Namibië | Thulana
Tag Archives: Namibië
Ek kry hoenderswak elke keer as iemand my vra:" waar kom jy vandaan"?
Wat bedoel hulle? Waar; soos in vanoggend toe ek my deur toetrek, of die land waar ek laaste gewoon het, waar ek residensie het, of waar ek gebore is? My laaste drie-en-twintig-jaar se Afrika-rondtrek het my gevou en gevorm tot net hier in Akkra waar ek huidiglik woon. Ek weet, in my hart is ek Namibiës met Oros koeldrank, Jägermeister, biltong, skaapstertjie, pofadder en Windhoekbier iewers onder my dak.
Iemand het my die ander dag vertel hy's gebore in 'n kruiwa in die saagmeule waar sy Pa gewerk het. Dis mos nou 'n ding wat tel. En hoe het sy lewe uitgedraai met so misterieuse begin? Vandag is hy 'n ondergrondse myner in Rustenburg wat hou van visvang en blokkiesraaisels.
Doer in die destydse Oos Transvaal, is 'n goudmyndorp, Evander – waar ek gebore is. Die spoegseltjie dorp is vernoem na Evelyn, die vrou van doeityd se Distriks Administreerder – mense wat iets beginne het soos 'n dorp en myn waar daar destyds niks was nie. In die Nuwe Suid-Afrika is Evander vandag geleë in Mpumalanga, in die Gert Sibande distrik, uitgedeel aan die Govan Mbeki munisipaliteit. Gert Sibande is vernoem omdat hy óók toegesluit is met Mandela. Volgens Wikipedia het Gert deel gehad aan die Aartappel–boikot. Govan Mbeki het reeds 'n mediese universiteits gebou in Glasgow vernoem na hom, en hy was ook President Thabo Mbeki se pa. Ek is nooit toegesluit met niemand nie – so my kans op vernoeming is zero. Niks van my geboorteplek was opwindend nie, ek is daar weg voordat ek tanne gekry het. Daarna trek ek in 1993, as drie-en-twintig-jarige, weg na donker Afrika.
Soos haas-en-hond, trek ons vir die volgende drie-en-twintig jaar, vir werk, orals-oor. Mmmm net miskien is Namibië onse Kanaän… Ons weet hoe om binne tien dae, ingeburger te wees in 'n ander land. Adverteer al jou wêreldsbesittings op sosiale media, gooi weg en deel die res uit. Reël 'n 'koebaai' braai en kuier die drankkabinet leeg. Bondel die res in wieletjie reistasse, weeg-in net-net onder die gewigslimiet, wissel Amerikaanse geldeenheid, leer 'n paar woorde in die nuwe taal, slaap en dut in lughawens terwyl jy wag vir konneksievlugte. Slaap ten spyte van muskiete in bedompige warm nagte op vreemde beddens, snuffel na bekostigbare eetplekke, kry 'n werkende ATM, open 'n nuwe bankrekening, soek bekende bestanddele, doen inkopies, toor een-pot-kos, koop basiese meubels soos banke en beddens…oor en oor; dis alles reeds gedoen.
Deesdae gesels ek gemaklik in meer as een taal in dieselfde geselskap. In die lokale mark groet en kibbel ek in Twi, ek weet almal in Afrika is nie noodwendig grypsugtig nie. Hierdie is rêrig leeuwêreld en gereeld bevind ek myself in ongemaklike situasies. Ek mis altyd my eie mense, ons troeteldiere, my Ma se huis en die normaliteit van 'hoe dinge eintlik werk' in my eie land. Alles is later aanvaarbaar en anders – solank ek nie elke dag met een of ander geloofsgeneser of aspirant politikus hoef te deel nie.
Wyse mense weet jy kan so ietsie by almal leer – nou probeer ek oopkop bly. Ons hou 'n Jägermeistertjie byderhand vir die 'hoenderswak'…
This entry was posted in Expat Living, Ghana, Living in Africa, Traveling and tagged Afrika, Afrikaans, Akkra, Bier, Boerevolk, Kultuur, Namibië, Wes-Afrika, Windhoek on May 11, 2016 by Daniël Bezuidenhout.
Film Resensie: An Infinite Scream
Elkeen van ons wat soos 'n volstruis met sy kop in die sand staan, en vertrou die regering sal na al jou belange omsien, moet 'n slag staan en wonder hoe goed dit uitgewerk het vir die Boesmans.
In 'n aangrypende artistiese dokumentêr, "An Infinite Scream", kry die Imke Rust jou kop uit die sand.
Die produksie is behartig deur haar talentvolle man, Musikant en Filmvervaardiger, Steffen Holzkamp – tans woonagtig in Berlyn. Hera Lindholm en Kema Migal se klankbaan laat jou nekhare by tye regopstaan. Die musiek is perfek in lyn met die broosheid van die Namib woestyn.
Sholgololo Nest. Naukluft Reserve. Namib. Imke Rust (c) photographed and assisted by Steffen Holzkamp (Photos by Imke Rust)
Hierdie 45-minute gordynwegtrek bied jou 'n glimps van die kunstenaar se kreatiewe denkproses, trek jou in – met die voetval in die woestyngruis en die hittegolwe wat saam speel in die duine, voel jy die seelug en sout in jou neus optrek.
My Gradering: 4/5.
Wat "An infinite scream" so suksesvol maak is hoe kalm die kyker terugsit en die kreatiewe proses volg, amper soos 'n mak lam, voordat hy geslag word. Reg voor jou oë, besef jy die impak wat die kunstenaar se tema en fokus het op Swakopmund en Namibië se gemeenskap.
Een oomblik verwonder jy jou aan die gevoel van spier wit, onskuldige growwe sout in jou hande, verluister jy jou aan die ritmiese saai en strooi geluid soos klippies wat reën. Die volgende oomblik sit jy kierts regop wanneer 'n media debakel voor jou oë afspeel, jy sit vasgenael, te bang om 'n enkele feit misleidend op te neem.
Steffen se film en klank tegniek laat jou met 'n intense waardering vir die denkproses, analisering, tydspan en realiseëring van Imke se kunstalent. Kunsstukke maak hulleself nie – in 'n rare tydsgleuf deel Imke haar passie, verstaan jy skielik hoe elke kunsstreep van haar, 'n deel van haar binneste is wat sy aan die Wêreld bloodstel.
Waterberg Wilderness Lodge, Namibia. Medium: Masking Tape on rock. Artist: Imke Rust (c) photographed and assisted by Steffen Holzkamp (Photos by Imke Rust)
'n Babbeloniese gebabbel van dialoog oorweldig nie elke tydgleuf en raam van die film nie. Die film strek oor twee kontinente en drie tale word behartig meestal Engels, Duits en Afrikaans met onderskrifte in Engels. Jy word intiem toegelaat om elke griesel kreatiewe proses te beleef saam met Imke; die pluk van die wind, die brand van son en die steek van kameeldorings.
Imke Rust busy making the SubRosa Artwork. Photo by Steffen Holzkamp (c)
Aan die einde van die dag besef jy watter impak 'n kunstenaar se kuns op die politieke hoi-poloî en ekonomiesespelers kan hê.
Dan is daar die vraag wat jy jouself vra; "staan ek kop in die sand?"
Daardie vraag bly met jou, soos 'n klip in jou skoen.
As jy jouself in Windhoek bevind, moet die vertoning nie misloop nie.
Datum: 14e of Januarie 2016
Tyd: 19h15 (Durasie: 45min)
Plek: Goethe Institut, 1-5 Fidel Castro Straat
Kunstenaar: Imke Rust en die filmvervaardiger Steffen Holzkamp sal beide teenswoordig wees.
Ons weet nog nie waneer die film vrygestel gaan word op Internet nie. Almal wat belangstel is welkom om in te skryf op die film se bladsy vir nuus, waar dit bekendgestel sal word. Dit is die plan om dit hopenlik in die vroeë toekoms vry te stel. Kliek hier langs om in te teken: https://aninfinitescream.wordpress.com/news/
Gaan lees hier oor Uranium Myne in Namibië, en waarom ons die regte vrae moet vra.
Gaan lees Adam Hartman – The Namibian se skrywe omtrend die media debakel rondom Imke se kontroversiële kuns.
Gaan lees hier verder die media artikels van Imke Rust
This entry was posted in Expat Living, Living in Africa, Strange things, Traveling, Vreemde dinge, Woestynkoors and tagged Afrikaans, Film, Imke Rust, Kunstenaar, Namib Woestyn, Namibia, Namibië, Shongololo, Swakopmund on January 12, 2016 by Daniël Bezuidenhout.