Ek het gewerk met baie mense wie se ouers of geliefde familielede gesterf het en hulle met erfenis rommel gelaat het. Dit kan meubels, boeke, briewe, foto's, koerante, klere, motors, eiendom wees - enigiets wat die familielid een keer besit het. Ek noem dit rommel omdat my kliënte dikwels nie omgee vir die meerderheid van die dinge nie, maar hulle kan dit nie laat gaan nie omdat die verband met die oorledene hulle laat voel dat hulle die persoon laat gaan. Die situasie laat hulle depressief, moeg en oorweldig voel.
Wanneer 'n familielid of geliefde weggaan, erf ons dinge wat ons aan hulle herinner. Meeste van die tyd, die items self dien geen ander doel. Deur te hang aan hierdie aandenkings, probeer ons om ons konneksie met die persoon wat gesterf het, te handhaaf. Maar dit maak in die meeste gevalle 'n swak verband. Niks vervang die oorledene se teenwoordigheid ten volle nie. Ons verlange bly onvoltooid.
Geërfde voorwerpe: om te hou of nie te hou nie?
Wanneer dit kom by geërfde items, word die gevoelens van verlies en verlange dikwels met wrok gemeng omdat hulle dinge moet hou of versorg wat ons nie regtig wil hê nie. Ons mag selfs kwaad wees dat die persoon wat gesterf het, ons met al hul kak belas het. Hierdie woede maak seer omdat ons nie so wil voel oor iemand wat ons liefgehad het nie. Die mengsel van verdriet, verlies, wrok, skuld en woede skep 'n baie moeilike emosionele knoop wat dikwels veroorsaak dat mense gesluit word. Gewoonlik word niks gedoen nie. Mense hang aan die voorwerpe, sonder om te weet wat om met hulle te doen en dus hul hartseer te hou oor hul geliefde se verbygaan.
Ek was saam met 'n kliënt in haar flat. Sy het die ruimte met haar ma gedeel, wat 'n paar jaar gelede oorlede is. Die plek was jam-vol dinge. Dinge was bo-op die pilare, en daar was baie min vloeroppervlakte. Die helfte van die dinge was haar ma's.
Ek het besluit om in die sitkamer te begin. Twee boekies is gevul met honderde van haar ma se paperback-moordherhalings. My kliënt het gesê dat sy hulle wou behou. Ek het gevra of sy dit lees. Eers was sy stil. Toe het sy nee gesê. Sy het gesê dat sy na boeke op band geluister het terwyl hulle op die trein aan die werk was. Sy kyk na die boeke en is gefrustreerd en kwaad. Sy het glad nie gehandel vir moordmisteries nie, maar sy kon hulle nie laat gaan nie. Sy het gesê sy voel haar ma het haar op 'n baie moeilike plek gesit.
Laat gaan van oorerfde dinge wat jy nie wil hê nie
Dit is natuurlik wanneer 'n ouer sterf om hul goed te bewaar. Hul goed bevat hul teenwoordigheid, hul aandag, hul persoonlikheid. Dit is asof 'n mens se geur in hul dinge leef. Al is hulle weg, voel hulle dat hulle nog by ons is. En as hierdie dinge 'n aktiewe deel van ons lewens bly, dien dit ons om hulle te behou. Maar dikwels is hulle nie, en hulle verstop ons leefruimte. My kliënt het hierdie boeke nie gelees nie, maar sy het haar ma gemis. 'N Deel van haar het gevoel dat as sy die boeke laat los, sy haar ma laat los.
Maar die omgekeerde is waar: wanneer ons die dinge van ons ouers losmaak wat nie vir ons saak maak nie, is ons herinneringe aan hulle nie meer verstop in hul goed nie. Ons ouers word 'n lewende teenwoordigheid in ons harte, waar hulle baie sterker resoneer.
My kliënt het ooreengekom om saam met my deur die boeke te gaan. Omtrent 98 persent van hulle het in die skenkingstapel gegaan. Sy het 'n paar gehou. Sy het gesê dit laat haar goed voel om hulle op die rak te sien; Dis asof haar ma aan haar knip.
Is jou huis 'n mausoleum vir geliefdes wat geslaag het?
Ons huise is nie museums, of mausoleums, vir geliefdes wat geslaag het nie. Ons koester nie die mense in ons lewens deur op hulle te hang deur dinge waarvoor ons nie omgee nie. Ons koester hulle deur 'n onbesnede lewe te leef en vry te wees in ons harte om te onthou wie hulle vir ons was.
Ons kan ons geliefdes eer op maniere wat ons lewe nie onderbreek nie. Ons kan net genoeg hou om ons te herinner aan die plek waar ons herinneringe en ons geliefde se teenwoordigheid eintlik woon: in ons harte. In hulself onthou dinge niks nie. Maar ons harte kan die teenwoordigheid van diegene wat ons liefhet op enige tyd, en op maniere wat vars en lewendig is, bekend maak.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Ons harte Onthou daar is dus geen rede vir Warboel