Laat die Skrif self op hierdie teorie van Allen antwoord. Elders waarsku Jesus ook oor die oordeelsdag, hierdie keer oor die Joodse stede Kapernaum, Betsáida en Górasin wat Hom en Sy boodskappers verwerp (Mat. 11:20-24; Luk. 10:11-15). Hy gebruik Tirus en Sidon, Sodom en Gomorra as voorbeelde van stede met wie dit in die oordeel verdraagliker sal gaan as met stede waarin Hy Sy werke gedoen het en wat tog nie in Hom geglo het nie. Jesus se woorde oor Jona en die bekering van die Nineviete pas duidelik in by dieselfde waarskuwing as hierdie oor die ander stede. Die wyse waarop Jesus praat van Sodom en Gomorra as plekke wat histories bo alle twyfel onder die oordeel van God gekom het, van Kapernaum en Betsáida as plekke waarin Hy tog werklik Sy wonders gedoen het, gee aan Sy getuienis oor Tirus en Sidon mos die krag dat hulle werklik tot bekering sou gekom het. In die lig hiervan bewys wat Hy oor Nineve se bekering sê, dit wat Hy oor Tirus en Sidon se bekering sê. As Jesus van al hierdie ander plekke en wat daarin en daarmee gebeur het, as werklikheid praat, waarom sou Hy in Nineve se geval dan skielik maar net by Sy hoorders se opvatting aansluit? Al hierdie waarskuwingsgedeeltes staan baie sterk in die teken van dieselfde werklikheid en historiese betroubaarheid as wat die oordeelsdag self verseker kom.
Hierdie twyfel oor die boek Jona bring jou uiteindelik by die vrae: Het Jesus werklik hierdie woorde gesê? Is Hy die Seun van God? Het Hy werklik uit die dode opgestaan? Het Hy geweet waarvan Hy praat? Natuurlik. Prys die Here!
Dit laat die twee "verhale" van Jona se oorlewing in die vis en die wonderbare plant na 'n opgemaakte storie lyk. Omdat 'n verklaring nie vanuit die mens se rede en ervaring daarvoor gegee kan word nie, sou die boek vir wetenskaplik ingestelde mense ongeloofwaardig wees.
Vanuit ons geloof in God gesien, kan 'n mens op die twyfel oor die historiese karakter van die boek Jona reageer deur die volgende vrae te vra en daarop te antwoord:
Sommige mense se probleem met Jona se viservaring is dat hulle God te klein is. Daar is dinge wat Hy nie kan doen nie. Waarom het hulle nie probleme daarmee dat die mens 'n duikboot kan maak wat tientalle mense vir weke onder die water kan huisves nie? Dit is 'n belaglik om te dink dat die Skepper van die ganse heelal nie 'n vis kan maak wat een man drie dae lank binne in hom onder die water kan laat lewe nie. Is God dan tot minder in staat as die mens wat Sy skepsel is? Inteendeel, die mens kan 'n duikboot maak, maar nie 'n vis nie. (Robert Barr)
Die boek self en die res van die Bybel antwoord hierop 'n duidelike ja. In die eerste plek in die lig van wat Hy die profeet wou leer en met hom wou bereik. In die tweede plek in die lig daarvan dat Hy vir die Nineviete 'n buitengewone bewys gee dat Hý Jona stuur. In die derde en belangrikste plek in die lig van wat Hy daarmee vir ons wou leer oor Christus se opstanding uit die dode en die verkondiging van Sy Woord daarna aan die heidene. In die vierde plek omdat Hy God is teenoor die afgode van Nineve en ander tye. Sy gedagtes en werk gaan ons s'n ver te bowe. Juis Jona se ervaring met die vis onderstreep hoedat Hy die ewige God is wat vooruit dink en werk - met die oog op Sy Seun se koms en ons verlossing.
* Daar is geen argeologiese bewyse van enige grootskaalse bekering van die Nineviete in antwoord op 'n koninklike edik nie.
Dit is 'n fout om die huidige stand van argeologiese kennis 'n maatstaf vir die historiese betroubaarheid van die Bybel te maak, ja, om argeologiese bewyse bokant die Bybelse getuienis te stel, asof die Bybel fouteer as dit nie met die argeologiese gegewens rym nie.
'n Mens sou verder kon vra watter argeologiese bewyse daar is vir Ester en Mordegai en die edik wat teen die Jode uitgevaardig was of van die slagting van 'n groot deel van die bevolking van die Persiese ryk deur Jode? Tog is dit so 'n historiese werklikheid vir die Jode dat hulle 'n jaarlikse fees daaroor hou. Dwaal hulle omdat die argeologiese getuienis van Ester se geskiedenis ontbreek?