Malherbe Uitgewers-Publishers - Martha Poller
Iemand vra my anderdag waarom skryf ek? Vir wie skryf ek? Met ander woorde, is daar ‘n doel agter my skrywery?
Dis glad nie so ‘n eenvoudige vraag nie, hoor. Dit het my vir ‘n oomblik laat frons, want wat dan nou? Waarom sou iemand so iets vir my vra?
En toe weet ek!
Ek skryf omdat ek, binne ‘n week of twee, eintlik hopeloos verslaaf geraak het daaraan. Dit voel soms vir my die baie goeters in my kop is net eenvoudig te veel en hulle roep, nee hulle skree op my om asseblief uit te kom.
Vir jare en jare het ek goed op papiertjies en toe later op die rekenaar geskryf en gebêre. Op ‘n stadium het ek ‘n boek gehad vir die skryfseltjies, maar dit het ook nie lekker gewerk nie. Waar ek ookal geskryf het, die goed het later verlore geraak. Dit laat ‘n mens so half ‘leeg’ voel, want waar is al die gedagtes dan nou heen?
Die storie van Hagar is eintlik maar ons almal se storie. Elkeen van ons het ‘n Hagar, ‘n Abraham, ‘n Sara iewers in ons. Afhangende van hoe ons daarna kyk, kan dit my of jou storie wees hierdie.
Ek wou en ek moes al lankal my eie storie skryf, maar terwyl ek nie die moed het daarvoor nie, sien dan die storie van Hagar as my eie lewensverhaal.
Mooiste meisie van SwakopmundMooiste meisie van Swakopmund
A5 147 Bladsye
Om lief te hê is niks. Om liefde te ontvang is iets. Maar om lief te hê en liefde te ontvang is alles.
Lees die aangrypende verhaal van Brand en Lisa. Sal die verlede altyd in die verlede bly of sal Brand en Lisa se liefde bly?
Ja. My mense noem my Mart. Die jonger dosente noem my Ms Pollie
Ek weet regtig nie waar om myself te plaas nie. Hagar (my eerste roman) is ‘n Bybel Roman. My bloginskrywings is meestal gegrond op eie ervaring en/of gedagtes
My pa was ‘n karakoelboer in die Namib Woestyn. Ons het in daardie tyd nog geen tv gehad nie. Die enigste vermaak, behalwe my fiets wat ek bedags gery het, was om te lees tot laat in die nag. Ek glo jy moet baie lees as jy wil skryf – die een vloei uit die ander.
Hagar – Die voltooide sirkel. Hagar is die figuur in die Bybel wat deur Abraham en Sara gebruik is om vir hulle ‘n erfgenaam in die lewe te bring. Sy is deur baie swaar in haar lewe en moes letterlik twee maal deur die woestyn om uiteindelik by haarself uit te kom.
Ek het baie lank gelede ‘n boekie self publiseer en versprei: Gered onder die wasbak uit. Dit handel oor my oorwinning oor depressive.
As ek nie lesers het nie, sal my skryfwerk soos as in die vuur wees – nutteloos en goed genoeg om deur die wind weggewaai te word. Ek waardeer elke leser se kommentaar en terugvoer met my hele hart. Die voordeel van die blog is dat ons direkte kontak met mekaar het op Facebook. Soms lei die op/aanmerkings van een van my lesers juis tot ‘n volgende en ‘n volgende inskrywing op my blog.
Ek hou my blog in stand. Dit sal uiteraard later ‘n opvolg wees vir ‘Tuiskoms’.
Ek is ook besig met ‘n boek wat handel oor ‘n jong vrou van 37 wat, deur die nalatigheid van ‘n tandarts, nou Parkinson’s het. Dit is ‘n hartroerende, maar uitdagende stuk werk wat baie van my vereis.
Te veel om op te noem. Wat ek wel kan sê is dat Annelie Botes die groot dryfveer was agter my eerste boek.
Ek is nog voltyds in diens van The Namibian Institute for Mining and Technology. Ons lei vakmanne op. Ek gee Engels en behartig die biblioteek op die kampus.
Die Saartjie-reeks wat ek vir my verjaardag gekry het. Dit was asof ‘n hele nuwe wêreld vir my oopgegaan het. Sedertdien het ek nog nooit ophou lees nie.
Ongelukkig nie. Ek het baie klein skryfseltjies deur my lewe geskryf, maar ‘n werklike storie? Ek kan nie hierdie een met eerlikheid antwoord nie.
As ek oor Hagar moet praat wat my eerste werklike grote is. Ek het ‘n gebeurtenis gevat en nagevors en geskryf en geskryf. Oor en oor, totdat ek gevoel het ek ‘is nou deel’ van die storie.
My bloginskrywings werk totaal anders. Ek kan nie besluit dat ek nou ‘n slag weer iets moet skryf nie. Dit werk glad nie so met my nie. Iets word so soort van ‘gebore’ in my kop. Dit broei en broei daar totdat ek dan gaan sit en dit met een skryfslag voltooi. Dit kan so min as vyftien minute vat, want alles is reeds in my kop en hart gevestig.
Ek lees graag boeke wat gegrond is op werklike gebeure en/of mense. ‘n Voorbeeld is die onlangse Raaiselkind van Annelie Botes. Ek het nie baie sin aan ‘n gewone liefdesverhaal nie en speurverhale lees ek glad nie. Dus, as ek enigsins die idee kry dat dit gegrond is op die werklikheid, het jy my klaar gevang en lees en die boek.
My situasie is ‘n bietjie anders as die meeste skrywers omdat ek die bloginskrywings op Facebook deel. Ek gesels dus gereeld met my lesers. En ja, hulle weet dat ek hulle ontsettend waardeer!