Ek dink dat sedert demokratisering ons Afrikaanse digkuns goed gevestig geraak het as een van die mees gerekendes in die Suid-Afrikaanse letterkunde en multi-linguale samelewing, tot so ŉ mate dat digters soos Krog, Breytenbach, Naudé, van Niekerk, Kamfer en enkele ander gereeld uitgenooi word om by internasionale feeste op te tree. Maar watter ander digters buiten hierdie is bekend aan die oorsese poësieliefhebber? Denkbeeldig, as ek sê dat "Ek word nie beheer nie, ek is vry," is dit nie 'n aanduiding van 'n wyse man nie. 'n Lewende wese word in elke opsig beheer. Dis hulle wat die vreesbevangendheid van hulle kuns behoort te hernieu deur ‘n nog groter skeppende angs – want hulle sal nooit vrygeskeld word van die poëtiese oopbloei nie . » Daar is veel meer oor die bundel te sê, en ŉ mens sal byvoorbeeld baie kon skryf oor die Hebreeuse verstegnieke wat hy inspan, oor die transkripsies van passasies uit Die Iliasen, Die Odusseia, wat ŉ ryk en mooi toevoeging tot ons literatuurskat is. ŉ Mens sou kon wys op die redelik onsubtiele intertekstuele inspelings – Ernst van Heerden se swart skip vaar byvoorbeeld verby, by Chris Pelser en Marié Blomerus se Ithaca word vasgemeer.