Aversion terapie is 'n tipe van gedragsterapie wat behels die herhaling van 'n ongewenste gedrag met ongemak. Byvoorbeeld, 'n persoon wat aversie terapie ondergaan om op te hou rook, kan elke keer 'n elektriese skok kry wanneer hulle 'n sigaretbeeld sien. Die doel van die kondisioneringsproses is om die individu te help om die stimulus met onaangename of ongemaklike sensasies te assosieer.
Tydens aversie-terapie kan die kliënt gevra word om te dink aan of betrokke te raak by die gedrag wat hulle geniet terwyl hulle terselfdertyd blootgestel word aan iets onaangenaam soos 'n slegte smaak, 'n vuil reuk of selfs ligte elektriese skokke. Sodra die onaangename gevoelens geassosieer word met die gedrag, is die hoop dat die ongewenste gedrag of aksies in die frekwensie sal begin afneem of heeltemal stop.
Gebruik van Aversion Terapie
Aversion terapie kan effektief gebruik word om 'n aantal problematiese gedrag te behandel, insluitende die volgende:
Geweld of woede kwessies
Aversion terapie word die meeste gebruik om dwelm- en alkoholverslawing te behandel . 'N Subtiele vorm van hierdie tegniek word dikwels gebruik as 'n selfhelpstrategie vir geringe gedragskwessies . In sulke gevalle mag mense 'n rekkie rondom die pols dra. Wanneer die ongewenste gedrag of drang om betrokke te raak in die gedrag hom voordoen, sal die individu die elastiek snap om 'n effens pynlike afskrikmiddel te skep.
Die algehele doeltreffendheid van aversie terapie hang af van 'n aantal faktore, insluitend:
Die behandelingsmetodes en aversiewe toestande wat gebruik word.
Of die kliënt voortgaan om herhaling te voorkom nadat die behandeling afgehandel is.
In sommige gevalle kan die kliënt terugkeer na vorige gedragspatrone wanneer hulle buite behandeling is en nie meer aan die afskrikmiddel blootgestel word nie.
Oor die algemeen is aversie terapie geneig om suksesvol te wees terwyl dit steeds onder die leiding van 'n terapeut is, maar terugval pryse is hoog .
Sodra die individu in die werklike wêreld is en blootgestel word aan die stimulus sonder die teenwoordigheid van die aversive sensasie, is dit hoogs waarskynlik dat hulle na die vorige gedragspatrone sal terugkeer.
Probleme met Aversie Terapie
Een van die belangrikste kritiek op aversie terapie is dat dit nie streng wetenskaplike bewyse het wat die effektiwiteit daarvan aantoon nie. Etiese kwessies oor die gebruik van strawwe in terapie is ook 'n belangrike punt van kommer.
Praktisyns het gevind dat in sommige gevalle afkeer terapie kan verhoog angs wat eintlik inmeng met die behandeling proses. In ander gevalle het sommige pasiënte ook woede en vyandigheid ervaar tydens terapie.
In sommige gevalle het ernstige afwykings en selfs sterftes plaasgevind tydens die afkeer terapie. Histories, toe homoseksualiteit as 'n geestesongesteldheid beskou is, was gay-individue onderworpe aan vorms van aversie terapie om hul seksuele voorkeure en gedrag te probeer verander. Depressie, angs en selfmoord is gekoppel aan sommige gevalle van aversie-terapie.
Die gebruik van aversie terapie om homoseksualiteit te behandel, is in 1994 deur die American Psychological Association (APA) gevaarlik verklaar.
In 2006 is etiese kodes ingestel deur beide die APA en die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Vandag, met behulp van aversie terapie in 'n poging verander homoseksuele gedrag word beskou as 'n skending van professionele gedrag.
Amerikaanse Sielkundige Vereniging. (2010). Etiese beginsels van sielkundiges en gedragskode. Ontsluit van http://www.apa.org/ethics/code/index.aspx
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. (2000). Oefen riglyne vir die behandeling van psigiatriese afwykings. Washington, DC: Amerikaanse Psigiatriese Vereniging.
Garrison, J. (2003). Aversion terapie. Gesondheidslyn. Gevind aanlyn by http://www.healthline.com/galecontent/aversion-therapy