Jy het dit wragtig nie maklik nie. – Hervormend
Jy het dit wragtig nie maklik nie.	Ek het baie dinge al beleef, soos jy seker ook maar. Maar ek kan nie help om te dink dat die goed wat ek oorgekom het, soms regtig vreemd was nie. Goed wat ek gedink het nooit met my sal gebeur nie.
Een daarvan was om my werk te verloor.
Dit gebeur met baie mense, hoor ek jou sê? Met jou ook, dalk? Hoe’s dit snaaks?
Wel, dalk is wat ek daaruit geleer het dan wat vreemd is.
Toe ek in n gemeente was, het ek dit van ver af al gesien kom. Die vermoë om wat ons destyds nog n “standplaas” genoem het, te onderhou, was aan’t kwyn en ek kon die gemeente nie sover kry om harder te werk of meer te doen nie – ons was almal alreeds gedaan gesukkel. Ek kon die proses op n manier bestuur: ek het die onvermydelike uitgestel deur tydelike opofferings te maak.
Ek het ekstra werk aanvaar om die kos op die tafel te kry en die skoolfonds te betaal. Sendingwerk, en pastorale sorg aan randkerklikes en uit vreemde denominasies. (Daar sit iets in!)
Free soup, coffee and doughnuts for the unemployed
My bankbestuurder was geduldig, die kanker nie, maar my kinders sê hulle het nie toe geweet ons is “arm” nie. Toe ek daar weg is, het die gemeente weer kon beroep. Sukses, dus.
Die werksaanbod uit die buiteland was tegelykertyd vloek en seën. Ek kon weer die begroting laat klop, daar was selfs geld in die bank na die skuld afgelos is. Maar my huis was leeg.
Vele pa’s moet hulle gesinne prysgee juis sodat hulle geliefdes – sonder pa – net aan die lewe kan bly. Dog, die gat, nou in my hart pleks van my sak, was groter as wat ek met oulap kon stop.
Ek kan die meedoënlose verlies en knaende gemis nouliks beskryf; naam gee, ja, maar wat dit met my reggekry het, kan selfs ek nog nie gemaklik gesê kry nie.
Ek het so baie misgeloop. Matriek. Ienks. Eerste liefdes. Wrede teleurstellings. Graadvang. (Een keer, in die middel van Roleen se gradeplegtigheid, moes ek haar net daar los om n vliegtuig te loop haal, oor die ry net te lank was om te wag.) Kersfees en verjaarsdae. My ouers se oudword. My familie se feeste. Stoepkuier saam met vriende. Die pastoraat. Om te kan preek. Gelowiges, selfs (verbysterend) die moeilikes onder hulle.
Ek weet nou wat dit aan my gedoen het.
Ek het gewerk, dog eintlik ook nie. Gedien, maar halfhartig. Gedien tot uitbranding toe, tot stomp vingers toe het ek gewerk, maar my hart was nie meer daarin nie.
n Lewe van net werk, werk nie.
Toe verloor ek selfs dit: die werk wat my darem nog rede gegee het vir smorens opstaan. Die werk waarin ek goed was, waarvoor ek soms selfs aangeprys is. En waarvoor ek betaal is.
Dit het n jaar gevat. Soektogte, aansoeke, onderhoude, heimlike hoop, telkens verskriklike teleurstelling, en voorsienings wat uitloop. Selfs die goeie bedoelings in daai geestelike bankrekening wat mense met my laat uithou het, het begin deurskuur.
Ek kan (nog?) nie hier skryf wat die jaar gebeur het nie. Hoe doen mens dit? Ek gee nie om dat iemand minder van my sou dink as hulle dalk sou uitvind nie. As jy klaar alles anders verloor het, is n goeie naam n kleinigheid. Ek kan dit net nog self nie oor my hart kry nie.
Ek vermoed dat daar ander is wat dit ook al oorgekom het, want ek is nie uitsonderlik nie. Ek wend hierdie poging aan om iets daaroor te skryf, omdat dit my help; en dalk sukkel jy ook, dan huil ons minstens op mekaar se skouer.
Ek weet nou hoe ek en my werk verstrengel is. Dat wie ek is en wat ek doen, aan weerskante van dieselfde munt sit. Ek weet ook nou wat dit aan my doen as niemand meer daai munt wil betaal vir wat ek is en vir wat ek doen nie. Werkloosheid is moord. Genadebrood sluk swaar.
Miskien is dit hoekom vreemde goed my oorkom. Dat ek kan probeer verstaan waarmee jy worstel.
En die Here weet, en nou ek ook: jy het dit wragtig nie maklik nie.
Deel dit met iemand:Click to print (Opens in new window)Click to email (Opens in new window)Share on Facebook (Opens in new window)MoreClick to share on Twitter (Opens in new window)Click to share on LinkedIn (Opens in new window)Like this:Like Loading...	Posted on 24 Maart 201624 Maart 2016	Posted in Pastoraal,Sommer net,Van ver afTagged armoede,geld,gemis,genadebrood,mislukking,sukses,verlies,werk,werk verloor,werkloosheid	Artikelnavigasie
PekelLiefde wat hou