In hierdie liturgiese voorstel val die klem op die identiteit van God Drie-enig as Almagtige Redder, en die identiteit van ons as gelowiges as één gemeenskap van gestuurdes.
In die sleutelteks, Galasiërs 3:23-29, leer Paulus ons 'n belangrike faset van ons identiteit as gelowiges: In Christus Jesus is ons één sonder onderskeid tussen ons. In 1 Konings 19:1-4, (5-7), 8-15a is die tema van identiteit weereens opvallend: Die identiteit van God as Almagtige Redder wat Elia versorg, in die aandwind met hom praat en opnuut sy identiteit as profeet bevestig deur hom uit te stuur en dat mens jou vertroue daarin moet stel. Lukas 8:26-39 benadruk Jesus se identiteit as Almagtige Redder en Seun van God aan wie bose geeste gehoor gee.
3 Julle Galasiërs, is julle dan so sonder begrip? Wie het julle verstand benewel? Jesus Christus is tog so duidelik aan julle verkondig dat julle Hom as 't ware aan die kruis kon sien hang! 2Net een ding wil ek van julle weet: Het julle die Heilige Gees ontvang deur die wet van Moses te onderhou of deur die evangelie te glo? 3Is julle dan so sonder begrip? Julle het met die Gees begin; wil julle nou in eie krag eindig? 4Was al julle swaakrkry dan verniet? Dit kon tog nie verniet gewees het nie! 5Hy wat julle met die Heilige Gees toerus en kragtig onder julle werk, doen Hy dit omdat julle die wet onderhou of omdat julle die evangelie glo? 6So was dit ook met Abraham: "Hy het in God geglo, en God het hom vrygespreek."
7Julle sien dus dat dié wat glo, kinders van Abraham is. 8Die Skrif het vooruit geweet dat God ook mense wat nie Jode is nie, sou vryspreek as hulle glo. Daarom het die Skrif al voorheen die goeie nuus vir Abraham gebring: "In jou sal al die nasies geseën word." 9Dit is dus dié wat glo, wat saam met die gelowige Abraham geseën word.
10Maar almal wat staat maak op die onderhouding van die wet, val onder die vloek, want daar staan geskrywe: "Daar rus 'n vloek op elkeen wat nie stiptelik alles doen wat in die boek van die wet geskrywe staan nie." 11En dat niemand op grond van die wet deur God vrygespreek word nie, is duidelik, want "hy wat deur God vrygespreek is omdat hy glo, sal lewe."
12By die wet gaan dit egter nie om die geloof nie, maar om die daad, want daar staan: "Hy wat dóén wat die wet sê, sal daardeur lewe."
13Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek 'n vervloekte te word. Daar staan naamlik geskrywe: "Vervloek is elkeen wat aan 'n hout opgehang is." 14Daardeur kan ook hulle wat nie Jode is nie, deur Christus Jesus deel kry aan die seën wat God aan Abraham toegesê het. So het ons dan deur die geloof die Gees ontvang wat God beloof het.
15Broers, ek gaan nou 'n voorbeeld uit die gewone lewe neem. As 'n testament, wat maar net mensewerk is, eers geldig is, kan niemand dit ongeldig maak of iets daaraan toevoeg nie. 16God het sy beloftes aan Abraham en aan sy nakomeling gegee. Daar staan nie "aan nakomelinge", meer as een nie, maar: "en aan jou nakomeling" g, net een, en hierdie nakomeling is Christus.
17Hiermee wil ek dit sê: God het 'n verbond met Abraham gesluit en dit tóé al geldig gemaak. Die wet, wat eers vier honderd en dertig jaar later gekom het, kan nie hierdie verbond ongeldig maak, sodat God se belofte aan Abraham nie meer sou geld nie. 18As 'n mens dit wat beloof is, kry op grond van die onderhouding van die wet van Moses, kry jy dit nie meer op grond van die belofte nie, en God het sy genade aan Abraham juis deur 'n belofte toegesê.
19Watter doel dien die wet dan? Dit is later bygevoeg as gevolg van die sonde, en dit is bedoel vir die tyd totdat die nakomeling op wie die belofte betrekking het, sou kom. Engele het die wet deur middel van 'n tussenganger aan die volk gegee. 20Maar as daar net één is wat handel, is 'n tussenganger nie nodig nie, en God ís net een.
Beslis nie! As 'n wet gegee was wat in staat was om die ware lewe te skenk, sou 'n mens inderdaad vrygespreek kon word op grond daarvan dat hy die wet onderhou. 22Maar volgens die Skrif is die hele wêreld vasgevang in die greep van die sonde; die belofte word dus vir die gelowiges vervul alleen op grond van die geloof in Jesus Christus.
4 Hierby wil ek nog dít sê: Solank 'n erfgenaam nog minderjarig is, verskil sy posisie nie werklik van dié van 'n slaaf nie, al behoort die hele erfenis aan hom. 2Tot die dag wat sy pa bepaal het, staan hy onder toesig van voogde en word sy besittings deur bestuurders beheer.
3En so is dit ook met ons. Toe ons nog geestelik onmondig was, was ons slawe van wettiese godsdienstige reëls. 4Maar toe die tyd wat God daarvoor bepaal het, aangebreek het, het Hy sy Seun gestuur. Hy is uit 'n vrou gebore en van sy geboorte af was Hy aan die wet onderworpe 5om ons, wat aan die wet onderworpe was, los te koop sodat ons as kinders van God aangeneem kon word. 6En omdat ons sy kinders is, het God die Gees van sy Seun in ons harte gestuur, en in ons roep Hy uit: "Abba!" Dit beteken: Vader! 7Jy is dus nie meer 'n slaaf nie; jy is nou 'n kind van God. En omdat jy sy kind is, het God jou ook sy erfgenaam gemaak.
9 Hoekom dan die wet? Die wet is bygevoeg met die oog op die oortredinge; dit is gegee totdat die Nakomeling sou kom aan wie die belofte gemaak is; dit is beskik deur middel van engele, deur die tussenkoms van 'n middelaar. 20 Maar 'n middelaar beteken dat daar nie net een betrokke is nie, en God is tog één! 21 Is die wet dan in stryd met die beloftes van God? Hoegenaamd nie! Want as daar 'n wet gegee sou wees wat lewend kon maak, sou die vryspraak in der waarheid op grond van die wet kon geskied. 22 Maar die Skrif het alles onder die sonde ingeperk sodat die belofte wat op geloof in Jesus Christus gegrond is, gegee kon word aan diegene wat glo. 23 Voordat hierdie geloof gekom het, was ons onder die toesig van die wet, ingeperk met die oog op die geloof wat in die toekoms geopenbaar sou word. 24 Die wet was dus ons oppasser met die oog op Christus, sodat ons deur geloof vrygespreek kon word. 25 Maar noudat die geloof gekom het, staan ons nie meer onder die toesig van 'n oppasser nie.
26 Julle is immers almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus, 27 want julle wat in Christus gedoop is, het Christus soos 'n kleed aangetrek. 28 Daar is nou nie meer Jood of Griek, nie meer slaaf of vryman, nie meer man of vrou nie, want julle almal is één in Christus Jesus! 29 En as julle aan Christus behoort, dan is julle nakomelinge van Abraham en ooreenkomstig die belofte erfgename. (BDV)
Paulus begin met 'n skoot sarkasme om die Galasiërs te ruk uit hulle onbegrip: "Wie het julle getoor?" Want Paulus kan dit doodgewoon nie glo dat mense wat deur geloof in Jesus Christus die wonder van die Heilige Gees ontvang, só afvallig kan raak dat hulle by gehoorsaamheid aan die wet kan eindig nie. In hoofstuk 5 sal hy die ander kant beklemtoon dat mense nie by die genade moet begin en weer by die sonde moet eindig nie.
God se werk in hulle het 'n werklikheid geword deur die geloof en die krag van die Heilige Gees, nie deur die wet of hulle eie krag nie. Die krag van die evangelie het in hulle lewens losgebars deur hulle geloof in Christus. Sola fide.
Sy teenstanders het daarteenoor geleer – heel moontlik op grond van Gen. 17:13 – dat dit nie net om die geloof gaan nie, maar ook en veral oor die besnydenis; dat die besnydenis 'n "blywende verbond" is wat ook deur die heidene nagekom moet word, soos dit daar inderdaad staan.
In Romeine 4:13 vv. sou Paulus nog meer hieroor skrywe om dié punt finaal te onderstreep. Paulus beklemtoon dus dat geloof 'n belangriker respons is as die nakoming van die besnydenis, geïllustreer in die lewe van Abraham: "dié wat glo, (is) kinders van Abraham".
Paulus weet egter dat sulke argumente die dood in die pot is vir geloof in God onder die heidennasies. As jy eers 'n Jood moet word voor jy regtig 'n Christen kan wees, word die sentrale betekenis van die Christus-evangelie versaak en word nie net 'n kulturele kenmerk 'n voorwaarde vir geloof gemaak nie, maar word wetsgehoorsaamheid beklemtoon bo die genade wat deur die geloof werk.
En dit kan nie. Dit rand die betekenis van die vryheid wat Christus gebring het van die wet in sy wese aan. En dit maak van die Christelike geloof 'n eksklusiewe Joodse beweging wat nie universele impak kan hê nie, omdat dit nie die heidennasies kan insluit nie.
So watter rol speel die wet dan? Wel, sê Paulus, die wet was bedoel as 'n tydelike maatreël totdat hierdie nakomeling, Christus, die vryspraak van die vloek van die wet sou bring, en almal dit deur die geloof kon ontvang. "Die belofte word dus vir die gelowiges vervul alleen op grond van die geloof in Jesus Christus."
Die oomblik as jy in die vryspraak deur die geloof gedeel het, is jy ook in gemeenskap met elke ander mens wat in die vryspraak van die geloof gedeel het. En daar is geen onderskeid nie. Ras of etnisiteit of taal of sosiale status of geslagtelikheid is nie meer bepalende elemente in ons Christelike identiteit nie, net die geloof in Christus Jesus. 'n Mens kan dit nie sterk genoeg sê nie: In Christus Jesus is almal één!
Toetrede: Lied 154 of VONKK 18
Aanvangswoord: (Gal 2:20)
Seëngroet: (uit Gal 1:5).
Lofsang: Lied 164 of Psalm 42 of Flam 132
Wet: Galasiërs 3:23-25
Skuldbelydenis: VONKK 278
Toewydingsgebed: Outeur: Martin Luther (1483-1546)
Doopherinnering / genadeverkondiging: (Gal 3:26)
Gebed: Lied 272
Skriflesing: Galasiërs 3:23-29
Slotsang: Lied 520 of VONKK 204
VONKK 18 Ek Soek Na Die Lewende Water (Psalm 42 en 43)
Die aanvangswoorde (Gal 2:20) kan elke Sondag in die Galasiërs reeks herhaal word, om die eredienste as eenheid saam te bind.
(Aanvangswoord en seëngroet uit Woord en Fees 2018-2019)
Psalm 42 of
VONKK 278 Hemelse Vader, van U kom smeek ons
Here, my beker is leeg en ek verlang dat U my weer sal vul. Ja, Here, kom vul my!
Ek is swak in die geloof – kom en versterk my opnuut.
My liefde is maar lou – kom, Here, en maak my weer warm … vurig, dat my liefde sal uitstraal na hulle naby my.
My geloof is nie sterk nie en dit wankel tog so maklik – ek twyfel soms en ander kere sukkel ek om op U te vertrou.
O Here, help my. Sterk my geloof en vertroue. In U vind ek my rykdom. Ek is arm en U is ryk – en U het juis gekom om vir armes U genade uit te deel.
Ek is 'n sondaar, U is regverdig en daarom bly ek aan U sy.
Ek het niks om vir U aan te bied nie.
Ek kan alleen maar van U ontvang.
Outeur: Martin Luther (1483-1546)
(Uit "Gebedeboek met Liturgiese Voorstelle)
Doopherinnering / genadeverkondiging
Die doop bevestig ons as gelowiges se identiteit as kinders van God – 'n identiteit wat ons nie self verdien nie, maar wat God as geskenk deur die werk van Jesus Christus aan ons gee. Wanneer ons die doop saam vier, word ons opnuut herinner aan ons eenheid as Liggaam van Christus en ons taak om as gestuurdes die wêreld in te gaan.
Deur geloof in Christus Jesus is julle nou almal kinders van God, want julle almal wat deur die doop met Christus verenig is, moet lewe soos mense wat aan Christus behoort (Gal 3:26).
(RUBRIEK: Flam – Lof / Geloofsbelydenis / Ekumene / die kerk) Oorspronklike titel: One Song of Praise Teks en musiek: Bob Fitts
Afrikaanse vertaling: Piet Smit © Scripture in Song
VONKK 18 "Ek Soek Na Die Lewende Water (Psalm 42 en 43)"
Psalm 42 en 43 Teks: Driekie Jankowitz 2008 (Pro Deo) Melodie: AUAS – Jacus Krige 2008
© 2009 VONKK Uitgewers (admin Bybel-Media) RUBRIEK: Klassiek – Toetrede en Aanroeping
1. Ek soek na die lewende water,
ek roep en dors na U, Heer –
want ek huil dag en nag, o Here, ek smag
om by U te wees nog 'n keer.
Al is ek ontsteld en mismoedig,
met hartseer en onrus omring,
weet ek God is my hoop,
Hy help my weer op –
ek sal al my lof aan Hom bring.
2. Hul spot en hul vra my aanhoudend:
Waar is dié God van jou nou?
Al het golwe van swaarkry oor my gespoel,
tog wéét ek ek kan U vertrou.
3. O Here, kom red en verhoor my,
help my en spreek my tog vry –
met valsheid wil bose mense my vang,
maar U is 'n skuilplek vir my.
4. Kom stuur nou u lig en u waarheid,
laat dit my lei na u huis
want, God, U's my God, –
die bron van my lof,
my lied sal U jubelend prys.
VONKK 278 "Hemelse Vader, van U kom smeek ons"
Teks: Elena G Maquiso; Hannes van der Merwe 2014 © Melodie: ILONGGO – Tradisioneel Filippyns
Orrelbegeleiding: Friena Maritz 2014 © © Teks en orrelbegeleiding: 2014 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media)
© Melodie: Openbare besit RUBRIEK: Multikultureel – Gebede / Drie-eenheidsondag / Geloof en Vertroue
1. Hemelse Vader,
van U kom smeek ons:
Gee aan u kinders
u liefde, deernis.
Maak ons 'n eenheid
U is ons God.
2. O Here Jesus,
ons kniel hier voor U,
herdenk u lyding
en u oorwinning.
Ons bring ons lofsang
en ons aanbidding
aan U, o Here.
3. Heilige Trooster,
ons vra afhanklik:
Skenk ons genade,
Neem ons gebede
tot by die Vader.
VONKK 204 "Mag Die Vrede Van Ons Hemelvader"
Gebed: Lied 272 "Stuur nou u lig"
Carolyn Brown het verskeie pragtige idees om kinders by hierdie Sondag se diens te betrek. Sy herinner ons dat reëls vir kinders goed is. Hulle kan nog nie die onderskeid verstaan wat die teks tref nie. Gesels eerder met die kinders oor die verskille tussen mense, wat nie saak maak nie. Vind bv uit oor die verskillende sport-spanne wat hulle ondersteun, verskillende dorpe waar hulle gebore is, ens. Hoewel dit interessant is, maak dit nie saak nie. Wanner ons God se kinders is, is dit al wat saak maak.
Daar is 'n paar pragtige stories wat jy vandag kan vertel:
Strictly No Elephants deur Lisa Mantchev vertel die storie van 'n seuntjie en sy troetel-olifant, wat uitgesluit word. Dis beskikbaar op kindle. Hier is 'n video van die storie.
I'm Like You, You're Like Me deur Cindy Gainer, is ook beskikbaar op Kindle. Die video begin eintlik eers op 58 sekondes.
Jonger kinders sal hou van One Family deur George Shannon, wat tel, terwyl almal een bly. Ook beskikbaar op Kindle. Kyk 'n video hier.
Die sleutelteks van hierdie Sondag val daarop om ons identiteit as gelowiges, as één gemeenskap van gestuurdes te bevestig: Gebruik die voorbeeld van voëlent wat op 'n boom se tak groei – die blare en sade van die geënte plant mag anders as die res van die takke lyk, maar vir alle praktiese doeleindes is die voëlent en die boom een. So is ons, as gelowiges, ook één met mekaar – al lyk ons verskillend van mekaar, is ons almal, deur die werk van Jesus Christus, één. Hierdie voorbeeld kan na aanleiding van die konteks uitgebrei en aangepas word.
Galasiërs is 'n brief geskryf sonder om asem te skep. Paulus is emosioneel – sy geliefde Galasiërs is op 'n dwaalspoor, want hulle het afgedwaal van die evangelie van die gekruisigde Jesus Christus. Die evangelie waaroor en waarvoor Paulus so passievol geleef het. Die dwaling het te make met sekere persone wat die gemeente verlei (1:6-7) deur te verkondig dat nuwe heidense gelowiges hulle moet laat besny en ander wettiese bepalinge nakom (3:2, 4:10, 21; 5:2-4, 12; 6:12-13) voordat hulle kan deel hê in die beloftes van God. Dit lei tot twis en rusie en verdeling in die gemeente.
Omdat die brief so in een asem geskryf is, is die verdeling van die teksverse in Galasiërs ingewikkeld en verweef met Paulus se argumente (en emosies) deur die hele brief heen.
Dit help om dit in gedagte te hou, ook die hooftemas oor:
die ware evangelie van Jesus die gekruisigde en opgestane Here wat sondaars bevry (1:2, 3-4; 2:4, 16-21; 3:1);
die verhouding tussen geloof en die wet (Gal 2-3, veral 2:16);
die nuwe identiteit in Christus deur die Heilige Gees en die geskenk van die Heilige Gees (2:19-20; 3:2-5, 14b; 3:26-29; 4:6-7);
die oproep om anders, in vryheid volgens die wet van die liefde te lewe (Gal 5-6); asook
ons identiteit as kinders en erfgename van Abraham en God.
Kinders en erfgename
'n Sentrale tema in ons teks is dié van ons identiteit as kinders en erfgename van Abraham en God wat reeds in Galasiërs 3:7 begin en deurloop tot in 4:1-7. Daarom moet mens eintlik hierdie hele gedeelte saamlees. Derhalwe kan 3:1-7 en 3:23-4:7 as Skriflesing gebruik word (2014 Direkte Vertaling word aanbeveel). 'n Moontlike verdeling kan dan wees
3:19-22 oor die doel van die wet;
3:23-25 oor die bevryding deur die wet;
3:26-29 oor die eenheid in Christus; en
4:1-7 oor ons nuwe identiteit as kinders en erfgename in Christus.
Spanning tussen wet en geloof
Om Galasiërs 3:23-25 te verstaan, moet teruggegaan word na 3:5 en die gesprek oor die spanning tussen die wet en geloof. Die belofte aan en verbond met Abraham, gebaseer op geloof, kom eerste (3:6-14) en geniet voorrang (3:15-18).
Die wet is dus die instrument wat ons in staat stel om ons sondes en ons behoefte aan 'n middelaar te eien (3:19-22). Die wet het ons gevange gehou, gebonde onder die wet (teenoor die vryheid in Christus) (23).
Daarbenewens is die wet, die "paidagōgos" (pedagoog, 24 en 25), die oppasser/mentor wat oor ons toesig hou. Hierdie beeld dui op die slaaf wat as opsigter jong vrymense leer wat reg en verkeerd is, asook om hulle te begelei totdat hulle volwassenheid bereik. Dit is 'n beperkte rol – die kind bly erfgenaam en die toesighouer bly toesighouer. Dit is ook 'n tydelike rol en die toesig verval met die koms van volwassenheid.
Met die koms van geloof is gelowiges dus nie langer onder die toesig van die wet nie, maar onder die vryheid in Christus. Kommentare meen die wet werk soos 'n spieël. Dit weerkaats ons ons skuld sodat ons ontnugter na Christus toe draai. In Luther se woorde, jaag die wet ons na Christus toe.
Vers 26 en 27 tel die kragtige beeld van kindskap direk op. Vers 26 is die kern:
Deur hierdie geloof in Christus Jesus is julle nou almal kinders van God.
Dit is nie 'n opdrag of 'n bevel nie, dit is 'n feit: ons "is" kinders van God "in" Christus Jesus. Die voorsetsel in beskryf ons identiteit as gelowiges. Ons is ingebind in Christus, met Hom verenig. Dié identiteit kom deur die geloof, deur die werking van die Heilige Gees (Gal 4:6). Dié identiteit, kind van God, is alleenlik in Christus Jesus (vgl Kol 3:9-10; Ef 4:24; 2 Kor 5:15-18).
Dit word nog sterker beklemtoon met twee treffende beelde in vers 27:
Eerstens die doop in Christus. Die woord eis wat beter vertaal as "into" met die passiewe vorm van die werkwoord "doop" wat ook aandui dit is 'n Godshandeling. In Paulus se taal, om saam met Christus te sterwe en op te staan (vgl Gal 2:19-20; 6:17). Die woorde "in Christus Jesus" is tipiese Paulus-woordeskat, aanduiding van die kern van ons vereniging met Christus.
Die tweede beeld in vers 27 is dié om Christus as 'n kleed aan te trek. Die 1983 Afrikaanse Vertaling vertaal dit egter nie. Die Griekse woord enedysasthe beskryf om in 'n kledingstuk in te sak ("sinking into a garment") (vgl Jes 61:10; 64:6). Die 2014 Direkte Vertaling lees: "Julle is immers almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus, want julle wat in Christus gedoop is, het Christus soos 'n kleed aangetrek."
Eenheid en gelykheid
Die bekende vers 28 dui op die eenheid en gelykheid in Christus te midde van die diversiteit van etnisiteit, sosiale status of gender (vgl 1 Kor 12:12-13; Kol 3:11; Ef 2:14-16).
Dit verwys moontlik na 'n formulier wat in die vroeër kerk by die doop of ander liturgiese momente gebruik is. Dit is waarskynlik 'n herformulering van 'n man (beide Joodse en ander godsdienste) se daaglikse gebed wat God/gode dank dat hy nie 'n heiden, 'n slaaf of vrou is nie.
Let daarop dat hierdie gebed nie noodwendig neerhalend teenoor heidene, slawe en vroue was nie, maar 'n erkenning dat daar diskriminasie was tussen Jood en heiden, slaaf en vryman, man en vrou en dat eersgenoemdes godsdienstige (en ander) voorregte gehad het wat die heiden, slaaf of vrou nie gehad het nie.
Die herhaling warmee die oorspronklike Griekse woord in ons teks werk is 'n sterk aanduiding van ons gelyke identiteit in Christus. Enige ongelykheid is eenvoudig vernietig in Christus. Daar is genoegsame Bybelse voorbeelde van die gelykheid in Christus (die voorbeeld van Paulus se "heidense" medewerkers Titus en Timoteus; die voorbeeld van Onesimus en Filemon in Kol 4:9 en Filemon; en talle voorbeelde van vroue wat Paulus se medewerkers was soos Febe en andere in Rom 16 en Fil 4:3).
Vers 29 (saam met Gal 4:6-7) bevestig dat ons identiteit in Christus, om kinders van God te wees, ook beteken dat ons (elkeen, Jood of nie-Jood, vryman of slaaf, man of vrou) erfgename van Abraham is en erfgename van die beloftes van God (vgl Rom 8:16-17; Ef 1:13-14; 3:6). Dit is danksy God (Gal 4:7; 1:1) deur die vrykoop van Jesus Christus (Gal 3:13-14; 4:4-5) en werk van die Heilige Gees (Gal 4:6). Dit is die ware evangelie – die antwoord op Paulus se retoriese vrae aan die begin van Galasiërs 3:1-5 (vgl 1:6-9).
Ons leef anders
Die Galasiërs se dwaling was dat hulle die wet gebruik het om mense netjies in kampies te verdeel. Die streng skeidslyn tussen Jood en Griek, man en vrou, slaaf en vry is sodoende in stand gehou.
Die effek is dat die lewensveranderende krag van die evangelie daardeur ingeperk is. Nie alleen is die dade van die wet te belangrik geag nie, nee, veel erger: die wet is as 'n sosiale grens gebruik deur Jood om afstand van Griek te hou, deur vryman om afstan van slaaf te hou, deur man om afstand van vrou te hou.
Die krag van die evangelie om een nuwe mensheid in Christus te skep, is daarmee afgewater.
Dit is asof die Galasiërs nie kon onthou dat die genade en verlossing in Christus onversoendheid uit die weg ruim en een nuwe mensheid tot stand bring nie.
"O dwase gemeente, wie het met julle getoor?" hoor ek Paulus vra. Hoe lees julle al eeue lank Galasiërs? Is die geloof in Jesus Christus nie die ware evangelie nie, die enigste kriteria nie (2:16; 3:26)? Ken julle nie die identiteit in Christus uit julle kop nie: Daar is geen man of vrou nie, geen heteroseksueel of homoseksueel nie; in Christus is ons almal een. Daar is geen slaaf of vryman nie, wit of swart nie, bruin of geel, skoonmaker of uitvoerende direkteur nie. In Christus is ons almal een, elkeen gelyk. Geen Griek of heiden nie, geen swart of wit of bruin nie. Ons is almal een in Christus. Nie eenders nie, maar een (3:26-28).
Deur die krag van God
Is dit moontlik?? Ja! Inderdaad! Dit is immers die evangelie (3:13-14). Dalk moet ons meer fokus op die voorsetsels in die teks: "In" Christus en "God" (3:26-27). Ons trek Christus aan. Én dit is deur die onbeskryfbare, kragtige werk van God, die Heilige Gees (4:6-7).
Ons geloof is buite onsself. Buite ons besoedelende vooroordele, buite ons veranderende reëls.
Ons geloof het te doen met God. Dit is 'n daad van God. Dit is 'n handeling van God. Dit is genade. Dus, so ook ons vryspraak en ons identiteit as kinders van God. Erfgename van Abraham. Dit het niks, niks, niks met ons reëls te make nie.
Mag ons in die komende jare ons erfenis, die beloftes van God, geniet. Saam. Sonder afguns. Sonder verdeeldheid. Sonder verwyt.