Drie maniere vir werkende enkelouers om te keer dat hulle uitbrand - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Drie maniere vir werkende enkelouers om te keer dat hulle uitbrand
Drie maniere vir werkende enkelouers om te keer dat hulle uitbrand
Selfs voordat die Covid-19-pandemie sy kop uitgesteek het, het ouers as 'n kollektief – wêreldwyd – een van die hoogste uitbrandingsyfers gehad. Daarbenewens het die groep chroniese gevoelens van oneffektiewe ouerskap, intense uitputting en sinisme gerapporteer.
Navorsing toon dat dit vir werkende enkelouers nog erger is. Op hul eie is hul tyd beperk en die eise wat aan hulle gestel word, is hoog. Die globale koronaviruspandemie het hulle onder selfs groter druk geplaas. Hulpbronne soos vriende, familie, kindersorg, saamrygroepe en naskoolprogramme is afgesny. Uitbranding is die treurige gevolg.
Brigid Schulte sê uitbranding is nie 'n geïsoleerde probleem of persoonlike mislukking nie. Schulte is die outeur van Overwhelmed: Work, Love and Play When No One Has the Time. Sy verduidelik dat enkelouers nie skuldig of skaam hoef te voel nie aangesien daar reeds voor die pandemie 'n kultuur van oorwerk was.
Paula Davis, van die Stress & Resilience Institute, sê uitbranding is gewortel in werkstelsels en -kulture waarvoor holistiese strategieë nodig is om op te los. Voorbeelde hiervan is hoë werkdruk met onvoldoende personeel, gebrek aan outonomie, min erkenning of steun, en geen kindersorg nie.
Schulte sê organisasies en publieke beleid moet intree om werkende enkelouers te help. Sy voeg ook by dat enkelouers selfvoldoendheid kan ontwikkel en minstens deel van die stres kan verminder. Doen dit só:
Neem 'n "stresinventaris" om jou eise te verminder
Uitbranding gaan oor die wanverhouding tussen hulpbronne en eise. Begin met 'n "stresinventaris" om uit te klaar watter take of situasies stimulerend en watter dreinerend is. Probeer om die gevalle wat jou energie tap of jou negatief laat voel te minimaliseer. Gee dan jouself 'n bietjie speling en verlaag jou (moontlik onrealistiese) verwagtinge. As jy byvoorbeeld van die huis af werk terwyl jy jou sewejarige kind tuisskool, moenie 'n sprankelend skoon huis of 'n tuisgemaakte maaltyd elke aand op jouself afdwing nie.
Werkeise kan moeiliker wees om te beheer. Weer eens moet jy jou stresinventaris raadpleeg. Ondersoek opsies vir die verligting van dié dele van jou werk wat jou uitermate negatief laat voel. Lê dan 'n plan aan jou bestuurder voor om die probleem op te los.
Nader ander (enkel)ouers met planne om mekaar te help
Davis sê enkelouers moet wyd dink oor hoe hulle hul hulpbronne kan vermeerder. Jy kan byvoorbeeld 'n klein kruideniersware-inkopiegroep stig waar een persoon winkel toe gaan en die ander se inkopielyste saamneem. Die persoon wat "aan diens" is, lewer die kruideniersware by die ander se huise af. Lede van die groep maak beurte. Hulle moet natuurlik betaal word vir die items wat hulle gekoop het!
Dit gaan egter nie net oor geld en tyd nie, sê Davis, maar ook oor sterktes. As jy optimisties is, hoop het, deursettingsvermoë, 'n sterk werketiek, 'n sin vir humor, klein vreugdeoomblikkies, hoe kan jy jou sterktes meer doelbewus aanwend? Vra jouself af wie die belangrike mense in jou lewe is en maak meer gereeld met hulle kontak – al is dit virtueel.
Hou tred met daaglikse vordering
Die gedragswetenskaplike Adam Grant sê die mees robuuste buffer teen uitbranding is 'n gevoel van daaglikse vooruitgang. Maak 'n lys van die vyf essensieelste uitsette wat jy hierdie week wil bereik – wees realisties. Erken die klein oorwinninkies en vier enige sukses; moenie net fokus op die goed wat jy nie op jou moet-doen-lys kon afmerk nie. Let ook op die afwesigheid van sekere goed: jy en jou gade het nie gestry nie, jou kind het nie beswaar gemaak teen aandete nie, jou bestuurder het geen onrealistiese verwagtinge gehad nie.