Vrae en antwoorde oor die gereformeerde gemeenskaplike visserijbeleid - verslaggewer van die EU
Die algemene doelstelling van die hervormde gemeenskaplike visserybeleid (GVP) is om visvangs volhoubaar te maak - omgewings, ekonomies en sosiaal. Die nuwe beleid sal die visbestande weer op 'n volhoubare vlak bring en die verkwistende visvangpraktyke stop. Dit sal EU-burgers op lang termyn 'n stabiele, veilige en gesonde voedselvoorsiening bied. Dit poog om nuwe welvaart in die vissersektor te bewerkstellig, nuwe geleenthede te skep vir werk en groei in kusgebiede, en om die afhanklikheid van subsidies te beëindig. EU-finansiële hulp deur die voorgestelde Europese Maritieme en Visserye-fonds sal beskikbaar wees om die volhoubaarheidsdoelstellings van die nuwe beleid te ondersteun.
Hoekom is 'n nuwe beleid nodig?
Europa se beleid visserye is in die dringende behoefte van hervorming. Vaartuie steeds vang meer vis as veilig gereproduseer. Die visbedryf in die gesig staar 'n onsekere toekoms.
Teen hierdie agtergrond, die Europese Kommissie in 2011 voorgestelde 'n ambisieuse hervorming van die beleid. Hierdie hervorming is oor om in die plek van die voorwaardes vir 'n beter toekoms vir beide vis en visserye, asook die mariene omgewing wat hulle ondersteun. Die gereformeerde GVB sal bydra tot die Europa 2020 Strategie en die polis sal werk aan robuuste ekonomiese prestasie van die bedryf, inklusiewe groei en verbeterde samehorigheid in kusgebiede.
Wat is die belangrikste elemente van die nuwe beleid?
Volhoubaarheid is die kern van die hervorming
Om volhoubaar te hengel beteken visvang op vlakke wat nie die reproduksie van voorrade in gevaar stel nie en terselfdertyd die vangste vir vissers maksimeer. Hierdie vlak staan ​​bekend as die 'maksimum volhoubare opbrengs' (MSY). Ingevolge die nuwe BBP moet daar op hierdie vlakke vis gevoer word. Hierdie MSY-doelstelling word uiteengesit in die Verenigde Nasies se Konvensie oor die Seereg, en is op die Wêreldberaad vir Volhoubare Ontwikkeling in 2002 bevestig as 'n teiken wat die wêreld waar moontlik teen 2015 moet bereik. Die nuwe GVP sal die visvangvlakke waar moontlik teen 2015 op MSY-vlakke bepaal, en uiterlik teen 2020 vir alle visvoorrade.
Ramings toon dat indien aandele uitgebuit op hierdie manier, sal voorraad groottes aansienlik verhoog, met verbeterde vangs vlakke en inkomste uit visvang.
Visvang volhoubaar sal ook help om pryse te stabiliseer onder deursigtige voorwaardes, wat duidelik voordele vir verbruikers.
Multi-jaarlikse,-ekosisteem gebaseer bestuur
Multi-jaarlikse planne bly in die middel van die bestuur van ons visserye. Die planne sal beweeg van die huidige enkelaandeel-planne om-visserye gebaseer planne. Hulle sal beslaan meer visbronne in minder planne ter ondersteuning van die bereiking van volhoubaarheid. Onder die omvang van hierdie planne, sal jaarlikse vangs funksies vasgestel deur die Raad. Die planne kan ook ander bewaring en tegniese maatreëls wat deel vorm van die voorgestelde toolbox van instrumente is bevat.
Om 'n lewensvatbare visvang ekonomie te herbou in Europa, moet die grense van die mariene omgewing meer effektief gerespekteer word. EU visserye bestuur sal beheer word deur die ekosisteembenadering en die voorkomende benadering om te verseker dat die impak van visvang aktiwiteite op die mariene ekosisteem is beperk. Dit sal die mariene hulpbronne te beskerm.
verbanning terug gooi
Weggooi - die gebruik om ongewenste vis oorboord te gooi - word geskat op 23% van die totale vangs (in sommige visserye aansienlik meer). Hierdie onaanvaarbare praktyk sal uitgefaseer word met 'n presiese tydlyn vir implementering (geleidelik tussen 2015 en 2019) en in kombinasie met 'n paar flankerende maatreëls. Vissers sal verplig wees om al die kommersiële spesies wat hulle vang te land. Oorblywende vangste van ondergrootte vis kan oor die algemeen nie vir menslike gebruik verkoop word nie.
Die verbod sal lei tot meer betroubare data oor visbronne, ondersteun beter bestuur en die verbetering van doeltreffendheid hulpbron. Dit is ook 'n aansporing vir vissers om ongewenste vangste deur middel van tegniese oplossings soos meer selektiewe visvangtoerusting te vermy.
Lidstaten moet seker maak dat hul vissersvaartuie toegerus is om gedetailleerde dokumentasie van alle aktiwiteite te verseker ten einde te voldoen aan die verpligting om alle vangste te land.
Bestuur van vloot kapasiteit
Lidlande sal moet seker maak dat die vloot kapasiteit (aantal en grootte van skepe) is in balans met die vangs funksies. Waar 'n lidstaat identifiseer oorkapasiteit in 'n vloot segment, sal dit 'n aksieplan om hierdie oorkapasiteit verminder ontwikkel. As 'n lidstaat die nodige vermindering van die vloot kapasiteit nie bereik kan befondsing onder die Europese finansiële instrument opgeskort.
Die nuwe GVB bring besluite nader aan die viswaters en verduidelik die rol en verpligtinge van elke akteur. Dit sal eindig mikro-bestuur van Brussel: EU wetgewers sal die algemene raamwerk te definieer, die beginsels en standaarde, die oorhoofse doelwitte, die prestasie-aanwysers en die tydsraamwerke. Lidlande sal dan saamwerk op streeksvlak en die werklike implementering van maatreëls te ontwikkel. Wanneer alle betrokke lidlande instem, kan hierdie aanbevelings word omgezet in reëls van toepassing op alle betrokke vissers.
Ondersteuning vir kleinskaalse visserye
In die EU beslaan die kleinskaalse vloot 77% van die totale EU-vloot in vaartuiggetalle, maar die impak daarvan op die hulpbronne is gemiddeld minder, met slegs 8% van die EU-totale in tonnemaat (vaartuiggrootte) en 32% van die EU-enjinkrag. Kleinskaalse kusvisserye speel dikwels 'n belangrike rol in die sosiale struktuur en die kulturele identiteit van baie van die Europese kusstreke. Hulle benodig dus spesifieke ondersteuning. Die gereformeerde GVB brei die reg uit om tot 2022 die vissery in 'n gebied binne 12 seemyl van die kuslyn te beperk.
Die ontwikkeling van volhoubare akwakultuur
'N Beter raamwerk vir akwakultuur sal produksie en verskaffing van seekos te verhoog in die EU, afhanklikheid van ingevoerde vis te verminder en bydra tot groei in die kus en die platteland. Deur 2014, sal lidlande nasionale strategiese planne om toestande te verbeter vir akwakultuur, verwyder administratiewe struikelblokke en handhaaf omgewings-, maatskaplike en ekonomiese standaarde vir die geboer-visbedryf te stel. 'N Nuwe Akwakultuur adviesraad sal gestig word om advies oor bedryfsverwante probleme gee. Daar is 'n duidelike EU aspek in die ontwikkelingsbeleid akwakultuur: strategiese keuses gemaak op nasionale vlak kan 'n invloed op die ontwikkeling in die naburige lidlande.
Die verbetering van wetenskaplike kennis
Betroubare inligting en kennis oor die toestand van ons visserye en die mariene hulpbronne is noodsaaklik om goeie bestuur besluite en doeltreffende implementering van die gereformeerde CFP ondersteun. Lidlande sal toevertrou met die versameling, die handhawing van en deel van data oor visbronne, vloot en die impak van visvang op die see-wasbak vlak. Die beleid sal in ooreenstemming met die beste beskikbare wetenskaplike advies word aangeneem. Nasionale navorsingsprogramme sal ingestel word om hierdie aktiwiteit te koördineer.
Nuwe markbeleid - bemagtiging van die sektor en beter ingeligte verbruikers
Die nuwe mark beleid het ten doel om die mededingendheid van die EU-industrie te versterk, die verbetering van die deursigtigheid van die markte, en verseker 'n gelyke speelveld vir alle produkte in die Unie bemark.
Die bestaande intervensie regime sal gemoderniseer word en oorweeg: produsent organisasies sal toegelaat word om te koop visserye produkte wanneer pryse onder 'n sekere vlak daal, en die stoor van die produkte vir die plaas van hulle op die mark op 'n latere stadium. Hierdie stelsel sal stabiliteit mark te bevorder.
Produsente-organisasies sal ook 'n groter rol in kollektiewe bestuur, monitering en beheer te speel. Nuwe handel standaarde op etikettering, gehalte en naspeurbaarheid sal verbruikers duideliker inligting gee en hulle te help om te ondersteun volhoubare vissery. Sekere etikettering inligting sal verpligtend wees, terwyl ander op 'n vrywillige basis kan verskaf word.
Neem internasionale verantwoordelikheid
Volgens die FAO word baie van die wêreld se visvoorrade as volledig benut of oorbenut. Die EU, wat die waarde van die grootste invoerder ter wêreld is, moet in die buiteland optree soos tuis. Die eksterne visserybeleid moet 'n geïntegreerde deel van die GVB wees. In internasionale en streeksorganisasies sal die EU dus die beginsels van volhoubaarheid en bewaring van visbestande en mariene biodiversiteit bepleit. Dit sal alliansies vestig en aksies met belangrike vennote onderneem om onwettige visvangs te bekamp en oorkapasiteit te verminder.
In bilaterale vissery ooreenkomste met nie-EU-lande, sal die EU volhoubaarheid, goeie regering en die beginsels van demokrasie, menseregte en die oppergesag van die reg te bevorder. Volhoubare Vennootskap Visserye ooreenkomste (SFPAs) sal die bestaande ooreenkomste vervang en hulle sal verseker dat die uitbuiting van vissery hulpbronne vind plaas op die basis van 'n gesonde wetenskaplike advies net fokus surplus hulpbronne wat die vennoot land kan nie of wil nie self vis. Onder SFPAs, sal vennoot lande vergoed word vir die verlening van toegang tot hul visbronne en finansiële bystand moet aan die vennoot lande word voorsiening gemaak vir die implementering van 'n volhoubare visserijbeleid.
Sal daar nuwe reëls op beheer en handhawing?
Die voorstel is in ooreenstemming met die nuwe beheersregime van die EU vanaf 2010 en integreer die basiese elemente van die beheer- en handhawingsregime vir die nakoming van die GVB-reëls. Die nodige veranderinge sal egter aangebring word aan die wetgewing rakende tegniese maatreëls en beheer, om die landingverpligting in werking te stel. In die lig van die instelling van die landingsverpligting, stel die Kommissie voor om toesig- en beheerverpligtinge, veral met betrekking tot ten volle gedokumenteerde visserye, sowel as loodsprojekte oor nuwe tegnologieë vir die beheer van visserye wat bydra tot volhoubare visvang.
Wanneer sal die hervorming in werking tree?
Met die nuwe beleid nou formeel ooreengekom deur die Raad en die Parlement, sal die gereformeerde CFP toegepas vanaf 1 Januarie 2014. Implementering van die nuwe reëls sal progressiewe wees, byvoorbeeld op die landing verpligting, want daar is 'n behoefte aan die sektor aan te pas en in staat wees om resultate te lewer. Maar die hervorming stel duidelike sperdatums.
Verwante onderwerpe:'N maksimum volhoubare opbrengsAkwakultuur AdviesraadCFPGVBwegdoenEuropese maritieme en Visserye FondsGewildevisbronnefull-beeldVerenigde Nasies se Konvensie oor die Regte van die see
Die EU en die Verenigde Koninkryk bereik in beginsel 'n ooreenkoms oor visvangmoontlikhede vir die res van 2021