the-boere-volk - In Memory AWB Leader
Gou het hulle hul ten doel gestel om hierdie land wat hulle ontvang en ryk gemaak het, se regering omver te werp. Hierin het hulle 'n bondgenoot gevind in die Britse regering. Sogenaamde uitlandergriewe is misbruik om die Britse imperialistiese saak te bevorder en die uitbuiting van hierdie vermeende griewe het dan ook gelei tot die Tweede Vryheidsoorlog. Soos die groot staatsman, President Paul Kruger dit gestel het: "Dit is nie stemreg wat julle wil hê nie; dit is my land wat julle wil hê.
Uit hierdie oorlog bet die Boerevolk verarm en met die verlies van 4 313 onskuldige vrouens en 22 057 kinders gekom, sowel as 4 000 burgers wat gesneuwel het. Geen volk ken konsentrasiekampe dus beter as die Boerevolk nie!
Die vrede van Vereeniging was vir ons voorvaders 'n bitter pil o
m te sluk maar nog het dit die vryheidstrewe nie uitgedoof nie.
Noodgedwonge moes ons nie net die Joodse geldmag nie maar ook die Britse Parlementêre stelsel aanvaar.
Lord Alfred Milner se voorspelling dat "hierdie parlementêre stelsel nog die einde van die Boere sal beteken" staan op die punt om bewaarheid te word. Uniewording het vir die Boerevolk geen vryheid gebring nie maar net verdere laste en verpligtinge meegebring.
So het ons verantwoordelik geword vir die Kleurlinge, die Swartes sowel as die Indiërs van Natal. Ook moes ons nog omsien na die welvaart van die verbete Engelssprekende Boerehaters van Natal. Voorwaar: die Unie van Suid-Afrika het vir ons net verpligtinge en geen regte of vryheid meegebring nie.
Met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het die jingos in die Unie daarop aangedring dat hierdie land as bondgenoot van Brittanje, Duitsland die oorlog moes aansê. Boerepatriote soos Genls.
De Ia Rey, De Wet en Beyers was nie hiervoor te vinde nie en vandaar die Gewapende Protes, beter bekend as die Rebellie van 1914.
Verguis deur volksvreemdes het hierdie helde van die Rebellie nogtans die vryheidsvlam brandend gehou. As dit nie vir hulle was nie, sou daar vandag seker geen Boerevolk gewees het nie.
Die verarming, teweeggebring deur die Tweede Vryheidsoorlog, is verskerp deur die Depressie van die dertigerjare. So het die Afrikaner 'n armlastige in sy eie land geword. Skaars was die Depressie verby of ons land is weer ingesleep as bondgenoot van Brittanje en Rusland in die Tweede Wêreldoorlog teen Duitsland.
Afrikaners in murg-en-been was hiervoor nie te vinde nie en uit die verset wat gevolg het, het die Ossewabrandwag en die Stormjaers gegroei.
Hierdie Boere wou nie 'n Nazi bewind vestig nie maar het gesmag na 'n eie vrye Boererepubliek. Helaas, ons vadere se ideale is nie verwesenlik nie.
In 1961 het die Republiek van Suid-Afrika sy beslag gekry.
Die Republiek van Suid-Afrika, hoe groot die begeerte ookal daarna was, hoe daar ookal daarvoor geywer is en hoeveel trou en lojaliteit ookal vandag daarvoor bestaan, kon op die lang duur egter nie aan die vryheidsideaal van die volk beantwoord nie.
In wese was dit maar net 'n "vertaalde" Republiek: Die Goewerneur-generaal is byvoorbeeld vervang met 'n Staatspresident ensovoorts. Die enigste positiewe aspek was die verbreking van bande met Brittanje en ons uittrede uit die Britse Gemenebes.
Steeds was ons belas met die verdelende Westminsterstelsel wat veroorsaak het dat die Afrikanerdom verdeel is in groepe en politieke partye. Meer spesifiek het die aanvaarding van die Westminster-regeringstelsel, wat daarop gerig is om die volk in politieke partye te verdeel, die Boere-ideaal van "Eendrag maak mag" totaal verydel.
Ná die sluipmoord op Dr. HF. Verwoerd, wat die belange van die Afrikanervolk nog op die hart gedra het en die apartheidsbeleid uitgebou het, is hy opgevolg deur Nasionale Party-politici wat al meer begin afwyk het van ons tradisionele beleid van skeiding tussen rasse en volke. Die nuwe toenaderings- en toegeepolitiek het spoedig tot 'n skeuring in die Nasionale Party gelei.
Weer was daar bewys van die verdelende invloed wat die Westminster- partypolitieke sisteem op ons volk gehad het. Hoewel die ouer geslag nog tot 'n mate te vinde was en aanhangers van die party-politieke stelsel was, het daar in die sewentiger jare 'n groep jong Boere-idealiste na vore getree.
DIE AWB WORD GEBORE
In 1971 het sewe bekommerde jong Boere begin soek na 'n alternatief vir die Westminster-stelsel. Vir hulle was dit baie duidelik dat indien daar nie handelend opgetree sou word nie, die Afrikaner/Boeredom dieselfde lot sou hê as ander blankegroepe wat in die res van Afrika moes uitwyk en as verslae en arm blankes vlug en duisende verminkte lyke van hulle geliefdes agterlaat.
Hierdie sewe jong manne het besef dat daar geen kompromie te sluit is met die hebsug van swart volke nie en dat toegewings noodwendig tot uiteindelike oorgawe lei. So moes die volk opgeroep word om weerstand te bied teen die paai- en weggeebeleid van die regerende Nasionale Party.
Na baie ondersoek, navorsing en beplanning het die sewe jong manne in 1973 in 'n motorhuis in Heidelberg die Afrikaner- Weerstandsbeweging (AWB) gestig. Een van daardie manne is tans die Hoofleier van die AWB.
TREE NA VORE
Ons volk was nog altyd gelukkig en geseën dat in sy krisisuur dit nie aan dinamiese leierskap ontbreek het nie. Eugène Ney Terre-Blanche het ook, toe die uur daar was, na vore getree.
Hy moes hoon en smaad verduur. Veral die geldmagpers met sy Afrikaanse handlangerspers het gewedywer om die leier van die AWB en die Beweging self te probeer afmaak as aanhangers van die Nazi-ideologie. Die oorspronklike doel was om die volk te kry om hom en die Beweging te verwerp. So is daar dan pogings aangewend om hom uit die gemeenskap te verwyder.
Die vyand het iets gesoek en het daarin geslaag om hom vir 'n kriminele daar in die gevangenis te werp. Indien hulle hom vervolg het vir sy politieke sienings en dade sou hy martelaar status kry en dit moes te alle koste vermy word.
Hierdie ooglopende set het natuurlik nie geslaag nie want 'n Boer wat natuurlike en suiwer leierskap openbaar, word spoedig deur die volk tot sy eie gemaak. So het 'n groepie van sewe gegroei tot 'n magtige volksbeweging.
Die Afrikaner- Weerstandsbeweging verwaarloos vir geen oomblik sy weerstandsfunksie teen alles wat volksvreemd en vyandiggesind is nie. Die prys wat 'n volk vir sy vryheid moet betaal is ewigdurende waaksaamheid. Derhalwe het die AWB die African National Congress (ANC), die frontorganisasie van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP) die stryd aangesê.
Hierdie is 'n stryd tot die dood toe. Daar is geen ruimte vir kompromie met kommunistiese moord bendes wat onskuldige vrouens en kinders vermink en vermoor nie. Die AWB verwerp enige oorheersing deur wie ookal en eis vryheid vir die Boerevolk op.
CHAOS HEERS Huidiglik is die ANC/SAKP/COSATU en ander rewolusionêre swart organisasies soos die PAC besig om teen 'n ontstellende mate rewolusie aan te blaas. Met die voordele wat die blanke vir hulle gebring het is hulle nie tevrede nie. Hulle wil wat die blanke opgebou het, met geweld verteer sonder dat hulle self daarvoor gewerk het.
Swartes word in poste aangestel in die plek van Boere wat moet plek maak vir Afrikaniseering (swart bevoordeling). Selfs dit wat gevat word in die naam van regstelling van die verlede kan nie in stand gehou word nie en is 'n totale verval besig om in die land plaas te vind.
Blankes word gedreig met land besettings indien hulle nie grond afstaan aan swart "landloses" nie, die misdaad in die land is die hoogste nog en die Rand se waarde val elke keer wanneer 'n swart leier sy mond oopmaak.Suid-Afrika bevind hom in 'n oorlog! Die Boerevolk kan nie langer sit en kyk hoe sy land brand en niks doen nie.
Dwarsdeur ons volk se bestaan loop 'n goue draad van protes en verset teen oorheersing maar ook vir die verwesenliking en verkryging van vryheid in 'n soewerein-onafhanklike Boerevolkstaat. Hierdie goue draad het die AWB weer opgetel waar voorgeslagte dit gelaat het. Hierdie goue draad dra ons nou die toekoms in en gee daardeur sin aan die stryd. Vandag, ondanks volgehoue en berekende aanslae van die linkse politici. pers en uitsaaiwese, groei steun vir die AWB. Sewe mense het aangegroei tot duisende en duisende.
Die AWB wat vreesloos Christelik en onbeskaamd nasionaal is, het geword die nuwe regses: - teenpool van die ANC - borswering van sy Volk - bolwerk teen liberalisme, Marxisme en KommunIsme Die AWB vertolk die versugting van 'n Volk se - diepste emosies - suiwerste denke - grootste vasberadenheid en - hoogste ideaal: 'n Moderne Christelike Afrikaner-Boere volkstaat - teen die hele wêreld vry!
N AANVANKLIKE WEERSTANDSBEWEGING WORD 'N VOLKSBEWEGING
South African Right-Wing Leader Terre'Blanche Killed
April 04, 2010, 9:25 AM EDT
April 4 (Bloomberg) -- South African right-wing leader Eugene Terre'Blanche, who fought to uphold minority apartheid rule, was found beaten to death at his farm near the town of Ventersdorp, police said.
Two males, including a minor, have been arrested and charged with murder after they called the police at about 6 p.m. local time yesterday, police spokeswoman Adele Myburgh said in an interview today. Terre'Blanche, 69, had allegedly been involved in a dispute over money for work on his farm and had suffered head injuries, she said.
The death of Terre'Blanche, who led the Afrikaner Weerstandsbeweging movement, or AWB, will "polarize and inflame passions," Helen Zille, leader of the Democratic Alliance, South Africa's biggest opposition party, said in an e-mailed statement. President Jacob Zuma appealed for the public to remain calm.
Terre'Blanche repeatedly threatened to take his followers to war in the run up to South Africa's first democratic elections in 1994, if the country was to be ruled by a black government, and called for a separate Afrikaner homeland.
The ruling African National Congress last week defended Julius Malema, the leader of its youth wing, from accusations that he incited racial hatred by singing a song from the struggle against apartheid that translates as "kill the boer, kill the farmer." The South Gauteng High Court banned the song on March 26, classifying it as hate speech.
The Democratic Alliance, the Inkatha Freedom Party and the Freedom Front Plus, a right-wing party with representation in South Africa's parliament, said Malema's actions created situations where acts of violence such as the murder of Terre'Blanche could occur.
The ANC, especially its youth wing, has created a climate of anti-Afrikaner hate in South Africa," Dan Roodt, a spokesman for the Freedom Front, said in a statement released on the Sapa PR news service. "As a result, South Africa already finds itself in a low-level ethnic conflict that is bound to escalate after a high-profile murder such as that on Mr Terre'Blanche."
The AWB blames Malema for Terre'Blanche's death, Andre Nienaber, a spokesman for the group said in comments televised by Johannesburg-based e News Channel. Malema's mobile phone wasn't answered when called by Bloomberg and wasn't taking accepting messages.
"We call on all South Africans and all political parties not use Eugene Terre'Blanche's death to polarize our nation," the ANC said in an e-mailed statement. "We make this call to all South Africans to refrain from making speculative pronouncements on Terre'Blanche's murder."
Most commercial farmers in South Africa are Afrikaners and right-wing groups such as the AWB and Freedom Front draw much of their support from rural areas.AfriForum, a lobby group that campaigns for Afrikaner rights, appealed for calm in the wake of Terre'Blanche's death, which comes as South Africa prepares to host the soccer World Cup tournament, starting June 11.
"I call for our people, black and white, to remain calm and to allow police and other organs of state to do their work," Zuma said in an e-mailed statement. "This is not the time for speculation that can worsen the situation. It is the time for us to unite all of us, black and white, and to put the nation and country first."
Terre'Blanche was known for his oratory skills and rallied supporters of his movement by appearing at gatherings on a horse flanked by youths known as the "ystergaard," or iron guard, dressed in khaki, military style uniforms. The AWB's symbol of three interlocked 7s and an eagle resembled the swastika used by Germany's Nazis Party.
Na die een-mens-een-stem verkiesing van 27 April 1994 het die Boerevolk nie sy vryheid verloor nie, maar slegs die bietjie seggenskap wat hy gedink het hy nog het. Die Boer het sy vryheid reeds verloor met die ondertekening van die Vrede van Vereeniging op 31 Mei 1902. Na hierdie vredesverdrag is ons op 'n pad geplaas waaraan daar geen keer was nie, en as gevolg van die besluite van ruggraatlose leiers het hierdie pad gelei tot waar die Boerevolk hom vandag bevind. Ons kan nie ons lewens voortsit sonder om heeltemal eerlik te wees oor wie en wat ons is nie.
DIE BOEREVOLK IS 'N VOLK
Die Boerevolk het sy ontstaan gehad deur die samesmelting van lede van verskeie volkere, hoofsaaklik Nederlanders, Duitsers en Franse. Met die toetrede van die Britte tot die toneel teen die begin van die negentiende eeu, het Boerevolkskap reeds bestaan. Na die vestiging van die Boererepublieke na die Groot Trek is die Boer internasionaal erken as volk deurdat hy aan die algemene vereistes van volkskap voldoen het, nl.:
- bekende afkoms en herkoms,
- eie taal,
- onderskeibare kultuur en tradisie,
- deurleefde geskiedenis en ander.
Die Boererepublieke is ook internasionaal erken. Die heel eerste bepaling van die Sandrivier-verdrag van 17 Januarie 1852 lui byvoorbeeld dat die "Emigranten Boeren" noord van die Vaalrivier deur Brittanje as 'n soewereine staat erken sal word. Die verdrag van Bloemfontein van 23 Februsrie 1854 het ewe uitdruklik aan die Boere van die Vrystaat se reg op vryheid in 'n eie staat beslag gegee:
"Her Majesty's Special Commissioner, in entering into a Convention … guarantees, on the part of Her Majesty's Government, the future independence of that country and its Government; and … the inhabitants of that country shall then be free. And that this independence shall be confirmed and ratified … finally freeing them from their allegiance to the British Crown, and declaring them, to all intents and purposes, a free and independent people, and their Government to be treated and considered thenceforth a free and independent Government."
Soortgelyke erkenning is later aan die Boere van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) verleen, nadat hulle 'n tyd lank deur Brittanje beset is, - Pretoria-verdrag van 1881 en die Londen-verdrag van 1884. Die ZAR is ook deur Nederland, Frankryk, Duitsland, België en die Vereenigde State van Amerika erken.
Die volkskap wat die Boerevolk verkry het, en die erkenning wat daaraan verleen is, behels internasionaal aanvaarde regte, vryhede en verpligtinge. Ook die reg op 'n eie vaderland en selfbeskikking. Die belangrikheid van die reg op 'n eie vaderland en selfbeskikking kan nie genoeg benadruk word nie.
Vele oorloë, die Tagtigjarige Oorlog, die Eerste Wêreldoorlog, die konflik in die Midde Ooste en ander het gegaan oor en handel steeds oor die reg van 'n volk op selfbeskikking, wat misken word. Daarenteen, kan 'n groep, soos 'n geloofs- of beroepsgroep, wat deel van 'n volk uitmaak, nie oor erkende regte op vryheid of grond aandring nie. Onderhorige volks- of etniese groepe soos Kleurlinge en Griekwas, kan sulke regte verkry namate hulle tot volkskap ontwikkel.
Die Boere maak 'n volk uit en daarom is ons geregtig op 'n eie land en eie owerheid. Die Boerevolk is nie 'n blanke groep of 'n Afrikaanssprekende (Afrikaanses) groep nie, nog minder Suid-Afrikaners.
Om enige volk die reg op selfbeskikking te ontneem, is 'n onreg teen diè volk.
Reeds in die vroegste bestaan van ons volk, is die Nederlandse en later die Britse oorheersing onuithoudbaar bevind deurdat dit die Boerevolksaard aangetas het. Gebrekkige owerheidsbeskerming teen Xhosa-aanvalle, die opheffing van Ordonansie 50 in 1828, wat die Hottentotte met die Boere gelyk gestel het in die land wat hulle as hul eie beskou het en die vrymaking van die slawe in 1834, het alles op 'n wyse en binne 'n verband geskied wat die Boere se volkskap ontken en aan hulle die reg op 'n eie vaderland, waarin hulle volgens eie aard kon ontwikkel, ontsê het.
Die verengelsingsbeleid het die Boerevolksaard verder geweld aangedoen. Die volkstaal is geleidelik uitgefaseer en vreemde onderwys- en ander instellings is ingevoer. Selfs die staatsdiens met die regstelsel ingesluit, is ook stap vir stap verengels. Vanaf 1827 was Engels die enigste taal wat amptelik in die Kolonie gebruik kon word. Die meeste Boere het gevoel asof hulle in 'n vreemde land lewe.Hulle kinders sou nie in die toekoms as Boere kan voortbestaan onder sulke omstandighede nie.(Vandag is dit ongelooflik om te sien hoe die geskiedenis hom herhaal. Ons bevind ons presies in dieselfde omstandighede as voor die Groot Trek, met die uitsondering dat daar nie onbesette grond waarheen ons kan trek nie.)
Alhoewel die volk hierdie hervorming vir byna twintig jaar lank geduld het, het die verset gegroei. In 1836 het die "rewolusie" uitgebreek toe 'n groot deel van die Boere hulle onder die owerheid van die dag verwyder het en onder eie gesag in die binneland gaan vestig het. Na die besluit om te trek, was geen opoffering te groot vir die behoud van die volk nie.
'N VOLK SONDER EIE GRONDGEBIED IS ONBESTAANBAAR
Die beskikking van 'n land vir 'n volk is eg Bybels. Volk en land is nie te skei nie, die een is nie sonder die ander te bedink nie. Om te kan voortbestaan moet 'n volk 'n land hê wat sy eie is.
Die band met sy eie grondgebied waarborg die voortbestaan en groei van die volksidentiteit. Dit is deur die geskiedenis en deur navorsing bewys dat ontneemde volke met identiteitsvraagstukke te doen kry wat die strewe na 'n eie land laat opvlam. 'n Wordende volk is 'n groep wat na volkskap strewe, en diè strewe word juis verwesenlik wanneer die groep 'n land gekry het waarin hy homself kan regeer.
Die voortbestaan van 'n volk onder sy eie owerheid in sy eie land is kernbelangrik.
Die Boerevolk se toekoms is gedoem, tensy hy sy eie owerheid kry met selfbeskikking in sy land.
DIE BOEREVOLK SE LEIDING
Die doel van die Groot Trek was om vir die Boerevolk vryheid in sy eie vaderland te verkry. Deur lyding soos die moord op Piet Retief en op vroue en kinders langs die Tugela, Bloukrans en Boesmansrivier, en deur stryd soos veldslae by Vegkop, Bloedrivier, Majuba en ander, het twee onafhanklik internasionaal erkende Boererepublieke uiteindelik tot stand laat kom en behoue gebly tot in 1902.
In die tweede Vryheidsoorlog het daar benewens die sowat vierduisend krygers nog nagenoeg 4 313 vroue en 22 057 kinders in die stryd om vryheid omgekom.Boere wat in die Kaapkolonie agter gebly het, het in die Tweede Vryheidsoorlog teen die Britse owerheid gerebelleer deur aan die kant van hul volksgenote in die republieke te gaan veg. Sommige van hulle is deur die Britte as rebelle tereggestel, terwyl ander verban en van hulle stemreg ontneem is.
Die verlies van onafhanklikheid in 1902 kon uiteraard nie so aanvaar word nie, ook nie die Unie van 1910 wat die Boere as verslane volk op daardie tydstip nie anders kon as om by aan te sluit nie. Meer as 26 000 kinders en vroue het op daardie tydstip reeds die lewe gelaat as gevolg van Britse oorlogsmisdade.
In vandag se taal sou Kitchener en Milner net soos Slobodan Milosevic van Yugoslavia, tereg gestaan het op misdade teen die mensdom. Die Boere het geen ander keuse gehad as om die vredesooreenkoms te teken nie. Indien hierdie vredesverdrag vandag gesluit was, sou dit definitief nie deur die wêreld erken gewees het nie, aangesien dit deur middel van misdade teen die mensdom, bereik is. Die misdaad teen ons as volk is nooit herstel nie, maar die volk moes kies tussen opsies wat nie een sy vryheid sou herstel nie.
Nà republiekwording in 1961 het die Boerevolk ook die Kaapkolonie "geërf". Dr. Verwoerd het met die tuisland beleid probeer om deur middel van wetgewing aan die onderskeie swart volke hul eie tuislande te gee. Hierdie swart state sou onafhanklikheid kry en geen volk sou oor 'n ander heers nie.
Met dr. Verwoerd se moord het die destydse Nasionale Party (NP) afgesien van dr. Verwoerd se plan om aan elke swart volk totale onafhanklikheid in sy eie land te gee. 'n Beleid van apartheid sonder 'n uiteindelike doel is deur die rigtinglose NP-regering gevolg.Die feit bly staan dat die Boerevolk se land; die Republieke van Transvaal, Vrystaat en Vryheid (in 1881 by Transvaal ingelyf), van hom beroof is en die gebeure daarna het ons as volk op 'n pad gelei waarvandaan hy nooit sy vryheid sou herwin nie.
'N VOLK SONDER REGTE
Versekerings deur die De Klerk-regering dat die Boerevolk as 'n minderheid in die nuwe Suid-Afrika kan voortbestaan en dat 'n grondwet wat hom teen swart oorheersing beskerm, ontwerp kan word, het nie gerealiseer nie. 'n Minderheid kan slegs voortbestaan as die meerderheid hom wil beskerm.
Die geskiedenis in Afrika ken nie meerderhede wat minderhede graag wil beskerm nie. 'n Mens kan net kyk wat met minderhede, nie net blankes nie, in Afrika gebeur het en wat tans in ons buurstaat, Zimbabwe, met minderheidsregte gebeur om uit hierdie diep De Klerk-droom wakker te skrik. 'n Minderheid word òf opgeneem as hulle aanvaarbaar is òf uitgewerp as hulle nie aanvaarbaar is nie. Wanneer jy sien wat tans die lot van blankes in Suid-Afrika is met die regeringsbeleid van regstellende aksie, besef jy ons is nie vir hulle aanvaarbaar nie.
'n Minderheid kan nie verhoed dat die grondwet tot sy nadeel gewysig word nie, veral nie as die minderheid oor besondere bates of hulpmiddele beskik nie. 'n Voorbeeld hiervan is die verblyfreg wat net aan nie-blankes gegee word deurdat 'n nie-blanke werker nie van jou perseel verwyder mag word indien hy nie ander heenkome het nie.
(Met hierdie wetgewing sal hy ook nie na 'n ander heenkome gaan soek nie.) Nog 'n voorbeeld is dat ons Boere gedwing word om ten minste 70% nie-blanke werkers in diens te neem indien jou besigheid meer as 'n sekere aantal werkers in diens het. Ons word ook gedwing om nie-blankes op die bestuur van so besigheid te hê. Hierdie regering kan blykbaar nie onthou dat dit juis hierdie tipe rassisties wetgewing was wat die vorige regering tot 'n val gebring het nie.
Om 'n minderheid doeltreffend te beskerm, moet 'n grondgebied aan hom toegeken word; hy moet alleen kan besluit oor wie sy grond mag besit en bewoon; hy moet sy onderwys en ander kulturele lewensverbande self kan beheers; en hy moet kan besluit oor wie sy volksgenote is. 'n Meerderheid ken sodanige beskerming nie vrywillig toe nie. Dit gee 'n staat binne 'n staat af, waardeur die owerheid se gesag om oor die algemene belang te besluit aan bande gelê word deur teenstrydige belange.
Die Boerevolk geniet tans geen regte of beskerming nie, word nêrens genoem nie en word onder die kombers van "blankes" getrek. Die Boere beskik nie oor 'n ander heenkome nie en is staatloos.
Die Boerevolk is 'n volk in sy eie reg wat nie deur omskrywing of wetgewing tot 'n blanke groep verander kan word nie. Die verlaging van sy status vanaf volk met eie grond wat in die totale bekende wêreld erkenning geniet het, tot deel van 'n blanke groep, waardeur die feit van sy bestaan verontagsaam en ontken word, is onaanvaarbaar.Erkenning van die Boerevolk as 'n volk, met die reg van selfbeskikking en reg op 'n eie vaderland, is 'n saak van eerste belang.
Om 'n volk, in die geval die Boerevolk, te verhinder om volkome volk te wees, is 'n misdaad teen die mensdom. 'n Volk kan slegs volkome volk wees indien hy hom kan uitleef deur onder andere sy taal vrylik en ongehinderd te mag praat, besluite wat sy toekoms raak self te mag neem ongeag of dit oor godsdiens of onderwys handel, kan assosieer met wie hy wil, sy kultuur en tradisies uitleef en vele meer.
Om volkome volk te wees moet ons besluite oor onsself kan neem, deur 'n eie owerheid te hê wat oor ons regeer in 'n eie onafhanklike land. Dan kan ons die ontwikkelingsfase voortsit om ons ryk kultuurerfenis nog verder te ontwikkel. Ons kinders sal weer as Boere grootword en die Boer sal homself kan handhaaf naas die ander volkere van die wêreld.
This Web site and all contents has © Copyright the-white-wolfs 2011-2014, All rights reserved.at the-white-wolfs.de.tl