In kulturele terme vertaal daardie belangrike politieke beginsel (wat Tim tog seker ook ondersteun?) in die volgende: meervoudige punte van inset om die bes moontlike uitkoms te bewerkstellig. ‘n Ster kan nie skyn met net een hoek nie. ‘n Skitterende gedig. ‘n Uitstekende gesprek met Auden in die Kwartelheuwel. So voer Yves T’Sjoen sy reeks “Lees maar er staat meer dan de tekst” verder met ‘n aflewering oor Willy Roggeman en jazz (nogeens musiek!), Bernard Odendaal plaas die volgende bespreking van ‘n voorgeskrewe gedig en Philip de Vos onthou hoe sy eerste skryfwerk tot stand gekom het. ♦Een gedig gebaseer op ’n koerantberig (besorg die berig ook voor die tyd aan ons, asb. – verkieslik elektronies) Sy aangesig blink soos die son wat skyn in sy krag (Op. 1:13-16). Naòmi, wat die rol van Brel se eggenote Miche speel in die eerste kabaret wat ons met die vertaalde chansons van Brel saamgestel het, brei soos volg hierop uit: “Mense aanvaar blykbaar dat prostitusie bestaan, en gaan selfs heel geneë op ‘n toer van die rooiliggebied, maar kan nie verduur dat daar padlangs gepraat word oor wat daar gebeur nie. ‘n Mens gebruik tog taal wat by die onderwerp pas?