’n Mamma se balanstoertjie in Covid-19-pandemieV.l.n.r. is: Daniëlla, JP en Kobus du Preez, met die tuiskoms toe Kobus na drie weke se probeer by sy familie kon aansluit nadat hy vir werk in Zambië was. (Foto: Verskaf.) Daniëlla du Preez is ŉ dosent in bestuursrekeningkunde by Akademia, maar sy is ook besig met haar meestersgraad, swanger én was alleen verantwoordelik vir hul klein seuntjie terwyl haar man as gevolg van die Covid-19-inperkingsmaatreëls in die buiteland vasgekeer was. “Kobus het vir die afgelope 15 maande in Zambië gewerk en hy kon net elke agt weke huis toe kom. Hy is op 1 Maart terug werk toe ná ŉ blaaskans saam met my en klein JP. Met die inperkingsregulasies kon hy eers op 11 Junie weer by ons uitkom,” vertel sy. Hierdie omstandighede het daartoe gelei dat Du Preez as werkende vrou en tydelike enkelouer ŉ hele paar balle in die lug moes hou. Sy het boonop ŉ week voordat die inperkingstyd in werking getree het, uitgevind dat hulle binne ŉ maand uit hul huurhuis moes trek. “Ek het na ŉ paar plekke gaan kyk en omdat die rentekoers gunstig is, kon ons nou ons eie plek bekostig, en ek het huis gekoop sonder dat Kobus die eiendom hoegenaamd gesien het. Een genade wat die inperking my bewys het, is dat ons nie op daardie stadium kon trek nie.” Du Preez se vierjarige JP kon ook nie meer kleuterskool toe gaan nie. “Van net mamma wees moes ek vinnig aanpas om 24/7 juffrou, mamma en maatjie vir hom te wees. Weens die inperking moes ek ook vinnig my nuwe take as tuinier en skoonmaker baasraak.” As heeltydse dosent by Akademia het sy gelukkig nog werk gehad, anders as baie ander mense. “Die grootste genade was dat ek steeds ŉ inkomste kon verdien, dus het ek die finansiële bekommernis wat duisende mense ervaar, gelukkig vrygespring. Die feit dat ek steeds my werk – my passie – daagliks kon uitleef, was ŉ reddingsboei tydens hierdie storm. Die empatie wat my kollegas en lynbestuurders by Akademia het, is regtig besonders en skaars.” Du Preez se werk is inderdaad haar passie en trots. Daarvan getuig Surica Victor, een van haar Bloemfontein-studente. “Vir ŉ 45-jarige eerstejaar BCom (bestuursrekeningkunde)-student, wat vir die eerste keer in haar lewe tersiêre studies aanpak, is ses modules en ŉ eerste semester ŉ skrikwekkende, uitdagende en opwindende nuwe lewenservaring. Voeg die Covid-19-pandemie by die mengsel en dit ontaard in chaos. Wat ŉ voorreg as ŉ dosent soos Daniëlla du Preez in dié uitsonderlike tyd jou pad kruis. Sy verduidelik begrippe prakties en verstaanbaar en is altyd gereed om navrae tydig te beantwoord. Dosente van haar kaliber, wat bereid is om die ekstra myl vir studente te loop, is dun gesaai en sy het ŉ reuseverskil in my lewe en toekoms gemaak.” Sunette van Lingen vertel ook van die passie waarmee Du Preez haar werk aanpak. “Ek het ná skool my Nasionale Diploma in Interne Ouditkunde verwerf, met die vakke kosterekeningkunde en bestuursrekeningkunde as deel van die kwalifikasie. Toe ek verlede jaar by Akademia inskryf en sien ek het dieselfde module, was ek bietjie moedeloos, aangesien ek nie die vak verstaan het nie en op genade deurgekom het. Dankie tog vir Daniëlla, sy verduidelik bestuursrekeningkunde sodat ek dit ná al die jare uiteindelik verstaan! Sy het ŉ passie vir haar module. Sy doen ekstra moeite met moeilike onderwerpe en maak ekstra video-opnames om dit te verduidelik. Nog elke keer wat ek ŉ vraag aan haar gerig het, het sy flink geantwoord en uit haar pad gegaan om my te help.” Du Preez het dus baie van haar tyd aan haar werk bestee, en wanneer sy nie besig daarmee was nie, het sy agter die boeke ingeskuif om haar meestersgraad in hoër onderwys te voltooi. “Ons is boonop geseënd om ons tweede bondel liefde te verwag, so tussen alles deur moes ek myself en hierdie klein wonderwerk ook goed versorg.” Wat vir haar die swaarste was, is die feit dat daar net nie genoeg ure in ŉ dag is om by alles uit te kom nie. By tye moes sy net aanvaar dat sy nie alles gedoen gaan kry nie. Tog het sy met baie gebede hierdie moeilike tyd oorleef en geleer om te midde van konstante onderbrekings te werk, te studeer en te lewe. “Die wete dat ek nie alleen is nie, het my staande gehou. Almal is in die Covid-19-storm, maar elkeen se boot lyk anders. Ek hou vas aan die geloof dat die storm die een of ander tyd móét rustiger raak,” sê sy. Vir ander mense wat deur groot uitdagings in die gesig gestaar word weens die Covid-19-pandemie, is Du Preez se raad om elke dag net die een voet voor die ander te sit, op jou knieë te bly en die beste te doen wat jy kan. “Dis oukei om slegte dae te ervaar. Wonder bo wonder skyn die son weer môre en jy gaan weer beter voel en nuwe moed en krag kry. Alles wat op jou lewenspad met jou gebeur, kan jy hanteer,” sê sy.