Preke Romeine 7:21-26
Lofpsalm 146:1, 8.
Psalm 91:5, 8.
Skriflesing: Romeine 7.
Teks: Kategismus Sondag 34. Romeine 7: 21 – 26.
Ek vind dus hierdie wet: as ek die goeie wil doen, is die kwaad by my aanwesig. Want ek verlustig my in die wet van God na die innerlike mens; maar ek sien 'n ander wet in my lede wat stryd voer teen die wet van my gemoed en my gevange neem onder die wet van die sonde wat in my lede is. Ek, ellendige mens! Wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood? Ek dank God deur Jesus Christus, onse Here! So dien ek self dan wel met die gemoed die wet van God, maar met die vlees die wet van die sonde. (Romeine 7:21-26 AFR1953)
Is die Wet van die Here 'n bedreiging, of is dit 'n genadegawe? Ons ondersoek dit onder die volgende twee opskrifte:
1. Die Tien Gebooie is die openbaring van God se genade.
2. Die Wet is God se eis.
Mens kan op verskillende maniere na die wet van die Here kyk:
Jy kan dit enersyds sien as iets geweldig iriterends:
iets wat allerhande beperkings op jou lê, waarvan jy nie hou nie, veral omdat jy as moderne mens nie beperk en rondgestoot wil word nie.
Dan kan jy dalk nog daarby voeg dat jy vrygemaak is in Jesus Christus, en dat jy daarom nie onder die beperking van die wet wil wees nie.
· Dis in elk geval 'n verkeerde beskouing, want as u die wet wil sien vir wat dit is, moet u heeltemal anders daarna kyk.
Dit gaan daaroor dat God Hom in sy liefde openbaar.
Toe die Here Adam en Eva gemaak het, het Hy sy wet in hulle harte geskryf.
Dit was 'n spontane deel van hulle menswees om nie te steel nie, en om nie te moor nie, en ook om nie te lieg nie.
Tot met die sondeval.
Daarna het die Here Hom dikwels aan die mense geopenbaar, maar elke keer het hulle na verloop van tyd weer verflou.
Daarom het die Here Hom in sy goedheid geopenbaar aan ons deur vir ons die Tien Gebooie te gee, sodat ons sy wil vir altyd by ons kan hê.
Nou sal u ook dadelik besef dat dit nooit kan beteken dat jy nou maar mag sonde doen (moord, egbreuk, ens.) omdat jy deur die kruisdood van Jesus vrygemaak is nie.
Daarby moet u ook net onthou dat God die Almagtige die reg het om te eis.
Hy het die reg om my volle lewe vir Hom op te eis, want Hy het my in elk geval geskape om tot sy eer te bestaan.
Al openbaar Hy Hom in sy genade aan ons, beteken dit nie dat Hy nou nie meer die reg het om aan ons voor te skryf wat Hy van sy beelddraers verwag nie.
Die Here skuld ons niks. Hy hoef Hom nie aan ons te openbaar nie, maar tog doen Hy dit.
Elke openbaring van God aan die mens, is 'n openbaring van sy genade en van verlossing oor die gelowiges.
Ook die openbaringe van oordeel val hieronder, omdat dit die teëbeeld van die verlossing wil stel, sodat die gelowiges tot bekering kan kom.
God se openbaring en dus ook die Tien Gebooie het die doel dat ons kennis van die sonde moet opdoen.
Hierdie kennis moet dan die heerlikheid van God soveel helderder laat skyn, en ook ons behoefte om God te aanbid, vergroot.
Daarom lê die hele basis van die Tien Gebooie in die eerste gebod:
Hier word twee dinge in die een opdrag ingesluit.
Aan die een kant word ons positief gebied om God alleen lief te hê en te aanbid.
En aan die ander kant word ons verbied om enige vorm van ofgodery te beoefen.
Dit is 'n baie regmatige eis, want God het met ons 'n genadeverbond.
In hierdie genadeverbond verlos Hy ons deur die kruisdood van die Here Jesus Christus.
Hy herskep ook ons verstand en lewenshouding, sodat ons tot bekering kan kom, en ook sodat ons berou kan hê oor al ons sondes.
Hy gee sy Heilige Gees aan ons as ons Trooster en Leidsman in ons aanbidding en ook in ons lewensstryd.
Daarom sal enige regdenkende mens nie anders wil nie, as om die Here van harte te wil aanbid en dien: uit dankbaarheid vir sy verlossing en vryspraak van God se oordeel.
Hierdie gebod kan en sal ook nooit verander nie. geen mens sal ook ooit van hierdie gebod vrygespreek wees nie, want dit eis:
vertroue op die Here
Hoop op sy beloftes
Saamgevat: liefde vir die ewige almagtige God.
Die toepassing kom eintlik vanself: Hoe dink u sou mense soos Daniël en ook sy vriende en iemand soos Paulus, en baie ander waarvan ons die voorbeelde het, deur al hulle lyding en smarte gekom het, as hulle nie hierdie vertroue gehad het nie?
Hulle het almal God se wet geken. En hulle het nougeset volgens die eise daarvan geleef, omdat hulle geweet het dat dit terselfdertyd aan hulle openbaar dat die Here hulle God is, wat hulle liefhet en met sy genade versorg.