Lug-tot-grondmissiele is reeds intensief in die Tweede Wêreldoorlog gebruik, as geleide missiele en as ongeleide missiele. Grondaanvalsvliegtuie van die Britse lug mag (RAF) se Tweede Taktiese Lugmag en die Amerikaanse Vyfde Lugmag het na die inval in Normandië die Duitse grondmagte gevoelige slae toegedien deur ongeleide vuurpyle te gebruik. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klem by die ontwikkeling van geleide missiele op die vergroting van die reikafstand geleë. Die ontwikkeling word gedemonstreer deur die reikafstand van missiele soos die Amerikaanse Rascal (180 km) en die latere Britse Blue Steel (900 km).
Die Amerikaanse Bullpup-missiel is in Viëtnam, die Jom Kippoer-oorlog en in die Libanon konflik gebruik. Die Shrike-missiel is in die oorloë as anti-SAM's gebruik, aangesien dit die radaruitstralings van SA-2- en SA-3-missiele se geleidingstelle kon volg en die missiele op hulle lanseerplatforms kon vernietig. Die Standard- en Maverick-missiel is ook in Viëtnam en die Jom Kippoer-oorlog gebruik om klein, belangrike teikens met groot akkuraatheid aan te val. Frankryk beskik oor gevorderde ASM-tegnologie.
Die land het onder meer die Martel- en AS-tipe missiele ontwerp, maar sy bekendste missiel is die ASM-weergawe van die AM 39 Exocet, wat deur Argentynse Dassault Super Etendard-vegters gelanseer is om HMS Sheffield te kelder. Min is omtrent die Sowjetunie se ASM's bekend, maar die Kelt is as doeltreffend bewys. Swede het ŉ gesofistikeerde RB 05-ASM ontwikkel. wat deur die SAAB AJ 37 Viggen afgevuur kan word.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Missiel&oldid=2046824"