Oorvloedige geregtigheid vra vergewensgesindheid
Daarna het Petrus na Jesus toe gekom en gevra: “Here, hoeveel keer moet ek my broer vergewe as hy iets verkeerds teen my doen? Selfs sewe keer?” Jesus antwoord hom: “Ek sê vir jou, nie sewe keer nie maar selfs sewentig maal sewe keer. - Mattheus 18:21-22.
Petrus stem saam met Jesus oor die noodsaaklikheid van vergifnis, maar dink dat daar tog perke aan vergewensgesindheid is. In Mattheus 18:21-22 lees ons dat Jesus by geleentheid gesê het dat 'n mens jou broer sewe maal moet vergewe indien hy sewe maal teen jou gesondig en elke keer berou getoon het. Nou wil Petrus weet of sewe maal nie dalk die uiterste perk is nie. Mag 'n mens die agste keer vergifnis weier? Die owerstes het immers geleer dat jy net drie keer moet vergewe.
Met hierdie vraag verskuif Petrus Jesus se onderrig aangaande sy koninkryk meteens van die algemene na die persoonlike. Deur die geskiedenis wat volg, antwoord Jesus dat vergifnis nooit 'n saak van hoeveel is nie, maar 'n saak van hoe, nie 'n saak van kwantiteit nie, maar van kwaliteit. Deur die gelykenis leer Hy dat ons mekaar onbeperk moet vergewe. As burgers in die koninkryk van God is ons 'n nuwe volk wat met 'n nuwe gesindheid en visie leef. Voorheen was vergelding ook vir ons die normale manier van optrede. Kwaad is met kwaad vergeld. God self het egter ons opstand teen Hom, ons kwaad, nie vergeld nie, maar vergewe. Hebreërs 10:17 sê dat God nooit meer aan ons sonde sal dink nie - natuurlik omdat Hy boonop sy Seun vir ons as versoening gegee het.
Omdat Hy ons so volkome vergewe, eis Hy van ons ook volkome vergifnis van ons naaste: oorvloedige geregtigheid. Die beeld van die Koning wat in die gelykenis gebruik word, beklemtoon sowel die volstrekte mag van God oor die gelowige as die onvoorwaardelike gehoorsaamheid van elke gelowige aan Hom as Koning en Heer. Sy wil geskied. Verrassend tree die Koning verder op. Pleks van verwerping oor die geweldige skuldlas, is daar innige ontferming vir die dienskneg en word hy van alle skuld kwytgeskeld. Geen vergelding nie, net barmhartigheid, genade en vryheid skenk Hy aan die dienskneg. Dit is oorvloedige geregtigheid.
Verder sê die gelykenis ook dat die dienskneg sy genadige vergifnis dankbaar moet ontvang, en op sy beurt weer 'n ander mens volkome moet vergewe. Treffend is Martin Luther se woorde: “Wie self Christus gevind het, moet vir sy medemens 'n Christus word.” God se ontferming stel die gelowige in die verantwoordelikheid om ook teenoor sy medemens ontfermend op te tree, sodat daardie mens ook lewe en oorvloed as Koningskind mag ken.
As 'n mens eers die diepte en omvang van jou eie kwytskelding besef, word jy 'n jubelende mens, 'n nuwe mens met 'n nuwe bestemming. 'n Mens wat leef uit die oorvloedige genade van God en in dankbaarheid daarvoor oorvloedige geregtigheid bewys.
Gebed: Barmhartige Vader, baie dankie vir die onvoorwaardelike barmhartigheid wat U aan my bewys het, vir vergifnis van sonde en wedergeboorte. Help my om vandag my dankbaarheid te betoon juis daar waar barmhartigheid en vergewensgesindheid van my geëis word. Amen.
Uit: Byderwets en byderwoords – saamgestel deur Annes Nel (Met vriendelike toestemming van die Christelike Uitgewersmaatskappy).