05 Mei 2019 Dr Tinus van Zyl Klassieke Diens
Posted by Administrator (dbvgadmin) on May 06 2019
Klassieke diens: Doop
Skriflesing: Handelinge 9:1-18
Hierdie is seker die mees bekende bekeringsverhaal in die Bybel. Dikwels as mense praat of preek oor bekering, sal hulle na hierdie gedeelte verwys.
Reuse impak op kerk
Hierdie bekering van Saulus, wat later Paulus genoem is in Grieks, het natuurlik 'n reuse impak op die vroeë kerk gehad, aangesien Paulus die evangelie van Jesus aan die heidennasies verkondig het en in verskeie stede kerke begin het.
Impak op Bybel
En sy bekering het ook natuurlik 'n reuse impak op die Bybel gehad, aangesien Paulus se briewe uiteindelik so 'n groot deel van die Nuwe Testament gevorm het.
As dit nie gebeur het nie
Dit is veilig om te sê dat as dit nie was vir Saulus se bekering nie, dan sou die kerk, soos ons dit vandag ken, nie bestaan het nie en dan sou die Nuwe Testament nie gelyk het soos ons dit vandag ken nie.
Word drie keer vertel
Lukas vertel ook hierdie bekeringsverhaal van Saulus drie keer in die boek Handelinge, in hoofstukke 9, 22 en 26, wat vir ons 'n aanduiding gee hoe 'n belangrike gebeurtenis dit vir Lukas was in verspreiding van die evangelie van Jesus.
Tot vandag toe
Tot vandag toe, selfs in ons spreektaal, as mense wil verwys na 'n bekering of 'n lewensveranderende gebeurtenis, sal hulle praat van 'n Damaskus-ervaring. Saulus se bekering het amper die raamwerk geword van hoe ons bekering verstaan en daaroor dink.
Ek kan in my lewe kan terugdink aan 'n paar Damaskus-oomblikke.
Ek kan dink aan die Sendingweek in Stellenbosch toe ek 12 jaar oud was, waar die prediker ons uitgedaag het om die dag en datum te merk as die dag waarop ons voluit vir God gaan begin lewe, en tot vandag toe onthou ek daardie dag en datum.
Ek kan dink aan 'n CSV kamp toe ek 14 was, waar ek vir die eerste keer voor my vriende en ander mense getuig het van God se rol in my lewe.
Ek kan dink aan die groot Love Southern Africa konferensie in Johannesburg, toe ek 17 was, waar ek saam met duisende ander jongmense van Suider-Afrika die Here aanbid het. En daarna was ek deel van 'n kleiner groep van omtrent van omtrent 50 wat op 'n uitreik net buite Johannesburg was. En ek het die wonderlikste mense daar ontmoet, wat ek tot vandag toe ken.
Miskien kan jy ook terugdink aan soortgelyke ervarings in jou lewe.
Preek of Pinksterreeks
Jy kan dalk onthou dat daar 'n spesifieke preek was wat jou diep aangespreek het. Of dalk 'n Pinksterreeks wat jou lewe omgeswaai het.
Miskien was jy deel van die jeug-tot-jeug-aksie, of Transkei werkerskampe, die Berg-en-Toer-klub of Atlete vir Christus. Of dalk het jy heel ander ervarings, wat vir jou Damaskus-ervarings was, 'n lewensveranderende oomblik, 'n bekering.
Wanpersepsies van bekering
Liewe virende, dit is merkwaardig as 'n mens fyn gaan lees wat presies op hierdie pad na Damaskus met Saulus gebeur, en ook hoe hy later hierna verwys in sy briewe en daaroor praat. Dan is hierdie bekering van Saulus eintlik heeltemal anders as die wanpersepsies en geykte voorveronderstellings wat mense somtyds van bekering het.
Wat dit nie is nie
Daar is 'n paar dinge wat hierdie bekering van Saulus nie is nie:
Saulus se bekering is nie van ongodsdientigheid na godsdienstigheid nie. Saulus is uiters godsdienstig. Dit is juis vanuit sy toegewydheid aan sy godsdiens dat hy die volgelinge van Jesus vervolg.
Saulus se bekering is ook nie van ongeloof na geloof nie. Saulus se geloof is onwrikbaar. Dit is juis sy vaste geloof in God, sy sekere oortuiging in die waarheid van sy geloof, dat hy so fanaties is om al hierdie ketters en dwaalleraars wat die suiwer geloof aantas, te vang en selfs te laat doodmaak.
Saulus se bekering is ook nie 'n bekering van 'n immorele lewe na 'n morele lewe nie. Saulus was 'n Fariseër wat die wet van Moses getrou nagekom het. Sy lewe volgens die wet van God was onberispelik, sê hy later self in Filippense 3:6.
Saulus se bekering was ook nie 'n bekering van kopgeloof na 'n hart- en daadgeloof nie. Dit is nie asof Saulus voorheen net in naam 'n gelowige was, maar dat hy nie werklik God met sy hele hart liefgehad het en met sy dade dit bewys het nie.
Die passie en ywer waarmee Saulus die ekstra myl geloop het om die volgelinge van Jesus te vervolg, was juis omdat hy met hart en siel alles wou gee om God lief te hê en te gehoorsaam.
So, as Saulus se bekering nie 'n bekering was van godsdienstigheid, 'n bekering van geloof, 'n bekering van moraliteit of 'n bekering van die hart nie, watter tipe bekering was dit dan?
Kyk na wêreld
Saulus se bekering is 'n bekering van die manier waarop hy na die wêreld en na mense kyk. Dit sien ons in die feit dat Jesus hom laat blind word, en eers wanneer hy gedoop word, val die skille van sy oë af, sodat hy kan weer sien.
Dit is baie veelseggend dat deel van Saulus se bekering is om blind te word en deur ander mense rondgelei te word. Jesus sê ook nie vir Saulus wat nou met hom gaan gebeur of wat hy moet doen nie, maar sê vir hom dat ander mense vir hom sal sê wat hy nou moet doen.
Jesus verskyn aan iemand heeltemal anders, aan Ananias, en sê vir Ananias dat die rede waarom Hy aan Saulus verskyn het, is sodat Saulus die goeie nuus van die evangelie aan die heidennasies sal verkondig. Ananias genees dan Saulus se blindheid, lê hom die hande op, sodat hy die Gees kan ontvang, en doop hom.
Omwenteling in Saulus
Wat 'n ongelooflike omwenteling in die lewe van Saulus. Waar hy in die verlede die een was wat vol sekerheid en oortuiging was, waar hy iemand was met visie en ambisie, word hy nou deur ander mense rondgelei en gesê wat hy moet doen.
Vervolger na vervolgde
En waar Saulus in die verlede die een was wat ander vervolg het, gedreig het met die dood en gevange geneem het, is hy nou die een wat moet vlug vir sy lewe, wat vervolg word en in die tyd wat kom nog vele male gevange geneem sal word. Waar hy ander laat ly het, is hy nou die een wat ly ter wille van die evangelie. Saulus gaan van 'n vervolger na 'n vervolgde.
Sy posisie verander
Saulus se hele posisie in die wêreld verander. Waar hy in die verlede gestaan aan die kant van mag en gesag, aan die kant van sekerheid en oortuiging, aan die kant van krag en sterkte, gaan staan hy nou aan die kant van magteloosheid en hulpeloosheid, aan die kant van afhanklikheid en afwagting, aan die kant van swakheid en broosheid.
Kant van Gekruisigde
Saulus, in kort, gaan staan nou aan die kant van Jesus, die Gekruisigde. Saulus was vas oortuig dat God aan sy kant was, totdat Jesus aan hom verskyn en vir hom vra: "Waarom vervolg jy My?"
God se kant
Jesus verskyn aan Saulus om vir hom te openbaar dat God aan die kant staan van die vervolgdes, die verwerptes, die wat afgekeur is, die wat eenkant toe gegooi is. En Saulus se bekering behels om ook aan hulle kant te gaan staan.
Wie is dit wat vervolg?
En wie is dit wat mense so vervolg en verwerp, so afkeur en eenkant toe gooi? Dit is godsdienstige mense. Dit is gelowiges. Dit is morele mense. Dit is mense met 'n vurige passie en toewyding, soos Saulus.
Ook vir Jesus
Dit was immers juis die mees godsdienstige mense, die mees gelowige mense, die mees morele mense, die mense met die vurigste passie en toewyding, wat vir Jesus laat kruisig het.
Waar Saulus in die verlede na die wêreld kon kyk, vol sekerheid en oortuiging dat God aan sy kant is, openbaar Jesus aan hom dat God eintlik aan die kant staan van hulle wat vervolg en verwerp word.
Met Saulus se bekering raak die ou oë waarmee hy na die wêreld gekyk het, blind, en met sy doop kry hy nuwe oë, waarmee hy heel nuut en anders na die wêreld kan kyk, na mense kan kyk. Saulus se selfversekerdheid, sy vooroordele, sy vooropgestelde idees, val nou soos skille van sy oë af.
En daarom vra Saulus met soveel verbasing en verwarring: "Wie is U, Here?" Want alles wat Saulus gedink het hy weet van God, alles waarvan Saulus so vas oortuig was, is nou op sy kop gekeer en deurmekaar gekrap deur Jesus se woorde: "Waarom vervolg jy My?"
Nie skuldgevoel nie
Maar liewe vriende, wat vir my persoonlik baie verrassend is van hierdie verhaal, en miskien verbaas dit julle ook, is dat hierdie skokkende ontnugtering, hierdie beskuldiging van Jesus: "Waarom vervolg jy My?", nie vir Saulus dompel in 'n verlammende skuldgevoel nie. Dit sou my lamgelê het in 'n magtelose skuldgevoel. Maar nie vir Saulus nie, die teendeel!
Vrymoedig en blymoedig
Dit maak dat Saulus met vrymoedigheid die goeie nuus van Jesus verkondig en met blymoedigheid vervolging en lyding ter wille van die evangelie aanvaar. Hy gaan sit nie in sak en as nie – glad nie! Om die waarheid te sê, hy beleef 'n vryheid en 'n vreugde wat hy nie voorheen geken het nie!
Sterwe en opstanding
Saulus se bekering behels nie net om aan Jesus se kant te gaan staan, aan die kant van vervolgdes, en saam met Jesus te ly en te sterf nie. Maar Saulus se bekering behels ook 'n totale nuwe lewe van vreugde en hoop, omdat Hy nou leef saam met die opgestane, lewende Christus, wat die sonde, die bose en die dood oorwin het.
Doop = sterwe
Die doop verander ons posisie in die wêreld en gee vir ons nuwe oë om na die wêreld te kyk. Deur die doop sterwe ons saam met Christus, wat beteken dat ons aan die kant gaan staan van almal wat vervolg en verwerp word.
Doop = opstanding
Maar deur die doop staan ons ook saam met Christus op, wat beteken dat ons lewe met vreugde en hoop dat Jesus die vyandskap, haat en geweld van hierdie wêreld oorwin het. Ons leef met vrymoedigheid en blymoedigheid, ten spyte van teenstand of kritiek, want ons lewe saam met die opgestane Christus wat die wêreld nuutmaak.
Deur die doop word ek gestroop van al my aardse identiteite – wit, man, Afrikaner, NG kerk, bevoorreg. Ek het nou gesterf vir al daardie wêreldse etikette. As gedoopte is my enigste, ware identiteit: Kind van God, broer van Christus, burger van God se nuwe wêreld.
Vyand = broer
En omdat dit my nuwe identiteit is, my enigste ware identiteit, daarom is almal wat ek dalk voorheen kon dink my vyand is, nou my broer en my suster. Want my vyand is ook 'n skepsel van God die Vader. Chistus het ook aan die kruis gesterf vir my vyand. En die Heilige Gees bring my tot bekering deur my vyand.
Franciskus van Asissi se drie vyande
Franciskus van Asissi het blykbaar drie bekerings in sy lewe gehad – elke keer deur 'n "vyand".
Sy eerste bekering was om die melaatses te leer ken. Toe hy eers verby die stank van hulle wonde kon kom, het hy ontdek dat hulle wonderlike mense is.
Sy tweede bekering was toe die broers van sy beweging te bang was om deur die woud te stap, want daar was misdadigers wat hulle aangeval het. Franciskus het vir hierdie kriminele brood gevat en ontdek dat dit jongmense is wat as kinders mishandel en verwaarloos is.
Sy derde bekering was toe hy met die kruistogte in die gebied van die vyand inbeweeg het. Hy is deur Moslem soldate gevang en na die Sultan toe geneem. Franciskus het ontdek dat die Moslems eerbare mense is, met 'n diep respek vir God, en dat hulle nie almal boos is soos hy gedink het nie.
As ek só dink aan bekering, dan kan ek aan nog 'n paar bekerings in my lewe dink:
Ek kan dink aan die dag op Universiteit toe ek gedraai het na my klasmaat en hy vir my vertel het hoe sy ouma met haar "social grant" van R800 per maand vir hom en sy twee niggies sorg.
Ek kan dink aan die dag toe my goeie vriend my vertel het hoe hy toegekyk het hoe 'n wit man sy kleinboetie pakslae gee omdat hy in 'n parkie gespeel het wat net vir wit kinders aangewys is, en hoe my vriend tot vandag toe homself verwyt dat hy niks gedoen om sy boetie te beskerm nie.
Ek kan dink aan my twee dogters. Hulle maak my oë oop om raak te sien hoe die wêreld waarin ons leef nog steeds blindekolle het wat die lewe makliker vir mans maak, terwyl vrouens dikwels moet veg vir 'n spreekbeurt, 'n geleentheid, 'n gelykwaardige hantering, wat mans as vanselfsprekend ontvang en aanvaar as hulle goeie reg.
Ek kan dink aan die dag toe ek in 'n kerkvergadering was wat praat oor die hele gay issue, en ek besef dat vir my vriend wat hier langs my sit, wat ek al jare lank ken en wat so graag 'n dominee wil wees, is hierdie nie 'n interessante debat nie, maar 'n saak wat sy totale menswees en Godgegewe roeping op aarde raak.
Ek het selfs nou nie dag weer 'n Damaskuservaring gehad, toe Wynand die mense wat op straat slaap in Durbanville genooi het om te kom eet by ons kerk en om vir hulle te vra hoe ons hulle beter kan ondersteun.
Ek raak toe aan die gesels met Andrew Gumble. Julle sal hom herken op straat, want hy het 'n rooi baard en swart wenkbroue. Dit is omdat hy Skotse bloed, Moorse bloed en Namakwabloed het, sê hy.
Andrew het my vertel van sy kinders. Hy het lang gedeeltes uit die Bybel vir my aangehaal en uitgelê – eintlik 'n ongelooflike preek vir my gemaak. Hy het vir my gesê hy wens die kerk kan net met 'n bietjie meer diskressie met straatmense werk, en nie almal onderdeur dieselfde kam skeer nie.
Andrew het vir my gesê dat alhoewel hy gedoop is, is hy nie tans bekeer nie. Maar wat Andrew nie weet nie, is dat God hom gebruik het, om weer vir my tot bekering bring. Want deur Andrew het Jesus vir my gevra: "Hoekom sien jy My nie raak nie?" Amen.