‘Moenie wag tot dit te laat is nie’Mirinda Potgieter. Foto: Verskaf In ŉ poging om te midde van die veldtog, 16 dae van aktivisme teen geweld teen vroue en kinders, bewusmaking te skep, het ŉ slagoffer besluit om haar storie te deel byna ŉ jaar nadat sy by haar Pretoria-huis deur haar man geskiet is. “Daar is te veel mense wat stil bly. Praat daaroor – ŉ mens moet daaroor praat. Sit jou voet neer en kom uit met alles voor dit te laat is,” het Mirinda Potgieter (40), ŉ ma van twee seuns van Theresapark in die noorde van Pretoria, Maandag aan Maroela Media gesê. Mirinda se verhaal het in Desember 2014 die nuus gehaal toe daar wyd berig is dat ŉ 42-jarige man in hegtenis geneem is nadat hy sy vrou en ŉ prokureur by ŉ meenthuiskompleks in Theresapark geskiet het. Mirinda en haar buurman en prokureursvriend, Paul Botha, is tydens die tragedie op 30 Desember deur Christo Potgieter (nou 43) in die kop geskiet, maar het albei wonderbaarlik oorleef. Christo is op die toneel in hegtenis geneem. Hy is op 28 Julie in die Pretoria-Noord-hooggeregshof skuldig bevind aan poging tot moord en tot 20 jaar tronkstraf gevonnis. Hy dien sy vonnis by die Zonderwater-gevangenis naby Cullinan uit. “Ek en Christo was vier jaar lank getroud voor dinge in 2014 handuit geruk het. Die gevaarligte het begin flikker toe ek, veral gedurende drankmisbruik-voorvalle, agtergekom het hy vloek erg en raak baie aggressief,” het Mirinda gesê. “Op Maandag 27 Oktober het Christo in ŉ woedebui my selfoon gebreek. Hy het dieselfde dag by sy ma se huis gaan intrek. Die Woensdagmiddag het hy besope by die meenthuis opgedaag en met sy 4×4 Toyota Fortuner drie keer teen die motor waarin ek was, my suster se wit Proton, vasgery. Ek het my been gebreek en was in die motor vasgepen. Hy het toe in die huis gevaar en alles stukkend geslaan. Hy het ook ŉ pik gebruik en my motor, ŉ Nissan Micra, in die motorhuis stukkend geslaan.” Christo is op die toneel in hegtenis geneem. Mirinda was vir drie dae in die hospitaal. Toe sy die Vrydag ontslaan is, is Christo op borgtog van R500 vrygelaat en aangekla van opsetlike saakbeskadiging. Die motors is glo so erg beskadig dat die versekering albei afgeskryf het. “Ek het onmiddellik ŉ beskermingsbevel teen hom aangevra en ŉ prokureur wat deur Paul verwys is, aangestel vir ŉ egskeiding. ŉ Paar dae later het Christo saam met ŉ polisiebeampte by die huis opgedaag. Ek moes Paul, my buurman, vra vir hulp weens die beskermingsbevel op grond waarvan Christo nie daar mag gewees het nie. Hy het egter gesê dit is sy huis en hy het sy sleutels kom haal. Hy is uiteindelik daar weg.” Sy het gesê Christo, ŉ passer en draaier, het glo opgehou om vir al die uitgawes te betaal. Sy en haar twee kinders, Chris (18) en Cyril (9), is sedertdien van haar inkomste as ontvangsdame afhanklik. “Ek en die seuns is toe deur ŉ moeilike tyd. Te midde van die spanning het ek nie vervoer gehad nie en kon nie by die werk uitkom nie. Ek moes sukkel om daagliks reëlings te tref dat my kinders by die skool kon kom.” Mirinda verduidelik in dié stadium het Christo haar gebel en glo met die dood gedreig as sy van hom sou skei. “Die oggend van 30 Desember het hy weer by ons kompleks opgedaag en gesê hy wil my nie seermaak nie, maar net kom hoor of ek nie die saak wil terugtrek nie. Ek het my en die seuns in die huis toegesluit en weer vir Paul gebel om te kom help. Hy en Paul het buite die huis gepraat en Christo het gesê hy wil net sy bakkie se ‘papiere’ kom haal. So het hy die huis binnegekom en my in my gesig geskiet. Ek het omgedraai, weggehardloop en met my gipsbeen oor die bure se muur gespring. Nog twee skote het afgegaan waartydens hy Paul agter sy kop geskiet het. Christo het nog vanuit die vangwa vir my seun gesê hy kom terug.” Mirinda en Paul is na ŉ hospitaal geneem vir mediese behandeling. Mirinda se hoofslagaar is met 2 mm gemis. Christo is in hegtenis geneem en nie weer borgtog toegestaan nie. “Hoewel hy tot 20 jaar tronkstraf gevonnis is en minstens 10 jaar daarvan agter tralies moet deurbring, vrees ons vir die dag dat hy mag uitkom. Maar ek kyk vorentoe, ek gaan nie toelaat dat angs my lewe regeer nie.” Sy verduidelik dat die voorval by haar en die seuns sielkundige letsels gelaat het en dat sy finansieel sukkel. “Ons is binne gemeenskap van goedere getroud en Christo weier om die egskeidingsdokumente te onderteken. Ek wil die huis verkoop en het ŉ koper, maar Christo het nou al twee keer geweier om die dokumente te teken. Intussen bly ons nog steeds in die huis; ek kan nie die huis betaal nie en raak agter. Ek kan nie glo dat die man uit die gevangenis nog so ŉ houvas kan hê nie. Ek sal dit nie duld nie en gaan met die hulp van my prokureur ŉ hofbevel kry om hom te dwing sodat ek en my seuns kan aangaan met ons lewe,” het sy gesê. Mirinda het afgesluit met die boodskap: “Ek wil ŉ inspirasie wees vir vroue daar buite wat in sulke situasies vasgevang is. Sit jou voet neer en praat met iemand. Moet nooit dink jy gaan nie op jou eie oor die weg kan kom nie. Daar is altyd ŉ plan B. Aardse besittings is nie belangriker as jou lewe nie.”