Navorsing toon nou dat hierdie veranderende globale emissiekaart meer globale osoon wêreldwyd skep in vergelyking met die hoeveelheid besoedeling wat uitgestraal word, wat 'n effek aandui wat moeilik kan regeer sonder strategiese beleidsbeplanning.
"Emissies groei in plekke waar daar 'n veel groter uitwerking op die vorming van osoon is," sê Jason West, wat die navorsing aan die Universiteit van North Carolina by Chapel Hill met voormalige studente en eerste skrywer Yuqiang Zhang gelei het. "'N ton van die uitstoot in 'n gebied naby die ewenaar, waar daar baie sonlig en intense hitte is, veroorsaak meer osoon as 'n ton van die uitstoot in 'n streek wat daarvandaan is."
Die werk, gepubliseer aanlyn in Nature Geoscience, bied 'n broodnodige pad vorentoe op waar ter wêreld die uitstoot van besoedelende stowwe wat osoon vorm, verminder, wat wanneer dit in die onderste atmosfeer of troposfeer voorkom, een van die primêre oorsake is van lugbesoedelingverwante respiratoriese probleme en hartsiektes . (In die boonste atmosfeer of stratosfeer help ozon teen die ultravioletstrale van die son.)
Om die punt van die huis te verlaat, verklaar Wes dat China se uitstoot meer as Indië en Suidoos-Asië van 1980 na 2010 gestyg het, maar Suidoos-Asië en Indië het, ondanks hul laer groei in emissies gedurende hierdie tydperk, meer bygedra tot die totale globale ozonverhoging weens hul nabyheid aan die ewenaar.
Die rede hiervoor is dat osoon, 'n kweekhuisgas en giftige lugbesoedeling nie uitgestraal word nie, maar vorm wanneer ultravioletlig stikstofoksiede (basies verbrandingsuitlaat van motors en ander bronne) tref. Wanneer hierdie besoedelende stowwe wissel met meer intense sonlig en hoër temperature, versnel die wisselwerking die chemiese reaksies wat osoon vorm. Hoër temperature naby die ewenaar verhoog ook die vertikale beweging van lug, wat ozonvormende chemikalieë hoër in die troposfeer vervoer, waar hulle langer kan lewe en meer osoon kan vorm.
"Die bevindings was verrassend," sê West. "Ons het gedink die plek gaan belangrik wees, maar ons het nie vermoed dit sal die belangrikste faktor wees wat tot die totale osoonvlakke wêreldwyd bydra nie. Ons bevindings suggereer dat waar die wêreld uitgestuur is, belangriker is as hoeveel dit uitstraal. "
Zhang, Wes en kollegas, insluitend Owen Cooper en Audrey Gaudel, van die Universiteit van Colorado Boulder en NOAA se Aarde System Research Laboratory, het 'n rekenaarmodel gebruik om die totale hoeveelheid osoon in die troposfeer te simuleer, die deel van die atmosfeer waar ozon skadelik vir mense en landbou, tussen 1980 en 2010.
Aangesien die uitstoot in hierdie tydperk suid verskuif het, wou hulle antwoord, wat het meer bygedra tot die verhoogde produksie van osoon wêreldwyd: die veranderende omvang van die uitstoot of ligging? "Plek, verreweg," sê West, 'n medeprofessor in omgewingswetenskappe in die UNC Gillings Skool vir Globale Openbare Gesondheid.
Die bevindings dui op verskeie strategieë vir die vermindering van ozon oor die hele wêreld, soos die afname van ozonvoorlopers in gebiede naby die ewenaar, veral dié met die vinnigste groei van die uitstoot. Daar is egter kommer vir beleidmakers.
"'N meer uitdagende scenario is dat selfs as daar 'n netto vermindering in globale uitstoot is, kan osoonvlakke nie daal as die vrystellings steeds na die ewenaar verskuif nie," sê Cooper. "Maar voortgaan met vliegtuie en satelliet waarnemings van osoon oor die trope, kan die situasie monitor en modelvoorspellings kan besluitneming lei vir die beheer van globale ozonbesoedeling."
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Waarom uitstoot naby ewenaar is ekstra gevaarlik