P-38 Weerlig - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die P-38-weerlig was een van die suksesvoller vliegtuie van die Tweede Wêreldoorlog. Die P-38-weerlig, wat in die vorming van die foto gesien vlieg, is deur Lockheed ontwerp. Die P-38 was 'n vinnige en hanteerbare vliegtuig wat in 'n wye verskeidenheid rolle gebruik kon word.
Die vlieënier en die P38 se bewapening was in die sentrale nacelle. Die vliegtuig het twee balke met die enjins daarop gemonteer. Aangedryf deur twee Allison V-1710-enjins, het die P-38 'n maksimum snelheid van 414 mph en 'n gevegsreeks van 1.100 myl gehad. Dit kan op 'n maksimum van 44,000 voet vlieg. Die eerste P-38's wat in 1941 aan die USSAF afgelewer is, was gewapen met vier Browning .50-masjiengewere in die neus van die vliegtuig wat rondom 'n 37mm Oldsmobile-kanon gespasieer is.
Die oorspronklike vereiste wat in 1937 deur die Amerikaanse weermaglugkorps gestel is, was dat 'n afsnitloper op 'n hoogte van 360 km / u op 20 000 voet kon vlieg. Die P-38 weerlig het hierdie vereistes oortref. Die P-38 het goed begin toe die prototipe in Januarie 1939 'n rekordtyd van 7 uur en 2 minute oor die kontinent opgestel het, tussen Kalifornië en New York. Ongelukkig het die prototipe, bekend as XP-38, net kort van die aanloopbaan neergestort en dit het die produksie ongeveer twee jaar teruggesit. Dertig P-38 is in die middel van 1941 aan die USAAF oorhandig.
Hierdie vliegtuie het nooit geveg gesien nie, aangesien dit gebruik is om ontwerpprobleme uit te stryk. Die ernstigste was die neiging dat die kontroles in 'n hoë snelheid duik, en dat die stertstruktuur uitmekaar val, ook tydens 'n hoëspoedduik. Daar is later vasgestel dat die toesluit oorkom kan word sodra die vliegtuig digter lug getref het met behulp van hysbak. 'N Ander probleem was dat die vliegtuig albei enjins benodig om te werk. As een misluk, het die krag van die lewendige enjin veroorsaak dat die vliegtuig na die enjin draai en omval. Dit is oorkom deur vlieëniers wat geleer het om die krag van die lewendige enjin te verminder eerder as om dit te vergroot.
Die eerste P-38-gevegte is in Oktober 1941 vervaardig en die eerste geveg in April 1942 gevlieg. Hulle was gewapen met vier .50 masjiengewere en 'n 20 mm Hispano-kanon wat as betroubaarder as die Oldsmobile beskou is.
Die P-38 het talle variante gehad en was diens in die Verre Ooste, Noord-Afrika en Europa. Dit was 'n manoeuvreerbare vliegtuig wat op sowel lae as hoë hoogte goed kon vlieg en 'n uitstekende klimtempo gehad het. 'N Ander deug was die lang afstand wat die vliegtuig gehad het, wat dit ideaal gemaak het vir die Stille Oseaan-oorlog. In Wes-Europa is die P-38 gebruik om bomwerpers op hul aanvalle in besette Europa te begelei.
In April 1943 dekodeer Amerika se intelligensie 'n Japanese boodskap wat hulle meegedeel het dat Admiraal Yamamoto op 18 April die noorde van die Salomo-eilande gaan besoek. Yamamoto is nog steeds beskou as 'n belangrike figuur in die Stille Oseaan-oorlog en die besluit is geneem om hom dood te maak. Sestien P-38 weerligvegters van die 339ste vegvliegtuig is beveel om die vliegtuig van Yamamoto te onderskep en dood te skiet. Hulle het twee G4M-Betty-bomwerpers onderskep met 'n begeleiding deur ses Nul-vegvliegtuie. Albei 'Betty'-bomwerpers is doodgeskiet en Yamamoto is dood.
Aan die einde van die oorlog is meer as 10.000 P-38-bliksems in verskillende weergawes gebou, wat wissel van vegter, bomaanvaller, fotoverkenning tot nagvegter.