selforganisasie en selfregering deur mense binne hul families, woonbuurte, dorpe en bioregioene, en minimale ingryping deur nasionale regerings. Ons aanvaar volle verantwoordelikheid vir ons eie gedrag en vir ons besluite wat met ander gemaak word oor hoe om ons gemeenskappe te organiseer.
Swaraj vier persoonlike vryheid van armoede en alle vorme van oorheersing. Niemand regeer ander nie, en geen staat lê sy wette op sonder die vrye toestemming van die regerende nie. In plaas van menseregte sien Swaraj menslike pligte: na Moeder Aarde en na ons bure, naby en ver.
3. Swadeshi: Die Genius van die Plaaslike
In die hart van Swadeshi vereer en vier die plaaslike ekonomie mense met 'n regverdige bestaan ​​uit die gawes van die natuurlike hulpbronne van hul eie biostreek. Die broodwerk van elke plek, gegrond op die genie van plaaslike kennis en vaardighede, genereer 'n surplus om met ander te deel. Swadeshi is mense-gesentreerde ekonomie-die siel van "klein is mooi."
Satyagraha transformeer radikaal politieke of ekonomiese stelsels deur gewelddadige weerstand. Dit poog nie om die gewelddadige smaak van hul eie medisyne aan te wend nie, maar transformeer vyand in vriend en onverdraagsaamheid na gasvryheid. Satyagraha moedig ons aan om dieselfde deernis vir vreemdelinge te kweek wat ons vir die familie het.
Satyagrahis weier om te voldoen aan onregverdige wette en aanvaar vrywillig die gevolglike lyding. Hulle vra vir geduldige, deurlopende, klein aksies wat deur gewone mans en vroue uitgevoer word, wat op soek is na 'n meer ordentlike lewe. Hulle produseer diepgaande, radikale transformasie sonder die rampspoedige revolusies wat hul eie gewelddadige kragstrukture dikwels opdoen.
Satyagrahis soek eensaamheid in gedagte, spraak en optrede: Hulle loop die praat. Satyagrahis is besig om weerstand te bied teen onderdrukking, en erken dat daar onreg is om te sterf, maar nie vir een om dood te maak nie.
Madhu Suri Prakash het hierdie artikel geskryf vir Liefde en die Apokalips, die somer 2013 uitgawe van JA! Magazine. Sy is 'n bydraende redakteur vir JA! Dr. Prakash is professor in Onderwys en Uitreikwetenskap vir die Kollege vir Opvoedkunde. Haar werk oor inheemse kulture, voetsoolbewegings, kulturele diversiteit en Omgewingsopvoeding het verskyn in Opvoedkunde Teorie en in die Amerikaanse Tydskrif vir Opvoedkunde, Ontmoetings. Sy het mede-outeurde boeke: Grassroots Postmodernism - Remaking of the Soil of Cultures en Ontsnapping Onderwys - Lewe as Leer binne Graswortelkulture.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Vreedsame Revolusie? Gandhi se vier paaie om daar te kom