Toe ons oudste gebore is was die opsies van koorspenne taamlik beperk. As jy nie bereid was om ‘n duur oortermometer te koop nie, moes jy spook om koors onder hul arm te meet. Of deur ‘n “dummy” wat hulle altyd spoeg, omdat hulle reeds goor voel. Of ‘n strokie wat jy net nie kan kry om op hul voorkop te bly nie.
Die funksie waarvan ek die meeste hou is dat die punt van die termometer verkleur na jy ‘n lesing geneem het. As die temperatuur normaal is verlig dit groen en as dit te hoog is verlig dit rooi. Selfs in die donker kan mens dus dadelik sien of ‘n kind koors het. Die termometer stoor ook outomaties die laaste 25 lesings, wat dit maklik maak om te sien hoe die koors gevarieer het. Elke keer as jy koors neem wys dit ook die vorige lesing, sodat jy dadelik kan sien of die koors toegeneem of afgekom het. Die klank kan ook afgesit word, sodat jy werklik met die minste steurnis moontlik ‘n siek kind se temperatuur snags kan neem.