Notre Dame de Paris-katedraal - konstruksie en geskiedenis - Verskeie - 2022
In 2013, Notre Dame de Paris het sy 850 jaar gevier. Die katedraal is meer as agt eeue lank gewortel op die Île de la Cité en is een van die beroemdste monumente van die hoofstad en 'n bevoorregte getuie van diegeskiedenis van Frankryk. Haar konstruksie het byna 'n eeu geduur, om nie te praat van die aanpassings wat gevolg het nie, waaronder die omstrede werk van Viollet-le-Duc in die 19de eeu. Dit was die mees besoekte historiese monument in Frankryk tot a verskriklike en skouspelagtige vuur die verwoesting 15 April 2019, wat regoor die wêreld skok veroorsaak.
Notre Dame de Paris: 'n konstruksie wat tydens die regering van Louis VII van stapel gestuur is
Die datum waarop die eerste klip gelê is, is 1163. Ons is dan onder die regering van Lodewyk VII, het die Jongere, 'n kruisvaarderkoning sedert die Tweede Kruistog (1146-1149), 'n bitter mislukking gesê. Lodewyk VII is ook bekend daarvoor dat hy die eerste man van Eleanor van Aquitaine was voordat hy haar in 1152 verwerp het, en dat sy weer trou met Henri II Plantagenet, toekomstige koning van Engeland (en met wie sy Richard sal hê. Coeur de Lion comme fils), eerste akte in 'n lang reeks oorloë tussen Frankryk en Engeland. Uiteindelik is hy bowenal die vader van sy opvolger in 1180, Philippe Auguste.
In 1163 was Lodewyk VII drie en veertig jaar oud en hy was teenwoordig tydens die aanleg van die eerste klip van die katedraal, saam met pous Alexander III. Laasgenoemde het Frédéric Barberousse pas geëkskommunikeer en is op vlug in Frankryk. Die konteks van die konstruksie van Notre-Dame is dus relatief ontsteld.
Die groot inisieerder vir die bou van die katedraal bly egter biskop Maurice de Sully. Van nederige oorsprong is hy in die Abbey of Fleury opgelei en het hy 'n deel van sy studie in Parys gedoen, waar hy die toekomstige koning ontmoet het. Hy doop sy seun Philippe (Auguste). In 1160 word Maurice de Sully tot biskop van Parys verkies, en hy wag net drie jaar voordat hy sy groot projek van stapel stuur.
Notre Dame de Paris, geskiedenis van 'n Gotiese katedraal ...
Die biskop van Parys wil die katedraal Saint-Etienne vervang deur 'n nuwe gebou wat toegewy is aan die Maagd Maria, wat inspirasie vind uit die nuwe kerke, wat baie later (en pejoratief) 'goties' genoem word, wat die abdijkerk was. van Saint-Denis en die katedrale van Noyon, Senlis, Laon en Sens. Destyds was die bisdom van Parys ook afhanklik van die aartsbisdom van Sens. Maurice de Sully is van mening dat Parys 'n katedraal op dieselfde vlak as ander groot biskopstede moet hê. Hy het die steun van die koning benut om sy projek uit te voer.
... voltooi onder Saint Louis
Die bou van so 'n gebou is geen geringe prestasie nie. Die webwerf is reusagtig en duur byna 'n eeu, wat verskeie soewereine sien verbygaan: Lodewyk VII dus, Philippe Auguste, Lodewyk VIII en uiteindelik Lodewyk IX, bekend as Saint Louis.
Bouwerk het in vier fases plaasgevind: tussen 1162 en 1182, die koor en die dubbele ambulans; tussen 1182 en 1190, die laaste drie baaie van die skip, die gange en die galerye; tussen 1190 en 1225, die fondamente van die fasade en die eerste twee baaie van die skip, plus die verbinding van die twee baaie met die verhoogde fasade tot by die galery van die konings. Uiteindelik, vanaf 1225 tot 1250, is die boonste galery en die twee geveltorings en verskillende rangskikkings van die boonste vensters en sykapelle.
Op hierdie stadium word die katedraal as afgehandel beskou, maar dit het ander wysigings ondergaan tot in die middel van die 14de eeu. Dan kom die moderne era, toe Gotiese kuns nie meer in die mode is nie ...
Notre-Dame, tussen onrus en opknapping
In die 17de eeu het die katedraal 'n paar klein wysigings ondergaan, behalwe die glasglasvensters: die uit die Middeleeue is deur wit broers deur die Le Vieil-broers vervang ...
Gedurende die rewolusionêre periode het Notre-Dame uiteraard dieselfde terugslae beleef as baie godsdienstige geboue: die 13de eeuse spits is afgebreek en die standbeelde in die galery van konings is almal vernietig, soos dié van die portale (met die uitsondering van die Maagd). Dit dien ook as pakhuis.
Aan die begin van die 19de eeu, al in sy versoening met die kerk, het Napoleon Bonaparte die katedraal teruggegee aan die Katolieke erediens en in 1804 tot die keiser gekroon. Die gebou het egter in 'n jammer toestand gebly, ook toe dit Victor Hugo geïnspireer het. vir sy roman Notre Dame de Paris (1831). Dit was die begin van die renaissance vir die katedraal: in 1844 het die regering van Louis-Philippe besluit om dit te herstel.
Die hoofargitek wat verantwoordelik is vir die projek is Eugene Viollet-le-Duc. Sy werk het in 1864 geëindig en is deels kontroversieel vir sekere vryhede wat hy geneem het, veral die chimeras (of gargoyles) aan die bokant van die fasade, reg uit sy verbeelding. Die plein word intussen skoongemaak deur die werk van baron haussmann.
Die bestaan ​​van Notre-Dame in die 20ste eeu is stiller. Sy het die twee wêreldoorloë sonder ongeluk geslaag en het baie historiese gebeure gesien, van die Te Deum wat tydens die bevryding tot die begrafnis van François Mitterrand gegee is. Die belangrikste opknappingsgebeurtenis is die vernuwing van die glas-in-loodvensters in die 1960's. In die 21ste eeu is die Notre-Dame de Paris-katedraal eenvoudig die mees besoekte monument in Frankryk, voor die Eiffeltoring of die Louvre, met byna vyftien miljoen besoekers (pelgrims en toeriste) per jaar.
Notre-Dame de Paris-brand in 2019
Die 15 April 2019 omstreeks 18:50 'n reusagtige vuur verwoes die katedraal van Notre Dame de Paris terwyl daar op die solder opgeknap is. Dit veroorsaak geweldige emosie in Frankryk en in die wêreld. Die skade is aansienlik. Die raamwerk word vernietig, die toringspits van die katedraal het in duie gestort en baie skatte en kunswerke het in rook opgegaan. Die rekonstruksie daarvan sal ongetwyfeld 'n paar dekades duur en mobiliseer al meer as 250 navorsers, historici, kurators, argeoloë, antropoloë en chemici.