Die argitekplan waaraan ons bou - Solidariteit Tydskrif
Solidariteit Tydskrif › 2019 – Uitgawe 1 › Die argitekplan waaraan ons bou
2019 – Uitgawe 1 Spreekbuys
Sien volledige plan – klik hier
Jare gelede het iemand in Europa vir drie bouers gevra waarmee hulle besig is.
“Ek messel hierdie muur,” het die eerste bouer moeg gesê.
“Ek bou aan ’n katedraal,” het die tweede bouer opgewek geantwoord.
“Ons bou aan die Westerse Christendom,” het die derde bouer begeesterd vertel.
Drie bouers, drie antwoorde, maar ’n reuse-verskil in die omvang van hulle lewensuitkyk. Hoe groter ons dink, hoe groter kan ons doen.
’n Gebou kan nie opgerig word sonder ’n argitekplan nie, en geen bouer sal energiek wil saambou as hy nie die groter plan sien waaraan hy bou nie. Dis daarom nodig dat ons kyk na die groot prentjie van die “geboue” waarmee ons by die Solidariteit Beweging besig is. Dit is veral baie belangrik omdat al meer mense bekommerd raak dat “Gebou SA” plek-plek inmekaarstort, en dalk heeltemal op ons en ons kinders se toekoms kan inplof. Daarom moet ons die verval help keer, terwyl ons vinnig aan nuwe oplossings bou.
Weeg meer as tel
Dink net wat ons in ’n rekordtyd kan vermag as al 500 000 lede van ons Beweging geesdriftig begin saambou aan die argitekplan van die Solidariteit-gebou waarmee ons besig is. Met soveel lede is ons reeds een van die grootste organisasies in die land, naas die ANC en Cosatu. As elke lid se gesin bygetel word, is ons seker al meer as 2 miljoen mense. Onthou ook dat ons lede meer “weeg” as wat hulle “tel”, vanweë hulle hoë vlakke van kundigheid en sleutelvaardighede. Ons hoef dus nie moedeloos te voel oor soveel dinge wat platval nie. Dit sal ’n totale onderskatting beteken van wat bykans 2 miljoen mense gesamentlik kan vermag. Die geskiedenis het al soveel keer bewys dat gemeenskapskrag sterker is as staatsmag. ’n Bouprojek moet ’n teikendatum hê, wat opgedeel kan word in dele van die gebou wat gouer klaar sal wees, en ander wat langer kan neem. Kom ons neem die jaar 2030 as ’n voorbeeld van ’n teikendatum, en werk dan daarvandaan terug om te kyk waaraan en hoe vinnig ons vandag moet bou!
Stad vir 2030
Daar is baie probleme in die land, en een “gebou” is nie genoeg nie. Die oplossing moet immers groter wees as die probleem. ’n Hele “stad” vol geboue is dus nodig. Die doel van die Solidariteit Beweging se “stad” is om die infrastruktuur te skep wat nodig is vir ons as gemeenskap om volhoubaar vry, veilig en voorspoedig in Suider-Afrika te kan voortbestaan. Sodoende sal ons ’n blywende bydrae kan maak tot die vryheid, veiligheid en voorspoed van almal in die land. Die argitekplan vir hierdie infrastruktuur behels dus bouplanne vir werk-, onderwys-, opleidings-, veiligheids-, maatskaplike, ekonomiese en kulturele infrastruktuur. Sulke omvattende bouplanne is nodig om een van twee redes: omdat die bestaande infrastruktuur van die staat in verskillende stadiums van verval is, of omdat ons, weens ons ras, in praktyk nie in daardie geboue toegelaat word nie.
Die doel van ons eie geboue is gevolglik nie om onsself te probeer isoleer nie, maar inteendeel – om dit moontlik te maak om saam in Suid-Afrika te bly. Elke gesin bou mos sy eie huis sodat hy veilig saam met sy bure in die gemeenskap kan bly, anders het jy gou sonde met die bure! As ons nie vinnig hiermee vorder nie, gaan die nuwe geslag die land verlaat vir groener en gelyker weivelde waar dinge nie platval nie en die staat se “geboue” werk en oop vir almal is.
Werkende dorpe, stede
Kom ons kyk hoe hierdie argitekplan sal lyk as hy klaar gebou is. Die eerste punt op die plan is werkende dorpe en stede. Die Solidariteit Beweging het AfriForum die verantwoordelikheid gegee om as ’n eerste fase op sowat 30 dorpe en stede se dienste te fokus. Die doel is om dorpsforums te stig wat eintlik “skadustadsrade” gaan wees, en wat dienste gaan lewer wat die staat nie kan of wil lewer nie. Hierdie forums gaan onder meer veiligheid, onderwys, munisipale dienste, werkverskaffing, ekonomie en maatskaplike hulp koördineer. Hierdie projek skop eersdaags af met loodsprojekte in sewe dorpe.
Pad van werk
Solidariteit ontwikkel ’n “pad van werk” wat vanaf skool tot aftrede sal strek, en duisende mense met ’n goeie werk sal help. Hierdie werkpad sal reg deur die hele Solidariteit-“stad” loop, met bane vir beroepsgildes, minderheidsvakbonde en verdere beroepsleer om ons lede ’n voorsprong te gee.
AfriForum se veiligheidsmaatskappy word uitgebrei om misdaad onder beheer te bring in die dorpe waar hulle sterk strukture het, in samewerking met die polisie en privaat sekuriteit.
Solidariteit se Skoleondersteuningsentrum (SOS) is saam met ander onderwysorganisasies met opwindende planne vir ’n bekostigbare Afrikaanse privaatskoolstelsel besig. Die eerste fase word eersdaags bekendgestel, en is ’n “skole-Akademia” oftewel “Wolkskool” waar kinders aanlyn kan skoolgaan of ekstra klasse kan loop.
Sol-Tech word tans uitgebou tot ’n omvattende beroepskollege wat die meer as 70% jongmense wat nie universiteit toe gaan nie, moet oplei in ’n verskeidenheid beroepe. Dis gebaseer op die Duitse stelsel van beroepsopleiding. Sol-Tech het hierdie jaar begin om oorbruggingskursusse vir jongmense wat nie ’n tegniese matriek het nie aan te bied op Naboomspruit, Worcester, Klerksdorp, Wolmaransstad en Bethlehem.
Akademia word uitgebou tot ’n wêreldklas universiteit in Afrikaans, waar ons kinders gehalte hoër opleiding en opvoeding in ’n veilige omgewing kan kry. Studente sal by die groot hoofkampus in Pretoria, of een van die landwye streeksentrums kan studeer. Akademia sal ook bande met van die voorste universiteite in die wêreld sluit om internasionale standaarde te verseker.
Almal wat wil, moet kan. Die Helpende Hand se Studiefondssentrum moet groot genoeg wees om almal wat wil, rentevry te kan laat studeer.
’n Beroepstoetsstelsel word ontwikkel om al ons lede en hulle gesinne se beroepsaanleg en -belangstelling te toets, om hulle te help om in die regte studierigting te studeer.
Solidariteit Helpende Hand skep die maatskaplike infrastruktuur om vanaf skool tot ná aftrede bystand aan verdienstelike hulpbehoewendes te bied. Dit behels landwye dienste om armoede te voorkom, te verlig en te verbreek.
Ons Beweging se grootste uitdaging is om “staatsdienste” sonder staatsinkomste en ’n staatsdiens te lewer. Genoeg kapitaal is onontbeerlik. Daarom word ons finansiëledienstemaatskappy uitgebou tot ’n nuwe “Sanlam”, wat ons lede se gesamentlike koopkrag in hulle eie belang kanaliseer. Benewens die Virseker-projek word daar ’n eiendomsbeleggingsmaatskappy gestig, met die doel om geboue vir Akademia en later vir skole op te rig. Die doel hiervan sal wees om vir ondersteuners ’n bestendige opbrengs én ‘n kulturele dividend in die vorm van goeie onderwys en opleiding te kan bied.
Maroela Media is nou die grootste selfstandige Afrikaanse publikasie, met ’n maandelikse leserstal van 1,5 miljoen. Daarby het ons vennootskappe met ’n landwye netwerk onafhanklike gemeenskapsradiostasies wat ons gemeenskap wêreldwyd saambind. Hierdie kulturele infrastruktuur wat hierbo genoem word, sal Afrikaans weer sy regmatige plek as volle funksionele taal gee.
Kultuur en geskiedenis
Die FAK is deur ons Beweging getaak om Afrikaners se geskiedenis “terug te vat” en te normaliseer, omdat dit deur vyandige politici gekriminaliseer is. Mense moet ook weer trots gemaak word op ons kultuur en identiteit.
Buitelandse kulturele “ambassades” moet gestig word om ons gemeenskap se stem wêreldwyd te hoor. Die doel is om praktiese steun vir hierdie bouplan van die Solidariteit-“stad” te kry. Daar is geen rede waarom ons nie ook kan aanspraak maak op ’n deel van die miljarde rande wat die VSA en Europa na Afrikalande kanaliseer nie.
Ons moet hande vat met onafhanklike vennote soos Sakeliga, wat sakelui landwyd in sakekamers organiseer om hulle suksesvol, staatsbestand en gemeenskapsgerig te help maak.
Ons sal bly veg vir geregtigheid en gelykheid. Die regering se rasseideologie, dubbele standaarde, onteiening sonder vergoeding en ander sosialistiese beleidsrigtings bedreig almal in die land. Ons moet met buitelandse druk, hofsake, protes en druk van graderingsagentskappe sorg vir geregtigheid en balans. Geen regering kan vir lank wegkom met die ignorering van die basiese ekonomiese en politieke werklikhede nie.
Die gemeenskapsforums wat in dorpe en stede gestig word, kan later saamgevoeg word in ’n Nasionale Gemeenskapsraad. Hierdie raad kan as ’n sentrale “adres” van Afrikaners dien, wat noodsaaklike dienste lewer en met die regering ooreenkomste oor knelpunte kan sluit.
Dit is selfs moontlik dat van die suksesvolste gemeenskapsforums op streeksdorpe en stede tot kulturele “kantonne” kan ontwikkel met ’n groot mate van selfstandigheid. Die land se grondwet beskik oor ruimtes hiervoor, mits dit prakties sterk genoeg uitgebou is sodat dit deur die owerheid erken moet word.
Ons strategie is gegrond op “saamtrek en saamwerk”. Ons wil Afrikaners saamtrek, maar wil ook met die owerheid en ander gemeenskappe saamwerk. Dit kom neer op binding na binne, en brugbou na buite. Ons wil dus nie net ’n Solidariteit-“stad” met baie geboue in bou nie, maar ook paaie en brûe na die res van die land. Die grondwet maak voorsiening vir die aanvaarding van bykomende handveste. Ons sal streef na ’n soort “kulturele akkoord,” wat voorsiening maak vir goeie verhoudinge gegrond op wedersydse erkenning en respek, gelyke behandeling van almal, en ruimtes vir kultuurgemeenskappe om hul identiteit te bevorder. Hoewel die regering op die kort termyn nie van sommige van ons planne mag hou nie, pla dit nie. Ons vra nie hulle toestemming vir die nastrewing van ons demokratiese regte nie, en sal na die tyd erkenning kry vir wat ons in die praktyk gebou het.
Ons sal dit wat ons van ons voorouers geërf het, bewaar en verbeter, en dit dan veilig aan die volgende geslag gee om verder te vat.