Obama se toespraak het duidelik voortgespruit uit bitter konflik binne die staatsbestel. Hy het gelyk of hy deelgeneem het aan die debat, sonder om die partye te noem met wie hy geargumenteer het. Met tye het hy gestop, asof hy gewag het vir ‘n reaksie. Hy het omtrent ‘n passiewe houding aangeneem teenoor die dade van sy eie administrasie, asof hulle om die een of ander rede ekstern was, en asof hulle deur magte buite sy beheer bestuur was.
Obama het gepoog om hierdie dade te verdedig, terwyl hy openlik sy senuagtigheid getoon het dat hy betrokke was by oortredings teen die Grondwet, waarvoor hy aanspreeklik gehou kan word.
Om die situasie aan te spreek, doen hulle ‘n beroep op oproepe in die een of ander vorm, voor hulle opsom, “terwyl die gewapende magte weer voorberei vir die toekoms, kan burgers nie net toeskouers wees nie. Soos Adams oor militêre mag gesê het, “’n wyse en voorbeeldige mens sal altyd ‘n wakened en jaloerse oog daaroor hou.’”
Hierdie ontwikkelinge betekn gevaar vir die werkersklas. Dit is nie slegs moontlik vir ‘n diktatorskap om in die VSA na vore te tree, maar dit gebeur reeds.