Geskryf deur Bill Bogart
'N Britse dinkskrum sê Kanada se wettiging van cannabis was grotendeels 'n suksesverhaal. Maar ons het nog werk om te doen. DIE CANADIAN PERS / Mark Blinch
'N Hooggeagte Britse denktenk wat gefokus is op die hervorming van dwelmwette, dink Kanada se wettiging en regulering van cannabis het goed gegaan.
Transformeer is gemonitor Kanadese hervormingspogings vir 'n geruime tyd. Die positiewe siening van die inisiatiewe van Kanada lewer 'n belangrike bydrae tot die beoordeling van ons reis weg van kriminalisering van eenvoudige besit en gebruik van dwelmmiddels.
Daar is 'n aantal pogings aangewend om ons eerste jaar van wettiging en daarna te beoordeel. Nie almal was so positief soos Transform se evaluerings nie.
Die boekhouding van die denktenk is gevorderd, maar bied ook 'n oorsig van Kanada se ervarings met wettige cannabis, waarvan die voorsiening as 'n noodsaaklike diens in Ontario gedurende die vroeë dae van die COVID-19-pandemie.
Cannabis is selfs in die begin van die pandemie noodsaaklik in Ontario geag. DIE CANADIAN PERS / Christopher Katsarov
Transform se beoordeling handel oor die grondbeginsels: groei, verwerking en produksie. Die verskillende maniere waarop die middel in die provinsies en gebiede aan verbruikers verkoop word, word bondig en duidelik saamgevat.
Die verslag dek ook omstrede kwessies, waaronder verkeerde bestuur, die jeug beskerm en die onwettige mark gekonfronteer word. Kom ons kyk na die maatskaplike geregtigheidskwessies wat verband hou met die skuif weg van kriminalisering.
Aangesien dit duidelik geword het dat verandering sou plaasvind en die nodige federale en provinsiale / territoriale wetgewing uitgevaardig sou word, het kwessies wat gemarginaliseerde groepe beïnvloed, na vore gekom. Transform het gekyk na die versuim van regerings om dit voldoende aan te spreek.
Die eerste uitgawe behels maatskaplike billikheidsmaatreëls. Hierdie voorgestelde inisiatiewe het ten doel om, in 'n sekere mate, die skade wat lede van groepe gely het as gevolg van kriminaliserings- en handhawingsmaatreëls, en boetes wat hulle buite verhouding beïnvloed het, te vergoed.
Die verslag wys ook daarop dat inheemse gemeenskappe dit is gegewe die vermoë om die verkoop van cannabis op reserwes te weier, en sê dat daar nog nie genoeg gewerk is om inheemse mense as deelnemers aan die cannabisbedryf in te sluit nie ekonomiese verbetering inisiatiewe.
Meer algemeen dokumenteer die verslag pogings in Amerikaanse state waar cannabis wettig is om minderheidsgroepe, insluitend inheemse gemeenskappe, geleentheid te gee om aan die bedryf deel te neem.
Of sulke inisiatiewe die beste en enigste manier is om te gaan, kan bespreek word. Sommige wat negatief beïnvloed is deur diskriminerende praktyke in die handhawing van dwelmwette, wil dalk nie nou by die cannabisbedryf betrokke raak as deel van maatskaplike billikheidsmaatreëls nie.
Daar kan ander maniere wees om diegene wat deur diskriminerende praktyke geraak word, te ondersteun. Byvoorbeeld, 'n fonds wat uit 'n gedeelte van die belastinginkomste op die cannabisbedryf gestig is, kan toelaes bied aan gekwalifiseerde aansoekers vir 'n wye verskeidenheid geleenthede. In elk geval, hierdie sosiale ekwiteitskwessies moet nie langer geïgnoreer word nie.
Transformasie het ook die behoefte aan amnestie geopper vir diegene wat skuldig bevind is aan eenvoudige besit en gebruik toe cannabis onwettig was.
Kriminele rekords hou hierdie individue in ag, en dit beïnvloed alles van werkgeleenthede tot reis na die buiteland.
Kanada het spesiale programme vir kwytskelding vir verwante oortredings in samewerking met die hervorming van wette op cannabis uitgevoer. Maar hierdie veranderinge het geblyk onvoldoende te wees as gevolg van koste en ander hindernisse, en omdat skuldigbevindings steeds voortduur en nie deur betrokke individue ontken kan word as hulle ondervra word nie.
Daar was baie min toepassings onder hierdie proses. In plaas daarvan, soos Transform beklemtoon, is amnestie nodig wat regerings dwing om oortuigings uit te wis of, ten minste, relevante rekords te verseël. Sulke inisiatiewe is in sommige Amerikaanse state aan die gang, veral Kalifornië.
In die geheel roem Transformasie Kanadese met pogings tot hervorming. Ander het nie so vriendelik gewees nie. Neem byvoorbeeld 'n artikel in The Guardian in April met onheilspellende opskrif: "Hoe het dit so verkeerd gegaan?"
Die verhaal het wettige tekortkominge met betrekking tot toegang tot die wettige mark (byvoorbeeld, nie genoeg winkels, veral in Ontario), bestry, die stryd om die onwettige mark uit te skakel en die probleme wat die cannabisbedryf in die gesig staar om wins te maak. Dit kenmerk Kanadese wettiging as 'gedryf deur aasvoëlkapitalisme en wensdenkery' in 'n 'mengsel van gierigheid en naïwiteit.'
'N Werknemer reël cannabisprodukte by die HOBO Cannabis Company tydens die COVID-19-pandemie in Toronto in Junie 2020. DIE KANADIESE PERS / Nathan Denette
Kanada het nog 'n lang pad om te verseker dat wettiging van cannabis suksesvol is.
Maar die skade wat veroorsaak is deur te kriminaliseer die gebruik van ander medisyne is 'n ander storie. Hierdie maand is die Kanadese polisiehoofde onderskryf die dekriminalisering van die persoonlike gebruik en besit van alle dwelmmiddels. Ontplooi 'n ander hoofstuk?
Bill Bogart, hoogstaande universiteitsprofessor en professor in regs-emeritus, Universiteit van Windsor
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Die redes waarom Kanada se wettiging van cannabis 'n sukses is