Maar die liefde bly
"Die liefde vergaan nooit nie ....." - 1 Korintiërs 13:8.
Op die oog af lyk dit asof hoofstuk 13 van Paulus se eerste brief aan die Korintiërs nie logies inmekaar steek nie. In verse 1 tot 7 het Paulus dit immers oor die aard van die liefde. In verse 8 tot 13 wys hy op die onderskeid tussen die tydelike (onvolkome) lewe en die ewige (volmaakte) lewe. Wat die skakel tussen hierdie twee temas is, is nie sonder meer duidelik nie. Maar tog is daar 'n verband.
Vanaf vers 8 toon Paulus aan dat dit net die liefde is wat ewigheidswaarde het. In die volmaakte, ewige lewe sal die profesie oorbodig wees, want ons sal alles weet. Die Christelike hoop sal nie meer 'n funksie hê nie, want alles waarop ons ons hoop geplaas het, sal vervul wees. En ook die geloof sal nie meer nodig wees nie, want ons sal alles sien wat ons in die onvolmaakte, tydelike lewe geglo het.
Maar die liefde sal bly. In die ewige lewe sal ons Hom liefhê wat as die Lam op die troon sit (Openbaring 7:17). Ons sal mekaar liefhê. En ons sal God, die oorsprong van alles wat bestaan en die doel van die lewe is, liefhê met 'n liefde wat op die aarde nooit geken is nie. Wie liefhet, het deel aan die wese van God, want God is liefde (1 Johannes 4:8). Omdat Hy ook die ewige is, het ons aardse liefde ewigheidswaarde.
Hierdie woorde gee 'n verrassende antwoord op die vraag: wat is die sin van die lewe? Baie mense soek dit in harde werk, ander in statussimbole wat hulle kan aanskaf. Weer ander in die reise wat hulle na ver plekke kan onderneem. Maar die enigste, eg waardevolste wat ons lewe kan voortbring, is die liefde wat ons betoon aan God, aan Christus en as mense onder mekaar. Dit het ons alreeds op kleuterskool geleer, toe ons gesing het: