Lank, lank gelede – bàie lank gelede – toe ek nog ‘n klein dogtertjie was, het ek smiddags na skool saam met Dora Syster oor die rantjies geloop tot in die lokasie waar die bruinmense gewoon het. Die wêreld was toe nog anders en Dora was oud; ek het saamgeloop om kastig te help dra aan haar kos en die houtjies wat sy langs die pad opgetel het, maar eintlik sommer net omdat ek lief was vir haar en graag by haar gekuier het.
Die een ding wat ons voortdurend laat giggel, is die opstêrs plankvloere. Hier moet jy maar redelik suutjies loop, veral in die nag, want daar is net ‘n paar planke tussen jou en die persoon wat downstêrs slaap of die persoon wat in die kombuis staan en kook. Elke keer as as die opstêrsmense gehoor gee aan die natuur se roep, of as die maer kat wat minder as twee kilogram weeg soos ‘n perd oor die plankvloer galop, tik die downstêrs-bewoner met sy kruk teen die houtplafon. Dan proes ons eers almal saam.