Sal jy eerder reg wees of gelukkig wees? - InnerSelf.com
Kan 'n eenvoudige bloedtoets Kanker bepaal?
Volgens berigte vandag kan borskanker met behulp van 'n bloedtoets opgespoor word. Wetenskaplikes by…
Die woordeboek definieer 'n wrok as 'n gevoel van wrok of rancor (diepgaande slegte wil). Gewoonlik is die gebeure waarvoor ons wrokke hou, lankal verby, maar diep in ons hart is hierdie klein harde koue plek waar die herinnering aan die gebeurtenis, gepaardgaande met woede en wrewel, voortduur asof dit gister gebeur het.
Niks goed kan uit die wrok kom nie. Daardie donker negatiewe energie kom op die vreemdste oomblikke op, soms onbewustelik, wat ander dinge in ons lewens beïnvloed. 'N treffende voorbeeld hiervan was 'n vuur wat verskeie jare gelede in Colorado gewoed het. Hierdie vuur het begin met 'n optrede in woede. 'N Vrou was kwaad nadat sy 'n brief van haar vervreemde man gelees het en die brief aan die brand gesteek het. Die vuur het buite beheer geloop en alles in sy pad vernietig.
Is dit nie hoe dit ook in ons lewens is nie? Of ons woede sigbaar is en infernale woed soos 'n buite-beheer bosbrand, of of dit diep in ons hart is, wat alles raak wat dit raak, as ons innerlike vrede wil hê, moet ons dit hanteer.
Soms is hierdie wrokke baie oud - so oud dat ons soms onsself voorgee dat dit water onder die brug en ou nuus is. Tog onderskei die onderbewussyn nie tussen die "ou" angers en die nuutste nie - woede is woede is woede. Of dit nuut is of nie, dit skep steeds 'n harde koue plek in jou hart.
Ek gaan vir jou 'n storie vertel waarvan ek moet erken dat ek verleë is - maar miskien sal my "komende skoon" jou help om jou eie begrawe wroke te erken. Ek het vir meer as 30 jaar wrok gedra, en deur die jare het die herinnering daaraan gereeld gekom en die gevoelens van seer, wrok en woede aangesteek. Meer as dertig jaar gelede het my beste vriend van kleins af tot hoërskool haar kêrels op my kêrel gesit en besluit dat hy beter met haar sou wees as met my - en probeer om hom van my af te steel.
Van die oomblik af dat ek my uit my lewe gegooi het. Ek het nooit weer met haar gepraat nie en probeer optree asof sy nie gedoen het nie en nooit bestaan ​​het nie. Vir dertig jaar het ek daardie wrok gehou. Die feit dat ek vir 29 van die 30-jare van 300 tot 2000-myl uitmekaar gehelp het, het gehelp, maar in my hart, ongeag die afstand, het ek 'n wrok gehad, my seergemaak, verraai , en kwaad. Vir die dertig jaar, enige tyd wat ek aan haar gedink het, was dit met woede en wrok.
Toe ek in die laaste deel van die dertig jaar, as ek begin om te werk aan my persoonlike groei, vergifnis is 'n onderwerp wat tot dikwels kom. Wel, ek vergewe 'n klomp mense in my lewe, maar nooit haar. Die gevoel van verraad en verwerping is so stewig gevestig, dat ek wou nie haar dit vergewe. Na alles, het sy my liefde vir haar verraai. Ek was nie van plan om haar te vergewe vir wat.
Toe, soos die jare aangaan, het ek begin wonder hoekom sy opgetree het soos sy gedoen het? Waarom draai 'n mens weg van 'n beste vriend en doen iets wat 'n mens weet, sal hulle seermaak? Die volgende stap in my gedagteproses was dat as ek geweet het waarom sy dit gedoen het, miskien sal ek haar kan vergewe. So het ek voortgegaan om haar op te spoor. Na 'n reeks oproepe het ek haar foonnommer gekry, maar ek het nog nie bel nie.
Dit is nie oor hulle
Toe ek een aand terwyl ek stil gesit het, het dit my gekry dat die rede waarom ek haar moes bel, nie uitmaak "hoekom sy dit gedoen het nie" sodat ek haar kon vergewe, dit was eerder om haar te vra om my te vergewe omdat ek nooit gehad het nie gee haar die geleentheid om haarself te verduidelik. Jy sien toe ek uitgevind het dat sy saam met my kêrel uitgegaan het terwyl ek buite die dorp was, het ek nooit weer met haar gepraat nie - nie eens in toorn nie. Ek het besluit sy het nie bestaan ​​nie - ek het voorgegee dat sy nie daar was nie. Immers, so 'n verraad sny diep, so ek sny 'n diep kloof tussen ons wat nie gekruis kon word nie. Ek het nooit weer met haar gepraat nie.
Met die wysheid wat ek in die 30 jaar hierna verwerf het, besef ek nou dat ek destyds ook ons ​​vriendskap verraai het. Ek kon haar die voordeel van die twyfel gegee het en ten minste daaroor gepraat het, en haar 'n kans gegee het om te verduidelik. Ek kon ons vorige vriendskap geëer het en genesing gesoek het. Ek kon "vrede 'n kans gegee het".
Ek het dus besef dat my oproep na haar was om my te vra om my te vergewe, nie andersom nie. Eerder 'n skakelaar van my gedagtepatroon van die afgelope dertig jaar, maar, soos ek graag sê: "Dit verg twee om te tango". Alhoewel ek dit gehaat het om dit te erken, het ek ook 'n rol gespeel in ons vervreemding. Ek het met woede en wrewel gereageer, en ek het nie probeer om die saak op te los nie.
Wel, ek het die oproep gemaak, en na 'n bietjie ongemak het ons dit gekry. Ons het albei die ander gevra vir vergifnis. En ons het albei besef dat ons elkeen ons eie self vir ons dade en ons gevoelens vir die afgelope dertig jaar moes vergewe. Dit was asof 'n gewig afgetrek is. Wat 'n gevoel van vryheid om uiteindelik die ou wrok te laat vaar. Ons was altwee in staat om onsself te lag vir die dwaas wat ons gewees het. Ons het toe sowat 'n halfuur oor die telefoon gespandeer "in te haal".
Wat ek nou besef, is dat die gevoel van wrok wat ek jare lank gedra het, my verhinder het om my hart nie heeltemal oop te maak en ander in my lewe te vertrou nie. As my beste vriend my verraai het, kon enigiemand anders reg? So hierdie een gebeurtenis het die res van my lewe met gevoelens van wantroue en vrees gekleur. Hierdie een gebeurtenis het 'n deur in my hart geskep wat nie heeltemal oop sou wees nie, want ek wou nie weer so seergemaak word nie.
Dertig jaar is 'n lang tyd om 'n harde klip om jou nek te dra. En dit voel ongelooflik as die rots weg is. Maar die rots moet deur vergifnis vrygelaat word - vergifnis teenoor jouself om so lank daaraan te hou en vir die ander persoon wat eenvoudig doen wat hulle voel hulle moet doen (om watter rede ookal, logies of nie, liefdevol of nie) .
Kom ons moedig mekaar aan om ontslae te raak van die wrok wat ons in ons hart en verstand opberg. Hulle help ons nie op enige manier nie. Na 'n ruk stap hierdie wroke op en skep 'n klipmuur om ons hart wat liefde, vreugde en ware vryheid uitsteek.
Ons dink soms dat liefde, vreugde en vryheid na ons toe kom van ander, maar eerder word dit van binne ons gegenereer -- en die donker wrok waaraan ons vashou, is hindernisse vir ons skep van hierdie realiteite in ons lewens. Elke wrok en wrok word 'n struikelblok op ons pad, wat ons in die wiele ry wanneer ons dit die minste verwag.
Soms kan hierdie langvarige angers branders aansteek wat die ander mense verbrand wat ons in kontak kom. Soms vergiftig hulle ons verhoudings stadig. Meeste van die tyd, hulle neem die vreugde uit ons lewens deur ons te herinner aan ons "reg" om kwaad te wees, om wreed te wees, om te haat. Maar haat, woede en wrok maak nie 'n gelukkige persoon nie. Ek word herinner aan die vraag: Wil jy eerder reg of gelukkig wees?
Ongelukkig het baie van ons gekies om reg te wees om gelukkig te wees. Ons het gekies om aan ons wrokke te hang (ons was "reg" en "hulle" was verkeerd) eerder as om te vergewe, laat los en gaan voort. Ons moet besef dat die persoon wat ons met ons ranco straf, nie die "ander een" is nie (dit is miskien 2000 myl weg), ons is diegene wat nou seergemaak word - ons is waar die woede woon en verwoesting veroorsaak . Ons leef in die middel van die woedende inferno, in die middel van die giftige storting, verdrink in die vergiftigde waters van ons emosies.
Wie is die wat seergemaak word deur die ou wrok? Ons is, sowel as ons kinders, en die mense met wie ons saamwoon en werk, en die mense met wie ons in aanraking kom. Die wrewels wat ons dra, kleur al ons interaksies op een manier van die ander. Soms word ons verbitterd, kwaad, en slaan ander uit vir enige klein voorgee. Ander kere kamoefleer ons ons wrewels en dit duik net op, dink ons, op stresvolle oomblikke, of dalk dink ons ​​dat dit ons glad nie affekteer nie.
Tog, of die kanker van wrok wat in ons woon sigbaar is of nie, dit het verwoesting in ons wese geskep. Smelt dit weg met vergifnis -- eers vir jouself omdat jy dit al die jare rondgedra het, en dan die ander persoon ook laat gaan. Kyk na hul optrede vir die les wat dit vir jou inhou. Leer om 'n meer liefdevolle mens daaruit te wees. Leer om 'n beter persoon te wees as wat jy destyds was, of as wat die ander persoon was.
Ons kan altyd na "maar ek was reg", maar nie dat die vrede te bring aan ons hart? Ons moet regtig vir onsself vra 'n harde vraag: Sal ons bereid wees om te laat gaan van hierdie as 't ware 'n kwessie van lewe en dood? Wel, dit is 'n kwessie van lewe en dood. Ware innerlike vreugde en innerlike vrede kan nie bestaan ​​in 'n mynveld van griewe. So die keuse is joune! Jy kan die griewe deaktiveer deur te laat gaan, of jy kan gaan deur die lewe nooit weet wanneer jy stap op 'n lewendige myn wat sal blaas in jou gesig, of in die gesig van jou geliefdes.
Ek het gevra "Hoe laat gaan?" Jy doen dit op dieselfde manier wat jy laat gaan van iets wat jy hou. Jy hoef net oop jou hand neem en dit. Jy maak die keuse om te laat gaan van die griewe jy is vashou aan. Anytime daardie persone of die griewe kom om jou bewussyn, herinner jouself dat jy gekies het om jou te laat diegene gaan, en neem 'n diep asem, laat dit uit, en skuif op.
Kies om jou hart oop te maak en die duisternis uit te laat. U moet dit dalk oor en oor doen totdat u onderbewussyn dit kry, totdat dit verstaan ​​dat u nie meer kies om die brande van wrok te voed met "Ek was reg en hulle was verkeerd en hulle moes gestraf word" houdings .
Wanneer ons wrokke laat los, voel ons beter daarvoor. Meer vry, meer blydskap, en meer vreedsaam. Ons het 'n ketting wat ons lankal aan ons enkel vasgebind het, losgelaat. Ons kan dan deur die lewe stap met 'n baie ligter houding, een wat baie seëninge op ons manier lok.
Radikale vergifnis: ruimte maak vir die wonderwerk
deur Colin C. wip.
Dit is nie net nog 'n boek oor vergifnis; hierdie een bied die nodige gereedskap om jou te help vergewe diep, min of meer onmiddellik en met gemak. Die eerste keer gepubliseer in 1997, hierdie 2nd Edition bou voort op die sukses van die eerste uitgawe wat verander lewens het. In teenstelling met ander vorme van vergifnis, is radikale vergifnis maklik bereik en feitlik onmiddellik, sodat jy om te laat gaan van 'n slagoffer, oop jou hart en jou vibrasie te samel.
Info / Bestel hierdie paperback boek. Ook beskikbaar in Kindle formaat.
Baie van ons is grootgemaak in sprokies ... waar Prince Charming te hulp gesnel het, die sprokie ...