Sabinet | Volume 105, Issue 3143
Volume 105, Issue 3143, 2002
Die Kerkblad - Volume 105, Issue 3143, October 2002
Volume 105, Issue 3143, October 2002
Die voortbestaan van 'n volk gewaarborg : uit die Woord
Author J.A. Jooste
Source: Die Kerkblad 105, pp 2 –3 (2002)
Dit het tyd geword dat ons nie net meer vaskyk teen die bedreiging van buite nie. Ons moet begin om 'n groter bedreiging in ons onmiddellike omgewing raak te sien - ja, binne in ons huise. Ons sal dit raaksien as ons nadink oor wat Paulus sê in die verse wat as teks gebruik word.
Source: Die Kerkblad 105, pp 4 –5 (2002)
Einde Oktober is Hervormingstyd. Dit is tyd vir die gereformeerde kerke om weer terug te dink aan die groot kerklike hervorming wat deur Maarten Luther op 31 Oktober 1516 in Duitsland begin is en verder deur Johannes Calvyn uitgebou is. Dit is tyd om aan ons wortels terug te dink en oor ons bestaan te besin. Besinning is altyd nodig, veral in 'n tyd van verwarring soos dié waarin die kerk vandag sy roeping moet uitlewe. Want ironies genoeg is hierdie inligtingseeu waarin ons ons bevind, 'n eeu van buitengewoon groot verwarring.
"Ons stryd gaan teen menslike tradisies" (Calvyn) : brandpunt
Die gedagte van (en behoefte aan) reformasie in die kerk hang swaar in die lug. Daar word selfs gepraat van 'n "Nuwe Reformasie". In dagblaaie en kerklike tydskrifte word daaroor geskryf, deur sommige hartlik daaroor saamgestem en deur ander heftig verskil. In die gereformeerde tradisie is die idee van reformasie natuurlik nie iets vreemds nie, want hierdie tradisie aanvaar dat die gereformeerde kerk, vanweë die invloed van en stryd teen die sonde, 'n altyd reformerende kerk behoort te wees. Die kerk mag nie verstar nie en gelowiges moet hulle elke dag opnuut tot die Here bekeer. Ware reformasie is egter nie ongebonde nie. Ware reformasie voltrek hom altyd in 'n terugkeer na die lewende God en sy genade in Christus, gelei deur sy Woord en sy Gees.
Is die idee van 'n kerkorde nog byderwets?
Source: Die Kerkblad 105, pp 8 –10 (2002)
'n Bepaalde orde waarvolgens die kerk ingerig en bestuur moet word, is in ons tyd nie meer 'n vanselfsprekendheid nie. Moet die kerk in sy besluitvorming dan nie eerder deur die Gees gelei word as deur eksakte ordereëlings wat deur eeue geprosesseer is nie? Lei die kerkorde nie tot verstardheid, doodsheid, in die kerk van die Here - wat 'n lewende organisme moet wees - nie? Dit is breedweg die raamwerk waarin die afwysing van die kerkorde na vore kom.
Is daar spanning tussen liefde en reg?
Source: Die Kerkblad 105, pp 11 –13 (2002)
Daar is meer sulke teenstellings wat genoem kan word, byvoorbeeld dat in 'n regsaak die skuld of onskuld oopgedek moet word, terwyl die liefde alles bedek (1 Kor. 13:7).
Is kerkregering noodsaaklik?
Author A. Le R. Du Plooy
Source: Die Kerkblad 105, pp 14 –15 (2002)
Op die vraag of kerkregering noodsaaklik is, sal 'n mens as gelowige dadelik positief moet reageer. In ons belydenis (Nederlandse Geloofsbelydenis, artikel 30) bely ons: "Ons glo dat hierdie ware kerk ooreenkomstig die geestelike bestuurswyse wat ons Here ons in sy Woord geleer het, geregeer moet word." Die Woord van God gee inderdaad genoegsame gegewens en duidelikheid oor die regering van die kerk van Jesus Christus. Wat ons oor die kerkregering bely in ons belydenisskrifte en hoe ons dit uiteindelik in 'n kerkorde formuleer, moet op die Woord van God berus. Op so 'n wyse is die kerk geroep om die regering van God deur sy Woord en Gees te bedien.
Kerkreg en staatsreg : is daar 'n verskil?
Source: Die Kerkblad 105, pp 16 –25 (2002)
Die onderskeid tussen kerkreg en staatsreg word, na die aanvaarding van die finale grondwet in 1996, 'n aktuele tema in Suid-Afrika. In die nuwe grondwetlike bedeling het kerke die verantwoordelikheid om 'n duidelike onderskeid tussen kerkreg en staatsreg aan te toon. So kan die eiesoortige aard van die kerkregering, teenoor die afdwinging van staatswetgewing in kerklike sake, gehandhaaf word.
My godsdiens is blydskap : ons bondsjeug
Om bly te kan wees, is iets waarna elke mens smag. Blydskap gee sin aan jou lewe. Blydskap is 'n opdrag van die Here: "Dien die Here met blydskap" (Ps. 100:2).
Eksamentyd is...: ons bondsjeug
Eksamen vra van jou baie ure en dae se harde werk en daarom is eksamentyd vir baie eintlik maar wegwenstyd. Wanneer die werk om deur te gaan soos 'n berg voor jou lê en die tyd so min is, dan wens jy die eksamen weg of verby.
Hoe verstaan ek God se liefde? : ons bondsjeug
God is liefde - dit is 'n waarheid waarmee sommige gelowiges kan worstel. Hulle sê: "Kyk wat laat die Here toe! Dat oumense op 'n plaas vermoor word; dat 'n jong dogtertjie deur 'n bende verkrag word; dat 'n jong sportman aan kanker sterf. Hoe rym dit dan met God se liefde?"
Projek Motopi in Botswana : ons bondsjeug
Source: Die Kerkblad 105, pp 20 –22 (2002)
Gedurende die Julievakansie het 18 studente van Potchefstroom op 'n uitreik na Motopi in Botswana gegaan. Hierdie uitreik was gereël in samewerking met die Gereformeerde Kerke Magol, Rietvallei en Wilropark. Die doel van hierdie uitreik was om 'n oornagkamp van water- en braaigeriewe te voorsien.
Eerstejaarskampe 2003 : ons bondsjeug
Naskoolse Jeugkamp 2003 : ons bondsjeug
Het die Kerkorde gesag?
Author Jac Howell
Source: Die Kerkblad 105, pp 26 –27 (2002)
Het jy al die volgende gehoor: "Die Kerkorde is tog maar net 'n klomp wette vir 'n klomp verstokte en verkrampte persone (ou omies!!) wat in die naam van 'gereformeerdheid' sinode op sinode hul fundamentalistiese siening op die kerk bly afdruk en daardeur gevange probeer hou"? Só 'n siening getuig natuurlik van groot onkunde en van 'n totaal verkeerde verstaan van die doel en betekenis van die Kerkorde.
Hoekom word kerklike tug so uitvoerig in die Kerkorde behandel?
Author Jan Visser
Hierdie ingrypende uitspraak, wat later in hierdie artikel duidelik beredeneer sal word, is alreeds 'n aanduiding van die uiterste noodsaaklikheid van die kerklike tug.
Die gesag van meerdere vergaderings se besluite
Die onderwerp gaan oor "gesag" en "meerdere vergaderings". Gesag is die reg om vir 'n ander te sê, te beveel. In die GKSA is "meerdere vergaderings" klassisse, partikuliere en nasionale sinodes - almal "sinodes" waar permanente kerkrade deurdat "geloofsbriewe" aan afgevaardigdes uitgereik word, volgens 'n akkoord tydelik saamkom om oor gemeenskaplike sake volgens afgesproke norme saam te besluit. As die samekoms verby is, is daar geen sinode meer nie. Die geloofsbrief bepaal as norme dat afgevaardigdes volgens Skrif, Belydenis en Kerkorde (norme) sal besluit in welke geval die kerkraad die besluit sal nakom. Die pretensie is dus dat die "gesag" in die norme en nie in die struktuur setel nie.