WAT IS 'N BIDSPRINKAAN? 9 PRETTIGE FEITE - SAT / ACT PREP AANLYN GIDSE EN WENKE
Wat is 'n Bidsprinkaan? 9 Prettige feite
Bidsprinkaan is een van die mees fassinerende insekte ter wêreld. Hulle lyk nie net interessant nie, met hul unieke voorpote wat onder hul koppe ingesteek is asof hulle bid, maar hulle is ook bekend vir 'n redelik grillerige voortplantingseienskappe - seksuele kannibalisme.
In hierdie artikel deel ons 'n paar van die interessantste gebedsprinkaanfeite, sowel as hul lewensiklus, hul makabere paringsgewoontes en of hierdie klein roofdiere 'n gevaar vir die mens inhou of nie.
Prettige feit 1: Bidsprinkaan is unieke insekte
Ons begin met 'n paar basiese feite oor bidsprinkane. Bidsprinkane is 'n orde van insekte, wat beteken dat dit sesbeen-ongewerweldes is met eksoskeletons, gesegmenteerde liggame en gesamentlike bene. Hul belangrikste kenmerk is hul voorbene, redelik groot en gebuig. Hierdie bene word tipies omhoog en onder die kop gehou, sodat dit lyk asof die wesens bid.
'Praying mantis' kan verwys na alle mantises, aangesien hulle almal hul bene op dieselfde manier hou, of na die spesifieke spesie Bidsprinkaan. Laasgenoemde gebruik is hoofsaaklik in Europa, terwyl die res van die wêreld uitruilbaar 'mantis' en 'biddende mantis' gebruik.
Daar is meer as 2 400 spesies mantis, waarvan die meeste in tropiese, subtropiese en gematigde streke voorkom. Baie word in die Middellandse See-, Afrika- en Asiatiese gebiede aangetref, hoewel klimaatsverandering hul habitat verbreed het en baie spesies in nuwe gebiede ingebring is as 'n poging tot plaagbestryding.
Omdat daar soveel variëteite is, is daar groot variasie in grootte en kleur. Hulle kan groen, bruin, wit en selfs pienk wees, en wissel van 'n half duim tot 6 duim lank, afhangende van die spesie. Mantises leef tussen vier weke en een jaar.
Bidsprinkane is hoofsaaklik daagliks, wat beteken dat hulle bedags aktief is. Maar veral mans kan snags meer aktief wees. Omdat sommige van hul grootste roofdiere voëls is, is die beweging van die nag eintlik veiliger vir die mantis. Hulle het selfs 'n spesiale orgaan wat die weerklankoproepe van vlermuise kan opspoor, sodat hulle kan wegkom voordat hulle geëet word.
Mantises is formidabele roofdiere. Dit laat baie mense wonder of hulle ook gevaarlik is vir mense. Alhoewel 'n mantis 'n mens kan byt, het hulle geen gif nie en sal hulle geen blywende skade veroorsaak nie - byt kan 'n paar druppels bloed trek, maar dit is onwaarskynlik.
Prettige feit 2: Praying Mantises het 5 oë en stekelbene
Alhoewel sy bene die bekendste kenmerk is, is die kop van die bidsprinkaan ook baie kenmerkend. Sommige spesies kan hul koppe 180 grade draai om sowel roofdiere as prooi dop te hou. Die kop het 'n driehoekige vorm, met twee groot saamgestelde oë en drie eenvoudige oë tussen hulle. Die mantis se oë kan stereopsis, 'n spoggerige vorm van driedimensionele visie waarmee die mantis kan sien beweging wat nie deur mense opgespoor kan word nie .
Die mantis se oë is baie belangrik, want dit jag hoofsaaklik deur sig. Sodra dit prooi in sig het, sal 'n mantis sy prooi opspoor deur sy oë daarop gevestig te hou en sy kop te beweeg om te volg. Op hierdie manier is die prooi altyd gesentreer in sy gesigsveld.
Sy onderkop is ook formidabel - hulle is sterk genoeg om sy prooi uitmekaar te ruk , en dit gebruik dit gewoonlik om voedsel in kleiner stukkies te sny terwyl dit uit die prooi se liggaam skeur.
Diesprinkaan het 'n lang borskas wat dit laat lyk asof die dier 'n lang nek het. Die prothorax, of die agterkant van die toraks, is baie buigsaam, wat dit moontlik maak sodat diesprinkaan sy kop en voorpote kan beweeg sonder om die res van sy liggaam te beweeg.
Dit is veral belangrik omdat sy voorbene die belangrikste jagmetode is. Die voorbene is ritsvoetpote, met verwysing na 'n tipe insekpoot wat prooi kan gryp. In die geval van die mantis spring hulle met hierdie twee bene na die prooi en neem slegs 50 tot 70 millisekondes om die prooi uit die lug te ruk - ongeveer ses keer vinniger as 'n oogwink .
Hierdie voorbene het stekels en tandagtige spykers om prooi te gryp. Terwyl die meeste spesies slegs 'n handjievol spykers het, het sommige ongeveer 30, wat hulle ekstra voedselgehalte gee. Die voorbene word ook gebruik om ander dinge as kos te loop en vas te gryp, veral as 'n mantis van een tak na 'n ander spring.
Soos genoem, is daar meer as 2400 soorte mantises in die wêreld, waarvan sommige vlerke het en sommige nie. As 'n mantis wel vlerke het, werk die voorste stel as kamoeflering en 'n skild vir die delikate agtervlerke. Alhoewel mannetjies en wyfies albei vlerke het, vlieg vroulike mantises oor die algemeen nie, omdat hulle te swaar is vir hul vlerke om hulle vas te hou.
Daar is vier kategorieë mantises, toegedeel volgens tipe vleuel:
Prettige feit 3: Praying Mantises hinder hul prooi
Wat eet bidsprinkane? Bidsprinkane is vleiseters, wat beteken dat hulle ander diere eet. Hul primêre voedselbron is ander geleedpotiges, of insekte, spinnekoppe en soortgelyke wesens, maar hulle kan ook akkedisse, paddas, klein voëls en visse eet as die geleentheid hom voordoen. Groter mantises eet ook kleiner mantises as hulle beskikbaar is.
Mantises eet hul prooi lewendig. Aangesien hulle geen gif het nie, reik hulle eenvoudig met hul skerp voorbene uit en vang hulle prooi in hul stekels sodat dit nie vry kan kom nie. Hulle grawe in sonder om die dier dood te maak, hou dit styf vas sodat dit nie wegkom nie.
Mantises is jagters, wat gewoonlik aanval deur prooi te lok of te bekruip. Sommige is goed gekamoefleer in hul omgewing, terwyl ander daarop reken dat hulle net stil sal bly totdat die prooi gebeur. Hulle kan egter ook wesens bekruip, hulle volg en buite sig beweeg totdat hulle die regte geleentheid kry om aan te val.
'N Paar spesies hardloop moontlik oor die grond op soek na prooi, maar dit is baie meer algemeen dat mantises wegkruip en wag dat hul kos by hulle kom. Sommige spesies het besonder groot ingewande wat voedsel kan bevat vir latere vertering.
Alhoewel hul lang voorbene perfek is om kos te vang, is dit net goed om na buite te reik, so as prooi of 'n vyand te naby kom, is die bene basies nutteloos.
Prettige feit 4: Praying Mantises neem deel aan seksuele kannibalisme
Die voortplantingstelsel van die bidsprinkaan is een van die belangrikste dinge wat mense boei oor die wesens. Dit is meestal omdat mantises seksuele kannibalisme vertoon, wat beteken dat die vroulike mantis soms haar maat sal eet na, of selfs tydens, die paringsproses.
Die paringsiklus begin in die herfs vir gematigde klimate, of die hele jaar in tropiese klimate, met die wyfie wat feromone uitstuur om maats te lok. Mannetjies kom nader, maar is oor die algemeen versigtig daaroor - mannetjiesprinkane is kleiner as wyfies, en wyfies benodig baie energie om eiers te produseer. As hulle 'n mannetjie eerder as 'n voedselbron beskou as 'n voornemende huweliksmaat, sal hulle hom eet voordat hy 'n kans kry om te paar.
As hy kan, spring die mannetjie op die rug van die wyfie en sit sperm in 'n spesiale kamer. Paring kan 'n paar uur duur, selfs al byt die wyfie die kop van die mannetjie in die proses. Paringsbeweging word beheer deur 'n ganglion - 'n groep senuwees - wat in die buik geleë is, so as die mannetjie se kop afgebyt word, kan die nodige beweging steeds voortgaan.
Wyfies steur hulle nie veral aan paring nie, ondanks die feit dat ongeveer 25% van die paringspogings tot gevolg het dat die wyfie die mannetjie inneem. Hulle kan voortgaan om te jag tydens die proses, wat die produksie van eier help.
Daar word vroeër geglo dat wyfies die kop van mans afbyt omdat die koppe onnodig was vir kopulasie, sodat hulle voedingstowwe kon kry en terselfdertyd gepaar kon word. Meer onlangse navorsing dui daarop dat seksuele kannibalisme meer gereeld in gevangenskap voorkom, met stres deur die ondersoek van navorsers wat die gedrag veroorsaak.
Daar is ook bewys dat vroue met 'n laer gehalte dieet meer geneig is om hul maats te eet. Interessant genoeg, in een studie waarin die mantises ongestoord gelaat is, het Chinese mantises wat voor paring gevoer is, hoflike rituele gehad - mans dans vir hul voornemende vennote en verander hul belangstelling van eet na paring.
Ongeveer 90% van die roofvisse van die mantis neem deel aan seksuele kannibalisme. Sommige spesies, soos Tenodera sinensis , is redelik goed om kannibalisme te ontsnap. Ongeveer 83% van die mans ontsnap om geëet te word, maar die kans daal met elke daaropvolgende paring. Omdat paring so gereeld voorkom, sal baie mans in elk geval waarskynlik geëet word.
Alhoewel hierdie praktyk kontraproduktief kan lyk, seksuele kannibalisme kan eintlik 'n verrassende voordeel vir manlike mantises inhou . Studies het getoon dat mannetjiessprinkane wat tydens paring verbruik word, gee meer van hul genetiese materiaal deur aan die nageslag, wat daarop dui dat seksuele kannibalisme 'n evolusionêre voordeel is.
Al die ekstra voeding is handig vir die wyfiesprinkaan, aangesien sy moontlik honderde eiers gaan lê. Die aantal bidsprinkaneiers wissel tussen 10 en 400, afhangende van watter spesie 'nsprinkaan is. Bidsprinkaan -eiers word gelê in 'n skuimagtige, bruin afskeiding genaamd ootheca, wat hard groei en die eiers teen skade en predasie beskerm. Die meeste spesies vrek kort nadat hulle die eiers gelê het, maar 'n paar kan hulle beskerm en beskerm voordat hulle uitbroei. Bidsprinkaan -eiers bly gedurende die herfs en winter in die ootheca en broei in die lente uit as baba -bidsprinkane wat nimfe genoem word (eerder as papies of ruspes).
Hierdie nimfe kan die voorkoms van miere naboots om hulself verder te beskerm. Hulle lyk egter baie soos volwasse mantises, en smelt eintlik tussen vyf en 10 keer voordat hulle hul volwasse grootte bereik.
Alhoewel die paringsproses vir die meeste spesies dieselfde is, het 'n paar verskillende eienskappe. Die Brunner's mantis reproduseer parthenogeneties - geen mannetjies van die spesie is waargeneem nie, en in plaas daarvan produseer die wyfie 'n embrio sonder 'n bevrugte eier . Twee ander spesies kan ook parthenogeneties voortplant, maar tipies seksueel voortplant.
Prettige feit 5: Praying Mantises het unieke maniere om teen roofdiere te verdedig
Met soveel spesies mantises, is daar baie variasies in kleur, grootte en ander kenmerke. Verskillende mantisspesies het baie unieke aanpassings, wat hulle help om roofdiere in verskillende instellings te verberg of af te weer.
Mantises is 'n gunsteling kos vir paddas, akkedisse, voëls, spinnekoppe, horings en miere. Vuurmiere is 'n besonder formidabele vyand. Omdat hulle gesamentlik werk, kan hulle sonder veel moeite 'n mantis afhaal. Die uitgebreide voorbene van die mantis het nie veel nut teen een mier nie, wat nog te sê dosyne, terwyl hulle inwarm met 'n pynlike byt wat 'n verlammende gif ontslaan. Die vuurmiere vries die mantis op hul plek en verslind dit as deel van 'n swerm, sodat dit nie kan ontsnap nie.
Mantises is egter nie sonder verdediging teen roofdiere nie. Hul grootste verweer is kamoeflering - baie is groen of bruin om in te meng met blare en stokke, terwyl ander pienk is om by orgideëblare in te meng. Omdat hulle hinderlaagjagters is, kan hulle vir lang tye stilstaan ​​en help om hulle vir roofdiere weg te steek terwyl hulle jag. Sommige mantises is selfs baie plat, waardeur die skaduwees wat hulle in die son gooi, beperk word, sodat dit nog moeiliker is om te sien.
Sommige spesies het selfs aangepas om met die seisoene te verander. Een spesie word swart gedurende die droë seisoen om in te meng by bome wat deur kwasbrande verbrand word.
As mantises die voorwerp van predasie is, het hulle 'n paar ander verdedigings. As 'n moontlike roofdier genader word, sal die mantis tipies opstaan ​​en sy voorpote en vlerke uitstrek om homself groter te laat lyk. Sommige het kleure of patrone op hul eksoskelet om vyande verder af te weer.
'N Mantis kan roofdiere met sy puntige voorpote slaan of knyp. Dit kan ook byt - alhoewel die onderkante klein is, is hulle skerp en spits genoeg om baie vyande skade te berokken . Hulle kan ook 'n sisgeluid maak deur lug uit hul buikspiere te stoot.
Dit alles is egter bluf. Die mantis het geen chemiese beskerming nie. As dit aangeval word, kan dit terugveg met sy voorpote en onderhuid, maar nie met gif of chemikalieë wat bitter smaak nie. 'N Mantis moet reken daarop om vyande weg te skrik deur skrikwekkend te lyk of hulle genoeg seer te maak om hulle terug te kry.
Prettige feit 6: daar is duisende bidsprinkaanvariëteite
Met meer as 2 400 spesies mantis ter wêreld, is daar 'n paar werklik unieke variëteite, en dit kom met boeiende bidsprinkaanfeite.
Midriaties /Wikimedia Commons
hoe om 'n universiteit te ondersoek
Die spooksprinkaan is bekend vir sy unieke donkerbruin voorkoms, wat soos droë blare lyk. Een van die interessantste kenmerke van hierdie mantis is die asimmetriese keël op sy kop, wat soos 'n gedraaide, droë blaar lyk.
Spookmantises is 'n algemene keuse vir troeteldiere omdat dit onwaarskynlik is dat hulle mekaar kan kannibaliseer. Op voorwaarde dat hulle genoeg kos en ruimte kry, kan spooksprinkane in aanhouding geteel word sonder om te gevaar dat hulle mekaar veg of doodmaak.
Basiele morin /Wikimedia Commons
Die juweliersware blomsprinkaan is nog 'n gewilde keuse vir eienaars van troeteldiere. Mannetjiesprinkane is effens meer as 'n sentimeter lank, terwyl die wyfies 'n bietjie groter word. Hulle is oor die algemeen limoengroen, bruin of soortgelyke skakerings, maar het 'n unieke oogmerk op die agterkant van hul dop, wat gebruik kan word om roofdiere te verwar .
Hierdie mantis kruip graag in orgideebloeisels, bly staan ​​totdat die prooi naby genoeg is om te ruk. Dit het ook een van die mees buigsame toraks in die mantis -volgorde, soos dit kan sy kop meer draai as byna enige ander insek .
Al lyk dit met die eerste oogopslag dof, behalwe sy oogmerke, kan die pragtige kleur van die mantis gesien word as dit sy vlerke sprei. Sy vlerke is dikwels pienk of rooi en blou, wat sy verdedigingshouding besonder mooi maak.
Kannibalisme is 'n eienskap onder juweliersware met blommetjiesmantels, maar mannetjies kan oor die algemeen sonder probleme oor die weg kom.
harum.koh /Wikimedia Commons
Reuse Asiatiese Mantis
Die reuse Asiatiese mantis is, verbasend genoeg, die grootste spesie mantis. Hulle is gemiddeld ongeveer 7 sentimeter lank vir mans en 10 sentimeter vir wyfies.
Reuse Asiatiese mantises is ook algemene troeteldiere. Hulle wissel van groen tot bruin en geel, en hulle verander van kleur oor 'n paar dae om by hul omgewing te pas.
Danksy hul groot grootte is hierdie kans groter dat prooi jag as ander spesies. Hulle wag gewoonlik nie op die prooi wat na hulle toe kom nie, maar bekruip hulle eerder deur hul omgewing. Omdat hulle meer geneig is om te jag as ander spesies, is dit moeilik om baie van hulle bymekaar te hou, aangesien hulle mekaar sal jag totdat daar net een oor is. Wyfies vang dikwels mannetjies aan, dus moet hulle versigtig gepaar word om die veiligheid van die mannetjie te verseker.
Die wandelende blomsprinkaan is een van die kleinste en mooiste voorbeelde van die bestelling. Hierdie klein wesens, ongeveer 3 sentimeter lank, skuil in orgideebloeisels. Hul ligte kleur boots die kleur en tekstuur van orgideeblomme na, verberg hulle van prooi en lok bestuiwers as moontlike voedsel.
Die wandelende blomsprinkane wieg ook heen en weer terwyl dit wag, en naboots die manier waarop blomme in die wind waai. Om aan te val, kan dit in die lug val - iets wat baie mantises nie doen nie.
Die pragtige kleur daarvan maak dit 'n gewilde keuse as troeteldier, maar die wandelende blomsprinkaan is skaarser as baie spesies en daarom baie duurder .
Prettige feit 7: Praying Mantises hou geen gevaar vir mense in nie
Alhoewel bidsprinkane gevaarlik is vir hulle prooi, vorm dit geen gevaar vir mense nie. Baie mense wat hulle sien wonder: Byt bidmantises? En terwyl hulle op 'n persoon se hand kan klop as hulle aggressief benader word, hul byt is skaars en veroorsaak min skade .
Mantels is eintlik gesog as natuurlike plaagbestryding vir tuiniers. Omdat mantises egter sonder onderskeid voer, eet hulle moontlik soveel goeie goggas as slegte. Dit kan 'n oorlas vir sommige tuiniers maak. Vir mense wat net nie van goggas hou nie, kan 'n bidsprinkaan in die tuin swaarder weeg as die voordele van 'n onskadelike roofdier, en sou hulle daarvan ontslae wou raak.
As u die aantal mantises in u tuin oorweldigend vind, kan u dit veilig verwyder deur dit met handskoene vas te gryp en elders te vervoer. Hulle kan ook doodgemaak word, hoewel dit roofdiere is van skadelike insekte, is dit beter om dit te verhuis in plaas daarvan om dit te vermoor. Ondanks gerugte is dit op geen manier onwettig of strafbaar om 'n mantis dood te maak nie - dit kom uit bygeloof en folklore, nie uit 'n regsbron nie.
As jy doen As u heeltemal van mantises ontslae wil raak, kan u u tuin met seepwater spuit, wat insekte uit u tuin hou. As daar geen insekte in die omgewing is nie, sal goggas vertrek op soek na kos. Die verhoging van die aantal natuurlike roofdiere vir die mantis, soos paddas of voëls, is ook 'n goeie manier om daarvan ontslae te raak.
Mantels is nie besonder vatbaar vir chemiese plaagdoders nie. As u agterkom dat dit 'n probleem is, probeer om die beskikbaarheid van voedsel aan te spreek deur van kleiner insekte ontslae te raak, of trek meer roofdiere met voëlvoerders en damme aan.
Prettige feit 8: Praying Mantises is die onderwerp van baie mites
Bidsprinkane is die bron van baie interessante verhale en folklore uit kulture regoor die wêreld. Selfs die woord mantis kom van die antieke Griekse woord vir siener of profeet, en beklemtoon hoe daar na hierdie wesens gekyk is. In die Griekse tradisie word vermoed dat mantises verlore reisigers huis toe lei.
Ander kulture beskou die dier anders. Die Khoi- en San -mense van Afrika het albei die mantis geëer en dit genoem Hottentotsgot , wat god van die Khoi beteken. Vir die San, die mantis was 'n manifestasie van 'n bedrieërgod, wat dit 'n ietwat ondeunde reputasie gegee het .
DatBot /Wikimedia Commons
Prettige feit 9: The Mantis Inspired 2 Martial Arts Styles
Omdat die mantis so 'n doeltreffende jagter is, was dit ook die inspirasie vir twee verskillende Chinese gevegskunsvorme : die Northern Praying Mantis -styl en die Southern Praying Mantis -styl. Alhoewel hulle soortgelyke name gehad het, het hulle onafhanklik van mekaar ontwikkel.
Die Noordelike styl is hoofsaaklik geïnspireer deur die mantis se aggressiwiteit. Die styl maak gebruik van baie vinnige, sirkelvormige aanvalle geïnspireer deur die mantis se unieke voorpootaanvalle. Hierdie vinnige aanvalle word gevolg deur presiese, doelgerigte aanvalle op vitale organe.
Interessant genoeg word die noordelike styl dikwels gebruik om antagoniste in die media te kenmerk. Northern Praying Mantis -styl verskyn prominent in films soos Dans van die dronksprinkaan , Die verbode koninkryk , en selfs Kung Fu Panda , waar die student in die noordelike styl 'n letterlike bidsprinkaan is.
Southern Praying Mantis -styl het verskillende eienskappe. In hierdie styl verkies vegters kortstondige gevegte met kort uitbarstings. Hulle gebruik hoofsaaklik hul hande en arms, met slegs 'n paar skoppe.
Hierdie styl het sy oorsprong by die Hakka -mense in China, en daar is baie variasies daarvan. Dit het 'n verskeidenheid oorsprongsverhale, maar baie kom terug na die uitvinding daarvan deur die Hakka -mense, en sommige sê dat die naam afkomstig is van een gesin wat hul politieke verbintenisse probeer verberg deur hul vechtkunsten na die noordelike styl te noem.
Die Southern Praying Mantis -styl is nie so gewild in die media nie, maar dit kan gesien word in Avatar: The Last Airbender Se Toph Beifong, wat in hierdie styl veg eerder as die Hung Ga -styl van ander aardbenders. Southern Praying Mantis verskyn ook in die film Onoorwinlike Shaolin asook in G.I. Joe tekenprente.