Die vyfde en laaste offer is die skuldoffer wat steeds ook tot vergifnis lei, maar meer klem lê ook op die restitusie en regstelling van die skade wat die persoon aangerig het. Dit kon gebeur het deur sy troueloosheid teenoor die heilige dinge van God (5:14-16 – dinge wat met die heiligdom geassosieer is), of deur sy onnadenkendheid teenoor God se gebooie (5:17-19) of deur die skade wat hy ‘n ander volksgenoot skade berokken het wat in wese as troueloosheid teenoor die Here beskryf word (6:1-7).
Aan die ander kant dui die skuldoffer egter op die dieper probleem van die mens. Dit gaan nie net oor die uiterlike dinge waarin ons mekaar te na kom of waarin ons God se wil vir ons lewe oortree nie. Dit gaan veral oor ons binnekant, oor die effek wat die sonde vanuit ons hart oor ons hele lewe uitoefen.
Trouens, die NT is baie helder daaroor dat dit waar is van alle mense. Die hele wêreld gaan gebuk onder die skuld van die sonde, soos Jesus dit in sy laaste gesprek met sy dissipels voor sy kruisiging uitspel: “En wanneer Hy kom, sal Hy bewys dat die wêreld skuldig is aan sonde, en dat die reg aan my kant is, en dat die oordeel al gekom het. Die wêreld is skuldig aan sonde, want die wêreld glo nie in My nie.” (Joh. 16:8-9).
Deur sy kruisdood het Hy egter die skuld van die sonde uitgewis en elkeen wat in Hom glo lewend gemaak: “En julle, wat dood was deur die misdade en die onbesnedenheid van julle vlees, het Hy saam met Hom lewend gemaak deurdat Hy julle al die misdade vergeef het, en die skuldbrief teen ons, wat met sy insettinge ons vyandig was, uitgedelg en weggeruim het deur dit aan die kruis vas te nael.” (Ko. 2:13-14 – OAV).