Alle ouers wil hul kinders soveel as moontlik beskerm teen geweld en seksuele misbruik. Maar wanneer kan mens hierdie onderwerp met kinders bespreek? En wat waarsku 'n mens veral sy kind? Is dit nodig om al die besonderhede bekend te maak of is daar 'n paar basiese reëls om die kind te beskerm teen seksuele aanranding? In die lig van die feit dat die oortreders dikwels familielede is, is die onderwerp van seksuele misbruik selfs moeiliker en moet dit met die grootste sensitiwiteit aangepak word. Dit is baie belangrik om dit met elke probleem aan die kind te oordra en alle vrese kom altyd by die ouers.
Selfversekerde kinders is minder geneig om slagoffers van seksuele misbruik te wees. Die belemmeringsdrempel vir die oortreder lyk hier hoër hier, aangesien hy vrees dat die kind homself kan verdedig of die misbruik by die huis kan aanspreek. Dit is dus belangrik om jou kind die beste moontlike selfbeeld te gee en aandag te gee aan sy fisiese behoeftes en om hulle te respekteer. Dit begin met die oom se soen, wat die kind weier. Moet nooit aangeraak of geklee word nie, wat die kind ongemaklik maak.
'N "Dit is nie so erg nie, trek jouself saam, anders is die oom beledig." Is 'n bed waarin die saad van die skuldige in die toekoms spruit. Want selfs hy kan sulke slagspreuke gebruik om 'n kind te skuif na dinge wat hy nie wil hê nie. Wat 'n kind wil en wat nie, bepaal dit self. Dit verg ook moed om te sê dat 'n mens nie deur die tante aangeraak wil word nie. Hiervoor benodig die kinders selfvertroue en die gevoel om hul eie liggaam te hanteer.
As u kind eerder skaam en gereserveer is, kan u ook u selfvertroue in spesiale kursusse verhoog. Byna elke stad het dit vandag, en selfverdediging vir kleuters word deur sommige organisasies aangebied. Dit is nie te sê dat 'n kleuterskool homself effektief kan verdedig teen 'n volwassene nie, maar die kennis wat 'n kind in so 'n kursus verwerf, maak dit meer selfversekerd en moedig - en neem dit dus uit die slagoffer.
Daarom is dit belangrik dat jy ook vir jou kind vertel: dit bestaan, maar dit gebeur selde. Maar as dit gebeur, moet jy daaroor praat. Die mees algemene metode van oortreders is om die kind stil te maak. Hy sal dreigemente maak of probeer om die kind af te chroniseer. Of hy maak beloftes en beloon die kind vir sy stilte. Ook dit moet jou kind weet. Diegene wat die metodes ken, sal dit ook makliker vind om te erken wanneer seksuele misbruik begin en hulself daardeur kan verdedig.
Behalwe vir geringe swendelary bied die internet ook seksueel gemotiveerde misdadigers 'n nuwe ruimte. Hierdie kamer moet eintlik deur die ouers as sodanig beskou word.
Ongelukkig is die kinders, wat nie baie bekend is met die reëls van hierdie nuwe wêreld nie, diegene wat die meeste ly. Gelukkig is daar 'n paar basiese reëls wat selfs die jongste toelaat om veilig in die wêreld van die web te beweeg.
Die probleem is ook dat baie kinders en adolessente in hul eie vier mure beskerm word. Die wêreld in die web is virtueel, so die gevaar blyk ook virtueel te wees en nie die weg na die werklikheid te vind nie. Maar wanneer begin seksuele misbruik? Dit kom nie altyd saam met die oortreder om oor seksuele misbruik te praat nie. Sommige oortreders stuur die slagoffers foto's met seksuele motiewe of films met seksuele inhoud - dit is ook 'n kriminele daad, want dit kan die kind, die jonger en onervare, versteur, en dit kan vrees en skrik. Ook wreed mails of die versoek om foto's te stuur, is seksueel gemotiveerde misdade.
Die topprioriteit is anonimiteit. Moenie jou adres of telefoonnommer op die internet plaas nie. Moet nooit jou data na 'n vreemdeling stuur nie, laat staan ​​rekeningdata of familiefoto's. As jy 'n bynaam gebruik, moet dit nie jou regte naam bevat of jou ouderdom openbaar nie, soos Lisa99. Hieruit kan die skuldige besluit dat Lisa in die jaar xxxx gebore is. Gebruik algemene nommers en name. Op bladsye soos Facebook sien jy meer as jy nie jou eie foto opstel nie. Maak seker dat die foto nie 'n uitnodiging is vir seksuele gemotiveerde oortreders nie.
Werklikheid teen virtuele ruimte. Die net is 'n ruimte, 'n ruimte sonder grense en met onbeperkte moontlikhede. Alles is besig om hier te wees: van die goeie vriend oor die klein misdadigers na die bankrower en kindermolester. Dikwels trek die ergste misdadigers met die mees onskuldige mantel aan. Wees bewus daarvan dat daar nie regtig 'n vriend is agter elke goeie kontak nie.
As jy iets snaaks vind, praat met jou ouers daaroor. Moenie versoek word om iets te doen wat jy nie wil hê nie. Privaat foto's en telefoonnommers sowel as reisaanstellings is nie in die hande van vreemdelinge nie.
Wees bewus daarvan dat werklike mense wegsteek agter die virtuele profiele. Nie almal is 'n vriend nie - en of MickeyMouse17 regtig die liefste man is met die beste stem wat hy beweer is, is twyfelagtig.
Die onderbreking van seksuele misbruik is kommerwekkend hoog. Dit kom uit die feit dat die daders dikwels uit die omgewing van die kind kom. In die meeste gevalle is dit ongelukkig familielede wat hul mag oor die kind uitbuit. Die kind is in 'n verhouding van afhanklikheid, geestelik sowel as fisies, en kan nie lankal die seksuele aanvalle weerstaan ​​nie. Selfs as dit besluit om met 'n ander volwassene in die familie te praat, lei dit dikwels nie tot die polisie nie. Die feit is, hoe nader 'n kind aan 'n oortreder is, hoe minder waarskynlik is dit dat die oortreding aangemeld sal word en na die hof geneem word. Die feit is dat oorwegend meisies die slagoffers van die kriminele daad is. Die manlike daders kom gewoonlik uit die onmiddellike omgewing of die nader kring van kennisse.
Aangesien die slagoffers meestal stil is vir 'n lang tyd, is dit baie moeilik om die seksuele misbruik vas te stel. Hy word gereeld erken wanneer dit te laat is en al het geestelike of fisiese simptome plaasgevind. Daar is 'n aantal tekens wat seksuele misbruik kan aandui, maar dui dit nie noodwendig aan nie.
Veral met hierdie onderwerp, is baie bang om selfs 'n vermoede uit te spreek, want natuurlik is 'n verkeerde beskuldigde dikwels 'n leeftyd van sukkel met die bewerings en dikwels nooit regtig rehabilitasie nie. Dit kan egter net in die slagoffer se belang wees om 'n vermoede uit te spreek as om misbruik te ignoreer en die slagoffer ly jare.
Die impotensie volg dikwels die skok! Wat nou? Hoe gaan ek vorentoe om my kind te beskerm en die oortreder te straf? As die kind oordrewe oor die onderwerp is, sal dit gewoonlik of enkripteer of dit in fragmente doen. Daar is 'n aantal simptome wat seksuele misbruik aandui en is elders uiteengesit.
Om sake erger te maak, lewer die kinders dikwels nie kommentaar nie omdat die oortreder uit die onmiddellike omgewing kom, gewoonlik selfs uit hul eie familie! Dit kan dikwels die grootste remming vir kinders wees!
Hou kalm, selfs wanneer dit moeilik is. Die kind is in 'n situasie waar sy bewusteloos, verward en dikwels skuldig voel. Nie selde is dit die oortreders self wat die kind blameer nie.
Soms begin dit met 'n ligte agterdog wat gou verhard word. As die kind nie oor seksuele mishandeling praat nie, moet jy dit nie met direkte vrae bombardeer nie, want anders kan dit wees dat die kind heeltemal sluit.
Laat my die kind vertel oor sy dag, in meer detail as gewoonlik, en luister aandagtig na of dit praat terloops van onaangename voorvalle. Sommige nooit - regtig nooit - die kind 'n skandvlek vir die leuse: "moet egter dat jy het veel vroeër gesê" Of nog erger: "Hoekom het jy laat jouself omdat die gevalle" en "Ek sou in jou plek ... "
Sulke stellings bevorder die kind se skuld verder en voel daarna nog erger. Dit kos 'n kind baie moed om selfs die misbruik aan te spreek. As jy van die eerste skok herstel het, moet jy, soos hierbo genoem, gespesialiseerde personeel vir hulp vra. In die meeste gevalle sluit dit die polisie in, want kindermishandeling is 'n ernstige oortreding wat gestraf moet word om alle ander kinders van hierdie oortreder te beskerm. Hoe en wanneer die polisie betrokke is, moet in oorleg met die sielkundiges tot voordeel van die kind gedoen word.