Workaholism - oorsake, tekens, effekte, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Workaholisme is 'n verskynsel wat die begeerte van 'n persoon beteken om te veel te werk, verby die grense van voldoende toewyding. Workaholism toon die verslawende oomblik van hierdie verskynsel, meer bloot vernietigende afhanklikheid van werk. Voorheen het die samelewing oormatige omsigtigheid as 'n positiewe aspek beskou, maar talle studies het getoon dat die term wat beskryf word, 'n variasie van sielkundige afhanklikheid is. Vandag word dit beskou as 'n onafhanklike vorm van afwyking van gedrag en begeerte, aangesien so 'n verhouding irrasioneel, onbeheerbaar en gekenmerk word deur obsessie.
Workaholism as 'n vorm van verslawende gedrag
'N Belangrike rol in die bestaan ​​van individue is die begeerte om te werk, maar soms beywer hierdie begeerte 'n mens 'n slaaf van werk. Wanneer die behoefte aan werk die enigste doel van die individu word, word die arbeidsholisme 'n soort sielkundige afhanklikheid wat met dwelmverslawing verband hou.
Voorheen is 'n toenemende drang na werk verwelkom en beskou dit as 'n soort standaard waarna elke gemiddelde werker moet streef. Vandag beweer sielkundiges dat workaholisme 'n siekte is, en werk is 'n soort dwelm vir 'n werkverslaafde.
Terselfdertyd veroorsaak workaholisme nie minder skade aan die individu as chemiese afhanklikhede nie. Workaholics kan beskou word as maniacs of labor. Wanneer sulke persone ontneem word van die geleentheid om te werk, het hulle simptome van ontneming aangedui: emosionele onstabiliteit met die voorkoms van dysforia (soos narkotiese "breek").
In die afwesigheid van werk vind werkers nie 'n plek vir hulleself nie, hulle word kwaad en somber gemaak. Op vakansie, sulke mense in plaas van vreugde, voel hulle angs, wat dikwels tot depressiewe state lei. Wetenskaplikes het bevind dat die departemente van die brein van 'n workaholic wat verantwoordelik is vir drang na alkoholbevattende of narkotiese stowwe met die ontneming van sy werk, word geaktiveer. 'N "arbeid entoesiasme" is soos 'n alkoholiese binge.
Hardwerkers met die hulp van werk ontsnap uit die werklikheid. Maar hulle erken ook, soos alkoholiste, koppig nie die bestaan ​​van skadelike verslawing nie. Die dronkaard beskou homself as 'n gewone drinker, en die workaholic stel hom voor as 'n gewone hardwerkende persoon.
Workaholisme verskil baie van harde werk. Hardwerkende mense werk om te lewe, en workaholics leef vir werk. Daarom moet workaholism as 'n variasie van verslawende gedrag gepraat word wanneer professionele aktiwiteit 'gemoedstoestand' gemaak word, betekenis van lewe, die enigste bron van bevrediging. 'N hardwerkende persoon stel doelwitte voor hom, vir hom is die resultaat van 'n aktiwiteit belangrik, en nie die professionele aktiwiteit self. Vir hardwerkende mense is werk slegs deel van wese, 'n manier van selfuitdrukking, 'n manier om te voorsien en materiële voordele.
Workaholics, inteendeel, is geneig om 'n werk te bou tot die rang van 'n doel op sigself. Hulle maak hul eie beroep die betekenis van wese. Terselfdertyd is die resultaat van hul aktiwiteite onverskillig. Enigiets buite die sirkel van sy amptelike pligte en belange, insluitend familielede, beskou die afhanklike as 'n hindernis wat aflei van die aktiwiteit, waardeur irritasie en ontevredenheid veroorsaak word. Die sin van die plig wat in indrukwekkende individue teenwoordig is, word onder werkgewoontes omskep in tirannie van diens.
Afhanklikheid van arbeid in individue word deur hul persepsie van die omliggende werklikheid en verhoudings met die nabye mense verontagsaam. Hulle herken slegs hul eie belange, word meer roekeloos en selfsugtig. Onder die dekmantel van workaholism verberg baie sielkundige probleme, komplekse, vrese.
Die sterk helfte val dikwels in die val van workaholisme die swak helfte. Maatskaplike fondamente en stereotipes voorskryf hulle om verdieners te wees, maar afhanklike werkers beskou hierdie appèl as 'n selfregverdiging vir hul eie professionele traksie.
Die volgende oorsake van workaholism kan geïdentifiseer word.:
- die gewoonte om te ontsnap uit probleme en konflikte in enige aktiwiteit wat gedurende die kinderjare ontwikkel is;
- die ouerfamilie as 'n nabootsingsmodel, waarin hulle baie en nie maklik gewerk het nie, maar min verdien het, terwyl hulle baie regalia gehad het: briewe, kentekens, medaljes;
- die begeerte om ouerlike goedkeuring te verkry, waarvolgens die kind die vervulling van "volwasse" huishoudelike pligte op sy eie skouers aandoen;
- die begeerte om hul eie betekenis, belangrikheid te voel, benodig deur die werk wat geproduseer word;
- swak kommunikasievaardighede;
- Die gevolglike euforie van die aktiwiteit wat deur die leierskap opgemerk word, lei tot 'n fiksasie in die persoon van 'n afhanklike reaksie om weer soortgelyke gevoelens te voel.
Die gebrek aan persoonlike lewe, vriende, stokperdjies kan ook 'n persoon uitlok om hulself in die werk te verdiep, om sukses in die professionele sfeer te behaal, aangesien die persoonlike lewe nie uitwerk nie. Met verloop van tyd kan sulke onderdompeling in werk ontwikkel tot 'n verhouding.
Tekens van workaholism
Professionele beroep vir die vak aan die werk van die individu is die betekenis van die lewe en die belangrikste waarde daarvan.
Die hooftekens van workaholism word voorgestel deur die volgende manifestasies:
- vermyding van rus, prikkelbaarheid, ontevredenheid buite die werksaktiwiteit;
- die oplegging van groot amptelike pligte op hul eie skouers;
- energie, selfversorgendheid, 'n manifestasie van vertroue net in die werk;
- bevrediging verkry slegs van professionele aktiwiteit, en buite die werkproses word 'n individu somber, apaties, kwesbaar;
- die aanbieding van te hoë vereistes vir kollegas en sy eie persoon op die professionele gebied;
- pynlike persepsie van mislukkings op die gebied van arbeid, onverdraagsaamheid van kritiek;
- onvermoë om vreugde, positiewe emosies te ontvang van aktiwiteite wat nie met werk verband hou nie;
- Werk op 'n onvanpaste uur, die uitvoering van kantoortaak tuis in die naweek;
- probleme met die oorskakeling van professionele aktiwiteite na ander beroepe;
- konstante gedagtes oor werk, ervarings;
- voortdurend praat oor werk;
- emosionele droogheid, loslating;
- die begeerte om ander te oortuig dat dit alleen werk ter wille van voorsiening vir die gesin of met 'n ander regverdiging vir hul eie onbeheerbare professionele werk.
Die oordeelsverslawing word gekenmerk deur manifestasies van soortgelyke ander sielkundige afhanklikhede, soos: vlug van die werklikheid, onverdraagsaamheid met kritiek, rigiede denke, die vinnige ontwikkeling van betrokkenheid.
Workaholics kan as perfeksioniste beskou word. Hulle streef daarna om slegs hul gedrewe ideaal in die professionele veld te bereik. Perfeksionisme en workaholisme is arbeidsverslawing, dit is 'n onbeheerbare behoefte aan aktiwiteit.
Gevolge van workaholism
Die ontleed verslawing is 'n kenmerkende kenmerk van sielkundige nood, omdat 'n mens probeer om weg te steek agter die werk as gevolg van die verlies van die vermoë om ten volle te kommunikeer met die omgewing, die begeerte om te ontsnap uit onopgeloste, dikwels sielkundige probleme.
Die basis van hierdie afwyking is 'n gevoel van minderwaardigheid en die begeerte om dit op enige manier te vergoed. Die gevolg hiervan kan 'n diep depressie wees, tot 'n chroniese ontwikkeling.
Die hoof gevolg van hierdie verskynsel is die vorming van sielkundige afhanklikheid. As professionele aktiwiteit word hierdie "kruk", wat help, word 'n steunpunt.
Die workaholic self kan die bestaan ​​van afhanklikheid erken, maar nie dadelik nie. Hy besef dat hy ly, maar hy kan nie die oorsaak van sy eie kwelling verstaan ​​nie. Die gevolg hiervan is pogings om die oorsake en selfkennis te vind. Dit is daar dat bewustheid van onderliggende oorsake plaasvind. Dikwels word dit waargeneem tydens die krisis van die gemiddelde ouderdom.
Vandag het 'n hele paar wetenskaplikes ooreengekom op die siening dat werksaholisme 'n negatiewe uitwerking op die mens se gesondheid het. Workaholism word as psigiatrie beskou as selfvernietiging as gevolg van die uitputting van die werk. Verder, as u na statistiese studies kyk, kan u daarop let dat nie arbeidsongeluk as afhanklikheid bestudeer word nie, maar oortydwerk, wat nie met arbeidsverslawing geïdentifiseer kan word nie, aangesien die tyd wat bestee word aan die uitvoering van amptelike pligte nie 'n voldoende maatstaf vir werkplek kan wees nie.
Behandeling van workaholisme duur nogal lank en sluit in psigoanalise, Jungiese analise en alle vorme van langtermynpsigoterapie.
Insomnia, vergeetagtigheid, prikkelbaarheid, konstante bui swaai van helder euforie tot 'n diep depressiewe toestand word beskou as simptome van workaholism. Kliniese manifestasies sluit in: hoofpyn, moegheid, dyspepsie, suurstoftekort, duiseligheid, senuweestelsel.
Wetenskaplikes het ook tot die gevolgtrekking gekom dat lang ure toegewy aan professionele aktiwiteite die risiko van senuweestoornisse verhoog en dementie kan veroorsaak. Die feit dat oortydwerk nadelig die mens se gesondheid beïnvloed, is lank reeds bekend. Dit genereer stres, chroniese moegheid, wat gevolglik somatiese kwale veroorsaak.
Een van die mees algemene gevolge van hierdie verslawing is die opkoms van nikotienverslawing of alkoholmisbruik.
Die verskynsel wat oorweeg word, word gepaard met karakteristieke persoonlikheidstransformasies, wat in die eerste plek die emosionele-vrywillige sone raak. Sy eskalasie kom in samehang met die groei van emosionele losbandigheid, die voorkoms van afwykings in die hoedanigheid van empatie, deernis (empatie).
Afhanklike workaholic word gekenmerk deur die onvermoë om noue verhoudings te vorm, onvermoë om buite werk te ontspan. Eenvoudig gestel, wees bly, geniet dit, hy weet nie hoe nie. Eie spanningstoestand "blokke" sulke mense die vermoë om te verheug, die vermoë om te vergemaklik, kreatiwiteit. Hulle mag nie die verandering in die weer sien nie, die seisoensverandering, gedurig gedompel word in gedagtes oor werk.
Gesinsverhoudings word in die algemeen waargeneem deur 'n workaholic as 'n irriterende hindernis wat aflei van werkprosesse, waardeur die familie ergernis en irritasie veroorsaak, en hy beskou die verhouding self as 'n las wat groot energiekoste verg.
Gesprekke met familie, kamerade, vermaakprogramme of films vir slawewerkers lyk vervelig. Hy vermy die bespreking van ernstige gesinsprobleme, word opgeskort om kinders op te voed, betaal hulle nie aandag nie, gee nie emosionele warmte nie. Volgens die statistiese buro, in Engeland, werk werkende ouers met hul kinders gemiddeld nie meer as 19 minute per dag nie.
In die alledaagse lewe word 'n workaholic gekenmerk deur somberheid, onverdraagsaamheid, en vermy die toestand van "niks doen nie". So 'n verwydering van werklikheid, familie, vriende lei tot die ophoping van familie- en interpersoonlike probleme wat alle sosiale bande vernietig. Obsessie met werk as oorsaak van verhoudings het vandag die norm geword, asook die eensame ouderdom van die fanatiese slawe van werk. Onder gesinne waar daar werkers is, vind egskeidings meer dikwels met 40% plaas as by ander paartjies.
Afhanklik van werk het 'n impak op ander lede van familieverhoudings, wat dit ook as 'n voorbeeld van nabootsing kan aanvaar, of dit nie aanvaar nie en die pad van meer vernietigende afhanklikes kan volg. Workaholic kinders het dikwels ook verslawings.
Ook in die gesinsverhouding ly die intieme kant van die huwelik, aangesien die werkers dikwels 'n intieme begeerte het.
In verband met die hartseer vooruitsigte wat hierbo gegee word, het baie mense 'n vraag: hoe om te gaan met workaholism?
Eerstens, soos met ander gevalle van skadelike verslawing, is dit nodig om die bestaan ​​van afhanklikheid te besef. 'N Persoon moet verstaan ​​dat sy verslawing aan werk ontwikkel het tot 'n fanatiese afhanklikheid en sy verdere paaie te grafiek. Dit is nodig om te leer hoe om stewig te weier, omdat gewoonlik afhanklike individue nie dowes kan bly vir die konstante versoeke van kollegas om hulp. Terselfdertyd het die kollegas self nie regtig hulp nodig nie, dit is makliker vir hulle om 'n deel van hul eie verantwoordelikhede op die skouers van die een wat hulle trek, te verskuif.
Dit is nodig om te verstaan ​​dat elke werknemer sy duidelik voorgeskrewe pligte het wat hy moet doen en die ander persoon nie hierdie pligte moet nakom nie.
Om die belangrikste manifestasies van die afwyking wat beskryf word uit te skakel, word dit aanbeveel om u eie roetine te rasionaliseer. Gewoonlik is 'n baie groot hoeveelheid tyd gewy aan nutteloos gevalle wat die voorkoms van die aktiwiteit skep.
Die blokkering in die werkplek, hoofsaaklik weens die gebrek aan 'n stelsel, 'n gevestigde bestelling. Dit is om hierdie rede dat alle amptelike take gestabiliseer moet word en 'n werkskedule moet opgestel word met 'n streng raamwerk vir die uitvoering van elke taak.
Daarbenewens moet u die fundamentele postulaat onthou, wat in die volgende bestaan. Om effektief te kan werk, moet u ten volle ontspan. Hierdie reël moet aangeneem en noukeurig gevolg word.
Jy moet ook leer hoe om te skakel, stop voortdurend oor die werkproses dink, probeer om nie oor werk te praat, tuis of met vriende te wees nie. Dit is normaal in 'n nabygeleë omgewing om werkperke of arbeidsukses te deel, maar die professionele sfeer behoort nie die hoofonderwerp van geliefdes onder geliefdes te wees nie.
Ontsnap uit die irriterende gedagtes oor alledaagse werk is nogal moeilik vir werkers. Eerstens moet jy jouself liefhê, verstaan ​​dat 'n persoon nie net op professionele gebied moet ontwikkel nie, maar ook op ander gebiede ontwikkel word, byvoorbeeld in kuns, kultureel opgelei word. Daarom moet jy 'n onveranderlike reël vir jouself vestig - lees ten minste 10 bladsye fiksie. Net nie 'n goedkoop eenmalige leesstof nie, maar 'n ernstige werk wat iets nuttigs tot gevolg het. Lees is nie net afleidend nie, maar is ook 'n geseënde kos vir die menslike brein.