Tiroïeditis: tipes, oorsake, simptome, diagnose, behandeling - Skildklier klier - 2020
Wanneer jy noukeuriger kennis maak met die fisiologie van die menslike liggaam, met al die prosesse wat daarin plaasvind, verstaan ​​jy watter soort perfekte biologiese masjien dit uitgedink het tot die kleinste detail. Elke detail (lees: orrel) is in sy plek en voer 'n streng gedefinieerde funksie uit, wat bydra tot 'n grootskaalse multi-vlak stelsel. Maar as 'n skakel uit hierdie ketting val, val die beginsel van domino 'val' en alles anders. Die waarde van die tiroïedklier vir 'n persoon is moeilik om te oorskat. Onder die invloed van tiroïedhormone groei en differensieer selle en weefsels, energie metabolisme en weefselrespirasie word gereguleer. Sirkuleer deur die tiroïedklier, word die bloed gesuiwer van patogene mikroörganismes: hulle word deur jodium wat deur die klier afgeskei word, doodgemaak. Dit is duidelik dat die inflammasie van die tiroïedklier - tiroïeditis - nie bydra tot sy normale funksionering nie.
Tiroïeditis: tipes en oorsake
Die term "tiroïeditis" kombineer verskeie in sy etiologie en patogenese. inflammatoriese siektes van die tiroïedklier. Die volgende tipes tiroïeditis word onderskei:
akute tiroïeditis. Dit ontwikkel wanneer dit in die skildklier ingaan met bloed, limf, of deur kontak deur 'n purulente infeksie van naburige organe, wat byvoorbeeld in akute of kroniese longontsteking, mangelontsteking ens voorkom. Die veroorsakende middel van infeksie is gewoonlik streptokokke of staphylokokke. Daar is ook 'n baie skaars nie-purulente vorm van akute tiroïeditis, wat voortspruit uit meganiese besering, radioaktiewe bestraling, bloeding in die klier. In hierdie geval gaan inflammasie voort sonder die deelname van patogene mikroörganismes, d.w.z. is asepties,
subakute tiroïeditis of tiroïeditis die Kerven. By sy bron lê 'n virusinfeksie. Mag voorkom as 'n komplikasie van griep, masels, pampoentjies en ander virusinfeksies. Dit raak veral vroue van 20 tot 50 jaar,
outo-immuun tiroïeditis of Hashimoto siekte. Die basis van die patologiese proses is die skade aan die tiroïedklier as gevolg van die produksie van teenliggaampies aan sy eie selle - komponente van die tiroïedklier. Die parenchiem van die klier ondergaan destruktiewe veranderinge, follikulêre selle word vernietig, en limfoïede infiltrasie akkumuleer in die fokus van inflammasie. Dit kan gesê word dat dit 'n suiwer vroulike siekte is: daar is een man vir 10 vroue met outo-immuun-tiroïeditis
fibroid tiroïeditiswat ook 'n "nominale" naam het: Riedel se tiroïeditis. Die oorsake van hierdie seldsame siekte is nog onbekend. Bindweefsel begin op 'n stadium groei in die tiroïedklier, wat geleidelik die inhoud daarvan vervang, met die vorming van veelvoudige fibroïede.
Akute tiroïeditis manifesteer deur pyn in die voorkant van die nek, wat aan die agterkant van die kop, bo- en onderkaak uitstraal. Hoofbeweging en sluk word vergesel van erge pyn. Op palpasie word 'n vergroting van die tiroïedklier en servikale limfknope aangetref. As 'n abses reeds in die klier gevorm het, is daar 'n ophoping van vloeistof by die palpasie in die klier. Aan die bloedkant is daar 'n toename in die aantal leukosiete, onvolwasse neutrofiele, metamielosiete, verhoogde ESR. Akute aanvullende tiroïeditis het dieselfde simptome, maar tot 'n mindere mate.
Subakute tiroïeditis ook gekenmerk deur pyn in die nek, maar die geografie van bestraling is wyer: benewens die agterkant van die kop en onderkaak gee pyn aan die tempels en ore. Daar is swakheid, hoofpyn, verminderde fisiese aktiwiteit. Dieselfde veranderinge kan in die bloed voorkom as by akute tiroïeditis, maar soms kom daar geen veranderinge voor nie. Die siekte bestaan ​​uit twee fases: hiper en hipotiroïed (die tweede - slegs met 'n lang verloop van die siekte). Die verskynsel van hipertireose as gevolg van die vernietiging van die follikels van die tiroïedklier en die massiewe vrystelling van tiroïedhormone van hulle. Dit word vergesel deur sweet, hartkloppings, gewigsverlies, handbewende. Daar is 'n hoë konsentrasie van tiroksien in die bloed. hipotireose Dit vind plaas nadat 'n groot aantal follikels reeds vernietig is en die klier kan eenvoudig nie die korrekte vlak van hormone in die bloed lewer nie. Daar is lusteloosheid, slaperigheid, droë vel, die gesig swel, die hartklop verminder, die vlak van tiroksien en triiodotironien druppels.
simptome fibroid tiroïeditis: totale (minder fokale) toename in skildklier, sy konsolidasie, verlies van mobiliteit. Die organe van die nek word geklem, die stem word hees. Wanneer dit sluk, skuif yster nie as gevolg van ingroei in omliggende weefsels nie. Hipotiroïedisme ontwikkel.
Thyroiditis Hashimoto gekenmerk deur 'n vergrote tiroïedklier, maar, in teenstelling met veselagtige tiroïeditis, verloor yster nie mobiliteit nie. Met toenemende vernietigende veranderinge in die klier, gaan die siekte deur 'n hipertiroïed stadium, en dan 'n hipotiroïed (en soms dadelik hipotiroïed).
Diagnose van tiroïeditis
Die konsentrasie van tiroïedhormone in die bloed word bepaal deur 'n bloedtoets. Intra-orgaan veranderinge van die tiroïedklier is sigbaar by ultraklankondersoek. Subakute tiroïeditis gediagnoseer met behulp van die Krajl-toets, wat 'n glukokortikoïed inname is, gevolg deur waarneming van die pasiënt vir drie dae. by veselagtige en outo-immuun tiroïeditis 'n biopsie word gedoen. Van groot belang in die diagnose van outo-immuun tiroïeditis is die konsentrasie van antitiroïed teenliggaampies in die bloed, waarvoor hulle hul titer bepaal.
Behandeling van tiroïeditis
Akute tiroïeditis behels die verpligte hospitalisasie van die pasiënt. Antibakteriese terapie word uitgevoer, 'n abses word oopgemaak en die uitvloei van pus word verskaf om te verhoed dat dit versprei word na die servikale gebied en mediastinum. Met die tydige aanvang van behandeling is die voorspelling gunstig: die siekte is heeltemal genees.
Die ontstekingsproses met subakute tiroïeditis Dit word gestop deur adrenale hormone vir 3-4 weke te neem. Wanneer pyn uitgedruk word, word pynstillers gebruik. Chirurgiese ingryping is gewoonlik nie nodig nie. Subakute tiroïeditis is ook heeltemal genees, maar soms bly klein seëls, wat egter nie chirurgiese ingryping benodig nie.
Moet nie 'n skalpel en outo-immuun tiroïeditis. In hierdie geval is hormoonvervangingsterapie met tiroksien toepaslik. Die dosis word individueel gekies, 'n ultraklankskandering en 'n bloedtoets vir hormone word elke 3 maande uitgevoer. Die siekte is nie heeltemal genees nie, skildklierinsufficiëntie word chronies.
Verpligte operasie is nodig:
as tydens die outo-immuun tiroïeditis 'n gewasproses aangeteken word,
oormatig groot, sny servikale organe goiter,
'n half jaar geneesmiddelterapie het nie die gewenste uitwerking gehad nie,
Klassifikasie van tiroïeditis
In sy praktyk gebruik kliniese endokrinologie 'n klassifikasie van tiroïeditis, gebaseer op die kenmerke van die meganisme van hul ontwikkeling en kliniese manifestasie. Daar is die volgende vorms van tiroïeditis: akuut, subakuut en chronies. Akute tiroïeditis kan versprei na 'n hele lob of die hele skildklier (diffuse) of dit kan voorkom met gedeeltelike letsels van die klier lob (brandpunt). Daarbenewens kan inflammasie by akute tiroïeditis purulent of nie-purulent wees.
Subakute tiroïeditis kom voor in drie kliniese vorme: granulomatous, pneumocystis en die beperking van tiroïeditis, die voorkoms is fokaal en diffuse. Die groep chroniese tiroïeditis word verteenwoordig deur Hashimoto se outo-immuun-tiroïeditis, Riedel se fibroinvasive goiter en spesifieke tiroïeditis van tuberkulose, sifilitiese, septikotiese etiologie. Purulente vorm van akute tiroïeditis en chroniese vesel-indringende goiter Riedel is uiters skaars.
Oorsake van tiroïeditis
Die ontwikkeling van akute purulente tiroïeditis kom voor nadat akute of chroniese aansteeklike siektes - mangelontsteking, longontsteking, sepsis, ens., As gevolg van die hematogene drywing van hul patogene in die weefsel van die tiroïedklier voorkom. Akute nie-aanvullende vorm van tiroïeditis kan ontwikkel as gevolg van traumatiese, stralingsbeskadiging van die tiroïedklier asook na bloeding in die weefsel.
In die hart van die subakute (granulomatous) lê jou Querten se tiroïeditis virale skade aan skildklier selle deur patogene van verskillende infeksies: adenovirus, masels, griepvirusse en pampoentjies. Die siekte ontwikkel 5-6 keer meer dikwels by vroue, meestal tussen 20 en 50 jaar, wat verskeie weke of maande na die uitslag van 'n virusinfeksie klinies manifesteer. Uitbrake van die Querven tiroïeditis word geassosieer met tydperke van die grootste virale aktiwiteit. Subakute tiroïeditis ontwikkel 10 keer minder outo-immuun en word vergesel van omkeerbare, oorgangsafwykings van tiroïedfunksie. Chroniese infeksies van die nasopharynx en genetiese oorerflike faktore predispose tot die ontwikkeling van subakute tiroïeditis.
Met fibreuse tiroïeditis (Riedel's goiter) word 'n beduidende verspreiding van bindweefsel in die gebied van die tiroïedklier en kompressie van die nekstrukture waargeneem. Die ontwikkeling van Riedel se goiter is meer algemeen onder vroue ouer as 40-50 jaar. Die etiologie van fibreuse tiroïeditis is nie heeltemal toegelig nie: 'n sekere rol van infeksies in die ontwikkeling daarvan word aanvaar, sommige navorsers is geneig om Riedel se goiter as die uitslag van 'n outo-immuun skildklierklier in Hashimoto-tiroïeditis te oorweeg. Pasiënte wat tirotoksikose ondergaan, skildklierchirurgie, 'n endemiese goiter, 'n genetiese predisposisie, asook diegene wat aan auto-immuun en allergiese siektes ly, is geneig tot die ontwikkeling van fibreuse tiroïeditis.
In geval van purulente vorm van akute tiroïeditis word inflammatoriese infiltrasie van die tiroïedklier waargeneem met die daaropvolgende vorming van 'n abses (abses) daarin. Die sone van purulente samesmelting word afgeskakel van die sekretoriese aktiwiteit, maar vaker neem dit 'n klein deel van die klierweefsel in en veroorsaak nie skerp stoornisse van hormonale afskeiding nie.
Purulente tiroïeditis ontwikkel akuut - met 'n hoë temperatuur (tot 40 ° C) en kouekoors. Daar is skerp pyn op die voorkant van die nek met 'n verskuiwing in die rug van die kop, kakebeen, tong, ore, vererger deur hoes, sluk en kopbewegings. Intoksikasie groei vinnig: erge swakheid, swakheid, spierpyne en gewrigte, hoofpyn, tagikardie. Dikwels word die toestand van die pasiënt as ernstig geassesseer.
Palpasie word bepaal deur plaaslike of diffuse vergroting van die tiroïedklier, skerp pyn, digte (op die stadium van infiltratiewe ontsteking) of versag (op die stadium van suiwer fusie en absesvorming) konsekwentheid. Daar is hiperemie van die nekvel, 'n plaaslike toename in temperatuur, 'n toename en sagtheid van die servikale limfknope. 'N Ernstige vorm van akute tiroïeditis word gekenmerk deur aseptiese inflammasie van tiroïedweefsel en gaan voort met minder ernstige simptome.
Die verloop van subakute tiroïeditis kan uitgespreek tekens van inflammasie wees: koors liggaamstemperatuur (38 ° C en hoër), pyn in die anterior oppervlak van die nek wat aan die kakebeen, agterkant van die kop, oor, swakheid en 'n toename in dronkenheid uitstraal. Meer dikwels is die ontwikkeling van die siekte egter geleidelik en begin met malaise, ongemak, matige pyn en swelling in die tiroïedklier, veral wanneer dit ingesluk word, buig en draai die kop. Pyne is erger wanneer koue vaste kos gekou word. Palpasie van die tiroïedklier toon gewoonlik 'n toename en teerheid van een van sy lobbe. Buurse limfknope word nie vergroot nie.
Subakute tiroïeditis in die helfte van pasiënte word vergesel deur die ontwikkeling van tirotoksikose van ligte of matige erns. Klagtes van pasiënte wat verband hou met sweet, hartkloppings, bewing, swakheid, slapeloosheid, senuweeagtigheid, hitteverdraagsaamheid, pyn in die gewrigte.
Die oormaat hoeveelheid tiroïedhormone wat deur die klier afgeskei word (tiroksien en triiodotironien) het 'n remmende effek op die hipotalamus en verminder die produksie van die hormoonreguleerder-tirotropien. Onder toestande van tirotropientekort, verminder die funksie van die onveranderde deel van die tiroïedklier en hipotireose ontwikkel in die tweede fase van subakute tiroïeditis. Hipotiroïedisme is gewoonlik nie lank en uitgespreek nie, en met die verswakking van ontsteking keer die vlak van tiroïedhormone na normaal terug.
Die duur van die tirotoksikose stadium (akuut, aanvanklik) met subakute tiroïeditis is 4 tot 8 weke. Gedurende hierdie tydperk is daar pyn in die skildklier en nek, 'n afname in die akkumulasie van radioaktiewe jodium deur die klier en tirotoksikose. In die akute stadium vind uitputting van tiroïedhormone plaas. Met dalende hormone wat die bloed binnedring, ontwikkel die stadium van eutiroïedisme, wat gekenmerk word deur normale vlakke van tiroïedhormone.
In gevalle van ernstige tiroïeditis, met 'n merkbare afname in die aantal funksionele tirokiete en uitputting van die tiroïedhormoonreserwe, kan 'n hipotiroïed stadium met sy kliniese en biochemiese manifestasies ontwikkel. Die stadium van herstel voltooi die verloop van subakute tiroïeditis, waartydens die struktuur en sekretoriese funksie van die tiroïedklier uiteindelik herstel word. Die ontwikkeling van stabiele hipotireose word selde waargeneem, byna al die pasiënte wat subakute tiroïeditis gehad het, word die funksie van die tiroïedklier genormaliseer (eutiroïedisme).
Chroniese fibrouse tiroïeditis
Die verloop van chroniese veselagtige tiroïeditis vir 'n lang tyd mag nie 'n gebrek aan welstand veroorsaak tydens die stadige, geleidelike progressie van strukturele veranderinge in skildklierweefsel nie. Die vroegste manifestasie van fibreuse tiroïeditis is moeilik om te sluk en die gevoel van 'n "klont in die keel." In die gevorderde stadium van die siekte ontwikkel asemhaling, sluk, spraak, heesheid en gagging tydens eet.
Palpatie word bepaal deur 'n beduidende ongelyke vergroting van die tiroïedklier (tuberositeit), die verdigting daarvan, lae mobiliteit wanneer dit ingesluk word, digte "houtagtige" konsekwentheid, pynloosheid. Die letsel van die klier is as 'n reël diffuse in die natuur en word vergesel deur 'n afname in sy funksionele aktiwiteit met die ontwikkeling van hipotireose.
Kompressie van die naburige strukture van die nek veroorsaak kompressie sindroom, wat deur hoofpyn, sigbare gestremdheid, tinnitus, probleme met die sluk, pulsasie van die servikale vate, respiratoriese mislukking voorkom.
Komplikasies van tiroïeditis
Purulente ontsteking van die tiroïedklier in akute tiroïeditis, wat voorkom by die vorming van 'n abses, is belaai met die opening van 'n purulente holte in die omliggende weefsels: die mediastinum (met die ontwikkeling van mediastinitis), die tragea (met die ontwikkeling van aspirasie-longontsteking, longabses). Die verspreiding van purulente proses op die nekweefsel kan die ontwikkeling van nekflegmon, vaskulêre skade, hematogene verspreiding van infeksie tot die meninges (meningitis) en breinweefsel (enkefalitis) veroorsaak, en die ontwikkeling van sepsis.
Die verwaarlosing van subakute tiroïeditis veroorsaak skade aan 'n beduidende aantal tirokiete en die ontwikkeling van onomkeerbare skildklierinsufficiëntie.
In alle vorme van tiroïeditis word veranderinge in die algemene analise van bloed gekenmerk deur tekens van inflammasie: neutrofiele leukositose, leukociet skuif na links, verhoogde ESR. Die akute vorm van tiroïeditis word nie vergesel deur 'n verandering in die vlak van tiroïedhormone in die bloed nie. In die geval van 'n subakute-kursus word eers 'n toename in die konsentrasie van hormone (stadium-tirotoksikose) waargeneem, dan vind hulle afname plaas (eutiroïedisme, hipotireose). Ultraklank van die tiroïedklier openbaar sy fokale of diffuse vergroting, absesse en nodusse.
Die skildklier van die tiroïedklier spesifiseer die grootte en aard van die letsel. In hipotiroïedisme toon subakute-tiroïeditis 'n afname in jodiumradio-isotope deur die tiroïedklier (minder as 1%, teen 'n koers van 15-20%), in die stadium van eutiroïedisme met die herstel van tiroroïedfunksie, word die akkumulasie van radioaktiewe jodium genormaliseer en in die herstelstadium word dit tydelik toegeneem as gevolg van die verhoogde aktiwiteit van regenererende follikels. Scintigrafie met fibroid thyroiditis laat jou toe om die grootte, fuzzy kontoere, 'n aangepaste vorm van die tiroïedklier op te spoor.
In mildere vorms van tiroïeditis, is dit moontlik om jouself te beperk tot die waarneming van 'n endokrinoloog, wat nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels voorskryf om pyn, simptomatiese terapie te verlig. By ernstige diffuse ontsteking word steroïedhormone gebruik (prednisoon met 'n geleidelike verlaging van die dosis).
By akute purulente tiroïeditis word die pasiënt toegelaat tot die operasie departement. Назначается активная антибактериальная терапия (пенициллины, цефалоспорины), витамины В и С, антигистаминные препараты (мебгидролин, хлоропирамин, клемастин, ципрогептадин), массивная внутривенная дезинтоксикационная терапия (солевые растворы, реополиглюкин).Wanneer 'n abses in die skildklier gevorm word, word die chirurgiese opening en dreinering uitgevoer.
Behandeling van subakute en chroniese tiroïeditis word uitgevoer deur tiroïedhormone. Met die ontwikkeling van kompressie sindroom met tekens van kompressie van die strukture van die nek toegepas op chirurgie. Spesifieke tiroïeditis word genees deur die behandeling van die onderliggende siekte.
Voorspelling en voorkoming van tiroïeditis
Vroeë behandeling van akute tiroïeditis eindig met volledige herstel van die pasiënt in 1,5-2 maande. Selde, na aanhoudende purulente tiroïeditis, kan aanhoudende hipotireose ontwikkel. Aktiewe terapie van subakute tiroïeditis laat jou toe om binne 2-3 maande 'n geneesmiddel te kry. Running subakute vorms kan tot 2 jaar voorkom en word chronies. Veselagtige tiroïeditis word gekenmerk deur meerjarige progressie en ontwikkeling van hipotireose.
Om tiroïeditis te voorkom, is die rol van voorkoming van aansteeklike en virussiektes groot: verharding, vitamienterapie, gesonde voeding en lewenstyl. Dit is nodig om tydige rehabilitasie van chroniese infeksie-infeksies te bewerkstellig: behandeling van karies, otitis media, tonsillitis, sinusitis, longontsteking, ens. Uitvoering van mediese aanbevelings en voorskrifte, die voorkoming van onafhanklike vermindering van die dosis hormone of die kansellasie daarvan, sal help om herhalings van subakute tiroïeditis te voorkom.
Tiroïeditis van die tiroïedklier: wat is dit?
Skildklier tiroïeditis is 'n konsep wat 'n groep stoornisse in verband met inflammasie van die tiroïedklier insluit. Die basis van die groep siektes is skildklierafwykings.
Die eerste simptome van inflammasie van die tiroïedklier is die gevoel van 'n "klont in die keel", pyn tydens slukbewegings. Daar kan ook pyn in die nek, koors wees. Daarom verwar baie mense sulke simptome met angina en begin selfmedikasie, wat lei tot die teenoorgestelde effek - die siekte word chronies.
Volgens statistieke is tiroïeditis verantwoordelik vir 30% van alle endokriene siektes. Gewoonlik word hierdie diagnose aan bejaarde mense gemaak, maar die siekte het die afgelope tyd "jonger" geword, en elke jaar word dit toenemend onder jongmense, insluitend kinders, gevind.
Chroniese vorm (Hashimoto Autoimmunale Tiroïeditis)
Chroniese tiroïeditis van die tiroïedklier vir 'n lang tyd kan nie simptome openbaar nie. Die vroegste teken van siekte is die voorkoms van 'n gevoel van 'n knop in die keel en moeilik om te sluk. In die gevorderde stadium van die patologie ontwikkel 'n skending van die respiratoriese proses, die heesheid van die stem. Op palpasie bepaal die spesialis 'n oneweredige vergroting van die orgaan, die teenwoordigheid van robbe.
Outoimmunale tiroïeditis (Hashimoto goiter) is veel meer algemeen by vroue tussen die ouderdomme van 40-50 jaar (die verhouding van siek mans en vroue 1: 10-15). In die ontstaan ​​van die siekte het 'n aangebore afwyking in die stelsel van immunologiese beheer 'n sekere waarde.
Daarbenewens word tiroïeditis in vorms verdeel:
Latent, dit is verborge. Die tiroïedklier het normale grootte, sy funksies is nie benadeel nie.
Die hipertrofiese vorm word vergesel deur die voorkoms van 'n goiter van die tiroïedklier, die orgaan word aansienlik vergroot, nodulêre tiroïeditis ontwikkel. Uitputting van die klier lei tot hipotireose.
Die atrofiese vorm word gekenmerk deur 'n afname in die kliergrootte en 'n afname in die produksie van hormone.
Die siekte is dikwels familiaal van aard, dit wil sê, die pasiënt se bloedverwante word gediagnoseer met verskillende tipes letsels van die klier, insluitend chroniese tiroïeditis. Benewens genetiese vatbaarheid word ander faktore wat die siekte veroorsaak, geïdentifiseer:
oorgedra ARD, ARVI,
ongunstige ekologiese situasie, fluoried, chloried, jodiumverbindings in oormaat in die water en voedsel wat deur mense verbruik word,
chroniese aansteeklike siektes in die neus, mond,
langdurige blootstelling aan son, radioaktiewe strale,
selfmedikasie hormonale, jodiumbevattende middels.
Simptome van tiroïeditis van die tiroïedklier
Dikwels gaan die siekte onopgemerk, sonder ernstige simptome. Soms word persone wat aan 'n vorm van tiroïeditis ly, gekla van effense moegheid, pyn in die gewrigte en ongemak in die klierarea - kompressie van nabygeleë organe, 'n gevoel van koma wanneer hulle sluk.
Daar is die volgende klagtes van pasiënte wat dokters dwing om die proliferasie van die endokriene klier te vermoed:
pyn in die plek op die nek waar die orrel moet wees, groei in reaksie op druk of ander tipes aanraking,
met druk op die vokale toue sal heesheid en ruweheid van stem waargeneem word,
As die klier druk op die naaste strukture plaas, kan die persoon probleme of pyn ervaar wanneer hulle sluk, kla asof daar 'n klont in die keel is, asemhaling,
As daar druk op die naaste vaartuie uitgeoefen word, kan hoofpyn, visieprobleme en 'n gevoel van tinnitus voorkom.
pyn in die anterior oppervlak van die nek, wat na die agterkant van die kop verskuif word na die onder- en boonste kaak en vererger word deur beweging van die kop en sluk,
daar is 'n toename in servikale limfknope,
daar is 'n baie hoë koors en kouekoors,
op palpasie, pynlike vergroting van 'n deel of hele lob van die klier.
droë hare en vel
ongemak in die gebied van die klier, pyn wanneer aangeraak.
seer gewrigte en spiere
Voordat jy 'n volk remedies gebruik, moet jy eers met jou dokter endokrinoloog konsulteer.
Komprimeer op die tiroïedklier. In 200 g droë wurmhout gooi 200 g warm varkvleisvet, dring aan vir 20 minute, sit 'n warm vorm in die nekarea in die nag. Aanbevole daaglikse gebruik vir 14 dae. Kompressies is effektief vir chroniese tiroïeditis.
Willow blare (vars) word met vier liter water giet en oor lae hitte gekook totdat 'n romerige bruin vloeistof vorm. Die sous word afgekoel, dan toegepas elke aand, toegepas op die nek, wikkel in 'n wrap en bly tot die oggend.
Om pyn te verminder wanneer tiroïeditis 'n spesiale groentetrankie help, moet jy die sap van aartappels, wortels en bietjies meng. Jy moet dit 0,5 liter per dag drink.
Vir die voorbereiding van tinkture moet jy kruie uit verskillende groepe neem, wat geskep word afhangende van die eienskappe. En so moet die koste gevorm word uit kruie wat:
reguleer die werk van die tiroïedklier (dit sluit in: Hawthorn, Cocklebur, Kakkerlak, Motherwort, Gorse en Zyuznik),
beskik oor antitumor vermoëns: salie, marshmallow, sytakke, celandine, kercazone, wit maretak,
stadige outo-immuun prosesse: blomme van calendula, St. John's wort, heide, wit potjie,
reguleer die immuunprosesse in die liggaam: aarbeie, brandnetel, okkerneutblaar, eendewig, toppe, en die bietwortelgewas self.
Vroeë behandeling van akute tiroïeditis eindig met volledige herstel van die pasiënt in 1,5-2 maande. Selde, na aanhoudende purulente tiroïeditis, kan aanhoudende hipotireose ontwikkel. Aktiewe terapie van die subakute vorm laat jou toe om binne 2-3 maande 'n geneesmiddel te kry.
Running subakute vorms kan tot 2 jaar voorkom en word chronies. Veselagtige tiroïeditis word gekenmerk deur meerjarige progressie en ontwikkeling van hipotireose.
Daar is geen spesifieke voorkomende maatreëls om die ontwikkeling van tiroïeditis te voorkom nie. Maar voorkoming speel 'n belangrike rol in hierdie verband:
virale en aansteeklike siektes, wat vitamienterapie, verharding, gesonde eetgewoontes en die uitskakeling van slegte gewoontes impliseer.
Dit is ook nodig om rehabilitasie van fokale chroniese infeksies betyds uit te voer: behandeling van otitis media, karies, longontsteking, antritis, tonsillitis, ens.
Tiroïeditis van die tiroïedklier, soos enige ander siekte, vereis mediese aandag. Daarom, by die eerste simptome, moet u seker maak dat u 'n endokrinoloog kontak. Sorg vir jouself en jou gesondheid!
Wat is outo-immuun-tiroïeditis
Hashimoto-siekte - die sogenaamde tiroïeditis op 'n ander manier, wat eeue gelede 'n Japannese dokter met dieselfde naam beskryf het.
Later is gevind dat die siekte gebaseer is op die prosesse geassosieer met "ineenstorting" in die immuunstelsel en die vorming van teenliggaampies in die liggaam na die proteïenkomponente van die tiroïed:
na thyroglobulien - die voorloper van die hormone T3 en T4,
tot thyroperoksidase - 'n ensiem wat betrokke is by tiroksienbiosintese,
na TSH reseptore (tirotropien van die pituïtêre, wat die produksie van T4 en T3 reguleer).
Komplekse van antigene en teenliggaampies beskadig die struktuur van die tiroïedweefsel, lymfoïede infiltrasie ontwikkel daarin, en destruktiewe veranderinge vind plaas.
Die oorsake van hierdie patologie is nie altyd moontlik om uit te vind nie.
Die volgende faktore word beskou as bydraend tot die siekte:
Geneties beplande predisposisie.
Inflammatoriese prosesse in die liggaam wat veroorsaak word deur aansteeklike middels (virusse, fungi en bakterieë).
Ongunstige omgewingsituasie in die gebied van permanente verblyf.
Ernstige stresvolle en traumatiese situasies.
Bly in 'n gebied met hoë vlakke van bestraling.
Die teenwoordigheid van siektes van die endokriene stelsel (metaboliese sindroom, diabetes), hormonale wanbalans, wat die oorheersing van die vrou onder pasiënte met outo-immuun-tiroïeditis (AIT) verklaar, veral in die ouderdom van menopouse, asook tydens swangerskap,
Chirurgie en besering van die tiroïedklier.
Nog 'n outo-immuun proses in die liggaam (lupus, rumatoïede artritis).
Aanvanklik veroorsaak die vernietiging van die parenchiem die ontwikkeling van hipertiroïedisme as gevolg van die toetrede tot die bloedstroom van 'n groot aantal tiroïedhormone wat vroeër gesintetiseer is deur follikulêre selle. Soms kan hierdie stadium ongesiens verbygaan. Die resultaat van die vernietiging van die liggaam met AIT word hipotireose. Dit ontwikkel as gevolg van volledige skade aan die tirokiete (die follikulêre selle van die tiroïedklier, sintetisering van T4 en T3). 'N Aantal pasiënte kan egter 'n reserwe hoeveelheid weefsel behou wat voldoende is om 'n hormonale katastrofe te voorkom.
Hoe manifesteer autoimmunale tiroïeditis
Simptome van outo-immuun tiroïeditis word nie altyd duidelik uitgespreek nie. By jong en middeljarige vroue is hulle soms afwesig. Slegs onbegryplike swakheid, verlies van krag en 'n gevoel van lig wat op die nek druk, kan steur. In die vroeë stadiums van die proses is 'n vergrote, effens sensitiewe skildklierklier van 'n dig elastiese en effens inhomogene konsekwentheid, beweegbaar by verplasing, sigbaar. Die pyn voel nie meer as 10% van die pasiënte nie. Soms pasiënte het 'n groot diffuse goiter wat die organe in die buurt kan druk (esofagus, vate, senuwees, tragea). Ultraklankskandering toon duidelik die groei van weefsel en die morfologie van die orgaan wat deur AIT geraak word.
Simptome van tiroïeditis van die outo-immuun-natuur word veroorsaak deur 'n tekort aan hormone wat alle metaboliese prosesse in die menslike liggaam reguleer.
swelling van die gesig, oë, ledemate, in ernstige gevalle van die hele liggaam (myksem)
verhoogde tong, gehoorverlies, nasale kongestie,
erge swakheid, slaperigheid, lusteloosheid,
versteurings van die stoelgang (hardlywigheid), verminderde eetlus,
skending van kardiale aktiwiteit (drukdruppels, aritmie),
agteruitgang van die vel, spykerplate, hare.
Die afname in alle tipes metabolisme lei tot die volgende veranderinge in die liggaam:
lipid metabolisme afwykings - die vlak van skadelike cholesterol verhoog in die bloed, dus die risiko van aterosklerose, die ontwikkeling van iskemiese en hipertensiewe siekte verhoog,
versteurings van die metabolisme van suikers - stop die normale absorpsie in die bloed en die absorpsie van glukose deur die weefsels,
tot 'n verandering in die uitruil van mukopolisakkariede met 'n slym konsistensie - 'n toename in edeem vind plaas in verskillende dele van die liggaam.
Diagnose en terapie
Behandeling van outo-immuun-tiroïeditis word uitgevoer na bevestiging van die diagnose op grond van kenmerkende simptome, opsporing van lae vlakke van T4 en T3 in die bloed en verhoogde TSH. Maar die belangrikste maatstaf is die opsporing van 'n hoë titer anti-skildklier teenliggaampies wat die menslike skildklier proteïen komponente van 'n persoon aanval. By radio-isotoop-skandering word heterogeniteit van isotoop-akkumulasie in die weefsel van 'n orgaan gevind. 'N akkurate diagnose kan gemaak word na 'n biopsie ondersoek. 'N Dun lang naald word in die skildklier ingespuit, 'n deel van die selle word geneem en 'n smeer word op die skyfie gemaak. 'N Oorvloed limfosiete dui op 'n duidelike inflammatoriese aard van die patologie.
Behandeling van tiroïeditis word uitgevoer in ooreenstemming met die volgende beginsels:
Hormoonvervangingsterapie - Levotiroksien word gebruik in dieselfde dosisse as met hipotireose. Soms word dosisse verhoog om goiter te verminder. By meeste pasiënte word dit in 1-1.5 jaar verminder. Om die geneesmiddel te neem (L-tiroksien) sal vir die lewe wees, is dit van tyd tot tyd nodig om toetse te neem en dosisaanpassing uit te voer (minstens een keer per jaar).
Kortikosteroïede - hulle word voorgeskryf in die afwesigheid van 'n effek (geen vermindering van goiter binne 4-5 maande) teen die agtergrond van bekwame vervangingsterapie. Prednisolone word vir langer as 3 maande in 'n dosis van 30-40 mg gebruik met die geleidelike kansellasie van die geneesmiddel.
Chirurgie - word uitgevoer met groot mate van die tiroïedklier, vinnig groeiende goiter, pyn, met kompressie van naburige organe, vate, senuwees.
Dieet en lewenstyl - 'n integrale deel van die kompleks van terapeutiese maatreëls word individueel vir elke pasiënt bepaal.
Wanneer AIT aanbeveel word om ernstige fisiese inspanning te verlaat en in die ope son te bly, om stresvolle en traumatiese situasies te vermy.
Kruie Groente (kool, radyse), sojaprodukte, graan, rou melk, suiker en heuning in suiwer vorm word uitgesluit van die dieet. Alkohol, koffie, sjokolade, pittige en gepekelde kosse is verbode.
Ander tipes tiroïeditis
In vergelyking met die outo-immuun proses, is inflammasie in die tiroïedklier, wat vir ander redes voorkom, minder algemeen. Hulle het 'n ander ontwikkelingsmeganisme en toepaslike benaderings tot terapie. Daar is akute en subakute variante, chronies veselagtig, sowel as postpartum en asimptomatiese tiroïeditis.
Chroniese outo-immuun tiroïeditis ('n ander naam - limfoomate tiroïeditisis 'n inflammatoriese siekte van die tiroïedklier, wat 'n outo-immuun-natuur het. In die proses van hierdie siekte in die menslike liggaam is die vorming teenliggaam en limfosieteDit beskadig jou eie skildklier selle. Terselfdertyd, in 'n normale toestand, vind die produksie van teenliggaampies in die liggaam op vreemde stowwe plaas.
As 'n reël kom die simptome van outo-immuun-tiroïeditis voor by mense van 40 tot 50 jaar oud, terwyl vroue sowat tien keer meer dikwels aan hierdie siekte ly. In onlangse jare is egter meer en meer gevalle van outo-immuun-tiroïeditis aangeteken by jongmense en kinders.
Oorsake van outo-immuun tiroïeditis
Die aard van outo-immuun limfoomate tiroïeditis is oorerflik. Volgens studies word noue familielede van pasiënte met outo-immuun-tiroïeditis dikwels gediagnoseer diabetes mellitus, sowel as verskeie siektes van die tiroïedklier. Om die oorerflike faktor te bepaal, moet invloed en ander ongunstige oomblikke egter nodig wees. Dit kan respiratoriese virussiektes wees, chroniese fokus van infeksie in die sinusse, mangels en ook in tande wat geraak word. cariës.
Daarbenewens, langdurige behandeling met dwelms wat bevat jodium, blootstelling aan bestraling. Wanneer een van hierdie uitdagende oomblikke die liggaam beïnvloed, verhoog die aktiwiteit van limfosiet klone. Gevolglik begin die produksie van teenliggaampies aan hul selle. As gevolg hiervan lei al hierdie prosesse tot skade thyrocytes - Skildklier selle. Verder kry die hele inhoud van die follikels in die pasiënt se bloed vanaf die beskadigde selle van die tiroïedklier. Dit stimuleer die verdere voorkoms van teenliggaampies aan die selle van die tiroïedklier, en die hele proses beweeg dan siklies voort.
Simptome van outo-immuun tiroïeditis
Dit gebeur dikwels dat die verloop van chroniese outo-immuun-tiroïeditis voorkom sonder opvallende kliniese manifestasies. As die eerste tekens van siekte kan pasiënte egter die verskyning van ongemak in die gebied van die tiroïedklier sien. As 'n mens sluk, voel 'n gevoel van koma in die keel, asook 'n sekere druk in die keel. In sommige gevalle, as simptome van 'n outo-immuun-tiroïeditis, kom nie baie ernstige pyne naby die skildklier voor nie, soms voel hulle net tydens die ondersoek. Ook, 'n persoon voel 'n effense swakheid, onaangename pyn in die gewrigte.
Soms, as gevolg van 'n te groot vrystelling van hormone in die bloedstroom, wat plaasvind as gevolg van skade aan die selle van die tiroïedklier, kan die pasiënt manifesteer hipertireose. In hierdie geval kla die pasiënte van 'n verskeidenheid simptome. 'N Persoon se vingers kan bewe, die hartritme word vinniger, daar word verhoogde sweet, dit styg bloeddruk. Dikwels voorkom hipertiroïedisme by die aanvang van die siekte. Verder kan die skildklier normaal funksioneer of die funksie daarvan sal gedeeltelik verminder word (gemanifesteer hipotireose).Die mate van hipotireose word verhoog onder die invloed van ongunstige toestande.
Afhangende van die grootte van die tiroïedklier van die pasiënt en die algehele kliniese prent, word autoimmunale tiroïeditis gewoonlik verdeel in twee vorms. by atrofiese skildklier groei nie in die vorm van outo-immuun tiroïeditis. Die manifestasies van hierdie vorm van die siekte word meestal gediagnoseer in bejaarde pasiënte, sowel as in jong mense wat aan straling blootgestel word. As 'n reël word hierdie tipe tiroïeditis gekenmerk deur 'n afname in tiroïedfunksie.
by hipertrofiese In die vorm van outo-immuun-tiroïeditis, integendeel, word 'n vergroting van die tiroïedklier altyd waargeneem. 'N Verhoging in die klier kan eweredig deur die volume voorkom (in hierdie geval, diffuse hipertrofiese vorm), of nodusse verskyn op die tiroïedklier (vind plaas aansluiting vorm). In sommige gevalle word die nodale en diffuse vorm van die siekte gekombineer. In die hipertrofiese vorm van outo-immuun-tiroïeditis is manifestasie moontlik. tirotoksikoza In die aanvanklike stadium van die siekte kom egter normaalweg of verminderde skildklierfunksie voor.
Ander vorme van tiroïeditis
Subakute tiroïeditis noem die siekte van die tiroïedklier van die virus tipe, wat gepaard gaan met die proses van vernietiging van die selle van die tiroïedklier. Tipies manifesteer subakute tiroïeditis ongeveer twee weke nadat 'n persoon 'n akute respiratoriese virusinfeksie gehad het. Dit mag wees griep, pampoentjies, masels en ander kwale. Dit word ook algemeen aanvaar dat die veroorsakende middel van katskraap siekte ook die oorsaak van subakute tiroïeditis kan wees.
Gewoonlik met subakute tiroïeditis, verskyn 'n aantal algemene simptome. 'N Persoon kan hoofpyn hê, hy voel algemene ongemak, moegheid, spierpyn, swakheid. Die temperatuur kan toeneem, kouekoors verskyn. Teen die agtergrond van al hierdie simptome het die pasiënt die doeltreffendheid aansienlik verminder. Al hierdie simptome is egter nie-spesifiek, daarom kan hulle in enige aansteeklike siekte waargeneem word.
Met subakute tiroïeditis, is daar ook 'n paar simptome van 'n plaaslike aard wat direk verband hou met skade aan die tiroïedklier. Daar is ontsteking van die klier, strek en swelling van die kapsules. Die pasiënt kla oor intense pyn in die klier, wat selfs sterker word in die proses van palpasie. Dikwels bring selfs die geringste aanraking op die vel in die klier 'n baie onaangename gevoel vir 'n persoon. Soms gee die pyn op, versprei na die oor, onderkaak en soms aan die agterkant van die kop. Tydens die eksamen let die spesialis gewoonlik op die hoë sensitiwiteit van die tiroïedklier, die teenwoordigheid van swak tekens van hipertiroïedisme.
Heel dikwels vandag en asimptomatiese tiroïeditis, wat so genoem word as gevolg van die gebrek aan simptome van inflammatoriese proses in die pasiënt se skildklier.
Tot vandag toe is die presiese oorsake wat tot die manifestasie van asimptomatiese tiroïeditis in 'n persoon gelei het, nie vasgestel nie. Maar danksy navorsing, is vasgestel dat 'n sekere outo-immuunfaktor 'n leidende rol speel in die manifestasie van die siekte. Daarbenewens, volgens statistieke, vind die siekte baie dikwels plaas in vroue wat in die postpartum periode is.
Hierdie siekte word gekenmerk deur 'n effense vergroting van die tiroïedklier. Ergeheid is afwesig, terwyl daar spontaan verbygaande fase van hipertireose is, wat vir 'n paar weke of maande kan duur. Dikwels daarna het die pasiënt oorlopende hipotireose, wat later die eutiroïedstatus herstel.
Die tekens van asimptomatiese tiroïeditis is baie soortgelyk aan dié van outo-immuun tiroïeditis. Die enigste uitsondering in hierdie geval is die feit dat die klier as 'n reël herstel word, en terapie met skildklierhormoon duur vir 'n betreklik kort tyd - enkele weke. Maar terselfdertyd is gereelde herhalings van die siekte moontlik.
Tiroïeditis van die tiroïedklier impliseer 'n inflammatoriese aard van die siekte, geopenbaar deur 'n konstante gevoel van druk en pynlike ongemak in die nekarea, moeilike inslukking. Die progressie van patologie behels noodwendig diffuse veranderinge en die skending van die gewone funksies van die liggaam. Die basis van tiroïeditis kan in verskillende meganismes en oorsake van ontwikkeling lê, maar hierdie groep siektes word verenig deur die teenwoordigheid van 'n inflammatoriese proses in skildklierweefsel.
Volgens kenners, vandag is sulke patologieë die algemeenste in die wêreld na bekende diabetes mellitus. Abnormale veranderinge in die klier is eers in antieke China beskryf. Voorheen is die hoofoorsaak van hul vorming beskou as 'n gebrek aan jodium in die liggaam. Later het E. Kocher op die klier gedryf en het duidelike bewys gelewer van die effektiwiteit van jodium in die behandeling van goiter. In 1909 is hierdie bekende chirurg die Nobelprys vir sy ontdekking toegeken. Kocher het destyds pasiënte gehad in wie iodoterapie nie die verwagte uitslag gegee het nie.
In 1912 het 'n ander wetenskaplike uit Japan (die rykste in jodiumland) tydens die operasie om die tiroïedklier te verwyder, die eerste inflammatoriese veranderinge in hierdie gebied opgemerk. Dit het dit moontlik gemaak om te aanvaar dat ander oorsake die aanvang van goiter kan voorafgaan. In 1956 het N. Rose 'n eksperimentele model van die siekte in diere geskep en suksesvol bewys sy outo-immuun-natuur. Tiroïeditis van die tiroïedklier word steeds aktief deur wetenskaplikes oor die hele wêreld ondersoek, wat probeer om die werklike oorsake van die ontwikkeling van die kwaal te ondersoek en die nodige behandelingsmetodes te bied.
Die hoofoorsake van tiroïeditis
Die akute vorm van die siekte kom meestal voor as gevolg van verskeie meganiese beserings, vorige stralingsterapie, of na bloeding in die klier. Patologie ontwikkel op die agtergrond van akute of chroniese infeksies. As jy hulle betyds kan genees, kan jy nie weet van so 'n ernstige siekte nie.
Die belangrikste faktor in die ontwikkeling van die subakute vorm word erken as virale infeksie.
Outo-immuun tiroïeditis van die tiroïedklier is oorerflike aanleg. Met die chroniese vorm van die siekte, wat geleidelik ontwikkel en nie met voor die hand liggend kliniese tekens manifesteer nie, begin mense eers die alarm na die aanvang van die goiter begin uitsteek. Dit inmeng met die gewone manier van lewe en veroorsaak ongemak. Die chroniese vorm van die siekte begin om te vorder nadat dit virale patologieë, die gebruik van dwelms of bestraling blootgestel het, met karies.
Hoe manifesteer tiroïeditis? simptome
Kliniese tekens van die siekte hang slegs af van sy vorm. Akute purulente variant word gemanifesteer deur ongemak en pyn in die nek, wat aan die agterkant van die kop uitstraal, elke keer meer en meer intens word met kopbewegings of normale sluk. Streeks limfknope, as 'n reël, word vergroot. Daar is 'n aanhoudende toename in temperatuur, kouekoors, verswakking van die algemene toestand. Al hierdie simptome veroorsaak dat die pasiënt dadelik mediese hulp soek.
Simptome van akute purulente tiroïeditis vorm minder uitgesproke. By die aanvang van die siekte rapporteer pasiënte oormatige sweet, vinnige hartklop, handbewende en 'n merkbare afname in liggaamsgewig. Tydens die ondersoek het verhoogde vlakke van tiroïedhormone geopenbaar. In die geval van 'n lang kursus van hierdie vorm van die siekte, is daar 'n stadige vervanging van die selle van die kliergebied van die orgaan wat voorheen vernietig is, met die bindweefsel direk, en die inflammasie self word deur fibrose vervang. Pasiënte word lusteloos en slaperig vir geen oënskynlike rede nie. Hul gesig swel, hul vel word droog. Yster styg in grootte, daar is pynlike ongemak wanneer dit aangeraak word.
Simptome van subakute vorms het hul eie kenmerkende eienskappe. As 'n reël is daar 'n toename in die grootte van die klier self, daar is ernstige pyne in die voorste gebied van die nek. Die vel in hierdie sone het 'n rooierige tint as gevolg van 'n skerp toename in bloedvloei en temperatuurstyging, wat ook gevoel word wanneer dit aangeraak word. Limfknope wissel nie in grootte nie.
Chroniese tiroïeditis van die tiroïedklier vir 'n lang tyd kan nie simptome openbaar nie. Die vroegste teken van siekte is die voorkoms van 'n gevoel van 'n knop in die keel en moeilik om te sluk. In die gevorderde stadium van die patologie ontwikkel 'n skending van die respiratoriese proses, die heesheid van die stem. Op palpasie bepaal die spesialis 'n oneweredige vergroting van die orgaan, die teenwoordigheid van robbe. Nederlaag is meestal diffuse. Knyp van die naburige strukture van die nek kan kompressie sindroom veroorsaak, wat hom manifesteer in die vorm van hoofpyn, tinnitus, visuele steurnisse en pulsasie van die servikale vate.
Tot die voorkoms van voor die hand liggende ontwrigting van skildklierfunksionering, is dit feitlik onmoontlik om tiroïeditis te bevestig. Slegs deur laboratoriumtoetse kan die teenwoordigheid of, omgekeerd, die afwesigheid van patologie bepaal word. As die nabye familie in die familie 'n geskiedenis het van enige oortredings van die outo-immuun-natuur, word dit aanbeveel om 'n volledige ondersoek af te handel. Dit mag die volgende aktiwiteite insluit:
Voltooi bloedtelling (toon die hoeveelheid limfosiete).
Bepaling van die vlak van TSH (tiroïed stimulerende hormoon) in die bloed.
Ultraklank van die tiroïedklier om die grootte daarvan te bepaal, moontlike veranderinge in die struktuur.
Na 'n volledige diagnostiese ondersoek kan 'n spesialis die teenwoordigheid van die siekte bevestig en 'n individuele behandeling voorskryf. Let wel, jy moet nie probeer om van die patologie ontslae te raak nie, want die gevolge mag nie die aangenaamste wees nie. Onjuiste gekose terapie kan die algemene gesondheidstoestand nadelig beïnvloed, en die siekte sal intussen voortgaan om te vorder.
Wat moet die behandeling wees?
Na die diagnostiese ondersoek skryf die dokter toepaslike terapie voor, afhangende van die vorm van die siekte. Vir die behandeling van outo-immuunvariante van die patologie het verskillende middels gebruik. Ongelukkig kan kundiges vandag nie spesifieke metodes van spesifieke behandeling bied nie. As die funksie van die klier verhoog word, word tirostatika voorgeskryf (medisyne Mercazolil, Tiamazol) en sogenaamde beta-blokkers.
Deur die gebruik van niesteroïdale anti-inflammatoriese middels word die teenliggaamproduksie verminder. In hierdie geval word die pasiënte aanbeveel "Metindol", "Indometacin", "Voltaren". Al die bogenoemde gereedskap laat jou toe om die outo-immuun-tiroïeditis van die tiroïedklier te oorkom. Behandeling van hierdie siekte moet noodwendig kompleks wees. Dit beteken dat pasiënte ook vitamienkomplekse, adaptogene, voorbereidings vir die verbetering van die toestand van immuniteit kan aanwend.
As skildklierfunksie verminder word, word sintetiese hormone aanbeveel. As gevolg van die stadige verloop van die siekte, kan sulke middels nie net die patologiese proses vertraag nie, maar ook 'n lang vergifnis behaal.
In die geval van die subakute variant van die siekte word glukokortikoïede voorgeskryf. Hulle verminder die manifestasies van die inflammatoriese proses, verminder pyn en ongemak en swelling. Word ook gebruik vir die behandeling van steroïedmedisyne ("Prednisolone"). Die duur van die verloop van terapie in elke spesifieke situasie word deur die dokter bepaal. Nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels gee as 'n reël slegs 'n positiewe uitwerking in die geval van 'n ligte vorm van die siekte. Met die regte benadering en al die aanbevelings van 'n spesialis volg, is dit moontlik om die siekte binne 'n paar dae heeltemal te oorkom. Daar is egter gevalle waar die siekte langer, gemanifesteerde herhaling geduur het.
Behandeling van tiroïeditis in die akute vorm van die tiroïedklier voorkom chirurgiese ingryping of radioterapie. In hierdie geval moet die feit dat die siekte baie dikwels spontaan begin, in ag geneem word. Behandeling word uitsluitlik uitgevoer deur die beta-adrenerge blokkade "Propranolol."
In sommige gevalle (kombinasie van outo-immuun-tiroïeditis met die sogenaamde neoplastiese proses, vergrote goiter, gebrek aan behoorlike effek uit 'n konserwatiewe behandelingsopsie), word besluit om 'n operasie genaamd tiroïedektomie te doen.
Voedingseienskappe van Thyroiditis
Die mees algemene vorm van die siekte word erken tiroïed tiroïeditis. Behandeling van hierdie patologie behels nie net medikasie nie, maar ook die nakoming van 'n spesiale dieet. Die dieet moet nie ernstige beperkings op die kalorie-inhoud van die daaglikse dieet ople nie. Dieselfde aanbevelings geld ook vir ander vorms van siekte. As u die kalorie-inhoud tot ongeveer 1200 kcal verminder, sal u sien hoe die siekte vorder en die pasiënt se algemene toestand vererger. Die mees gevaarlike vir die tiroïedklier is produkte van soja, rooiklawer en gierst. Hulle is ryk aan isoflavone en ander verbindings wat die werk van ensieme belemmer.
Watter kos benodig word in die diagnose van outo-immuun tiroïeditis (dieet)? In hierdie vorm van siekte, beveel kundiges aan om, indien moontlik, vegetariese kos te hou. Die basiese dieet moet hoofsaaklik bestaan ​​uit vars kruie, neute, groente en vrugte, peulgewasse, en verskeie wortelgewasse. Aan die ander kant moet 'n mens nie seekos en vleis eet nie. Baie bruikbare bokwiet, druiwe, persimmon.
In die algemeen word vir alle vorme van die siekte aanbeveel om 'n balans in die dieet in ag te neem. Dit moet rasioneel en so gebalanseer as moontlik wees. Dit moet elke drie uur geëet word, in klein porsies. Die dieet word aanbeveel om geregte van vars groente, produkte met onversadigde vetsure (byvoorbeeld vis) te diversifiseer. Ook moet die pasiënt daagliks koolhidrate wat uit graan verkry word, eet.
Kenners het bevind dat hipertiroïedisme dikwels gepaard gaan met osteoporose. Om die ontwikkeling van hierdie siekte te voorkom, moet u die dieet met kalsium verryk. Alle vetterige, gerookte, pittige kosse word egter verban. Natuurlik sal dit beter wees om bak en lekkers te laat vaar. Om uit die daaglikse rantsoen ook Mayonnaise, ketchup, pittige Adjika uit te sluit. Sterk voorbereide kosse, kitskos, produkte met chemiese kleurstowwe en verskillende smaakversterkers word streng gekontraïndikeer.
Tiroïeditis van die tiroïedklier is nogal 'n ernstige siekte, dus moenie die aanbevelings van die dokter oor voeding ignoreer nie. Met inagneming van die feit dat die probleem van hierdie orgaan direk die werk van ander liggaamsisteme beïnvloed, moet die dieet gemaak word met inagneming van die bestaande siektes.
Help tradisionele medisyne
Kruie terapie is 'n hulpmaatreël waarmee jy die siekte vinnig kan oorkom. Moenie die resepte van ons oumas gebruik as die enigste maatstaf vir die behandeling van patologie nie. Daarbenewens moet u vooraf met u dokter raadpleeg voordat u hierdie of die metode gebruik.
Herbaliste bied die volgende folk remedies aan:
Tiroïeditis en dennebossies. In totaal benodig jy twee pakke fondse. Dit kan byna elke apteek gekoop word. Niere moet in 'n blender gebreek word, in 'n 0,5 liter-pot gegooi en met wodka gevul word. Om so 'n dwelm te dring, moet 21 dae lank warm wees. Daarna is dit nodig om die infusie te druk en pynappies te druk. Die resultaat moet 'n bruin vloeistof wees. Hierdie infusie moet drie maal per dag in die nek in die gebied waar die skildklier geleë is, gevryf word.
Groentesap en tiroïeditis. Simptome van die siekte slaag baie vinnig (in akute vorm) as jy daagliks wortel en beet sap drink. Vir die voorbereiding daarvan, moet jy drie stukke wortels vir een deel van die biet neem. In die sap kan jy vlasolie (nie meer as een eetlepel) byvoeg nie.
Tinktuur van elecampane. In die middel van Julie is dit nodig om die blomme van die plant in te samel en in 'n houer te sit, terwyl hul getal nie meer as die helfte van die vaartuig se volume moet beset nie. Dan moet jy die vodka gooi. Hierdie medisyne moet vir 14 dae aangedring word, dan spanning. Die voltooide weergawe word daagliks gebruik (veral by slaaptyd).
Groen okkerneutinktuur en tiroïed chroniese tiroïeditis. Behandeling in hierdie geval behels 'n redelik eenvoudige resep. Dit sal 30 okkerneute, 'n liter vodka, 'n glas heuning neem. Al die bestanddele moet gemeng word en vir 15 dae oorbly. Dan moet die tinktuur daagliks in die oggend met een teelepel gefiltreer word.
Inflammasie van die tiroïed-purulente natuur, wat hoofsaaklik in akute tiroïeditis gediagnoseer word, is gevaarlik as die holte in die omliggende weefsels oopgemaak word. Die verspreiding van so 'n patologiese proses op die nekweefsel kan lei tot die ontwikkeling van sellulitis en sepsis, vaskulêre skade, verdere bevordering van die infeksie direk na die meninges (meningitis) en aangrensende dele van die brein (enkefalitis).
Skildklier tiroïeditis in 'n subakute vorm kan skade aan 'n beduidende aantal tirokiete en die daaropvolgende ontwikkeling van onomkeerbare mislukking van hierdie orgaan.
Prognose van tiroïeditis
Tydige behandeling van die akute vorm van die siekte eindig as 'n reël met die herstel van die pasiënt in ongeveer 1,5-2 maande vanaf die aanvang van terapie. Baie selde ontwikkel volgehoue ​​hipotireose na 'n purulente weergawe van die siekte.
Voldoende terapie van die subakute vorm maak voorsiening vir 'n finale kuur in ongeveer drie maande. Gevorderde variante van hierdie siekte kan tot twee jaar duur en ontwikkel dikwels tot chroniese outo-immuun-tiroïeditis van die tiroïedklier.
Vir die fibreuse vorm van die siekte word gekenmerk deur 'n meerjarige kursus en die daaropvolgende ontwikkeling van hipotireose.
In hierdie artikel het ons in soveel detail as moontlik vertel wat 'n tiroïeditisversteuring van die tiroïedklier vorm, wat die oorsake, hoofvorme en behandelingsopsies beskou. Tydige beroep op die dokter gee bykans 100% waarborg dat die siekte sal verslaan word. Andersins, die waarskynlikheid van die ontwikkeling van eerder onaangename komplikasies toeneem, wat meer ernstige terapie vereis.
Ons hoop dat al die inligting wat verskaf word oor die onderwerp baie nuttig sal wees. Seën jou!
Wat gebeur as jy ophou rook? Eienskappe en gevolge
Copyright 2020 \ Hoof \ Tiroïeditis - oorsake, tipes, tekens, simptome en behandeling van tiroïeditis van die tiroïedklier