#JongStemme: Jong Afrikaner, nou wat nou?Ruan Goosen. Foto: Verskaf. Deur Ruan Goosen Die storie van die Afrikaner kan gesien word soos ŉ pendulum wat swaai op ŉ spektrum tussen twee skryftekens, ‘n uitroepteken en ‘n vraagteken. Ons storie het onstaan in die Kaap Kolonie, mooi 55 jaar ná die koms van Jan van Riebeeck. ‘n Tiener met die naam Hendrik Biebouw roep tydens ŉ ontwrigting in Stellenbosch hard uit: “Ik ben een Afrikaander – al slaat de landdrost mij dood, of al zetten hij mij in de tronk, ik zal, nog wil niet zwijgen!” Hierdie word beskou as die metaforiese skeiding wat plaasgevind het tussen die vrye burger en die Europese vasteland. Hulle sê mos: “Jou huis is waar jou hart is” en op daardie oomblik het die Afrikaner se hart vanaf Europa na Afrika verhuis. Soos ons almal weet, kan die pendulum te ver na die uitroeptekenkant van die spektrum swaai en alhoewel daar nuanses onstaan het rondom die inisiële intensies van apartheid, is daar géén twyfel dat dit ‘n immorele stelsel was wat menseregte ondermyn het en op die ou einde, byna die pendulum van die spektrum laat afswaai het. Ek praat namens die meeste Afrikaners as ek sê, daar is ‘n gevoel van spyt en skaamte vir hiérdie deel van ons geskiedenis. Dit bring ons by die mees onlangse hoofstuk van die Afrikaner se geskiedenis. Die jaar is 2019, die 5de demokratiese verkiesing is agter die rug en 25 jaar se rekonsiliasie het al plaasgevind. Die sogenaamde born free (vry gebore)-generasie raak nou volwasse en is al hoe meer besig om hulself te vestig in die Suid-Afrikaanse samelewing. Maar waar pas dié deel van ons storie op die spektrum? Wat is die nagevolge wanneer die pendulum te skerp terugswaai na die vraagtekenkant? In hiérdie hoofstuk van die storie bevind ons onsself terug by die aanvanklike stelling “Ik ben een Afrikaner”. Wat beteken dit werklik? Ons weet ons is veronderstel om trots wees op hiérdie stuk grond wat vernoem is na rigtings op ‘n kaart, maar wat beteken dit nou eintlik? Soos al die jong generasies voor ons, is ons op soek na leiding. Diegene wat in beheer is, dring egter daarop aan dat ons moet aanhou skaam wees vir iets wat ons nie gedoen het nie! Baie van ons sit by ŉ kruispad, ons moet kies tussen beter geleenthede oorsee of diskriminasie by die huis. Ons ouers moedig ons aan om te gaan, hulle vertel ons hoe die gras groener is aan die ander kant van die oseaan. Maar tog is daar ‘n ruiling wat plaasvind, verkoop ek ‘n stukkie van my siel vir ‘n veiliger toekoms? Of veg ek vir die voortbestaan van die taal en kultuur wat my voorouers gebou het? Nou wat nou, jong Afrikaner? Oor die afgelope paar jaar het hierdie vraag my op ‘n gereelde basis as’t ware gemartel. Totdat ek eendag besef het hoe bevoorreg my generasie eintlik is. Jy sien, die vry gebore-generasie sit met ŉ enorme verantwoordelikheid: Ons gesamentlike optrede vandag gaan bepaal in watse toestand ons hiérdie kultuur gaan oorgee aan die volgende generasies. Wat ons nou doen, vorm die fondamente waarop die komende generasies moet bou. Ons gaan bepaal wat dit beteken om ‘n Afrikaner in die 21ste eeu te wees. Baie sien hierdie verantwoordelikheid as ‘n las, maar ek sien dit as ‘n voorreg: met groot uitdagings kom groot geleenthede en dis nou die tyd om hierdie uitdaging aan te pak. Ek sluit af met wat dit vir mý beteken om ŉ Afrikaner te wees: Dit is om elke dag te lewe met die wete dat jy verantwoordelik is om die waardes te beskerm wat jou voorouers aan jou oorgedra het. ‘n Afrikaner is nie net iemand wat sy kultuur wil bewaar nie, maar iemand wat voortbou aan iets wat groter as hy-/haarself is. Die besluit is joune, jong Afrikaner. Sit terug en laat jou kultuur vergaan – of staan op en bou ŉ beter toekoms. #JongStemme is ŉ projek deur Maroela Media en Solidariteit Jeug wat die jeug se stem in die openbare domein wil beklemtoon. Besoek Solidariteit Jeug se webblad by www.jeug.co.za vir hulp en advies met jou loopbaan!