In die eerste paar hoofstukke hoor ons dus van die offerdiens en in Levitikus 16 kry ons nou die hoogtepunt van daardie offerdiens: die Groot Versoendag, die Yom Kippur.
Elke jaar moes die kerk van die Ou Verbond in die eerste maand van die kerklike jaar hierdie fees vier. Dan het die Israeliete saamgekom in die voorhof van die tempel. Soos u almal sekerlik weet, het die tempel uit drie vertrekke bestaan: die voorhof, die heilige en dan ook die allerheiligste, waar die ark van die HERE gestaan het.
As dit klaar was, het die hoëpriester in die 2e vertrek van die tempel, in die heilige, gestaan en wag op 2 bokke. Wanneer hulle binnegebring is, het die priester na die bokke toe gegaan met ‘n kruik in sy hand. Daarin was twee lootjies. Op die een het gestaan “Vir die HERE” en op die ander “Vir Asasel”.
Die bok vir die HERE is geslag en die bloed is in ‘n kom deur die hoëpriester in die derde vertrek van die tempel, daar waar die ark met die Wet in gestaan het, ingedra, in die Allerheiligste dus.
In die ark, onder die versoendeksel, het die twee tafels van die WET gelê. Teen die WET het die volk in die jaar wat verby is baie oortree. Ons kan dus maar sê: die skuld, die oortreding van die volk, het uit die WET opgerys voor God se oë. Maar nou was daar tussen die WET en God se aangesig die deksel, die versoendeksel van die ark. Daarop is die bloed gesprinkel en deur die bloed is die skuld van die volk voor die oë van God bedek.
Die hoëpriester het sy hande op die bok gelê en belydenis gedoen van die sonde van die volk. Met hierdie handoplegging het hy die sondes van die volk op die bok gelê. Dit is die sondebok!
Daarna moes ‘n Israeliet die bok buite die laer in die woestyn bring. Daar is die bok losgelaat en aan sy lot oorgelaat.
Wie was hierdie Asasel? Dit is niemand anders as die duiwel nie. Die Bybel leer ons immers dat die woestyne en die grafte sy woonplek is.
Wat wou God dan sê met hierdie bok? Die sonde word teruggestuur na die adres waar dit vandaankom. Die Satan, wat die oorsaak en oorsprong van die sonde is, kry die sonde in retour terug. Op die Groot Versoendag stuur die volk van God die sonde terug na die sender. Hulle gee die sonde en die Satan as’t ware ontslag. Die sonde hoort nie tuis by die versoende volk van God nie.
Wat die kerk en die kerklike lewe in ons dae betref kan ons sê: Ons leef in die nag, in die donker nag van die eindtyd. Oral is daar agteruitgang: kerke krimp en dwalings neem toe. Die aanslag teen die kerk is bo-menslik groot.
Maar juis daarom is die boek Sagaria so troosryk: Dit is ‘n lig in die donker nag. Hy laat die kerk onder druk sien: Die Here Jesus Christus is by hulle. Hy troos die kerk deur hulle daarop te wys Wie en Wat Gód vir hulle is. Dit is die ware troos: om die kerk se aandag op God te vestig.
Calvyn byvoorbeeld beskou Sagaria as uiters geskik vir ons tyd. Want hy skryf: Ons sien hoe die duiwel sy magte mobiliseer; ons sien hoe die hele wêreld saamsweer teen die kerk, (hoe die hele wêreld saamspan) om die uitbreiding van die koninkryk te stuit. As ons daaraan dink hoe ontsaglik groot die probleme is, wat ons as kerk konfronteer, wil ons beswyk. Maar laat ons dan dink aan Sagaria: Dit is nie ‘n nuwe ding is dat die vyande groter as die berge lyk in grote is nie. En laat ons (in die lig van Sagaria) daaraan dink: Die HERE is by magte om die hoë berge tot ‘n gelyke vlakte te maak – so staan dit in Sagaria 4:7. Hierdie almag van die HERE – dít is ons skild en met hierdie skild kan ons enige groot probleem, waarmee die Satan ons probeer verskrik, afweer. Toe Serubbabel nie instaat was om iets te doen nie, het die HERE ‘n groot berg tot ‘n gelykte gemaak. So sal dit ook in ons dae wees: hoe astrant ook al die groot getal teenstanders Christus weerstaan in die werk om ‘n geestelike tempel (die kerk –AHB) vir die Vader te bou, al hulle pogings sal verniet wees.
Ja, die aanslag teen die kerk is baie groot en kragtig, maar die kerk het meer: die almag van die HERE as skild. Wat ‘n beskerming!