Minoïese beskawing - Wikipedia
Die Minoïese beskawing, 'n bronstydse beskawing, het op die eiland Kreta ontstaan en het 'n opbloei beleef vanaf om en by die 27ste eeu tot die 15de eeu v.C.. Dit is herontdek aan die begin van die 20ste eeu, weens die werksaamhede van die Britse argeoloog Sir Arthur Evans. Will Durant het na hierdie beskawing verwys as "die eerste skakel in die Europese ketting."
Wat die Minoïers hulself genoem het is onbekend. Die benaming "Minoïes" was 'n skepping van Arthur Evans na aanleiding van die mitiese "koning" Minos. Minos was in die Griekese mite geassosieer met die labirint, wat Evans in verband gebring het met die Knossos argeologiese perseel. Dit is soms beweer dat die Egiptiese pleknaam "Keftiu" (*Káftiu kftiw) en die Semitiese "Kaftor", oftewel "Kaphtor" en "Kaptara" in die Mari-argiewe na Kreta verwys; "Nietemin kan sekere erkende feite rakende Kaphtor/Keftiu kwalik met Kreta in verband gebring word," soos John Strange opgemerk het. In die Odussee, wat eeue na die vernietiging van die Minoïese beskawing opgestel is, noem Homerus die Kretense inwoners Eteokretensers (d.w.s. "ware Kretensers"); 'n volk wat die afstammelinge van die Minoïers kon wees.
Minoïese paleise (anaktora) is die besbekende geboue wat op die eiland deur uitgrawings onthul is. Dit is monumentale geboue wat administratiewe fuksies vervul het, soos aangedui deur die groot argiewe wat deur argeoloë opgegrawe is. Elk van die paleise wat dusvêr onthul is, beskik oor eie weergalose kenmerke, maar da