Versindaba » Blog Archive » Johann Lodewyk Marais. Kersfees op Mont Pelaan
Maar wat sê Kersfees en die Kersboomtradisie vandag op ekologiese vlak vir ons? Omdat die groen gesprek allesomvattend is, moet ons selfs ons Kersfeesgebruike daaraan toets; ook die boom wat ons vir die geleentheid versier. In Your Guide to Green Living in Southern Africa (1990) beveel Waynne McLintock aan dat ons ‘n Kersboom met wortels, pleks van net ‘n afgesaagde tak, moet koop. Wanneer hierdie boom dan te groot word vir sy pot, kan hy in die tuin geplant word. Sodoende kan daar op dié manier bygedra word tot die aanplant van bome (waardeur lugbesoedeling teëgewerk word) en die verfraaiing van die omgewing.
Andersins, sê McLintock, kan ‘n groot potplant as Kersboom versier word. Is dit darem te onromanties na jou sin? Vra jouself dan af wat meer onromanties is en van ‘n groter vervreemding van die omgewing getuig as die groen (of erger nog, wit-en-silwer) plastiekboompie op sy driepootstaandertjie wat in al hoe meer huise as plaasvervanger vir die ware Jakob moet dien. Wanneer Kersboomherinneringe sou kinders wat hiermee grootword eendag nostalgies aan hulle kinders kan oorvertel?
Om ‘n groen Kersfees in die ware sin van die woord te vier, behoort ‘n mens ‘n regte, egte denneboom of spar in ‘n groot pot te hê: ‘n boom waarvan die reuk van naalde en hars kan meng met die geur van die klam grond in die pot, ‘n boom wat die belewenis van die egtheid en eerlikheid van die natuur in elke huis kan indra. Dan behou die Kersboom ook iets van die oorspronklike betekenis wat hy in die feesvieringe gehad het.
Miskien sal ons en ons gesinne Kersfees ook veel intenser beleef indien ons dit met egte dinge uit die omgewing, soos ‘n ware Kersboom, kan vier.
Tags: Kersfees Mont Pelaan
Wednesday, December 8th, 2010 | Uncategorized.
6 Kommentare op “Johann Lodewyk Marais. Kersfees op Mont Pelaan”
Wat ‘n fassinerende vertelling! Veral die foto naby Memel het my teruggeruk na my eie kinderjare in die Oos-Vrystaat. Lieflik.
Dankie, Ivan. Hierdie tyd van die jaar moet ‘n mens in die Oos-Vrystaat wees. Dan is die landskap magies.
Johann, vir my is die mooiste tyd van die jaar in die Oos-Vrystaat herfstyd; wanneer die plate en plate kosmosblomme langs die paaie staan …
Onvergeetlik. Om nie eens van die rye geel vuurhoutjiepopuliere in die vleie en om plaasdamme te praat nie!
Inderdaad ‘n besonderse landstreek met besonderse mense.
Ons het ‘n verpotte Outeniekwa geelhout gebruik as krismisboom. ‘n Henkel se geelhout sou seker ook werk.
Moet tog asseblief nie dennebome uitplant nie.
Ek het tussen denne, seders en bloemkoms grootgeword. In die Oos-Vrystaat is daar min ander bome wat die koue winters kan oorleef.
Seker so. Eintlik hoort daar nie bome op die hoë hoëveld nie (‘n minimalistiese ontwerp), maar sonder bome kan mens nie.