Wysiging soos op 20:37, 9 April 2018
122 grepe verwyder , 2 jaar gelede
Wysiging soos op 09:26, 7 Mei 2017 (wysig)
Wysiging soos op 20:37, 9 April 2018 (wysig) (maak ongedaan)
[[Turbodiesel]] vragmotors is in Europa en Amerika (veral [[Cummins]]) na 1949 vervaardig. Die turbo-aanjaer het groot opslae in 1952 gemaak toe Fred Agabashian die voorste wegspringplek behaal het tydens die kwalifiserende rondtes van die [[Indianapolis 500]] en voorgeloop het totdat meganiese probleme sy motor gebreek het.
[[Lêer:Corvair turbo engine.jpg|regs|duimnael|250px|Die [[Chevrolet Corvair|Corvair]] se vindingryke turbo-aangedrewe plat 6 Chevrolet Corvair enjin; Die turbo, regs bo, voer die saamgepersde lug na die enjin deur die chroombuise.]]
Na aanvanklike vroeëre minder suksesvolle pogings deur [[General Motors]] met turbo-aangejaagde passasiersmotors het [[BMW]] die herlewing van turbo-aanjaers in 1973 ingelui met die [[BMW 2002|2002 Turbo]] met Porsche kort op hulle hakke met die bekendstelling van die [[Porsche 911|911 Turbo]] by die [[Paryse Motorskou]] in 1974. [[Buick]] was die eerste van GM se afdelings wat die turbo weer heringestel het in die 1978 Buick Regal, gevolg deur [[Mercedes-Benz]] met die [[Mercedes-Benz 300D|300D]] en [[Saab 99]] in 1978. Die wêreld se eerste passasiersmotor met 'n turbodiesel is ook in 1978 bekendgestel deur [[Peugeot]] met die loods van die [[Peugeot 604]]. Vandag word byna alle passasiersvoertuie met [[dieselenjin]]s met Turbo-aanjaers toegerus.
In [[Formule Een]] staan die tydperk tussen 1977 tot 1989 as die "Turbo Era" bekend. Dit was die tydperk toe enjins met verplasings van 1500 cc kraglewering van tussen 746 tot 1119 kW kon bereik. Renault was die eerste vervaardiger om turbotegnologie in 1977 in F1 te gebruik. Turbo-aanjaers het die sport oorgeneem, maar die [[Fédération Internationale de l'Automobile|FIA]] het besluit dat dit die sport te gevaarlik en duur gemaak het en het beperkinge begin plaas op die druktoename in 1987 en is turbo-aanjaers in 1989 uiteindelik geheel en al verban.
In [[tydren]]ne is turbo-aangedrewe enjins met 'n verplasing van meer as 2000cc al lank die gunsteling kragbrongunstelingkragbron by die Groep A/Wêreldtydrenkampioenskap (topvlak) mededingers vanweë die uitstaande krag-tot-gewig verhouding (en besonderse hoë wringkrag) wat bereikbaar is. Die [[FIA]] het eerder as om die tegnologie in tydrenne te verban, beperkings geplaas op die inlaatdeursnee en sodoende die druktoename beperk.
* Die [[turbine]]wiel
=== Drukverhoging ===
Die drukverhoging verwys na die toename in die absolute inlaatverdeelpyp se druk wat deur die turbo-aanjaer veroorsaak word. Dit is presies gelyk aan die druk soos op 'n [[drukmeter]] aangedui word. Die drukverhoging word beperk om die enjinstelsel binne sy bedryfsbestek te hou en word beheer deur 'n afvoersluis wat uitlaatgasse verby die uitlaatturbine laat vloei. In sommige motors hang die maksimum drukverhoging af van die brandstof se [[oktaangehalte]] en word elektronies beheer deur 'n [[enjinklop|klopsensor]].
Baie dieselenjins het nie so 'n afvoersluis nie omdat die hoeveelheid uitlaatgas direk beheer word deur die hoeveelheid brandstof wat ingespuit word en klein veranderinge in die drukverhoging maak nie 'n groot verskil aan die enjin se werkverrigting nie.
=== Brandstofdoeltreffendheid ===
Aangesien die turbo-aanjaer die spesifieke kraglewering van 'n enjin beïnvloed, sal die enjin ook groter hoeveelhede afvalhitte vrystel. Dit kan probleme veroorsaak in motors wat nie van meet af aan ontwerp is om die hoë hittelading te hanteer nie. Hierdie ekstra afvalhitte saam met die laer [[kompressieverhouding]] van turbo-aangejaagde enjins dra by tot 'n effens laer [[termiese doeltreffendheid]], wat 'n klein maar direkte impak op die oorhoofse [[brandstofdoeltreffendheid]] het.
Selfs al word die saamgeperste lug verkoel in 'n [[tussenverkoeler]] is die totale saampersing in die [[verbrandingskamer]] groter as in 'n [[natuurlike geaspireerde enjin]]. Om [[enjinklop]] te vermy en steeds die maksimum krag uit die enjin te tap, is dit soms gebruiklik om ekstra brandstof in te voer slegs om beter verkoeling te bewerkstellig. Die oortollige brandstof word nie verbrand nie maar absorbeer slegs die hitte. Terwyl hierdie gebruik wel lei tot verhoogde kraglewering is dit ten koste van brandstofekonomie en verhoogde uitlaatgasse.