Pinot druifsoort: grigio, minder, gr, blanc, fran, seleksie geskiedenis, beskrywing van die verskeidenheid - Idees - 2022
Graad "Pinot" (van Franse pinot) verwys na die tegniese, of wyn, spesiale druifsoorte wat wyd in wynproduksie gebruik word. Uit die Franse taal vertaal die naam as "bult", wat te wyte is aan die uiterlike ooreenkoms van klein en digte druiwe van hierdie variëteit met naaldkeëls.
Die gekloonde plant lewer baie opbrengste en is verkry as gevolg van die teel van 'n bevolking wat vanaf Bessarabia, waar die plant uit Frankryk kom, geteel is. Klone seleksie en reproduksie is uitgevoer deur E. B. Ivanova, P. P. Blagonravov en P. V. Korobets. Vir die staatstoetse is die variëteit in 1970 aangeneem en is sedertdien op die grondgebied van Kirgisië, die Oekraïne, Moldawië en die Noord-Kaukasus verbou.
Die morfologiese kenmerke en biologiese eienskappe van die Pinot-variëteit word wyd bestudeer en in verskillende bronne breedvoerig beskryf. Die klone wat in die samestelling daarvan opgeneem is, het verskille in een of 'n paar karakters.
Bosse is kragtig. Die belangrikste vorm van Pinot-druiwe word gekenmerk deur 'n lae produktiwiteitsvlak en die teenwoordigheid van rooibruin herfskleur. Sommige variëteite word gekenmerk deur 'n hoër produktiwiteit en het 'n goue of goudgroen kleurskema van die blare van die herfsblare.
Die kroon met die eerste blare op jong lote het 'n digte openhartigheid en streepwynrooi kleuring. Volwasse eenjarige lote word onderskei deur 'n ligbruin kleur met 'n donkeragtige kleur van die nodusse, sowel as verkorte internodes.
Die blare is mediumgrootte, met 'n lengte van ongeveer 15 cm en 'n breedte van iets minder as 14 cm. Die blare is rond, drie-lob, vyf-lob, met 'n swak en medium tipe disseksie. Biseksuele blomme. Die trosse is medium in lengte en breedte, het 'n silindries-keëlvormige vorm, voldoende of beduidende digtheid. Clusterpote is kort. Die massa van die klomp kan wissel van 80 tot 150 g.
Van druppel tot die tegniese volwassenheid van druiwebessies, gaan 140 tot 150 dae. Afhangend van die verskeidenheid en verskeidenheid, die sorteergroep "Pinot" word gekenmerk deur die volgende samestelling in 'n persentasieverhouding:
vir sade, skil en digte dele van die pulp - 19.9,
vir rante - 4.6,
vir sap - 7.5.
Afhangend van die verskeidenheid, is die bessies gerond of effens ovaal, soms vervorm, dikwels donkerblou of met 'n blou veer. Die vel is taamlik dun, maar het 'n kenmerkende sterkte. Die pulp is sappig en sag. Sap het nie 'n duidelike kleur nie en het 'n harmonieuse smaak. Die gemiddelde aantal sade per bessie wissel van een tot drie. Die gemiddelde suikerinhoud is ongeveer 20%.
Druiwe "Pinot Grigio": oes
Tans word verskeie soorte druiwe wat tot die Pinot-kultivargroep behoort, wyd verbou.
Italiaanse wit druifsoort Pinot grigio is gewild en het in die ou tyd 'Frento' genoem, of Fromenteau. Die Pinot Grigio-druifsoort kan nie net in sy historiese vaderland gevind word nie, maar ook op die gebied van wynlande soos Duitsland, Frankryk, die VSA en Hongarye, sowel as in Switserland, waar die verskeidenheid gewoonlik Pinot Gris genoem word, of Pinot Gris.
Hierdie algemene verskeidenheid tegniese of wyndruiwe word gebruik in die produksie van witwyne. 'N Kenmerk van die verskeidenheid van die ekologiese en geografiese groep Wes-Europese variëteite is die kleur van die vel van die bessies in 'n rooierige kleur.
graad Pinot meunier, of 'Black Riesling', is baie aanvraag vir die produksie van wyne en gee die finale produk 'n ryk en verfynde vrugtige aroma. Die woord "Meunier" is afkomstig van die ou Franse taal en beteken "molenaar" in vertaling.
Die variëteit word aan die ekologies-geografiese groep Wes-Europese druifsoorte toegeken en word meestal in Frankryk verbou. Word gebruik in die produksie van sjampanje en baie ander vonkelwyne.
Wyndruif verskeidenheid Pinot blanc verteenwoordig 'n baie ou mutasie variëteit Pinot gris of Pinot Grigio. Die bosse het 'n medium- of hoër gemiddelde groeikrag. Sulke druiwe word op groot skaal in Italië, Frankryk, Australië, Oostenryk, sowel as in Duitsland en Amerika verbou. Dit word gekenmerk deur 'n vroeë rypwordingstydperk, stabiele opbrengs en word wyd gebruik as grondstof vir die vervaardiging van duur witwyne.
graad Franc pinot verwys na druiwe van vroeë rypwording. Die plant word gekenmerk deur voldoende droogteverdraagsaamheid en word aanbeveel vir kweek op kalkgrond en droë heuwels. As dit op die vlaktes of in die laaglande gekweek word, word massa-afval van blomme en eierstokke waargeneem, asook gereeld vries van die wingerdstok.
Wat die kouebestandheid betref, is die variëteit minderwaardig as Riesling en het dit 'n medium weerstand teen swamsiektes.
graad Pinot noir vertaal as 'swart keël' en is verskuldig aan die Franse streek Boergondië. Dit word feitlik oral gekweek, maar veral in gebiede wat gekenmerk word deur 'n gematigde koel klimaat.
'N Beduidende hoeveelheid druiwe van hierdie variëteit word verbou op die gebied van die Champagne-wynstreek, waar dit wyd gebruik word vir die produksie van wit vonkelwyn. Die Pinot Noir-druifsoort is een van die oudste en algemeenste variëteite in wynmaak.
Die aanplant van druiwe van die Pinot-druifgroep moet volgens die reëls van landboutegnologie uitgevoer word, met inagneming van die volgende kenmerke:
die landingsterrein moet oop en sonnig wees, en ook op die relatiewe sagte suidwestelike en suidelike hange geleë wees;
die geskikste gronde vir die verbouing van druiwe van hierdie variëteitgroep word voorgestel deur humus-karbonaat en kalkgrond;
u moet 'n paar maande voor die landing afsonderlike landinggate of gewone loopgrawe voorberei;
Pino-bossies word met 'n afstand in die ry van ongeveer 80 cm geplant en met 'n ryafstand van ten minste 1 m;
hoe groter die laag vrugbare grond in die sone van die wortelstelsel van 'n plant, hoe vinniger groei dit en vroeër vrugte plaasvind.
Die plantprosedure moet onmiddellik na die verkryging van saailinge uitgevoer word, wat plantmateriaal sal verseker om die wortelstelsel uit te droog. Boompies moet 24 uur in skoon water geweek word, waarna die wortelstelsel verkort word en die lote in drie of vier knoppe gesny word. Nadat die wortelstelsel met kleimassa verwerk is, word die saailing in die voorbereide put geplant.
Maatreëls vir die versorging van Pino-druiwe kom neer op die streng toepassing van die reëls van landboutegnologie. In die eerste drie jaar na plant word verpligte prosedures uitgevoer om die behoorlike ontwikkeling van aangeplante plante te verseker:
Om produktiwiteit te verhoog, word 'n kompleks van agrotegniese maatreëls gebruik, insluitend lang snoei en die vorming van waaier-vierarmbusse;
die vroeë periode van blomknop vereis die gebruik van die laat lente snoei, sowel as effektiewe sneeuvas;
verwyder die beskerming uit die bosse in die lenteperiode so laat as moontlik wanneer u op die gebied van 'n bedekte wingerd verbou;
die grond onder die bosse benodig gereelde verbouing en verwydering van onkruide wat die grond uitput;
in die lente word herbewerking uitgevoer en katarovka word uitgevoer, wat bestaan ​​uit die verwydering van dun wortels met die daaropvolgende vulling van die kaal stam;
in die stadium van aktiewe plantegroei, moet wingerde gereeld natgemaak word en minstens 10 liter water vir elke plant gevoeg word;
beduidende toegegroeide lote moet afgebreek en aan houtpenne vasgemaak word;
Minerale en organiese bemestingstowwe word drie keer per seisoen toegedien: voor massa blom, na blom, en na die vorming van die eierstokke.
Vanaf die vierde jaar, met behulp van snoei, moet plante gereeld 'n vorm kry wat of waaier, kordon of standaard kan wees. Dit moet onthou word druiweverbouing deur steggies is steeds die eenvoudigste en goedkoopste manier om te verbou. Om plae te beskerm word sistemiese insekdoders met 'n nou gerigte werking gebruik.
Miskien wil u ook belangstel in 'n artikel waarin ons praat oor die reëls van keuse, asook die funksies van selfproduksie van pers vir druiwe.
Afhangend van die groeiende gebied, kan Pinot aan verskillende siektes onderworpe wees, wat beide die gevolg van ongeletterde sorg en die impak van eksterne faktore kan wees:
die voorkoms van die wortelstelsel van sag en groeisels kan die gevolg wees van skade aan die druiwe druiffiloksera;
groei op die stam is die eerste teken van skade aan die plant deur bakteriële wortel- en skietkanker;
Witluise parasiteer dikwels parasitiese druiwe, vals skilde, akasia en druiwe druifblaarmyte, of Calepitrimerus;
as daar in die somerperiode swart kolle op die onderste internodes waargeneem word, langwerpig en bars in die middel van die kol, en in die herfs die bas 'n witgrys kleur met 'n groot aantal donkergrys kolle kry, word die plant beïnvloed swart kolle;
vergeling van die blare by die apikale deel van die lote met die daaropvolgende dood is kenmerkend van so 'n formidabele siekte soos chlorose;
die verandering in blaarvlekke tot dof en bruin met die teenwoordigheid van talle punkterings van swart kleur is die gevolg van skade aan die plant spinmyte;
verligting of verkleuring van die mosaïekvormige blare dui op 'n gebrek aan boor, en verkleuring van die blare langs die rande en tussen die are dui aan gebrek aan magnesium. Die gebrek aan kaliumplaatverband veroorsaak die voorkoms van pers en dan bruin kleuring van die boonste blaarplaat;
die voorkoms van gevoude blare op 'n druif is die gevolg van skade aan die plant deur so 'n plaaginsek kalander pyp-drywer.
Daarbenewens kan druiwe beïnvloed word deur 'n druiweblaadjie, druiweviltmyt en ruspes. Dit kan ook beskerming teen infeksie deur degenerasie, wit mosaïek of gevlekte, sowel as verrotting en donsskimmel benodig.
Druifsoorte vir wynproduksie
Die verbouing van druiwe is nog altyd as die voorreg van tuiniers in die suidelike streke beskou, maar die nakoming van landboupraktyke en die gebruik van moderne tegnologie stel u in staat om 'n goeie oes van sonbessies bykans regdeur ons land te kry.