Die nuwe Suid-Afrika: Die wit newels van waansin
Dit is asof jy van buite af 'n grusame riller rolprent aanskou. Die bloed, die liggame, die stilte oor die werf. Jy kom agter dat die voëls nog steeds stil is. Jy probeer kalm bly, maar daar is sulke wit newels wat oor jou redenasievermoëns spoel. Jy probeer die emosies wat saam met daardie newels kom ontleed, en dan besef jy daar is net een beskrywing - waansin.
Want jy voel waansinnig hartseer en kwaad tegelyk. Jy soek iemand om te beskuldig, en jy wil daardie iemand vermorsel. Jy wil hom laat sterf op die wreedste manier denkbaar. Jy wonder waar was God om toe te laat dat twee sulke wonderlike en gelowige mense so wreed moes sterf, en jy verwyt Hom. "Waar de fok was Jy? Hoekom - hoekom -hoekom?" prewel jy, maar daar is nie antwoorde nie.
Jy kyk weer na die swarte wie se keel deur die honde afgeruk is, en jy dink; "Goedso Bliksem, ek hoop jy het stadig gevrek en geroggel in jou eie bloed."
As jy die soet tee drink begin die newels so bietjie terugtrek en jy besef jy moet die familie laat weet. Soos 'n zombie loop jy na die telefoon en bel vir Ma en Pa. Dit is Ma wat antwoord. "Ma ek het slegte nuus," begin jy. "Here Heinrich wat is fout?" skree-vrae Ma as jou stem jou gemoedstoestand weergee. "Ma dit is Oupa en Ouma," begin jy. "Nee, Here asseblief tog nee!!!" skree Ma en die volgende oomblik is Pa op die lyn. Hy bring soos altyd bietjie kalmte in jou lyf. Jy verduidelik dat Oupa en Ouma vermoor is, maar los die detail uit. Dit voel net onmoontlik om dit te beskryf, so asof dit onwerklik is. Pa belowe hulle sal dadelik ry, en jy stop hom en sê dat Ma dit nie mag sien nie, hulle moet eers later kom. Sonder verduideliking verstaan Pa.
Dan begin jy wonder hoe jy die huis gaan skoon kry, so sonder hulp. Hoe jy jouself sover gaan kry om skoon te maak. Al die bloed...
Twee polisiemanne sleep Oupa se lieflingshond aan sy agterpote uit die huis en jy wil op hulle skree om die hond met respek te behandel. Jy vat egter woordeloos by hulle oor en dra die hond se verminkte karkas na die koelkamer, en lê dit saggies neer. Dan gaan haal jy die ander hond, en doen dieselfde. Dan begin jy wonder oor die ander diere, en stap krale toe. Tussendeur veg jy teen die wit newels. En al wat jy hoor is die polisie se doen en late. Die werf, die omgewing is stil. Jy kyk verbaas na die bloed aan jou klere, en wonder hoeveel daarvan is Oupa en Ouma s'n.