Die Koreaanse mentaliteit | Boer in Ballingskap
Die Koreaanse mentaliteit
tags: Korea, Samelewing
Maande terug het George terloops gevra of ek nie 'n inskrywing wil doen oor die "Koreaanse mentaliteit" nie. Nou-ja, dit het lank geneem vir my om by die punt te kom om al my los gedagtes en waarnemings in woordvorm te giet, maar hier is dit nou.
Met hierdie inskrywing wil ek graag die klem laat val op watter aspekte van die Koreaanse mentaliteit moontlik bygedra het tot die opbou van 'n arm, oorlogverwoeste en geskende land tot 'n ekonomiese reus in so min as 50 jaar (die sg. Miracle on the Han River). Ek skryf uit eie ervaring en waarnemings tydens my verblyf hier in die Ooste. Aanvanklik wou ek graag die opskrif gemaak het Die Oosterse mentaliteit , maar ek het daarteen besluit. Hoewel daar baie goeie aanduidings is dat die Koreane se mentaliteit dieselfde is as 'n breer mentaliteit in die Verre Ooste (Japan en China), het ek nie ervaring van laasgenoemde twee lande nie. Dus beperk ek my waarnemings tot Korea.
Die eerste aspek wat 'n groot rol binne die Koreaanse samelewing speel is respek vir andere. Die Koreane is in hierdie opsig geseend dat hulle die beste leerringe van Christenskap, Buddhisme en Confucianisme (wat nie in wese 'n godsdiens is nie, maar 'n filosofie) kon neem om sosiale gedrag te rig. Dis veral die morele en etiese kodes van Confucianisme wat verreweg die belangrikste impak op die ontwikkeling van die Koreaanse sosiale stelsel gehad het (die simbole van Confucianisme is ook op die Koreaanse vlag aangebring). Die sosiale kodes van hoe om korrek teenoor andere op te tree, sorg vir 'n Koreaanse samelewing waar daar 'n baie hoe waarde geheg word aan oa menselewens en ander se besittings. Binne hierdie paradigma is daar ook geweldige respek vir ouer mense en veral bejaardes. Hier is byna geen ouetehuise nie en dis die kinders se sosiale plig om na hulle bejaarde ouers om te sien. Om jou bejaarde ouer in 'n ouetehuis te plaas, is 'n groot afwyking van die sosiale gedragskode. Jy groet ook bejaardes op 'n baie meer respekvolle manier as ander mense.
Die bietjie misdaad wat binne die samelewing plaasvind, en veral (die bitter min) geweldadige misdaad, word geweldig gestigmatiseer. So 'n misdadiger kry absoluut geen skuiling of steun onder die burgers nie. Weens die burgers se samewerking word sulke misdadigers baie gou gevind, aangesien die burgers net so hard werk om die misdadiger/s aan te keer as die polisie self. Moord, verkragting ens. word werklik hier as verwerplike aksies gesien aangesien dit sosiale kodes op die ergste vlak oortree. In die gewone omgang met Koreane vertoon hulle ook geweldig respek vir jou. Hulle groet altyd met 'n buiging en as hulle iets oorhandig, word dit met twee hande gedoen. As jy voorts iets gaan drink, is dit elkeen se individuele plig om vir die ander te skink. Jy skink bloot net nie vir jouself nie – dis onbeskof.
Die Koreane se produktiwiteit en werksetiek is voorwaar iets om te aanskou. Oral waar jy gaan werskaf hulle altyd. Hulle laat my baie keer aan werkersmiere dink. Vandag sien jy nog 'n boekwinkel en as jy letterlik twee dae later daar verbystap, is dit 'n nuwe kafee of restaurant of watookal. Daar is baie mense wat op 'n slag soos miere rondskarrel en hulle werk ongelooflik vinnig. Ek het as't ware by enige konstruksie nog nooit eens enigiemand sien stilsit of staan of eet of drink of rook nie. Hulle werk net – weeksdae, naweke, vakansiedae. En nuwe geboue gaan met verstommende spoed op. Jy sien dit voor jou oe gebeur. Hulle skep die indruk dat hulle die werk so vinnig as moontlik wil voltooi. Nou-ja, sekerlik kan mens nie verwag dat die kwaliteit altyd eersteklas is nie (ek glo nie dit is nie!), maar daar is absoluut geen teken van uitstel (procrastination ) nie. Daar is soveel voorbeelde, dat ek nie weet watter om te noem nie. 'n Stormwatersloot word opgegrawe en aan gewerk (sommer deur die nag) en die volgende oggend is die stukkie wat klaar gegrawe is, reeds weer oorgeteer! Dieselfde met die paaie. As jy weer sien, is 'n hele stuk pad met tartan bele (hulle vrek oor tartan en gebruik dit geweldig baie op paaie en sypaadjies). Of jy stap eendag op die sypaadjie en sien die hele sypaadjie word seker vir omtrent 2 kilometer lank heeltemal opgegrawe. 'n Dag of twee later is daar 'n splinternuwe sypaadjie. En jy loop en wonder nog hoekom die sypaadjie dan in die eerste plek oorgedoen is. Om mee te begin was daar niks op die oog af verkeerd met die ou sypaadjie nie. En so stoomroller hulle eenvoudig voort. Die Koreane het verseker 'n dringendheid in alles wat hulle doen. Een van die eerste woorde wat mens hier leer is " pali, pali !" (maak gou, maak gou!). Inderdaad leef hulle asof tyd die kosbaarste besitting van als is.
Wat aansluit by bogenoemde, is die aandag wat aan detail gegee word in die proses van produktiwiteit. Jy kom een oggend by die speelparkie by die skool en sien hy is splinternuut. Alles is nuut – die wipplank, glyplank, perdjie en die hele toetie. Net die rame is nie nuut nie. Hulle is pragtig oorgeverf. En op die koop toe is daar sommer nuwe houtbankies in die parkie geplaas. Die oues, wat al begin sleg lyk het, is onseremonieel verwyder. En gister, toe jy daar was, was die speelparkie nog oud. O-ja! Daar is sommer 'n paar nuwe boompies ook geplant. By een van die kruisings is daar so 'n groot blombedding op die pad-eiland. Hier teen die einde van die lente, begin die blommetjies vaal lyk. En een middag stap jy verby en 'n vragmotor stop. Omtrent 10 vrouens klim af, vaar die bedding binne en begin met die spoed van wit lig die blomme uittrek. Voor jou oe verdwyn die bedding, asof 'n sprinkaanplaag daar deurtrek. Jy stap aan en skud jou kop in verwondering. Die aand, as jy weer verbystap, is die hele bedding pragtig weer beplant met die allermooiste blomme.
Om die produktiwiteit op te som, sou ek se dat Koreane geweldig vinnig werk en waar hulle werk, doen hulle dit met oorgawe en in groot getalle. Ook binne die konteks van produktiwiteit, glo ek dat hulle sosiale etiek 'n prominente rol speel. Jy moet trots wees op jou werk en dit goed doen. Dit het tot gevolg dat daar nie neergekyk word op blouboordjie werkers nie. Ook vir jou busdrywer en die blommetjieplant-tannies het jy respek. Daar word nie neergekyk op sulke beroepe nie. Werk, van watter aard ook, is geweldig belangrik. Eendag vra ek 'n Koreaanse vriend waarom daar so min bedelaars in Korea is (hier is regtig min). Hy't my so snaaks aangekyk en gevra: "But who wil give them money? If you want money, you must work !"
Ek moet byvoeg dat die Koreane 'n groeiende ekonomie geskep wat geweldige werkskepping tot gevolg gehad het, so armoede en werkloosheid is nie van Korea se grootste kopsere nie. Dit is ook so dat Koreane (wat die langste ure in die wereld werk) sekerlik dit oordryf. Maar ek glo nie dat hulle sonder hierdie klem op werksetiek en produktiwiteit vandag sou gewees het waar hulle is nie.
'n Strewe na uitnemendheid en deursettingsvermoee is ander aspekte wat ooglopend is van die Koreaanse mentaliteit. Hulle wil graag die beste wees in wat hulle doen en daar is geen keer aan hierdie strewe nie. Daarom vind jy vandag Samsung, LG, Hyundai ensomeer waar hulle is. Hulle wil voorloop en dis waarna hulle die heeltyd streef. Wat hierby aansluit is die byna ongebalanseerde klem op opvoeding en onderwys. Dit het 'n oorheersende invloed op die Koreaanse samelewing. Jy moet eenvoudig die beste onderwys en opvoeding denkbaar ontvang (daar is ook 'n sg. education tax op alle goedere en dienste hier). Eendag vra ek 'n Koreaan hoekom dan hierdie geweldige klem op opvoeding? "We only have our knowledge" was die antwoord. En DIT is Korea se grootste bate – mense en hulle kennis. Hulle het vir alle praktiese doeleindes geen grondstowwe nie en daarom bele hulle in hulle mense. Dis hoekom jy sal vind dat Korea se investering in navorsing&ontwikkeling van die hoogste in die wereld is. En daarom ook die obsessie met die Engelse taal (let wel: nie ten koste van Koreaans nie, maar as noodsaaklike aanvulling tot hul moedertaal). Van kindertuin af leer die Koreane reeds Engels, want hulle het al lankal besef dat dit 'n taal is wat essensieel geraak het binne die internasionale arena.
Niks kry die Koreane onder nie…en hulle het hulle swaarkry gehad. Van die bloeddorstige invalle deur die Mongole, tot die koloniale besetting deur Japan en die meer onlangse vernietigende Koreaanse oorlog. Maar altyd staan hulle weer op deur saam te staan. Daar is geen selfbejammering en blaamverplasing nie. Hulle het 'n geweldige deursettingsvermoee en 'n can do houding. Dis eintlik 'n wonderwerk in die kleine dat die Koreane vir eeue so tussen die sterk magte van China en Japan kon behoue bly en kon floreer as 'n onafhanklike volk. Hulle sien niks as onmoontlik nie en het 'n ewigdurende strewe om hulself te laat geld en die pas aan te gee. Hulle maak ook foute, maar laat dit nie hulle onderkry nie. Hulle staan nooit stil nie, maar gaan net vorentoe. Ek het nou die dag 'n program gekyk oor Koreaanse robotvervaardigers. Hulle is reeds voor ander lande met die vervaardiging van diensrobotte ("bediendes") en ek twyfel nie daarin dat hulle die mark gaan oorheers in hierdie afdeling nie.
Patriotisme en trots. Die Koreane is geweldig patrioties en trots op hulle volk, taal en land. In die verband dink ek juis dis Korea se homogeniteit wat die land so goed laat werk. Dis asof die mense wat bou, plant ens. dit ook vir Korea doen en nie net vir eie, individuele persoonlike gewin nie. Die Koreane is ook baie trots op hulle handelsmerke en ondersteun hulle eie handelsmerke entoesiasties. Geen "trots Koreaans" veldtogte is hier nodig nie – die mense doen dit sommer op hulle eie. Hulle is altyd bereid om saam te staan. Toe daar aan in Desember 2007 'n geweldige olieramp aan die weskus was, het hulle as een saamgestaan. Meer as 'n miljoen vrywilligers in 2 maande het gegaan om die see, seediere en strande skoon te skrop van die olievloek. Die manier wat hulle hul geskiedenis bewaar is ook bewonderingswaardig. Hulle spandeer miljoene aan restourerings en instandhouding. En dis gewone Koreane (nie net toeriste nie) wat elke naweek die geskiedkundige plekke besoek en hulle kinders van die geskiedenis leer.
Laastens kan ek noem dat ek aanvanklik 'n vergelykende studie oorweeg het tussen die Koreaanse (Oosterse) mentaliteit en die Afrika mentaliteit. Ek dink egter so 'n vergelyking is oorbodig. Vir enigiemand wat hier lees, behoort die verskille ooglopend te wees. Wanneer 'n samelewing (soos Korea) geen ruimte vir middelmatigheid laat nie, is die uiteindelike sukses van so 'n samelewing voorspelbaar…
Ek is voorwaar bevoorreg om hierdie land, sy mense en hulle mentaliteit van vooruitstrewendheid te kan beleef.
← Ek onthul myself in 'n paparazzi-oomblik
die Withuis wag… →
19 Kommentaar leave one →
Junie 26, 2008 1:55 vm
Baie goeie inskrywing Boer, dankie!
Junie 26, 2008 3:41 vm
Ja, BiB – soos Netjane se, dit IS 'n goeie inskrywing. Ongelukkig kan die wat hierdie behoort te lees waarskynlik nie lees nie.
Junie 26, 2008 4:00 vm
Dit is ongelooflik. Eerlik het ek nog nooit so daaraan gedink nie, dat hulle suksesvol is dit ervaar ek hier in ons eie dorpie, maar waar dit vandaan kom het ek nie geweet nie. Briljante inskrywing BiB…
Junie 26, 2008 4:20 vm
Maggies my mond het oopgehang toe ek hier lees!! Ek het sommer baie respek vir die Koreane. Die situasie in SA is omtrent net mooi die teenoorgestelde van hoe dit in Korea is m.b.t. respek vir ander mense, werksetiek en produktiwiteit.
Junie 26, 2008 2:19 nm
Bib absoluut n eer om in Suid Korea te kan wees. Partkeer as mens daai lui wurm binne mens voel dan wil mens amper skaam kry daaroor. En ja dit is ooglopend die verskil tussen die koreaanse samelwing en die afrika samelewing. Afrika tyd ! Koreaanse tyd! Dis soos dag en nag.
Great inskrywing en obserwering van die koreaanse samelewing.
Junie 26, 2008 5:47 nm
Goeie inskrywing Boer. Ek dink die elemente wat jy identifiseer is noodsaaklik om 'n suksesvolle land te bou. Natuurlik ontbreek hierdie kwaliteite grotendeels in Afrika. Ek weet daar word dikwels na ubuntu verwys, maar myns insiens is ubuntu meer 'n feel-good konsep wat vir bemarkingsdoeleindes aangewend word.
Waaroor ek wel steeds wonder is hoekom Afrika dit nie kan regkry nie? Daar is tog baie slim mense in Afrika wat behoort te besef dat dit nie help om net die verlede te blameer nie? Die res van die ontwikkelende wêreld soos Asië en Suid-Amerika raak meer vooruitstrewend. Net Afrika bly agter.
Junie 26, 2008 8:39 nm
Stem saam met die ander, baie deeglike inskrywing. Ek het nou self 'n bietjie ondervinding van Suid-Koreane, glad nie tot dieselfde diepte en breedte as jy nie. Vir sover ek weet stem ek oor alles met jou saam, veral die werksetiek, maar ek het met die "base" en die "klase" kontak gehad en die indruk gekry dat die dryfveer dalk meer die stok as die wortel is! Wat dink jy van hulle besigheidsetiek?
Junie 26, 2008 9:19 nm
My mond het oopgehang aan die begin en soms nogsteeds as ek sien wat hulle alles regkry. Hulle werk hulle oor 'n mik, maar hulle is gelukkig! Dis 'n great mentaliteit om te he….NIKS sit hulle terug nie! Jy het dit baie goed saamgevat en dis presies hoe ek dit ook hier ervaar.
Junie 26, 2008 10:49 nm
Dankie baie goeie inskrywing!!
Junie 26, 2008 11:42 nm
Ek beskou dit as 'n voorreg om Korea deur jou oë te sien Boertjie!
Dankie vir hierdie geweldige interessante inskrywing!!
Junie 27, 2008 10:30 nm
Pik, wat is jou "dorpie" se naam en is daar baie Oosterlinge?
George, ek dink die antwoord tot jou vrae is ongelukkig nie eenvoudig nie. Dis kompleks en veeldimensioneel en daar bestaan verskillende denkskole. Ek dink dis eerder 'n tesis-onderwerp as 'n blog-inskrywing. Dit bly egter hartseer dat dit die staus quo is…
Kop, hier is maar ook 'n kwota korrupsie, soos in vele ander lande. Itv die "base-klase" verhouding kan ek nie regtig kommentaar lewer nie.
Junie 28, 2008 1:00 vm
Dit klink ^ REGTIG wonderlik.
Ek wonder net of mens nie in so land geweldig moeg kan raak van die ratrace nie.
Junie 29, 2008 8:46 nm
Nico…ja. Ek dink die Koreane kan dalk so bietjie balans leer.
Julie 1, 2008 11:58 nm
Dankie. 'n baie insiggewende inskrywing en ek het veel geleer. Ons samelewing kan ook hierby leer.
Julie 2, 2008 7:14 nm
Werklik interessante inskrywing. Die term "n Volk werk hom vry" neem 'n hele nuwe betekenis aan binne die konteks van jou skrywe.
Aai hoe wens ek . . .
Julie 5, 2008 10:16 nm
BiB – ek het al 'n hele ruk terug hierdie inskrywing gelees en was geweldig beindruk en het dit aan 'n heel paar mense aangestuur. Dit is so anders as in Suid Afrika. Hier is geweld koning en word dit as 'n positiewe aspek beskou. Net verlede week is 'n buurman ('n paar plase van ons af) met 'n hamer aangeval terwyl hy TV kyk. Sy vrou en skoonma het uiteindelik die aanvaller verjaag en Wilhelm het oorleef. Niks is gesteel nie – sover ek verstaan was dit of dwelms of 'n nakoming van 'n vereiste dat as jy 'n lid van sekere bendes wil word moet jy moord pleeg.
Verder is daar op 'n plaaslike radiostasie 'n bespreking oor verkragting in gevangenisse – hoe algemeen dit is en hoe dit deur die owerhede geignoreer word. Soos ek dit verstaan gaan verkragting meer oor mag as die daad self. Ek verstaan dat dit nie uniek aan Suid Afrka is nie. Ek kan nie aan iets meer traumaties dink nie.
Gooi nou daarmee saam die uitlatings van Julius Malema dat hy sal sterf vir Zuma, die gedans van Jacob Zuma en sy lied oor die masjiengeweer, en die gebeure in Zimbabwe: al wat mens kan doen is om jou kop te skud…
Julie 7, 2008 5:30 vm
Klink ongelooflik waar… wens dit was oral in die wereld so!
Julie 9, 2008 12:01 vm
Laurence, dankie vir jou kommentaar. Baie jammer om van die aanval op Wilhelm te hoor. Dis tragies dat SA burgers vir alle praktiese doeleindes op hulself aangewese is om huis en haard te beskerm. Die SA regering versuim hulle plig gruwelik deur hulle eie burgers aan geweldenaars uit te lewer! Daar is baie in SA waarmee ek kan vrede maak, maar die absolute disrespek vir menselewens is soos bitter gal wat telkens weer opstoot en my tot kotsenswaardig toe siek maak! Die feit dat ek tans in 'n samelewing woon waar menselewens grootliks gerespekteer word, maak die geweld in SA vir my nog meer onaanvaarbaar. Die situasie in SA is bo alle twyfel bitter abnormaal en in wese siek!
Nikita, ja, mens wens so. Geen samelewing is perfek nie en so het die Koreane ook maar hulle gebreke. Maar wanneer daar 'n basiese respek vir menselewens bestaan, kan ek met baie ander onperfekthede saamleef.
Januarie 29, 2009 5:30 vm
Ek het hierdie een heeltemal gemis, baie goed geskryf. Dit is presies soos ek die Oosterlinge hier in Aus ondervind.
Hierdie 'inspring' om dinge gedoen te kry, nie net vir jouself nie, maar vir alles en almal is 'n dosis wat die Volk ook nodig het. Ons het so vasgevang geraak om iets vir onsself te bereik, dat ons heeltemal oog verloor het op wat ons almal saam kan bereik.