Erkenning van Alkoholisme as 'n siekte
Chirurg Generaal se Verslag Verduidelik Patologie van Verslawing
Een van die probleme in die erkenning van alkoholisme as 'n siekte is dat dit eenvoudig is, lyk nie soos een nie. Dit lyk nie, klink, ruik nie en dit speel beslis nie soos 'n siekte nie. Om sake erger te maak, oor die algemeen ontken dit dat dit bestaan ​​en die behandeling weerstaan.
Alkoholisme word jare lank deur professionele mediese organisasies erken as 'n primêre, kroniese, progressiewe en soms noodlottige siekte.
Die Nasionale Raad oor Alkoholisme en Dwelmafhanklikheid bied 'n gedetailleerde en volledige definisie van alkoholisme, maar waarskynlik die eenvoudigste manier om dit te beskryf, is 'n verstandelike obsessie wat 'n fisiese dwang veroorsaak om te drink. '
Geestelike obsessie? Het jy die oggend wakker geword met 'n liedjie wat oor en oor in jou kop gespeel het? Dit was dalk 'n kommersiële jingle wat jy op televisie of 'n liedjie van die radio gehoor het, maar dit het aanhou speel ... en speel en speel.
Onthou wat dit was? Maak nie saak wat jy gedoen het nie, daardie onnosel tune het aanhou speel. Jy kan probeer om te fluit of 'n ander liedjie te sing of die radio aan te skakel en na 'n ander liedjie te luister, maar die een in jou kop het net aanhou speel. Dink daaroor. Daar was in jou gedagtes aan dat jy nie daar gesit het nie, en nie saak hoe hard jy probeer het nie, kon nie uitkom nie!
Dit is 'n voorbeeld van 'n eenvoudige geestelike obsessie - 'n gedagteproses waaroor jy geen beheer het nie.
So is die aard van die siekte van alkoholisme . Wanneer die drink "liedjie" in die gedagtes van 'n alkoholis begin speel, is hy magteloos. Hy het nie die liedjie daar gesit nie en die enigste manier om dit te stop, is om nog 'n drankie te neem.
Die probleem is dat die alkoholis se verstandelike obsessie met alkohol baie subtieler is as 'n liedjie wat in sy gedagtes speel.
Trouens, hy mag nie eers weet dit is daar nie. Al wat hy weet, is dat hy skielik 'n drang het om te drink - 'n fisiese dwang om te drink.
Die Neurobiologie van Alkoholisme
In 2016 het die US Surgeon General 'n verslag uitgereik, "Facing Addiction in America: The Surgeon General's Report on Alcohol, Drugs and Health," waarin die besonderhede van die veranderinge wat plaasvind in die streke van die brein van iemand wat verslaaf in 'n afdeling getiteld, "Die Neurobiologie van Substansgebruik, Misbruik en Verslawing."
Volgens die verslag is substansgebruiksversteurings as gevolg van veranderinge in die brein wat voorkom met herhaalde gebruik van alkohol of dwelms. Hierdie veranderinge vind plaas in breinbane wat betrokke is by plesier, leer, stres, besluitneming en selfbeheersing.
Die Beloningstelsel wat geraak word deur herhaalde gebruik
Wanneer iemand alkohol drink of dwelms soos opioïede of kokaïen gebruik, lewer dit 'n aangename toename van dopamien in die brein se basale ganglia, 'n breinarea wat verantwoordelik is vir die beheer van beloning en die vermoë om te leer op grond van belonings.
Met die voortdurende gebruik van alkohol of dwelms, verminder die senuweeselle in die basale ganglia hul sensitiwiteit vir dopamien, wat alkohol se vermoë om dieselfde "hoë" te produseer wat dit een keer vervaardig, verminder.
Dit word genoem om alkoholverdraagsaamheid op te bou en dit veroorsaak dat drinkers groter hoeveelhede verbruik om dieselfde euforie te voel wat hulle een keer gedoen het.
Gehalte van die lewe beïnvloed
Dieselfde dopamien-neurotransmitters is ook betrokke by die vermoë om plesier te geniet van gewone strewe soos om kos te eet, seks te hê en om sosiale interaksie te betrek.
Wanneer hierdie beloningstelsel deur substansmisbruik of verslawing ontwrig word, kan dit veroorsaak dat die persoon minder en minder geniet van ander areas van die lewe, selfs wanneer hulle nie dwelms drink of gebruik nie, volgens die verslag van die Surgeon Generaal.
Drink gekoppel aan ander leidrade
Nog 'n verandering wat chroniese drink kan veroorsaak, is om die brein te "oplei" om die plesier wat die persoon bereik, te verwoord deur te drink met ander "leidrade" in die drinker se lewe.
Die vriende met wie hulle drink, die plekke waarheen hulle gaan drink, die glas of houer waarin hulle drink, en enige rituele wat hulle mag oefen in verband met hulle drink, kan almal geassosieer word met die plesier wat hulle voel wanneer hulle drink.
Omdat soveel leidrade in hul lewe herinner word aan hul drink, word dit moeiliker vir hulle om nie te dink aan drink nie.
Ry om pyn te vermy
Terwyl die brein se dopamien-oordragers ons genot probeer soek, dryf die stres neurotransmitters in die uitgebreide amygdala-streek van die brein ons om pyn en onaangename ervarings te vermy. Saam dwing hulle ons om op te tree.
Substansmisbruik, insluitende alkoholgebruiksversteurings, kan die normale balans tussen hierdie twee basiese dryf ontwrig, navorsing het bevind.
Vermy die pyn van onttrekking
Aangesien alkoholgebruiksversteuring van matig tot matig tot ernstig vorder, ervaar die drinker toenemende nood wanneer hulle nie drink nie. Alkoholonttrekkingsimptome kan baie ongemaklik of pynlik word.
Dit kom tot die punt dat die enigste ding wat die nood van onttrekkingsimptome kan verlig, meer alkohol drink. Op daardie stadium drink die persoon nie meer om plesier te ervaar nie. Trouens, drink kan selfs nie meer 'n gevoel van plesier bring nie. Die drinker drink om pyn te vermy, om nie hoog te word nie.
Die siklus van verslawing
Alkoholiste kan nie meer die hoogte bereik wat hulle ooit ervaar as gevolg van hul verdraagsaamheid nie, maar die laagte wat hulle ervaar wanneer hulle nie drink nie, word laer en laer. Ander strewes in die lewe wat een keer genot en gebalanseerde uit die laagtepunte het, doen dit nie meer op hierdie stadium nie.
Toe die drinkers nog relatief gesond was, kon hulle hul impulse beheer om te drink omdat die oordeel en besluitnemingsbane van hul prefrontale korteks die impulse sou balanseer. Maar hul stofgebruik het ook hul prefrontale stroombane ontwrig.
Wanneer dit gebeur, toon navorsing, alkoholiste en verslaafdes het 'n verminderde vermoë om te beheer van hul kragtige impuls om te gebruik, selfs wanneer hulle bewus is dat die stop in hul beste belang is. Op hierdie stadium het hul beloningstelsel patologies geword, of met ander woorde, siek.
Verrompelde selfbeheersing verduidelik
Die Surgeon Generaal se verslag oor die neurobiologie van dwelmmisbruik, verduidelik die alkoholis se onvermoë om gesonde besluite op hierdie manier te maak:
"Dit verklaar waarom versteurings in die gebruik van substansies gesê word dat dit selfbeheersing betref," het die verslag gesê. "Dit is nie 'n volledige verlies van outonomie-verslaafde individue is steeds aanspreeklik vir hul optrede nie, maar hulle is baie minder in staat om die kragtige dryf te ignoreer om verligting te soek vir onttrekking deur drank of dwelms."
"Op elke beurt word mense met verslawings wat probeer om op te hou, hul oplossing opgelos. Selfs al kan hulle dwelm- of alkoholgebruik vir 'n rukkie weerstaan, kan die voortdurende drang wat veroorsaak word deur die baie leidrade in hul lewe, hulle oplossing oplos. in 'n terugkeer na substansgebruik, of terugval, "het die verslag gesê.
Die samestelling van die probleem is die progressiewe aard van die siekte. In die vroeë stadiums kan dit net een of twee drankies neem om die "liedjie" te stop. Maar gou neem dit ses of sewe en later miskien tien of twaalf. Iewers in die pad, die enigste keer wat die liedjie stop, is wanneer hy verbykom.
Die progressie van die siekte is so subtiel en vind gewoonlik oor so 'n verlengde tydperk plaas, dat selfs die alkoholis self nie die punt sien waarop hy sy lewe verloor het en alkohol oorgeneem het nie.
Geen wonder ontkenning is 'n byna universele simptoom van die siekte. Vir diegene wat tot die besef gekom het dat hulle 'n probleem het, kan hulp so naby wees as die bladsye van die telefoongids. Maar vir diegene wat hulp nodig het en dit nie wil hê nie, kan intervensie die enigste alternatief wees.
Het u 'n drinkprobleem? U kan die Alkohol Misbruik Screening Quiz gebruik om te sien hoe u vergelyk.
Amerikaanse Departement van Gesondheid en Menslike Dienste (HHS), Kantoor van die Chirurg-generaal, "Teenoor Verslawing in Amerika: Die Surgeon Generaal se Verslag oor Alkohol, Dwelms en Gesondheid, Uitvoerende Opsomming." Washington, DC: HHS, November 2016.
Amerikaanse Departement van Gesondheid en Menslike Dienste (HHS), Kantoor van die Chirurg-generaal, "Teenoor Verslawing in Amerika: Die Surgeon Generaal se Verslag oor Alkohol, Dwelms en Gesondheid." Washington, DC: HHS, November 2016.