Hulphond voor narcolepsie patiente - Ineke KoolmeesIneke Koolmees
Geplaatst op 10 juni 2011 15:14 door Ineke
Één reactie op “Hulphond voor narcolepsie patiente”
Ingrid op 11 juni 2011 15:00 om 15:00 schreef: In die Skriflig - Volume 47, Issue 2, January 2013
Volume 47, Issue 2, January 2013
'De eenvoudige Heidelberger ...!' Een korte geschiedenis van de Catechismuspreek in Nederland, Arie Baars : book review
In die aanloop tot die herdenking van die 450-jarige bestaan van die Heidelbergse Kategismus in 2013, gee hierdie publikasie in besonder aandag aan die historiese oorsig oor die Kategismusprediking in die Nederlande oor 'n periode van meer as vier eeue. Dit is die eerste en daarom 'n baie belangrike publikasie van hierdie aard wat so 'n volledige historiese oorsig gee en nie beperk is tot 'n bepaalde periode nie.
Geloof en kennis in die Heidelbergse Kategismus : original research
Author Sarel P. Van der Walt
Creation and the revelation of God's children : liberation of enslaved bodies : original research
Source: In die Skriflig 47, pp 1 –7 (2013)
Skepping en die openbaring van God se kinders : die bevryding van die verknegde liggaam
Cosmologies of the ancient Mediterranean world : original research
Authors: John T. Fitzgerald and John T. Fitzgerald
Die eerste vertalings van die Heidelbergse Kategismus in Afrikaans : original research
Source: In die Skriflig 47, pp 1 –12 (2013)
Hierdie artikel diep die geskiedenis van die eerste vertalings van die Heidelbergse Kategismus in Afrikaans uit die primêre bronne op. Die Belydenisskrifte (insluitende die Kategismus) is gedurende die eerste helfte van die twintigste eeu in Afrikaans oorgesit tydens 'n vertalingsprojek waaraan die drie Hollands-Afrikaanse Kerke van gereformeerde belydenis saamgewerk het. In hierdie geskiedenis kan drie fases onderskei word. Die aanvanklike fase (1913-1927) eindig in die gemeenskaplike oortuiging dat die werk aan die Bybelvertalers oorgelaat moet word. Daarmee is beslag gegee aan 'n tweede fase (1927-1936). In 1936 is die vertaling voltooi en in 'n Formulierboek vir die 'drie Hollandse Kerke' gepubliseer. Die derde fase (1936-1950) behels die ontvangs van die Formulierboek. Slegs die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika (GKSA) het die vertaling amptelik aanvaar, omdat dit op die Nederlandse teksuitgawe berus het wat F.L. Rutgers in samewerking met Herman Bavinck en Abraham Kuyper in 1897 vir die Gereformeerde Kerken in Nederland besorg het. Die ander twee Kerke het aansluiting gevind by hulle eie negentiende-eeuse tekstradisie. In 1945 het die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika (NHK) 'n eie vertaling as Belydenisskrifte, gebede en formuliere die lig laat sien. Hierdie vertaling is gebaseer op die (Nederlandse) krities bewerkte teksuitgawe wat Van Toornenbergen in sy boek, De symbolische schriften (1895), opgeneem het. Die Nederduitse Gereformeerde Kerk (NGK) het in 1950 sy vertaling van die Belydenisskrifte en Formuliere voltooi. Dit is hoofsaaklik geanker in die (Nederlandse) tekste van die Formulierboek der N.G. Kerk in Z. Afrika (1907), wat op sy beurt ook in ooreenstemming was met die tekstradisie waarmee Van Toornenbergen gewerk het.
The first translations of the Heidelberg Catechism in Afrikaans
This article traces the history of the first Afrikaans translations of the Heidelberg Catechism from primary sources. In a mutual project the three Dutch-Afrikaans and reformed churches translated their Doctrinal Standards (including the Catechism) during the first half of the twentieth century in Afrikaans. In this regard three phases can be distinguished. The initial phase (1913-1927) ended in the decision to assign the work of translation to the Bible translators. That inaugurated the second phase (1927-1936). In 1936, their translation was completed and a Formulierboek was published for the 'three Dutch Churches'. The reception of the Formulierboek constituted the third distinctive phase (1936-1950). Only the Reformed Church in South Africa (GKSA) officially accepted the translation, because it was based on the recognised Dutch text edition prepared by F.L. Rutgers in collaboration with Herman Bavinck and Abraham Kuyper for the Reformed Churches in the Netherlands in 1897. The other two Afrikaans Churches followed different text editions. In 1945, the Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika (NHK) published its own translation of the Belydenisskrifte, gebede en formuliere. This translation is based on the (Dutch) critically edited text edition of Van Toornenbergen, published in his book, De symbolische schriften (1895). In 1950 the Dutch Reformed Church (NGK) received its translation of the Doctrinal Standards and Formularies. This translation was rooted in the (Dutch) texts of the Formulierboek der N.G. Kerk in Z. Afrika (1907), which was in turn also embedded in the Van Toornenbergen text tradition.
Die Heidelbergse Kategismus oor die mens as beeld van God : original research
From reformation to counter-reformation to further reformation : a picture of the anti-Roman background of the Heidelberg Catechism : original research
Author Erik Van Alten
Van reformasie na kontra-reformasie en tot verdere reformasie : 'n skets van die anti-Roomse agtergrond van die Heidelbergse Kategismus
Die resepsie van die Heidelbergse Kategismus (Sondag 17 en 22) insake die opstanding in die Nederduitse Gereformeerde Kerk sedert 2000 (Deel 2) : original research
Author Johannes W. Hofmeyr
Met die 450e herdenking van die Heidelbergse Kategismus as vertrekpunt, word met die huidige en die vorige artikel gepoog om lig te werp op die plek, die rol en die interpretasie van die opstanding van Jesus Christus in veral Sondag 17 en 22, spesifiek in die konteks van twee besondere eras in die Nederduitse Gereformeerde (NG) Kerk. In die vorige artikel is allereers 'n bespreking gevoer oor die Heidelbergse Kategismus (HK). Daar is gekyk na die resepsie van die betrokke HK-geloofsartikels in die era van Andrew Murray, spesifiek teen die agtergrond van die negentiende-eeuse liberale teologie in Nederland. In die huidige artikel word soortgelyk gekyk na die resepsie van die betrokke HK-geloofsartikels in die NG Kerk na 2000, teen die agtergrond van die herverskyning van die negentiende-eeuse liberale teologie in die vorm van die Jesus Seminaar, die Nuwe Hervorming en ondersteuners daarvan binne die NG Kerk. Sowel die negentiende-eeuse liberale stryd in die NG Kerk asook die stryd oor die opstanding in die NG Kerk van die eerste dekade van die een-en-twintigste eeu, soos verder in hierdie artikel sal blyk, was gekenmerk deur kontekstueelbepaalde uniekhede. Die gemene deler was dat albei deel was van tye van teologiese vrysinnigheid. In die lig van hierdie bespreking word tot die gevolgtrekking gekom dat die NG Kerk tans, betreffende haar identiteit as gereformeerde kerk waarskynlik in 'n kritieke geloofs- en toekomskrisis verkeer. Dit impliseer kommerwekkende gevolge vir haar Skrifverstaan en getuienis as belydenis en belydende kerk van Jesus Christus en haar toekoms. Alleen duidelike visie, verantwoordelike leierskap en 'n herontdekking van die verlossingskrag van Christus se kruis en opstanding sal herstellende, positiewe en dinamiese oplossings kan bied om sodoende die NG Kerk te red van 'n snelwentelende afwaartse spiraal.
The reception of the Heidelberg Catechism (Sunday 17 and 22) with regard to the resurrection within the Dutch Reformed Church since 2000 (Part 2)
With the 450th celebrations of the origin of the Heidelberg Catechism (HC) in mind, the main aim of this and the previous article is to focus on the place, role and interpretation of the doctrine of the resurrection in HC (Sunday 17 and 22), within two very specific and critical eras in the history of the Dutch Reformed Church (DRC) in South Africa. The first article focused on the reception of the HC in the time of Andrew Murray during the nineteenth century, and specifically against the background of the then liberal theology in both the Netherlands and South Africa. In this current article I look at the reception of the same HC articles (Sunday 17 and 22) in the DRC after 2000, against the background of the reappearance of the nineteenth century liberal theology in the Netherlands, and specifically with reference to the Jesus Seminar, the New Reformation and those sympathetic to the latter in the DRC. Both these nineteenth- and twenty-first-century developments had their own unique contexts but what they had in common were a specific theological liberal mindset. In view of this discussion it is concluded that the DRC as a reformed church is not only caught up in an identity crisis, but even in a survival crisis of no small proportions. This also has serious implications for its use of Scripture and its confessional character. Only strong vision, able leadership and a rediscovery of the redeeming power of the cross and resurrection of Christ will be able to provide a remedial, positive, and dynamic solution, saving the DRC from an ever downward spiral.
Die resepsie van die Heidelbergse Kategismus (Sondag 17 en 22) insake die opstanding in die negentiendee-euse Nederduitse Gereformeerde Kerk (Deel 1) : original research
The doctrine on God, as demonstrated and confessed in the Heidelberg Catechism : original research
Source: In die Skriflig 47, pp 1 –10 (2013)
Although the Heidelberg Catechism (HC) does not deal with a systematic doctrine on God and although there are not many sources available on the specific subject, it is a most important subject when dealing with the theology of the HC (W. van 't Spijker). Due to the prescribed length of the article, it only focuses on two aspects of the doctrine on God, namely the Trinity and the relationship between God and the cosmos (reality). Furthermore, today there is an emphasis on a new concept of God, known as Panentheism. In this concept, God and his creation are identified with each other. In the South African context, the article deals very shortly with the viewpoints of Spangenberg, Van Aarde and Müller in this regard. The God confessed in the HC is the triune God: Father, Son and Holy Spirit. In the closest and most logical coherence with this, the HC confesses the deity of Christ and of the Holy Spirit. The HC also proceeds from the premise of the historical, bodily resurrection of Christ from the dead. As far as the relationship between God and creation is concerned, the HC, in agreement with the church of the first centuries, confesses and teaches a personal God, the Father of Jesus Christ, who for the sake of Christ is the Father of the elect. This God is the almighty creator of heaven and earth. He lives in a covenant relationship with his creation, which he sustains and governs at every moment. He is both transcendent and immanent.
'n Etiek van liefde : die etiese perspektiewe van die Heidelbergse Kategismus : original research
Hierdie artikel behandel die etiese perspektiewe van die Heidelbergse Kategismus - een van die prominente belydenisskrifte in die gereformeerde tradisie. Die etiese relevansie is ingebed in die konfessie se verklaring van die tien gebooie. Die artikel verduidelik dat die etiek van die Heidelbergse Kategismus ten diepste 'n karakteretiek is en dat dit gelowiges oproep tot 'n etiek van liefde. Hierdie liefde sluit in liefde vir die verbondsgemeenskap, die bediening van die Woord, die heiligheid van God en die waardigheid van mense, die gemeenskap van die gelowiges, gesag, die lewe, die huwelik, privaatbesit en arbeid asook waarheid en geregtigheid. As gevolg van die sinekdogeekarakter van die wet is hierdie etiek van liefde vandag baie relevant.
An ethics of love : the ethical relevance of the Heidelberg Catechism
This article deals with the ethical relevance of one of the prominent confessions in the reformed tradition, namely the Heidelberg Cathechism. The ethical relevance lies in the confession's elucidation of the ten commandments and its application to moral conduct. The article explains that the ethics of the Heidelberg Catechism is essentially a virtue ethics calling for an ethics of love. This love should include love for the covenantal communion, ministry of the Word, the holiness of God and the dignity of people, the communion of the saints, authority, life, marriage, private property and labour, and truth and justice. Due to the synecdochical character of the ten commandments this ethics of love is highy relevant in the present times.
Cosmos, reality and God in the letters of John : original research
Authors: Jan Van der Watt and Jan Van der Watt
The major question addressed in this article is how reality, especially cosmic reality, is perceived in 1 John; in other words: What are the elements of John's cosmological vision as it becomes apparent in his letters? Firstly, the semantics of the word κόσμος itself is investigated. Then concepts related to the cosmological vision of John receive attention, followed by an analysis of the presence of apocalyptic elements that form part of the Johannine view of reality.
'n Sentrale vraag wat in die artikel hanteer word, is hoe die realiteit, veral die kosmiese realiteit, in 1 Johannes gesien word; met ander woorde: Wat is die elemente van die Johannese kosmologiese visie wat uit die Johannese briewe na vore tree? Die semantiek van die woord κόσμος word eerstens ondersoek, waarna konsepte wat aan die kosmiese visie van Johannes verwant is, aandag kry. Dit word gevolg deur 'n analise van die teenwoordigheid van apokaliptiese elemente wat deel uitmaak van die Johannese siening van realiteit.
'And thou shalt teach these words diligently ...' : remarks on the purpose of the Heidelberg Catechism regarding its teaching nature : original research
Authors: Victor E. D'Assonville and Victor E. D'Assonville
'En hierdie woorde ... moet [jy] jou kinders inskerp' : opmerkings oor die doel van die Heidelbergse Kategismus met verwysing na sy onderrigkarakter
A hermeneutical reflection on the resurrection of Jesus Christ in question and answer 45 of the Heidelberg Catechism : original research
This article is an attempt to elaborate hermeneutically on the different historical contexts, related the one to the other and to the centre point of the resurrection of Jesus Christ, in question and answer 45 of the Heidelberg Catechism. The aim is not only to find the true meaning that the Heidelberg Catechism intends to convey in the mentioned question and answer, but also to explain the underlying hermeneutical thinking as well as to bring to the surface and explain alternative assumptions that ordinary church-going Christians experience as the unusual outcome of an unknown and different kind of approach. Different hermeneutical processes lead to different outcomes of understanding - sometimes worlds apart.
'n Hermeneutiese besinning oor die opstanding van Jesus Christus in vraag en antwoord 45 van die Heidelbergse Kategismus
Vanuit die sentrale punt van die opstanding van Jesus Christus in vraag en antwoord 45 van die Heidelbergse Kategismus, wil hierdie artikel in 'n hermeneutiese besinning oor die verskillende verbandhoudende historiese kontekste uitbrei. Die doel is nie slegs om die ware betekenis te vind van wat die Heidelbergse Kategismus in genoemde vraag en antwoord poog om weer te gee nie, maar ook om die onderliggende hermeneutiese denke te verduidelik en alternatiewe aannames, wat gewone Christenkerkgangers as 'n vreemde en verskillende benaderings ervaar, na die oppervlakte te bring en te verduidelik. Verskillende hermeneutiese prosesse lei tot verskillende uitkomste van verstaan - soms wêrelde van mekaar verwyderd.
Towards a better understanding of forgiveness of sins in the first commentaries on the Heidelberg Catechism : original research
Author Pieter C. Potgieter
Die wet is evangelie : die Heidelbergse Kategismus steeds aktueel na 450 jaar : original research
Source: In die Skriflig 47, pp 1 –5 (2013)
The law is gospel : the Heidelberg Cathecism still relevant after 450 years
Elements of the universe in Philo's De Vita Mosis : cosmological theology or theological cosmology? : original research
Cosmology in the book of Revelation : original research
The cosmology of the book of Revelation mainly involves God's restored reign over the created universe (κόσμος). Throughout the book, the κόσμος is depicted according to its constituent parts, namely heaven, sea and earth. At first sight, this threefold description seems to stem from the ancient Jewish and mythological three-storied cosmological view of 'up-above', 'here-below' and 'down-under'. However, this correspondence proves to be only superficial. Heaven is used by John not as much in spatial sense as in temporal sense: as symbolic reference to a divine point above time and history. Heaven is also a qualitative reference to a situation of complete obedient worship to God. Earth in John's visions is mostly used as metaphor for sinful mankind under the rule of Satan. Yet, the earth remains part of God's creation under his divine authority, and even becomes a refuge for the church in this dispensation. The sea in Revelation, when not denoting a physical space, is often equated by scholars to the abyss or the underworld. However, in Revelation the sea is mostly used as metaphor for the basic evil from which the beast originates and of everything immoral and impure. The last chapters of Revelation reveal that in the eschaton heaven, sea and earth will all be part of the new creation - renewed to the point where God's reign is restored and acknowledged above all doubt throughout the κόσμος.
Kosmologie in die boek van Openbaring. Die kosmologie van Openbaring getuig van God se herstelde regering oor die geskape heelal (κόσμος). Regdeur die boek word die Κόσμος volgens sy samestellende dele beskryf, naamlik hemel, see en aarde. Oppervlakkig beskou, lyk hierdie beskrywing na die antieke Joodse en mitologiese drie-verdieping-kosmologie van 'daar bo', 'hier onder' en 'daar onder'. Hierdie ooreenkoms is egter slegs oppervlakkig. Hemel word deur Johannes nie soseer in ruimtelike sin gebruik nie, maar in temporele sin: as simboliese verwysing dat God bo tyd en geskiedenis verhewe is. Hemel is ook 'n kwalitatiewe verwysing na 'n toestand van volmaakte gehoorsame aanbidding van God. Desgelyks word aarde meestal gebruik as metafoor vir 'n sondige mensdom onder Satan se heerskappy. Tog bly die aarde deel van God se skepping onder sy goddelike heerskappy, en word dit selfs aangetoon as 'n toevlugsoord vir die kerk in hierdie bedeling. Waar die see in Openbaring nie na 'n fisiese verskynsel verwys nie, word dit dikwels deur biblioloë op gelyke vlak met die diep put of die onderwêreld gestel. Johannes gebruik die see egter meestal as metafoor vir die boosheid waaruit die dier sy oorsprong het, asook vir alles wat sondig en onrein is. Openbaring 21 en 22 maak bekend dat hemel, see en aarde in die eschaton deel sal wees van die nuwe skepping - vernuwe tot op die punt waar God se heerskappy herstel is en erken word regdeur die κόσμος.
Religion, theology and cosmology : original research
Godsdiens, teologie, en kosmologie.
Kosmologie is tans een van die belangrikste navorsings-terreine en ontwikkelings in moderne kosmologie. Dit het 'n nuwe belangstelling wakker gemaak in die verband wat tussen godsdiens, teologie en kosmologie bestaan. Hierdie artikel, wat bedoel is as 'n bondige inleiding tot die artikelreeks oor die teologiese kosmologie in hierdie tydskrif, identifiseer drie algemene areas wat van teologiese belang is: die hedendaagse teologie en etiek; die kosmologie en wêreldgodsdienste; en die antieke kosmologieë. Die verband wat tussen hierdie velde bestaan, opper belangrike vrae oor die verhouding tussen godsdiens en kosmologie wat onlangs deur William Scott Green behandel is. Dit is die fokus van die laaste deel van die artikel.
Christology and Christianity : the theological power of the threefold office in Lord's Day 12 : original research
Authors: Erik A. De Boer, Erik A. De Boer, Erik A. De Boer and Erik A. De Boer
Christologie en die Christelike geloof: Die teologiese krag van die drievoudige amp in Kategismussondag 12.
Die konsep van die drievoudige amp van Jesus is ontwikkel in die verklaring van die naam Christus. Die drie onderskeie ampte in Israel, dié van koning, priester en profeet, word gesien as verenig in die Messias. Aangesien die vereniging van al drie ampte in een persoon nie soseer in een spesifieke Bybelteks gevind word nie, word dit as 'n teologiese konsep beskou. Dit is sodanig vir die eerste keer in die Heidelbergse Kategismus (HK) ontwikkel. Hierdie artikel ondersoek die ontwikkeling van die uiteensetting van die Apostoliese Geloofsbelydenis in die konteks van vroeëre Lutherse en gereformeerde kategismusse. Daar word veral na Johannes Brenz se Kategismus, wat voor 1563 in die Pfalz gebruik is, gekyk. Die vernaamste bron van die Heidelberger is die sogenaamde Catechismus minor van Zacharias Ursinus, wat weer deur Martin Bucer en Johannes Calvyn en hul onderskeie Kategismus beïnvloed is. 'n Uitstaande kenmerk van die Heidelbergse Kategismus is vraag en antwoord (V/A) 32, wat aan 'n parallelle uiteensetting van die naam Christen gewy is. Dit kan aan die hand van die Engelse vertaling van Caspar Olevianus se werk, A Firm Foundation, verduidelik word. Die kategetiese krag van die konsep van Christus se drievoudige amp word gedemonstreer in die gebruik daarvan in sistematiese teologieë, soos Gerrit Immink en Michael Welker se Christologieë.