Rotstuin * Oor plante
Nie 'n besonderse onderwerp wat verband hou met die verligting van die terrein is nie minder nie as die blomme-ontwerp - rotstuin (rotstuin). Ons beskrywing gee 'n betreklik groot plek, want rotsagtige tuine - 'rotstuine', dekoratiewe 'skyfies' - word al hoe gewilder onder amateur-tuiniers. Dit is komposisies van plante met klippe, 'n soort kunsmatig-vervaardigde miniatuurfragment van 'n berglandskap.
'N Fantastiese rotsagtige tuin kan gerangskik word en die helling van die kloof met klippe versterk, en sulke samestellings van plante en klip is veral suksesvol in gebiede met 'n kenmerkende verligting: daar lyk hulle natuurlik.
Die tradisie en mode vir die toerusting van rockeries kom uit die Ooste.
Rock Gardens in Japan het 'n diepe betekenis, geheilig deur duisendjarige tradisies en nasionale simbole. Hulle roep ingewikkelde assosiasies op, hetsy met die see wat die rotsagtige oewers was, of met die wit wolkeskuim waar bo die pieke van die berge opkom, of, heel onverwags, met die familie van tiere wat die rivier kruis. Die Japannese beskou elke klip as 'n onafhanklike beeld, die filosofiese inhoud van die tuin as geheel hang af van die grootte en vorm daarvan.
'N Klein tuin in 'n Japannese huis (soms is die omgewing slegs 100-150 m)2) is nie so ontwerp dat dit daarop beweeg nie, maar om na te dink in die ooghoogte van 'n persoon wat op die stoep sit. Daarom kan ons, deur die eeue-oue kultuur van die Japannese tuin te bewonder, nie bekostig om letterlik tegnieke te gebruik om klippe te plaas en te rangskik nie. Sulke nabootsing kan lei tot die opvoeding van nie die beste smaak nie, hoewel dit beslis nuttig is om die basiese komposisionele beginsels te volg. Die tegniek om 'n 'droë rivierbedding' van 'n stroom in 'n laer gedeelte van die tuin of op 'n plek waar vloedwater gewoonlik versamel word, is byvoorbeeld interessant en kan dit in 'n klein tuin toegepas word. As ons Japannese tuine bestudeer, kan ons leer om klippe van 'n pragtige vorm te kies, dit in groepe te rangskik en met sand en plante suksesvol te kombineer.
Die achtbaan begin met die bepaling van die ligging daarvoor. Dit is raadsaam om 'n dam langsaan te hê. Goeie beligting is ook belangrik, daarom moet u nie die skuif in die skadu van 'n hoë boom plaas nie, waar die samestelling boonop sy skaal verloor en 'speelgoed' word. Die natuurlikste, soos reeds genoem, is 'n samestelling met klippe in die geval dat die werf 'n verligting het, maar die basis vir die skyfie word egter meer gereeld gemaak.
© Haxxah en KraZug
Dit is die beste om groot rotse te gebruik, maar hul aflewering na die werf en herrangskikking is nie vir almal nie. Probeer mediumgrootte klippe in 'n groot blok omskep, optel en geskikte fragmente saamstel. In hierdie geval kan die gapings tussen hulle met aarde gevul word en met plante geplant word. Nabootsing van soliede klip kan ook verkry word met behulp van klein fragmente wat in beton verweef is. Die beste rotse vir rotse is harde gesteentes: graniet, kalksteen, sandsteen. Hulle moet van grootte verskil, maar groot genoeg. Klein, en veral identiese, klippe in groepe is nie ekspressief genoeg nie. Dit kan egter gebruik word om die paadjie wat na die glybaan lei, vir dreinering te baan. As u nog steeds nie die klippe relatief eenvormig kon vind nie, kan u die skyfies plat op die een helling, afgerond (soos klippe), aan die ander kant groepeer. Om plante te versorg, moet u hulle gemaklik benader - die beste in die vorm van stappe van kalksteen.
Nadat u die buitelyn van die toekomstige samestelling gemerk het, verwyder die boonste vrugbare grondlaag en vou dit eenkant. Verwyder onkruide versigtig. As dit nodig is, moet u die keermuur met behulp van voorheen gehysde klippe uitsteek. Dreineer daarna. Om dit te doen, grawe 'n gat in die grond en vul dit met gruis, puin, puin, growwe sand tot 'n diepte van 20 cm. Die kunsmatige verligting van die glybaan is gemaak van grond wat oorbly van die bou van 'n huis of 'n reservoir, en voeg sand en gruis daarby. Grootmaatgrond word elke 20-25 cm met 'n peuter gekompakteer.
Stene moet so geplaas word dat nie meer as 1/3 van die volume van die klip en in groepe op die oppervlak bly nie, en simmetrie vermy. Terselfdertyd moet daar gesorg word dat klein "sakke" tussen die klippe vir plant gehou word. Plantgrond word met 'n laag van minstens 20 cm daarin gegiet.
Beter as die grootte van die klippe van die basis na die top van die groot heuwel afneem. Hieronder moet u die grootste klippe plaas. Onthou, die glybaan moet mooi lyk voordat u plant tydens die konstruksieproses, dus wees krities ten opsigte van u werk, indien nodig, moet u die kombinasie van klippe verander deur na verskillende plekke na die heuwel te kyk.
Een van die hange van die heuwel word soms in die vorm van 'n 'rots' gemaak, 'n blote gedeelte wat gerieflik is om ampelagtige plante te plaas. As basis daarvoor, kan u 'n pyp met asbes-sement of 'n metaaltenk neem en sy mure met versnipperde klip versier. U kan hierdie skyfies met mekaar en met die basis kombineer met 'n mengsel van klei en mullein. Die pyp is vol aarde en 'n paar ampelplante word daarin geplant wat vinnig groei, en lang, wimpers vorm (byvoorbeeld Indiese aarbeie).
Na voltooiing van die konstruksie van die glybaan, moet u die plantgrond versigtig stamp en die grond met water mors. As dit blyk dat die grond tussen die klippe met water gewas word, moet die klippe geskuif word. Die grootmaat moet gaan sit, dus is dit beter om die plante 'n paar dae na die glybaan te plant, en baie goed nadat die reën geslaag het. Onthou dat klippe in rokarya stewig moet lê en nie bo die grond uitsteek nie, asof dit daaruit groei. Dit is onaangenaam as hulle met die skerp kant na bo geplaas word. Groter en swaarder klippe moet onder wees. 'N Paar groot klippe is beter as baie kleintjies.
Moenie die oriëntasie van die skyfie vergeet nie. Die hoofhelling is verkieslik bo die ooste of noordooste, hoewel die ooreenstemmende plante vir 'n ander oriëntasie gekies kan word.. Moenie grond gebruik met 'n hoë inhoud van organiese stowwe nie - humus, kompos. Plante sal te intens begin groei en hul aantreklikheid verloor. Die aarde moet binne twee tot drie jaar vernuwe word, en 'n tuinmengsel tussen plante gesprinkel word.
Stel 'n gedetailleerde plan op voordat u plant, 'n diagram van die ligging op die heuwel en merk die plantplekke met byskrifte met die name van gewasse. Aanvanklik word struike en groot meerjarige plante geplant: jenewer, taxus, berg denne, pioene. Hierdie redelik lang plante behoort min te wees. Dit word bo-op 'n heuwel geplaas en dit verminder die grootte daarvan visueel. Die afstande tussen plante word bepaal, afhangende van hul grootte. Lae plante word op 'n afstand van 5-15 cm van mekaar geplant, hoër word na 15-25 cm geplaas.
Die beste tyd vir die aanplant van plante wat in die lente, einde Augustus - begin September, blom. Rondom aangeplante plante word die aarde gekompakteer en natgemaak. Die eerste keer na plant, is die besproeiing van die belangrikste ding. In warm weer skadu plante. Na swaar reëns word die grond losgemaak.
Jou klein rotstuin hoef nie 'n versameling plante te wees nie - die belangrikste ding is dat dit mooi en bloeiend bly van die vroeë lente tot die laat herfs. Uit die buurt met 'n grys soliede klip, is daar plante met helder blomme - papawers, tulpe. As geverfde klip gebruik word, dan is dit beter om sodanige plante en wit blomme te plant. Bolleplante (krokusse, tulpe, skilde) word die beste in houers geplaas en na blom tot die herfs opgegrawe, en dit met somers vervang. Dieselfde moet gedoen word met meerjariges wat 'n oorvloed wortelstokkies lewer (verrotte gevlekte, fisostegia, gemmerbrood, ens.). Baie vlieëniers is goed op die heuwel: alissum, lobelia, marigolds, asters, verbena, purslane, hoewel die meeste liefhebbers meerjariges verkies.
Hygrofiliese plante kan goed groei in 'n rotsagtige tuin - in die uitsparings tussen die klippe behou die grond vog beter as op die oop oppervlak en aan die "oewer" van miniatuurdamme..
Alle plante wat in rotsamestellings gebruik word, is termofiel, sommige benodig spesiale groeitoestande. Byvoorbeeld, 'n sneeuwitjie groei onder 'n grasdak en hou van los humusgrond; uie benodig ryk kalkgrond en 'n oop, sonnige plek, ens.
As daar baie skaduwee in die tuin is en dit moeilik is om 'n plek vir die glybaan te kies, moet u fokus op skadu-verdraagsame meerjariges. Hulle kan ook teen die noordelike hange van die heuwels geplant word.
As u plante op 'n heuwel plant, wissel dan meerjariges met plat bloeiwyses (madeliefies, doronicum, asters), met blomme met vertikale en piramidale bloeiwyses.. Hoër plante word in klein groepies op die heuwel geplant (3-5 eksemplare); lae, kruipende plante moet hoër en groot lae geplant word.
'N Paar wenke vir die versorging van die skyfie. Voer die plante gereeld met 'n effens klam mengsel van verrotte kompos met turf. Huil deeglik. Dit is beter om die heuwel nie met 'n tuinslang nat te maak nie, maar met 'n gieter. Om self-saai uit te sluit, moet u die vrugte betyds verwyder.