Hoekom Cecil die nuus domineer en wat jy moet doen as dit jou ontstel | Maroela Media
In die afgelope twee weke was die nuus geheel en al deur die storie van Cecil die leeu gedomineer. Ek is nie juis 'n jagter nie en ek gaan myself nie as 'n kenner op die gebied voorhou nie, maar daar is tog 'n paar belangrike afleidings wat ons uit hierdie verhaal kan maak.
Volgens ROi Africa Media Insights was die Suid-Afrikaanse nuusmedia verlede week oorstroom met nuus van Cecil die leeu. Byna twee derdes (65,67%) van die nuus het oor dié berig gehandel. Die Springbokke (die rugbyspan, nie Cecil se kos nie) was tweede met 'n skamele 6,51%. Die hutsteken #CecilTheLion het meer as die helfte (51,64%) van die nuus op Suid-Afrika se sosiale media in beslag geneem. Selfs op die internasionale forum het Cecil die eerste plek gekry met meer as 'n derde (34,02%) van die internasionale nuusdekking wat aan hom toegewy is. Cecil het in die internasionale media meer as dubbel soveel nuusdekking gekry as Donald Trump en meer as drie keer soveel dekking as ISIS se terreurdade!
Die antwoord is eintlik lank en ingewikkeld. Aan die een kant bevat dit rolspelers vanuit verskillende uithoeke van die wêreld, wat die storie relevant maak op verskillende plekke. Aan die ander kant is dit 'n sensasionele storie, waarmee mense se emosies opgejaag word (en die feit dat die leeu 'n naam gehad het, maak die storie soveel groter). Mense is óf kwaad oor dit wat gebeur het, óf hulle is kwaad vir die mense wat nie ook só reageer op ander, groter krisisse nie.
'n Mens kan selfs argumenteer dat dit op pseudo-nuus neerkom. Dit is nie werklik groot nuus nie, maar almal praat daaroor. En omdat almal daaroor praat, is dit groot nuus. Hoe meer mense daaroor praat, hoe langer bly dit in die nuus. En hoe langer dit in die nuus bly, hoe meer praat mense daaroor.
'n Verdere element wat hierdie verhaal nuuswaardig maak is dat dit aangevuur word deur aktiviste, wat dit hulle missie maak om hierdie storie so lank as moontlik in die kollig te hou.
Laastens – en dit is die punt waarop ek wil fokus – is mense kwaad omdat die storie, volgens hulle, "abnormaal" is. Dit is nie 'n alledaagse gebeurtenis nie en daarom praat mense daaroor. Daarin lê die tragedie. Ek het baie mense hoor kla oor die feit dat iets soos plaasmoorde nie soveel publisiteit en debat ontlok soos Cecil die leeu nie. Die feit dat bykans 30 boere sedert die begin van die jaar al vermoor is, is 'n bevestiging dat plaasmoorde baie meer katastrofies is en veronderstel is om groter nuus te wees. Maar die hartseer is dat plaasmoorde nie soveel aandag kry nie, gedeeltelik omdat dit in die publiek se oë as deel van die status quo beskou word.
Dit laat my dink aan my onlangse besoek aan Australië as deel van AfriForum se veldtog om internasionale bewusmaking oor plaasmoorde te doen. Daar gekom, skakel ek die nuus aan. Hoofnuus op ABC was dat 'n man in die kop geskiet is, maar dit oorleef het (nie juis nuus as dit in Suid-Afrika gebeur nie). Destyds tydens 'n besoek aan die VN se hoofkantoor in New York was ek net so verbaas. CNN America het berig dat 'n man in hegtenis geneem is omdat hy met 'n inkopietrollie in iemand anders vasgejaag het. Dit klink soos naweekvermaak in Suid-Afrika.
Daarteenoor vind daar amper elke dag 'n plaasaanval en amper vyf plaasmoorde elke maand in Suid-Afrika plaas. Dit gebeur al só gereeld dat dit as "normaal" in groot dele van die publiek oë beskou word.
As jy dus, soos ek, ook gefrustreerd is oor die buitensporige media-aandag wat aan die sogenaamde "moord" op Cecil die leeu gegee word, terwyl ander erger brandpunte agterweë gelaat word, moet nie die leeu en die media daarvoor blameer nie. Wat ons moet doen is om seker te maak dat dít waaroor ons ontsteld is en wat in ons opinie baie meer skreiend is as die verhaal van Cecil, nooit vir ons normaal word nie. Ons moet sorg dat ons reaksie hierop nie afneem hoe meer dit gebeur nie, want daarmee sê ons dat dit besig is om normaal te word. Ons protesaksies moet groter word, nie kleiner nie.
Mag die abnormaliteite van hierdie land nooit normaal word nie.
Lees al Maroela Media se berigte oor Cecil die leeu hier.
Internasionale nuusdekking oor sewe dae tot Sondag 2 Augustus. Grafika: Roiafrica.com
Suid-Afrikaanse nuusdekking oor sewe dae tot Sondag 2 Augustus. Grafika: Roiafrica.com
Suid-Afrikaanse sosiale media statistiek vir sewe dae tot Sondag 2 Augustus. Grafika: Roiafrica.com
Hoekom gee ons vir leeus die name van oorlede boere en ander slagoffers van moord en adverteer dit in die wêreld dat hulle ook op die boere se naam genote 'n trofee jagtog kan aanpak. Ja twee verkeerd maak nie 1 reg nie, maar daar is wel jagters wat eties optree. Ons kan dit juis op daardie manier doen en saam met dit, die saak as goeie doel adverteer en as bewusmaking gebruik. Sou mense soos die anti-jag aktiviste mens daaroor veroordeel, dan sê mens net dat vir elke boer wat vermoor word, daar minder omgewingsbewustes oorbly om na die… Lees meer »
Daar word daagliks derduisende beeste ge(skiet) geslag vir ons etenstafels baie van hulle het ook name gehad Poena, Rooirok, Keiser is maar n paar van ons gestorwe beeste se name hulle was vredeliewende diere, daar is geen verskil tussen die skiet van n bees en n leeu nie. Dit is n dag om te treur as die dood van n siellose dier belangrikker is as die sterwe van iemand se geliefde
Skitterende artikel deur Ernst, soos gewoonlik. Is dit dalk in Engels ook beskikbaar?
Ek gaan nou ook 'n eier in die pan gooi. Ernst het een van my frustrasies rondom Suid-Afrikaners se reaksie op Cecil Die Leeu baie raak bewoord. Maar ek dink nie daar is salf aan te smeer nie. Ek dink dit is 'n simptoom van die typ en plek waarin ons onsself bevind. In SA staar ons daagliks geweld, korrupsie, moord, rassehaat en -spanning, armoede, eknomiese krisis en onbevoegheid in die gesig – om maar 'n paar krisispunte te noem. Alle vorme van media loop oor van negatiewe berigte en woedende reaksies daarop. Mense is letterlik die hel in. Frustrasievlakke… Lees meer »
Liezel slaan vir my die spyker op sy kop. In ons samelewing hoor ons daagliks van al die moorde, verkragting, ens en NIKS word daaraan gedoen nie. Mense praat vir 'n uur of 'n dag daaroor en dan is dit verby. Slegs diegene wie se naasbestaandes betrokke is onthou en leef saammet dit vir jare en jare. Cecil op die anderkant het mense woedend gehad vir dae aaneen en is mense nogsteeds daarby betrokke. Miskien is dit omdat ons reaksie kry oor hierdie gebeurtenis dat ons daarmee aanhou. Dus dink ek die antwoord le dat ons mense moet herinner aan… Lees meer »