MONUMENTE AAN HONDE. MONUMENT HACHIKO EN ST BERNARD BARRY - OOR HONDE - 2020
In hierdie artikel sal ek jou vertel van die buitengewone monumente - nie die wêreldbekende skrywers, generaals, bekend vir wapens, helde, kosmonte of vlieëniers nie.
Hulle is gestig ter ere van ons kleiner broers - honde wat deur hul toewyding, heldhaftigheid en opoffering ter wille van die mens bewys het dat hulle sulke eer verdien.
Foto: Monument Hachiko
Ek was daardeur geïnspireer speelfilm "Hachiko - ware vriend". Dit vertel van 'n hond wat haar meester elke dag by die stasie ontmoet het toe hy teruggekeer het van die werk. Sodra die eienaar nie teruggekeer het nie, het hy by 'n hartaanval by die werk gesterf. Maar die getroue Hachiko het nie die hoop verloor om hom te sien nie. Vir nege lang jare het hy elke dag by die stasie na die stasie gegaan en al die treine ontmoet en geduldig gewag om hom tot laat in die nag terug te keer. En al die pogings van mense om 'n hond op te spoor om op 'n ander plek te woon, het op dieselfde manier geëindig. Hachiko het na die stasie teruggekeer en op sy plek gewag. Hy het gewag en gewag. As iemand Hachiko nie ken nie, is die honde ras 'n ou Japannese honde ras - Akita Inu .
Die ongelooflikste ding in die film is niks fiksies nie. Selfs die naam van die hond is werklik. Hierdie treurige, opvallende storie het in 1923 in Japan regtig gebeur. Na die dood van 'n toegewyde hond het die Japannese, wat voor die lojaliteit van Hachiko neergebuig het, 'n monument vir hom opgerig, wat nog steeds by die stasie staan, waar duisende Japannese met blomme kom om hulde te gee aan die simbool van lojaliteit en ware vriendskap.
Die eerste Hachiko-monument is in Japan, in Tokio, naby die Shibuya-stasie, opgerig. Die monument is op 15 Augustus 1948 geopen. Nog twee monumente wat aan Hachiko toegewy is, het 'n bietjie later in Japan in Akita-prefektuur verskyn, waar die bekende hond vandaan kom. Een beeldhouwerk is 'n presiese replika van die standbeeld in Shibuya, en die ander beeld 'n paar hondjies van die Akita-ras uit en word die "The Young Hachiko and His Friends" genoem.
In die wêreld is daar egter baie monumente wat aan ander honde toegewy is. In die Parys begraafplaas is daar 'n standbeeld van 'n hond wat 'n meisie op haar rug dra. Dit is St Bernard Barry, wat 40 mense van die dood gered het, wat in die sneeu berge verdwaal het en tot die dood gedoem is. Barry woon in die klooster van St Bernard, geleë op die pas in die Switserse Alpe. Die winter is baie koud en lank. Mense wat hierdie pad moes oorkom, het dikwels daar uit die koue gesterf. En die monnike het spesiaal geteelde St. Bernard honde getoets om verdwaalde mense in die berge te red.
Barry het 'n unieke talent gehad, en bowenal - moed en vriendelikheid. Elke dag, veral in slegte weer, het hy na die berge gegaan om onder die vriesende sneeu te vind, hulle met sy lyf warm gemaak en hom gehelp om by die klooster te kom. Iemand, langs die monument vir Barry, lê blomme op sy graf en buig voor die hond se moed en toewyding aan heeltemal onbekende mense.
Miskien sal die hartseer my verhaal wees oor die geliefde hond van die Noordpool-oorwinnaar Georgy Sedov. Tydens sy laaste ekspedisie het hy siek geword met skurfte en gesterf. Vriende het hul bevelvoerder begrawe en verder na die noorde gegaan, en die hond Fram weier om verder te gaan - gaan lê op die eienaar se ijsgraf en bly vir ewig daar. Met verloop van tyd het hy ook 'n monument geïnstalleer.
Ek kon baie meer stories vertel oor heldhonde, wat mense met hul lewens gered het. Byvoorbeeld, oor die beroemde Balto, wat die entstof by die siekes gebring het, honderde kilometer in die sneeuwoestyn bedek. Oor die gidshond, wat die blinde meester van onder die motor afgetrek het en sy poot verloor het. En oor baie, baie ... Hulle het monumente opgerig, maar dit lyk vir my dat mense dit nie vir honde doen nie, maar vir hulleself. Om die prestasies van diere te waardeer en onthou dit.
Ek onthou net 'n paar onder honderde, duisende gevalle. En selfs meer van dié waarvan niemand weet nie. Baie van julle hou diere by die huis, en almal kan baie vertel van die toewyding van hul vriende, hul vermoë om te empatie, om hulle te ondersteun in oomblikke van wanhoop en selfs om te genees.
En die belangrikste - oor hul onselfsugtige liefde vir ons. Diere is lief vir ons nie omdat ons ryk, suksesvol, gewild is nie, maar bloot omdat ons hul vriende is.
Kyk na die video: Die video van die jaar 2015 wêreldwyd. indrukwekkende beelde uit die nuus, met pragtige foto's., (September 2020).