Chloe's Giant Tumor: Wat is hierdie klop op my hond? | Troeteldiere Huishouding
Chloe was 'n lieflike 12-jarige Italiaanse windhond, wat volgens haar voogde 'n paar maande lank 'n massa tussen haar rugpote gehad het.
Omdat die massa aanvanklik geen probleme veroorsaak het nie, het die voogde nie gedink dit was 'n groot probleem nie. Daarbenewens was hulle bekommerd dat hulle 'n 12-jarige hond onder narkose moes plaas om die massa te verwyder. Ongelukkig het wag nie Chloe gehelp nie. Uiteindelik het die massa haar begin pla: sy het moeite gehad om te loop.
Intussen het die massa die grootte van 'n pomelo bereik. Om dit in perspektief te stel, het Chloe ongeveer 12 pond geweeg.
Chloe se familie veearts het verskeie fyn naald aspirate gedoen om te probeer bepaal hoe sleg die massa was. Elke toets is egter as onbetwisbaar beskou. Dit beteken dat daar ook nie genoeg selle in die monsters was nie, of dat die selle te beskadig was om 'n diagnose te maak. Maar my kollega se vermoede, gegewe die grootte en die stewigheid van die massa, was dat dit 'n vorm van kanker was.
Nadat Chloe na my verwys is vir chirurgie, het ek die voogde van harte gedink om seker te maak dat hulle die feite van narkose en operasie verstaan. Klik hier om te leer oor die talle misnomers rondom narkose.
Ek het verduidelik dat ons niks van die finale diagnose kon aanvaar nie. Ons het gepraat oor die moontlikheid om biopsies te neem voor operasie, wat sedasie en bykomende uitgawes benodig. Die voogde se filosofie was dat die massa in elk geval moes afkom, dus was 'n biopsie nie nodig nie. Hulle wou net hierdie lelike tumor kry om hul hond te help. En so het ons Chloe na die operasie geneem.
Toe die verpleegsters en ander dokters in die praktyk die massa gesien het, het hulle almal geskree en gesê hoe groot en ferm dit was, hoe hartseer is dit dat hierdie arme hond kanker het en hoe uitdagend die operasie sou wees. Die een was daarvan oortuig dat die massa vol vloeistof was. 'N Ander was seker dat dit kankeragtig was.
Die massa was stewig vasgebind tussen die agterpote, wat uitstrek na die maag en groei langs die linker, binne-bobeen. Dit was werklik groot in vergelyking met die arme Chloe se brose beenbeen. Dit het werklik groteske verhoudings bereik.
Ek probeer om die kommentaar te ignoreer en bly vol vertroue dat ek die massa kan verwyder en die regte ding vir my pasiënt kan doen. Ek het begin om deur verskeie opsies te gaan om die operasie uit te voer.
Sonder om in grafiese besonderhede te gaan, het ek die massa begin verwyder. Tot my verbasing het dit vinnig verskyn dat die hele massa met vetterige weefsel gevul is. Met ander woorde, daar was 'n ordentlike kans dat hierdie massa 'n goedaardige vetterige tumor was (bv. 'N lipoom). Tog was dit die laaste moontlikheid vir almal se gedagtes.
Ons het die vel van die maag en die linkerbeenbeen gerekonstrueer op 'n manier wat alles aan die einde van die operasie behoorlik kosmeties lyk. Chloe, ten spyte van haar gevorderde ouderdom, het wakker geword van haar narkose.
Die massa, wat ongeveer 2 pond geweeg het (onthou, Chloe weeg sowat 12 pond), is vir analise na die laboratorium gestuur. Nou moes ons geduldig wag vir die resultate vir ongeveer 'n week.
Chloe het huis toe gegaan met instruksies om 'n plastiekkegel om haar kop te dra om te voorkom dat sy by die steke lek. Sy moes vir drie weke baie stil bly. Sy het vir een week huis toe gegaan op antibiotika en pynmedikasie.
Op die skedule, 'n week na die operasie, het die biopsie-uitslae teruggekom. En seker genoeg het die patoloog die diagnose van 'n goedaardige vetterige tumor genoem lipoma bevestig ('n heeltemal onverwagte finale uitslag).
Hierdie suksesvolle storie is 'n groot herinnering om nie na gevolgtrekkings te spring nie.
Ons het sulke geweldige vordering gemaak in narkose protokolle, dat ons nou prosedures veilig kan uitvoer by ouer pasiënte (soms baie siek) en tog veilig wakker word nadat hulle tande skoongemaak het of operasies uitgevoer het. Chloe was anders gesond, en haar bloedwerk lyk goed vir 'n 12-jarige.
Dit is moeilik om die werklike diagnose van 'n massa te voorspel net deur dit na te kyk of te voel. Ons mag dalk 'n slinkse vermoede of 'n sterk oortuiging hê, maar as ons nederig bly, moet ons erken dat ons net nie weet nie.
Die enigste manier om akkuraat te voorspel wat 'n massa is om óf biopsie dit voor die operasie, of stuur die tumor na die laboratorium na die operasie. Enigiets anders is spekulasie.
Dit is so belangrik om elke massa na die laboratorium te stuur vir analise. Die idee is dat indien die gewas kwaadaardig is (dws kankeragtig), daar ander behandelings kan wees wat jou troeteldier buite die operasie kan help. As die gewas goedaardig is (of nie-kankeragtig), dan is dit wonderlike inligting wat ons nodig het om u te kan gee vir gemoedsrus.
Chloe se voogde was baie gelukkig dat ons uitstekende resultate kon behaal. Dit was duidelik dat Chloe ook gelukkig was: sy het moeite gehad om met 'n reuse massa tussen haar agterpote te loop, tot 'n heeltemal skoon gesondheidsrekening.