Vandag is ook Sondag – Die Venster
Posted bymarileensteyn February 17, 2021 Posted inUncategorized
Vandag het ek iets bevrydend gedoen. Vandag is Aswoensdag.
Die feit dat hierdie twee sinne langs mekaar staan, het vir my besonders baie waarde. Ek dink al heeldag daaraan en steeds kan ek dit nie uitpluis nie. So hier gebruik ek weereens hierdie ruimte, en jou as leser, as klankbord om te verstaan.
Tradisioneel is Aswoensdag die dag waarop Christene onthou dat ons stof is, en dat ons na stof sal terugkeer. Dit is 'n dag waarop ons aan ons eie nietigheid dink, 'n dag van skuldbelydenis. Dit is ook die begin van Lydenstyd, 'n periode van ses weke waarin ons inbeweeg om onsself voorberei vir Paasfees, vir die kruisiging van Jesus. Dit is 'n tyd waarin baie van ons iets opgee wat vir ons belangrik is om ook te dink aan Christus se lyding op aarde.
Vandag is egter nie vir my 'n dag van as nie. Vandag is vir my 'n dag van opstanding. Hoe meer ek daaraan dink, hoe meer is ek dankbaar vir hierdie Aswoensdag. Hierdie Aswoensdag wat my in die middel van my week herinner aan lyding, maar lyding wat verstaan word in die lig van die opstanding. Vandag beweeg ek deur my dag met die (moontlik ketterse) gedagte dat lydenstyd my nie net in lyding inneem nie, maar ook daaruit. Lydenstyd, Goeie Vrydag, sê vir my vandag dat ek nie nog ses weke hoef te wag om opstanding, bevryding, te beleef nie, maar dat dit 'n gawe is wat ek nou reeds kan geniet. Omdat Christus gely het, hoef ek nie vir nog ses weke (of meer) vas te klou aan iets wat volgens my begrip vir my toksies is nie, maar kan ek juis ook dit hierdie lydenstyd opgee.
Dit is vir my vandag onmoontlik om Aswoensdag en Opstandingsondag te skei. Met vreugde beweeg ek in hierdie ses weke in, wetende dat God met my lyding geïdentifiseer het en dat ek volspoed besig is om nie net na die opstanding te beweeg nie, maar ook om daagliks vanuit die opstanding te lewe.
Met as in my hart sien ek die teken van die feniks. Ek weet nog nie wat ek hierdie lydenstyd gaan opgee nie, maar ek weet wat ek opgegee het, en vir nou ten minste, dank ek God dat ek vanuit die opstanding vandag in die as kan sit.