December | 2015 | Bo-Karoo
Posted on December 20, 2015 by Leonette Smit
Die weervoorspelling is ons nie goedgesind nie. Daar's niks in die vooruitsig nie. Dis net hitte en waarskuwings teen brandgevaar vanweë hoë temperature en sterk winde. Ons soek tekens.
Net die warm westewind woed weer heeldag oor hierdie dorre aarde.
Die natuur praat ook nie. Die noorsbome blom nie. Slange en skilpaaie loop nog nie. Daar's nog nie 'n geluidjie van die gys, 'n kakiesprinkaan, nie. Geen teken van spinnekoppe wat verskyn nie. Miere skarrel nog nie rond nie.
Net die westewind woed onverpoos oor die vlaktes.
Warrelwinde maak torinkies boontoe. Party mense beweer dis 'n goeie teken – daar's beweging in die lug. Ander verdoem dit – dis net 'n teken van hoe dor die aarde geword het.
Die westewind waai stofwolke straataf.
"Die veld is dood" beweer iemand. Mens sien nie 'n motjie om die ligte of teen die ruite fladder nie. Dis net die swart perdebyagtige insekte wat almal verpes. Klink soos 'n scrambler-enjin soos wat hulle oor die kerkgangers se koppe swiep waar hulle deur die oop deure na binne vlieg. Soek hulle water in die doopvond?
Die westewind ruk aan die kerkdeure.
Daar's nie 'n koggelmander wat afbeweeg grond toe nie. Hulle sit hoog op 'n klip of 'n droë tak en tuur noordwaarts. As daar reën op pad is, beweeg hulle grond toe om te begin eiers lê.
Maar nee, dis net die westewind wat voortwoed.
Die maan groei. Daar's geen teken van vogtigheid in die lug wat die maan wollerig laat lyk nie. Nie 'n koringkriek wat gil in die stil naglug nie. Net die warm beddegoed wat slaap bemoeilik al staan al die deure en venster oop.
Totdat die westewind vroegoggend opsteek en ons weer vensters en deure dig moet sluit teen stof.
Niemand kla oor 'n ou rugbybesering wat begin pla nie. Die waterkraffie langs my bed se lip is droog as ek opstaan – nie 'n ou druppeltjie water wat deur die nag gekondenseer het nie. By die De Bruyns het die tarentale se roep nog nie verander nie. Hulle maak nog steeds dieselfde geluid as gister en verlede week. Verlede maand.
Die vlag voor die polisiestasie wys weer, soos elke dag, oos.
Daar's nie wolke wat uier stoot nie. Daar's nie molle wat hopies grond begin opstoot nie. Tydens my oggendstappie is daar wel orals varsgegroude gate soos wat nagdierjies soek na wortels of kos in die dorre aarde. As die son verrys begin die lug beweeg.
Maar gou draai die wind wes en hou koers.
Daar's 'n enkele by wat soek na 'n waterdruppel aan die buitekraan. Maar geen teken van swerms bye wat soek na holtes om in nes te maak nie.
Al wat loei is die westewind.
Die wit dampspore van vliegtuie hoog in die lug was lanklaas sigbaar. Die Slikdam anderkant die pad, waar daar twee weke gelede nog mooi watervoëls was, is net 'n droë soutpan. Ek wonder waar is die rooipoot-elsies nou heen. Met ons eerste besoek aan Vanwyksvlei in Augustus, was daar nog baie water in die Vanwyksvleidam. Nou is daar nie meer 'n druppel nie.
Die westewind dra geen geur van groot waters nie.
Die wind moet drie dae oos hou. Wolke moet uit die noorde oor Krismiskop aankom. Lammers moet begin bokspring. Die maan moet water gooi.
Maar die wind hou wes.
Die bale voer wat by die koöperasie aankom is uitverkoop lank voor die laaste bakkie gelaai is. Wanneer gaan die reëns dan kom? Hoe lank nog?
" As julle volgens my reëls lewe, my gebooie gehoorsaam en daarvolgens lewe, sal Ek dit betyds laat reën sodat die lande oeste sal lewer en die bome vrugte sal dra,…" Lev. 26:4