Suid Afrika op die rand van totale ekonomiese ineenstorting? - Page 2 - Stormfront
Blanke werkloosheid het sedert 1995 skrikwekkend met 100% gestyg - Die Instituut vir Sekerheidstudies:
Blanke werkloosheid neem egter veel vinniger as werkloosheid vir alle groepe toe. Die Instituut vir Sekerheidstudies beraam dat blanke werkloosheid sedert 1995 verdubbel het, dit wil sê met 100% gestyg het, teenoor die 35% vir alle bevolkingsgroepe hierbo genoem.
"Ons staan op die punt om of 'n groot volk te word, of om op te hou as 'n volk te bestaan. Laat ons dus werk terwyl dit dag is. Laat ons ons volk opbou."- Christiaan de Wet
Suid-Afrika is seker die enigste land ter wêreld waar
die meerderheid homself teen die minderheid moet
Volgens die jongste sensus het die blanke bevolking
persentasiegewys weer eens verminder teen die swart
bevolking. Deels verantwoordelik hiervoor is die ongebreidelde
aanwas onder die swart bevolking, en dan
natuurlik die ewe onbeheerste instroming vanuit ander
In terme van getalle het die ANC en sy swart volgelinge
dus geen enkele vrees meer vir die witman nie.
By die stembus is hy reeds die meerderheid en daarom
is enige verkiesing net 'n sirkus om vir die wêreld
te kan sê dat daar 'n "demokrasie" in Suid-Afrika is.
Die Suid-Afrikaanse demokrasie eindig egter net
daar by die stembus. Wat die res van die samelewing
betref, is die ANC besig om dinge so te reël dat die
land in werklikheid 'n diktatuur word.
Die sprekendste voorbeeld is die jongste wysigings
wat die ANC-bewind gepubliseer het wat die ekonomiese
interaksie reguleer. In terme daarvan sal niemand
sogenaamde SEB-Telkaart nie reg is nie. Die jongste
voorstelle is so verregaande dat maar min instansies
kan reken op enige verdere ekonomiese interaksie met
die staat. Daar word feitlik verwag dat alle belange
eenvoudig oorgedra moet word na swart aandeelhouers.
Netso is dit ook so dat instansies, soos welsynsinstansies,
nie meer kan aanspraak maak op ondersteuning
van die staat as hulle nie 100% swart is nie. 'n
Kenner wat die Telkaart bestudeer het, het onlangs op
'n radio-onderhoud gesê dat die swart bevoordeling so
ver gevoer word in terme van die voorgestelde Telkaart,
dat enige kinderhuis wat nie ten volle net swart
kinders versorg nie, nie meer enige voordele of subsidie
by die staat sal kan kry nie.
Niemand sal ook enige dienste of produkte aan die
staat kan verskaf nie tensy hy bereid is om 'n beduidende
deel van sy besigheid oor te dra aan swartes.
Daar is instansies wat dink dat hulle slim is deur sogenaamde
rustende swart vennote in te neem, net om
tog voordeel uit die staat te kan kry. Die feit is egter dat
die amptelike papierwerk, soos die aandeelhouding en
direkteursopgawes by die maatskappyekantoor, uiteindelik
die enigste wettige posisie reflekteer. Dit is dus
om met vuur te speel om 'n swarte se naam as groot
aandeelhouer te plaas, en dan te dink jy is veilig. Een
of ander tyd gaan daardie "betroubare vennoot" sy regmatige
deel opeis, en enige hof gaan hom gelyk gee
op grond van die amptelike registrasies en papierwerk.
Dieselfde geld met die sogenaamde "affirmative
action", waar daar in die werksplek gediskrimineer
word teen dikwels kundige blankes, ten gunste van
dikwels onkundige swartes, net omdat velkleur ter
Die vraag ontstaan nou: waar is die hooggeroemde
demokrasie dan nou as dit kom by aanstellings in die
werkplek? Waarom moet 'n meerderheid (en dis geen
klein meerderheid nie met 'n verhouding van ongeveer
10 swartes per blanke in die land!) beskerm word teen
'n minderheid? Waarom moet daar wetgewing wees
wat die meerderheid geleentheid gee om besigheid te
doen, eerder as dat met die minderheid besigheid
Die probleem lê waarskynlik in 'n samevoeging van
gewilligheid en vermoë. Blanke kinders druk deur, maak
matriek en voltooi 'n graad by 'n universiteit. Swartes
soveel minder. Swart mediese studente hoef net 'n
70% slaagsyfer in matriek te hê, terwyl van blankes
verwag word om 90% te behaal. Uiteindelik het hierdie
maatreëls net tot gevolg dat blankes uitstaan as dié
wat wil werk, en ook die vermoë het om te kan werk op
grond van intellektuele vermoëns, wat enersyds geneties
geërf is, en andersyds aangevul is deur studie.
Uiteindelik kan al hierdie sake nie werk nie as die
blankes ruggraat kry, 'n finale streep trek en weier om
aan al hierdie verswelging deel te neem. Daaroor kan
by 'n volgende geleentheid besin word.
De Doorns-opstande poging om DA in slegte lig te stel?
Onbevestigde berigte wil
dit hê dat die opstande by
De Doorns deur Cosatu (alliansie
venoot van die ANC)
gedryf word om die Wes-
Kaap onregeerbaar te maak
om die DA wat daar regeer
in 'n slegte lig te stel sodat
die ANC by 'n volgende verkiesing
die provinsie kan oorneem.
Die "stakers" word glo
met busse aangery om deel
te neem aan die staking
deur die sogenaamde plaaswerkers.
"stakers" kom uit plakkerskampe
en is beslis nie almal
bona fide plaaswerkers nie.
Daar is wel stukwerkers wat
op wingerdplase werk wat
wel in plakkerskampe bly.
Dit sal seker lonend wees om
'n opname onder die "stakers"
te maak om uit te vind
wie van hulle werklik plaaswerkers
Die feit dat Cosatu aangekondig
het dat die staking
van De Doorns uitgebrei
gaan word na die ander plaasarbeiders
is ook 'n aanduiding dat hulle
die hele Wes-Kaap in oproer
wil kry sodat die DA-regering
daar 'n slegte naam
kan kry en die ANC dan 'n
beter kans sal hê om die
verkiesing daar te wen. Dit
is ook interessant dat die staking/
opstande nou voor Bloemfontein
plaasvind dat mens
ook met die indruk laat dat dit
alles te doen het met die
magstryd deur die faksies binne die ANC.
Wanneer ons bedink wat die geldelike
skade is wat aangerig is deur die afbrand
van wingerde en ander strukture
dan kan nie gedink word dat mense so
kortsigtig kan wees net terwille van
hoër lone nie. Om die skade te herstel
sal eerstens uit die wynboere se sakke
kom, maar uiteindelik gaan die man op
straat ook maar weer moet opdok en
gaan die pryse van druiwe en wyn ook
weer onnodig hoër gejaag word.
-Dr. Müller Pretorius Bron: Die Afrikaner 16-22 Nov. 2012
Die stakings van 2012 van hierdie nuwe Suid Afrika raak al hoe aggresiewer en uitgerek in vergelyking van 'n paar jaar terug. Daarteenoor vernou die tydsduur van een staking opgevolg na die ander. Die land staar tans 'n onteenseglike krises van 'n algehele rewolusie in die gesig. Hierdie is waaragtig 'n tikkende tydbom wat net wag om te onplof! Dit blyk wel die tendens te wees en net tyd sal ons leer wanneer dit gewis die geval SAL en GAAN wees.
'n Minimum plaaswerkerloon van R150 per dag is vergesog, 'n droombedrag en gaan grootskaalse werkverliese meebring en landboumeganisasie bespoedig. Daarby gaan dit opkomende boere se pogings om hul boerderye op dreef te kry vernietig.
Dit is die reaksie van boere en landbouorganisasies op die eise van plaaswerkers in die Wes-Kaap dat hul nasionaal vasgestelde minimum loon van R70 tot R150 per dag verhoog word.
Druiweboere wat die afgelope week erg getref is deur die stakings sê meganisasie is iets waarna lankal gekyk word, maar nou, ná die protesoptrede, nog gouer ondersoek gaan word.
Sou Mildred Oliphant, die minister van arbeid, 'n bedrag van R150 ná samesprekings vasstel, gaan dit heel eerste lei tot afdankings van plaaswerkers.
"Wes-Kaapse wynboere ondersoek al 'n geruime tyd meganisasie, en veral nou weer ná die gewelddadige protesaksies in die landboubedryf," sê Rico Basson, uitvoerende direkteur van *Vinpro, spreekbuis van Wes-Kaapse wynboere.
"Die omvang van die looneise is onrealisties en onbekostigbaar vir die gemiddelde produsent. Dat arbeidskoste reeds so 'n groot persentasie van die bedryfskoste verteenwoordig, noodsaak produsente om toenemend na meganisasie te kyk."
Die meeste wynboere betaal reeds gemiddeld 20% tot 40% meer as die nasionaal vasgestelde minimum loon vir plaaswerkers, sê hy.
Volgens Michael Laubscher, voorsitter van die Hexvallei-tafeldruifvereniging (HTA), sal enige loonverhoging beslis tot afdankings lei.
"Al die boere betaal meer as R70 per dag. As een dit nie doen nie, moet hy na vore tree."
Minder as 6% van die plaaswerkers word deur vakbonde verteenwoordig, sê hy.
"Skielik is daar baie vakbonde om die tafel wat beweer hulle het 'n mandaat van die werkers. Cosatu was nooit in enige vorm betrokke in die vallei nie. Nou maak hy sy stem dik hier.
"Vakbonde het geen houvas op plaaswerkers nie. Hulle soek loonverhogings en wil nuwe lede werf, deur intimidasie."
Volgens Basson word die produktiwiteit van arbeid teenoor "meer doeltreffende" meganisasie daagliks ondersoek.
"In sekere gevalle is daar reeds bewyse meganisasie is op lang termyn goedkoper as handearbeid. Ál meer produsente oorweeg dit.
"Die werklikheid is dat, gemiddeld, die wynprodusente geen of baie min wins maak."
Pieter de Kock, eienaar van die plaas Exhex-boerdery in De Doorns, sê as die minimum loon tot R150 verhoog word, kan hy "oppak, my werkers afdank en die plaas sluit".
Hy sê 'n ekonomiese peiling wat in 2011 van sowat 39 plase in die Hexvallei deur Frudata SA gedoen is, toon 'n verhoging van die minimum loon hou verreikende negatiewe gevolge in wat werkskepping betref.
De Kock het 10 ha wingerd verloor toe stakers dit aan die brand gesteek het. Hy skat sy verlies op R2,5 miljoen.
Volgens 'n boer van Robertson is R150 "'n droombedrag".
"Dis nie dat jy 'n klomp geld in jou donnerse sak druk nie. My trekkers is flenters. Ons sit nog met wyn wat nie verkoop is nie.
"As ons meer moet betaal, halveer ek my plaas en my werkmag, haal wingerde uit en plant weiveld vir beeste."
Volgens Vaaltyn Pieterse, direkteur van die swartbemagtigingsboerdery Siyazama-Klipland-boerdery, word sy 60 werkers R75 per dag betaal.
Pieterse sê Siyazama sal moet toemaak as die minimum loon tot R150 verhoog word.
"Siyazama sal dan moet teruggaan na ryk kommersiële boere.
"Die R150 is ons kopseer. Ons is nuwe boere. Ons moet vorentoe én op. Mense besef nie die hoë landboubedryfskoste nie."
- Marlene Malan en Julian Jansen
Skakel: R150 per dag? Bron: Rapport 18 Nov. 2012
Onrus is doodskoot vir werkers
'Die Marikana van landbou," noem Cosatu dit. Minister Tina Joemat-Pettersson beloof plaaswerkers onmiddellike verhogings en dat haar departement alles sal doen om die werkers te ondersteun. Intussen is die Boland in chaos gedompel. Alles oor hoër lone; met die kreet dat plaaswerkers nie op R70 per dag kan lewe nie. R70 as minimum loon is bitter min en elke boer sou graag meer wou betaal. Dit is die bedrag wat 'n inklusiewe komitee van kundiges saam met die departement van arbeid ná 12 maande se navorsing en konsultasie met alle belanghebbendes in Maart vanjaar vasgestel het. Al het hulle faktore soos die uitwerking op werkgeleenthede, bekostigbaarheid en volhoubaarheid in ag geneem, het dit toe tot duisende afleggings in arbeidsintensiewe bedrywe gelei.
Mangaung-geïnspireerde besluite om strydig met daardie kundiges se aanbevelings landboulone aan te pas, sal noodwendig negatief op die produksiestruktuur en kosteprofiel van die sektor inwerk. Boere is prysnemers, uitgelewer aan markte. Op 'n Mooke- tsi-tamatieplaas met 2 000 werkers is daar teen vanjaar se gemiddelde van R17,50 per boksie eenvoudig nie genoeg wins om plukkers selfs R70 per dag te kan betaal nie.
Plaaswerkers kry nie net die loon nie. Hulle eet onder meer van die plaas af; die meeste woon verniet sonder krag- en waterrekeninge; en kry meestal gratis gesondheidsorg. Waar daar op enkele plase oortree word, het die georganiseerde landbou min simpatie met sulke boere. Wetgewing reguleer lone en werkomstandighede en daarby moet gehou word. Steekproewe oor die land heen het gewys baie min gevestigde boere oortree arbeidsreëls en dat die swaartepunt van uitbuiting, kinderarbeid en wanvergoeding in die opkomende sektor voorkom. Arbeidsinspekteurs kom nie daar nie.
Uitvoerplase soos dié in die Hexriviervallei word jaarliks aan streng inspeksies onderwerp om te verseker net die beste internasionale standaarde geld, veral wat betref woon- en werkomstandighede van werkers. Voor De Doorns het die departement nooit die eerlikheid van daardie inspeksies bevraagteken nie. Vir landbou het die wêreld baie klein geword. Boere ding mee teen die beste produsente op kieskeurige buitelandse markte en net die mees kompeterende ondernemings oorleef. Dit is hoe Suid-Afrika sedert 2006 sy tee-en-koffiebedryf aan Malawi, Kenia, Uganda en Rwanda afgestaan het – ons kon nie met hul laer arbeidsinsette meeding nie. Meer gewasse soos groente en uitvoervrugte, waar arbeid 'n groot deel van die uitgawebegroting uitmaak, sal oor ons grense uitsluip.
Die internasionale speelveld is ook nie gelyk nie. Suid-Afrikaanse boere se beleidsomgewing is met onsekerheid oorlaai. Hulle ding mee teen hoogs gesubsidieerde produkte, terwyl die hekkies van tegniese en plantgesondheidskodes vir ons hoër gestel is. Met dié "landbou-Marikana" kan ons sterkste kompetisie in Suid-Amerika en Australasië hul geluk nie glo nie.
Hoe toetreders tot landbou, en veral die begunstigdes van grondhervorming, met nog 'n buitensporige loonverhoging winsgewend kan boer, is 'n raaisel. Daar is klaar dramatiese stygings in geadministreerde pryse soos water, diesel en elektrisiteit. Selfs ook die swart boere in Agri SA waarsku dat toegewings aan die looneise tydens volgende jaar se oestyd met twee keer meer stukrag weer op die tafel gaan beland. Anders as myne kan plase nie tydelik tydens 'n loondispuut produksie staak nie. Maar dit gaan oor veel meer as lone van plaaswerkers. Die gewelddadige stakings het nie toevallig in die Wes-Kaap uitgebreek nie. Dit kan mens aflei uit die kru, kwetsende taal wat kabinetslede en Cosatu-leiers teenoor werkgewers uitgejil het. Ook uit die politieke jargon waarvan hul toesprake voor brandstigtende, klipgooiende stakers deurspek was. Die regering is arm aan beginselgedrewe leierskap wat hulle tot verantwoording kan roep en vir skade aanspreeklik hou. Dit spreek veral ook uit die feit dat plaaslike gemeenskappe soveel van die opruiende massa nie ken nie omdat hulle van elders met busse aangery is.
Dis nie brandarm plaaswerkers wat met skatryk boere swaarde kruis nie. Dán sou die gewelddadige intimidasie van heeltydse werkers nie nodig gewees het nie. Dit gaan oor rou politieke belange, waar beskaafde werkgewers en werknemers gekonfronteer word deur meesters van chaos en verwoesting.
Ekonomiese realiteite staan hier onversoenbaar teenoor politieke verwagtinge en die belange van plaaswerkers word tussenin vermorsel. Die ANC-Cosatu-span wat die onrus in die Boland stook, is soos die bestuurder van 'n vragmotor wat op 'n smal plaaspad afdraai, maar nie weet waarheen dit lei nie. Die arbeidsonrus in die Boland gaan ongetwyfeld 'n permanente letsel laat. Hoe op aarde gaan boere se aptyt vir werkskepping vorentoe gestimuleer word? Die Nasionale Beplanningskommissie se droom om in die landbou 'n miljoen werkgeleenthede te skep, is ekonomies haalbaar; trouens, as daar een sektor is wat dit op die kort termyn sou kon doen, is dit landbou. Maar De Doorns sein een allesoorheersende boodskap aan boere uit: Die tyd het gekom om arbeidsafhanklikheid so ver moontlik te beperk.
Landbou se aangesig is in De Doorns vir altyd verander. Boere moet aanvaar dat hierdie 'n strukturele verandering in landbou beteken.
Dr. Theo de Jager is adjunk-president van Agri SA.
Die ANC gooi olie op vuur
Bewerings en ooggetuie-vertellings wil dit hê dat "magte van buite" die arbeidsonrus in die Wes-Kaap aanhits en gekaap het vir politieke gewin om die DA in sy eie agterplaas te verneder. Sou dié bewerings en vertellings waar wees, is dit onheilspellend en laakbaar.
Net soos die Marikana-tragedie 'n skandvlek vir die *Zuma-administrasie is, word die stakings by plase uitgebuit om Helen Zille en haar party in die skande te steek.
Die protesaksie in De Doorns en elders het reeds lewens geëis. Pakskure, landerye en wingerde is beskadig. Dít is die sigbare skade. Nie so sigbaar nie, is die skade aan die land se psige, rasseverhoudings en die vertroue tussen werker en boer wat op die protes-slagveld gesneuwel het.
Nogtans sit pres. Jacob Zuma met gevoude arms nadat Zille hom versoek het om in te gryp. Praat met my ministers, húlle sal jou help, het Zuma by monde van Mac Maharaj, sy woordvoerder, laat weet.
Maar Tina Joemat-Pettersson, landbouminister, het Dinsdag nie met 'n vredesboodskap in De Doorns opgedaag nie. Sy wou eerder groter verdeeldheid tussen werkers en boere saai. Sy het die gemeenskap "gesalueer vir hul brawe oorwinning" omdat hulle die landbousektor vir goed "verander" het. Sy het selfs beloof sy gaan die na*sionale vervolgingsgesag (NVG) spreek om aanklagte van intimidasie en openbare geweldpleging teen die protesteerders te laat vaar.
Die NVG is veronderstel om onafhanklik van die uitvoerende gesag te wees. Van wanneer af skryf 'n minister die NVG voor?
Tony Ehrenreich, Cosatu se voorsitter in die Wes-Kaap en 'n ANC-meeloper, het ook olie op die vuur gegooi met sy wekroep aan stakende plaaswerkers dat dit tyd is "om boere te wys hoeveel mag en krag ons het". Marius Fransman, Wes-Kaapse ANC-leier, het op sy beurt aangevoer die DA kies die boere se kant en het dr. Ivan Meyer, DA-leier in die Wes-Kaap, vir 'n "bobbejaan" uitgekryt.
Zuma se ministers het sover weinig gedoen om die situasie te ontlont. Hul gedrag is nie dié van 'n ANC wat landsbelang vooropstel nie, maar eerder van 'n magsbehepte party wat die Wes-Kaap tot elke prys by die DA wil afrokkel. Ongelykheid, armoede en werkloosheid verg vennootskappe en volhoubare oplossings. Nou is nie 'n tyd vir onmin saai nie, al is die verleiding om politieke punte te wen hóé onweerstaanbaar.
Bron: Hoofartikel Rapport 18 Nov. 2012 Skakel: Die ANC gooi olie op vuur | Rapport
Afrika het gedurende duisende rustige jare met min mense en gunstige omstandighede agter geraak met die ontwikkeling van tegnologie en die wetenskappe. Gevolglik het Afrika ook nie soos Europa 'n industriële revolusie gehad met oorbevolkte stede en politieke, ideologiese en sosiale omwentelinge wat gelei het tot bloedige revolusies en nog bloediger oorloë nie. Dis dalk nou Afrika se tyd om dié groeipyne te beleef.
Die afgelope vyftig jaar sedert die verkryging van onafhanklikheid is Afrika se geskiedenis gekenmerk deur onrus, burgeroorloë, staatsgrepe, xenofobie en anargie. Suid-Afrika beleef tans so 'n krisis met die gewelddadige stakings wat by die Lonmin-myn begin en na ander myne en die afgelope twee weke na plaaswerkers in die Boland versprei het. Ons regering het die voordeel gehad om te kon leer uit die geskiedenis en om te kon sien watter toestande lei tot revolusie en anargie, maar hulle het nie voorheen nie en kan steeds nie dié voordeel benut nie. Vir jare al word gewaarsku oor "tydbomme" soos miljoene werkloses, die duisende plakkerskampe om stede en dorpe, die miljoene armes wat instroom uit buurlande, asook wanbestuur deur korruptes en onbevoegdes, maar die regering het anderpad gekyk en lyk steeds onbeslis en rigtingloos. Moontlik spruit hul onbeslistheid en onsekerheid daaruit dat die ANC-alliansie uit vennote met botsende ideologieë bestaan. Wat die rede ook al mag wees, een ding is seker: Een van die tydbomme het ontplof en die res is aan die tik...