Die graf van die prominente koningin en die vrou van Toetanchamon kan binnekort opgegrawe word - Inligting - 2021
Die graf van die prominente koningin en die vrou van Toetanchamon kan binnekort opgegrawe word
Egiptoloë is moontlik op die punt om 'n groot ontdekking in die Vallei van die Konings te maak - hulle glo dat hulle op pad is om die graf van 'n beroemde ou Egiptiese koninklike te ontdek.
Alhoewel opgrawings nog net in die vroeë stadiums is, glo die bekende argeoloog Zahi Hawass dat 'n graf wag om op die terrein opgegrawe te word. Maar as hy korrek is in wat hy aan Live Science oorweeg het, kan die voorgestelde graf aan die ou koningin Ankhesenamun, die vrou van Toetanchamon, behoort.
Ankhesenamun was 'n jarelange lid van die ou Egiptiese koninklikes. Haar verhaal begin as die derde van ses dogters van Farao Akhenaten en sy Great Royal Wife Nefertiti. Ankhesenamun trou met haar halfbroer Tutankhamun toe hy net 8 tot 10 jaar oud was en sy was 13. Volgens die egpaar het hulle 'n doodgebore tweeling. Sy was moontlik ook kort getroud met Tutankhamun se opvolger, Ay, (wat deur baie mense haar oupa van moederskant was). Daar is ook voorstelle dat Ankhesenamun moontlik ook 'n tyd lank met haar pa getroud was.
Die graf kan die van Tutankhamun se vrou en die Egiptiese hoofvrou Ankhesenamun wees
Die jag na Ankhesenamun: hoe het 'n jong vrou 'n ou dinastie gekeer om te ontplof? Deel I
Ankhesenamun hande Tutankhamun 'n pyl. (Asaf Braverman/ CC BY NC SA 2.0)
Omstrede bewys van Ay en Ankhesenamun se huwelik word aangebied in die vorm van 'n vingerring wat professor Percy Newberry in die lente van 1931 in 'n antiekwinkel in Kaïro gevind het. baie geleerdes sê dat dit 'n bewys is van 'n huwelik.
Tog is daar ook 'n argument teen 'n huwelik tussen Ay en Ankhesenamun. 'Haar naam het nooit in sy graf verskyn nie en daar word vermoed dat sy tydens of kort ná Ay se bewind gesterf het, aangesien sy kort ná sy tydperk uit die geskiedenis verdwyn.
Portretstudie is vermoedelik van Ay uit die ateljee van die beeldhouer Thutmose. ( CC BY SA 3.0 )
Dit is die ligging van die beweerde graf in die West -vallei, ook die Vallei van die Ape genoem, veral naby die graf van die farao Ay, wat die grootste voorstel was dat die graf aan Ankhesenamun behoort.
Live Science wys daarop dat daar tot op hede slegs 'n paar ander voorbeelde van koninklike grafte in daardie gebied is; die meeste van die ou Egiptiese heersers is begrawe in die Oos -vallei van die Vallei van die Konings.
Vallei van die konings, Luxor, Egipte. (Wouter Hagens/ CC BY SA 3.0 )
Argeoloë is ingelig oor die moontlike bestaan ​​van die graf deur die ontdekking van vier fondamentafsettings wat Zahi Hawass in Julie 2017 beskryf het as "kas of gate in die grond wat gevul is met votive -voorwerpe soos pottebakke, voedselreste en ander gereedskap as 'n teken dat 'n grafkonstruksie begin word. "
Laaste stukke van die legkaart: stel Khufu, Nefertiti en Ankhesenamun hul geheime bekend?
Studie lewer bewys van uitgebreide inteling onder die ou Egiptiese koninklikes
Dit is 'n opwindende vooruitsig om te dink dat die webwerf wat Hawass en sy span ondersoek, die plek van Ankhesenamun se laaste rusplek kan wees. Tot dusver kon niemand vasstel waar sy begrawe is nie en is geen begraafplaasvoorwerpe met haar naam gevind nie.
In 2010 is voorgestel dat 'n mummie wat in KV21A gevind is, Ankhesenamun was. Soos Ancient Origins berig: "Alhoewel haar oorskot koploos en meestal vernietig is, was dit moontlik om haar DNA te gebruik om te bevestig dat hierdie vrou die moeder van twee van Tutankhamun se kinders is." Hierdie resultate is gedebatteer, maar dit verdiskonteer haar ook nie as die eienaar van die nuwe graf nie. Dit was bekend dat eertydse Egiptiese priesters mummies geskuif het in 'n poging om hulle van plunderaars te red.
Besonderhede; 'n goue bord wat die farao Toetankamen en die gemeen Ankhesenamun uitbeeld. ( CC BY SA 3.0 )
Hawass het die huidige opgrawings op die webwerf op sy webwerf gedokumenteer.
Is die wêreld verblind deur die skoonheid van Nefertiti?
Nefertiti se verleidelike borsbeeld het haar vandag een van die bekendste figure van die antieke wêreld gemaak. Maar, vra Joyce Tyldesley, verdien die prestasies van hierdie Egiptiese koningin 3000 jaar gelede werklik haar hedendaagse lof?
Gepubliseer: 1 Januarie 2018 om 18:26
In 1333 vC besluit die jong Egiptiese koning Tutankhamun om die koningsstad Amarna te laat vaar. Die beeldhouer Thutmose, toesighouer van 'n groot werkswinkel wat spesialiseer in die vervaardiging van koninklike beelde, was 'n man wat heeltemal afhanklik was van koninklike beskerming. Hy het min keuse gehad as om sy gereedskap in te pak en sy koning te volg. Thutmose vaar weg van Amarna en laat 'n stad agter met koninklike beeldhouwerke en 'n stoorkamer vol ongewenste kunswerke.
Nie lank na sy vertrek nie, is die beeldhouwerke van die stad wreed aangeval deur diegene wat teen die Amarna -regime was, en baie van die standbeelde is tot fragmente gereduseer. Die stoorkamer bly egter onaangeraak. Hier, op 6 en 7 Desember 1912, het 'n Duitse argeologiese span onder leiding van Ludwig Borchardt meer as 50 stukke ontdek, waaronder 'n skokkende lewensgetroue borsbeeld van 'n koningin. Die vrou was ongemerk, maar sy het die unieke blou kroon met 'n plat bolyf gedra wat haar as Nefertiti geïdentifiseer het, 'n vrou van Tutankhamun se voorganger, Akhenaten.
Nefertiti se borsbeeld is uit kalksteen gesny, daarna bedek met 'n laag gips, wat Thutmose of een van sy werkers toegelaat het om 'n fyn definisie van die spiere en senings in haar nek te skep, om voue om haar mond en onder die oë te voeg, en om haar wangbene te beklemtoon. Verf gee Nefertiti toe 'n gladde pienkbruin vel, dieper rooi-bruin lippe, geboë swart wenkbroue en 'n kleurryke blommekraag om haar skraal nek. Haar regteroog is gemaak van rotskristal, haar linkeroog ontbreek.
Die geboorte van Tut-manie
Net so mooi soos dit ongetwyfeld was, was die borsbeeld van Nefertiti nie die belangrikste ontdekking wat 'n egiptoloog in die vroeë 20ste eeu gemaak het nie. Die toekenning moet gaan aan Howard Carter, wat in November 1922 die begraafplaas van Tutankhamun opgegrawe het. Dit was die enigste byna ongeskonde graf wat in die Vallei van die Konings gevind is, en dit was vol kosbare grafgoed. Carter se skouspelagtige ontdekking het gekom in 'n tyd toe die Westerse wêreld nog steeds afgeskrik het van die Eerste Wêreldoorlog en die grieppandemie wat daarop gevolg het. Daar was 'n begeerte na pret en afleiding saam met 'n toenemende belangstelling in godsdiens en die okkulte, en Egiptologie was skielik die hoogtepunt van die mode. 'Tut-manie' is gebore.
Binne maande na die ontdekking van die graf van Tutankhamun, word die borsbeeld van Nefertiti (wat in 1912 na Duitsland verskuif is) in die Neues -museum in Berlyn vertoon. Die borsbeeld pas perfek by die art deco -styl wat naoorlogse weelde en glans begin beliggaam het. Nefertiti het 'n ontstellend moderne voorkoms gehad, maar tog was dit die skepping van 'n beeldhouer wat meer as 3000 jaar gelede geleef en gesterf het. Voldoende publisiteit verseker dat lang rye bewonderaars daagliks by die museum opdaag. Dit het natuurlik gelei tot nog meer publisiteit en selfs langer rye. Aangesien Tutankhamun frustrerend onsigbaar bly, verseël in sy kiste in die Vallei van die Konings, verlaat die replika Nefertitis Berlyn om die westerse wêreld te reis. Nefertiti het binnekort die bekendste koningin van Egipte geword: 'n erkende skoonheid uit die ou wêreld.
Waarom val Nefertiti se borsbeeld by so baie van ons? Is dit bloot omdat ons, na 'n eeu se vertel dat dit mooi is, verwag dat ons dit sal vind? Of is daar 'n meer wetenskaplike verduideliking? Baie van ons vind simmetriese gesigte aantreklik - en dit is beslis die van Nefertiti.
Nefertiti, gedefinieer deur haar plat kroon, het vinnig as 'n eksotiese en kragtige vrou in die populêre kultuur oorgegaan. Haar beeld, wat dikwels tot 'n silhoeët is, is gebruik om 'n wye reeks luukse produkte te verkoop, terwyl haar kroon 'n ryk kulturele hiernamaals van sy eie het. In die film van 1935 Die bruid van Frankenstein, Elsa Lanchester se hare is aan die hoogs modieuse Marcel -golf onderwerp, en dan oor 'n draadraam gestrek om 'n moderne weergawe van die kroon te skep, met 'n wit weerligbout aan elke kant. Hierdie haarstyl is later deur die kasteelbediende Magenta in die filmweergawe van 1975 van die Rocky Horror Show. Teen die einde van die 20ste eeu het Nefertiti 'n aansienlike kulturele impak gehad.
Maar daar is 'n nadeel aan ons moderne obsessie met Nefertiti se borsbeeld - en dit is die krag daarvan om ons begrip van die verlede te verdraai. Die verleidelike kunswerk van Thutmose het van Nefertiti 'n belangrike speler gemaak in ons moderne opvatting van antieke Egipte. Maar beteken dit dat sy eintlik is was 3 000 jaar gelede 'n belangrike rol as vlees-en-bloed mens?
Ons het meer beelde van Nefertiti as enige ander Egiptiese koningin, wat vir sommige mense daarop dui dat die antwoord op die vraag ja is. Hulle beweer sekerlik dat dit iets besonders aan haar was. Ander het teengestaan ​​dat die oorvloed van beelde bloot die gevolg is van die groot hoeveelheid Amarna -kuns wat in die verlate koningsstad bewaar word.
Nie een van die argumente wen die dag beslis nie. Vir my lyk dit asof die enigste manier waarop ons kan vasstel of daar werklik iets buitengewoons aan Nefertiti was, is om te heroorweeg wat ons van haar lewe weet.
Ongelukkig bly die grootste deel van die lewe in donkerte gehul. Wat ons doen weet dat Nefertiti die hoofvrou van die 'ketterkoning' Akhenaten was, en dat sy vir hom ses dogters gebaar het. Akhenaten regeer Egipte in 'n tyd van ongekende rykdom en mag van ongeveer 1353–1336 vC. Hy het die stad Amarna gebou en dit opgedra aan die aanbidding van een songod, die Aten.
Net soos al die Egiptenaars, was Nefertiti in werklikheid die adjunk van die koning. Ons het beelde van haar 'slaan' of die teregstelling van die vyande van Egipte, 'n rol wat gewoonlik vir konings gereserveer is.
Haar godsdienstige rol is minder maklik om te definieer, maar ons weet dat sy 'n prominente rol gespeel het in die kultus van Aten. Dit is selde dat 'n vrou optree as die primêre kontak met 'n god, maar tog word Nefertiti gewys in 'n tempel wat slegs vir vroue aangebied word. Dit lyk waarskynlik dat sy meer as 'n kanaal tussen die mens en die goddelike was. Aangesien die songodsdiens van Akhenaten die tradisionele gode van Egipte uitgeskakel het, kon die koning en koningin hul plek inneem. Vir alle doeleindes het Akhenaten en Nefertiti die goddelike kinders van die Aten geword.
Kan ons hieruit aflei dat Nefertiti inderdaad uitsonderlik was onder die eggenote van Egipte? Eerstens moet ons kyk na die rol wat haar formidabele skoonmoeder en vrou van Amenhotep III, koningin Tiy, gespeel het. Aan die begin van die vorige eeu, voor die ontdekking van haar borsbeeld, is Nefertiti heeltemal oorskadu deur haar formidabele voorganger. Tiy, dit is aanvaar, ontwikkel die rol van die polities aktiewe meisie en koninginmoeder. Nefertiti volg bloot haar leiding.
Tiy het, net soos Nefertiti, 'n hoë openbare profiel behou gedurende haar huwelik. Sy is saam met haar man op openbare monumente en in privaat grafte uitgebeeld, en haar naam is verbind met sy naam op inskripsies en in diplomatieke korrespondensie. Tiy is nou geïdentifiseer met die songodinne Maat en Hathor. In die Thebaanse graf van die hofdienaar Kheruef kan ons sien hoe Tiy, goddelik, langs die songod Re vaar, en ons sien hoe sy op 'n troon sit met 'n beeld van die koningin as 'n sfinx met 'n mens en twee vroulike gevangenes vertrap. . Buite Egipte, by die Nubiese tempel van Sedeinga, is Tiy aanbid as 'n vorm van die godin Hathor-Tefnut.
Dit is duidelik dat beide Tiy en Nefertiti godsdienstige en politieke mag gekry het, met Tiy (wat in diplomatieke korrespondensie genoem is) miskien meer prominent in die politieke sfeer, en Nefertiti (wat offerandes in tempels gemaak het) op die gebied van godsdiens. Maar - en dit is 'n groot 'maar' - geen vrou het ooit 'n krag getoon wat gelyk was aan of hoër was as hul koning nie. Kan ons werklik verklaar dat Nefertiti uniek kragtig was? Op hierdie getuienis, nee.
Die verdwynende koningin
Baie van die debat rondom Nefertiti se uitsonderlikheid - of die gebrek daaraan - fokus op haar latere jare. Wat het van haar geword toe haar man, Akhenaten, gesterf het? Het sy gefloreer of in die duisternis verdwyn?
Ons laaste siening van Nefertiti kom van die Amarna -graf van die hofdienaar Meryre II. Hier toon 'n muurtoneel die koninklike gesin wat 'n fees geniet tydens die regeringsjaar van Akhenaten 12. Ons laaste verwysing na Nefertiti kom vier jaar later, toe 'n skaars leesbare graffito die 'Great King's Wife Nefertiti' noem. Aangesien die laaste regeringsjaar van Akhenaten jaar 17 is, blyk dit dat Nefertiti geleef het en die normale diens van die gemengde uitvoer kort voor haar man se dood.
Die graffito is egter eers in 2012 ontdek en gepubliseer. Egiptoloë het baie jare voor die publikasie daarvan geglo dat Nefertiti kort na haar man se regeringsjaar 12 verdwyn het. Dit moes nie 'n probleem gewees het nie. Die Egiptiese geskiedenis wemel van verdwynende koninginne. Ons soek gewoonlik nie hierdie vroue nie; ons neem aan dat hulle gesterf het of uit die openbare lewe getree het. Maar dit was die impak van Nefertiti se borsbeeld op ons verbeelding; ons het geweier om te aanvaar dat sy kon sterf of aftree sonder dat iemand die feit herdenk.
Egiptoloë, wat Nefertiti uit die oog wou verloor, het 'n ingewikkelde reeks scenario's ontwikkel op grond van die aanname dat Nefertiti uit Amarna verban is. Dit is sedertdien weerlê.
In die 1970's het 'n meer aanneemlike teorie ontwikkel. Filoloog John Harris het voorgestel dat Nefertiti haarself in 'n vroulike koning verander het om saam met Akhenaten as mede-regent te regeer. Na die dood van Akhenaten, het Harris voorgestel, het sy moontlik as 'n solokoning of as 'n regent in Egipte geheers voordat Toetankamen op die troon gekom het.
Borste en wye heupe
Hierdie teorie word ondersteun deur 'n sekere mate van indirekte, onomwonde bewys. Byvoorbeeld, 'n vergulde beeldjie wat in Tutankhamun se grafgoed ingesluit is, toon 'n bekroonde koninklike figuur met borste en breë heupe. Sommige kenners het dit geïnterpreteer as 'n beeldjie wat oorspronklik bedoel was vir 'n vroulike heerser: 'n stuk wat vir koning Nefertiti geskep is, herontwerp deur Toetanchamon.
Dit is 'n aanloklike hipotese, maar dit is ernstig gebrekkig. En dit is omdat dit blyk dat Nefertiti deur haar oudste dogter, Meritaten, as koningin-opvolger opgevolg is. As iemand in staat was om as regent van Tutankhamun op te tree, was dit beslis die dogter, nie die moeder wat sy vervang het nie.
Kom ons keer terug na die Amarna -graf van Meryre II. Hier toon 'n onvolledige toneel 'n koning en koningin wat deur die strale van die god Aten verlig word. Die koningin is Meritaten, staan ​​langs haar man, die kortstondige farao Smenkhkare. Verdere bewyse van die status van Meritaten word verskaf deur 'n cartouche, wat haar verklaar as "King's Great Wife Meritaten". As ons dus 'n kragtige vrou soek wat aan die einde van die Amarna -periode werk - perfek geplaas om saam met haar man te dien - is dit aan Meritaten, nie Nefertiti nie, na wie ons moet kyk.
Nefertiti word gereeld op die lys van Egipte se konings opgeneem. Tog het ons nie 'n enkele beeld of 'n stuk teks om te bewys dat sy ooit iets anders was as 'n prominente koningin nie, een van 'n reeks magtige koningsvroue, waaronder haar skoonmoeder Tiy en haar dogter Meritaten. Sou ons ons fassinasie met Nefertiti en ons vasbeslotenheid om haar op een of ander manier spesiaal te sien ontwikkel het sonder die ontdekking van haar spookagtige pragtige borsbeeld? Dit is onmoontlik om te sê, maar dit lyk onwaarskynlik.
Joyce Tyldesley gee aanlyn kursusse in Egiptologie aan die Universiteit van Manchester. Haar boek Nefertiti se gesig: die skepping van 'n ikoon word hierdie maand deur Profile gepubliseer
Boeke: Amarna Sunset deur Aidan Dodson (American University in Cairo Press, 2009) Tutankhamen's Curse: The Developing Story of a Egyptian King deur Joyce Tyldesley (profielboeke, 2012).
Toetanchamon ontmasker: 7 interessante waarhede oor die farao en sy skatte
Terwyl die Verenigde Koninkryk 'n nuwe uitstalling oor die graf van Tutankhamun verwelkom - wat deur baie die grootste argeologiese ontdekking van alle tye beskou word - is daar nog steeds 'n raaisel rondom die beroemdste seun van die ou Egipte. Hier ontdek Joann Fletcher sewe interessante waarhede oor die farao en sy legendariese skatte
Gepubliseer: 31 Oktober 2019 om 07:55
Komplementeer die BBC Radio 4 -dokumentêr 'The Cult of King Tut'
Hy was nie 'n unieke 'seunskoning' nie-sy regering was ook nie besonder kort nie
Tutankhamun, wat dikwels beskryf word as 'n tragiese seunskoning wie se tienjarige bewind in Egipte net te vinnig geëindig het, was in geen opsig werklik uniek nie. By sy toetreding in 1336 vC was hy ongeveer agt jaar oud, maar dit was nie ongewoon vir 'n ou Egiptiese koning nie. In c2278 vC het koning Pepi II van die Ou Koninkryk farao geword van ongeveer ses jaar, wat vereis dat sy moeder as regent optree totdat Pepi volwasse word. Net so was Tutankhamun se oupa Amenhotep III by sy toetreding in 1390 vC ongeveer 10 jaar oud, en is hy weer gelei deur sy ma in die rol van regent.
Onder ander jeugdige heersers was Tuthmosis III, die sogenaamde 'Napoleon van antieke Egipte', slegs twee toe hy in 1479 v.C. farao geword het, en later kom koning Ptolemeus V, vir wie die Rosetta-steen vervaardig is, op die troon in 204 vC slegs vyf jaar oud. Koning Sesostris I (c1965–1921 v.C.) het selfs gespog dat die gode hom as regter beskou het toe hy nog in doeke was, "nog nie losgemaak van doeke nie".
Wat die vermeende beknoptheid van Tutankhamun se bewind betref, is daar geen rede om dit as sodanig te beskou in 'n wêreld waar 35 die gemiddelde lewensverwagting was nie, en waar selfs die elite volgens moderne standaarde jonk gesterf het. Sy eie oupagrootjie Tuthmosis IV het op dieselfde manier regeer vir 'n enkele dekade, net soos die latere koning Merenptah. Ramses I, Sethnakht en Ramses VIII het almal hoogstens slegs 'n paar jaar daarin geslaag. Die rekord van korrekte korrespondensie word egter beslis gehou deur Ptolemeus XI, wat in 80 v.C. slegs 18 dae farao was.
Selfs die algemene bewering dat Tutankhamun se 10-jarige bewind onvoldoende tyd was om vir hom 'n graf in die Vallei van die Konings te bou, is onlogies, aangesien die groot graf van Tuthmosis IV (wat ongeveer 60 jaar voor hom geheers het) voltooi en versier is sy dekade op die troon.Trouens, vroeër konings van die ou koninkryk, Djedefre en Userkaf, kon albei piramidegrawe van ten minste 50 meter hoog voltooi het tydens selfs korter heerskappye.
Sy graf bevat baie meer as net goud, soos netjies gevoude onderklere bewys
Alhoewel die openbare blik selde verder as die goud strek, bevat die graf 'n ander soort skat: 'n feitlik ongeskonde koninklike klerekas wat bestaan ​​uit 'n wye reeks klere in beide kinder- en volwasse groottes. Van weelderige tradisies en netjies gevoude onderklere tot leerwapens, linne sokkies, patroonhandskoene en fragmente van 'n uitgebreide pruik, alles is in die kiste gebêre en bokse wat sorgvuldig in die graf geplaas is. Terwyl baie hiervan leeggemaak is tydens 'n vlaag klein rooftogte kort na die begrafnis, het die koninklike amptenare wat daarvan beskuldig is dat hulle die graf herstel het, hulle vinnig in die naaste houer teruggeplaas, wat die plooie, plooie en algemene verwarring veroorsaak het wat Howard Carter in 1922 begroet het. .
Gedurende die tien jaar wat dit hom geneem het om die graf skoon te maak, herken Carter die unieke aard van die honderde delikate kledingstukke, wat die noodsaaklikheid van hul 'baie noukeurige studie' erken. Tog is die meeste verduister deur die goud by hul aankoms by die Kaïro-museum, maar die meeste is 70 jaar lank gestoor totdat die tekstielhistorikus Gillian Vogelsang-Eastwood en haar span begin het met die behoud van die brose oorspronklikes, terwyl hulle 36 verteenwoordigende voorbeelde herkonstrueer het, uit uitgebreide krale. gewade aan eenvoudige lende doeke.
Deur die ultra-fyn kwaliteit van die ou linne en sy eens lewendige kleure te herskep, het die span ook die oorspronklike doel van sommige kledingstukke geïdentifiseer. 'N Paar nuuskierige linne' hooftooisels ', byvoorbeeld, was eintlik bedoel om op die arms gedra te word om die vlerke van 'n valk te herhaal - 'n simbool van koningskap. Ongewone 'handskoene' blyk linne sokkies te wees met gapings tussen die groot en kleiner tone om die stringtjies van die koninklike sandale, wie se sole die Egipte se vyande uitgebeeld het, gereed te maak om by elke stap in die vloer te word.
Aangevul deur tapisserie-geweefde halslyne en rande wat die draer noem as die "oorwinnaar van al die vyande van Egipte" en "beskermer van die land", het die verdere toevoeging van goue krae, halssnoere, oorbelle, armbande en hoofbedekkings die heerser en lewende god van Egipte verseker sal te alle tye na die deel kyk. Maar by lang staatsgeleenthede in die Egiptiese hitte moes die staatsmantel in elke opsig 'n swaar las gewees het, veral toe die koning nog 'n kind was.
Baie van die voorwerpe wat in sy graf gevind is, is nie vir hom gemaak nie
Alhoewel die nuwe uitstalling in die Saatchi -galery in Londen getiteld Tutankhamun: Treasures of the Golden Faraoh is, is dit nie so eenvoudig om die eienaar van hierdie skatte te identifiseer nie. Feitlik elke voorwerp uit die graf word gewoonlik beskryf as toebehoort aan Tutankhamun self, maar egiptoloë het al lankal besef dat baie - sommige sê die meeste - van die ongeveer 5000 items nie vir hom gemaak is nie, maar vir lede van sy familie. Dit sluit sy onmiddellike voorgangers in - sy pa, Akhenaten, en sy stiefmoeder Nefertiti, wat heel waarskynlik uit eie reg ná die dood van Akhenaten regeer het en wie se begrafnisvoorwerpe later vir Toetankamoen herwin is.
Dit sou die duidelik verskillende gesigstipes van die drie goue kiste en die honderde verklaar shabti (kneg) beeldjies. Dit verduidelik ook die ooglopende fisiese verskille tussen die beeldjies geklee in koninklike regalia, waarvan sommige platbors is terwyl ander borste het. Alhoewel sulke kenmerke onoortuigend afgemaak is as eienaardighede van 'n antieke kunsstyl, is sommige voorwerpe - van juweliersware en wapens tot kalsietvate, opbergkaste en penkaste - eintlik ingeskryf met die name van ander lede van die koninklike familie, wat almal word dus as 'familie erfstukke' geïnterpreteer.
Tog kan dit nie die geval wees met die voorwerpe wat intiem verband hou met Toetankamen se gemummifiseerde liggaam nie, van die ingelegde goue 'mummiebande' rondom die linnedoeke tot die vier miniatuurkiste wat die koning se bewaarde ingewande eenmaal gehou het. Al hierdie is oorspronklik ingeskryf vir 'Ankhkheperure', die troonnaam wat Nefertiti as heerser geneem het, net soos Tutankhamun se troonnaam eintlik 'Nebkheperure' was.
Selfs die goue sterfmasker, wat onlangs aan mikroskopiese ondersoek ondergaan is, het oorspronklik die naam Ankhkheperure gedra, voordat dit weer ingeskryf is om Nebkheperure te lees. Dit is duidelik dat die skoonheid van hierdie voorwerpe die moderne wêreld so verblind het dat dit byna 'n eeu geneem het om uit te vind vir wie dit oorspronklik gemaak is en waarom dit dan hergebruik is.
Toetanchamon is nie alleen begrawe nie
Alhoewel die meeste faraoniese grafte beskou word as plekke waar monarge in eensame prag begrawe is, is 'n aansienlike aantal heersers saam met ander lede van hul familie begrawe. Dit was 'n praktyk wat tot in die 18de dinastie (ongeveer 1550–1295 v.C.) voortgesit het, waarvan Tutankhamun lid was.
Die grafte van Amenhotep II en Tuthmosis IV het eens die lyke van kinders gehad wat voorheen hul koningsvaders was, terwyl Amenhotep III 'n grafkompleks gehad het wat groot genoeg was om die beplande begrafnisse van sy eie vrou en oudste dogter te akkommodeer. Net so is Tutankhamun se pa, Akhenaten, aanvanklik begrawe in die koninklike graf by Amarna in die geselskap van sy ma en ten minste een van sy dogters.
Dit alles beteken dat dit miskien nie verbasend is dat Tutankhamun ook nie alleen in sy graf was nie. Toe Carter die inhoud van een van sy sykamers, wat hy 'die tesourie' genoem het, verwyder, ontdek hy twee klein lyke wat versigtig gemummifiseer is, toegedraai in linne, en voorsien is van goue maskers en stelle klein kiste. Toe dit in 1932 deur die anatoom Douglas Derry van die Kasr al-Ainy Mediese Skool in Kaïro ondersoek word, is albei onthul as doodgebore vroulike fetusse, een van die vyf maande swangerskap en die ander sewe maande-'n skatting wat na x-straalondersoek in 1979 tot nege maande gestyg is. .
Hierdie studie en ander het sedertdien dieselfde skoliose en verwante genetiese toestande geïdentifiseer wat Tutankhamun self gedeel het, en daar word algemeen geglo dat hierdie twee naamlose kinders sy dogters was, wie se voortydige dood gevolg is deur hul begrawe in die graf van hul vader. Carter self het nog verder gegaan, en in die groot tradisie om Tutankhamun as 'n tragiese figuur te gooi, beskou hy die fetusse as die laaste verteenwoordigers van die koningsgesin van die 18de Dinastie, en het gemeen dat 'as een van die babas geleef het, daar nooit 'n Ramses was nie' - 'n verwysing na die beroemde Ramses II van die daaropvolgende dinastie.
Gerugte van geheime kamers in sy graf is net dit - gerugte
Die graf van Tutankhamun is sedert die ontdekking in 1922 'n massiewe toeriste -aantrekkingskrag. Maar sedert die ontdekking daarvan het die uitwerking van soveel mense wat in so 'n klein ruimte saamgedrom het, die vlakke van humiditeit, stof en mikrobakterieë verhoog - en die geverf begin beskadig. muurtonele.
In 'n poging om hierdie probleem op te los, is 'n faksimile-grafkamer geskep met behulp van 3D-laserskandering met 'n hoë resolusie om die presiese afmetings van die oorspronklike weer te gee. Toe die skandering in 2014 gepubliseer word, het dit ligte spore onthul van wat twee deure op die noord- en westelike mure van die grafkamer blyk te wees. Die egiptoloog Nicholas Reeves het hierdie afwykings geïnterpreteer as inskrywings in verborge kamers, wat volgens hom 'n verdere koninklike begrafnis sou bevat - na sy mening waarskynlik die van Nefertiti.
Hierdie opspraakwekkende bewering het wêreldwyd opslae gemaak. Die Egiptiese ministerie van oudhede het verdere ondersoeke met grond-deurdringende radar (GPR) opdrag gegee om verborge leemtes op te spoor en verklaar dat hulle '90 persent seker' is dat daar inderdaad nog kamers is. Tog het 'n tweede GPR -skandering van die graf, wat deur ingenieurs van die National Geographic Society in 2016 uitgevoer is, geen sulke verborge kenmerke gevind nie, wat beteken dat argeoloë onder mekaar begin stry het terwyl die wêreldmedia steeds bespiegel het.
Die minister van oudhede in Egipte het dus 'n derde en laaste stel skanderings in 2018 laat doen. Deur die Universiteit van Turyn en twee Italiaanse beeldondernemings, weer ondersteun deur National Geographic, is die skandering gekontroleer met die twee vorige studies, wat daarop dui dat die oorspronklike afwykings waarskynlik die gevolg van die radargolwe wat deur die muurpleister en klipsarkofag beïnvloed word. Hulle het "met 'n baie hoë mate van vertroue" tot die gevolgtrekking gekom dat "die bestaan ​​van verborge kamers ... nie deur die GPR -data ondersteun word nie". Die bevindings is aanvaar deur die Opperste Raad van Oudhede in Egipte, wat bygevoeg het dat hierdie laaste skanderings 'finaal bewys dat daar geen ekstra kamers of gedeeltes is nie' - dit wil sê, totdat die volgende skanderings gedoen is ...
Daar is geen direkte bewys dat Tutankhamun vermoor is nie
Alhoewel die graf in 1922 ontdek is, het Carter nog drie jaar gegrawe voordat hy toegang tot Tutankhamun se liggaam in die grafkamer gekry het, waar dit beskerm is in 'n reeks vergulde heiligdomme wat rondom die sarkofaag opgerig is. Binne, binne 'n nes van drie kiste, het die gemummifiseerde liggaam van die koning vas aan die onderkant van die binneste kis vasgesteek as gevolg van balsemvloeistowwe op hars-dus het die lykskouing wat deur Douglas Derry in 1925 uitgevoer is, die gebruik van verhitte messe nodig om die liggaam stuk vir stuk te verwyder.
Alhoewel hy nie die oorsaak van sy dood kon vasstel nie, het Derry beraam dat Tutankhamun tussen 17 en 19 was toe hy gesterf het-'n eis wat in 1968 bevestig is deur die eerste x-strale van die liggaam, wat ook 'n klein, losgemaakte beenfragment in die skedel onthul het . Die suggestie dat dit moontlik veroorsaak is deur 'n klap in die kop, was 'n ware mens, die idee van vuil spel pas so goed by die stereotipe van die tragiese seun-koning dat sy 'moord' feitlik 'n feit geword het.
Toe dit blyk dat die fragment nadoodse skade is, het sommige hul aandag eerder op die beskadigde bors en gebreekte ribbes gevestig. Sulke skade is waarskynlik veroorsaak as waardevolle besittings uit die liggaam wat geassembleer is nadat dit in 1925 gesteel is, nogtans beweer as 'n bewys van 'n gewelddadige dood wat deur 'n strydwa veroorsaak is.
In 2005 het CT -skanderings beklemtoon dat die linker femur van Tutankhamun gebreek is - die gebrek aan genesing beteken dat dit waarskynlik meer nadoodse skade is. Tog het sommige voorgestel dat die wond dodelik besmet geraak het, hoewel die skanderings geen bewys daarvan getoon het nie. Dieselfde studie het bygevoeg dat hy moontlik aan malaria beswyk het, terwyl ander beweer dat sy dood bespoedig is deur sindrome soos Marfan, Klippel-Feil en Klinefelter.
Uiteindelik bly die enigste konsensus dat Tutankhamun omstreeks 19 oorlede is, nog ouer as verskeie van sy halfsusters en beslis sy eie doodgebore dogters, wie se afsterwe waarskynlik verband hou met die kumulatiewe gevolge van die inteling van die gesin.
Carter was nie die eerste wat 'die graf van Toetanchamon' gevind het nie
Terwyl die ontdekking van Tutankhamun se grafkamer in 1922 van Howard Carter 'n huishoudelike naam gemaak het, is 'die graf van Tutankhamun' eintlik 13 jaar tevore deur die argeoloog Ernest Harold Jones opgegrawe.
Jones, wat sedertdien feitlik uit die geskiedenis verwyder is, is in 1877 in die stad Barnsley in York gebore. Beskryf as 'n "donkerkop, klein, aangename jong man", het hy, net soos sy vriend Carter, uitgegaan na Egipte werk as argeologiese kunstenaar voordat hy voldoende vaardighede opdoen om self opgrawings te onderneem.
Jones het opeenvolgende opgrawingsseisoene in Egipte deurgebring, aanvanklik by Beni Hasan in 1903, daarna by Esna, Hierakonpolis, Abydos en Amarna. Teen 1907 word hy aangeneem deur die welgestelde Amerikaner Theodore Davis, wat opgrawings in die Vallei van die Konings befonds het. Van toe af was Jones betrokke by die opgrawing van 'n paar van die belangrikste grafte van die vallei - van die van Toetanchamon se vader, Akhenaten, tot die uiteindelike opvolger van Tutankhamun, Horemheb. Hy was aanvanklik verantwoordelik vir die teken van die inhoud en die faksimileer van hul muurtonele, en hy word gou aangestel as opgrawingsdirekteur, en let op die naam van die destyds min bekende 'Tutankhamun' op seëlafdrukke, ringramme en ander vondste wat begin draai het. die vallei.
In 1909 ontdek hy die graf KV58, wat goudwerk bevat wat Tutankhamun weer genoem het. Jones het tereg vermoed dat dit 'n rowerslag was, maar sy baas Davis het volgehou dat dit 'die graf van Toetankamoen' was, dit in 1912 as sodanig aangekondig en verklaar dat 'die Vallei van die Konings nou uitgeput is'.
Ongelukkig het Jones destyds beswyk aan tuberkulose, gesterf in sy graafhuis in die vallei, 34 jaar oud. Met sy kollegas Howard Carter en Lord Carnarvon het hy sy begrafnis in Luxor gereël en Davis se toegewing oorgeneem om in die vallei te grawe, was Jones self gou vergeet. Selfs sy graf het verlore gegaan tydens die verskuiwing van die Luxor -begraafplaas in 2013, 'n hartseer lot vir die man wat gehelp het om die weg te vind na die ontdekking van die bekendste graf in die geskiedenis.
Professor Joann Fletcher is aan die Universiteit van York gevestig. Haar nuutste boek is Die verhaal van Egipte (Hodder & Stoughton, 2015)
BESOEK: Tutankhamun: Treasures of the Golden Faraoh is van 2 November 2019–3 Mei 2020 by die Saatchi Gallery in Londen.
LUISTER: 'n Nuwe BBC Radio 4 -dokumentêr, Die kultus van King Tut, is beskikbaar op BBC Sounds
Misterie OPGELOS? 3 300 jaar oue Egiptiese graf ONTDEK en onthul buitengewone ontdekking
'N OUD -graf wat na meer as 3000 jaar opgegrawe is, het een van die grootste raaisels in die Egiptiese geskiedenis wyd oopgeblaas.
Argeoloë het 'n begraafplaas in die Vallei van die Konings ontdek wat aan Tutankhamun behoort en die verlore vrou, Ankhesenamun.
Ankhesenamun, die koningin van die 18de Dinastie, het tussen 1332 en 1323 vC oor die Egiptiese ryk geheers.
Toe Tutankhamun in 1323 vC sterf, het Ankhesenamun vermoedelik getrou met sy opvolger, Ay, wat van 1327 tot 1323 vC regeer het.
Maar die graf van Ankhesenamun is nooit bevestig nie nadat sy uit die historiese rekords verdwyn het na die dood van koning Tut.
Nou is 'n nuwe begraafplaas naby die graf van farao Ay gevind deur die wêreldbekende argeoloog en voormalige Egiptiese minister vir oudhede, Zahi Hawass.
Hy het bewyse gevind van fondamentafsettings, potte van erdewerk, voedselreste en ander gereedskap, wat daarop dui dat 'n graf op die terrein gebou is.
Sy span beplan om die terrein op te grawe om vas te stel of daar 'n graf is, en indien wel, aan wie dit behoort.
Hy het aan LiveScience gesê: 'Ons is seker daar is 'n graf, maar ons weet nie seker aan wie dit behoort nie.
'Ons is seker dat daar 'n graf in die gebied versteek is, want ek het vier fondamente gevind.
'Die ou Egiptenare het gewoonlik vier of vyf fondamente neergelê wanneer hulle 'n graf begin het.
& apos [En] die radar het wel 'n onderbou opgemerk wat die ingang van 'n graf kan wees. "
Koning Tut, wat op negejarige ouderdom farao geword het, sterf in 1323 na net nege jaar se heerskappy.
Argeoloog Howard Carter het 'n wêreldwye waansin veroorsaak toe hy Tutankhamun en aposs byna ongeskonde graf in 1922 ontdek het.
Sy graf is tot op hede nog steeds onder die indruk van wetenskaplikes, wat oortuig is dat daar 'n geheimsinnige skatkamer onder sy dieptes versteek is.
'N Span argeoloë sou King Tut se graf ondersoek om die verlore kamer te vind.
Verlede jaar het argeoloë onthul dat hulle ontdek het dat King Tut se dolk van materiaal "uit die ruimte" gemaak is.
Egipte maak gereed om die geheime graf van die tiener vrou van koning Tutankhamun te ontdek
Ongeveer honderd jaar terug was nie net Egipte nie, maar die hele wêreld ontroer toe Howard Carter die ou, verborge graf van koning Tutankhamun, oftewel King Tut, die jong farao en een van die vooraanstaande heersers in die geskiedenis van Egipte ontdek het.
As die aannames van die egyptoloë waar blyk te wees, is die graf van koning Tut se tienervrou Ankhesenamun die volgende groot ding wat in 2018 ontdek kan word.
Egiptoloë het voorheen ontdek wat volgens hulle die begraafkamer van Ankhesenamun, die vrou van Toetanchamon, in die Vallei van die Konings is.
Aan die begin van 2017 het die egiptoloë daarin geslaag om iets te vind wat volgens hulle die begraafkamer van Ankhesenamun in die beroemde Vallei van die Konings was. Nou het die argeoloë begin om die gebied naby 'n graf op dieselfde plek op te grawe in die oortuiging dat daar haar liggaam kan lê.
Die aankondiging oor die opgrawing is deur die argeoloog en die voormalige minister van oudhede, Zahi Hawass, op sy webwerf gemaak. In Julie 2017 het hy die onwaarskynlike begraafplaas naby die graf van Ay, die farao en Tutankhamun se opvolger, met behulp van radartegnologie opgegrawe.
Daar word vermoed dat die tienerbruid 'n tragiese lewe gehad het, met haar pa, haar oupa en haar halfbroer Tutankhamun. Ankhsenamun is getroud met Ay na die onverwagte dood van Tutankhamun, en daar word geglo dat haar graf steeds geheimsinnig begrawe is in die Vallei van die Ape.
Na berig word, het die opgrawings in Januarie 2018 begin by die Valley of Monkeys, 'n vallei naby die Valley of the Kings.
Volgens nuusberigte het Hawass en sy span sekerlik 'n graf op die terrein ontdek, maar dit is nog onbekend wie daarin lê. Die teenwoordigheid van vier fondamentafsettings en ander bewyse het 'n aanduiding gegee van die teenwoordigheid van 'n graf op die opgegrawe terrein omdat die ou Egiptenare gewoonlik vier of vyf fondamentafsettings gedoen het voordat hulle met die bou van 'n graf begin het. Die radar het 'n substruktuur opgespoor en sodoende lig gewerp op die feit dat daar waarskynlik 'n ingang na 'n graf kan wees.
Ankhesenamun was een van die kinders van die farao Akhenaten en koningin Nefertiti, gebore omstreeks 1348 vC. Die annale uit die Egiptiese geskiedenis toon dat haar lewe nogal 'n tragiese lewe was wat sy moes trou met haar pa, haar oupa en haar neef, Tutankhamun, in daardie volgorde.
Reeves het gesê dat die gepleisterde mure twee onontdekte deure kan verberg, waarvan een moontlik na die graf van Nefertiti lei.
Hy voer ook aan dat die ontwerp van die graf daarop dui dat dit vir 'n koningin, eerder as 'n koning, gebou is.
'Ek stem saam met hom dat daar waarskynlik iets agter die mure is,' het el-Damaty gesê.
Dr Nicholas Reeves beweer dat hy bewyse gevind het vir die opgemaakte ingange na twee bykomende kamers na Tutankhamun se graf. Dit sluit in die grafkamer vir koningin Nefertiti, wat dr Reeves beweer dat hy die seun-konings-mede-regent was en moontlik selfs sy ma was, en 'n nuwe verborge stoorkamer, soos hierbo getoon
Dr Reeves beweer dat hy die ontdekking gemaak het nadat hy hoë-resolusie radarskanderings van die mure van die grafkompleks van Tutankhamun ontleed het, wat in 1922 in die Vallei van die Konings ontbloot is
Maar hy het gesê as iemand daar begrawe word, is dit waarskynlik Kia, wat deur sommige egiptoloë geglo word dat dit koning Tut se ma is.
Nefertiti, wat beroemd was om haar skoonheid en die onderwerp was van 'n beroemde 3.300 jaar oue borsbeeld, was die primêre vrou van die farao Akhenaten, wat 'n vroeë vorm van monoteïsme bekendgestel het.
Akhenaten is opgevolg deur 'n farao wat Smenkhare genoem word en dan Tut, wat algemeen geglo het dat hy die seun van Akhenaten was.
Reeves voer aan dat Smenkhare eintlik Nefertiti is.
'Nefertiti verdwyn. volgens die nuutste inskripsies wat nou net gevind is, 'sê Reeves en verduidelik sy teorie in die graf van King Tut.
"Ek dink dat Nefertiti nie verdwyn het nie, sy het eenvoudig haar naam verander."
Nadat Nefertiti gesterf het, was Tut verantwoordelik om haar te begrawe, en toe hy sterf, besluit iemand om die graf te verleng, stel Reeves voor.
'Ek dink sedert Nefertiti 'n dekade tevore begrawe is, het hulle onthou dat die graf daar was en hulle het gedink, miskien kan ons dit verleng,' het hy gesê.
Dr Reeves beskryf hoe hy die 'spoke' van twee portale wat grafbouers versper het, ontbloot het (in geel aan die regterkant). Die een, sê hy, is 'n stoorkamer, en die ander die graf van Nefertiti (borsbeeld op die foto links)
Die graf van Tutankhamun bevat moontlik twee verborge kamers, het die minister van oudhede in Egipte gesê. 'N Polisieman neem 'n selfie by die Amenhotep II -graf in die Vallei van die Konings in Luxor, Egipte
WAS DIE OUERS VAN KING TUTANKHAMUN OOK KUSINS?
Die komplekse gesinsreëlings van Toetanchamon was een van die groot raaisels rondom die jong koning.
Alhoewel dit bekend was dat sy vader Farao Akhenaten was, was die identiteit van sy ma baie meer ontwykend.
DNA -toetse het getoon dat koningin Tiye, wie se mummie hierbo op die foto verskyn, die ouma was van die Egiptiese seuntjie koning Toetankamen
In 2010 het DNS -toetse bevestig dat 'n mummie wat in die graf van Amenhotep II gevind is, koningin Tiye was, die hoofvrou van Amenhotep III, die moeder van die farao Akhenanten, en die ouma van Toetankhamon.
'N Derde mummie, vermoedelik een van die Farao Akhenaten -vroue, is 'n waarskynlike kandidaat as Tutankhamun se ma, maar DNS -bewyse toon dat dit die suster van Akhenaten was.
Later ontleding in 2013 dui daarop dat Nefertiti, die hoofvrou van Akhenaten, die moeder van Tutankhamun was.
Die werk van Marc Gabolde, 'n Franse argeoloog, het egter voorgestel dat Nefertiti ook die neef van Akhenaten was.
Hierdie bloedskande kan ook help om sommige van die misvormings wat wetenskaplikes ontdek het, te verduidelik.
Hy het 'n misvormde voet, 'n effens gesplete verhemelte en ligte kromming van die ruggraat opgedoen.
Sy bewerings word egter betwis deur ander Egiptoloë, waaronder Zahi Hawass, hoof van die Egiptiese Raad vir Oudhede.
Sy span se navorsing dui daarop dat Tut se ma, net soos Akhenaten, die dogter van Amenhotep III en koningin Tiye was.
Hawass het bygevoeg dat daar geen 'bewyse' in argeologie of filologie is wat aandui dat Nefertiti die dogter van Amenhotep III was nie.
Elke ontdekking sal meer inligting verskaf oor hierdie onstuimige tyd in antieke Egipte.
'Die familie van Akhenaten is vol geheime en historiese kwessies wat nog nie opgelos moet word nie,' het el-Damaty gesê.
Verlede week het die Egiptiese ministerie van oudhede vooraf goedkeuring verleen vir die gebruik van 'n nie-indringende radar om die teorie te bewys.
'N Sekuriteitsklaring vir die gebruik van die radar sal waarskynlik binne 'n maand verkry word, sodat die skanderings kan voortgaan, sê Mouchira Moussa, mediakonsultant van die minister van oudhede, Mamdouh el-Damaty.
'Dit sal geen skade aan die monument veroorsaak nie,' het Moussa gesê.
Die Britse argeoloog Howard Carter het Tut se graf in 1922 in Luxor's Valley of the Kings ontdek - ongeskonde en vol oudhede, waaronder Tut se wêreldbekende goue masker.
In sy referaat beweer Reeves dat beelde van hoë resolusie van King Tut se graf onder meer lyne onder gipsde oppervlaktes van geverfde mure bevat, wat wys dat daar twee onontginde deure kan wees, waarvan een moontlik tot die graf van Nefertiti kan lei.
Die Japannese radar, wat bestuur sal word deur 'n deskundige wat die toerusting uit Japan vergesel vir die inspeksie sodra die finale goedkeuring verleen is, sal verby die mure kyk wat volgens Reeves moontlik na die vermeende graf en die ander kamer lei, het Moussa gesê .
'As dit aan Nefertiti behoort, sou dit baie groot wees.'
Dr Nicholas Reeves, 'n Engelse argeoloog aan die Universiteit van Arizona, het die wêreld verlede maand geskok nadat hy skanderings met 'n hoë resolusie van die mure van Tutankhamun se graf ontleed het.
Hy het beskryf hoe hy die 'spoke' van twee portale wat grafbouers versper het, ontdek het, waarvan een vermoedelik 'n stoorkamer is.
Die graf van King Tut word in 'n glaskas in die Valley of the Kings in Luxo vertoon. Die Britse Egiptoloog se teorie dat 'n koningin in die mure van die 3300-jarige faraoniese mausoleum begrawe mag word
Op die foto is die versierde noordwand van Tutankhamen se grafkamer, waarna Dr Reeves glo nog 'n weelderiger grafkamer is wat aan Nefertiti behoort
Nicholas Reeves, 'n Britse Egiptoloog verbonde aan die Egiptiese ekspedisie aan die Universiteit van Arizona, vertrek, arriveer by die Horemheb -graf in die Vallei van die Konings in Luxor, Egipte
In 2010 het genetici DNS-toetse gebruik om die afkoms van Tutankhamun te ondersoek en het voorgestel dat dit die mummie hierbo is, bekend as die jonger dame, die moeder van die seun-koning. Ander kenners beweer egter dat Nefertiti 'n neef van koning Tut se pa was en moontlik die seun se ma was
Die ander, aan die noordekant van Tutankhamun se graf, bevat 'die ongestoorde begrafnis van die oorspronklike eienaar van die graf - Nefertiti', het dr. Reeves aangevoer.
As dr Reeves korrek is, kan die verborge graf baie mooier wees as enigiets wat in Tutankhamun se grafkamer gevind word.
Hy glo dat dit haar graf is vanweë die posisie regs van die ingangskag, wat veel meer tipies is vir Egiptiese koninginne eerder as konings.
Die klein grootte van die begraafkamer van Tutankhamun, gegewe sy posisie in die Egiptiese geskiedenis, het jare lank deskundiges verbaas en Dr Reeves se teorie kan daarop dui dat dit gebou is as 'n toevoeging tot 'n bestaande graf - sy ma.
Egiptiese arbeiders werk by die ingang van die Vallei van die Konings. As Dr Reeves korrek is, kan die verborge graf baie mooier wees as enigiets wat in Tutankhamun se grafkamer gevind word
'N GESKIEDENIS VAN KONINGIN NEFERTITI EN WAAROM IS HAAR GRAF NIE GEVIND NIE?
Neferneferuaten Nefertiti - of koningin Nefertiti - was die vrou en 'hoofgemaal' van koning Akhenaten, 'n Egiptiese farao gedurende die 14de eeu v.C., een van die rykste tye in die ou Egipte (borsbeeld op die foto)
Sy was die mooiste koningin van antieke Egipte wat ooit neergesit is. Sy was die stiefma, en miskien selfs die moeder, van Toetankamen, die seuntjie-farao van Egipte.
Tog het die 3300-jarige beeldhouwerk van haar gesig, in die Neues-museum in Berlyn, vandag nog die mag om te betower met haar amandel oë, hoë wangbene en gebeitelde kakebeen.
Selfs haar naam, Nefertiti, is betowerend. Haar volle naam, Neferneferuaten Nefertiti, beteken 'Mooi is die skoonheid van Aten, die mooie het gekom'. Haar krag en sjarme in Egipte uit die 14de eeu vC was so groot dat sy ook 'n groot aantal byname versamel het-van Lady Of All Women tot Great Of Praises tot Sweet Of Love.
Ten spyte van haar epiese skoonheid, bly sy 'n voorbeeld van trou aan haar man, die farao Akhenaten. Dieselfde kan nie gesê word van Akhenaten, wat sy goddelose manier gehad het met 'n reeks koninklike begeleiers, waaronder sommige sê, sy eie dogters.
Nefertiti was die invloedrykste en mooiste koningin van Egipte, wat op die hoogtepunt van die mag van die land regeer het in die laat 18de dinastie.
Ja, Cleopatra is meer bekend, maar sy regeer Egipte in die agteruitgangsjare, in die eerste eeu vC. Na haar dood het Egipte net nog 'n provinsie van die Romeinse Ryk geword.
Nefertiti het geleef gedurende die rykste tydperk in die geskiedenis van die ou Egipte - van ongeveer 1370 v.C. tot 1330 v.C., 'n tyd toe Griekeland, laat staan ​​Rome, eeue weg was van die pieke van sy manjifieke beskawing. Behalwe dat sy met 'n farao getroud is, is sy waarskynlik ook gebore as die dogter van 'n ander farao, en moontlik ook saam met Toetankamoen.
Daar is selfs 'n suggestie dat sy na Egipte se dood alleen oor Egipte regeer het. Sy het dus van wieg tot graf regeer. Dus haar ander byname: Meesteres van Bo- en Neder -Egipte en Lady of The Two Lands.
Nefertiti en Akhenaten het ses dogters gehad, hoewel vermoed word dat Toetanchamon nie haar seun was nie. DNA -analise het aangedui dat Akhenaten die vader van Tutankhamun was saam met een van sy eie susters - die eerste aanduiding van sy voorliefde vir koninklike bloedskande.
Daar word vermoed dat hy 'n ander farao gehad het met nog 'n vrou, wat in verskillende inskripsies genoem word. Die lys van konsorte eindig nie daar nie. Onder sy ander verowerings is twee edelvroue.
Boonop word daar selfs voorgestel dat hy by een van sy ses dogters geslaap het. Die jurie is daaroor, hoewel hy waarskynlik een van hulle in die seremoniële - indien nie noodwendig seksuele - rol van Great Royal Wife geïnstalleer het nie.
Ondanks al die gerugte van haar man, bly Nefertiti se naam sy mooiste en belangrikste vrou. Haar skoonheid en krag word telkens in tempelbeelde uitgebeeld. Soms word sy, net soos prins Philip met die koningin, agter haar man sien loop. Maar sy word ook gereeld op haar eie vertoon in posisies van farao-agtige mag.
In een kalksteenbeeld in die Museum of Fine Arts in Boston word gesien hoe sy 'n vroulike vyand op haar koninklike vaartuig oor die kop slaan.
Sy kombineer krag en skoonheid - Margaret Thatcher ontmoet prinses Diana. In 'n ander beeldhouwerk, nou in die Egiptiese museum in Berlyn, word haar slanke, dofgeel lyf in al sy glorie uitgebeeld, wat min aan die verbeelding oorlaat. Vandag nog smeul die helderrooi van haar lippe en die koelswart rande van daardie amandelogies oor die verloop van honderd geslagte.
Saam het Akhenaten en Nefertiti 'n roete oor Egipte aangesteek en skouspelagtige tempels gebou. In Karnak het die farao een tempel, die Mansion of the Benben, vir sy geliefde, pragtige vrou opgerig.
Maar dit was nie genoeg om net tempels te bou nie. Die koninklike egpaar se toewyding aan die god Aten - wat die sonskyf verteenwoordig - was so groot dat hulle 'n hele nuwe hoofstad ter ere van hom in Amarna, 'n stad aan die oewer van die Nyl, geskep het.
Hulle het die nuwe stad van nuuts af opgebou en twee tempels vir Aten en 'n paar koninklike paleise opgerig. Dit was asof die koningin en prins Philip besluit het om môre stokke uit die Windsor -kasteel op te tel en 'n nuwe koninklike paleis in die middel van Cumbria te bou.
Ook hier, in Amarna, is daar baie beelde van die lieflike Nefertiti, met haar kenmerkende, hoë kroon. Daar word ook gewys dat sy en haar farao groot hope juwele en goud van hul vakmense ontvang.
Hulle het geheers oor 'n beskawing van verstommende gesofistikeerdheid. Onder die ontdekkings is die Amarna Letters, meer as 350 tablette wat in die laat 19de eeu opgegrawe is, waarvan 99 nou in die British Museum. Hulle vertel die verhaal van 'n groot nasie met 'n hoogs ontwikkelde diplomatieke diens. Daar is ook seldsame stukke poësie, gelykenisse en vergelykings in die Amarna -briewe. Een treffende reël lui: 'By gebrek aan 'n kweker, is my veld soos 'n vrou sonder 'n man.'
Daar word vermoed dat Nefertiti haar eie kultivator - haar man - omstreeks 1336 vC verloor het, en dan het sy moontlik alleen oor Egipte geheers.
Haar eie dood is in geheimsinnigheid gehul. Daar word gereken dat sy ongeveer ses jaar na haar man gesterf het, moontlik aan die plaag wat destyds Egipte getref het.
In 1331 vC verander Tutankhaten sy naam in Tutankhamun en verhuis die Egiptiese hoofstad na Thebe, waar hy in 1323 vC sterf.
Vandag is Thebe Luxor, die tuiste van die Vallei van die Konings, begraafplaas van Tutankhamun en, moontlik, koningin Nefertiti. Het sy dan saam met hom na Thebe gegaan - of het hy haar liggaam daarheen geneem? Of is sy begrawe in die ou hoofstad Amarna, waar die wonderlike borsbeeld van haar in 1912 ontdek is?
Vir 3 300 jaar het die antwoord verlore gegaan onder die wervelende sand van Egipte. As dr Reeves toegelaat word om agter die mure van Tutankhamun se graf te kyk, kan ons die lot van die mooiste, verraakte vrou in die antieke geskiedenis ontbloot.
Tutankhamun se grafkamer is dieselfde grootte as 'n voorkamer, eerder as 'n graf wat geskik is vir 'n Egiptiese koning, byvoorbeeld.
Dr Reeve het gesê dat die rykdom van die meubels in Tutankhamun se vier klein kamertjies 'oorweldigend' was.
Hierdie beeld toon 'n rekenaarrekonstruksie wat gemaak is met behulp van die skedel van 'n mummie wat in 'n vroeëre graf gevind is. Dit lyk baie soos Nefertiti
Die meerderheid egiptoloë het dit op sigwaarde aangeneem, en volgens hom lyk dit asof baie van die voorwerpe van voorgaande konings geneem is en aangepas is vir die gebruik van die seun-koning.
Die opening van wat volgens Nefertiti se graf was, is versier met godsdienstige tonele, miskien in 'n ritueel om die kamer daaragter te beskerm, het hy gesê.
'Slegs een vroulike koninklike van die laat 18de dinastie het sulke eerbewyse ontvang, en dit is Nefertiti', skryf dr Reeves.
As dr Reeves se teorie korrek is, kan dit 'n aantal eienaardighede oor Tutankhamun se grafkamer oplos wat navorsers lank verbaas het.
Byvoorbeeld, die skatte wat daarin gevind word, is blykbaar haastig daar geplaas, en is grotendeels tweedehands.
'Die implikasies is buitengewoon,' het hy geskryf.
'As 'n digitale voorkoms 'n fisiese werklikheid word, lyk dit asof ons nou nie net die vooruitsig het op 'n nuwe winkel in die Tutankhamun-era in die weste nie, maar die van Nefertiti self, 'n gevierde gemaksug, mede-regent en uiteindelik 'n opvolger van Farao Akhenaten. '
Joyce Tyldesley, senior lektor in Egiptologie aan die Universiteit van Manchester, het aan The Times gesê dat dr Reeves se hipotese korrek kan wees.
Die radarskandering (links) wys wat agter die verf op die gedeelte van die muur van Tutankhamen se graf (regs) lê. Die deur is vermoedelik iewers tussen die punte 4, 5 en 6. Nefertiti, wie se naam beteken 'die mooiste het gekom', was die koningin van Egipte en die vrou van Farao Akhenaten gedurende die 14de eeu v.C.
Tutankhamen se graf is die eerste keer in 1922 deur Howard Carter ontdek. Argeoloë word hierbo getoon om 'n deel van 'n houtbank, bedek met goudblaar en 'n seekoeikop, destyds uit die graf te verwyder
'Dit sal nie verbasend wees as die graf bedoel was om ekstra kamers te hê nie, alhoewel dit moeilik is om te sê oor die huidige bewyse hoe ver die bouers met hierdie kamers gekom het,' het sy gesê.
'Ek sal baie verbaas wees as hierdie graf gebou is om die oorspronklike of eerste begraafplaas van Nefertiti te huisves.
'Dit lyk vir my asof dit hoogs waarskynlik is dat sy tydens haar man se regering gesterf het en dus begrawe sou wees in Amarna, die stad wat deur Akhenaten in die middel van Egipte gebou is.
'Maar ek sou verwag het dat sy iewers in die Western Valley begrawe sou word, eerder as in die middel van die Valley of the Kings.'
Baie Egiptoloë glo dat daar waarskynlik een of twee mede-farao's was tussen Akhenaten en Toetanchamon.
Sommige, insluitend Reeves, glo dat ten minste een van hulle Nefertiti was, wat selfs selfs net vir 'n paar maande self deur Egipte regeer het.
Deur haar graf te vind, kan u meer insig gee in 'n tydperk wat nog steeds grootliks verduister is, ondanks die intense belangstelling in die ou Egipte.
Die graf van Nefertiti of die 'Lady of the Two Lands' is beroemd om haar pragtige skoonheid en is eeue lank verlore sedert haar skielike dood in 1340 vC.
Die goue begraafmasker van Toetankamen, hierbo getoon, is een van die grootste skatte wat in die ryk gemeubileerde graf van die seunskoning gevind is. Sedert sy ontdekking het die verhaal van die jong heerser argeoloë betower
Tutankhamun is ongeveer 3000 jaar gelede in raaiselagtige omstandighede dood. Sy mummie, wat hierbo getoon is deur argeoloë, is in 2007 uit die sierlike klip -sarkofaag in die graf verwyder, sodat dit beter bewaar kan word in 'n klimaatbeheerde geval
Dr Reeves glo dat die kamer van die farao bloot 'n nagedagte was en dit beskryf as 'n 'graf-binne-in-'n-graf' in die gangstyl. Op die foto is sy ingang
LELIKE STANDBEELD VAN KONINGIN NEFERTITI OORSKRYF UITLOOP IN EGIPTE
Die borsbeeld van die heerser van die 14de eeu vC is so lelik geag dat dit vinnig vergelykings met Frankenstein getref het. Dit is na 'n paar dae verwyder
Vir baie Egiptenare bly sy 'n kragtige simbool van die skoonheid van hul land en sy ryk kulturele erfenis.
U kan u hul verskrikking voorstel toe hierdie standbeeld van koningin Nefertiti vir groot fanfare onthul is.
Die borsbeeld van die heerser van die 14de eeu vC is so lelik geag dat dit vinnig vergelykings met Frankenstein getref het.
Terwyl bespottende virale oor Twitter kom, het 'n Egiptiese vrou getwiet: 'Dit is 'n belediging vir Nefertiti en vir elke Egiptenaar.'
'N Ander Twitter -gebruiker het geskryf:' Ek vermoed so het sy gelyk na vier dae na haar dood. '
Een het 'n direkte aanval op die beeldhouers geloods en gesê: 'As jy nie weet hoe om standbeelde te maak nie, moenie iets so onregverdig aan die pragtige Nefertiti doen nie.'
Die standbeeld, wat by die ingang van die stad Samalout geïnstalleer is, was bedoel om 'n replika te wees van die beroemde pragtige 3.300 jaar oue borsbeeld wat in 1912 in Ammarna opgegrawe is.
Maar die kritiek was dat vurige amptenare die standbeeld verlede maand na slegs 'n paar dae verwyder het.
Verlore en gevind en verlore
As Reeves reg is, is dit ook die hoogtepunt van 'n persoonlike soeke. Hy het na die koningin se graf gesoek toe hy die direkteur van die Amarna Royal Tombs Project van 1998 tot 2002.
'My sterk gevoel is dat Nefertiti êrens in die Vallei van die Konings begrawe kan word,' het hy eenkeer gesê vertel PBS. "Dit sou wonderlik wees om die graf van Nefertiti te vind, want dit is nie net 'n persoon van die grootste historiese belang nie, maar dit is 'n tydperk van die beste kuns."
Maar dit was Reeves se kollega Otto Schaden, 'n argeoloog aan die Universiteit van Memphis, wat 'n verborge graf in 2006 ontdek het, vyftig voet van Tutankhamun af. Sommige media verslae aanvanklik geïdentifiseer as die moontlike grafkamer van Nefertiti.
Die graf was egter 'n borsbeeld. Sewe sarkofae is binne gevind, waarvan ses leeg was. Die sewende, die verste van die ingang, het die hoop uitgehou dat dit 'n mummie kan bevat - miskien die koningin self.
In 'n kitschagtige stunt wat herinner aan die kluis van Al Capone, was die laaste sarkofaag oopgemaak op 'n TV -program, wat nie 'n mummie onthul nie, maar vergulde krae versier met blomme, stokke, linne, klei -fragmente en goue snitte. Wat dit ook al was, die sarkofaag is blykbaar omskep in berging vir grafmateriaal.
Nadat hy hoë resolusie-skanderings van die mure van Tutankhamun se grafkompleks in die Vallei van die Konings ontleed het, het dr Reeves 'n geheime ingang gesien.
Hy stel voor dat sommige van die materiaal in die graf daarop dui dat Nefertiti die mede-regent van die seun was.
Gekombineer met die skanderings van die noordwand van die graf, meen dr Reeves dat die graf aan Nefertiti behoort en dat die kamer van die farao bloot 'n nagedagte was, wat dit beskryf as 'n 'graf in 'n graf in 'n graf'.
Selfs haar naam, Nefertiti, is betowerend. Haar volle naam, Neferneferuaten Nefertiti, beteken 'Pragtig is die skoonheid van Aten, die mooie het gekom'. Haar krag en sjarme in Egipte uit die 14de eeu vC was so groot dat sy ook 'n groot aantal byname versamel het-van Lady Of All Women tot Great Of Praises tot Sweet Of Love.
Hulle het geheers oor 'n beskawing van verstommende gesofistikeerdheid. Onder die ontdekkings is die Amarna Letters, meer as 350 tablette wat in die laat 19de eeu opgegrawe is, waarvan 99 nou in die British Museum. Hulle vertel die verhaal van 'n groot nasie met 'n hoogs ontwikkelde diplomatieke diens. Daar is ook seldsame stukke poësie, gelykenisse en vergelykings in die Amarna -briewe. Een treffende reël lui: 'By gebrek aan 'n kultivator is my veld soos 'n vrou sonder 'n man.'
Vir 3 300 jaar het die antwoord verlore gegaan onder die wervelende sand van Egipte. As dr Reeves toegelaat word om agter die mure van Tutankhamun se graf te kyk, kan ons die lot van die mooiste, verraaide vrou in die antieke geskiedenis ontbloot.
Nefertiti, wie se naam beteken 'die mooiste het gekom', was die koningin van Egipte en die vrou van Farao Akhenaten gedurende die 14de eeu v.C.
Sy en haar man het die kultus van Aten, die songod, gevestig en kunswerke in Egipte bevorder wat opvallend anders was as sy voorgangers.
Volgens haar titels was sy mede-regent en moontlik 'n farao na die dood van Akhenaten.
Maar ondanks haar merkwaardige status, bly haar dood en begrafnis 'n raaisel.
'Elke bewys op sigself is nie afdoende nie, maar maak dit alles saam en dit is moeilik om my gevolgtrekking te vermy,' het Reeves aan The Economist gesê.
'As ek verkeerd is, is ek verkeerd, maar as ek reg is, is dit moontlik die grootste argeologiese ontdekking wat ooit gemaak is.'
Die beelde is onthul deur Factum Arte, 'n groep wat onlangs 'n lewensgroot kopie van die graf van Tutankhamun geskep het, bedoel vir toeriste om te besoek.
Die ontdekking van Tutankhamun se graf in 1922 het 'n wêreldwye sensasie veroorsaak. Die ryk meubels en versierings het die publiek betower, terwyl argeoloë die koning se dood laat wonder het.
Hy is begrawe gevind met twee doodgebore kinders en sy heengaan het die Thutmosid -gesinslyn beëindig.
Tutankhamun se dood het tot oorlog gelei, aangesien hy opgevolg is deur sy adviseur Ay, wat met die weduwee van die seunskoning getrou het. Onder sy bewind is Egipte verslaan in 'n oorlog met die Hetiete.
98 jaar gelede hierdie week: Tutankhamun se ongeskonde graf ontdek
Agt en negentig jaar gelede het baie geglo dat al die koninklike grafte in die Vallei van die Konings in Egipte ontdek is. Die Engelse argeoloog Howard Carter het egter gedink dat daar 'n laaste vonds is, 'n obskure farao van die Nuwe Koninkryk met die naam Tutankhamun (1332 v.C.-1323 v.C.).  Uit 170 bekende konings en farao's van Egipte is niemand in 'n ongeskonde graf ontdek nie. Die plundering het so 'n probleem geword, Egiptiese priesters het omstreeks 930 vC haastig die meeste koninklike mummies bymekaargemaak en in die geheim begrawe in 'n grot met niks van hul besittings nie. Baie mummies is ernstig beskadig en sommige is selfs weer in die verkeerde sarkofae begrawe.
Amenhotep IV (vertaal as "Peace of Amun " vir Amun-Ra, die god van die son en die hoof van die tradisionele Egiptiese pantheon) na Akhenaten (vertaal as "of Great Use to Aten ")
Howard Carter het op 17 -jarige ouderdom sy loopbaan in Egipte begin as deel van 'n Britse opname van die koningin Hatshepsut se tempel in Thebe as illustrator. Later het hy toesig gehou oor die opgrawings van Hatshepsut en Thutmose IV as inspekteur -generaal van die departement Egiptiese oudhede. In die proses het hy 'n paar artefakte met die naam Tutankhamun ontbloot. Tutankhamun was nie op 'n lys van Egiptiese heersers nie weens sy kort bewind en omstrede vader, Amenhotep IV.
Tutankhamun se pa het die Egiptiese godsdiens fundamenteel verander deur die tradisionele politeïstiese oortuigings in baie gode te laat vaar ten gunste van 'n enkele groot god, Aten. Amenhotep het sover gegaan om sy naam na Akhenaten te verander. Hy noem sy seun en opvolger Tutankhaten ("Living Image of Aten "). Die verandering in die geloof in Akhenaten was baie ongewild. By die dood van Akhenaten, die nuwe negejarige, verander Tutankhaten sy naam in Tutankhamun om die mense te paai wat beduie dat hy terugkeer na die godsdienstige tradisies van Egipte.
Ondanks die hervormings van Tutankhamun het Egiptenare sy en sy pa se name en beelde uit tempels en hul lyste van heersers verwyder om die heiligmaking van Akhenaten uit te wis. Teen die aanbreek van die 20ste eeu het Egiptoloë bevestig dat die heerskappy van Akhenaten heers, maar min bewyse van Toetankamen bestaan ​​en daar is nooit 'n mummie gevind nie. In 1914 het Carter finansiering verkry van die Engelse filantroop George Herbert, 5de graaf van Carnarvon, om 'n vyf jaar lange soektog na die vermiste farao te doen. Frustrerend, het die Eerste Wêreldoorlog Carter gedwing om sy werk vir vier jaar op te skort.
In 1918 het Carter weer vier jaar begin werk sonder sukses. Op 4 November 1922, toe die tyd uitloop, het 'n waterseun met sy voet klippe op die grond geskuif en 'n klipblad opgemerk. Carter is ontbied en nadat hy verder gegrawe het, het Carter die eerste trap van 'n kliptrap opgegrawe wat in die aarde neerdaal na 'n gang wat uit die berggrond getunnel is. Aan die einde van die tonnel het Carter 'n gipsdeur gevind met die ongeskonde seël van Tutankhamun.
Deur die heerskappy van Tutankhamun ' uit hul historiese rekords te verwyder, het die eertydse Egiptenare per ongeluk verseker dat hy vergeet sou word en daarom ongestoord sou bly.Die graf is verder beskerm toe puin wat uit die graf van Rameses IV gegrawe is, op die ingang van die grafingang van Tutankhamun neergelê is. Uitleg van die vierkamer -graf van Tutankhamun
Die kliptrappe daal na 'n tonnel en die nog verseëlde deur van die graf van Tutankhamun
Na nege jaar het Carter gestaan ​​voor gipsdeur aan die einde van 'n ondergrondse tonnel wat met klippe gesny is, na jare se geduld. Hy het geweet dat hy op die punt staan ​​om 'n belangrike en unieke vonds te vind. Maar selfs dan moes hy wag, en sonder Lord Carnarvon sou dit nie reg wees nie. Carter het Lord Carnarvon getelegrafeer om onmiddellik te kom. Carnarvon moes per boot van Engeland af reis, wat nog 19 dae geknou het. Uiteindelik, terwyl Carnarvon op 26 November 1922 direk agter hom staan, het Carter 'n gat in die deur gebeitel en 'n kers in die duisternis gegooi. Na 'n paar gespanne oomblikke van stilte, vra Carnarvon: "Kan u iets sien?" Carter het eenvoudig geantwoord: "Ja, wonderlike dinge." Howard Carter het pas die ongeskonde graf van Farao Tutankhamun ontdek en dit bevat inderdaad wonderlike dinge.
Die wonderlike dinge wat Carter in die flikkerende kerslig kon sien
Die dowwe reuk van parfuum ontmoet Carter en Lord Carnarvon toe hulle die eerste kamer binnekom. In die stof op die vloer kon hulle 3 000 jaar oue voetspore van grafbouers sien. Die graf bestaan ​​uit vier kamers. Carter het eers die grootste kamer in 'n voorkamer met drie koninklike beddens, 'n goue strydwa, 'n faraoniese troon, versierde koffers, bordspeletjies, bokse, vase, potte en ander items gesien. 'N Klein geslote kamer aan die een kant bevat alledaagse meubels, olies, parfuums, kos, wyn en water in verseëlde vase.
Links: Oorspronklike foto van die nog verseëlde sarkofaagkamer. Regs: een van die wagte
Aan die teenoorgestelde kant was 'n verseëlde gipsdeur bewaak deur twee standbeelde van Toetanchamon die grootste vonds. Vier goue heiligdomme met hiërogliewe ingeskryf, het die kamer amper gevul. Binne die heiligdomme lê drie geleidelik kleiner sarkofae. In die middel ontdek Carter die kosbaarste skat, die goue masker van Toetanchamon op sy gemummifiseerde oorblyfsels.
Langs die sarkofaagkamer ontdek Carter nog 'n kamer met 'n swart standbeeld van die jakkalsgod Anubis bo -op 'n goue heiligdom wat op 'n wag staan. Agter Anubis lê Tutankhamun se skatte en canopiese potte (met Tutankhamun se verwyderde inwendige organe in 'n pragtige goue boks wat deur die uitgestrekte arms beskerm word, vier goue standbeelde van Tutankhamun se vrou. Talle ingewikkelde gekerfde bootmodelle langs die een muur en aan die ander kant, staan ​​verskeie miniatuurbeelde van Toetanchamon jag of ander aktiwiteite beoefen.
Links: Oorspronklike foto van Anubis bo -op 'n goue heiligdom wat die skatkamer bewaak
Carter het agt jaar moeite gedoen om die duisende artefakte noukeurig op te grawe en deeglik te dokumenteer waarin 'n magdom inligting oor die daaglikse lewe, godsdienstige oortuigings en begrafnispraktyke van die Egiptenare onthul word. Die ontdekking van Tutankhamun se graf in 1922 deur Howard Carter is die belangrikste argeologiese vonds in Egipte. Carter se 20+ jaar se vasberade, maar noukeurige werk het die wêreld geëlektrifiseer, wat 'n fassinasie met Egiptologie en studie van die antieke wêreld wat vandag voortduur, veroorsaak.
 Graf ontheiliging het veroorsaak dat Egiptiese heersers hul grafte mettertyd versteek het. Vir 'n perspektief begin die Egiptiese Ryk ongeveer 3000 vC. In die vroegste jare is konings begrawe in trapeziumvormige mastabas en daarna piramides in die Ou Koninkryk (2 686 vC- 2 134 vC). Heersers in die Midde-Koninkryk gebou (2 050 v.C.-1 800 v.C.) bou lyks tempels verder op in die Nyl op plekke soos Dar-el-Bari. Baie farao's in die nuwe koninkryk (ongeveer 1 570 vC - 1070 vC), soos Toetankamoen, is begrawe in ondergrondse grafte in die Vallei van die Konings, ver van Egiptiese bevolkingsentrums. Die heersers van die Nuwe Koninkryk het gehoop dat die afgeleë plek ernstige roof en ontheiliging sou voorkom, maar selfs hierdie uiterste maatreëls het meestal misluk.
Reeves het sy teorie bereik nadat beelde met hoë resolusie ontdek het wat volgens hom reguit lyne in die graf van King Tut was. Hierdie lyne, wat voorheen deur kleur en die tekstuur van die klippe versteek was, dui op die teenwoordigheid van 'n verseëlde kamer, het hy gesê. Die beelde is verlede September regstreeks op nasionale televisie uitgesaai.
Op die nuuskonferensie in Kaïro het el-Damaty radarskanderings beklemtoon wat afwykings in die mure van die graf toon, wat dui op 'n moontlike verborge deur en die kamers wat agter mure lê wat bedek was en met hiërogliewe beskilder is.
Nefertiti was die primêre vrou van die farao Akhenaten, wat sonder sukses probeer het om Egipte oor te skakel na 'n vroeë vorm van monoteïsme. Akhenaten is opgevolg deur 'n farao wat Smenkhare genoem word en dan Tut, wat deur genetiese toetse bewys is dat hy die seun van Akhenaten was.
Tut, Nefertiti en die gesin van Akhenaten regeer Egipte tydens een van sy mees onstuimige tye, wat eindig met 'n militêre oorname deur destyds die hoogste generaal van Egipte, Horemheb. Die familie se name is later uit amptelike rekords uitgevee.
Kyk die video: Toetanchamon 2 (Desember 2021).
Tydlyn van Poulnabrone
Eerste Wêreldoorlog in tekenprente (mnr. Bryant)
Horsa -sweeftuig kom land toe
Geskiedenis van die Formule 1 Wêreldkampioenskap (2/3)
Geskiedenis van S-10 SS-115-Geskiedenis
Copyright 2021 \ Die graf van die prominente koningin en die vrou van Toetanchamon kan binnekort opgegrawe word...