Wat is bestraling, hoe word dit gemeet en waarvoor is dit | Netwerk meteorologie
Vandag gaan ons praat oor 'n tipe veranderlike wat baie belangrik is as u 'n soort klimaat in 'n sekere streek vestig. Dit gaan oor die bestraling. Bestraling is die hoeveelheid wat die energie meet per eenheid eenheid van invallende sonstraling op 'n gegewe oppervlak. Hierdie hoeveelheid sonstraling wat 'n oppervlak tref, word oor die gespesifiseerde ruimte en tyd gemeet.
In hierdie artikel gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor bestraling en die belangrikheid van die bepaling van die soorte klimaat.
2 Oorsprong van bestraling
3 Tipes bestraling
Bestraling is die grootte wat ons help om te meet hoeveel sonstraling op 'n sekere oppervlak en gedurende 'n sekere tyd val. Dit is bekend dat nie al die sonstraling wat deur die son gegenereer word, ons planeet bereik nie. Bestraling is uitgedruk in eenhede van krag per gebied. Waardes word normaalweg in watt per vierkante meter aangedui. As ons na sonbestraling verwys, sal ons praat oor die hoeveelheid bestraling wat 'n oppervlak per eenheidseenheid ontvang.
Ons kan byvoorbeeld sê dat die bestraling op 'n plek is 10 watt per vierkante meter en uur. Dit beteken dat hierdie hoeveelheid sonstraling elke uur op een vierkante meter val. Op hierdie manier kan ons weet hoeveel sonstraling 'n sekere oppervlak oor tyd ontvang om vas te stel watter soort klimaat in 'n sekere gebied heers.
Ons weet dat sonstraling 'n belangrike veranderlike is vir die waarde van die temperatuur op 'n plek. As hierdie plek 'n groot hoeveelheid sonstraling ontvang, is dit normaal dat dit 'n hoër temperatuur het. Daarbenewens is hierdie waardes die waardes wat die heersende windregime bepaal en sommige van die atmosferiese verskynsels wat tot reënval lei. Die son is die enjin wat veroorsaak dat atmosferiese verskynsels soos neerslag in die troposfeer ontstaan. Dit is sonstraling wat 'n gedeelte van 'n oppervlak verhit, wat veroorsaak dat die omringende lug verhit en geneig is om op te staan.
In die gebied waar die lug styg, sal 'n soort gaping geskep word wat deur 'n ander lugmassa gevul moet word. Dit is hoe windstelsels ingestel word. Hoe meer verskil daar tussen die digtheid van die lug is, hoe groter is die wind. Daarbenewens is dit die gunstige toestande vir die skepping van antisiklone en storms.
Oorsprong van bestraling
Vanuit 'n tegniese oogpunt is sonstraling op die aardoppervlak 'n manier om 'n sekere tydsinterval by te voeg waarin die straling 'n invloed het op 'n oppervlak wat deur die interposisie van die atmosfeer gefiltreer word. Die data wat die sonbestraling op die oppervlak vir ons gee, hang af van die tyd van die jaar, die breedtegraad, die klimaat in die algemeen en die tyd van die dag waarin ons is.
Elektromagnetiese straling kom van die son af. Dit is 'n energie uit die kernfusiereaksie wat konstant in die son plaasvind. Hierdie kernreaksie word saam met twee waterstofkerne gevorm om 'n heliumkern te vorm. Tydens hierdie kombinasie van atome word 'n groot hoeveelheid energie vrygestel wat in die vorm van straling vrygestel word.
Daar moet ook in ag geneem word dat die hitte wat deur hierdie reaksie gegenereer word, verantwoordelik is daarvoor dat die son 'n reusagtige gloeilampmassa is wat die hitte genereer wat die aardoppervlak bereik. Ons moet in gedagte hou dat ons planeet geleë is in die sogenaamde 'bewoonbare sone'. Dit wil sê, dit was naby genoeg vir die son om ons warm te maak, maar ver genoeg om ons nie te laat brand nie.
Die buitenste oppervlak van die son is ongeveer 5500 grade Celsius. Hierdie ster stuur 'n groot hoeveelheid elektromagnetiese straling uit in 'n wye golflengte en frekwensiegebied. Hierdie elektromagnetiese straling wissel van ultraviolet tot infrarooi, en die gebied wat sigbaar is vir mense word die reënboog genoem. Die spektrum van sonstraling is die een wat al die golflengtes wat die son afgee, omvat, of dit nou vir die mens sigbaar is.
Daar is verskillende soorte bestraling, afhangende van hul eienskappe en hul oorsprong. Ons sal elkeen daarvan stap vir stap ontleed:
Totale sonbestraling: dit is die meting wat alle golflengtes per eenheid omvat wat die boonste atmosfeer van ons planeet beïnvloed. Dit word gewoonlik loodreg gemeet aan sonlig wat die atmosfeer binnedring.
Direkte normale bestraling: dit is die een wat die aardoppervlak op 'n sekere plek meet. Hiervoor word 'n element gebruik op die oppervlak wat loodreg op die son geplaas is. Die totale direkte bestraling sal gelyk wees aan die buiteaardse bestraling bo die atmosfeer, minus die atmosferiese verliese as gevolg van die absorpsie en verspreiding van lig deur wind en wolke. Hierdie verliese kan verhoog of verminder word, afhangende van die tyd van die dag, breedtegraad, wolkbedekking, voginhoud, onder andere.
Diffuse horisontale bestraling: dit staan ​​ook bekend onder die naam diffuse lugstraling. Dit is die bestraling waarin bestraling van die lig wat deur die atmosfeer versprei die aarde se oppervlak bereik. Hierdie hoeveelheid kan gemeet word op 'n horisontale oppervlak met straling wat van alle punte in die lug kom. As die atmosfeer nie bestaan ​​nie, sou daar geen diffuse horisontale straling wees nie.
Globale horisontale bestraling: Ten slotte is hierdie tipe bestraling die totale straling van die son op 'n horisontale oppervlak op die aarde. Dit word getel as die som van die direkte bestraling en die diffuse horisontale bestraling.
Al hierdie waardes word vasgestel om die klimaatseienskappe van 'n spesifieke gebied te ken. Daarbenewens word dit in talle studies gebruik vir die ontwikkeling en konstruksie van hernubare energieë wat met die son werk. 'N Voorbeeld hiervan is fotovoltaïese sonenergie. Om 'n uitvoerbaarheidstudie van fotovoltaïese sonenergie uit te voer, is dit nodig om te weet hoeveel sonstraling die hele jaar se oppervlak van die huis se dak gaan beïnvloed. Daarbenewens is waardes van ander veranderlikes soos wolkbedekking, humiditeit en windregime benodig.