In die somer van 1787 het 'n skare rondom die Onafhanklikheidsaal vergader om te leer watter soort regering hulle verteenwoordigers vir die nuwe nasie gevorm het. Toe Benjamin Franklin uit die Konstitusionele Konvensie uitgegaan het, kon mev. Powel nie meer wag nie. Franklin was een van die bekendste van die "Framers" wat op die nuwe Amerikaanse Grondwet gewerk het. Powel het na Franklin opgetrek en gevra: "Wel, dokter, wat het ons, 'n republiek of 'n monargie?" Franklin draai na haar toe en sê wat is dalk die mees verkillende woorde wat deur enige Framer uitgespreek word. Hy het gesê, 'n republiek, mevrou, as jy dit kan behou. '
Franklin se woorde was meer as 'n spog. Hulle was 'n waarskuwing. Die vreemde ding van 'n demokratiese stelsel is dat dit die saad van sy eie ondergang bevat. Vryheid word nie deur enige perkament of belofte gewaarborg nie. Dit word verdien deur elke generasie wat dit jaloers moet beskerm teen bedreigings, nie net van buite nie, maar van binne 'n nasie.
Sommige 226 jaar nadat die noodlottige woorde uitgespreek is, is die ware invoer van Franklin se waarskuwing al te eintlik vir Amerikaners geword. Die laaste 10-jare het die opkoms van 'n sekuriteitsstaat van ongekende grootte en die vermindering van privaatheid en kernbeskerming vir burgers gesien. Onlangs het 'n federale regter beslis dat die massiewe NSA-toesigprogram ongrondwetlik was. Amerikaanse regshof Regter Richard Leon het nie net gesê dat die versameling van "metadata" 'n onredelike soektog of beslaglegging vorm nie, maar dat die Framers soos Franklin op die gedagte van die saak sal wees.
Die groot ironie is dat die grootste verlies van grondwetlike beskerming plaasgevind het onder 'n man wat amptelik beland het om sekuriteitswette te hervorm en dikwels na homself as 'n voormalige staatsregprofessor verwys. 'N ikoniese figuur vir baie liberale, president Barack Obama het die burgerlike vryhede gemeenskap verdeel en beide die veiligheidsstaat en sy eie ongekende magte uitgebrei. Hy het dade aangepak wat Richard Nixon sou laat bloos - van die onwettige toesig om tientalle privaatheidsgedinge te beëindig, om die reg te eis om enige burger, op sy enigste gesag, dood te maak. Hy het ook belangrike internasionale beginsels teruggerol in die uitbreiding van drone-aanvalle en belowend om nie amptenare vir marteling te vervolg nie.
Republikeinse senator Lindsay Graham het op die idee gedink dat privaatheid selfs relevant is, aangesien slegs 'n terroris teen sulke magte sal beswaar maak.
Oorlog op privaatheid
Met sy gesondheidsorgprogram in bureaukratiese snafus en kwessies soos geweerbeheer en immigrasie in die Kongres, het Obama sy finale jare in die kantoor betree met min duidelike suksesse. Een van sy mees opvallende en onheilspellende suksesse was in sy oorlog teen privaatheid in die Verenigde State. Obama het nie net groot bewaking van oproepe en e-posse van burgers bestel nie, maar hy het veldtog gevoer om mense se verwagtinge van wat privaatheid beteken, te verander. Sy administrasie bepleit 'n toesigvriendelike vorm van privaatheid in 'n nuwe visboel-samelewing waar die regering burgers in real-time kan volg vanaf hul aankope en boodskappe. Obama het probeer om burgers te oortuig om die regering te vertrou en dat hulle niks het om te vrees nie, want hy sal persoonlik waarborg dat hierdie magte nie misbruik word nie. Terselfdertyd het hy enige poging aangewend om geregtelike hersiening van hierdie programme te kry - buite 'n belaglike geheime hof met 'n geskiedenis van die vereistes vir die toesig op rubberstempel.
Die resultaat is 'n toesigstaat van ongekende grootte. Klitsluider Edward Snowden is nou 'n gejaagde man onder die beskerming van Rusland. Terwyl Obama egter Snowden se inhegtenisneming verlang, het sy direkteur van die nasionale intelligensie, James Clapper, erken dat hy oor die toesigprogramme voor die Kongres gaan lê. Tog het die Obama-administrasie geweier om te ondersoek, laat staan ​​en vervolg hom vir meineed.
Snowden se onthullings het 'n massiewe toesigstelsel onder Obama geopenbaar. Die onthullings toon dat die VSA kommunikasie van sy naaste bondgenote soos die Duitse kanselier Andrea Merkel onderskep het terwyl hulle die wêreld oproepe oproep - 60 miljoen oproepe in Spanje alleen. Vir Amerikaanse burgers het die regering 'n byna totale deursigtigheid geskep in die versameling van honderde miljoene oproepe en e-posse. Hierdie oproepe word gestoor en sekuriteitsbeamptes het onmiddellike toegang tot inligting oor die ligging, tyd en duur van kommunikasie. Die Obama-administrasie het ook joernaliste onder toesig geplaas in 'n aanranding oor die persvryheid.
Ander politici het geskimp dat slegs mense met iets om weg te steek, bekommerd wees oor sulke toesig. So het die Republikeinse Senator Lindsay Graham op die idee gepraat dat privaatheid selfs relevant is aangesien slegs 'n terroris teen sulke magte sal beswaar maak.
Natuurlik moet die regering jou pos gereeld lees en luister na oproepe om te bepaal of jy 'n terroris is ... of net 'n teiken. 'N Onlangse verslag het gedokumenteer hoe die Nasionale Veiligheidsagentskap rekords van aanlyn seksuele aktiwiteit versamel het om gebruik te word om die reputasie van mense wat as radikale beskou word, te benadeel. Onder die teikens is minstens een individu geïdentifiseer as 'n "Amerikaanse persoon". Die NSA versamel vuil soos "seksueel eksplisiete materiaal aanlyn", en "seksueel eksplisiete taalgebruik gebruik wanneer dit met onervare jong meisies kommunikeer". Shawn Turner, direkteur van openbare sake vir Nasionale Intelligensie, het op mediabedienings gereageer met 'n bietjie meer as 'n shrug. Hy sê sulke aktiwiteite moet nie verbasend wees nie, aangesien die Amerikaanse regering al die wettige gereedskap tot ons beskikking gebruik teen mense wat geag word vyande van die staat. Natuurlik is dit tot hul beskikking as gevolg van verhoogde en ongemerkte magte wat deur hierdie President aangeneem word.
Binne Story - Die Diplomatieke Koste Van Amerikaanse Surveillance
Hierdie "kyklys" bevat blykbaar mense met ongewilde uitsig. Die gepubliseerde dokumente verwys na een doelwit om die NSA se ire aan te trek deur te argumenteer dat "Nie-Moslems 'n bedreiging vir Islam is", en dan sy kwesbaarheid as "aanlyn-losbandigheid" geïdentifiseer. 'N Ander akademikus het gewaag om te skryf ter ondersteuning van die konsep van "aanstootlike jihad" en daarom het die NSA hom getoets vir sy "aanlyn-losbandigheid" en het hy opgemerk dat hy "artikels publiseer sonder om feite na te gaan".
Bush-administrasie-amptenare het Obama alreeds aangenaam vir sy administrasie se versameling van vuilheid op geteikende individue. Inderdaad, ondersteuners noem nou die president se "doodlys" as 'n rasionaal vir hierdie nuwe kontroversiële stelsel onder 'n minder slegte rasionaal. Stewart Baker, voormalige algemene raadslid vir die NSA in die George W Bush-administrasie, het daarop aangedring dat "in die geheel dit eerliker en miskien meer menslik is" as om hulle te verdamp.
In 'n vorige konferensie het Obama die sirene-oproep van outoritante deur die geskiedenis herhaal. Terwyl hierdie magte groot is, is ons motiewe goedaardig. So daar het jy dit. Die regering is belowend om jou beter te beskerm as jy net hierdie laaste mate van privaatheid oorgee. Miskien verdien ons bietjie beter. Dit was immers Benjamin Franklin wat gewaarsku het: "Diegene wat noodsaaklike vryheid wil gee om 'n klein tydelike veiligheid te koop, verdien geen vryheid of veiligheid nie."
Jonathan Turley is die Shapiro Professor van Openbare Belangreg aan die George Washington Universiteit en het voor die Kongres getuig oor die gevaarlike uitbreiding van presidensiële magte. Hierdie artikel is oorspronklik verskyn JonathanTurley.org
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > burgerlike vryheid > 'N Republiek as jy dit kan hou