selfpub | Selfpub-Sandput
Nuus – 'n Mooi dag
Nellie Sophia Blignaut het spesiaal vir ons 'n skets geskryf oor haar troudag
"Ek is Nellie Sophia Blignaut, gebore Lessing. Ek skryf graag want ek skilder met woorde, en gee ook sò uiting aan my emosies en waarnemings. Ek skryf al meer as 30 jaar, maar het eers sowat 'n jaar gelede my skrywes na die ope gebring. Verder skilder ek graag met kwas en olieverf.
Ek is gekies vir die bundel 'Insirasie Vol 2', wat op 2 Nov moet verskyn. Ons is 23 skrywers wat gekies is om saam aan dit te skryf. Die bundel se doel is om mense te inspireer.
Dan is ek ook gekies om saam aan hul Geestelike dagstukkie-bundel te skryf, wat DV op 1 Des sal verskyn.
Ek woon aan die voet vd Waterberge, en vind baie inspirasie in die stilte en natuurskoon om my. Ek skryf graag oor ware gebeure. Soms is my skrywes diep, maar ek het ook baie humoristiese verhale om te vertel."
Vandag, presies twee-en-twintig jaar gelede, het 'n slanke, stralende, dog ietwat senuagtige bruid, die gangetjie af gestap na die preekstoel, tussen die rye en rye kerkbanke deur. In haar hande het sy 'n helderkleurige bos blomme vasgehou. Daar was rose, angeliere, St Joseph-lelies, irisse, katjiepierings, en nog vele ander fyner blommetjies in. Haar gryse pa, al in sy sewentigs, het langs haar gestap; sy hand liggies op haar elmboog. Die troumars het haar treetjie vir treetjie nader gebring aan haar bruidegom, wat met vonkelende oë voor in die kerk gestaan en wag het. In haar goudkleurige krulhare, wat skouerlengte was, was 'n blommekrans wat ooreenstemmend met haar handruiker was.Haar ivoorkleurige bruidsrok was nousluitend, en het die skraal figuur opvallend beklemtoon. Sagte valle het ondertoe uitgeklok. Die borsstuk was geborduur met fyn kant en kraletjies wat soos pêrels gelyk het. Die indrukwekkende moue was vooraf fyn beplan, volgens die bruid se eiesoortige smaak. Dit was 'n pragstuk van 'n bruidsgewaad.
Voor in die kerk het haar gryse pa, haar sagte dun sluier, wat haar gesig verberg het, stadig en versigtig opgelig, haar gekus, en aan haar toekomstige man oorhandig.Sy was totaal onbewus daarvan dat sy twintig minute laat was. Die horlosie in die kerk se wysers was met twintig minute terug gedraai, en haar broer wat die troukar bestuur het, het eers "n paar draaie deur die dorp' met haar gery.
Die onthaal was op haar ouers se plaas gehou, onder die skuur se dak. Die atmosfeer was ontspanne, en die meeste gaste het gemakliker klere gaan aantrek. Haar sewe broers en drie swaers, het die vure gestook en die vleis gebraai. Die arme bruidegom het erg deurgeloop onder die tien nuwe swaers, toe hy probeer het om te 'speech.' Dit was voorwaar 'n gesellige oor en weer geskerts.
Later het almal verskuif na een van die 'klaskamers'. Dis hier waar die vars tabakblare altyd gesorteer, geklas en op stokke gevleg is, sodat dit 'droog-oonde' toe kan gaan.