Hoe amfibieë voortplant, eienskappe en hoe hulle is. ? | Van visse
Carlos Garrido | | Amfibieë
Amfibieë hulle is gewerwelde diere Hulle word gekenmerk deur hul kaal vel, sonder skubbe.
In hierdie artikel sal ons al die geheime van hierdie diere verduidelik, begin met die voortplanting van amfibieë, die soorte amfibieë wat bestaan, enkele voorbeelde en ander nuuskierighede wat vir u baie nuttig sal wees.
1 Voortplanting van amfibieë
2 Amfibiese diere, wat is dit?
3 Tipes amfibieë
4 Amfibiese eienskappe
5 Voorbeelde van amfibieë
5.2 Marmer Newt (Triturus marmoratus)
5.3 Gewone padda (Bufo bufo)
Voortplanting van amfibieë
Om eiervrug te wees, voortplanting van amfibieë dis vir eiers. Reptiele en soogdiere reproduseer van interne bevrugting (binne die wyfie) terwyl amfibieë oefen eksterne bemesting.
La amfibiese bemesting kom in vars water voor, omdat hierdie tipe water die een sal wees wat die eiers beskerm tydens hul ontwikkeling en wat amfibieë moontlik maak om nie embrioniese aanhegtings te benodig nie, soos die vrugwater sak of allantois, vandaar sommige van die kenmerke wat verskil van ander landelike gewerwelde amfibieë.
Bemesting na die eksterne wese volg 'n kenmerkende proses: die mannetjie hou die wyfie vas wat eiers lê. As hierdie uitkom, gaan die mannetjie mors hulle sperma op hulle en bemes hulle. Die eiers bly in die water wat toue vorm of aan waterplantegroei geheg word. Waterlarwes kom weer by hulle uit.
Beide in visse en amfibieë, waarin eksterne bemesting oorheers, die eiers het 'n dun bedekking, aangesien die spermatosoë dit moet kruis sodat die bevrugting plaasvind. Om hierdie rede moet hierdie eiers in die water wat aan mekaar vasgeplak is, geplaas word en lywige trosse vorm.
Amfibieë word gebore as 'n waterlarwe wat met 'n stert beweeg en asem deur kiewe. Wanneer die larwe, genaamd die kikkervisje, voldoende gegroei het, ondergaan dit 'n proses van totale metamorfose. Met die uitsondering van sommige soorte reënbospaddas, sal hierdie kenmerke uiteindelik verdwyn en vervang word deur longe en bene namate die paddavissies groei.
Hierdie klas amfibieë van gewerwelde diere bestaan ​​uit paddas, paddas, salamanders en water-caecilians. Hierdie amfibieë het die vermoë om in en buite die water te leef, alhoewel hulle voortdurend nat moet wees, aangesien dit hul asemhalingsmiddel is.
Amfibiese diere, wat is dit?
In Latyn het die woord amfibie 'n eienaardige betekenis, dit verwys letterlik na "twee lewens". En dit is 'n besondere eienaardigheid van hierdie diere, wat in staat is om hul biologiese funksies aan te pas en uit te voer twee verskillende ekosisteme: die aardoppervlak en die watersones. Ons gaan egter 'n bietjie meer verdiep in die betekenis van amfibieë.
Amfibieë is deel van die groot familie van lewende wesens wat as gewerwelde diere (hulle het bene, dit wil sê 'n interne skelet) anamniotes (U embrio ontwikkel in vier verskillende koeverte: die chorion, die allantois, die amnion en die dooiersak, wat 'n waterige omgewing skep waarin dit kan asemhaal en voed), tetrapodes (hulle het vier ledemate, ambulant of manipulerend) en ektotermies (Hulle het 'n wisselende liggaamstemperatuur).
Hulle ly 'n tydperk wat genoem word metamorfose (transformasie wat sekere diere gedurende die biologiese ontwikkelingsfase ondergaan en wat beide hul morfologie en hul funksies en lewenstyl beïnvloed). Van die prominentste veranderinge wat ondervind word, is die oorgang van kieue (nuut) na longe (volwassenes).
Binne hierdie wonderlike familie waaruit amfibieë bestaan, kan ons 'n klein indeling maak op grond van drie ordes: anurane, caudates o urodele y apodaal o gymnophiona.
Die anurane Dit is soorte amfibieë wat saamgevoeg word met al die amfibieë wat ons algemeen as paddas en paddas ken. Wees versigtig, die padda en die padda is nie dieselfde spesie nie. Hulle word saamgevoeg volgens hul morfologiese ooreenkomste en gedrag.
Die urodele Dit is ander soorte amfibieë wat verskil deurdat hulle 'n lang stert en 'n lang romp het. Hulle oë is nie oormatig ontwikkel nie en word deur 'n fyn vel bedek. Hier vind ons newts, salamanders, proteos en meerminne.
Ten slotte is daar die tipes apodale amfibieë, wat die eienaardigste van almal is as gevolg van hul voorkoms. Hulle lyk baie soos 'n wurm of erdwurm omdat hulle geen ledemate het nie en hul liggaam taamlik langwerpig is.
Soos ons voorheen gesê het, is amfibieë gewerwelde diere, en hulle het die 'voorreg' om die meer primitief van hierdie klasdiere wat die planeet Aarde bewoon. Daar word gesê dat hulle ongeveer 300 miljoen jaar bestaan, amper niks!
Hulle het vier ledemate: twee voor en twee agter. Hierdie ledemate staan ​​bekend onder die opvallende naam Liewe. Die quiridus word gekenmerk deur 'n morfologie wat soortgelyk is aan die hand van 'n mens, met vier vingers op die voorpote en vyf op die agterpote. Baie ander amfibieë het ook 'n vyfde stertagtige ledemaat.
Om lewende wesens van koue bloed, hang hul liggaamstemperatuur en baie af van die omgewing waarin hulle verkeer, aangesien hulle hul interne hitte nie kan reguleer nie. Dit is een van die oorsake van oormag wat daartoe gelei het dat hulle aanpas by die lewe in water en op land. Met hierdie twee stelsels kan u liggaam nie oorverhit of verkoel nie.
Sy eierstoksoos hulle uit eiers broei. Die wyfie is verantwoordelik vir die neerslag van hierdie eiers en dit doen sy altyd in 'n wateromgewing, daarom het die jong monsters 'n asemhalingstelsel met skubbe.
Die vel van hierdie organismes is deurlaatbaar, wat deur verskillende molekules, gasse en ander deeltjies gekruis kan word. Sommige soorte kan giftige stowwe deur hul vel afskei as 'n verdedigingstelsel teen gevare van buite.
Daar moet op gelet word dat dit selfs op u vel fokus klam en ontvol met skubbe, anders as ander soorte diere wat dit wel dra. Hierdie omstandighede stel hulle in staat om water en gevolglik suurstof op te neem. Inteendeel, dit maak hulle baie kwesbaar vir die prosesse van dehidrasie. As 'n amfibie in 'n lae humiditeitsomgewing is, sal die vel vinnig uitdroog, wat tot ernstige probleme en selfs die dood kan lei.
Hierdie diere het 'n bloedsomloopstelsel waarvan die hoofdeel a driekamer hart saamgestel uit twee atria en 'n ventrikel. Die sirkulasie daarvan is geslote, dubbel en onvolledig.
Die oë is gewoonlik lywig en eerder bultend, wat dit vergemaklik groot gesigsveld baie geskik vir jag op potensiële prooi. Daar is uitsonderings soos newts.
Alhoewel dit miskien nie so lyk nie, amfibieë hulle het wel tande, alhoewel dit skaars is. Die funksie daarvan is om die kos te hou. Die tong word ook 'n perfekte instrument om ander klein diertjies vas te vang. Hulle bied 'n buisvormige maag, met 'n kort dikderm, twee niere en 'n urinêre blaas.
Voorbeelde van amfibieë
Op die oomblik is daar katalogusse rondom sommige 3.500 XNUMX spesies amfibieë. Volgens hul beramings voorspel die wetenskaplikes egter dat die totale getal rondom die land kan wees 6.400.
As ons aan amfibieë dink, verskyn die beeld van 'n padda of 'n pad altyd in ons koppe, maar ons het ook ander diere soos salamandertjies en salamanders.
Dit is maar enkele voorbeelde van amfibieë, hoewel daar natuurlik baie meer is:
Hierdie tipe salamander staan ​​ook bekend as axolotl of purepecha achoque. Dit is 'n endemiese spesie, dit wil sê, dit bestaan ​​net op 'n sekere plek. In hierdie geval woon dit net in die Zacapu-strandmeer, geleë in die staat Michoacán (Mexiko).
Dit word hoofsaaklik gekenmerk deur 'n taamlike dik lyf, kort stert en kiewe. Die oranje of rooi kleur, gevoeg by die swart kolle wat oor die hele liggaamsoppervlak strek, maak dat dit nie ongesiens verbygaan nie.
Marmer Newt (Triturus marmoratus)
Hierdie dier is hoofsaaklik op Europese gebied geleë, spesifiek in die noorde van Spanje en in die ooste van Frankryk. Dit het 'n groenerige kleur vergesel van baie opvallende groenerige kleure. Daarbenewens word die rug gekruis deur 'n baie eienaardige vertikale lyn van rooi pigment.
Gewone padda (Bufo bufo)
Dit kom baie algemeen voor byna die hele vasteland van Europa en 'n deel van Asië. Verkies habitatte wat bestaan ​​uit stilstaande waters, besproeiingsareas, ens. Miskien is dit een van die wydverspreidste en bekendste amfibieë omdat dit so bestand is teen lewensomstandighede in onhigiëniese waters. Dit het nie helder kleure nie, maar sy vel is van 'n "bruinerige" toon, bedek deur verskeie knoppe in die vorm van vratte.
Soos die familielede hierbo genoem, het hierdie amfibie ook Europa en Asië die tuiste gemaak. Alhoewel dit vogtige plekke verkies, bring hierdie padda baie van die tyd deur die water. Dit behoort nie tot 'n vaste kleurpatroon nie, maar elke individu kan verskillende kleure aanbied. Ten spyte hiervan is die bruin vel met klein vlekke geneig om te oorheers. Die puntige snoet is een van sy kenmerke.