Enige soort narratiewe film bied ’n besondere wêreld aan die kyker. Dit is ’n fiktiewe wêreld, op verskillende maniere verwyder van ons onmiddellike wêreld, maar wanneer ’n uitspraak oor ’n film se realisme gemaak word, kan dit slegs gedoen word deur die ooreenkoms tussen die film en die wêreld van die kyker in ag te neem. Hierdie artikel kyk na die implikasies wat film se fiktiewe status op die gesprek rondom realisme het en hou verder ’n plan voor waarvolgens daar sin gemaak kan word van ’n ontmoeting tussen fiktiewe en oënskynlik aktuele entiteite. Outentisiteit (authenticité) is ’n begrip wat in die werk van die filmdenker André Bazin voorkom. Dit is verwant aan realisme, maar betrek ook die produksieproses van die film, en in die lig van beide hierdie terme sal die huidige artikel die moontlikheid van outentieke voorstellings van die aktuele wêreld ondersoek deur onder andere ook te verwys na die herskepping van ware gebeure in die konteks van ’n fiktiewe teks. Who Framed Roger Rabbit, ’n film wat aan die kyker ’n wêreld voorhou wat sowel akteurs as tekenprente bevat waarin albei groepe karakters oënskynlik dieselfde soort bestaan voer (met ander woorde, in die film is hulle ewe werklik) sal gebruik word om begrippe soos moontlikheid, realisme en outentisiteit binne die konteks van hedendaagse filmtegnieke te ondersoek.