Solank die tegnokrasie nie op sy eie bene probeer staan nie, kan dit sekerlik verwelkom word. Die tegnokrasie staan immers nie weg van demokrasie nie, dit wil dit bloot heel, ’n handves van menseregte en geen ruimte vir korrupsie nie.
Die demokrasieë het dus ook gebrekkige vertroue by die publiek ingeneem, en in tye van oorloë is die demokrasieë gepos, en diktators gekies om die betrokke stad ten beste deur die oorlog te lei. In ’n tegnokrasie word die leemtes in die regering geïdentifiseer en daardie leemtes deur tegnokrate (die beste kundiges vir die werk) vervang.
Hoewel dit gewoel het op die terrein van tegnokrasie sedertdien, was dit baie minder prominent tot in die koers van 2012. In daardie jaar draai die akademikus Jouke de Vries nie doekies om oor die posisie in Nederland nie. Sy uiteensetting oor die “opmars van die tegnokrate” word omvattend en baie leersaam in Trouw hier uiteengesit.