Pigsburg Funnies 3 — Big Universe
Pigsburg Funnies 3
Mayor J.R. Hogwash reveals his anxieties to Pigmund Freud.
Pigsburg Funnies 2
A reeking pig explains his philosophy on stinkiness to Andy Warthog.
Pigsburg Funnies 4
A slothful pig almost misses garbage day. Coördinaten 40°40'NB, 0°40'WL
Inwoners (2018) 134.572
Bekende Spanjaarden uit TeruelEdit
Retrieved from "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Teruel_(provincie)&oldid=49450885"
Last edited on 13 July 2017, at 18:39 November | 2015 | kaiserbirddotcom | Page 2
Dag 37: Die Misgaarder in “Die Keiservoël oor Namaland”
November 14, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Een van die mindere karakters in my boek is David Radford. In die boek sê hy net enkele sinne en roei sy bootjie vol guano vanaf die eiland na die strand toe. Verder verskaf hy onderdak aan die drie Duitsers, Vogelsang, Francke en Wagner wat deur Adolph Lüderitz gestuur is om grond te koop by Josef Fredericks. Dit is al wat hy doen in die boek, maar in werklikheid het hy ‘n kleurryke lewe gelei wat eintlik sy eie boek verdien. Die Namibiese Wetenskaplike Vereniging het in 2009 ‘n artikel deur Andreas en Peter Vogt in Volume 57 van hulle tydskrif gepubliseer.
Ek het hom gedoop of benaam met my eie woord, een van ‘n paar wat ek myself in die boek veroorloof het. Ek noem hom in die taal van die Namas die “misgaarder.” Vir die Namas moes dit seker vreemd gewees het om iemand te sien wat voëlmis bymekaar maak en ek het myself verbeel dat dit die soort term was waarmee hulle hom sou beskryf.
Die regte David Radford is in 1834 in Colchester in die graafskap Essex in Engeland gebore. Hy het in 1860 in Angra Pequena, vandag se Lüderitz aangekom as werknemer of miskien assosiaat/vennoot van die firma DePass en Spence. Hy het by die destydse Nama kaptein van Bethanië, David Christiaan, (voor die tyd van die Frederickse) in ‘n mondelinge kontrak die “eiendomsreg” van Lüderitz, of dan ten minste Radfordbaai, na hom vernoem, verkry.
Radford het in ‘n gehuggie op die strand gebly (sien foto) en ‘n lewe gemaak uit visvang, robbe jag, guano bymekaarmaak en handel dryf. In my boek verwys ek na die “twee walvisbene wat soos verwelkomingsboë voor sy huis staan” en “Cornelius Fredericks wat dink aan Jona in die walvis se maag.” Hierdie foto het my verbeelding op loop gesit.
Hou in gedagte dat vandag se Lüderitz so klein is dat ek min mense ken wat daar sal oorleef. Dink net hoe dit vir Radford moes wees om op daardie verlate stukkie strand te bly. In 1878 het hy in die Kaap gaan kuier en met ‘n mej. Powell getrou. Hy het haar teruggebring Angra Pequena (Lüderitz) toe en daar het hulle agt kinders gehad. Hulle was aanvanklik die enigste blanke inwoners van daardie windverwaaide klein plekkie, maar baie gelukkig.
Die Amerikaanse burgeroorlog het ‘n snaakse verbintenis met Radford en die dorpie Lüderitz. Op daardie stadium het ‘n vennoot en vriend van hom, ene Griffiths, ook daar gewoon. ‘n Kruiser, die Alabama, van die Konfederasie, (suidelike state van die VSA) het in die baai kom skuil nadat hulle deur die Vanderbilt, oorlogskip van die Yankees verjaag is. Griffiths het een of ander klein transaksie met die kaptein van die Alabama aangegaan en daarvoor het die eerste offisier van die Vanderbilt hom wat Griffiths is summier doodgeskiet. Dit sou nie die eerste of laaste betrokkenheid van Lüderitz by ander groot oorloë wees nie.
Dit is verstommend dat Radford en sy gesin so lank op Angra Pequena/Lüderitz kon bly. Onthou daar is geen natuurlike water nie. Dit is op rekord dat hy water by verbygaande skepe geruil het vir volstruisvere.
In 1883 en 1884 koop Adolph Lüderitz die grond wat uiteindelik die hele Namaland sou insluit, by Joseph Fredericks. Hiermee was Radford nie tevrede nie. Hy het die saak uiteindelik tot in Berlyn gaan beveg en is wel daarvoor gekompenseer. Daar word vandag nog na die “Radfordproses” verwys. Die baai waar hy gewoon het staan vandag nog bekend as Radfordbaai.
Ek is nie die eerste persoon wat kom as karakter in ‘n roman gebruik nie. Die outeur, Hans Grimm beskryf in sy boek, “Volk ohne Raum” hoe die hoofkarakter, Cornelius Friebott vir ene Redford (sic) in Lüderitz ontmoet.
David Radford is in 1913 op sy plaas naby Bethanië oorlede.
November 11, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Dag 35: Bethanië in “Die Keiservoël in Namaland,” Die Fredericks dinastie
November 10, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Die Namas het in die suide van Namibië, voorheen Suidwes-Afrika, voorheen Duits-Suidwes-Afrika gewoon en woon steeds daar. Voor die Duitse tydperk het hierdie suidelike streek bekend gestaan as Namaland. Daar was verskeie stamme, onder andere Hendrik Witbooi van Gibeon se Khowesin, die Bondelswarts van Warmbad, die Topnaars van Walvisbaai en omstreke, en dan ook die !Aman van Bethanië, onder die Frederickse.
Josef Fredericks, of soos hy ook in Nama genoem was, !Korebeb//Naixab, was die leier in 1883. Sy huis staan vandag nog daar, digby die kerk en die sendelinge se huis, die Schmelen-huis (Sien Dag 33).
Die Fredericks huis, links, en regs, Josef Fredericks.
Dit was presies hier wat hy, Josef Fredericks, in twee transaksies die dokumente onderteken het waarvolgens hy Angra Pequena, vandag se Lüderitz, en ‘n kusstrook plus nog 25 geografiese myl binneland toe aan Adolph Lüderitz verkoop het. Min het Fredericks geweet dat ‘n geografiese myl gelyk is aan 4,6 Engelse myl. In ‘n brief wat vandag nog in die Namibiese argiewe bewaar word, skryf Adolph Lüderitz aan Heinrich Vogelsang dat dit beter is om “die Namas se wanpersepsie te laat voortleef.”
In terme van die transaksies het plekke soos Bethanië skielik aan Lüderitz behoort. Dit was die begin van die einde. Na Josef se dood het Cornelius Fredericks die leisels oorgeneem.
November 9, 2015 November 10, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Dag 33: Bethanië in “Die Keiservoël oor Namaland” Die Schmelenhaus
November 7, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Vanoggend het ek met groot heimweë na Ontbytsake op Kyknet gekyk . Die program is gewy aan Namibië en die bekende egpaar, Rudi en Marlice van Vuuren, hulle van N/a’an ku sê en die VW jagluiperd-advertensie faam was die gaste. Marlice het die aanbieder, Eloise Cupido, in trane gehad met haar deernis oor die Boesmans. Marlice het vertel hoe onderdaning en vertrap die Boesmans is, hoe sy en haar twee seuns die Boesmans se taal praat, omdat hulle die Boesmans wil help en hulle kultuur wil beskerm.
Iets daarvan het my gedryf om “Die Keiservoël oor Namaland” te skryf, maar in my geval gaan dit oor die Namas se taal en kultuur, en uiteindelik oor my eie Afrikaanse taal en kultuur. Die parallelle is ontstellend, om die minste te sê. (Ek het wel een Boesman karakter, ou !Xam gebruik om die ooreenkoms en verskille tussen die Khoi-San (Boesmans) en Khoi-Khoin aan te dui.)
Ek weet dit is nie baie gewild onder sekere ou Suidwesters om met deernis oor die Namas te praat nie, maar ek kan nie anders nie. Hierdie volk is besig om dieselfde pad as die Boesmans te loop. En as ons Afrikaners nie oppas nie, is ons volgende. Ek is deeglik bewus dat daar “‘n ander kant” van die verhaal is, maar daardie kant is al effens holrug. Ek sal later iets daarvan vertel, want op Bethanië is ek juis daarmee gekonfronteer.
Bethanië is ‘n klein gehuggie, ‘n nietige plekkie, “waar Goliat begrawe lê,” soos die Namas sê, wat nie ‘n tweede kyk werd is nie, wil mens dink. Tog is dit die plek waar dit alles op ‘n manier begin het.
By Goageb draai mens noord en na ‘n halfuur se ry sien jy die plek. Aanwysings is nie belangrik nie, want die bietjie wat daar is, is alles bymekaar. In die strate lê en staan ‘n paar dosyn Namas rond. Daar is nie werk in Bethanië nie, want die enigste bedrywigheid is die gastehuis.
Bethanië se eerste aanspraak op roem is die feit dat die dorp die oudste gebou in Namibië huisves. Hierdie eer behoort volgens ingeligtes aan die einste gastehuis, maar miskien is hulle verkeerd. Die bekende Schmelen Haus is in 1814 opgerig as woonplek vir die sendeling, eerwaarde Schmelen. Tydens my besoek was die huis gesluit, maar ek kon rondom die gebou stap.
Bethanië was en is die tuiste van die !Aman stam van die Namas, onder die leierskap van die Fredericks-dinastie. Een verkeerde besluit deur !Korebeb//Naixab, Josef Fredericks, in 1883, was die begin van die einde.
November 5, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment