Boek van die maand: Om haar - Leesklub - 2021
Boek van die maand: Om haar
Sophie Bienvenu is in 1980 in België gebore. Sy studeer Kommunikasie in Parys. In 2001 het sy na Montreal vertrek. na Lucie die hond, 'n versameling tekste uit haar blog met dieselfde naam, en 'n jeugreeks, het sy 'n eerste roman geteken, En in die ergste geval gaan ons trou (2011). Hierdie een weet 'n onmiddellike sukses, wat sy vertrou, "verander haar lewe", sodat hy homself kan toewy aan die skryfwerk. Aangepas by die teater, is hy besig om deur Léa Pool verfilm te word. Soek Sam, sy tweede roman (2014), bevestig sy talent. Hierdie derde album is dus gehoop.
Gepubliseer in die Augustus-perd, 224 bladsye. In boekwinkels op 27 September.
Om 'n Romeinse uitreiking te lees AROUND HER
Ek hou van: Hier is die hartseer verhaal van 'n stil ou, 'n verlore meisie ... soos Beau Dommage sou sê. Die lewe van Florence is in 18 skilderye gelewer. Elkeen word vertel deur 'n karakter wat van naby of ver in die lewe van laasgenoemde ontwikkel. Almal het hul eie ritme en hul enkelvoudige emosie. Omdat elke skildery lewendig is, maak ons ​​'n hoofstuk van die lewe van Florence, beskryf volgens die kleur van die verteller, in 'n kontemporêre Quebec waarvan die maatstawwe die leser toelaat om te navigeer. Die skryfwerk is netjies, gebaseer op die gewilde Quebecois sonder om in karikatuur te val. Moderne roman, dit vervoer ons deur sy narratiewe struktuur en sy resoluut intieme toon. Ons begin met die lewe van Florence, ons ontdek sy geskiedenis elke keer, ons kan selfs, soos die 18 vertellers, sy sout korrels byvoeg, sodat die lewe ongelukke en onwaarskynlike ontmoetings meebring. Vir my grootste geluk het ek weer oor die roman gevlieg nadat ek dit voltooi het om al die karakters wat 'n fragment van die geskiedenis van Florence betref, te lys. Om in een slag te lees, sal jy die wag vir die opvolger en die verrassing van die nuwe vertelling verlig, gefokus op die drama van Florence wat uit sy geskiedenis verdryf word, die voorreg hou om die roman te sluit en sy vertelling te begin.
Ek het minder gehou: Ons kan sê dat ons moet aanpas by die styl, wat blykbaar onaangeraak en gepraat word, dat dit 'n kombinasie van oomblikke van die lewe is. Dit tel sonder ons sensitiwiteit en sonder die intelligensie van die skrywer, wat ons subtiel 'n goed vervaardigde en aantreklike roman lewer. As die banaliteit van die lewe van Florence jou nie beïnvloed nie, sal jy uitgedaag word deur die styl van die outeur van Belgiese oorsprong, wat nie net die kleur van ons taal met sy uitdrukkings aangeneem het nie, maar wie weet ook omring sy buie, klimate en buie.
Ander kommentaar: Ek is regtig verleid deur die konstruksie van hierdie roman, deur die skoonheid van 'n paar onverwagte sinne in die mond van hierdie vertellers, alles in kleur en emosies.
My gradering op 10: 9.5
Ek hou van: 'N roman wat my vasgevang het. Na 'n paar eerste onstuimige hoofstukke vind die verdunning plaas en al die stukke van die legkaart vat hul plek. Ek het hierdie manier van tyd deur verskeie vertellers gelukkig gehou. By elke nuwe hoofstuk is my nuuskierigheid aangespoor: "Wie praat hierdie keer, wat is sy verbinding met Florence of sy Adrien?" Terwyl ek 'n ontkenning met 'n wit draad ('n ontmoeting tussen 'n ma en haar seun) vasgemaak het, het Sophie Bienvenu 'n heeltemal ander pad geneem en my aangenaam verras sonder om ooit in trane te gooi. Ek kan nie glo hoeveel Quebecer van Belgiese oorsprong weet hoe om Quebec te praat nie. Die lewenskragtigheid van sy styl het my opgewonde gemaak.
Ek het minder gehou: Om haar sluit 18 vertellers in - ongeag Florence se intervensies. Almal het 'n verbinding met Florence of haar seun. Ook, as sommige vertellers en hul lot uitstaan, lyk dit asof ander (uiteindelik baie min) as 'n verskoning gebruik word om die plot te verander. Alhoewel, met so 'n indrukwekkende aantal vertellers, is dit normaal dat sommige karakters ligter lyk as ander.
Ander kommentaar: Ek was geliefd En in die ergste geval gaan ons trou en Soek Sam. Nooit twee sonder drie nie! Sophie Bienvenu hoef nie meer haarself te bewys nie. Hier is 'n jong skrywer bevestig!
My beoordeling uit 10: 'n groot 9
Ek hou daarvan : Die episodes beklemtoon verskillende karakters, die kommentaar wat daar gehou word, die refleksie wat hulle wek. Ek waardeer die verbeeldingryke skryfwerk, poëtiese van sy soort, die punt van humor. Ek was aan die begin en die einde van die roman verleen.
Ek het minder gehou:Die styl: hierdie kort voorkoms van karakters wat uit nêrens voortspruit, wat ons nie kan makmaak nie, sodat ons niks aanheg nie. Die roman is klaar, ek moes verskeie gedeeltes lees om 'n dun draad op te spoor wat hulle verbind met Florence, die heldin van die werk.
Ander kommentaar : Om haar is 'n roman met 'n sielkundige geur, waar die skrywer spaarsaam haar heldin gee volgens die ontmoetings wat deur haar lewe geslaag het. Die verhaal van laasgenoemde het my egter in 'n warrelwind van gebeure verdrink wat nie genoeg spore laat verloop om dit in sy geheel te ontdek nie. Te sleg!
My beoordeling op 10: 7
Ek hou van: Al hierdie hoofstukke wat 'n stukkie van die lewe is van iemand wat regstreeks of onregstreeks Florence, die sentrale karakter van die boek, kruis. Ons praat oor haar, of nie, oor haar lewe, haar proewe, haar ballinge, ons ontdek haar deur hul bestaan. Hulle is polaroïdes in die lewens van ander wat teen 'n deel van die lewe van Florence opdaag, by die draai van 'n lewenswandel, 'n herontwikkeling of 'n reis. Die skryfwerk is regtig interessant, empaties selfs, teenoor karakters wat nie altyd vriendelik of maklik is om lief te hê nie.
Ek het minder gehou: Aanvanklik was die skryfwerk "Québécois" 'n bietjie te beklemtoon, veral aangesien dit 'n tiener is wat praat, was ek bang dat dit so sal wees. Ten slotte lees dit baie goed, dit is baie vogtig, alhoewel sommige aksente hier en daar ook vir my gelyk het, is 'n bietjie ondersteun.
Ander kommentaar: Ek het 'n jong skrywer ontdek wat baie interessant is en wie se skryfwerk aan elke karakter, of kind, onderwyser, vlugteling, gay, polisie of paartjie op die strand kan aanpas ...
My gradering op 10: 8
Ek hou van: Die einde is so dat ek gehuil het (en ek het baie nodig om dit te laat gebeur). Florence is so sterk en kragtig. Die pad wat sy gereis het en alles wat sy deurgegaan het, lyk so naby aan wat ons leef, so gemodelleer op ons klein stories. Soveel die herontwikkeling van die slaapkamer in een nag met ons Pinterest-vriend, dat die begeerte om altyd met mense te wees wat ons seergemaak het. Hierdie boek is op die aarde en rou. Florence is 'n intense karakter, sy kies om van dag tot dag te leef en nie by klein struikelblokke te stop nie, sy het baie oorwin. Van skaam en bang meisie word sy 'n talentvolle verslaggewer met 'n vrygewigheid van die lewe. Dit is die wonderlike verhaal van 'n gesin wat te jonk is, waar ma en seun parallel in die lewe gaan. Ek sê nie meer nie, want ek laat dit aan almal om verlief te raak op hierdie wonderlike boek.
Ek het minder gehou: Niks!
My gradering op 10: 10
Ek hou van: Storievertelling deur verskillende vertellers wat soms die pad van Florence, die hoofkarakter, oorsteek. Dit skep 'n boeiende mosaïek van standpunte. Sophie Bienvenu het die talent om aan elkeen van die karakters wat sy bekendstel, inhoud te gee, al is dit net 'n paar bladsye.
Ek het minder gehou: 'N Groot slaggat van hierdie soort boek is dat deur sekondêre rolle by te voeg, eindig jy die draad en belangstelling in die hoofverhaal. Die kwaliteit van die verskillende stories was ook ongelyk, van die uitstekende af (die eerste liefde van Florence, die werknemer wat ongemak skep tydens 'n baba douche) aan die onverskillige (die man wat op 'n pragtige lentemiddag in die straat loop).
Ander kommentaar: Hierdie boek het nie die brute krag vanEn in die ergste geval gaan ons trou, maar Sophie Bienvenu het 'n goeie ding dat ons beslis nie klaar is met lees nie.
My beoordeling uit 10 : 7
Ek hou van: Die eenvoudige en onpretensieuse skryf van die skrywer. Dit is maklik om te lees. Die roman verteer ook vinnig. Ek het die idee van die ontdekking van die karakter van Florence deur "nuwe" tipe vignette baie interessant gevind. Elke hoofstuk maak oop op 'n deel van die lewe wat indirek verband hou met heroïen. Hierdie literêre proses word bemeester deur die skrywer. Hoed.
Ek het minder gehou: Die sekondêre karakters wat in elke hoofstuk aangebied word, is eerder karikaturaal, soms selfs ruig. Die snitte van die lewe wat aangebied word, is realisties ... maar word oppervlakkig behandel. Ek vind ook dat die heldin 'n bietjie te perfek is. Selfs as sy 'n beduidende aanvanklike lyding met haar sleep ('n lyding, wat sê ek? Volle lyding!). Die tweede graad van die roman, opgebou rondom verlating, in verskillende vorme, het 'n bietjie diepte ontbreek om my ten volle te bevredig. Persoonlik wonder ek, in die lig van soveel verlating, hoe kan Florence haar lewe so goed slaag? 'N Mens verstaan ​​nie, want dit is dikwels 'n sekondêre karakter in die verskillende hoofstukke van die roman, hoe dit sy veerkragtigheid verseker, buite 'n kamera lens.
Ander kommentaar: 'N Onpretensieuse lees, goeie vermaak, pragtige idees van strukture en temas. Die roman sou verdien gewees het om herwerk te word om die werklike kompleksiteit van die talle karakters wat die heldin omring en diepte te weerspieël.
Ek hou van: Die oorspronklike vorm van die roman vir die minste verrassende, selfs destabiliserende. Die skrywer vertel die verhaal van Florence oor 20 jaar in parallelle stories, tot die punt wat ek gedink het vir 'n oomblik om in 'n versameling kortverhale te wees. Sodra ek die proses verstaan ​​het, het ek presies hierdie storie gehou, wat baie min stadig aan die lig gebring word, met die snye van die lewe van ander mense. Ek het veral gehou van die vars, onlangse skryf en die realistiese dialoog. Dit is 'n roman vol intelligensie en finesse.
Ek het minder gehou: Sommige stories is swakker en minder interessant, want hulle is verder van die hoofkarakter en lyk asof hulle 'n bietjie vul, soos dié van die egpaar wat na die Suid of na die polisie gaan.