Ons leer nog steeds oor die menslike brein. SpeedKingz / Shutter
Ons brein is die mees komplekse orgaan in die liggaam. Nie net beheer dit basiese lewensfunksies soos asemhaling, orgaanfunksie en beweging nie, dit is ook agter meer ingewikkelde prosesse - alles van denke, beheer van ons gedrag en emosies, en om herinneringe te skep. Maar ondanks hoe belangrik ons ​​breine is, weet baie mense nog baie min daarvan.
Dit is jou brein, verduidelik.
1. Dit is altyd aktief
Selfs as ons slaap, is ons brein altyd aktief. Dit moet wees om ons aan die lewe te hou. Maar verskillende dele van die brein is verantwoordelik vir verskillende funksies. Die brein word in vier pare lobbe aan elke kant van die kop verdeel. Die frontale lobbe is geleë naby die voorkant van die kop en die temporale lobbe is net onder hulle. Die pariëtale lobbe is geleë in die middel en die oksipitale lobbe is agter in die kop.
Die voorste lob word dikwels geassosieer met wat ons "mens maak". Dit is betrokke by kognitiewe prosesse soos redenering, leer, kreatiwiteit, aandag en beheer van spiere wat gebruik word vir beweging en spraak. Dit help ons ook om herinneringe te maak en te leer reguleer emosies en gedrag.
Die pariëtale lobbe is betrokke by 'n mengsel van funksies. Dit sluit in sensoriese en numeriese prosessering, sowel as visu-ruimtelike inligting - wat nodig is vir beweging, dieptepersepsie en navigasie. Die temporale lobbe ontvang ook inligting rakende klanke - insluitend die taal wat ons hoor - sowel as in geheue prosesse. Die oksipitale lobbe is betrokke by visuele verwerking. As lig in u oë kom, word dit deur senuwees na hierdie streek oorgedra en omgeskakel na 'n beeld wat u "sien".
Die lobbe word verder in funksionele streke verdeel. Dit is afsonderlike streke van 'n sekere lob wat verantwoordelik is vir spesifieke funksies. Byvoorbeeld, 'n gebied in die voorste lob word genoem Broca se area is spesifiek betrokke by taalproduksie en -begrip.
By die brein skandeer, kan wetenskaplikes meet wanneer en watter gebiede aktiewer word in die brein deur te kyk na watter gebiede 'n toename in bloedvloei ervaar, wat die ekstra suurstof lewer wat die gebied benodig om te funksioneer of om 'n taak uit te voer. Om te weet watter dele watter take verrig, is belangrik vir navorsing sowel as vir chirurgie.
2. Dit ontvang voortdurend inligting
Die brein ontvang voortdurend 'n stroom inligting. Hierdie inligting word beheer deur twee weë, wat alles in toom hou. Sensoriese inligting is wat in die brein vloei, en motoriese inligting is wat daaruit vloei.
Alhoewel die brein altyd hierdie inligting ontvang, is ons dikwels nie bewus daarvan nie, want dit gaan oor die dele van die brein wat 'onbewuste' inligting verwerk. Byvoorbeeld, inligting oor die posisie van u spiere en gewrigte word altyd na die brein gestuur - maar ons sien dit selde totdat dit ongemaklik raak of u posisie moet aanpas.
Maar as dit kom by motoriese inligting - insluitend vrywillige aksies wat ons beheer, soos om iets op te tel - is ons bewus van die funksie. Net soos sensoriese inligting, kan motoriese aksies egter onwillekeurig plaasvind, soos asemhaal, of spiere wat voedsel deur ons spysverteringstelsel beweeg.
3. Ongeveer 20% van die liggaam se bloed gaan na die brein
Die handhawing van breinfunksie, soos met alle lewende weefsels, berus op die verskaffing van suurstof vanaf bloed. Die brein ontvang tussen 15-20% bloed uit die hart in rus - maar baie faktore kan beïnvloed dit, insluitend ouderdom, geslag en gewig. Vir die gemiddelde mannetjie beweeg ongeveer 70 milliliter bloed per hartklop deur die liggaam. Daarom word ongeveer 14 milliliter per hartklop aan die brein gelewer, wat noodsaaklik is om suurstof in die breinselle te kry.
Daar is 'n verband tussen dominante hand- en beroerte-waarskynlikheid. Silatip / Shutterstock
Dit is algemeen bekend dat meer beroertes - waar die bloedtoevoer na breinareas onderbreek word - op die linkerkant van die brein. Dit is belangrik omdat die regterkant van die brein die linkerkant van die liggaam beheer en andersom. Aangesien navorsers gevind het dat daar meer beroertes voorkom in die linkerkant van die brein - wat die funksionaliteit van die regterkant kan beïnvloed - mense met regterhand sal waarskynlik meer ly as gevolg van 'n beroerte.
4. Breinoperasies is nie seer nie
'N Virale video van 'n vrou wat viool speel terwyl chirurge wat 'n breingewas verwyder het, baie mense baie vrae oor ons breine laat vra het. Alhoewel dit dalk vreemd gelyk het, is dit wakker as 'n mens wakker is tydens breinoperasies as wat mense dink. Operasies wat verband hou met 'funksionele' dele van die brein - gebiede wat verantwoordelik is vir beweging, spraak of visie - vereis dat die pasiënt onder algemene narkose geplaas word en dan wakker gemaak word, sodat die funksies beoordeel kan word soos die operasie verloop.
Dit is verbasend dat die operasie die brein glad nie seermaak nie. Dit is omdat die brein nie gespesialiseerde pynreseptore het nie nosiseptore. Die enigste pynlike dele van die operasie is wanneer die sny deur die vel, skedel en meninges (die lae bindweefsel wat die brein beskerm). Afhangend van 'n aantal faktore, kan die pasiënt algemene of lokale verdowing hê vir hierdie deel van die prosedure.
5. Breinskade kan verander wie ons is
Baie dinge wat ons oor die brein weet, kom uit dinge wat verkeerd loop. Een van die bekendste gevalle is dié van Phineas Gage. Hy was bekend as 'n verantwoordelike, opregte werker. Maar toe 'n ongeluk by die werk 'n metaalstaaf deur sy skedel laat gaan het, het die skade aan sy voorste lob veroorsaak dat hy kinderagtig, oneerbiedig en impulsief geword het. Gage het die 19de-eeuse wetenskaplikes getoon dat skade aan die voorste lob beduidende persoonlikheidsveranderinge kan veroorsaak.
Ons weet ook dat mense wat hul visie verloor het nadat hul oksipitale lob beskadig is - hetsy weens trauma, gewasgroei of beroerte - steeds sekere aspekte van sig kan behou deur iets genaamd "blindheid". Dit sê vir ons dat nie alle visuele inligting na die visuele korteks in die oksipitale lob gaan nie. Mense met blindelings kan moontlik steeds visuele inligting opspoor en navigeer rondom hindernisse ten spyte van hul sigverlies. Sommige meld selfs dat hulle sekere emosies kan "sien" en beskryf hoe dit is laat hulle voel. Dit wys hoe sterk onderling verbonde breinfunksies is.
Alhoewel navorsers baie weet van die brein en wat dit doen, het ons nog baie om oor te leer. Ons moet nog uitwerk wat sommige dele van die brein doen - en hoe dit met ander dele van die orgaan kommunikeer.
Adam Taylor, professor en direkteur van die Clinical Anatomy Learning Centre, Lancaster Universiteit