Psalms 29:1-31:8 ()
Handelinge 8:14-17 ()
Lukas 3:15-22 ()
Hoofstuk 43 verseker die volk van God se verkiesende liefde (43:1-13) wat Hom beweeg tot 'n nuwe bedeling (43:14-21) omdat Hy getrou is aan Homself (43:22-28).
43:1-13: Dit is vir baie van ons seker een van die mooiste gedeeltes in die Bybel. Maar luister daarna ook uit die hoek van 'n volk wat in ballingskap sit en dié bemoedigende woorde van God hoor. God kies hulle uit om aan hulle liefde te bewys en bymekaar te maak in 'n Tweede Eksodus waar hulle van alle windstreke weer terug na die Beloofde Land sal keer. En alle nasies sal getuies wees van hierdie proses. Let op hoe die roeping van die gehoorsame dienaar van die Here uitgespel word: "sodat julle My kan ken en in My kan glo en kan besef dat Ek die Here is." (43:10). Terloops: Seba was die seun van Kus (Gen 10:7) en was dus 'n ander naam vir Ethiopië.
43:22-28: Die redding gebeur al verdien Juda dit nie, en het hulle selfs nie daarvoor gevra nie. God vergewe hulle omdat Hy getrou bly aan Homself. In woorde wat reeds in die eerste hoofstuk van Jesaja gebruik is, nooi God hulle uit om die saak met Hom uit te maak, 'n tema wat in die volgende hoofstuk verder gevoer sal word.
Lied 511 "Lei U ons lig vs 1,2"
Lied 512 "Nader my God by U vs 1"
Fokus dan op die wonder van bewaring in uiterste nood en hoedat Daniël ervaar het dat God hom inderdaad op sy naam geroep het- hoedat die beloftes van Jes 43 vir hom waar geword het.
Vir u gerief bietjie ekstra stof oor leeus by Wikipedia. (Foto deur Rethie van Niekerk)
Most lions now live in eastern and southern Africa, and their numbers there are rapidly decreasing, with an estimated 30–50% decline over the last two decades. Estimates of the African lion population range between 16,500 and 47,000 living in the wild in 2002–2004, down from early 1990s estimates that ranged as high as 100,000 and perhaps 400,000 in 1950. Primary causes of the decline include disease and human interference. Habitat loss and conflicts with humans are considered the most significant threats to the species. The remaining populations are often geographically isolated from one another, which can lead to inbreeding, and consequently, reduced genetic diversity. Therefore the lion is considered a vulnerable species by the International Union for Conservation of Nature, while the Asiatic subspecies is endangered. The lion population in the region of West Africa is isolated from lion populations of Central Africa, with little or no exchange of breeding individuals. The number of mature individuals in West Africa is estimated by two separate recent surveys at 850–1,160 (2002/2004). There is disagreement over the size of the largest individual population in West Africa: the estimates range from 100 to 400 lions in Burkina Faso's Arly-Singou ecosystem. Another population in northwestern Africa is found in Waza National Park, where only about 14-21 animals persist – Wikipedia
'n Baie mooi foto van 'n leeu.
Die Miller-proses van goudsuiwering behels dat 'n stroom chloorgas oor en deur gesmelte goud geblaas word. Onsuiwerhede verbind met die chloor en kan van die gesmelte goud afgeskep word. Hierdie proses is in die 1860's deur Francis Bowyer Miller in Australië beskryf. Dit lei tot goudsuiwerheid van 99,95%.
Die Wohlwill-proses (ontwerp in 1874 deur Emil Wohlwill) produseer goud van die hoogste suiwerheid (99,999%), maar is baie duurder. Dit maak van elektrolise gebruik waar goud as katode gebruik word met chloroauriese-suur as elektroliet. Dit is 'n geweldige duur proses omdat groot hoeveelhede gesmelte goud permanent opgelos moet word in die elektroliet.
Die boraks-metode werk met die beginsel dat goud by 'n baie laer temperatuur smelt wanneer die mineraal boraks by die goudmengsel gevoeg word. Goedkoper installasies is dus nodig en klein-skaal myners kan goud koste-effektief produseer. Hierdie metode benodig ook nie giftige kwik in die produksieproses nie. Die boraks-proses word reeds meer as 30 jaar deur myners in die Benguet-gebied van die Filippyne gebruik.
Dit is nie eenvoudig om goud te produseer nie. Die smeltkroes waardeur goud gaan, gepaard met intensiewe chemiese behandeling, produseer egter uiteindelik die gesogte metaal van onskatbare waarde.
Geen wonder dat die egtheid van ons geloof in die Nuwe Testament ook aan die smeltkroes verbind word nie:
Selfs die suiwerheid van goud word met vuur getoets, en die egtheid van julle geloof moet ook getoets word, sodat dit lof en heerlikheid en eer waardig mag wees by die wederkoms van Jesus Christus. (1 Pet 1:7)
In Jesaja 43 bevind die volk Israel hom in die pynlike smeltkroes van die ballingskap. God se bedoeling was om so met sy volk te wees, dat hulle 'n konneksiepunt tussen God en die nasies sou wees (Jes 2). Tog wou die volk nie. Deur ongehoorsaamheid en afgodediens het hulle hul identiteit as God se eiendomsvolk voortdurend verloën. Uiteindelik kon God nie meer nie, en beland die volk in ballingskap. Tog bly God getrou. Hy vergeet nie sy volk nie. Hy bring hulle uit ballingskap terug, deur 'n nuwe eksodus, na hulle land.
Jesaja 43:1-7 word voorafgegaan deur 'n weergawe van die belangrikste redes waarom die volk in ballingskap weggevoer is (42:18-25). Samevattend is die redes die volgende:
Daarom is hulle as buit weggevoer en oorgelewer in die hande van die Babiloniërs. In die vreemde land is hulle mishandel en in gevangenisse opgesluit. Ander is in gate aangehou.
Die volk wou ten spyte van eeue-lange waarskuwings nie die wil van God doen en na sy Woord luister nie. Die wederstrewige volk word na 'n vreemde land weggevoer vanweë haar ontrou aan die Verbondsgod.
Die voorafgaande paragraaf in Jesaja eindig met 'n duidelike beeld hoe God daaroor gedink het. Die gedrag, optrede, gesindheid en ongeregtigheid van Israel voor die ballingskap, het God se Naam en eer skade aangedoen. Daarom het Hy in sy Goddelike toorn die volk gestraf deur toe te laat dat Nebukadnesar saam met die Chaldeërs hulle in ballingskap wegvoer. Die volk wat God uitverkies het, wat God keer op keer gered het, wat Hy van die begin af met sy Goddelike liefde omvou het, is dieselfde volk wat Hom so teleurgestel het.
Selfs in die vreemde land het sy voortgegaan om haar te verhard teen die Here. 'n Wederstrewige volk wat nie meer kan sien of hoor hoe groot en genadig die Here is nie.
Tog sien God kans om weer na hierdie volk uit te reik en met haar te kommunikeer oor die toekoms. God sien kans vir Israel. Sy toorn bly nie vir altyd nie. Sy liefde vir sy volk is te groot om onbepaald toornig te bly. God sien kans vir Israel, want Hy is die Verbondsgod. Hy staan in 'n besondere verhouding tot hierdie volk. Hy sien kans, want sy Goddelike Naam en eer is op die spel.
Jesaja 43:1-7 bring 'n duidelike wending in die gedagtegang van die boodskap van Jesaja mee. Daar is 'n duidelike ommeswaai selfs in die manier hoe God nou tot die volk spreek. Jesaja 42 eindig nog met die toorn en oordele van God, maar Jesaja 43:1-7 begin sommer met nuwe hoop, nuwe vertroue, nuwe uitdaging.
Want, daar in die vreemde land, was die Naam van die Here op die spel. God was aan Israel bekend as die God wat hemel en aarde geskep het. Hy was bekend as die God wat Israel uitverkies het as sy eiendomsvolk. Hy was ook bekend as die God wat keer op keer in die behoeftes van sy volk voorsien het. Dit is dus duidelik dat waar Israel struikel, misluk, val, die Naam van God op die spel sal wees.
Die profeet Jesaja gebruik die beeld van 'n liefdesverklaring van 'n minnaar teenoor sy beminde. Die troue Verbondsgod verklaar opnuut sy liefde aan die volk, na die geweldige tydperk van straf en lyding wat hulle in ballingskap deurgemaak het.
Luister hoe spreek God sy volk aan: "Ek het jou verlos." Met die uitdrukking "Moenie bang wees nie, Ek verlos jou," wil Jesaja sê God se reddende mag, genade en verhouding tot sy volk is onvergelyklik. Die feit dat Israel uitverkies, gered is, word weergegee met die woorde: "Ek het jou by die naam geroep." Dit gaan hier om die eiendomsvolk en word bevestig in die laaste woorde van vers 1: "Jy is myne."
Volgens Jesaja het God nie net eenmaal by die skepping opgetree nie, maar is Hy nog steeds Skepper en daarom op 'n besondere manier aan die werk. Met die uitdrukking "Ek het jou op die naam geroep," sê God vir sy volk dat Hy hulle vir Hom geskep en gevorm het. Sy doel is dat hulle sy volk moet wees. Die frase "op jou geroep," beteken dat die volk se vrese deur God oorwin is. "Ek is die Here jou God, die Heilige van Israel, jou Redder." Die Hebreeuse werkwoord vir "verlos" beteken letterlik om 'n familielid uit die tronk van sy skuld los te koop.
Jesaja stel God aan die woord wanneer hy hoofstuk 43 begin, maar dit is ook belangrik dat die volk kennis neem van die manier hoe God hulle nou aanspreek. Die woorde "Skepper" en "Formeerder" verwys na die beginjare toe God hierdie volk geskape en uitverkies het om sy volk te wees. Terselfdertyd is dit ook 'n manier om aan die volk te sê dat hulle nie hoef te vrees nie, want Hy is die Skepper-God, die Een wat hulle geskape het, die God wat hulle verlos het, die Een wat hulle geroep het, die God wat hulle uitverkies het en wat nou deur die profeet tot hulle spreek. Die verwysing na Jakob en daarna na Israel, is God se manier om aan die volk te sê jou Verlosser is aan die woord.
Dit is 'n boodskap wat ten doel het om nuwe vertroue by die volk in te boesem. Hierdie volk is vir jare deur die Babiloniese maghebbers onderdruk. Hulle weet nie meer hoe dit klink om na die woord van die Here te luister nie. Daar is geen vertroue meer op God nie. Hulle harte en gedagtes is ver van die Here af. Daar is eerder wanhoop, mismoedigheid en ongeloof, in plaas van vertroue. God wil hiermee nuwe vertroue by die volk aanwakker:
Daarom die trooswoorde, "wees nie bevrees nie". Dit beteken nie net, moenie bang wees nie, maar eerder, dat Israel opnuut haar vertroue in die Here God moet stel, Skepper en Formeerder van die heelal. Die trooswoord word weer in vers 5 herhaal om te bevestig dat die Here ernstig is in sy toenadering tot die volk. Hier is iets van die verbond in hierdie trooswoord. God wil opnuut weer sy verbondstrou aan die volk bekend maak. Daarom moet sy nie vrees om die geloofstap te neem en Hom onvoorwaardelik te vertrou nie. Die uitdrukking "wees nie bevrees nie" kan dus opnuut die betekenis kry van: vertrou My weer, vertrou My nog een keer, vertrou My en julle sal my wonders in julle midde ervaar.
In Jesaja 43 is Israel steeds vasgeval in die ballingskap. Die vraag is hoe hulle ooit uit hierdie situasie gaan kom. Ons teks is God se konkrete belofte dat Hy die deur sal open en die volk uit ballingskap sal lei.
Die einde van die ballingskap is ook terselfdertyd die nuwe uitdaging wat aan die volk voorgehou word. Sy moet egter nader kom, tot inkeer kom en tot nuwe insigte kom en die uitdaging aanvaar. En as Israel bereid is om God op sy woord te neem soos wat die profeet dit aan hulle bekend maak, is daar 'n hele aantal beloftes wat God aan haar sal gee en ook waar maak. Die Here sal Israel se verlossing bewerkstellig deur Kores, die Persiese koning. Dit het die volk moeilik of selfs glad nie verstaan of begryp nie.
Tog was hierdie heidense vors God se agent. Dit was 'n tydperk waarin die Babiloniërs 'n groot agteruitgang beleef het op politieke, ekonomiese en militêre vlak, terwyl die Perse 'n bloeityd op dié terreine beleef het. Israel moet egter nie vrees nie, maar vertrou en glo dat God haar wel deur Kores kan verlos, wat sal dien as sy instrument. En as sy deur die water gaan sal God aan haar sy wees. Deur die riviere, dit sal haar nie oorstroom nie. En as Israel deur die vuur gaan sal dit haar nie skroei nie. Die vlam sal haar nie brand nie. Ja, sy goddelike alomteenwoordigheid en beskermende liefde sal die volk omring en haar verseker van sy goddelike nabyheid.
Baie gelowiges en baie geloofsgemeenskappe of gemeentes is ook in vasgevalde situasies. Dalk word ons bewus hoe selfgerig en selfsugtig ons lewe. Ons mag as gemeente wakkergeskud word uit die doodslaap van ons lewe as 'n klub wat net vir sy eie lede omgee. Ons mag bewus word hoe betower ons is met ons eie behoeftes en hoe min ons voel vir God se roeping vir ons lewe.
Baie gemeentes gaan deur groot krisisse, wat met leierskap verband hou, of met demografiese skuiwe met dramatiese finansiële implikasies. Dit word dan baie moeilik om God op sy beloftes te neem en gehoorsaam die treë te gee wat God van ons verwag.
Wie kan rus in God se trou, kan ook opstaan en die treë neem wat God vra.
Ek dink terug aan 'n vriend van my wie se pa in die tronk beland het weens onwettige handelspraktyke. Dit het sy pa, 'n trotse man en steunpilaar in die gemeenskap, geknak. Hoewel hy slegs sowat twee jaar in die gevangenis was, was hy daarna op homself ingekeer, skaam en het homself van ander geïsoleer. Wat 'n kort skande moes wees, het 'n lang verdriet geword. Hy kon homself nooit weer vergewe, en sy plek in die gemeenskap inneem nie.
Nog 'n voorbeeld: 'n klein plattelandse gemeente se leierouderling vertel hoedat hulle nie langer 'n voltydse predikant kon bekostig nie. Hulle maak toe 'n plan. Die gemeente kry 'n dominee uit 'n buurdorp om elke Sondag by hulle kerk te kom hou. Hulle betaal sy reiskoste, hou die kerkgebou in stand, en vereffen maandeliks 'n paar rekeninge. Doodtevrede. Hulle hou mos die kerk in stand. Toe gaan die buurdorp se loslootjie dominee weg. Met 'n skok besef hulle: as ons nie kerk gaan wéés nie, gaan ons sterf. Hulle begin self verantwoordelikheid neem. Self eredienste hou. Self nadink oor wat gemeente-wees beteken. Meteens kom daar nuwe lewe. "Ons raak toe wakker uit 'n doodslaap wat sewe jaar geduur het," vertel die ouderling. Vandag is dit 'n lewende gemeente wat die Here en die Here se beloftes ernstig neem.
Jesaja 43 is 'n belofte vir sulke gemeentes en sulke mense. God se goedheid verdwerg ons onbesonne optrede. God se goedheid maak van ons dwaasheid en doodsheid 'n smeltkroes waaruit herstelde, geneesde, gehoorsame mense na vore kom.
Die vraag is wat God deur ons wil bereik. Dit gaan oor ons as individuele gelowiges, maar ook oor die geloofsgemeenskap waaraan ons behoort. Wat wil God deur ons in die wêreld doen? Waar nooi God ons om by God se missie in die wêreld aan te sluit. Wat moet ons wees en doen met die moed wat God vir ons gee?
Laat ons dit waag om groot te dink oor God. En oor wat God deur ons vir die wêreld wil wees en wil doen.