Amerika se eerste politieke party: Federale Party
Die federale Party: Amerika se eerste politieke party
As die eerste georganiseerde Amerikaanse politieke party was die federale Party aktief vanaf die vroeë 1790's tot die 1820's. In 'n stryd van politieke filosofieë tussen Stigende Vaders , het die Federale Party, onder leiding van die tweede president, John Adams , die federale regering tot 1801 beheer toe die Wit Huis aan die Anti-federalistiese- geïnspireerde Demokratiese-Republikeinse Party onder leiding van die derde president Thomas Jefferson .
Die federaliste kortliks
Oorspronklik gevorm om die fiskale en bankbeleid van Alexander Hamilton , die
Federalist Party bevorderde binnelandse beleid wat voorsiening gemaak het vir 'n sterk sentrale regering, ekonomiese groei gestimuleer en 'n fiskale verantwoordelike federale begroting gehandhaaf. In hul buitelandse beleid het die federaliste bevoordeel om 'n warm diplomatieke verhouding met Engeland te vestig, terwyl hulle die Franse Rewolusie teenstaan.
Die enigste federale party president was John Adams, wat gedien het vanaf 4 Maart 1797 tot 4 Maart 1801. Terwyl Adams se voorganger, president George Washington , as bevoorreg beskou is vir die federalistiese beleid, het hy nooit amptelik met enige politieke party geïdentifiseer nie. partytjie in sy agt jaar presidensie.
Nadat John Adams se presidensie in 1801 geëindig het, het die Federale Party-genomineerdes in 1816 onsuksesvol in presidensiële verkiesings voortgesit. Die party het tot en met 1820 in sommige state aktief gebly, met die meeste van sy voormalige lede wat die Demokratiese of Whig- partye aangeneem het.
Ten spyte van sy relatiewe kort lewensduur in vergelyking met vandag se twee groot partye, het die federale Party 'n blywende indruk op Amerika gelaat deur die grondslae van 'n nasionale ekonomie en bankstelsel te vestig, die nasionale regstelsel te versterk en beginsels van buitelandse beleid en diplomasie te skep wat nog in gebruik is. vandag.
Saam met John Adams en Alexander Hamilton het ander prominente federale Party-leiers eerste hoofregter John Jay, staatsekretaris en hoofregter John Marshall, staatsekretaris en sekretaris van die oorlog Timothy Pickering, bekende staatsman Charles Cotesworth Pinckney en die Amerikaanse senator en diplomaat Rufus King.
In 1787 was hierdie uiteindelike Federale Party-leiers almal deel van 'n groter groep wat bevoordeel het om die magte van die state te verminder deur die mislukte Konstitusionele Grondwet te vervang met 'n nuwe grondwet wat bewys het dat 'n sterker sentrale regering sou wees. Aangesien baie lede van die toekomstige anti-federalistiese demokratiese-republikeinse party van Thomas Jefferson en James Madison egter ook vir die Grondwet voorgestaan ​​het, is die federalistiese party nie direk afkomstig van die konsolidasie of federalistiese groep nie. In plaas daarvan het beide die Federale Party en sy teenstander Demokratiese-Republikeinse Party ontwikkel in reaksie op ander kwessies.
Waar die federale Party op die kwessies staan
Die federale Party is gevorm deur sy reaksie op drie sleutelkwessies wat die nuwe federale regering in die gesig staar: die gefragmenteerde monetêre stelsel van staatsbanke, diplomatieke betrekkinge met Groot-Brittanje en die meeste omstrede, die behoefte aan 'n nuwe Verenigde State se grondwet.
Om die bank- en monetêre situasie aan te spreek, het die federaliste voorgestel dat Alexander Hamilton se plan om 'n nasionale bank te charterer, 'n federale munt skep en die federale regering die uitstaande rewolusionêre oorlogskuld van die state aanvaar.
Die federaliste het ook gestaan ​​vir goeie verhoudings met Groot-Brittanje, soos uitgedruk deur John Jay in sy Verdrag van Amity wat in 1794 onderhandel is. Die naam van die ooreenkoms, wat bekend staan ​​as die "Jay's Treaty", het gesoek om uitstaande kwessies van die Revolusie Oorlog tussen die twee nasies op te los en die VSA beperkte handel te gee. regte met Brittanje se nabygeleë Karibiese kolonies.
Ten slotte, die federale Party het sterk geargumenteer vir die bekragtiging van die nuwe Grondwet. Om die Grondwet te help interpreteer, het Alexander Hamilton die konsep van die geïmpliseerde magte van die Kongres ontwikkel en bevorder, wat, terwyl dit nie spesifiek in die Grondwet verleen is nie, as "nodig en behoorlik beskou" beskou word.
Die Lojale Opposisie
Die opposisie van die federale Party, die Demokratiese-Republikeinse Party, onder leiding van Thomas Jefferson , het die idees van 'n nasionale bank en geïmpliseerde magte veroordeel en Jay's Treaty met Brittanje aangeval as 'n verraad van hard gewaardeerde Amerikaanse waardes. Hulle het Jay en Hamilton in die openbaar veroordeel as verraderlike monargiste, selfs die verspreiding van pamflette wat lees: "Damn John Jay! Verdoem almal wat nie John Jay verdoem nie! Verdoem elkeen wat nie ligte in sy venster sal sit nie en sit die hele nag verby John Jay! "
Die vinnige opkoms en val van die federale Party
Soos die geskiedenis toon, het die federale leier John Adams die presidentskap in 1798 gewen. Hamilton se "Bank of the United States" het gekom en Jay's Treaty is bekragtig. Saam met die ondersteuning van nie-partydige president George Washington wat hulle voor die verkiesing van Adams geniet het, het die federaliste die belangrikste wetgewende gevegte gedurende die 1790's gewen.
Alhoewel die federale Party die steun van kiesers in die groot stede van die land en in Nieu-Engeland gehad het, het die kieskrag vinnig begin uitroei omdat die Demokratiese-Republikeinse Party 'n groot en toegewyde basis in die talle landelike gemeenskappe van die Suide gebou het.
Na 'n hard gevegte veldtog wat rondom die uitval van die Franse Rewolusie en die sogenaamde Quasi-Oorlog met Frankryk en nuwe belastings wat deur die federale regering toegepas word, het die Demokratiese-Republikeinse kandidaat Thomas Jefferson die gevestigde federale president John Adams deur slegs agt verkiesings verslaan. stemme in die omstrede verkiesing van 1800 .
Ten spyte van die voortbestaan ​​van kandidate in 1816, het die Federale Party nooit beheer oor die Wit Huis of Kongres verkry nie. Terwyl sy stem teen die Oorlog van 1812 dit gehelp het om enige ondersteuning te herstel, het dit alles behalwe verdwyn tydens die Era van Goeie Gevoelens wat die einde van die oorlog in 1815 gevolg het.
Vandag bly die nalatenskap van die Federalist Party in die vorm van Amerika se sterk sentrale regering, 'n stabiele nasionale bankstelsel en veerkragtige ekonomiese basis. Terwyl hy nooit die uitvoerende mag herwin het nie, het die federalistiese beginsels voortgegaan om die grondwetlike en geregtelike beleid vir bykans drie dekades deur die Hooggeregshof se uitsprake onder hoofregter John Marshall te vorm.
Die Federalist Party Key Takeaways
Die federale Party was Amerika se eerste amptelike politieke party.
Dit bestaan ​​van die vroeë 1790's tot die vroeë 1820's.
Sy enigste lid om as president te dien, was John Adams, wat in 1796 verkies is.
Ander leiers sluit in Alexander Hamilton, John Jay en John Marshall.
Dit is gekant teen die Demokratiese-Republikeinse Party onder leiding van Thomas Jefferson.
Die party het gestaan ​​vir 'n sterk sentrale regering, 'n gesonde ekonomie en diplomasie met Brittanje.