"Maar een ding: ek vergeet die dinge wat agter is en strek my uit na wat voor is, en jaag na die doel om die prys te verkry van die hoë roeping van God in Christus Jesus." - Filippense 3:14 (53-vertaling).
Dit moet 'n geweldige prys wees waarvoor jy alles sal opoffer om dit na te jaag. 'n Mens sien baie keer hoe mense nietighede najaag: kleurvolle seepbelle wat in jou hand uitmekaar spat as jy daarna gryp. Van baie menselewens wat met arbeid en moeite gevul is en waarvoor dikwels die geluk en geestelike welsyn van duisende opgeoffer word, kan uiteindelik net een ding gesê word: 'n tragiese vergissing. Alles ... vir niks! Wat het hulle bereik? Wat het hulle nou daaraan gehad? Net mooi niks!
As ons vir Paulus kon ondervra na die oogmerk met sy wedloop, na die doel van sy lewensloop ("Waarvoor offer jy jou tyd op? Waaraan bestee jy al jou gawes en kragte? Waarvoor offer jy nou letterlik alles op?"), dan sou Paulus maar net één antwoord gee: "God! Ek jaag na God." Paulus jaag nie na geld, eer, mag, geluk of plesier nie. Paulus jaag na God.
Dit verstaan ek. Wat lok, wat trek só sterk, so diep, so intens, so volkome as God? Mense wat God se roep werklik eg in hul lewens gehoor het, kan dit nie meer vir hulself hou nie. Dit is die weg, die weg van God. Hulle is geesdriftig, hulle is begeesterd - soos Franciscus van Assisi, Luther, Calvyn, Booth en Kagawa begeesterd was. Toe Paulus op die pad na Damaskus die lokroep van God in sy siel gehoor het, het die ontsaglike besieling in sy lewe posgevat. Dan laat hy alles vaar. Dan laat hy alles agter. Dan gee hy alles op.... alles .... vir God!
Soos 'n magneet yster na hom toe trek, so trek God vir Paulus na Hom toe. Dit is hoe God vir Paulus roep: 'n ontsaglike suigkrag op sy lewe. Só word Paulus 'n hardloper teen wil en dank. Dit kom nie uit Paulus self nie, maar dit is 'n gawe van God. Sy hele lewe is 'n hoog opskietende vlam tot eer van God. Soli Deo gloria! Aan God alleen die eer!