Dit is eintlik hoe God se verhaal met sy volk Israel ook lyk. Israel was nog nooit die perfekte volk nie, inteendeel. Hulle was destyds skaars uit Egipte toe hulle al wou teruggaan omdat God glo nie vir hulle genoeg eetgoed in die woestyn gegee het nie. In die beloofde land het hulle oë die hele tyd vir die afgode geflikker. So het hulle God se geduld maar gedurig op die proef gestel. Maar God se geduld het nie opgeraak nie. Paulus skryf hier dat selfs toe hulle die deur van God se genade in sy gesig toegeklap het, het God nog vir hulle ‘n agterdeur oopgehou (11:31 en 25-26). En dit gee vir ons moed.