Visstropers plunder OranjerivierNamibiese visstropers teiken die Oranjerivier in die Noord-Kaap. Foto: Jody Marais. Namibiese visstropers het die afgelope tyd in groot getalle op die Oranjerivier toegeslaan, waar hulle ook aan die Suid-Afrikaanse kant van die rivier met nette en lang lyne doenig is. Die Oranjerivier vorm die grens tussen Suid-Afrika en die buurland. In Namibië is dit nie teen die wet om in riviere vis met nette te vang nie, terwyl dit wel in Suid-Afrika onwettig is. Nogtans wil dit voorkom of die owerhede nie juis teen stropers in dié onherbergsame deel van die Noord-Kaap optree nie. Jody Marais was voorheen vier jaar lank ŉ gids by die Tutwa Desert Lodge, sowat 70 km noordwes van Kakamas. Hy sê hy patrolleer gereeld 9 km van die Oranjerivier per boot en op byna elke vaart sien hy visstropers. Die Namibiese stropers gebruik opgeblaasde trekker-binnebande om nette oor die breedte van die rivier te span en vang so groot hoeveelhede vis onwettig. Die probleem word vererger omdat die vis dikwels in die nette gelos word, waar hulle vrek. Dit besoedel die rivier en is ŉ hindernis vir die visbevolking, veral die geelvis-spesie wat stadig groei en ŉ lang lewensiklus het. Visnette weggesteek onder klippe en takke op die oewer van die Oranjerivier. Foto: Jody Marais Marais sê dis ook nie net vis wat gestroop word nie. Hy het aan Maroela Media foto’s gewys van verskeie wildstrikke wat hy aan die Suid-Afrikaanse kant van die rivier gevind het. “Ek het dit gereeld verwyder net om ŉ soortgelyke een weer later op ŉ ander plek te kry. Een mens kan nie voorbly nie,” sê hy. Craig Eksteen, die eienaar van Kalahari Adventures in Augrabies, sê dis veral die beskermde kleinbek-geelvis wat deur die stropery geraak word. Dié vis bereik eers ná sewe jaar volwassenheid en hengelaars is veronderstel om slegs twee te vang en ook net ŉ visstok en lyn te gebruik. Eksteen beweer ŉ georganiseerde groep in Namibië verskaf die nette aan die aktiewe stropers en dieselfde groep verkoop ook die vis aan die land se inwoners. “Die stropers brand ook groot gebiede aan weerskante van die rivier en op die eilande om toegang tot die rivier te verkry sodat hulle die nette kan span.” Hy sê hy het die afgelope vyf jaar verskeie versoeke aan die owerhede gerig om werksessies te kom hou en opvoedkundige programme in werking te stel, maar tot dusver was daar min belangstelling. “Nou probeer ons maar self om die nette en strikke te verwyder as ons daarop afkom.” Berto van Zyl, die eienaar van Dundi Lodge naby die Augrabieswaterval, het in die omgewing grootgeword en het per e-pos laat weet dat die stropery begin het nadat druiwe- en dadelplase aan die Namibiese kant van die rivier gevestig is. Sy lodge se personeel patrolleer gereeld die rivier en meld voorvalle van stroping by die SAPD en die Namibiese polisie aan. “Laasgenoemde doen niks aan die probleem nie, maar ek het ná ŉ lang gesukkel nou hulp van die SAPD se duikspan in Upington gekry,” skryf Van Zyl.