Na die dramatiese intog as deel van sy lydensweg, is Jesus hier in Jerusalem besig om die mense vir oulaas te vertel van die koninkryk van die hemel. Nadat Jesus in Betanië oornag het, het Hy die volgende dag weer stad toe gekom. In die tempel het die Fariseërs en die Sadduseërs met Jesus kom redeneer oor die opstanding uit die dood. Hier in die tempel het Jesus sy skerpste woorde oor hul huigelary uitgespreek.
Terwyl Jesus en die dissipels vir oulaas so wegstap, het sy dissipels omgekyk en vol bewondering Jesus se aandag gevestig op die besondere gebou. Want dit wás ’n besondere gebou. Die geskiedenis daarvan strek van Salomo tot by koning Herodes wat in 20 vC die hele tempelkompleks herstel het tot ’n indrukwekkende gebou met goue plate op die dak en baie marmer. Die dissipels het juis na hierdie gebou omgekyk.
Jesus het sy eie liggaam ook vergelyk met die tempel wat afgebreek sou word. Die tempel heeltemal afgebreek tot gelyk met die grond, sy liggaam heeltemal afgebreek tot in die helse dood, die dieptepunt van sy lyding. Nie ’n gebou of ’n beeld of ’n mens of enige ander skepsel is waardig genoeg nie. Net Jesus Christus alleen is ons vertroue en geloof waardig.
Die rede vir hierdie kennisgewing was blykbaar, beweer sommiges, dat Lodewyk so ‘n sedelose lewe gelei het dat hy die oordeelsdag so gevrees het, en daarom God wou verbied om iets te kom doen daar waar hy eendag begrawe sou lê. Dit is asof hy met sy kennisgewing wou sê: Hier mag God se koninkryk nie kom nie. Hier mag God nie kom Dit is Lodewyk XV se koninkryk en plek hierdie!
En hoe meer ek met hierdie gebed besig is, broers en susters, hoe meer kom ek agter dat dit wat ek al seker baie duisende kere in my lewe gebid het, baie, baie meer om die lyf het as wat ek altyd gedink het. Ons ken hierdie woorde so goed, hulle rol so maklik oor ons tong. Sonder om te besef wat dit werklik beteken wanneer ons pleitend bid: Laat u koninkryk kom!
En doen ons dit, gebeur eintlik die ergste wat ‘n mens jou kan voorstel: God laat ons aan onsself oor! Hy laat ons oor ons eie ou rykies heers. En dit is seker die ergste oordeel waarmee God ‘n mens kan tref. Want gaan kyk maar, waar mense deur die eeue hulle eie koninkryke probeer bou het, het hulle hulleself nog altyd teen ‘n duiselingwekkende spoed vernietig.
En dit is juis die saak wat Jesus aan die orde stel wanneer Hy in Lukas 9:25 vra: Wat help dit ‘n mens as hy die hele wêreld as wins kry, maar homself verloor of ten gronde gaan? En kom ons lees mooi wat Jesus hier sê: Jesus sê nie dat jy jou kans op jou eie hemeltjie verloor nie - jy verloor jouself. Bou maar lekker aan jou ou koninkrykie - jy gaan eendag nie net jou koninkrykie verloor nie - jy gaan jou hele self verloor!