Author Topic: 'n Hand en tand bekgeveg teen die asemdief PH (Pulmonale Hipertensie) (Read 166363 times)
« Reply #495 on: January 28, 2019, 12:04:56 AM »
« Reply #496 on: January 28, 2019, 11:28:28 PM »
« Reply #497 on: January 29, 2019, 07:43:26 AM »
« Reply #498 on: February 01, 2019, 11:15:44 PM »
« Reply #499 on: February 08, 2019, 01:47:58 AM »
« Reply #500 on: February 13, 2019, 05:39:40 AM »
« Reply #501 on: February 26, 2019, 09:19:05 AM »
Uitslae was toe nie helemal wat ons verwag het op Valentyns dag nie lol. Biopsie word eerskomende Maandag gedoen om 'more sinister lesions' uit te skakel en hopenlik 'n verslag van 'benign' te ontvang wat ons verwag om te hoor. Vir nou is dit eers weer 'n gespook om die INR telling vir die warfarin op 1.5 te kry soos wat hulle versoek het. Sondag die laaste rottegiffie gesluk vir die week wat voorle. Donderdag bloedtoets en Vrydag uitslae by dok kry. Alles gekruis wat kan knoop dat die bloedsake saamspeel. Intussen bak en brou die uwe of dit uit die mode gaan om my gedagtes met lekker dinge besig te hou!
« Last Edit: February 26, 2019, 10:51:36 PM by Meraai vannie Baai »
« Reply #502 on: February 26, 2019, 02:09:26 PM »
Ek het nou 'n Oom verloor. Een wat net so mooi met sy hande kon werk. Ongelukkig het die rookduiwel hom nooit gelos nie.
Sy linkerlong het "ryp" geraak soos 'n po-po en uitmekaar begin val. Agv vorige hartomlydings en stents kon hulle nie raak aan die vrot long nie. Die bloeding het al meer geraak en laasnag het hy letterlik in sy eie bloed verdrink..
My hart rou. Hy was so 'n platjie en almal wat hom geken het was so lief vir hom. Nou is sy hande stil.
« Reply #503 on: February 26, 2019, 07:50:01 PM »
Assie, ek is so jammer om dit te hoor. Stuur 'n drukkie vir jou oor die waters nooi. Genadiglik het my piepkleine 'goggas' nie die asemdief gejoin nie en kan die longe moedig voort veg soos altyd, sonder invations. Ons het 'n baie groot kans dat hulle my goedgesind gaan wees. Ek dink die grootste skok vir Outop en my is die feit dat my sus se onderonsie met die groot K nog so vars in die geheue is. Dan voel die kleinste persentasie op persoonlike kennismaking, soos 'n verskuilde weermag in jou bors.
« Last Edit: March 02, 2019, 12:16:48 PM by Meraai vannie Baai »
« Reply #504 on: March 12, 2019, 01:10:44 AM »
Soms oorheers simptome van die asemdief jou lewe so dat jy vergeet dat jy enige ander skete ook kan opdoen en nie eers bewus is van die verandering in jou liggaam nie. Outop en ek was totaal verbaas toe Dok die uitslae van my bors sonars op die 14 Feb met ons bespreek en noem dat daar 'n mass gevind is en 'n biopsie is dus nodig.
Die FNA biopsie was verlede Maandag die 4de Maart gedoen. Ons wag nog steeds op uitslae van die pathology lab! Al is daar net 'n piepkleine kans dat daar kankerselle teenwoordig kan wees word die uitgerekte gewag op verslae ampertjies te veel. Ek spot en se die asemdief hou selfs al asem op as die foon lui!
Hulle het gese dit gaan 72 uur neem, dus 3 dae. Ons trek vandag al by die 7de dag en nog geen nuus nie. Ek het vandag die radioloog geskakel en gevra hoekom neem dit so lank. Hulle het belowe om die verslag dadelik weer (?) deur te faks na my dokter.
Al wat ons tot op datum het was die name wat die radioloog en dokter aan ons genoem het nl. *Complex cystic mass. Op die verslag dui dit aan dat die biopsie gedoen moet word om 'any other sinister lesions' uit te skakel. Ek was nie eers bewus daarvan dat daar drie soorte 'cysts' is nie.
Simple cysts have smooth, thin, regularly shaped walls and are completely filled with fluid. The sound waves sent out by the ultrasound test pass right through them, indicating there are no solid areas. Simple cysts are always benign.
*Complex cysts have irregular or scalloped borders, thick walls, and some evidence of solid areas and/or debris in the fluid. These solid areas echo back the sound waves from the ultrasound.
A complex cyst is sometimes aspirated, or drained with a fine needle, so that the fluid inside can be tested. If blood or any unusual cells are present, further testing may be needed to rule out breast cancer.
Complex cystic and solid masses are those with solid components such as a thick wall (≥0.5 mm), thick septations (≥0.5 mm), an intracystic mass, or solid masses with cystic areas. Such masses are uncommon but are suspicious for malignancy, BI-RADS 4, and merit biopsy. When malignant, the cystic portion can be due to areas of necrosis within a high-grade malignancy. As mentioned earlier, invasive cancers can mimic cysts or complicated cysts.
Complicated cysts are “in between” simple and complex. Although they share most of the features of simple cysts, they tend to have some debris inside them and echo back some of the ultrasound waves. However, they don’t have the thick walls or obvious solid components that a complex cyst has.
The challenge for the radiologist is differentiating between a complicated cyst and a complex cystic mass. When a solid component is revealed, even if discreet, the lesion comes into the category ACR4 (PPV between 2–95%) with a biopsy indicated for diagnostic purposes.
Indeed, the rates of malignancy reported in the literature vary between 23% and 31%. The aim of this article is to describe how to optimize the ultrasound technique, the signs of complex masses, the place of the different techniques of percutaneous biopsy and to examine the diagnostic range of complex masses.
« Last Edit: March 12, 2019, 01:21:50 AM by Meraai vannie Baai »
« Reply #505 on: March 12, 2019, 11:25:28 PM »
Die impak van jou gesondheidsprobleme op familiebeplanninge is soms 'n bitter pil van skuldgevoel wat jy moet sluk en positief probeer om die baie ander seeninge aan te hou tel.
Omdat sommige kroniese toestande meestal onsigbaar is soos PH, druk 'n mens jouself om aan te hou in die proses om ander kommer te spaar: knak die kniege en word jy gedwing om te erken dat dit wat vir ander normaal is, vir jou nou 'n berg is wat kaalvoet deur dorings en distils oorbrug moet word. Kom jy soms by kruispaaie wat jy blosend moet erken, hier kan ek nie verder nie.
Wanneeer skuldgevoelens jou oorval moet jy nooit vergeet hoe ver jy alreeds gestap het op hierdie styl pad...
« Last Edit: March 12, 2019, 11:40:49 PM by Meraai vannie Baai »
« Reply #506 on: March 15, 2019, 11:17:31 PM »
Uitslae van biopsie gisteraand half ses ontvang nadat dok moes rondbel om die verslae op te spoor. Van die beloofde 'we fax it again now' het niks van gekom nie sniksnik.
Ons het wonderlike nuus ontvang: Daar was geen kankerselle in die 'mass' wat gevind en uitgesuig was nie! Onbeskryfbare verligting na al die gewag en onsekerheid wat vreet van binne na buite toe dokkie met die verslag in sy hand staan en glimlaggend na my en Outop kyk was die oomblik vir ewig in ons lewe vasgevang. "No cancer cells were found!"
En so gaan die soektog van Maandag af van nuuts af voort om die ander sondebokke op te spoor. Voorwaar 'n kroniese wagkamerlewe wat Brittany Foster so raak vasvat in haar nuutste artikel. Ek los die skakel:
« Reply #507 on: March 16, 2019, 10:04:50 PM »
Ek sit en kyk na die koevert wat dok vir ons gegee het met gemengde gevoelens. Binne is die verwysingsbrief vir die chirurg wat hy vertrou en aanbeveel het wat genoeg ondervinding het op die gesondheidsgebied waarin daar nou gekonsentreer gaan word nadat die groot K weereens gefnuik is. Genade onverdiend in die sirkelgang van jou wagkamerlewe.
Nou wag ingrypende behandeling en die besluit rus in my hande of ek en die asemdief kans sien om voort te gaan. Soveel om op te weeg. Hoeveel 'weeg' vrouwees na buite in alle gevalle? En so gryp jy weer na jou masker en plak dit stewig vas.
« Last Edit: March 16, 2019, 10:15:18 PM by Meraai vannie Baai »
« Reply #508 on: March 19, 2019, 12:42:58 AM »
In die lig van nuwe verwikkeling op ons lewenspad wil ek vandag vir die eerste keer openlik praat oor 'n baie teer onderwerp.
Baie baie jare gelede wou ek die woorde en dade van twee mense in my lewe verban en het my besemstokvoorkoms kunsmatig met twee sagte vroulike kurwetjies laat verander.
Let op die 'tjies'
Dierbare Outop was lief vir my, besemstok of te not. Ek wou nie soos Dollie of Pamela lyk nie. Wou net vrou genoeg voel sodat daar nooit weer in die openbaar na my voorkoms verwys word as die van 'n dertienjarige nie. En ek wou ook nie meer in die tiener afdeling vir my 'n 32 A bra koop nie. 34 B was die oorgretige mikpunt.
Slegs naby familie het geweet waar Meraai se nuwe kurwes vandaan kom en ek kon nie help om gereeld te spot as ek iets wou benadruk as die reine waarheid met 'ek belowe met die hand op my plestiek ti-ti'.
Soos tyd aangestap het en die kroos uitgebrei het, het my besemstoklyf uitgerys soos boerbeskuit nie kan droom om te doen nie. Ek kon rol soos 'n bal as die lewe my getrip het met skeet en kwaal. Outop se hand was en is altyd daar om my weer op te help en ondersteun.
En so was ons dan ook saam in die spreekkamer toe Dok ons inlig oor die 'mass' wat gevind is in my linkerbors. Nog toetse en prosedures volg. Ek het reeds genoem dat die groot vrees vir die letter K genadiglik nie deel van ons pad geword het nie maar daar was 'n nuwe vyand.
My vroulike kurwes het vermurwe onder swaartekrag en vader tyd. Niemand het ons ingelig dat die gekoopte boesems elke tien jaar vervang of verwyder moet word nie! Niemand nie.
En so het ons geskok kennis gemaak met die woorde: Ruptured implants en nog 'n paar swaar verdoemende woorde daarby.
Natuurlik het ek prof Google genader om te loer hoe my nuwe vyand se arsenaal lyk. 'n Hele paar chirurge het in aaklige detail gewys hoe die proses van verwydering en skoonmaak geskied. Asof dit nie genoeg was het die prys verbonde aan die noodgedwonge prosedure wat voorle, prentjies geskilder (ook in detail) van 'n boesemlose wat draadpoppies op die sypaadjie verkoop vir brood en melk op ons aftrede oor drie kale jaartjies.
Ek het 'n sinkplaatgiggel gekry toe die kwasstrepe wys hoe ek bure se draad stukkie vir stukkie Afrika-styl gaps en toe tralies en inmates deel word van die prentjie het ek dadelik gewonder of mens die sonstofies kon smous as hulle binne twee maande gebruik was asof hulle so verweer is as my plestiek ti-ti's.
Terug na die werklikheid. Prof Google het my ook laat kennis maak met die term: 'Implant illness'. Getuienisse van chirurge wat braaf genoeg was om te erken en bewusmaking doen oor hierdie stil vyand in jou borskas, het my en Outop laat besluit dat die oproep gemaak moet word na die naam van die dokter op die koevert wat nog steeds skuins op my lessenaar staan.
Die onkologiese chirurg waarheen dok ons verwys het, het dit sy lewensroeping gemaak om vroue wat hulle borste verloor het weens die groot K, weer vrou te laat voel. 'n Meester op sy gebied verseker dok ons en die feit dat hy met baie siek pasiente werk gee hom die vertroue dat hy die gevaar van die asemdief en narkose sal kan hanteer in die prosedure wat nou moet volg.
Kan eerlik getuig, Meraai treur en verwens myself dat die woorde en dade van ander my so beinvloed het dat ek nou, heigend rond soos 'n bal, weer 'n besemstokvoorkoms van voor gaan he want daar is nie 'n manier wat ek 'n punt in die wind boesem kies om 'vrou' te voel vir die volgende tien jaar en dan weer deur die verwyderingsproses moet gaan nie.
Maar dit gaan tog lekker wees intussen en vir nou, as Outop my so verras...
« Last Edit: March 19, 2019, 02:02:18 AM by Meraai vannie Baai »
« Reply #509 on: March 20, 2019, 04:03:47 AM »
Ons het hand aan hand net aanhou stap soos al die ander dae die afgelope jare en verwag dat ons weer by kruispaaie van diagnoses gaan kom. Wat ek nie verwag het nie, is dat trane my die keer so gaan verblind dat 'naamborde' onleesbaar is om 'n keuse te kan maak watter rigting ons moet gaan nie.
Vrees vir die onbekendheid en nuwe vyande, stop ook nie die son se opkoms of ondergaan nie en keuses moet gemaak word.
Van iewers het ek moed bymekaargeskraap en gebel om te reel vir die afspraak by die chirurg waarheen dok ons verwys het. Die ontvangsdame het my omtrent 5.30 Aus tyd gisteraand geskakel om te vra of ons dalk Maandag of Dinsdag kan inkom om die spesialis te sien. Nou wag ons om te hoor watter een van die twee dae dit gaan wees.
Wag... wag... wag. Ek is te bang om buite te gaan dwaal en so dalk die oproep mis.
Ons is nog nie seker of die spesialis bereid gaan wees om die gebarste prosteses te verwyder met die asemdief en gevaar van narkose nie. Indien hy nie kans sien nie weens die risiko verbonde, gaan ons nie voort met die voorgestelde prosedure van verwydering en verdere behandeling nie.
Intussen het ek soveel liefde en omgee ontvang van familie en maters dat dit voel of ek sweef. Juffrou Gawie het die volgende geskryf:
Raai. Ek kan nie eens begin om te dink waardeur jy gaan nie, maar ek belowe jou, ek hekel vir jou nuwe upholsteries - punt in die wind, windgat goedjies as jy net die woord spreek. Love you sooooo much
Deur die nag het sy laat weet die sagste wolle is bestel vir my nuwe upholsteries en die spesialis het bevestig my afspraak is Dinsdagoggend 10 uur.
« Last Edit: March 20, 2019, 11:56:27 PM by Meraai vannie Baai »