Episode twee van ons vervolgverhaal! (Onthou net weer dat hierdie op ‘n baie vereenvoudigde manier in verhaaltrant geskryf is!) Vir ons wat vandag leef in ons individualistiese samelewing is dit moeilik om te verstaan wat die invloed van geloof was in die Middeleeue. Waar jy gewoon en gewerk het, met wie jy kon trou, selfs of jy leef of sterf is bepaal deur jou geloof!
Binne hierdie leefwêreld is Martin Luther iemand wat God werklik wil dien. Maar hy beleef ‘n groot geloofskrisis. Dit maak nie saak hoe “goed” hy probeer wees nie, hoe hard hy ookal probeer wegbly van sonde af, as hy hom weer kry het hy sondige gedagtes. So voel Martin dat hy tekortskiet by wat God van hom verlang. Hy sien God dan as ‘n kwaai ou man wat hom pynig. Hy soek vrede en ‘n genadige God! Kort voor sy dood skryf Luther , terugskouend oor sy lewe en teologie, dat hy as jong persoon die frase “God se geregtigheid” gehaat het. Hy het hierdie beskrywing veral met God se straf in verband gebring. God is die regverdige Regter wat oordeel, en dit het vir Luther beteken dat daar in die lig van sy eie sondigheid nie vir hom enige hoop is nie. Hy verdien die straf van God