Ope brief aan gay, wit student oor sy EFFense denke(aangepas uit Maroelamedia) ‹ Steve Hofmeyr
Ope brief aan gay, wit student oor sy EFFense denke(aangepas uit Maroelamedia)
Ope brief aan gay, wit student oor sy EFFense denke(aangepas uit Maroelamedia)	Inkhaus
Dit het my ‘n paar jaar langer gevat om die realistiese scenario te eien vir wat dit is, bloot omdat ek geleer is om dinge te óórdink. Maar om te dink dat daar geen alternatiewe is vir nasionalisering nie, sê vir my dat jy, Jaco Oelofse, ónderdink.
Dit is fataal vir ‘n EFF philosopher-in-the-making.
1. As jong filosofiestudent (en dramastudent) was ons almal radikaal. Dis ‘n fase. Nie ‘n lelike fase nie. Dis ‘n omgee-fase. Ook ‘n rebelse een waarmee ons ons studente toevertrou om ons oues se asems weg te slaan met iets nuuts en unieks. Maar daarna gebeur die establishment met jou. Die regte lewe sal jou ook nie ontsien nie, Jaco. Jy werk, trou, kry kinders en swoeg vir hul gemak, ŉ paar voordele en sommer baie oorlewing. Jy staan verstom hoe groepe desondanks mooi, liberale teorieë steeds na hul hoekies graviteer en hoe dit ongelukkig altyd eensames oplewer. En hoe wreed en eensydig alles bly en hoe min beskerming ander jou, jou kinders en jou ouers bied as die k*k die fên slaat. Soos die Marxisme maar is, ‘n pragteorie met geen voete in realiteit nie, ontgroei baie dit ná kampus, ná sakgeld, ná subsidie en ná volwasse nabetragting. Jy gaan universiteit toe om jou eie voete te vind. Om jou eie voete te vind is onversoenbaar met Marxisme. ŉ Jaar later rasionaliseer jy en kyk eendag as ‘n reël terug uit ‘n meer gematigde posisie, soms in skaamte. Wie volhard dan in Marxisme, sou jy vra? Dié wat skaamteloos geen aversie toon vir ander se geld nie en ander se bates en inkomste as hul “regmatige” kwota sien. Hulle wat weier om die ware potensiaal van individue en dié wat die ekstra myl sal stap, te wil beloon. Die Aanstap Rooies soldaatjie-fabriek. Eendjies-eendjies-staan-in-’n-ry. Die ongenaakbare kleurloosheid van bestaan. Die tirannie van gemiddeldes. Die een waarvoor jy nou uitroep. Prestasie, kompetisie en vooruitstrewendheid – om beter te wees – ís die doel van die lewe en almal mag en moet saamspeel. Marxisme verlig geen armoede nie. Dit teel middelmatigheid en ek het vir jou ‘n hele kontinent as voorbeeld by Maandag se show&tell.
5. As gay student is die vooruitsig van kinders maak moontlik en noodwendig ‘n mindere prioriteit, en daarom die toekoms oorkant die vergesig, ook maar. As jy nou ál die denkskole kombineer sal jy verstaan hoekom jy aansluit by ŉ dissipline wat slegs in die nou konfigureer en aan onmiddellike versadiging ly, wat maar dweep oor die toekoms buite die nate van jou beursie. Die Marxisme het geen noemenswaardige prestasie ooit behaal by ontwikkelende lande nie en het vele nageslagte in enorme nood gedompel. Gays (en vroue) is vir my lankal nie meer sosiale buitestaanders nie en jou reaksie is een wat die strooiman lewe moet gee, want daarsonder kan jy jouself klaarblyklik nie definieer nie. Jy is ŉ ook ‘n leerling-gay. Die “moffies” in my vriendekring hoef geensins hul seksualiteit voor te hou om te presteer of erken te word nie.
Ek rus bietjie maar tree weer op einde Julie! Lees solank my nuutste boek… July 2, 2018
Oktober 2017 – Optredes October 4, 2017
Nuwe Album in Oktober! October 4, 2017
Flashmob Video – Feeslied October 3, 2017
Luister bietjie! February 4, 2016
Schalk on SKREE
carmelo vella on Treurgrond “Teaser”
Maggie Lloyd on SKREE
Melanie on SKREE
Julie 2018 optredes
Copyright © 2018 Steve Hofmeyr