Erik Erikson: Die man agter die psigososiale stadiums
Erik Erikson is bekend vir sy bekende teorie van psigososiale ontwikkeling en die konsep van die identiteitskrisis . Sy teorieë was 'n belangrike verskuiwing in die denke oor persoonlikheid; In plaas van om net op vroeë kinderjare te fokus, kyk sy psigososiale teorie na hoe sosiale invloede deur ons hele lewensduur bydra tot ons persoonlikhede.
"Hoop is beide die vroegste en die mees onmisbare deugd wat inherent is aan die lewenstoestand. As die lewe volgehou word, moet hoop bly, selfs waar vertroue gewond is, vertroue in die lewe." -Erik Erikson, Die Erik Erikson Reader , 2000
Erikson se Notoriety
Erikson se verhoogteorie van psigososiale ontwikkeling het die lewe en belangstelling en navorsing oor menslike ontwikkeling gegenereer. 'N Ego-sielkundige wat met Anna Freud studeer het, het Erikson psigoanalitiese teorie uitgebrei deur ontwikkeling deur die lewe te ondersoek, insluitende gebeure van kinderjare, volwassenheid en ouderdom.
Erik Erikson is gebore op 15 Junie 1902, in Frankfurt, Duitsland. Sy jong Joodse ma, Karla Abrahamsen, het vir Erik 'n tyd lank vir Erik opgestaan ​​voordat sy 'n dokter, dr Theodor Homberger, getrou het. Die feit dat Homberger nie was nie, is eintlik sy biologiese pa vir baie jare van Erikson verberg. Toe hy uiteindelik die waarheid leer, het Erikson 'n verwarring gehad oor wie hy werklik was.
"Die algemene storie was dat sy ma en pa voor sy geboorte geskei het, maar die noubewaakte feit was dat hy sy moeder se kind was van 'n buite-egtelike unie. Hy het nog nooit sy geboortepad of sy ma se eerste man gesien nie." - Erikson doodsberig, The New York Times, 13 Mei 1994
Hierdie vroeë ervaring het gehelp om sy belangstelling in die vorming van identiteit te vonkel.
Terwyl dit dalk net 'n interessante anekdote oor sy erfenis lyk, het die geheim oor Erikson se biologiese ouerskap gedien as een van die sleutelkragte agter sy latere belangstelling in identiteitsvorming. Hy sal later verduidelik dat hy dikwels as kind verward was oor wie hy was en hoe hy in sy gemeenskap pas.
Sy belangstelling in identiteit is verder ontwikkel op grond van sy eie ervarings in die skool. By sy Joodse tempelskool is hy gepla dat hy 'n lang blouoog, blonde, Nordic-looking seun was wat tussen die res van die kinders uitgestal het. Op grammatika skool is hy verwerp weens sy Joodse agtergrond. Hierdie vroeë ervarings het sy belangstelling in identiteitsvorming gehelp en sy werk deur sy hele lewe beïnvloed.
Dit is interessant om daarop te let dat Erikson nooit 'n formele graad in medisyne of sielkunde ontvang het nie. Terwyl hy aan die Das Humanistiese Gimnasium studeer, was hy veral geïnteresseerd in vakke soos geskiedenis, Latyn en kuns. Sy stiefpa, 'n dokter, wou hê hy moet na die mediese skool gaan, maar Erikson het eerder 'n kort stint in kunskool gedoen. Hy het gou uitgestap en tyd spandeer om Europa saam met vriende te oorreed en sy identiteit te oorweeg.
Dit was 'n uitnodiging van 'n vriend wat hom gestuur het om 'n opvoedingspos op 'n progressiewe skool te maak wat deur Dorothy Burlingham, 'n vriend van Anna Freud, geskep is .
Freud het spoedig Erikson se verslag met kinders opgemerk en hom aangemoedig om die psigoanalise formeel te studeer. Erikson het uiteindelik twee sertifikate van die Montessori-onderwysersvereniging en van die Wene-psigoanalitiese Instituut ontvang.
Hy het vir verskeie jare saam met Burlingham en Freud by die skool gewerk, Sigmund Freud by 'n partytjie ontmoet en selfs Anna Freud se pasiënt geword. "Die psigoanalise was nie so formeel nie," het Erikson onthou.
"Ek het mev Freud $ 7 per maand betaal, en ons het amper elke dag bymekaargekom. My ontleding, wat my selfbewustheid gegee het, het my laat vrees dat ek nie self was nie. Ons het nie al daardie pseudo-wetenskaplike terme gebruik nie, dan het die verdedigingsmeganisme en dies meer -die proses van selfbewussyn, wat soms pynlik is, het in 'n bevrydende atmosfeer na vore getree. "
Familie en Later Jare
Erikson het 'n Kanadese dansinstrukteur genaamd Joan Serson ontmoet wat ook by die skool waar hy gewerk het, onderrig gegee het. Die egpaar is getroud in 1930 en het drie kinders. Sy seun, Kai T. Erikson, is 'n bekende Amerikaanse sosioloog.
Erikson het in 1933 na die Verenigde State verhuis en, ten spyte van geen formele graad nie, 'n onderwyspos by Harvard Mediese Skool aangebied. Hy het ook sy naam verander van Erik Homberger na Erik H. Erikson, miskien as 'n manier om sy eie identiteit te bewerkstellig. Benewens sy posisie by Harvard het hy ook 'n privaat praktyk in kinderpsigoanalise gehad.
Later het hy onderrigposte aan die Universiteit van Kalifornië by Berkeley, Yale, die San Francisco-psigoanalitiese Instituut, Austen Riggs-sentrum en die Sentrum vir Gevorderde Studie van die Gedragswetenskappe gehou.
Hy het 'n aantal boeke oor sy teorieë en navorsing gepubliseer, waaronder "Kinderjare en Samelewing" en "Die lewensiklus voltooi." Sy boek "Gandhi's Truth" het 'n Pulitzer-prys en 'n Nasionale Boekprys toegeken.
8 psigososiale stadiums
Erikson was 'n neo-Freudiese sielkundige wat baie van die sentrale beginsels van Freudiaanse teorie aanvaar het, maar sy eie idees en oortuigings bygevoeg. Sy teorie van psigososiale ontwikkeling is gesentreer op wat bekend staan ​​as die epigenetiese beginsel , wat stel voor dat alle mense deur 'n reeks van agt fases gaan. In elke stadium word mense gekonfronteer met 'n krisis wat suksesvol opgelos moet word ten einde die sielkundige kwaliteit van elke stadium te ontwikkel.
Die agt stadiums van Erikson se psigososiale teorie is iets waaroor elke sielkunde student leer, aangesien hulle die geskiedenis van persoonlikheidsielkunde ondersoek. Heel soos psigoanalis Sigmund Freud het Erikson geglo dat daardie persoonlikheid in 'n reeks stadiums ontwikkel. Erikson se teorie het 'n verskuiwing van Freud se psigoseksuele teorie getoon , aangesien dit die impak van sosiale ervaring oor die hele lewensduur beskryf in plaas van net op kinderdae te fokus.
Terwyl Freud se teorie van psigoseksuele ontwikkeling in die vroeë volwasse jare wesenlik eindig, het Erikson se teorie die ontwikkeling van die hele lewensduur vanaf geboorte tot dood beskryf.
Die agt belangrike stadiums wat hy beskryf het, was:
Vertroue vs Misverstand: Hierdie stadium vind plaas tussen die ouderdom van geboorte en 2 jaar en is gemik op die ontwikkeling van 'n gevoel van vertroue in versorgers en die wêreld. Kinders wat responsiewe sorg ontvang, is in staat om die psigologiese kwaliteit van hoop te ontwikkel.
Outonomie teen Shame en Doubt: Hierdie verhoog vind plaas tussen die ouderdomme van 2 en 3 jaar en behels die verkryging van 'n gevoel van onafhanklikheid en persoonlike beheer. Sukses in hierdie stadium laat mense toe om wil en vasberadenheid te ontwikkel.
Inisiatief vs Skuld: Tussen 3 en 6 jaar begin kinders om hul omgewing te verken en meer beheer oor hul keuses uit te oefen. Deur hierdie stadium suksesvol te voltooi, kan kinders 'n sin van doel ontwikkel.
Nywerheid vs Inferioriteit: Die verhoog wat tussen die ouderdomme van 5 en 11 jaar plaasvind, fokus op die ontwikkeling van 'n gevoel van persoonlike trots en prestasie. Sukses op hierdie punt in ontwikkeling lei tot 'n gevoel van bekwaamheid.
Identiteit vs Verwarring: Die tienerjare is 'n tyd van persoonlike verkenning. Diegene wat 'n gesonde identiteit suksesvol kan bewerkstellig, ontwikkel 'n gevoel van getrouheid. Diegene wat hierdie stadium nie goed voltooi nie, kan oor hulle rol en plek in die lewe verwar word.
Intimiteit vs Isolasie: Die verhoog wat in die vroeë volwassenheid plaasvind, gaan alles oor gesonde verhoudings met ander. Sukses lei tot die vermoë om gepaste, volhoubare en koesterende verhoudings met ander te vorm.
Generativiteit vs Stagnasie: In die stadium wat in die middel van volwassenheid voorkom, word mense bekommerd om iets aan die samelewing by te dra en hul merk op die wêreld te verlaat. Om 'n gesin te verhoog en 'n loopbaan te hê is twee belangrike aktiwiteite wat op hierdie stadium bydra tot sukses.
Integriteit teen Wanhoop: Die finale stadium van psigososiale ontwikkeling vind plaas in die laat volwassenheid en behels die terugdringing van die lewe. Diegene wat terugkyk en 'n gevoel van bevrediging voel, ontwikkel 'n gevoel van integriteit en wysheid, terwyl diegene wat spyt is, bitterheid en wanhoop ervaar.
Erikson en Identiteitskrisis
Het jy al ooit van jou plek in die lewe verward geraak of nie heeltemal seker of jy regtig die ware jy ken nie? Indien wel, kan u 'n identiteitskrisis ervaar. Erikson het die term "identiteitskrisis" geskep en geglo dat dit een van die belangrikste konflikte is wat mense in die ontwikkelingsproses ervaar. Volgens Erikson is 'n identiteitskrisis 'n tyd van intensiewe analise en verkenning van verskillende maniere om na jouself te kyk.
Erik Erikson het tyd bestee aan die kulturele lewe van die Sioux van Suid-Dakota en die Yurok van Noord-Kalifornië. Hy gebruik die kennis wat hy op kulturele, omgewings- en sosiale invloede verkry het om sy psigoanalitiese teorie verder te ontwikkel.
Terwyl Freud se teorie op die psigoseksuele aspekte van ontwikkeling gefokus het, het Erikson se toevoeging van ander invloede gehelp om psigoanalitiese teorie te verbreed en uit te brei. Hy het ook bygedra tot ons begrip van persoonlikheid soos dit ontwikkel en gevorm is in die loop van die leeftyd.
Sy waarnemings van kinders het ook gehelp om die verhoog vir verdere navorsing te stel. "Jy sien 'n kind speel," het hy gesê in sy New York Times- sterfte,
"en dit is so naby om 'n kunstenaarverf te sien, want in 'n kind sê 'n kind dinge sonder om 'n woord uit te spreek. Jy kan sien hoe hy sy probleme oplos, en jy kan ook sien wat verkeerd is. Jong kinders het veral kreatiewe kreatiwiteit. alles wat in hulle is, styg op die oppervlak in vryspel. "
Hier is 'n paar van Erikson se werke vir verdere leeswerk:
Erikson EH. Kinderjare en samelewing. New York: Norton; 1950.
Erikson EH. Identiteit: Jeug en Krisis. New York: Norton; 1968.
Erikson EH. Lewensgeskiedenis en die historiese oomblik. New York: Norton; 1975.
Erikson EH. Dialoog Met Erik Erikson. Evans RI, ed. Jason Aronson, Inc .; 1995.
Friedman LJ. Identity's Architect; 'N Biografie van Erik H. Erikson. Scribner Book Co; 1999.
Coles R. Erik H. Erikson: Die groei van sy werk. Boston: Klein, Bruin; 1970.
> Erik Erikson, 91, psigoanalis wat hervormde sienings van menslike groei, Dies. Die New York Times. Gepubliseer op 13 Mei 1994.