Geskryf deur James Ransom
Grangegorman-kampus, Tegnologiese Universiteit Dublin. Tegniese Universiteit Dublin., skrywer met dien verstande.
'N Verlore mynstok onder die dorp Mansfield, Engeland is 'n onwaarskynlike plek om die toekoms van stede te vorm. Maar hier is navorsers van die nabygeleë Universiteit van Nottingham van plan om 'n "diep plaas"Wat tien keer meer kos as boerdery bo die grond kan produseer. Diepplase is 'n voorbeeld van hoe die nuutste golf van slim stede lyk: om mense eerste te stel deur te fokus op die oplossing van stedelike probleme en die verbetering van bestaande infrastruktuur, eerder as om blink nuwe geboue te skep.
Hierdie slim stede lyk niks soos wetenskapfiksie nie. Trouens, die slanke, futuristiese visioene wat dikwels gebruik word om slim stede te bevorder, is geneig vervreem inwoners. Geïsoleerde hoë-tegnologie geboue, strate of stede kan sosiale ongelykheid bevorder, en selfs gratis WiFi en fiets-deelskemas hoofsaaklik baat die welvarende.
Dus, in plaas van om lintverlagingsgeleenthede in stadsentrums, beplanners, gemeenskapsleiers en navorsers te ontmoet, kom mondelinge, maar ernstige kwessies aan bod, soos die verbetering van behuising van swak gehalte, die beveiliging van plaaslike voedselvoorrade en die oorgang na hernubare energie.
In my eie navorsingIn opdrag van die Britse Raad het ek gekyk na hoe nuwe projekte en vennootskappe met universiteite in agt Europese stede die lewe beter vir inwoners maak deur die slim gebruik van tegnologie. Jy mag dalk reeds in 'n slim stad woon - hier is om uit te kyk.
Studente wat die kloof oorbrug. Andrés Gerlotti / Unsplash., EAT
Hierdie nuwe slim stede word gemeenskappe en universiteite betrokke, saam met groot maatskappye en stadsowerhede. Dit het gehelp om die fokus van slimstadsprojekte op die behoeftes van inwoners te verskuif. Tydens my onderhoude in stede in Europa - van Boekarest, Roemenië na Warskou, Pole en Zaragoza, Spanje - het ek gevind dat universiteitsstudente en navorsers 'n aktiewe rol daarin gespeel het, met inwoners gesels het en met stadsaal gewerk het om samewerking tussen burgers en plaaslike instellings.
Universiteite produseer 'n rykdom van kennis oor die soort probleme wat stede in die gesig staar, en daar is dikwels 'n behoefte om meer mense bewus te maak van nuwe navorsing, sodat hulle dit kan vorm, gebruik en opbou. In Milaan het die City School-inisiatief die gemeente Milaan en ses plaaslike universiteite bymekaar gebring om sake wat die stad in die gesig staar, te bespreek. Universiteite maak beurte om navorsing en aktiwiteite te vertoon, en stadsamptenare toets stedelike beleidsidee met kundiges.
Maar veral, gemeenskappe is nou deel van die gesprek. Die EU-befonds Sharing Cities-program, gelei deur stadsale en universiteite in Londen, Lissabon en Milaan, het die gejaagd doel om te bewys dat minstens die helfte van die 15,000-inwoners wat geraak word deur verbeteringe, aktief aan die proses deelgeneem het. As sodanig het stadsowerhede saam met inwoners gewerk om slimste stadstegnologieë te ontwerp en te implementeer, insluitend slim lanposte, energiebestuur en e-mobiliteit (slim parkering, motorverdeling, elektriese laaipunte, ensovoorts) - maar ook om te verseker dat hierdie veranderinge hulle werklik verbeter. woon.
Suksesvolle slimstadsprojekte meng dissiplines, wat kundiges bywoon in gedragsverandering saam met spesialiste in kunsmatige intelligensie en inligtingstegnologie. Interdissiplinêre werk kan rommelig en moeilik wees, dit kan langer neem en kan nie altyd werk nie - maar wanneer dit wel kan, kan dit werklike voordele vir stede meebring.
Byvoorbeeld, Nottingham City Council en Nottingham Trent University was deel van die Remourban regenerasie program, werk oor sektore met stede in Europa. Huise in die Nottingham-voorstad van Sneinton is opgegradeer met nuwe buitemure en vensters, 'n sonkrag en 'n moderne verwarmingstelsel - 'n proses wat net 'n paar dae duur.
Die gevolg is verbeterde isolasie en verminderde energierekeninge vir inwoners, maar ook beter openbare gesondheid: berekeninge stel voor daardie slegte behuising kos die Britse National Health Service (NHS) £ 1.4 miljard per jaar, en die verbetering van die gehalte van huise kan besoeke aan plaaslike dokters byna halfpad sny.
Darmstadt, Duitsland. Shutter.
Die Duitse stad Darmstadt het saam met burgers, universiteite, museums en besighede gewerk om te beplan vir die toekoms. Vir slim stadsprojekte wat deur inwoners omhels word, moet die voordele van nuwe tegnologie gebalanseer word teen die noodsaaklikheid om privaatheid en sekuriteitsbekommernisse te bestuur. Darmstadt het 'n etiese advieskomitee ingestel en het sterk klem op kuberveiligheid.
Die stad was onlangs gekroon wenner van die Duitse Digital City-kompetisie, en die munisipale regering werk nou saam met ander Duitse stede om te deel wat gewerk het.
Die nuwe golf van slim stede versprei verbeterings buite die middestad, met universiteite van Frankryk Ierland voer inisiatiewe om inwoners van omliggende gebiede op kampus te bring en hul kundigheid in plaaslike gemeenskappe te neem.
Byvoorbeeld, toe die Tegnologiese Universiteit Dublin en Dublin Stadsraad bymekaar gekom het ontwikkel 'n nuwe kampus In die ontworpe distrik Grangegorman het hulle dit oopgemaak vir die res van die stad. Die gemeenskap eet saam met die studente in die kantine, nuwe geboue hergebruik materiaal van die ou werf, hernieubare energie word plaaslik gestoor, met oormaat krag wat op die rooster vrygestel word. Die tekens in die kampus is dieselfde as die res van die stad, wat die kante tussen die universiteit en die stad.
Tegnologie kan 'n belangrike en dikwels deurslaggewende rol speel in die aanpak van stedelike probleme. Maar die slimstad van die toekoms word meer geneig om gedefinieer te word deur rustiger opgraderings aan bestaande infrastruktuur en nuwe vennootskappe wat inwoners beter verteenwoordig, as flitsende nuwe ontwikkelings wat op visioene van wetenskapfiksie lyk.