Kan kort botsings van lig oefening jou werklik gesonder maak?
'N Groeiende advies dui daarop dat klein hoeveelhede matige oefening aansienlik kan wees ...
Katherine Unger Baillie, Universiteit van Pennsylvania
Oorskatting van die werklike vlak van samewerking in 'n samelewing kan die samewerkingsgedrag in die algemeen verhoog, bevind bevind.
Onthou jy vir Napster? Die peer-to-peer-lêerdelingsonderneming, wat gewild was in die laat 1990's en vroeë 2000's, was afhanklik van gebruikers wat hul musieklêers gedeel het. Om samewerking te bevorder, kan sulke sagteware 'gebruikers mislei', sê Bryce Morsky, 'n nadoktorale navorser aan die Universiteit van Pennsylvania.
Sommige sagteware-ondernemings vir die deel van lêers het valslik beweer dat al hul gebruikers deel. Of hulle vertoon die gemiddelde aantal lêers wat per gebruiker gedeel is, en verberg die feit dat sommige gebruikers baie gedeel het en baie ander nie. Verwante aanlynforums het die idee bevorder dat deel eties sowel as die norm is. Hierdie taktiek was effektief om gebruikers te laat deel omdat hulle gebruik maak van ingebore menslike sosiale norme van regverdigheid.
Dit het Morsky aan die dink gesit. 'Gewoonlik het u in die literatuur oor samewerking wederkerigheid nodig om te kry samewerking, en jy moet weet wat die reputasie is van diegene met wie jy interaksie het, "sê hy. 'Maar Napster-gebruikers was anoniem, en daar sou dus' wydverspreide 'bedrog moes wees - mense wat lêers neem sonder om te deel - en tog het daar steeds samewerking plaasgevind. Klaarblyklik het die verduistering van die mate van bedrog vir Napster gewerk, maar is dit meer algemeen waar en is dit volhoubaar? "
In 'n nuwe vraestel in die joernaal Evolusionêre Geesteswetenskappe, Morsky en Erol Akçay, medeprofessor in die biologie-afdeling, het na hierdie scenario gekyk: kan 'n samewerkende gemeenskap vorm en stabiliseer as die gemeenskap se gedrag gemasker word? En sou dinge verander as die gemeenskaplike lede se ware gedrag uiteindelik aan die lig kom?
Met behulp van 'n wiskundige model om die skepping en instandhouding van 'n gemeenskap te simuleer, toon hulle bevindings, soos in die voorbeeld van Napster, dat 'n mate van bedrog of verdoeseling nie die belemmering van die samewerkende gemeenskap belemmer nie.
Die modellering van die navorsers berus op 'n aanname wat telkens gehandhaaf word, dat mense voorwaardelik samewerkend is. "Hulle sal saamwerk wanneer ander saamwerk," sê Akçay.
Maar die drempel van wanneer iemand gaan begin saamwerk, verskil van individu tot individu. Sommige mense sal saamwerk, selfs as niemand anders dit doen nie, terwyl ander vereis dat die meeste van die gemeenskap moet saamwerk voordat hulle dit ook sal doen. Afhangend van die aantal mense met verskillende drempels vir samewerking, kan 'n gemeenskap met baie hoë of baie lae samewerkingsvlakke eindig. "Ons doel was om uit te vind: Hoe kan verdoeseling 'n katalisator wees om ons na 'n samewerkende gemeenskap te bring?" sê Morsky.
Om dit te modelleer, het die navorsers 'n teoretiese gemeenskap in die vooruitsig gestel waarin individue in 'n 'naïewe' toestand sou aansluit en glo dat almal in die gemeenskap saamwerk. As gevolg hiervan begin die meeste ook saamwerk.
Op 'n stadium raak die voormalige naïewe individue egter slim en leer hulle die regte koers van samewerking in die gemeenskap. Afhangend van hul drempel van voorwaardelike samewerking, kan hulle voortgaan om saam te werk, te kul, of moedeloos te raak en die gemeenskap te verlaat.
In die model, toe die navorsers die leersyfer verlaag het - of die ware koers van samewerking in die groep langer geheim gehou het - het hulle gevind dat die samewerkingsvlakke hoog gegroei het, en vaardige individue het die bevolking vinnig verlaat. "En omdat die vaardige individue nie so maklik saamwerk nie, is dit net die individue wat saamwerk, sodat die gemiddelde koers baie hoog word," sê Akçay.
Samewerkingsgedrag kan ook oorheers, mits daar 'n konstante invloei van naïewe individue in die bevolking is.
Akçay en Morsky merk op dat hul bevindings opvallend is van navorsing oor samewerking in die verlede.
'Gewoonlik is daar gedink dat dit belangrik is om bedrieërs te straf en om die publiek bekend te maak om ander aan te moedig om saam te werk, as ons en ander oorweeg het om samewerking te handhaaf,' sê Morsky. 'Maar ons studie dui daarop dat 'n newe-effek van openbare straf is dat dit onthul hoeveel of min mense saamwerk, dus kan voorwaardelike medewerkers ophou om saam te werk. Dit is miskien beter dat u die bedrieërs wegsteek. '
Om voort te gaan met die ondersoek na voorwaardelike samewerking, hoop die navorsers om eksperimente met menslike deelnemers te volg, asook om verdere modellering te gee om die kantelpunte te openbaar om 'n groep te beweeg om saam te werk of nie, en hoe intervensies hierdie kantelpunte kan verander.
"U kan sien hoe voorwaardelike samewerking byvoorbeeld in hierdie pandemie in gedrag beïnvloed," sê Akçay. 'As u dink dat baie mense versigtig is (byvoorbeeld die dra van maskers en sosiale afstand), kan u dit ook doen, maar as die verwagting is dat nie baie mense versigtig is nie, kan u kies om dit nie te doen nie. Masker dra is maklik om waar te neem, maar ander gedrag is moeiliker, en dit beïnvloed hoe die dinamika van hierdie gedrag kan ontvou.
"Dit is 'n probleem wat mense telkens moes oplos," sê hy. "Daar is 'n mate van samewerking nodig om 'n samelewing die moeite werd te maak."
Befondsing vir die werk kom van die Universiteit van Pennsylvania.
Die post 'N Bietjie oneerlikheid kan samewerking laat gebeur verskyn die eerste keer op Futurity.
Om u intuïsie te leer vertrou, neem tyd. Die enigste manier om dit te bewerkstellig, is deur meditasie ...