Azazel - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Azazel was óf 'n geheimsinnige woestyndemon aan wie die antieke Israeliete 'n sondebok op die dag van Yom Kippur geoffer het, óf 'n ruwe krans waarop die sondebok neergewerp is om versoening te doen vir Israel se sondes.
Die enigste vermelding van "Azazel" in die Torah is te vinde in die boek Levitikus, wat beskryf dat God die hoëpriester Aaron beveel het om 'die lotte op die twee bokke te plaas, een gemerk vir die Here en die ander vir Azazel' (16: 18). Aaron moes oor die tweede bok al die ongeregtighede en oortredinge van die Israeliete bely en die bok dan in die woestyn bevry (Lev. 16: 21-22) en dit waarskynlik oor 'n krans gooi.
Die meeste rabbyne (vrees vir besmetting deur politeïsme) het 'Azazel' vertolk as die ruwe bergklip waaruit die sondebok op Yom Kippur neergewerp is,1 maar sommige (soos Nachmanides) het aangevoer dat Azazel tot die klas van "se'irim,'bokagtige demone wat die woestyn spook, waarheen die Israeliete nie geoffer het nie.2 Albei sienings word in die Joodse tradisie op verskillende maniere onderskryf en bespreek. As 'n demoon van die woestyn, lyk dit asof Azazel nou verweef was met die boek Henog as die verleier van mans en vrouens, en as leier van die opstandige leërskare (Yoma 67b).3
Die woord Azazel ( 'Ăzaz'ēl) is afkomstig van die Hebreeuse wortels 'Asas ("om sterk te wees") en 'El ("God"). 'God is sterk', 'God is sterk' of 'sterk een van God'.4 Volgens sommige geleerdes kan hierdie verbinding egter ook figuurlik 'onbedagsaamheid' (d.w.s. versterk teen iemand) of 'veragtelik teenoor God' beteken. Alternatiewelik kan die naam verwys na die robuuste en sterk bergklip waaruit die bok afgegooi is.5
Azazel is vertaal as 'sondebok' in die King James Version of the Bible (1611), wat staatmaak op William Tyndale se vertaling van die Bybel omstreeks 1530 wat verdeel is Asasel in die onderdele ez ozel: letterlik, die "bok wat vertrek," vandaar "die bok wat ontsnap." Aangesien hierdie bok, met die sondes van die mense daarop, dan oor 'n krans gestuur is of in die woestyn gedryf is om te vergaan, het die woord 'sondebok' beteken 'n persoon, dikwels onskuldig, wat die skuld vir die sondes kry of gestraf word. , misdade of lyding van ander.
Volgens Talmudiese interpretasie, het die term "Azazel" 'n ruige berg of afgrond in die woestyn waaruit die bok afgegooi is, aangedui. Dit word as 'n alternatief die woord 'Ẓoḳ' gebruik (Yoma vi. 4).6 "Azazel" word beskou as 'n verbinding van "az," sterk of ruw, en "el", magtig, daarom 'n sterk berg.7 Hierdie afleiding word aangebied deur 'n Baraita, aangehaal Yoma 67b, dat Azazel die sterkste van berge was.8
Die Talmud (Yoma 67b) identifiseer Azazel as die naam van 'n krans waaroor 'n bok gedryf is in die versoeningsritueel vir Yom Kippur. Hierdie weergawe is aangehaal deur die Bybelse kommentator Rashi, wat "azazel" as "ruwe grond" of "krans" beteken, en hierdie betekenis is aanvaar deur baie Joodse kommentators wat besoedeling van die Torah wou vermy deur spore van politeïsme of die geloof in demone. Ibn Ezra het 'Azazel' geneem om te verwys na ''n berg naby Sinai', terwyl GR Disker die 'ruwe grond' geneem het om Dudael te wees, 'n rotsagtige plek waar die gevalle engel Azazel in die gevangenis is '(I Henog 10: 4-6). Dit is ook geïdentifiseer met Hudedun, ''n rotsagtige terras in die woestyn, tien kilometer van Jerusalem af.'9
In die Hebreeuse Bybel en Rabbynse literatuur
Die eerste verskyning van die naam 'Azazel' is in die boek Levitikus 16: 8, wanneer God die hoëpriester Aaron beveel om 'die lotte op die twee bokke te plaas, een gemerk vir die Here en die ander vir Azazel' op die Joodse Versoendag. Die bok wat deur die lot vir die Here aangewys word, moet as sondoffer gebruik word, terwyl die bok wat vir Azazel bestem is, "lewendig voor die aangesig van die Here gelaat moet word om daarmee te gaan uitsoek en dit na die woestyn na Azazel te stuur" ( Lev. 16:10). Aäron moes albei sy hande op die kop van die lewendige bok lê en daaroor al die ongeregtighede en oortredinge van die Israeliete, wat ook al hulle sondes was, bely, en dit op die kop van die bok plaas; en dit sal na die woestyn gestuur word. deur die een wat aangewys is vir die taak. So moet die bok dit dan al hulle ongeregtighede na 'n onbereikbare gebied voer, en die bok sal in die woestyn bevry word. '(Lev. 16: 21-22). Levitikus sê ook dat "Hy wat die bok vir Asásel vrygemaak het, sy klere moet was en sy liggaam in die water moet bad; daarna kan hy weer in die kamp ingaan" (16:26).
Twee bokke is aangeskaf, soortgelyk aan voorkoms, hoogte, koste en tyd van seleksie.10 Toe die een hiervan aan sy regterkant en die ander aan sy linkerkant (Rashi op Yoma 39a) was, het die hoëpriester, wat deur twee ondergeskiktes bygestaan ​​is in hierdie ritueel, altwee sy hande in 'n houtkissie gesit en twee etikette uitgehaal, een opgeskryf "vir die Here" en die ander "vir Azazel."11 Die hoëpriester lê dan sy hande met die etikette op die twee bokke en sê: 'n sondoffer aan die Here 'met behulp van die Tetragrammaton; en die twee manne wat hom vergesel het, antwoord: Geloofd sy die naam van sy heerlike koninkryk tot in alle ewigheid.12 Daarna het hy 'n skarlaken woldraad aan die kop van die bok "vir Azazel" vasgemaak;13 en weer sy hande daarop gelê, het die volgende belydenis van sonde en gebed om vergifnis gesê: 'O Heer, ek het onreg gehandel, oortree, voor u aangesig gesondig: ek, my huisgesin en die heiliges van Aäron.14 Vergeef die Here, die ongeregtighede, oortredinge en sondes wat ek, my huisgesin en die kinders van Aaron, u heilige volk voor U begaan het, soos geskrywe is in die wet van Moses, u kneg, want op hierdie dag sal Hy U vergewe om reinig u van al u sondes voor die aangesig van die Here; julle sal rein wees. ''15 Die aanwesige gemeente het hierdie gebed beantwoord.16 'N Man is gekies, verkieslik 'n priester, om die bok na die afgrond in die woestyn te neem; en hy is vergesel van die vooraanstaande mans van Jerusalem.17 Tien hutte is met tussenposes opgerig langs die pad vanaf Jerusalem na die steil berg.18 Toe hy by die tiende stand kom, het diegene wat hom vergesel het, nie verder gevorder nie, maar die seremonie van ver af bekyk.19 Toe hy by die afgrond kom, het hy die skarlaken draad in twee dele verdeel, waarvan die een aan die rots vasgemaak is en die ander aan die bokhorings, en dan die bok afgedruk (Yoma vi. 1-8).20 Die krans was so hoog en ruig dat voordat die bok die helfte van die afstand tot onder die vlakte getrek het, sy ledemate heeltemal verbrysel was.21 Mans is met tussenposes langs die pad gestasioneer, en sodra die bok by die afgrond neergegooi is, het hulle met behulp van doekies of vlae vir mekaar gesê totdat die inligting na die hoëpriester gekom het, waar hy voortgegaan het met die ander dele van die ritueel.22
Die bloedrooi draad was 'n simboliese verwysing na Jesaja i. 18; en die Talmud vertel (Rashi on Yoma, 39a) dat gedurende die veertig jaar dat Simon die Regverdige hoëpriester was, die draad eintlik wit geword het sodra die bok oor die afgrond gegooi is: 'n teken dat die mense se sondes was vergewe.23 In latere tye het die verandering na wit minder gereeld geword en was dit 'n bewys van die morele en geestelike agteruitgang van die mense. Veertig jaar voor die vernietiging van die Tweede Tempel, toe die kleurverandering nie meer waargeneem is nie (l.c. 39b).24
Azazel as die verpersoonliking van onreinheid
Verder as om die erkenning van Azazel as 'n god te behels, was die stuur van die bok, soos deur Nachmanides gesê, 'n simboliese uitdrukking van die idee dat die volk se sondes en die slegte gevolge daarvan teruggestuur sou word na die gees van verlatenheid en ondergang, die bron van alle onreinheid.25 Die feit dat die twee bokke voor God aangebied is voordat die een geoffer is en die ander in die woestyn gestuur is, was 'n bewys dat Azazel nie by God gerangskik is nie, maar bloot beskou word as die verpersoonliking van goddeloosheid in teenstelling met die regverdige regering van God. .26 Die ritus lyk enersyds na die afstuur van die efa met die vrou wat boosheid binne-in die land Sínear in die gesig van Sagaria vertoon het (vers 6-11), en andersyds die verhuring los van die lewende voël op die oop veld in die geval van die melaatse wat uit die plaag genees is (Lev. xiv. 7), is inderdaad deur die mense van Jerusalem beskou as 'n manier om hulself van die sondes van die jaar te bevry.27 Net so het die skare, wat Babiloniërs of Alexandriërs genoem word, die bokhaar getrek om dit vinniger te maak, en die las van die sondes daarmee weggevoer (Yoma vi. 4, 66b; 'Sendbrief van Barnabas,' vii.) En die koms van die die versplinterde dier aan die onderkant van die vallei van die rots van Bet Ḥududo, twaalf myl van die stad af, was 'n teken van die waai van tjalies aan die inwoners van Jerusalem, wat die geleentheid gevier het met hewige vreugde en te midde van dans op die berge (Yoma vi. 6, 8; Ta'an. iv. 8).28 Die figuur van Azazel was blykbaar 'n voorwerp van algemene angs en ontsag, eerder as 'n vreemde produk of die uitvinding van 'n laat wetgewer.29
Leier van die opstandige leërskare
Die verhaal van Azazel as die verleier van mans en vroue was ook bekend vir die rabbyns:
"Die Azazel-bok sou versoening doen vir die slegte dade van 'Uzza en' Azzael, die leiers van die opstandige leërskare in die tyd van Henog." (Tanna d. B. Yishma'el: Yoma 67b); en nog beter van Midrash Abkir, einde, Yalk., Gen. 44, waar Azazel voorgestel word as die verleier van vroue, en hulle die kuns leer om die liggaam te verfraai deur kleur en verf (vergelyk "Chronicles of Jerahmeel", trans. deur Moses Gaster, xxv. 13).30
Volgens Pirke De-Rabbi Eliezer xlvi. (comp. Tos. Talmud tractate Megillah 31a), is die bok aan Azazel aangebied as omkoopgeld dat hy wat identies is met Samael of Satan, nie deur sy beskuldigings die versoening van die sondes op daardie dag moet verhoed nie.31
Pirke de Rabbi Eliezer (l.c.) identifiseer hom met Samael; en die Zohar Ahare Mot, wat Nachmanides volg, met die gees van Esau of heidendom; nog steeds, terwyl hy een van die vernaamste demone in Kabbalah was, het hy nooit in die leerstelsel van die Judaïsme 'n soortgelyke posisie as die van Satan verkry nie.32
In die eerste Henog
Volgens 1 Henog ('n boek van die Apokriewe) is Azazel (hier gespel) 'ăzā'zyēl) was een van die hoof Grigori, 'n groep gevalle engele wat met vroulike mense getrou het. Dieselfde verhaal (sonder om melding te maak van Azazel) word in Genesis 6: 2-4 vertel:
Dat die seuns van God die dogters van mense sien dat hulle mooi was; en hulle het vir hulle vroue geneem van alles wat hulle gekies het. ... in die dae was daar reuse op die aarde; en ook daarna, toe die seuns van God by die dogters van die mense ingekom en vir hulle kinders gebaar het, het dit helde geword van ouds, manne van aansien.
1 Henog beeld Azazel uit as verantwoordelik om mense te leer wapens en skoonheidsmiddels maak, waarvoor hy uit die hemel gewerp is. 1 Henog 2: 8 lui:
En Asásel het die mense geleer om swaarde en messe te maak, en skilde en borstas; en die metale van die aarde en die kuns om dit te bewerk, aan hulle bekend gemaak; en armbande en ornamente; en die gebruik van antimoon en die verfraaiing van die ooglede; en allerhande kostelike klippe en alle kleurtinkies. En daar het baie goddeloosheid ontstaan, en hulle het hoerery gepleeg, en hulle het verdwaal en in al hul weë verdorwe geraak.
Die korrupsie wat Azazel en die Grigori meegebring het, verneder die menslike geslag, en die vier aartsengele (Michael, Gabriel, Raphael en Uriel) "het gesien hoe baie bloed op die aarde vergiet word en alle wetteloosheid op die aarde gedoen word ... Die siel van mense hulle het hulle geding en gesê: "Bring ons saak voor die Allerhoogste; ... U sien wat Azazel gedoen het, wat alle ongeregtigheid op aarde geleer het en die ewige geheime in die hemel geopenbaar het wat mense probeer leer het."
God sien die sonde wat deur Azazel teweeg gebring word, en RafaEl laat hom Azazel met die hand en voet bind en in die duisternis werp; en maak 'n opening in die woestyn, wat in Dudael is, en gooi hom daarin. En plaas ruwe en gekantelde rotse op hom en bedek hom met duisternis, en laat hom daar vir ewig bly en sy aangesig bedek, dat hy nie lig kan sien nie. '
Die binding van Raphael van Azazel aan die woestynrots van Dudael in Bo-Egipte verskyn weer in die boek Tobit, wat in Katolieke en Ortodokse Bybels voorkom, maar nie in die Joodse of die meeste Protestantse Bybels nie. In daardie boek (die enigste plek in Christelike Bybels waar Raphael verskyn), vergesel hy die jong man Tobias (Tobit) op sy gevaarlike reis om met sy neef Sarah te trou, wie se sewe vorige mans op haar huweliksnag vermoor is deur die demoon Asmodeus. Raphael red Tobias van dieselfde lot deur hom te wys hoe om ook met die demoon om te gaan.
Die lot van Azazel word voorspel aan die einde van die eerste boek Henog, waar God sê: 'Op die dag van die groot oordeel sal hy in die vuur gewerp word. ... Die hele aarde is beskadig deur die werke wat deur Azazel geleer is: gee aan hom alle sonde toe. '(1 Henog 2: 8)
In 3 Henog is Azazel een van die drie engele (Azza (Shemhazai) en Uzza (Ouza) is die ander twee) wat die hoë rang van Henog teëgestaan ​​het toe hy die engel Metatron geword het. Terwyl hulle op hierdie tydstip geval het, was hulle nog in die hemel, maar Metatron hou nie van hulle nie en het hulle uitgedryf. Hulle staan ​​voortaan bekend as die 'drie wat die meeste skuld kry' vir hul betrokkenheid by die val van die engele wat met vroulike vrouens trou. Daar moet onthou word dat daar gesê is dat Azazel en Shemhazai die leiers van die 200 gevalle was, en dat Uzza en Semhazai toesighoudende engele van Egipte was met sowel Shemhazai as Azazel. Hulle was ook verantwoordelik om die geheime van die hemel te leer. Die ander engele versprei na 'elke hoek van die aarde'.
'N Ander vreemde skrifgedeelte in 3 Henog noem dat hoewel die liggame van die engele sou brand en sterf' sou hulle siele by God wees 'en die water na ys sou word' wat vir hulle genesing sou wees ', alhoewel hulle dit nie weet nie.33
In die Apokalips van Abraham
In die ekstra-kanoniese teks, die Apokalips van Abraham, word Azazel uitgebeeld as 'n onreine voël wat neergedaal het op die offer wat Abraham berei het. (Dit verwys na Genesis 15:11: "Roofvoëls het op die karkasse afgekom, maar Abram het hulle weggejaag" niv).
En die onreine voël het met my gespreek en gesê: "Wat doen u, Abraham, op die heilige hoogtes, waar niemand eet of drink nie, en ook nie voedsel vir mense daaraan gee nie? Maar almal sal deur vuur verteer word en opklim die hoogte, hulle sal jou vernietig. '
En toe ek die voël sien praat, het ek dit aan die engel gesê: "Wat is dit, my heer?" En hy het gesê: "Dit is 'n skande; dit is Azazel!" En hy sê vir hom: Skaam jou, Azazel! Want die deel van Abraham is in die hemel, en joune is op die aarde, want jy het hier gekies en verower geraak oor die woning van jou gebrek. Daarom is die ewige heerser, die Magtige Een het vir jou 'n woning op aarde gegee, deur jou 'n leuen van alle bose geeste, en deur jou toorn en beproewings oor geslagte mense wat onregmatig leef (Abr. 13: 4-9).
Hy word ook met die slang (Satan) en die hel geassosieer. In hoofstuk 23, vers 7, word hy beskryf as sewe koppe, 14 gesigte, "hande en voete soos 'n man en op sy rug ses vlerke aan die regterkant en ses aan die linkerkant."
Abraham sê dat die goddelose "in die buik van die listige wurm Azazel sal neerlê en deur die vuur van die tong van Azazel verbrand sal word" (Abr. 31: 5), en vroeër aan Azazel self gesê: "Mag u die vuur van die land wees oond van die aarde! Gaan, Azazel, na die onvoltooide dele van die aarde, want u erfenis is oor die wat saam met u is "(Abr. 14: 5-6).
In hierdie Skrifgedeeltes is daar die idee dat God se erfenis (die geskape wêreld) grotendeels onder die heerskappy van die kwaad verkeer - dit wil sê, dit word 'met Azazel gedeel' (Abr. 20: 5), en hom weer identifiseer met Satan, wat ook "die vors van hierdie wêreld" (Johannes 12:31, vlak).
In moderne Hebreeus is Azazel 'n sinoniem vir die woord Hel, en die gesegde "lekh l'Azazel" (לך לעזאזל) is die ekwivalent van die Engelse vloek "Go to Hell!" Azazel word dikwels beskryf as een van die eerste euwels ter wêreld, en word gereeld hoog in die hel se hiërargie geplaas.
Sommige gebruik Azazel as 'n sinoniem van Satan, maar ander is van mening dat dit afsonderlike entiteite is, hoewel baie mense dit eens is dat Satan se tradisionele satyragtige voorkoms waarskynlik oorspronklik op Azazel gebaseer is, omdat daar dikwels gesê word dat Azazel soortgelyk aan dié van Eliphas Lévi se uitbeelding van Baphomet, soos dié van 'n bok met menslike gesindheid, dikwels met 'n paar leeragtige vlerke.
Sommige identifiseer ook Azazel met "The Beast" of as "The Dragon" uit Openbaring.
Volgens die Boek van Henog is Azazel die hoof van die Se'irim ('die harige'). Die Se'irim is bokdemone wat die woestyn spook en aan wie die meeste primitiewe Semitiese stamme offers gebring het. Jerobeam het moontlik priesters vir die Se'irim aangestel (2 Kron 11:15), maar dat Josia die plekke waar hulle aanbid het, vernietig het (2 Konings 23:19).
Die Se'irim word in Levitikus 17: 7 en 2 Kronieke 11:15 genoem. Verder sê Jesaja 34:14 dat die Se'irim mekaar groet onder die puinhope van Edom saam met Lilith en ander wilde diere.
Collin de Plancy's Woordeboek infernal (1863) beskryf Azazel as die voog van bokke. Op die tiende dag van Tisri, op die fees van die uitvaart, was dit die Joodse gewoonte om lotte vir twee bokke te trek: een vir die Here en die ander vir Azazel. Die bok vir die Here is toe geoffer en die bloed daarvan as versoening gedien. Met die bok vir Azazel sou die hoëpriester albei sy hande op die bok se kop plaas en beide sy sondes en die sondes van die mense bely. Die bok ("sondebok") is daarna in die woestyn gelei en vrygelaat. Azazel het die bok dan terugbesorg.
In die letterkunde
Azazel word in 'n aantal werke in verskillende media opgeroep of verwys, waaronder boeke, musiek, strokiesprente, speletjies, films en televisie. 'N Volledige lys is buite die bestek van hierdie artikel. Klassiek, Cornelius Agrippa34 lys vier gevalle engele as die teenoorgesteldes van die vier heilige heersers van die elemente; onder hulle is Azael, wat vasgeketting is in 'n woestyn waar hy sal bly tot die oordeelsdag.35 Die mees noemenswaardige beskrywings is egter die verwysings wat deur die Romantiese digters na hom gemaak is: Azazel (beskryf as ''n gerub lank') is 'n gevalle engel en Lucifer se standaarddraer in John Milton's Paradys verlore, en is een van die engele in Lord Byron se drama Hemel en aarde. Milton het Azazel beskryf as die eerste poortonderwyser van die infernale leërs. Azazel is ook die naam van die demoon wat Markus die ketter dien. Onder skrywers van die twintigste eeu word die naam Azazel gebruik vir karakters deur skrywers so uiteenlopend soos Mikhail Bulgakov, Isaac Asimov, Salman Rushdie en Boris Akunin. In visuele media verskyn Azazel as 'n duiwelsgees in die film gedaal, en is die hoofkarakter in die Britse televisie-wetenskapfiksiereeks "HEX." Hy verskyn ook in die ABC Family MiniSeries, "Fallen."
↑ Kyk Yoma 67b; Sifra, Aḥare, ii. 2; Targum Jerusalem Lev. xiv. 10, en die meeste Middeleeuse kommentators). Ibid.
↑ vgl. "Kronieke van Jerahmeel," trans. deur Moses Gaster, xxv. 13.
↑ Die American Heritage-woordeboek van die Engelse taal, 4de uitg. (Houghton Mifflin Company, 2000. ISBN 0395-82517-2)
↑ Jewishencyclopedia.com: Azazel.Onthou op 18 Februarie 2008.
↑ Ibid..Onthou 18 Februarie 2008.
↑ Gunther Plaut, en David E. S. Stein. Die Torah, 'n moderne kommentaar. (Union for Reform Judaism, 2005), 1735, noot 4.
↑ Jewishencyclopedia.com: AzazelRetrieve 18 Februarie 2008.
↑ Engele is van vuur gemaak.
↑ Cornelius Agrippa. Okkultiese filosofie of toorkuns. (Samuel Weiser Inc., 1973.)
↑ Jacques-Albin-Simon Collin de Plancy en Hubert Juin. Dictionnaire infernal. (Editions 10/18, 1999)
Hierdie artikel bevat teks uit die Joodse Ensiklopedie van 1901-1906, 'n publikasie nou in die openbare domein.
Agrippa, Cornelius. Okkultiese filosofie of toorkuns. York Beach, ME: Samuel Weiser Inc., 1973.
Davidson, Gustav. Woordeboek van engele: insluitend die gevalle engele. Free Press, 1994. ISBN 978-0029070529
de Plancy, Jacques-Albin-Simon Collin en Hubert Juin. Dictionnaire infernal. Editions 10/18, 1999. ISBN 978-2264029560
Levy, Ralph D. Die simboliek van die Azazel-bok. International Scholars Press, 1998. ISBN 978-1573093231
Plaut, Gunther en David E. S. Stein. Die Torah, 'n moderne kommentaar. New YorK: Union for Reform Judaism, 2005. ISBN 978-0807408834
Profeet, Elizabeth Clare. Gevalle engele en die oorsprong van die bose: waarom kerkvaders die boek Henog en die ontstellende openbarings daarvan onderdruk het. Gardiner, MT: Summit University Press, 2000. ISBN 978-0922729432