Van lekker huil kom lekker lag. Of so iets. | Boendoe se blog argief
Ná ons rampspoedige trippie was ek regtig depressed. Amper soos ‘n soldaat wat verslaan en verneder van die slagveld afgekom het. In daardie tyd kry ek ‘n e-mail van ‘my plantman’, Conrad. Hy was baie besorg oor die feit dat hy nie by my ‘protected’ blog kon inkom nie, en ek stuur toe sommer ‘n kortaf briefie terug met net die hooftrekke van wat gebeur het. Dit was nie genoeg vir hom nie! Kort daarna kry ek nóg ‘n e-mail van hom waarin hy mooi vra dat ek hom alles vertel. Gelukkig was ek toe amper uit my gemoedsbek%kking, en het ek hom die hele storie vertel. En terwyl ek tik, kom ek agter dat ek so by myselwers lag. Lag vir ons stupidgeit. Lag oor die hele verloop van sake, al was dit tóé alles behalwe snaaks! Om die hele petalje mooi te verstaan, moet mens ‘n kaart van Angola onder oë hê. Ons het unfinished business in Menongue gehad. Menongue is die hoofstad van Cuando Cubango, ‘n provinsie in die suide. (Suid-ooste?) Dit was eintlik ‘n helse draai wat ons moes ry, want EINTLIK wou ons…ahem…moenie lag nie…Ondjiva toe gaan. Tussen Ondjiva en Xangongo is die grootste kremetart in Afrika, die laaste ding wat ek nog in Angola wil, moet sien. En Ondjiva is in Cunene, die provinsie langs Cuando Cubango.
Die swart strepie is hoe ons EINTLIK moes ry. Die blou kruisie is waar ons (om en by) opgeëindig het. Ons het ons dinge gedoen in Menongue, en dit was so 16:00 toe ons uiteindelik klaar is. Toe begin ek en my man stry. Ons vreeslik moderne kaart het ‘n k%k paadjie van Menongue na Ondjiva gewys. My beloved wou hom vat. Ek was nie só lus vir avontuur nie, en wou dat ons weer op ons pad terug ry na Lubango, en vandaar na Ondjiva. Toegegee, dit sou ons seker twee dagreise geneem het, en ek was ook nie besonder lus daarvoor nie. Op die ou einde vat ons toe die paadjie die onbekende in.
Ons was nie ver van Windhoek af nie, toe ek besef ons het nog nooit na die blessitse Suidweslied geluister nie. Toe gaan soek ek hom. Song 432 in ons versameling. Ons het hom sommer klomp kere na mekaar geluister. Soms hóú ek daarvan om self sout in my wonde te vryf. Advertisements
1 Response to “Van lekker huil kom lekker lag. Of so iets.”
Desember 22, 2015 om 12:28 nm	Hey there, I hadn’t thought of it like that…. I believe I
concur, but do you mind explaning the 3rd paragraph for me?
« Familie uitstappie	Matriekafskeid »	Statistieke