Stoor plek vir nagereg saam met Joseph Murphy van Jean-Georges - Nuwe resepte
Stoor plek vir nagereg saam met Joseph Murphy van Jean-Georges
Kyk na ons foto's van die banketbakker in New York by die werk
Afgesien van nog 'n vierster-resensie van die New York Times, bly Jean-Georges nie net in die stad New York nie, maar ook in die hele land in die restaurante. Jean-Georges Vongerichten het vroeër vanjaar die sewentiende herdenking van sy vlagskiprestaurant gevier. Sewentien jaar gelede het Ruth Reichl oor Jean-Georges gesê: "Dit is 'n heeltemal nuwe soort viersterrestaurant." Pete Wells, 'n maand na die herdenking van die restaurant, skryf: 'Jean-Georges is nog steeds 'n viersterrestaurant. Dit is al. Dankie vir jou tyd." Hulle doen nie net iets reg nie, hulle doen byna alles reg.
Dit sluit in wat die sjef Joseph Murphy in die kelderkombuis opsweep. Sy nageregte kom in kwartette - vier proeë met 'n soortgelyke tema. Op die spyskaart is tans sjokolade, rabarber, aarbei en karamel. Murphy sê: 'Ons begin altyd met iets ligs en eindig met 'n skottel wat ryker is. Die inspirasie kom uit die produkte op die mark. Ons probeer altyd seisoenaal wees. "
Daar is skoonheid in die eenvoud van Murphy se nageregte. Die varsste bestanddele bied egte geure sonder om geregte te kompliseer. 'Ek hou van die klassieke. Ek was vroeër geïnteresseerd in die meer tegniese komponente op 'n bord, maar nou verkies ek om minder te doen aan 'n vrug wat reeds mooi is, 'verduidelik Murphy. Ons het hom in die kombuis besoek om te sien hoe die meester -gebaksjef sy kwartette skep.
Die kenmerkende nagereg by Jean-Georges is die warm sjokoladekoek. Dit begin hier met 'n druppel sjokoladesous.
Gerookte sout -meringue
Murphy plaas die meringue op die melksjokoladevla vir een deel van die sjokolade -nagereg. Dit bevat ook versuikerde lemoen en haselneute.
Jane Bruce is die fotoredakteur by The Daily Meal. Volg haar op Twitter @janeebruce.
Pete Wells gee vier vonkels aan Jean-Georges
Pete Wells vind dit Jean-Georges Vongerichtense vlagskiprestaurant is nog steeds aan die bopunt van sy spel. Wel, meestal. Die lentebroodjies is nie perfek krakerig tydens een van sy besoeke nie, en die kritikus vind 'n vreemde energie op die podium. Maar hy hou van die algehele eetervaring:
Die kritikus behou spesiale lof vir die nageregte van Joseph Murphy en die wyndiens van Laura Williamson. Wells skryf ook dat Jean-Georges "die elegantste moderne eetkamer in die stad is." Vier sterre.
LET WEL: Een ding het verander sedert Frank Bruni se resensie in 2006: Die restaurant is nou gespel Jean Hyphen Georges. Alhoewel 'n werknemer vroeër aan Eater gesê het dat die restaurant nog steeds sonder die koppelteken gespel is, lyk dit nou asof die span oorgeskakel het na 'n volledige koppelteken. Die name van die man en die restaurant word nou dieselfde gespel.
· The Stars Remain Aligning [NYT]
· Alle dekking van Jean-Georges [
U benodig ses oondvaste 6-onse ramekins vir die resep, wat u by enige kombuiswinkel kan kry. As u 'n bietjie groter is, is die resep nog steeds moontlik, maar u sal waarskynlik 'n minuut of twee van die baktyd moet byvoeg (en dit beïnvloed ook die hoeveelheid porsies wat u uit die beslag kry).
Begin deur die ramekiene mildelik te botter om te verseker dat die koeke maklik loskom.
Smelt een stukkie botter en voeg die gekapte sjokolade by die bak.
Roer tot die sjokolade gesmelt en glad is. As 'n paar stukke sjokolade oorbly, plaas die bak 20 sekondes terug in die mikrogolfoond en roer weer.
Meng dan die eiers, eiergele, bruinsuiker, sout en vanielje -ekstrak in 'n bak.
Klits tot liggeel en dik, ongeveer 4 minute.
Voeg die meel en gesmelte sjokolademengsel by (die sjokolademengsel sak tot onder).
Dit sal 'n bietjie leegloop, en dit is goed.
Skep die beslag eweredig in die voorbereide ramekins.
Bak 10 minute in 'n oond van 450 ° F. (As u nie dadelik gereed is om die koeke te bak nie, kan u die ramekins met plastiekwrap bedek en in die yskas bêre, net voor kamertemperatuur bring.)
Hulle blaas net oor die rand van die ramekins. Maak dit nie te gaar nie, anders word die senters nie gesmelt nie. Laat die koeke 'n minuut in die ramekins sit en keer dit dan versigtig uit op borde.
Bestrooi met banketbakkers ' suiker en sit voor met vanieljeroomys of versoete slagroom en bessies.
Jean-Georges Goes Country
Sonlig stroom deur die vensters van die vlekkelose, lugtige kombuis toe die beroemde sjef Jean-Georges Vongerichten 'n maaltyd met gepaneerde hoender en babasaspersies opdis terwyl een van sy hardste kritici middagete wag.
Maar hierdie groot, blink kamer, met sy stoof en 'n houtkaggel, was nie in een van die 26 restaurante van die sjef nie. Meneer Vongerichten het 'n blou trui aangehad, nie sjefwitte nie. En die kritikus was Chlo & eacute, sy 8-jarige dogter, wat na die hoendergereg gesnuif het en eerder macaroni en kaas gekies het.
Dit is mnr. Vongerichten se naweekhuis, wat iets nuuts in die sjef se lewe ingebring het: 'n naweek. Vir 35 jaar het hy ses dae per week gewerk. Maar sedert hy hierdie tradisionele huis ongeveer twee jaar gelede gekoop het, het mnr. Vongerichten gesê dat hy die meeste naweke hier deurbring, Saterdagoggend aankom en Sondagaand na die stad terugkeer.
'Dit is tyd,' sê Clive Davis, die musiekmagnaat en 'n jarelange vriend. "Die feit dat [mnr. Vongerichten] sy lewe balanseer en deelneem aan die ontwikkeling en groei van sy gesin, is volgens my 'n wyse besluit."
Kenners stem oor die mees noemenswaardige restaurante in 16 stede in Noord -Amerika.
Die eenvoudige besluit om te besluit waarheen om te gaan eet, het allesbehalwe eenvoudig geword. Daar is meer keuses as ooit tevore, en om deur almal te sif, het 'n voltydse werk geword. Daarom, as ons ons uitgebreide Noord -Amerikaanse restaurantopname doen, gaan ons na mense wat lewenslank oor restaurante dink. Met die hulp van die crack-peilingsfirma Yankelovich Partners voer ons onderhoude met honderde voedsel- en wynkenners-insluitend kritici, verslaggewers, sjefs en restauranteurs-in 16 groot stede. (Nodeloos om te sê, die laaste twee groepe mag nie hul eie plekke aanwys nie.) Elke deskundige beantwoord twee dosyn vrae wat daarop gemik is om te bepaal watter restaurante werklik uitstaan-vir goeie gedrag en vir sleg. As die insiders iewers 'n dramatiese verbetering opmerk, vertel hulle dit. As hulle teen verlede jaar teenstaan ​​en die beste nuwe restaurant besoek en dit besluit, en dit die meeste oorskatte, vind ons dit ook uit. Dit is soos om 'n foto van die voedseltoneel te neem-en terselfdertyd goeie advies te kry oor waar om te eet.
Ontwerper Pat Kuleto en aposs Art Nouveau -fantasie bied 'n geskikte teatrale agtergrond vir die kook van Nancy Oakes (1993 F & ampW Best New Chef), met 'n gevarieerde groep bestanddele, elk van hulle perfek gegiet.
Vyfde verdieping 12 Vierde St. 415-348-1555.
Niemand kom na die uitsig nie-die restaurant is in die middel van die vyfde verdieping van 'n hotel, en daar is geen vensters wat na die straat kyk nie. In plaas daarvan kom hulle vir die sexy aandete-klub-interieur en vir George Morrone en virtuose variasies op temas, soos die suigvark wat in ses vorme aangebied word: wors, rek, lende, spek, been en 'n terrine van draf en ore.
BESTE CHEFS & apos HANGOUT
Wêreld 290 Pacific Ave. 415-391-4132.
Alfred Portale, David Burke, Mark Miller-hulle was almal hier. Die mede-eienaar Mary Klingbeil berig hoe 'n maats van die genootskap hoor sê: "Ek het nie geglo dat die Globe 'n kuierplek was totdat ek probeer het om die ballet agterna te kom nie. Ek kon nie eers afkom nie, al hierdie mense in 'n geruite broek blokkeer die deur. & Quot
Larry Stone het een keer opgelei om 'n apteker te wees, en dit kan op 'n manier wees wat hy is. Hy jaag met 'n strikdas rond en gee geleerde advies oor die samestelling van elke wyn en hoe dit op enige gegewe stof op die spyskaart sal reageer.
BESTE NUWE RESTAURANT
Picasso The Bellagio, 3600 Las Vegas Blvd. S. 702-693-7223.
Julian Serrano is een van die min bekende sjefs wat eintlik in Las Vegas woon (en kook), en stel Picasso voor by sommige van die mededingers wat die afgelope twee jaar geopen het. Die restaurant het ook die prys ontvang vir die mees stylvolle interieur. Dink jy dit het iets te doen met die versameling van 16 miljoen Picasso-doeke wat teen die mure hang?
Die Buffet by Bellagio 3600 Las Vegas Blvd. S. 702-693-7111.
Die alles-in-eet-smeer-seviche, geroosterde tarentale, met bosbessie geweekte wildsvleis, salmkonfyt, pers aartappelpuree, varkpanslaai, gebraaide kapoen, 11 soorte koue seekos-is reeds 'n winskopie $ 22,95 vir aandete. (Ontbyt en middagete is nog goedkoper.) Dink net aan die geld wat u kan spaar as u nie 'n week lank wil eet nie. Ook aangewys as die beste sjefs en 'n Hangout.
HEINLIKS OM TE LAASTE
Die kaaskoekfabriek Caesars Palace, 3500 Las Vegas Blvd. S. 702-792-6888.
Voordat een of ander entrepreneur nog 'n restaurant van $ 25 miljoen op die Strip oopmaak, wil hy dalk hierdie gedagte oorweeg: Las Vegans glo blykbaar dat die geheim van 'n lang lewe is om 43 variëteite kaaskoek te verkoop.
Aureole The Mandalay Bay, 3950 Las Vegas Blvd. S. 702-632-7401.
Is dit hul vaardigheid om kliënte deur die 2,500-bottellys te lei? Of die feit dat, nadat die keuse gemaak is, die sommeliers die opdrag gee dat 'n jong vrou, 'n wynengel, in 'n harnas vasgemaak word en deur die lug gelig word om die bottel uit die wyntoring van vier verdiepings te haal?
Sy restaurant in Manhattan, Cena, het gesluit na twaalf wankelrige maande, miskien was sjef Normand Laprise nie van plan om te reis nie. Sy voortreflike kookkuns hang immers af van sy noue verhoudings met boere-moeilik genoeg om in een land te onderhou, laat staan ​​nog twee. Hy is weer voltyds in Montreal, so bedank u deur sy beroemde vyfgang-foie gras-proe-spyskaart te bestel.
Deur die jare het sjef Nicolas Jongleux en bewonderaars van Aposs hom deur die stad, van kombuis tot kombuis, deur sy gereelde werkwisselings gevolg. Noudat hy uiteindelik 'n eie plek het, moet sy aanhangers altyd wag vir sy nuutste toespraak elke keer as hulle kennis wil maak met die gekapte varke en apos wange.
Verlede jaar het hierdie moderne steakhuis vanjaar die beste nuwe restaurant gewen en dit is die meeste gewaardeer, die duurste en die restaurant met die meeste gesindheid. Het al die rooivleis 'n bloeddorstige streep by ons respondente na vore gebring?
Elke personeellid is toegerus om aanbevelings te maak uit die lys van 48 000 bottels, tot by die Ch âteau Lafite-Rothschild van 1899.
Wolfgang Puck & aposs eerste Spago, in Hollywood, stel 'n standaard vir gemaklike elegansie. In Beverly Hills het hy ernstig geword, met nougesette diens, onberispelike Kaliforniese kookkuns deur Lee Hefter (1998 F & ampW Best New Chef) en 'n atmosfeer waar die enigste glans deur die beroemde gaste verskaf word. Ook aangewys as die beste sjefs en die beste Hangout en waarskynlik die laaste keer.
Josiah Citrin (1997 F & amp Beste nuwe sjef) het 'n restaurant in 'n groot styl geopen, van die streng korrekte diens tot die bestanddeelgedrewe kookkuns. Probeer die vyfgang-groente-proe-spyskaart, met 'n tamatie-nagereg.
Joe & aposs 1023 Abbot Kinney Blvd., Venesië 310-399-5811.
"Miskien sou ek meer betaal het, sou ek in 'n miljoen dollar woning kon woon," sê die sjef en eienaar, Joseph Miller. Die gesinne wat hier inpak vir die Miller & aposs klassieke Kaliforniese kombuis, dink miskien dat hy die huis verdien, maar hulle is steeds bly dat hy nie meer as $ 21 vir sy ingang vra nie.
Valentino het vanjaar 'n vinnige grand slam behaal deur die beste wynlys, beste sommelier, beste wyne per glas, beste waardes, beste kombinasies met kos en die beste plek om 'n wynsnob te neem.
Hoku en aposs Kahala Mandarin Oriental Hotel, 5000 Kahala Ave. 808-739-8888.
In die hande van Hoku & aposs se internasionale span sjefs, tandoori -oonde, Szechuan -wokke en ander gereedskap van regoor die wêreld was blykbaar altyd bedoel vir Hawaii.
BESTE WEER DIE STAD
Ander restaurante in Honolulu het mooier omgewings (Wong & aposs is op die derde verdieping van 'n kantoorgebou 'n paar blokke van die strand af), maar nie een het Alan Wong nie, wie se spitsvondige en dramatiese aanbiedings die moderne Hawaiiaanse kombuis toon. Hy spog met inheemse bestanddele, waaronder sewe verskillende plaaslike koffie.
Sodra jy gaan sit, bring iemand vir jou 'n glas sjampanje. Wat kan daarna skeefloop? Baie min. Elke tafel word bygewoon deur 'n kaptein en twee kelners, almal met strikdasse en etensbaadjies en opgelei in die verlore kuns van gasvryheid uit die plantasie-era.
Dus, uit die weg geruim dat dit nie eers in Zagat verskyn nie, is Side Street Inn 'n gunsteling onder 'n aantal honolulu-sjefs wat na sport op TV kom kyk en gebraaide varktjops eet. Nog 'n bonus: reuse hulp teen klein pryse. Die sjef Colin Nishida sê: "Die gemiddelde aandeteblad is $ 20, maar jy moet baie eetlus hê, want dit kos baie kos."
Dit is moontlik deel van 'n ketting in Seattle, maar Palomino is nou iets van 'n plaaslike instelling. Omdat die korporatiewe eienaar gelyktydig wyne vir 13 restaurante koop, kry dit goeie aanbiedings en gee dit die besparing deur aan gaste.
BESTE RESTAURANT (TIE)
Hierdie drieledige das getuig van die lewenskragtigheid van die Boston & aposs-eettoneel. Aujourd & aposhui is die mees luukse en ou skool Clio en Pignoli is vertoonvensters vir die vindingryke kookkuns van onderskeidelik Ken Oringer en Lydia Shire.
Michael Schlow (1996 F & amp Beste nuwe sjef) het ongetwyfeld 'n treffer met hierdie ambisieuse eetkamer in die middestad, wat ook die beste buzz en stylvolste interieur gewen het. (Die ontwerper het wondere verrig met die hoefyster-kamer, wat eens die rotonde van 'n bank was.) Maar die plek wek liefde-haat-reaksies: dit het ook die veld gevee vir die meeste oorskatte, die duurste en die restaurant met die meeste gesindheid.
Wettige Sea Foods 255 State St. 617-227-3115. (Verskeie plekke.)
Seekos is so belangrik in Boston dat 'n kabeljou in die kamers van die staatshuis hang. 'N Goue replika hang oor die deur van die Legal & aposs -tak aan die waterfront en adverteer sprankelende vars vis in ware New England -styl.
'N Kragtige klantegroep kom voor Aujourd & aposhui en aposs skaars bottelaars uit Kalifornië, soos die gesogte 1998 Arrowood Saralee & aposs Vineyard Viognier.
Kafee é Annie 1728 Post Oak Blvd. 713-840-1111.
Dit is ongeveer 20 jaar oud, maar toon geen tekens van ouderdom nie. Die sjefs Ben Berryhill en Robert Del Grande doen vreemde en wonderlike dinge met suidwestelike kos, soos om 'n beesfilet met koffiebone te braai. Ook aangewys as beste wynlys.
Sambuca is een van die belangrikste redes waarom mense na donker na die sentrum van Houston kom. Dit hou laat ure-die kombuis is naweke tot 01:00 oop-en het elke aand lewendige musiek, met swaai op Maandag, salsa op Donderdag.
U sal opmerk dat die kategorie hier nie die beste sommelier is nie, maar die beste sommeliers in die meervoud. Dit is moontlik omdat daar sewe is, met drie of vier wat op 'n gegewe aand in omloop is. Die een, Scotti Stark, is 'n gesertifiseerde meester Sommelier, en die ander ses studeer vir die eksamen. As hulle almal slaag, sal daar meer Meestersommeliers by Pappas Brothers wees as in baie klein lande.
BESTE PLEK OM 'N WYN SNOB TE NEEM
Brennan en aposs Houston 3300 Smith St. 713-522-9711.
Net soos die lys self tekste bevat van denkers wat wissel van Dean Martin tot Aristophanes, loop die wyne by Brennan & aposs van & quotumble whites & quot in die $ 20 -reeks tot grootrooi, soos 'n magnum van 1993 Opus One vir $ 495.
Norman Van Aken is een van die vaders van samesmelting, en een van die min wat dit regkry. Hy trou met die helderste geure van die Karibiese rand, van Latyns -Amerika tot op die eilande.
Wens 801 Collins Ave., Miami Beach 305-674-9474.
Die perfekte teenmiddel vir die koorsagtige restauranttoneel in Miami Beach. Ontwerper Todd Oldham het 'n dromerige, Persies-geïnspireerde agtergrond geskep vir die dromerige, wêreldwye kos van Andrea Curto (2000 F & amp; Beste nuwe sjef).
Die meeste besoekers is dit eens dat die Chinese smeltkos fantasties is, maar wie het nog energie om te eet nadat hulle deur die skare by die kroeg deur die skare gehuil is om u te laat hoor en u kelner weg te gooi van die Stallone & aposs tafel?
Die Forge 432 41st St., Miami Beach 305-538-8533.
Dit is nie net die wynlys nie, hoewel die restaurant meer as 300 000 bottels bevat (dit kan ook nie 'n drukdruk bevat nie). Die Forge het al ses drankkategorieë gevee, van die beste waardes tot die beste wyne per glas tot die beste kroegmanne.
Nemo hef nie die & quotscene -toeslag op nie "waarmee die nuwerwetsere bure wegkom. Aandete kan tot $ 60 per persoon kos, maar dit kan 'n relatiewe winskopie in South Beach kos.
Charlie Trotter is versot daarop om die beste te wees, en hy het dit reggekry. Benewens die beste restaurant, het Charlie Trotter & aposs gewen vir die beste diens, die beste plek vir spesiale geleenthede, die beste sjefs en die beste kuier, die beste wynlys en waarskynlik die laaste. Maar dit het ook die meeste te duur, die meeste oorskatte en die restaurant met die meeste gesindheid gekos. Blykbaar het obsessie sy nadeel.
Die eteriese omgewing van Tru & aposs het plafonne van 25 voet en wit gordyne, hoe beter kuns deur Andy Warhol, Robert Mapplethorpe en ander.
Maart é 833 W. Randolph St. 312-226-8399.
Dit gaan alles oor die mengsel. Op 'n gegewe aand vind u handelaars, hipsters, modelle en model-wil-bes, Bulls-aanhangers, vers van United Center, en glo dit of nie, sommige mense wat net hier is vir die Franse uiesop.
Bob Bansberg en sy smaak in wyn is eklekties, maar sy lys is veral ryk aan kultus -Cabernets uit Kalifornië, soos Leonetti, en in Spaanse rooikragte.
Kinkead & aposs is miskien die beste restaurant in die land en die hoofstad van Aposs, maar dit het nog steeds 'n gevoel van 'n klein stad. Die spyskaart het onlangs loterykaartjies gesoek om die sous-sjef te help om na Frankryk te kom vir 'n kookkompetisie. Sjef Bob Kinkead luister ook na die plaaslike gemeenskap. Hy verander die spyskaart daagliks, maar volgens die algemene aanvraag het hy nooit die salm met pampoensaad met krap, garnale en brandrissies laat val nie.
Olywe 1600 K St. N.W. 202-452-1866.
Dit is moontlik 'n invoer uit Boston, ja, maar Todd English & aposs Italiaanse restaurant speel net so goed hier. Op die boonste verdieping is daar 'n oop kombuis en 'n kroeg. Onder is rustig, met tafeldoeke en sagte musiek-& quot vir senatore en sulke mense, & quot vertel die bestuurder.
Gaan om 17:00 en jy kan die vroeë voëlspesiaal hê en teen 9. 9 uur in die bed wees. Maar kom om 02:00 op, en jy kan steak au poivre eet met 'n kleurvolle verskeidenheid sjefs, politici, klubkinders en ander wesens van die nag.
Die sjef en mede-eienaar Todd Gray het 'n jaar gelede sy pos as uitvoerende sjef by Galileo verlaat om sy eie plek te open. Resensies, aanvanklik, is al hoe meer entoesiasties. Gray het die spyskaart uitgebrei en toon meer selfvertroue met eienaardige geregte, soos 'n toebroodjie met gegrilde kaas en 'n truffel-vinaigrette. P.S. Die post-Grey Galileo is aangewys as die Washington & aposs Most Overrated Restaurant.
Commander & aposs Palace 1403 Washington Ave. 504-899-8221.
Familie-aartsvader Owen Brennan het seker nooit geraai dat mededingende faksies van sy nageslag eendag die twee grootvroue van die eetkamer in New Orleans sou bestuur nie-en hulle so goed bestuur dat albei ewe geliefd is.
Die tienjarige Bayona is nie op die meeste toeriste en op reisprogramme nie, maar vaardige inwoners bespreek hul tafels 'n maand voor die tyd. Susan Spicer (1989 F & amp Beste nuwe sjef) breek uit die Cajun-Creoolse boks om inspirasie te put uit Elsas, Indië, Oos-Asië en die suidweste.
Gerard Maras vervoer elke oggend setperke, eiers en blomme van sy plaas van 50 hektaar na sy restaurant. Met al die sorg wat daaraan toegewy is in sy Franse kookkuns, behoort besprekings onmoontlik te wees, maar dit kan nie. Nog nie.
Die lys van 65 bladsye lees soos 'n dagboek van keldermeester Harry Hill & aposs-aktiwiteite, insluitend die seldsame Diamond Creek Cabernets wat hy sedert 1991 opgehou het. Winskopjagters, let op: Hill & aposs so besig, hy het sedert die tagtigerjare nie tyd gehad om baie Bourgondiese pryse te verander nie .
Albei het heerlike kos, maar dit bied die toneelkuns wat hulle wonderlik maak: die presiese tydsbediening aan die tafel by Jean Georges, die noukeurig georkestreerde opeenvolging van geure in Nobu & aposs omakase (sjef en aposs keuse) spyskaart.
Pastis 9 Negende Ave.212-929-4844.
Selfs die straatwandelaars in [die] Meatpacking District gons, & quot Vanity Fair storm in 'n afwagtende rave wat gepubliseer is voordat Pastis oopgemaak het. Nou moet lede van die demimonde wag vir tafels saam met die res van die skare by Keith McNally en 'n perfekte vervalsing van 'n Paris -bistro.
Picholine 35 W. 64ste St. 212-724-8585.
Dit moet die ligging in die baie wreedaardige Upper West Side wees. Hoe anders om te reageer op ons respondente en die vermoede dat Terrance Brennan, 1995 se beste nuwe sjef, en Max McCalman, kurator van een van die stad en die meeste sterre kaaskarre, nie die respek kry wat hulle verdien nie?
Veritas het bykans 9 000 bottels in die kelder en kan nog duisende wat elders gestoor word, in die hande steek, maar wat vooraf bestel kan word via sy webwerf (www.veritas-nyc.com). Pryse kan stratosferies wees, maar terwyl een tafel kreun van vreugde oor 'n magneet van $ 15,000 P étrus, sal 'n ander een glimlag oor sy $ 21 Penfolds Chardonnay.
Die eetkamer Ritz-Carlton Buckhead, 3434 Peachtree Rd. 404-237-2700.
Atlanta & aposs se gunsteling luukse restaurant het 'n paar jaar terug die vertrek van sjef Guenter Seeger oorleef en het saamgedrom onder leiding van Joel Antunes, wat graag Thaise bestanddele in sy Frans-Mediterreense kombuis wil sit, soos in sy slakfricassee met vermicelli en kerriebouillon. Ook aangewys as Beste diens, Beste plek vir spesiale geleenthede, Beste wynlys, Beste Sommelier en Beste wynwaardes.
Blou Pointe 3455 Peachtree Rd. 404-237-9070.
Die binnekant, deur die plaaslike ontwerper Bill Johnson, is 'n uitgebreide hoëtegnologie-fantasie met glaswande, skuifdeure van vlekvrye staal en groot, kronkelende krommes. Die seekos in Asiatiese styl, deur die sjefs Kevin Rathbun en Ian Winslade, is effens minder teater, maar net so lekker. Ook aangewys as die beste buzz, die stylvolste interieur en die beste laataand-toneel.
BESTE PLEK OM 'N WYN SNOB TE BRING
Been & aposs 3130 Piedmont Rd. 404-237-2663.
Bone & aposs hou baie wyne wat swaar tref, byderhand vir die steak-and-sigars-stel. Een voorbeeld: die 1982 Ch âteau Lafite, teen $ 625.
BESTE WYNE BY DIE GLAS
Gemodelleer na 'n Italianer enoteca, Eno kombineer sy mediterrane kookkuns met 'n redelike prys en voortdurend wisselende verskeidenheid van ongeveer 80 wyne, wat in 'n smaak van twee gram, 'n glas van ses gram of 'n gewone bottel gedrink kan word. 'N Goeie keuse: die skerp, verfrissende Vermentino uit 1998 van die ster Sardynse vervaardiger Argiolas.
Die Blou Engel 706 Chestnut St. 215-925-6889.
Deur 'n ou Child & aposs-kafeteria aan te pas, het restaurateur Stephen Starr slim die rug van die Pastis-Balthazar-skool van bistro-nabootsers gedraai. Ja, daar is steakfrites en oesterbordjies, maar The Blue Angel lyk na niks in Parys of selfs in New York nie.
BESTE VIR SPESIALE GELEENTHEDE
Die fontein Four Seasons Hotel, 1 Logan Sq. 215-963-1500.
Die skaarsste: 'n plek met 'n wonderlike uitsig en noukeurige diens en kos-voorberei deur Jean-Marie Lacroix en sy leër van 40 kokke-wat in die Franse tradisie in elk geval heeltemal oorspronklik is, selfs 'n bietjie eksentrieke.
Ou oorspronklike boekbinder en aposs 125 Walnut St. 215-925-7027.
Die plaaslike inwoners vermy hierdie historiese seekoshuis al jare soos vis van drie dae. Maar die eienaar van die derde generasie, John Taxin, wou dit verander, die kombuis opknaap en 'n rou kroeg installeer wat 'n skare van postwerk lok.
Die kontinentale 138 Market St. 215-923-6069 ..
The Continental, 'n vetterige lepel wat slim as 'n eklektiese tapasbar geïnkarnieer is, het vyf jaar gelede die stormloop van hip -restaurante na die Ou Stad aangespoor. Nou kom sjefs van regoor die stad, waaronder Guillermo Pernot en Jack McDavid, hierheen vir cocktails, bedien tot 02:00
Na slegs 'n jaar het Brasa bo-op gewel-net soos Bryan Hill as die beste sommelier-omdat Tamara Murphy (1994 F & amp Beste nuwe sjef) aanhou dink aan wonderlike nuwe dinge wat met haar houtoond te doen het.
Dit is slegs vier nagte per week oop, dit is geen wonder dat Le Gourmand maklik oor die hoof gesien kan word nie. Maar die bekendes aanbid sjef en eienaar Bruce Naftaly, wat sy eie papawersaad en lourierblare oes en mielies in die agterplaas pluk sekondes voordat hy dit kook.
Cafe Lago 2305 24ste Ave. E. 206-329-8005 ..
Byna almal kry lasagne. Dit is ook so lig soos 'n truffel skeer, gemaak van velle vars pasta, dun perkament. Vir 'n handgemaakte gereg soos hierdie is $ 14,95 amper strafbaar.
Canlis 2576 Aurora Ave. N. 206-283-3313. Hierdie ou bastion het in 1997 groot veranderinge aangebring-'n opknapping van $ 1,5 miljoen en die aanstelling van 'n slim nuwe sjef, Greg Atkinson. Nou is daar 'n toenemende gevoel dat dit nie net 'n plek is om u 50ste bestaansjaar te vier nie.
Twee heeltemal verskillende style veg om die boonste gleuf. Tarbell & aposs is stedelik en energiek en beskik oor Mark Tarbell & aposs-vrye Amerikaanse kombuis, terwyl Michael Hoobler by T. Cook & aposs 'n heerlike Mediterreense kos blyk te wees wat perfek pas by die Royal Palms Hotel, 'n Spaanse herenhuis in koloniale styl.
Brullende vurk 7243 E. Camelback Rd., Scottsdale 480-947-0795.
Goed, die rivier waarna dit vernoem is, is in Aspen, Colorado. Desondanks vang Roaring Fork die gevoel van hierdie onpretensieuse metropool in Arizona. Die verhoogde cowboy -kos is uiters toeganklik (springmielies word soms as 'n versiering gebruik), en dieselfde geld vir sjef Robert McGrath, wat byna gewaarborg is om u hand te skud, selfs al is dit die eerste keer daar.
Die meeste kliënte kom vir die pure pizza in baksteen-oond in Napolitaanse styl, maar sjefs, sowel as die plaaslike (James McDevitt) as die nasionale (Alice Waters), waardeer Chris Bianco en die manier waarop bestanddele soos paardebloemgroente, kartonne en purslane groei. sypaadjies.
Mary Elaine & aposs Die Feniciër, 6000 E. Camelback Rd., Scottsdale 480-423-2530.
Mary Elaine & aposs het die afgelope jaar 900 wyne gekoop. Nou het dit al die belangrikste oesjare van sulke Cabernets-versamelaars en aposs-items soos Screaming Eagle en diep keuses in die eerste-groeiende Bordeaux, terug na die Haut-Brion van 1945.
To-Die-For Dessert Tastings
Adres: 65 E 65th St., te Park Ave.
Telefoon: (212) 288-0033
As u 'n tafel by die luukse bespreek het, het u alreeds 'n groot brownie -punt met u liefie behaal Daniel vir Valentynsdag. Maar as u nie een van die gewaardeerde tafels vasgekeer het nie (hulle is lankal weg), kan u later die aand net in die kroeg kom vir 'n reeks kakao-sentriese nageregte (sjokolade) is 'n afrodesiacum wat jy ken). Vyf uitgebreide kursusse sluit in 'n warm Guanaja-sjokoladekool, 'n Keniaanse Koffie Ganache met Rice Krispie-sjokolade-sablé, 'n Dacquoise-melk met sjokolade met Jivara Parfait, 'n Sjokolade-hazelnootkoekie met vanielje-limoen-sorbet, en 'n grondboontjiebotter-feuilletine met Carabe Mousse en Turron-roomys . As dit is wat hulle bedoel met "Death By Chocolate, " kan ons nie aan 'n soeter manier dink nie.
Adres: 1 Central Park West by West 61 st St.
Telefoon: (212) 299-3900
Die beroemde sjef Johnny Iuzzini het gehelp om die gebakprogram by te vorm Jean-Georges, nagereg maak nie net 'n nagedagte nie, maar 'n verpligte kursus. Die huidige sjef Patissier Joseph Murphy het die Iuzzini se voetspore behoorlik gevolg en heerlike nageregproeë uitgevoer, soos "The Orchard" (Green Apple Gelee with Tartin Compote and Crème Fraiche Quince Confit), en "Caramel" (Black Pepper Crème Caramel Tart with Salted Caramel Ice) Room). 'Sjokolade' is natuurlik die voor die hand liggende keuse op Valentynsdag, veral as u wil proe Jean-George 's word dikwels nageboots, maar het nooit gesmelte sjokoladekoek herhaal nie. Dit kom vergesel van 'n Mexikaanse sjokoladebeignet, 'n seesoutwit sjokolademeringue en 'n bitter sjokoladekoekie. Hoe soet is dit nie!
Adres: Duane St. 163, btwn
Telefoon: (212) 964-2525
Die kenmerkende Tribeca -restaurant van David Bouley is alreeds allerhande dekadente, flikkerende kerse, gestoffeerde mure in die badkamer en gewelfde plafonne wat mildelik met goudblaar gesmeer is. Die spyskaart is net so toegeeflik, met geregte soos Dungeness Crab Flan met Black Truffle Dashi, Sea Urchin Terrine met Osetra Caviar en Japannese Kobe Mille Feuille met geroosterde knoffel en borrie. Waarom sou u dit nie opvolg met 'n ewe groot nagereg nie? Die gepaste naam "Chocolate Frivolous " is eintlik ses nageregte in een. Moet u regtig 'n Chocolate Brûléé, Chocolate Parfait, Hazelnoot Dacquoise, Sjokolade-Walnut-gekruide brood en Praline en Prune Armagnac-ys in een keer eet? Natuurlik nie, maar Valentine 's Day gaan daaroor om toe te gee aan u uitspattigste begeertes.
Gebraaide eend met wilde rys en Jagersous
Dit is 'n klassieke resep in die beste sin van die woord. 'N Tradisionele bruinsous in jagterstyl, gegeur met spek en sampioene, vergesel gebraaide eend. Bedien met groen groente, wilde rys en 'n bottel fyn rooiwyn.
Eend - een, 3 tot 5 pond
Selderystingels - 6, gekap
Uie - 2 medium, gekap
Wortels - 6 medium, geskil en gekap
Gedroogde oregano - 1 teelepel
Gedroogde basiliekruid - 1 teelepel
Spek - ongeveer 8 gram (ongeveer 6 tot 8 snye), gekap
Ui - 1 groot, gekap
Sampioene - 8 gram shiitake, oester of ander wilde sampioene, of gekweekte wit sampioene
Droë witwyn - 1 koppie
Eendvoorraad of hoenderaftreksel - 6 koppies
Tamatie - 1 koppie, in blokkies gesny
Voorverhit die oond tot 350 F. Verwyder die nek en snoepies uit die eend Maak die holte van die eend los met groente, kruie en geurmiddels en plaas die oorblywende groente op die bodem van 'n braaipan. Sit die eend op die groente. Rooster 2 tot 2-1/2 uur, of tot 'n termometer in die dikste deel van die eendvleis 190 F. laat afkoel. Verdeel die eend in die helfte en verwyder die groente en bene, en hou dit voor om aftreksel te maak. Die eend kan tot op hierdie punt voorberei word, toegedraai en in die yskas gehou word terwyl jy aftreksel terugbring na kamertemperatuur voordat jy met die resep begin.
Om die sous te maak: Kook die spek in 'n groot braaipan of braaipan tot dit gaar is. Verwyder die spek met 'n gaatjieslepel, laat die spekvet weggooi of spaar dit vir 'n ander gebruik. Voeg die ui by die spekvet en kook oor matige hitte tot deursigtig, ongeveer 3 minute. Voeg die sampioene by en kook tot bruin, 2 tot 3 minute. Voeg die witwyn, aftreksel en tamaties by. Verlaag die hitte tot medium-laag en laat prut vir 30 minute. Geur na smaak met sout en peper.
Om voor te sit: Verhit die eendhelftes indien nodig tot warm. Plaas een op elke verhitte individuele opdienbord en omring met jagtersous.
The Hermitage Hotel kondig nuwe restaurantvennootskap aan met die bekende sjef Jean-Georges Vongerichten
NASHVILLE, TENN. The Hermitage Hotel kondig vandag 'n nuut gesmee vennootskap aan met internasionaal bekroonde sjef, restaurateur en kulinêre innoveerder Jean-Georges Vongerichten, wat toesig sal hou oor die rigting van alle kulinêre bedrywighede in die hotel. Vongerichten word gevier vir sy Michelin-restaurante regoor die wêreld, en bied vars, oortuigende en gesofistikeerde kookervarings aan vir 'n nuwe generasie Nashvillians en gaste. Die middelpunt van die vennootskap sal 'n nuwe restaurant en 'n kafee in The Hermitage wees. Die bouwerk is aan die gang, en die nuwe plekke sal in die herfs van 2021 hul debuut maak.
Terwyl ek vorentoe kyk na my debuut in Nashville, kon ek nie vir 'n meer geskikte plek gevra het as die pragtige Grand Dame, The Hermitage Hotel, nie, en het Vongerichten gesê. Ek is geïnspireer deur die oorvloed van die Amerikaanse suide en sien uit daarna om die resepte, geure en tradisies van die streek te eerbiedig, terwyl ek ook 'n wêreldwye perspektief bied op hierdie geliefde en ikoniese Music City -oriëntasiepunt. "
Een van die belangrikste kulinêre talente ter wêreld, Vongerichten word bewonder vir sy skerpheid as sjef, smaakmaker en visioenêr, verantwoordelik vir 39 bekende restaurante in New York, Miami, Londen, Parys, Sjanghai en ander gateway -stede regoor die wêreld. Van konsep, spyskaart en interieurontwerp, tot personeelopleiding en gaste -ervaring, Vongerichten is deeglik betrokke by die ontwikkeling van die kookprogram by The Hermitage Hotel, wat begin het met sy besoek aan Nashville in 2020.
"Ons kan ons geen groter aanvulling op The Hermitage Hotel voorstel as om die onnavolgbare sjef Jean-Georges Vongerichten te verwelkom om ons kookprogram te lei nie," het mede-eienaars Robert en Molly Hardie gesê. 'Terwyl ons 'n nuwe era inlui, is ons verheug dat Jean-Georges The Hermitage gekies het om as sy teenwoordigheid in Nashville te dien. Ons sien daarna uit om nuwe en ou gaste te verwelkom om die kenmerkende kookkuns van Jean-Georges in The Hermitage Hotel te beleef. "
Vongerichten se nuwe restaurant in The Hermitage sal gaste verwelkom met 'n hoë, maar toeganklike kombuis wat die oorvloed van die streekprodukte van Tennessee ten toon stel, waarvan sommige afkomstig is uit die hotel se eie tuin in Glen Leven. Sy spyskaart sal geïnspireer word deur die seisoenale bestanddele en kookkuns van die Suide, en bevat sy kenmerkende plantaanbiedings en pizza's in die oond. Vongerichten sal ook toesig hou oor alle kos- en drankbegrippe vir troues, vergaderings en ander opspraakwekkende geleenthede by The Hermitage.
Die restaurant van die Hermitage, wat die perfekte pas is vir 'n verhoogde nuwe kombuis, sal 'n moderne ontwerpopdatering van Thomas Juul-Hansen ondergaan, insluitend 'n splinternuwe, nuutste kombuis wat uit die eetkamer sigbaar is. Die ontwerpbrein agter die restaurante van Vongerichten het 'n glansryke, maar onderskat restaurant- en kroegruimte gekry wat tydlose warmte en atmosfeer sal bied. Juul-Hansen gebruik 'n eenvoudige palet van natuurlike materiale-metaal, hout, leer en klip-en dramatiese beligting van die wêreldbekende Hervé Descottes van L'Observatoire International wat ontwerp is om die ikoniese boogplafon van die restaurant op te hef. Alle meubels, van die parelmoer-hanglampe tot die sitplekke, tafels en geboë bankette, word volledig op maat gemaak vir The Hermitage Hotel en is spesiaal vir die ruimte gemaak.
'N Nuwe, uitgebreide restaurantingang sal direk vanaf Sixth Avenue toeganklik wees, wat die instelling as 'n eetplek op sigself beklemtoon. In 'n aangrensende ruimte van die hotel sal 'n sjarmante nuwe kafee sy buiging maak onder leiding van Vongerichten. Die ligte ruimte met gemaklik elegante binne- en buitenshuise sitplekke sal deur die loop van die dag ontwikkel en dien as 'n koffiekroeg met 'n verskeidenheid gebak in die oggend, wat oorgedra word om gemaklike wegneemete midde-dag aan te bied voordat dit uiteindelik as 'n wynbar met klein happies en saamgestelde cocktails in die aand. As laaste bloei het Juul-Hansen 'n eweknie ontwerp vir die ikoniese Art Deco-herentoilet van The Hermitage: 'n glansryke, pienk marmer dameskamer wat beloof om ewe fotowaardig te wees.
Ek is verheug om die nuus van ons vennootskap met die gevierde sjef Jean-Georges Vongerichten te deel, "het Dee Patel, besturende direkteur van The Hermitage Hotel, gesê. As 'n jarelange bewonderaar van die kookkuns van Jean-Georges, is ek opgewonde om te sien hoe hy 'n nuwe eetervaring van wêreldgehalte in The Hermitage Hotel skep. Dit sal beslis anders wees as wat Nashville nog ooit gesien het. "
Jean Cocteau dring daarop aan om homself 'n digter te noem, en klassifiseer die groot verskeidenheid van sy werke - gedigte, romans, toneelstukke, essays, tekeninge, films - as 'poésie', 'poésie de roman', 'poésie de thêatre', 'poésie critique' , "poésie graphique" en "poésie cinématographique". 
Hy is veral bekend vir sy romans Le Grand Écart (1923), Le Livre Blanc (1928), en Les Enfants Terribles (1929) speel die verhoog La Voix Humaine (1930), La Machine Infernale (1934), Les Ouers vreeslik (1938), La Machine à écrire (1941), en L'Aigle à deux têtes (1946) en die films Die bloed van 'n digter (1930), Les Ouers Terribles (1948), Skoonlief en die Ondier (1946), Orfeus (1949), en Testament van Orfeus (1960), wat langsaan Bloed van 'n digter en Orfeus vorm die sogenaamde Orphic Trilogy. Hy is deur AllMovie beskryf as 'een van [die] avant-garde se suksesvolste en invloedrykste filmmakers. 
Vroeë lewe Redigeer
Cocteau is gebore in Maisons-Laffitte, Yvelines, 'n stad naby Parys, vir Georges Cocteau en sy vrou, Eugénie Lecomte, 'n sosiaal prominente Paryse gesin. Sy pa, 'n prokureur en amateurskilder, het selfmoord gepleeg toe Cocteau nege was. Van 1900 tot 1904 woon Cocteau die Lycée Condorcet by waar hy ontmoet en 'n verhouding begin met skoolmaat Pierre Dargelos, wat weer deur Cocteau se oeuvre sou verskyn.  Hy het op vyftien die huis verlaat. Hy publiseer sy eerste digbundel, Aladdin se lamp, op negentien. Cocteau het gou bekend geword in Boheemse artistieke kringe as Die ligsinnige prins, die titel van 'n bundel wat hy op twee en twintig gepubliseer het. Edith Wharton beskryf hom as 'n man "vir wie elke groot gedig 'n sonsopkoms was, elke sonsondergang die fondament van die hemelse stad." 
Vroeë loopbaan Redigeer
In sy vroeë twintigs raak Cocteau verbonde aan die skrywers Marcel Proust, André Gide en Maurice Barrès. In 1912 werk hy saam met Léon Bakst Le Dieu bleu vir die Ballets Russes is die belangrikste dansers Tamara Karsavina en Vaslav Nijinsky. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het Cocteau as ambulansbestuurder in die Rooi Kruis gedien. Dit was die tydperk waarin hy die digter Guillaume Apollinaire, kunstenaars Pablo Picasso en Amedeo Modigliani ontmoet het, en talle ander skrywers en kunstenaars met wie hy later saamgewerk het. Die Russiese impresario Sergei Diaghilev het Cocteau oorreed om 'n scenario vir 'n ballet te skryf, wat gelei het tot Parade in 1917. Dit is vervaardig deur Diaghilev, met stelle van Picasso, die libretto deur Apollinaire en die musiek deur Erik Satie. 'As dit nie vir Apollinaire in uniform was nie', het Cocteau geskryf, 'met sy skedel geskeer, die litteken op sy tempel en die verband om sy kop, sou vroue ons oë met haarnaaldjies uitgesteek het.' [ aanhaling nodig ]
Cocteau, 'n belangrike eksponent van avant-garde kuns, het 'n groot invloed op die werk van ander gehad, waaronder 'n groep komponiste bekend as Les six. In die vroeë twintigerjare het hy en ander lede van Les six 'n uiters gewilde kroeg genaamd Le Boeuf sur le Toit besoek, 'n naam wat Cocteau self 'n hand bygedra het. Die gewildheid was in weinig te danke aan die teenwoordigheid van Cocteau en sy vriende. 
Vriendskap met Raymond Radiguet Edit
In 1918 ontmoet hy die Franse digter Raymond Radiguet. Hulle het uitgebrei saamgewerk, gekuier en baie reise en vakansies onderneem. Cocteau het Radiguet ook vrygestel van diensplig. Cocteau, bewonderend vir die groot literêre talent van Radiguet, het die werk van sy vriend in sy artistieke kring bevorder en gesorg vir die publikasie deur Grasset van Le Diable au corps ('n grootliks outobiografiese verhaal van 'n owerspelige verhouding tussen 'n getroude vrou en 'n jonger man), wat sy invloed uitoefen om die roman met die "Nouveau Monde" literêre prys te bekroon. Sommige tydgenote en later kommentators het gedink dat daar moontlik 'n romantiese komponent in hul vriendskap was.  Cocteau was self bewus van hierdie persepsie en het ernstig gewerk om die idee dat hul verhouding seksueel van aard was, uit die weg te ruim. 
Daar is onenigheid oor Cocteau se reaksie op Radiguet se skielike dood in 1923, en sommige beweer dat dit hom verstom, moedeloos en prooi laat opiumverslawing. Teenstanders van hierdie interpretasie wys daarop dat hy nie die begrafnis bygewoon het nie (hy het oor die algemeen nie begrafnisse bygewoon nie) en het onmiddellik met Parys saam met Diaghilev vertrek vir 'n optrede van Les noces (Die troue) deur die Ballets Russes in Monte Carlo. Cocteau self het sy reaksie baie later gekenmerk as 'bedwelming en afsku'. [ aanhaling nodig ] Sy opiumverslawing destyds,  Cocteau, was slegs toevallig as gevolg van 'n toevallige ontmoeting met Louis Laloy, die administrateur van die Monte Carlo Opera. Cocteau se gebruik van opium en sy pogings om die stilstand te stop, het sy literêre styl ingrypend verander. Sy mees opvallende boek, Les Enfants Terribles, is binne 'n week geskryf tydens 'n strawwe opiumspeen. In Opium: Journal of drug rehabilitation [fr] , vertel hy van die ervaring van sy herstel van opiumverslawing in 1929. Sy verslag, wat lewendige pen-en-ink-illustrasies bevat, wissel tussen sy moment-tot-oomblik ervarings van onttrekking van dwelms en sy huidige gedagtes oor mense en gebeure in sy wêreld . Cocteau word gedurende sy hele herstel ondersteun deur sy vriend en korrespondent, die Katolieke filosoof Jacques Maritain. Onder Maritain se invloed het Cocteau tydelik teruggekeer na die sakramente van die Katolieke Kerk. Hy keer later weer in die lewe terug na die Kerk en onderneem 'n aantal godsdienstige kunsprojekte.
Verdere werke Edit
Op 15 Junie 1926 speel Cocteau se toneelstuk Orphée is in Parys opgevoer. Dit is vinnig gevolg deur 'n uitstalling van tekeninge en 'konstruksies' Poésie plastique – voorwerpe, nageregte. Cocteau het die libretto vir die opera-oratorium van Igor Stravinsky geskryf Oedipus rex, wat sy oorspronklike uitvoering in die Théâtre Sarah Bernhardt in Parys op 30 Mei 1927 gehad het. In 1929 een van sy bekendste en bekendste werke, die roman Les Enfants vreeslik gepubliseer is. 
In 1930 maak Cocteau sy eerste film Die bloed van 'n digter, in die openbaar vertoon in 1932. Alhoewel dit nou algemeen aanvaar word as 'n surrealistiese film, het die surrealiste dit self nie as 'n werklik surrealistiese werk aanvaar nie. Alhoewel dit een van Cocteau se bekendste werke is, is sy dertigerjare veral bekend vir 'n aantal toneelstukke, veral La Voix humaine en Les Ouers vreeslik, wat 'n gewilde sukses was. Sy toneelstuk van 1934 La Machine infernale was Cocteau se verhoogweergawe van die Oedipus -legende en word beskou as sy grootste werk vir die teater.  Gedurende hierdie tydperk het Cocteau ook twee volumes joernalistiek gepubliseer, waaronder Ma Premier Premier Voyage: Tour du Monde en 80 jours, 'n neo-Jules Verne oor die wêreldreisverslag wat hy vir die koerant Paris-Soir gemaak het. 
Biograaf James S. Williams beskryf Cocteau se politiek as 'natuurlik regs-leunend'.  Tydens die Nazi -besetting van Frankryk was hy in 'n "ronde tafel" van Franse en Duitse intellektuele wat ontmoet het in die Georges V Hotel in Parys, waaronder Cocteau, die skrywers Ernst Jünger, Paul Morand en Henry Millon de Montherlant, die uitgewer Gaston Gallimard en die Nazi -regsgeleerde Carl Schmitt. 
Sy vriend Arno Breker het hom oortuig dat Adolf Hitler 'n pasifis en beskermheer van die kunste was met die beste belang van Frankryk in gedagte. In sy dagboek beskuldig Cocteau Frankryk van disrespek teenoor Hitler en bespiegel oor die seksualiteit van die Führer. Cocteau het Breker se beeldhouwerke effens geprys in 'n artikel met die titel 'Salut à Breker' wat in 1942 gepubliseer is. Hierdie stuk het veroorsaak dat hy na die oorlog teregstaan ​​op aanklagte van samewerking, hoewel hy van enige oortreding ontslae geraak is en sy kontakte gebruik het om sy mislukte poging om red vriende soos Max Jacob. 
In 1940, Le Bel Indifferent, Cocteau se toneelstuk wat geskryf is vir Édith Piaf (wat die dag voor Cocteau gesterf het) en met die hoofrol daarin geslaag het, was uiters suksesvol. 
Die latere jare van Cocteau hou meestal verband met sy films. Cocteau se films, waarvan hy die meeste geskryf en geregisseer het, was veral belangrik vir die bekendstelling van die avant-garde in die Franse bioskoop en beïnvloed tot 'n sekere mate die komende Franse New Wave-genre. 
Volg Die bloed van 'n digter (1930), onder sy bekendste films Skoonlief en die Ondier (1946), Les Ouers vreeslik (1948), en Orfeus (1949). Sy laaste film, Le Testament d'Orphée (Die Testament van Orfeus) (1960), met optredes van Picasso en matador Luis Miguel Dominguín, saam met Yul Brynner, wat ook gehelp het om die film te finansier.
In 1945 was Cocteau een van verskeie ontwerpers wat stelle vir die Théâtre de la Mode gemaak het. Hy put inspirasie uit die filmmaker René Clair terwyl hy maak Hulde aan René Clair: Ek het met 'n heks getrou. Die maket word beskryf in sy "Journal 1942–1945", in sy inskrywing vir 12 Februarie 1945:
Ek het die model van my stel gesien. Mode verveel my, maar ek is geamuseerd deur die stel en mode wat bymekaar geplaas is. Dit is 'n smeulende bediendekamer. 'N Mens ontdek 'n lugfoto van Parys deur die muur- en plafongate. Dit veroorsaak vertigo. Op die ysterbed lê 'n flou bruid. Agter haar staan ​​verskeie ontstelde dames. Aan die regterkant was 'n baie elegante dame haar hande in 'n wasbak. Deur die losgemaakte deur aan die linkerkant kom 'n dame met opgestrekte arms binne. Ander word teen die mure gestamp. Die visie wat hierdie ramp veroorsaak, is 'n bruidsheks wat deur 'n besem loop, deur die plafon vlieg, haar hare en trein stroom.
In 1956 versier Cocteau die Chapelle Saint-Pierre in Villefranche-sur-Mer met muurskilderye. Die jaar daarna versier hy ook die huweliksaal in die Hôtel de Ville in Menton. 
Privaat lewe Redigeer
Jean Cocteau het nooit sy homoseksualiteit weggesteek nie. Hy was die skrywer van die saggies homoerotiese en semi-outobiografiese Le livre blanc (vertaal as Die Witskrif of Die Witboek),  anoniem gepubliseer in 1928. Hy verwerp nooit die outeurskap daarvan nie, en 'n latere uitgawe van die roman bevat sy voorwoord en tekeninge. Die roman begin:
So ver as wat ek kan onthou, en selfs op 'n ouderdom toe die verstand nog nie die sintuie beïnvloed nie, vind ek spore van my liefde vir seuns. Ek was nog altyd lief vir die sterk seks wat ek regmatig vind om die eerlike seks te noem. My ongelukke kom uit 'n samelewing wat die skaars as 'n misdaad veroordeel en ons dwing om ons neigings te hervorm.
Sy werk, hetsy literêr (Les enfants vreeslik), grafies (erotiese tekeninge, boekillustrasie, skilderye) of kinematografiese (Die bloed van 'n digter, Orfeus, Skoonlief en die Ondier), is deurspek met homoseksuele ondertone, homo -erotiese beeldspraak/simboliek of kamp. In 1947 publiseer Paul Morihien 'n klandestiene uitgawe van Querelle de Brest deur Jean Genet, met 29 baie eksplisiete erotiese tekeninge deur Cocteau. In die afgelope jaar was verskeie albums van Cocteau se homoerotica beskikbaar vir die algemene publiek.
In die dertigerjare word gerugte dat Cocteau 'n baie kort verhouding gehad het met prinses Natalie Paley, die dogter van 'n Romanov -groothertog en haarself soms 'n aktrise, model en voormalige vrou van couturier Lucien Lelong. 
Cocteau se langste verhouding was met die Franse akteurs Jean Marais  en Édouard Dermit, wat Cocteau formeel aangeneem het. Cocteau gooi Marais in Die ewige wederkoms (1943), Skoonlief en die Ondier (1946), Ruy Blas (1947), en Orfeus (1949).
Cocteau sterf op 11 Oktober 1963 op 74-jarige ouderdom aan 'n hartaanval op sy kasteel in Milly-la-Forêt, Essonne, Frankryk. Sy vriend, die Franse sanger Édith Piaf, is die dag tevore dood, maar dit is die oggend van Op Cocteau se sterfdag is gesê dat sy hart misluk het toe hy van Piaf se dood gehoor het. Volgens die skrywer Roger Peyrefitte  was Cocteau sedert die begin van daardie jaar verpletter na 'n skending met sy jarelange vriend en uiters welgestelde en vrygewige beskermvrou Francine Weisweiller: sedert 1960 het sy 'n verhouding gehad met 'n minderjarige skrywer, wat haar afkoel. na Cocteau.  Hy het op 22 April 'n ernstige hartaanval gehad.
Volgens sy wense word Cocteau begrawe onder die vloer van die Chapelle Saint-Blaise des Simples in Milly-la-Forêt.  Die grafskrif op sy grafsteen op die vloer van die kapel lui: "Ek bly by jou" ("Je reste avec vous").
In 1955 word Cocteau lid van die Académie française en die Royal Academy of Belgium.
Bringing a Classic: Amanda Freitag Chats About American Diner Revival
Waarom is ons lief vir die Amerikaanse eetplek? Dit is omdat u weet wat u kan verwag: 'n breë spyskaart met die klassieke geregte waarvan u hou, vriendelike diens en 'n gemaklike gesinsomgewing. Met American Diner Revival is die doel nie om die definisie van 'n eetplek te verander nie, maar om dit na die volgende vlak te neem. Terwyl die huisverbeteringskenner Ty Pennington die binnekant en buitekant van elke eetkamer opknap, kyk Amanda Freitag na die spyskaarte en vind maniere om hulle nuwe lewe te gee deur die regte balans tussen oud en nuut te vind. Soms beteken dit 'n opknapping van die spyskaart, maar in die meeste gevalle word die geregte aangepas om 'n toestroming van nuwe kliënte aan te moedig, terwyl daar steeds 'n konstante vloei van gereelde persone bly.
FN Dish het Amanda onlangs ingehaal om te gesels oor die program en hoe sy die uitdaging as eienaar van die ete self aanpak.
FN Dish: Hoe het die besit van u eie diner, Empire Diner, beïnvloed hoe u die uitdaging aangaan om die spyskaarte oor American Diner Revival te herhaal?
Amanda Freitag: Ek dink die uitdaging is om dit so getrou aan eetkos as moontlik te hou, maar dit te verhef en seker te maak dat dit by die eetplek pas. Elke aandete is anders en uniek en het 'n rede waarom mense daarheen gaan, of dit nou die streek en die kos vir die streek is, of dit die gesinsinvloed is of dat dit net iets is wat die sjef doen, en dit is meestal verby van geslag tot geslag. Vir my is die uitdaging om dit te hou by wat dit altyd was, maar dit te verhef en dit net 'n bietjie op te skyn, want ek wil nooit vir die eetplek iets gee wat hulle nie kan of wil doen nie. pas of pas nie. Ek wil hê dit moet reg inpas en voel dat dit vir altyd daar was.
Hoe kan u uitvind hoeveel u moet verander of hoe min u moet verander?
AF: Dit is 'n wonderlike vraag, want baie spyskaarte is groot en ek dink dat elke geval tot dusver baie anders was. Ek het een van die spyskaarte heeltemal vaartbelyn, dit eintlik oorgedra. Herstel die lettertipes, herformuleer die spyskaartstruktuur en herhaal dan 'n paar items, en dit was 'n uitdaging, want meestal doen ons dit natuurlik sonder die eienaar van die eetplek, want hulle kom verras en dit sou wees iets wat ek in samewerking met die eienaar van die eetplek wil werk. Die keuse [is] of u die hele spyskaart net weer moet oordoen, dit moet vaartbelyn of net 'n paar dinge wil byvoeg. 'N Onlangse voorbeeld was een van die eetgedeeltes. Ons het uiteindelik net 'n tafeltent gemaak, en dit was spesiale aanbiedinge, en dit was ekstra kante, en dit het regtig goed gewerk, veral in die eetplek, in die eetkamer. Dit is asof, OK, jy het die groot spyskaart, maar dan het jy hierdie ander ding waarna jy amper eers kyk as jy by die tafel kom. Dit was dus elke keer anders. Miskien is dit net om 'n spesiale bord by te voeg. Dit is dus nie altyd die moeite werd om 'n hele groot vetmenu van agt bladsye te eet nie [lag] en dit binne 36 uur oor te doen, maar dit voeg 'n paar items by, of dit stroomlyn en hul bestaande spyskaart verbeter.
Wat dink u is die belangrikste geregte wat 'n aandete -spyskaart moet hê, wat u dink onaantasbaar is?
AF: Ek bedoel dat elke spyskaart 'n burgerhoekie moet hê, so ek voel regtig onaantasbaar. Daar is 'n paar klassieke eetplekke soos groot vet toebroodjies of vleisbrood, of daar was baie worsbroodjies op hierdie spyskaarte wat ons gedoen het [lag], wat interessant is. En dan is daar altyd die patat en die kante en die dinge wat. dit lyk asof dit net op elke bord beland. Die eiergeregte - u kan die eiergeregte nie regtig wegneem nie, maar u kan dit verander en 'n bietjie opskyn. Maar ek dink u weet dat 'n basiese spyskaart altyd 'n sterk ontbyt bevat, altyd heerlike hamburgers en toebroodjies bevat, en dan 'n paar van die bloubord-aanbiedings. En dit is steunpilare, en ek dink hulle moet bly. En ek dink dit is lekker om daarna te kyk en 'n draai te maak of by te voeg tot die afdeling. Sê, OK, daar sal altyd vleisbrood wees, maar laat ons nou hoendergebraaide biefstuk byvoeg of wat dit ook al mag wees.
Wat dink u is die belangrikste eetervaring, wat eintlik 'n restaurant anders as 'n eetplek maak?
AF: Ek dink die noodsaaklike eetervaring, waarom mense na eetplekke gaan, is net om tuis te voel, te voel dat hulle kan kry wat hulle wil, wanneer hulle wil, wat ontbyt vir aandete kan wees, wat aandete vir ontbyt kan beteken [lag ]. En ek dink dat dit daaroor gaan om die persoon te gee wat hy wil, maar ook in 'n baie aangename omgewing. Ek dink mense gaan na eetplekke omdat hulle voel: 'OK, ek kan hier kom en my ding kry'. Jy weet? En: "Ek hoef nie bekommerd te wees oor wat my eetmaats eet nie. Ek kan hê wat ek wil hê, en hulle kan hê wat hulle wil hê. Ek kan nou 'n groot steak -toebroodjie eet, en hulle kan pannekoek eet, en ons ' almal gaan gelukkig wees. " Dus, ek dink dit gaan daaroor om die kliënt regtig te gee wat hulle wil, op watter tydstip van die dag ook al. Dis vir my die aandete - met 'n koppie koffie. [lag]. Niemand beoordeel jou ooit in 'n eetplek nie, tensy jy 'n kranksinnige kelnerin het.
Hoe het dit met Ty gewerk, en koördineer julle twee die spyskaart met die ontwerp en so meer?
AF: Dit was so wonderlik om met Ty te werk. Ek is nou baie gelukkig, ek werk graag saam met hom. Hy is briljant. Hy kry dit, hy sien die visie van wat dit moet wees. Een van my gunsteling oomblikke uit een van die vertonings onlangs was toe die eienaar van die ete terugkom en sê: "Dit is presies wat ek wou hê." En [Ty] weet net. hoe om mense gelukkig te maak en hy luister na die diner -insider. Hy sien die plek en dan weet hy onmiddellik wat gedoen moet word. Vir my is dit dus wonderlik om saam met hom te werk, want as sjef wat dit al baie lank doen, het ek ook die intuïsie, maar in die kombuis - beslis nie met die ontwerp nie. Maar. Ek het 'n idee van hoe dinge moet lyk. . Ons werk beslis saam met voedsel en ontwerp, want u sal geskok wees oor hoe verwant dit is. En net soos enige restaurantprojek, sit en praat u voordat u iets doen, voordat u dit bou, voordat u dit ontwerp. Wat gaan die spyskaart wees? Wat is die konsep van die restaurant? En dan neem u die ontwerp van daar af, en die ontwerp en kos is baie verbind. Of dit nou hy is wat 'n skottel skep, of ons besluit oor die hoogte van die toonbank waar die bedieners werk, of dat dit iets is wat hy sê: 'OK, hierdie plek sal blou en groen en wit wees.' En ek dink aan 'n bord kos wat in die kamer goed gaan lyk. . Daar is baie dinge wat saamhang, wat interessant is, want dit inspireer my ook met die spyskaartitems wanneer. Ek praat oor wat ek gaan doen en dan praat hy oor ontwerp en dit is soos: OK, dan neem ons dit 'n stap verder. Hy is ongelooflik. Ek werk graag saam met hom. Sy energie is eindeloos en sy talent is net groot.
Wat was die mees lonende deel aan die werk aan die program?
AF: Dit is duidelik dat die lonendste deel is wanneer die eienaars van die etes terugkom en jy die gesig op hul gesigte kan sien as hulle terugkeer na hul plek waar hulle jaar in en dag in, dag uit, sewe dae per week geswoeg het en hulle is mal daaroor en dit is iets wat hulle nooit kon doen nie. Hulle kon nie ophou werk nie en hulle kan dit nie bekostig nie - hulle het nie die middele nie. En die lonende deel is dat ons net die katalisators was, dat daar die hele span mense was wat dit werklik kon laat gebeur. [Dit het begin met] die persoon wat gebel en gesê het: "Kom help asseblief net omdat ons so lief is vir hulle." Die stad wat sê: 'Ons wil nie hê dat hierdie plek moet verdwyn nie, wat kan ons doen?' . Dit verg regtig 'n dorp [en] dit sou nie gebeur het as dit nie vir hierdie mense was nie. Dit is lonend om die lae verhoudings wat deur die een restaurant gevorm is oor baie jare te sien en hoe al die mense bymekaar kom om dit te maak, terug te bring, dit te red, om dit aan die gang te hou. Ek dink eerlikwaar, hierdie dinge gaan weg, die klein ma's en popwinkels, eetplekke regoor Amerika, dit hou nie aan nie, en hoekom is dit so? Is dit omdat hulle dit nie kan bekostig nie, is dit omdat hulle nie die ondersteuning het nie, is dit omdat mense na die nuwe blink plekke wil gaan? Daardie dinge is deel van ons kultuur - dit moet bly. En ek dink baie mense voel dieselfde, en as ons hulle kan help red, is dit die beloning vir my.