“En by dit alles is daar tussen ons en julle ŉ groot kloof gevestig, sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat daar is, nie na ons kan oorkom nie” (Luk.16:26).
Sonde vorm ’n diep, onoorbrugbare kloof tussen God en mens. In die Gelykenis van die ryk man en Lasarus sê Vader Abraham vir die ryke: “En by dit alles is daar tussen ons en julle ŉ groot kloof gevestig, sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat daar is, nie na ons kan oorkom nie”. (Luk.16:26). Daar is ŉ kloof tussen God en mens met net een brug - Jesus Christus en niemand anders nie.
Mense wat beweer dat elkeen op sy eie geloof gered sal word, het geen stawende bewys daarvoor nie. Dis ŉ leuen! Die Islamiet wat tot Allah bid, sal nooit in die hemel kom nie. So ook nie die Hindoe wat sy afgode vereer, inboorling voor sy afgode kruip of die Roomse Katoliek wat tot Maria bid nie. Jesus is die enigste brug tussen die aarde en hemel: “Ek is die deur; as iemand deur my ingaan, sal hy gered word .... (Joh.10:9).
Mense wat die hemel mis val, sal nooit God die skuld daarvoor kan gee nie. Dit was hul eie keuse. Hulle het die lig van God nie verdra nie en soos grotdiertjies die donkerte verkies.
Dit moet verskriklik wees om sonder Jesus te sterf en, soos die ryk man in die gelykenis, geredde mense aan die ander kant van die kloof te sien. Hoe verskriklik sal dit nie wees om jou ouers in die hemel te sien terwyl jy in ewigdurende pyn verkeer nie! Of om jou geliefdes in die hel te sien en te weet dat dit vir ewig en altyd te laat is om te wil reg maak. Ek kan my geen groter wroeging indink as iemand wat die hel betree met die trane van sy moeder op sy hoof en die gebede sy vader op sy hakke nie!
Hoe verskriklik sal ŉ uur in die hel nie wees nie! Hoe sal die verlorenes nie wens dat hulle Jesus as Verlosser ontmoet het nie! Dink aan die versoek van die ryk man in die gelykenis in Luk.16: “Ek bid u dan vader om (Lasarus) na my vader se huis te stuur – want ek het vyf broers – om hulle dringend te waarsku, sodat hulle nie ook in hierdie plek van pyniging kom nie” (vers 27-28). Maar nou ja, daar is nie so ŉ iets soos ŉ uur in die hel nie, maar eerder ŉ ewigheid! Eenmaal verlore, altyd verlore. Daarom is die raad van Jesaja so ernstig: “Soek die Here terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is” (55:6).
Daar is ook mense wat lag as daar oor die hel gepraat word. Vir hulle is dit ŉ gogga-maak-vir-baba-bang storie. Laat hulle maar lag oor die hel; een ding is vir seker: Hulle sal hulle nie daaruit kan los lag nie!
Dan is daar ook mense wat sê dat hulle nooit rustig sou kon leef indien hulle aan ŉ hel moes glo nie. Vir sulkes sou ek wou waarsku: “Van alle mense het jy die minste rede om rustig te leef!” Waarom doen mense soveel moeite om in die hel te kom? Hulle kan met baie minder moeite in die hemel kom!
Die grootste leuen van almal oor die hel, is dat daar geen hel sal wees nie, want God ŉ God van liefde. Wie glo dat God geen onbekeerde in die hel sal werp nie, moet ook aanvaar dat Hy geen gelowige in die hemel sal toelaat nie. Vir diegene wat met die leer van die ewige verdoemenis ŉ probleem het omdat dit kwansuis nie met God se liefde rym nie, is daar net een vraag: Sê God dit iewers in sy Woord? Nêrens nie!
Die grootste fout wat ŉ mens in die lewe kan maak, is om sy kans op verlossing uit te stel. So ŉ persoon hang aan ’n bitter dun draadjie oor die rand van die hel. Die geringste kan dit laat breek en hom vir ewig in hel laat aftuimel. Die ryk man in die gelykenis kon nie teruggaan om sy fout te herstel nie. Sorg dat jy aan die regte kant van die hemel kom.
Shannon Lucid was ŉ vroue ruimtevaarder. Sy het in 1996 vir 6 maande in die Russiese ruimtestasie MIR deurgebring; die langste tydperk ooit in die ruimte. Soos wat die tyd verbygegaan het, het sy net een begeerte gehad – om na haar huis terug te keer. Net voordat sy deur die ruimteskip Atlantis opgepik is, het sy die volgende gesê: “Wees verseker dat ek nie aan die verkeerde kant van hierdie luik gaan wees as hulle dit weer toemaak nie!” Die belangrikste deur in die lewe is dié na die hemel. As ons aardse lewe daarop ingestel is om hemel toe te gaan, sal ons sorg dat ons aan die regte kant van die deur na die hemel is wanneer dit vir die laaste keer toeswaai.
In Mt.25 lees ons van die vyf dwase maagde wat weens onverskilligheid laat by die feesmaal aangekom het. Hulle was aan die verkeerde kant van die deur. Dis gesluit en nie weer oopgemaak nie.
Ons moet Jesus as Verlosser leer ken voordat ons sterf, want daar kom ŉ dag dat ons Hom as Regter sal sien optree. D.L Moody vertel van ŉ ryk man wat ŉ misdaad gepleeg en die beste advokaat gekry om hom te verdedig. Beide het geweet dat hy skuldig is. Nogtans het die advokaat hom losgekry, maar hom gewaarsku om nie weer so ŉ misdaad te begaan nie want hy sou hom nie weer verdedig nie.
ŉ Paar jaar later het die man weer dieselfde oortreding begaan en weer die beste advokaat gekry om hom te verdedig. Tot sy ontsteltenis was die advokaat wat hom die eerste keer verdedig het hierdie keer die regter! Wees gewaarsku: Aan die einde van jou lewe kan Jesus jou Regter wees!
Dink gedurig aan die hemel. Doen alles met die oog op iets belangriker as hierdie tydelike lewe. Daar is geen beter oefening vir die siel as gedagtes aan die hiernamaals nie. ” As julle dan saam met Christus opgewek is, soek die dinge daarbo waar Christus is. Bedink die dinge wat daarbo is, nie wat op die aarde is nie... (Kol.3;1,2). Laat jou lewe ŉ rowwe skets wees van die lewe wat jy in die hiernamaals sal wil voer.
Laat ons soos Maarten Luther sê: “Ek sou nie ŉ enkele oomblik van die hemel vir al die vreugdes en rykdom van die wêreld verruil nie, al sou dit selfs ŉ duisend jaar duur!” Mag God ons daagliks ‘n goddelike verlange na die hemelse stad gee, want dan sal ons leef soos mense wat die stad nou alreeds sien. Mag jou grafskrif eendag lees: Ek was nooit ŉ burger van die aarde wat hemel toe wou gaan nie, maar ŉ burger van die hemel wat op aarde gereis het. Die reis is verby en ek is terug!