Pre Shave op waterbasis - Pre Shave - Verzorging - Jermyn Street
Taylor of Old Bond Street Pre-shave Gel Jermyn Street
Klantenscore: 9,4 / 10 op basis van 2730 beoordelingen paraguay | coetzeeblog
Posted by coetzee2014 in independencia, Mense, paraguay, villarrica, vriende
Of dit toe eintlik die moeite werd was, nou ja…….. Ons, het geweet, Saterdag, gaan dit duurder wees. Dit, hoofsaaklik, omdat daar gewoonlik, een of ander popgroep gaan wees, die aand en daarom die duurder toegang. Ons, kon nie vroeër die week, gaan nie en vir Sondag, is daar reën voorspel. Dus was dit Saterdagmiddag.
Ons, woon in die kleinste provinsie, departement, soos dit hier, bekend staan, Guaira. Elke departement, hou ‘n Expo. Om een of ander rede, is hier nooit ‘n Expo gehou nie. Vanjaar, verlede week, was dit die derde Expo Guaira. Aangesien, ek nie meer direk by boerdery betrokke is nie, kom ek selde meer by sulke plekke. Die ou verskoning, geld nog steeds. As jy by een was, hoef jy eers weer oor 5-6 jaar, dit, by te woon, maar toe gevoel, aangesien, dit so naby is, wil ons ‘n keer gaan loer.
6 km,van die provinsiale hoofstad, Villarrica, op die plaas, estancia, van die familie Sosa, word die Expo, nou gehou. Gou, het ons besef, dat ons dalk ons tyd en geld, beter kon spandeer.’n Klompie motorhandelaars, die gewone stalletjies, baie, met Sjaainies Shiet, die orgidee en vetplantjies, is altyd mooi. Diere, mooi, vetgevoer, niks so mooi soos mieliemeel nie, maar groot ontnugtering, vir die kopers, van daardie ronde, dik bulle. Skaap, seker maar dieselfde. Dorpers, Texels en Hampshire Down en tot Boerbokke.
Met die uitgaan, ‘n lekker draairoomys. By die nabetragting, besluit die vriende, wat saam was. Ons, sou baie beter nut van ons geld gehad het, want daarmee, kon ons ‘n goeie bottel Whiskey en sappige steak gekoop en dit genuttig het, maar daar sou nie draairoomys wees nie. Sondag, het dit toe nie gereën nie.
James of te wel Jaime
Posted by coetzee2014 in Mense, paraguay
Die meeste, van ons aardlinge, is maar doodgewoon, soos ek en jy. Doen ons daaglikse take en kan seker beskou word, as effe vervelig. Dan, op ‘n dag, kruis jou pad, die van iemand, na ‘n rukkie, kom jy agter, dat hierdie persoon, anders is, as ons vales. Ek dink terug, my standerd agt, Latyn. Rara Avis. ‘n Rare bird. Nou nie, dat hierdie mense, op die oog af, van ons verskil nie maar na ‘n kort gesels, besef jy, hulle is heeltemal anders en dit meer gepas is, om te luister en van hulle meerdere kennis te geniet.
Jaime of te wel, James Wright, en my verbintenis, kom van 1994 af. Dit is aand, en ons is op ‘n bus, oppad na die Chaco, die westelike deel van Paraguay. Stiknag donker, platter as plat, daardie deel. Die Spaans, nog baie beroerd., ons het pas hier geland. Ons weet, dat ons by Los Pioneros, moet afklim, om ons vriende, die Welmans, te besoek. Ek probeer die busbestuurder, se assistent, verduidelik, dat ons daar, wil afklim. Rampspoedig. Verskyn daar, ‘n rysige gestalte, agter my en hy begin Engels praat. ‘n Engel, wat Engels praat en hy verduidelik, ons is nog nie daar nie, maar hy, die assistent, weet en sal onthou. Natuurlik, hou die gesels aan, tot ons moet afklim. Die kontak, was gemaak en het behoue gebly. Die afgelope tyd, sien ons mekaar redelik gereeld en elke keer, ‘n aangename ondervinding. Sy goeie vrou, Martha, het gehelp, om ons gemeenskaplike vriend, Bernard, te versorg, gedurende sy laaste dae. Sy verdien, ‘n medalje en ‘n blog. Hierdie blog, gaan oor haar pleegouers, die Jonese. https://coetzeeblog.wordpress.com/2008/11/06/die-jonese/
Die jong James, wou nie ingehok, wees nie. Die ouderdom, van 13 jaar sien hom, in sy eerste beroep. Melker, van 40 koeie. Hy noem, dat hulle nie soveel melk gegee het, as sommige van vandag se kuddes nie. Vir vier maande, kon hy dit doen. Die loon, 3200 Guaranies per maand. Daarna, is hy saam met sy pa, indiens geneem, deur ‘n Amerikaanse houtmagnaat, Stanley Diefendahl. Hy, het destyds 21000 ha besit en James se pa moes die bome merk, wat gesaag moes word. Hy, James, moes hulle meet en dan die berekening maak, hoeveel kubieke meter hout, daar in elke stam was. Die goeie salaris, van 10000 Guaranies per maand. In vandag se geldwaarde, n mooi Hamburger se prys. Vir ongeveer 2 en ‘n half jaar, het hy saam met sy ouers, hierdie werk verrig en intussen ook alles gelees, wat hy in die hande kon kry. Veral, oor die geskiedenis van Paraguay. Min mense, kan vandag, hom daaroor, iets leer.
Daarna vertrek hy, alleen, na die Chaco. ‘n Indiaan, Feliciano, neem hom onder sy vlerk. Leer hom alles, van die spesefieke stam se kultuur en tradisies. Hy het sy geld verdien met die skiet van kaaimans (of is dit kaaimanne?) en die verkoop van hulle velle. Die vang en verkoop van wilde perde en wilde beeste en die span van draad. Gedurende sy verblyf daar, het hy vier maande lank, stoksielalleen, te perd, daardie, soos dit destyds bekend gestaan het, groen hel, deurkruis. Die doel, was om met niemand te praat nie.
Daarna,het hy suksesvol, verskeie estancias (beesplase) bestuur. Deesdae vervaardig hy organies bokmelkkaas, vryloop hoenders en eiers, waarvoor, daar ‘n baie goeie mark is, hier in die Ooste van Paraguay. Ek,verstom my steeds aan daardie geheue. Noem ‘n geleentheid en hy weet van wie, waar en wanneer, wat ons nuwe land, ken. ‘n Merkwaardige man, met ‘n brein soos min, wat die lewe leef.
Pssst, hy het my herinner aan daardie eerste ontmoeting. Ek het hom nie, die presiese datum gevra nie, maar ek is seker, hy sou my sê.
braai, kultuur, weber
Dit, was die jaar 1988, kry ek en die vrou van die huis, gelyk geelsug. Nare siekte. Alle siektes is seker maar naar. Paar dae in die hospitaal en daarna, dr Engelbrecht, baie ernstig. Jy, moet eintlik, ses weke in die bed bly en jou baie stil gedra, die lewer, jy weet.. Natuurlik, word sy opdrag, uitgevoer, maar wat is daar te doen, behalwe lees en TV kyk. Destyds, was daar, een of ander middag, ‘n buitelug program, lankal, die naam, vergeet. Daar besing hulle, die wonderlike eienskappe, van die Weberbraaier. Nog onbekend in SA. Die geskiedenis, van my braaiery, hoewel baie lief om te braai, was dat my familie en vriende altyd, ‘n bespotting gemaak het, van my toerusting. Primitief, het iemand, dit genoem. Let wel, niemand, het ooit honger gehad of te laat geeet nie. Net daar, is die besluit geneem. Die eerste een wat ek raakloop, die koop ek.
Baie kilogram vleis, is suksesvol, op daardie Weber gebraai en dit was die einde van die bespotting en goed, vir die selfbeeld, wat aanflarde was. Die heerlikste skaapboud, later, my spesialiteit. Die foto, van die laaste boud, by die kinders in Dubai. Met ons trek, omtrent, die eerste, wat in die vraghouer gepak is. ‘n Jaar of wat, na ons aankoms, kry ons besoek, van ‘n paar Weskusmense, onder andere Zirk Bergh, wat later, om heeltemal die verkeerde rede, bekend geword het. Hy, het besluit, om nog ‘n maand hier te kuier. Elke aand, het hy kampvuur, in die braaier gemaak en so my Weber verwoes. RIV Zirk.
Geen Webers, hier beskikbaar nie. Baie, baie ander modelle. Ongeveer, ‘n jaar gelede, vang my oog ‘n namaaksel van ‘n Weber, in ons Superseis supermark en ook teen ‘n goeie afslag. Selfde middag, met die aanmekaarsit, die besef, hierdie, is ‘n baie swak Sjinese namaaksel. Die (Ons) rekenaarman, die Brasileiro, Mauro, sou dit, in omtrent die somtotaal, van sy Engels, as Sjaainies Shiet, beskryf. Vir daardie afslagprys, kon ek seker nie beter verwag nie.
Die ou braaiertjie, doen sy ding, maar sy leeftyd sal seker binne ‘n paar maande om wees. Die ou roostertjies, nie veel dikker as ‘n hekelnaald nie, die res se verf, baie afgeskilfer. Geen ennamel, soos die regte Weber nie. Nou weet ek hoekom hulle daardie pryse het.
Goedkoop koop, is eintlik duur koop, maar wat maak mens, as daar niks anders beskikbaar is nie. Ek jok, daar is baie ander beskikbaar, maar nie Weber nie.
31 Saterdag Aug 2019
Posted by coetzee2014 in independencia, paraguay, water
Water is lewe, dalk ‘n geykte uitdrukking, maar saam met ‘n paar ander noodsaaklikhede, is dit steeds waar. In Julie 2008, het ek die blog geskryf, oor ons huis se put en die skoonmaak, kyk onder aan hierdie blog. Soms, duik omstandighede op, waar ‘n meer standhoudende en sterker water nodig is. Dan gaan dit oor ‘n waterwyser, ‘n mikstok, baie, in SA, het geglo, dit moet van ‘n bloubos afkomstig wees, of van koperdraad of ander loop met ‘n bottel op die hand en daar waar hy omval, is die aar. Nie altyd, waar dit gerieflik is nie, maar die dankbaarheid as daar goeie water is, maak dit ‘n nietigheid. Hier, nie so nie. Slaan die pen en daar sal jy water kry. Diepte, kan dalk verskil, afhangende van jou hoogte.
Hierdie deel van die wêreld, is baie gelukkig, volgens die Googlekaart, is die tweede grootste, onderaardse varswatermeer, die acuifer Guarani, hier geleë. ‘n Groot deel van Brasilië, Paraguay, Uruguay en Argentinië, het vars water onder hul oppervlaktes beskikbaar. Dit beslaan ongeveer 1200 miljoen vierkante kilometer. Vanaf 50 meter, tot wie weet hoe diep. Om dit effe in perspektief te stel, dit is, genoeg water, om ‘n wêreldbevolking, van 7 biljoen mense, vir 200 jaar van drinkwater te voorsien.
Die dogter van die huis, bedryf ‘n redelike varkboerdery van 140 teeldiere, wat beteken dat daar pal ongeveer 1200+ diere is, wat heelwat water benodig vir skoonmaak en drinkwater. Hulle put, kon duidelik nie meer die pyp rook nie en gevolglik, moes daar geboor word. Wat ‘n plesier, om hier te boor. Ongeveer half agt, het die Deutz enjin begin dreun, dieselfde formasie, geen ysterklip, niks. Ongeveer om12:00 spoeg hy goeie water, 60 meter, en hulle besluit om te gaan tot 100 meter. Toe, is hulle tevrede en reken 40 000 liter per uur. Oorgenoeg. Vra ek Ruben, die boorman, wat is die diepste, wat julle gegaan het, Verlede week, soos die kraaivlieg, ongeveer 14 km van hier, het ons 220 meter, in ‘n dag en ‘n half gedoen en baie water gekry.
Ek dink oorlede oom Maan, die legendariese boorman van Smithfield, sou dit hier geniet het. Die Dreyerstampboor, geen probleem met ysterklip en ander harde formasies nie. Water en genoeg, slag vir slag. Geen droeë gate nie. Monica Haddad, ek het jou foto gesteel, van die buurman, se boordery.
Dink, iemand wat werklik, kan waterwys, sal ‘n miljoener wees, maar nie hier nie.