ONS kon nie ‘n slegter tyd gekies het om die Watergat te heropen nie … ons ou klante kom in ‘n sterk stroom terug, maar dis duidelik die finansies druk.
Die manne met sake-ondernemings kla daar mense het nie geld nie. Almal koop net die nodigste as deel van ‘n soort oorlewings-oefening. Ekself kom dit hier agter … pleks van iets, te ete, en ‘n dop, is dit dikwels net die een of die ander.
‘n Mens moet nie onnodig swartgallig wees nie, maar my intuisie vertel my indien iemand nie baie vinnig iets doen nie, is ‘n resessie ons voorland. Nie eers Cyril Ramaphosa se verklaring dat die Suid-Afrikaanse regering ‘n weg sal vind om die ekonomie te laat herstel, het enigiemand in die Watergat laat beter voel nie. Inteendeel, ons het almal gekreun … want ons weet met elke verklaring van die regering oor belangrike sake, gebeur presies die teenoorgestelde.
Soos Pottie uitgewys het: “Hoe kan ‘n man wat vyf-miljoen rand blaas om Japan toe te reis met ‘n Gupta-vliegtuig, verwag die land se mense moet hom glo?” “Charity begins at home. Sorry Cyril. Nice try.”
Een van die hoof-besprekingspunte van die week was onvermydelik die lede van die Wêreldbeker- Springbokspan, en veral die bitterbek-uitlatings van oud-afrigter Peter de Villiers.
Wat hom beweeg om sulke snert kwyt te raak, sal net hy weet … hy was dom genoeg om hom te laat betrek by ‘n deursigtige Cosatu-veldtog om publisiteitstof op te skop voor die span se vertrek, en toe die span aangekondig word, met moontlik net een “kwotakeuse”, is Tony Ehrenreich skielik tevrede, die minister van sport is gelukkig, en afrigter Heyneke Meyer verklaar hy het die hoogste respek vir De Villiers “want hy speel ‘n groot motiveringsrol, en hy is ‘n baie bekwame afrigter”.
Die uwe is nie ‘n groot “fan” van Meyer nie, maar dit was ‘n briljante skuif. Of Meyer werklik glo wat hy gesê het, is nie ter sake nie.
Snorman sit weer alleen op sy eie eiland, en die uiteinde was die beste kompromis-scenario denkbaar, in die omstandighede.
Feit is, om die beker te wen, moet ons iewers by die All Blacks verbykom, en niemand is agtergelaat wat dit sou verseker nie.
Curriebeker-rugby? Ons Sharks was maar te dankbaar die Kings het dit toe nie gemaak nie, maar besef daar is iewers iets groot fout.
Moontlik is Pottie reg … dalk is dit Gary Gold … hoewel dit lyk asof die Sharks se voorspelers, en veral die slotte, nie op standaard is nie. As dinge so voortduur, gaan die Leeus en die Blou Bulle dinge uitspook, indien die WP nie herstel nie, en die Cheetahs se herlewing kortstondig is.
Verlede Sondagmiddag het ons ons gewone “specials” gehad, en Daan en Tersia Duvenhage van Margate het kom kuier. Tersia is ‘n groot hondeliefhebber, en net voor hulle loop, vra sy of ek ‘n storie vir die rubriek soek. “Altyd,” sê ek, en sy vertel die volgende:
Twee vriende loop mekaar in die straat raak en die een vertel die ander een hy gaan ‘n hond koop. “Waar op aarde gaan jy die dier aanhou? Jy woon dan in ’n woonstel op die tiende verdieping!”
“In die somer gaan ek hom op die balkon los.”
“En in die winter?” “Hy sal dan maar binne moet slaap.”
“En wat van die stank?” “Ag wat, die hond sal maar daaraan gewoond moet raak.”