'n Vrystaatse Boerevrou en haar trek. Mev. Adolf Eichhoff van die plaas Langlaagte, Boshof, en gesin op pad na die konsentrasiekamp by Norvalspont. Die seuntjie voor hou 'n Duitse vlag vas. Drie van die kinders is in die kamp dood.
'n ASPEK wat min aandag die afgelope eeu gekry het, is die aanhouding van Boerevroue buite die konsentrasiekampe. Hy het foto's onder oë gehad wat hy nooit geweet het bestaan nie, sê Raath.
Vroue-rebelle van Hofmeyr is op 'n oop veetrok na die Cradock-tronk vervoer en van hulle het weens blootstelling gesterf. Nog vroue is in die fort in Johannesburg aangehou.
Mev. Joubert, 'n asmalyer, is in die Paarl-tronk aangehou sonder 'n bed - bloot omdat sy aan die vroue kampe 'n brief geskryf het en daarvoor 'n vonnis van ses maande gekry het.
Vroue wat ballingskap verkies het, is na Portugal geïnterneer. Die reis per skip van Mosambiek was baie moeilik. Hy het 'n foto bekom van die vroue op die dek van die skip.
Dan was daar die vlugtende vroue wat die oorlog in die veld deurgebring het, soos mev. De la Rey. Hulle is deur die Britte gebombardeer.
``Dit is 'n stuk trauma wat deur die volks geheue afgesluit is,'' noem hy die groot swyging. Van die vroue het tot nege kinders in 'n kamp verloor.
Weens die oorlog se spoedige einde, het De Wet nie met die internasionale geding oor die misbruik van die Boerevroue- en kinders voortgegaan nie. Nóg 'n rede hoekom hy dink baie van hierdie getuienis nie vroeër na vore gekom het nie, is die baie sterk reaksie van die Britse jingo-pers sodra dit genoem is. Uitgewers het dus nie kans gesien om dit te publiseer nie.
Baie van die materiaal is uit die Fred Horak - versameling. Horak het as redakteur van die De Transvaal in 1903 gevra vroue moet hul ondervindings neerpen en aan hom stuur. Hy het egter nooit sover gekom om 'n gedenkboek te skryf nie. Mev. ds. Neethling, oorlewende van die vroue balling kamp in Pietermaritzburg, het ook stof vir 'n gedenkboek in 1915-'16 ingesamel.