Ek en my kêrel gaan nou al vier maande vas uit. Hy volg my nog nie in die sosiale media nie en gebruik dit ook nie dikwels nie. Ek volg hom wel. Dink jy hy stel werklik in my belang?
Daar is dikwels in die sosiale media geen teken van die hegste en vervullendste verhoudings nie. Hierdie paartjies gebruik hul tyd vir samesyn pleks daarvan om mekaar se status te lees.
As jy wil hê jou kêrel moet tussen die reëls lees wanneer jy boodskappe in die sosiale media plaas, verkeer jul verhouding in gevaar. Stippel liewer jou kommer self vir hom uit.
’n Mens hou jou partykeer blind wat jou kinders betref, maar dit help nie jy gee te dikwels toe nie.
Wanneer hulle die slag self iets wil doen, moenie oorneem en dit vir hulle doen om die lewe vir hulle makliker te maak nie. Stel vir jouself perke as jy geneig is om oorvloedig te wil help. Doen gerus net die helfte van wat jy verplig voel om te doen.
Ek is 29 en ’n boer en het ’n jaar gelede ’n 28-jarige vrou ontmoet. Sy het ’n verhouding gehad met ’n man van 44 wat haar geslaan en gevloek het wanneer hy nie kon seks kry nie.
Sy is ’n beeldskone mens. Ek is lief vir haar en sy vir my. Die ou is besig om met weelde en geld met haar kop te smokkel. Dit maak my vies en ek wil hom op sy plek sit, maar daar is nog goed van haar by hom en hy wil dit nie teruggee nie. Wat kan ek doen?
Tensy sy en haar eks ’n saamwoonkontrak opgestel het, het sy min regte wat haar goed betref. Omdat julle met ’n geweldenaar te doen het, sal ek julle albei afraai om verder met hom te probeer praat of onderhandel.
Ook met geskenke kan ’n papierspoor help om dit terug te kry, soos ’n motor wat op haar naam geregistreer is.
Maak vroegtydig seker jul eie sake is in orde en gesels met haar oor ’n saamwoonkontrak as julle nie nou al trouplanne het nie.
Ek het vier mooi, volwasse kinders. Ek en my man is in ons 50’s en al van ons skooldae af maats. Ek het vroeg afgetree om saam met hom die lewe te geniet. Hy het intussen ’n beroerte gehad en baie liggaamsfunksies verloor.
Ons het nie geld vir versorgers nie. ’n Groot hartseer kom oor my wanneer ek dink aan wat kon gewees het.
Om ’n sieke op te pas stel ook groot eise. Ek voel nie altyd daarna om mense tuis te ontvang nie. My kinders het werk en is getroud, waaroor ek bly is, maar dit is ’n groot taak om net soms reëlings te tref om ’n bietjie weg te kom. Wat raai jy aan?
Elke emosie wat jy as ’n versorger ervaar, is belangrik en geldig. Emosies is soos ’n stout kind wat aandag soek wanneer jy nie elkeen erken en verwerk nie.
Ek is bly jy weet hoe jou gevoelens jou lewensgehalte beïnvloed, want wanneer ’n mens soveel tyd alleen deurbring, kan jy soms te veel nadink en moedeloos en neerslagtig begin voel.
Jy hoef nie heeltyd die volmaakte versorger te wees en alles vir jou man en huishouding te doen nie. Praat met jou kinders en skoonkinders oor ’n sorgrooster. Hulle wil dalk meer betrokke wees, maar weet nie hoe nie.
As daar hoop is op beterskap, kan jy moed skep en hom byvoorbeeld help met die oefeninge wat ’n fisio- of arbeidsterapeut aanbeveel. ’n Opvolgdoktersbesoek of ’n tweede mening kan die moeite werd wees.
As jy aktief bly, kan dit die swaarmoedigheid beveg. Jy kan byvoorbeeld soggens gaan stap terwyl ’n buurvrou of huiswerker by jou man bly. Gun jouself ook tyd om iets te doen wat jy geniet, soos handwerk.