Hulle sal onder die groot massa mense wees wat verwonderd agter die dier sal aangaan en hom ook sal aanbid (Op. 13:3-4). Die groot kuns moet inderdaad iets van die verskrikking van die wêreld toon: die demonie van die vreugde en die noodsaaklikheid van die smart. Dit het niks met die gewone indelings van die kunssoorte te doen nie en loop dwarsdeur hulle en deur alle grense heen. @Joan: hierdie nuwe foto is onthutsend – dit lyk dan nou jy het die geblurde omstandighede gebruik om gou van Lina Spies ontslae te raak en vir Ingrid Winterbach nader te trek?! 😉 Dit lyk vir my dat die konvensies waaruit Marais se gedigte put minder algemeen herkenbaar binne Afrikaanse konteks is as baie ander digters s’n, soos by Loftus Marais byvoorbeeld. Hiermee sal Henning met my saamstem. Hy was ‘n ware gewer, op alle vlakke. Dit is dan my hartseerwals. Hy verbind homself aan al die valse godsdienste wat bereid is om hom as hul messias te erken (Op. 17:3-6).