COVID-19: REGULASIES EN UITSETTINGS - The Post
Business Community & Living News
by Gavin Jordaan 7th Oct 2021 30th Sep 2021 047
Die uitvaardiging van regulasies ingevolge die Wet op Rampbestuur 57 van 2002 het tot gevolg dat hoe strenger die vlak van inperkingsregulasies, hoe moeiliker en meer onprakties raak die toestaan van 'n uitsettingsbevel, gegewe die beperking op mense se bewegings.
Uitsettingsaansoeke is 'n aspek van siviele litigasie wat gedurende hierdie grendeltydperke nie onaangeraak gelaat is nie en daar is spesifieke regulasies daaroor in die Staatskoerant gepubliseer. Dit verskil afhangend van die inperkingsvlak waarin die land homself bevind. Die strenger vlakke van inperking maak die toestaan van uitsettingsaansoeke onprakties en/of onmoontlik.
Daar is 'n wanopvatting onder sekere huurders en private verhuurders dat, ongeag die inperkingsvlak van die land, daar 'n algemene verbod, nie net op die loods van uitsettingsaansoeke nie, maar ook op die toestaan van 'n bevel ná 'n suksesvolle aansoek, bestaan. Dit is eenvoudig nie die geval nie.
Huidige regulasies lui dat howe tóg die uitvoering van 'n bevel wat toegestaan is, kan uitstel of opskort, tensy die hof, na oorweging van verskeie genoemde faktore, van mening is dat dit nie regverdig en billik sou wees nie. Dit is veral gemik om die uitvoering van bevele op te skort, waar dit die gesondheid en veiligheid van die huidige huurders en die algemene bevolking in gevaar stel. Dit geld ook waar die spesifieke inperkingsvlak die toekenning van die bevel sonder opskorting onmoontlik maak as gevolg van beperkings op die bewegings van mense.
Daar is 'n neiging in sekere Hofdistrikte om die toestaan van 'n uitsettingsbevel te koppel aan buitengewone lang periodes waarmee die uitvoering van die bevel opgeskort word. Alhoewel dit op die oog af lyk asof die huidige situasie nie die verhuurder se belang effektief beskerm nie, het sekere distrikte nou 'n meer pragmatiese benadering begin neem met die oorweging van alle faktore. Hierdie distrikte keer dan terug na die tydsraamwerke soos voor die COVID-era van ongeveer een tot twee maande tussen die toekenning van die bevel en die datum waarop huurders die perseel moet ontruim.
Ten spyte van bogenoemde is en sal uitsettings steeds 'n aspek van die wet wees wat gepaard gaan met prosedurele nuanses, veral met betrekking tot spesifieke vereistes tot die formele kansellasie van die huurooreenkoms, vorm van aansoek en die betekening daarvan.
Die skrywer is geensins van mening dat uitsettings sonder 'n lang tydperk van opskorting in die nuwe COVID-era maklik haalbaar is nie, maar dat daar wél opsies beskikbaar is vir verhuurders wat tot dusver tevrede moes wees met 'n onsekere "wag-en-sien"-benadering. 'n Gebrek aan aksie teen huurders wat in kontrakbreuk is, sal geen ander effek hê as om die verliese te laat ophoop nie. Verkry dus dadelik advies om 'n lewensvatbare plan vorentoe te bepaal.