WANNEER DIE AARDE SKUD | Loer Toer
Côte d’Azur, Frankryk April 28, 2014 Leave a comment
Die nag gaan vredig verby… Vanoggend lees ek op die internet oor die aardbewings van 1887 in Nice, van die huidige episentrum oftewel aardbewingshaard, in die Hoë Alpe (5.2, op die Richterskaal), van die kwesbaarheid van Nice se ou gebiede. Ja, hierdie streek, vertel Claudie my, lê op die lyn waar aardbewings in Italië die afgelope agtien maande chaos en verwoesting veroorsaak het. Maar hoe kon daar verwoesting gewees het? stribbel ek teë. Daardie dele van Italië is vol stokou vestings uit die middeleeue. Maar sy oortuig my dat niks teen ‘n aardbewing bestand nie. ‘n Aardbewing is ‘n aardbewing is ‘n aardbewing. En dis ‘n skrikwekkende ding. Selfs ‘n ligte aardbewing. Selfs gisteraand se bewing van ‘n paar sekondes. Min dinge skud jou, letterlik en figuurlik, soos ‘n aardbewing. Dit gaan gepaard met die verbystering dat een van die standvastigste dinge in die heelal ook kan wankel.
Antibes se paar aardbewings is bra onbenullig. Die Côte d’Azur is nie Turkye of Algerië of Indonesië of Haïti of Tokio nie. Tokio is al getref deur ‘n aardbewing van nie minder nie as 9 op die Richterskaal. Ondenkbaar.
Tagged: aardbewings, onrus, richterskaal, Skeurlyn, Tulbagh
← VILLA EPHRUSSI – ‘n Belewenis uit die Belle Epoque
DIE INTERNASIONALE MUSEUM VIR NAïEWE KUNS, NICE →