Piesangs aan Pote | Spokie sny Spoor
Piesangs aan Pote
Audio February 22, 2017 VerrassendNuut 29 Comments
Toe die skoot klap, laat los die aapskind. Skreeuend gryp haar ma haar aan die hare en sleep haar die bos in. Daarna het ek nie weer die hartsgesiggies gesien nie. Dis asof die tarzantoue en kranse hulle ingesluk het.
Onder my skaats en brul die 4×4. Magoebaskloof is mistig, die rooipad seepglad en die koue geweerloop wat ek tussen my bene vasknyp stuur rillings my ruggraat op. Die wapen is net 'n afskrikmiddel, maar bly gevaarlik. Hier is 'n oorlog aan die gang, tussen mens en dier, om eerste die nektar van die langwerpige groen gebuigde vingers te mag oes.
By die stoor word die trosse gedoop in 'n diep enamelbad – dit verhaas die rypmaakproses – en dan aan hulle pote opgehang. Die sagtevrug (genus musa) is baie gewild in Suid Afrika en 'n genotvolle genieting.
Iets wink na my. Dit kom vanuit die eensame piesanghoek waar die oorryp uitskot weggegooi word. Ek skil die geelgoud los van die vrugvlees. Dit proe glad en verrassend soet! 'n Ryp-gladde-smaak wat net aan dié behoort wat dit sal waag om die swart gedeeltes uit te spoeg.
Ek voel jammer vir die werkers. Die tropiese hitte suig taai aan jou lyf en is die deurhandvatsel waaraan ek klou nat gesweet. Daar is geen genade terwyl ou swaer die wit esel in die piesangland inwurm om die trosse in te samel.
Die piesangplant is nie werklik 'n boom nie, maar lyk soos 'n klomp toegevoude blare en kan selfs tot 10m hoog groei. Nadat die tros gepluk is word die hele tak afgekap om plek te maak vir 'n nuwe suier vanuit die wortelstok.
Ek hou asem in terwyl die oorlaaide 4×4 sy kosbare vrag stoor toe stoei. Langs my voel dit of die afgrond ons insluk en die bakkie se snoet bly neuk verkeerde kant toe.
Hier groei die piesangs goud en gesond en proe soos hemelsgoed. Bo my kop in die palmboom koer twee duifies: "kom tot rus, kom tot rus" en voer hul liefdes-ritueel uit.
Later die dag is ek veilig terug by my houthuis-nessie wat in die skoot van Magoebaskloof koester. Ek sug en adem die bekoring van die reënwoud in, ruik die reuk van lietjieblom en proe al die vlees van avokado's.
Soos ou swaer, het ek nie groenvingers nie, maar is die watervalletjies my genadig en skep self natuurlike inheemse tuintjies rondom my uilhoekie. 'n Plekkie om die soet vrugte-oes van die liefde te vier.
Previous PostNostalgie skop flouNext PostTrane en Turksvye
29 thoughts on "Piesangs aan Pote"
Dis nou sommer baie interessant!
Dit is nê?!
Pingback: Piesangs aan Pote – Wag 'n Bietjie
My hart verlang nou so vir Magoebas Kloof. EK onthou hoe ek as kind in die misreen gewag het vir die skoolbus… Ek onthou die Piesang plaas waarop ek gebly het en die Fransipani boom langs my kamer… Die sppook huis waarin ek groot geword het en wat ek moes verlaat toe ek nog kind was…
Wow – het jy in Magoebaskloof grootgeword? Lekker. Sou graag meer wou geweet het, soos waar hierdie spookhuis staan … maar gesels ons weer?
EK het gebly in Magoebaskloof in 1985 toe ek in Standerd 5 was – Hier is die hele spook storie as jy wil lees. https://wolfshadowwispers.wordpress.com/2013/11/26/the-fourth/
Sjoe, my mond water nou sommer vir hierdie eenvoudige alledaagse vrug. Dit is soos altyd mooi geskryf en voer my weg.
Baie dankie Elane, waardeer jou inloer.
Pragtig geskryf ♥
Dankie Tokeloshe – lekker as jy inloer.
Wow jou beskrywing van alles, van die pad die watervalletjies en veral die apies lewe. Dankie dat jy dit deel
Die "apies" is 'n pes in enige taal. Ek staan altyd oopbek verwonderd as mense so geesdriftig uitvaar teen mense wie die goed verwiller. Ek weet wat hulle kan doen. Deesdae as ek by my vorige buurvrou steeds vriendin gaan kuier wil ek sommer die horries kry as ek sien hoe die dem kese my piesangbome opneuk. Die nuwe mense doen nie eers die moeite om sakke oor die jong trosse te trek nie. Nou is dit net primaat aas.
Ja, ongelukkig is jy reg oor die "apies". En ek dink die groter "kese" kan nog meer skade doen. Baie dankie jou besoek!
Jis maar jy kan 'n piesangboord omtrent laat lewe! Apies… hulle is die 'ag moeder'ste klein goetertjies maar as hulle in 'n groentebedding invaar kom die vloeke in 'n mens op. Ek het een keer soos 'n wafferse heks gekekkel toe ek hulle met die tuinslang en 'n lekker sterk straal water kon verwilder terwyl my tuinier 'n babelse lawaai met 'n lepel en 'n skinkbord opgeskop het. Ek het agterna lekker gegiggel vir die spektakel van ons twee wat hulle die stryd aangesê het. Maar hulle is familie van die kat – kom altyd weer!
Hie-hie. Lekker gelag vir jou apies en babelse lawaai wat jy gemaak het. Dis asof ek dit in my geestesoog kon sien! Baie dankie jou kommentaar en besoek.
Apen zijn vlugge schelmen.Weer prachtige foto's bij je verhaal dat altijd zo fijn om lezen is.
Baie dankie die kommentaar en besoek. Ja – Apen is schelmen maar so cute!.
Op hoerskool het ons skool elke jaar in Magoebaskloof gaan kamp. Wonderlike heronneringe aan n wonderlike plek. Een vd dinge was dat d seuns n piesangeetwesteyd gehad het. O my word! Jy kan nie glo hoeveel piesangs partt v hulle kon eet ni! Baie erger as apies!
Hie-hie. Jou piesang eet wedstryd kilnk interessant. Dankie die besoek. Lekker om jou te sien!
Zo brutaal als een aap. Brutaler ken ik ze bijna niet.
Wat een mooi geschreven blog Spokie.
Je verteld heel boeiend.
Groet uit nat en winderig Nederland waar geen bananen groeien maar waar het gelukkig ook niet zo warm is als jij beschrijft.
Dankie die besoek Eveline. Lekker om iets te hoor vanuit Nederland.
Piesangs, lietsjies, avokados – ai hoe water my mond. Ek woon in die KZN Piesangland en is groot vriende met die apies wat gereeld by die woonstel "inbreek", want hulle steel nie ons vrugte nie. Hulle verkies brood! Ek het my brood al in elke denkbare houer toegemaak en weggesteek, maar hulle kan selfs die yskas oopmaak en hulle gee nie eens om as die brood nog gevries is nie. Ons aanvaar dit maar gelate en neem mooi fotos van die oulike gevreetjies.
Aardeland! Ek hoop nie hul laat allerhande ander merke ook in jou kombuis agter nie. Maar ja, hul bly interessante diere. Baie dankie vir die inloer.
Jy skryf so pragtig,Spokie!
Aag dankie perdebytjie, jou blog is net so 'n groot inspirasie vir my. as ek daar lees wil my vingers net skryf oor diere en dinge.
Die apies maak my so hartseer.
Mooi geskryf net soos jy kan
Apies bly maar interessante wesens. Toemaar, hul word nie werklik geskiet nie, maar maggies, is hul stout! Hul kan 'n hele tros beskadig wat groot skade vir die boer bring.
Klink soos ñ idilliese plekkie,
Hi travel, ja dit is 'n voorreg om sulke mooi plekke te mag sien. Ek sien op jou blog besoek jy ook wonderlike plekke. Dankie vir die inloer