Resensies van die wêreld se eerste proefbuis-burger - Nuwe resepte - 2022
Resensies van die wêreld se eerste proefbuis-burger
Die uitspraak is van $ 330 000 hamburger wat in Londen bedien is
Binnekort kan hierdie hamburgers gemaak word met vleis wat deur die laboratorium gekweek is.
Verlede week het die wêreld se eerste proefbuisburger bedien op 'n onbekende plek vir onbekende eters vir 'n geheime smaaktoets wat oor die hele wêreld in koerante verskyn het. En alhoewel die bereiding van die burger meer as $ 331 200 kos (duur vleisverbouende wetenskap, ja) die resensies is 'n bietjie ... teleurstellend.
'Dit is iewers tussen 'n Boca Burger en 'n McDonald's -burger', het Josh Schonwald, die skrywer van Die smaak van môre gesê. Voedselwetenskaplike Hanni Rützler, die tweede proeër, het gesê dit is soos 'n "vleisbrood sonder sout en peper." Beide beoordelaars het kennis geneem van 'n 'koekagtige kwaliteit', wat glad nie lekker lyk nie.
Die hamburgerpatty, wat deur die Nederlandse wetenskaplike Mark Post aan die Universiteit van Maastricht ontwikkel is, is verbou deur stamselle van die koei se skouerspier. Die selle is dan vermenigvuldig in 'n voedingsoplossing om uiteindelik spierselle te word, wat 'n vetlose vleisproduk skep om maer beesvleispasteitjies te maak.
Op sy beurt hoop Post dat hierdie ontwikkeling kan help om 'n voedseltekortkrisis te stuit en die wêreldwye vleisverbruik met gesintetiseerde vleis te verminder. Tog sal dit 'n rukkie duur voordat vleis uit die laboratorium op u rakke in die supermark verskyn. "Die produksie van beesvleis het 'n lang pad om te gaan en sal vir 'n geruime tyd nie meer op die mark wees nie, aangesien die tegniek nog moet verfyn en verander word om massaproduksie moontlik te maak," het Post aan FoodNavigator gesê. Gelukkig vir diegene wat 'n bietjie meer vet in hul burgerpasteitjies verkies, en nie die skuld wil voel om regte vleis te eet nie.
Die wêreld se eerste proefbuis-burger is pas gaar en geëet
Die hamburger, gemaak van 'n gekweekte beesvleis, word in 'n braaipan gaargemaak en dan aan albei maaltye voor gaste wat slegs genooi word, bedien.
Die smaaktoetsers is vandag onthul as die skrywer Josh Schonwald, die Oostenrykse voedselnavorser Hanni Rützler.
Die skepper van die hamburger, professor Mark Post van die Universiteit van Maastricht, glo dat in-vitro vleis die dreigende voedselkrisis kan beëindig en die groeiende vraag na vleis in die wêreld kan bevredig sonder om die omgewing te vernietig of diere te benadeel.
Die burger word gemaak van 'n regte dier. Dit maak dit anders as 'nabootsingsvleis', soos sojaproteïen, wat in vegetariese of veganistiese kosse gebruik word.
Spierselle word van 'n koei geoes. Die selle word in 'n donutvormige skottel geplaas met 'n voedingsoplossing-'n mengsel van suikers, vette, aminosure en minerale.
Die selle word spierweefsel en groei tot klein stukkies vleis.
Ongeveer 20 000 vleissnitte is nodig om 'n burger van vyf gram te maak, sê Post.
Bestanddele soos sout, eierpoeier en broodkrummels word gekombineer met die gekweekte beesvleis om die burger te maak. Wetenskaplikes gebruik rooibietsap en saffraan om te kleur. Daarsonder is die vleisdrade 'n onaangename, grys kleur vanweë die gebrek aan bloedselle.
Die vleis wat deur die laboratorium gekweek is, was nog steeds "nie lekker nie" toe Post in 2011 met Reuters gepraat het. Die eerste openbare proe sal die uiteindelike toets wees. Het wetenskaplikes iets geskep wat aan die werklike dinge voldoen?
Post is optimisties dat hy voorspel dat die kommersiële produksie van proefbuisvleis binne die volgende 10 tot 20 jaar kan begin.
Hier is ons eerste blik op die Cultured Beef -burger. 'N Sjef van Cornwall sê dat hy dit soos 'n tradisionele burger gaan aanpak. Dit lyk effens ligter as 'n gewone burger.
Dit word mooi bruin. Dit het dieselfde kooktyd as 'n gewone hamburger en ruik lekker.
Ongeveer 4 minute om te gaan.
Uitvinder Mark Post sê dit sal 10-20 jaar neem om die burger in supermarkte te kry. Post sê dit is 'so veilig soos gewone beesvleis'.
Die burger is klaar. Ons is nou gereed vir die proe.
Rützler vat die eerste hap. Sy het verwag dat dit meer sappig sou wees. 'Daar is baie intense smaak,' het sy gesê. Schonwald stem saam dat die tekstuur van die vleis daar is, maar die smaak ontbreek. Die hamburger het nog nie vet nie, dit is waar die meeste smaak vandaan kom.
Die wêreld se eerste hamburger wat deur die laboratorium gekweek is, word onthul tydens 'n openbare proe
Navorsers uit Nederland onthul Maandag 'n burger wat geheel en al gemaak is uit stamselle wat in die laboratorium gekweek is, en het die proefbuisvleis gekook en geproe tydens 'n mediageleentheid in Londen. Dr Mark Post, 'n professor aan die Universiteit van Maastricht, het die openbare smaak van vandag bekendgemaak as 'n belangrike stap in die rigting van grootskaalse aanvaarding van sintetiese vleis-'n oorgang wat sommige as 'n oplossing beskou vir dreigende omgewings- en landboukrisisse.
Die 5-ounie "gekweekte beesvleis" -burger is saamgestel uit 20 000 proteïendrade wat uit beesstamselle gegroei is. Die drade is die naweek saamgestel en Maandag uit 'n vrieskas gehaal. Dit kos $ 325,000 om te vervaardig, en is geheel en al gefinansier deur mede-stigter Google, Sergey Brin. Vir Post is die proe van vandag die hoogtepunt van vyf jaar se navorsing.
"ons moet 'n alternatief vind, daar is geen twyfel nie."
'Ek dink mense besef nie dat die huidige vleisproduksie op sy maksimum is nie, en dit sal nie in die komende 40 jaar in die vraag voorsien nie,' het Post by die geleentheid gesê. 'Ons moet dus 'n alternatief bedink, daar is geen twyfel nie.
Die burger is geproe deur twee vrywilligers-Hanni Rutzler, 'n Oostenrykse navorser, en Josh Schonwald, 'n kosskrywer in Chicago. Beide het gesê dat die burger in sommige opsigte outentiek gevoel het, alhoewel hulle 'n paar eienaardighede opgemerk het. By die eet van die burger het Hanni gesê dat dit baie 'geur' het wat 'naby vleis' was, met 'n konsekwentheid wat sy as 'perfek' beskryf het, hoewel dit nie 'so sappig' was nie, omdat sy geweet het dat die vleis nie vet bevat nie. Schonwald beskryf die "tekstuur, die mondgevoel" as "soos vleis", maar beskryf ook "afwesig" die vet van "konvensionele" hamburgers.
'Ek het verwag dat die tekstuur sagter sou wees,' het Rutzler gesê en opgemerk dat die smaak baat sou vind by vet. "Maar daar is nogal 'n bietjie geur." (Post noem die ontwikkeling van sintetiese vet as een van die 'tegniese knelpunte' waarmee hy tans te kampe het.)
Post het sy "proefbuisburger" ontwikkel uit stamselle wat spiere herstel, wat uit die skouers van koeie gehaal word. As dit in 'n groeimedium (kalfserum) geplaas word, differensieer die selle tot spiervesels en begin geleidelik saamsmelt.
"Die selle doen die werk op hul eie."
'Die selle doen die werk op hul eie; ons voorsien net die regte voorwaardes,' het Post Maandag aan verslaggewers gesê.
Post het erken dat dit waarskynlik '10 tot 20 jaar' sal wees voordat gekweekte vleis op die mark kom, wat hoë koste, lae volume produksie en verbruikersbevange as die belangrikste struikelblokke noem, hoewel hy vol vertroue is dat voedsel wat deur laboratorium verbou word, baie kan versag beskou as 'n dreigende krisis. In 'n video wat deur die span van Post uitgereik is, het Brin gesê: 'Daar is basies drie dinge wat vorentoe kan gebeur. Die een is dat ons almal vegetariër sal word - ek dink nie dit is regtig waarskynlik nie. en dit lei tot voortgesette skade aan die omgewing. En die derde opsie is dat ons iets nuuts doen. "
Volgens die jongste vooruitskattings van die Verenigde Nasies sal die wêreldbevolking teen 2050 9,6 miljard bereik teen 2050. Hierdie groei sal na verwagting ekstra druk op die wêreldwye voedselvoorraad plaas, en veral op vleis. Die wêreldwye vraag na vleis het dramaties toegeneem parallel met die bevolkingsvlakke, met 'n verbruik van 268 miljoen ton in 2007, vergeleke met slegs 70 miljoen ton 50 jaar tevore. Die vraag sal na verwagting toeneem met die groei van ekonomiese welvaart en middelklasverbruikers in ontluikende markte soos China en Indië.
Wêreldwye krisisse wag op die horison
Sommige skat dat voedselproduksie in die volgende 50 jaar moet verdubbel om die wêreld se sampioenbevolking te voed. Maar as gevolg van klimaatsverandering, wydverspreide verstedeliking en beperkte watervoorrade, sal dit waarskynlik deur die tradisionele landbou moeiliker word.
Post en ander sê dat kunsmatige vleis 'n oplossing kan bied. 'N Studie van die Universiteit van Oxford in 2011 het bevind dat sintetiese vleis slegs een persent van die grond en vier persent van die water benodig wat die tradisionele veeproduksie tans gebruik. Die studie het ook beduidende omgewingsvoordele inhou, wat kweekhuisgasse wat deur die vee geproduseer word, tot 96 persent verminder en 45 persent minder energie gebruik as konvensionele middele.
Maar kritici merk op dat Post se tegniek steeds afhanklik is van genetiese materiaal wat van diere afkomstig is, en dit is nie duidelik of 'n suiwer sintetiese oplossing op hande is nie. Omdat die myosatelliet selle wat hy gebruik nie oneindig kan voortplant nie, sal Post se tegniek altyd staatmaak op 'n voorraad koeiweefsel.
Ander navorsers is besig met soortgelyke projekte. Wetenskaplikes van die Universiteit Utrecht het gewerk om embrioniese stamselle uit varke en beeste te onttrek, terwyl navorsers aan die Universiteit van Missouri 'n stamsel ontwikkel wat uit volwasse selle verkry kan word en onbepaald kan voortplant.
Sommige diereregtegroepe het Post se werk verwelkom en dit geprys as 'n meer menslike alternatief vir huidige stelsels. Die People for the Ethical Treatment of Animals (PETA) het 'n beloning van $ 1 miljoen aangebied aan die eerste persoon wat hoender in die laboratorium ontwikkel het, maar ander neem 'n meer versigtige benadering tot die veld en noem etiese en veiligheidsoorwegings.
Skeptici het dit reeds 'Frankenburger' genoem
Die UK Vegetarian Society het vandag gesê dat dit 'amptelik geïnteresseerd' is in die moontlikheid van sintetiese vleis, hoewel die organisasie gesê het dat dit meer inligting benodig oor die dierlike materiaal wat dit gebruik voordat dit goedgekeur of veroordeel word. Die UK National Farmer's Union het 'n soortgelyke skeptiese toon gekry en in 'n verklaring gesê dat dit 'nog te oortuig is' dat beesvleis en ander kunsmatige produkte nodig is.
Post erken kommer oor die veiligheid van sy burger, hoewel hy gesê het dat daar geen rede is om aan te neem dat dit enige risiko's inhou nie, en sê dat dit moontlik is om die vleis selfs veiliger te maak as produkte wat tans op die mark is. Hy het ook beklemtoon dat die stamselle onttrek is sonder om die koeie pyn te veroorsaak.
Die bemarking van vleis wat deur laboratorium vervaardig word aan verbruikers, sal waarskynlik uitdagings inhou-skeptici het dit al as 'Frankenburger' bestempel-hoewel Post sê dat mense die idee sou verwelkom as hulle weet van die voordele vir die omgewing.
"Dit is aan die mense, maar ek dink daar is maniere om dit effektief te bemark."
Brouwery toer in Noord -Yorkshire
Die Black Sheep Brewery in Masham is om verskeie redes die moeite werd om te besoek, veral om die landskappe van die Yorkshire Dales en sy sonderlinge dorpe (versier met die oorblyfsels van Tour de France bunting, fietse en allerhande toebehore tydens ons besoek vandag).
Daar is 'n Besoekersentrum met 'n 'baa..r en bistro ' wat vars fayre afkomstig is van plaaslike produkte (van ligte happies tot hoofgeregte) en verskeie Black Sheep -biere van die kraan (ook gebottel).
Baa..r + Bistro by die besoekersentrum
Maar die hoogtepunt moet die brouery toer (£ 6,95 vir volwassenes, £ 5,95 vir senior burgers) wat ongeveer 75 minute duur.
Die toer begin met 'n sitgesprek oor die Theakston -gesin se lang brougeskiedenis (in dele -kompleks, maar ons gids het dit baie vermaaklik gemaak) afgewissel met videomateriaal en voorbeelde van gars en hop om te ruik en te proe, voordat die herder op pad was. 8217 begin 'n deel van die toer in die ketelkamer.
Mash tun + ketelkamer
Blykbaar word hierdie ketelkamer so warm en stom dat dit ondraaglik is om langer as 'n paar minute in die somer te wees. Gelukkig is daar vandag 'n nuwe ketel afgelewer, maar alhoewel ons nie al die toerusting in volle werk gesien het nie, was dit miskien nie so 'n slegte ding nie.
Wat gebeur in hierdie kamer?
fyngemaakte mout uit die stroper word met warm water in die mash tun gestamp
stysel uit die mout word omgeskakel na suikers (wort)
die wort word in die koper waar hop bygevoeg word
as die koper vol is, word dit aan die kook gebring en dan presies 'n uur lank gekook
die brousel word in die hop terug waar die hop aan die onderkant gaan lê, sodat die brouery na die gistingskamer oorgepomp kan word
Gisreste wat na die East Midlands vervoer word + wat in Marmite gebruik word
Dan gaan dit na die verpakkings- en verspreidingsgebied …
Berei voor vir uitreiking
Voordat u 'n bietjie meer geleer het oor elke spesifieke bier.
Verskeidenheid swart skaapbiere, sowel as vate en vate
En die enigste manier om dit te voltooi, is om u nuwe kennis te proe!
Bier proe l-r, voor tot agter – Riggwelter, Golden Sheep, Black Sheep ale + Velo drafts (Imperial Russian Stout + All Creatures gebottel)
Ek was veral ingenome met Velo, 'n spesiale, seisoenale pale ale met subtiele tikkies oranje en koljander, geskep vir die Tour de France 2014 in Noord -Yorkshire, perfek hoppig en baie maklik om te drink, en die Imperial Russian Stout – sterk , donker en fluweelagtig.
Keiserlike Russiese stout
Die uitspraak: 'N Fantastiese dag uit as u in die omgewing is. Of die moeite werd om 'n reis te reël as u dit nie doen nie.
Koel Velo -biermatte vir die 2014 Tour de France
Adres: The Black Sheep Brewery, Wellgarth, Masham, North Yorkshire, HG4 4EN
Harrogate Borough eetkamer:
Opwindende dag by die brouery vandag! Ons nuwe ketel het aangebreek! pic.twitter.com/lEeCtSCWBf
- BlackSheep (@BlackSheepBeer) 15 Augustus 2014
Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) sê vleisproduksie sal na verwagting tot 376 miljoen ton teen 2030 styg vanaf 218 miljoen ton jaarliks ​​in 1997-1999, en die vraag van 'n groeiende wêreldbevolking sal na verwagting verder styg.
Volgens 'n verslag van die VN se Voedsel- en Landbou -organisasie (FAO) van 2006 dra die geïndustrialiseerde landbou op 'n "massiewe skaal" by tot klimaatsverandering, lugbesoedeling, gronddegradasie, energieverbruik, ontbossing en agteruitgang van biodiversiteit.
Die vleisbedryf dra ongeveer 18 persent van die wêreldwye kweekhuisgasvrystellings by, 'n deel wat na verwagting sal toeneem namate verbruikers in vinnig ontwikkelende lande soos China en Indië meer vleis eet, lui die verslag.
Chris Mason, 'n professor in regeneratiewe medisyne aan die University College in Londen, wat nie by die navorsing betrokke was nie, het gesê dat dit ''n uitstekende baanbrekerswetenskap' is wat die omgewing, gesondheid en dierewelsyn kan verlig.
Maar, het hy bygevoeg: "hoewel die wetenskap haalbaar lyk, sal die skaalbare vervaardiging nuwe spelveranderende innovasie verg".
Post het gesê hy is vol vertroue dat sy konsep kan opskaal om 'n lewensvatbare alternatief vir vleisproduksie te bied, maar het gesê dat dit nog 20 jaar kan duur voordat vleis in die laboratorium op die rakke van die supermark verskyn.
Hy het ook toegegee dat die geur van sy vleis verbeter moet word om 'n gewilde keuse te word.
Post weerstaan ​​versoeke van joernaliste van oor die hele wêreld wat gretig is om 'n stukkie van die eerste gekweekte beesvleisburger ter wêreld te probeer, en sê dat daar nie genoeg is om rond te gaan nie.
Maak mikrogolfvoedsel die voedingstowwe dood?
In 'n studie deur die Journal of Agricultural and Food Chemistry, is gevind dat broccoli wat in 'n mikrogolf gekook is, al sy minerale bevat, behalwe vitamien C, wat in die bygevoegde water geloog word. Vitamien C is uiters onbestendig, dus kan enige vorm van kook dit verloor. Vitamien C is gelukkig volop in baie rou vrugte en groente, sodat u dit maklik kan vergoed. Daarbenewens is bewys dat mikrogolwe die minste antioksidantverlies in 20 groente veroorsaak in vergelyking met kook, braai en kook!
Kry 'n huis ter wêreld se eerste drywende stad met pryse tussen $ 25,000 vir 'n ateljee en $ 1,5 miljard vir 'n kenmerkende landgoed
Wil u graag in die wêreld se eerste drywende stad woon? Dit is nou moontlik as u tussen $ 20,000 en $ 1,5 miljard in u sak hou. Die mensgemaakte Blue Estate-eiland is 'n wonderlike nuwe ontwikkeling in die Karibiese See, wat mense alles bied, van 'n ateljeewoonstel op 'n ringvlak tot 'n groot woning. Die mensgemaakte eiland is van nuuts af opgebou met betonmodules met 'n hoë prestasie en 'n totaal van 4921 voet by 3280 voet, wat gelyk is aan 'n oppervlakte van die helfte van die grootte van Monaco. Hierdie drywende stad huisves meer as 15,000 permanente inwoners, talle besighede, skole en hospitale. Kom ons kyk wat in die droomhuis van die toekoms is?
Die Blue Estate-huise word vandag te koop aangebied tot 2022, en die volle voltooiing word verwag in 2025. As alles verloop soos beplan, sal sommige eiendomme teen 2023 beskikbaar wees.
Om in so 'n droomagtige opset te woon, kan vir almal 'n pragtige werklikheid wees, want hulle bied ateljeewoonstelle vir $ 20,000 en 'n weelderige mega-herehuis vir byna 'n miljard of meer.
Die eiland word omring deur pragtige fasades en waterliggame, wat die lewenstyl van die eiland behou. Hulle het ook hoëprestasie-betonmodules hiervoor gebruik.
Die drywende huise bied ruim ruimtes om te ontspan en te verjong, en dit is net 'n entjie van Miami en die Bahamiese Eilande af.
Die buitemure is meer as 160 voet groot en sal die grootste golwe van die see verdwerg en die landgoed beskerm teen die wilde strome van die watermassa.
Volgens die ontwikkelaars sal die drywende stad met hernubare bronne aangedryf word om 'n negatiewe CO2 -uitset te behou.
'N Groot gemeenskapsgevoel sal heers in die stad waar mense bymekaar kan kom by parke, sakesentrums, internasionale skole, klinieke, ens.
Proefbuis -hamburger: £ 250,000 stamselpatty gaar en geëet (en Google ''s Sergey Brin haal die rekening op)
Die wêreld se eerste proefbuisburger, gemaak van vleis wat deur laboratoriums gekweek is, is vandag in Londen gekook en bedien-danksy 'n baie bekende weldoener uit die wêreld van tegnologie.
Die inwonende 'mal wetenskaplike' van Google ('n medestigter), Sergey Brin, het na berig word £ 215,000 in die projek belê en was gereed (via video) om die missie te verduidelik.
In 'n video wat deur sjef Richard McGeown gewys is voordat die burger in botter gekook is - natuurlik met 'n paar Google Glasses - het Brin gesê dat hy die tegnologie ondersteun omdat dit 'transformerend vir die wêreld' kan wees.
Hy het gesê: "Daar is basies drie dinge wat vorentoe kan gebeur - een is dat ons almal vegetariër kan word. Ek dink nie dit is regtig waarskynlik nie."
'Die tweede is dat ons die kwessies ignoreer, en dit lei tot voortgesette omgewingsskade, en die derde opsie is dat ons iets nuuts doen.
'Sommige mense dink dit is wetenskapfiksie - dit is nie werklik nie, dit is êrens daar buite. Ek dink eintlik dit is 'n goeie ding.
'As dit wat u doen nie deur sommige mense as wetenskapfiksie beskou word nie, is dit waarskynlik nie transformerend genoeg nie. Dit is nou eintlik 'n bewys van die konsep.
"Ons probeer die eerste gekweekte beesvleis -hamburger skep. Van daar af is ek optimisties dat ons regtig met rasse skrede kan skaal."
Die patty van 14 gram, wat £ 250,000 kos om te vervaardig, is voor 'n genooide gehoor opgedis.
Professor Mark Post, sjef wat deur die wetenskaplike verander is, het die hamburger vervaardig uit 20 000 klein repies vleis wat uit koei-stamselle gekweek is.
Nadat hy vandag vir die eerste keer sy eie skepping probeer het, het hy gesê: 'Ek dink dit is 'n baie goeie begin, dit het bewys dat ons dit kan doen, dat ons dit kan doen en 'n begin kan wees waarop ek kan voortbou - ek is baie tevrede daarmee Dit."
Die skrywer van Chicago, Josh Schonwald, en die Oostenrykse voedselnavorser Hanni Rutzler het 'n gemengde resensie gegee aan die smaak van die vleis nadat hy die eerste was wat dit probeer het.
Nadat sy gebyt het, het me Rutzler gesê dat daar 'intense smaak' is, maar dat sy 'n sagter tekstuur verwag het.
'Dit is naby vleis, dit is nie so sappig nie, maar die konsekwentheid is perfek,' het sy gesê.
"Die afwesigheid is die vet, dit is 'n maerheid, maar die byt voel soos 'n konvensionele hamburger," het Schonwald gesê.
'Dit is 'n onnatuurlike ervaring omdat ek die afgelope 20 jaar nie vir u kan sê hoeveel keer ek 'n burger sonder ketchup of uie of jalapenos of spek gehad het nie.
Prof Post glo dat die nuwe burger 'n voedselrevolusie kan wees, met kunsmatige vleisprodukte wat binne tien jaar in die supermark verskyn.
Die rou bestanddele wat die burger gemaak het, klink duidelik onaangenaam - 0,02 mm (0,5 mm) dik pienkgeel weefsel wat deur die laboratorium gekweek is.
'N Meervoudige proses word gebruik om 'n skottel stamselle in 'n burger te maak wat gebraai of gebraai kan word:
'N Groot voordeel van proefbuisvleis is dat dit vir gesondheid aangepas kan word, byvoorbeeld deur die vlak van poli-onversadigde vette te verhoog, het prof Post gesê.
Die vervaardiging van steaks in plaas van maalvleis bied 'n baie groter tegniese uitdaging, wat vereis dat 'n soort bloedvatstelsel voedingstowwe en suurstof na die middel van die weefsel vervoer. Dit kan makliker wees om kunsmatige hoender of vis uit stamselle te maak.
½ koppie gerasperde Colby-Jack-kaas, of meer na smaak (opsioneel)
2 snye Colby-Jack kaas (opsioneel)
2 dun tamatieskywe
2 snye avokado
2 hamburgerbroodjies, gesny
Plaas spek in 'n groot pan en kook oor medium hoë hitte, draai af en toe tot egalig bruin, maar nie heeltemal bros nie, ongeveer 8 minute. Dreineer op papierhanddoeke. Behou 1 eetlepel spekdruppels.
Meng gemaalde beesvleis, broodkrummels, rooipepervlokkies, swartpeper en gebakte spekdruppels in 'n bak totdat dit deeglik gekombineer is. Verdeel vleismengsel in 4 gelyke porsies. Vorm elke porsie in 'n groot patty, maak hulle so dun as moontlik. Sprinkel gerasperde Colby-Jack-kaas op 2 van die pasteitjies en laat 'n rand van ongeveer 3/4 duim breed oop. Plaas die tweede patty op die kaas en druk die rande van die pasteitjies saam om 2 hamburgers met kaas te vorm. Plaas die gevulde patties in die vrieskas om effens af te koel, ongeveer 10 minute.
Bespuit die rooster met kookspuit en plaas die hamburgers op die rooster, sit die hitte laag, plaas die deksel op die rooster en kook tot die buitekant van die hamburgers effens verkool en die kaas gesmelt het, ongeveer 10 minute aan elke kant. Hou die roostertemperatuur op ongeveer 150 grade Celsius. Gebruik 'n spuitbottel water om vlamme te beheer. Vlamme moet net liggies met die bodem van die hamburgers in aanraking kom om 'n effense brand te veroorsaak. Na die eerste keer, plaas 3 gedeeltelik gaar spekskywe op elke burger.
Ongeveer 2 minute voordat die hamburgers klaar is, plaas 'n Colby-Jack-kaasskywe op elke bo-opkant met tamatie- en avokado-skywe en plaas die hamburgers op die bord om vir 1 of 2 minute te rus. Bedien hamburgers op hamburgerbroodjies.
Wat is die beste manier om beesvleis te maal? | Die Burger Lab
My vrou is die afgelope drie weke uit die land en sal agt weke langer weg wees, wat 'n aantal veranderinge in my lewenstyl veroorsaak het. Eerstens het ek met Kluitjie op die bank gaan slaap (die hond mag nie op die bed nie en ek voel vreemd om alleen te slaap). Ek het ook gekies om die bekende doen-nie-werk-maar-doen-'n-groot-skoonmaak-die-dag-voor-sy-kry-terug-strategie van huis skoonmaak bestuur aan te neem. Uiteindelik, sonder dat my vrou voortdurend sou noem dat die lug in ons woonstel swaar is van die reuk van beesvet, het ek die kans gehad om sonder onbelemmerde haas my navorsing oor die gebiede van gemaalde vleis voort te sit.
Ek is 'n kok, maar van nature 'n slypmasjien. Niks behaag my meer as die noukeurige, beheerde dekonstruksie en rekonstruksie van die natuur wat so noukeurig saamgestel is nie. Die Howard Roark van koeie, as jy wil. Wat die dekonstruksiemetode betref, is my gewone gebruik die KitchenAid-vleismolen (kyk na hierdie artikel vir wenke oor hoe om dit te gebruik), maar is dit altyd die beste metode? Wat van die voedselverwerker? Hand kap? Of - durf ek dit sê -voor-maalvleis?
Ek het my vleismeul, voedselverwerker, reuse Chinese hakselaar en 10 pond vars beesvleisblokkie bymekaargemaak om uit te vind.
'N Nota oor temperatuur
Ek weet dat ek dit al voorheen genoem het, maar ek wil nogmaals beklemtoon dat die belangrikste stap vir effektiewe slyp is verkoel die vleis en die maalvleis. Hoe warmer vleis word, hoe sagter word dit, en hoe moeiliker is dit om te kap. Vet het veral die neiging om te smeer, soos volg:
Die vleis aan die linkerkant is in 'n ongekoelde maalvleis gemaal, terwyl die vleis aan die regterkant 'n paar uur in die vrieskas gemaal is. Soos u maklik kan sien, lyk die melerige, pulpagtige goed aan die linkerkant baie minder na beesvleis as die skoon maal aan die regterkant, en dit word daarvolgens sleg gaar.
Met behoorlik gemaalde beesvleis word die vet in verskillende sakke oor die maer versprei. Namate die burger verhit word en hierdie vet smelt, verseker dit 'n los patroontjie met 'n tekstuur met klein sarsies. Gesmeerde vet, aan die ander kant, is geneig om die vleis met 'n mielige tekstuur te verlaat en lek baie makliker uit die patty. Die resultaat is 'n droë burger met 'n pulpagtige tekstuur. Ek weet watter een ek liewer in my mond wil steek.
Vir my smaak toets, het ek 'n paar pond beesvleis bymekaargemaak deur middel van elk van die vier metodes: 80 persent maer chuck in die winkel gekoop, chuck gemaal in die vleismolen, chuck in 'n voedselverwerker gekap en chuck fyn met die hand gekap.
Ek het die beesvleis in twee soorte hamburgers geproe. Die eerste was my beste burger vir 'n alleenstaande man of vrou - 'n eenvoudige aangeleentheid wat ontwerp is om die skerpte en losheid van die patty te maksimeer. Hulle word gemaak deur die maalvleis losweg saam te druk tot 'n dun pattie wat dan in 'n pannekoek word tot goed bruin en oraloor bros. As gevolg van die dunheid, word dit standaard tot gemiddeld gaar (maar dit is glad nie droog nie!).
Vir die tweede keer gaan ek vir 'n groter-vormige 8-onse patty wat met die Spotted Pig's Charbroiled Burger-metode gekook is: hard in 'n roosterpan gesny (dit is nog te koud om die regte rooster uit te breek), oorgedra na 'n koeler pan om kook tot medium skaars.
Beide soorte hamburgers is ontleed op tekstuur, geur en gebruiksgemak. Hier is die resultate.
Geur: Nie sleg nie. Nogal vetterig, maar net sag genoeg. Volgens my ervaring kan die smaak baie verskil van dag tot dag en van winkel tot winkel - u weet nooit presies wat by die beesvleis ingaan nie, dus baie hang af van die trekking.
Tekstuur: Kompak, dig, effens melerig.
Gemak van gebruik: Baie maklik - koop die pakkie en maak dit oop. Die enigste moeilike deel is om die patties behoorlik te vorm-die baie saamgeperste vleis is minder vormbaar as los, vars gemaalde beesvleis.
Algehele indruk/beste gebruik: Dit is goed in 'n knippie, maar sal nooit 'n onvergeetlike burger maak nie. Dit was baie beter in die dunner patty as die dik patty waar die digtheid en swak tekstuur daarvan werklik uitkom. Die beste manier om beesvleis in die winkel te kook, is eintlik deur die Shake Shack-smash-metode, want met die metode word die vleis in elk geval taamlik gekompakteer.
Slyp wenke: Maak seker dat vleis in blokkies gesny word wat nie meer as 'n sentimeter lank is nie, dat al die bindweefsel afgesny is en dat alles koud is. Die vleis moet uit die yskas kom, en die maal moet uit die vrieskas kom. Gebruik relatief hoë spoed (6 tot 8 op die staander) om die vleis vinnig deur te kry sonder om die masjien te verhit.
Geur: Ryk en vleisagtig. Hierdie patties behou baie sappige vet terwyl hulle kook, beide die dun en die dik weergawe.
Tekstuur: Tonne hoeke en gaatjies. As 'n dun pattie word dit lekker, skerp klippies, terwyl dit as 'n groot burger sag en maklik gekou word.
Gemak van gebruik: Relatief maklik, mits u 'n staanmenger en 'n slypstuk het. Opruiming kan 'n bietjie seer wees (dit is nie maklik om vleis en vet uit 'n L-vormige buis te haal nie), maar my skottelgoedwasser sorg vir die meeste harde werk.
Algehele indruk/beste gebruik: Dit is 'n uitstekende, vinnige, maklike, universele slypinstrument wat beesvleis lewer wat beter is as die winkel.
Slyp wenke: Om vleis te verminder, sny vleis in stukke van 1 tot 2 duim en plaas dit in 'n enkele laag op 'n bakplaat of groot bord in die vrieskas vir ongeveer vyftien minute voordat dit gemaal word. Maal in bondels van hoogstens 'n half pond vir 'n voedselverwerker van 10 koppies. Pols eerder as om voortdurend met die slypmasjien te werk om 'n egaliger slyp te kry.
Geur: Tensy u verwerkerblaaie in wese splinternuut is, kry u 'n mate van besmetting. Vleis wat deur voedsel verwerk word, verloor dus meer vet tydens die kook as beesvleis in 'n werklike maal, maar nie veel meer nie.
Tekstuur: Nie heeltemal so klippies of skerp soos vleis in 'n vleismolen nie, maar in die algemeen baie lekker. Dit maal nie so eweredig soos 'n slypmasjien nie, wat beteken dat jy 'n goeie mengsel van groot stukke en baie fyn stukkies kry.
Gemak van gebruik: Matig. Die vries van die vleis dra by tot die proses, net soos om in groepe te werk. Uiteindelik is gesmeerde beesvet nie die maklikste ding om uit 'n verwerkerbak skoon te maak nie.
Algehele indruk/beste gebruik: 'N Goeie, relatief lae druk metode om tuisgemaakte beesvleis te kry as u nie 'n staanmenger en 'n maalapparaat besit nie. Nog steeds 'n aansienlike verbetering ten opsigte van goedere wat in die winkel gekoop is. Die ongelykheid van die slyp het wel 'n paar dun kolle gelos wat nie so goed in 'n dikker burger gevaar het nie. Plak met dun, los patties.
Met die hand gekap
Slyp wenke: Gebruik in die eerste plek 'n skerp, swaar mes. 'N Klipper is 'n uitstekende keuse vir hierdie tegniek. As gevolg van sy gewig hoef u nie self veel moeite te doen nie. Soos met maal, wil u hê dat u vleis lekker koud bly terwyl u dit kap, sodat alles maklik kap. Kap op 'n sagte hout of saamgestelde snyplank wat u nie omgee om 'n bietjie letsel te kry nie (die swaar skeersel sal laat merke op die oppervlak). Dit is die maklikste om in klein hoeveelhede te werk, sodat u die tekstuur van die finale slyp noukeuriger kan beheer.
Geur: Feitlik geen besmetting beteken groot gatstruktuur en sapbehoud tydens kook.
Tekstuur: Jy kan so fyn of so grof kap as wat jy wil, maar maak nie saak wat nie, jy kry 'n goeie variasie in die tekstuur. Dit is 'n goeie ding. Jou hamburgers kry lekker klein stukkies vleis en vet vir die vorming van kors, maar behou genoeg groter stukke sodat elke hap 'n paar steakagtige oomblikke met 'n tikkie kou het. Inderdaad baie bevredigend.
Gemak van gebruik: Dit kan nie ontken word nie: hierdie proses is tydrowend. Minstens drie of vier keer so stadig soos 'n slypmasjien of verwerker. Aan die ander kant is dit goeie oefening, en skoonmaak is vinnig.
Algehele indruk/beste gebruik: As ek tyd het, sal dit my nuwe metode wees, veral vir dikker hamburgers, waar die steakagtige kwaliteit van die dik beesvleis 'n interessante afgewerkte tekstuur bied.
So daar gaan jy. As jy die stukrag het, met die hand gekapte beesvleis is waarskynlik die beste opsie vir die meeste toepassings, hoewel vleis in 'n regte vleismolen gemaal word, kom dit binnekort.
Ek het dit al 'n miljoen keer gesê, maar as u een ding kan doen om u hamburgers onmiddellik en dramaties te verbeter, moet u dit doen hou op om gemaalde beesvleis in die winkel te gebruik. Selfs voor kook, is daar 'n duidelike verskil tussen die vars beesvleis aan die linkerkant en die beesvleis aan die regterkant. Links sien u duidelik die openheid van die tekstuur, wat beteken dat dit beter bruin word, 'n beter kors, meer sappigheid en 'n verlore tekstuur in die voltooide burger.
Dit is reg, it's the one on the top left. Because of its tight, compact structure, the proteins in store-bought ground beef are intertwined and stuck together much more firmly. This translates to more shrinking as it cooks. More shrinking leads to less juice and denser texture.