Kentia-siekte: blare wat uitdroog - Nuut
Kentia-siekte: blare wat uitdroog
Kentia met beskadigde blare
VRAAG VAN MASSIMILIANO
Ek het sy verwysings op 'n blog gevind, kan u my help om te verstaan ​​wat met ons kentia gebeur het? Dit is in 'n woonstel op die suide, maar nie direkte lig nie. Dit wys strepe langs al die blare, jonk en oud.
Dit word een keer per week met water van Rome, nogal kalkagtig, besproei, gebaseer op die vogtigheid van die grond, en ek sal dankbaar wees as ons dit kan herwin.
in die eerste plek wil ek u gerusstel deur vir u te sê dat die uwe Kentia sy is nie siek in die streng sin van die term nie, want haar probleem is dat jy 'n bietjie agterlosig was in haar kultuur. In werklikheid, vir die blare wat op hierdie manier droog word, is die oorsake omgewingsgewys: skielike veranderinge in temperatuur of lughoue (en hier moet u evalueer of die oorsaak dit kan wees). Of, en miskien is dit die hoofoorsaak, te kalkhoudende water. Soos u self sê, het Rome baie harde water en dit verdra die meeste plante nie.
Vir beskadigde blare is daar niks om te doen nie; u moet dit net verwyder.
Wat om te doen. Eerstens raai ek u aan om dit te herverander om die aarde te verander, terwyl u baie versigtig is soos die Kentia dit is 'n baie fyn plant. Haal dit versigtig uit die pot met sy erdebrood en maak dit soveel as moontlik van die ou aarde skoon sonder om dit kaalwortel te neem.
Aan die foto's wat u vir my gestuur het, kan u sien dat die plant in 'n plastiekpot is. Ek raai u aan om dit uit te skakel en 'n terracottapot te gebruik wat net groter is as die vorige. Die terracotta, wat poreus is in teenstelling met plastiek, laat die grond en dus die wortels asemhaal. Die kalksteen sou in hierdie geval in die terracotta opgehoop het en u sou die probleem betyds opgemerk het. Plaas stukke aardewerk of uitgebreide klei op die bodem van die pot om die water te laat dreineer. Gebruik van toe af nie-kalkhoudende water, byvoorbeeld gebottelde water met 'n lae kalsiuminhoud, of die gedemineraliseerde water wat vir die yster gebruik word.
Sterkte en 'n goeie dag.
Siektes van perske- en appelkoosbome
Volgens 'n redelik wydverspreide mening is dit prakties onmoontlik om perske en appelkoos met die organiese metode te verbou, omdat dit twee delikate spesies is wat maklik siek word en deur baie parasiete aangeval word.
Volgens hierdie oortuiging is dit dus nodig om met chemiese produkte in te gryp om ordentlike produksies te verkry.
In werklikheid beskik organiese vrugteverbouing vandag oor geldige middele vir die sukses van alle gewasse, insluitende perske en appelkoos, wat eintlik twee fyn spesies is. Die strategieë en middele van organiese boerdery vereis konstantheid en 'n sekere tydstip om in te neem, anders sal dit maklik wees om aan te toon dat dit nie moontlik is om met hierdie metode te verbou nie.
Die kenmerke van die goudsbloem
Die gousblom dit is 'n plant meerjarig of jaarliks wat ontwikkel in heuwelagtige gebiede wat gekenmerk word deur 'n warm klimaat en in gebiede waar vogtigheid nie baie hoog is nie.
Die gousblom dit is 'n kruidagtige plant met 'n gewoonte regop. Sommige soorte het daarenteen 'n bosagtige gewoonte.
Haar blare dit is gekerf en lyk asof dit 'n intense groen tapyt skep waarop die blomme rus. As dit stukkend is, gee dit 'n skerp en skerp reuk.
Syne blomme hulle is baie kleurvol, hulle kan 'n geel, wit, goud, rooi, oranje en bruin kleur van enkel of dubbel vorm hê wat onderskeidelik lyk soos die blomme van die eerste madeliefies, die tweede angeliere en waarvan die kenmerkende vorm soos 'n ballon lyk.
Hulle word aan die einde van 'n groen stingel gedra, robuust, bestand en wisselend volgens die spesies waarop die intense groen blare groei.
Daar blom van goudsbloem, vir die jaarlikse spesies wat die wydverspreidste is, begin dit in Maart en duur dit vir die hele somerseisoen totdat dit in September met die koms van die kouer seisoen verwelk en val.
In hierdie artikels vind u meer inligting oor:
Reuse goudsbloem of Tagetes erecta
Onder die spesies van gousblom die wydverspreidste in ons land is die reuse gousblom. Oorspronklik van Mexiko, die reuse goudsbloem dit is 'n eenjarige spesie.
Tagetes erecta (Linnaeus, 1753) ook gesê Tagetes patula, dit is vernoem na sy regop draagpunt.
Onder die grootste spesies wat tot hierdie geslag behoort, kan dit 'n hoogte bereik van 30 tot 40 cm.
Die reuse gousblom dit het 'n redelike duidelike chromatiese kontras tussen die blomme en die blare wat op die stam gedra word. Die blare het taamlik geaccentueerde are en 'n baie intense groen kleur, die blomme is tipies geel en het die kenmerkende vorm van 'n klein ballon.
Hierdie spesifieke kenmerke sal ons s'n opval tagetes erecta te midde van baie ander kleurvolle blomme en sal ons dit met die eerste oogopslag kan herken.
Siektes van aarbeie
Die siektes van aarbeie wat ons gaan beskryf, is verdeel volgens die orgaan wat hoofsaaklik aangetas word.
Na die beskrywing van die patologie, sal ek een verskaf kort gids oor hoe om dit te genees en verwyder dit.
Siektes wat aarbeiblare aantas, is gevaarlik dit verminder die groen oppervlak wat sonlig vang, wat dan gebruik sal word in die proses van fotosintese.
Hierdie vermindering lei onvermydelik tot 'n vermindering van al die fisiologiese prosesse van die plant as gevolg van die aktiwiteit van aarbeiblare wat vruggroei bevorder.
Pitting is 'n siekte wat veroorsaak word deur 'n swam, die Mycosphaerella fragariae.
Daar is die vorming van ronde kolle, aanvanklik baie klein, van donkerrooi kleur, veral op die boonste oppervlak van die blare.
Die kolle word dan liggrys van kleur en word omring deur 'n donkerrooi stralekrans, en hulle is geneig om uit te brei tot 'n groot deel van die oppervlak.
Uiteindelik droog die aangetaste blare uit en val af.
Om hierdie siekte te verslaan, is dit eerstens belangrik om al die verbouingstegnieke te gebruik wat geneig is om waterstagnasie in die atmosfeer en dus vogtigheid te verminder.
Behalwe dat besmette plantegroei met vuur vernietig word, is dit ook moontlik om in te gryp met chemiese produkte wat maklik by enige landboukonsortium gevind kan word.
Geelmyt (of geel spinnekop)
Die geel myt (Tetranychus urticae) is 'n myt wat veral die blare van fregole aantas.
Daar is die teenwoordigheid van klein, liggeel larwes aan onderkant van blare. Aangehegte blare word grysgroen.
Vir beoordeel die gevaar van die aanval jy kan die volwassenes telklein rooi-oranje spinnekoppe wat hoofsaaklik op ou blare voorkom: dit mag nie meer as 5 per blaar wees nie.
Beide kan gebruik word om die geel aarbeimyt uit te skakel biologiese metodes, met die bekendstelling van insekte wat op die myt voed (bv. Chrysoperla carnea), of met chemiese produkte maar nie voordat die werklike behoefte beoordeel is nie (20-30% van die aangetaste blare).
Hierdie siekte word veroorsaak deur 'n bakterie, lo Xanthomonas fragarieae.
Vorming vind plaas aan die onderkant van die blare van klein blink letsels. Dit lyk asof die blare bedek is met olierige kolle.
Wanneer die klimaat word vogtig, vorm skubberige inkrustasies rondom hierdie letsels.
Namate die siekte vorder, word dit gevorm rooi-bruin kolle op die boonste bladsy van die blare, wat dan word swart. Uiteindelik kan die aangetaste blare sterf.
Daar is geen spesifieke geneesmiddel vir hierdie siekte nie. Die fundamentele ingrypings uitgevoer moet word, is sekere kultivasietegnieke wat daarop gemik is om te voorkom: gebruik gratis voortplantingsmateriaal, verwyder die aangetaste dele met vuur, voer jaarlikse rotasies uit en bemes op 'n gebalanseerde manier.
Blare en wortels
In hierdie geval, benewens die gevolge wat daar kan wees op vrugtegroei, is daar ook die probleem van die verminderde groei van die plant self. Dit het wortels beskadig, versuim om voedingstowwe van die grond af te versamel doeltreffend.
Die blare word eers aangeval deur die volwasse insekte van Oziorrinco (Otiorhyncus sulcatus).
Hierdie, tydens die Junie, verwyder die rande. In Julie, die jong larwes, pienk-wit van kleur en met 'n geelbruin kop, beweeg in die grond en val die wortels en die kraag aan en grawe in hierdie diep holtes.
Uiteindelik het die plante hulle verdor en sterf.
Daar biologiese stryd teen hierdie plaag word die entomoparasitiese aalwurms aangeneem. Daar chemiese stryd daarenteen word dit uitgevoer as die wyfies wapper en voor oviposisie.
Produkte vir albei oplossings dit is maklik beskikbaar by enige landboukonsortium.
Ons het al baie keer oor Oidium gepraat, ook genoem mal bianco (Sphaeroteca macularis).
N vorming van stowwerige kolle, aan die onderkant van die blare, wat dan opkrul. Die vrugte hulle kan met 'n witterige patina bedek wees.
Botrytis, ook genoem grys vorm van aarbei, is 'n swamsiekte wat veral blomme en vrugte aantas.
Op die blomme vervormings en verbruining verskyn. Op die vrugte wanneer jong, bruin kolle vorm wat in ryp vrugte 'n grys vorm word. Die pulp van die vrugte word sag.
Sedert ons het al oor hierdie siekte gepraat in die aarbei, as jy wil leer meer Klik hier.
Vrugte, stingels en lopers
Aardbeien antraknose is ook 'n siekte wat deur 'n swam veroorsaak word: die Colletotrichum fragariae.
Op die vrugte, dit het die vorming van klein sirkelvormige kolle bruin van kleur wat mettertyd droog word.
As die weer baie vogtig is, in die middel van die kolle verskyn talryk salmkleurige kolletjies.
Op die stingels en op die hardlopers langwerpige oppervlakkige bruin letsels vorm.
Veg teen die antraknose van die aarbei maak gebruik van voorkomende praktyke, soos die opvoeding van besmette residue deur vuur, beide behandelings met chemiese produkte voldoende.
Nou weet u regtig alles oor aarbeisiektes. As u meer wil weet of vrae het om 'n kundige te vra, doen dit op ons Facebook-groep deur hier te klik.
Botrytis op wingerdstokke en groente: al die oplossings teen grys vorm Het die stam van u olyfboom gate? Hier is die moontlike oorsaak Olyfbome: alles wat u kan doen om dit op te los
Siektes van die koffers: herken dit, behandel dit en voorkom dit Biologiese behandeling van vrugteplante: wat om te doen? Siek bukshout: alles wat u moet weet om dit weer in vorm te kry
Salie het geel blare
Weereens, die geel salieblare kan veroorsaak word deur wortelvrot. Weereens, om die probleem op te los, moet u die grond verander en u natmaaktegnieke hersien. Soms is die oorsaak van vergeling egter die aalwurms. Hierdie wurmpies dring die plant binne en voed op die sap en droog die salie letterlik op.
As dit 'n 'aalwurmbesmetting, die wyse wys dit simptome:
algemene verval van die plant
verdikking van die blaarlem.
Vir aalwurms uitskakel en voorkom dat dit voorkom, plant die gousblom langs die salie. Dit is 'n blom soortgelyk aan angeliere, waarvan die wortels stowwe produseer wat vir hierdie parasiete onaangenaam is. Daarbenewens is goudsbloem maklik om te verbou en floreer dit oral: as u 'n groentetuin in Borgomanero huur of van plan is om dit te doen, sal dit u groen ruimte kleur gee en dit veiliger en vrugbaarder maak.
Die mees algemene olifantoorplantsiekte is bakteriese blaarskroei. Dit lewer klein, ronde letsels op sierblare wat vloeistof kan uitlek en pers of geel word as dit droog is. As die sampioen in volle blom is, is daar ook 'n wasige groei. Met verloop van tyd stort die hele blaar vanself inmekaar en vloei die siekte in die knol af.
Phyllosticta-blaarvlek is nog 'n baie algemene probleem in olifantore. Dit is nie lewensgevaarlik nie, maar bederf die voorkoms van die blaar met talle gate. Elkeen begin as 'n bruin letsel wat dan opdroog en van die blaar val. Klein swart vrugteliggame word ook waargeneem.
Pythiumvrot kan plantdood veroorsaak. Dit kom meer voor in gebiede met te veel water en humiditeit.
Hazel siektes veroorsaak deur swamme
Een van die mees algemene hazel siektes wat deur swamme veroorsaak word, is die wortelvrot (Armillaria mellea, Rosellinia necatrix): die duidelikste simptoom van hierdie patologie is die verval van die blare van die plant, alhoewel dit nodig is om die toestande van die kraag na te gaan, aangeval word, sal gekenmerk word deur ontbinde donkerder as die fisiologiese kleur, met die wortelweefsels afgewissel met wit filamente en lamelle wat 'n kenmerkende sampioengeur gee.
Die blare word kleiner, sukkel om te groei, word gekenmerk deur 'n vreemde vergeling en die plant het geen nuwe takke nie. In hierdie geval is die enigste middel die uitwissing van die siek plant en die ontsmetting van die grond met kalsiumsianamied.
Ontkoppelingsiekte (Cytospora corilicola) is een van die hazelnoot-siektes wat plante te dig raak, blootgestel word aan lang tydperke van droogte of onderhewig is aan verkeerde agronomiese tegnieke. Namate die temperatuur en die vogtigheid in die lente toeneem, beweeg die spore na die oppervlak van die siek hout en word dit sigbaar in die vorm van oranje en rooierige klonte waardeur dit versprei en val die wonde van ander gesonde plante aan. Die swam is geneig om oor die hele omtrek van die plant te versprei en laat dit uitdroog.
Ook rameale kankers (Sphaeropsis sp. En Phomopsis sp.) Is een van die algemeenste hasel-siektes: hulle val op die stam, waar donkerder gebiede voorkom, wat 'n onreëlmatige vorm aanneem en wat geleidelik verbreed en krake veroorsaak wat die houtagtige gedeelte vertoon van die kofferbak, hieronder aanwesig. Die beseerde gedeelte kan wissel na gelang van die erns van die aanval, die ouderdom van die stam en die reaksievermoë van die enkele plant wat die siekte sal probeer keer, met littekens in die depressiewe area.
In baie reënerige jare is die risiko van Gleosporiose (Piggotia coryli), 'n gevaarlike swam wat plante in die vallei of in die vlaktes op 'n meer virulente manier aanval. Die mees voor die hand liggende simptoom van hierdie patologie is die verbruining van die ogies wat in die lente sigbaar word, wanneer die plant ontwaak, die spruit voorkom en op die grond laat val. Selfs die takke, as dit aangeval word, verswak en kan val. In die somerseisoen val die swam dan ook die plantegroei en die blare aan waarop uitdroging van die sentrale rib aftrek en dan na buite versprei.
Patologieë veroorsaak deur bakterieë
Onder die hasel-siektes van biotiese oorsprong vind ons ook baie patologieë wat deur bakterieë veroorsaak word.
Die eerste wat ons oorweeg, is die bakteriese kanker van die kern (Pseudomonas avellanae). 'N Ooglopende simptoom van hierdie siekte is die voorkoms van die manlike blomme van die plant wat in die winter nie blom, verduister en dan opdroog nie. Selfs die ogies ontkiem nie en die blare is kleiner, hulle het 'n ligter kleur en bly, nadat dit droog is, aan die tak vas, selfs na die natuurlike val van die gesonde blare.
Vanaf die afdak versprei die kanker na die stam en bas, waar dit vogtige en depressiewe gebiede, swartkleurig, veroorsaak wat breek en kanker word. Die aangetaste plante sterf binne 2-3 jaar, terwyl die bakterie geneig is om te versprei deur die wonde van die blare te benut.
Die bakteriese nekrose van die haselneut (Xanthomonas campestris pv. Corylina) moet ook beskou word as een van die vreesaanjaendste haselneut-siektes wat veral in die lenteseisoen sigbaar is, danksy die rooibruin, elliptiese vormige kolle wat op die lote versprei en aan die blare wat krul en dan opdroog. Dieselfde rooi kolle is ook sigbaar op die bratte wat die groeiende vrugte bedek. In seldsame gevalle is dieselfde kolle ook sigbaar op die stam waar dit dui op die aanwesigheid van kanker.
Een van die kernsiektes is die laaste een wat ons rapporteer aalwurms, ook bekend as "palings", bakterieë wat selfs met die blote oog sigbaar is (van 0,2 tot 3 mm) wat versprei deur besproeiing, landbou- en diereproduksie en wat ernstige skade kan veroorsaak as dit in buitensporige hoeveelhede voorkom. Hulle val hoofsaaklik die wortels aan en veroorsaak dat groei van kleiner blare wat voortydig val. Dit kan teenwerk word deur organiese kunsmis en ander 'natuurlike vyande' in te voer wat die ophoping van koolstofdioksied stimuleer, 'n stof wat die aktiwiteit van aalwurms kan inhibeer.