Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt op 27 Junie 2010
Die Brief aan die Efesiërs – 26 (Ons Geestelike Geveg - 06) 
Paulus noem vir ons in v.15 die derde stuk van die Soldaat van Christus se gevegsmondering, nl. die bereidheid om die evangelie van vrede te verkondig as skoene aan die voete. Die beeld wat Paulus hier gebruik, is dié van die gevegstewel van 'n Romeinse soldaat, genaamd 'n "caliga". Dit was 'n oop-toon-stewel van leer, met bande wat om die enkels en skene vasgemaak was en met 'n klomp klinknaels, of metaal knobbels aan die onderkant op die sool. Hierdie was nie skoene om mee te hardloop nie, maar om mee voort te beur – nie omdraai nie; nie terug hardloop nie, maar steeds in die woorde van die leuse van my ou Hoërskool op Aliwal-Noord – "Audentior Ito" – steeds dapper vorentoe. Hierdie stewels was spesifiek gemaak om voort te marsjeer – die vyand tegemoet. Hierdie stewels is egter verder ook so gemaak dat dit nie kon gly nie en was ideaal vir hand-tot-hand gevegte. Ons moet dus ook "caliga"- stewels aan die voete hê wat tekenend daarvan is dat ons gereed is en dat ons stewig geplant staan, maar dat ons ook moedig en doelgerig vorentoe beweeg.
3. DIE EVANGELIE VAN VREDE:
Kom ons kyk in meer besonderheid na v.15 ~ ...die bereidheid om die evangelie van vrede te verkondig as skoene aan die voete. Paulus sê hier dat ons voete bedek moet wees met bereidheid. Dit is belangrik dat ons presies sal verstaan wat hierdie woord "bereidheid" regtig beteken. In die oorspronklike teks bedoel dit eenvoudig, "om gereed te wees vir...", of "om toegerus te wees met...". Letterlik staan daar dus, dat jou voete gereed gemaak moet word, of bereid moet wees en wel deur dit met die regte skoeisel of skoene te bedek. Ons vind hierdie selfde uitdrukking ook in Titus 3:1 ~ Herinner die mense nadruklik daaraan dat hulle hulle aan owerheid en gesag moet onderwerp, daaraan gehoorsaam moet wees en bereid moet wees om alles te doen wat goed is. Die gedagte hier, is dus om gereed te wees; om voorbereid te wees; om toegerus te wees. Ons voete moet dus behoorlik toegerus wees vir die geveg.
Baie mense en kommentators, interpreteer hierdie vers asof die gelowige gereed en bereid moet wees om die evangelieboodskap van vrede te gaan verkondig. Hulle kry hierdie gedagte uit Rom.10:15, waar Jes.52:7 aangehaal word ~ En hoe kan iemand preek as hy nie gestuur is nie? En dan veral hierdie gedeelte ~ Daar staan ook geskrywe: "Hoe wonderlik klink die voetstappe van dié wat die goeie boodskap bring. En Jes.52:7 ~ Hoe wonderlik klink op die berge die voetstappe van hom wat die goeie boodskap bring, wat vrede aankondig, wat die goeie tyding bring, wat redding aankondig, wat vir Sion sê: "Jou God is Koning!" Daar bestaan geen twyfel daaroor dat die Evangelie van Vrede verkondig moet word en dit wat Rom.10 dan ook vir ons sê, maar dit is nié wat Ef.6:15 van praat nie. Ef.6 het niks met prediking of evangelisasie te doen nie.
Wat is die heel eerste woord in v.14? Bly. Dit gaan dus oor staan en nie gaan nie. Die punt in hierdie gedeelte en die konteks waarin hierdie vers geskryf is, gaan dus nie daaroor dat ons die evangelieboodskap aan 'n ongelowige wêreld moet verkondig nie, maar om die satan te weerstaan en teen hom te veg. Dit gaan dus oor die konflik waarin ons as gelowiges gewikkel is. Hierdie gedagte word beskryf in 1Kor.16:13a, waar daar staan ~ Wees waaksaam, staan vas in die geloof... Waarom? Ef.6:11b ~ sodat julle op julle pos kan bly.... Dit gaan dus alles oor "staan" en nie "gaan" nie.
Kom ons kyk ook na die uitdrukking die evangelie van vrede. Die woord "Evangelie" beteken "Goeie Nuus". En "vrede" beteken "vrede". Dit is dus die "Goeie Nuus van Vrede". En wat is hierdie "Goeie Nuus van Vrede"? Ons vind die antwoord hierop in Rom.5:6-9 ~ Toe ons nog magteloos was, het Christus immers reeds op die bestemde tyd vir goddeloses gesterwe. 7 'n Mens gee tog nie sommer jou lewe prys nie, selfs nie vir 'n regverdige nie. Ja tog, vir 'n goeie mens sal iemand miskien nog die moed hê om te sterwe. (Geen mens sal in die plek van 'n slegte of onregverdige mens wil sterf nie. Die implikasie in v.6 is dus dat ons swak is en in v.8 is die implikasie dat ons nie geregverdig is nie – niemand anders sal dus in ons plek wil sterf nie – en dan kom v.8) 8Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was. 9 Aangesien ons nou vrygespreek is op grond van sy versoeningsdood, staan dit soveel vaster dat ons deur Hom ook van die straf van God gered sal word. Uit hierdie verse kry ons dus 'n pragtige definisie van die mens. Vers 6 – hy is swak; v.7 – onregverdig en sleg; v.8 – vol sonde; v.9 – ongeregverdig, ongered en 'n voorwerp van God se toorn. Dít is wie die mens is! En die somtotaal van dit alles vind ons in v.10 ~ ...toe ons nog vyande was.... Ons is dus vyande van God en daarom die voorwerp van God se oordele en toorn. In wese is die mens en God dus aan twee verskillende kante. Moet dus nie toelaat dat enige iemand vir jou vertel dat God die Vader van alle mense is nie en dat Hy lief is vir alle mense en almal verduur of dat alle mense deel is van God se familie nie. Hoor wat sê Neh.1:8b ~ As julle ontrou is, sal Ek julle onder die volke verstrooi. Omdat God heilig is, is Hy dus ook 'n God van wraak en 'n God van reg en geregtigheid. Indien die mens dus vyand van God is, sal hy die wraak en oordele van God beleef. En dit is presies wat aan die gang is – daar bestaan vyandskap tussen God en die mens.
Wat het God egter gedoen om hierdie situasie te verander? Kom ons kyk weer na verse 6-8 ~ Toe ons nog magteloos was, het Christus immers reeds op die bestemde tyd vir goddeloses gesterwe. 7 'n Mens gee tog nie sommer jou lewe prys nie, selfs nie vir 'n regverdige nie. Ja tog, vir 'n goeie mens sal iemand miskien nog die moed hê om te sterwe. 8 Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was. God sê dus dat die mens, 'n vyand van Hom is, maar dat Hy dit regstel deur Christus se soendood en dan gaan Hy in v.9-10 voort deur van diegene wat in Christus Jesus glo, die volgende te sê ~ Aangesien ons nou vrygespreek is op grond van sy versoeningsdood, staan dit soveel vaster dat ons deur Hom ook van die straf van God gered sal word. 10 Aangesien ons, toe ons nog vyande was, deur die dood van sy Seun met God versoen is, staan dit soveel vaster dat ons, noudat ons versoen is, deur die lewe van sy Seun gered sal word.
Wat is die evangelie dus? Die mens was gewikkel in 'n "oorlog" teen God, maar Christus Jesus het vrede tussen God en Sy uitverkorenes bewerkstellig – dít is die evangelie van vrede.
Kom ons gaan terug na Rom.5:1 ~ God het ons dan nou vrygespreek deurdat ons glo. Daarom is daar nou vrede tussen ons en God deur ons Here Jesus Christus. Dit wat hier staan – dít is die evangelie. Voor Jesus se soendood aan die kruis, het God en die mens weerskante van mekaar gestaan het – onthou, Jesus het gesê ~ As jy nie vir My is nie, is jy teen My. In die boek van Openbaring lees ons dat God sal kom en teen ons sal veg met die swaard wat in Sy mond is, Die mens is dus 'n vyand van God, maar Christus het vrede 'n realiteit kom maak. Die Goeie Nuus is dat ons in vrede staan met God. Ons en God is nie meer aan teenoorgestelde kante nie – ons is nou aan dieselfde kant! Ons is herenig met Hom! God is dus nou aan my kant en dít is die evangelie!
Wat beteken dit alles? Dit beteken dat ek as verloste in Christus Jesus, die volgende kan sê: Kyk, Satan, jy kan maar kom met al die magte tot jou beskikking – ek het skoene aan my voete wat my so stewig in die grond vasanker, dat ek nie deur jou beweeg kan word nie en die rede hiervoor is omdat God aan my kant is. Dít is wat ons staande hou! As ek die satan met al sy magte op my eie sou aanpak, sal ek sonder twyfel verloor en soos verlede week gesê, bedroë daarvan afkom.
Kom ons kyk ter illustrasie na Joh.18:3-6 ~ Judas het toe die afdeling soldate gevat en die wagte in diens van die priesterhoofde en die Fariseërs en hulle het daar aangekom met lanterns en fakkels en wapens. 4 Omdat Jesus geweet het van alles wat oor Hom gaan kom, het Hy vorentoe gekom en vir hulle gevra: "Vir wie soek julle?" 5 "Jesus van Nasaret," antwoord hulle Hom. "Dit is Ek!" sê Hy toe vir hulle. Judas, sy verraaier, het ook daar by hulle gestaan. En dan veral vers 6 ~ 6Toe Jesus dan vir hulle sê: "Dit is Ek!" het hulle teruggedeins en op die grond neergeval. Toe Jesus praat, het die soldate geval soos domino-teëls. Net die noem van Sy Naam ("Dit is Ek!") het die hele afdeling soldate (ongeveer 500) op die grond laat val! Dit is waarskynlik waarom Simon Petrus sy swaard uitgepluk het en die slaaf van die hoëpriester se oor afgekap het (v.10), want hy het God se krag in aksie gesien – die krag wat aan hulle kant was en daarom het hy kans gesien vir hierdie oënskynlike oormag. Simon Petrus het hoogs waarskynlik ook nie vir die slaaf se oor gemik nie – hy wou waarskynlik sy kop afkap, want hy wou die hele Romeinse afdeling soldate aanval! Waar het hy die moed gekry om dit te doen? Hy het pas God se krag in aksie gesien! Hy het geweet Wie aan sy kant was!
Dink aan Rigters 6 waar die Here vir Gideon gesê het dat hy die Midianiete moes aanval en verslaan. Die vyand was geweldig baie in getal – hoor net hoe beskryf Rigters 7:12 hulle ~ Die Midianiete, die Amalekiete en die ander mense uit die ooste wat die vlakte ingeval het, was so baie soos sprinkane, en die kamele kon nie getel word nie. Hulle was so baie soos die sand aan die see. En omdat hulle so 'n oormag was, het Gideon 32 000 soldate byeen gekry om die opdrag uit te voer, maar God het vir hom gesê dat hy met net 300 soldate die magtige Midian sal verslaan – en boonop sê God vir hom, dat elke soldaat net 'n leë erdekruik saam moes neem! Dit klink alles só onmoontlik, veral nadat ons die volgende in Rigters 7:19-22 gelees het ~ Gideon en die honderd man by hom het tot by die onderpunt van die kamp gegaan. Dit was in die nag, aan die begin van die middelste wagaflos, en die wagte was net klaar omgeruil. Toe blaas Gideon-hulle die ramshorings en breek die erdekruike. 20 Al drie afdelings het dit gedoen: hulle het die fakkels in die linkerhand gehou en die ramshorings met die regterhand om dit te blaas. Toe roep hulle: "Die swaard van die Here en Gideon!" 21-22 Hulle het rondom die kamp gestaan, elkeen op sy pos. Toe die drie honderd man die ramshoring blaas, het die hele kamp op die vlug geslaan, hulle het geskreeu en gehardloop, en toe het die Here dit bewerk dat hulle mekaar daar in die kamp doodmaak. Die kamp se mense het gevlug tot by Bet-Sitta na Sereda se kant toe, tot by die grens van Abel-Megola naby Tabbat. Gideon het nie een oomblik getwyfel oor die "absurditeit" van die opdrag nie, want hy het geweet Wie aan sy kant was!
Petrus en Johannes het die Sanhedrin binne gegaan en sonder vrees gesê dat hulle nie omgee wat die Sanhedrin vir hulle sê nie, want hulle gaan nog steeds vir God aanbid – hulle het geweet Wie aan hulle kant was! Paulus het dieselfde gedoen, want hy het geweet Wie sy Hulpbron was. Net so kan ons ook sê dat die satan maar met al sy magte teen ons kan kom, want ons het geen vrees nie, omdat God aan ons kant is.
As gelowige is oorwinning beskikbaar in ons lewe. Daar is egter 'n paar voorwaardes aan so 'n oorwinning verbonde en daarom moet ons die volgende vrae vir onsself beantwoord:
· Wil ek regtig wen? Het ek m.a.w. die gordel van toewyding en verbintenis aan?
· Begeer ek om 'n heilige lewe te lei? Het ek derhalwe die borsharnas van geregtigheid aan?
· Is ek dapper in hierdie veldslag, omdat my voete stewig geplant is in vertroue op Hom wat aan my kant is?
As jy rond hardloop en twyfel aan God se krag, gaan jy beslis verloor, maar as jy "ja" kan antwoord op bg. drie vrae, dan is jy 'n wenner en gaan God opwindende dinge en revolusionêre dinge met jou en deur jou doen – tot Sy eer!
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 27 Junie 2010
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 3:29 PM
Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt op 20 Junie 2010
Die Brief aan die Efesiërs – 25 (Ons Geestelike Geveg - 05) 
Paulus beskryf vir ons in die tweede deel van vers 14, die tweede stuk van die gevegsmondering wat die soldaat van Christus moet aanhê in sy geveg teen die bose – hy sê ~ ons moet die vryspraak deur God as borsharnas aanhê. In die O.A.V. staan daar ~ ... met die borswapen van die geregtigheid aan (O.A.V.).
Gedurende die destydse Romeinse tydperk, het soldate 'n metaalstuk oor hul bolyf gedra. Hierdie metaalstuk het van die bokant van hul bobene, tot aan die onderkant van hul nekke gestrek. Hierdie borsharnas of borswapen het dus die maag en die bors of toraks beskerm en dit is presies ook wat daar in die Grieks staan, nl. "thorax".
Hierdie borsharnas het dus die organe beskerm teen die vyand se aanvalle met 'n kort handswaard.
Wanneer ons daaraan dink dat hierdie borsharnas die lewegewende organe van die liggaam en veral die hart, beskerm, is dit ook presies wat die borsharnas van geregtigheid doen.
Wanneer Paulus egter hier in v.14b verwys na God se vryspraak of geregtigheid (O.A.V.), moet ons sekerlik eers kyk na wat hierdie woord of uitdrukking beteken.
Eerstens moet ons besef dat geregtigheid, een van God se karaktereienskappe is. Ons kan God se geregtigheid as volg definieer: God se geregtigheid beteken dat God te alle tye optree in ooreenstemming met dit wat volkome reg is en God is in Sy totale wese self, die standaard waaraan geregtigheid gemeet word. God se geregtigheid is dus volmaak en volkome heilig, omdat God self, volmaak en volkome heilig is.
Toe Moses van God gepraat het, het hy in Deut.32:4 gesê ~ Hy is die Rots, sy werk is volmaak, alles wat Hy doen, is regverdig. Hy is die getroue God, sonder onreg, Hy is regverdig en betroubaar. In Gen.18:25 sê Abraham ~ Sal die regter van die hele aarde dan nie reg laat geskied nie? En God sê van Homself in Jes.45:19 ~ ...Ek is die HERE wat geregtigheid spreek, wat regte dinge verkondig. Die E.S.V. stel dit nog mooier en duideliker ~ I the Lord speak the truth; I declare what is right. Geparafraseer kan ons dus sê dat God nét die waarheid praat en Hý en Hý alleen bepaal wat reg en wat verkeerd is. God is dus die standaard – Hy bepaal wat geregtigheid dus is.
Omdat God heilig is, móét Hy dus sonde straf, anders tree Hy teenstrydig met Sy karaktereienskap van geregtigheid op. En omdat geen mens sondeloos kan optree nie, sou geen mens dus ongestraf kon bly nie en dit is juis daarom – omdat God sonde met die dood moet straf soos Hy in Genesis aan Adam beloof het (Gen.3:17-24) en omdat géén mens sondeloos kan leef nie, dat Hy uit Sy groot genade en liefde, Jesus Christus, Sy Seun as offer gestuur het om ons sonde vir ons te kom dra ~ Hierdeur het God getoon wat sy vryspraak behels: Hy het die sondes wat Hy voorheen in sy verdraagsaamheid tydelik ongestraf laat bly het, vergewe. Maar Hy het ook getoon wat sy vryspraak in die teenswoordige tyd behels: Hy oordeel regverdig deurdat Hy elkeen vryspreek wat in Jesus glo (Rom.3:25 -26).
'n Logiese vraag wat ons ook moet vra, n.a.v. hierdie definisie van God se geregtigheid, is: Wat is reg? M.a.w. wat is veronderstel om te gebeur en wat nie? Hierop kan ons 'n kort en bondige antwoord gee: Enige iets wat konformeer (of in ooreenstemming is) met God se karakter – dít is reg. God is dus die finale – nee, die enigste maatstaf van wat reg en verkeerd is! En as dit waar is (en dit is!), mag en kan géén mens ooit vir God voorskryf nie en kan en mag géén mens ooit vir God sê dat Hy onregverdig is nie en ook kan en mag géén mens, God dus ooit verwyt nie. Daarom dat Paulus in Rom.9:20-21 sê ~ Mens, wie is jy per slot van rekening dat jy met God wil redeneer? Hoe kan die maaksel vir sy maker sê: "Waarom het jy my so gemaak?" 21 Het die pottebakker nie die reg om uit dieselfde klomp klei iets besonders én iets alledaags te maak nie?
Dit is nou wel goed en reg dat ons vir mekaar sê wat geregtigheid en dan spesifiek God se geregtigheid beteken, maar as ons dan weer na v.14b kyk en ons sê in die lig van ons verduideliking dat ons God se standaard van wat reg en verkeerd is as borsharnas moet aantrek, maak dit tog nie heeltemal sin nie, want as ek 'n borsharnas aantrek wat vir die vyand sê: Kyk ek weet dat God geregtigheid is, en omdat Hy bepaal wat reg en verkeerd is, kan jy my maar skiet, dan gaan ek bedroë daarvan afkom, want die blote wete dat God geregtigheid is, gaan nie die vyand se "swaardhoue na my organe afweer nie". Ons moet dus verder kyk na wat God se geregtigheid vir ons beteken en hoe dit die vyand kan stuit.
Ons het reeds gesê dat die mens onvolmaak is en daarom sondig en derhalwe gestraf moet word deur God, omdat Hý heilig is en ons nie.
4. GOD SE TOEGESPITSTE GEREGTIGHEID:
Daar is egter 'n verdere en baie belangrike faset t.o.v. God se geregtigheid en dit is wat ons in die teologie noem, God se toegespitste geregtigheid ("imputed righteousness"). Daar word die eerste keer in Gen.15:6 na God se toegespitste geregtigheid verwys – ongelukkig sê die N.A.V. nie werklik wat hier met Abraham gebeur het nie. Die O.A.V. is egter baie meer korrek in sy vertaling wanneer dit sê ~ En hy het in die HERE geglo; en Hy het hom dit tot geregtigheid gereken. Wat dus hier staan, is dat Abraham in God geglo het en omdat hy in God geglo het, het God aan Abraham ook geregtigheid geskenk.
Wat beteken dit egter om geregtigheid te ontvang? Ons moet eerstens onthou dat Christus, die Tweede Persoon van die Goddelike Drie-Eenheid, ook God is en daarom ook geregtigheid is en derhalwe ook sonder sonde is.
Wanneer ons glo in Christus Jesus as Verlosser en ons word wederbaar, vind twee dinge plaas:
· Eerstens verklaar God dat ons geensins meer hoef te betaal vir ons sondeskuld nie – dit sluit alle sonde in – sonde van die verlede, die hede en die toekoms. Al ons sondeskuld is dus betaal. Nadat Paulus 'n lang argument gevoer het in sy Romeinebrief oor sonde in die gelowige se lewe, keer hy in hoofstuk 8 terug na die hooftema van die boek, deur in 8:1 te verklaar ~ Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie. Geen persoon, of mag, gesag, of gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, of enige bose gees in die lug, kan dus enige klag van veroordeling teen ons inbring nie. Daarom sê Paulus in Rom.8:33-34 ~ Wie kan die uitverkorenes van God aankla? God self spreek hulle vry. 34 Wie kan ons veroordeel? Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons.
· Wanneer God verklaar dat ons geen sondeskuld meer het nie, los dit nog steeds nie ons probleem op nie, want om vergifnis vir ons sonde te ontvang impliseer egter net dat ons op neutrale gronde met God staan – ons verkeer dus in dieselfde posisie as wat Adam was vóór die sondeval, toe hy op daardie stadium niks verkeerd, maar ook niks reg in God se oë gedoen het nie – hy was dus nie skuldig voor God nie, maar daar het ook nog niks gebeur om hom regverdig in God se oë te verklaar nie.
Hierdie eerste stap van ons regverdigverklaring as gelowiges kan dus as volg geïllustreer word:
Hier verteenwoordig die minus teken ons sonde wat namens ons volkome vergewe word, maar soos reeds gesê is dit nog steeds nie genoeg om God se guns te wen nie, want nou staan ons net in neutraliteit voor God.
Ons moet egter van 'n moreel neutrale punt, wegbeweeg na 'n posisie waar ons geregverdig staan voor God – 'n lewe van volmaakte gehoorsaamheid aan Hom dus. Ons nood kan dus as volg voorgestel word, waar ons morele neutraliteit verander moet word na 'n geregverdigde posisie voor God:
Hierdie tweede aspek of stap in ons reddingsproses, is dus noodsaaklik, sodat God ons meer as net neutraal in Sy gemoed kan verklaar, maar in werklikheid volkome geregverdig. Wat met Jesaja in Jes.61:10 gebeur het, is 'n pragtige beskrywing hiervan ~ ...want Hy het my beklee met die klere van heil, my in die mantel van geregtigheid gewikkel (O.A.V.).
Die vraag is nou: Hoe verkry ons hierdie regverdigverklaring van God as ons dan so volkome verdorwe is? Ons vind die antwoord o.a. in Rom.3:21-22 ~ MAAR nou is die geregtigheid (of die vryspraak soos wat die N.A.V. daarna verwys) van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, 22 die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo (O.A.V.). Ons ontvang hierdie regverdigverklaring, of regverdigmaking of vryspraak, slegs deur geloof in Jesus Christus. En wanneer hierdie regverdigmaking ons dan toegereken word, impliseer dit dus dat God die Vader, Christus se geregtigheid in ons sien en word ons dus volkome heilig verklaar.
Ons moet net in gedagte hou, dat Christus se geregtigheid wat ons toegereken word, altyd uit genade aan God se uitverkorenes geskenk word en dat ons dit nooit op eie meriete kan ontvang nie. Ons ontvang dit dus uit genade, op grond van ons geloof in Jesus Christus, wat gewerk word deur die Heilige Gees.
5. DIE BORSHARNAS:
Terug dan nou by die borsharnas. Indien ons nie beskik oor God se geregtigheid wat Hy ons toegereken het nie, kan niks ons red nie en beskik ons dus ook oor geen beskerming teen die bose nie. Maar, wanneer ons beskik oor God se geregtigheid beteken dit dat ons 'n regverdige en heilige lewe lei, waarteen die vyand geen beskuldigings kan inbring nie.
Wat word deur die borsharnas beskerm? Ek het vroeër gesê, dat dit die belangrikste lewegewende organe beskerm. En waaruit bestaan ons organe? Dit bestaan o.a. uit die hart en die longe wat noodsaaklik is vir lewe. Daarna volg al die ander organe wat in die buikholte geleë is. In die antieke tye het die mense geglo dat die organe die setel van emosie en van gevoelens en liefde was – dit is waarom ons nou praat van bv. "hartseer", of ek "wens van harte". Die Psalmdigter praat van die prikkeling in sy niere wanneer hy verontreg voel (Ps.73:21) en Jeremia weer verwys na sy ingewande as hy benoud voel (Jer.4:19).
In die lig hiervan en natuurlik ook vele ander teksverwysings, maar ook die feit dat Paulus weet dat gevoelens en emosies en ons denke en begeertes en ons gewete, ens. 'n baie prominente rol in ons lewens speel, dring hy daarop aan dat ons die borsharnas moet aantrek ten einde die bron van hierdie emosies en denke, ens. te beskerm. Paulus sê dit, want hy weet dat ook die satan weet dat ons denke en emosies, ens. 'n geweldig belangrike rol in ons lewe speel – daarom is dit nodig dat ons hierdie deel van ons menswees moet beskerm.
Die vyand maak misbruik van ons emosies en so dikwels ruk ons emosies hand uit en verloor ons perspektief. Die satan maak egter ook misbruik van ons gewete en saai hy verwarring in ons gemoed en kan ons nie altyd onderskei tussen wat reg en wat verkeerd is nie.
Ook misbruik die satan ons begeertes en ons wil. Daar is in beginsel niks verkeerd met gevoelens nie, maar dit word verkeerd wanneer die satan ons begeertes verander in onheilige, onaanvaarbare, mensgerigte, vleeslike, ens. begeertes. Baie, indien nie die meeste van die emosionele- en verhoudingsprobleme wat ons as gelowiges ervaar, spruit voort uit 'n gebrekkige heilige lewe. Baie van ons teleurstellings en ongelukkige omstandighede spruit voort uit ander mense se optrede, of gebrek aan optrede teenoor ons en wat ons dan op 'n onheilige wyse in ons gemoed en/of optrede hanteer. Dit spruit egter meestal voort uit onheilige lewens en onbeleide sondes in onsself. Die probleem is dus dat ons nie beskerm word deur die borsharnas van 'n heilige lewe nie.
Dit is dus noodsaaklik dat ons die sentrum van ons gevoelens en emosies en ons denke en begeertes en ons gewete, ens., moet beskerm, deur die borsharnas van geregtigheid aan te trek. Ek moet dus die sekuriteit van God se vergifnis hê, maar ook Sy toegespitste geregtigheid en wanneer dit die geval is, kan ek vir die satan sê dat ek vergewe is deur God en dat Hy, wanneer Hy na my kyk, Hy net die geregtigheid van Sy Seun wat my in totaliteit omspan, raaksien en dat ek daarom nie skuldig kan staan voor enige mens en allermins die satan nie – niemand en ook nie die satan kan my dus aankla van enige ongeregtigheid nie. Dit is waarom Rom.8:1 sê ~ Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie.
Die borsharnas van geregtigheid het ons dan gesien is simbool van my vergifnis en my toegespitste geregtigheid en wanneer dit in plek is, kan die satan en al sy bose magte niks teen my vermag nie. Daar is egter 'n voorwaarde wat hiermee gepaard gaan, want as ek nie hierdie borsharnas, stewig op sy plek het nie, gaan ek gewond word en die enigste manier om hierdie borsharnas aan te hou, is dat ek as geheiligde van God, 'n heilige lewe moet lei – daagliks – ek moet dus daagliks, God se regverdige karakter in en deur my denke en my lewe reflekteer. Ons gebed moet daagliks dié van Luk.22:42b wees ~ Laat nogtans nie my wil nie maar U wil geskied! En daarom ...(moet ons) nie aan hierdie sondige wêreld gelyk word nie, maar (ons moet toe-) laat (dat) God (ons) verander deur (ons) denke te vernuwe (Rom.12:2).
Dit is nie altyd maklik om 'n heilige lewe te lei nie, maar ons moet in gedagte hou, dat dit ook nie vir 'n soldaat maklik is om daardie swaar metaal borsharnas die hele tyd te dra nie. Wanneer die gewig van die borsharnas te swaar raak, is dit beter om voort te swoeg met die harnas steeds op sy plek, eerder as om dit af te haal en op die ou einde met 'n gapende wond in die borskas of die buik te sit.
Wanneer ons in Christus skuil en ons beklee is met Sy geregtigheid, kan geen vyandige swaard ons liggaam binnedring nie. Hou altyd vas aan jou redding; jou vergifnis; jou toegespitste geregtigheid – oordink dit; bid daaroor; dank God voortdurend daarvoor; lééf dit en herinner die vyand telkens daaraan wanneer jy sy aanslae beleef – staan vas in jou verlossing in Jesus Christus en die vyand sál dan van jou af wegvlug!
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 20 Junie 2010