Geskryf deur Adrian Dyer, et al
Heuningbye: die wiskunde van die natuur fluit. SR Howard, skrywer met dien verstande
Bye is redelik goed in wiskunde - sover dit insekte ook gaan. Ons weet byvoorbeeld al dat hulle tot vier en selfs kan tel verstaan ​​die begrip nul.
Maar in 'n nuwe studie, wat vandag in die Journal of Experimental Biology gepubliseer is, ons wys heuningbye kan ook getalle hoër as vier verstaan ​​- solank ons ​​terugvoering gee vir korrekte en verkeerde reaksies soos hulle leer.
Selfs ons eie breine is minder vaardig om te hanteer getalle groter as vier. Alhoewel ons tot vier items moeiteloos kan skat, verg die verwerking van groter getalle meer geestelike inspanning. Vandaar dat 'n jong kind soms as hy gevra word om te tel antwoord met "1, 2, 3, 4, meer"!
Probeer die onderstaande toets as u my nie glo nie. Die verskillende kleurgroepe wat 1-4-sterre voorstel, is maklik om vinnig en akkuraat te tel. As ons egter probeer om die aantal sterre gelyktydig te skat deur kleure te ignoreer, verg dit meer konsentrasie, en selfs dan is ons akkuraatheid minder.
Vir die aantal elemente wat wissel van 1-4, soos hier in verskillende kleure voorgestel, verwerk ons ​​die presiese getal baie doeltreffend. As ons egter probeer om die aantal sterre tegelyk te skat deur kleur te ignoreer, verg dit baie meer kognitiewe inspanning.
Hierdie effek is nie uniek aan mense nie. Fishtoon byvoorbeeld ook 'n drempel vir akkurate hoeveelheidsdiskriminasie by vier.
Een teorie om dit te verklaar, is dat tel tot vier glad nie regtig tel nie. Dit kan wees dat baie diere se breine groepe van tot vier voorwerpe innerlik kan herken, terwyl 'n behoorlike telling (die proses om die aantal voorwerpe wat aanwesig is opeenvolgend te tel) nodig is vir getalle verder as dit.
Deur die prestasie van verskillende diersoorte in verskillende getalverwerkingstake te vergelyk, kan ons beter verstaan ​​hoe verskille in breingrootte en struktuur getalverwerking moontlik maak. Daar is byvoorbeeld al voorheen aangetoon dat heuningbye kan tel en diskrimineer syfers tot vier, maar nie verder nie. Ons wou weet waarom daar 'n limiet by vier is - en of hulle verder kan gaan.
Bye is verbasend goed in wiskunde. Ons het onlangs ontdek dat bye kan leer assosieer spesifieke simbole met spesifieke hoeveelhede, baie soos die manier waarop ons syfers gebruik om getalle voor te stel.
Bye leer om hierdie soort moeilike taak te verrig as hulle 'n suikerbeloning kry vir die keuse van die regte assosiasie, en 'n bitter vloeistof om verkeerd te kies. As ons bye dus bo die vier drempelwaarde sou stoot, weet ons dat sukses daarvan afhang dat ons die regte vraag op die regte manier stel en nuttige terugvoer aan die bye bied.
Ons het twee verskillende groepe bye opgelei om 'n taak uit te voer waarin hulle twee verskillende patrone aangebied het, elk met 'n verskillende aantal vorms. Hulle kan 'n beloning verdien vir die keuse van die groep van vier vorms, in teenstelling met ander getalle tot tien.
Ons het twee verskillende opleidingstrategieë gebruik. Een groep van tien bye het slegs 'n beloning ontvang vir 'n korrekte keuse (kies 'n hoeveelheid van vier) en niks vir 'n verkeerde keuse nie. 'N Tweede groep 12-bye het 'n suikerbeloning ontvang vir die pluk van vier, of 'n bitter-proe stof as hulle 'n fout maak.
In die toets het bye in 'n Y-vormige doolhof gevlieg om 'n keuse te maak voordat hulle na hul korf teruggekeer het om hul versamelde soetbelonings te deel.
Elke eksperiment wat met 'n enkele by uitgevoer is, het ongeveer vier uur geduur, en toe het elke bye 50-keuses gemaak.
Bye is individueel opgelei en getoets in 'n Y-vormige doolhof waar 'n suikerbeloning op die paal direk voor die regte stimulus aangebied is. skrywer met dien verstande
Die groep wat slegs soet belonings ontvang het, kon nie suksesvol leer om tussen vier en hoër getalle te onderskei nie. Maar die tweede groep het die groep van vier items uit ander groepe wat hoër getalle bevat betroubaar gediskrimineer.
Die vermoë van bye om diskriminasie met groter getalle te leer, hang dus nie net van hul aangebore vermoëns af nie, maar ook van die risiko's en voordele wat dit bied.
Bee-oog van vier of vyf elementvertonings wat gediskrimineer kan word. Invoegsels wys hoe ons hierdie beelde normaalweg sien.
Ons resultate het belangrike implikasies vir die verstaan ​​van hoe die brein van diere moontlik ontwikkel het om getalle te verwerk. Ondanks die feit dat hulle deur 600 miljoen jaar van evolusie geskei is, lyk dit asof ongewerweldes soos bye en gewerwelde diere soos mense en visse almal 'n gemeenskaplike drempel het vir die akkurate en vinnige verwerking van klein getalle. Dit dui daarop dat daar algemene beginsels kan wees agter hoe ons brein die kwessie van kwantiteit aanpak.
Die getuienis uit ons nuwe studie toon dat bye kan leer om hoër getalle te verwerk as die vraag en opleiding op die regte manier aangebied word. Hierdie resultate dui op 'n ongelooflike buigsaamheid in dierebreine, van alle groottes, om te leer om wiskundesterre te word.
Adrian Dyer, Medeprofessor, RMIT Universiteit; Jair Garcia, Navorsing mede, RMIT Universiteit, en Scarlett Howard, Postdoktorale navorsingsgenoot, Université de Toulouse III - Paul Sabatier
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Bye kan hoër getalle leer as wat ons gedink het