Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt op 18 Julie 2010
Die Brief aan die Efesiërs – 29 (Ons Geestelike Geveg - 09) 
Ef.6:10-18 ~ Verder nog dit: Soek julle krag in die Here en in sy groot mag. 11 Trek die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle op julle pos kan bly ondanks die listige aanslae van die duiwel. 12 Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug. 13 Trek daarom die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle die stryd tot die einde toe gevoer het, nog op julle pos kan bly staan. 14 Bly dan op julle pos, toegerus met die waarheid as gordel om julle heupe, die vryspraak deur God as borsharnas, 15 en die bereidheid om die evangelie van vrede te verkondig as skoene aan die voete. 16 Daarby moet julle altyd geloof as skild in die hand hê, want daarmee sal julle al die brandpyle van die Bose kan afweer. 17 Sit verlossing as helm op en vat die swaard van die Gees, dit is die woord van God. 18 Doen dit alles biddend en smeek God by elke geleentheid deur die Gees. Wees waaksaam en bid gedurig vir al die gelowiges. 19Bid ook vir my dat wanneer ek preek, God my die woorde gee dat ek die geheimenis van die evangelie met vrymoedigheid kan bekend maak. 20 Ter wille van hierdie evangelie is ek 'n gesant in boeie. Bid dat ek dit met vrymoedigheid kan verkondig soos dit my opgelê is. 21 Tigikus, die medegelowige wat ek baie lief het, die getroue dienaar in diens van die Here, sal julle alles vertel, sodat julle ook kan weet hoe dit met my gaan en wat ek doen. 22 Ek stuur hom juis hiervoor na julle toe, sodat julle kan hoor hoe dit hier by ons gaan en, sodat hy die kommer in julle gemoed kan wegneem. 23 Vrede vir die broers, en liefde en geloof, van God die Vader en die Here Jesus Christus! 24 Die genade sal by almal wees wat vir ons Here Jesus Christus met onverganklike liefde liefhet.
Die swaard waarna Paulus hier in v.17b verwys is 'n "machaira" –swaard wat so tussen 15 cm. en 46 cm. in lengte was – 'n kort swaard dus. Hierdie was 'n algemene swaard wat deur die Romeinse voetsoldate gebruik is en was uiters geskik vir hand-tot-hand gevegte. Hierdie swaard was in 'n skede aan die gordel van die soldaat gedra en was altyd byderhand en gereed vir gebruik. Dit was dieselfde swaard wat die soldate gedra het toe hulle Jesus in Matt.26 in hegtenis kom neem het en wat Petrus gedra het toe hy die Hoë Priester se slaaf se oor afgekap het. Jakobus is ook deur Herodes se laksmanne met hierdie tipe swaard tereggestel (Hand.12:2).
Wanneer Paulus verwys na die swaard van die Gees, verwys hy eerder na die Bron van hierdie wapen, as na die aard van die swaard. Uit die konteks weet ons dan ook dat dit 'n geestelike wapen is wat gebruik word in ons stryd teen die bose. Wat sê ek dus? As Paulus praat van die swaard van die Gees, sê hy, dat die Gees, of te wel die Heilige Gees, die Bron en Oorsprong van die swaard is. Volgens Joh.14:17, is Hy die Gees van die waarheid. En sien ons in v.26, dat ~ Hy (ons) alles leer en (ons) herinner aan alles wat (Jesus) vir (ons) gesê het.
Die kern van Paulus se opmerking dus in v.17 van Ef.6, is dat ons as gelowiges sal weet hoe om hierdie swaard van die Gees te gebruik. Dit is nie 'n fisiese wapen wat deur mensehande gemaak is nie, maar 'n geestelike wapen wat sy oorsprong by God self het. Net soos wat ons te alle tye die helm van verlossing en die skild van geloof in gereedheid moet hê, moet ons ook die swaard van die Gees gereed en byderhand hê.
Dit is ook interessant om te besef dat die swaard, wat die laaste stuk van die gelowige se gevegsmondering is, die enigste offensiewe stuk mondering is. Die ander stukke was defensief van aard, maar nie die swaard nie. Ons sien in Joh.8:44 dat die satan, 'n leuenaar en die vader van die leuen is en dat daar geen waarheid in hom is nie. Wat is dan die mees effektiewe wapen wat ons moet gebruik teen die vader van die leuen? Daar is maar net een wapen wat ons teen die leuen kan gebruik en dit is die waarheid
3. DIE SWAARD:
Daar bestaan geen onduidelikheid oor wat die swaard van God is nie. Paulus gee onmiddellik, nadat hy praat van die swaard, vir ons 'n verduideliking van wat dit is – v.17 ~ ...dit is die woord van God – die Heilige Gees geïnspireerde woord (die Bybel) dus.
Wanneer ons na die Grieks kyk, sien ons dat daar meer as een woord is wat vir die woord van God gebruik word. Die een is "logos" wat bv. in Joh.1:1 gebruik word ~ In die begin was die Woord daar, en die Woord was by God, en die Woord was self God. Hierdie woord verwys dus na Jesus Christus self – Hy ís die Woord.
Die ander Griekse woord wat gebruik word, is "rhema". Hierdie woord, nl. "rhema" is die woord wat Paulus hier in Ef.6:17 gebruik. "Rhema" verwys egter na 'n gedeelte van God se geskrewe openbaring. So is Joh.3:16 bv. 'n "rhema"- woord ~ God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê. Ook is Rom.3:23 'n goeie voorbeeld van God se "rhema"- woord ~ Almal het gesondig, en het nie deel aan die heerlikheid van God nie. So is elkeen van die ander Skrifgedeeltes dus "rhema"-woorde. Anders gestel: Die Bybel ("rhema") is Jesus Christus ("logos") se Woord ("rhema").
4. CHRISTUS ONS VOORBEELD:
Paulus sê dus vir ons in ons gelese gedeelte, dat ons God se Woord (die Bybel) moet opneem in ons geveg teen die bose. Wanneer ons die Woord van God gebruik as gevegsmiddel, of as swaard in ons geveg teen die satan, moet ons besef dat ons die kragtigste wapen van alle wapens in die hand het in ons stryd teen die magtigste vyand wat daar nog ooit was. Wat meer is, hierdie "Swaard" van ons, is nie net geskik vir 'n defensiewe geveg nie, maar ook vir 'n offensiewe geveg.
Gedurende die stryd tussen Christus en die satan in die wildernis, soos opgeteken in Matt.4, het Satan vir Jesus drie keer versoek (of aangeval) en Christus het elkeen van hierdie aanvalle afgeweer met aanhalings uit die Woord van God – daarom dat Hy elke keer gesê het ~ ...daar staan geskrywe en dan het Hy aangehaal uit die Ou Testament (Deut.8:3; 6:16; 6:13). Christus Jesus is die Meester Swaardvegter en Sy offensiewe optrede teen die satan, het die satan bedroë daarvan laat afkom, want die Woord is duidelik daaroor – Matt.4:11 ~ Daarna het die duiwel Hom met rus gelaat, en daar het engele gekom en Hom versorg. Net so het Jesus ook die vyand finaal aan die kruis oorwin, toe Hy gesê het ~ ...dit is volbring (Joh.19:30).
Mag hierdie les wat Jesus in die wildernis vir ons geleer het, nie by ons verbygaan nie, want indien Jesus, die volmaakte mens, in Sy geveg met die bose, die Woord as swaard gebruik het, hoeveel te meer moet ons as onvolmaakte mense, nie hierdie volmaakte swaard gebruik nie! In hierdie verband is dit uiters betekenisvol dat Moses in Deut.32:46-47 (dieselfde boek as wat Jesus gebruik het om die satan in die wildernis teen te staan), die volgende aan die volk gesê het ~ Neem al die woorde waarmee ek julle vandag vermaan het, ter harte. Julle moet julle kinders beveel om dit te gehoorsaam en te lewe volgens hierdie hele wet (dit is de Woord van God). 47 Dit is nie 'n geringe saak vir julle nie, dit is die lewe vir julle, en deur hierdie gebod te onderhou, sal julle julle verblyf verleng in die land wat julle in besit sal neem wanneer julle die Jordaan deurtrek.
Ons moet die voorbeeld van die Psalmdigter ter harte neem wanneer hy in Ps.119:11sê (en ek lees uit die E.S.V.) ~ I have stored up your word in my heart, that I might not sin against you.
Hoe werk dit om God se Woord as wapen – as swaard, teen die satan te gebruik? Ons moet besef dat God se Woord, Sy gedagtes openbaar en God se gedagtes kan nie onderwerp word aan sonde nie, omdat God heilig en volmaak is. Daarom, indien ons God se Woord in ons harte bewaar, kán sonde en versoekings nie ons lewe oorheers nie – dit kan net eenvoudig nie, want 1Joh.2:14b bevestig dit ook, wanneer dit sê ~ ... omdat julle sterk is en die woord van God in julle bly en julle die Bose oorwin het.
Die Woord van God is 'n dodelike wapen teen die vyand. Hoor net hoe beskryf Hebr.4:12 die "Swaard" ~ Die woord van God is lewend en kragtig. Dit is skerper as enige swaard met twee snykante en dring deur selfs tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg. Dit beoordeel die bedoelings en gedagtes van die hart. Hoe kan "die vader van die leuen" (die satan) enige iemand wie hierdie swaard in die hand het, mislei en versoek, want met hierdie wapen in die hand ontbloot jy die vyand oombliklik.
Niks in die wêreld is meer kragtig as die Woord van God nie.
5. VAT DIE SWAARD:
Paulus sê in v.17 ~ ... vat die swaard van die Gees, dit is die woord van God. Hy sê nie: As jy wil, neem die swaard nie. Hy sê ook nie: As jy daaraan dink om dit te gebruik nie. Nee, hy sê: Vat dit, m.a.w. gebruik dit; dit moet byderhand wees; dit moet altyd in die hand wees. Dit is m.a.w. 'n opdrag. En as dit 'n opdrag is, moet ons weet hóé om dit te gebruik.
· In die eerste plek moet ons die Woord lees ten einde hierdie wapen doeltreffend te gebruik. Dit is ondenkbaar dat enige persoon wat homself 'n Christen noem, nie die Bybel gereeld lees nie. Die mens se verstand is nou maar net een maal so dat ons nie iets wat ons een keer lees, vir altyd kan onthou nie en daarom moet ons dit gereeld lees.
· Tweedens moet ons die Woord gereeld oordink. Dit was die geheim van "groot manne" in die kerkgeskiedenis – manne soos Hudson Taylor, John Bunyan en talle ander. Ps.1:1-3 sê ~ Dit gaan goed met die mens wat nie die raad van goddeloses volg nie, nie met sondaars omgaan en met ligsinniges saamspan nie, 2 maar wat in die woord van die Here sy vreugde vind, dit dag en nag oordink.
· Derdens word die swaard die gouste gegryp en vir aksie gereed gekry, deur die Woord te memoriseer.
· Vierdens word ons kragtige swaardvegters as ons die Woord bestudeer. 2Tim.2:15 (O.A.V.) ~ Lê jou daarop toe om jou beproef voor God te stel as 'n werker wat hom nie hoef te skaam nie, wat die woord van die waarheid reg sny.
Laat ons die swaard stewig vasgryp in die hand deur die Woord doelgerig en met toewyding te bestudeer en te memoriseer, want ons is in 'n hewige en lewenslange oorlog gewikkel. Ons moet die volle wapenrusting aantrek en dit permanent aan hou.
Paulus sluit egter nie sy beskrywing van die wapenrusting af met die swaard van die Gees nie. Nee, hy gaan voort deur 'n uiters belangrike faset van ons oorlogvoering in vv.18-20 te beskryf – so 'n belangrike faset, dat ons daarsonder met al die gevegsmondering op hul plek, nie staande sal kan bly nie en dit is gebed.
Hoe belangrik Paulus gebed sien, word vir ons pragtig beklemtoon in v.18 ~ Doen dit alles biddend en smeek God by elke geleentheid deur die Gees. Wees waaksaam en bid gedurig vir al die gelowiges. Wanneer ons na die Engelse vertaling van hierdie vers kyk, word dit nog mooier uitgelig ~ ...praying at all times in the Spirit, with all prayer and supplication. To that end keep alert with all perseverance, making supplication for all the saints (E.S.V.). Vier keer gebruik Paulus die woord "all". In Grieks is die woord wat Paulus hier gebruik, paõ (pas) en dit beteken o.a. altyd; elke keer; daagliks; so veel as moontlik. Wat Paulus dus hier t.o.v. gebed sê, is dat ons te alle tye moet bid; dat ons met allerlei soorte gebede moet bid; dat ons volhardend moet bid en laastens, dat ons vir alle gelowiges moet bid.
· Eerstens dan: Bid te alle tye. Wat bedoel Paulus hiermee? Presies dit wat hy sê – te alle tye; oral; enige tyd; enige plek; onder alle omstandighede. M.a.w. ons moet in alle situasies en onder alle omstandighede bid.
Wanneer ons gelukkig en opgewonde is moet ons, ons geluk en opwinding uitdruk teenoor God en Hom dank daarvoor. Wanneer ons terneergedruk en hartseer is, moet ons bid en ons hart deel met God. Ons moet by die werk bid en oppad en ook wanneer ons met vakansie is – te alle tye! Daar moet en mag geen situasie in die lewe wees waar en wanneer God nie deel is van ons gebedslewe nie.
Ons moet egter gebed, soos wat Paulus dit hier beskryf, in verband bring met die konteks waarbinne Paulus dit sê, nl. die wapenrusting en ons stryd teen die bose. Hoe kan ons die gordel van waarheid om ons heupe aansit en in plek hou sonder gebed? Hoe kan ons die borsharnas van vryspraak aansit sonder gebed? Wat sal die skild van geloof in ons hand hou, as dit nie vir gebed is nie? Of ons verlossing? Net God kan en sal dit alles uit genade vir ons doen, maar dan moet ons Hom deur gebed daarom vra, want uit eie krag kan en sal ons nooit as te nimmer daarin slaag om dit self reg te kry nie.
Ons sal nooit ons geloof kan laat seëvier tydens vervolging en beproewing as ons dit nie in geloof van God die Vader vra nie. Nee, ons moet te alle tye bid.
· Tweedens sê Paulus: Bid allerlei soorte gebede. Nou wat beteken dit? Ons moet daarop fokus dat ons gebedslewe nie net uit een soort gebed moet bestaan nie.
So baie gelowiges se gebede is deurspek met versoek op versoek. Ek dink dat die Engelse akroniem, wat ek al van tevore met julle gedeel het, 'n pragtige en maklike manier is om na gebed te kyk en dit te gebruik wanneer ons bid, nl.: ACTS wat staan vir "Adoration" (aanbidding en verering), "Confession" (belydenis), "Thanksgiving" (danksegging) en "Supplications" (smeking en voorbidding).
- Aanbidding is die eerste faset waarmee ons altyd ons gebede mee moet begin. Ons sal nooit werklik bewus wees van met Wie ons te doen het en wat se hulpbronne God tot ons beskikking stel, indien ons nie ons gedagtes laat wentel om wie en wat God waarlik is nie. Alle lof en eer kom Hom te alle tye toe en daarom is dit reg dat ons gebede altyd sal begin met aanbidding – aanbidding van 'n genadige, liefdevolle, almagtige, maar ook heilige God.
- Die tweede woord in ons akroniem is "confession", of te wel, belydenis. Hierdie is 'n baie belangrike tipe van gebed, want om in die teenwoordigheid van die heilige God neer te buig en Hom te aanbid as 'n almagtige en soewereine God, sal en behoort ons noodwendig intens bewus te maak van ons sondige verlede (in gedagtes, dade en woorde) en dit behoort ons te dryf tot sondebelydenis. Jes.59:1-2 sê ~ Die arm van die Here is nie te kort om te help nie en sy oor is nie te doof om te hoor nie. 2 Dit is julle oortredinge wat skeiding gebring het tussen julle en julle God, dit is julle sondes wat maak dat Hy Hom nie aan julle steur nie en nie na julle wil luister nie.
- Die derde soort gebed of die derde faset van ons gebed moet bestaan uit danksegging ("thanksgiving"). Ons is altyd maar té haastig om dinge van ons Hemelse Vader te vra en ons vergeet so maklik om dankie te sê vir dit wat ons reeds in die verlede van Hom ontvang het en selfs vir daardie dinge wat ons as vanselfsprekend aanvaar. Wanneer ons God dank is daar veral een ding waarvoor ons Hom moet dank en dit is vir redding en vergifnis wat ons reeds ontvang het.
- Laastens is smeking ("supplication"). Die laaste faset en laaste tipe van gebed, is dié van smeking, waar ons, ons behoeftes aan God bekend maak. Jesus het ons immers self geleer dat ons van Hom mag vra, toe Hy in Matt.6:11 gesê het dat ons vir ons daaglikse brood moet vra. Indien ons in gebed na God gaan en van Hom vra wat volgens Sy wil is, kan ons die versekering hê dat Hy dit aan ons sál skenk (1Joh.3:21-22).
· In die derde plek sê Paulus: Bid volhardend. In die Engelse vertalings staan daar – "Pray always". Daarmee wil Paulus nié sê dat ons permanent in gebed moet verkeer nie. Nee, wat hy sê, is dat ons te alle tye van die dag of nag, die vrymoedigheid moet en mag neem om te bid én ons moet gebruik maak van die geleentheid om dit te doen (dank Hom bv. kort-kort vir allerlei dinge deur die dag wat rondom jou gebeur of waaraan jy dink, ens.). Gebed moet dus 'n natuurlike deel van ons lewe word. Ons moet dus die vrymoedigheid neem om selfs tydens 'n gesprek vir iemand te sê dat jy nou eers wil bid; of terwyl jy bestuur; of in jou bed; of by die werk, ens. Gebed word dus nie afgesonder net vir spesiale gebedsgeleenthede, of sekere tye van die dag nie.
Ons moet onthou, dat die duiwel alles in sy vermoë doen om te keer dat ons bid (ook in 'n groep, of in die gemeente) – hy sê so maklik vir ons dat ons nie kan bid nie, want "so en so" is 'n gebedsreus en wie is ek om voor hom te bid – en ons "val" telkens vir sy leuen. Kan ek dit maar sê? Wanneer ons in 'n groep bid en ek nie saam bid nie, moet ek myself gaan ondersoek en vra waarom ek dit nie doen nie – wie vrees ek die meeste: My boers en susters? Die satan? Of vrees ek God die meeste? Indien my antwoord God is (en dit behoort die geval te wees as ek wedergebore is), dan mag ek nie stilbly nie – dan móét ek by elke geleentheid bid! Dan móét ek volhardend bid!
· Laastens sê Paulus: Bid vir alle gelowiges. Hoe is dit moontlik om vir alle gelowiges te bid – ons ken nie eens almal nie? Die gedagte wat Paulus hier het, is dat ons in die algemeen vir onbekende gelowiges moet bid en dan spesifiek ook vir bekende gelowiges. Dit impliseer "huiswerk" of navorsing, want as ons bv. vir die Kazakhstanse gelowiges wil bid, moet ons iets van hulle weet. Ten einde dit te kan doen kan jy bv. na ons gemeente Blog gaan (http://www.diewaarheidmaakvry.blogspot.com/) – daar verskyn elke dag 'n foto van 'n inwoner van 'n bepaalde volksgroep met besonderhede waaroor gebid kan word. Of skryf in vir 'n Sendingorganisasie se nuusblad, want daarin sal jy ook inligting t.o.v. gebedsversoeke vir volksgroepe en gelowiges in daardie land ens. vind. 'n Ander handige boek is "Operation World" van Patrick Johnstone (of hulle Webtuiste: http://www.operationworld.org/) en 'n uitstekende Webtuiste waar talle inligting verkry kan word is: http://www.joshuaproject.net/. Ek wil jou uitdaag om voortaan, weekliks saam met my te bid vir gelowiges in vreemde lande (ek sal ook voortaan 'n blaadjie oor die groep waarvoor ons gedurende die week kan bid, in ons Bulletin plaas).
Ek het gesê dat ons gebede egter ook spesifiek moet wees. Paulus gee vir ons 'n voorbeeld hier, deurdat hy in v.19 sê, ...Bid ook vir my. Dit impliseer twee dinge: Eerstens moet ons as broers en susters by mekaar betrokke raak, sodat ons kan weet en die vrymoedigheid kan neem om vir 'n broer of suster te vra waarvoor ons kan bid, MAAR, dit impliseer ook dat ek as gelowige soos Paulus moet maak en die vrymoedigheid moet neem om my broers en susters te vra om vir bepaalde behoeftes te bid.
7. VREDE VIR ALMAL:
Paulus se gedagtes was waarskynlik nog steeds besig met gebed, toe hy sy brief aan die Efesiërs afgesluit het. En hy skryf in sy slotparagraaf aan hulle en sê dat die draer van die brief, nl. Tigikus vir hulle sal vertel hoe dit met hom gaan, sodat hulle vir hom en sy medewerkers kan bid. Hy gaan egter voort en hy bid vrede en liefde en geloof op hulle af. Dit is interessant dat hierdie drie onderwerpe dan ook die hoekstene was waarop Paulus hierdie bepaalde brief gebou het en daarom bid hy dit ook vir sy lesers toe en mag elkeen van ons ook hierdie drie hoekstene vir mekaar bid, maar ook ervaar ~ Vrede en liefde en geloof, van God die Vader en die Here Jesus Christus (vir julle)! 24 Die genade sal by (julle) almal wees wat vir ons Here Jesus Christus met onverganklike liefde liefhet. Amen.
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 18 Julie 2010
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 12:22 PM
Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt op 11 Julie 2010
Die Brief aan die Efesiërs – 28 (Ons Geestelike Geveg - 08) 
Die vyfde stuk van God se wapenrusting word verteenwoordig deur die Romeinse soldaat se helm – 'n item waarsonder geen soldaat ooit in 'n gevegsituasie betrokke sou raak nie. Hierdie helms was gewoonlik van, óf dik leer, óf swaar gegote, of uitgeklopte metaal gemaak en dit het gewoonlik ook oor wangstukke beskik, ten einde die gesig behoorlik te beskerm.
Die doel met hierdie helm was natuurlik om die kop en gesig teen beserings te beskerm en spesifiek teen die gevaarlike breë en lang swaarde wat veral deur die perderuiters gebruik was. Hierdie perderuiters het hierdie lang swaarde, wat nagenoeg 1.3 m lank was, gebruik om hul opponente se koppe af te kap, of hul skedels oop te kloof.
Die feit dat die helm in verband staan met geloof, kan maklik geïnterpreteer word dat ons gered is of nie – ja, dit is dit ook, maar 1Tes.5:8 gee egter vir ons meer inligting oor hierdie saak ~ Maar ons wat van die dag is, moet nugter wees; ons moet geloof en liefde as borsharnas dra en die hoop op verlossing as helm. Hier praat Paulus van die hoop wat opgesluit lê in ons verlossing en saligheid. Paulus praat dus hier in Ef.6:17 van die gelowige se uiteindelike bestemming, eerder as ons onmiddellike situasie. Hy sê dus m.a.w. dat ons vooruitsig op ons uiteindelike bestemming (die ewigheid), ons sal beskerm en sal deurdra in die hitte en verwarring van die stryd teen die bose.
Daar word vertel dat die troepe wat onder Lord Cromwell, "die Beskermer" geveg het, nooit 'n geveg verloor het nie, omdat hulle as Calviniste geweet het dat hulle uiteindelike bestemming vas en seker was en dat hulle geveg het omdat God hulle gelei het om daardie vaste vertroue in hul uiteindelike bestemming te kan hê. In 'n sekere sin moet dit ook waar wees van ons ten spyte van die feit dat ons dikwels terugslae beleef. Genadiglik kan ons ook weet dat Paulus self, terugslae beleef het gedurende sy aardse stryd – daarom dat hy in 2Kor.4:8-9 sê ~ In alles word ons verdruk, maar ons is nie terneergedruk nie; ons is oor raad verleë, maar nie radeloos nie; 9 ons word vervolg, maar nie deur God verlaat nie, op die grond neergegooi, maar nie vernietig nie. Hy sê dus dat hy soms verdruk word; dat hy soms terneergedruk is; dat hy soms sonder raad is; dat hy soms vervolg word en dat hy soms op die "grond neergegooi word". MAAR, hierdie tydelike terugslae is nie die einde nie en ook is dit nie doodskote nie, want Paulus sê, dat ons nie terneergedruk is nie; ook is ons nie radeloos nie; of deur God verlaat nie; of vernietig nie... en daarom verloor ons nie moed nie. Al vergaan ons uiterlik, innerlik word ons dag vir dag vernuwe, want sê Paulus in 2Kor.4:17-18 ~ Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op 'n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly. 18 Ons oog is nie op die sigbare dinge gerig nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare ewig. Ons moet dus te alle tye en veral tydens aanslae van die bose, ons oë gerig hou op Jesus Christus wat hierdie ewige sekuriteit waarvan Paulus praat, vir ons bewerkstellig het.
Hoor net wat sê die Hebreërskrywer in Hebr.2:5 ~ Dit is nie aan engele dat Hy die toekomstige wêreld, waarvan ons praat, onderwerp het nie. Die hiernamaals is nie voorberei vir die engele nie, maar dit word voorberei vir ons (Hebr.4)! Ook Petrus in 1Pet.5:10 bevestig dit wanneer hy sê ~ God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle 'n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak. Wat 'n wonderlike en onbeskryflike vooruitsig!
Die helm van verlossing is dus ons hoop op die uiteindelike en finale redding wat bemoediging aan ons verskaf, nl. om te weet dat ons stryd hier op aarde net tydelik van aard is. Ons is dus nie in 'n wedloop gewikkel waar ons kan verloor nie, want ons weet dat die woorde in Rom.8:30 ook waar is van ons ~ Dié wat Hy daartoe bestem het, het Hy ook geroep. En dié wat Hy geroep het, het Hy ook vrygespreek. En dié wat Hy vrygespreek het, het Hy ook verheerlik. Nie 'n enkele siel wat uitverkies is, sal dus verlore gaan nie.
3. ONS ANTWOORD:
Om dus die helm van verlossing op te sit, beteken dat wanneer ons deur die bose aangeval word; wanneer ons versoek word; wanneer ons beproef word, en wanneer hy vir ons sê dat daar geen waarde in ons Christenskap steek nie en dat die Bybel vol leë en vals beloftes is en dat ons net sowel kan opgee, kan ons hom antwoord deur vir hom te sê dat ons nie sal toelaat dat hy ons mislei met sulke valshede nie en dat ons weet dat daar verskillende stadia op ons geloofspad is. Ons kan verder vir hom sê, dat ons weet dat ons uit genade en deur ons geloof in Jesus Christus gered is en dat ons oppad is na ons ewige en hemelse tuiste, daardie oomblik wanneer ons redding volkome sal wees – afgehandel sal wees. Soos wat Paulus reeds in Ef.5:27 vir die Efesiërs gesê het ~ ...sodat Hy die kerk (dit is ons as gelowiges) in volle heerlikheid by Hom kan neem, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks, heilig en onberispelik. Ons kan dit verder sê, omdat Jesus dit reeds in Joh.10:28-29 aan ons belowe het ~ Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal in alle ewigheid nooit verlore gaan nie. Niemand sal hulle uit my hand ruk nie. 29 Dié wat my Vader vir My gegee het, is die belangrikste van almal, en niemand kan hulle uit die hand van die Vader ruk nie.
4. DIE KWALITEIT VAN MY HELM:
Wanneer 'n mens oor naweke op die paaie ry, sien jy dikwels groepe motorfietsryers van verskillende klubs wat op sg. "breakfast runs" gaan. Een so 'n klub is die Harley Davidson-klub. Mense met eksklusiewe en baie duur motorfietse met 'n kenmerkende gedreun – so eksklusief is dit, dat daardie besondere klank van die H.D. blykbaar gepatenteer is. Hoe dit ook al sy – jy sal nie sommer 'n H.D. ryer met 'n helm op sy kop sien wat lyk soos die ander motorfietsryers se helms nie. Ander motorfietsers se helms is hoë kwaliteit helms wat die hele kop en selfs die kakebeen beskerm, maar nie H.D.- ryers se helms nie – hulle gebruik meestal 'n kadotjie wat die ore; die hele gesig en selfs die kakebeen blootstel – 'n uiters gevaarlike en "effense" helm dus, wat ek glo, nie aan SABS standaarde voldoen nie.
Baie gelowiges is ook tevrede met 'n "goedkoop" helm, of 'n helm wat nie ordentlike beskerming bied nie en daarom is dit noodsaaklik dat ons sal vasstel of ons 'n helm op ons kop het wat duursaam is en voldoen aan al die vereistes en of dit ook maar net 'n kadotjie is, want ons wil tog sekerlik nie hê dat daar dieselfde van ons gesê word as van Job se vriende nie ~ ... hulle hoop word beskaam, hulle kom by die spruit, en daar is niks (Job 6:20). Ons moet dus hand in eie boesem steek en vir onsself, eerlike vrae vra t.o.v. ons verhouding met Christus Jesus en dan onsself baie eerlik antwoord. Indien ons besef dat ons 'n helm op die kop het wat nie behoorlike geestelike beskerming bied nie, moet ons ernstig en spoedig werk maak daarvan ten einde dit reg te stel. Jy het twee verantwoordelikhede ten einde die helm stewig te hou. Vra jouself die volgende om vas te stel of jy hoop het op die ewige saligheid:
· Dankbaar vir redding: Is ek werklik dankbaar vir my redding? Leef ek 'n dankbaarheidslewe? Indien my dankbaarheid onder verdenking is, moet ek bekommerd wees oor my lewende hoop en is my helm nie van goeie kwaliteit nie en dus nie stewig op my kop nie en is ek 'n oop skyf vir die vyand. Hoe gereeld dank jy God die Vader vir verlossing deur Jesus Christus aan jou geskenk? Hoe gereeld bid jy 1Pet.1:3-4 ~ Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons 'n lewende hoop 4 op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word? As ek en jy God gereeld dank vir "kos en klere", hoeveel te meer moet ons Hom nie dank vir redding verkry nie!
· Lewe 'n dankbaarheidslewe: Daar moet te alle tye 'n korrelasie wees tussen jou beginsels en oortuigings en jou praktiese lewe – jou hoop op 'n ewige lewe en jou daaglikse lewe hier en nou op aarde. Kan mense sien dat jy iemand is wat oor 'n lewende hoop beskik? As ons nie ooreenkomstig ons roeping leef nie, is ons besig om Jesus Christus te verraai en die Woord is baie duidelik daaroor dat ons lewenswandel te alle tye Christusgesentreerd moet wees – Fil.1:27a ~ Hoofsaak is dat julle lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie van Christus moet wees. Ons moet te alle tye met die woorde van 2Pet.3:11-12 in ons gedagtes leef, nl. ~ Aangesien al hierdie dinge so aan hulle einde gaan kom, moet julle des te meer vroom en aan God toegewy lewe. 12 Leef in verwagting dat die dag van God kom en beywer julle daarvoor, die dag waarop die hemel in vlamme sal vergaan en die hemelliggame sal brand en wegsmelt.
· My verhoudinge: As ons dan praat van ons lewenswandel wat in ooreenstemming moet wees met ons roeping waartoe ons geroep is as gelowiges, wat behels dit? Die mens is geskape om in verhoudinge met andere te staan. Eerstens moet ons onsself afvra, met wie moet ons in verhouding staan? Uiteraard net diegene wat dieselfde hoop as ons koester. Toe Petrus en Johannes die tronk verlaat het, is hulle heel eerste na hul broers en susters in die geloof (Hand.4:23). Dit impliseer egter nié dat ek geen kontak met ongelowiges mag of moet hê nie, máár, wanneer ek kontak met hulle het, moet ek bepaal wie kompromie maak – word ek soos hy, of wil hy word soos ek? Bepaal ek die atmosfeer en die inhoud van die gesprekke, of bepaal hy dit? Leef ek my sending opdrag teenoor hom uit, of nie?
· Vreesloos vir die dood: Soos reeds verlede week gesê, behoort ons geen vrees vir die dood te hê nie, omdat ons as gelowiges weet dat die dood maar slegs die begin van die ewige heerlikheid is. William Gurnall het in sy boek oor die wapenrusting wat in 1655 verskyn het, die volgende hieroor gesê: Why should you be afraid to die when you hope to live by dying? Is the runner afraid of coming to his goal too soon? Does the betrothed virgin grieve when her wedding day approaches? Death is all this and more. When it comes, your jubilee comes. You are free. Your race is run and the crown won – God will place it on your head as soon as the soul goes out of your body!
· Vreugde: Iemand wat depressief en terneergedruk voel, sal dit moeilik vind om 'n lewende hoop te koester. Christus het Goeie Nuus aan ons gebring – nuus wat ons opgewonde en vol blydskap moet maak. Ons moet waak daarteen om ons nie blind te staar teen die sorge van die lewe nie, want as ons terneergedruk is, is ons helm van verlossing nie behoorlik op sy plek nie – ons moet 'n ewigheidsperspektief ontwikkel en ons ganse lewe – swaar kry en goeie tye, teen die agtergrond van die ewigheid sien.
· Vrees God: Ps.147:11 leer ons dat ~ ...die HERE 'n welgevalle (het) in die wat Hom vrees, wat op sy goedertierenheid hoop. Te midde van ons vreugde en vreesloosheid vir die dood, moet ek steeds onthou dat ek God as heilige en volmaakte God, moet vrees en eer. Baie mense wat tot redding kom, is baie dankbaar en waarskynlik opgewonde oor hul redding, maar in die proses verloor hulle ook baie dikwels perspektief en word God (en ek sê dit met groot piëteit) hulle "pêl" en klap hulle hul vingers en God moet net voorsien. Hulle sal ook sonder respek van Hom praat, deur bv. te praat van die "Ou Kêrel daarbo", of hulle sal sê: Ek het vir die Here gesê, Here JY moet.... Nee, ons moet God altyd vrees en eerbied hê vir Hom, want Hy ís God en ons is maar net skepsele, wat onverdiend en uit genade gered is.
5. VERSTERK JOU HOOP:
Ons het verlede week gekyk na swak en sterk geloof – net so vind ons wankelende hoop en daarom is dit noodsaaklik dat ons, ons hoop sal versterk. Hebr.6:11-12 is baie duidelik hieroor ~ Dit is ons vurige wens dat elkeen van julle end-uit dieselfde ywer as vroeër aan die dag sal lê totdat die dinge waarop julle hoop, vervul is. 12 Julle moet dus nie traag word nie, maar die voorbeeld navolg van dié wat deur geloof en geduld deel gekry het aan die dinge wat God beloof het.
· Hieruit blyk dit dus duidelik dat ons 'n plig het om ons hoop te versterk. En let op wat die Hebreërskrywer in v.12 sê ~ Julle moet dus nie traag word nie. Die implikasie met hierdie opmerking is dus dat daar 'n sterk moontlikheid bestaan dat ons slap in die knieë kan raak en ons moet bedag wees daarop.
· Tweedens, is 'n weiering, of traagheid om ons hoop te versterk, 'n mosie van wantroue en 'n aanduiding van disrespek teenoor Christus en Sy versoeningswerk. Dit is dus niks anders as minagtende optrede van ons kant, want hoe kosbaarder iets is, des te harder sal 'n mens tog werk om dit in besit te neem en as ons dus nie hard werk daaraan om ons hoop te versterk nie, is ons besig om Christus se soendood aan die kruis te minag.
· Hebr.3:6 ~ ...as ons maar net met moed en oortuiging bly vashou aan wat ons hoop. 'n Derde rede dus waarom dit noodsaaklik is dat ons, ons hoop sal versterk, is omdat ons ernstig getoets mag word. Ons weet nie hoeveel beproewing oor ons lewenspad gaan kom nie, maar wanneer dit kom, moet ons vashou aan ons hoop en nie moed opgee nie. Natuurlik wil die satan hê dat ons hoop sal opgee, want dan wen hy die stryd, maar indien ons te midde van beproewing, steeds vashou aan ons lewende hoop, sal ons sterk in die geloof bly staan.
6. HOE OM JOU HOOP TE VERSTERK:
Hoe moet ons, ons hoop dan versterk?
· Ons moet God se Woord toegewyd bestudeer. Paulus bevestig hierdie feit in Rom.15:4 wanneer hy sê ~ Alles wat vooraf in die Skrif opgeteken is, is tog opgeteken om ons te leer sodat ons deur die standvastigheid en bemoediging wat die Skrif ons gee, vol hoop kan wees. Die satan weet dat wanneer ons nie God se Woord toegewyd bestudeer nie, ons 'n oop skyf vir hom is. Wanneer ons die Woord bestudeer, moet ons drie doelwitte najaag:
- Ons moet die Woord verstaan.
- Ons moet die voorwaardes vir redding verstaan – m.a.w., ons moet verstaan wat die verskil is tussen die Ou Verbond en die Nuwe Verbond – die wet en genade. Ons totale hoop hang tog af van sondebesef en bekering en geloof. Ons moet dus verstaan wat dit beteken wanneer Jes.53:4-5 sê ~ Tog het hy óns lyding op hom geneem, óns siektes het hy gedra. Maar ons het hom beskou as een wat gestraf word, wat deur God geslaan en gepynig word. 5 Oor óns oortredings is hy deurboor, oor óns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom.
- Maak seker dat jy 'n berouvolle en gelowige sondaar is.
· 'n Tweede wyse om ons hoop te versterk is 'n heilige lewenswandel. Volgens Tit.2:12-13 gaan 'n heilige lewe en 'n strewe na 'n lewende hoop, hand aan hand ~ Dit voed ons op om die goddelose leefwyse en wêreldse begeerlikhede te laat vaar en met selfbeheersing, opregtheid en godsvrug in die teenswoordige wêreld te lewe, 13 terwyl ons uitsien na die gelukkige dag wat ons verwag. Op daardie dag sal die heerlikheid van ons grote God en Verlosser, Jesus Christus, verskyn. Wanneer ons afgestomp raak t.o.v. sonde, sal ons vind dat ons hoop op die hiernamaals ook afneem.
· Derdens moet ons voortdurend vir God vra dat Hy hierdie hoop in ons gees sal aanwakker – soos wat die Psalmdigter dit stel ~ Die leeus brul op soek na prooi: hulle vra hulle kos van God (Ps.104:21). Ons moet altyd onthou, dat God presies weet wat ons behoeftes is, maar Hy wag vir ons om daarvoor te vra.
· Liefde het 'n geweldige inpak op ons hoop. Hoe meer ons aandag skenk aan ons liefde vir Christus, hoe sterker sal ons hoop groei en sal ons geduldig op Hom wag. Judas 21 som dit pragtig op ~ Bly in die liefde van God. Vestig steeds julle verwagting op die barmhartigheid van ons Here Jesus Christus wat die ewige lewe aan julle sal gee. In die vierde plek, moet ons dus, ons liefde laat toeneem.
· Wanneer ons hoop op 'n ewige lewe vervaag, moet ons, onsself herinner aan genadegawes uit die verlede. Wanneer ons dit doen word ons hoop weer versterk. Dawid het hierdie gewoonte vir homself aangeleer en dit het hom versterk, veral in tye van beproewing en swaarkry ~ Ek wil dink aan die dade van die Here, ja, ek wil dink aan u wonderdade van vroeër. 13 Ek wil nadink oor al u werk en oor al u dade peins. 14 Alles wat U doen, is heilig, o God. Waar is 'n god so groot soos God? (Ps.77:12-14).
Kom ons som net op wat ons tot nou gesê het:
· Eerstens moet ons kyk na die kwaliteit van ons helm – en ek doen dit deur vas te stel of ek:
- Dankbaar is;
- 'n Heilige lewe lei;
- In die regte verhoudinge staan;
- Of ek vreugde het;
- Of ek gereed is vir die dood;
- Of ek God waarlik vrees.
· Tweedens kan ek my hoop versterk, deur:
- Die Woord te bestudeer;
- 'n Heilige lewe te leef;
- God te vra vir hoop;
- My liefde vir Christus te verinnig;
- Myself te herinner aan al die genade wat ek reeds van God ontvang het.
Ons as gelowiges het 'n wonderlike lewende hoop waaraan ons kan vashou in tye van beproewing en swaarkry en in tye wanneer die satan jag op ons maak. Vertroetel jy hierdie hoop in jou lewe? Kom jy dalk hierdie hoop kort. Jesus Christus het vir ons aan die kruis gesterf om hierdie helm van geloof en hoop aan ons te skenk – wy jou lewe aan Hom en jy sál oor hierdie lewende hoop beskik.
Rom.15:13 ~ Mag God, die bron van hoop, julle deur julle geloof met alle vreugde en vrede vervul, sodat julle hoop al hoe sterker kan word deur die krag van die Heilige Gees!
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 11 Julie 2010