Hoekom is soms aktiewe mense meer gewig as die aartappels
Geskryf deur Alex Johnstone
Beloon werk. gmstockstudio
Regerings vertel ons altyd om minder te eet en meer te oefen om gesonder te wees, maar dit bied 'n duidelike probleem. Om aktief te wees, kan jou honger maak, so daar is 'n risiko dat jy uiteindelik ekstra eet om te vergoed en meer gewig te gee as wanneer jy nooit eers in die bank was nie.
Dieetkundiges droom van die dag wanneer hulle diëte kan ontwerp vir mense waar hulle meer aktief is, maar word nie honger in die proses nie. Ongelukkig is dit moeiliker as wat jy dalk dink: ons soek nog steeds die meganisme wat bepaal hoe die energie wat ons bestee vertaal in ons vlak van eetlus. En soos ons sal sien, is dit glad nie die enigste ding wat hierdie gebied kompleks maak nie.
In 'n ideale wêreld sal die menslike liggaam bedraad wees om dadelik veranderinge in die hoeveelheid energie wat ons gebruik, op te spoor en ons dan die aptyt te gee om die regte hoeveelheid te eet om dit te balanseer. Ongelukkig: ons word almal twee of drie keer per dag honger, soms meer, ongeag wat ons opdaag. Ons liggame stel ook sterker seine oor ons eetlus vry wanneer ons nie genoeg geëet het as wanneer ons te veel geëet het nie. Hierdie swak daaglikse terugvoerverhouding help om te verduidelik hoekom vetsugtige mense steeds sterk gevoelens van honger ervaar - dit en al die goedkoop, kalorie-digte kos wat wyd beskikbaar is.
Mysteries van eetlus
Daar is baie wat ons nie verstaan ​​oor die effek van verhoogde aktiwiteit nie. Die meeste van ons verbrand verskillende hoeveelhede kalorieë op verskillende dae. Gimnasiumgangers het dae af, terwyl almal dae het waar hulle rond meer winkels rondloop, meer huiswerk doen of wat ookal.
Studies vind geen duidelike verband tussen hierdie variasies en die hoeveelheid voedsel wat die gemiddelde persoon op die betrokke dag verbruik nie. Maar dit is ook nie maklik om iets definitiefs te sê nie. Die meeste navorsing het gefokus op mense wat aërobiese oefening doen, en het gevind dat, terwyl sommige hoogs opgeleide en maer mense geneig is om die regte hoeveelheid te eet om te vergoed vir die ekstra kalorieë wat hulle verbrand, oorgewig mense is meer geneig om te eet.
Wat kan agter hierdie verskil lê? Een moontlikheid is dat fisiologiese prosesse verander in mense wat meer oefening doen. Byvoorbeeld, hul maaghormone kan vrygestel word in verskillende konsentrasies wanneer hulle eet, moontlik met betrekking tot hoeveel kos hulle benodig.
Een langstaande vraag, terugdateer sommige 60 jaar, is waar metabolisme in die prentjie pas. sommige belangrike werk gepubliseer in 2013 deur 'n span in Leeds, het bevind dat oorgewig mense honger en meer kalorieë verbruik as dunner mense. Sedert oorgewig mense het 'n hoër rus metaboliese tempo - die tempo waarteen die liggaam energie op die brand steek - die groep het voorgestel dat daar 'n verband bestaan ​​tussen hierdie koers en die grootte van etes wat mense eet. Die feit dat mense se rustende metaboliese koerse stabiel is, ongeag die skommelinge in die daaglikse oefening, kan help om te verduidelik hoekom oefenvlakke dikwels geen invloed het op hoeveel ons op dieselfde dag eet nie.
Tog beteken dit nie dat die rus metaboliese tempo eintlik bepaal hoeveel kos ons eet nie. Die span het voorgestel dat 'n persoon se liggaamsamestelling, spesifiek hul hoeveelheid spiermassa, hul metaboliese tempo sal beheer. As dit so is, kan die metaboliese tempo net as 'n tussenganger optree - die inligting oor liggaamsamestelling deur middel van hipotalamiese netwerke in die brein, wat geglo word om eetlus te beheer, te roeteer. Hoe dan ook, dit het nog verdere navorsing nodig.
Om te ondersoek wat gebeur in die werklike situasie, eerder as die lab omgewing, het ek mede-outeur a nuwe studie Dit kyk na wat gebeur met mense se kalorie-inname op dae wanneer hulle meer aktief is sonder om doelbewus oefening te doen. Dit kan enigiets wees van 'n reis na die tandarts na 'n dag op die strand saam met die kinders. Ons het gekyk na 242-individue - 114-mans en 128-vroue. Ons het gevind dat hul hoeveelheid aktiwiteit beïnvloed het hoeveel hulle geëet het, maar dat hul rustende metaboliese koerse ook hul aptyt beïnvloed het - met ander woorde, oorgewig mense het geneig om meer te eet.
Dit is nog 'n stap vorentoe om die verhouding tussen aktiwiteit en die kalorieë wat ons verteer, te verstaan. Maar moenie verwag dat dit vertaal word in 'n magiese formule om elkeen se verhouding met aktiwiteit en kos enige tyd gou te optimaliseer nie. Daar is baie veranderlikes wat skaars deur navorsers in ag geneem is. Die meeste werk is geneig om te fokus op wit mans van 20-30, byvoorbeeld, maar daar is bewyse dat vroue meer geneig is om te vergoed vir ekstra fisiese aktiwiteit deur te eet.
Eweneens is daar verskillende genetiese eienskappe waarskynlik belangrik. Sommige mense is byvoorbeeld fidgeties. Dan is daar verskille in mense se sielkunde en in watter mate hulle kos as 'n beloning gebruik. Mense wat verloor of gewig het, sal verskillende eetlusse hê vir mense wie se gewig stabiel is. Die tyd van die aktiwiteit in die loop van die dag sal waarskynlik ook 'n verskil maak.
Ek twyfel dat ek in my leeftyd 'n punt bereik waar ons na enige mens se hele genetiese samestelling kan kyk en presies weet wat vir hulle sal werk. Wat ons uit ons studie kan sê, is dat baie mense meer vat as hulle meer aktief is. Om net meer te beweeg, sal nie spontaan gewig verloor nie - mense moet daarvan bewus wees en kyk hoeveel ekstra hulle as gevolg daarvan eet.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Hoekom is soms aktiewe mense meer gewig as die aartappels