Marlene van Niekerk se roman Triomf dramatiseer 'n politieke en psigologiese krisis in Afrikanernasionalisme in die tyd voor die 1994-verkiesing. Indien 'n mens 'n psigoanalitiese benadering tot hierdie postkoloniale vertelling sou volg, sou jy 'n teoretiese begrip kon vorm van hoe die interne geweld wat deur die nasionalistiese Afrikanerkultuur voortgebring is, uitwaarts geprojekteer word. Indien 'n mens Van Niekerk se roman as 'n psigologiese allegorie sou lees, sou jy haar karakters kon interpreteer
as verteenwoordigend van komponente van 'n denkbeeldige Afrikaner-bewussyn--'n psige wat worstel om die geskiedenis van apartheid en 'n utopiese nasionalistiese identiteit te verwerk. Deur Jungiaanse argetipes op die roman se karakters oor te ent, kan ons oor die verwantskap van bepaalde psigiese komponente van 'n nasionalisties georienteerde bewussyn teoretiseer, en indien ons ons tot Freud se teorie van die onheilspellende wend, kan ons die stryd tussen hierdie komponente begin verstaan. Van Niekerk lei haar lesers weg van die gemitologi-seerde verlede van Afrikanernasionalisme in die rigting van 'n meedoenlose konfrontasie met 'n onderdrukte, gewelddadige geskiedenis.