Waarom is verhoudings se opbreek/egskeidings so pynlik? - Verhoudings
Selfs wanneer 'n verhouding nie meer goed is nie, kan 'n egskeiding of verbrokkeling uiters pynlik wees omdat dit die verlies verteenwoordig, nie net van die vennootskap nie, maar ook van die drome en verpligtinge wat julle gedeel het. Romantiese verhoudings begin met groot opgewondenheid en hoop op die toekoms. As 'n verhouding misluk, ervaar ons diep teleurstelling, spanning en hartseer.
’n Skeiding of egskeiding lei jou na 'n onbekende gebied. Alles word ontwrig: jou roetine en verantwoordelikhede, jou huis, jou verhoudings met uitgebreide familie en vriende, en selfs jou identiteit. 'n Opbreek bring ook onsekerheid oor die toekoms mee. Hoe sal die lewe wees sonder jou maat? Sal jy iemand anders vind? Sal jy alleen beland? Hierdie onbekendes kan dikwels slegter lyk as om in 'n ongelukkige verhouding te verkeer.
Hierdie pyn, ontwrigting en onsekerheid beteken dat dit moeilik kan wees om te herstel van 'n breuk of 'n egskeiding. Dit is egter belangrik om jouself voortdurend daaraan te herinner dat jy hierdie moeilike ervaring kan en sal deurmaak en selfs kan voortgaan met 'n hernude gevoel van hoop en optimisme. (Bron: HelpGuide / Die hantering van 'n opbreek of egskeiding)
In my volgende artikel gee ek jou die gereedskap om deur jou opbreek of egskeiding te kom, maar een van die belangrikste punte om te onthou is dat 'n verbrokkeling of egskeiding veroorsaak dat jy deur 'n rouproses gaan. Laat jouself toe om oor die verlies van die verhouding te treur. Rou is 'n natuurlike reaksie op verlies, en die verbrokkeling of skeiding van 'n liefdesverhouding hou verskeie verliese in:
• Verlies aan kameraadskap en gedeelde ervarings (wat moontlik al dan nie heeltyd aangenaam was)
• Verlies aan ondersteuning, hetsy finansiële, intellektuele, sosiale of emosionele
• Verlies aan hoop, planne en drome (wat selfs pynliker kan wees as praktiese verliese)
As jy jouself die pyn van hierdie verliese laat voel, kan dit mens bang maak. Jy mag vrees dat jou emosies te intens sal wees om te dra, of dat jy vir ewig op 'n donker plek sal sit. Onthou net dat rou noodsaaklik is vir die genesingsproses. Die pyn van hartseer is presies wat jou help om die ou verhouding te laat vaar en aan te gaan. Dit maak nie saak hoe sterk jou hartseer is nie, dit sal nie vir altyd duur nie.
Wenke vir rou na 'n opbreek of egskeiding:
Moenie teen jou gevoelens veg nie - dit is normaal om baie op en af ​​te wees en baie teenstrydige emosies te voel, insluitend woede, wrok, hartseer, verligting, vrees en verwarring. Dit is belangrik om hierdie gevoelens te identifiseer en te erken. Alhoewel hierdie emosies dikwels pynlik sal wees, sal die rouproses slegs verleng word deur dit te onderdruk of te ignoreer.
Praat oor hoe jy voel - al is dit vir jou moeilik om met ander mense oor jou gevoelens te praat, is dit baie belangrik om 'n manier te vind om dit te doen as jy treur. As jy weet dat ander bewus is van jou gevoelens, sal jy minder alleen voel met jou pyn en jou help om te genees. Om te skryf in 'n dagboek kan ook 'n nuttige uitlaatklep vir jou gevoelens wees.
Onthou dat die einddoel is om aan te gaan - om jou gevoelens uit te druk, sal jou op 'n manier bevry, maar dit is belangrik om nie oor die negatiewe gevoelens te tob of die situasie te oor-ontleed nie. Om vas te sit in kwetsende gevoelens soos skuld, woede en wrok sal jou van waardevolle energie beroof en verhoed dat jy genees en vorentoe beweeg.
Herinner jouself daaraan dat jy nog 'n toekoms het - as jy jou aan 'n ander persoon verbind, skep jy baie hoop en drome vir 'n samesyn. Na 'n breuk is dit moeilik om hierdie aspirasies te laat vaar. Terwyl jy die verlies van die toekoms wat jy eens in die vooruitsig gestel het, berou, moet jy aangemoedig word deur die feit dat nuwe hoop en drome jou oues uiteindelik sal vervang.
Weet wat die verskil is tussen 'n normale reaksie op 'n opbreek en depressie - hartseer kan mens verlam na 'n breuk, maar na 'n rukkie begin die hartseer minder word. Dag vir dag, en bietjie vir bietjie, begin jy aanstap. As jy egter geen voorwaartse momentum ervaar nie, ly jy moontlik aan depressie.
Die stryd teen rou is dikwels teenproduktief. Die meeste van die tyd is dit die beste om jouself te laat rou op die maniere wat natuurlik na jou toe kom, ten minste 'n gedeelte van die tyd. Uiteindelik kom die lewe terug na 'normaal' en die intensiteit van verlies trek terug. Verskillende mense neem verskillende hoeveelhede tyd om deur hul rouproses te gaan en hul hartseer met verskillende intensiteit van emosie uit te druk. Die hoeveelheid tyd wat mense spandeer, is afhanklik van hul persoonlikhede en die aard van hul verliese. Iemand wat in hulle huwelik verraai is, kan langer neem om hul hartseer te verwerk en dit op 'n meer vokale manier te doen as iemand wat verkies om 'n huwelik uit eie beweging te verlaat. Iemand wat skielik uitgevind het oor die verhouding van hul eggenote, kan dalk anders treur as iemand wat gesien het hoe hul huwelik al jare agteruitgaan.
Dit is nie realisties dat droefheid oor 'n verlore huwelik binne 'n maand of selfs enkele maande uitgewerk moet word nie. Die meeste mense sal baie maande, soms selfs etlike jare, aanhou om die emosionele gevolge van verlies te hanteer. 'n Paar jaar is egter 'n lang tyd; regtig te lank om eksklusief aan smart te spandeer as die lewe so kort is. Mense wat agterkom dat hartseer na die twaalf maande nie meer afgeneem het nie, word dringend versoek om die hulp van 'n professionele terapeut te soek.
Terwyl droefheid aanvanklik immobiliseer, vind die meeste bedroefde mense dat hulle bietjie vir bietjie bereid is om aan te gaan met hul lewens. Vir 'n tyd kan hulle vind dat hulle terselfdertyd aan beweeg en treur. Maar met verloop van tyd, as alles goed gaan, verloor die rouproses stoom en word daar meer energie beskikbaar om met die lewe voort te gaan.