Honde-coronavirus wat by mense voorkom en waarom u nie bekommerd moet wees nie Magtige natuurlike
Ontspan, mense! Ek gaan nie met die volgende pandemie begin nie.
Die ontdekking van die koronavirus van honde in agt mense in 'n hospitaal in Sarawak, Maleisië, is in berig Kliniese Infeksiesiektes deur 'n groep hoog aangeskrewe internasionale wetenskaplikes. Beteken dit dus dat honde koronavirusse onder mense kan versprei?
Die eerste ding om te verduidelik is wat koronavirus vir honde is. Wat belangrik is, is dat dit baie verskil van SARS-CoV-2, die virus wat COVID-19 veroorsaak. Die koronavirusfamilie kan in vier groepe virusse verdeel word: alfa-, beta-, gamma- en delta-koronavirusse. SARS-CoV-2 val binne die betacoronaviruses-groep, terwyl die coronaviruses van honde in die aparte alfakoronavirus-groep is.
Wetenskaplikes het geweet van koronavirusse vir honde amper 50 jaar. Hierdie virusse het gedurende die grootste deel van hierdie tydperk in relatiewe onduidelikheid bestaan, en was slegs van belang vir veeartsenykundige viroloë en af ​​en toe honde-eienaars. Daar is geen vorige verslae van hierdie virusse wat mense besmet nie. Maar die skielike internasionale kollig op alle koronavirusse is om coronavirusse te vind op plekke waarheen ons nog nie voorheen gekyk het nie.
Die koronavirusinfeksies by honde wat onlangs by mense geïdentifiseer is, is eintlik ernstig ontdek. Wetenskaplikes was nie spesifiek op soek na honde-koronavirus nie, en die betrokke pasiënte het lankal herstel. Die navorsers het probeer om 'n nuwe toets te ontwikkel wat terselfdertyd alle soorte koronavirusse kon opspoor - 'n sg. pan-CoV-toets.
Na die bevestiging van die toets wat gewerk is op monsters van virusse wat in laboratoriums gekweek is, het hulle het dit op 192 menslike deppers getoets van longontstekingspasiënte in die hospitaal in Maleisië. Nege van hierdie monsters is positief vir koronavirusse getoets.
Verdere ontleding het getoon dat vyf van die nege monsters gewone menslike koronavirusse was wat verkoue kan veroorsaak. Maar verrassend genoeg was vier van die monsters honde-koronavirus. Verdere studie van pasiënte uit dieselfde hospitaal het nog vier positiewe pasiënte aan die lig gebring.
Die navorsers het neus- en keel deppers van al agt Maleisiese pasiënte bestudeer om meer te wete te kom oor die koronavirusse van honde. Monsters is in die laboratorium op honde-selle geplaas om te sien of daar enige lewende virus is. Virus uit 'n enkele monster het goed gerepliseer en virusdeeltjies kon met behulp van elektronmikroskopie gesien word. Die wetenskaplikes kon ook die genoom van die virus opeenvolg.
Die analise het bevind dat hierdie koronavirus van honde nou verwant was aan 'n paar verskillende alfakoronavirusse - insluitend dié van varke en katte - en het getoon dat dit nog nooit andersins geïdentifiseer is nie.
Geen bewyse van verdere verspreiding nie
Was hondekoronavirus verantwoordelik vir die longontsteking by die pasiënte? Op die oomblik weet ons eenvoudig nie. Sewe van die agt pasiënte is gelyktydig besmet met 'n ander virus, hetsy adenovirus, griep of parainfluenza-virus. Ons weet dat al hierdie virusse op sigself longontsteking kan veroorsaak, en dit is dus waarskynlik dat dit verantwoordelik was vir die siekte. Ons kan sê dat daar 'n verband is tussen longontsteking en koronavirus van honde by hierdie pasiënte, maar ons kan nie sê dat dit die oorsaak is nie.
Daar is kommer dat die koronavirus van honde wat by hierdie Maleisiese pasiënte geïdentifiseer is, van persoon tot persoon kan versprei, wat lei tot 'n wyer uitbraak. Wat baie nuus Dit is duidelik dat die menslike infeksies in 2017 en 2018 plaasgevind het. Dit maak die waarskynlikheid van 'n uitbraak van die koronavirus by die hond nog minder omdat daar geen bewyse is van verspreiding in die tussen drie tot vier jaar nie.
Aangesien koronavirusse die middelpunt van aandag geword het en ons soek na verwante virusse, gaan ons noodwendig meer positiewe monsters op onverwagte plekke vind. Die oorgrote meerderheid hiervan is slegs van akademiese belang en hoef nie alarm te maak nie. Dit is egter van kritieke belang dat die toesig vir nuwe koronavirusse voortduur en uitbrei sodat ons die beste moontlike kans het om in die toekoms beduidende spronge tussen spesies te identifiseer.
Sarah L Caddy, Kliniese navorsingsgenoot in virale immunologie en veeartsenykundige, Universiteit van Cambridge