Program 73: Die Godheid van Jesus (1)
Program 73: Die Godheid van die Here Jesus (1)
Ons leef in ‘n tyd waarin die Drie-eenheidsleer, en veral die godheid en ewige selfbestaan van die Here Jesus, deur ‘n toenemende aantal teoloë verwerp word. Hierdie probleem is nie net die produk van moderne teologiese denke nie, maar die gevolg van eeue-oue dwalings in leerstellings oor Jesus Christus. Ons sal ver in die kerkgeskiedenis moet teruggaan om die oorsprong van die ernstige tekortkomings en wanopvattings in die Christologie te kan bepaal.
In Afrikaans en Engels word naamwoorde óf in die enkelvoud óf in die meervoudsvorm geskryf. Die Hebreeus tref egter in die meervoud ‘n verdere onderskeid deurdat dié taal ‘n duale vorm het wat na twee verwys, asook ‘n meervoudsvorm wat na meer as twee verwys. Elohim is nie enkelvoudig en ook nie duaal nie, maar in die meervoudsvorm – m.a.w. drie of meer. Terselfdertyd is Elohim ook ‘n samestelling van ander name. Een daarvan is El (God), soos in Bet-El (Die Huis van die Here), en dit is duidelik in die enkelvoudsvorm. Die naam Elohim dui dus op ‘n enige Here wat terselfdertyd uit meer as twee Persone bestaan, in dié geval drie Persone wat saam een is! Dit is presies ook die implikasie van Deuteronómium 6:4 wat lui: “Hoor, Israel, die Here onse God is ‘n enige Here.” (“Hoor, Israel, Jahweh ons Elohim is ‘n enige Jahweh”). Die woord vir “eenheid” wat hier gebruik word, is echad, wat ’n saamgestelde eenheid en nie ‘n absolute eenheid is nie (vgl. Eseg. 37:22 waar echad ook ’n saamgestelde eenheid aandui Die Here sê Hy sal die koninkryke van Israel en Juda een maak, sodat dit weer een volk sal wees. Hierdie eenheid het dus ook verskillende samestellende dele).
Die drie ewige, gelyke en mede-selfbestaande Persone in die Godheid word ook só deur Johannes beskryf: “Daar is drie wat getuig in die hemel: die Vader, die Woord en die Heilige Gees, en hierdie drie is een” (1 Joh. 5:7). Al drie Persone kan dus as Here (Heb. Jahweh; Gr. Kurios) en God (Heb. Elohim; Gr. Theos) beskryf en aangespreek word. Paulus het die vleesgeworde Here op die pad na Damaskus aangespreek: “Wie is U Here [Jahweh]? En die Here antwoord: Ek is Jesus wat jy vervolg” (Hand. 9:5). In Romeine 9:5 sê Paulus van Jesus: “Hy… is God [Elohim], lofwaardig tot in ewigheid.” In alle tydperke van sy ewige bestaan is hierdie titels op Hom van toepassing.
Mense wat nie glo dat die titel Here of Jahweh (die ewige Ek Is) op Jesus van toepassing is nie, se sonde kan nie vergewe word nie. Hy het vir die ongelowige Joodse leiers gesê: “As julle nie glo dat dit Ek is nie, sal julle in jul sondes sterwe… Wanneer julle die Seun van die mens verhoog het, sal julle weet dat dit Ek is… voordat Abraham was, is Ek” (Joh. 8:24,28,58). Die Modern King James Version sê: “If you do not believe that I AM, you shall die in your sins... Before Abraham came into being, I AM!” (Joh. 8:24,58). Die Amplified Bible verbind Joh. 8:58 aan Ex. 3:14: “I most solemnly tell you, before Abraham was born, I AM. [Exod. 3:14].” Hy is die selfbestaande, ewige God wat mens geword het.
Dit is nodig om ernstig en diepgaande oor die godheid van Jesus Christus te besin, asook oor sy voorrang bo alle dinge. Dit kan gedoen word in Bybelstudie onder die leiding van die Heilige Gees, “want die Gees ondersoek alle dinge, ook die dieptes van God” (1 Kor. 2:10). Paulus het ‘n groot openbaring van Jesus Christus gedoen toe hy gesê het: “Hy is die Beeld van die onsienlike God, die Eersgeborene van die hele skepping; want in Hom is alle dinge geskape wat in die hemele en op aarde is, wat sienlik en onsienlik is, trone sowel as heerskappye en owerhede en magte – alles is deur Hom en tot Hom geskape. En Hy is voor alle dinge, en in Hom hou alle dinge stand. En Hy is die Hoof van die liggaam, naamlik die gemeente; Hy wat die begin is, die Eersgeborene uit die dode, sodat Hy in alles die eerste kan wees. Want dit het die Vader behaag dat in Hom die ganse volheid sou woon en dat Hy deur Hom alles met Homself sou versoen nadat Hy vrede gemaak het deur die bloed van sy kruis – ek sê deur Hom – die dinge op die aarde sowel as die dinge in die hemele” (Kol. 1:15-20). In hierdie gedeelte word sewe unieke kenmerke van die Here Jesus se voorrang en opperheerskappy oor alles genoem:
1. Hy is die Beeld van God. Hy het God aan die mensdom kom openbaar, daarom het almal wat Hom gesien het, die Vader gesien (Joh. 14:9). Wanneer ons die evangelie van die Here Jesus se reddende genade hoor, dan skyn die heerlikheid van die Vader én die Seun op ons (2 Kor. 4:4).
2. Hy is die Eersgeborene van die skepping. Die term “Eersgeborene” dui nie daarop dat die pre-geïnkarneerde Jesus gebore is nie, maar dat Hy bestaan het voordat enigiets anders geskape is. Hy is die absolute eerste (Op. 1:17) wat self alles geskape het, daarom kan Hy nie deel van die geskape werklikheid wees nie. Die Nuwe Afrikaanse Vertaling parafraseer die uitdrukking “die Eersgeborene van die hele skepping” (v. 15b) tereg soos volg: “Die Seun is die Eerste, verhewe bo die hele skepping.”
3. Hy is die Skepper van die heelal. Alle dinge is deur Hom en tot Hom geskape, en in Hom hou alle dinge stand (v. 16-17). Hy is “die begin van die skepping van God” (Op. 3:14). Johannes sê: “Alle dinge het deur Hom ontstaan, en sonder Hom het nie een ding ontstaan wat ontstaan het nie” (Joh. 1:3). Die Here Jesus het sy skeppingswerk as Elohim gedoen, een van die drie Persone in die goddelike Drie-eenheid. Die Vader en die Heilige Gees is ook hierby betrokke, daarom sê Hebreërs 1:2 dat die Vader die wêreld deur die Seun gemaak het.
4. Hy is die Hoof van die gemeente. Benewens die feit dat Jesus die Here van die heelal is, is Hy ook die hoof van die gemeente (v. 18; vgl. Ef 1:22-23, 5:23). Die verwysing hier is na die onsigbare, universele gemeente waarin die Heilige Gees alle gelowiges in die liggaam van Christus doop die oomblik wanneer hulle gered word (1 Kor. 12:13). In hierdie liggaam (die gemeente) is daar lede van alle bevolkingsgroepe (Gal. 3:28). Die verborgenheid van die gemeente was nie in vroeër eeue aan die mensdom bekend nie (Kol. 1:26; Ef. 3:4-5).
5. Hy is die Eersgeborene uit die dode. Christus is die eerste wat met ‘n onsterflike liggaam uit die dood opgestaan het (1 Kor. 15:20), want Hy het opgestaan om nooit weer te sterf nie. In hierdie opsig is Hy die eerste in ‘n hele nuwe skepping van mense wat in Hom die opstanding tot die ewige lewe deelagtig word. Hulle sal almal met verheerlikte liggame opgewek word (1 Kor. 15:22-23; Fil. 3:20-21).
6. Hy is die volheid van God. Kolossense 1:19 is ‘n kragtige bevestiging van Christus se godheid. In dieselfde brief sê Paulus: “In Hom woon al die volheid van die Godheid liggaamlik; en julle het die volheid in Hom wat die Hoof is van alle owerheid en mag” (Kol. 2:9-10). Johannes sê die Here Jesus is “vol van genade en waarheid… En uit sy volheid het ons almal ontvang, ja, genade op genade” (Joh. 1:14,16).
7. Hy is die Een wat alles met God versoen. Die “alles” wat met God versoen word, word net op die aarde (nie onder die aarde nie) en in die hemel aangetref (Kol. 1:20), en dui derhalwe op verloste mense en goeie engele. Dit is belangrik om daarop te let dat dit mense is wat met God versoen word – nie God met mense nie. Die mensdom het God op verskillende dwaalweë verlaat en moet na Hom toe teruggebring word. Die stelling dat “God in Christus die wêreld met Homself versoen het deur hulle misdade nie toe te reken nie” (2 Kor. 5:19), dui op die feit dat die hele wêreldbevolking in beginsel gered kan word omdat Jesus “vrede gemaak het deur die bloed van sy kruis” (Kol. 1:20). Elkeen moet egter ‘n keuse hieroor maak, daarom Paulus se ernstige oproep: “Ons bid julle om Christus wil: Laat julle met God versoen” (2 Kor. 5:20).
In Johannes 5 word die gelykheid tussen Jesus en die Vader op ‘n sewevoudige wyse bevestig:
· Hulle is gelyk in werke: “Want alles wat [die Vader] doen, dit doen die Seun ook net so” (v. 19).
· Hulle is gelyk in kennis: “Die Vader... toon [die Seun] alles wat Hy self doen” (v. 20).
· Hulle is gelyk in opwekkingskrag: “Soos die Vader die dode opwek en lewend maak, so maak ook die Seun lewend wie Hy wil” (v. 21).
· Hulle is gelyk in oordele: “Want die Vader... het die hele oordeel aan die Seun gegee” (v. 22).
· Hulle is gelyk in eerbiedwaardigheid: “...sodat almal die Seun kan eer net soos hulle die Vader eer” (v. 23).
· Hulle is gelyk in herskeppingskrag: “Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie my woord hoor en Hom wat my gestuur het, het die ewige lewe [en] het oorgegaan uit die dood in die lewe... Daar kom ‘n uur, en dit is nou, wanneer die dode die stem van die Seun van God sal hoor; en die wat dit gehoor het, sal lewe” (v. 24,25).
· Hulle is gelyk in selfbestaan: “Want soos die Vader lewe het in Homself, so het Hy aan die Seun ook gegee om lewe in Homself te hê” (v. 26).
Die Vader, die Seun en die Heilige Gees is een in heerlikheid, kennis, genade en ewige selfbestaan.