Aanlyn wêreld vs. regte wêreld
Junie 3, 2018 September 27, 2019 Henning
Elke nou en dan loop mens mos iets op sosiale media raak wat jy nie sommer sal vergeet nie. So blaai ek 'n rukkie terug op Facebook rond, toe ek op 'n video afkom van 'n klomp honde wat aan weerskante van 'n toe hek staan en baklei. Die hare staan regop en die die tande is uit. Dit is een van daardie kere waar mens maar te bly is dat daar 'n toe hek tussen hulle is. Maar, terselfdertyd is mens ook effens benoud – die hek is nie heeltemal toe nie! Gelukkig het die honde dit blykbaar nog nie agter gekom nie – maar dis egter net 'n kwessie van tyd.
Maar dan gebeur die ondenkbare: Iemand maak die hek oop… (Ek maak onmiddellik gereed om verder te blaai – honde baklei soms, ja, maar ek dink nie dis iets om oor te lag nie. Voordat ek egter verder kan blaai sien ek dit toe raak – en dit het my wel lekker laat lag.) Soos wat die hek verder oopmaak, gebruik hulle nie die kans om mekaar direk aan te vat nie. Nee! Hulle skuif maar net verder op sodat daar 'n stuk hek tussen hulle bly. Eindelik, toe die hek so ver oop is, toe blaas al twee kante sonder 'n verdere blaf die aftog en elk gaan rustig sy eie koers. (Gaan kyk gerus self die video op Youtube: Brave dogs fighting at gate.)
Ek dink die ding wat die honde-video so snaaks maak is juis die feit dat ons in daardie honde iets raaksien wat ons ook doen. Wanneer ek veilig voel, soos wanneer ek na 'n rekenaar skerm kyk, of wanneer ek alleen in my kamer is dan doen ek baie maklik goed wat ek nooit voor mense sal doen nie. So is daar soms 'n groot verskil tussen my aanlynlewe en my regte wêreld lewe.
Ter selfde tyd doen ons dikwels baie moeite om bv. ons Facebook profiel op 'n sekere manier in te kleur. Ons selfies het almal filters op, en ons versorg ons foto's sodat ons foute nie sigbaar is nie – ons wil op ons beste lyk.
Ons doen dus baie moeite om deur die wêreld op 'n sekere manier gesien te word, ter selfde tyd doen ons baie maklik goed wat ons nooit sou doen as ander ons kon sien nie. So word die geraamtes in ons kas al meer, en moet ons al harder werk om te kan bly voorgee.
Soms is dit presies hoe ek christen is. Ek praat net oor my geloof solank daar 'n hek (skerm) tussen my en die wêreld is, solank ek veilig voel. Sodra ek egter iemand in die oë moet kyk om aan hom of haar die Evangelie te vertel, dan is ek stil; dan maak ek soos die honde toe die hek te ver oop is.
Ons moet hoor wat Lukas 9:26 sê:
"Want elkeen wat hom skaam vir My en my woorde, vir hom sal die Seun van die mens Hom skaam wanneer Hy kom in sy heerlikheid en dié van die Vader en van die heilige engele."
Aan die Ander kant weer is ek soms 'n christen voor die mense, of daar waar ek gesien kan word, maar wanneer ek alleen voor my skerm is dan doen ek goed wat my vreeslik skaam sal maak as iemand dit moet ontdek – daarom vee ek elke keer my internet geskiedenis uit as ek klaar is.
Romeine 6:21 sê daaroor weer baie duidelik:
"Watter vrug dan het julle toe gehad van die dinge waaroor julle jul nou skaam? Want die uiteinde daarvan is die dood."
Die punt is dit: wanneer ek alleen voor my skerm sit, moet ek onthou dat ek nie onsigbaar is nie. Mense kan partykeer sien wat ek doen, maar Gód sien egter altyd alles. Matthéüs 6: 4, 6 en 18 sê die volgende sinnetjie oor en oor:
"…en jou Vader wat in die verborgene sien, sal jou in die openbaar vergelde."
Dit dalk tyd dat ek en jy moet ophou om voor te gee. Kom ons maak Romeine 14:8 die kompas van ons aanlyn en regte wêreld lewens:
"Want as ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here; of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here."
In kort kom dit daarop neer dat ek al minder omgee oor die manier waarop mense na my kyk, en al meer fokus op hoe God na my kyk, hoe Hy my met 'n prys gekoop het omdat Hy my liefhet.