Die keurkaart (Tabel 1) is oor die loop van 'n paar jaar by die Grootfonteinse Landboukollege ontwikkel. Dit het die voordeel dat produksiefaktore soos grootte, lengte en fynheid van hare, hoeveelheid skoonhaar geproduseer en medullasie (steekhaar) werklik gemeet en nie net geskat hoef te word nie. Deur 'n maksimum van vyf punte toe te ken vir elke eienskap word die gebruik van die vyf grade verseker en die gelyke interval tussen elke graad sal statistiese ontleding van die gegewens vergemaklik (Tabel 1).
In die verlede is hierdie eienskap groot mate oor die hoof gesien. Maksimum hoeveelheid en kwaliteit in produksie kan slegs verkry word as gesonde diere wat sonder gebrek is, sterk gebou is en die regte grootte het, vir teel doeleindes gebruik word. Dit verseker groter produktiwiteit, beter weerstand teen verskillende siektes en 'n hoër voortplantingsverhouding.
'n Nou bors, duiwelsgreep (d. w .s. hol agter die skouers), los skouerblaaie, aankapknieë, swak kootgewrigte en V-vormige hoewe.
Die rug van die Angora moet sterk en reguit wees en die lende breed, reguit, sterk, plat en gelyk met die rug. Die romp moet groot en diep wees en die ribbes goedgewelf sodat daar genoeg ruimte is vir organe so os die hart en longe. Die lengte, breedte en diepte van hierdie dele is in 'n groot mate verantwoordelik vir die grootte van die bok, terwyl 'n goeie balans tussen hierdie dele tot die simmetrie en algemene voorkoms van die dier bydra.
Abnormaliteite soos 'n rug wat te kort is, 'n hol rug en swak lende kom dikwels voor. Daar moet sterk gediskrimineer word teen plat sye, d.w.s. ribbes wat nie goedgewelf is nie, en teen swak diepte en lengte van die lyf.
Misvormdhede wat dikwels teëgekom word is 'n hangkruis; 'n nou agterlyf, gebreklike hakke (d.w.s. "koeihakke"), swak kootgewrigte, V -vormige hoewe en 'n stert met growwe hare bedek.
'n Goeie egalige lengte oor die hele vag is die ideaal, aangesien dit nie net die hoeveelheid wat geproduseer word beïnvloed nie, maar ook die bruikbaarheid van die vesel by verwerking. Onder normale omstandighede produseer 'n goeie Angora 'n duim en meer bokhaar per maand. Dit verduidelik die gewoonte in die Republiek om twee maal per jaar te skeer; 'n bokhaarskeersel met ‘n lengte van vier tot sewe duim word dan verkry. Ken punte vir lengte soos volg toe (ses maande se groei):
'n Baie groot verskil in lengte tussen die hare op verskillende dele van die liggaam, soos 'n baie swak onderlyn of swak rug. 'n Nog onwensIiker verskynsel is ‘n dun, skerp Stapelpunt, wat 'n aanduiding is van verskille in lengte binne die stapel. Die uiters olierige tipe bok toon soms 'n opvallende tekort aan lengte vir- 'n gegewe groeitydperk.
Te sterk hare. 'n Te groot verskil in die fynheid van die hare op die verskillende dele van die dier, en selfs nog ernstiger, 'n verskil in fynheid in die stapel self wat aangedui word deur die aanwesigheid van steekhaar en growwe hare. Die nek- en broekhare is gewoonlik geneig om sterker as die res van die vag te wees.
Volheid van bedekking is die belangrikste faktor wat bydra tot die hoeveelheid skoonhaar geproduseer. Volheid is 'n kombinasie van goeie lengte, soliede stapel en digtheid oor die dier se hele vag. Digtheid, weer, is die persentasie veloppervlakte wat met vesels bedek is en word bepaal deur die getal en fynheid van die vesels per eenheid veloppervlakte.
'n Goeie bedekking, wat bestaan uit soliede stapels met 'n goeie lengte op die rug en nek tot by die kop, 'n nek wat goed bedek is tot by die kake asook 'n goeie bedekking op die pens en punte (bokant die knieë), broek en ribbes, gee 'n goeie aanduiding van die volheid van die vag.