Naram-Sin tydlyn - Inligting
5400 vC: Die stad Eridu word gestig.
5000 BCE – 1750 BCE: Sumeriese beskawing in die Tigris-Eufraatvallei.
5000 vC: Sumer bewoon deur Ubaid -mense.
5000 BCE – 4100 BCE: Die Ubaid -tydperk in Sumer.
5000 vC: Bewyse van begrafnis in Sumer.
4500 vC: Die Sumeriërs het hul eerste tempel gebou.
4500 vC: Die stad Uruk gestig.
4100 BCE – 2900 BCE: Uruk -tydperk in Sumer.
3600 vC: Uitvinding van skryf in Sumer by Uruk.
3500 v.C.: Laat Uruk -tydperk.
3500 vC: Eerste geskrewe bewys van godsdiens in Sumeriese spykerskrif.
2900 BCE – 2334 BCE: Die vroeë dinastiese periode in Sumer.
2900 BCE – 2300 BCE: Vroeë Dinasties I.
2750 BCE – 2600 BCE: Vroeë Dinasties II.
2600 vC -2300 vC: Vroeë Dinasties III. (Fara tydperk).
2600 BCE – 2000 BCE: Die koninklike grafte van Ur wat in Sumer gebruik is.
2500 vC: Eerste dinastie van Lagash onder koning Eannutum is die eerste ryk in Mesopotamië.
'N Fragment van die oorwinningsstel van koning Eannutum van Lagash oor Umma, genaamd "Stele van aasvoëls".
Omstreeks 2450 vC, Sumeriese argaïese dinastieë. Gevind in 1881 in Girsu (nou Tello, Irak), Mesopotamië, deur Édouard de Sarzec.
Lêer: Stele of Vultures detail 02.jpg
Opgelaai deur Sting
Opgelaai: 18 Desember 2007
2330 vC -2190 vC: Akkadiese tydperk.
2350 vC: Eerste wetskode deur Urukagina, koning van Lagash.
'N Fragment van 'n inskripsie van Urukagina lui soos volg: "Hy [Uruinimgina] grawe (...) die kanaal na die stad-NINA. Aan die begin bou hy die Eninnu aan die einde daarvan, hy bou die Esiraran. " (Musée du Louvre)
Opgelaai deur Jastrow
Geskep: omstreeks 2350 vC
Die oorspronklike Akkadiër verklaar dat die ses voet lange stele herdenk die oorwinning van koning Naram-Sin van Akkad oor koning Satuni, heerser van die Lullubi-mense van die bergagtige Zagros. Naram-Sin was die kleinseun van Sargon, stigter van die Akkadiese ryk, en die eerste potensiaal om die hele Mesopotamië aan die einde van die 24ste eeu vC te verenig.
Naram-Sin was die vierde soewerein van sy geslag, na sy oom Rimush en sy pa Manishtusu. Die Sumeriese koningslys skryf sy heerskappy van 36 jaar toe van 2254 vC tot 2218 vC, 'n lang regering wat andersins nie deur bestaande dokumente bevestig is nie.
Die stele beeld die Akkadiese leër uit wat die Zagrosberge klim, wat alle weerstand uitwis. Die wat verslaan is, word onder die voete vertrap of uit 'n afgrond gegooi. Naram-Sin word uitgebeeld met die horingkroon van goddelikheid, simbolies van 'n heerser wat self na goddelikheid streef. In amptelike dokumentasie is die naam van Naram-Sin voorafgegaan deur die goddelike determinatief. Hy het homself as die koning van die vier streke, oftewel die koning van die wêreld, gekies.
Die stele is duisend jaar later deur die Elamitiese koning Shutruk-Nahhunte van Sippar na Susa, Iran, verwyder as 'n oorlogsprys ná sy seëvierende veldtog teen Babilon in die 12de eeu vC.
Langs die reeds bestaande spykerskrif, het koning Shutruk-Nahhunte nog een bygevoeg wat homself verheerlik en aangeteken dat die stele tydens die plundering van Sippar gebuit is.
Jacques de Morgan, Mémoires, I, Parys, 1900, p. 106, 144 vierkante, pl. X.
Victor Scheil, Mémoires, II, Parys, 1900, p. 53 vierkante meter, pl. II.
Victor Scheil, Mémoires, III, Parys, 1901, p. 40 vierkante meter, pl. II.
André Parrot, Sumer, Parys, 1960, fig. 212-213.
Pierre Amiet, L'Art d 'Agadé au musée du Louvre, Parys, Ed. de la Réunion des musées nationaux, 1976 – bl. 29-32.
Toetredingsnommer Sb 4
Gevind deur J. de Morgan
Hierdie werk is gratis sagteware, u kan dit herversprei of aanpas onder die voorwaardes van die CeCILL. Die bepalings van die CeCILL -lisensie is beskikbaar by http://www.cecill.info.
2218 BCE – 2047 BCE: Die Gutiaanse tydperk in Sumer.
2150 BCE – 1400 BCE: Die Sumeriese Epos van Gilgamesj op kleitablette geskryf.
Biblioteek van Ashurbanipal / The Flood Tablet / The Gilgamesh Tablet
Datum 15 Julie 2010
Huidige ligging: British Museum wikidata: Q6373
Bron/fotograaf Fæ (eie werk)
Ander weergawes File: British Museum Flood Tablet 1.jpg
British Museum verwysing K.3375
Deel van 'n kleitablet, regter boonste hoek, 2 kolomme met inskripsie aan weerskante, 49 en 51 reëls + 45 en 49 reëls, Neo-Assiriërs., Epos van Gilgamesj, tablet 11, verhaal van die vloed.
2100 vC: Die bewind van Utu-Hegal by Uruk in Sumer en die skepping van die Sumeriese koningslys.
2095 BCE – 2047 BCE: Koning Shulgi heers in Ur, (na Gane).
Onder die bestaande voorbeelde van die Sumeriese koningslys, verteenwoordig die Weld-Blundell-prisma in die Ashmolean Museum-spykerskrifversameling die mees uitgebreide weergawe sowel as die mees volledige kopie van die koninglys.
In hierdie voorstelling word al vier kante van die prisma van die Sumeriese koninglys uitgebeeld.
2047 BCE – 2030 BCE: Ur-Nammu 's heers oor Sumer. Die wettige Kode van Ur-Nammu dateer uit 2100 BCE – 2050 BCE.
Van die Stele van Ur-Nammu.
Hierdie prent (of ander mediabestand) is in die publieke domein omdat die outeursreg daarvan verval het.
Dit geld Australië, die Europese Unie en die lande met 'n outeursregtelike lewensduur van die outeur plus 70 jaar.
Na alle waarskynlikheid sou ek die Ur-Nammu-tablet heeltemal gemis het as dit nie was vir 'n geskikte brief van F. R. Kraus, nou professor in spykerskrifstudies aan die Universiteit van Leiden in Holland …
Sy brief het gesê dat hy 'n paar jaar gelede in die loop van sy pligte as kurator in die Istanbul -museum op twee fragmente van 'n tablet afgekom het wat met Sumeriese wette ingeskryf is, 'n aansluiting van die twee stukke gemaak het en het die tablet as nommer 3191 van die Nippur -versameling van die museum … gekatalogiseer
Aangesien Sumeriese wetstablette uiters skaars is, het ek nr. 3191 dadelik na my werktafel gebring. Daar lê dit, 'n songebakte tablet, ligbruin van kleur, 20 by 10 sentimeter groot. Meer as die helfte van die geskrif is vernietig, en wat behoue ​​gebly het, lyk aanvanklik hopeloos onverstaanbaar. Maar na 'n paar dae se gekonsentreerde studie, het die inhoud daarvan duidelik begin word en vorm aanneem, en ek het met min opgewondenheid besef dat wat ek in my hand gehou het, 'n afskrif van die oudste wetgewing was wat nog aan die mens bekend was.
Samuel Noah Kramer, History Begins at Sumer, pp. 52–55. CC0
Lêer: Ur Nammu -kode Istanbul.jpg
Opgelaai deur Oncenawhile
Geskep: 1 Augustus 2014
2047 BCE – 1750 BCE: Die Ur III-periode in Sumer, bekend as die Sumeriese Renaissance, of die Neo-Sumeriese Ryk.
Hierdie tablet verheerlik koning Shulgi en sy oorwinnings oor die Lullubi -mense. Dit noem die stad Erbil en die distrik Sulaymaniayh. 2111-2004 vC.
Die Sulaymaniyah -museum, Irak.
Lêer: Tablet van Shulgi.JPG
Opgelaai deur Neuroforever
Geskep: 20 Januarie 2014
2038 vC: Koning Shulgi van Ur bou sy groot muur in Sumer.
2000 BCE – 1600 BCE: Ou Babiloniese tydperk.
"IN ERIDU: ALULIM AL 28800 JAAR UITGESLUIT. ELALGAR REGeer 43 200 JAAR. ERIDU WAS VERLAT. KONING is na BAD-TIBIRA geneem. AMMILU 'ANNA DIE KONING HET 36 000 JAAR UITGESLUIT. ENMEGALANNA REGTEER 28 800 JAAR. DUMUZI REGTEER 28 800 JAAR. BAD-TIBIRA WAS VERLAT. KONING is na LARAK geneem. EN-SIPA-ZI-ANNA REGTEER 13 800 JAAR. LARAK WAS VERLAT. KONING is na die son geneem. MEDURANKI REGTEER 7 200 JAAR. SIPPAR WAS VERLAT. KONINGSKAP IS NA SHURUPPAK GENEEM. UBUR-TUTU REGTEER 36 000 JAAR. TOTAAL: 8 KONINGS, HUL JARE: 222 600 "
MS in Sumeries op klei, waarskynlik Larsa Babylon, 2000-1800 vC, 1 tablet, 8,1 ࡬,5 ࡨ,7 cm, enkele kolom, 26 reëls in spykerskrif.
Slegs 5 ander eksemplare van die Antediluviaanse koningslys is bekend: MS 3175, 2 in Oxford: Ashmolean Museum, een is soortgelyk aan hierdie lys, met 10 konings en 6 stede, die ander is 'n groot kleisilinder van die Sumeriese koningslys, op wat die konings voor die vloed die eerste afdeling vorm, en het dieselfde 8 konings in dieselfde 5 stede as die huidige.
'N 4de eksemplaar is in Berkeley: Museum van die Universiteit van Kalifornië, en is 'n skooltablet. 'N 5de tablet, 'n klein fragment, is in Istanbul.
Die lys gee die begin van die Sumeriese en die wêreldgeskiedenis soos die Sumeriërs dit geken het. Die gelysde stede was almal baie ou plekke, en die name van die konings is name van ou tipes binne die Sumeriese naamgewing. Dit is dus moontlik dat die regte tradisies vervat is, alhoewel die volgorde wat gegee word nie korrek hoef te wees nie. Die stadsdinastieë het moontlik oorvleuel.
Daar word algemeen geglo dat die Antediluviaanse koningslys weerspieël word in Genesis 5, wat die 10 aartsvaders van Adam tot Noag bevat, wat almal van 365 jaar (Henog) tot 969 jaar (Methuselah), altesaam 8575 jaar, bestaan.
Dit is moontlik dat die 222 600 jaar van die koningslys 'n meer realistiese begrip weerspieël van die groot tydsduur van die skepping tot die vloed en die lengte van die betrokke dinastieë.
Die eerste van die 5 genoemde stede, Eridu, is in Uruk, in die gebied waar die mites die tuin van Eden plaas, terwyl die laaste stad, Shuruppak, die stad is Ziusudra, die Sumeriese Noag.
Jöran Friberg: 'n Opvallende versameling Babiloniese wiskundige tekste. Springer 2007.
Bronne en studies in die geskiedenis van wiskunde en fisiese wetenskappe.
Manuskripte in die Schøyen -versameling, vol. 6, Spykerskriftekste I. pp. 237-241. Andrew George, red .: Cuneiform Royal Inscriptions and Related Texts in the Schøyen Collection, Cornell University Studies in Assyriology and Sumerology, vol. 17,
Manuskripte in die Schøyen -versameling, spykerskriftekste VI. CDL Press, Bethesda, MD, 2011, teks 96, pp. 199-200, pls. LXXVIII-LXXIX.
Andrew E. Hill & John H. Walton: A Survey of the Old Testament, 3de uitgawe, Grand Rapids, MI., Zondervan Publishing House, 2009, p. 206.
Zondervan geïllustreerde Bybel, agtergronde, kommentaar. John H. Walton, genl. red. Grand Rapids, Mich., Zondervan, 2009, vol 1, p. 482, vol. 5, bl. 398.
1861 BCE – 1837 BCE: Koning Enlil-bāni heers in Isin.
1792 BCE – 1750: Regering van die Koning Hammurabi (Ou Babiloniese tydperk).
1772 vC: Die Kode van Hammurabi: Een van die vroegste regskodes ter wêreld.
Die Code of Hammurabi is in 1901 deur argeoloë ontdek, met die editio princeps-vertaling wat dit in 1902 deur Jean-Vincent Scheil gepubliseer het. Hierdie byna volledige voorbeeld van die kode word in 'n diorietstele gesny in die vorm van 'n groot wysvinger, 2,25 meter lank. Die kode is ingeskryf in Akkadies met spykerskrif. Dit word tans in die Louvre vertoon, met presiese replika's in die Oriental Institute aan die Universiteit van Chicago, die biblioteek van die Theological University of the Reformed Churches (Nederlands: Theologische Universiteit Kampen voor de Gereformeerde Kerken) in Nederland, die Pergamon Museum van Berlyn en die National Museum of Iran in Teheran.
Opgelaai deur Rama
Opgelaai: 8 November 2005
1750 vC: Elamitiese inval en Amoritiese migrasie beëindig die Sumeriese beskawing.
Spykerskrif met die Sumeriese verhaal van die vloed, omstreeks 1740 v.C., uit die ruïnes van Nippur.
Uit die permanente versameling van die University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, Philadelphia.
Teks en foto © The Metropolitan Museum of Art. Alle regte voorbehou.
1600 BCE – 1155 BCE: Kassietperiode.
1595 vC: Koning Agum-kakrime, oftewel Agum II, Kassite Kingdom.
1350 BCE – 1050 BCE: Middel -Assiriese Tydperk.
'N Gedenkplaat uit die Middel -Assiriese Tydperk (1300 – 1275 v.C.), vindplek Kalah Shergat, Aššur.
Die opskrif bevat die naam, titels en verowerings van koning Adad-Nirari, sy vader Arik-den-ili, sy oupa Enlil-nirari en sy oupagrootjie Ashur-uballit I.
Ter herinnering aan die herstel van die tempel van Aššur in die stad Aššur, roep die teks vloeke op oor die kop van enige koning of ander persoon wat die monument verander of beskadig.
Die artefak is in 1874 vir £ 70 by die Franse konsul in Mosul gekoop, volgens die Britse museum verwysing na George Smith en The Daily Telegraph met 'n verkrygingsdatum van 1874.
Bezold, Carl, Catalog of the Cuneiform Tablets in die Kouyunjik -versameling van die British Museum, IV, Londen, BMP, 1896.
Rawlinson, Henry C Smith, George, The Cuneiform Inscriptions of Western Asia, IV, Londen, 1861.
Budge, E A W, 'n gids tot die Babiloniese en Assiriese oudhede., Londen, 1922.
Budge, E A W, The Rise and Progress of Assyriology, Londen, Martin Hopkinson & amp, Co, 1925.
Grayson, Albert Kirk, Assiriese heersers van die Derde en Tweede Millennia v.C. (tot 1115 v.C.), 1, Toronto, Universiteit van Toronto Press, 1987.
1330 BCE – 1295 BCE: Koningskap Muršili II (Hetitiese koninkryk).
1126 BCE – 1104 BCE: Koningskap Nebukadnesar I (Ou Babiloniese tydperk).
1120 vC: Die Sumeriese Enuma Elish (skeppingsverhaal) geskryf word.
Enuma Elish beteken "as daarbo", die twee eerste woorde van die epos.
Hierdie Babiloniese skeppingsverhaal is ontdek onder die 26 000 kleitablette wat Austen Henry Layard in die 1840's by die ruïnes van Nineve gevind het.
Enuma Elish is in 1875 aan die publiek bekend gemaak deur die assirioloog George Adam Smith (1840-76) van die British Museum, wat ook die ontdekker van die Babiloniese epos van Gilgamesh was. Hy het verskeie van sy bevindings gemaak oor opgrawings in Nineve.
930 BCE – 612 BCE: Neo-Assiriese tydperk.
884 BCE – 859 BCE: Koningskap Ashurnasirpal II.
860 BCE – 850 BCE: Koningskap Nabû-apla-iddina (Babiloniese tydperk).
858 BCE – 824 BCE: Koningskap Shalmaneser III.
854 BCE – 819 BCE: Koningskap Marduk-zākir-šumi (Babiloniese tydperk).
823 BCE – 811 BCE: Koningskap Shamsi-Adad V.
810 BCE – 783 BCE: Koningskap Adad-nirari III.
782 BCE – 773 BCE: Koningskap Shalmaneser IV.
772 BCE – 755 BCE: Koningskap Assur-dan III.
Venus -tablet van Ammisaduqa, 7de eeu
Die Venus -tablet van Ammisaduqa (Enuma Anu Enlil Tablet 63) verwys na 'n rekord van astronomiese waarnemings van Venus, soos bewaar in talle spykerskrifttablette uit die eerste millennium vC. Hierdie astronomiese rekord is die eerste keer saamgestel tydens die bewind van koning Ammisaduqa (of Ammizaduga), met die teks wat dateer uit die middel van die sewende eeu vC.
Die tablet het die stygtye van Venus en sy eerste en laaste sigbaarheid voor of na sonsopkoms en sonsondergang in die vorm van maandatums op die horison aangeteken. Hierdie Venus -tablet, wat vir 21 jaar opgeneem is, is deel van Enuma anu enlil ("In die dae van Anu en Enlil "), 'n lang teks wat handel oor Babiloniese astrologie, wat meestal bestaan ​​uit tekens wat hemelse verskynsels interpreteer.
754 BCE – 745 BCE: Koningskap Assur-nirari V.
744 BCE – 727 BCE: Koningskap Tiglath-Pileser III.
726 BCE – 722 BCE: Koningskap Shalmaneser V.
721 BCE – 705 BCE: Koningskap Sargon II.
704 BCE – 681 BCE: Koningskap Sanherib.
Hierdie klipwaterkom in die versameling van die Vorderasiatisches Museum, Berlyn, kom van die voorhof van die Tempel van Aššur by Assur. Die sye is ingeskryf met beelde van Enki / Ea, die Mesopotamiese god van wysheid en uitdrywing, en puradu-vis apkallu. Die teksverwysings op die wasbak verwys na die Assiriese koning Sanherib.
Die Tempel van Aššur was bekend as die Ešarra, of die Tempel van die Heelal.
The Corpus of Mesopotamian Anti-Hitchcraft Rituals online merk op dat water vir rituele doeleindes heilig gemaak is deur dit oornag blootgestel te laat, oop vir die sterre en die suiwerende kragte van die astrale gode. Die ondergrondse oseaan, of apsû, was die woning van Enki / Ea, en die bron van beswerings, suiweringsritusse en demone, siektes en heksery.
Aangepas uit teks © deur Daniel Schwemer 2014, (CC BY-NC-ND lisensie).
https://books.google.co.th/books?id=LSaeT9CloGIC&pg=PA19&lpg=PA19&dq=water+basin+assur+temple+assur+vorderasiatisches+Museum+Berlin&source=bl&ots= 9fw1d16kjb &sig = 4ufIF4Ev9MiZl1QUQ8Rv3QU_BZU &hl = af &sa = X &ved = 0CB8Q6AEwAGoVChMIysSB25rYyAIVUFmOCh1G7QKS#03 = 08 & 08#08 = 08 &
680 BCE – 669 BCE: Koningskap Esarhaddon.
668 BCE – 627 BCE: Koningskap Ashurbanipal.
626 BCE – 539 BCE: Neo-Babiloniese tydperk.
625 BCE – 605 BCE: Koningskap Nabopolassar.
604 BCE – 562 BCE: Koningskap Nebukadnesar II.
Astronomiese dagboek BTW 4956 in die versameling van die Berlynse museum bepaal die presiese datum van die vernietiging van Jerusalem.
Hierdie tablet beskryf die posisies van die maan en planete gedurende die jaar 37 van die regering van Nebukadnesar, koning van Babilon, wat 567 vC was. Jerusalem is in 586 vC vernietig.
561 BCE – 560 BCE: Koningskap Evil-Merodach.
559 BCE – 556 BCE: Koningskap Neriglissar.
556 vC: Koningskap Labashi-Marduk.
555 BCE – 539 BCE: Koningskap Nabonidus.
550 BCE – 331 BCE: Achaemenidiese (vroeë Persiese) tydperk.
538 BCE – 530 BCE: Koningskap Kores II.
529 BCE – 522 BCE: Koningskap Cambyses II.
522 v.C.: Koningskap Bardiya.
522 v.C.: Koningskap Nebukadrésar III.
521 vC: Koningskap Nebukadrésar IV.
521 BCE – 486 BCE: Koningskap Darius Ek.
485 BCE – 465 BCE: Koningskap Xerxes Ek.
482 vC: Koningskap Bel-shimanni.
482 vC: Koningskap Shamash-eriba.
464 BCE – 424 BCE: Koningskap Artaxerxes.
424 vC: Koningskap Xerxes II.
423 BCE – 405 BCE: Koningskap Darius II.
404 BCE – 359 BCE: Koningskap Artaxerxes II Memnon.
358 BCE – 338 BCE: Koningskap Artaxerxes III Ochus.
337 BCE – 336 BCE: Koningskap Esels.
336 BCE – 323 BCE: Regering van Alexander die Grote (Griekse tydperk, hieronder).
335 BCE – 331 BCE: Koningskap Darius III.
323 BCE – 63 BCE: Seleucidiese (Hellenistiese) tydperk.
333 BCE – 312 BCE: Masedoniese dinastie.
281 BCE – 261 BCE: Regering van Antiochus Ek.
Die silinder van Antiochus I Soter uit die Ezida -tempel in Borsippa (Antiochus silinder) is 'n historiografiese teks uit die ou Babilonië, gedateer 268 v.G., wat vertel van die Seleucidiese kroonprins Antiochus, die seun van koning Seleucus Nicator, wat die Ezida -tempel herbou.
Lenzi: "Die eerste reëls lui:" Ek is Antiochus, groot koning, sterk koning, koning van die bewoonde wêreld, koning van Babilon, koning van die lande, die verskaffer van Esagil en Ezida, voorste seun van Seleukus, die koning, die koning Masedonies, koning van Babilon. "
Die spykerskrif self (BM 36277) is nou in die British Museum. Die dokument is 'n vatvormige kleisilinder wat in die fondamente van die Ezida-tempel in Borsippa begrawe is.
Die skrif van hierdie silinder is ingeskryf in argaïese seremoniële Babyloniese spykerskrif wat ook in die bekende Codex van Hammurabi gebruik is en in 'n aantal koninklike inskripsies van Neo-Babiloniese konings aangeneem is, insluitend. Nabopolassar, Nebukadnesar en Nabonidus (vgl. Berger 1973).
Die skrif verskil heelwat van die spykerskrif wat vir kronieke, dagboeke, rituele, wetenskaplike en administratiewe tekste gebruik is.
(Nog 'n laat voorbeeld is die Cyrus-silinder, ter herdenking van Kores se vang van Babilon in 539 VHJ (Schaudig 2001: 550-6). Hierdie silinder is egter in 'n normale Neo-Babiloniese skrif geskryf.)
Die Antiochus-silinder is gevind deur Hormuzd Rassam in 1880 in Ezida, die tempel van die god Nabu in Borsippa, in die oorspronklike posisie wat dit moes gewees het, "omhul in sommige bakoond gebrande bakstene bedek met bitumen" in die "deur" van Koldewey se kamer A1: waarskynlik is dit ingebou in die oostelike deel van die muur tussen A1 en hof A, aangesien die manne van Daud Thoma, die hoofvoorman, blykbaar op hierdie stadium baie van die steenwerk verwoes het.
Rassam (1897: 270) teken dit verkeerdelik op as 'n silinder van Nebukadnesar II (Reade 1986: 109). Die silinder is nou in die British Museum in Londen. (BM 36277).
Hierdie tydlyn is gewysig van 'n oorspronklike op die Ancient.eu -webwerf. Ek het skakels en illustrasies bygevoeg en tydsraamwerke gemerk en gekategoriseer, wat nuttige soekresultate sou oplewer as ek tussen die etikette en kategorieë onderaan die bladsy blaai.
Ek het ook chronologiese periodes geïntegreer en 'n geselekteerde lys konings uit Constance Ellen Gane's Saamgestelde wesens in Neo-Babiloniese kuns, 2012, bl. xxii – xxiii, en die inskrywing van die inskrywing vir die Ur III-periode ontbreek, aka Die Sumeriese Renaissance, wat Gane met meer presisie dateer as die oorspronklike.
Oor waarsêery in antieke Babilonië
Verdeling soos dit deur middel van augury beoefen is, was 'n ritueel van die eerste belang onder die Babiloniërs en Assiriërs. Dit was absoluut anders as waarsêery deur astrologie.
Die gunsteling metode van wrok onder die Chaldeërs van ouds was die ondersoek van die lewer van 'n geslagte dier. Daar word gedink dat 'n dier as offer aan 'n god geoffer het dat die god hom voorlopig met die dier vereenselwig en dat die dier dus 'n manier het om die wense van die god aan te dui.
Simulacrum van 'n skaaplewer, met magiese formules ingeskryf vir waarsêery deur die priesters van Babilon.
Foto W.A. Mansell en Kie.
Lewis Spence, Myths and Legends of Babylonia and Assyria, Londen, 1917. Bl. 281.
Onder mense in 'n primitiewe kultuurtoestand is die siel amper altyd veronderstel om in die lewer te woon in plaas van in die hart of brein. Deur die lewer word meer bloed afgeskei as deur enige ander orgaan in die liggaam, en by die opening van 'n karkas lyk dit die opvallendste, sentraalste en mees sanguinêre van die vitale dele. Die lewer was eintlik deur vroeë mense veronderstel om die fontein te wees van die bloedtoevoer en dus van die lewe self.
Hepatoskopie of waarsêery uit die lewer is deur die Chaldeërs onderneem om te bepaal wat die gode in gedagte het. Die siel van die dier het vir die nie -siel die siel van die god geword, en as die tekens van die lewer van die geofferde dier gelees kon word, word die gedagtes van die god duidelik en word sy voornemens aangaande die toekoms bekend.
Waarsêende modelle van kleilewer vir die opleiding van waarsêers.
Die een in die middel voorspel die verwoesting van klein stede.
Gebakte klei, 19de - 18de eeu vC, uit die koninklike paleis by Mari (nou in Sirië).
Departement Oosterse oudhede, Richelieu, grondvloer, kamer 3
Toetredingsnommer AO 19837
Opgegrawe deur André Parrot, 1935–1936
Bron/fotograaf Jastrow (2005)
Die dier wat gewoonlik geoffer is, was 'n skaap, waarvan die lewer die ingewikkeldste voorkoms het. Die twee onderste lobbe is skerp van mekaar geskei en van die bokant geskei deur 'n smal verdieping, en die hele oppervlak is bedek met merke en splete, lyne en krommes wat die voorkoms van 'n kaart waarop paaie en valleie is baie lyk. uiteengesit. Dit geld slegs vir die vars gesnyde lewer, en hierdie merke is nooit dieselfde in enige twee lewers nie.
Sekere priesters was afgesonder vir die gebruik van lewerlees, en hulle was uiters kundig en kon die hepatoskopiese tekens met groot vaardigheid ontsyfer. Hulle het eers die galblaas ondersoek, wat verminder of geswel kan word. Hulle het verskillende omstandighede afgelei uit die verskillende kanale en die vorms en groottes van die lobbe en hul bylaes. Ook lewersiektes, veral by skape in alle lande, was nog meer gereeld onder hierdie diere in die moerasagtige gedeeltes van die Eufraatvallei.
Die literatuur wat verband hou met hierdie soort augury is baie uitgebreid, en Assur-bani-pal's biblioteek bevat duisende fragmente wat die voortekens uit die praktyk beskryf. Dit noem die belangrikste voorkoms van die lewer, as die skaduwee van die kleur van die gal, die lengte van die kanale, ensovoorts.
Die lobbe is verdeel in afdelings, laer, mediaal en hoër, en die interpretasie verskil van die verskynsels daarin wat waargeneem word. Die merke op die lewer het verskillende name gehad, soos 'paleise', 'wapens', 'paaie' en 'voete', wat terme ons ietwat herinner aan die bisarre nomenklatuur van astrologie.
Later in die vordering van die kuns het die verskillende kombinasies van tekens so goed bekend geword, en daar was soveel spykerskriftekste wat hulle geleer het, dat 'n lewer vinnig deur die 'gelees' kon word barû of leser, 'n naam wat daarna ook op die astroloë toegepas is en op diegene wat deur verskillende natuurverskynsels gedink het.
Een van die vroegste gevalle van hepatoskopie wat op rekord verskyn, is die Naram-Sin, wat 'n skaaplewer geraadpleeg het voordat hy oorlog verklaar het. Die groot Sargon het dieselfde gedoen, en ons vind Gudea van toepassing op sy 'lewerinspekteurs' wanneer hy 'n gunstige tyd probeer vind om die fondamente van die tempel van Nin-girsu.
Deur die hele geskiedenis van die Babiloniese monargie, van die begin tot die einde, vind ons hierdie stelsel in die mode. Of dit in die Sumeriese tye van krag was, weet ons nie, maar daar is alle waarskynlikheid dat dit die geval was. "
Lewis Spence oor die Groot Tempels van Babilonië
" Hierdie uiteensetting van die geskiedenis van E-Kur sal dien vir dié van baie ander Babiloniese tempels. Die tempel van Shamash by Sippar, wat bekend gestaan ​​het as E-babbara, of die Brilliant House, kan teruggevoer word tot in die dae van Naram-Sin.
Dit is ook herstel deur monarge van die Kassitiese dinastie, maar die nomadiese stamme, wat ooit die vrede van Babilon bedreig het, het 'n ingang gemaak, die priesterskap verstrooi en die groot afgod van Shamash.
Dit was byna 500 jaar daarna dat die Brilliant House in sy vorige glorie herstel is Nabu-baliddin. Nebukadrésar gedeeltes van die tempel herbou, net soos die laaste koning van Babilonië, Nabonidus, wat die priesters van Babilon geskandeer het deur sy voorkeur vir die aanbidding van Shamash.
Ons sal onthou dat een van die belangrikste sentrums van die maankultus in Ur was, die stad waarvandaan Abram die Aartsvader gekom het, en dit is waarskynlik dat hy oorspronklik 'n maanaanbidder was. Nog 'n sentrum van maanaanbidding was Harran.
Hierdie plekke is as veral heilig beskou, aangesien die maankultus meer oud was as dié van die son, en daarom met 'n groter mate van eerbied beskou is. Beide hierdie stede het tempels gehad van Sin, die maangod, en daarin is astrologie en sterrewagting entoesiasties voortgesit.
Harran is meer as een keer oorval deur die hewige nomadiese stamme van die woestyn, maar die aansien daarvan het selfs hul vernietigende neigings oorleef.
Die tempel van E-anna by Erech, toegewy aan Ishtar, was een van die bekendste heiligdomme in Babilonië. Dit word in een van die skeppingslegendes genoem, net soos die tempels in Nippur, as 'Die helder huis van die gode'.
Die tempel van Merodach by E-Sagila en die van Nabu by E-Zida is onlosmaaklik verbind, want 'n besoek aan een het feitlik 'n besoek aan albei vereis. 'N Oorspronklike wedywering tussen die gode het geëindig in 'n soort samesmelting, en saam kan gesê word dat hulle die nasionale godsdiens van Babilonië simboliseer het. Hulle invloed was inderdaad so groot dat dit kwalik oorskat kan word.
Die teologiese gedagte van die land spruit voort uit die skole wat rondom hulle saamgesmelt het, en dit was die groot literêre sentrums van Babilonië, en dus die stamvaders van die Assiriese kultuur. "
Die land Magána was reeds bekend aan die inwoners van Babilonië. Die vroegste Chaldaean -monumente wat nog ontdek is, is die monumente wat opgrawe is Tel-loh in die suide van Chaldaea deur 'n Fransman, M. de Sarzec, en word nou in die Louvre gedeponeer.
Sommige van hulle gaan amper terug na die begin van die Chaldaese kuns en spykerskrif. Die skrif is inderdaad nog nie spykerskrif nie; die primitiewe beeldvorme van baie van die karakters is maar dun vermom, en die vertikale rigting wat hulle oorspronklik gevolg het, soos Chinees, word steeds behou.
Die taal en kuns is beide Proto-Chaldaes: daar is nog geen teken dat die Semiet in die land was nie. Onder die monumente is figure wat uit klip gesny is. Die klip is in verskeie gevalle dioriet, 'n klip wat so hard is dat selfs die moderne werker wanhopig kan wees om dit in die vorms van die menslike vorm te beitel.
Sit diorietbeeld van Gudea, prins van Lagash, gewy aan die god Ningishzida, neo-Sumeriese tydperk.
Nou vertel 'n opskrif wat op een van die figure opgespoor is, dat die klip uit die land Magan gebring is. Reeds dus, voor die tyd van Sargon en die opkoms van Semitiese oppergesag en beskawing, was die skiereiland Sinai nie net aan die inwoners van Chaldaea bekend nie, maar klipblokke is daaruit vervoer na die steenlose vlakte van Babilonië, en daar gemaak plastiek onder die hand van die beeldhouer.
Ek het reeds daarop gesinspeel dat die steengroewe van Sinai aan die Egiptenare bekend was en deur hulle gewerk het so vroeg as die tydperk van die Derde Dinastie, ongeveer 6000 jaar gelede. Is dit meer as 'n toeval dat een van die wonderlikste standbeelde ter wêreld, en die hoofversiering van die Museum van Bulâq, 'n gevestigde figuur is van koning Khephrên van die Vierde Dinastie, gesny uit groen dioriet, soos die standbeelde van Tel-loh, en verteenwoordig hy die koning in byna dieselfde houding?
Standbeeld van Khafre in dioriet. Vallei Tempel van Khafra, Giza. Egiptiese museum, Kaïro.
Hoofverdieping – kamer 42. Diorite: hoogte 168 cm, breedte 57 cm, diepte 96 cm. JE 10062 – CG 14.
Die Babiloniese werk is ruër as die Egiptiese werk, dit is waar, maar as ons dit langs mekaar plaas, is dit moeilik om die oortuiging te weerstaan ​​dat beide aan dieselfde beeldhouskool behoort, en dat die een maar 'n minder vaardige nabootsing van die ander.
Die oortuiging groei op ons as ons vind dat dioriet net so vreemd is aan die grond van Egipte as aan die van Babilonië, en dat die maatstaf op die plan van die stad gemerk is, wat een van die figure van Tel-loh op sy skoot hou, is dieselfde as die standaard van die meting van die Egiptiese piramide-bouers en die konings van die vierde en twee volgende dinastieë.
Egiptiese navorsing het onafhanklik tot die gevolgtrekking gekom dat die piramide-bouers minstens so oud was as die vierde millennium voor die Christelike era. Die groot piramides van Gizeh was tydens die oprigting, die hiërogliewe skryfstelsel was reeds volledig ontwikkel, Egipte self was deeglik georganiseer en in die genot van 'n hoë kultuur en beskawing, op 'n tydstip waarin volgens die aartsbiskop Usher se chronologie, die wêreld is geskep.
Die ontdekkings by Tel-loh 'n ooreenstemmende tydperk in die geskiedenis van Babilonië aan ons bekend gemaak het, vroeër aansienlik as die ouderdom van Sargon van Accad, waarin ons blykbaar spore van kontak tussen Babilonië en die Egiptenare van die Ou Ryk vind.
Dit wil selfs voorkom asof die verowerings van Naram-Sin in Sinai te wyte was aan die val van die Sesde Dinastie en die omverwerping van die mag van die ou Egiptiese ryk. Vir 'n paar eeue na die gebeurtenis is Egipte verlore vir die geskiedenis, en sy garnisoene en mynwerkers op die Sinai -skiereiland moes herroep word om te dien teen vyande wat nader aan die huis is. "
A.H. Sayce, Lesings oor die oorsprong en groei van godsdiens soos geïllustreer deur die godsdiens van die eertydse Babiloniërs, 5de uitgawe, Londen, 1898, pp. 31-4.
Intimasies van Antediluviaanse konings
Nou neem die annalistiese tablet ons van regering tot regering terug, dinastie vir dinastie, tot ongeveer die jaar 2400 v.C. Onder die monarge wat daarop genoem word, is Khammuragas, wie se bewind 112 jaar later geplaas word (2290 v.C.). Van Sargon en sy seun Naram-Sin is daar egter geen spoor nie.
Maar dit is nie alles nie. Op die rakke van die British Museum kan jy groot songedroogde stene sien waarop die name en titels van die konings wat die tempels opgerig of herstel het, gestempel is. In die dinastieë van die annalistiese tablet is hul name net so afwesig soos die naam van Sargon.
Hulle het sekerlik tot 'n vroeëre tydperk behoort as die tydperk waarmee die lys van die tablet begin, en het geheers voor die tyd toe die vloed van Noag volgens die kant van ons Bybels die aarde bedek het en stene soos hierdie verminder het na hul oer slym.
Maar die konings wat hul konstruktiewe operasies op die stene aangeteken het, is selde met mekaar verbind. Hulle is eerder die geïsoleerde skakels van 'n gebroke ketting, en veronderstel dus 'n lang tydperk waarin hul heerskappy moes geval het.
Hierdie gevolgtrekking word bevestig deur 'n ander dokument, ook afkomstig uit Babilonië en ook die eerste keer gepubliseer deur Mr. Pinches. Hierdie dokument bevat 'n baie lang katalogus van koninklike name, nie chronologies gerangskik nie, soos uitdruklik gesê word, maar opgestel vir 'n filologiese doel en dat dit in Assirië die name van die nie-Semitiese heersers van Babilonië in Assirië kan verduidelik.
Alhoewel die dokument onvolmaak is, bevat dit ongeveer sestig name wat nie op die annalistiese tablet voorkom nie, en moet dit dus verwys na 'n vroeëre tydperk as dit waarmee laasgenoemde begin.
Wat ook al die oorspronklike karakter was van die Semitiese besetting van Babilonië, vanaf die tyd van Sargon I afwaarts was dit van min of meer vreedsame aard, Accadiane en Semiete het saamgevoeg, en uit die mengsel het die besondere beskawing van Babilonië ontstaan, en die eienaardige tipe van sy mense. "
A.H. Sayce, Lesings oor die oorsprong en groei van godsdiens soos geïllustreer deur die godsdiens van die eertydse Babiloniërs, 5de uitgawe, Londen, 1898, pp. 23-6.
Die Genesis van die koningslys
Die enigste feit wat dit tot sy grondslag geskud het, is die ontdekking van die datum waarop die bewind van Sargon van Accad toegewys moet word. Die laaste koning van Babilonië, Nabonidos, het 'n antieke smaak, en was nie net besig met die herstel van die ou tempels van sy land nie, maar ook met die afbreek van die gedenksilinders wat hul bouers en restaurateurs onder hul fondamente begrawe het.
Dit was bekend dat die groot tempel van die songod in Sippara, waar die heuwels van Abu-Habba nou die oorskot merk, oorspronklik deur Naram-Sin, die seun van Sargon, opgerig is en dat daar reeds gepoog is om die rekords te vind wat aanvaar word, het hy onder sy hoeke begrawe.Met ware antikvariese ywer het Nabonidos die soektog voortgesit en nie opgehou totdat hy, net soos die dekaan en die hoofstuk van 'n moderne katedraal, die fondamentsteen van Naram-Sin self aangesteek het nie.
Die fondamentsteen van Naram-Sin.
Hierdie grondsteen, en hy vertel ons, was 3200 jaar lank deur niemand van sy voorgangers gesien nie. Na die mening van Nabonidos, 'n koning wat nuuskierig was oor die geskiedenis van sy land, en wie se koninklike posisie hom die beste moontlike geleenthede gegee het om alles wat daaroor bekend is, te leer, Naram-Sin en sy vader Sargon I , 3200 jaar voor sy eie tyd geleef het, of 3750 vC
Die datum is so afgeleë en so in stryd met al ons vooropgestelde idees rakende die oudheid van die Babiloniese monargie, dat ek verskoon kan word as ek eers twyfel het oor die akkuraatheid daarvan. Ons is nou gewoond om met ewewig te besin oor die lang chronologie wat die monumente vereis vir die geskiedenis van die faraoniese Egipte, maar ons was ook gewoond daaraan om die geskiedenis van Babilonië vroeg in die derde millennium voor ons era te begin beskou. Assiriese geleerdes het die chronologiese vooroordele van 'n vorige generasie geërf, en 'n sterwende chronologie blyk te word bevestig deur die verklarings van Griekse skrywers.
Ek moes egter gou die redes vir my skeptisisme heroorweeg. Die silinder waarop Nabonidos sy ontdekking van die grondsteen van Naram-Sin verklaar, is uit die opgrawings van mnr. Hormuzd Rassam in Babilonië gebring, en ses jaar gelede deur Pinches verduidelik.
Kort daarna was meneer Pinches gelukkig om onder 'n paar ander inskripsies uit Babilonië fragmente van drie verskillende lyste te vind, in een waarvan die konings van Babilonië in dinastieë gerangskik is, en die aantal jare wat elke koning regeer het, asook die aantal jare wat die verskillende dinastieë geduur het.
'N Assiriese kopie van 'n soortgelyke lys is reeds deur mnr. George Smith ontdek, wat met sy gewone vinnige waarneming gesien het dat dit lyk soos die lyste waaruit Berossos, die Griekse historikus van Chaldaea, die materiaal van sy chronologie gemaak het maar die afskrif was net 'n fragment dat die chronologiese standpunt van die konings wat daarop genoem is, 'n geskil was.
Dit is gelukkig nie die geval met die hooftoets wat deur mnr. Pinches gepubliseer is nie. Dit is saamgestel deur 'n boorling van Babilon, wat gevolglik begin het met die eerste dinastie wat Babilon die hoofstad van die koninkryk gemaak het, en wat blykbaar in die tyd van Nabonidos floreer het. Ons kan die akkuraatheid van sy stellings op 'n ietwat nuuskierige manier nagaan.
Een van die twee ander tekste wat mnr. Pinches aan die lig gebring het, is 'n oefenkopie van die skoolseun van die eerste twee dinastieë wat op die annalistiese tablet genoem word. Daar is egter sekere variasies tussen hierdie twee tekste, wat toon dat die skoolseun of sy meester 'n ander lys van die vroeë konings moes gebruik het as die wat die samesteller van die tablet gebruik het, maar die name en die regeringsjare, met een uitsondering, stem presies in elkeen ooreen.
In Assirië is 'n akkurate chronologie gehou deur sekere offisiere, die sogenaamde Eponieme, wat elke jaar verander word en hul name gegee het aan die jaar waarin hulle voorsit. Ons het tans geen positiewe bewys dat die jare in Babilonië op dieselfde manier gedateer is nie, maar aangesien die meeste Assiriese instellings van Babiloniese oorsprong was, is dit waarskynlik so.
Die skrifgeleerdes van 'n latere dag het in elk geval geglo dat hulle betroubare chronologiese bewyse het wat strek tot in 'n dowwe oudheid, en as ons die onverganklike karakter van die kleiliteratuur van die land onthou, en die feit dat die Britse museum eintlik dade en ander dinge bevat regsdokumente wat meer as vierduisend jaar gelede in Khammuragas se teuels gedateer is, is daar geen rede waarom ons die oortuiging nie as geregverdig moet beskou nie. "
A.H. Sayce, Lesings oor die oorsprong en groei van godsdiens soos geïllustreer deur die godsdiens van die eertydse Babiloniërs, 5de uitgawe, Londen, 1898, pp. 21-3.
Die skemer van Babilon
"Nabonidus (555-539 v.C.) was die laaste van die Babiloniese konings —'n man met 'n baie godsdienstige geaardheid en 'n antieke smaak. Hy wou die tempel van die maangod in Harran herstel en die beelde van die gode wat in die antieke heiligdomme verwyder is, herstel. Maar eers wou hy uitvind of hierdie prosedure met die goedkeuring van die god sou voldoen Merodach. Vir hierdie doel het hy die augurs geraadpleeg, wat die lewer van 'n skaap oopgemaak het en daaruit gunstige voortekens getrek het.
Maar by 'n ander geleentheid wek hy die vyandigheid van die god en terloops van die priesters van E-Sagila deur die songod bo die grote te verkies Bel van Babilon. Hy vertel ons in 'n opskrif dat by die herstel van die tempel van Shamash by Sippar het hy baie moeite gehad om die ou grondsteen op te grawe, en toe hy uiteindelik opgegrawe het, het hy van ontsag bewing toe hy die naam daarop lees Naram-sonde, wat, sê hy, 3200 jaar voor hom regeer het.
Maar die lot het op hom gewag, want Kores die Pers het Babilonië in 538 v.C. binnegeval, en nadat hy die inheemse leër in Opis verslaan het, het hy na Babilon gedruk, waarna hy ingegaan het sonder om 'n hou te slaan. Nabonidus het weggekruip, maar sy plek van verberging is ontdek. Cyrus, voorgee dat hy die wreker van Bel-Merodach want die slegte dinge wat die ongelukkige Nabonidus op die god gelê het, het die mense oorwin, wat uiters kwaad was vir hul monarg omdat hulle probeer het om baie beelde van die gode uit die provinsies na die hoofstad te verwyder.
Kores het homself op die troon van Babilon geplaas en ongeveer 'n jaar voor sy dood (529 v.C.) die koninklike mag oorgedra aan sy seun, Cambyses.
Die Assiries-Babiloniese geskiedenis stop hier en word saamgesmelt in Persies. Babilonië het sy onafhanklikheid herstel na die dood van Darius. 'N Koning wat homself Nebukadresar III gestileer het, het ontstaan, wat ongeveer 'n jaar lank regeer het (521-520 v.C.), aan die einde van die tyd dat die Perse weer as oorwinnaars teruggekeer het. 'N Tweede opstand in 514 v.C. het die mure gedeeltelik vernietig, en uiteindelik het die groot stad Babilon weinig beter geword as 'n steengroef waaruit die nuwer stad Seleucia en ander dorpe gebou is. "
Sargon: Oorwinnaar, bibliotekaris
Maar die eerste groot Semitiese ryk in Babilonië was die stigting van die beroemde Sargon van Akkad. Soos die geval is met baie gewilde helde en monarge wie se dade in sang en verhaal onthou word - byvoorbeeld Perseus, Oedipus, Kores, Romulus en ons eie koning Arthur - is die vroeë jare van Sargon in die duister geslaag.
Sargon is in werklikheid een van die 'noodlottige kinders.' ene Akki, 'n landbouer.
Maar die tyd van sy herkenning het aangebreek, en hy het die kroon van Babilonië ontvang. Sy buitelandse verowerings was uitgebreid. By vier opeenvolgende geleenthede val hy Sirië en Palestina binne, wat hy daarin slaag om in 'n enkele ryk met Babilonië saam te smelt. Deur sy oorwinnings tot by die rand van die Middellandse See te druk, het hy standbeelde van homself opgerig as 'n ernstige van sy verowerings. Hy het ook Elam en die noorde van Mesopotamië oorwin en 'n opstand van 'n omvang in sy eie heerskappy onderdruk.
Sy seun, Naram-Sin, het vir homself die titel "Koning van die Vier Sones" geëis en die ryk wat deur sy vader gelaat is, vergroot en selfs tot in Arabië deurdring. 'N Monument wat deur J. de Morgan by Susa opgegrawe is, beeld hom uit oor die oorwonne Elamiete. Hy word gesien hoe hy sy spies deur die neergelegde liggaam van 'n kryger gaan wie se hande opgesteek is asof hy 'n kwartaal pleit. Sy hoofrok is versier met die horings wat die goddelike kenmerk is, want die vroeë Babiloniese konings was die direkte onderdiere van die gode op aarde.
Die glans van die heerskappy van Naram-Sin ' word weerspieël in die uitvoering van hierdie stele, wat sy oorwinning oor Satuni, koning van die Lullubi, herdenk.
Die Akkadiese leër klim teen die steil hange van die Zagrosberge, die tuiste van die Lullubi. Hierdie opwaartse optog vee alle weerstand opsy. Regs van 'n lyn bome wat aan die berghang vasklou, word verslaande vyande uitgebeeld in 'n houding van onderwerping. Diegene wat vermoor is, word deur die Akkadiese soldate onder die voete vertrap of val oor die afgrond. Hierdie bergmense is geklee in 'n tuniek van vel en dra hul lang hare vasgemaak.
Die komposisie word oorheers deur die verhewe figuur van die koning, na wie alle oë en die van die Akkadiese soldate en hul Lullubi -vyande gerig is. Die triomfantlike soewerein, wat op die tradisionele wyse langer as die ander mans getoon is, lei sy leër in die aanval op die berg.
Hy word gevolg deur standaard draers wat optrek voor helmet soldate wat boë en byle dra. Naram-Sin vertrap die lyke van sy vyande, terwyl 'n knielende Lullubi die pyl probeer uitskeur wat in sy keel deurboor. 'N Ander een steek sy hande na sy mond en smeek die koning van Akkad om genade.
Maar die blik van die veroweraar is gerig op die top van die berg. Bo Naram-Sin straal dit uit dat sonskyfies hul goddelike beskerming na hom uitstraal, terwyl hy opstaan ​​om dit te ontmoet. Die Akkadiese soewerein dra 'n koniese helm met horings, 'n simbool wat tradisioneel die voorreg van die gode is en is gewapen met 'n groot boog en 'n byl.
Hierdie oorwinnende hemelvaart wat in klip beitel is, vier dus 'n soewerein wat homself op gelyke voet met die gode beskou. In amptelike inskripsies is die naam van Naram-Sin dus voorafgegaan met 'n goddelike determinatief.
Hy het die grense van die ryk verder teruggestoot as wat hulle ooit was, van Ebla in Sirië tot Susa in Elam, en sy leër gelei waar geen ander koning voor hom was nie.
Hy verskyn nou as 'n universele monarg, soos verklaar deur sy amptelike titel "King of the Four Regions " – naamlik van die hele wêreld.
Selfs op hierdie relatief vroeë tyd (c . 3800 v.C.) is die hulpbronne van die land goed benut deur die Semitiese veroweraars, en deur die opname van die Sumeriese beskawing kon hulle aansienlike vordering maak in die verligte kunste. Sommige van hul werk in bas-verligting, en selfs in die geringste, maar ewe moeilike kuns om juweel te sny, is een van die beste pogings van die Babiloniese kuns.
Hulle was ook nie gebrekkig op meer utilitêre gebiede nie. Hulle het paaie aangelê deur die belangrikste dele van die ryk, waarlangs 'n diens van poste met gegewe tussenposes boodskappe gedra het, waarvan die briewe deur klei seëls met die naam Sargon gedruk of gestempel is.
Sargon is ook bekend as die eerste stigter van 'n Babiloniese biblioteek. Dit blyk dat hierdie biblioteek werke van die mees verrassende aard bevat het, met inagneming van die tydperk waarin dit ingestel is.
Een hiervan was geregtig Die waarnemings van Bel, en het bestaan ​​uit nie minder nie as twee en sewentig boeke wat oor astronomiese aangeleenthede van aansienlike kompleksiteit handel, en dit het die voorkoms van komete, voegwoorde van die son en maan en die fases van die planeet Venus beskryf, behalwe die opname van baie verduisterings. Hierdie wonderlike boek is lank daarna deur die Babiloniese historikus Berossus in Grieks vertaal, en dit demonstreer die groot oudheid van die Babiloniese sterrekundige wetenskap selfs in hierdie baie vroeë tydperk.
'N Ander beroemde werk in die biblioteek van Sargon handel oor voortekens, die manier waarop hulle gegooi word en die interpretasie daarvan-'n baie belangrike bysaak van Babiloniese magies-godsdienstige praktyk.
Onder die verowerings van hierdie groot monarg, wie se glans soos 'n verre wapenflits deur 'n mistige dag deur die skaduwees van die oudheid skyn, was die skone eiland Ciprus. Selfs die verbeelding spruit uit die goed geverifieerde bewering dat vyf duisend sewehonderd jaar gelede die kielies van 'n Babiloniese veroweraar die golwe van die Middellandse See gesny het en op die oewers van blomme Ciprus se semitiese krygers beland het, wat hulself met buit gelaai het, standbeelde opgerig het van hul koninklike leier en het met hul buit teruggekeer.
'N God met 'n horingdop swaai 'n mace en die vurige bliksem van Iva-Vul, Thunder God, en sit sy voet op 'n liggende bul.
Agter hom is 'n springende steenbok. Voor staan ​​'n man, miskien die koning, in 'n kort jas, vol gesig. Agter hom 'n man op 'n geboë knie, moontlik die eienaar van die silinder. Bo hom lê 'n klein takbok en omgekeer.
Dan 'n figuur in 'n lang kledingstuk en 3 rye spykerskrif:
"Arba Istar: seun van Ibu Beled: dienaar van die god Naram-Sin. "
Die koning Naram-Sin, aan wie 'n goddelike bepalende voorvoegsel hier gegee word, regeer in Babilonië nie later nie as 2600 vC.
Ciprus, bord 4300.
In 'n Cypriese tempel het De Cesnola, in die laagste gewelwe, 'n hematiet-silinder ontdek wat sy eienaar beskryf het as 'n dienaar van Naram-Sin, die seun van Sargon, sodat 'n sekere mate van kommunikasie tussen Babilonië en die verre eiland, net soos die vroeë Egipte en Kreta aan mekaar gebind was deur bande van kultuur en handel.
Die Akkadiërs (2340 - 2190 vC)
Kish was 'n stad in die noorde van Laer Mesopotamië (wat later die land van Akkad sou word). Dit is waarskynlik gestig teen die begin van die derde millennium, hoewel daar 'n ouer menslike teenwoordigheid was. Dit bestaan ​​uit die nedersettings Ingharra en Uhaimir, saam met ander van minder belang. Dit was ongeveer 15 kilometer oos van Babilon geleë.
Hiermee het Sargon die eerste monarg in die geskiedenis geword wat die hele Mesopotamiese bekken onder dieselfde heerser verenig het. Alhoewel hierdie eenheid waarskynlik meer teoreties as prakties was, was die figuur van Sargon 'n konstante rolmodel vir die konings van Mesopotamië.
Sargon het 'n verowering van die Sumeries stede in die suide. Lugal-zage-si van Umma se vroeëre verowerings het die weg gebaan vir die Akkadiese veroweraar, wat bevind het dat die onafhanklikheid van die vele Sumeriese stede reeds oorwin is. Die eerste in Sargon se visier was Uruk, 'n stad wat bekend is vir sy groot mure.
Sargon se dinastie was die eerste in die geskiedenis wat oor kultureel uiteenlopende mense geheers het, wat beteken dat dit as die eerste ryk in die geskiedenis beskou kan word. Sy verowerings het 'n onuitwisbare afdruk gelaat op toekomstige geslagte, wie se tradisies hom as die beste monarg in die geskiedenis beskou het, die argetipe van 'n jarelange koning en die model van 'n effektiewe regering. Legendes van sy goddelike geslag is geskep en die verhale oor sy verowerings het baie verder gestrek as die grense van sy lande.
Naram -Sin tydlyn - Geskiedenis
Victory Stele van Naram-Sin
Die oorwinningsstele van Naram-Sin
Hierdie pienk sandsteen-reliëf uit die antieke Sippar onthul die goddelike koning van Akkad Naram-Sin wat die bergstamme van Wes-Iran verower en hulde bring aan die songod. Hy vertrap die vyand in die kop met horings wat simbolies is vir godheid.
Uittreksel uit Louvre
Akkad tydperk. Omstreeks 2230 vC
H 2 m W 1,05 m
& quot Oorspronklik is hierdie stele opgerig in die stad Sippar, middel van die kultus van die songod, noord van Babilon. Dit is in die 12de eeu vC deur 'n Elamitiese koning as buit na Susa geneem. Dit illustreer die oorwinning oor die bergmense van die westelike lran deur Naram-Sin, 4de koning van die Semitiese dinastie van Akkad, wat beweer dat hy die universele monarg was en gedurende sy leeftyd vergoddelik is. Hy het homself uitgebeeld om die berg aan die hoof van sy troepe te beklim. Sy helm dra die horings van Goddelike krag. Alhoewel dit gedra word, is sy gesig 'n teken van die ideale menslike oorwinnaar, 'n konvensie wat deur die monargie op kunstenaars opgelê is. Die koning vertrap verskeie kere op die lyke van sy vyande aan die voet van 'n piek bo die sonskyf, en die koning huldig dit vir sy oorwinning & quot - Louvre
Genesis 15: 7 - En hy sê vir hom: Ek is die HERE wat jou uit uittrek het Ur van die Chaldeërs, om jou hierdie land te gee om dit te beërwe.
55 miljoen jaar gelede (MYA)
Eerste primitiewe primate ontwikkel
Die eerste gorilla's ontwikkel. Later verskil sjimpansees en menslike afstammelinge
Orrorin tugenensis, het die oudste menslike voorouer vermoedelik op twee bene geloop
Ardipithecus, vroeë "protemens" deel eienskappe met sjimpansees en gorilla's, en woon in die bos
Australopithecines verskyn. Hulle het 'n brein wat nie groter is as 'n sjimpansee nie -met 'n volume van ongeveer 400 -500 cm 3 -maar loop regop op twee bene. Eerste menslike voorouers wat op die savanne gewoon het
Lucy, beroemde voorbeeld van Australopithecus afarensis, woon naby die huidige Hadar, Ethiopië
Paranthropus, woon in bosse en grasvelde, het massiewe kake om aan wortels en plantegroei te kou. Word uitgesterf 1.2 MYA
Homo habilis verskyn. Sy gesig steek minder uit as vroeër hominiede, maar behou steeds baie aapfunksies. Het 'n breinvolume van ongeveer 600 cm 3
Hominides begin gereeld klipgereedskap gebruik, wat ontstaan ​​deur die skeiding van klippies - dit begin met die ou tradisie van gereedskap wat 'n miljoen jaar duur
Sommige hominiede ontwikkel vleisryke diëte as aasdiere, die ekstra energie het moontlik die ontwikkeling van groter breine bevoordeel
Bewyse van Homo ergaster, met 'n breinvolume van tot 850 cm 3, in Afrika
Homo erectus word in Asië aangetref. Eerste ware jagter-versamelaar-voorouer, en ook die eerste wat in groot getalle uit Afrika getrek het. Dit bereik 'n breingrootte van ongeveer 1000 cm3
Moontlike eerste sporadiese gebruik van vuur wat deur verkleurde sedimente in Koobi Fora, Kenia, voorgestel word. Meer oortuigende bewyse van verkoolde hout- en klipwerktuie word in Israel gevind en dateer uit 780 000 jaar gelede
Meer komplekse Acheulese klipgereedskap begin vervaardig word en is tot 100 000 jaar gelede die dominante tegnologie
Homo Heidelbergensis woon in Afrika en Europa. Soortgelyke breinkapasiteit as moderne mense
Die vroegste bewyse van doelgeboude skuilings-houthutte-is bekend vanaf plekke naby Chichibu, Japan
Vroeë mense begin jag met spiese
Die oudste menslike voetspore wat nog oorleef het, word gelaat deur drie mense wat teen die hange van 'n vulkaan in Italië afgedwaal het
Eerste komplekse klipblaaie en slypstene
Neanderthalers verskyn en word in Europa aangetref, van Brittanje in die weste tot Iran in die ooste, totdat hulle uitsterf met die koms van die moderne mens 28 000 jaar gelede
Ons eie spesie Homo sapiens verskyn op die toneel - en begin kort daarna deur Asië en Europa te migreer. Die oudste moderne menslike oorskot is twee skedels wat in Ethiopië gevind is en dateer uit hierdie tydperk. Die gemiddelde breinvolume van die mens is 1350 cm3
Mitochondriale Eva, wat vandag die direkte voorouer van alle lewende mense was, het moontlik in Afrika gewoon
Mense kan moontlik praat. 100 000 jaar oue skulpjuweliersware dui daarop dat mense komplekse spraak en simboliek ontwikkel
Eerste bewys van langafstandhandel
Vroegste krale - gemaak van volstruiseierdoppe - en juweliersware
'Groot sprong vorentoe': die menslike kultuur begin baie vinniger verander as voordat mense begin om hul dooie ritueel klere uit velle te begrawe en komplekse jagtegnieke te ontwikkel, soos kuilvalle.
Kolonisering van Australië deur moderne mense
Oudste grotkuns. Later maak kunstenaars uit die Steentydperk die skouspelagtige muurskilderye by Lascaux en Chauvet in Frankryk
Homo erectus sterf uit in Asië - vervang deur die moderne mens
Homo Floresiensis, "Hobbit" mense, gevind op die Indonesiese eiland Flores. Hulle is net meer as 1 meter lank en het 'n brein wat soortgelyk is aan sjimpansees, maar het gevorderde klipgereedskap
Moderne mense bereik die Amerikas
Landbou ontwikkel en versprei. Eerste dorpe. Moontlike makmaak van honde
Die Steentydperk eindig en die Bronstydperk begin. Mense begin ruik en koper en tin werk, en gebruik dit in plaas van klipwerktuie
4 000 tot 3 500 v.C.
Die Sumeriërs van Mesopotamië ontwikkel die wêreld se eerste beskawing
Dit is hoe geleerdes sê dat alles op aarde gebeur het, hoe die mensdom ontwikkel het en hoe die beskawing soos ons dit ken, ontstaan ​​het.
Daar was egter ontelbare ontdekkings, soos hierdie, en hierdie, en hierdie, en hierdie, wat daarop dui dat die mensdom baie langer op aarde bestaan ​​het as wat die algemene geleerdes bereid is om te aanvaar, en dat ons nie regtig seker is nie oor hoe lewe op aarde ontwikkel het, en wanneer dit gebeur het.
As dit nie genoeg was nie, dui 'n onlangs gepubliseerde studie deur Jason Wright, assistent-professor in astrofisika en sterrekunde aan die Pennsylvania State University aan dat 'n voorafgaande inheemse tegnologiese spesie op die ou aarde of 'n ander liggaam, soos 'n voor-kweekhuis Venus, kon ontstaan ​​het of ou Mars. Die navorser merk op dat erosie en plaattektoniek op aarde moontlik enige bewyse sou uitgewis het as sulke - ou uitheemse spesies ooit miljoene of miskien miljarde jare gelede op ons planeet geleef het. Buiteaardse tegno -handtekeninge kan na verwagting uiters oud wees, wat die plekke beperk tot onder die oppervlaktes van Mars en die maan, of in die buitenste sonnestelsel.
Dit word natuurlik nog lank nie deur kundiges oor die hele wêreld aanvaar nie, alhoewel daar bewyse is wat daarop dui.
Laat ons nou kyk na die tydlyn van die Antieke Anunnaki, 'n antieke uitheemse spesie wat na bewering miljoene jare gelede op die aarde geland het, en die mensdom geskep en 'n aanskoulike beskawing begin het. Op grond van talle argeologiese ontdekkings: artefakte, rekords en monumente wat in die verlede deur kundiges gevind is, word geglo dat die Anunnaki (Sumeriër: "diegene wat uit die hemel neergedaal het), 'n uiters gevorderde beskawing van 'n ontwykende planeet in ons sonnestelsel, aarde toe gekom, ongeveer 432 000 jaar gelede in die Persiese Golf beland.
Ons eie spesie Homo sapiens verskyn op die toneel - en begin kort daarna deur Asië en Europa te migreer. Die oudste moderne menslike oorskot is twee skedels wat in Ethiopië gevind is en dateer uit hierdie tydperk. Die gemiddelde menslike breinvolume is 1350 cm3
Mitochondriale Eva, die direkte voorouer van alle lewende mense vandag, het moontlik in Afrika gewoon
'Groot sprong vorentoe': die menslike kultuur begin baie vinniger verander as voordat mense begin om hul dooie ritueel klere uit velle te begrawe en komplekse jagtegnieke te ontwikkel, soos putvalle.
Die Steentydperk eindig en die Bronstydperk begin. Mense begin koper en tin ruik en werk, en gebruik dit in plaas van klipwerktuie
As dit nie genoeg was nie, dui 'n onlangs gepubliseerde studie deur Jason Wright, assistent-professor in astrofisika en sterrekunde aan die Pennsylvania State University aan dat 'n voorafgaande inheemse tegnologiese spesie op die ou aarde of 'n ander liggaam, soos 'n voor-kweekhuis Venus, kon ontstaan ​​het of ou Mars. Die navorser merk op dat erosie en plaattektoniek op aarde moontlik enige bewyse sou uitgewis het as sulke - ou uitheemse spesies ooit miljoene of miskien miljarde jare gelede op ons planeet geleef het. Buiteaardse tegno -handtekeninge sal na verwagting uiters oud wees, en dit beperk die plekke waar dit nog onder die oppervlaktes van Mars en die maan of in die buitenste sonnestelsel gevind kan word.
Tydlyn in die Midde -Ooste
Jerico, gebou op 'n oase aan die oewer van die Jordaan, is die oudste stad ter wêreld met 'n sirkelvormige toring en 'n ommuurde muur van massiewe klippe. Lees meer.
C. 7000 vC – c. 6000 v.C.
Beelde van kalkgips van Ain Ghazal in Jordanië is een van die vroegste grootskaalse standbeelde van die menslike figuur. Lees meer.
7000 vC - 5000 vC
Çatal Hüyük in die middel van Turkye is die grootste neolitiese nedersetting wat in die Nabye Ooste bekend is. Die muurskilderye, beeldjies en kunsvoorwerpe wat daar aangetref word, toon 'n ryk godsdienstige en kulturele tradisie, en sommige van die oudste tekstielfragmente ter wêreld is daar gevind. Lees meer.
4000 vC - 3000 vC
'N statige optog is in 'n lae reliëf gesny op die beroemde klip Warka vaas van Uruk. Skaaprye, priesters en bo -op bied die koning offergawes aan die Mesopotamiese godin van liefde en oorlog, Inanna. Hierdie metode om belangrike politiek-godsdienstige gebeure in horisontale registers uit te beeld, word steeds vir die volgende twee millennia gebruik. Lees meer.
Die groot aantal kopkoplegerings, kopers, krone en ander voorwerpsware wat by Nahal Mishmar in Israel gevind is, is een van die vroegste en vaardigste voorbeelde van die gietmetode. Lees meer.
C. 3300 v.C.
Diervormige robbe uit Tell Brak, Sirië, dien as gelukbringers en biedings, sowel as 'n herkenbare beeld wat in sagte klei gestempel kan word om die eienaarskap van 'n item aan te kondig. Lees meer.
C. 2900 vC – c. 2334 vC
Silinder seëls word gedurende die 3de millennium vC in Mesopotamië, Iran en Sirië gebruik. Die seël word ingedruk op 'n bol klei wat dan gebruik word om dokumente, stapels goedere of deure toe te maak. Hierdie figuurlike en tekstuele beelde vorm 'n ryk en langdurige bron van inligting oor hierdie beskawing. Lees meer.
C. 2700 v.C.
'N Groep Sumeriese standbeelde van Tell Asmar is kenmerkend vir hul kolomvorme en groot, ronde, starende oë. Die standbeelde se gevoude hande en oplettende gesindheid, wat in die Square Temple gevind word, dui moontlik op hul rol as smeekbede. Lees meer.
C. 2600 vC – 2400 vC
Verskeie indrukwekkende houtliere of harpe, bedek met stierkoppe van goud en lapis lazuli, word in grafte in die koninklike begraafplaas in Ur geplaas en is moontlik as deel van die Sumeriese begrafnisrituele gebruik. Lees meer.
C. 2250 v.C.
Die twee meter lange Stele van Naram-Sin vier die militêre sukses van die Akkadiese koning deur die innoverende komposisietegniek te gebruik om die heerser in 'n enkele dramatiese toneel die vyand te verower, in plaas van deur die ouer metode van 'n vertelling wat bestaan ​​uit 'n reeks horisontale registers. Lees meer.
C. 2112 vC – 2095 vC
Die Ziggurat in Ur, in die moderne Irak, is gebou van geverfde moddersteen om die maangod Nammu te vereer. Hierdie massiewe struktuur bestaan ​​uit 'n tempel bo -op 'n trapvormige piramide en dien as 'n ontmoetingsplek vir die gode en die mens. Lees meer.
C. 1700's vC
Toe hy Mesopotamië verenig, stel koning Hammurabi 'n regskode op om geregtigheid te verseker. Sy bevele is in spykerskrif ingeskryf op 'n hoë klipstele wat toegemaak is deur 'n snywerk waarin Hammurabi verskyn voor die songod Shamash. Lees meer.
1300 vC - 1200 vC
Onder die vroegste en beste glas wat in die ou Iran gemaak is, is fragmente van mosaïekglasbekers in blou, turkoois en wit wat in die oorblyfsels van 'n paleis naby Hasanlu gevind is. Lees meer.
C. 950 v.C.
Salomo se tempel word in Jerusalem gebou. Hierdie pragtig versierde struktuur met oorvloedige kerfwerk en vergulde huisves die heilige verbondsark, wat die tafels bevat waarop die tien gebooie staan. Die tempelstruktuur is een van die vroegste in die Joodse argitektuur. Lees meer.
900 vC - 700 vC
Antieke Fenisiese vakmanne maak klein bordjies en toiletartikels van ivoor, waarvan baie in die buiteland verhandel word oor hul talle en uitgebreide handelsroetes. Lees meer.
C. 721 vC – c. 705 vC
Die deurskynende, liggroen Sargon -vaas is 'n unieke voorbeeld van vroeë Midde -Oosterse glas wat deur gietwerk gemaak is, met die toewyding 'Palace of Sargon, King of Assyria'. Lees meer.
C. 645 vC
Een van die mees simpatieke beelde uit die antieke wêreld is die uitbeelding van sterwende leeus wat in pynlike posture lê nadat hulle met pyle geskiet en gespies is. Die diere maak deel uit van 'n voorstelling van 'n Assiriese koninklike jag wat die noordwand van Assurbanipal se paleis bedek het. Lees meer.
C. 575 vC
Teëls geglasuur in briljant goud en koningsblou versier die Ishtar -poort in Babilon. Diere en jakkalse wat in lae reliëf weergegee word, skep 'n indrukwekkende kwaliteit wat tipies is van die Mesopotamiese koninklike argitektuur. Lees meer.
C. 515 v.C.
Darius die Grote bou die pragtige stad Persepolis. Die paleis is versier met tonele in reliëf van koninklike optogte en jagtogte wat die koning se mag oordra. Lees meer.
C. 100 vC – c. AD 100
Die belangrike handelsstad Hatra in die suide van Irak het sterk versterkte mure van moddersteen op klipfondamente, vier groot hekke en die Groot Tempel binne die distrikte. Sommige van die konings wat verskillende stadia van die konstruksie borg, word herdenk met reliëfportrette op bakstene wat teen die stadsmure ingeplaas is. Lees meer.
AD 1 – AD 100
Massiewe tempels en grafte, insluitend die Khaznat al-Fir`awn (Tesourie van die Farao), word uit die klipkranse in Petra, die hoofstad van die Nabataïese koninkryk in Jordanië, gesny. Lees meer.
C. AD 100 – c. 300 nC
Grieks-Romeinse tempels gewy aan die gode Jupiter, Bacchus en Venus word op Baalbek in Libanon gebou op die plek van 'n ou karavaanroete. Lees meer.
C. AD 200 – c. 300 nC
Muurskilderye uit die sinagoge in die Siriese stad Dura Europos bied die vroegste bekende narratiewe uitbeelding van Bybelse tonele, wat die aanname uitdaag dat vroeë Joodse kunsbeelde verbied is. Lees meer.
Keiser Konstantyn die Grote verenig die Romeinse Ryk onder sy beheer en vestig in 324 nC sy nuwe hoofstad, Konstantinopel (nou Istanbul), op die terrein van die Griekse stad Bisantion in Turkye. Hy borg kragtig kunsprojekte wat sy heerskappy verheerlik, soos die kolossale portretbeeld van hom, en die Christendom versterk, wat hy aanneem en die amptelike staatsgodsdiens maak. Lees meer.
Die bou van die Kerk van die Heilige Graf in Jerusalem begin in die vorm van 'n religius -kompleks met 'n rotonde wat oor die graf van Christus, 'n binnehof en 'n basiliek gebou is. Na verskeie episodes van vernietiging en heropbou, word die hele kompleks herbou deur die kruisvaarders na hul verowering van Jerusalem in 1099. Lees meer.
537 nC - 562 nC
Nadat die oorspronklike kerk uit die 4de eeu deur 'n brand verwoes is, word Hagia Sophia in Konstantinopel herbou as een van die mees invloedryke Bisantynse, sentraal beplande, koepelvormige kerke. Lees meer.
Groot silwer plate versier met narratiewe tonele sit die klassieke tradisie van metaalbewerking in Konstantinopel voort. Een besonder indrukwekkende stel beeld die lewe van Dawid uit en is waarskynlik deel van 'n keiserlike opdrag. Lees meer.
Jerusalem's Dome of the Rock is die vroegste belangrike Islamitiese gebou wat nog bestaan. Dit is binne en buite versier met goud en groen mosaïek (slegs die binnekant oorleef), wat die mees uitgebreide gebruik van mosaïek op 'n struktuur toon in antieke sowel as middeleeuse tydperke. Lees meer.
AD 700 – AD 750
Die Umayyad -kaliefe bou 'n woestynpaleis by Qusayr 'Amra in Jordanië wat hul rykdom en die innovasie van hul argitekte onthul. Fresko -skilderye van heersers en narratiewe tonele oorleef nog steeds op hierdie webwerf. Lees meer.
Umayyad-kalief al-Walid I bou die Groot Moskee van Damaskus, met argitektuur vir politieke en godsdienstige doelwitte vir die eerste keer in die Islamitiese kunsgeskiedenis, en vestig Damaskus as een van die belangrikste stede van die kalifaat. Lees meer.
800 nC - 900 nC
Pottebakkers wat in Samarra onder die Abbasidiese kalifaat werk, is moontlik die eerste om lustware te ontwikkel, 'n soort aardewerk wat 'n metaalstof in die glans bevat om 'n glansende effek te hê wat lyk soos glinsterende metaalwerk. Lees meer.
Kalligrafie, veral dié wat toegewy is aan die kopiëring van die Koran, floreer tydens die Abbasidiese kalifaat. Die prominente skrifstyl, bekend as vroeë Abbasid of meer algemeen kufic, word gekenmerk deur dik beroertes en 'n horisontale beklemtoning. Lees meer.
AD 800–1200 nC
Pottebakkers in Nishapur, 'n belangrike stad in die ou Iran, skep 'n gesofistikeerde tipe aardewerk met swart inskripsies wat op 'n romerige agtergrond geverf is. Lees meer.
848– 852 nC
Bagdad en Samarra word die hoofstede van die Abbasidiese kalifaat. Met die bou van die moskee van al-Mutawakkil in Samarra, ontwikkel vakmanne 'n nuwe styl vir die sny van argitektoniese oppervlaktes wat oor die Islamitiese wêreld versprei. Lees meer.
Meester-kalligraaf Ibn al-Bawwab lewer 'n ryk versierde kopie van die Koran by die hof in Bagdad. Lees meer.
Heersers van Saljuq maak die Vrydag-moskee (Masjid-i jum'a) by Isfahan opknap en vestig die argitektoniese styl wat vir toekomstige moskees in Iran gebruik word. Lees meer.
Krak des Chevaliers, een van die suksesvolste en bekendste kruisvaarderkastele, word in Sirië deur die Knights Hospitaller gebou. Die mure van die struktuur is so indrukwekkend dat dit eers in 1271 uiteindelik verower word met 'n vervalste bevel om oor te gee. Lees meer.
Aleppo in Sirië is bekend vir die vaardigheid van sy houtwerkers. Een van die beste voorbeelde, hoewel dit nie meer bestaan ​​nie, is die minbar in opdrag van Nur al-Din vir die Aqsa-moskee in Jerusalem. Lees meer.
Potters in Kashan, Iran, ontwikkel 'n unieke soort keramiekware waarin 'n turkoois of kobaltglasuur aangebring en afgevuur is, gevolg deur die toevoeging van skilderye in swart, rooi, wit of goud. Die algehele effek lyk baie soos verligte manuskripte. Lees meer.
Onder die Abbasidiese kalifaat is Bagdad 'n belangrike sentrum vir leer en boekproduksie. Die Mustansiriyya Madrasa, die eerste kollege vir al vier die Soennitiese skole, is gebou. Lees meer.
Die heersers van die Ilkhanid in die westelike streke van die Mongoolse ryk woon 'n deel van die jaar in groot tente wat hul nomadiese erfenis herinner, maar ook versier is met pragtige sypanele wat hul nuwe rykdom en aansien uitdruk. Lees meer.
Metaalwerkers van Egipte en Sirië produseer van die beste ingelegde koperware in die Islamitiese geskiedenis, sommige van goud en silwer ingelegde ontwerpe beeld narratiewe tonele uit. Lees meer.
Die Mongoolse leier van Wes-Asië, Ilkhan Abaqa, bou 'n manjifieke somerpaleis op die terrein van 'n voormalige Sasaniese heilige sentrum, bekend as Takht-i Sulayman. 'N Oorvloed marmerwerk en teëls met glansglas dui aan dat die oorspronklike struktuur opvallend was en uiters duur om te bou. Lees meer.
Die geleerde Grand Vizier Rashid al-Din skryf die Jami` al-tawarikh ('Compendium of histories'), 'n geskiedenis van die Mongoolse khans en lande wat hulle verower het. Hierdie bundels word later ryklik geïllustreer. Lees meer.
Die grootste voorbeeld van Ilkhanid -manuskripverligting is die Groot Mongoolse Shahnama. Hierdie groot folio neem die Persiese Koningsboek en verander dit met aanpassings van Chinese en Europese skildertegnieke om die mag van die Mongoolse ryk te vier. Lees meer.
Die Ottomaanse sultan Mehmed II, bekend as 'die Veroweraar', konsolideer sy beheer met 'n ambisieuse konstruksieprogram in sy hoofstad, Istanbul. Hy beveel dat twee paleise gebou word en invloede uit verskillende streke in hul struktuur opneem. Lees meer.
Bihzad, die vaardigste en invloedrykste Persiese skilder, skep sy enigste bekende getekende werk, 'n afskrif van Sa'di's Bustan. Bihzad is een van die talentvolle kunstenaars en argitekte wat aan die einde van die Timurid -periode in Herat werk. Lees meer.
In navolging van vroeëre tradisies, vra die Safavid -heersers groot en fyn gemaakte matte wat in Iran in koninklike werkswinkels vervaardig word. Meer as 1500 Safavid -matte (en fragmente) oorleef uit hierdie tydperk, met baie van hulle komplekse ontwerpe wat die invloed van boekillustrasie aandui. Lees meer.
Ottomaanse sultan Süleyman I heg 'n komplekse tughra of keiserlike monogram aan alle amptelike dokumente. Hierdie hoogs dekoratiewe kode kombineer sy name, die name van sy voorouers en die beskrywende frase 'ooit oorwinnaar' op 'n baie dekoratiewe en moeilike manier om te smee. Lees meer.
Safavid Sultan `Abbas I gee twee hofskilders Sadiqi en Riza opdrag om 'n weergawe van die Shahnama (Book of Kings) in sy hoofstad, Isfahan, te skep. Die groot manuskripblaaie is versier in die kantlyne met weelderige tekeninge. Lees meer.
Shah `Abbas, die grootste Safavid -heerser en beskermheer van die kunste, verhuis sy hoofstad na Isfahan en gee vervolgens vier monumentale geboue opdrag wat saam die pilare van sy bewind verteenwoordig: die koninklike familie, Islam, handel en die weermag. Lees meer.
Die Shah-moskee word voltooi deur Sultan Safi in Isfahan en, ten spyte van die groot omvang, kry dit 'n ligte voorkoms van die koepels en die buiteglas met blou geglazuurde teëls. Lees meer.
Die Persiese skilder Mihr 'Ali skep die beste uit sy reeks olieverfskilderye van die volledige lengte van die Qajar-heerser Fath' Ali Shah, met die monarg in 'n goue brokaatkostuum en 'n groot kroon. Lees meer.
Muhammad Ghaffari kombineer Europese skildertegnieke en style met plaaslike temas om werke soos The Fortune-teller te skep. Gegewe die titel Kamal al-Mulk ('Perfection of the Kingdom'), stig hy later Iran se eerste beeldende kunste-akademie. Lees meer.
Gedruk uit Oxford Art Online. Ingevolge die voorwaardes van die lisensie -ooreenkoms mag 'n individuele gebruiker 'n enkele artikel vir persoonlike gebruik afdruk (sien besonderhede oor privaatheidsbeleid en regskennisgewing).
Oor die skrywer van Die Aarde Kronieke, ook van stofomslag.
& quot Zecharia Sitchin is grootgemaak in Palestina, waar hy 'n diepgaande kennis opgedoen het van moderne en antieke Hebreeus, ander Semitiese en Europese tale, die Ou Testament en die geskiedenis en argeologie van die Nabye Ooste.
Hy het die London School of Economics and Political Science bygewoon en studeer aan die Universiteit van Londen, met die hoofvak in ekonomiese geskiedenis. Hy woon en skryf nou al jare in New York, 'n toonaangewende joernalis en redakteur in Israel.
Sitchin is een van die min geleerdes wat Sumeries kan lees en verstaan Die Aarde Kronieke, sy onlangse reeks boeke wat handel oor die geskiedenis van die aarde en die mens en voorgeskiedenis, oor die inligting en tekste wat op die kleitablette neergeskryf is deur die antieke beskawings van die Nabye Ooste.
Sy boeke is wyd vertaal, herdruk in sagtebanduitgawes, omskep in blindeskrift vir blindes. & Quot
I. Gebeurtenisse voor die sondvloed
450,000 Op Nibiru, 'n verre lid van ons sonnestelsel, staar die lewe 'n stadige uitsterwing in die gesig terwyl die atmosfeer van die planeet erodeer. Die heerser Alalu, ontslaan deur Anu, ontsnap in 'n ruimteskip en vind toevlug op aarde. Hy ontdek dat die aarde goud het wat gebruik kan word om die atmosfeer van Nibiru te beskerm.
445,000 Onder leiding van Enki, 'n seun van Anu, die Anunnaki -land op aarde, vestig Eridu - Aardstasie I - vir die onttrekking van goud uit die waters van die Persiese Golf.
430,000 Die aarde se klimaat versag. Meer Anunnaki kom op aarde aan, onder wie Enki se halfsuster Ninhursag, hoof mediese beampte.
416,000 Terwyl die goudproduksie wankel, kom Anu op aarde saam met Enlil, die erfgenaam. Daar word besluit om die lewensbelangrike goud te verkry deur dit in Suider -Afrika te ontgin. Deur loting te trek, kry Enlil die bevel oor Earth Mission Enki word na Afrika gedelegeer. By die vertrek van die aarde word Anu uitgedaag deur die kleinseun van Alalu.
400,000 Sewe funksionele nedersettings in die suide van Mesopotamië sluit in 'n Ruimtehawe (Sippar), Mission Control Center (Nippur), 'n metallurgiese sentrum (Shuruppak). Die erts kom met skepe uit Afrika, die verfynde metaal word na die wentelbane gestuur wat deur Igigi beman word, en dan na ruimteskepe oorgeplaas wat gereeld van Nibiru.
380,000 Kry die steun van die Igigi, Probeer die kleinseun van Alalu om die baas te raak oor die aarde. Die Enlilites wen die Oorlog van die ou gode.
Die Sumeriese gode
300,000 Die Anunnaki swoeg in die myne van goudmyne. Enki en Ninhursag skep primitiewe werkers deur genetiese manipulasie van die Ape -vrou (Neanderthaler) en neem die handwerk van die Anunnaki oor. Enlil val op die myne, bring die primitiewe werkers na die Edin in Mesopotamië. Gegewe die vermoë om voort te plant, begin Homo Sapiens vermeerder.
200,000 Die lewe op aarde gaan terug gedurende 'n nuwe ystydperk.
100,000 Die klimaat word weer warm. Die Anunnaki (die Bybelse Nefilim) trou met die toenemende ergernis van Enlil met die dogters van Man.
75,000 Die "vervloeking van die aarde" - 'n nuwe ystydperk begin. Regressiewe soorte mense dwaal op die aarde rond. Cro-Magnon-man oorleef.
49,000 Enki en Ninhursag verhef mense van Anunnaki -ouerskap om in Shuruppak te regeer. Enlil, woedend. planne Die dood van die mensdom.
13,000 Enlil besef dat die verloop van Nibiru in die nabyheid van die aarde 'n geweldige vloedgolf sal veroorsaak, en laat die Anunnaki sweer om die dreigende onheil vir die mensdom geheim te hou.
II. Gebeurtenisse na die sondvloed
11 000 v.C. - Enki breek die eed, gee Ziusudra / Noah opdrag om 'n dompelskip te bou. Die sondvloed vloei oor die aarde en die Anunnaki sien die totale vernietiging van hul wentelvaartuie. Enlil stem in om die oorblyfsels van die mensdom se werktuie toe te staan ​​en die saad begin met die landbou in die hooglande. Enki huisves diere.
10 500 v.C. - Die afstammelinge van Noag kry drie streke. Ninurta, Enlil se voorste seun, dam die berge en dreineer die riviere om Mesopotamië bewoonbaar te maak Enki herwin die Nylvallei. Die Sinai-skiereiland word deur die Anunnaki behou vir 'n post-diluviale ruimtehawe, 'n beheersentrum word gevestig op die berg Moriah (die toekomstige Jerusalem).
9780 v.C. - Ra/Marduk, Enki se eersgebore seun, verdeel heerskappy oor Egipte tussen Osiris en Seth.
9330 v.C. - Seth gryp Osiris aan en ontneem hom, neem die enigste heerskappy oor die Nylvallei aan.
8970 v.C. - Horus wreek sy pa Osiris deur die bekendstelling van die Eerste Piramide Oorlog. Seth (Marduk, sy vrou van Adapite, Sarpanit en hul seuns, Asar-Osiris en Satu-Seth) ontsnap na Asië, neem die Sinai-skiereiland en Kanaän in beslag.
8670 vC - Teenoor die gevolglike beheer van al die ruimtefasiliteite deur Enki se afstammelinge, loods die Enlilites die Tweede Piramide Oorlog. Die seëvierende Ninurta maak die Groot Piramide leeg van sy toerusting. Ninhursag, halfsuster van Enki en Enlil, belê vredeskonferensie. Die verdeling van die aarde word herbevestig. Heerskappy oor Egipte oorgedra van die Ra/Marduk -dinastie na die van Thoth (Ningishzidda - Enki's en Ereshkigal -seun, en Marduk se aardgebore halfbroer). Heliopolis gebou as 'n plaasvervanger Beacon City.
8500 v.C. - Die Anunnaki vestig buiteposte by die poort na die ruimtegeriewe, Jericho is een daarvan.
7400 v.C. - Namate die era van vrede voortduur, begin die Anunnaki -toekenning aan die mensdom nuwe vooruitgang, die Neolitiese tydperk begin. Halfgode heers oor Egipte.
3800 v.C. - Die stedelike beskawing begin in Sumer, terwyl die Anunnaki die ou stede daar herstel, wat begin met Eridu en Nippur. Anu kom na die aarde vir 'n pragtige besoek. 'N Nuwe stad, Uruk (Erech), word ter ere van hom gebou, wat die tempel die woonplek van sy geliefde kleindogter Inanna/lshtar maak.
III. Koningskap op aarde
3760 vC - Die mensdom het koningskap verleen. Kish is die eerste hoofstad onder die regering van Ninurta. Die kalender het by Nippur begin. Beskawing bloei uit in Sumer (die eerste streek).
3450 vC - Voorrang in Sumer oorgedra na Nannar/Sin. Marduk verkondig Babilon & quotGateway of the Gods. & Quot Die & quotTower of Babel & quot insident. Die Anunnaki verwar die mensdom se tale. Sy staatsgreep gefrustreerd, Marduk/Ra keer terug na Egipte, deponeer Thoth, gryp sy jonger broer, Dumuzi, aan wat verloof geraak het met Inanna. Dumuzi het Marduk per ongeluk lewendig in die Groot Piramide doodgemaak. Hy word deur 'n noodas bevry en gaan in ballingskap.
3100 v.C. - 350 jaar van chaos eindig met die installering van die eerste Egiptiese farao in Memphis. Beskawing kom na die Tweede Streek.
2900 v.C. - Koningskap in Sumer oorgeplaas na Erech. Inanna kry heerskappy oor die Derde Streek, die Indusvallei -beskawing begin.
2650 v.C. - Die koninklike hoofstad van Sumer verander. Koningskap versleg. Enlil verloor geduld met die oproerige menslike menigtes.
2371 v.C. -Inanna raak verlief op Sharru-Kin (Sargon). Hy stig 'n nuwe hoofstad. Agade (Akkad). Akkadiese ryk van stapel gestuur.
2316 v.C. - Met die doel om die vier streke te regeer, verwyder Sargon heilige grond uit Babilon. Die Marduk-Inanna-konflik vlam weer op. Dit eindig wanneer Nergal, Marduk se broer, van Suid -Afrika na Babilon reis en Marduk oorreed om Mesopotamië te verlaat.
2291 vC - Naram-Sin bestyg die troon van Akkad. Onder leiding van die oorlogsugtige Inanna dring hy die Sinai -skiereiland binne, val Egipte binne.
2255 vC - Inanna neem die mag in Mesopotamië toe, Naram-Sin trotseer Nippoer. Die Groot Anunnaki wis Agade uit. Inanna ontsnap. Sumer en Akkad beset deur buitelandse troepe lojaal aan Enlil en Ninurta.
2220 vC - Die Sumeriese beskawing styg tot nuwe hoogtes onder verligte heersers van Lagash. Thoth help sy koning Gudea om 'n ziggurat-tempel vir Ninurta te bou.
2193 vC - Terah, Abraham se vader, gebore in Nippur in 'n priesterlike koninklike familie.
2180 v.C. - Egipte verdeelde volgelinge van Ra/Marduk behou die suide Farao's wat teenstaan ​​dat hy die troon van die onderste Egipte (noord) verower.
2130 vC - Soos Enlil en Ninurta toenemend weg is, versleg die sentrale gesag ook in Mesopotamië. InannaDie pogings om die koningskap vir Erech te herwin, duur nie.
2123 v.C. - Abraham gebore in Nippur.
2113 vC - Enlil vertrou die Lande van Sem toe aan Nannar Ur verklaar as hoofstad van die nuwe ryk. Ur-Nammmu klim op die troon, word die beskermer van Nippoer genoem. 'N Nippuriese priester-Terah, Abraham se pa - kom na Ur om met sy koninklike hof te skakel.
2096 vC - Ur-Nammu sterf in die geveg. Die mense beskou sy ontydige dood as 'n verraad deur Anu en Enlil. Terah vertrek saam met sy gesin na Harran.
2095 vC - Shulgi klim op die troon van Ur, versterk keiserlike bande. Terwyl die ryk floreer, val Shulgi onder die sjarme van Inanna, word haar minnaar. Verleen Larsa aan Elamiete in ruil daarvoor dat hy as sy vreemde legioen dien.
2080 v.C. - Thebaanse prinse wat lojaal is Ra/Marduk druk noordwaarts onder Mentuhotep I. Nabu, Marduk se seun, kry aanhangers vir sy vader in Wes -Asië.
2055 vC - Aan NannarSe bevele, Shulgi stuur Elamitiese troepe om onrus in Kanaänitiese stede te onderdruk. Elamiete bereik die poort na die Sinai -skiereiland en sy ruimtehawe.
2048 vC - Shulgi sterf. Marduk verhuis na die Land van die Hetiete. Abraham beveel na die suide van Kanaän met 'n elite korps kavaleriste.
2047 vC - Amar-Sin (die Bybelse Amraphel) word koning van Ur. Abraham gaan na Egipte, bly vyf jaar en keer dan terug met meer troepe.
2041 vC - Onder leiding van Inanna, Amar-Sin vorm 'n koalisie van Kings of the East, begin militêre ekspedisie na Kanaän en die Sinai. Sy leier is die Elamiet Khedor-la omer. Abraham blokkeer die voorskot by die poort na die ruimtetuig.
2038 vC -Shu-Sin vervang Amar-Sin op die troon van Ur terwyl die ryk verbrokkel.
2029 vC -Ibbi-Sin vervang Shu-Sin. Die westelike provinsies kom toenemend na Marduk.
2024 vC - Onder leiding van sy volgelinge marsjeer Marduk op Sumer, en troon hom in Babilon. Gevegte versprei na Sentraal -Mesopotamië. Die Allerheiligste van Nippur is verontreinig. Enlil eis straf omdat Marduk en Nabu Enki teengestaan ​​het, maar sy seun Nergal het 'n kant met Enlil. Terwyl Nabu sy Kanaänitiese volgelinge marsjeer om die ruimtetuig te vang, keur die Groot Anunnaki die gebruik van kernwapens goed. Nergal en Ninurta vernietig die Ruimtehawe en die ergerlike Kanaänitiese stede.
2023 v.C. - Die winde dra die radioaktiewe wolk na Sumer. Mense sterf 'n vreeslike dood, diere vergaan, die water word vergiftig, die grond word onvrugbaar. Sumer en sy groot beskawing lê neer. Die nalatenskap daarvan gaan oor na Abraham se saad toe hy - op die ouderdom van 100 - 'n wettige erfgenaam word: Isak.
Baie geboue, strukture en mure in hierdie gebied is gemaak van songedroogde bakstene. Hierdie bakstene het nie lank gehou nie en is een van die min stede in antieke Mesopotamië.
Die riviere Tigris en Eufraat aan die kant van Mesopotamië is meer as 1000 kilometer lank.
Die Babiloniese wet wat deur die kode van koning Hammurabi van Mesopotamië gemaak is, is moontlik die oudste geskrewe wet ter wêreld.
'N Gebied genaamd Mesopotamië is deel van 'n groter gebied wat ook deur argeoloë bekend staan ​​as die vrugbare halfmaan.
Koningskap op die aarde
Die mensdom het koningskap verleen. Kish is die eerste hoofstad onder die regering van Ninurta. Die dagboek begin by Nippur. Beskawing bloei uit in Sumer (die eerste streek).
Voorrang in Sumer oorgedra na Nannar/Sin. Marduk noem Babilon "Poort van die gode". Die "Toring van Babel" -voorval. Die Anunnaki verwar die mensdom se tale.
Sy staatsgreep gefrustreerd, Marduk/Ra keer terug na Egipte, deponeer Thoth, gryp sy jonger broer, Dumuzi, aan wat verloof geraak het met Inanna. Dumuzi het Marduk per ongeluk lewendig in die Groot Piramide doodgemaak. Hy word deur 'n noodas bevry en gaan in ballingskap.
Jare van chaos eindig met die installering van die eerste Egiptiese farao in Memphis. Beskawing kom na die Tweede Streek.
Koningskap in Sumer oorgeplaas na Erech. Inanna kry heerskappy oor die Derde Streek, die Indusvallei -beskawing begin.
Die koninklike hoofstad van Sumer verander. Koningskap versleg. Enlil verloor geduld met die oproerige menslike menigtes.
Inanna raak verlief op Sharru-Kin (Sargon). Hy stig 'n nuwe hoofstad. Agade (Akkad). Akkadiese ryk begin.
Met die doel om die vier streke te regeer, verwyder Sargon heilige grond uit Babilon. Die Marduk-Inanna konflik flits weer op. Dit eindig wanneer Nergal, Marduk se broer, van Suid -Afrika na Babilon reis en Marduk oorreed om Mesopotamië te verlaat.
Naram-Sin bestyg die troon van Akkad. Onder leiding van die oorlogsugtige Inanna dring hy die Sinai -skiereiland binne, val Egipte binne.
Inanna gebruik die mag in Mesopotamië en Naram-Sin trotseer Nippoer. Die Groot Anunnaki wis Agade uit. Inanna ontsnap. Sumer en Akkad beset deur buitelandse troepe lojaal aan Enlil en Ninurta.
Die Sumeriese beskawing styg tot nuwe hoogtes onder verligte heersers van Lagash. Thoth help sy koning Gudea om 'n ziggurat-tempel vir Ninurta te bou.
Terah, Abraham se vader, gebore in Nippur in 'n priesterlike koninklike familie.
Egipte verdeelde volgelinge van Ra/Marduk behou die suidelike farao's wat teenstaan ​​dat hy die troon van laer Egipte verower.
Namate Enlil en Ninurta toenemend weg is, versleg die sentrale gesag ook in Mesopotamië. Inanna se pogings om die koningskap vir Erech te herwin, duur nie.