Ek was, trouens, gister op soek na die Konkordansie, omdat ek daardie Bybelse woord wou naslaan oor die mens se jare wat 70 is, en as jy baie sterk is, 80.
Ek wens ek het makliker vrede gemaak met omstandighede wat ek tog nie kan verander nie, en in noutes meer op die Here vertrou.
Ek wens ek het beter na my lyf gekyk – die skaal het tog oor ‘n lang tyd begin noodseine uitstuur – en groter dissipline gehad as dit kom by lekker kos en wyn.
Terugkyk bring verleentheid oor foute, beswaardheid oor kanse wat laat glip is en frustrasie oor koppigheid. As jy dink aan verspeelde geleenthede om vir ander iets te beteken, het jy waarlik rede om die onbehae in jou te voel opstoot.
Maar watter ellendige mens sal jy nie in jou eie oë wees nie as jy nie ook eerlik met jouself is oor die goeie wat jy in swakheid vermag het nie.
As jy ‘n harde, eerlike, lojale werker was, troos jouself gerus daaraan, voel ek. Gee jouself ‘n kloppie op die skouer as jy voel dat jou betroubaarheid dit regverdig. As jy meesal doelbewus draaie om die kwade gestap het, wel, dan het jy ook in daardie opsig iets positiefs bereik.
Moet dus nie onnodig in sak en as gaan sit nie oor die jare wat verby is nie. Bowenal: wees dankbaar dat jy nie meer bagasie versamel het om jou oor te verknies nie.
Toe dit na middernag stil raak, was dit tyd vir ‘n laaste glasie rooiwyn … en meditasie. Dankbare meditasie. Want hier kom sê mense wat jy soms te na gekom het, almal vir jou dieselfde ding: Jy was ‘n bliksem, HvD, maar ons is nie vir jou kwaad nie. Ons weet wat jou aangevuur het – nooit kwaadwilligheid nie, altyd net passie vir kwaliteit.