Die diva en die dokter – Trudy Reinhardt - romanza.co.za
Die diva en die dokter – Trudy Reinhardt
by Romanza aan May 17, 2018 0 Kommentaar
Justin Fincham stap deur die smal lanings van Fort Chambray na sy villa toe hy 'n vrouestem buitengewoon hard hoor gil. Fronsend steek hy vas. Hy kan sweer dit kom uit die rigting van Bella Vista. Hoe is dit moontlik? Almal is dit eens dit is die spoggerigste villa binne die dik klipmure van die eeueou fort en skud hulle koppe in ongeloof oor die plek reeds maande lank leeg staan. Wie besit so 'n asemrowende plek en bewoon dit nie? Dit is twee jaar tevore deur 'n welaf Suid-Afrikaner gekoop wat elke moontlike luukse laat aanbring het, maar wat sedert die voltooiing daarvan net 'n enkele week hier op Gozo-eiland deurgebring het. Moontlik is die mense uiteindelik hier vir 'n tweede besoek, maar waarom sou die vrou dan so skreeu?
Dalk is Suid-Afrikaners van nature luidrugtig, besluit hy kopskuddend en wil net verder stap toe 'n volgende gil die vroegaandstilte versteur. Nee, dit klink beslis nie normaal nie. Iets is ongetwyfeld fout. Hy kan dit nie ignoreer nie. Verdomp, hy is moeg ná 'n dag van pasiënte, operasies en konsultasies, en het uitgesien na 'n stort en whiskey voor hy in sy bed kan klim.
Hy frons terwyl hy vinnig aanstap na wat hy vermoed die bron van die kabaal is. Namate hy naderkom, sien hy sy afleiding was reg. Hier is beslis mense, want elke lig in die drieverdiepingvilla is aangeskakel. By die hek steek hy onseker vas. Wat kan hy vir hulle sê? Hy het seker nie die reg om hulle tot stilte te maan nie. Net toe hy wil omdraai, gil die vrouestem nog 'n keer.
Sonder om 'n oomblik langer te huiwer stap Justin haastig na die dubbele glasdeur wat wawyd oopstaan. Verstom staar hy na die toneel voor hom. By 'n vleuelklavier sit 'n ouerige man, wat vaagweg bekend lyk, en langs hom staan die mooiste jong vrou wat Justin nog ooit gesien het. Haar lang rooibruin hare hang tot laag op haar rug en haar blik is stip op die pianis gerig.
"Beter?" lag sy. Spierwit tande. Bloedrooi vol lippe.
"Nee," skud die klavierspeler sy kop en druk 'n enkele klawer wat skynbaar vir haar die een of ander teken is. Die meisie laat nie op haar wag om weer haar mond wawyd oop te maak en 'n volgende bloedstollende geluid oor haar lippe te laat ontsnap nie.
Ongetwyfeld weergalm dit tot onder in die hawe en kan waarskynlik ook tot in die stil straatjies van Ghanjsielem, 'n woonbuurt twee kilometer buite die fort gehoor word.
"Uitstekend, Danni! Nou het jy hom," knik die man egter ingenome. "Kom ons doen nou die hele aria nog 'n keer."
Genade! Kan dit moontlik as sang beskou word? wonder Justin en lig sy wenkbroue ongelowig. Die gillende sangeres is egter ooglopend in vervoering oor die kompliment en klap haar hande ingenome saam net voor sy die lang goedgeboude figuur in die ligkol op die patio gewaar. 'n Gil wat haar vorige pogings met minstens vyfhonderd desibels verbysteek, laat Justin se oortromme pynlik ineentrek.
Sy staar met pieringoë na hom terwyl sy dringend "Inbreker, inbreker," na die klavierspeler prewel en angstig deur toe beduie.
"Goeienaand," knik Justin en tree nader toe die man in sy rigting draai.
"A, dokter Fincham," glimlag die pianis ná 'n kortstondige frons en kom orent toe hy die ongenooide besoeker herken.
"Maestro," groet Justin toe hy terselfdertyd vir Victor Calleja, een van Malta se bekendste musiekafrigters, eien. Hy het hom weliswaar net een keer ontmoet toe die man 'n geringe probleem met 'n keelaandoening gehad het, maar noudat hy hom behoorlik van voor kan sien, onthou hy presies wie dit is. "Gaan dit goed?" verneem hy beleefd.
"Kan nie beter nie," glimlag die musiekmeester. "Jy is 'n goeie dokter. My keel het nog nooit weer gepla nie. Verskoon my swak maniere," voeg hy vinnig by en strek galant 'n arm uit na die beeldskone sangeres. "Laat ek julle voorstel. Dit is my nuutste protégé, Danielle Rothman, al die pad uit Suid-Afrika. Danni, dit is dokter Justin Fincham."