Om meer bewus te word
is die grootste geskenk wat iemand aan die wêreld kan gee;
Bowendien, in 'n rimpel-effek, kom die geskenk terug na sy bron.
Die mensdom is 'n "ellende" waaraan ons almal belas is. Ons onthou nie dat ons gebore moet word nie, en ons het so 'n verstand geërf dat dit onmoontlik is om te onderskei wat die lewe vererger van wat tot die dood lei. Die hele stryd van die lewe is om hierdie miopie te transendeer. Ons kan nie hoër vlakke van bestaan ​​betree nie totdat ons in bewussyn vorder tot op die punt waar ons die dualiteit oorwin en nie meer aardryk is nie.
Miskien is dit as gevolg van ons kollektiewe wil om te oortref dat ons die vermoë gekry het om uiteindelik 'n aangebore kompas te ontdek om ons uit die duisternis van onkunde te lei. Ons het iets baie eenvoudig nodig gehad, wat die valse verstand van die vuil intellek kon omseil dat ons so 'n groot prys betaal het. Hierdie kompas sê net ja of nee - dit vertel ons dat wat met die hemel in lyn gebring word, ons sterk maak en wat met die hel in lyn gebring word, maak ons ​​swak.
Menslike Rede Uitlaatgooie Self Ononderbroke Die Onverklaarbare Te Verduidelik
Verduideliking self is 'n hoë komedie, as 'n vooroordeel om die agterkant van jou eie kop te sien, maar die ydelheid van die ego is onbeperk, en dit word selfs meer oorblaas deur hierdie poging om sin van nonsens te maak.
Die verstand, in sy identiteit met die ego, kan nie per definisie die werklikheid verstaan ​​nie; As dit kon, sou dit hom dadelik oplos deur sy eie illusoriese aard te erken. Dit is net verby die paradoks van verstand wat die ego oorskry, wat in sy oneindige Absoluteheid voortspruit, vanselfsprekend en blinkend. En dan is al hierdie woorde nutteloos.
Maar miskien van medelye vir mekaar se blindheid, kan ons leer om onsself te vergewe, en vrede kan dan ons versekerde toekoms wees. Ons doel op Aarde kan onduidelik bly, maar die pad vorentoe is duidelik. Ons kan groot transformasies deur die menslike kultuur verwag, aangesien die mens meer verantwoordelikheid vir sy kennis en dus sy dade word.
Ons het ten volle aanspreeklik geword, of ons daarvan hou of nie. Ons is op die punt in die evolusie van ons kollektiewe bewustheid waar ons selfs bewusmaking van die bewussyn self kan aanneem. Die mensdom word nie meer bedank om passief die prys van onkunde te betaal nie, of sy gemeenskaplike bewussyn sal nie op sy nuwe vlak gestyg het nie. Van hierdie tyd af kan die mens kies om nie meer deur duisternis verslaaf te word nie; sy lot kan dan seker wees.
Baie onderwerpe ontplof in die nuus media: (1) die perversie van godsdiens tot die einde van die politieke wreedheid; (2) die verdiepingsverlies van misdade; (3) die betrokkenheid van kinders in geweld; (4) morele verwarring in die politiek; en (5) die bisarre geweld van kultusse. Al hierdie vakke verskyn teen 'n agtergrond wat gekleur word deur die voorkoms van leuens as sosiale tender en 'n gebrek aan konsensus oor individuele en kollektiewe verantwoordelikheid teenoor die medemens.
Die groter sosiale kwessie is hoe mens medelye kan hê in die lig van die donker kant van die mens se gedrag. Dit is 'n relatiewe wêreld; almal tree uit sy eie vlak van waarheid en glo dus dat sy optrede en besluite "reg" is - dit is hierdie "regte" wat fanatikus so gevaarlik maak.
Maar die werklike gevaar vir die samelewing kom nie uit onwrikbare wanhoop nie - soos wit supremacisme - as sodanig kan skade ten minste gemoniteer word. Die werklike ernstige gevaar vir die samelewing lê in die stille en onsigbare verleiding wat die psige verower. In hierdie proses word negatiewe aantrekkervelde gedek deur retoriek en die manipulasie van simbole. Daarbenewens is dit nie die duidelike boodskap van die negatiewe inset wat die bewussyn vernietig nie, maar die energieveld wat dit vergesel.
Die uiterste negatiwiteit van baie gewilde werke van pseudofilosofie, byvoorbeeld, is voor die hand liggend as 'n mens hierdie boeke toets. Maar selfs as ons gewaarsku word, kan ons ons nie verdedig teen onbewustelike ingryping deur onsigbare energievelde wat aktiveer wanneer hierdie werke gelees word nie. Mens mag dink dat hy sy psigiese onafhanklikheid kan handhaaf deur die werk intellektueel te weerlê, maar bloot blootstelling aan die materiaal het 'n diep negatiewe effek wat voortduur selfs nadat die materiaal verstandelik verwerp is. Dit is asof daar binne hierdie negatiewe invloede 'n verborge virus is waarvan die inval van ons psige ongemerk bly.
Daarbenewens ontspan ons dikwels ons versigtigheid wanneer ons materiaal ervaar wat die eienskappe van geestelike insig of godsdiens aan homself toewys; ons vergeet dat elke gruwelike misdaad wat die man in staat is, in die naam van God gepleeg is. Terwyl gewelddadige kultusse duidelik afstootlik is, is geloofstelsels wat as vroomheid gemaskerde is, baie verraderlik, omdat hulle korrup word deur die stille inmenging van onsigbare aantrekvelde.
Hier is dit die beste om te luister na die tradisionele wysheid wat ons sê om nie kwaad te vrees of om dit te beveg nie, maar om dit te vermy, maar om dit te kan doen, moet die een eers die vermoë hê om dit te herken. Sokrates het gesê dat die jeug (met inbegrip van die jeug wat steeds binne elke volwassene bly), sonder die hoedanigheid daarvan beskadig word deur laer-energie-aantrekkingsvelde.
Alhoewel Sokrates doodgemaak is om hierdie onderskeiding te probeer onderrig, bly sy bede: Verduistering word verwoes deur die lig van onderskeiding te versterk, nie deur die duisternis aan te val nie. Die finale probleem is dan die probleem van hoe ons die mag van morele diskresie die beste kan kweek en bewaar.
Ons ondersoek het ons uiteindelik tot die mees kritiese besef van almal gelei. Die mens het nie die vermoë om die verskil tussen waarheid en valsheid te erken nie.
Deur nederig op te gee aan hierdie bewustheid, kan die mens voorarm wees. Wanneer ons erken dat ons gelowig is en maklik deur die sintuie verlei word en deur glans verlei word (insluitend intellektuele glans), het ons ten minste die begin van onderskeiding.
Gelukkig is die mens in hierdie wêreld van dualiteit 'n bewussyn gegee wat dadelik kan opspoor wat vernietigend is en dit aan sy andersins onkundige gedagtes noem - deur die growwe sigbare verswakking van sy liggaam in die teenwoordigheid van die vyandige stimuli. Wysheid kan uiteindelik verminder word tot die eenvoudige proses om te verhoed dat jy swak gaan - niks anders is regtig nodig nie.
Deur gereelde oefening van hierdie tegniek kan geestelike blindheid tot waarheid en valsheid geleidelik vervang word deur 'n groeiende intuïtiewe visie. Sommige gelukkige paar lyk gebore met hierdie aangebore persepsiwiteit; hul lewens bly en onbeskadig deur negatiewe betrokkenheid. Maar vir die meeste van ons is die lewe nie so maklik nie; Ons het 'n groot deel daarvan bestee om die skade wat deur destruktiewe aantrekkers gedoen word, te herstel, wat hipnose optree. Die herstel van 'n enkele verslawing kan die grootste deel van 'n leeftyd opneem - en die mees algemene en verraderlike verslawing is ontkenning, wat ons deur ons intellektuele nietigheid verlig.
Intellekt is nie die vermoë om valsheid te erken nie
In teenstelling met die grootheidsbewustheid, het die intellek nie net die vermoë om valsheid te herken nie, maar ook die nodige krag om homself te verdedig, alhoewel die vermoë om te onderskei. Is dit in die lig van die enorme versameling werke van intellektuele spekulasie onbehoorlik om te sê dat die mens se gepaste vermoëns van rede nie die kritiese onderskeidingsvermoë het nie?
Die hele gebied van filosofie is bloot bewyse dat die mens al duisende jare gesukkel en misluk het om te kom tot die eenvoudigste erkenning van wat waar is en wat vals is, of die diskoers sou lankal 'n mate van konsensus bereik het. En dit blyk uit algemene menslike gedrag dat selfs as die intellek betroubaar tot hierdie basiese gevolgtrekking kon kom, het dit nog steeds nie die krag om die effek van negatiewe velde te stop nie.
Ons bly bewusteloos van die oorsake van ons verdrukkinge, terwyl die intellek allerhande geloofwaardige verskonings droom, wat deur dieselfde magte gehypnotiseer word. Selfs wanneer 'n persoon intellektueel sy gedrag ken, is selfvernietigend, het hierdie kennis geen noodsaaklike afskrikmiddel-effek nie; Die intellektuele erkenning van ons verslawings het ons nooit die mag gegee om hulle te beheer nie.
In die Skrif word ons vertel dat die mens deur onwettige magte geteister word. In hierdie eeu het ons geleer dat stille, onsigbare strale van energie deur onskuldige voorwerpe uitgestraal word - die ontdekkers van radium betaal vir hierdie besef met hul lewens. Roentgen-x-strale is dodelik; radioaktiewe uitstoot en radon doodstilstil doodmaak. Die aantrekkingskragvelde wat ons vernietig, is ewe onsigbaar en nie minder kragtig nie, maar hulle is veel meer subtiel.
Wanneer daar gesê word dat iemand "besit" is, is dit bedoel dat sy bewussyn oorheers word deur negatiewe aantrekkingsvelde. Deur hierdie definisie kan ons sien dat hele dele van die samelewing so deeglik "besit" is dat hulle self heeltemal onbewus van hul motiewe is.
Wysheid vertel ons dat ons die hemel of die hel aanbid en uiteindelik die dienaar van die een of die ander word. Die hel is nie 'n voorwaarde wat deur 'n veroordelende God opgelê word nie, maar eerder die onvermydelike gevolg van jou eie besluite - dit is die finale uitkoms om voortdurend die negatiewe te kies en sodoende jouself van liefde te isoleer.
Verligte wesens het altyd die algemene bevolking beskryf as "vasgevang in 'n droom"; Die meerderheid mense word deur onsigbare magte gedryf, en vir baie van ons lewens is die meeste van ons in wanhoop oor hierdie feit. Ons bid tot God om ons van die las van ons sondes te verlig, en ons soek verligting deur belydenis. Remorse lyk in die stof van die lewe geweven. Hoe kan dan verlossing moontlik wees vir diegene wat onbewustelik deur so 'n vernietigende invloed verstrik word?
Trouens, selfs vanuit 'n bloot wetenskaplike oogpunt, is redding wel moontlik; In waarheid is dit gewaarborg deur die eenvoudige feit dat die energie van 'n liefdevolle gedagte baie sterker is as dié van 'n negatiewe een. Daarom het die tradisionele oplossings van liefde en gebed 'n goeie wetenskaplike basis; Die mens het in sy eie wese die krag van sy eie verlossing.
Dr David R. Hawkins is 'n bekende dosent en kenner op verstandelike prosesse waarvan die nasionale TV-optredes die MacNeil / Lehrer News Hour en die Today-show insluit. 'N Lewe lid van die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging, het begin met werk in psigiatrie in 1952. Sedert hy sy uitgebreide New York-praktyk vir 'n lewe van navorsing afstaan, gaan hy voort met geestelike onderrig. Dr Hawkins is die skrywer van talle wetenskaplike referate en videobande; In 1973 het hy mede-outeur gemaak - die innoverende werk Ortomolekulêre Psigiatrie met die Nobelpryswenner Linus Pauling. Dr. Hawkins is tans die direkteur van die Instituut vir Gevorderde Teoretiese Navorsing.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Wat is die verskil tussen seksuele misbruik, seksuele aanranding, seksuele teistering en verkragting?