Raaiselkind: ‘Ek moet nou teruggaan na dáárdie huis toe’Raaiselkind, die langverwagte rolprent wat op Annelie Botes se aangrypende verhaal van ŉ outistiese seun en sy gesin se soeke na antwoorde oor dié gedragsversteuring gegrond is, het verlede Vrydag in fliekteaters landwyd begin draai. Raaiselkind vertel die ontnugterende verhaal van Ingrid Dorfling (Diaan Lawrenson) wat haar man, Dawid (Neels Clasen), en die res van haar gesin probeer staande hou terwyl sy antwoorde soek oor wat presies haar jongste, Alexander (Ian Roelofs), makeer. Sy word van bakboord na stuurboord, van dokter na dokter, gestuur en keer telkens terug huis toe met ŉ ligter beursie en ŉ swaarder gemoed. Alexander word uiteindelik met outisme gediagnoseer en ŉ emosioneel uitgeputte Ingrid word ondersteun deur die liefdevolle huishulp Miriam (June van Merch) en haar buurman, Günter (Anrich Herbst). Lianie le Roux, ŉ stigterslid van die niewinsgewende organisasie Daniël and Friends, het die spesiale vertoning van Raaiselkind in Kaapstad bygewoon. Le Roux en haar vriendin, Kate Laurie, het die organisasie op die been gebring nadat Le Roux se seuntjie, Daniël, in 2013 dood is aan Leigh se sindroom. Kort daarna is Laurie se kind ook dood en die dokter wat die kinders behandel het, het die vroue aan mekaar voorgestel. Daniël and Friends het van ŉ klein ondersteuningsgroep na ŉ uitgebreide organisasie gegroei wat homself beywer om ŉ platform te skep vir sterker ondersteuning aan ouers van kinders met spesiale behoeftes. Volgens Le Roux is die omvang van die kompleksiteit van outisme baie akkuraat in die fliek vasgevang. “Ek en Kate het die fliek gaan kyk saam met ŉ paar ouers wat lid is van die organisasie. Die een mamma het twaalf jaar laas die geleentheid gekry om te gaan fliek. Sy het só gehuil gedurende die fliek, want die eerste drie en ŉ half jaar van haar seuntjie se lewe word só korrek uitgebeeld. Sy het agterna vir my gesê: “Ek moet nou teruggaan na dáárdie huis toe.” Die dames van Daniël and Friends saam met Diaan Lawrenson by die vertoning van “Raaiselkind” in Kaapstad. (Foto: Verskaf) Le Roux sê die fliek het Ingrid se eensaamheid in haar reis om vas te stel wat haar seun makeer, en Dawid se frustrasie met die seun wat hy nie kan verstaan nie, uitstekend uitgebeeld. “Die pad van ŉ ouer met ŉ kind met spesiale behoeftes is ŉ alleenpad. Vriende en familie verstaan nie altyd waardeur jy gaan nie en jy verloor mense langs die pad. Baie mense sal dink ŉ outistiese kind is stout, want hulle kan nie begryp presies hoe oorgestimuleer so ŉ kind sensories is nie.” Volgens Le Roux gun baie ma’s van kinders met spesiale behoeftes hulself dit nie om te ontspan deur byvoorbeeld iets te doen soos om te gaan fliek nie. “Mammas en pappas hanteer ŉ spesiale kind in die huis baie verskillend. Ma’s veg wanneer daar geveg of gevlug moet word en stort hulle hele wese in die welstand van die kind, waar pa’s – en dit is beslis nie alle pa’s nie – makliker met hulle eie lewe voortgaan. Baie pa’s van sulke kinders is ongelooflik, maar die passie tussen ma’s en pa’s verskil definitief.” Marietha Malan, rubriekskrywer en onderwyseres by die Alma-skool in Pretoria, werk daagliks met erg verstandelik gestremde leerders. Volgens haar het baie van dié leerders ook outistiese trekke. “Die fliek is baie goed vir bewusmaking van outisme en die uitwerking wat dit op gesinne en mense het. Daar is nog soveel wanopvattings en gebrek aan kennis oor outisme in die samelewing. Die fliek bereik ŉ teikenmark wat nie sommer voorheen toeganklik was nie, juis omdat dit nie ŉ akademiese program is nie, maar eerder ŉ soort kunswerk wat mense aangryp,” sê Malan. Raaiselkind is tans in fliekteaters landwyd te sien.