Teen hom sou ek nooit ’n kans hê nie. Hy was die skool se atletiekkampioen en ’n uitblinker op die rugbyveld. Boonop kon hy net so mooi soos Elvis Presley sing.
Soos verwag, was hul troue omtrent spoggerig. Marguerita het soos ’n aktrise uit ’n liefdesfliek gelyk. Ek was skoon jaloers toe die predikant vir Kornelius afsak: “You may kiss the bride.”
Die bure het hulle nooit gehoor stry of baklei nie. Hulle was lief daarvoor om op ’n Saterdagoggend saam inkopies te gaan doen, op ’n Sondag saam kerk toe te gaan en soms ook deur die week, as daar ’n spesiale erediens aan die gang was.
Aan sterk drank of nikotien het dié twee nie hul mond gesit nie. “ ’n Onnodige verkwisting van geld,” het ek Kornelius op ’n keer gehoor sê.
Vanselfsprekend het van die inwoners hul eie afleidings begin maak. Wat anders verwag jy van ’n plattelandse dorpie soos ons s’n, waar almal alles van mekaar weet?
Niemand het dit gewaag om hardop te sê dat Kornelius in daardie afdeling dalk nie so ge­seënd was nie.
Kyk, op ons ou dorpie bly niks lank ’n geheim nie en vir my wat Gielman Zoesvogel is, draai jy nie sommer ’n rat voor die oë nie.
Op my eie tyd snuffel ek elke stukkie detail uit, net soos in die dae toe ek nog ’n ondersoekbeampte was.
Jy kan ’n keer of wat die waarheid van my weerhou, maar sodra ek agterkom jy steek iets weg, bly ek soos ’n snuffelhond op jou spoor.
Ek sal so krap en karring en so op jou senuwees werk dat jy later met die hele sak patats vorendag sal kom.
Die inwoners het haar almal net ’n vuil kyk gegee en weggeloop van waar sy op die sypaadjie gesit en bedel het.
Sonder ’n woord het hy verby my geskuur tot in die voorkamer, waar Marguerita en die kinders televisie gekyk het.
Tot my verbasing het ek Korne­lius gehoor sê: “Het jy nie ’n huis nie, Marguerita? Vandat jy weg is, het ek elke aand gebid dat jy moet terugkeer, en vandag is my gebede verhoor.
Toe hy die twee kleintjies styf teen hom vasdruk asof hulle sy eie vlees en bloed is, het dit gelyk of die jare tussenin nooit werklik bestaan het nie. Dit was die liefdevolste gebaar wat ek in my hele lewe aanskou het.