Glo soos 'n kind | Februarie 2019 | Lééf met hart & siel
Glo soos 'n kind | Februarie 2019
Sy dun armpies klou krampagtig aan my vas en sy asem is warm in my nek. Dawid se graad 2 jaar by die koshuis het met stampe en stote begin omdat die verandering van kamer, klas en mense vir hom dalk net te veel was. Hy soek naarstigtelik na gerusstelling. Ons paai en kloek en mymer liefdeswoorde in sy oor, maar hy wil nie laat los nie. Saans, as ons bel om te hoor hoe die dag was, huil hy hartstogtelik en iets in my dreig om ook oor te spoel en saam te huil. Maar ons weet ons moet hulle bemoedig en positief hou. Ons wys hulle op die voordele en die lekker dinge wat hulle daagliks doen en belowe om gereeld te bel en weer Woensdag te kom inloer. Net dan stop die snikke. By die aanhoor van die woord, "belowe". "Belowe Mamma sal oormôre weer kom? Belowe Mamma sal vanaand bel? Belowe Mamma sal onthou om my kat kos te gee…" Elke keer kyk ek hulle diep in die oë en sê plegtig, "Ek belowe". Een bepaalde Maandagoggend was daar te min tyd om rustig almal te groet en die afskeid sagkens af te handel voor die klok dringend alles kom kort knip. Dawid is weer ontsteld. Sommer 'n groot ontsteld! Die tyd druk op en die kinders moet in die klasse kom maar Dawid laat nie los voor hy weer 'n belofte uit sy pa het nie. "Belowe Pappa sal weer kom vandag as Pappa die pale kom laai?" Pa Jan kyk hoopvol na my wat niks kan antwoord nie. "Ja, seuna. Pappa belowe. Ek kom later weer hallo sê." Ons weet wat dit beteken – 'n belofte is die groot kanon wat sê ek gáán doen wat ek gesê het.
Iemand het die tyd geneem om al God se beloftes te tel. Daar is baie van hulle. Oor die 7000 beloftes wat sê: "Ek het dit. Ek het jou. Dit sal okei wees." Soos ons daagliks opkyk en wonder wanneer dit gaan reën, of wanneer die eindelose korrupsie en goddeloosheid van die mense gaan stop, of wanneer die aarde sy sin vir die ondankbare mensdom gaan verloor, moet ons soos kinders nie laat los voordat ons die belofte uit God se Woord gaan opsoek het nie. Ek onthou vir Jakob wat geworstel het en aangedring het op sy seën en 'n belofte wat hom kon gerusstel dat daar 'n toekoms vir hom kon wees. "…Want al die baie beloftes van God in Jesus Christus is 'n volmondige ja." (2 Kor 1: 20).
Meer as mense, weervoorspellings, gedagtes of vooruitskouings, moet ons krampagtig en dringend God se beloftes oor Sy kinders onthou en glo. Nou toe! Kom ons leef sorgeloos – gerus in die wete dat God sal doen wat Hy gesê het!