MUSKIESE VARK, 'N VARK UIT SUID-AMERIKA (FOTO'S EN VIDEO) - DIERE - 2020
Musk en ander wilde varke
Ten spyte van die huisdiere van diere, is daar nog baie wilde varkrasse, waaronder die muskusvarkie uitstaan. Op 'n ander manier word dit bakkers genoem. Hierdie wilde diere word geklassifiseer as nie-herkouerhoefdiere. Maar daar is ander bosbrande wat die aandag van mense lok, soveel dat hulle hul huise probeer behou. Groei van sulke rasse het sy positiewe en negatiewe punte. Oor hierdie en praat in die artikel.
Jagters word na die bos gestuur vir die spesifieke doel om 'n wilde vark of 'n beer te prooi. Die vleis van hierdie diere is taai, maar oorskry die smaak van tuisvark.
Wilde varke word beskou as die voorouers van klassieke varkies. Volgens historiese data het hulle daarin geslaag om meer as 7 duisend jaar gelede te tem. Verrassend genoeg was die hond die eerste huisdier, en die tweede - die vark.
Buite is die wilde familielid van die vark baie anders as die huishoudelike familielid. Die dier se kop is langer, en die liggaam is integendeel korter. Bene sterker, meer stabiel, en ore - meer. Die boer het skrikwekkende fangs, waarvan die lengte 20 cm kan wees. Die grootte van 'n volwasse man is regtig indrukwekkend. Die gewig is binne 150-200 kg, met 'n lyflengte van meer as 150 cm.
Terselfdertyd het diere 'n aggressiewe karakter. En dikwels word die teling van wilde varke bemoeilik deur die feit dat die eienaars bang is vir hul eie troeteldiere. Spesifieke gevaarlike wildewoudsvark tydens die roetel en in die teenwoordigheid van nageslag. Op so 'n tyd kan nie net mans, maar ook vroue aanval nie.
Die smaak van die vleis van die voorouer van die huishoudelike vark is meer intens en geurig. Veral gewaardeerde vleis is 'n jong varkie met 'n delikate pienk kleur.
Algemene kenmerke van alle wilde diere
Wilde varke woon vandag in verskillende dele van die wêreld, meestal in die woude. Afhangende van die habitat het 'n kenmerkende voorkoms. Maar ooreenkomste word opgemerk:
groot grootte en kragtige toevoeging;
lang honde (20 cm);
dik stywe borsels;
kleur - swart, geel, grys met allerhande skakerings;
varkies word gestreep gebore en kry 'n permanente pak in 3-4 maande;
Volwasse varke het kalkan - 'n laag vet wat die bors beskerm.
In Rusland word wilde varke onderskei deur 'n swaar kop en reguit snoet. Afstammelinge wat hulle een maal per jaar gebring het, nie meer as 6 welpies nie. Dit is hierdie verteenwoordigers wat die voorvaders van die plaaslike vark in die gebied van vandag se Rusland geword het.
Breeps gevind in die Europese en Siberiese woude is van groot grootte - meer as 'n meter by die skof. Die meeste spesies word beskerm.
Musk merk gebied
Die Amerikaanse wilde vark is die voorouer van die moderne bakkers. Hierdie diere word ook muskusse genoem.
Die naam word gegee as gevolg van die teenwoordigheid op die rug van die klier wat 'n sterk ruikende geheim - muskus skei. Daarmee merk die bakkers hul eie grondgebied.
'N Vark uit Suid-Amerika behoort aan die nie-herkouerhoefdiere. Dit is, dit is onmoontlik om dit aan ons gewone varke toe te skryf. Maar die ooreenkoms is nog daar, net bakkers is kleiner, en hul hare is dikker en langer. Die gewig van 'n volwasse individu is nie meer as 30 kg nie, met groei tot 60 cm. Roofdiere gee uit katyne (hulle het drie gesigte) wat na onder gerig word.
Daar is pekarye en kenmerkende eksterne tekens van 'n vark - kort bene, klein oë en geronde ore.
Die Amerikaanse is gewaardeer vir die spesiale vleis - sag, dieet en sappig. Dit is die bakkersvleis wat gebruik word in die voorbereiding van populêre burgers en ander kitskos.
Babirus het die Rooi Boek getref
'N Baie interessante dier is 'n wilde vark uit Indonesië. Dit is baie maklik om dit te herken deur die teenwoordigheid van baie lang honde. Terselfdertyd is die kop van die vark klein, relatief tot die res van die liggaam. Die borsels is amper heeltemal afwesig. As gevolg van die hoë bene, kan die hoogte van 'n volwasse persoon by die skof 80 cm bereik, die maksimum gewig - tot 80 kg.
Ten spyte van die feit dat die skaars vark, wat genoem word babirussa, onder beskerming is, word dit in Indonesië nog steeds as 'n bron van vleis beskou.
Dit is glad nie winsgewend om sulke diere tuis te kweek nie, want hulle is nie te produktief nie, anders as ander varke. Ja, en gee hulle normale omstandighede van aanhouding is uiters moeilik.
Nou het die babirussa-varkpopulasie aansienlik gedaal. Dit het gelei tot die feit dat hierdie spesie in die Rooi Boek gelys is.
Lees hier - "Oor alle spesies en rasse van varke."
Groeiende wilde varke by die huis
Dit is nie nodig om 'n jagter te wees om die spel te geniet nie. As jy wil, kan jy teling van wilde varke by die huis doen.
Om dit te doen, moet jy net varke van wilde varke koop en op jou eie waardevolle vleis opbou.
Die voordele van hierdie inhoud sluit in: om lekker vleis te kry sonder om huis toe te gaan. En deur nadele - die moeilikheid van die inhoud. So diere het 'n plek nodig om te loop. Dit is beter om nie die onderkant van die omhulsel te bedek nie, want die varke sal dit graag met hul snoetgrawe grawe. Wel, as jy 'n plek vir swem kan bied - 'n klein meer of moeras.
'N Warm kamer vir varkies is nie nodig nie. Maar as die doel vinnig groei, sal 'n warm skuur nie seergemaak word nie, want koue lei tot gewigsverlies. Maar 'n kappie wat van die brandende son beskerm, is eenvoudig nodig.