Pleistoseenfauna: kenmerke en evolusie Netwerk meteorologie
Die tyd van Pleistoseen was die eerste geologiese afdeling van die Kwartêr periode. Dit is hoofsaaklik gekenmerk deur lae temperature wat bykans die hele planeet met ys bedek het. Die Pleistoseen fauna dit word hoofsaaklik gekenmerk deur die voorkoms van groot soogdiere soos die mammoet. In hierdie tydperk neem ons ook die evolusie van die menslike spesie waar. Dit is in hierdie tyd dat die voorouers van die moderne mens verskyn het.
In hierdie artikel gaan ons al die eienskappe en evolusie van die Pleistoseenfauna ontleed.
1 Algemene konteks van die Pleistoseen-fauna
2 Pleistoseen fauna
Algemene konteks van die Pleistoseen-fauna
Om die ontwikkeling van die Pleistoseen-fauna te verstaan, moet ons die algemene konteks verstaan, sowel van klimaat as van geologie, ens. Dit is 'n tyd wat die bestudeer is en die meeste fossielrekords het. Om hierdie rede het dit een van die tye geword waar daar meer uitgebreide en betroubare inligting is. Hierdie tydperk het begin 2.6 miljoen jaar gelede en geëindig na die laaste ystydperk, ongeveer 10.000 vC
Gedurende hierdie tydperk het die groot soogdiere hul grootste prag gehad wat ontwikkeling en diversifikasie betref. Onder hulle is die mammoet, die megaterium en die mastodons wat feitlik die hele planeet oorheers het. Die kenmerk wat hulle anders as die res van die fauna maak, was hul groot grootte. Dit is ook nodig om kommentaar te lewer op die ontwikkeling van die voorouers van die mens soos die Homo erectus, Homo habilis en Homo neanderthalensis.
Wat geologie betref, het ons gevind dat die vastelande min verdring is. In hierdie geval was die kontinentale drywing redelik laag en het dit sedertdien so gebly. In hierdie tyd het die vastelande dieselfde posisies gehad as vandag. Deur die klimaat te analiseer, sien ons dat daar die lae temperatuur was. En dit is dat gedurende hierdie tyd verskeie gletsersiklusse plaasgevind het. Dit het heeltyd so gebly tot die laaste ystydperk geëindig het. 'N Groot deel van die planeet was met ys bedek. Spesialiste het aangeteken dat ongeveer 30% van die aardoppervlak bevries was. Die suidpool in Antarktika was heeltemal bedek met ys, net soos vandag. Al die lande van die Noordpoolsirkel was ook daar.
Nadat ons die konteks van hierdie tydperk ontleed het, begin ons die Pleistoseen-fauna te ontleed.
Gedurende hierdie tyd was dit die soogdiere wat die dominante groep geword het. Handhaaf 'n veralgemeende al die hegemonie wat in vorige tye begin het. In die Pleistoseen-fauna val die opkoms van die sogenaamde megafauna op. Hierdie megafauna verwys na groot diere wat die lae temperature wat destyds bestaan, kon weerstaan.
Alhoewel soogdiere die maksimum ontwikkeling en diversifisering van die fauna van hierdie tyd was, het ander groepe diere soos voëls, amfibieë en reptiele ook gediversifiseer. Baie van hierdie groepe diere het tot vandag gebly. Daar kan egter nie aangevoer word dat soogdiere die konings van hierdie era was nie.
Die Pleistoseen-megafauna het hoofsaaklik uit groot diere bestaan. Onder hierdie diere wys ons die meeste verteenwoordigers die mammoet, die megaterium, die smilodon, die elasmotherium, onder andere. Ons gaan die belangrikste diere van die Pleistoseen-fauna een vir een ontleed.
Hierdie diere het tot die geslag Mammuthus behoort en het baie gelyk aan die olifante wat ons vandag het. Een van die mees verteenwoordigende kenmerke van hierdie groep was die verlenging van die neus. Dit is omdat hulle tot die Proboscidea-orde behoort en die orrel het wat algemeen bekend staan ​​as die stam. Die wetenskaplike naam is proboscis. Die mammoete het ook besit lang, skerp slagtande wat help verdedig het teen potensiële roofdiere. Hierdie slagtande het 'n opwaartse kromming gehad. Hierdie slagtande is van ivoor gemaak.
Afhangend van die verspreidingsarea van die individu en die nabyheid of afstand van die gebiede met laer temperature, is die liggaam met min of meer pels bedek. Sy gewoonte of voedsel was plantetend. Dit maak dat die slagtande net 'n verdedigende funksie het. Ondanks sy enorme voorkoms en deel van die Pleistoseen megafauna-groep, het dit in die volgende tydvak uitgesterf. Danksy talle fossielrekords is dit moontlik om baie te weet van die morfologie en lewenswyse van hierdie spesie.
Hierdie diere behoort tot die orde Pilosa en hou verband met die huidige luiaards. Dit is 'n soort dier wat een van die grootstes geword het wat die aarde bevolk het. Sy gemiddelde gewig was tussen 2.5 en 3 ton en was ongeveer 6 meter lank. Hierdie spesie is bestudeer danksy die versamelde fossiele. Sy bene was redelik robuust, en daar word vermoed dat dit 'n groot hoeveelheid vleis moes dra.
Soos luiaards vandag, het hulle baie lang kloue gehad. Hierdie kloue is hoofsaaklik gebruik om na kos te grawe. Hulle dieet was heeltemal op die adder en daar word vermoed dat hulle 'n eensame gedrag gehad het. Die liggaam is bedek deur 'n dik pels wat dit help beskerm teen die lae temperature wat destyds bestaan ​​het. Sy habitat en verspreidingsgebied is uitgebrei deur die sones van Suid-Amerika.
Hierdie dier behoort tot die Felidae-familie en is direkte familie van die huidige katte. Die belangrikste kenmerk daarvan was die groot grootte en twee lang slagtande wat van die boonste kakebeen afgesak het. Danksy hierdie kenmerke het die smilodon wêreldwyd bekend gestaan ​​as »Sabertand-tiere». Dit is een van die bestudeerde diere in die geskiedenis, omdat dit ook in talle verhale en mitologieë voorkom.
Danksy die fossiele wat van hierdie spesies versamel is, kan mans tot 300 kilo gewig bereik. Hulle het hoofsaaklik in alle gebiede van Noord- en Suid-Amerika gewoon.
Dit was een van die soogdiere wat aan die Rhinocerotidae-familie behoort het, verwant aan die hedendaagse renosters. Die belangrikste kenmerk van hierdie diere was om 'n groot horing te hê wat uit hul skedel uitgesteek het en wat meer as twee meter kon meet. Hul dieet was plantetend en hul hoofkos was gras.. Soos met ander Pleistoseen-soogdiere, het dit 'n liggaam wat deur dik pels bedek was. Sy habitat en verspreidingsgebied was in die gebiede van Sentraal-Asië en die Russiese steppe.