Die data-landskap het 'n OP nodig
Ons bestel ons klere via die internet. Rolprente word via Netflix en Co gestroom. Die belastingopgawe word via die ELSTER aan die belastingkantoor gestuur. Maar as dit hospitaal toe gaan, val ons terug in die ouderdom van die tyd.
Kwessie 1: Is privaatheid versoenbaar met die lewe?
Enigiemand wat vandag in die hospitaal behandel mag word, betree 'n ander wêreld. Dit is soos 'n reis na die verlede, terug na die tyd van die tagtigerjare – tot die tyd voor die internet. Baie data wat tydens die behandeling van 'n pasiënt versamel is, word steeds op papier aangeteken. In die loop van die ondersoeke versamel 'n dik plastieksak waarin honderde gram papier die toestand van die pasiënt dokumenteer.
Vanuit 'n databeskermingsoogpunt is dit beslis 'n wonderlike ding. Maar wat die lewe en die dood betref, verkies ek dat die behandelende dokter weet dat ek aan hartaritmieë, hemofilie's ly, of dat ek 'n allergie vir antibiotika het, omdat hy my onkundig behandel en dus my lewe waag.
Maar presies hierdie vloei van kennis wat ons buite die hospitaal as vanselfsprekend aanvaar, word nie binne die mure van die hospitaal gegee nie.
Alles op papier (Foto: Yvonne Göpfert)
Uitgawe 2: Datakompatibiliteit
Nog erger, omdat die hospitale nie gedigitaliseer word nie, verloor baie doeltreffendheid. Dus kan dit gebeur dat radiologie op een dag 'n MRI skep. Die volgende dag moet hierdie data gebruik word as basis vir 'n operasie.
Maar dan word die hele operasie gestaak omdat die kardiologie-afdeling nie die data van die radiologie-afdeling kan lees nie. Al ooit herbereken wat 'n uur ongebruikte operasie kamer en personeel van die operasie kamer eintlik kos?
Die probleem: Universiteitshospitale bestaan ​​veral uit individuele huise wat histories gegroei het. Elkeen van hierdie huise het sy eie baas en sy eie datastelsels. As data in een van hierdie huise versamel word, is die waarskynlikheid dat die dataformaat nie in die ander huis gelees kan word nie, redelik groot.
Probleem nommer 3: Verkry vinnig data
Maar dit is nie net die verskillende stelsels wat in die praktyk probleme veroorsaak nie. Ook by die datavloei gebeur dit. Die pasiënt me B van Nordhof in die distrik Rosenheim veg teen kanker. Sy het al 'n paar chemiese behandelings gedoen. En sy neem die toepaslike medikasie wat aan haar voorgeskryf word in die onkologie-afdeling.
Maar hierdie keer beland sy nie op die onkologie-afdeling nie weens 'n gebrek aan vrye kapasiteit, maar in die kardiologie, waar 'n bed nog vry was. By die kardiologie-eenheid word sy gevra hoe hoog die dosis van haar twee medikasie is. Sy weet nie. Sy sê: "Vra in onkologie."
Maar die vloei van inligting tussen onkologie en kardiologie blyk onmoontlik te wees. Dit begin gejaag met verskeie familielede wat tuis op die tabletpakket moet kyk om dwelm en dosis in te dien. Dit is natuurlik nie beskikbaar op die oomblik van die oproep nie. En dus gaan die tyd terug in die land: In plaas daarvan om hierdie inligting met 'n paar klikke in te haal, moet die data ongemaklik verkry word.
'N Geïsoleerde geval?
Dit is nogal bisar wanneer data wat reeds digitaal bestaan, soos 'n EKG, op papier gedruk word. Het 'n hospitaal eintlik bereken hoeveel kostes gespaar kan word as daar nie meer papier nodig was nie?
Dokters wil digitalisering hê
Aantekeninge word steeds deur dokters meestal met die hand geskryf, posse het geen briewe vervang nie en die elektroniese pasiëntrekord is nisbestaan. Hoewel hulle steeds nie huiwerig is om digitale toepassings te gebruik nie, beskou sewe uit tien dokters digitalisering as 'n belangrike geleentheid vir gesondheidsorg.
Dit was die resultaat van 'n opname wat deur die digitale vereniging Bitkom saam met die mediese vereniging Hartmannbund gedoen is. Hiervolgens sê 67 persent van die dokters dat dokterspraktyke en hospitale hul koste kan verminder met behulp van digitale tegnologie. 62 persent glo dat digitale tegnologieë voorkoming sal verbeter, en een uit elke drie (34 persent) glo selfs dat dit die lewensverwagting van mense sal verleng.
Selfs die mees basiese digitale gesondheidsdienste word tans baie spaarsamig gebruik. Nege uit tien klinici (93 persent) meld dat hul huis die uitslae van hul ondersoek op CD lewer, en 39 persent van die hospitaaldokters kommunikeer met mekaar via telemedisyne.
Maar telemedisyne-monitering van pasiënte (10 persent) of aanlyn afsprake (10 persent) word tans selde selfs deur hospitale gebruik.
Sewe uit tien dokters beskou digitalisering as 'n wonderlike geleentheid vir gesondheidsorg (Grafiek: Bitkom)
Eerste projekte met AI
Maar eers is loodsprojekte en pogings aan die gang. Klinikum Rechts der Isar, wat aan die TU München behoort, het byvoorbeeld 'n kardiologiese projek begin om hartpasiënte met telekliniek te monitor. Telemedisyne word voorsien, wat voordele bied veral vir landelike praktyke en pasiënte.
Dit hang alles af van slim toestelle wat hartslagdata of bloeddruk via die telefoonnetwerk na die kliniek stuur. Die Teleclinic het baie sensors hier verbind wat die bloeddruk of die hartritme meet en oordra. Die evaluering behoort kunsmatige intelligensie oor te neem – maar tot dusver moet die dokters die data interpreteer en korrek interpreteer.
Benewens die korrekte evaluering van die gegewens, is die groot vraag vir Eimo Martens, senior geneesheer en elektrofisioloog in die Isar-hospitaal en hoof van die AI-gebaseerde kliniese besluitsteunstelsel vir kardiologiese telemedisyne: "Hoe kan ons pasiënte beter integreer?"
Die volgende groot digitale rewolusie
Blockchain-tegnologie sal die volgende groot digitale revolusie word na die uitvinding van die internet. Maar amper niemand kan verduidelik wat die Blockchain eintlik is nie. Sy sal baie lewensareas fundamenteel verander – nie die minste van bemarking nie. LEAD verduidelik in Bookazine 3/2018.
Op die oomblik is dit veral 'n kwessie van menslike hulpbronne. Die Duitse vergoedingstelsel maak nie voorsiening vir finansiële herstrukturering nie. Wanneer pasiënte data stuur, verwag hulle ook dat hul data geëvalueer sal word en dat hulle terugvoering ontvang. Dit lyk tot dusver nie.
Op die langtermyn is die doel om die data in een stelsel in die hele hospitaal saam te voeg. Daar is tot dusver nog geen standaard-koppelvlakke nie. En Martens wil 'n databasis skep wat gestruktureerde data en bevindings op 'n gestruktureerde manier berg. Die data sal aanlyn op 'n wetenskaplike bediener weerspieël word vir toekomstige interne en kruiskliniekprojekte.
Gevolgtrekking: Idees is beskikbaar. Subsidies vloei. Dit is egter 'n kwessie van kapasiteit aan die een kant en die wetlike raamwerk aan die ander kant, wat tans die vooruitgang in telemedisyne belemmer.