Die inklusiwiteit van Jesus - The blogging website of Jan & Chantál Oosthuizen
Teen die agtergrond van die politieke tyd waarin Jesus geleef het, het die groepering waaraan mense behoort hul lewe, gerief en toekoms bepaal. Mense is uitgeken as Galdeërs, Romeine, Jode, Samaritane, soldate, ambagsmanne, vissermanne, fariseërs en skrifgeleerdes, vrouens, kinders en slawe. Elkeen was in 'n klas van sy eie en die klasse het nie meng nie. Elke groepering het ook nog sy interne politiek en wedywering gehad.
Want Ek sê vir julle dat, as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie (Matt 5:20).
Ons insluiting by Sy familie en sirkel is nie gegrond op ons geregtigheid nie:
Want Ek sê vir julle dat, as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie(Matt 5:20).
En Hy sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand wat huis of ouers of broers of vrou of kinders verlaat het ter wille van die koninkryk van God, wat nie baiemaal soveel in hierdie tyd sal ontvang nie en die ewige lewe in die eeu wat kom(Luk 18:29).
Al het ons niks om Hom te gee nie:
Salig is julle, armes, want aan julle behoort die koninkryk van God (Luk 6:20).
Gaan nie gepaard met groot aansien, of uiterlike tekens en wonders nie:
Daar is nie tekens wat vir 'n mens kan wys wanneer hierdie nuwe ryk van God begin nie. Dit sal ook nie so wees dat mense kan sê: "Kyk dit het nou hier begin!" of "Dit is daar aan die gang" nie. Want die nuwe ryk van God is hier by julle waar julle is"(Luk 17:20-21; Die Boodskap).
Selfs nie die beste godsdienspogings nie. Net dié wat gehoorsaam is:
Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is(Matt 7:21).
Die arm van die vlees kan dit nie vermag nie:
. . . dat vlees en bloed die koninkryk van God nie kan beërwe nie; ook beërwe die verganklikheid nie die onverganklikheid nie(1 Kor 15:50).
Toe vra hulle Hom: Wat moet ons doen om die werke van God te volbring? Jesus antwoord en sê vir hulle: Dít is die werk van God, dat julle in Hom glo wat Hy gestuur het(Joh 6:28-29).
Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind(Matt 7:13-24).
Voorwaar Ek sê vir julle, as julle nie verander en soos die kindertjies word nie, sal julle nooit in die koninkryk van die hemele ingaan nie!(Matt 18:3)
Want dit is makliker vir 'n kameel om deur die oog van 'n naald te gaan as vir 'n ryk man om in die koninkryk van God in te gaan. Daarop sê die wat dit gehoor het: Wie kan dan gered word? Maar Hy antwoord: Die dinge wat by mense onmoontlik is, is by God moontlik(Luk 18:25).
Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan(Hand 14:22).
Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word (Matt 6:33).
Sy geregtigheid kan net soos 'n kind ontvang word, in afhanklikheid:
Moenie vrees nie, klein kuddetjie, want julle Vader het 'n welbehae daarin gehad om aan julle die koninkryk te gee(Luk 12:32).
. . . maar die kleinste in die koninkryk van die hemele is groter ashy (Matt 11:11).
Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees (Heb 10:19).
Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, as iemand nie weer gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie(Joh 3:3).
Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo; wat nie uit die bloed of uit die wil van die vlees of uit die wil van 'n man nie, maar uit God gebore is(Joh 1:12-13).
. . . want julle is wedergebore nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike, deur die lewende woord van God wat tot in ewigheid bly(1 Pet 1:23).
Ná die twee dae het Jesus daarvandaan na Galilea toe gegaan. Hy het self verklaar dat 'n profeet nie in sy eie land geëer word nie, maar toe Hy in Galilea kom, het die Galileërs Hom verwelkom. Hulle het alles gesien wat Hy gedurende die feesvierings in Jerusalem gedoen het, want hulle was self ook by die paasfees (Joh 4:43-44).
'n Profeet word oral erken behalwe in die plek waar hy grootgeword het, en in sy familiekring(Matt 13:57).
Wanneer jy en jou vrou baklei en stry is dit baie keer omdat een buite die sirkel staan. Ons gebruik JY- en JOU-taal. Verbondstaal is "ONS". As ons hierdie woord gebruik, dwing dit ons om anders te dink. Ons haal onsself so baie keer uit die sirkel uit. Of ons laat mense nie toe in ons sirkel nie.
Wie is my naaste? Wie is die ons? Kyk in Lukas 10:29-37: Jesus leer ons dat ons dieselfde vir 'n vreemdeling moet doen as wat ons vir dié binne die sirkel sal doen. Die man het gedoen wat familie vir hom sou doen – en hy was 'n vreemdeling; inteendeel, hy was van 'n totale ander stand en ras.
Hoe definieer jy jou ONS? Hoe definieer ons kerk – ONS? Sien ons die plek waar ons bly as ONS dorp? Die mense van ons dorp as ONS mense?
VERDEELDHEID: Dis baie gevaarlik om van binne 'n kollektiewe raamwerk van "hulle" te praat terwyl God net een "ons" sien. Bv.
– Binne een nasie, praat ons van "hulle".
– Binne die universele kerk, praat ons van 'n ander kerk as "hulle".
– Binne die raamwerk van die Christelike kerk in 'n gebied, praat ons van ander gemeentes as "hulle".
– In 'n maatskappy praat ons van die bestuur as "hulle"; die bestuur praat van die mense as "hulle".
– In 'n huwelik praat ons van jy en jou en myne.
"Hulle" bring skeiding in jou denke en veroorsaak isolasie. Jou perspektief raak eensydig. Jy kyk net vanuit een perspektief en verloor objektiwiteit.
ETIKETTERING: Wanneer ons praat van "hulle", is dit nie lank nie of ons gee "hulle" 'n etiket (Matt 5:22). Ons noem mekaar name. Jy is altyd so, en jy maak altyd so, en jy doen dit nooit nie. Jy DEMONISEER die ander persoon as altyd verkeerd en boos, wat eenvoudig nie die waarheid is nie. Jy stel jouself as die engel voor, wat ook nie die waarheid is nie. Later sien ons net die etiket en nie die mens agter die etiket nie. (ONTMENSLIKING)
LIEFDELOOSHEID: Wanneer ons praat van "hulle" kan dit lei tot trots – ons disassosieer met die foute en sonde van 'n groep en plaas onsself op 'n beter/hoër/verhewe plek. Gevolglik verloor jy jou stem by daardie groep. Hulle beleef jou as TROTS, hooghartig en beterweterig. Hulle voel die skeiding aan – en beleef dat daar nie meer liefde is nie. Sonder liefde het jy jou stem by daardie groep verloor (Gal 6:1).
VIKTIMISERING: (Matt 5:22) "Jou gek!" Dis is natuurlik dat, wanneer jy net fokus op 'n persoon se foute en net dit raaksien, jy op so persoon gaan pik. Jy is negatief ingestel teenoor so 'n persoon en het 'n outomatiese renons. Jy DISASSOSIEER jouself van die persoon. In 'n huwelik is dit bitter gevaarlik, want die gevolg is:
UITSLUITING: ontoeganglik, hard en gemeen
MINAGTING: veragting, minagting, versmading – parmantig
KRITIEK: veroordeling, oordeel, afkeur
1) Probeer om positiewe en menslike eienskappe by die ander groepering te identifiseer. Dis die begin van EERBIED en RESPEK.
2) Versprei die inligting – praat positief (Matt 5:46-48).
3) Bid vir jou vyande – wanneer jy bid, kry jy weer God se perspektief op die persoon (Matt 5:33).
4) Wees lief vir jou vyande – gaan dien en bedien mekaar.
5) Wanneer jy iets teen jou broer-ONS het – gaan praat dit uit (Matt 18 en Luk 17).
6) Wanneer jy agterkom jou broer het iets teen jou, los jou offer en gaan maak eers reg (Matt 5:23-24).
Wanneer ons as mens begin fokus op ons verskille, verdeel ons die mensdom in groeperinge. Ons bou grense en mure, ons verloor ons volwassenheid om goddelik en objektief na die mensdom te kyk, ons raak KLEINLIK en ONVOLWASSE en verloor outoriteit om inspraak te hê in die mensdom. Ons verloor TOEGANG en ons ISOLEER onsself.
Moenie die geringe en dié met aansien verskillend behandel nie.
Julle mag geen onreg doen in die gereg nie. Jy mag vir die geringe nie partydig wees nie en die aansienlike nie voortrek nie. Met geregtigheid moet jy oor jou naaste oordeel(Lev 19:15).
Rykes en armes het mekaar nodig.
Rykes en armes het een ding in gemeen: die Here het hulle almal gemaak(Spr 22:2).
Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, 'n dienskneg is nie groter as sy heer nie, en 'n gesant is ook nie groter as die een wat hom gestuur het nie. As julle hierdie dinge weet, salig is julle as julle dit doen(Joh 13:16).
Nie 'n aannemer van persoon nie
MY broeders, laat julle geloof in onse Here Jesus Christus, die Here van die heerlikheid, nie wees met aanneming van die persoon nie(Jak 2:1-9).
Geen rassevoorkeur nie
Want daar is geen onderskeid tussen Jood en Griek nie; dieselfde Here tog is Here van almal en is ryk oor almal wat Hom aanroep(Rom 10:12).
Geen klassevoorkeur nie
. . . waar daar nie Griek en Jood, besnedene en onbesnedene, barbaar, Scith, slaaf, vryman is nie, maar Christus is alles en in almal(Kol 3:11).
Maar julle, laat jul nie Rabbi noem nie, want een is julle leermeester: Christus, en julle is almal broeders. En julle moet niemand op die aarde julle vader noem nie, want een is julle Vader, Hy wat in die hemele is. Julle moet julle ook nie leermeesters laat noem nie, want een is julle leermeester: Christus(Matt 23:8-10).
Geen onderskeid tussen man en vrou nie
Daar is nie meer Jood of Griek nie, daar is nie meer slaaf of vryman nie, daar is nie meer man en vrou nie; want julle is almal een in Christus Jesus(Gal 3:28).
Die wat oorwinning behaal het, deel met die wat nie gaan veg het nie
Nee, ons deel gelykop: dié wat die pakgoed opgepas het, kry net soveel as dié wat gaan veg het.(1 Sam 30:24).
God trek niemand voor nie
En julle, eienaars, julle moet met dieselfde verantwoordelikheid teenoor julle slawe optree. Hou op om julle slawe te dreig. Julle weet mos dat julle een en dieselfde Eienaar in die hemel het, en dat Hý niemand voortrek nie(Ef 6:9).
Hanteer elkeen as individu
Dié wat nog besluiteloos is, moet julle met ontferming behandel. Red ander deur hulle uit die vuur te ruk(Judas 22–23).
En as een lid ly, ly al die lede saam; en as een lid geëer word, is al die lede saam bly(1 Kor 12:26).
In a real sense, all life is interrelated. All people are involved in an inevitable network of mutuality, tied in a single garment of destiny. Whatever affects one directly, affects all indirectly.
Jesus eet saam met Matteus (Levi), die tollenaar (Matt 9:9-13; Mark 2:13-17; Luk 5:27-32). Matteus (Levi) is 'n tollenaar (belastinggaarder, deur die Jode gehaat omdat hulle beskou is as verraaiers wat vir die Romeine werk).
Daar was 'n man met die naam, Saggeus, die hooftollenaar, 'n ryk man (Luk 19:1-10).
Die Samaritaanse vrou by die put (Joh 4)
. . . want die Seun van die mens het nie gekom om die mense se lewe te verderf nie, maar te red. En hulle het na 'n ander dorp vertrek(Luk 9:56). Die twee "seuns van donder" wou vuur uit die hemel roep op die mense wat Hom nie wou ontvang nie.
Partyskappe is 'n werk van die vlees – Gal 5:20 (SEKTARISME: sekteywer, sektegees)
Die wat nie teen ons is nie, is vir ons – Markus 9:38-40 en Numeri 11:27–29
Toe die Noordelike Ryk, met Samaria as hoofstad, deur die Assiriërs verower is, het hulle talle van die Jode in ballingskap na Assirië weggevoer en Assiriërs in daardie landstreek gevestig om die grond te bewerk en vir vrede te sorg (2 Kon 17:24). Dit het grootskaalse ondertrouery tussen die Jode en Assiriërs veroorsaak en tot 'n gemengde godsdiens en gemengde groep in daardie gebied gelei. Die Jode van Juda, die Suidelike Ryk, het die Samaritane dus as 'n onsuiwer groep mense beskou en hulle gehaat omdat hulle, volgens die Jode, hulle volk en godsdiens verraai het. Daarom het die Jode uit hulle pad gegaan om Samaria en die Samaritane te vermy. Jesus maak egter geen onderskeid tussen Jood en Samaritaan nie.
Die een van die 10 melaatses wat terugdraai en Hom kom bedank, was 'n Samaritaan (Luk 17:11-19).
Samaria word ingesluit by die sendingreise en werk van die apostels (Hand 1:8; 8:1, 5; 9:31; 15:3).
Die verhaal van die Barmhartige Samaritaan (Luk 10:30-37).
Jesus volg 'n patroon wat later in die Handelinge-kerk herhaal is: Hy begin plaaslik, die klein dorpie, dan die streek, dan die stad, en dan die uithoeke van die wêreld. Jesus versamel 'n nuwe familie, volk en gesin van gelowiges om Homself.
Julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld(Hand 1:8).
Die plek van die vrou word herstel: Maria salf sy voete (Joh 12:1-8) – 'n vrou salf Jesus se voete (Matt 26:6-13; Mark 14:3).
Hy veroordeel nie eens die blatante sondaar nie (Joh 8:1-11).
En daar was baie melaatses in Israel in die tyd van Elísa, die profeet, en nie een van hulle is gereinig nie, behalwe Naäman, die Síriër(Luk 4:25-27).
Jesus se eie familie het Hom eens nie aanvaar nie (Matt 12:46-50; Luk 8:19-2; Joh 7:3-5; Mark 3:21).
Judas, sy halfbroer: Van Judas, 'n dienaar van Jesus Christus en 'n broer van Jakobus(Judas 1:1). Hy roem nie in die feit dat hy Jesus se broer was nie; hy noem homself eerder Sy dienskneg.
Hier is my gesin: Weet julle wie is my ma en wie is my broers? Daarop wys Hy na sy dissipels en sê: "Daar is my ma en my broers. Elkeen wat aan die wil van my hemelse Vader gehoorsaam is, is my eintlike familie" (Matt 12:48-50; Mark 3:33-35; Luk 2:48-49; Joh 7:6-8).