Op hierdie wyse is Everest meer as 'n eeu gelede gevind. Voor daardie tyd is die berg slegs van 'n groot afstand gesien, en aangesien dit deur talle ander hoë bergpieke omring word, kon niemand eintlik besef wat die ware hoogte van die berg is nie.
Dit kon slegs bereken word van die gegewens op 'n kaart; en so het dit gekom dat die hoogste berg ter wêreld eintlik agter 'n lessenaar ontdek is. Die landmeter-generaal in daardie stadium was sir Andrew Waugh.
Hy het onmiddellik met Londen in verbinding getree en voorgestel dat die bergpiek na sy voorganger, sir George Everest, genoem word. Onder sir George se leiding is 'n opname van die belangrikste pieke in die Himalajas deur 'n reeks waarnemings en metings van verafgeleë Indiese vlaktes en heuwels gedoen.
Everest is nie 'n geïsoleerde bergpiek wat bo ander bergpieke uittoring nie. Om die waarheid te se, dit lyk eerder asof Everest die hoogste van 'n hele gesin reuse is. Die hoofspits is deel van 'n reusagtige “perdehoef" wat deur drie kolossale pieke, Nuptse (7 700 m), Lhotse (8 545 m, op drie na die hoogste bergpiek ter wêreld), en Everest gevorm word.
Hierdie drie reuse staan aan die bopunt van die Khomboe-gletser, waarlangs die eerste mense wat Everest oorwin het, geklim het. Wanneer ons na die illustrasie van hierdie reuse-bergmassa kyk, kan ons maklik verstaan waarom die bergklimmer Mallory, die eerste persoon wat die westekant van Everest gesien het, die Khomboe-gletser en die kranse wat dit omring as “een van die ontsagwekkendste en mees afskrikwekkende tonele wat nog ooit deur 'n mens aanskou is", beskryf het.
Everest se kruin kan deur twee hoofroetes bereik word – een teen die noordelike hang van die berg, en die ander teen die suidelike hang.
Klimmers moet deur 'n lang akklimatiseringsproses gaan, wat behels om stelselmatig hoër teen die berg uit te klim, dan weer af tot 'n laer gedeelte, om hulle liggame tyd te gee om aan te pas.
Naby die berg se kruin raak die lug te dun vir die menslike liggaam om behoorlik te funksioneer, met slegs ongeveer 30% van die suurstofinhoud wat jy op seevlak sou hê. Die meerderheid bergklimmers kan nie die kruin sonder ekstra suurstof, wat in silinders op hulle rûe gedra word, bereik nie.
Die onvoorspelbare weersomstandighede hoog teen die berg veroorsaak dikwels probleme, en die tydsberekening van 'n aanslag op die kruin het 'n groot invloed op die sukses daarvan.
Die eerste Suid-Afrikaner, wat Berg Everest uitgeklim het, was 'n vrou – Cathy O'Dowd. Sy het die "bopunt van die wêreld" op 23 April 1996 bereik. In 2003 het Sibusiso Vilane, 'n Suid-Afrikaanse wildbewaarder en boorling van Swaziland (nou Eswatini), die kruin van Berg Everest as eerste swart Afrikaan bereik. In dieselfde jaar het ook die rolprentvervaardiger Sean Wisedale die piek as derde Suid-Afrikaner uitgeklim.<ref(af) >Dawid van Lill: Van Lill se Suid-Afrikaanse Trivia. Kaapstad: Zebra Press 2004, bl. 16</ref>
Everest is 'n groot trekpleister vir klimmers, en kommersiële ekspedisies na die piek word al vir dekades onderneem.
Die grootste skadu oor hierdie praktyk het tydens die 1996-klimseisoen geval, toe 'n katastrofale sneeustorm op die aand van 10 Mei tot die dood van 8 mense tydens hulle aanslag op die kruin gelei het. In totaal sterf 12 mense in 1996 teen die hange van Everest.