August 17, 2018, 03:12:40 AM
GoogleTagged: wat 61725948 nie struikelblokke vir omtrent jongmense google beinvloed yms
afrikaans skole baie motiveer apartheid zgu wil skool eerste mense
Page created in 0.576 seconds with 25 sceptic queries.
Google visited last this page August 13, 2018, 18:43:15 PM Représentant Commercial - Lupulus - Verkoop en Marketing - Belgian Brewery - PaHRtners
Belgian Brewery - Belgïe PressReader - Weg!: 2017-01-01 - An­der­kant die Kei
An­der­kant die Kei
- Pierre Sê
- My eer­ste dag in die ou Trans­kei was nog­al rof. Ek was oor­tuig daar­van dat dit ook my laas­te een op aar­de sou wees. Ek en my twee Zim­bab­wie­se kos­huis­maats, die broers Andrew en Doug Fer­rell, sit in­ge­prop in hul­le 1968 Al­fa Ro­meo Gi­u­lia op pad na Kof­fie­baai. Die plan is om vir ’n week lank kus­langs na The Ha­ven te stap, maar eers moet ons Mt­ha­tha haal en daar oor­slaap. En dit lyk ál meer as­of ons hom nie le­wen­dig gaan haal nie.
Ons het te laat uit Gra­ham­stad ge­ry, en teen die tyd dat ons die be­rug­te Kei Cut­tings na­der, is dit al goed don­ker. Dit re­ën nie; dit sóús. Om el­ke der­de kron­kel in die pad doem die s­kim van ’n bees of ’n bok in die don­ker voor ons op. Soos ons die pas be­gin uit­klim, om­vou die mis ons be­hoor­lik.
En toe, teen die eer­ste steil­te, gee die Gi­u­lia se tweede en vier­de rat die gees – nes ’n I­ta­li­aan­se ge­vegs­een­heid wat met die eer­ste sien van die vy­and die wit vlag hys. Andrew roer die rat­kie­rie tus­sen eer­ste en der­de soos ’n Mas­terC­hef- deel­ne­mer wat room klop, maar ons kruip die pas uit.
Dis ook maar goed so, want net ’n paar mi­nu­te la­ter gee ons I­ta­li­aan­se ruit­ve­ërs óók boe­del oor. Doug hang nou by die pas­sa­sier­kant uit en vee el­ke paar se­kon­des die voor­ruit met ’n T-hemp skoon so­dat sy broer da­rem iets van die pad kan sien. Ek sit ag­ter in die mid­del en pro­beer my bes om ons tot in Mt­ha­tha te bid. Dank­sy die span­po­ging haal ons – en die ver­ra­der­li­ke Al­fat­jie – ons be­stem­ming.
’n Dag la­ter word ek in ’n ron­da­wel­tjie langs ’n Wil­de­kus­strand wak­ker met ’n perd wat sy kop bo-oor die oop stal­deur druk om in ’n wa­sem­wolk dag te sê. En bui­te kom die son op oor een van die mooi­ste plek­ke wat ek nog ooit ge­sien het.
Dan­kie tog dis dees­dae heel­wat mak­li­ker om die Wil­de­kus te ge­niet. Dis eint­lik ver­spot­mak­lik as jy ons tien dae lan­ge reis­plan (bl. 32) volg. Sit dit som­mer nou op jou doen­ly­sie vir 2017!
Lek­ker rus – ons ge­sels weer in die nuwe jaar.