Peter Stolypin - Verloop van Geskiedenis - 2021
Peter Stolypin was 'n merkwaardige man. Al die getuienis blyk te wees op 'n ramp in Rusland op 'n sekere punt in die vroeë 20ste eeu. Tog was Peter Stolypin die een man wat die meeste geassosieer word met die vermoë om die Romanov's te red. Sy sluipmoord in 1911 is die Romanovs waarskynlik gedoem tot die geskiedenis.
Die oënskynlike beloftes van Witte het die raadgewers van Nicholas II geterg. Hy is uit die amp ontslaan en deur die bejaarde Gremykim vervang. Sy Minister van Finansies was Kokovtsev en sy Minister van Binnelandse Sake was Peter Stolypin.
Stolypin was die seun van 'n provinsiale beampte in Saratov. Stolypin het in 1905 provinsiale goewerneur geword. Hy het 'n reputasie verwerf as die enigste goewerneur wat sy provinsie vasgevang het. Stolypin was die eerste goewerneur wat effektiewe polisiemetodes gebruik het teen diegene wat vermoedelik probleme veroorsaak het. Daar word gesê dat hy 'n polisie-rekord van elke volwasse man in sy provinsie gehad het. Stolypin het ook verseker dat sy polisiemag totaal lojaal is. Die enigste kriteria vir bevordering was effektiwiteit. Terwyl u in die polisie van Stolypin was, was u veilig. Dit het u tot die polisie gebind. Met die afdanking is enige wenk dat 'n polisiebeampte by korrupsie betrokke was, behandel. Dit het die beskerming van die polisie van u af weggeneem - en die polisie van Stolypin het baie vyande gehad.
Van Stolypin se sterk punte as politikus was sy vermoë om te wag en waar te neem eerder as om onmiddellik 'n besluit te neem. Dit het hom goed gedien tydens die vergadering van die Eerste Duma. Die hervormingsprogram van die Duma is deur die regering as ontoelaatbaar verwerp. Dit het groot woede in die Duma ontlok en baie het die woord gevat om die regering te kritiseer. Ministers het geantwoord deur bloot nie na hul oproepe te luister nie - almal behalwe Stolypin. Hy het geluister na wat gesê is - nie omdat hy met dit alles saamgestem het nie, maar omdat dit aan hom geïdentifiseer het wie Rusland se vyande was. Dit het ook gewys wie die meer gematigde mense was - mense met wie hy waarskynlik kon saamwerk in die uitvoering van die hervormings wat hy vir Rusland in gedagte gehad het.
Stolypin het geglo dat die kleinboere van nature 'n natuurlike konserwatief is. Hy beplan om hervormings in te stel wat hierdie konserwatisme sou benut en aan die kant van die regering sou bring. Kortom, hy wou 'n burgerlike mentaliteit aan hulle gee deur hulle van hul gemeenskaplike verantwoordelikhede weg te skuif en dit deur individuele verantwoordelikhede te vervang. Stolypin wou 'n vrystaatstelsel vir grondbesit instel. Stolypin het geglo dat die kleinboere die regering bedank vir hierdie verbetering in hul lewenstyl en die moontlikheid van die werkers in die stede wat saam met die kleinboere op die platteland aangesluit het, sou ontwrig.
Wat Stolypin beplan het, was niks minder nie as 'n groot rewolusie op die platteland. Logika was aan sy sy - die kleinboere was van nature konserwatief. Ook deur hulle die eienaarskap te gee van die grond wat hulle gewerk het, sou hy hulle eiendomseienaars gemaak het. So 'n verhoging van hul status sou, volgens Stolypin, glo groot steun aan die regering meebring en enige steun van die Duma wou verwyder. Dit sou op sy beurt outokrasie in Rusland versterk - aangesien die tsaar die steun van die meerderheid van die kleinboere sou kry en die mag van die Duma nietig sou wees. Dit is waarop Stolypin gehoop het. Hy het egter een groot probleem te staan ​​gekom - om ander in die regering te oortuig dat die weg vorentoe die oorhandiging van grond aan die kleinboere was.
Sommige geskiedkundiges meen dat as Stolypin sy grondhervormings kon instel en die kleinboere eienaarskap van hul grond gehad het, sou 'n groot deel van die woede wat teen die regering opgebou is, versprei word. Ander geskiedkundiges het aangevoer dat sulke hervormings Rusland tot 'n rewolusie sou gedryf het, ongeag, want die kleinboere sou meer wou gehad het, terwyl die werkers vir hulself 'n vorm van hervorming sou wou hê. Dit is alles spekulasie omdat die moord op Stolypin beteken het dat sy grondhervormings nooit ingestel is nie.
Stolypin se tyd in die regering was 'n eienaardige mengsel van gewenste hervorming, gemeng met vurige onderdrukking van enige onrus en Russifikasie.
Rusland en die landbou
Rusland en landbou Landbou was 'n belangrike komponent van die ekonomie van Rusland gedurende dekades tot en met 1917. Selfs met industrialisasie, was die meerderheid Russe ...
Bolsjewistiese grondhervormings Grondhervorming was baie belangrik vir die Bolsjewiste. Steun van die kleinboere was nodig as die broos Bolsjewistiese regering ...