“Toe antwoord Bíleam die Engel van die HERE: Ek het gesondig, want ek het nie geweet dat U teenoor my in die pad gestaan het nie. Maar nou, as dit verkeerd is in u oë, sal ek teruggaan.” (:34).
Die gelese gedeelte val ‘n mens soms vreemd op. Daar word ‘n gesantskap na Bíleam gestuur en hy trek nie sommer net met hierdie mense op versoek van koning Balak weg nie. Hy raadpleeg eers die HERE in die saak waarin hy uitdruklik deur God verbied word om saam met hulle te trek. Koning Balak stuur egter weer ‘n gesantskap na Bíleam en hierdie manne was meer en aansienliker as die eerstes. Bíleam sou weereens die HERE raadpleeg, maar hierdie keer ontvang hy die teenoorgestelde antwoord as die eerste keer. En tog ontvlam God se toorn ook teenoor hom toe hy wegtrek. Hoe is dit dan moontlik aangesien hy nie aan God ongehoorsaam was nie?
Bíleam se hart was bes moontlik nie opreg teenoor God nie. Alhoewel hy gesê het dat hy God eers in die saak wil raadpleeg, was sy hart heel waarskynlik oorweldig deur ‘n begeerte na die eer en loon wat hom voorgehou is eerder as om werklik die wil van God uit te voer. “Hulle het die regte pad verlaat en verdwaal, en die weg gevolg van Bíleam, die seun van Beor, wat die loon van ongeregtigheid liefgehad het,” (2 Petrus 2:15). En sou God, Kenner van die diepste hartsgeheime, nie die gesindheid van sy hart kon raaksien nie? “...sou God dit nie naspeur nie? Want Hy ken die geheime van die hart.” (Ps. 44:22).
Aangesien Bíleam die antwoord ontvang waarna hy verlang het, trek hy onverwyld saam met die reisgeselskap weg. Bíleam is op hierdie weg so versluier dat hy nie eens die verskeie waarskuwings van die Engel van die Here bemerk nie. Dit gaan nie baie voorspoedig op die weg wat hy gekies het nie, maar hy beur ten alle koste voort. Hy sou egter uiteindelik in ‘n engte gedruk word waar hy nie meer kon voortgaan nie, maar tot stilstand gedwing word. En hier word sy oë deur die HERE geopen sodat hy sy eie dwaling kon raaksien. Bíleam het gedink dat hy saam met God trek terwyl God self vir hom ‘n teëparty was!
Hoeveel van ons mense maak nie vandag nog dieselfde fout as Bíleam nie? In plaas daarvan dat ons met ‘n opregte hart na God se wil vra, neem ons menigmaal vooraf die besluit in ons harte. Ons wil egter darem die gerusstelling hê dat God met ons in die saak sal wees en daarom bid ons darem ook daaroor asof dit God dan nou sal verplig om sy kant te bring. Ek slaan my eie koers in en wil dan omkyk en God agternaroep om nie agter te bly nie, want ek weet dat ek Hom dalk iewers lang die pad kan nodig kry.
Kyk maar gerus hoeveel mense daar is wat eerder alles wat hulle sonder God besluit het uit die Woord probeer regverdig as om hul besluite in opregte ootmoed aan die gesag van die Woord te onderwerp. Hulle neem vooraf ‘n besluit en sal dan kruis-en-dwars deur die Woord na daardie enkel versie soek om die besluit te regverdig selfs al moet hierdie versie heeltemal uit verband uit aangehaal word. Ons sien selfs nog erger dinge as dit gebeur. Ons sien in ons samelewing van vandag hoedat die Woord van God telkens “hervertaal” moet word sodat die waarheid daaruit vertaal kan word om plek te maak vir dit wat mense eerder wil hoor.
Ek wonder hoeveel van vandag se dwaalgeeste nog tot nugterheid geskud kan word om te sien dat die HERE hul teëparty op daardie weg is en dat Hy nie met hulle saamtrek nie. Hoeveel sal dít kan raaksien en ook kan erken dat hul gesondig het en daarna bereid wees om terug te keer na die wil van die Here? En hoeveel sal maar voort beur op hierdie pad van ongeregtigheid omdat die loon van eer, aansien en rykdom hul sinne heeltemal verblind?
As u dalk vandag besef dat u menigmaal self ook die Here eintlik net van u eie planne inlig eerder as om Hom daarin te ken en na sy wil te vra is dit vir u tyd om voor Hom stil te raak en soos Bíleam‘n erkenning te maak. “Here, ek het gesondig. En Here, ek het tot op hierdie punt nie besef nie, maar ek sal terug gaan as dit verkeerd is in U oë.”