(Alhoewel sy nie haiku en tanka skryf sover ek weet nie.)Die diepte, eenvoud en verwondering in haar skryfwerk, soos so goed deur Gisela Ullyat beskryf, is inspirerend. Dalk voel dit net so vir my, omdat ek soveel kennisse en vriende het wie se ouers tekens daarvan begin toon of reeds in ’n gevorderde stadium daarvan is. ’n Ander rede is dalk dat meeste mense bloot geen kennis besit het oor demensie of Alzheimer se siekte nie en dus kon niemand in elk geval openlik daaroor praat nie. Dit was nie my koei nie. ‘n Boer het skielik my beskuldig dat ek sy koei gesteel het. Dink maar aan die bekende Egidius-lied: “Egidius, waer bestu bleven? / Mi lanct na di, gheselle mijn. / Du coors die doot, du liets mi tleven.” In “The Bounded Text” verskaf Kristeva (1980:36-63) ‘n model vir die totstandkoming van ‘n teks deur die gebruik van reeds bestaande diskoerse. Haar teorie is dat betekenis nie deur ‘n skrywer gegenereer word nie, maar wel deur taaluitinge binne intertekstuele verband te plaas en te interpreteer aan die hand van wat voorheen reeds gesê of geskryf is.