Don perderas: beskrywing en kenmerke, kenmerke van die inhoud - Raad - 2022
Beskrywing en kenmerke van die Donperdras, kenmerke van die inhoud
Die geharde Don-perdras, geskik vir enige gebruik, word die "lewende goud" van die Russiese steppe genoem. 'N Nie-wispelturige statige perd met 'n goue glans wol is geskik vir saal en harnas. Verteenwoordigers van die Russiese ras kan gereeld op internasionale uitstallings gesien word. Vandag is Donchaks skaars, wat hul waarde verhoog; stoetplase is slegs besig met teling op die grondgebied van Rusland.
Geskiedenis van die Don perderas
Die voorvaders van die Don-skoonhede was kort en sterk Nogai-perde wat in die steppe gewoon het. Van hulle ontvang die Donchaks rooi wol, pragtig glinsterend in die son. Die teel van Don-perde het in die 17de eeu in die Rostov-provinsie van die Russiese Ryk begin. Die edele diere het hul naam gekry van die Don-rivier wat deur hierdie gebied vloei. Kosakke gekruis trofee Turkmen, Karabakh, Persiese perde met Nogai perde.
Vanaf die 18de eeu het Russiese grondeienaars Donchaks begin teel vir die weermagrypery:
Generaal Ilovaisky V. D;
Yanov P. P.;
Na die oorlog van 1812 is die Don-ras, wat goed vertoon het in ruiterystryd, erken as 'n Russiese eiendom. Die eerste stoetery vir die teel van Don-perde is in 1826 geopen. Teen die einde van die 19de eeu het die Donchak die algemeenste perd op die gebied van die Russiese Ryk geword; ongeveer 20 duisend individue is in Rostov-stoeterye aangehou, en daar was nie 15 duisend wat in die persoonlike besit van die Kosakke was nie.
Die gevolglike oorloë - die Eerste Wêreldoorlog en die Burgeroorlog - het die aantal Don-perde aansienlik verminder. Om die ras te red, het Semyon Mikhailovich Budyonny die opdrag gegee om alle Donchaks regoor die land in te samel en na stoetplase te stuur vir teling. Die aantal individue is oor tien jaar genormaliseer. Die ras het die tweede grootste geword ná die Oryol-drawers.
In die vyftigerjare is stoetplase in die Rostov-streek, Basjkirië, Kazakstan en Kirgisië geopen. Die ineenstorting van die Unie was 'n toets wat die ras nie kon verduur nie. Daar is nog net twee stoeterye oor - Zimovnikovsky, in die Rostov-streek, en vernoem na Budyonny, in Salsk. In 2010 het die stoetery Zimovnikovsky opgehou om te bestaan. Vandag is daar amper geen Don-perde oor nie. Die aantal broeiende Donmerries in Rusland is nie meer as 200 individue nie. Hulle gee jaarliks ​​ongeveer 50 vullens. Die koste van 'n volbloed perd is meer as 500 duisend roebels.
Donchaks is een van die leiers onder perderasse wat uithouvermoë betref. Hulle is sterk perde met goeie immuniteit. Hulle is sensitief vir menslike goedhartigheid, raak vinnig geheg aan die persoon wat vir hulle omgee, tree waardig op en is nie wispelturig nie.
Donchaks het 'n pragtige, sterk, gespierde liggaam, 'n harmonieuse figuur.
Eienskappe van die voorkoms van die Don-perde:
hoë skof - 150-172 cm;
mediumgrootte kop, breë voorkop, kort sysakkie;
aarikels van standaardgrootte, beweegbaar, aan die einde gerig;
die oë is groot, met 'n pragtige amandelvorm, die voorkoms diep, deurdringend;
die nek is lank, sierlik geboë, maer;
die liggaam is langwerpig, sterk, bonkig, die bors is breed, die kruis is glad gebuig;
die bene is lank, seningrig, met sterk gewrigte, die hoewe is breed, met goeie ondersteuning;
die hare op die maanhare en stert is sag, van medium lengte, maar skep 'n digte haarmassa, hul kleur is effens donkerder as die hoofkleur;
die gewig van 'n volwassene is tot 400 kg.
Van die buite-tekortkominge van die Don-perde, merk telers op 'n swak rug- en sabelposisie van die gewrigte van die agterpote, wat probleme veroorsaak met die uitvoering van sommige gangings.
Moderne Donchaks word in vier soorte verdeel:
Perd. Hulle het 'n ligter liggaamsbou, die bene is langer, die voorste skouerbeen is skuins en die kruis is massief. Die kleur is rooi.
Persies. Lang, skraal perde met goed ontwikkelde bors en sterk bene. Die kop is smaller, langwerpiger. Die kleur is ligrooi.
Oos-swaargewig Donchaks. Lang en massiewe perde met 'n hoogte van ongeveer 172 cm, borsomvang - tot 200 cm. Donker rooi skakerings is van kleur.
Karabakh. Mediumgrootte perde met 'n plat rug en 'n ontwikkelde lende. Die kleur word oorheers deur kastaiingbruin skakerings, op die bene van baie individue is wit "sokkies".
Donchaks word gekenmerk deur hul kalm geaardheid. Dit is maklik om hulle op te lei. Donchaks hou nie daarvan om deurmekaar te raak nie, want vir goeie gesondheid moet hulle gereeld besig wees, anders sal hul karakter agteruitgaan en onbeheerbaar word. 'N Hoë vrag vir Don-perde is nie 'n probleem nie. As gevolg van fisieke krag, uithouvermoë, sterk bespiering, harmonieuse liggaamsbou, blitsige reaksie en kalm houding teenoor die mense rondom, word die Don-perderas as universeel beskou, geskik vir enige werk en sport.
Kenmerke van geaardheid
Kalm, gemaklike, vriendelike Donetsk-mense vind vinnig kontak met mense. As die eienaar goed na hulle omsien, goed na hulle omsien, liefde en liefde betoon, word hulle lewenslank sy toegewyde vriende en gehoorsaam hom ongetwyfeld. Donchak herken een eienaar, onthou hom altyd, maak nie saak hoe lewensomstandighede ontwikkel nie. Gesindheid teenoor vreemdelinge kan versigtig, agterdogtig wees, maar die openbaring van aggressie is nie tipies vir die Donchaks nie.
Elke perderas het voor- en nadele. Voordele van die Donchaks:
moed en uithouvermoë;
hoë intelligensie en leerbaarheid;
lojaliteit aan die eienaar.
Ras nadele van Don perde:
matige hardloopspoed, wat nie geskik is vir resies nie;
die behoefte aan konstante fisieke aktiwiteit;
probleme met manoeuvreer;
klein kykhoek as gevolg van die verkorte agterkant van die kop;
'n lojale en vertrouende verhouding met net een persoon - die eienaar, dus is die perd nie geskik vir ontspanningsdoeleindes of perdry nie.
Hoe om die Don-ras te behou
Wanneer u 'n stal en 'n stalletjie vir 'n Donchak toerus, word die volgende vereistes nagekom:
plafonhoogte - minstens 3 m;
stalletjie - 4 × 4,5 m;
deuropening breedte - 1,2 m;
die dikte van die afskortings - vanaf 4 cm;
soliede vloerhoogte - 1,5 m;
die breedte van die spasie tussen die ribbes van die tralieweisies - 5 cm;
die vloer is van hout of beton, in 'n stalletjie met 'n helling sodat afvalvloeistof nie ophoop nie.
Die vloer is gevoer met sand, droë turf, strooi of saagsels. Lugvochtigheid in die kamer - 70%, temperatuur - van +10 tot +15 ° C. Konsepte word nie toegelaat nie.
Die beddegoed word daagliks omgeruil. Skoonmaak in die stal word weekliks gereël, ontsmetting van toerusting, mure en afskortings word maandeliks uitgevoer, die dier word voor dit uitgehaal.
Toerusting benodig vir perdversorging:
sagte en harde borsels;
elektriese apparaat vir 'n kapsel;
handdoeke en sponse.
Die Don-perd word daagliks uitgekam. Maak die neusgate soggens skoon, vee die trane van die oë af met 'n klam spons. Voordat hy loop, word die perd met borsels skoongemaak, en na die loop was hulle hul voete. Om verstuikings te voorkom, word die bene in elastiese verbande toegedraai.
Die daaglikse hoeveelheid voedsel vir die Donchak is 2-3% van die liggaamsgewig. Die daaglikse porsie word verhoog vir:
swanger (in die laaste maande) en lakterende merries;
in die wintermaande vir alle perde.
'N Volwasse perd drink ongeveer 60 liter vloeistof per dag, dus moet toegang tot water altyd wees. Persentasie verspreiding van voer:
50% groente vesel - vars gras en hooi;
die oorblywende 50% is graan- en semelsvoer, groente, vitamienaanvullings en lekkernye.
Dit is verbode om verdorde gras aan Donchaks te gee, dit sal koliek veroorsaak.
In die maag van die Donchak word voedsel stadig verteer, dus voer kan tot 2 uur duur. Volwasse Don-perde word 3 keer per dag gevoer. Pasgebore vullens suig elke 30-40 minute vir 5-10 minute. Die laktasieperiode duur 6-10 maande. Maar reeds op die ouderdom van een maand probeer die vul vaste kos.
Die beste produsente is eksemplare van die stoetery wat na Budyonny in Salsk vernoem is. Verteenwoordigers van die ras wat aansoek doen om teel, word op 'n 10-puntskaal beoordeel. Don hingste met 'n beoordeling van minstens 8 punte en merries met 'n beoordeling van minstens 7 punte word toegelaat om te teel. Vanweë die geringe hoeveelheid vee word selfs bevrore saadvloeistof van reeds dooie volbloed Don-hingste, wat 'n hoë telling behaal het, gebruik vir teling.
Individue wat 3 jaar oud geword het, neem deel aan voortplanting. Om te verhoed dat die paringsproses met beserings eindig, gebruik hulle manuele paring: die Don-merrie word deur die halter gehou of aan 'n paal vasgemaak. 'N Gebore veul word as 'n Donetsk-veul beskou as die aantal rasgenes daarin minstens 5 uit 16 is.
Swak gehalte en verouderde kos veroorsaak pynlike maagkrampe. Vuil kos kan hardlywigheid, winderigheid en selfs volvulus veroorsaak. Al hierdie patologieë kan tot die dood van die dier lei. Don perde is geneig tot verkoue. Daarom moet hulle nie met koue water gedrink word nie, in 'n trek of in 'n kamer waar die temperatuur onder +10 ° C is. Die rommel moet altyd droog wees.
As die stal nie aan die sanitêre reëls voldoen nie, kan die perd 'n bakteriese of parasitiese infeksie optel en dermatitis ontwikkel. Die siek dier word geïsoleer, die kwarantyn word na herstel herstel. Perde moet slegs deur 'n veearts behandel word.
Omvang van die gebruik van perde
'N Kalm geaardheid, geneentheid vir 'n persoon, 'n sterk en seningrige liggaam, uithouvermoë en leer - hierdie eienskappe van Donchaks laat hulle toe om te gebruik in:
perdesport (skouspring, driekamp, ​​dressuur) en uitstallings;
vervoer van goedere langs moeilike roetes.
Die Don-ras is geteel vir militêre behoeftes, en nou word perde in die berede polisie gebruik. Donchaks gedra hulle kalm in 'n lawaaierige stedelike omgewing, voel nie ongemaklik nie, beweeg vinnig langs smal straatjies terwyl hulle 'n misdadiger agtervolg. Daarom is die polisie lief vir hulle.