“Hy het my ook aangemoedig. Dit moes my in die gesig staar dat dit is wat ek in die wêreld wou wees en wat ek met my lewe wou doen. In ons korrespondensie (in die boek) het hy my ook aangemoedig. Hy het dit met baie ander mense ook gedoen. Hy het ’n gawe gehad om mense aan te moedig om te skryf en te laat publiseer.”
“Ek is nog nie 100% seker nie, maar die prys sal moontlik nie André se naam dra nie. Ek dink daaraan om dit te vernoem na ’n bekende karakter van hom, een wat ek weet vir hom ook baie sou beteken het.”
“Ek het op daardie stadium nie baie persoonlikhede geken nie. Ek het hulle altyd as mitiese skepsels gesien, en ek het geweet André was 69. Ek het geen verwagting gehad nie. Maar toe hy aanland, het ek gedink wow . . . wat ’n merkwaardige, jeugdige, energieke mens.”
Sy gee toe dit is baie persoonlike briewe, maar die bundel skets ’n verhouding wat aanvanklik ietwat van ’n ongunstige wedsyfer gehad het.
“Dit is seldsaam dat daardie soort liefdesverhale tog waar kan word. Dit is ongelooflik om dit met lesers te kan deel. En in ons korrespondensie verskyn die woorde ‘you make me possible’. Ons het besef ons kan dit bewaarheid en dit wás ’n werklikheid. Ek hoop in ’n sekere sin dat die boek ook nou moontlik sou wees om die liefde wat ons albei gevoel het met lesers te deel en te wys dat die onmoontlike soms wel moontlik is.”