Fiktiewe Karakters | Desember 2021
Die ware lewensinspirasies agter Hannibal Lecter
Onuitspreeklike tye 14,5 000 lesers Erin McCann Opgedateer op 1 Oktober 201914,5k uitsig9 items
Thomas Harris se inspirasie vir die berugste fiktiewe reeksmoordenaar in die vermaaklikheidsbedryf, word gevind in die verhale van verskeie werklike psigopate. Dr. Hannibal Lecter is beslis skrikwekkender as Dexter Morgan, Norman Bates en Patrick Bateman, wat van die beste fiktiewe reeksmoordenaars aller tye is. Die kannibale dokter is miskien vervals, maar Hannibal Lecter se inspirasies het regtig geleef ... en gedood.
Die skrywers, filmmakers en akteurs wat die karakter teëgekom het, soek mense soos Alfredo Ballí Treviño en Ted Bundy om Lecter so vreesaanjaend as moontlik te maak. Baie van die moordenaars wat Lecter geïnspireer het, deel sy gladde persoonlikheid, geestige verstand en af ​​en toe 'n voorliefde vir menslike vlees.
Lecter het sy eerste verskyning gemaak in Harris se roman uit 1981.rooi draak. 'N Rolprentverwerking volg spoedig in 1986Manhunter, asook Harris se volgende roman, die vervolg uit 1988,Die stilte van die Lammers. Harris se boeke was egter baie gewildManhuntermisluk by die loket en dit duur tot die verfilming in 1991Dierustig die lammersdat die filmgehoor regtig 'n voorsmakie van Lecter se sjarme gekry het. Sedertdien verskyn die karakter ook in verskeie ander filmsHannibaldie TV-reeks en word beskou as die Nommer een film skurk van die American Film Institute.
Harris se bose maar dwingende skepping het legendaries geword, maar baie wonder nog steeds: wat of wie het die geboorte van Hannibal Lecter geïnspireer?
Alfredo Balli Trevino was Lecter se oorspronklike inspirasie
Foto: The Silence of the Lambs / Metro Goldwyn Mayer
Thomas Harris het inligting oor die man wat oorspronklik Lecter se karakter geïnspireer het vir die opening van die 25ste bestaansjaaruitgawe van Diestilte van die Lammers .
Harris het oor sy tyd as jong joernalis in die 1960's geskryf toe sy werkgewer hom na die Nuevo Leon-gevangenis in Monterrey, Mexiko, gestuur het. Hy was veronderstel om 'n onderhoud met gevangene Dykes Askew Simmons te voer, wat drie mense doodgemaak en ter dood veroordeel het. Ongeveer 'n jaar voor Harris se onderhoud het Simmons 'n wag omkoop en probeer om uit die tronk te ontsnap, net om deur die wag verraai en geskiet te word. 'N Man wat Harris onder die skuilnaam Dr. Salazar genoem het, het Simmons behandel toe Harris hom ontmoet het. Later geïdentifiseer soos Alfredo Balli Trevino, het Harris opgemerk dat hierdie sogenaamde Salazar '' 'n kort, lenige man met donkerrooi hare was. Hy het baie stil gestaan ​​en 'n sekere elegansie oor hom gehad 'en begin Lecter hom voor te stel as gevolg van hierdie ontmoeting.
Trevino was ook 'n gevangene wat skuldig bevind is aan die wrede moord op sy vermeende lewensmaat. Harris beweer hy het nie geweet dat die man 'n gevangene was nie en hy was gefassineer deur die gedrag van die dokter.
Sommige gemeen-skappe tussen Trevino en Lecter is hul ingewikkelde psige, hul neiging om gemaklik vrae in die gesprek te vra, hul rustige houding, hul wrede kriminele aktiwiteite en hul gedeelde ervarings as hoogs gekwalifiseerde chirurge. Tydens sy opsluiting het Trevino mediese sorg aan mense in die omliggende dorpe verskaf en die armste lede van die gemeenskap behandel nadat hy uit die tronk vrygelaat is en tot met sy dood in 2009.
Lecters Cell is geïnspireer deur Robert John Maudsley se Real-Life Cell
Robert Maudsley moes 'n gevangenissel spesiaal vir hom laat bou. Hy staan ​​bekend as Brittanje se gevaarlikste gevangene nadat hy skuldig bevind is aan vier moorde, waarvan drie na sy opsluiting plaasgevind het. Hy het 'n spesiale afsonderlike sel gekry wat opvallend soortgelyk is aan Lecters sel in selDieStilte van die lammers.
Hy het sy eerste slagoffer gewurg omdat hy na bewering Maudsley foto's van kinders wat hy beseer het, gewys het. Maudsley is in hegtenis geneem en na 'n geestesgesondheidsinstansie geneem, waar hy en 'n ander pasiënt 'n medepasiënt vir nege uur aaneen gemartel het. Maudsley is deur die fasiliteit tronk toe gestuur, waar hy sy volgende twee slagoffers ontmoet het. Maudsley het die bynaam 'Hannibal die kannibaal' gekry vanweë die gerug dat hy 'n deel van sy slagoffers se brein met 'n lepel geëet het.
Alhoewel die besonderhede van Maudsley se tweede moord afskuwelik en kommerwekkend is, het die publiek voorgestel dat sy slagoffers die dood verdien omdat hul misdade teen kinders was. Sommige bespiegel dat Maudsley se verdedigende reputasie Hannibal geïnspireer het om 'die onbeleefde te eet'.
Nadat Maudsley 'n voortdurende bedreiging was, beland hy in ewige afsondering sy Lecter-agtige sel nie geknip nie, want selfs haarkappers was bang vir hom. Maudsley se sel is 'n kelder-eenheid met plexiglas-sye en niks anders as 'n tafel, stoel, betonbed en toilet nie, plus 'n klein gleuf in die plexiglas waarmee die wagte Maudsley sy maaltye kan gee.
Maudsley die Britse rekord opgestel Hy is op sy 64ste verjaardag in 2017 opgesluit in afsondering. Hy het meer as 39 jaar in sy betonhok deurgebring, en in teenstelling met Lecter wat ontsnap het, het Maudsley gevra om bordspeletjies met tronkbewaarders te kan speel net om oor sy verveling te kom. Na 25 jaar het hy oor die gevolge van sy behandeling gepraat en gesê:
Die gevangenisowerhede beskou my as 'n probleem en die oplossing daarvan was om my in afsondering te sit en die sleutel weg te gooi om my lewendig in 'n betonkis te begrawe. Hulle gee nie om of ek mal of kwaad is nie. Hulle weet nie wat die antwoord is nie en gee nie om nie, solank as wat ek buite sig en uit my kop uitkom. Dit hang van my af om te stagneer, te plant en terug te val; gelaat om my eensaamheid reguit te konfronteer met mense wat oë het, maar nie sien nie en ore, maar nie hoor nie, wat mond het, maar nie praat nie. My lewe in afsondering was 'n lang tydperk van ononderbroke depressie.
James Coyner het rukkerig gemaak uit die vlees van sy slagoffers
Foto: Hannibal / Sony Pictures Televisie
'N Cleveland, MS, Bibliotekarisseise Harris het 'n min bekende reeksmoordenaar genaamd Alonzo Robinson genoem as een van Hannibal Lecter se inspirasies. Robinson, ook bekend onder sy aliasse James Coyner en William Coyner, is in wese 'n plaaslike boegman in Harris se tuisdorp.
Robinson het in 1918 van die aanhouding van die polisie ontsnap nadat hy in hegtenis geneem is omdat hy onsedelike briewe geskryf het en dit aan plaaslike vroue gestuur het. Die polisie het verskeie vroue en hul afgekapte koppe in die ou huis van Robinson aangetref, omstreeks dieselfde tyd dat meer lyke in die stad begin verskyn het. Die polisie kon hom nie met 'n moord verbind nie, want hy is al in hegtenis geneem en skuldig bevind aan ernstige roof.
'N Paar maande nadat hy vrygelaat is, Robinson as Coyner, 'n paartjie geskiet in haar huis en sny etlike stukke vleis af van die vrou wat hy weggeneem het. Hy het ook meer onwelvoeglike briewe aan vroue gestuur wat die polisie na Coyner kon opspoor voordat hulle hom in hegtenis geneem het. Toe hy in hegtenis geneem is, het hulle mensehare en vleisrepies ontdek wat soos gedroogde vleis genees en gesout is. Coyner het die voor die hand liggende gevolgtrekking van kannibalisme bevestig, en 200 polisiebeamptes het hom bewaak in die dae voordat hy aan die galg gehang is.
Afgetrede FBI-agent Bob Ressler genoem 'n tyd toe hy en Harris moordenaars soos Robinson bespreek het en ontdek het dat Harris 'hom net laat opkom het en [hy] gedink het dat [Harris] nie aandag gee nie.' Dan sou [feitlik alles [wat hy gesê het] in druk sien. '
'N Jong dosent se ervaring van kannibalisme weerspieël dié van Andrei Chikatilo
Foto: Hannibal Rising / The Weinstein Company
Andrei Chikatilo is in 1936 in die Sowjet-Oekraïne gebore en het in armoede grootgeword Hy het geglo sy gesin se honger bure het sy broer kannibaliseer wat op vierjarige ouderdom vermis geraak het. Dit is moontlik dat Thomas Harris hierdie verhaal geleen het aangesien Hannibal die suster van Lecter was verteer deur kannibale toe Hannibal baie jonk was, het hy hom getraumatiseer en moontlik die moordenaar in hom geïnspireer, net soos Chikatilo. Lecter onthou ook Chikatilo se intelligensie, en albei het in hul jeug aan boewe gely. Om nie te praat dat beide Lecter en Chikatilo in armoede grootgeword het terwyl hul onderskeie lande met Duitsland geveg het nie.
Ondanks die feit dat hy 'n vader, man en onderwyser geword het, het Chikatilo later twee studente aangeval. Die owerhede het hom nie vir hierdie aanvalle gestraf nie omdat Chikatilo so 'n gerespekteerde man was. Toe meer liggame van meisies in 1978 in die stad ontdek is, het die polisie ander mans die skuld gegee.
Besef dat hy daarmee kon wegkom Chikatilo het met vlugtelinge en reisigers bevriend geraak by treinstasies en langs busroetes voordat hulle gesteek word. Soms het hy as 'n voorsorgmaatreël sy slagoffers se oë oopgesny of gekrap sodat hulle nie sy beskrywende prentjie sou onthou nie.
Chikatilo is uiteindelik gevang en het die moorde op 56 seuns, meisies en vroue erken . Die berugte moordenaar is verstandig verklaar.