'n Inleiding tot Gebed
Januarie 8, 2016 liefgodgrootliks2015
deur Angela | Jan 7, 2016 | Groei deur Gebed|
Ek gaan heeltemal eerlik wees. Gebed is die maklikste en die hardste dissipline vir my. Dit is maklik in die sin dat dit vereis geen spesiale talente wat ek nodig het nie, geen gesofistikeerde woordeskat nie, of 'n spesifieke plek wat ek nodig het om te gaan nie. En tog is dit moeilik, want ek word maklik afgelei, ontbreek in getrouheid, en onkundig na die gevare van 'n biddelose lewe.
Het enigiemand anders hierdie stryd?
Gebed is 'n voorreg wat ons as vanselfsprekend aanvaar, en 'n dissipline wat baie, vervelig vind. Dit is 'n geskenk wat ons nie waardeer of altyd in glo nie. En tog, in ons mees desperate tye, wat doen ons? Ons bid, amper asof dit instinktief is.
Van Adam en Eva tot die Apostel Johannes, word gebed regdeur gevind in die hele raad van God.
Die meeste van ons weet dat gebed is om met God te praat, maar dit is soveel meer as dit. Dit is kommunie met God – die ervaring van geselskap wat ons toelaat om nader aan Hom te kom en hulp te kry wanneer ons dit nodig het.
Om in staat te wees om altyd en oral nader aan God te kom, is 'n nederige voorreg. As sondaars, verdien ons om nie enige toegang tot Hom te hê nie. Wie is God? Oneindig in heiligheid, volmaaktheid, geregtigheid en reinheid. Wie is ons? Geskape wesens vol van trots, dood in ons misdade en sonde. Ons is nie waardig om in Sy teenwoordigheid te gaan, laat staan om direk te praat met die Almagtige Een.
Maar daar is Een wat in staat is om alles reg te stel. Jesus, wie se naam beteken: "Die Here Red," het gekom om ons met God te versoen deur Sy dood en opstanding. Hy het op Hom ons straf geneem; Hy het ons losprys betaal sodat deur die geloof, kon ons reg gemaak word met God.
Ons is nou gered deur genade, aangeneme kinders van die Vader, en mede-erfgename met Christus. Dit beteken dat ons behoort nou in die teenwoordigheid van God. Ons slegtheid is bedek met die regverdige kleed van Jesus. Daarom het ons volle toegang tot die troonkamer van die Almagtige voor wie selfs die engele hulle oë bedek (Jesaja 6:2; Op 4: 8). Saam met die ingaan in die teenwoordigheid van God deur gebed, het ons ook Sy volle en liefdevolle aandag. Ons het toegang tot die oor van God, en dit is van kardinale belang na die lewe van geloof.
Die rede waarom so baie van ons stadig is om te bid, is omdat ons glo dat gebed nie belangrik is nie. Ons dink ons kan dit deur ons dag maak sonder die hulp en leiding van God. Ons tree op asof ons vasberade genoeg is om versoeking te weerstaan, sterk genoeg is om die aanvalle van Satan te veg, vaardig genoeg is om die weë van die wêreld te navigeer, en geestelike genoeg is om die Woord van God op ons eie uit te vind. Ons glo dat ons selfonderhoudend is.
Wanneer gekyk word na die lewe van Jesus, is daar een ding wat ons nie kan help om te sien nie, is die aantal kere wat Hy terugtrek het van die mense om tyd te spandeer met Sy Vader in gebed (Mark 1:35; Mat 14:23; Luk. 6:12; Luk 22,32). Die Seun van God wat storms bedaar het, duiwels verband het en siektes oorwin het, het die belangrikheid van gebed geken en het dit 'n deel van Sy daaglikse lewe gemaak.
Gebed is die mees belangrikste onderwerp in praktiese godsdiens. Alle ander vakke is tweede om dit. Om die Byble te lees, die hou van die Sabbat, om na preke te luister, die bywoning van openbare aanbidding, die gaan na die Here se Tafel – al hierdie is baie gewigtige sake. Maar nie een van hulle is so belangrik as private gebed nie. J. C. Ryle (1816-1900)
Gebed is belangrik omdat…
Dit herfokus ons oë op Jesus.
Dit gee ons krag.
Dit trek ons nader aan God.
Dit bring troos.
Dit produseer vrede.
Dit ontbrand liefde vir God.
Dit is 'n toevlug in tye van hartseer en pyn.
Dit is 'n plek van genesing vir die mishandelde en seer.
Dit is 'n tyd om duidelikheid en wysheid te soek.
Dit is 'n tyd van lofprysing en aanbidding
Gebed is belangrik, maar dit is nie God wat dit nodig het nie. God het nie ons gebede nodig nie, maar Hy het gekies om deur hulle te werk, om te genees, te herstel, te motiveer, om te kalmeer en te red.
Ah! Hoe dikwels, Christene, het God jou gesoen aan die begin van gebed, en vrede vir julle in die middel van die gebed gesproke, en jou gevul met vreugde en sekerheid op die einde van gebed! Thomas Brooks (1608-1680)
Sluit by ons aan in ons studie soos ons streef om vrae soos: "Hoe moet ons bid?", "Wat moet ons bid?" en "Hoor God ons gebede? " te beantwoord.
My gebed is dat die kennis wat ontvang word deur ons studie omskep sal word in die voedsel wat ons nodig het om vroue gekenmerk deur gebed, te word – dat dit sou, soos Robert L. Dabrey gesê het, ons "belangrikste asem wees".