Hof neem die lokaas van die nywerheid, grotte tot fossielbrandstowwe - nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Reuters se warm lys van klimaatwetenskaplikes is geografies skeef: waarom ...
Die Reuters-lys van 'die wêreld se beste klimaatwetenskaplikes' veroorsaak 'n gons in die klimaat ...
Op versoek van Biden het sy G7-eweknieë die maatstaf vir kollektiewe klimaatsaksie verhoog en belowe om te sny ...
Fakkel wat afval metaan afbrand. Wild Earth Guardians, Flickr
In 'n teleurstellende beslissing het regter Terry Doughty van die Amerikaanse distrikshof vir die Westelike distrik van Louisiana beslis dat die regering van Biden sy tydelike moratorium vir die verhuring van olie en gas aan die buiteland en op land moet beëindig. Alhoewel dit moeilik is om die praktiese effek van die uitspraak te bepaal, is dit 'n stap agteruit om die federale regering uit die vuil energiebedryf te haal en die klimaatskrisis sinvol aan te pak.
Die beperking van nuwe olie- en gasverhuring is in ooreenstemming met die wet en noodsaaklik.
Dwarsoor die Verenigde State en aan ons kuslyn bestuur die departement van binnelandse sake (DOI) en sy sub-agentskappe meer as 450 miljoen hektaar lande en 2.5 miljard hektaar seebodem. Hierdie landskappe en seewater ondersteun talle menslike pogings, ontspanning, wetenskaplike of industriële aard. Dit ondersteun ook unieke en kosbare ekosisteme. En soos hierdie landskappe en seewater, het die gebruik en bruikbaarheid daarvan mettertyd ontwikkel. Alhoewel hulle ooit eindeloos gelyk het in hul oorvloed en ruimte, het die druk van ontwikkeling, ontginning en aardverwarming hierdie uitgestrekte gebiede drasties verander en verander die maniere waarop dit die samelewing tot voordeel kan strek in die toekoms.
Matige bosskade verhoog die plaaslike temperatuur
Maar hierdie uitspraak laat die vraag ontstaan: is openbare lande net die speelbal van die bedryf?
Dit is beslis nie, en hierdie uitspraak kan dit nie verander nie.
Openbare lande en waters word tot voordeel van almal bestuur, en moet optimaal bestuur word om omgewings- en ekonomiese probleme te balanseer. Grondbestuurders het die taak om 'n mandaat vir meervoudige gebruik na te kom wat geen spesifieke gebruik van grond bo ander stel nie, en om te verseker dat die beskikbare hulpbronne vandag beskikbaar is, ook vir toekomstige geslagte beskikbaar is. Hulle vereis ook dat hierdie gebiede die kwaliteit van die omgewing moet beskerm en verbeter, en dat aktiwiteite wat daarop gevolg word, nie die nut vir toekomstige geslagte benadeel nie. Net so moet die agentskappe wat olie- en gasboorwerk op die buiteland reguleer, die beskerming van mariene, kus- en menslike omgewings verseker, en kan nie ongemerkte ontginning vooropgestel word nie.
Die beperking van nuwe olie- en gasverhuring is 'n vanselfsprekende besluit wat ooreenstem met die fundamentele bestuursmandaat wat in ons openbare grondwette vervat is. Dit is ook 'n aksie wat baie van die bestuursmislukkings van die verlede aanspreek, wat gelei het tot talle regsbesluite wat olie- en gasverhuring oor breë gebiede ongeldig maak.
Hierdie uitspraak sal 'n absolute gemors vir die industrie skep
Daar is geen twyfel dat die hoofde van die olie- en gasbedryf maande lank sal kraai oor hierdie beslissing nie. Maar dit sou hulle nodig het om te onthou waarom die regering van Biden in die eerste plek olie- en gasverhuring onderbreek het. Die stelsel wat gebruik word om openbare lande te huur vir die ontwikkeling van fossielbrandstowwe is gebreek. En dit is nie net so gebreek nie tegniese hervormings kan regstel. Dit is gedeeltelik gebreek omdat nuwe gebiede oop te maak olie- en gasontwikkeling is 100 persent in stryd met wat die wetenskap vir ons sê nodig is om die katastrofiese gevolge van klimaatsverandering wat sake soos gewoonlik sou meebring, te vermy.
Wat gedoen moet word vir die verdediging van vloed
Dit blyk uit talle hofuitsprake wat olie- en gashuurkontrakte en ander ontwikkelingsplanne ongeldig maak. Die mees onlangse uitspraak alle nuwe boorwerk op 400,000 XNUMX hektaar grond wat oor Wyoming en Montana versprei is, opgeskort. 'N Belangrike basis vir die besluit was die mate van agteruitgang van die habitat van die natuurlewe wat oormatige olie- en gasontginning op openbare lande veroorsaak het, en die feit dat verdere verhuring in baie mense baie soorte in gevaar kan stel. Net so in 'n onlangse negende kringloop regerende, het die hof goedkeurings vir 'n groot boorprojek op die Arktiese gebied ongeldig verklaar, omdat die agentskap nie die gevolge van verhoogde fossielbrandstofverbruik kon ontleed en die impak op beskermde spesies kon voorkom nie. Ander druk op die ontwikkeling en klimaatsverandering verklaar hierdie werklikheid net, en maak dit duidelik dat die verhuring van fossielbrandstowwe so vinnig as moontlik moet eindig om nie net toekomstige produksie van fossielbrandstowwe te beperk nie, maar ook om verdere onnodige gevolge vir kritieke ekosisteme op land en in die buiteland te vermy. .
Die besluit om openbare lande en waters te huur of nie te huur nie, berus by DOI
Ongeag die beslissing wat die verhuringsmoratorium van die Biden-administrasie beëindig, is die wette wat olie- en gasverhuring betref, die beslissingsmag by DOI. Waar daar talle konflikte met ander gebruike is, waar kultuurbelangrike terreine benadeel kan word, waar die voortbestaan ​​van spesies ondermyn kan word - al hierdie dinge het daartoe aanleiding gegee dat DOI bepaal het dat gebiede wat deur die industrie vir verhuring benoem is, nie eintlik gehuur moet word nie .
Wat maak die klimaatkrisis en stygende kweekhuisgasse anders as ander omgewingskonflikte wat verhinder het dat huurkontrakte aangebied word? Niks. In 'n rasionele wêreld bied klimaatsverandering inderdaad die beste rede om nie nuwe olie- en gasbronne oral oop te maak nie. Dit is goed gedokumenteer dat olie- en gasreserwes wat reeds regoor die wêreld ontwikkel is, sal lei tot uitstoot wat ons vinnig dalende koolstofbegroting bestee. Nuwe verhuring versterk hierdie probleem net verder en dra by tot die groeiende koste dat klimaatsverandering jaarliks ​​op die samelewing plaasvind as gevolg van die toenemende voorkoms van groot rampe soos veldbrand, droogte en gevaarlike storms.
As ons sê dat die beëindiging van huurkontrak oor klimaat gaan, praat ons baie meer as emissies
Ja, die produksie van fossielbrandstowwe op federale openbare lande kan aan amper verband hou 25 persent van die Verenigde State se jaarlikse kweekhuisgas emissies. Dit is goed gedokumenteer. Maar as beleidskenners daarop dui dat die nuwe federale olie- en gasverhuring as 'n belangrike beleid vir die aanpak van klimaatsverandering beëindig word, wil hulle die uitstoot verminder.
Dit is omdat ons midde-in 'n energie-oorgang plaas wat talle druk plaas op werkers, gemeenskappe en state wat ekonomies gebonde bly aan fossielbrandstowwe. Die bekamping van tand en spyker om nuwe gebiede oop te maak vir die verhuring en verlenging van gemeenskappe se ekonomiese afhanklikheid van fossielbronne, sal hulle eers op die langtermyn (en miskien selfs op kort termyn) benadeel. Gemeenskappe van kleure en lae-inkomste-gemeenskappe sit al met die ongeregtighede wat gepaard gaan met die ontwikkeling van fossielbrandstowwe - insluitend lug- en waterbesoedeling - en meer verhuring sal hierdie tendens voortsit. Wat meer is, die lande wat die meeste afhanklik is van fossielbrandstowwe, is onderhewig aan eindelose ekonomiese siklusse wat hul burgers benadeel en hul ekonomieë destabiliseer.
Krill Verlies kan katastrofies wees vir die polêre voedselketting
Huur onderbreek, verhuring beëindig, verhuring, wat u die aksie noem, beperk tot 'n groot mate, skep nie net ruimte vir hervormings nie, maar ook om ons openbare grondgebruiksparadigma te verskuif, terwyl nuwe werkgeleenthede te skep. Hierdie lande kan sterk ekonomiese drywers bly, maar kan ook 'n positiewe rol speel in ons stryd teen klimaatsverandering. Inisiatiewe wat deur die Kongres onderskryf word om gepaste gebiede te begin gebruik vir opwekking van hernubare energie, byvoorbeeld, sou nie net die energie-oorgang versnel nie, maar ook nuwe inkomste bronne en werk aan plaaslike ekonomieë. Intussen kan die herstel van die landskap en ekosisteem meer werk skep en die koolstofopbergingskapasiteit van ons openbare lande aansienlik verbeter en dit van 'n groot bron van kweekhuisgasse na 'n groot wasbak skuif. Voortgesette voorkeur vir die verhuring en boor van olie en gas behaal niks daarvan nie.
Josh Axelrod fokus op kwessies, insluitend openbare grondbeskerming en -bewaring, hernubare energie op openbare lande, die beperking van olie- en gasontwikkeling in openbare lande, energie-oordrag en klimaatbeleid. Sedert sy by NRDC in 2013 aangesluit het, het Axelrod ook kundigheid ontwikkel in reaksie en paraatheid op oliestorting, bosbestuur, bosproduksieproduksie, boskoolstofdinamika, produksie van fossielbrandstowwe in die teerstrand van Alberta, Noord-Amerikaanse fossielbrandstofvervoer, die gesondheidseffekte wat verband hou met ru-olie, en Arktiese hulpbronontwikkeling. Hy het 'n baccalaureusgraad aan Middlebury College en 'n JD aan die Amerikaanse Universiteit se Washington College of Law. Hy is in Washington, DC gevestig
Lauren Kubiak werk aan die bestuur en bewaring van biodiversiteit en ekosisteme op die oop see, die tweederdes van die oseaan wat buite die nasionale regsgebied lê. Sy werk ook om die omgewingsimpak van die ontwikkeling van buitelandse energie tot die minimum te beperk, uit haar vorige ervaring as ontleder van energiebeleid in die NRDC se Energie- en Vervoerprogram. Kubiak het haar baccalaureus- en meestersgraad in wetenskaplike grade in aardstelsels aan die Stanford Universiteit verwerf. Sy is in New York gevestig.
Hierdie artikel verskyn oorspronklik op OnEarth
Wat kan klimaatsgesprekke leer uit die stryd teen kernwapens?
by David Hodgkinson, Universiteit van Wes-Australië en Rebecca Johnston, Universiteit van Notre Dame Australië
Van die 1950's tot die 1990's is kernwapens beskou as die grootste bedreiging vir die menslike lewe op die planeet. Jonathan Schell, wie se boek The Fate of the Earth (1998) miskien die beste kristalliseer die ...
Kan die Parys-ooreenkoms oor klimaatsverandering sonder die VSA slaag?
Op 4 November het die Trump-regering die Verenigde Nasies formeel in kennis gestel dat hulle van plan was om die VSA te onttrek aan die Parys-ooreenkoms oor klimaatsverandering, wat 196 lande in 2015 aanvaar het.
Die onheilspellende logika van samesweringsteorieë en hoe om dit te verbreek
by Peter Ellerton, die Universiteit van Queensland
Aangesien die Verenigde Nasies waarsku oor die ernstige gevolge van aardverwarming, bly die toewyding van die huidige Australiese regering tot die werklikheid van klimaatsverandering onduidelik, met 'n geskiedenis van ...
Waarom is skeptici oor klimaatsverandering dikwels regse konserwatiewes?
by Yu Luo, et al
Die wetenskaplike bewyse vir klimaatsverandering is onomwonde: 97 persent van die aktiewe publikasie van klimaatwetenskaplikes is dit eens dat menslike aktiwiteite aardverwarming veroorsaak.
Wat ek geleer het van debatteerwetenskap met trollies
by Michael JI Brown, Monash Universiteit
Ek bespreek gereeld wetenskap aanlyn, en ek hou ook van onderwerpe wat lewendige besprekings bevorder, soos klimaatsverandering, misdaadstatistieke en (miskien verrassend) die oerknal. Hierdie ...
Trump sê hy sal nie klimaat aksie neem omdat dit korporatiewe winste sou bedreig nie
Die Amerikaanse president het glo G20 se verbintenis aangewend om die klimaatkrisis te bekamp tydens die beraad in Osaka, Japan