Moet u ADHD-kind 'n Gespesialiseerde Kollege bywoon?
Leer oor programme wat spesifiek ontwerp is vir studente wat anders leer
Namate hoërskoolstudente hul junior jaar nader, sal baie van hul opsies ná die gradeplegtigheid deeglik ondersoek word. Diegene wat aan die kollege gaan, gaan skool keuses aktief ondersoek en hul soektog vergemaklik.
As jy 'n ouer is van 'n student met 'n aandagstekort / hiperaktiwiteitsversteuring ( ADHD ) of is 'n hoërskoolstudent met ADHD self, mag jy dalk wonder oor jou opsies.
Die oorgang na die kollege kan 'n uitdagende wees vir baie tieners met ADHD .
Met die kollege kom verhoogde eise vir selfbestuur, organisasie en prioritering van take en tyd, hoër akademiese verwagtinge, nuwe sosiale situasies en afleiding wat dikwels 'n student met ADHD van baan kan trek. Om dit af te laai, moet die student hierdie verhoogde verantwoordelikhede bestuur sonder die vorige ondersteuningsisteme wat hulle op hoërskool gehad het.
Baie tieners met ADHD doen goed in die kollege wanneer hulle toepaslike akkommodasie en ondersteunings in plek het. Vir baie ander kan die uitdagings egter baie moeiliker wees om te oorkom. Daar is 'n wye verskeidenheid van kollege opsies beskikbaar vir studente met ADHD. Een van hierdie sluit in kollegeprogramme wat spesifiek toegespits is op studente met leergestremdhede en ADHD.
Brent Betit, Ed.D., is Senior Vise-President en stigterslid van Landmark College.
Toe Landmark in 1985 gestig is, was dit die eerste instelling van hoër onderwys vir pionierstudente op universiteitsvlak vir studente met disleksie. Vandag is Landmark bekend vir sy innoverende opvoedingsmodel wat uitsluitlik ontwerp is vir studente met leergestremdhede (insluitende disleksie), ADHD en outisme spektrumversteuring.
As jy op jou kollege-soektog is of om hierdie proses te begin, kan jy belangstel om meer te leer oor wat kleiner, gespesialiseerde kolleges soos Landmark te bied. Om dit beter te verstaan, het ek na Dr Betit vir antwoorde gewend.
Hoe is kolleges wat spesifiek gerig is op studente met leergestremdhede, anders as hoofstroominstellings?
Dr Betit: ' n Hoofstroom-universiteit is soos 'n slanke Greyhound-bus: baie kamer aan boord en 'n bruikbare rit na jou opvoedkundige bestemming. Maar studente wat anders dikwels leer, kom nie by daardie bestemming uit nie. Op die hoofstroombus het hulle 'n beter as gemiddelde kans om van die spore af te draai en 'n onverwagte en soms onaangename omweg te neem. Dit is omdat hulle 'n opvoedkundige voertuig benodig wat volgens hul akkurate neurokognitiewe spesifikasies gebou is. 'N Gepersonaliseerde rit wat hul leerbehoeftes in ag neem, reageer op hul seine, en kan selfs aan die begin van 'n paar ekstra stutte (steierwerk) geïnstalleer word. die rit vir stabiliteit. Om die metafoor uit te brei, is 'n akademiese program wat spesifiek ontwerp is vir 'n student wat anders leer, meer soos 'n Formule Een-renmotor met 'n vormgepoetste sitplek as 'n massabus.
Wat is sommige van die spesifieke ontwerp verskille in die akademiese programme?
Dr. Betit: Die meeste hoofstroom universiteite en kolleges is ontwerp vir tradisionele leerders wat luister na lesings, handboeke lees, aantekeninge neem en onthou en herhaal wat hulle in 'n opstel of toets ervaar het.
Maar studente wat anders dikwels leer, kan nie effektief leer in so 'n tradisionele, hoofstroom omgewing nie. Toestande soos disleksie ('n neurologiese, taalgebaseerde wanorde) of ADHD - wat die aandag, fokus, uitvoerende funksie en opvolg- of outisme spektrumversteuring (ASD) kan beïnvloed, wat die sosiale integrasie, interpersoonlike kommunikasie, uitvoerende hoof funksie en ander probleme, werk almal teen studente wat in 'n hoofstroom omgewing geplaas word, en almal belemmer hul akademiese en lewensverloop.
Soms stop sulke toestande hulle heeltemal in hul spore, met verwoestende en lewenslange gevolge.
Studente wat anders leer, vereis 'n fundamentele onderskeidende pedagogie. Programme vir hierdie studente neem leerders se akademiese profiele in ag, pedagogie op hul diskrete behoeftes, en die aanpassing van leerervarings met hul vermoëns en vermoëns. Dit is 'n studentgesentreerde eerder as professor-gesentreerde leerervaring.
Klein klasgroottes en 'n lae student-tot-fakulteitsverhouding is tipies van programme vir studente met leergestremdhede, en ander hulpbronne - berading, residensiële lewe, akademiese ondersteuning, ens. - is volop. Die beste van hierdie omgewings bied ook toegang tot hulpmiddels, soos die teks-na-spraak-program Kurzweil, of die toespraak-program-program Dragon . Hierdie tegnologieë verwyder leerhindernisse, of die demonstrasie van leer, wat verhoed dat studente ten volle voordeel trek uit en hul kognitiewe vermoëns demonstreer.
Wat is sommige van die faktore wat studente en ouers in ag moet neem wanneer hulle besluit of hulle 'n kollege wil bywoon wat spesifiek toegespits is op studente met leergestremdhede of 'n hoofstroom?
Dr. Betit: Daar is werklik twee afsonderlike kategorieë van oorweging vir enige gesin in die kies van net die regte kollege. Een hou verband met die individuele student; Die ander het betrekking op die kollege of universiteit.
Gesinne en studente moet begin met 'n eerlike assessering van die student:
Wat is sy (of haar) spesifieke behoeftes as leerder?
Het die student tot dusver wesenlike spesiale ondersteuning in sy akademiese program ontvang?
Hoe voorbereid is hy om oor te skakel na 'n nuwe omgewing - een wat dalk nie die uitvoerende funksie ondersteuning wat die gesin tot nou toe verskaf het nie?
Hoe gemotiveerd is die student?
As opvoeder vir amper drie dekades het ek ontdek dat motivering baie belangrik is vir studentesukses. Ek kan regtig nie genoeg sê oor die kritiese behoefte aan studentemotivering nie. Eers nadat die student se assessering voltooi is, sal 'n gesin gereed wees om die beste akademiese fiksheid vir 'n student te bepaal. In terme van daardie akademiese fiksheid, wanneer ek 'n diskrete opvoedingsgeleentheid evalueer, sal ek aanbeveel dat families ten minste die volgende oorweeg:
Word die gespesialiseerde program aangebied as 'n uittreeprogramma, met addisionele fooie, of is dit 'n integrale, samehangende aspek van die universiteits- of kollegekurrikulum?
Wat is die gemiddelde klasgrootte?
Wat is die werknemer- (insluitend fakulteit) -onderrig-verhouding?
Watter soort akademiese hulpbronne is beskikbaar vir die student, en word dit deur opgeleide fakulteit of deur studentekenners verskaf?
Watter soort residensiële hulpbronne is in die programstruktuur teenwoordig, en word dit deur professionele studente of studente verskaf?
Hoe toeganklik is programdirekteure en leiers?
Watter soort uitkomste het vorige studente wat anders leer, leer?
Watter rolle geniet gesinne tydens die toelatingsproses, en watter kommunikasieprotokolle bestaan ​​in verband met gesinskommunikasie sodra 'n student toegelaat word?