Efraim se verhaal - Die onkommissie
Storieverteller: Ephraim (hy/hy/syne), 18, Texas
"Hallo, my naam is Efraim. Ek studeer datawetenskap en rekenaarwetenskap. En as jy my eers sou vra of ek van wiskunde hou, veral in graad vyf, sal ek nee sê, glad nie. Ek het 'n paar slegte ervarings as kind gehad. Ek was vroeër die kind wat sê: wiskunde is nie vir my nie, ek is nie 'n wiskunde-mens nie. En nou, kyk waar ek is, want enigiemand kan wiskunde leer. Net omdat jy nie nou goed daarmee is nie, beteken dit nie dat jy goed daarmee kan word nie.
En so basies, in graad vyf, is daar my keerpunt. Ek het begin belangstel in die vyfde graad, en ek het die Texas STAAR-toets as 'n staatseksamen geneem, en ek het redelik sleg daarmee gevaar. Ek het die laagste graad in my klas gekry. En my onderwyser het vir my gesê ek gaan niks in die lewe wees nie, want ek het 'n baie lae, soos, baie lae graad gekry. En dit het my baie hartseer en moedeloos laat voel omdat ek nie die vyfde graad kan slaag nie, en ek voel reeds sleg. Ek het die laagste graad in die klas gekry. En nou sê sy vir my, ek sal niks wees nie, so ek huil en is die hele dag hartseer. Ek het vir my ma gesê, en sy merk dat ek baie moedeloos lyk en my selfbeeld laag is. Dit het baie dinge geraak. Soos die dae daarna, onthou ek dat ek gedink het ek kan niks met wiskunde doen nie, ek was verskriklik daarmee. Soos ek gesê het, nie 'n wiskunde persoon nie.
Maar toe klim ek uit die klas, en my ma het my oorgeplaas omdat die onderwyser negatiewe goed gesê het. Toe het sy my na 'n nuwe klas en 'n nuwe onderwyser oorgeplaas. En toe was hierdie onderwyser 'n kunstenaar. Ek sal haar nooit vergeet nie, want sy het 'n sterk impak op my lewe gehad. Wat haar onderskei het, is wanneer sy onderrig het, sy het individueel na ons toe rondgegaan en seker gemaak dat ons die probleme verstaan ​​terwyl sy ons geleer het, want in graad vyf wil kinders nie hul hand opsteek om vrae te vra nie, want hulle' jy is bang of dink nie dis cool nie. En so gewoonlik, in 'n gewone klas, sal onderwysers onderrig gee, en jy het dit óf gekry, óf as jy dit nie het nie, sou jy geen vrae vra nie, want jy is skaam. En dit is dit. Maar sy het rondgegaan en seker gemaak dat elke mens dit kry. En ook, sy sou dit in die lewe verwant maak. Sy het vir ons toekennings lekkergoed gegee, en ek wou eintlik wiskunde in daardie klas doen. En dis toe dat dit vir my verander het.
Ek het voorheen wiskunde gehaat met my ou onderwyser, die een wat vir my gesê het ek gaan niks wees nie. Ek het net doelbewus in die klas aan die slaap geraak en hulle sou my ma moes bel. Maar dit wys ook hoeveel jy kan leer en gemotiveerd kan wees om te studeer of meer in wiskunde belangstel. Ek studeer nou datawetenskappe, wiskunde en rekenaarwetenskap. En ek wil meer mense kan inspireer, veral soos ek, want ek weet nie hoe dit by ander kolleges is nie, maar met my kollege in my rekenaarwetenskap en datawetenskapklas is ek letterlik die enigste Swart persoon. Ek is die enigste Afro-Amerikaanse persoon in my klas. Ek wil ander Afro-Amerikaners inspireer, want jy kan dit doen, want die meeste sê ek is nie 'n wiskundige persoon nie. Ek kon dit doen en ek kon oorkom. Dit was my ervaring."
Hierdie onderwyser was 'n kunstenaar. Ek sal haar nooit vergeet nie, want sy het 'n sterk impak op my lewe gehad.