Columbus dental bridges
braces color selector Greenwood 46142
best teeth whitening method in Toms River NJ
davinci veneers in Westport CT
dental bridges cost Tysons Corner VA
Vietnamese emergency dentist Lincroft New Jersey
what are lumineers NJ File:Pg 11 Group 1 - ELIZABETH GOVAN (APR 2004) - ALBUM 8.pdf
File Size:57.4 Kb
Pg 11 Group 1 - ELIZABETH GOVAN (APR 2004) - ALBUM 8.pdf
Pg 11 Group 1 - ELIZABETH GOV... (57.4 Kb)
Page 11: Kelley Family Group. Rear: William C. Kelley, Captain Howard Kelley, Maude Sherwood Kelley, Amelia (N'n) Kelley, Howard Lee Kelley. Front: Elizabeth & Virginia Kelley. Swartklip Sorrows: 2014
Hierdie is nie regtig 'n storie nie, daar is ook nie 'n punch line nie. Ek dink maar net hardop. Aan my tjommie daar in die vreemde wat nou van haar voosgeryde Vauxhall moet ontslae raak en nou iemand anders se voosgeryde kar moet koop.
Daar is seker nie 'n enkele mens bo 20 jaar oud wat nie 'n karstorie het nie. Al is jou storie net dat jy NIE 'n kar het nie. My eerste kar het ek op 30 jaar gekry. In 1992. 'n Splinternuwe Fiat Uno Fire. Silwer een. 1100 cc Enjintjie. R36000. Uit die boks. Ek het daai karretjie gery en hom eers in 1998 verkoop vir R30000. My nie een dag se probleme gegee nie. My eerste man se eerste kar was so bokstipe Datsuntjie. So vuilgroene. Sampie. Derduisende kilometer op daai klok gesit. Toe koop hy so Peugeot 504. 'n Regte oumenskar, maar het soos 'n droom gery. Na ons troue het hy 'n splinternuwe Nissan Pulsar gekoop. Ook 'n great kar gewees. Toe koop ons mos 'n splinternuwe Opel Kadett Cub. Fout. Van dag 1 af het daai kar probleme gegee. Ken julle van "n " knock in die engine?" Daarna het hy firmakarre gery. Honda Ballades almal. Ook goeie karre, maar die firma het dit laat diens en regmaak so daar is nie regtig iets wat uitstaan nie. Toe is ek uit daai huwelik uit met my Uno'tjie.
Ek ruil toe die man in vir 'n ander een, en die Uno vir 'n Nissan Hi-rider bakkie. Tweedehands. Goeie voertuig maar hy het verskriklik hard gery. Jy moes op hierdie paaie omtrent 'n sportbra aantrek as jy gaan ry. En nou praat ek van my man. Toe ruil ek hom in vir 'n doublecab Toyota Hilux. Turbodiesel. Terselfdertyd koop my man 'n VW Caravelle by 'n ou op die myn. Hierdie laaste 5 woorde van die vorige sin moet vir julle 'n clue wees. Maar so gaan doen hy 'n polisieklaring op die voertuig en die VIN nommer en onderstelnommer en enjinnommer en alles is reg. Wat natuurlik nie veel help as die polisie ook korrup is nie. Maar so ry ons vir jare met die Caravelle. Dis mos nou daai kombi wat se wiel probleme gegee het en ek 2 voornemende motordiewe in therapy gesit het. (Sien vorige blog).
Een mooi dag breek die Toyota. Ons laat hom regmaak. R12000. Nou praat ek van omtrent hier in 2001 rond. Dis baie geld. Ons ry hom so week. Toe breek hy weer. Engine ge"seize". Toe gaan my man na die garage toe en sê hulle moet nou maar vir hom 'n ander bakkie gee om mee te ry want hy is nou gestrand wat sy werk aanbetref. Hulle het toe nie 'n "courtesy vehicle" nie, en gee hom 'n tweedehandse een van die vloer af. Ook 'n Toyota Hilux. So rooie. Okay hierdie was 'n Toyota garage wil ek net bysê, dis hoekom ons heeltyd Toyotas ry.
Toe ondersoek my man die engine van die stukkende Toyota wat nou by ons huis staan. Hy sien toe daar is sulke halfmaan kapmerke hier op die "head" en sê toe vir die voorman dat daar met 'n hamer aan daai engine gekap is. Toe gaan my man self na die werkswinkel en staan by terwyl hulle die engine "trek", met 'n "block en tackle". (Ek hoop julle waardeer en let op al die mechanic terme wat ek ken). Nou word die engine weggestuur na die werkswinkel op Northam. Ons bly mos nou in Thabazimbi. Die engine word uiteindelik reggemaak. Ons betaal nie daarvoor nie, maar my man sal hom self terugsit in die enginelose Toyota wat mos nou by ons huis staan. So ry hy met die garage se rooi Toyota Northam toe en en gaan laai die engine. Kom terug. Los hom agterop die bakkie in ons garage. Daai aand steel hulle die garage se bakkie MET die engine agterop. En ook al my man se gereedskap.
Die volgende oggend stap 2 polisiemanne teen ons oprit op. Hulle is van die SAPD se voertuigdiefstaleenheid in Pietermaritzburg. Ons ry met 'n gesteelde Caravelle. Hy is gesteel, die eienaar se versekering het klaar aan hom uitbetaal, en die voertuig behoort dus aan Santam Multiplex. Hoe meer ons verduidelik en die polisieklarings wys en al die nodige dokumentasie, hoe meer sé hulle baie jammer maar dit gebeur maar nou elke dag. Ons is toegelaat om ons cd's uit die cubby hole uit te haal en daar ry hulle. Geen Caravelle, geen garagekar, geen engine, net 'n Toyota in die garage sonder 'n engine.
Nou moet julle besef, ons is nog steeds aanspreeklik vir die Caravelle se paaiemente. Maar nou het die bank mos hulle sekuriteit verloor, deurdat daar nie fisies meer 'n voertuig het nie, en eienaarskap nou oorgegaan het na Santam Multiplex. So nou soek hulle die uitstaande bedrag eenmalig. Nou is ons naby aan finansiëel uitgeroei. So soek ons 'n re-con engine vir die Toyota. Intussen leen ons iemand anders se voertuig. So 1970 Toyota (!!!!!!) Hilux bakkie wat die mense eintlik net aangehou het om tuinvullis mee weg te ry. Uiteindelik kry ons 'n engine in Pretoria vir R4000, sit hom in, en daar gaan ons weer. Ek het later daai doublecab op 'n singlecab Toyota ingeruil en nog later op 'n doublecab Toyota, 2.4 petrol. Lg is ook uit ons garage uit gesteel, en met behulp van die opsporingstoestel in Alexandra langs Sandton opgespoor. Toe Matrix se helikopter bo-oor die rower ry toe spring hy in die ry uit. Crash daai bakkie moertoe daar deur 'n sementsloot en in 'n modderhut vas. Derduisende rande se skade. 2 Dae later kon ons hom gaan insleep, met 'n geleende voertuig, van Grand Central lughawe af waar Matrix se stoor was. Ten duurste laat regmaak. Ons was in daai tyd nie SO gestrand nie, want my man het nog sy BMW LT1200 motorfiets gehad.
Dié een wat "onsteelbaar" is. Jy kan mos nie 'n kar of 'n bike "hot wire" deesdae nie, want die sleutel het mos 'n mikroskyfie in. Een aand is ons in Pretoria by die Town Lodge. Die bure weet ons is weg. Die buurvrou bel. Iemand het nou so pas by ons hek uitgery met die motorfiets. Sy laat weet toe vir Flippie oorkant die pad. Dié het toe so pas 'n nuwe Audi A4 gekoop, maar hy spring daar in daai kar en sit hulle agterna. So 20 km buite Thabazimbi haal hy hulle in. Hy sê hy sleep teen daai tyd al so 200 km/h. Die ou op die bike besef toe hy gaan dit nie maak nie, slack af, moer die bike neer en hardloop weg. Flippie bly toe by die bike, bel die panel beater met sy tow truck en hulle kom haal toe die bike. R17000 se skade net aan die ignition. Elke paneel omtrent stukkend of geskraap. BMW in Pretoria waar ons hom gekoop het, kom haal hom toe en maande later kry ons hom eers terug. Later het Pietie hom in die Kaap gebruik nadat hy ook karmoeilikheid gehad het. Hy het toe die twyfelagtige eer gehad dat hy daai massiewe bike kon wheelie dat dit lyk of hy met 'n scrambler ry. Hy het hom ook vir ons afgeskryf. Ek worry nie te veel daaroor nie, want hy gaan oor 10 jaar vir my 'n cottage in sy tuin bou vir al die kak en hare waardeur hy MY gesit het.
Pietie is ook deur 'n paar voertuie. Needless to say. 'N golfie. Afgeskryf. Was nie sy skuld nie. Ander ou het voor hom ingery. Toe 'n Toyota Corolla. Toe jeuk sy gat vir 'n motorfiets. Tweedehands. Fout. Toe leen hy die BMW motorfiets. Afgeskryf. Toe kry hy 'n Opel Corsa bakkie. Later verkoop en 'n Isuzu gekoop. Dit onlangs verkoop en ry nou 'n baie mooi 2-deur Renault Megane. Mos baie voorbeeldig deesdae. Ry nie eens oor 100 km/h nie. Hy het ook 'n Buell motorfiets. Wat hy vervoer het van Brits na Pretoria, agterop 'n sleepwa. Toe val die bike af. Teen groot koste laat regmaak. Hierdie keer darem vir sy eie sak.
Hier moet ek 'n pluimpie uitdeel aan Nola. Sy het vir haar 19de verjaarsdag 'n Fiat Palio gekry. Tweedehandse karretjie met 34000 km op die klok. Sy het hom nou 11 jaar later verkoop vir R25000. Sy het nog net die enkele kar gehad en ry ook nou met 'n firmakar. Mooi Nola. Mamma is trots op jou. Maar jy gaan ook eendag my doeke skoonmaak en my kateter omruil, so sorry vir jou ook maar.
So was daar baie ander karre en bikes deur die jare heen. Baie wat gekom en gegaan het en ek nie nou genoem het nie. Baie oproepe van kinders wat iewers gestrand sit. Planne wat vinnig gemaak moet word. Geld wat noodwendig uitgegee moet word wat jy nie het nie. Voorspoed en sterkte aan elke ou wat met 'n kar sukkel. Of sonder 'n kar sukkel. Geluk aan dié wat 'n nuwe voertuig MET 'n diensplan kan bekostig. En sterkte aan my tjommie wat op soek is na nuwe wiele.....
Geplaas deur Hester Hoffmann om 15:43 Geen opmerkings nie:
Nou op die sitplek direk voor my is beddegoed en kussings gepak. Dakhoogte! Ek moet regop sit om die voorste sitplekke te kan sien. Op die sitplek voor daai een, en direk agter die twee passasiersitplekke, staan die tafel nou op sy blad met die pote in die lug. In daai spasie is 'n coleman en die res van die kombi se vloere en sitplekke word opgeneem deur bokse en linne en kos en klere en tasse, man dit lyk soos 'n trek! Daai caravelles het mos 2 aparte sitplekke voor gehad, kompleet met armleunings.
So kom haal Tom sy tool box agter waar ek lê, sluit weer, en maak die skuifdeur oop. Hy sit die tool box op die vloer neer binne in die kombi en hy sê hy gaan sommer so bietjie rondstap om te kyk of hy 'n stukkie hout of iets kan kry. So maak hy die skuifdeur toe. Ek besluit om aan te hou slaap. Maar obviously gaan ek nou nie vas slaap nie. Maar wat anders kan ek nou doen? Dis mos nou voor slimfone en facebook en so aan. So kom Tom so paar maal terug, maak die deur oop, vat iets uit die tool box uit, maak die deur toe.....
Geplaas deur Hester Hoffmann om 12:24 1 opmerking:
Geplaas deur Hester Hoffmann om 13:43 Geen opmerkings nie:
In Thabazimbi was daar vroëer jare net twee geleenthede wat die moeite werd was om te besoek. Die wildsfees en die landbouskou. Die wildsfees was hier einde April gehou en die skou einde Julie. Al het jy nou nie belanggestel om te weet watter Afrikaner het die langste horing nie, kon jy darem daai jare na Jurie Els gaan luister of kyk hoe iemand 'n kar met 'n karavaan aan parallel parkeer. En natuurlik die koedoedrolspoegkompetisie was 'n hoogtepunt op die program. Ook die sweepklap en die riempiesvleg.
In die klein saaltjie was die hoenders in hokke aangehou. Almal op skou. Die vreemdste goed wat jy in jou lewe gesien het. Party met vere, ander sonder vere, ander met vere net op sekere plekke, nog ander met vere wat lyk soos hare. As jy daar instap dan is dit so onophoudelike, lae bromgeluid wat jou heel eerste begroet. Onmiddellik opgevolg met die reuk van vars hoendermis. Dan natuurlik die tafel met al die tannies van die VLU (Vroue Landbou Unie), se handewerk van die jaar. Met die rosette opgesteek van die plek wat hulle behaal het, 1ste, 2de of 3de. Jy kan HOE vroeg by die skou kom, hierdie pryse was ALTYD klaar toegeken. En by die koektafels was die beste goed ook altyd alreeds uitverkoop. Die hoenderhokke het ook reeds elkeen 'n roset opgehad van die hoender se plek.
By die skou het jy ook altyd die 3 dominees van die 3 susterskerke saam gesien sit en teedrink. Ook daar in die omgewing van die koektafels rond. Hulle het beurte gemaak om die skou te open met Skriflesing en Gebed.
Die kos wat te koop was het oor die jare min verander. Altyd vetkoek met mince, hamburgers, hotdogs en pannekoek. Later het daai chip stix bygekom en slush puppies en daai klein doughnuts wat so uit die masjien uit kom voor jou oë......6 op 'n slag in so polystyrene bakkie met chocolatesous, karamelsous of wit icing oor. Nog so warm. Toue het lank gestaan vir dit! En dan die biltongstalletjie en die oom met sy droëwors en chilli bites en cabanossi. Later jare sou Spur en Wimpy en restaurante van buite sommer daar 'n satellietkombuis kom opsit en kon jy in die middel van die Bosveld by die Wildsfees calamari en sushi ook eet. Ek dink dis net ek wat die ironie daarvan gesien het....
Dan was daar elke jaar die oom wat messe maak, die kamoefleerbaadjies en onderbaadjies, en die karre en bakkies en trekkers, reg langs Absa se tent, met 'n konsultant van Bankfin gerieflik byderhand. Toe die polisie nog honde gehad het was daar altyd 'n vertoning van 'n arme sot wat in so "full body armour" pak moes weghardloop en dan het daai wolfhond daai ou van agter af platgetrek en die mense het berserk gegaan. Dit was altyd 'n swart ou wat weggehardloop het. Die polisieman was wit. Die hond was kleurblind. Of nie. Mense het veilig gevoel as hulle sulke goed sien. Die brandweer het ook een jaar so "mock-up" kom doen van 'n ongelukstoneel. Dis toe Thabazimbi nog water gehad het. Jy het ook op die skou goed gesien wat jy nou nie op die wildsfees sou sien nie. Soos Armand die singende cowboy, wat op sy perd in die arena rondry in cowboyklere en country liedjies sing. Of 'n modeparade en skoonheidskompetisie vir elke kind van 3 maande tot op 18 jaar. Elke baba met 'n paar studs in die ore. Opgedollie soos 'n krismisboom. Skreeuend.
Die wildsfees het weer gespog met die rooibokafslagkompetisie. En die biertuin. Die B-lys sangers het hier opgetree. Die manne wat nie bang is om in die Bosveld in 'n biertuin te kom sing nie. Die A-lys het op die verhoog opgetree in die middel van die terrein. Later jare is beide geleenthede ook maar oorgeneem deur die junk wat uit China uit kom en in stalletjies uitgestal is deur mense wat nog nooit 'n wilde dier of 'n bees van naby gesien het nie. En die eindelose, siellose, wysielose "musiek" vanaf die "merry-go-round" op die rugbyveld het alle ander tipiese wildsfees- of landbouskougeluide uitgedoof. Later jare was daar ook nie meer 'n 4x4 kompetisie of 'n pretdraf of 'n vlakvark fietswedren nie. Elke jaar het dit minder van 'n wildsfees geword en meer van 'n raserige basaar....
Maar 1996 sou anders wees. Nou moet julle weet, dit was nou voor Kyknet of DSTV. Ons het die 3 SABC kanale gehad, en M-Net. Die "craze" wat die land daai jare getref het, was die Gladiators en WWF se rofstoei. Elke seuntjie in die land het pajamas gehad met Terminator of John Cena of Stone Cold Steve Austin of The Rock se gesigte op. Gladiators was nog groter! Want dit het hier in Suid-Afrika gebeur! Die MTN Gladiators was hulle genoem. Met name soos Wildebeest en Impi en Tusk en Granite en Giant en wie weet wat nog alles, het elkeen sy gunsteling gehad! Myne was Giant. So groot blonde reus, wat na elke kompetisie vir 'n kind in die gehoor 'n teddiebeertjie gaan gee het. Amper soos Bles met sy satynrose. Daar was vroue Gladiators ook. Sahara en Fire en Fury en nog baie ander. Vrydagaande op SABC 3 kon jy kyk hoe hulle in die Standardbank Arena in Johannesburg dinge uitspook in uitdagings wat so reg uit antieke Rome uit gekom het. Hulle het teen Gladiators van ander lande ook deelgeneem. Dit was groot!
Soveel so, dat ek vir Pietie ook een jaar soontoe gevat het. Dan kry jy by die ingang so groot sponshand met 'n vinger wat so boontoe wys en dié word nou vir die TV kameras rondgeswaai. Die mense was histeries! Ek ook. Ek veral. Van WWF praat ek nie eens nie. Jy het dié mense gekry wat gedink het dis 'n klug en dan was daar die "die hard" stoeiaanhangers wat geglo het dit is nou die ware Jakob. Mense wat gladnie wou glo dat amateurstoei en professionele stoei nie eens in dieselfde asem genoem kan word nie. Mense het almal geweet wat daai tyd met WWF en Gladiators aangaan. Almal het 'n "favourite" gehad. Met die gevolg, toe die skou se plakkate maande voor die tyd aankondig dat daar daai jaar "Internasionale Stoei" gaan wees in Thabazimbi, was mense buite hulself. Ek ook. Ek veral...(Okay eintlik net ek).
Nadat ons elkeen 'n plastieksakkie met sulke taai, 3-dae oue popcorn gekoop het, het ons gaan sit. Heel voor. Langs die kryt. Die hoekpale sommer so met komberse toegedraai en vasgebind met nylontou. 'n Opslaan basaartafel met 'n plastiekstoel by. Seker vir die enkele beoordelaar. (Ek dog daar is altyd 3 beoordelaars?) Op die tafel 'n leë blik met 'n shifting spanner langsaan. Later sou ek sien dis nou die klok wat die einde van die rondtes aankondig.
Nou wag ons. Almal sit nou al. Hier kom die aankondiger. Later sou dit blyk hy is ook die beoordelaar. So vet ou met 'n snor wat lyk soos 'n Harley se handvatsels. Beige kortmouhemp wat span om die pens en 'n das met 'n Yskorbadge op. Bruin terylene broek vol haakplekke en 'n paar Grasshoppers. My tipe ou. Hy val toe dadelik daar weg met 'n "Naandsê, naandsê mense!!!" Hy kom gladnie agter dis 'n "hostile crowd" nie en hy stoom net voort. Nou wag ek vir die aankondiging. Immer hoopvol. Hier kom dit. "Dames en Here, vanaand hier in julle dorp!!! Vir die heel eerste keer!!! So pas terug uit Namibië!!!!! (Okay dit verklaar ten minste die internasionale deel), gee ek vir julle!!!!!!!! Suid-Afrika se twee beste vroulike stoeiers!!!!!!!!! Daaaaaaaaaaaaaaaaaaisy de Meeeeeeeeeeeeelcker eeeeeeeeeeeeeeeen SuuuuuuuuuuuuuperSarie!!!!!!!!!!!!!!!! Nou kyk, ek kan my gedagtes op daai stadium NET in een enkele sin opsom. Wat ek in Twana se rigting geprewel het. Sonder om my oë weg te skeur van die kryt.....
Nou het hulle obviously op een of ander tyd op die TV na 'n regte stoeigeveg gekyk, nou probeer hulle daai moves namaak. Dan gryp Daisy vir Sarie en gooi haar teen die toue. Op die TV bounce die ou dan terug van die toue af, net om hom tromp-op te loop in 'n dodelike volstruisskop. Nie Sarie nie. Sy bly bloot daar lê teen die toue. Wat Daisy natuurlik heeltemal verward laat, met geen ander keuse as om bloot vorentoe te loop en Sarie 'n snotklap te gee deur die gesig nie. Dis toe dat ek nie meer worry oor my nat broek nie.
Maar kyk, TOE is Sarie wakker! Sy storm vir Daisy en in plaas van so kamma elmboogstamp wat gepaard moet gaan met 'n stamp van die voet op die krytvloer om die geluid van 'n regte elmboogstamp na te maak, antwoord sy met 'n stamp teen Daisy se vol boesem dat sy 5 meter verder op haar gat te lande kom. Die ref probeer met sy maer lyf tussenbeide tree, maar Sarie gee hom ook 'n snotklap. Nou is Daisy op die krytvloer. Duidelik meer verward as ooit. Sy het obviously die script verloor en niemand het haar vertel hulle gaan afwyk van die oorspronklike plan af nie. Sarie kom nader en pluk vir Daisy aan haar hare orent. Toe laat lees sy pappie. Sy klap Daisy wild en wakker en net betyds slaan Snorre die leë jamblik met die shifting. Einde van Rondte 1.
Toe die laaste rondte aangekondig word met die shifting spanner teen die blik, kan jy sien altwee se gees is gebreek. Sarie is nog half duiselig en deurmekaar met 'n ligte harsingskudding, en Daisy is eenvoudig op soos ou brood. Maar hulle moet maar aangaan. Hulle het net so gedans om mekaar en gevat-vat maar jy kon sien hulle baklei is op. Genadiglik vir hulle, en vir ons, het die einde van die laaste rondte vinnig gekom. Snorre het sommer so uit sy kop uit, sonder 'n tellingkaart in sig, vir Tribbes laat weet dat Sarie die wenner is. In my opinie was dit redelik gelykop, maar wat weet ek nou van stoei af? Die gehoor het op hierdie stadium ook so half verward opgestaan en reggemaak om te loop. Nie heeltemal seker oor presies wat hulle nou aanskou het nie. Net toe ek dink dis menslik onmoontlik om nog te lag, toe skree 'n ou hier van agter af in die saal vir Daisy: "Dikkes!!!!!!! Jy's myne!!!!!" Toe verloor ek dit finaal.
Later stap ek en Twana kar toe. Broeke papnat. Hier sien ons Daisy en Sarie in 'n Nissan Skyline inklim. Met so 10-jarige dogtertjie by hulle. Ek stap natuurlik dadelik nader. "Ken julle mekaar?" vra ek. "Ja, die ou slet is my ma!!" Snorre is toe Daisy se man en Sarie se pa, Tribbes is Sarie se man en die dogtertjie is hulle s'n. Hulle is van Danville in Pretoria. Werk almal in die week in 'n scrapyard en naweke stoei hulle vir ekstra geld.
Geplaas deur Hester Hoffmann om 21:38 1 opmerking: