BERODUAL H ANALOGES - KLEINTJIES - 2019
Trek die laer rug in vroeë swangerskap en later: natuurlike oorsake van pyn en patologie
Moet ek spermogram met prostatitis inneem?
Skildklier en maandeliks
Is dit moontlik om difenhidramien met alkohol te kombineer en wat die gevolge kan wees
Bloedtoets vir sifilis
Hierdie bladsy bevat 'n lys van alle analoë van Berodual N in samestelling en indikasies. 'N lys van goedkoop analoë, sowel as jy kan pryse in apteke vergelyk.
Die goedkoopste analoog van Berodual N:Seretide
Die gewildste analoog van Berodual N:Relwar Ellipt
ATC klassifikasie: Fenoterol in kombinasie met ander middels
Aktiewe bestanddele / samestelling: ipratropiumbromied, fenoterol
Berodual N prys
Op die onderstaande webwerwe vind u die pryse vir Berodual H en vind u beskikbaar in 'n apteek naby.
Berodual N prys in Rusland
Berodual N prys in die Oekraïne
Berodual N prys in Kazakhstan
Registrasie sertifikaathouer: Boehringer Ingelheim International, Gmbh (Duitsland)
Vervaardiger: Boehringer Ingelheim Pharma, Gmbh & Co.kg (Duitsland)
Verteenwoordigende Kantoor: Beringer Ingelheim International GmbH (Duitsland)
Gekombineerde brongodilatormiddel. Bevat twee komponente met brongodilatoraktiwiteit: ipratropiumbromied - m-holinoblokator, en fenoterolhidrobromied-beta2-adrenomimetik.
By inasemingsgebruik van ipratropiumbromied word brongodilasie hoofsaaklik veroorsaak deur 'n plaaslike eerder as sistemiese antikolinergiese effek.
Ipratropiumbromied is 'n kwaternêre ammoniumverbinding. Dit het anticholinergiese (parasimpatolitiese) eienskappe. Ipratropium inhibeer reflekse wat deur die vagus senuwee gemedieer word, wat die effek van asetielcholien, 'n neurotransmitter wat vrygestel word van senuwee-eindpunte, teenwerk. Anticholinergics voorkom 'n toename in die intrasellulêre konsentrasie van sikliese guanosienmonofosfaat (cGMP) in die gladde spiere van die bronchi, wat voorkom wanneer asetielcholien met m-cholinerge reseptore in wisselwerking tree.
Beduidende verbetering in longfunksie (verhoogde FEV1 en 'n gemiddelde gedwonge verouderingsvloeikoers van 15% of meer) by pasiënte met COPD met botsing van brongospasma kom binne 15 minute voor, die maksimum effek word binne 1-2 uur behaal en duur tot 6 uur by die meeste pasiënte na toediening.
In 40% van die pasiënte met brongospasma wat verband hou met brongiale asma, is daar 'n beduidende verbetering in longfunksie (verhoogde FEV1 15% of meer).
Ipratropiumbromied het nie die afskeiding van slym in die respiratoriese kanaal, mukosiliêre klaring en gasuitruiling nadelig beïnvloed nie.
Fenoterolhidrobromied het 'n direkte simpatomimetiese effek. By terapeutiese dosisse stimuleer dit selektief β2adrenoreceptors van die bronchi. In hoër dosisse het dit die vermoë om β te stimuleer1adrenergiese reseptore. Binding aan β2adrenoreceptors aktiveer adenylaat siklase met die deelname van stimulerende Gs-protein. 'N Verhoogde vlak van sikliese AMP aktiveer proteïenkinase A, wat dan fosforileer teiken proteïene in gladdespier selle. Dit lei weer tot fosforilering van die ligketting van myosienkinase, inhibisie van die hidrolise van fosfoinositied en die opening van kalsium-geaktiveerde kaliumkanale.
Fenoterol verslap die gladde spiere van die bronchi en bloedvate en ontmoedig die ontwikkeling van brongospastiese reaksies wat veroorsaak word deur die effek van histamien, metakolien, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies). Onmiddellik na die aanstelling blokkeer fenoterol die vrylating van brongokonstriktiewe mast sel inflammatoriese mediators. Die gebruik van fenoterol in hoër dosisse verhoog mukosiliêre klaring.
By hoër plasmakonsentrasies van fenoterol word uteriene kontraktiliteit geïnhibeer. Daarbenewens word metaboliese effekte by hoë dosisse waargeneem: lipolise, glikogeenolise, hiperglisemie en hipokalemie. Hipokalemie is hoofsaaklik te wyte aan die verhoogde insluiting van kaliumione in die skeletspier.
Beta-adrenergiese effek van die geneesmiddel op hartaktiwiteit, soos 'n toename in hartklop en sterkte van hartkontraksies, as gevolg van die vaskulêre werking van fenoterol, stimulering van β2adrenoreceptors van die hart, en wanneer dit gebruik word in dosisse wat terapeuties oorskry, stimulasie van β1adrenoreceptoren. Soos met die gebruik van ander beta-adrenerge middels, is langdurige QT-interval aangeteken.met wanneer dit gebruik word in hoë dosisse.
Die mees algemeen voorkomende ongewenste effek van β stimulante2Adrenoreceptors is 'n bewing. In teenstelling met die effekte op die gladde spiere van die bronchi tot die sistemiese effekte van stimulators β2-adrenoreceptors kan toleransie ontwikkel.
Fenoterol verhoed die ontwikkeling van brongokonstriksie wat deur verskeie stimuli veroorsaak word, soos oefening, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies).
Met die gekombineerde gebruik van ipratropiumbromied en fenoterol, word die brongodilator-effek bereik deur verskillende farmakologiese teikens bloot te stel. Hierdie stowwe vul mekaar in, gevolglik word die brongodilator-effek versterk en word 'n groter aantal terapeutiese aksie verseker in geval van brongopulmonêre siektes vergesel van die vernouing van die respiratoriese kanaal. Die komplementêre effek is sodanig dat die vereiste effek 'n laer dosis van die beta-adrenerge komponent benodig, wat individuele dosering van die geneesmiddel fasiliteer en help om newe-effekte te verminder.
Voorkoming en simptomatiese behandeling van obstruktiewe respiratoriese siektes met omkeerbare brongospasma:
- chroniese brongitis, ingewikkeld of nie ingewikkeld deur emfiseem
Dosis stel individueel.
vir verligting van asma aanvallevolwassenes en kinders ouer as 6 jaar skryf 2 inasemings dosisse voor. As asemhaling binne 5 minute nie verlig word nie, kan nog 2 inasemings dosisse gegee word.
Die pasiënt moet ingelig word dat indien daar geen effek is na 4 inasemings en die behoefte aan bykomende inasemings nie, moet u dadelik 'n dokter raadpleeg.
Doseer aerosol Berodual ® H by kinders moet slegs op voorskrif en onder toesig van volwassenes gebruik word.
vir lang en intermitterende terapie 1-2 inhalasies word voorgeskryf vir 1 inname, tot 8 inhalasies / dag (gemiddeld 1-2 inhalasies 3 keer per dag).
Gebruiksvoorwaardes van die geneesmiddel
Die pasiënt moet opdrag gegee word met die korrekte gebruik van die dosis-aerosol.
Voordat jy die gemeterde aerosol vir die eerste keer gebruik, dubbelkliek op die onderkant van die blik..
Elke keer as jy 'n gemeterde aerosol gebruik, moet jy die volgende reëls nakom.
1. Verwyder die beskermende pet.
2. Maak 'n stadig, diep asem.
3. Hou die ballon vas en knip die mondstuk met jou lippe. Die silinder moet onderstebo gekonfronteer word.
4. Maak die maksimum diep asem, terselfdertyd druk die onderkant van die ballon tot die vrystelling van 1 inasemingsdosis. Hou jou asem vir 'n paar sekondes, neem dan die mondstuk uit jou mond en asem stadig uit. Herhaal die stappe om die 2de inasemingsdosis te verkry.
5. Sit die beskermende pet op.
6. As die aërosolhouer nie meer as 3 dae gebruik is nie, moet die botter een keer tot die spuitwolk verskyn.
Die ballon is ontwerp vir 200 inhalasies. Dan moet die silinder vervang word. Alhoewel sommige inhoud in die bottel kan bly, word die hoeveelheid geneesmiddel wat tydens inaseming vrygestel word, verminder.
Aangesien die ballon ondeursigtig is, kan die hoeveelheid dwelm in die ballon soos volg bepaal word: die beskermende pet verwyder, die ballon word in 'n houer gevul met water gedompel. Die hoeveelheid geneesmiddel word bepaal afhangende van die posisie van die ballon in die water.
Die mondstuk moet skoon gehou word, indien nodig kan dit in warm water gewas word. Spoel die mondstuk deeglik met water na die gebruik van seep of wasmiddel.
Die plastiek mondstuk is spesifiek ontwerp vir Berodual ® H meteredosis-aerosol en word gebruik vir die presiese dosering van die geneesmiddel. Die mondstuk moet nie met ander gemeterde aërosols gebruik word nie. Jy kan ook nie gematigde aerosol Berodual ® H gebruik met ander mondstukke nie.
Van die kant van die sentrale senuweestelsel: dikwels - 'n klein bewing van skeletspiere, senuweeagtigheid, soms - 'n hoofpyn, duiseligheid (veral by pasiënte met verswarende faktore), in geïsoleerde gevalle - veranderinge in die psige.
Sedert die kardiovaskulêre stelsel: soms - tagikardie, hartkloppings (veral by pasiënte met risikofaktore), selde (wanneer dit in hoë dosisse gebruik word) - 'n afname in diastoliese bloeddruk, verhoogde sistoliese bloeddruk, aritmie, fibrillasie, supraventrikulêre takikardie.
Uit die water- en elektrolietbalans: soms erge hipokalemie.
Van die kant van die respiratoriese stelsel: soms - hoes, plaaslike irritasie (farinksis), selde - paradoksale brongospasma.
Uit die spysverteringstelsel: dikwels - droë mond, soms - naarheid, braking, selde - omkeerbare oortredings van GI-motiliteit (hardlywigheid, diarree).
Aan die kant van die visie-orgaan: selde - omkeerbare akkommodasie versteuring, mydriasis, verhoogde intraokulêre druk, hoeksluiting gloukoom, pyn in die oogbal.
Allergiese reaksies: selde veluitslag, angioedeem van die tong, lippe, gesig, urtikaria, laringisme, laryngeale edeem, anafilaktiese skok.
ander: moontlik verhoogde sweet, swakheid, myalgie, krampe, selde - omkeerbare urinêre retensie.
- hipertrofiese obstruktiewe kardiomyopatie
- Ek trimester van swangerskap
- kinders se ouderdom tot 6 jaar,
- Hipersensitiwiteit vir die bestanddele van die geneesmiddel,
- Hipersensitiwiteit vir atropienagtige stowwe.
C versigtigheid gebruik die geneesmiddel vir hoeksluitinggloukoom, koronêre insuffisiëntie, arteriële hipertensie, onvoldoende beheerde diabetes mellitus, onlangse miokardiale infarksie, ernstige organiese siektes van die kardiovaskulêre stelsel, hipertiroïed, feochromositoom, prostatiese hipertrofie, obstruksie van die nekke en in die geval van obstruksie van die prostaatklier, obstruksie van die blaaskrag en in die geval van 'n hiperplasma jaar.
Die dwelm is kontraindikasie vir gebruik in die eerste trimester van swangerskap.
Bestaande ervaring het getoon dat ipratropiumbromied en fenoterolhidrobromied nie die swangerskap nadelig beïnvloed nie. In die II en III trimesters van swangerskap moet Berodual ® H egter met omsigtigheid gebruik word. Dit is nodig om die moontlikheid van die inhibitiewe effek van Berodual H op die kontraktiele aktiwiteit van die uterus te oorweeg.
Fenoterolhidrobromied word in borsmelk uitgeskei. Data wat die toekenning van ipratropiumbromied met borsmelk bevestig, nie ontvang nie. 'N Beduidende effek van ipratropium op die baba, veral in die geval van die gebruik van die geneesmiddel in die vorm van 'n aerosol, is onwaarskynlik. Gee egter die vermoë van baie dwelms om in borsmelk te penetreer. Dit is nodig om met voorzichtigheid Berodual ® N tydens laktasie aan te pas (borsvoeding).
Kontraindikasie in kinders tot 6 jaar.
C versigtigheid Gebruik die middel in kinders ouer as 6 jaar.
simptome hoofsaaklik geassosieer met die werking van fenoterolhidrobromied en as gevolg van oormatige stimulasie van β-adrenoreceptore: takykardie, hartkloppings, tremor, arteriële hipo- of hipertensie, verhoogde polsslagdruk, angina, aritmie, warm flitse, metaboliese asidose.
Simptome van 'n oordosis ipratropiumbromied: Droë mond, versteurde akkommodasie - As gevolg van die groot omvang van terapeutiese werking en inhalasie gebruik, is dit oor die algemeen swak uitgedruk en transiente aard.
behandeling: die aanstelling van kalmeermiddels, kalmeringsmiddels. Indien nodig, intensiewe terapie. Beta-blokkers kan as 'n spesifieke teenmiddel gebruik word, verkieslik selektiewe beta1adrenoblokatorov. U moet egter bewus wees van die moontlike toename in brongiese obstruksie onder die invloed van beta-blokkers en kies versigtig die dosis vir pasiënte wat aan brongiale asma of COPD ly, as gevolg van die gevaar van ernstige brongospasma wat dodelik kan wees.
Beta-adrenomimetika en anticholinergics, xanthienderivate (insluitend teofillien) kan die bronchodilator-effek van Berodual N. verbeter.
Met die gelyktydige gebruik van ander beta-adrenomimetika, kan anticholinergiese middels of xanthienderivate (insluitende teofillien) wat die sistemiese sirkulasie binnedring, newe-effekte verhoog.
Miskien 'n beduidende verswakking van die brongodilator-aksie van Berodual H met die gelyktydige aanstelling van beta-blokkers.
Met gelyktydige gebruik met MAO-remmers en trisikliese antidepressante, word 'n toename in die werking van Berodual N. aangetref.
Teen die agtergrond van die gebruik van Berodual H is die ontwikkeling van hipokalemie moontlik, wat met gelyktydige toediening met xanthienderivate, GCS en diuretika versterk kan word. Hierdie feit moet in ag geneem word wanneer pasiënte met ernstige obstruktiewe respiratoriese siektes behandel word.
Hipokalemie verhoog die risiko van aritmie by pasiënte wat digoksien ontvang. Daarbenewens word tydens die hipoksie die negatiewe effek van hipokalemie op die hartritme verbeter. In sulke gevalle word dit aanbeveel om die vlak van kalium in die serum te monitor.
Middel vir inhalasie-narkose wat gehalogeneerde koolwaterstowwe bevat (insluitend halotaan, trichloretileen, enfluraan) kan die effek van Berodual H op die kardiovaskulêre stelsel verbeter.
Die geneesmiddel moet buite bereik van kinders gestoor word teen 'n temperatuur van hoogstens 25 ° C. Houbaarheid - 3 jaar.
Die inhoud van die houer is onder druk. Die silinder moet nie oopgemaak word nie en onderhewig wees aan verhitting bo 50 ° C.
Met langdurige gebruik by pasiënte met brongiale asma of ligte en matige vorme van COPD, kan simptomatiese behandeling verkieslik wees vir gereelde gebruik.
Met langtermyn gebruik by pasiënte met brongiale asma of steroïed-afhanklike vorms van COPD, moet mens bewus wees van die noodsaaklikheid om anti-inflammatoriese terapie te verrig of te verbeter om die inflammatoriese proses van die respiratoriese kanaal en die verloop van die siekte te beheer.
Gereelde gebruik van Berodual N in toenemende dosisse om brongiale obstruksie te verlig, kan 'n onbeheerde verswakking in die verloop van die siekte veroorsaak. In die geval van verhoogde brongiese obstruksie, is dit nie net nie geregverdig nie, maar ook gevaarlik om bloot die dosis Berodual H te verhoog wat langer as aanbeveel is. Om lewensgevaarlike agteruitgang in die verloop van die siekte te voorkom, moet oorweging gegee word aan die hersiening van die pasiënt se behandelingsplan en voldoende anti-inflammatoriese terapie met ingeasemde GCS.
Die pasiënt moet ingelig word dat in geval van skielike ontwikkeling en vinnige vordering van kortasem, u 'n dokter moet raadpleeg.
Ander simpatomimetiese brongodilators moet gelyktydig met Berodual H toegedien word slegs onder mediese toesig.
Die pasiënt moet ingelig word oor die reëls vir die gebruik van die inhalator.
Oogpyn, versteurde visie, 'n gevoel van voorkoms van 'n halo of gekleurde kolle voor die oë, in kombinasie met rooi oë in die vorm van 'n konjunktiewe of korneale inspuiting, kan tekens wees van 'n akute aanval van hoeksluitinggloukoom. As hierdie simptome voorkom in enige kombinasie, moet die pasiënt met oogdruppels begin wat die pupilvermindering veroorsaak en onmiddellik gespesialiseerde mediese sorg soek.
By pasiënte met aanduidings van 'n geskiedenis van sistiese fibrose, is gastro-intestinale motiliteitsversteurings moontlik met die gebruik van Berodual N.
Die haalbaarheid van gepaardgaande anti-inflammatoriese terapie by pasiënte met KOLS by pasiënte met GCS en in brongiale asma moet oorweeg word.
Die dwelm Berodual ® bevat twee komponente met brongodilatoraktiwiteit: ipratropiumbromied - m-antikolinergiese en fenoterol - β2-adrenomimetik. Brongodilasie met inhalasie ipratropiumbromied is hoofsaaklik te wyte aan plaaslike, eerder as sistemiese anticholinergiese effekte.
Ipratropiumbromied is 'n kwaternêre ammoniumderivaat met anticholinergiese (parasimpatolitiese) eienskappe. Die dwelm inhibeer die reflekse wat veroorsaak word deur die vagus-senuwee, wat die effekte van asetielcholien, 'n bemiddelaar vrygestel van die einde van die vagus-senuwee, teenwerk.Anticholinergics voorkom 'n toename in die intracellulêre Ca 2+ konsentrasie, wat voorkom as gevolg van die interaksie van asetielcholien met die muskariene reseptor wat op die gladde spiere van die bronchi voorkom. Die vrystelling van Ca 2+ word bemiddel deur 'n stelsel van sekondêre mediators, insluitend inositoltrifosfaat (ITP) en diakielglycerol (DAG).
By pasiënte met brongospasma wat verband hou met chroniese obstruktiewe longsiektes (chroniese brongitis en pulmonale emfiseem), is 'n beduidende verbetering in longfunksie (toename in FEV1 en piekuitstromingskoers met 15% of meer) binne 15 minute aangeteken, die maksimum effek is in 1-2 h bereik en bly in die meeste pasiënte tot 6 uur na toediening.
Fenoterol stimuleer selektief β2-adrenoretseptoriese terapeutiese dosis. Stimulasie β2adrenoreceptors aktiveer adenylaat siklase deur middel van G stimulasies-protein. Stimulasie β1-adrenoreceptors voorkom wanneer hoë dosisse gebruik word.
Fenoterol verslap die gladde spiere van die bronchi en bloedvate en ontmoedig die ontwikkeling van brongospastiese reaksies wat veroorsaak word deur die effek van histamien, metakolien, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies). Onmiddellik na toediening blokkeer fenoterol die vrylating van inflammatoriese mediators en brongiale obstruksie van mastcelle. Daarbenewens, wanneer fenoterol in dosisse van 0,6 mg gebruik is, was daar 'n toename in mukosiliêre klaring.
β-adrenerge effek van die geneesmiddel op kardiale aktiwiteit, soos 'n toename in die frekwensie en sterkte van hartkontraksies, is te wyte aan die vaskulêre werking van fenoterol, stimulering van β2adrenoreceptors van die hart, en wanneer dosisse hoër as terapeutiese, stimulasie β gebruik word1adrenoreceptoren.
Soos met ander β-adrenerge middels, is die QT-interval verleng met hoë dosisse. By die gebruik van fenoterol deur gebruik te maak van dosis-dosis-aerosolinhalators (DAI), was hierdie effek nie konstant nie en is waargeneem in die geval van die gebruik van dosisse wat die aanbevole dosisse oorskry.
Na die gebruik van fenoterol met behulp van vernevelaars (oplossing vir inaseming in flessies met 'n standaard dosis), kan sistemiese blootstelling egter hoër wees as wanneer die geneesmiddel met DAI gebruik word in die aanbevole dosisse. Die kliniese betekenis van hierdie waarnemings is nie vasgestel nie. Die algemeenste waargenome effek van β-adrenoreceptor agoniste is bewing. In teenstelling met die effekte op die gladde spiere van die bronchi, kan die sistemiese effekte van β-adrenoreceptor-agoniste toleransie ontwikkel. Die kliniese betekenis van hierdie manifestasie is nie duidelik nie. Tremor is die mees algemene ongewenste effek by die gebruik van β-adrenoreceptor agoniste. Met die gekombineerde gebruik van hierdie twee aktiewe stowwe word die brongodilator-effek bereik deur verskillende farmakologiese teikens bloot te stel. Hierdie stowwe komplementeer mekaar, gevolglik word die antispasmodiese effek op die spiere van die bronchi versterk en word 'n groter aantal terapeutiese aksies verkry vir brongopulmonêre siektes, vergesel van die vernouing van die respiratoriese kanaal. Die komplementêre effek is sodanig dat 'n laer dosis van die β-adrenerge komponent benodig word om sodoende die gewenste effek te verkry, wat 'n individu in staat stel om 'n effektiewe dosis te kies in die praktiese afwesigheid van newe-effekte van die geneesmiddel Berodual ®. Met akute brongokonstriksie ontwikkel die effek van die geneesmiddel Berodual ® vinnig, wat die gebruik daarvan in akute aanvalle van brongospasma toelaat.
Die terapeutiese effek van die kombinasie van ipratropiumbromied en fenoterol is 'n gevolg van die plaaslike aksie in die lugweë. Die ontwikkeling van brongodilasie is nie direk eweredig aan die farmakokinetiese parameters van aktiewe stowwe nie.
Na inaseming word gewoonlik 10-39% van die ingespuit dosis van die geneesmiddel aan die longe toegedien (afhangende van die doseervorm en metode van inaseming). Die res van die dosis word op die mondstuk, in die mond en orofarynks gedeponeer. 'N Deel van die dosis wat in die orofarynse gestort word, word ingesluk en kom in die spysverteringskanaal in.
'N Deel van die dosis wat in die longe beweeg, bereik vinnig die sistemiese sirkulasie (binne 'n paar minute).
Daar is geen bewyse dat die farmakokinetika van die gekombineerde geneesmiddel verskil van dié van elkeen van die individuele komponente nie.
Die ingediende gedeelte van die dosis word gemetaboliseer na sulfaatkonjugate. Absolute biobeskikbaarheid wanneer dit oraal toegedien word, is laag (ongeveer 1.5%).
Na i / v-toediening, vry en vervoeg fenoterol in 'n 24-uur urinanalise, onderskeidelik, 15 en 27% van die geïnjecteerde dosis. Die totale sistemiese biobeskikbaarheid van die ingeasemde dosis fenoterol word beraam op 7%.
Die kinetiese parameters wat die verspreiding van fenoterol beskryf, word bereken uit die plasmakonsentrasie na i.v. toediening. Na i / v-administrasie kan plasma-konsentrasie-tydprofiele beskryf word deur 'n 3-kamer farmakokinetiese model, waarvolgens T1/2 is ongeveer 3 uur. In hierdie 3-kamer model is die oënskynlike Vss fenoterol ongeveer 189 l ("2,7 l / kg).
Ongeveer 40% fenoterol bind aan plasmaproteïene.
Prekliniese studies het getoon dat fenoterol en sy metaboliete nie die BBB binnedring nie. Die totale klaring van fenoterol - 1,8 l / min, renale klaring - 0.27 l / min. Totale nieruitskeiding (binne 2 dae) van die isotoop gemerkte dosis (insluitend die ouerverbinding en alle metaboliete) was 65% na i / v-toediening. Die totale isotope-geëtiketteerde dosis wat deur die dunderm uitgeskei is, was 14,8% na intraveneuse toediening en na orale toediening 40,2% binne 48 uur. Die totale isotoop gemerkte dosis wat deur die niere uitgeskei is, was ongeveer 39% na orale toediening.
Die totale nieruitskeiding (binne 24 uur) van die ouer verbinding is ongeveer 46% van die waarde van die intraveneuse dosis, minder as 1% van die dosis wat oraal gebruik word, en ongeveer 3-13% van die inhalasie dosis van die geneesmiddel. Op grond van hierdie data word bereken dat die totale sistemiese biobeskikbaarheid van ipratropiumbromied, wat mond en inaseming gebruik word, onderskeidelik 2 en 7-28% is. Die effek van die deel van ipratropiumbromied wat op die sistemiese effek ingeënt word, is dus onbeduidend.
Die kinetiese parameters wat die verspreiding van ipratropiumbromied beskryf, word bereken op grond van die konsentrasie in die plasma na i / v toediening. 'N Vinnige tweefase-afname in plasmakonsentrasie word waargeneem. Seeming vss is sowat 176 liter ("2,4 l / kg). Die geneesmiddel bind tot plasma-proteïene tot 'n minimum (minder as 20%). Prekliniese studies het getoon dat ipratropiumbromied, wat 'n kwaternêre afgeleide van ammonium is, nie die BBB binnedring nie.
T1/2 In die finale fase is ongeveer 1.6 uur
Die totale klaring van ipratropiumbromied is 2.3 l / min, en die renale klaring is 0.9 l / min. Na i.v. toediening word ongeveer 60% van die dosis gemetaboliseer deur oksidasie, hoofsaaklik in die lewer.
Die totale nieruitskeiding (binne 6 dae) van die isotope-gemerkte dosis (insluitend die ouersverbinding en alle metaboliete) was 72,1% na orale toediening, 9.3% na orale toediening en 3,2% na inasemingsgebruik. Die totale isotoop gemerkte dosis uitgeskei deur die dunderm was 6,3% na IV toediening, 88.5% na orale toediening en 69.4% na inasemingsgebruik. Dus word die uitskeiding van die isotope-gemerkte dosis na IV-inspuiting hoofsaaklik deur die niere uitgevoer.
T1/2 Die aanvanklike verbinding en metaboliete is 3,6 uur. Die belangrikste metaboliete wat in die urine uitgeskei word, bind swak aan muskariene reseptore en word as onaktief beskou.
hipersensitiwiteit vir ipratropiumbromied en fenoterol, atropienagtige stowwe, of enige ander komponente van die geneesmiddel,
hipertrofiese obstruktiewe kardiomyopatie,
swangerskap (ek termyn).
Met omsigtigheid: hoek-sluiting gloukoom, hoë bloeddruk, onvoldoende beheer diabetes, onlangse miokardiale infarksie, ernstige organiese hart en vaskulêre siekte, koronêre hartsiekte, hipertireose, feochromocytoom, urienweg obstruksie, sistiese fibrose, swangerskap (II en III trimester), borsvoeding.
Die dwelm is gekontraindikeer in die eerste trimester van swangerskap.
Bestaande kliniese ervaring het getoon dat fenoterol en ipratropiumbromied nie 'n negatiewe effek op swangerskap het nie. By die gebruik van hierdie middels tydens swangerskap moet egter normale voorsorgmaatreëls (II en III trimesters) waargeneem word. Die inhibitiewe effek van fenoterol op uteriene kontraktiliteit moet in ag geneem word.
Prekliniese studies het getoon dat fenoterol in borsmelk kan slaag. Met betrekking tot ipratropiumbromied word sulke data nie verkry nie. 'N Beduidende effek van ipratropiumbromied op die baba, veral in die geval van die gebruik van die geneesmiddel in die vorm van 'n aerosol, is onwaarskynlik. Nietemin, gegewe die vermoë van baie dwelms om in borsmelk te penetreer, moet die versigtigheid van die geneesmiddel Berodual ® vir borsvoeding voorgeskryf word.
Vrugbaarheid. Daar is geen kliniese data oor die effek van fenoterol, ipratropiumbromied, of 'n kombinasie hiervan op vrugbaarheid nie. Prekliniese studies het nie die effek van ipratropiumbromied en fenoterol op vrugbaarheid getoon nie.
Baie van die genoemde ongewenste effekte kan 'n gevolg wees van die anticholinergiese en β-adrenerge eienskappe van die geneesmiddel. Berodual ®, soos enige inaseming, kan plaaslike irritasie veroorsaak. Bywerkende geneesmiddelreaksies is bepaal op grond van data wat in kliniese studies verkry is en tydens farmakologiese toesig oor die gebruik van die geneesmiddel na registrasie.
Die mees algemene newe-effekte wat in kliniese studies gerapporteer is, was hoes, droë mond, hoofpyn, bewing, farinksis, naarheid, duiseligheid, dysfonie, tagikardie, hartklop, braking, verhoogde bloeddruk en senuweeagtigheid.
Die frekwensie van nadelige reaksies wat tydens terapie kan voorkom, word as die volgende grade gegee: baie dikwels (≥1 / 10), dikwels (≥1 / 100, ®. Beoordeel op grond van die boonste limiet van die 95% KI wat bereken word vir die totale pasiëntpopulasie .
Langtermyn gelyktydige gebruik van die geneesmiddel Berodual ® met ander anticholinerge middels word nie aanbeveel weens gebrek aan data nie.
β-adrenerge en anticholinergiese middels, xanthienderivate (byvoorbeeld teofillien) kan die bronchodilatoriese effek van die geneesmiddel Berodual ® verbeter. Die gelyktydige gebruik van ander β-adrenomimetika, anticholinergics of xanthine-afgeleides (byvoorbeeld teofillien) kan lei tot verhoogde newe-effekte.
Hipokalemie wat verband hou met die gebruik van β-adrenomimetik, kan verbeter word deur die gelyktydige aanstelling van xanthien afgeleides, GCS en diuretika. Dit moet spesiale aandag kry by die behandeling van pasiënte met ernstige obstruktiewe respiratoriese siektes.
Hipokalemie kan lei tot 'n verhoogde risiko van aritmie by pasiënte wat digoksien ontvang. Daarbenewens kan hipoksie die negatiewe impak van hipokalemie op die hartritme verhoog. In sulke gevalle word dit aanbeveel om die vlak van kalium in die bloed serum te monitor.
Dit is nodig om met omsigtigheid β aan te stel2adrenergiese middels vir pasiënte wat MAO-remmers en trisikliese antidepressante ontvang het, omdat Hierdie middels kan die werking van β-adrenerge middels verbeter.
Inhalasie van gehalogeneerde koolwaterstofanestetika, soos halotaan, trichloretileen of enfluraan, kan die effek van β-adrenerge middels op CVS verbeter.
Die gekombineerde gebruik van die geneesmiddel Berodual ® met cromoglicic acid en / of GCS verhoog die effektiwiteit van terapie.
Behandeling moet onder mediese toesig uitgevoer word (byvoorbeeld in 'n hospitaal). Tuisbehandeling is eers moontlik na raadpleging van 'n dokter in gevalle waar 'n vinnige werkende β-agonis by 'n lae dosis nie effektief genoeg is nie. Ook die oplossing vir inaseming kan aanbeveel word aan pasiënte in die geval wanneer 'n inhalasie-aerosol nie gebruik kan word nie of indien hoër dosisse benodig word. Die dosis moet individueel gekies word, afhangende van die erns van die aanval. Behandeling moet gewoonlik met die laagste aanbevole dosis begin en gestaak word nadat 'n voldoende vermindering van simptome bereik is.
Die volgende dosisse word aanbeveel.
Volwassenes (insluitende bejaardes) en adolessente ouer as 12 jaar
Akute botsing van brongospasma. Afhangende van die erns van die aanval kan dosisse wissel van 1 ml (1 ml = 20 druppels) tot 2,5 ml (2.5 ml = 50 druppels). In ernstige gevalle is dit moontlik om dosisse te gebruik wat 4 ml (4 ml = 80 druppels) bereik.
Akute aanvalle van brongiale asma. Afhangende van die erns van die aanval, kan dosisse wissel van 0,5 ml (0,5 ml = 10 druppels) tot 2 ml (2 ml = 40 druppels).
Kinders onder 6 jaar oud (wie se gewig is minder as 22 kg)
Aangesien inligting oor die gebruik van die geneesmiddel in hierdie ouderdomsgroep beperk is, word die gebruik van die volgende dosis aanbeveel (slegs onder mediese toesig): 0,1 ml (2 druppels) / kg liggaamsgewig, maar nie meer as 0,5 ml nie (10 druppels).
Die oplossing vir inaseming moet slegs gebruik word vir inaseming (met 'n geskikte vernevelaar) en nie mondelings nie.
Behandeling moet gewoonlik begin met die laagste aanbevole dosis.
Die aanbevole dosis moet met 0,9% natriumchloriedoplossing verdun word tot 'n finale volume van 3-4 ml, en toegedien word (heeltemal) met 'n vernevelaar.
Berodual ® oplossing vir inaseming moet nie met gedistilleerde water verdun word nie.
Verdunning van die oplossing moet elke keer voor gebruik uitgevoer word, die oorblyfsels van die verdunde oplossing moet vernietig word.
Die verdunde oplossing moet onmiddellik na voorbereiding gebruik word. Die duur van inaseming kan beheer word deur die uitgawes van die verdunde oplossing.
Oplossing Berodual ® vir inaseming kan toegedien word met behulp van verskeie kommersiële modelle van verstuikers. Die dosis wat die longe bereik en die sistemiese dosis hang af van die tipe vernevelaar wat gebruik word en kan hoër wees as die ooreenstemmende dosis wanneer die meta-dosis aerosol Berodual ® H gebruik word (wat afhanklik is van die tipe inhalator). By die gebruik van 'n sentrale suurstofstelsel word die oplossing die beste toegedien teen 'n vloeitempo van 6-8 l / min.
U moet die instruksies vir gebruik, instandhouding en skoonmaak van die verstuiver volg.
simptome: hoofsaaklik geassosieer met die werking van fenoterol. Moontlike simptome wat verband hou met oormatige stimulasie van β-adrenerge reseptore. Die mees waarskynlike voorkoms van tagikardie, hartkloppings, bewing, toename in bloeddruk, verlaging van bloeddruk, toename in die verskil tussen bloeddruk en pa, angina, aritmieë en warm flitse. Metaboliese acidose en hipokalemie is ook waargeneem.
Simptome van 'n oordosis ipratropiumbromied (soos droë mond, versteekte akkommodasie van die oë), gegewe die groter omvang van die terapeutiese effek van die geneesmiddel en die plaaslike toedieningsroetes, is gewoonlik lig en oorgang.
behandeling: jy moet ophou om die dwelm te gebruik. Bloeddrukmoniteringdata moet in ag geneem word. Laat kalmeermiddels, kalmeringsmiddels, in ernstige gevalle - intensiewe terapie. B-adrenerge blokkers kan as 'n spesifieke teenmiddel gebruik word, verkieslik β1-selektiewe adrenerge blokkers. U moet egter bewus wees van die moontlike toename in brongiese obstruksie onder die invloed van β-blokkers en kies noukeurig die dosis vir pasiënte wat aan brongiale asma of COPD ly, as gevolg van die gevaar van ernstige brongospasma wat dodelik kan wees.
Kortasem. In die geval van 'n onverwagte vinnige toename in kortasem (moeilik asemhaling), moet u dadelik 'n dokter raadpleeg.
Hipersensitiwiteit. Na gebruik van die geneesmiddel Berodual ®, kan onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies voorkom, tekens waarin seldsame urtikaria, angioedeem, uitslag, brongospasma, orofaryngeale edeem, anafilaktiese skok kan wees.
Paradoksale brongospasma. Die dwelm Berodual ®, soos ander inhalante, kan paradoksale brongospasme veroorsaak, wat lewensgevaarlik kan wees. In die geval van die ontwikkeling van paradoksale brongospasma moet die gebruik van die dwelm Berodual ® onmiddellik gestaak word en oorskakel na alternatiewe terapie.
Langtermyn gebruik. By pasiënte met asma moet Berodual ® slegs gebruik word. By pasiënte met 'n ligte vorm van COPD kan simptomatiese behandeling verkieslik wees vir gereelde gebruik. Pasiënte met asma moet bewus wees van die noodsaaklikheid om anti-inflammatoriese terapie te verrig of te verbeter om die inflammatoriese proses van die respiratoriese kanaal en die verloop van die siekte te beheer.
Gereelde gebruik van toenemende dosisse dwelms wat β bevat2-adrenomimetika, soos Berodual ®, vir die verligting van bronchiale obstruksie kan 'n onbeheerde verswakking van die verloop van die siekte veroorsaak. In geval van verhoogde brongiese obstruksie, verhoog die dosis β2agoniste, insluitend dwelm Berodual ®, meer as aanbeveel vir 'n lang tyd is nie net nie geregverdig nie, maar ook gevaarlik. Om 'n lewensbedreigende agteruitgang in die verloop van die siekte te voorkom, moet oorweging gegee word aan die hersiening van die pasiënt se behandelingsplan en voldoende anti-inflammatoriese terapie met ingeasemde kortikosteroïede.
Ander simpatomimetiese brongodilators moet gelyktydig met die geneesmiddel Berodual ® toegedien word slegs onder mediese toesig.
Oortreding van die spysverteringskanaal. Pasiënte met 'n geskiedenis van sistiese fibrose kan gastro-intestinale motiliteitsversteurings hê.
Oortredings deur die organe van sig. Vermy kontak met die oë. Berodual ® moet met omsigtigheid gebruik word by pasiënte wat geneig is tot akute gloukoom. Daar is afsonderlike verslae van komplikasies van die visie-orgaan (byvoorbeeld, verhoogde IOP, mydriasis, hoeksluitinggloukoom, oogpyn) wat ontwikkel het toe ingeasemde ipratropiumbromied (of ipratropiumbromied in kombinasie met β-agoniste)2adrenoreceptors) in die oë. Simptome van akute hoeksluitinggloukoom kan pyn of ongemak in die oë wees, versteurde visie, voorkoms van aureool in voorwerpe en gekleurde kolle voor die oë, gekombineer met korneale edeem en rooiheid van die oog as gevolg van konjunktiewe vaskulêre inspuiting. As 'n samestelling van hierdie simptome ontwikkel, word die gebruik van IOP oogdruppels getoon, en 'n onmiddellike konsultasie met 'n spesialis word aangedui. Om te voorkom dat die oplossing in die oë kom, word aanbeveel dat die oplossing wat met 'n vernevelaar gebruik word, deur die mondstuk ingeasem word. In die afwesigheid van 'n mondstuk moet 'n masker styf op die gesig gebruik word. Spesiale sorg moet geneem word om die oë van pasiënte wat geneig is tot die ontwikkeling van gloukoom te beskerm.
Stelsel-effekte Vir die volgende siektes: onlangse miokardiale infarksie, swak beheerde diabetes mellitus, erge organiese hart- en vaskulêre siektes, hipertiroïedisme, feochromositoom, urienwegobstruksie (byvoorbeeld prostatiese hiperplasie of blaasnekobstruksie) voordeel, veral wanneer dosisse hoër as aanbeveel word.
Impak op die CAS. In postmarketingstudies was daar skaars gevalle van miokardiale ischemie by die neem van β-agoniste. Pasiënte met gepaardgaande ernstige hartsiektes, soos kransslagadersiekte, aritmieë of ernstige hartversaking, wat Berodual ® ontvang, moet 'n dokter raadpleeg as daar pyn in die hart is of ander simptome wat verergerende hartsiektes aandui. Dit is nodig om aandag te skenk aan simptome soos kortasem en borspyn, want hulle kan van beide hart- en long-etiologie wees.
Hipokalemie. Wanneer β gebruik word2Agoniste kan hipokalemie voorkom (sien "Oordosering").
By atlete kan die gebruik van die dwelm Berodual ® weens die teenwoordigheid van fenoterol in die samestelling daarvan lei tot positiewe resultate van doping toetse.
Hulpmiddels. Die middel bevat benzalkoniumchloried preserveermiddel en dinatrium edetaat dihidraat stabilisator. Tydens inaseming kan hierdie komponente brongospasma veroorsaak in sensitiewe pasiënte met lugweghiperresponsiwiteit.
Impak op die vermoë om voertuie en meganismes te bestuur. Studies oor die effek van die geneesmiddel op die vermoë om voertuie en meganismes te bestuur, is nie uitgevoer nie. Sorg moet geneem word wanneer hierdie aktiwiteite uitgevoer word, want moontlike ontwikkeling van duiseligheid, bewing, versteuring van akkommodasie van die oë, mydriasis en onsigbare visie. In die geval van die bogenoemde ongewenste sensasies, moet u onthou van sodanige potensieel gevaarlike optrede as die bestuur van voertuie en masjinerie.
Instituut die Angeli S.R.L. 50066 Reggello, Prulli, 103 / C, Florence, Italië.
Die regspersoon in wie se naam die registrasiesertifikaat uitgereik word. Beringer Ingelheim International GmbH. Binger Strasse 173, 55216 Ingelheim am Rhein, Duitsland.
Jy kan meer inligting oor die dwelm kry, sowel as jou eise en inligting oor nadelige gebeure by die volgende adres in Rusland stuur. Beringer Ingelheim, LLC, 125171 Moskou, Leningradskoye Shosse, 16A, p. 3.
Die samestelling en werking van berodual
Die voorbereiding bevat die volgende komponente: fenoterolhidrobromied (beta2-adrenomimetiese) en ipratropiumbromied (m-holinoblokator). Danksy hierdie samestelling is die "geklemde" bronchi reguit, dit word makliker vir die pasiënt om asem te haal. Berodual en sy strukturele analoga is brongodilators. Geselekteer na 'n voorlopige diagnose.
Hoe om nie 'n fout in die keuse van 'n brongodilator te maak nie?
Pulmonoloë, voor voorskryf van behandeling, beveel aan om met 'n brongodilator te toets om te bepaal hoe die medikasie gewerk het. Sulke toetse word uitgevoer met behulp van spirografi of liggaamspletmografie.
Beroduele word voorgeskryf vir obstruktiewe pulmonale siektes (KOL, brongiale asma).
Watter nadelige reaksies kan voorkom?
Berodual het nie net 'n terapeutiese effek nie, soms is die volgende "newe-effekte" moontlik:
skommelinge in bloeddruk (toename of afname),
Lys van analoë van Berodual met pryse
Indien negatiewe simptome voorkom, moet die pasiënt dadelik met die dokter kontak om verdere behandelingstaktieke te bepaal. In geval van selfs minimale nadelige reaksies, word die substitute (analogen) tydens die behandeling met beroduele terapie gekies.
Die belangrikste ding is om die middel te vind wat die terapeutiese effek van berodual heeltemal sou herhaal. Om 'n analoog van berodual vir inaseming te kies, moet 'n mens brongodilators kies wat in oplossing geproduseer word.
Hier is 'n lys van die mees geskikte analoë van berodual:
Combiven - prys en beskikbaarheid moet gespesifiseer word,
Atrovent (aerosol, 200 dosisse) - 350 roebels,
ipterol-aeronaut (aerosol, 200 dosisse) - 370 roebels,
serateg (aerosol 25 μg + 250 μg / dosis 120 dosisse) - 1200 roebels,
ventolien (aerosol, 200 dosisse) - 160 roebels,
ipramol steri-neb (oplossing vir inaseming 0,2 mg + 1 mg / ml 2,5 ml, nr 20) - die prys moet verduidelik word,
biasten (nie beskikbaar nie)
Kom ons stop op 'n paar voorbereidings in meer detail.
Die geneesmiddel bevat twee aktiewe bestanddele - salmeterol en flutikasoon. Seretide het 'n uitgesproke bronchodilator en anti-inflammatoriese werking. Beskikbaar in die vorm van 'n inhalator (aerosol).
Akute simptome verlig nie die geneesmiddel nie, dus moet die pasiënt 'n geneesmiddel soos salbutamol hê om asma-aanvalle te verlig.
Tot 4 jaar seretyd kontraindikeer. Die dosis en duur van die terapie word deur die dokter gekies.
Seretid het 'n hoë prys, wat drie keer die koste van berodual is.
Die hoofstowwe is ipratropiumbromied en salbutamol. Hierdie samestelling laat jou toe om vinnig 'n aanval van brongiale asma te stop. Die vrystelling vorm is 'n oplossing in spesiale poliëtileen ampules. Elke ampul bevat 2,5 ml van die geneesmiddel. Die oplossing word gebruik vir inaseming. Vir gerief is die prosedure beter om 'n verstuiver te gebruik.
In pediatrie word Ipramol Steri-Neb slegs na 12 jaar gebruik. In geval van dringende behoefte, is dit toelaatbaar vir gebruik in die tweede en derde trimester van swangerskap.
Die maksimum aantal inhalasies is tot drie keer per dag. Die lys van newe-effekte en kontraindikasies is op baie maniere soortgelyk aan berodual, ten spyte van die verskillende samestelling van hierdie middels.
Die dwelm sluit salbutamol in. Dit is 'n aktiewe stof. Beskikbaar in die vorm van nebul en aerosol (200 dosisse).
Die instrument word voorgeskryf vir brongiale asma en chroniese obstruktiewe longsiekte. Dit kan gebruik word om 'n aanval te verlig, sowel as een van die komponente van onderhoudsterapie. Met onomkeerbare obstruksie is ventolien nutteloos.
kontra: dreigement van miskraam, voortydige geboorte, kind onder 2 jaar oud, individuele onverdraagsaamheid teenoor die samestelling.
Tydens 'n aanval voer pasiënte 1-2 asemhalings uit. Ventolin tree vinnig op, letterlik vanaf die eerste minuut. Na 10-15 minute, as 'n reël, die pasiënt asem vrylik. Die dwelm word tot 4 keer per dag gebruik.
Nebulas vul in die vernevelaar. Met hierdie toestel voer pasiënte inaseming uit (beskryf in detail in die amptelike instruksies vir die instrument). Die oplossing in nebuli word gewoonlik nie verdun nie. Indien nodig sal soutwater as oplosmiddel optree.
Die maksimum dosis vir ernstige obstruksie is 40 mg per dag. Sulke terapie word slegs in stilstaande toestande uitgevoer.
In geval van akute behoefte word ventolien gebruik by swanger en lakterende vroue.
Daar is baie moontlike newe-reaksies in ventolien. Daarom moet u, tydens die gebruik van die middel, u welsyn deeglik monitor tydens die behandeling. Indien negatiewe reaksies voorkom, soek mediese hulp..
Die dwelm is goedkoper as berodueel, maar slegs 'n spesialis moet besluit oor die vervanging. Ventolin is 'n ambulans; berodual is 'n langterapie-instrument.
Ventolin of Berodual - wat is beter
Na die besoek van 'n gekwalifiseerde spesialis, moet die pasiënt nie hierdie vraag hê nie. Die dokter tydens die onthaal verduidelik wat die behoefte is aan die behandeling van 'n spesifieke pasiënt. Maar so 'n vraag word dikwels op die forums gevind, daarom het pasiënte steeds onsekerheid.
Om die beste middele te bepaal, laat ons die positiewe eienskappe van hierdie middels vergelyk.
Voordele van salbutamol (ventolien):
tree vinnig op, word getoon vir noodsorg,
maklik om te gebruik,
kan vanaf die vroeë kinderjare (vanaf 4 jaar) gebruik word,
relatief goedkoop medisyne.
Voordele van Berodual:
komplekse agent het twee aktiewe stowwe
het 'n uitgesproke anti-inflammatoriese en brongodilator-effek,
is van toepassing met 6 jaar,
gebruik tydens langdurige terapie.
Voorbereidings is nie strukturele analoë nie. Dit is dus net aan die dokter om te besluit watter middel beter is - ventolien of berodueel.
By obstruktiewe longsiektes moet brongodilators gekies word met inagneming van spesiale toetse. Navorsingsresultate sal beslis help met die keuse van die dwelm.
Atrovent of berodual?
Die aktiewe bestanddeel is ipratropiumbromied. Die middel voorkom brongiale refleks spasma. Wanneer spirografie op die agtergrond van behandeling met atrovent uitgevoer word, word aansienlike verbeterings gesien. Die duur van die terapeutiese effek is 5-6 uur.
Aanwysings: brongospasma van verskillende etiologieë (teen die agtergrond van akute respiratoriese virusinfeksies, verkoues, mediese manipulasies, kardiovaskulêre patologieë), KOLS met en sonder emfiseem, diagnostiese studies, uitbreiding van die brongi voor die bekendstelling van ander terapeutiese inhalante.
Middelen word gebruik van drie tot vyf keer per dag (volgens die instruksies). In pediatrie word die middel na vyf jaar getoon.
Atrovent is beskikbaar in 'n aerosol (200 dosisse) en oplossing (20 ml). Watter vorm is die beste geskik vir 'n spesifieke pasiënt, word deur 'n spesialis bepaal.
Adverse reaksies word in 'n indrukwekkende lys aangebied:
swelling van die tong en mondslijmvlies,
ongemak in die mond,
Atrovent word nie voorgeskryf vir onverdraagsaamheid teenoor ipratropiumbromied en hulpmiddels nie, sowel as gedurende die eerste trimester van swangerskap. Relatiewe kontraindikasies: sistiese fibrose, laktasie, hoeksluitinggloukoom, prostatiese hiperplasie.
Die oplossing word nie voorgeskryf tot 5 jaar nie, die vorm van 'n aerosol word nie tot 6 jaar gebruik nie.
Atrovent kos 'n bietjie minder berodual. Die prys verskil gemiddeld tussen 100 en 150 roebels.
Atrovent verwys na mono-middels, berodual bestaan ​​uit twee aktiewe stowwe. Die samestelling van die middels is gedeeltelike analoga. Ipratropiumbromied word in albei middels aangetref. Dit is nie moeilik om te raai dat die terapeutiese effek van berodual sterker sal wees nie Hy is meer kragtig in samestelling.
In geval van obstruktiewe siektes wat nie begin is nie, is dit beter om atrovent te gebruik, veral aangesien dit goedkoper is. Berodual sal help met meer gereelde aanvalle van asemloosheid. Atrovent verlig ook brongospasma, maar in die tyd later berodual. In berodual gekombineer twee dwelms - atrovent en berotek.
Daarom reageer die aanvanklike stadiums van longsiektes met obstruktiewe sindroom goed op terapeutiese terapie met atrovent. Dit is nie nodig om met sterker middels te begin nie, soos byvoorbeeld berodual. In elk geval moet die obstruksie onder die toesig van 'n pulmonoloog behandel word.
Die dwelms is gedeeltelik dieselfde, in die samestelling van hierdie fondse is fenoterol. Berotec is 'n mono-middel, maar die hoeveelheid fenoterol daarin is groter. Berodueel aangevul met ipratropiumbromied.
Berodual oortref die terapeutiese effek, maar as jy die aanval van versmoring vinnig moet verwyder, sal die beste berotek wees. Dit gebeur dikwels dat een van die middels 'n swak effek op die pasiënt het, en die ander is baie effektief. Daarom, voordat u die behoefte gebruik om met brongodilator te toets.
Berotek word wyd gebruik in brongiale asma, en in al sy stadiums. Met behulp van hierdie instrument diagnoseer hulle die meeste brongiale asma of COPD.
In pediatrie word die middel slegs na 6 jaar toegepas.. Die gebrek aan berotek, sowel as berodual, is die moontlikheid van 'n groot aantal nadelige reaksies.
Die mees algemene van hulle is: droëheid in die mondholte, spierbeweging, duiseligheid, naarheid, vinnige hartklop, gestremde geestestoestande.
Berotek is slegs beskikbaar in die vorm van 'n aerosol. Die prys is 300-400 roebels.
Beide middels word slegs deur 'n pulmonoloog voorgeskryf.. In die pediatriese praktyk word berodual meer dikwels gebruik. Kinders duld dit goed. Vir babas word slegs die oplossing vir inasemingsprosedures gebruik.
Pasiënte moet onthou dat brongodilators - berotok en berodual - nie vitamiene is nie. Soms lei hul verkeerde doel tot rampspoedige resultate.
Pulmicort of Berodual - wat is beter om te kry?
Volgens die huidige (hoof) substansie is die dwelms aansienlik anders. Budesonide is die aktiewe komponent van pulmikort. Hierdie stof is 'n glukokortikosteroïedmiddel. Dit volg dat die dwelms aan verskillende farmakologiese groepe behoort. Maar volgens die terapeutiese effek is daar ooreenkomste.
Berodual en Pulmicort verlig inflammasie, maar slegs die eerste middel kan die gladde spiere van die bronchi verslap en brongospasma elimineer. Volgens kliniese proewe is dit bewys dat Pulmicort ook 'n anti-anafilaktiese eienskap het.
Onder die invloed van albei beteken brongiale obstruksie verminder. Berodual tree vinniger as pulmicort op. Die voordeel van berodual - die dwelm bevat nie hormone nie, en dus veiliger.
Pulmikort word voorgeskryf vir obstruktiewe longsiektes wat hormonale ondersteuning benodig. Kontraindikasie - onverdraagsaamheid teenoor die samestelling. Inaseming Pulmicort word vanaf ses maande gebruik. Die daaglikse dosis vir babas moet nie 1 mg per dag oorskry nie. By ernstige asmatiese toestande by kinders word 'n gekombineerde terapie (inaseming) met beroduele en pulmicort uitgevoer.
Tydens die gebruik van pulmicort kan sproei in die mondholte (candidiasis) voorkom, asook droogte, hoes, depressie, prikkelbaarheid en ander negatiewe simptome (beskryf in detail in die amptelike instruksies).
Pulsmikort suspensie 0.25 mg / ml 2 ml No. 20 kos ongeveer 900 roebels. Pulmikort turbuhaler poeier 200mkg / dosis 100dz nommer 1 kos ongeveer 700 roebels. Dit is nie moeilik om te sien nie, pulmicort is duurder as berodual.
Lasolvan of Berodual?
Middelen behoort aan verskillende farmakologiese groepe, word deur verskillende vervaardigers vervaardig, verskil in samestelling, dus is dit nie analoë nie. Die aktiewe komponent van lasolvan is Ambroxol Hidrochloried. Berodual is 'n gekombineerde middel met 'n bronchodilator effek.
Lasolvan verlig nie brongospasma nie. Sy taak is om die afskeiding van slym in die lugweg te verhoog en die siliêre aktiwiteit te stimuleer. Danksy hierdie eienskappe word sputum uit die lugweg verwyder en hoes verminder.
Berodual word slegs aangedui met 'n neiging tot obstruktiewe sindroom. In die afwesigheid van sulke, is daar geen punt in die behandeling van hoes of seer slym met hierdie middel. Lasolvan, inteendeel, sal nie brongospasma verlig nie, maar kan die hoes uitskakel.
Lazolvan oplossing 7.5mg / ml 100ml kos 350 roebels. In teenstelling met berodual word lazolvan in verskillende vorme (kapsules, tablette, stroop, soutblare, rhinorphaea) geproduseer.
Berodual of ambrobene - wat is beter?
Ambrobene herhaal die hoofsaak van lazolvan heeltemal. Die prys is laer as dié van lazolvan en berodual. Ambrobene oplossing vir orale toediening en inaseming van 7,5 mg / ml 100 ml kos ongeveer 170 roebels. Sowel as lazolvan is ambrobene nie 'n analoog van berodul nie.
Sekerlik, pasiënte probeer om 'n plaasvervanger vir beroduele (analoë) goedkoper te vind. Obstruktiewe longsiektes is egter spesifiek en vereis slegs individuele terapie.. As 'n pasiënt 'n ligte obstruksie het, is atrovent redelik geskik as 'n goedkoop middel. Maar of dit die moeite werd is om dit as 'n terapie te gebruik, sal slegs deur ervaring of vorige spirometrie bepaal word.
As die koue nie weggaan nie, voel die pasiënt 'n digtheid in die bors, stel die voorkoms van kortasem, verstikking, moet u dadelik kontak met die afdeling vir pulmonologie. Sulke simptome dui op die moontlikheid van obstruktiewe pulmonale patologieë.
Berodual is 'n waardige dwelm, maar, soos sy analoge, vereis dat sekere kennis gebruik word. Seën jou!
Berodual N - Gekombineerde brongodilatormiddel. Bevat twee komponente met brongodilatoraktiwiteit: ipratropiumbromied - m-holinoblokator, en fenoterolhidrobromied-beta2-adrenomimetik.
Brongodilasie met inaseming ipratropiumbromied is hoofsaaklik te wyte aan plaaslike eerder as sistemiese anticholinergiese effekte.
Ipratropiumbromied is 'n kwaternêre ammoniumverbinding met anticholinergiese (parasimpatolitiese) eienskappe. Ipratropiumbromied inhibeer reflekse wat deur die vagus-senuwee gemedieer word. Anticholinergics voorkom 'n toename in intrasellulêre kalsium konsentrasie, wat voorkom as gevolg van die interaksie van asetielcholien met die muskariene reseptor wat op die gladde spiere van die bronchi voorkom. Kalsiumvrystelling word bemiddel deur 'n stelsel van sekondêre mediators, insluitende ITP (inositoltrifosfaat) en DAG (diacylglycerol).
By pasiënte met brongospasma wat verband hou met COPD (chroniese brongitis en pulmonêre emfiseem), het 'n beduidende verbetering in longfunksie (verhoogde gedwonge uitputting volume in 1 sekonde (FEV1) en piekuitstromingskoers van 15% of meer) is binne 15 minute aangeteken, die maksimum effek is na 1-2 uur behaal en in die meeste pasiënte tot 6 uur na toediening voortgesit.
Fenoterolhidrobromied stimuleer selektief β2-adrenoretseptoriese terapeutiese dosis. Stimulasie β1-adrenoreceptors voorkom wanneer dit in hoë dosisse gebruik word.
Fenoterol verslap die gladde spiere van die bronchi en bloedvate en ontmoedig die ontwikkeling van brongospastiese reaksies wat veroorsaak word deur die effek van histamien, metakolien, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies). Onmiddellik na toediening blokkeer fenoterol die vrylating van inflammatoriese mediators en brongiale obstruksie van mastcelle. Daarbenewens, wanneer fenoterol in 'n dosis van 600 μg gebruik is, is 'n toename in mukosiliêre klaring aangeteken.
Beta-adrenergiese effek van die geneesmiddel op hartaktiwiteit, soos 'n toename in die frekwensie en sterkte van hartkontraksies, is as gevolg van die vaskulêre werking van fenoterol, stimulering van β2adrenoreceptors van die hart, en wanneer dit gebruik word in dosisse wat terapeuties oorskry, stimulasie van β1adrenoreceptoren.
Soos met ander beta-adrenerge middels, is die QT-interval verleng.met wanneer dit gebruik word in hoë dosisse. By die gebruik van fenoterol deur gebruik te maak van dosis-dosis-aerosolinhalators (DAI), was hierdie effek nie konstant nie en is waargeneem in die geval van die gebruik van dosisse wat die aanbevole dosisse oorskry. Na die gebruik van fenoterol met behulp van vernevelaars (oplossing vir inaseming in flessies met 'n standaard dosis), kan sistemiese blootstelling egter hoër wees as wanneer die geneesmiddel met DAI gebruik word in die aanbevole dosisse. Die kliniese betekenis van hierdie waarnemings is nie vasgestel nie.
Die algemeenste waargenome effek van β-adrenoreceptor agoniste is bewing. In teenstelling met die effekte op die gladde spiere van die bronchi, kan die sistemiese effekte van β-adrenoreceptor-agoniste toleransie ontwikkel. Die kliniese betekenis van hierdie manifestasie is nie duidelik nie.
Met die gekombineerde gebruik van ipratropiumbromied en fenoterol, word die brongodilator-effek bereik deur verskillende farmakologiese teikens bloot te stel. Hierdie stowwe komplementeer mekaar, gevolglik word die antispasmodiese effek op die spiere van die brongi versterk en word 'n groter aantal terapeutiese aksie verseker in geval van brongropulmonêre siektes vergesel van die vernouing van die respiratoriese kanaal. Die komplementêre effek is sodanig dat die vereiste effek 'n laer dosis van die beta-adrenerge komponent is wat nodig is om die effektiewe dosis individueel te selekteer met feitlik geen newe-effekte.
Met akute brongokonstriksie ontwikkel die effek van die geneesmiddel Berodual ® H vinnig, wat die gebruik daarvan in akute aanvalle van brongospasma toelaat.
Dosis inhalasie aerosol
hulpstoffen: absolute etanol, gesuiwerde water, sitroensuur, tetrafluoroethane (HFA 134a, dryfmiddel)
beskrywing: Deursigtige, kleurlose of effens gelerige, of effens bruinagtige vloeistof, vry van gesuspendeerde deeltjies.
Farmakoterapeutiese groep: brongodilator (m-holinoblokator + beta2-adrenerge)
ATH kode: R03AK03
Berodual, 'n gekombineerde voorbereiding, bevat twee komponente met brongodilatoraktiwiteit: ipratropiumbromied, m-antikolinergiese middel, en fenoterolhidrobromied, beta2-adrenomimetiese.
Ingehale brongodilasie met ipratropiumbromied is hoofsaaklik te wyte aan plaaslike, eerder as sistemiese, anticholinergiese effekte.
Ipratropiumbromied is 'n kwaternêre afgeleide van ammonium, dit het anticholinergiese (parasimpatolitiese) eienskappe. Ipratropium inhibeer die reflekse wat deur die vagus senuwee gemedieer word, wat die effek van asetielcholien, 'n neurotransmitter wat uit hierdie senuwee vrygestel word, teenwerk. Anticholinergics voorkom 'n toename in die intrasellulêre konsentrasie van sikliese guansienmonofosfaat (sikliese GMP) in die gladde spiere van die brongi, wat voorkom wanneer asetielcholien met muskariene reseptore in wisselwerking tree.
'N Beduidende verbetering in die longfunksie ('n toename in gedwonge ekspirasie volume per 1 sekonde (FEV1) en 'n gemiddelde volumetriese tempo van geforseerde veroudering met 15% of meer) by pasiënte met chroniese obstruktiewe longsiekte met botsing van brongospasma kom binne 15 minute voor, die maksimum effek word binne 1-2 ure bereik en bly in die meeste pasiënte tot 6 uur na toediening.
In 40% van die pasiënte met brongospasma wat verband hou met brongiale asma, is daar 'n beduidende verbetering in longfunksie ('n toename in FEV1 met 15% of meer).
Fenoterolhidrobromied het 'n direkte simpatomimetiese effek. By terapeutiese dosisse stimuleer dit selektief die beta2-adrenoreceptore van die bronchi. In hoër dosisse het dit die vermoë om beta1-adrenoreceptore te stimuleer. Binding aan beta2-adrenoreceptors aktiveer adenylaat-siklasase met die deelname van die stimulerende G-proteïen. 'N Verhoogde vlak van sikliese AMP aktiveer proteïenkinase A, wat dan fosforileer teiken proteïene in gladdespier selle. Dit lei weer tot fosforilering van die ligketting van myosienkinase, inhibisie van die hidrolise van fosfoinositied en die opening van kalsium-geaktiveerde kaliumkanale.
Fenoterol verslap die gladde spiere van die bronchi en bloedvate en ontmoedig die ontwikkeling van brongospastiese reaksies wat veroorsaak word deur die effek van histamien, metakolien, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies). Onmiddellik na die aanstelling blokkeer fenoterol die vrylating van brongokonstriktiewe mast sel inflammatoriese mediators. Die gebruik van hoër dosisse fenoterol verhoog mukosiliêre klaring.
By hoër konsentrasies van fenoterol in plasma word uteriene kontraktiliteit geïnhibeer. Ook, wanneer hoër dosisse gebruik word, word metaboliese effekte waargeneem: lipolise, glikogeenolise, hiperglisemie en hipokalemie. Hipokalemie is hoofsaaklik te wyte aan die verhoogde insluiting van kaliumione in die skeletspier. Beta-adrenerge effekte op die hart, soos 'n toename in die frekwensie en sterkte van hartkontraksies, is 'n gevolg van die effek van fenoterol op bloedvate, stimulering van miokardiale beta2-adrenoreceptore en, wanneer dosisse meer as terapeutiese, beta1-adrenoreceptore gebruik.
Soos met ander beta-adrenerge middels, is die QTc-interval verleng met hoë dosisse.
Die algemeenste waargenome effek van beta2-agoniste is bewing. In teenstelling met die impak op die gladde spiere van die bronchi op die sistemiese effekte van beta2-agoniste, kan toleransie ontwikkel. Fenoterol verhoed die ontwikkeling van brongokonstriksie wat deur verskeie stimuli veroorsaak word, soos oefening, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies).
Met die gekombineerde gebruik van ipratropiumbromied en fenoterol, word die brongodilator-effek bereik deur verskillende farmakologiese teikens bloot te stel. Hierdie stowwe vul mekaar in, gevolglik word die brongodilator-effek versterk en word 'n groter aantal terapeutiese aksie verseker in geval van brongopulmonêre siektes vergesel van die vernouing van die respiratoriese kanaal. Die komplementêre effek is sodanig dat die vereiste effek 'n laer dosis van die beta-adrenerge komponent benodig, wat individuele dosering van die geneesmiddel vergemaklik en help om ongewenste reaksies te verminder.
Bestaande kliniese ervaring het getoon dat fenoterol en ipratropiumbromied nie 'n negatiewe effek op swangerskap het nie. By die gebruik van hierdie middels tydens swangerskap moet egter die gewone voorsorgmaatreëls gevolg word, veral gedurende die eerste trimester.
Die inhibitiewe effek van Berodual op uteriene kontraktiliteit moet in ag geneem word.
Fenoterolhidrobromied kan in borsmelk oorgedra word. Met betrekking tot ipratropium word sulke data nie verkry nie. 'N Beduidende effek van ipratropium op die baba, veral in die geval van die gebruik van die geneesmiddel in die vorm van 'n aerosol, is onwaarskynlik. Aangesien die meeste dwelmmiddels egter in borsmelk kan binnedring, moet versigtigheid toegedien word by vroue wat borsvoed wanneer Berodual voorgeskryf word.
Wat help Berodual? Skryf die dwelm in die volgende gevalle voor:
vir die behandeling van asma,
chroniese obstruktiewe longsiekte,
obstruktiewe brongitis in chroniese vorm, ingewikkeld deur en sonder emfiseem.
Pasiënte met asma moet bewus wees van die noodsaaklikheid om anti-inflammatoriese terapie te verrig of te verbeter om die inflammatoriese proses van die respiratoriese kanaal en die verloop van die siekte te beheer.
Die aanstelling van Berodual mag vergesel word van die volgende newe-effekte:
Aan die deel van die immuunstelsel: anafilaktiese reaksie, hipersensitiwiteit.
Van die senuweestelsel en psige: senuweeagtigheid, agitasie, geestesversteurings, hoofpyn, bewing, duiseligheid.
Aan die kant van die visie-orgaan: gloukoom, 'n toename in intraokulêre druk, versteuring van akkommodasie, mydriasis, versteurde visie, oogpyn, korneale edeem, konjunktivalhiperemie, die voorkoms van aureole rondom voorwerpe.
Sedert die kardiovaskulêre stelsel: tagikardie, hartkloppings, aritmieë, atriale fibrillasie, supraventrikulêre takykardie, miokardiale ischemie, verhoogde sistoliese bloeddruk, verhoogde diastoliese bloeddruk.
Aan die kant van die respiratoriese stelsel: hoes, farinksis, dysfonie, brongospasma, farinksirritasie, farinksale edeem, laringisme, paradoksale brongospasma, droë farinks.
Aan die deel van die spysverteringstelsel: braking, naarheid, droë mond, stomatitis, glossitis, gastro-intestinale motiliteitsversteurings, diarree, hardlywigheid, swelling van die mondholte.
Op die deel van die vel en subkutane weefsels: urtikaria, pruritus, angioedeem, hyperhidrose.
Aan die kant van die muskuloskeletale stelsel: spierswakheid, spierspasma, muskelsiekte.
Aan die kant van die urinêre stelsel: urinêre retensie.
Die mees algemene newe-effekte wat in kliniese studies gerapporteer is, was hoes, droë mond, hoofpyn, bewing, farinksis, naarheid, duiseligheid, dysfonie, tagikardie, hartkloppings, braking, verhoogde sistoliese bloeddruk en senuweeagtigheid.
Dit word aangewend om Berodual in die volgende gevalle aan te stel:
in geval van hipersensitiwiteit vir ipratropiumbromied en fenoterol,
Oordosering word geassosieer met oormatige inname van fenoterol in die menslike liggaam. Tremor, tagikardie mag voorkom, die aantal hartklop per minuut verhoog. Wanneer die gebruik van berodual oorskry word, word drukstygings waargeneem, dit styg of daal skerp, daar is druk in die bors, bloed storm na die gesig en 'n gevoel van hitte verskyn.
In ernstige gevalle van oordosis word kalmerende middels voorgeskryf, ligter simptome word behandel met kalmeermiddels. U kan die middels gebruik om adrenerge reseptore te blokkeer.
Analoë Berodual, die prys in apteke
Indien nodig, kan jy Berodual vervang met 'n analoog vir die aktiewe stof - dit is dwelms:
Om analoë te kies is dit belangrik om te verstaan ​​dat die instruksies vir gebruik van Berodual, die prys en resensies van dwelms van soortgelyke aksie nie van toepassing is nie. Dit is belangrik om 'n dokter te raadpleeg en nie 'n onafhanklike vervanging van die medisyne te maak nie.
Pryse in Moskou apteke: Berodual oplossing 20 ml - 262 roebels. 20μg + 50μg / dosis 200dos inhalasie aerosol 10ml - 497 roebels.
Hou buite bereik van kinders teen 'n temperatuur van nie meer as 30 ° C. Moenie vries nie. Houbaarheid - 5 jaar.
BERODUAL® N is 'n gekombineerde voorbereiding bestaande uit twee komponente met brongodilatoraktiwiteit: ipratropiumbromied - M-cholinoblocker en fenoterolhidrobromied - beta2-adrenomimetiese.
Ipratropiumbromied is 'n kwaternêre afgeleide van ammonium, het anticholinergiese (parasimpatolitiese) eienskappe. Ipratropium inhibeer die reflekse wat deur die vagus senuwee gemedieer word, wat die effek van asetielcholien, 'n neurotransmitter wat uit hierdie senuwee vrygestel word, teenwerk. Anticholinergics voorkom 'n toename in die intrasellulêre konsentrasie van sikliese guansienmonofosfaat (sikliese GMP) in die gladde spiere van die brongi, wat voorkom wanneer asetielcholien met muskariene reseptore in wisselwerking tree.
Brongodilasie met inaseming ipratropiumbromied is hoofsaaklik te wyte aan plaaslike, eerder as sistemiese, anticholinergiese effekte.
Fenoterolhidrobromied het 'n direkte simpatomimetiese effek, wat selektief stimulerende brongiale beta2-adrenoreceptore in terapeutiese dosisse bevorder. In hoër dosisse het dit die vermoë om beta1-adrenoreceptore te stimuleer. Binding aan beta2-adrenoreceptors aktiveer adenylaat-siklasase met die deelname van die stimulerende G-proteïen. 'N Verhoogde vlak van sikliese AMP aktiveer proteïenkinase A, wat dan fosforileer teiken proteïene in gladdespier selle. Dit lei weer tot fosforilering van die ligketting van myosienkinase, inhibisie van die hidrolise van fosfoinositied en die opening van kalsium-geaktiveerde kaliumkanale.
Fenoterolhidrobromied verslap die gladde spiere van die bronchi en bloedvate en ontmoedig die ontwikkeling van brongospastiese reaksies wat veroorsaak word deur die effek van histamien, metakolien, koue lug en allergene (onmiddellike hipersensitiwiteitsreaksies). Onmiddellik na die aanstelling blokkeer fenoterol die vrylating van brongokonstriktiewe mast sel inflammatoriese mediators. Die gebruik van hoër dosisse fenoterol verhoog mukosiliêre klaring.
By hoër plasmakonsentrasies van fenoterol word uteriene kontraktiliteit geïnhibeer. Ook, wanneer hoër dosisse gebruik word, word metaboliese effekte waargeneem: lipolise, glikogeenolise, hiperglisemie en hipokalemie. Hipokalemie word hoofsaaklik veroorsaak deur verhoogde verbruik van kaliumione deur skeletspiere. Beta-adrenerge effekte op die hart, soos 'n toename in die frekwensie en sterkte van hartkontraksies, is 'n gevolg van die effek van fenoterol op bloedvate, stimulering van miokardiale beta2-adrenoreceptore en, wanneer dosisse meer as terapeutiese, beta1-adrenoreceptore gebruik. Soos met ander beta-adrenerge middels, is die QT-interval verleng met hoë dosisse. Die algemeenste waargenome effek van beta2-agoniste is bewing. In teenstelling met die impak op die gladde spiere van die bronchi op die sistemiese effekte van beta2-agoniste, kan toleransie ontwikkel.
Met die gekombineerde gebruik van ipratropiumbromied en fenoterol, word die brongodilator-effek bereik deur verskillende farmakologiese teikens bloot te stel. Hierdie stowwe vul mekaar in, gevolglik word die brongodilator-effek versterk en word 'n groter aantal terapeutiese aksie verseker in geval van brongopulmonêre siektes vergesel van die vernouing van die respiratoriese kanaal.Die komplementêre effek is sodanig dat die vereiste effek 'n laer dosis van die beta-adrenerge komponent benodig, wat individuele dosering van die geneesmiddel vergemaklik en help om ongewenste reaksies te verminder.
- Hoes, seer keel
bronchospasma, insluitend paradoksale brongospasma
-die mond- en farinksiekte
- Droogte in die mond en keel
stomatitis, ontsteking van die tong
urtikaria, veluitslag, jeuk
- Quincke koors, hyperhidrose
aritmie, insluitende atriale fibrillasie
- toename in sistoliese bloeddruk
verlaging van diastoliese bloeddruk
- hoofpyn, duiseligheid
hoeksluiting gloukoom, verhoogde intraokulêre druk
- agteruitgang van die visuele skerpte
- pyn in die oogbal
- halo (teenwoordigheid in die oogpunt van die reënboogkringe rondom die ligbron)
- ligte bewing van skeletspiere, stuiptrekkings
muskelswakheid, krampe, myalgie
- verhoogde prikkelbaarheid, senuweeagtigheid, angs, verstandelike afwykings
anafilaktiese reaksies (anafilaktiese skok, angioedeem, hipersensitiwiteit)
In die geval van skielike aanvang en vinnige vordering van kortasem (kortasem), moet u dadelik 'n dokter raadpleeg.
by pasiënte met asma of ligte chroniese obstruktiewe longsiekte (COPD), kan simptomatiese behandeling verkieslik wees vir gereelde gebruik.
by pasiënte met asma of steroïed afhanklike vorms van COPD moet mens bewus wees van die noodsaaklikheid om anti-inflammatoriese terapie uit te voer om die inflammatoriese proses van die respiratoriese kanaal en die verloop van die siekte te beheer.
Gereelde gebruik van toenemende dosisse dwelms wat beta2-agoniste, soos BERDEUAL® N, bevat om brongiale obstruksie te verlig, kan 'n onbeheerde verergering van die verloop van die siekte veroorsaak. In die geval van verhoogde brongiese obstruksie is bloot die verhoging van die dosis beta2-agoniste, insluitende BERODUAL® H, wat meer as aanbeveel word vir 'n lang tyd, nie net ongeregverdig nie, maar ook gevaarlik. Om 'n lewensbedreigende agteruitgang in die verloop van die siekte te voorkom, moet oorweging gegee word aan die hersiening van die pasiënt se behandelingsplan en voldoende anti-inflammatoriese terapie met ingeasemde glukokortikosteroïede.
Ander simpatomimetiese brongodilators moet gelyktydig met BERDEUAL® N toegedien word onder mediese toesig.
Met sorg (na 'n deeglike analise van die risikovolusie - die verwagte voordele): diabetes mellitus, onlangse miokardiale infarksie, erge organiese hart- en vaskulêre siektes, hipertiroïedisme, feochromositoom, hoeksluitinggloukoom, prostatiese hipertrofie, blaasnekobstruksie, sistiese fibrose, kinderjare.
Simpatomimetiese middels, insluitend BERODUAL® H, kan die kardiovaskulêre stelsel beïnvloed. Daar is bewyse van skaars gevalle van miokardiale iskie wat verband hou met beta-agoniste. Pasiënte met 'n ernstige ernstige hartsiekte (bv. Iskemiese hartsiekte, aritmie of ernstige hartversaking) wat BERODUAL® N neem, moet gewaarsku word om mediese hulp te verkry indien hulle borspyn ervaar of ander simptome van agteruitgang wat verband hou met hartsiektes. Aandag moet gegee word aan die assessering van simptome soos probleme met asemhaling en borspyn, aangesien dit van respiratoriese of kardiale oorsprong kan wees.
Met die aanstelling van beta2-agoniste kan erge hipokalemie ontwikkel word.
Afsonderlike verslae is voorgestel op okulêre komplikasies soos: midriasis, verhoogde intraokulêre druk, hoeksluitinggloukoom, pyn in die oë) in gevalle waar ipratropiumbromide-aerosol alleen of in kombinasie met adrenergiese beta2-agonis op die slymvlies van die oë geval het.
Pasiënte moet in detail ingelig word aangaande die gebruik van die BEREDUAL® H-doseer-verstuiver en waarsku oor oogbeskermingsmaatreëls!
Oogpyn, versteurde visie, 'n gevoel van voorkoms van 'n halo of gekleurde kolle voor die oë, in kombinasie met rooi oë in die vorm van 'n konjunktiewe of korneale inspuiting, kan tekens wees van 'n akute aanval van hoeksluitinggloukoom. As hierdie simptome in enige kombinasie voorkom, moet jy met oogdruppels begin wat die pupilvermindering veroorsaak en onmiddellik gespesialiseerde mediese sorg soek.
By pasiënte met 'n geskiedenis van sistiese fibrose is motiliteitsversteurings van die spysverteringskanaal moontlik.
Gebruik van die geneesmiddel BERODUAL® H kan 'n positiewe reaksie op fenoterol gee wanneer toetse afgelê word vir nie-kliniese middelmisbruik (byvoorbeeld deur die doeltreffendheid van sportopleiding met doping te verhoog).
Kyk na die video: Berodual inhaler (Oktober 2019).
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Berodual N in Moskou