Vendée Oorlog - Nuut
Titel: Die dood van generaal Moulin, 8 Februarie 1794.
Skrywer: BENOIT-LEVY Jules (1866 - 1952)
Datum getoon: 8 Februarie 1794
Afmetings: Hoogte 229 - Breedte 315
Prentverwysing: G-91.061 / Inv 900.025
Die dood van generaal Moulin, 8 Februarie 1794.
In die herfs van 1793 het die Terror, 'n administratiewe en geregtelike instelling wat deur die Nasionale Konvensie bepaal is om die land van sy interne vyande te suiwer, die royalistiese opstand in die weste en suidooste van Frankryk getref. Maar die Konvensie is nie tevrede met die onderdrukking van die opstand nie; Dit is 'n algehele uitwissing van die royalistiese bevolking dat sy beplan om te voorkom dat die burgeroorlog na die res van die gebied versprei. In Januarie 1794 neem generaal Turreau die leiding van die ekspedisie wat bedoel is om die "Vendée te vernietig". Sy troepe is verdeel in 'infernale kolomme' wat die bevolking doodmaak en die huise in hul pad aan die brand steek. Om te verhoed dat hy gevang word, pleeg Moulin, wat al twee keer geskiet is, selfmoord met 'n pistoolskoot.
Die strakke bataljon van Vendée-aanvallers wat links van die beeld inbars, het 'n leemte rondom generaal Moulin geskep: sy gedecimeerde wag lê aan sy voete en die oorlewende Republikein verskans hulself in die agterkant. Die hewige vuur van hul gewere kon die vyand wat onverbiddelik opruis, stuit en die ruimte wat hulle agtergelaat het, het hul generaal kwesbaar gemaak.
Die dramatiese intensiteit van die beeld is deels te danke aan die ruimtelike konstruksie: die sluitingseffek wat deur die massiewe argitekture gelewer word en die noue opset van die plek, wat geen uitweg vir die slagoffer laat nie, word verhoog deur die hoë digtheid van die figure. . Die wanorde van die aksie word uitgedruk deur die verspreiding van die karakters, ongelyk versprei in die komposisie. Geweld lei tot hewige houdings, waarvan die demonstratiewe karakter grens aan teatraalheid.
Die realistiese behandeling van die beeld (vermenigvuldigde besonderhede, noukeurige uitvoering), wat die invloed van die groot meesters van die Nederlandse genre-skilderkuns verraai, kom uit 'n beskrywende visie op die gebeurtenis.
Met die Dood van generaal Moulin Benoît-Levy bied 'n patriotiese interpretasie van die Vendée-konflik: dit verteenwoordig nie die stryd van 'n volk vir die beskerming daarvan nie, maar die daad van die moed van 'n Republikeinse soldaat wat 'n eed afgelê het om te wen vir vryheid of om te sterf. Boonop is alle dele van die skildery aangepas om empatie met die held te ontlok: die omlysting, wat die kyker in die hart van die aksie bring, toon die desperate situasie van 'n gewonde man wat voor 'n groep gesiglose beulers staan , vyande van die Revolusie, wie se felheid minder weerspieël word in die verlore profiel van koppe as in die skerp profiel van lemwapens. Die patetisisme van die verteenwoordiging en sy illusionistiese styl maak dat Benoît-Levy 'n verteenwoordiger is van skilderagtige verisme wat rondom 1900 floreer en wat in die geskiedenis van die Revolusie van sy gunsteling onderwerpe gevind is. Omdat dit gaan oor die maak van die sekulêre geskiedenis wat die Derde Republiek wettig maak en tasbaar is, met die gevaar van partydigheid.
Roger DUPUYDie Jacobynse Republiek: Terreur, oorlog en rewolusionêre regering, 1792-1794, volume 2 van die Nuwe geskiedenis van die hedendaagse FrankrykParys, Éditions du Seuil, Points-versameling, 2005. Jean-Clément MARTINDie Vendée en Frankryk, 1789-1799Parys, Editions du Seuil, 1987. Roger DUPUYBlankes en Blues in die verskeurde VendéeParys, Gallimard, Discoveries-versameling, 2001.