18. Die dinge wat mense sê | lisa28weekliefie
Iets wat my baie getref het, is hoe min mense regtig 'n idee het waardeur ons gaan. Mense (sommiges vir wie ek baie lief is) het soms vir my goed gesê wat my regtig ontstel het. Dit was so moeilik, want ek het geweet dat hulle dit nie so bedoel nie…en dat hulle nie regtig daaroor gedink het nie. Maar steeds het dit my soms kwaad gemaak en soms selfs seer gemaak. En as een van julle dit nou lees…en jy kom agter dat dit jy was wat dit gesê het…wees tog asseblief genadig. Ek is nogsteeds baie lief vir elkeen van julle en het julle ondersteuning baie waardeer.
Hier is 'n lys van die mees algemene goed wat gesê is:
"Waar is jou babatjie? Kan ek haar gaan vashou" [terwyl ek nog in die hospitaal was]
(nee, jy kan nie…want ek het haar nog nie eens vasgehou nie)
"Ag ek is so bly vir jou dat julle babatjie vroeg gebore is. Dus het jy nooit soos 'n walvis gevoel nie."
(ek wou graag soos 'n walvis voel..en ek wou rerig graag die hele swanger proses deurmaak, dankie.)
"Ag great! Dis eintlik great dat jou babatjie nog in die hospitaal is. Dan kan jy van jou keiser herstel terwyl jy nie na 'n baba hoef om te sien nie."
(ja…want gewone keiser mammas herstel mos deur self hospitaal toe te ry en te pomp en te stap hospitaal toe en trappe te klim.)
"Gelukkig hoef jy nie nou elke aand op te staan en jou baba te voed nie…rus nou lekker"
(want as mens elke 2 ure opstaan om te pomp, rus mens vreeslik lekker)
"Dis so nice hoe jy nie hoef te worry oor enige iets nie. Sy is in die hospitaal en jy kan net by die huis ontspan"
(want wanneer mens se babatjie elke dag vir hulle lewe veg, is ontspan presies wat op jou brein is.)
"O…wow. My babatjie was ook prem so ek weet presies waardeur jy gaan. Sy was 3 weke vroeg gebore."
Ek het geweet dat hierdie mense dit nie uit kwaaddoen gesê het nie en ek het geweet dit was meestal omdat hulle nie iets anders het om te sê nie. En ek het die geselsies waardeer. En ek was dankbaar vir die omgee…Maar sjoe…dit was moeilik om tussen hakies te dink en dit nie te sê nie. Ek wou soms net skree. Maar dis moeilik om altyd als te verstaan. Ek het ook geweet dat as ek aan die ander kant was…sou ek tien teen een die persoon gewees het wat iets verkeerd gesê het. Want ek's lief vir praat en sê gereeld verkeerde goed. So in 'n mate as ek terug dink kan ek wel verstaan.
Wat vir my ongelooflik was, was dat ons soveel mense gehad het wat wel geweet het wat om te sê. Wat elke oggend vir my net 'n "moed-inpraat"-foto gestuur het. Mense wat net gesê het "Ons dink aan julle." Mense wat net uit hulle eie uit vir ons goed gedoen het. Mense wat toe, en nou nog net 'n bybelversie sal stuur. Mense wat nie altyd uitvra en antwoorde terug verwag nie. Mense wat omgee sonder om te veel terug te verwag…engelmense.