Die kombuis, binnenshuise kaggel - Inligting
Die kombuis, binnenshuise kaggel
Binne van 'n kombuis.
Die ou mense, Holland.
Titel: Binne van 'n kombuis.
Skrywer: DRÖLLING Martin (1752 - 1817)
Afmetings: Hoogte 65 - Breedte 80.8
Prentverwysing: 98-012193 / INV4097
Die kombuis, die middelpunt van die huis
Die kombuis is oorvloedig voorgestel in die skilderkuns en is 'n belangrike plek in enige huis. Dit is die rede waarom dit in die beelde 'n volledige en samehangende heelal vorm en ons toelaat om 'n interieur in sy intimiteit te sien.
Vanweë sy intieme karakter is kook 'n onderwerp wat hom goed toelê vir genre-tonele in kuns. In die moderne tyd geprys deur die Vlaamse en Nederlandse meesters, is hierdie onderwerp in die volgende eeue steeds uitgebrei behandel deur skilders, dan deur fotograwe.
Martin Drölling, Franse skilder, behaal groot sukses op die Salon van 1817 met hierdie doek wat in 1815 geskilder is, volgens die tradisie van die skilders van die Noordelike Skool. Dit is 'n groot kombuis wat verlig word deur 'n hoë venster wat uitkyk oor hoë bome. Terwyl sy voor die oop venster sit, met haar voete op 'n klein kinderstoel, lig 'n jong vrou haar kop van haar borduurwerk, terwyl 'n ander vrou, 'n rooi doek in haar hand, haar kop na die kyker draai. Aan haar voete, op die sypaadjie, het 'n kind haar pop eenkant gelos om met 'n kat naby 'n mandjie te speel. Hierdie drie figure vorm te midde van 'n oorvloed van meubels en kombuis- en huishoudelike gereedskap, koperpotte, potte, kanne, besems, ens. Met die proses wat die Nederlandse skilderkuns na aan die hart lê, geniet die kunstenaar lig- en skadu-effekte, veral op die muur wat die son skuins regs van die venster skyn. Die ietwat rommelige aspek van die kamer, die sagte lig waarin dit bad, die realisme waarmee die voorwerpe uitgebeeld word, die beroepe waarby die drie karakters verkeer, dra alles by tot die skep van 'n intieme en rustige atmosfeer.
Middagete, skildery van Firmin-Girard wat in 1907 in die Salon of the National Society of Fine Arts uitgestal is, is in dieselfde gees. Die toneel verteenwoordig 'n vrou in klompe wat 'n stomende sopterrein plaas op 'n lang houttafel wat vir ses gaste opgestel is. Soos in die skildery van Drölling, maak katte deel uit van die kombuisomgewing, en 'n klein venster verlig die regterkant van die kamer en skep 'n chiaroscuro-effek met die res van die ruimte. Hierdie dorpshuis het waarskynlik net een sitkamer, ingerig met 'n tafeltjie, stoele, 'n sideboard en 'n hoë houtklok. Die balkplafon, dik mure en die teëlvloer dra by tot die rustieke gevoel van hierdie genre-toneel.
Hierdie skildery van Jules Benoît Lévy, wat in 1907 op Salon des Artistes Français uitgestal is, toon 'n toneel vol geselligheid: in die kombuis van 'n huis in Holland is twee taamlik bejaarde mans in die middel van 'n bespreking. Een van hulle sit op die voorgrond en skil aartappels, terwyl die ander vir hom glimlag, terwyl hy pyp in die hand staan. Die rustieke meubels bestaan ​​uit 'n kruk en 'n houttafel met 'n teepot en breekware; agter, regs van die kaggel, word erdeborde op die rakke en aan die muur vertoon, saam met klein skilderye.
'N Bekende innerlike heelal
Hierdie drie werke het verskeie punte gemeen. Enersyds skryf die deeglikheid en realisme waarmee hulle behandel word en die rustige en vreedsame atmosfeer wat daaruit voortspruit hulle volledig in die tradisie van die Nederlandse genre-skilderkuns in. Aan die ander kant word elke keer die klem gelê op die intieme en gemoedelike aard van die ruimte, veral in Martin Drölling se doek waar 'n verwantskap tussen die kyker en die jong vroue wat hom dophou, tot stand kom. Laastens gee al drie 'n bekende interieur van die middelklas, 'n klas wat nie baie verteenwoordig is in die skilderkuns aan die begin van die XIX nie.e eeu, maar wat later later sal wees, in die kuns soos in die literatuur, waar by Honoré de Balzac 'n begeerte na vore kom om die lewensplekke van die karakters in die Menslike komedie. Hierdie dokumentêre vereistes word ook in Gustave Flaubert en Émile Zola aangetref.
Jean-Louis FLANDRIN en Massimo MONTANARI (reds.), Geskiedenis van voedsel, Parys, Fayard, 1996. Jean-Robert PITTE, Franse gastronomie. Geskiedenis en geografie van 'n passie, Parys, Fayard, 1991.