ALTAI PERDRAS, ALTAI PERD (FOTO'S EN VIDEO) - PERDE - 2020
Die geharde Altai-perd het aanleiding gegee tot baie nuwe spesies. Vir eeue lank het die plaaslike moeilike klimaat diere gehelp om hul karakter te temper en aan te pas by moeilike omstandighede. As gevolg daarvan het hulle sterk geword, in staat om harde werk in bergagtige gebiede. Danksy werk en ander eienskappe word Altai perde dikwels in teling gebruik. Op grond hiervan is 'n nuwe ras geteel met verbeterde parameters. Lees hieroor en meer.
Die voorouers van die Altai perde het 'n groot bouwerk gehad. Dié feit word bevestig deur die perde wat deur argeoloë gevind word, dateer uit 3 c. BC
Ernstige pogings om die spesies te verbeter, het in die 18-19 eeue gevolg. Om goeie gesondheid, sterkte en uithouvermoë het daarin geslaag om addisionele vaardighede in te samel. Perde het maklike en meer werkbare geword. Leer om onder die saal te loop en in die harnas. Hulle het maklik geword om te bestuur.
Dit is bekend dat tot 1948 die ras 'n ander naam gehad het - Oirot. Verbeterde seleksie van purebred hings wat in die 20ste eeu ontvou het.
Hulle het begin om met verteenwoordigers van die Engelse en Arabiese rasse te kruis. Mans het groot en kragtig geword, maar met dieselfde pretensieloosheid van die Altaiërs.
Vir die voortplanting van vleis en melk, is Altai perde gekruis met Russiese, Litaus en Sowjet (swaar) rasse.
Aan die begin van die 21ste eeu het 'n nuwe, verbeterde ras verskyn - die nuwe Altai "Chumysh". Dit word hieronder beskryf.
Vandag word Altaiërs in hul suiwer vorm slegs in die verre hoeke van die Altai-berge gevind.
In die beskrywing van die spesie het sy eie eienskappe, gevorm op die agtergrond van die klimaatstoestande van die Altai:
Kort persentasie van perde en merries - hoogte by skuins is ongeveer 140 cm. Hings is 5-6 cm hoër en hoër as merries.
Liggaamslengte tot 140 cm.
Gemiddelde gewig 330 kg.
Thoraksomtrek 160-165 cm.
Die deursnee van die voet naby die hoef - 19 cm.
Skraal, nie lang bene nie.
Sterk hoewe wat nie skoen nie - te danke aan bergwoning.
Dik, pragtige man en stert - "besigheidskaart" perde.
Wol: dik en dik in koue winter, dunner in die somer.
Profiel - reguit.
Die rug is verleng.
Lendings - sterk.
Die kop is medium in grootte, die nek is sterk.
Suits: swart en baai, rooi, chubar en chubar.
Die kudde-inhoud van verbeterde spesies laat groot verteenwoordigers groei, wat reeds twee jaar tot 420 kg weeg, en tot drie weeg tot 600 kg. Vleisdiere is die swaarste - tot 620 kg.
In die herfs en lente, die Altai perd vinnig herstel in die liggaam. In die somer het merries baie melk - sowat 10 liter per dag.
Kenmerkende en fisiese kenmerke
Die hoof kenmerkende en fisiese kenmerk - perde het bonatuurlike uithouvermoë. Volhard die inhoud in die kudde, en die Altai winters gee nie om vir hulle nie.
Plaaslike perdplase skep plase vir geselekteerde verteenwoordigers van die spesies, met verdere verbetering van die ras. Die Altai-tipe spesialisasie is wyd:
ruiter - vir ry;
vir die landbousektor - ploegwerk en ander werk op die grond;
vleis en suiwel;
pak - onontbeerlik vir die vervoer van swaar vragte (tot 200 kg) oor lang afstande langs bergpasse.
Die verteenwoordiger van die Altai-ras - 'n ware geskenk vir die eienaar. Dit is 'n 100% werkspoor. Kom ons gaan voort met die voordele-lys:
Hardwerkend - sy word beskou as 'n uitstekende werknemer, sy leer maklik en vinnig word deel van die span.
Kalm - 'n goeie dier aan sy eienaar gekoppel.
Dapper - 'n trop diere sal nie wolwe weghardloop nie, maar sal die veulen beslis ontmoedig sonder om vir menslike hulp te wag.
Daar is geen rancor nie.
Selfs kinders kan veilig perd of perd ry - diere maak altyd kontak en is lief vir kommunikasie.
Die eenvoud van die Altai perde maak dit moontlik om hul hele jaarlikse instandhouding in die weilande en velde. In die somer voed die diere op sappige gras, in die winter word hulle onder die sneeu gevoed met behulp van spesiale borsels op hul hoewe. Weerbestande wegkruip in die ruigtes van woude of rotse.
Gesondheid en Basiese beginsels
Altai perde het natuurlik goeie gesondheid. Deur die eeue heen kon diere aanpas by die ysige winters en warm somer. Ten spyte hiervan kan diere probleme met die skelet, gewrigte en spiere hê.
Met swak sorg loop Altai perde die risiko om vel siektes te kry. Met 'n lang verblyf in die koue en swak dieet, kan longontsteking moontlik wees. Hartsiekte, beswyking.
U kan probleme vermy as u die diere behoorlik versorg: die voorwaardes van aanhouding nakom en dit volledig voed.
Voer moet voldoen aan die tyd van die jaar en die vereistes van hierdie ras. In die somer het die perde genoeg natuurlike voedsel wat op die velde en wei groei. Jy kan die dieet diversifiseer met appels, aartappels, wortels, minerale aanvullings. Vir die winter moet jy op hooi, hawer, kuilvoer, vitamien en mineraalaanvullings opberg.
Moet nie vuil produkte of mal gee nie. Versuim om te voldoen aan die regime lei tot negatiewe gevolge en stres. Dit is verbode om die perde voor werk te voed, anders het hulle wanfunksies in die spysverteringskanaal.
Water moet oorvloedig wees - tot 40 liter per dag. Drink nie net voor eet nie. In koue weer moet die vloeistof warm wees.
Diere moet gereeld aan die veearts getoon word.
Min oor teling
In Altai is daar alle voorwaardes vir die teel van volbloedperde. Dit is 'n oorvloed van natuurlike voedsel wat op die gebied van die streek groei. Die vermoë om die hele jaar diere in beeste op die weiding te hou, wat die koste verminder.
By teling word die beste produsente van hierdie spesie gekies.
Telers van rasgebore Altai perde ras hulle hoofsaaklik in die suide van Altai.
In die sentrale en noordelike dele oorheers die Donse rasse. Hulle ontwikkel vinnig en bereik tot 500 kg, as hulle slegs in beeste gegroei het. By die kruising van die Altai-tipe met die swaargewigte word hingste wat tot 550 kg weeg, behaal.
Die kleinste en laagste individue word geteel in die ooste van die streek. Wilde Altaiërs woon ook daar - skoon, nie gekruis met enigiemand nie.
In die Ongudai-streek word hierdie spesie verbeter deur kruising met die Kuznetsky.
Sommige perdplase verbeter die voorkoms van rasgebore perde. Byvoorbeeld, hulle herleef 'n perd met 'n chubar (gevlekte) pak. 'N Skaars kleur is in plaaslike antieke epos beskryf. Perde van hierdie kleur is 'n eienaardige simbool van Altai-kultuur.
Altai is 'n ras wat dikwels in teling gebruik word. Dit speel 'n belangrike rol in kruisteling, met die belangrikste eienskappe: stamina, vermoë om lank en hard te werk, handigheid, vinnige leer.
Wanneer Altaians met ander rasse kruis, wys die nuwe spesies al die voordele van die eerste.
Veral opmerklik is die vleis van die New Altai of Charysh, waarvan die teel in die 20ste eeu begin het. Perdetelers het 'n tekort aan die kortheid van die Altai-ras beskou en wou hierdie probleem oplos. Dit was 'n suiwer kommersiële belang.
Aanvanklik het swaar vragmotors en Kuznetsk-spesies gebruik. In daardie jare was die nuwe wedrenne in hoë agting, hulle was in die Rooi Leër gebruik.
Reeds in die vyftigerjare is Budenovsk, Don, Russiese swaar perde, Vladimir en Litaus hengste geneem om oor te steek. Terselfdertyd is die eerste eksperimente uitgevoer op die teel van suiwel- en vleisspesies.
In die laat 70's het Altai-veeartseny nou saam met die vleis verskeidenheid begin werk. Werk het al op verskeie plase van Altai aangegaan. Mares is gekruis met Litaus, Russies en Sowjet-hings.
Die vorming van 'n nuwe ras
Deur verskillende variëteite oor te steek en telinggroepe te kombineer, kon die veeartsenykundige tegnici verbeterings in die fisiese en produktiewe aspekte van die nuwe ras bereik.
By perde is belangrike eienskappe individueel gesoek. Terselfdertyd het die telers probeer om hul aanpasbaarheid aan weidingsonderhoud regdeur die jaar te handhaaf, die vermoë om vinnig na die winter gewig te kry.
As gevolg hiervan, in die 80's, het diere verskyn wat hoop gegee het vir die vestiging van 'n nuwe ras. In 2000 het die staatskommissie van die Russiese Federasie die nuwe Altai-ras in die register van teelprestasies ingesluit, sodat hulle wyd gebruik kon word.
Buiten nuwe voorkoms
Die volgende parameters stem ooreen met die beskrywing van die hings van die New Altai-spesie:
stam lengte tot 170 cm;
hoogte tot by 157 cm (hoër as Altai);
bors omtrek tot 200 cm;
hoef deursnee - tot 23 cm.
lewende gewig van 'n hings - tot 625 kg.
wye, sterk rug en lende;
sterk gespierde bene en kruis.
Mares staan ​​ook uit:
lyflengte tot 162 cm;
hoogte tot 150 cm;
bors omhulsel - tot 195 cm;
hoef deursnee - tot 20 cm;
gewig - tot 570 kg.
Doen merries korrek gevoude lyf. Die kop is effens rowwe, die nek met spiere, 'n breë bors, ontwikkel rug en lendene, kruip en bene.
Kenmerke van die New Altai View
Novoaltay ras is uniek. Dit is die enigste op die planeet, geteel in moeilike klimaatstoestande. Volgens sy parameters stem die siening ooreen met die elite-klas.
In die afgelope dekades het die Novo-Altai-perd 'n trots geword, 'n pêrel van die hele Altai-gebied.
Die ras is gebaseer op die ses beste genealogiese lyne. Perde het groot afmetings, terwyl die hele jaar op weide in kuddes geteel word. Hulle het 'n lewendige gewig en grootte wat die afmetings van ander perderrasse van Altai met 90-110 kg oorskry. Besit uitstekende vleiskwaliteite.
Die beste eienskappe van die voorouers was gekonsentreer in die New Altai-ras: van die Altaiërs - uithouvermoë en aanpassing aan die harde klimaat en inhoud in die kudde, en van swaar gewigte - gewig, sterk spiere.
Danksy die verkryging van goedkoop perdevleis, swaar vragvervoer, werk in die harnas en die saal, bereik winsgewendheid aanwysers 300%. Die melkpraktyk toon belowende resultate vir die ontwikkeling van kumysproduksie.
Ons sal dankbaar wees vir die hou en verspreiding van nuttige inligting in sosiale netwerke. In die kommentaar kan jy altyd jou opinie verlaat en met ons lesers gesels.