Beste Kabocha -resepte en Kabocha -kookidees - Tradisionele resepte - 2022
Beste Kabocha -resepte
Hoogste gegradeerde Kabocha -resepte
Hierdie resep is met vergunning van sjef Brian Wilson van North Fork Table & Inn in Southold, NY. Dit is die beste manier om die heerlike kabocha -pampoentjies te gebruik wat gedurende die herfsmaande in die seisoen is. Versier die sop met geklopte crème fraiche of jogurt, olyfolie, geurige olies, neute, croutons, kruie of enigiets anders wat u hart begeer!
Muurbal, gebraaide druiwe, pepitas en soveel geur kom saam in hierdie uitstekende gereg. Hierdie resep is uit die boek PLANTLAB: Crafting the Future of Food deur Matthew Kenney (Regan Arts).
Op een of ander manier kan danksegging die beste ding op die feestafel wees. Ek gebruik winterpampoen gekombineer met sampioene om 'n heerlike gereg te maak vir ons viering of vir enige dag van die week.V Is for Vegetables -resepte met vergunning Little, Brown and Company Copyright © 2015 deur Michael Anthony en Dorothy Kalins Ink, LLC.
Jason Hicks van New York se Jones Wood Foundry deel sy resep vir die perfekte Thanksgiving -nagereg - pampoentert.
Hierdie pittige, effens soet en ryk tekstuur sop is 'n wonderlike toevoeging tot 'n Thanksgiving -maaltyd, maar die warmte kan geniet word gedurende die herfs en winter. Kabocha -pampoen is vol voedingstowwe, soveel so dat daar in Japan 'n gesegde is: "Deur kabocha op die eerste dag van die winter te eet, kan u nie verkoue kry nie." Omdat ongekookte kabocha -pampoen moeilik kan wees om te sny, bak ek die hele pampoen, toegedraai in aluminiumfoelie, ongeveer 1½ uur lank in die oond tot dit baie sag is.
Japannese kabocha -pampoen is 'n stapelvoedsel in die Japannese kombuis, waarvan die vlees in kleur en soet soos 'n pampoen lyk. Trouens, dit word soms Japannese pampoen genoem. Die buitenste voorkoms daarvan verskil egter heeltemal van 'n pampoen, met 'n jadegroen skil met 'n ligter groen. Sy spesie is Cucurbita maxima.
Dit is 'n seisoenale groente wat in die herfs- en wintermaande 'n hoogtepunt bereik, maar dit is die hele jaar deur te koop. Die kabocha word gewoonlik verkoop teen 'n gewig van 2 tot 3 pond, maar sommige is groter. Die skil is eetbaar, maar kan indien nodig geskil word.
Daar is baie verskillende maniere waarop Japannese kabocha geniet kan word en die toepassings daarvan word slegs beperk deur die kreatiwiteit van die sjef of huiskok. Die eenvoudigste is om dit te kook met dashi -sous, sojasous en mirin. U vind ook kabocha wat gebruik word in patat met noedels, kerrierys en gaargeregte. Hier is drie kabocha -muurbalresepte om u verbeelding te laat spring.
Wat is die beste manier om Kabocha -muurbal te kook?
V: Ek is mal oor Kabocha -muurbal, maar ek het geen idee hoekom dit soms lekker klam lyk nie, en soms droog en moeilik om mee te werk.
Ek het gedink ek het dit te lank gaar, maar die afgelope tyd het ek twee in twee gesny, en dan bedek met foelie met water in die pan. Ek het dit in die oond onder 350 °F gebraai, die oond vroeg afgeskakel en die pampoen laat sit.
Die een het baie goed, sag en klam uitgekom, en die ander was baie droog, styf en moeilik om te gebruik. Is hulle oud, of doen ek iets verkeerd?
Gestuur deur A.M.
Redakteur: Winterpampoen het, net soos kabocha, 'n lang raklewe, en as dit behoorlik geberg word, kan dit 'n paar maande duur. Dit lyk asof jou pampoen meer tyd in die oond nodig het om te kook en sag te word. Hier is 'n paar plasings oor kookpampoen. Ek dink u sal dit nuttig vind. Ons gebruik akkerpampoen as 'n voorbeeld, maar dit werk vir die meeste variëteite winterpampoentjies.
Kabocha -muurbal met spek en salie
Kabocha -pampoen kombineer met spek, salie en balsamiese glans om 'n heerlike wintergereg te vorm!
1 Kabocha -muurbal, geskil, ontpit en in blokkies gesny
4 snye dikgesnyde appelgerookte spek
2 medium geel uie, in blokkies gesny (ongeveer 3 koppies)
1 eetlepel vars salieblare, fyngekap (ongeveer 6 blare)
1 3/4 koppie hoenderbouillon Verdeel
1 1/2 teelepel sout na smaak
balsamiese glans, vir opdiening
Saad, skil en sny die kabocha -pampoen in blokkies. Ek sny myne totdat hulle ongeveer die grootte van twee klein dobbelstene is.
Sny spek in 1/2 stukke. Kook spek in medium-groot kastrol oor matige hitte tot bros, sowat 4 minute. Verwyder spek en sit eenkant op papierhanddoek-uitgevoerde bord. Hou ongeveer 2 eetlepels druppels in die pan.
Voeg ui in die pan en soteer oor matige hitte ongeveer 5 minute, tot dit meestal sag is. Voeg blokkiesblokkies by, geur met sout en peper, en roer vir twee minute. Voeg 1 1/4 koppies sous (nie alles nie) by en laat bedek op medium-lae hitte vir ongeveer 12 minute, af en toe roer. Blokkies moet sag maar steeds ferm wees. Voeg meer sous by indien nodig. Ons wil hê dat die eindresultaat steeds muurbalblokkies moet hê, maar nie pap nie.
Verwyder deksel en roer spek en salie by. Laat kook nog ongeveer drie minute. Proe of meer sout en peper nodig is. Bedek met balsamiese glasuur net voor jy eet. Geniet dit!
Muurpampoengroottes wissel, dus proe of meer sout en peper nodig is.
'N Kabocha -muurbal kap: ek vind dit die maklikste om die kabocha in kwarte te sny. Ek sny die een kant af (nie deur die stingel nie, want dit is moeilik om te sny) en draai dan verder om die muurbal en sny die drie ander kante af. Dan haal ek die sade en toutjies uit en sny die skil af. (Die buitekant van die pampoen is eetbaar sodra dit gaar is, maar ek dink dit is beter om dit af te sny vir hierdie resep.) As dit eers ontpit en geskil is, sny dit dan in klein blokkies!
Kabocha-pampoen kan die hele jaar deur in die meeste Asiatiese en Midde-Oosterse supermarkte gevind word.
Resep aangepas op die plakker op 'n kabocha -muurbal wat by Trader Joes verkoop word.
Kyk gerus na hierdie miso -geroosterde kabocha -muurbal of hierdie gesellige appelmuffins!
Die 10 gewildste pasta -resepte van 2020
Hierdie, ons gewildste pasta-resepte van 2020, is gemaak in die naam van selfversagtend-en ja, ons het hierdie jaar baie koolhidrate gekook. Soos die Italiaanse regisseur Federico Fellini eens gesê het: "Die lewe is 'n kombinasie van magie en pasta." Aangesien kolom A hierdie jaar 'n bietjie skaars was, is dit logies dat kolom B dit reggekry het. Ons praat oor die bedrieglik veganistiese pantry paccheri, romerig gemaak met 'n welige mengsel van witbone en pastawater. Die gebakte rigatoni met 'n goddelose hoeveelheid cheddar (vir emosionele ondersteuning!) En broccoli -rabe (vir gesondheid!). En die stoofplaat-lasagne wat in ongeveer die helfte van die tyd van 'n oond gebak kom-'n ware wonderwerk volgens enige standaarde, maar veral in 2020. Hier is die gewildste pasta -resepte van die jaar, begin met nommer 1.
In 'n poging om my algehele inname van varkvet te verminder, het ek baie daarvan gemaak en geëet pap. Pap maak jou vol sonder om jou te swaar, om nog maar te praat van 'n uiters ekonomiese opsie om baie mense te voed. Dit verg 'n agterste sitplek vir rys- en noedelgeregte, wat jammer is omdat dit net so lekker is en in die algemeen veel minder vaardigheid en voorbereiding verg.
Of dit nou hartig of soet is, pap in Asiatiese styl is sag en kalmerend, maar die beste weergawes is ook lekker. Toe ek grootgeword het, was ek gewoond daaraan om elke oggend 'n opgehoopte bak ryspap te eet - 'n stoere, sagte mengsel van water en oorblywende rys van die vorige ete. Eers nadat ek 'n groot ingang op die 24-uur-kantonees-toneel gemaak het, het ek pap begin waardeer: pap pap vol stukkies vleis, uitgedun in lekker varkvleisbouillon en bedek met dun gesnyde ui. Later in Koreaanse braaivleis, was ek dol op die dikker, soet pap wat met pampoen of verskillende boontjies gesny is.
Koreaanse pap gebruik natuurlik soet bestanddele, klei -rys met assertiewe elemente soos dennepitte en swart sesamsaad. My twee gunsteling Koreaanse pap gebruik kabocha -muurbal en azuki (rooi) boontjies wat, wanneer dit lank prut, baie sag en romerig word. Ongeag of die bestanddeel 'n soort muurbal, boontjie of neut is, die pap word alles met water gesuiwer en verdik met fyn gemaalde rys. Nadat dit gepureer is, is dit net 'n paar minute om op die stoof te kook met die kleinerys om die mengsel te verdik.
10 wonderlike Japannese pampoen Kabocha -resepte
1. Kabocha no Nimono (gesoute pampoen) Resep – Goeie video en resep op hierdie stabiele gereg
2. Geroosterde Kabocha Squash Resep – Eenvoudige resep met 'n beslissingsmaak http: //nomnompaleo.com/post/11136213353/roasted-kabocha-squash
5. Thai Red Curry Kabocha Squash Resep – vir kerrie liefhebbers yum! perfek vir die koeler weer
7. Kabocha vark roerbraai – een gereg wat heerlik kook vir die besige ma en pa
8. Geroosterde pampoenpitte – groot happie
10. Kabocha -muurbalkoek met bruinsuikerroom Resep – 'n klam en kindervriendelike woestyn
Kabocha muurbal crème karamel
Halfpad deur 'n helder, briesige November-oggend, in die oop kombuis van 'n hoë plafonhuis in Topanga, ongeveer 'n kilometer van die binneland in en op die Santa Monica-berge vanaf die Stille Oseaan, staan ​​sjef Christian Shaffer by die stoof wat vakansie hou aandete vir sy gesin. 'N Erfenis -kalkoen, gepekel en in 'n braaipan, sit in 'n braaipan en groente is gestrooi, soos dié op die voorgrond van stillevensskilderye, oor die breë granietbanke, pate sucree, want sy ma se melasse -tert wag op 'n vinnige rol uit 'n olyfoliebottel, 'n stand-in vir 'n afwesige rolpen.
Die gaste - sy uitgebreide familie - het nog nie opgedaag nie, net sy neef se honde, wat gelukkig in die kombuis onder die voete ronddwaal en af ​​en toe sjalot of knoffelhuisie wat op die vloer val, swaai.
Dat Shaffer, mede-eienaar van Auberge in Ojai en Avenue in Manhattan Beach (en die voormalige Chloe in Playa del Rey), 'n kalkoenete vir sy gesin kook, is 'n blye geleentheid, in pas met 'n man wat albei sy restaurante sluit Danksegging.
Met 'n groot gesin wat lief is vir kos en baie betrokke is by die besigheid daarvan - sy vrou, Tedde, en broer Jonathan, werk onderskeidelik aan die voorkant van die huis in Avenue en Auberge - is die vakansie 'n tyd om huis toe te kom om te kook, gaan nie werk om dit te doen nie.
Binnekort troep sy gesin die houttrap op na die stoep, arms vol speelgoed vir die kinders, bottels wyn en herfsreëlings wat Tedde vir die tafel getref het. Shaffer se neef, Mitchell Sonners, die eienaar van die huis - 'n plek waar Shaffer in sy bachelor dae lang naweke deurgebring het - maak bottels en troppe honde en kinders weg van die oop en toe deur van die oond.
Golwe van aromatiese hitte styg en daal soos getye oor die kombuis, stort in die sitkamer en draai om die bene van die versamelde mense en meubels.
Terwyl Shaffer die kalkoen bast, 'n erfenisvoël wat hy 'n dag lank gepekel het voordat hy geurige kruie en groente gevul het, sy 2-jarige dogter, Piper, toegerus in 'n kastanjebruin fluweelrok, ​​haar aarbei blond hare in 'n pixie sny - speel met 'n menasie van plastiekdiere. Tedde en Kristin Shaffer, die skoonsuster van Shaffer, wat swanger is met haar tweede kind, wag vir 'n onbekende oomblik van rus, terwyl Tedde se ouers aandag gee aan die babas, die baba-seun van Shaffer Christian en die 17 maande oue neef Dylan.
Buite op die stoep gesels Shaffer se broer, pa en oupa teen 'n agtergrond van bougainvillea en die lae, dwars kusberge.
Familie beteken baie vir Shaffer, wat sy kulinêre opleiding deur middel van vakleerlingskap gekry het - tuis sowel as in restaurante - eerder as op kookskool. As 'n kind wat in Culver City grootgeword het, het hy gekom om saam met sy twee broers te speel of saam met sy pa die grasperk te sny om saam met sy ma of ouma te kuier - wat dikwels beteken dat jy deeg rol, groente sny of selfs kalfkotelette brood. in die kombuis.
"Iemand het altyd gestry oor wat ons gaan eet," onthou hy terwyl hy die haselneute rooster vir sy wilde rys "vulsel" (dit sien nooit die binnekant van 'n voël nie) in 'n gietysterpan.
Tydens die hoërskool het Shaffer in restaurante gewerk om sakgeld te verdien, die skottelgoedwasser te beman of alles te doen wat gedoen moes word. "Jy sit vas in die spens as iemand nie opdaag nie, spring jy in." Na skool het hy begin kook by Remi in Santa Monica, waar sjef Josie LeBalch hom onder haar vlerk geneem het - en hom aangespoor om na Europa te gaan.
So begin 'n kulinêre odyssey van 2 1/2 jaar, met Shaffer wat op pad was, geleer by plaaslike sjefs, deur 'n deel van Italië, Spanje en Frankryk. Shaffer sê hy het gedurende die twee jaar gelykstaande aan $ 100 in euro's verdien - om die sluise van 'n restaurant vas te maak, nie om by een te kook nie.
Maar hy het 'n onontbeerlike opvoeding gekry deur die tale van die lande waarin hy gekook het, sowel as die kos te leer. Die plasingstoer het hom met 'n aksent gelaat, wat Shaffer erken dat hy 'alles op 'n manier' het van die verskillende tale en dialekte wat hy probeer het.
Terwyl hy in die kombuis gesels terwyl hy kook, klink dit bekoorlik en vreemd, 'n vae pastiche van kontinentale lettergrepe wat op breë Kalifornië -klinkers geënt is - die slang van 'n strandkind wat in die formele kadens van 'n Europese volwassene gelewer word.
Shaffer se aksent is nie anders as sy kos nie, 'n mengsel van rustieke Franse en Italiaanse kookkuns wat hy kenmerkend is met 'n kenmerkende en diep persoonlike Kaliforniese flair. Dat hy sy opleiding gekry het deur te kook deur Europa op 'n ouderdom toe baie van sy tydgenote in die kookskool oor Europese kos gelees het, toon beslis: In plaas daarvan om op pirotegniek of slim verstand te vertrou, gebruik hy 'n diepgaande begrip van geur en die afmetings daarvan om bou sy kos.
Sy restaurant -spyskaarte - wat elke maand heeltemal verander - toon sy aanvoeling vir tekstuur en geurmiddels, dikwels deur tegnieke wat so verrassend eenvoudig is as subtiel. Die ongelooflik sagte konyn in Avenue is byvoorbeeld eenvoudig gebraai, bedien op sagte polenta met geroosterde maitake-sampioene en 'n eenvoudige jus.
Of oorweeg Shaffer se hartige broodpoedings, gereeld op die spyskaarte van albei restaurante. 'N Pittige mierikswortelbroodpoeding pare met die ribeye steak by Auberge. By Avenue verskyn 'n porcini -broodpoeding hierdie maand as 'n voorgereg, wat uit lang blare gekapte, peperige rucola soos 'n soort horing op 'n bord mors.
Hy is 'n gunsteling by sy getroue stamgaste, en dit is 'n variasie van die sampioenbroodpoeding wat hy nou vir sy gesin voorberei, terwyl hy die vla -basis opklits terwyl die sampioene in die oond gebraai word. 'N Eenvoudige, rustieke gereg, een met 'n enorme diepte-en dit is 'n wonderlike uitgangspunt vir die sagte, sagte vulling wat gereeld op Thanksgiving-tafels verskyn.
Die etiologie van die spyskaarte in Shaffer se restaurante is baie verskuldig aan die kwadrante van Europa waardeur hy rondgedwaal het, maar hulle word ook ingelig oor die kos waarmee hy grootgeword het. Vandag se slaai van gemarineerde beet oor mierikswortel crème fraiche het sy wortels in die Noord -Europese erfenis van sy ma - alhoewel Shaffer haar geheime bestanddeel, 'n blikkie Campbell se tamatiesop, lankal uitgeskakel het.
Tog is dit 'n kookstyl wat fundamenteel toeganklik is. 'N Ervare huiskok kan die geregte wat hy vir die vakansie gekies het, maklik saamstel, meer oor 'n diep begrip van balans en geur en tekstuur as om moeilike tegnieke te wys.
Aangesien die broodpoeding die plek van tradisionele vulsel inneem, kan Shaffer se wilde rys gratis gekombineer word met bestanddele wat pas by sy neutagtige smaakprofiel: 'n blokkie botterskorsie, geroosterde hazelnoten en granaatpitte. "Dit is 'n spel oor die roetine van tradisionele vulsel," sê Shaffer, "wat vir baie mense eendimensioneel is." Hy wys ook daarop dat hierdie een, in teenstelling met tradisionele gebakte in-die-voël-vulsel, ideaal is vir vegetariërs.
Die granaatjie verskaf die tang wat balanseer, en granaatkleur - 'n herinnering aan die bosbessies wat niemand mis nie. 'N Slaai van gerasperde rou rutabagas en raap is 'n verfrissende smaakreiniger, sowel as 'n vindingryke uitkyk op seisoenale wortelgroente, en die omringende peperige blommetjieslaai gee 'n welkome groenigheid en heerlike speserye.
En die gemarineerde beetslaai wat hy vandag maak met soet Chioggia -beet (hoewel hy sê dat verskillende rooi en goue beet ook sou werk) speel die strelende romerigheid van die mierikswortel crème fraiche rustig af - geen blikkies sop in sig nie.
Benewens sy ma se melasse -tert, bied Shaffer se spyskaart as nagereg 'n crème -karamel verryk met kabocha -muurbal.
Dit is 'n briljante idee wat dadelik herinner aan 'n romerige eteriese pampoentaart - maar tog op een of ander manier ligjare daarbuite. Shaffer hou van die kabocha om twee redes: dit is 'n bietjie anders en 'dit het 'n subtiele, ryk smaak wat pampoen dikwels nie het nie.'
Die vla is dig, meer intens as 'n flan, amper die tekstuur van 'n pot de creme. Dit is nie verleidelik of te soet nie; dit hoef niks daarmee te vergesel nie: die karamel, onvormig, lewer sy eie perfekte sous. En die beste van alles, dit kan 'n dag of twee voor die tyd gemaak word en ongedroog word net voor dit bedien word.
Shaffer se resepte handel ook oor seisoenale aanpasbaarheid: as 'n skielike hitte in November aan die Weskus -boere 'n kromming gee, sal hy van die wilde sampioene gebruik maak om goed te lyk as die Seckel -pere wat hy wil hê, nie op die mark voel nie. skakel hulle uit vir Forellis. Omdat die resepte nie kieskeurig is nie, is dit, soos Shaffer sou sê, "geen probleem nie, mamma."
Shaffer beweeg in die kombuis, knoffel fyngemaak, Chantilly -room met die hand geklits en die prag -gespikkelde Forelli -pere ontpit. "Kook was een van die enigste konstantes in my lewe," sê hy en voeg die pere met die kalkoen in die pan.
Hy skryf hierdie bestendigheid toe - van die moeder se helper tot die skottelgoedwasser tot die sjef en restaurateur - aan sy fasiliteit in die kombuis en sy geluk daar: "Ek is net so opgewonde as toe ek 19 was," sê hy.
Shaffer lyk nogal gelukkig. En so ook sy ouma, wat aangekom het en nou kyk hoe hy kook - en herinner almal daaraan dat dit sy was wat hom in die eerste plek geleer het.
Shaffer het gevestig op 'n erfenisvoël-hoewel hy aanvanklik drome gehad het, fantasieuse, puristiese drome om 'n wilde kalkoen in die hande te kry-maar sy resep werk ook goed met 'n vrylopende kalkoen. 'Erfenis -kalkoene', sê Shaffer, 'het 'n meer subtiele, intrinsieke geur as kommersiële kalkoene, 'n byna wilde smaak.'
Hy vind die geur verder verwoord deur 'n 24-uur pekelwater (langer, sê hy, kompromitteer die tekstuur). En hy hou nie daarvan om kalkoene veel groter as ongeveer 15 pond te kook nie. "Die meeste van die groter voëls het te veel borsvleis, in verhouding," sê hy. "Dit neem vog en geur weg." Die kleiner grootte sorg vir 'n 'meer gebalanseerde voël'.
Sodra dit gebraai, drooggemaak, los gevul met 'n paar kruie en groente en besaai met botter, is die kalkoen 'n eenvoudige saak.
'N Paar uur in die oond, 'n paar keer gereeld bedruip, en dit is 'n uitgemaakte saak: 'n vogtige, baie smaaklike voël met 'n gebraaide vel wat nie 'n swaar sous benodig of wil hê nie - net 'n skeutjie van die ryk pansappe, 'n jus wat 'n 'n sweempie soetheid van die skraal pastinaak en die blase, heel pere wat die laaste halfuur langs hulle gebraai het.
Terwyl die herfsoggend om die middag klik, dogter Piper sing, Shaffer se pa, Rick, gesels oor 'n onlangse reis na Mexiko terwyl hy nog 'n glas wyn skink, een van die twee Dalmatiërs wat stoïese waak oor die oonddeur, skuif Shaffer in die kombuis rond - soos baie sjefs, voel hy gemakliker op sy voete as in 'n stoel.
Binnekort rus die voël, brons en pragtig, op die tafelblad terwyl die skottelgoed klaargemaak en bedek is en een vir een na die wagtafel na buite gaan.
Shaffer sny die kalkoen en maak dit weer bymekaar, met die pere en raap soos aangrensende argitektuur, en giet die jus uit die braaipan met 'n stadige presisie. Hy glimlag vir die skare wat by die gelaaide tafel verby die oop deur kom.
Shaffer sê dat hy soms in een van sy restaurante gaan kook, en hy sal stilstaan, na die eetkamer kyk en kyk hoe mense die maaltye eet wat hy georkestreer het. 'Dit is wonderlik om na buite te kyk en soveel mense gelukkig te sien. Al is dit redelik eenvoudig: dit is net kos. " Kan wees.
Maar 'n maaltyd met perfek artikulêre geregte wat gemaak is om 'n geleentheid te vier - of dit nou 'n aand in 'n restaurant vir vreemdelinge is of 'n Thanksgiving -aandete tuis vir die mense vir wie u lief is - is ver van eenvoudig.
Resepte wat Sunshine Kabocha Squash insluit. Een is die maklikste, drie is moeiliker.
Eet, leef, hardloop Thai Rooi Kerrie met Kabocha Squash
Net 'n bietjie spek Sunshine Squash Creme Brulee
Eet, leef, hardloop Hoender met Kabocha Squash en Broccoli
Abbys Bakverkoping kabocha muurbal en olyfoliekoek
1 medium kabocha -muurbal, gehalveer en ontpit
Voorverhit die oond tot 400 grade. Rooster die pampoen met die gesnyde kant tot sag, 45 tot 50 minute. Laat effens afkoel en skep vleis in die bak van 'n voedselverwerker (velle word weggegooi). Verwerk tot glad (voeg tot 1/3 koppie water by as dit te droog is).
Meng 2 koppies muurbalpuree (res vir 'n ander gebruik), asyn, esdoringstroop, speserye en sout. In 'n medium kastrol, kook oor medium hitte, roer gereeld tot dik, sowat 20 minute. Laat heeltemal afkoel. Bêre tot 2 weke in 'n lugdigte houer in die yskas.
Gebraaide Kabocha -muurbal met resep vir warm speserye
Die herfs seisoen is gevul met so baie pragtige pampoentjies. Ek hou van kook met al die verskillende pampoen. 'N Gunsteling muurbal van my is die Kabocha -muurbal, ook Japannese pampoen genoem. Dit is 'n pragtige muurbal met briljante goud-oranje vleis.
Hierdie heerlike en baie maklik om te maak pampoenresep, kommentaar en foto's is met my gedeel deur Karen Calanchini, Food Stylist and Photographer, van Redding, CA.
1 klein tot mediumgrootte Kabocha-muurbal*
1/4 teelepel rooipeper (of na jou smaak)
1/4 teelepel neutmuskaat, gemaal
1/4 teelepel kaneel, gemaal
3/4 teelepel seesout of growwe sout
Okkerneutolie om oor die skywe skywe te drup
Rou suiker om oor die skyfies skywe te strooi
Voorverhit die oond tot 400 grade F. Beklee 'n bakplaat met 'n silikonbak of perkamentpapier.
Met 'n skerp mes op 'n stabiele oppervlak, maak die pampoen oop, verwyder alle sade en gooi dit of rooster dit in die oond. Leer hoe om muurbal en pampoenpitte te rooster. Sny die pampoenhelftes in skywe van 1/4 duim dik.
Plaas die squashskywe in 'n groot hersluitbare plastieksak. Voeg bruinsuiker, rooipeper, neutmuskaat, kaneel, komyn en sout by. Skud totdat al die skyfies goed bedek is. Voeg die sojasous by en skud weer.
Sprei die bedekte muurbalskywe in 'n enkele laag op die voorbereide bakplaat. Bedruip met die okkerneutolie en strooi die ruwe suiker bo -oor.
Plaas die bakplaat met die voorbereide stampmielies vir 15 minute in die oond. Draai die pampoenskywe om en bedruip met nog 'n bietjie okkerneut en strooi rou suiker oor. Bak nog 15 minute. Omdat die oondtemperatuur kan verskil, hou die pampoen dop.
Lewer 4 tot 5 porsies as bykos.
* Kabocha is die algemene Japannese woord vir pampoen, maar verwys meestal na 'n pampoen van die tipe botterblom. Hierdie muurbal het 'n groen, blougrys of diep oranje vel. Die vlees is diep geel. Kobocha Squash kan heel gaar of in die lengte gesny word (sade verwyder). Dit het 'n ryk soet smaak en is dikwels droog en skilferig as dit gaar is. Gebruik in enige gereg waarin botterskorsie muurbal kan werk. Foto van Melissa's Produce.