’n Oop ondersoek is afhanklik van die ruimte wat deur die onderwyser aan studente gegee word om vrae vir die ondersoek te formuleer; die ondersoek te ontwerp en onderneem; data te versamel; resultate te interpreteer en gevolgtrekkings te maak.
’n Veronderstelling is ’n afleiding wat gebaseer is op onbesliste of onvolledige bewyse en in die konteks van die onderwys verband hou met hoe ’n onderwerp gekonseptualiseer of onderrig word. Dit is ’n manier om die inhoud en pedagogie te herkonseptualiseer en spruit uit ontevredenheid met die huidige praktyk (bl. 235). ’n Veronderstelling is nie ’n bewering wat wag om bewys of weerlê te word soos ’n formele hipotese in ’n eksperimentele ontwerpbenadering nie. Dit kan hersien word terwyl die ondersoek aan die gang is. Die veronderstelling bestaan uit twee dimensies, nl. ’n inhoudsdimensie en ’n pedagogiese dimensie. Dit is toegespits op onderskeidelik die inhoud en hoe die inhoud onderrig moet word.
Die identifisering van gelykstroomelektrisiteit as die inhoudsdimensie van die studie word deur ’n omvattende oorsig van die literatuur ondersteun, byvoorbeeld:
In hierdie fase word die strategieë geskets wat in die pedagogiese dimensie voorgestel word. Dit behels die ontwikkeling van ’n domeinspesifieke leeromgewing wat sosiaal konstruktivistiese leeraktiwiteite omarm. Dit is weereens deur ’n oorsig van die literatuur ondersteun. ’n Paar voorbeelde volg hieronder:
Onderwysers gebruik wetenskaplike ondersoek as ’n onderrigmetode in ’n ondersoekgebaseerde klaskamer om studente se begrip van die beginsels van die wetenskap te bevorder. Studentebetrokkenheid deur direkte, praktiese ervaring tydens ’n wetenskaplike ondersoek versterk ook hul begrip van die metodes en inhoud van die wetenskap (De Boer 2006:19).
Voorlopige fase: Voorbereiding vir die onderrigeksperiment. Die voorlopige fase is met ’n groep van 51 natuurwetenskappestudente in hul tweede jaar oor ’n tydperk van vier weke voltooi. Hierdie groep was in ’n Baccalaureus Educationis-program (B.Ed) op universiteitsvlak ingeskryf. In die onderrigeksperiment moet daar tussen die verwagte konseptuele trajek en die werklike konseptuele trajek onderskei word. Eersgenoemde verteenwoordig die konsepte en vaardighede wat ons sou verwag die studente moet aanleer, terwyl laasgenoemde die eintlike konsepte en vaardighede wat deur middel van geskrewe en mondelinge assesserings bewys word, verteenwoordig.
Die voorlopige fase dien as beginpunt om die belangrike konsepte te identifiseer, assesserings te formuleer en die prosesse te stel wat in die teoretiese raamwerk aangeneem moet word. ’n Duidelike tekortkoming in hierdie fase is die tydraamwerk van vier weke om die inhoud te voltooi. Die tyd is dan in die volgende iterasie verleng om die studente ’n kans te gee om saam te werk, asook ’n model te bou wat verduidelik moes word. Dit is ’n belangrike aspek wat nie genoeg aandag geniet het nie en waarin die studente swak gevaar het. Daar moet op die kwantitatiewe, sowel as kwalititatiewe aspekte van elektriese gelykstroombane gefokus word sodat die studente beter konseptuele begrip kan ontwikkel.