Hoop aanvaar nie maar net wat kom nie, hoop vereis dat ons die wêreld sien soos dit is, eerlik, met al sy probleme, sonder ‘n lagie vernis bo-oor, maar weet dit kan beter.
Daarom kan ons hoop nie los verstaan word van ons geloof in Jesus Christus nie. Dit kan nie los verstaan word van God se liefde wat vir ons bewys en gegee is deur Jesus se geboorte, sterwe en opstanding nie. God se liefde wat verder in ons leef deur Sy Heilige Gees.
Hierdie woord wat in Afrikaans met “aanvaar” vertaal word, het ‘n diep betekenis in die Grieks, eintlik heelwat dieper as wat ons die gewoonlik in Afrikaans verstaan. Dit verwys na die ander persoon aanvaar, neem as jou metgesel, om die ander in jou huis in te neem, om toegang tot jou hart te verleen.
In kort beteken dit nie om HOOP vir jouself te soek nie, maar om God se hoop vir ander te wees! God se vrede breek daar deur waar ek ander aanvaar. Die versoeking is daar om hierdie hoop op ‘n nou, op myself gerigte manier te verstaan – EK wil tog iets beter vir my en my gesin hê! Dit is egter nie waarvan Paulus praat nie. Die hoop wat die Heilige Gees in my werk is nie net vir myself nie, dit is daar om gedeel te word!
In hierdie Kerstyd word ons geroep om te aanvaar soos Christus aanvaar het, om hoop te bring soos Hy hoop gebring het, om vrede te wees vir ander soos Hy ons vrede is. Martin Luther het dit ‘n “gelukkige ruil” genoem. Christus neem alles op Hom wat ons van God skei, en gee vir ons die lewe, en dit in oorvloed, in Christus. So word ons voortdurend by God verwelkom, en so moet ons ander verwelkom en aanvaar.
Ons hoop moet al sterker word deur die krag van die Heilige Gees! God se vrede moet al sigbaarder word deur ons lewens!