Gedragsgedrag - tipes, oorsake, voorkoming, regstelling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Slagoffer is die vooroordeel van 'n persoon om 'n slagoffer te wees. Terselfdertyd verskil sosiale vooroordeel waar die waarskynlikheid om 'n slagoffer te word, afhang van die kriminele situasie van die streek, sowel as sielkundige viktimisering, wanneer karakterkundige en persoonlike eienskappe wat verkry word as gevolg van opvoeding of sielkundige trauma lei tot uitdagende gedrag.
Volgens die sielkundige faktor word die slagoffer se slagoffer ernstig gekritiseer deur baie skrywers en word prakties in die jurisprudensie gediskrimineer, waar slegs een kant verantwoordelik is vir die misdaad wat gepleeg is. As bewys hiervan word die feite aangehaal dat die gedrag van die slagoffer beskou word as 'n provokasie uitsluitlik deur die misdadiger en nie objektief nie. Daarom word hierdie konsep nie in hofsake van moord en verkragting gebruik nie, maar vind dit plaas in praktiese sielkunde. Dit is sinvol om te praat oor viktimisering, wanneer 'n persoon meer geneig is om in die moeilikheid te kom, wat deur verskeie interne oorsake veroorsaak word.
Wat is die viktimiseringsgedrag
Die konsep van slagoffers is bekendgestel in die wetenskap van die slagoffer, wat die gedrag van slagoffers en misdadigers bestudeer. Spesiale gedrag, op verbale en nie-verbale vlak, maak die misdadigers byna onmiskenbaar sekere individue vir hul slagoffers. Byvoorbeeld, as 'n verkragter aggressie teenoor verskeie vroue toon, sal hy net sy optrede voortduur met die een wat van vrees afdruk, stil bly, ongehoorsaam gedrag verduur, probeer om nie aandag te trek nie en terselfdertyd vreesbevange lyk. Aan diegene wat dadelik afstoot neem die publiek in die interaksie en gee 'n duidelike begrip van die ontoelaatbaarheid van sulke optrede. Dit sal waarskynlik alleen gelaat word.
Op die oomblik impliseer die konsep van viktimisasie nie net 'n groter waarskynlikheid dat 'n ander persoon aanval nie, maar ook mondelinge beledigings, vernederings en die frekwensie van onaangename en traumatiese situasies soos ongelukke, ongelukke, stampdeure of dikwels toestelle. Lyding van vyandelikhede en natuurrampe kom hier, 'n persoon lyk soos 'n magneet wat mislukking aantrek.
Soos enige konsep, het viktimisering sy eie kenmerkende eienskappe en eienskappe. Sulke mense word gekenmerk deur onstabiele emosionele reaksies, verwronge persepsie van hul eie gevoelens, wat uiteindelik lei tot die vorming van 'n eksterne lokus van beheer.
Die slagoffer in sy besluite sal 'n passiewe posisie inneem en in baie opsigte leiding soek en 'n ondergeskikte posisie inneem. Gehoorsaamheid, gekombineer met aannames en lae selfbeeld, skep 'n vrugbare grond vir die geleidelike ontwikkeling van 'n chroniese slagoffer in die toekoms, selfs al het sulke episodes nog nooit in 'n persoon se lewe voorheen gebeur nie.
Kenmerke van opvoeding, wat nie die ontwikkeling van versigtigheid behels nie, vorm 'n losbandige gedragstyl, die onvermoë om tussen gevaarlike situasies te onderskei, en dus die vermoë om op te staan ​​vir hulself of betyds om die sfeer van ongunstige ontwikkelings te verlaat.
Sosiaal-goedgekeurde eienskappe van ywer en integriteit in hul uiterste manifestasie, vorm die posisie is altyd gereed vir indiening. Verder, hoe meer 'n persoon in die lewe het om ander te gehoorsaam, hoe moeiliker is dit om te weier en te konfronteer wanneer daar 'n werklike behoefte is, danksy die ontwikkelde strategie van gedrag. Sulke mense argumenteer dat dit makliker is om aan die mishandeling voor te lê en vermy te word, om die klagtes van haar man te weerstaan, en laat hom dan kalmeer. Voltooi die weeklikse werkkoers oor twee dae tot nadeel van gesondheid, maar handhaaf die guns van kollegas. Daar is baie rasionalisasies, maar die resultaat is dieselfde - die persoon ly en gaan voort om te verduur.
Slagofferheid is 'n ander fokus en erns. Oor die algemeen is so 'n paartjie inherent aan enige persoon, en in 'n gesonde weergawe is dit verantwoordelik vir die geleentheid om hul belange op te offer ter wille van verdere voordele. As 'n persoonlike eienskap word victimisering egter as 'n patologiese eienskap beskou en vereis sielkundige en soms psigiatriese regstelling.
Oorsake van viktimisering
Slagoffer van slagoffer word gemanifesteer in die opdrag van aksies wat tot gevaarlike of negatiewe gevolge lei. Self-instandhouding instinkte bedoel vir die inverse funksie, werk tans nie voorwaarde of verskyn voorwaardelik nie, byvoorbeeld slegs op die verbale vlak, en by die gedrags-een is afwesig. Daar is verskeie hoofredes vir sulke vervormings.
Aanvanklik is dit 'n soort persoonlikheid wat 'n passiewe ondergeskikte posisie beskryf. Dit is die meeste onder die slagoffers, en die gedrag lyk soos die voldoening aan die vereistes van die aggressor. Miskien sal hulle nie heeltemal of stadig uitgevoer word nie, maar die persoon gehoorsaam tog.
Die tweede tipe persoonlikheid is uitdagend. Sulke mense soek onbewustelik aandag aan hulself of is nie bewus van die gevolge van hul optrede nie. Levendige voorbeelde van provokatiewe gedrag is die herberekening van groot bedrae geld in 'n ongunstige openbare plek (by die stasie of in die kriminogene gebied in die aand), ges seksualiseerde gedrag wat verder gaan as die grense van flirt en so aan.
Onderwys en ervare kinderpsigotrauma is vir die opkoms van die slagofferkompleks. Die grootste risiko vir die ontwikkeling van viktimiseringsgedrag onder slagoffers van geweld, aan wie niemand hulp en ondersteuning gegee het nie, is nie psigoterapie uitgevoer nie, of al die familielede het die kant van die verkragter geneem en die slagoffer vir die voorval geblameer.
Kinders van slagoffers of disfunksionele ouers (verskillende tipes afhanklikheid, lae vlak van sosiale kultuur, hoë vlak van aggressiwiteit, ens.) Vorm nie 'n voldoende assessering van die situasie nie, en hulle bou verhoudings met die wêreld soos 'n ouersfamilie. So 'n kind kan baie verbaas wees dat in ander gesinne niemand ooit geslaan word nie. Daarbenewens word die konsep van straf so nodig dat 'n persoon as 'n volwassene begin om diegene wat nie eie aan geweld is, te lok nie weens hul eie verhoogde angstigheid.
Betrokkenheid by verskeie antisosiale groepe, vreemd genoeg, vorm ook die gedrag van die slagoffer. Daar moet kennis geneem word dat nie net blink groepe wat die algemene orde oortree nie, die vorming van die posisie van die slagoffer beïnvloed, maar ook enige samelewing. Onderwysers met emosionele uitbranding leer kinders nie om aggressie te weerstaan ​​nie, en hulle gooi negatiewe uit op kinders, die portuurgroep kan van lae sosiale vlak wees en diegene wat anders is, spot. Die meer dade van geweld word deur die binnekring beskou as die norm, hoe meer verdraagsaamheid word in 'n mens gevorm.
Om 'n multidimensionele konsep te wees, word viktimisering in tipes verdeel.
Dikwels praat kriminologie en sielkunde van individuele viktimisasie, wat impliseer dat 'n spesifieke persoon 'n slagoffer word, ondanks die feit dat dit objektief vermy kon word.
Dit is hierdie tipe wat die meeste verband hou met persoonlikheids-sielkundige eienskappe, beserings ontvang en opvoeding van eienaardighede wat 'n onvoldoende respons van die individu vorm. Sulke persoonlike viktimisasie word onder toepaslike omstandighede geaktiveer, maar in plaas van om veilige gedrag te kies, kies die toekomstige slagoffer onbewustelik 'n uitdagende gedragslyn. By meisies kan dit hom in die oë van vreemdelinge aandui of probeer om die motor in die nag op die baan te vang. Mans spog oor hul materiële besparings in die geselskap van misdadigers of probeer om dinge uit te sorteer deur die konflik fisiek op te los met 'n mededinger wat duidelik sterker is.
Die liefde vir uiterste sport, die ongeregverdigde begeerte vir heldhaftigheid, die terugkeer na die slagveld na besering - aksies wat deur die mens bewus gekies is, maar hulle dra aanvanklik 'n bedreiging vir die lewe. Sommige verklaar dit deur 'n toenemende behoefte aan adrenalien of dors om hul selfbeeld te verhoog, en inderdaad is daar so 'n motivering, maar die skaal van opoffering in hierdie tipe mense word verhoog.
Massa-viktimisering het betrekking op groepe mense en het sy eie gradasie, afhangende van die eienskappe van individue en toestande. Groep viktimisasie verenig sekere kategorieë van die bevolking met dieselfde tekens of parameters van viktimisasie (byvoorbeeld kinders of gestremdes). Objek viktimisering behels die opdrag van sekere soorte misdaad (diefstal, moord of verkragting). Dikwels is 'n persoon onderhewig aan 'n enkele spesie, dit wil sê, die een wat beroof word, sal waarskynlik nie verkrag word nie. Vak viktimisering lok verskeie misdadigers.
Die mees prominente voorbeeld van massa-viktimisasie is die Stockholm-sindroom, wanneer die slagoffers na die kant van die aggressors gaan. Dit gebeur nie dadelik nie, genoegsame kontinue kontak en sterk traumatiese emosies word ervaar, waarna selfs die gyselaar gehou word en werklike fisiese beserings ontvang, begin die slagoffers die oortreders te beskerm, hulle te simpatiseer en te help.
Hoe om ontslae te raak van viktimisering
Die verhoogde geneigdheid om 'n slagoffer te word, is nie 'n aangebore gehalte nie, maar is derhalwe vatbaar vir regstelling. In situasies waar die frekwensie en intensiteit van verliese aansienlik word, word die toestand gestabiliseer deur kalmeringsmiddels en antidepressante met gelyktydige psigoterapeutiese regstelling.
As die situasie nie so krities is nie, word slegs psigoterapie getoon, wat daarop gemik is om voldoende selfbeeld te herstel en nuwe gedragstrategieë te ontwikkel. Een van die belangrikste take is om die regulerende rol van aksies van 'n eksterne bron na 'n interne een te verskuif. Dit beteken dat voordat u 'n besluit neem of die advies volg, die versoek van of selfs die bestelling van iemand vra, moet u verband hou met wat aan u behoeftes voldoen. In 'n gesonde toestand sal 'n persoon nie aksies uitvoer wat veroorsaak dat hy skade het, wat nie daarvoor sou vra nie, selfs die direkte baas. Dit impliseer 'n groot deel van die verantwoordelikheid vir hul lewens en hul kursus. Vanuit hierdie perspektief is dit nie meer moontlik om ander te blameer vir die mislukkings of om verskonings te soek waarom die ongeluk plaasgevind het nie. Om 'n vastrapplek in sy gevoelens en besluite te vind, begin die persoon self sy lewe op 'n veilige wyse te organiseer en die gevolge daarvan vooraf te bereken.
Gebrek aan blootstelling aan eksterne manipulasie vereis dat ander nie op gevoelens van skuld, jammer of minderwaardigheid kan speel nie. 'N Meisie wat haar sterkte en swakhede ken, sal onwaarskynlik wees om te stem in die sin "ja, wie het jy my nodig, gaan sit." Vermoë om in enige sfeer van die lewe te weier, is 'n uitstekende opleiding teen viktimisering. Hoe meer die vaardigheid van taktvolle opposisie ontwikkel, hoe minder is die kanse om onwetend 'n slagoffer te word.
Jy moet begin om jou eie gedagtes te volg, want hoe meer 'n individu hom pla, is in sy eie oë hulpeloos en ongelukkig, hoe meer word hierdie toestand aan ander oorgedra. Trouens, dit is ook 'n provokasie, want as iemand vir die eerste keer kla, help hulle hom, vir die tweede gee hulle nie aandag nie, en vir die derde kan dit baie spesifieke aggressiewe aksies veroorsaak.
Gedragsgedrag is 'n verskynsel wat op alle vlakke van die sosiale organisasie manifesteer. Dit kan nie uitsluitlik op die slagoffer se kriminele dyad toegesluit word nie, en gevolglik word voorkomende maatreëls gelyktydig op verskeie vlakke uitgevoer. Dit begin alles met die staatsorgane van wet en orde, ekonomiese, politieke en kulturele invloed. Dit is die bekendstelling van die nodige wette en die opstel van 'n gesonde posisie in die verdediging van die regte van slagoffers en strawwe van misdadigers. In plekke waar die gedrag van mense nie gereguleer word deur wette wat algemeen, objektief en verstaanbaar vir almal is nie, verhoog die misdaadsyfer en daarmee die viktimisering.
Na die algemene vlak van voorkoming en regulering van die samelewing is 'n gespesialiseerde regstelling van slagoffers nodig, wat onder potensiële benadeelde groepe van die bevolking uitgevoer moet word. Dit sluit in kolonies, antisosiale groepe, sentrums vir dwelmverslaafdes en hawelose, sosiaal-benadeelde families. In skole en selfs kleuter, is dit nodig om klasse voor te stel waar kinders sal leer om regmatige optrede van gewelddadiges te onderskei, asook hul eie gedrag ten opsigte van uitdagende stellings of optrede behoorlik te evalueer.
Die mees substantiewe werk op voorkoming moet individueel gedoen word met persone wat blootgestel word aan geweld, liggaamlike besering, ongepaste houding en ander situasies wat die konsep van viktimisering insluit. Na die eerste psigoterapeutiese situasie wat plaasgevind het, is psigoterapeutiese werk nodig om die ervaring te oorkom. Dit is ook belangrike insig in die jurisprudensie en gedragsielkunde, en verduidelik die oomblikke wanneer 'n persoon van provokatiewe gedrag beskuldig kan word.
Verskeie opleidings en kursusse, sowel as psigoterapeutiese groepe, is uitstekende metodes om slagoffers te voorkom, omdat hulle die nodige persoonlike eienskappe ontwikkel (vertroue, onafhanklikheid, vermoë om in die omgewing en mense te navigeer.