Ontmoet die tapir, die onbekende familielid van die renoster - diere Lees Meer
Hoof diere Ontmoet die tapir, die onbekende familielid van die renoster
Ontmoet die tapir, die onbekende familielid van die renoster
Die tapir vervul 'n belangrike funksie as 'n saadverspreider in laaglandwoude, en is ook 'n belangrike wese vir die mense in die streek. Vanweë sy indrukwekkende figuur maak dit deel uit van die wêreldbeskouing van baie inheemse etniese groepe.
Geskryf en geverifieer deur biochemie Luz Eduviges Thomas-Romero op 08 Junie 2020.
Laaste opdatering: 08 Junie 2020
Die tapir is 'n primitiewe wese. Volgens die fossiel spesies rekord, hul voorouers het reeds ongeveer 55 miljoen jaar gelede die Eurasiese gebied bewoon. Gedurende sy lewe op die planeet het nege van die tien geslagte van die tapirid -familie uitgesterf.
Tans, onder die baie families van die orde Perissodactyla, slegs tapirs en renosters van die ceratomorph -groep oorleef. Dit is vreemd om te weet dat een van sy anatomiese merke sedertdien onveranderd gebly het: die onewe aantal tone wat eindig in hoewe op die agterpote.
Die tapir ontvang 'n lang lys algemene name soos tapir, anta, tatabra, mbeorí, mboreví of sachavaca. In die inheemse volke van die Venezolaanse Amasone staan ​​hulle volgens die Waraos bekend as Dasdil; en soos Shama, onder die Yanomami.
Waar woon die tapir?
Tans is daar geen tapiriede oor in die noorde van Eurasië nie, die oorspronklike gebied van die groep. Dit is interessant om daarop te let dat die paar veranderinge wat die groep gedurende sy evolusie ondergaan het, dui op die goeie aanpassing daarvan by die habitat wat dit inneem.
Vandag se tapiriede is ingesluit in 'n enkele genus, met drie spesies in Sentraal- en Suid -Amerika en een op die Maleise skiereiland en die eiland Sumatra. Dit maak nie saak die streek, want al die tapirs woon in gebiede met 'n goeie waterbron, insluitend woude, reënwoude, berge en grasvelde.
Tapirus aanduiding, Maleise of Asiatiese Tapir: in die suide van Burmanië, Maleisië en Sumatra
Tapirus bairdii spesies, Tapir Bairdii of Sentraal -Amerikaanse tapir: van die suide van Mexiko tot die noorde van Colombia en oos van die Andes van Ecuador.
Tapirus terrestris, Brasiliaanse tapir of aardse tapir: bewoon Colombia en Venezuela in die noorde van Argentinië en suid van Brasilië.
Tapirus pinchaque o Bergtapir: bewoon die Andesgebergte van die noordweste van Venezuela, Colombia en Ecuador tot in die noordweste van Peru.
Wat is die tipiese kenmerke van die tapir?
Die tapir is die grootste herbivoor in die nuwe wêreld. Afhangende van die spesie, kan 'n volwasse vak 200 tot 360 kilogram bereik. Oor die algemeen is die kenmerke van tapirs die soliede liggaam, die stert en die kort bene, die groot kop en die verminderde nek.
Die tapir se gesigsanatomie val op, wat hoogs gespesialiseerd is. Sy skedel het 'n stel eienaardige benige eienskappe wat ontwikkel het om 'n kort en buigsame buis te ontwikkel.
Dit is interessant om dit te weet die stam van die tapir is eintlik die bolip en neus. Die buigbaarheid van die stam laat hom toe om dinge te begryp, en hulle gebruik dit om blare en vrugte uit bome te pluk.
As hulle bedreig word, duik tapirs in riviere en duik gebruik hul snoet as 'n snorkel. Die Asiatiese spesie het 'n groter proboscis.
Volgens studies is dit nie uitsluitlik nagtelik nie, hulle is geneig om bedags in die bos te skuil en snags uit te kom om te eet. Oor die algemeen is tapirs nie baie sosiale wesens nie; dit lyk nie asof hulle komplekse verhoudings het nie. Alhoewel hulle oor die algemeen skaam is, is hulle aggressief terwyl hulle meeding om metgeselle of terrein verdedig.
Tapirs het 'n relatief lang swangerskapstydperk van 13 maande en produseer 'n enkele brood per werpsel. Daar moet op gelet word dat die bont van die kleintjies baie verskil van die van die volwassenes. Hulle het 'n kamoefleringpatroon wat herinner aan 'n waatlemoen, met bruin en beige strepe wat verloor as hulle groei.
Aan die ander kant vind die kalf ongeveer 10 tot 12 maande oud speen. Die kleintjies is twee tot vier jaar oud en kan 25 tot 30 jaar lank lewe.
Tapirs produseer verskillende vokalisasies
Volgens verskillende studies produseer tapirs 'n skrik om vrees, angs of pyn uit te druk. Wat meer is, hulle stem 'n "klik " om hulself tussen dieselfde spesie te identifiseer, veral gedurende paartyd. Hulle toon ook aggressie met 'n nasale snork, en as hulle geïrriteerd word, maak hulle 'n snorkgeluid.
Tapir spesies is Geklassifiseer as kwesbaar deur die IUCN Rooilys van bedreigde spesies. Alhoewel meer studies nodig is om die huidige digthede en neigings te bepaal, word vermoed dat die tapirpopulasie in sy geografiese omvang afneem.
Die belangrikste bedreigings is jag (vir vleis en vel), habitatkompetisie met vee en fragmentasie van habitats as gevolg van ontbossing. Alhoewel hulle wettig beskerm word teen jag, vind jag steeds in baie beskermde gebiede plaas.
Daar moet kennis geneem word dat gegewe hul gevarieerde dieet van vrugte, blare, blomme en bas, tapirspesies 'n baie belangrike rol speel as saadverspreiders. Gebaseer op hierdie feit, beskou as landskapargitekte en hoeksteen spesies vir die bewaring van die ekosisteem waar hulle woon.