DIE PRODUKTIWITEIT VAN SôE IN TELING- EN HIBRIEDE SENTRUMS (FOTO) - DIERE - 2020
Saai produktiwiteit en teling
Voortdurende teelwerk in die varkbedryf is nodig vir die behoud en verbetering van die produktiewe aanwysers van diere. Sonder dit kan die bedryf self nie bestaan ​​nie, omdat dit slegs suksesvol is as die kudde uit gesonde varke bestaan. Daarbenewens moet hulle aan die vereistes van die mark voldoen: goeie vleis en vet, bring baie sterk nageslag. Verandering van behuisingstoestande, vereis nuwe tegnologie ook genetiese verbetering van varke.
Waarde van Werk, Plante en Lakers
Moderne industriële vark teling is uiters intens. Dit word gekenmerk deur harde eise en hoë verwagtinge vir diere. Daarom is die verbetering van rotse aan die gang. Dit word hoofsaaklik deur luidsprekers en teelplante gedoen. In groot plase is dit nie ongewoon om hul eie teelplaas te skep waar hulle grootword. Ander strukture het egter verskillende funksies.
In teling fabrieke, is hulle hoofsaaklik betrokke by die verbetering van bestaande rasse, die skep van nuwe lyne en gesinne, 'n beoordeling van hul eienskappe. Hulle kyk ook na die produktiwiteit van vroue en mans, die waarde van die nageslag wat hulle verkry het.
Nog plante lewer jong diere na die stasie vir teling en kunsmatige inseminasie, om plase te pluk. Plaas op sy beurt geteel diere, vertrou op die varkies verkry van plante. Dit ontleed ook die indikator van produktiwiteit van varke, die kwaliteit van hul vleis, die groeikoers en gewigstoename.
Reproduktiewe plase op 'n industriële skaal produseer varke wat bedoel is om te vreet. Teelwerk word hier uitgevoer, maar is daarop gemik om talle nageslag te verkry met die beste data.
Vandag is die hoofrigtings van teelwerk om die vleis van varkies te verbeter en hul aanpassing aan nie-liefdadigheidsonderhoud.
Invloed van gene en lewensomstandighede
By die teling van diere moet daar in gedagte gehou word dat sommige eienskappe direk verband hou met genetika, terwyl ander meer afhanklik is van die gehalte van sorg, die omgewing. Hulle word verdeel in fisiologiese en morfologiese.
Die eerste weerspieël die funksionering van die liggaam. Hulle kan gebruik word om die melkerigheid van die brossaag, die lewensvatbaarheid van die varkies of die verteerbaarheid van die kos te evalueer. Morfologiese tekens is die grondwet van 'n dier, vleiskwaliteite, voorkoms.
Die vermoë van die teling vark om te vet, die hoeveelheid vleis en vet is feitlik heeltemal afhanklik van die gene. Maar voortplantingsvermoëns, melkigheid, integendeel, word slegs in 'n klein mate geërf. Hulle word grootliks beïnvloed deur kos en lewenstoestande van diere.
Dus, die seleksie van varke op sigself los nie alle probleme op nie. Dit is nodig om die beste toestande te skep sodat die waardevolle eienskappe wat in die gene ingebed is, ten volle openbaar kan word. Die ontleding van die heritbaarheid van karakters ontwikkel wetenskaplikes metodes van diereteelt, maak voorspellings en maak gevolgtrekkings oor die doeltreffendheid van teelwerk.
Teel in varkplase kan uitgevoer word deur 'n komplekse metode (insluitend 'n indeksmetode) en verkieslik (dit sluit tandem en wederkerige-herhalende) in.
In komplekse teling word klem gelê op verskeie tekens gelyktydig. Hulle mag min korrelasie hê. So, terselfdertyd word vleis en veelheid verbeter, of die dikte van die vetlaag, vroeë rypheid en oorlewing van die varkies. So 'n seleksie verg baie tyd en arbeid, en die varkies word dikwels verwerp.
'N Verbeterde opsie is indeks seleksie. Dit is gebaseer op 'n formule wat u toelaat om die manifestasie van spesifieke eienskappe te bereken, met inagneming van oorerflikheid en verskeie verwante toestande.
Met voorkeurskeuse is die doel om een ​​of meer verwante karakters op 'n gemiddelde vlak te handhaaf. Gewoonlik word die reproduktiewe eienskappe van varke, vleis of vetmengsel op hierdie manier gereguleer. Met betrekking tot hul tegniek is die mees effektiewe. Dit laat jou toe om individue vinnig te vertoon met die nodige data, om streng gespesialiseerde lyne van verskillende rasse te skep.
Met tandem seleksie word die gewenste eienskappe afwisselend verbeter. Wanneer wedersydse herhalende die kruising van individue met teenoorgestelde (resessiewe of dominante) tekens uitoefen. Dan bly die paring binne dieselfde ras, die lyn om die progressiewe positiewe veranderinge uit te lig.
Teelvarke in broeiplante en plase kan uitgevoer word deur rasse teel, hibridisering of kruising.
By rasgebore teling word die beste diere van dieselfde ras gekies en gepaar. Terselfdertyd behoort individue aan verskillende families, fabriekslyne. Hulle moet minstens 3-4 wees in 'n kudde van 50 koppe. As daar meer varke is, is dit nodig om 5 of 6 lyne en dieselfde aantal families te hê.
'N Lyn is 'n groep broeiende varke van dieselfde ras, wat uit die beste verteenwoordiger kom, het soortgelyke eienskappe.
Suiwer teling sluit nou verwante teelvarkies in wat deur die generasie gemoer word. Byvoorbeeld, "oupagrootjie" met "kleindogter" of tweede neefs en broers. Dit word inbreeding genoem. Die doelwit - om die gewenste kwaliteit in die lyn te konsolideer.
In die vyfde generasie word egter die erns van die geselekteerde eienskappe verswak, daarom eindig nou verwante teling in die vierde of selfs tweede paring.
Intralinêre teling - binne dieselfde lyn - word gewoonlik op teelplaas gebruik. Maar insekte word baie sterk weerspieël op varke, daarom is dit van tyd tot tyd nodig om na 'n land te gaan. Dit is die paring van broeisels wat aan verskillende lyne behoort.
Skep gekweekte nakomelinge
'N Algemene metode om diere te teel, is oorsteek. Danksy hom kry hulle sterk, geharde jong diere met goeie produktiewe eienskappe. Die metode bestaan ​​uit die kombinasie van verteenwoordigers van verskillende rasse. Hulle nageslag word kruisbloed genoem.
Met die inleidende kruising word wyfies van die ras wat hulle wil verbeter, geneem en saam met mans van 'n ander ras aangepak. Doen dit eenkeer, waarna dieselfde prosedure met 1-2 kruisings met die gekruiste varke uitgevoer word. So 'n kruising word ook bloedvloei genoem.
Die doel van industriële kruising is om hoë gehalte vetterige jong diere te skep. Dit kombineer twee of drie rasse. In die eerste generasie varkies word heterose aangeteken - hoër produktiewe data en vroeë volwassenheid as onder verteenwoordigers van die oorspronklike varke.
Transformatoriese kruising word uitgevoer om uitgebeelde diere te verander of om die ras fundamenteel te verander. In hierdie geval pas vroue met verbeterde boere-produsente. Die aksie word gewoonlik herhaal tot die derde generasie basters.
Om 'n nuwe lyn, ras of kruis tipe af te lei, word reproduktiewe kruising gebruik. Teelvarke van verskillende rasse word gebruik, verskeie kan gelyktydig wees. Kruisgewasse-nakomelinge word gekies vir verdere teling volgens die gewenste eienskappe, en kies mans en vroue vir paring ná hul deeglike evaluering.
Verskillende spesies, algemene afstammelinge
Soms word hibridisasie gebruik om rasse te verbeter - verskillende spesies oorsteek. Alhoewel vandag hierdie konsep in veeteelt meer breedvoerig geïnterpreteer word. Die mees "helder" baster is die Semirechensk varkras, geteel in die Kazakh SSR. Gaan dit, kruis die gewone vark en wilde beer.
Tans word varkies wat gebore is as gevolg van paring van verteenwoordigers van gespesialiseerde lyne of fabrieksbeplande rasse ook as basters beskou. In die eerste geval praat hulle oor interline basters, in die tweede - oor lineêre ras.
Gespesialiseerde lyne broeise varke is sintetiese en intra broeiende. Die eerste is geskep deur verskillende rasse te kruis, die tweede is binne dieselfde.
Basters kry hoë punte vir produktiwiteit, vitaliteit, voortplantingseienskappe. Dikwels is dit moontlik om die fisiese parameters van die dier aansienlik te verbeter.
As hibridisasie gebruik word vir die teel met die deelname van varke uit gespesialiseerde lyne, sal die vetteringsdata van die varkies aansienlik verhoog - met 10-12%.
Sulke werk word hoofsaaklik in teling- en hibriede sentrums (GHC) uitgevoer.
Seleksie van diere vir werk
By die teling is die versigtige keuse van wyfies en mans vir voortplanting uiters belangrik. Slegs die beste broeisels wat perfekte produktiwiteitsaanwysers toon, gaan werk toe.
Diere word gekies op die stam, as hulle nog klein is. Hulle kyk nie net na die oorsprong nie, maar ook op die spoed van ontwikkeling, fisiese data. Die potensiaal van varke hang meestal af van die ma en pa, maar dit is nodig om na die produktiwiteit van verre familielede te kyk. Slegs op hierdie manier sal die ramings en verwagtinge van die jonger korrek wees.
Wanneer varkies volwassenes word, is die belangrikste kriteria vir seleksie die vetteringsdata van die nageslag en die produktiwiteit van varke. Dit is baie belangrik in hierdie geval, hoe sterk die grondwet vir diere is, aangesien dit duidelik die gesondheid en uithouvermoë van die individu toon.
By die kies van varke vir teelwerk, kyk hulle ook na hul gewig en lyflengte. Hierdie beoordeling word egter uitgevoer wanneer die varke nie meer as 6-7 maande is nie - dus kan jy die voorkoms van die jonger beoordeel.
Verwysingskweek as 'n manier om 'n dier te evalueer
In broei- en konvensionele plase word die metode van beheersteling van varkies dikwels gebruik om hul vetkwaliteit, die waarde van die sowe en die varke te bepaal.
Na speen neem elke vrou die beste varkies - twee varke en proefkonies. As die doel is om die beer te evalueer, word sy nageslag van verskeie koninginne geneem (nie minder nie as drie). Tot 4 maande van hierdie varke word saam met ander jongmense gehou, en dan word hulle verdeel deur seks en in groepe van maksimum 20 individue. Die gewig van individue in een groep behoort nie meer as 5 kg te verskil nie.
Die jong vee word verhoog volgens die standaarde wat op die beste teeldiere van die varktelers aangewend word. Elke twee weke word die varkies geweeg. Beheerkultuur eindig wanneer die individue in die groep 'n gemiddelde gewig van 90 kg bereik het. Dan meet hulle die fisiese parameters: liggaamslengte, borswydte, hoogte by skof. Vetdikte word ook gemeet - op die sakrum, op die skof, op die vlak van 6 en 7 ribbes, by die eerste werwel in die lumbaalstreek.
Tydens die beheer verbouing word diere beoordeel deur hul voorkoms, kyk na die hoeveelheid voedsel wat geëet word, aktiwiteit, vatbaarheid vir siektes en ander aanwysers van staat en vooruitsigte. Op die ou end, bepaal die beste vroue en mans, wat dan as herstel gebruik word.
Kenmerke en belangrikheid van binding
Een van die hoofstadia van teelwerk is die beoordeling van varke. Dit laat jou toe om te verstaan ​​hoe waardevol elke dier is. Dit word uitgevoer onder sekere voorwaardes en volgens die gevestigde reëls. Die fisiese parameters, die oorsprong, die kwaliteit van die nageslag en die produktiwiteit van die varke word geëvalueer.
Bonusse word jaarliks ​​deur alle hersteljare voltooi, vanaf twee maande. Varke word vir verkoop en verdere teling geëvalueer. Ook, volwasse varke van enige rasgroepe, rasse en diere, wat met hul hulp verbeter word. Vir kommoditeitsplase is die binding van die "kweekkern" van die bevolking verpligtend.
Volgens die resultate van hierdie assessering word diere in klasse verdeel: elite-rekord, elite, tweede, eerste.
Om voor te berei om voor te berei. Kontroleer en plaas al die dokumente wat getuig van die oorsprong, ras, groeikoers en ontwikkeling van diere. Weeg varke en verhoog die voeding van diegene wat gebrek het. Kontroleer die nommers en werk dit indien nodig.
Die resultaat van die beoordeling is 'n verslag oor die teelplaas en plase. Dit bevat al die inligting oor die inhoud van varke wat geteel word, analise en evaluering van teelwerk, asook 'n plan vir toekomstige aktiwiteite vir die verbetering daarvan.
Die rol van koninginne in teling
Evaluering van die reproduktiewe eienskappe van varke is baie belangrik in teling. Natuurlik is die vereistes vir mans en vroue anders.
In broeiplase, op plase, in teling- en hibriede sentrums, word die produktiwiteit van sôe volgens verskeie aanwysers beoordeel. Dit is die sukses van bevrugting, die aantal lewende varkies gebore, hul groei en gewig, melkigheid. Laasgenoemde kwaliteit is baie moeiliker om te assesseer as die opbrengs van beeste. Die melkigheid van die sôe word bereken deur die varkies voor en na die voeding te weeg, asook om hul totale gewig 21 dae na geboorte te bepaal.
Die hoeveelheid en kwaliteit van die varkies hang nie net van die swangerskap af nie. Die rol van die ras, liggaamsgewig van die vark, sy ouderdom. As 'n reël bring verteenwoordigers van vleisrasse 1-2 varke meer as wyfies spek en vet. Daarbenewens gee die baarmoeder, wat vir die eerste keer geboorte gee, gemiddeld 1 vark minder as varke 2 en 3 veroudering.
Melkiness hang af van die aantal nageslag, die tepelontwikkeling van die vrou. Ook op hierdie aanwyser, soos in die algemeen, word die voortplantingseienskappe van sôe sterk beïnvloed deur aanhoudingstoestande.
Op mans spesiale verantwoordelikheid
Boereprodusente speel in vergelyking met sôe 'n belangriker rol, want van hulle is daar baie meer varkies as van vroue. As laasgenoemde 'n jaar tot 25 hoofde van jong voorraad produseer, dan is die mans - tot 'n duisend.
Die beste beer word gewoonlik dadelik geïsoleer. Hulle word geneem vir beheer kweek en dan in werking gestel.
Die waarde van die vervaardiger hang af van die aktiwiteit van sy sperm. Dit is, hoe meer vroue word swanger, hoe beter. Dit is egter belangriker om berge te evalueer vir die kwaliteit van hul nageslag. Hulle kyk na die grondwet, gesondheid, aktiwiteit en vleis vetterige data van varke wat vir die man gebore word. As ons praat oor dogters, let op hul voortplantingsprestasie.
Om die nageslag te skat, word dieselfde beheer verbouing gebruik. Na 'n jaar kan die varke na 'n spesiale moniteringsstasie gestuur word om die resultate te bevestig.