AFRIKAANSE OPSOMMING: Brûe is ŉ belangrike deel van enige snelweg netwerk. Wanneer brugkonstruksie voltooi is en dit in diens gestel word, is die brug onderhewig aan skade en verval . 'n Doeltreffende toestandsassessering, as 'n komponent van ŉ brug bestuurstelsel, is dus nodig om brûe in ŉ toestand van veiligheid en diensbaarheid te hou. In Suid-Afrika het sommige brugowerhede nie genoeg fondse om bruginspeksies teen vereiste intervalle uit te voer nie. In die geval waar ŉ brugowerhede wel genoeg fondse het, word stelselmatige reekse inspeksies uitgevoer, waar brûe wat nie lukraaknoodwendig op daardie stadium inspeksie nodig het nie, ook soms ingesluit word. Inspeksie en onderhoud vir slegs 'n beperkte aantal brûe wat gekies word kan 'n toename veroorsaak in die aantal brûe wat in ŉ kritiese toestand is. 'n Bruginspeksie prioritiseringmetode wat brûe identifiseer vir inspeksie is dus nodig vir Suid-Afrikaanse brugowerhede. Hierdie navorsing stel 'n metode voor wat bruginspeksies prioritiseer deur gebruik te maak van nieprofessionele inspekteurs, inspeksie van foto’s en brugtoestandsvervalmodelle. Om die navorsings doelwitte van hierdie projek te bereik, is 'n literatuurstudie uitgevoer oor die praktyk van bruginspeksie in die algemeen, en meer spesifiek om die praktyk in Suid-Afrika te verstaan.. 'n Opname is voorts onder Suid-Afrikaanse brugowerhede uitgevoer om gapings in die literatuur aan te vul. Inventaris en inspeksie data van brûe wat bestuur word deur die Nasionale Padagentskap (SANRAL) is daarna gebruik om 'n toestand agteruitgangsmodel te ontwikkel deur die eienskappe soos brug ouderdom, aantal spanne en die tipe brug in ag te neem Gebaseer op die literatuur, resultate van opnames en beraamde regressie parameters is 'n brug inspeksie prioritiseringsmetode ontwikkel. Hierdie metode bestaan uit drie fases. Die eerste fase is die aanvanklike siftingsproses wat bestaan uit die identifisering van brûe met 'n kritiese defek wat nog nie herstel is sedert ŉ vorige inspeksie nie. Hierdie brûe, wat ingesluit word by ander brûe wat nie geïnspekteer was in die vorige inspeksie nie, is die eerste kategorie van inspeksie prioriteit. Die tweede fase is 'n ontleding van digitale foto's vir die opsporing van defekte wat dringende assessering deur professionele inspekteurs nodig het. Die foto's word geneem deur nie-professionele inspekteurs en dit word gelaai op die brug bestuurstelsel. Die derde fase is die groepering van brûe in inspeksie prioriteit kategorieë as 'n funksie van hul fisiese eienskappe en vervalfaktore met die hulp van agteruitgangsmodelle. Die metode is toegepas op die SANRAL brûe met die hulp van inspeksie graderings van 2011-2012. Deur die aanname van hidrouliese defekte as van kritiese belang, is 422 SANRAL brûe in die eerste inspeksie prioriteit gegroepeer. Die derde fase prioritiseer 522 moontlike kombinasies van brûe op grond van hul fisiese eienskappe. Die metode sal brugowerhede waar inspeksie begrotings beperk is, help om bruginspeksies te prioritiseer as 'n funksie van die noodsaaklikheid van inspeksie.