William Spry - Inligting - 2022
William Spry is gebore in Windsor, Engeland in 1864. Sy pa, Philip Spy, 'n kleremaker, en sy ma, Sarah Townsend, het tot Mormonisme bekeer en in 1875 emigreer die gesin na Amerika.
Spry het as 'n boer en op die spoorlyn gewerk voordat hy 'n tollenaar geword het. 'N Lid van die Republikeinse Party, Spry, verteenwoordig Tooele in die staatswetgewer (1903-05) en dien as Amerikaanse marshall vir Utah in 1906.
In 1908 is Spry verkies tot goewerneur van Utah. Terwyl hy aan bewind was, het hy 'n staatswegkommissie ingestel en die bou van die wapenkamer van die National Guard en die State Capitol -gebou goedgekeur.
Spry, wat in 1912 herkies is, het 'n maatreël aanvaar wat aan mans en vroue wat saamwoon, gesamentlike en gelyke toesig oor hul kinders gegee het. Spry het ook 'n reputasie opgebou om vyandig te wees teenoor die ontluikende vakbondbeweging en daar word gesê dat hy van plan is om 'op te hou om met die straat te praat' en om die toestand van hierdie 'wettelose elemente' te verwyder, hetsy korrupte sakelui, IWW -oproermakers of wat ook al. naam noem hulle hulself "
In 1914 het Spry die probleem om die saak van Joe Hill te hanteer wat skuldig bevind is aan die moord op J. B. Morrison, 'n voormalige polisieman. Baie was 'n aktiewe lid van die Industriële Werkers van die Wêreld en het geglo dat Hill vir sy politieke oortuigings gestraf word. het aangevoer dat Hill 'n waarskuwing was vir ander wat vakbondaktiwiteite oorweeg.
Bill Haywood en die IWW het 'n veldtog geloods om die teregstelling te stop. Elizabeth Flynn het Hill in die gevangenis besoek en was 'n leidende figuur in die pogings om 'n herverhoor af te dwing. In Julie 1915 het 30 000 lede van die Australiese IWW 'n resolusie gestuur waarin 'n beroep op goewerneur William Spry gedoen word om Hill te bevry. Soortgelyke besluite is op vakbondvergaderings in Brittanje en ander Europese lande geneem. Woodrow Wilson het ook met Spry in verbinding getree en gevra vir 'n herverhoor. Dit is geweier en Hill is op 19 November 1915 deur die vuurpeloton tereggestel.
Spry het ook baie mense ontstel deur 'n veto teen 'n verbodswetsontwerp in 1915 te maak. Die jaar daarna het die Republikeinse Party besluit om hom nie as hul kandidaat vir goewerneur aan te wys nie.
William Spry, wat misluk het in sy poging om in 1918 tot die kongres verkies te word, het tot sy dood as 'n beroerte in 1929 as kommissaris in die Amerikaanse landkantoor gedien.
Ten spyte van al die afskuwelike foto's en al die slegte dinge en oor my gedruk, was ek nog net een keer in my lewe gearresteer, en dit was in Sal Pedro, Kalifornië. Ten tyde van die stowery- en hawe -werkers se staking. Ek was sekretaris van die stakingskomitee, en ek was vermoedelik 'n bietjie te aktief om by die opperhoof van die burg aan te pas, so hy het my gearresteer en my dertig dae in die stadsgevangenis gegee vir rondlopery en daar het u my volle omvang " kriminele rekord".
Die belangrikste en enigste feit wat die moeite werd is, is dit: ek het Morrison nooit vermoor nie en weet niks daarvan nie. Soos die rekords duidelik toon, is hy deur 'n vyand vermoor ter wille van wraak, en ek was nie lank genoeg in die stad om 'n vyand te maak nie.
Kort voor my arrestasie kom ek van Park City af; waar ek in die myne gewerk het. Vanweë die prominensie van mnr Morrison, moes daar 'n 'bok' wees en die ondergetekende was, soos hulle gedink het, 'n vriendlose boef, 'n Sweed, en die ergste van alles, 'n IWW, het in elk geval geen reg om te lewe nie, en was dus behoorlik gekies om "die bok" te wees.
Ek het altyd hard gewerk en vir alles betaal wat ek gekry het, en in my vrye tyd spandeer ek deur prentjies te skilder, liedjies te skryf en musiek te komponeer.
Nou, as die mense van die staat Utah my wil skiet sonder om my 'n halwe kans te gee om my kant van die saak te stel, moet u u vuurpeloton aanstel - ek is gereed vir u. Ek het geleef soos 'n kunstenaar en ek sal sterf soos 'n kunstenaar.
My wil is maklik om te besluit,
Want daar is niks om te verdeel nie.
My familielede hoef nie raas en kreun nie -
"Mos klou nie aan 'n rolsteen nie."
My liggaam? - O! - As ek kon kies,
Ek sou dit as verminder,
En laat die vrolike wind waai
My stof tot waar sommige blomme groei.
Miskien dan 'n vervaagde blom
Sal weer lewe kry en weer blom.
Dit is my laaste en laaste testament.
Ek het gedroom ek sien Joe Hill gisteraand
Lewe soos ek en jy.
Ek sê: "Maar Joe, jy is tien jaar dood."
'Ek het nooit gesterf nie', sê hy.
'Joe Hill is nie dood nie,' sê hy vir my.
'Joe Hill is nooit dood nie,
Waar werkers staak
Joe Hill is aan hul kant! "
*STERWE Sterfkennis Bewysinligting Gebeurtenis Dood Gebeurtenisregistrasienommer5383 Registrasiejaar1918 Persoonlike inligting Familienaam SPRY Gegee nameWm Geslag Onbekend Vader se naam Spry Nathaniel Moedernaam Jane (Patterson) Geboorteplek
Kaneira Age50 Eggenoot se familienaam Eggenoot se voorname
Wo 12 Junie 1918 Bladsy 5 OBITUARY.
SPRY. - Die talle vriende van mnr. William Spry, van Kaneira, sal met opregte spyt leer oor sy afsterwe, wat plaasgevind het na 'n lang siekbed. Mnr. Spry het 'n paar jaar aan mynwerkers se klagte gely, en toe hy in Kaneira gaan woon en hom besig hou met boerdery, het hy gedink dat hy 'n beter gesondheid kan geniet. Vir 'n paar maande het hy behandeling ontvang in die Wycheproof -hospitaal, en 'n paar weke gelede het hy voldoende herstel om huis toe te kan gaan. Die oorledene was 50 jaar oud en laat 'n vrou en vier kinders-Jane, William (in aktiewe diens), Nath, Edith en Millie (stiefkind) nog 'n stiefkind-Roy-oorlede tydens aktiewe diens. John Spry, van Kaneira, is 'n broer van oorlede.
'N Eerste geskiedenis van Rome (klassieke heruitgawe)
I. Italië en sy volke II. Die begin van Rome III. The Legends IV. Die uiteensetting van die konings.
Forgotten Books publiseer honderde duisende skaars en klassieke boeke. Vind meer by www.forgottenbooks.com
Hierdie boek is 'n weergawe van 'n belangrike historiese werk. Forgotten Books maak gebruik van die nuutste tegnologie Uittreksel uit 'n eerste geskiedenis van Rome
I. Italië en sy volke II. Die begin van Rome III. The Legends IV. Die uitleg van die konings.
Hierdie boek is 'n weergawe van 'n belangrike historiese werk. Forgotten Books gebruik die nuutste tegnologie om die werk digitaal te rekonstrueer, met behoud van die oorspronklike formaat, terwyl onvolmaakthede wat in die ou eksemplaar voorkom, herstel word. In seldsame gevalle kan 'n onvolmaaktheid in die oorspronklike, soos 'n vlek of ontbrekende bladsy, in ons uitgawe herhaal word. Ons herstel egter die oorgrote meerderheid van die onvolmaakthede suksesvol, en alle onvolmaakthede wat oorgebly het, word opsetlik oorgelaat om die toestand van sulke historiese werke te behou. . meer
William Spry: Man of Firmness, goewerneur van Utah
William Spry het op die politieke toneel in Utah gekom toe die Progressiewe Beweging oor die hele land versprei het. Hierdie winde van verandering waai ook in die eerste jare van die twintigste eeu oor Utah. Die tydperk was 'n belangrike ekonomiese, politieke en sosiale transformasie, aangesien die nuwe staat Utah uit sy konflik-deurmekaar, territoriale kokon ontstaan ​​het.
Die ekonomiese en sosiale kwessies wat om aandag roep, het ook 'n politieke toenadering vereis tussen die nie-Mormone (waarvan baie anti-Mormone was) en die Mormoonse inwoners van die gebied. 'N Poging om politieke akkommodasie het plaasgevind toe die People's#party van die Mormoonse Kerk afgeskaf is en die mense opdrag gekry het om by een van die twee nasionale partye aan te sluit. Die meerderheid was geneig tot die Demokratiese party, maar president Joseph F. Smith en die Eerste Presidensie van die Kerk, sowel as die lidmate van die Kerk wat as #Republikaners geroep is, ondersteun gewoonlik die Republikeinse party - die party van Reed Smoot , Apostel en Senator.
'N Meerderheid van die nie-Mormone het ook by die Republikeinse party ingetrek-selfs diegene wat Demokrate in ander dele van die land was. Die verantwoordelikheid om hierdie koalisie van Mormone en nie-Mormoonse Republikeine bymekaar te hou, val toe by William Spry toe hy gekies is as die voorsitter van die Republikeinse Staatskomitee in 1904. Spry het vinnig en effektief gewerk om die Republikeine stewig te verenig agter die party se kandidate die verkiesing van 1904. Sy pogings is egter ernstig bedreig toe senator Thomas Kearns van die Republikeinse party skei en die anti-Mormoonse faksie in die Amerikaanse party organiseer. Kearns is ontsteld omdat die steun van die LDS -kerk wat hy voorheen geniet het, teruggetrek is en hy het gevoel dat die Republikeinse genomineerdes te nou met die kerk geïdentifiseer is.
Die sukses van die Amerikaanse party in die 1905 -verkiesing in Salt Lake City het die kans op senator Smoot duidelik bedreig in 1908. William Spry is ingebring in die Smoot -masjien, bekend as "The Federal Bunch, " vanweë sy gewildheid en sy politieke vermoëns. In 1908 het die ondersteuners van Smoot hul steun verskuif van die huidige goewerneur Cutler na Spry. Hulle het geglo dat hulle die beste stemgeregter op die kaartjie moes hê en dat "Cutler ter wille van die partytjie, onbeskof, indien nodig, weggedruk moes word.
Spry het die benoeming van die Republikeinse party gewen en die goewerneurskap, wat hy vir twee termyne van vier jaar beklee het, gewen. Hy het 'n derde termyn probeer, maar die benoeming van die party is geweier. Twee jaar later hardloop hy vir die kongres en word verslaan. Sy politieke loopbaan eindig in 'n aanstelling as kommissaris van openbare lande in die Verenigde State - 'n afspraak wat deur senator Smoot gereël is.
William Spry: Man of Firmness, goewerneur van Utah, vertel hierdie politieke verhaal op 'n heerlike, leesbare manier. Dit plaas Utah in 'n nasionale perspektief as 'n leier in die sosiale wetgewing van die Progressive Era. Dit volg op die konflikte oor verbod en die vreugdes om die staatshoofstad te voltooi en die slagskip in gebruik te neem Utah. Dit beskryf die arbeidsgeweld wat Utah ontstel het, die rol van die International Workers of the World (IWW) in Utah se arbeidsprobleme en die opwindende moordsaak van Joe Hill ".
Die boek ontbreek egter aan balans, aangesien baie meer aandag aan die Joe Hill -saak gegee word as wat dit verdien (byna 'n derde van die boek), en te min dekking gegee word oor die progressiewe sosiale wetgewing van die eerste kwartaal van Spry ' ('n bloot uiteensetting van slegs vier bladsye). Daar is 'n paar episodes wat glad nie pas nie, soos hoofstuk 28, "Dynamiters Attack the West, " en 'n paar staaltjies wat nie relevant is nie.
Regdeur die boek lyk dit asof die skrywers ietwat polities naïef is, soos die gebruik van Frank Kent se aanhalings uit Die groot spel van politiek dat die beheer van die staatskomitee die sleutel tot die politieke masjien is. Dit is ingevoeg om die idee te ondersteun dat Spry, as staatsvoorsitter van die Republikeinse party, die politieke mag in die staat gehad het, as dit duidelik blyk uit die boek self dat senator Smoot die politieke masjien en die Republikeinse party beheer het. Maar dit is moontlik die inherente swakheid in die meeste biografieë, wat gunstige, indien onakkurate, beelde van die onderwerp bied. Hierdie biografie het die bykomende probleem dat dit geskryf is vir sy beskermhere, die kinders van goewerneur Spry.
Hierdie probleme word egter meer as vergoed deur die bydrae wat die biografie lewer om kennis oor 'n onbekende tydperk van die politieke geskiedenis in Utah in druk te bring. Die meeste wetenskaplike studies oor die tydperk is nog steeds in manuskripvorm as tesisse, met die uitsondering van 'n paar tydskrifartikels wat nie geredelik beskikbaar is vir die lesende publiek nie.
Spry -geskiedenis, familiewapen en -wapens
Die voornaam Spry het sy oorsprong in Cornwall, 'n streek in die suidweste van Engeland wat in die Arthuriese romans van die Middeleeue gevier word. Alhoewel vanne gedurende die Middeleeue algemeen geword het, was Engelse mense voorheen slegs onder 'n enkele naam bekend. Onder die Feodale regeringstelsel het vanne ontwikkel en dit weerspieël dikwels die lewe op die landgoed en in die veld. Byname vanne was skaars onder die Cornishs, hulle het soms name aangeneem wat die fisiese eienskappe of ander eienskappe van die oorspronklike draer van die naam weerspieël. Die naam Spry is 'n bynaam tipe van vir 'n persoon wat wel is lewendig en waaksaam. Ons het die oorsprong van die naam verder opgespoor en gevind dat die naam Spry oorspronklik van die Ou -Engelse woord kom spuit, van dieselfde betekenis.
Vroeë oorsprong van die Spry -familie
Die van Spry is die eerste keer gevind in Cornwall, in St. Anthony in Roseland, 'n gemeente, in die unie van Truro, W. -afdeling van die honderd Powder.
Die lewe is 'n skenking in die beskerming van die familie van Spry: die tiendes is omgeskakel vir 𧴮. Die kerk, pragtig geleë op die grens van 'n bevaarbare meer wat hierdie gemeente van St. Mawes skei, bevat 'n paar aantreklike monumente vir die Spry-familie, waarvan een, deur Westmacott, ter nagedagtenis van sir Richard Spry, agter-admiraal van die White. '  
Vroeë geskiedenis van die Spry -familie
Hierdie webblad wys slegs 'n klein uittreksel van ons Spry -navorsing. Nog 308 woorde (22 reëls teks) wat die jare 1485, 1547, 1796, 1627, 1612, 1685, 1660 en 1663 dek, word, waar moontlik, in al ons PDF Extended History -produkte en gedrukte produkte ingesluit onder die onderwerp Early Spry History.
Spry Spelling Variasies
Vanne van Cornish word gekenmerk deur 'n menigte spellingvariasies. Die gereelde veranderinge in vanne is te wyte aan die feit dat die ou en middel -Engelse tale definitiewe spellingreëls ontbreek. Die amptelike hoftale, wat Latyn en Frans was, was ook van invloed op die spelling van 'n van. Aangesien die spelling van vanne in die Middeleeue selde konsekwent was, en skrifgeleerdes en kerkamptenare name opgeteken het soos dit klink eerder as om by spesifieke spelreëls te hou, was dit algemeen dat dieselfde persoon in die ou tyd met verskillende spellings van hul van na verwys word kronieke. Boonop is 'n groot aantal buitelandse name na Engeland gebring, wat die veranderinge aan die spelling van verskillende vanne versnel en beklemtoon het. Laastens was spellingvariasies dikwels die gevolg van die taalkundige verskille tussen die inwoners van Cornwall en die res van Engeland. Die Cornish het 'n unieke Brythonic Keltiese taal gepraat wat die eerste keer in die 10de eeu in geskrewe dokumente aangeteken is. Hulle word egter toenemend verengels, en Cornish het in 1777 as spreektaal uitgesterf, hoewel dit in die moderne era deur Cornish -patriotte herleef is. Die naam is Spry, Spray, Spre, Spraye, Sprye, Sprey, Sprie en vele meer gespel.
Vroeë bekendes van die Spry -familie (voor 1700)
Nog 46 woorde (3 reëls teks) is, waar moontlik, onder die onderwerp Early Spry Notables opgeneem in al ons PDF -uitgebreide geskiedenisprodukte en gedrukte produkte.
Spry migrasie +
Spry Settlers in die 17de eeu in die Verenigde State
William Spry wat hom in 1648 in Virginia gevestig het
William Spry, wat in 1648 in Virginia geland het 
Aba Spry, wat in 1670 in Maryland geland het 
Christopher Spry, wat in 1675 in Maryland aangekom het 
Spry Settlers in die 18de eeu in die Verenigde State
Spry migrasie na Kanada +
Spry Settlers in Kanada in die 18de eeu
Spry Settlers in Kanada in die 19de eeu
John Spry, wat hom in 1802 in St. John's, Newfoundland gevestig het 
John Spry, wat hom in 1824 in Harbor Grace, Newfoundland gevestig het 
John Spry, wat hom in 1838 in Northern Bay, Newfoundland gevestig het 
Spry migrasie na Australië +
Spry Settlers in Australië in die 19de eeu
Mary Spry, Engelse veroordeelde uit Devon, wat op 30 Desember 1830 aan boord van die & quotAmerica & quot; vervoer is, gevestig in Van Diemen's Land, Australië 
William Spry, (geb. 1809), 40 jaar oud, Engelse plaasarbeider van Bideford, Devon, Engeland, VK, wat aan boord van die skip reis en quotCourier & arriveer op 11 September 1849 in New South Wales, Australia 
Mev. Dorothy Spry, (geb. 1810), 39 jaar oud, Engelse setlaar uit Bideford, Devon, Engeland, VK, reis aan boord van die skip & quotCourier & arriveer op 11 September 1849 in New South Wales, Australia 
Miss Charity Spry, (geb. 1834), 15 jaar oud, Cornish verpleegster uit Lostwithiel, Cornwall, VK reis aan boord van die skip & quotCourier & arriveer op 11 September 1849 in New South Wales, Australia 
Mnr. William Spry (geb.
Spry -migrasie na Nieu -Seeland +
Spry Settlers in Nieu -Seeland in die 19de eeu
Jane Spry, 21 jaar oud, 'n bediende, wat in 1878 aan boord van die skip in Wellington, Nieu -Seeland, aangekom het & quotRakaia & quot;
Juffrou Jane Spry, (geb. 1857), 21 jaar oud, dienaar van die Cornish vertrek op 6 Julie 1878 aan boord van die skip & quotRakaia & arriveer op 8 Oktober 1878 in Wellington, Nieu -Seeland 
Hedendaagse bekendes met die naam Spry (pos 1700) +
Henry Harpur Spry (1804-1842), Engelse skrywer oor Indië, gebore te Truro, seun van Jeffery of Geoffry Spry († 1829) van die aksyns
Sir Samuel Thomas Spry (1804-1868), Engelse politikus, M.P. vir Bodmin, en die hoë balju van Cornwall in 1849
Thomas Spry († 1828), Engelse admiraal
Generaal-majoor William Frederick Spry (1770-1814), Engelse offisier
William Spry (1734-1802), Engelse militêre offisier, maak 'n luitenant-generaal (1799)
William Spry (1864-1929), Amerikaanse Republikeinse politikus, lid van die Utah State House of Representatives, 1903-06 Goewerneur van Utah, 1909-17 Afgevaardigde by Republikeinse Nasionale Konvensie uit Utah, 1912, 1916 Kandidaat vir Amerikaanse verteenwoordiger uit Utah, 1918 [ 9]
Clyde Spry (1889-1961), Amerikaanse Republikeinse politikus, Iowa-minister van landbou, 1950-61 Aangestel in 1950 
Admiraal sir Richard Spry (1715-1775), Britse Royal Navy-offisier wat gedien het as opperbevelhebber, Noord-Amerikaanse stasie
Generaal-majoor Daniel Charles Spry (1913-1989), Kanadese vise-generaal-staf 
Sir Charles Spry (geb. 1910), Australiese weermagbrigadier, direkteur-generaal van Australiese intelligensie (1950-1970)
. (Nog 2 opmerkings is beskikbaar in al ons PDF Extended History -produkte en gedrukte produkte, waar moontlik.)
Die Spry Motto +
Leuse: So eenvoudig en eenvoudig
Motto -vertaling: Wees wys en eenvoudig.
Sobel, Robert en John Raimo, red. Biografiese gids van die goewerneurs van die Verenigde State, 1789-1978, Vol. 4. Westport, CT: Meckler Books, 1978. 4 vols.
Die National Cyclopaedia of American Biography, Vol. 15. New York: James T. White & amp Company.
Roper, William L., en Leonard J. Arrington. William Spry: Man of Firmness, goewerneur van Utah. Salt Lake City: Utah State Historical Society, 1971.
Warrum, Noble, red. Utah sedert die staat: histories en biografies. Chicago-Salt Lake: Die S.J. Clarke Publishing Company, 1919. 3 vols. (Vol. I, bl. 151-178 Deel III, bl. 1076-1077.)
& ldquoGovernor Spry & rsquos Body to be born to SL: Utah Executive For Aight Years Dies of Stroke: Dies at Washington, & rdquo Deseret News, 22 April 1929, pp 1-2 & ldquoDeath Ends Governor Spry & rsquos Active Career in Public Life, & rdquo Salt Lake Tribune , 2x April, 1929, pp. 1-2.
Na 60 jaar van stilstaan, het 'n veld op die Kidston -boerdery in Spryfield in 1996 tot stand gekom, danksy die vasberadenheid en toewyding van lede van die Urban Farm Museum Society of Spryfield. Met die hulp van 'n span osse en 'n trekker, en 'n groot gehoor om hulle op te beur, is die veld geploeg en 'n haweroes geplant. Dit is deel van drie hektaar wat die Urban Farm Museum Society of Spryfield van die Kidston -familie verhuur het. Individuele inwoners en plaaslike organisasies, almal lede van die Urban Farm Museum Society of Spryfield, pluk die vrugte daarvan. Hulle het erwe gekry om hul eie groente te verbou. Hierdie jaar, as deel van die Come Grow With Us -program, wat kinders leer hoe om hul eie groente te verbou, is nog 12 erwe bygevoeg vir kinders en hul gesinne. Vrywilligers help om die Urban Farm 'n belangrike bron in ons gemeenskap te maak. Ons verwelkom u hulp.
Kidston -huis, c. 1930
Die oorspronklike Kidston Farm bestaan ​​uit twee persele van 500 hektaar, nommer vier en vyf, in Leiblin Manor. In die 1760's is nege persele van Leiblin Manor toegeken aan prominente Halifax -handelaars wat dit hoofsaaklik as houtpartye gebruik het. Lot nommer vier waarop die Urban Farm -veld geleë is, was deel van die 500 hektaar wat gedurende die vroeë 1770's deur die vlytige militêre ingenieur, kaptein William Spry, as 'n plaas gekoop en ontwikkel is. Na die ampstermyn van Spry het George McIntosh, Esquire, voortgegaan om dit te bedryf as 'n produktiewe plaas waar vleis- en melkbeeste rondloop en graan- en wortelgewasse floreer.
In 1822 het William Kidston, Junior, die plaas van 1000 hektaar van die George McIntosh -landgoed gekoop en dit Thornhill genoem. Ondanks sy beperkte ervaring as boer, het Kidston 'n opstal gebou waar hy sy groot en toenemende gesin gevestig het. Hy het skape by die inventaris van plaasdiere gevoeg en wol word nog 'n byproduk van die plaas Spryfield. In 1827, onder toesig van Kidston, het Thornhill Farm groot gewasse koring en ander korrels en 500 skepe aartappels geproduseer. Twintig ton hooi het sy vee gevoer wat bestaan ​​het uit "14 skape, drie perde, vier varke en 12 horings."
Teen 1832 was William Kidston egter gereed om die plaas Thornhill te verkoop. In 'n brief aan sy ou en vertroude vriend en prokureur in Pictou, Abraham Patterson, het hy gepraat oor die hangende verkoop en sy planne om sy gesin en meubels na Pictou, die geboorteplek van sy vrou, Elizabeth Dawson, te verhuis. Die plaas het nie verkoop nie en Kidston het sy gesin na 'n huis in Halifax verhuis. Hy dien as balju in die Halifax County. In 1834 word 'n advertensie in die Royal Gazette te koop aangebied "op die pragtige plaas in Spryfield ... situasie om wol op die vel te was of andersins 'n wenslike plek om wol te vervaardig in garing, lap, ens ... en het 'n baie uitgebreide reeks weidings binne veilige omheining. "
William Kidston is egter in 1836 oorlede, en sy vrou en tien kinders (die jongste slegs twee jaar oud) agtergelaat met 'n landgoed wat Thornhill Farm en sy uitstaande verband insluit, 'n huis in Halifax waarin die gesin gewoon het, land in Country Harbour, Guysborough County, baie in Tangier, Halifax County, en eiendom in Skotland wat deur sy oorlede vader aan hom nagelaat is. Voor haar dood in 1846 het Elizabeth Dawson Kidston, met die hulp van haar swaer, Richard Kidston, in Skotland die verband op die plaas afbetaal en dit in vertroue oorgedra aan haar 21-jarige seun, Archibald Glen , wat uiteindelik die aandele van sy broers en susters en van die grondeienaars uitgekoop het
Archibald Glen Kidston se sukses as boer kan in die daaropvolgende rekords gesien word. Teen 1851 het hy begin om die plaas te herbou, met 40 skepe aartappels, 300 skepe raap, 4 skepe ander wortelgewasse, 16 skepe hooi, 10 skepels koring en 80 skepe hawer. Op die perseel was twee skure, vyf "melkkoeie", een perd, ses skape en een vark. In 1865, was A. Kidston in die sakegids van Spryfield as '' Boer en handelaar in voorraad en perde ''. Na sy huwelik met Mary Dart van Spryfield, is sewe seuns en vier dogters gebore. Met die hulp van sy seuns het die plaas steeds gedy en twee jaar voor sy dood in 1894 het hy die Thornhill Farm aan sy seuns verhuur. Destyds is die volgende diere in die plaasvoorraad gelys: "drie
Perde, 12 koeie, een bul, twee osse, vier Heffers, een kalf, 30 skape, ses varke, twee mak ganse, een wilde gans en 75 henne. "
Na die dood van Archibald Glen Kidston, is Thornhill Farm verdeel in twee afsonderlike plase tussen sy seuns, John en Archibald, Jr. Gedurende die vroeë 1900's het John Kidston die Rockingstone Dairy bedryf, en sy grond het bekend geword as Rockingstone Farm waarop die Kidston -opstal en die Urban Farm Museum van Spryfield geleë is. In 1928, voor sy dood, het John Kidston 'n deel van sy plaas aan sy broer Arthur oorgedra. In 1929, toe John se neef, 'n ander John Kidston, uit die Verenigde State teruggekeer het om die huidige opstal en wat van die Rockingstone -plaas oorgebly het, te erf, is die landerye steeds skoongemaak om groente te plant. Die Kidston -gesin het voortgegaan met die vervaardiging van aartappels en ander groente wat saam met eiers en skurfte (duiwe) aan die inwoners van Halifax verkoop is. Aartappels is altyd in die veld gelaat vir ander minder bevoorregtes wat aangemoedig is om dit vir hul eie gebruik op te grawe.
In 1941 word John Kidston aktief in oorlogsdiens en vir vier jaar staan ​​die produksie op die plaas tot stilstand. In die 1950's en 1960's was daar meer veranderinge as gevolg van onteiening, en Rockingstone Farm is verminder tot sewe hektaar. Grootskaalse boerdery in Spryfield was inderdaad iets van die verlede.
Hoe die nasionale monument van Mukuntuweap een van die gewildste parke van die land geword het
'N Eeu gelede hierdie Sondag het die Zion National Park sy Paiute-geïnspireerde naam verloor, deels omdat die National Park Service gevoel het dat dit moeilik was om voornemende besoekers uit te spreek en af ​​te skrik. Hierdie Suidwes -park is nou die land se derde gewildste nasionale park en sukkel om die toenemende skare te hanteer.
Verlede jaar het 'n rekord van 4,5 miljoen mense die Zion National Park besoek, wat dit die land se derde mees besoekte nasionale park agter Great Smoky Mountains en Grand Canyon maak. Zion is nou so gewild dat parkamptenare dit oorweeg om 'n besprekingsisteem in te stel om die aantal besoekers te beperk en die impak van skares op die delikate gronde en plantegroei van die park te verminder.
'N Eeu gelede het die National Park Service voor die teenoorgestelde probleem te staan ​​gekom.
Die 10 nasionale parkwerwe met meer as 5 miljoen ontspanningsbesoekers in 2017
Nasionale parke het in 2017 steeds as gewilde toeristebestemmings gedien, met tientalle webwerwe wat die hoogste hoogte in rekreasie besoek het. Hier is die 10 mees besoekte plekke in ...
Destyds het baie min mense na hierdie suidwestelike Utah -canyon gekom wat deur die North Fork van die Virgin River gesny is. Horace Albright, waarnemende direkteur van die Park Service, het gedink dat hy een van die redes weet waarom mense wegbly: Mukuntuweap National Monument, die oorspronklike naam van die park.
'Ek het gevoel dat' Mukuntuweap 'te moeilik is om uit te spreek en baie moeilik om te spel,' het hy geskryf nadat hy die nasionale monument in 1917 besoek het.
John Wesley Powell, wat die gebied in 1872 ondersoek het, het oorspronklik die naam "Mukuntuweap" aan die canyon toegeken om die Southern Paiute, wat eeue lank in die streek gewoon het, te vereer. Daar word vermoed dat die Paiute -woord "Mukuntuweap" "straight canyon" of "straight river" beteken, hoewel ander vertalings "die plek waar die Groot Gees woon" en "Muggins se plaas" insluit ("Muggins" was die naam wat plaaslike setlaars gehad het) gegee aan 'n inheemse Amerikaanse man wat 'n klein tuingrond by die ingang van die canyon gehad het).
A.M. Woodbury, wat in die vroeë dertigerjare as 'n natuurkundige in Zion gewerk het, het geskryf dat die Suidelike Paiute die canyon eintlik "Ioogoon" ("die pylkoker") genoem het en dat die naam "Mukuntuweap" nooit gewild was onder die Mormone wat begin vestig het nie in die omgewing gedurende die 1850's. In 1861 waag een van die setlaars, Joseph Black, ver in die canyon op sy perd en was so verbaas oor die grootheid en skoonheid van die kranse dat hy teruggejaag het om dit vir die ander te vertel.
'Hy beskryf die wonders wat hy in sulke gloeiende terme gesien het dat die mense die canyon' Joseph's Glory 'genoem het, half uitgelag oor sy wonderlike verhale,' het Woodbury geskryf.
Binne 'n paar jaar het drie mans ("tipiese Westerse afvalliges", soos Woodbury hulle genoem het) hulle in die canyon gevestig, vee grootgemaak en mielies en tabak verbou. Een van hierdie mans, Isaac Behunin, sou in sy erf sit en kyk na die rots torings wat hom omring. 'Hier het ons natuurlike tempels,' het hy blykbaar gesê. "Ons kan aanbid soos ons wil." Behunin het gedink dat die canyon die naam "Zion" net so verdien as Salt Lake City, wat eers as die "City of Zion" voorgestel is. Hy het besluit om die canyon 'Little Zion' te noem.
Nie almal was dit eens nie. Brigham Young, die leier van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae, het die gebied etlike jare later besoek en die moraliteit van die manne wat daar gewoon het bevraagteken en uiteindelik beswaar aangeteken teen die Sion-naam. 'Nee, dit is nie Zion nie,' het hy na bewering gesê. "Sion is die plek waar die rein van hart woon." Hy het 'n uitnodiging geweier om die canyon te besoek, en die plaaslike bevolking het skertsend na die canyon verwys as 'Not Zion'.
President William Howard Taft het onbedoeld voldoen aan Young se wens toe hy die mag van die oudheidwet gebruik het om die Mukuntuweap National Monument in 1909 te verkondig.
Personeel kies: 11 skouspelagtige paaie om op u fiets te ry
Van rustige ritte tot uitdagende klim, nasionale parke bied rygeleenthede vir fietsryers van alle vermoëns. Kyk na die beste aanbevelings en advies van NPCA -entoesiaste oor waarheen om te gaan en ...
Toe waarnemende direkteur van Park Service Albright Mukuntuweap in 1917 besoek, was hy die eerste amptenaar van die ministerie van binnelandse sake wat sy oë op die canyon gevestig het. Hy was verstom. 'Plaaslike Utah -mense het gesê dat Yosemite 'n Sion sonder kleur is,' het hy geskryf. 'Maar dit het my nie flou voorberei op die werklikheid van die hoë rotswande nie, gespat met briljante tinten bruin en rooi afgewissel met blankes. Die groot torings, tempels, torings en pieke verskyn onaardig toe hulle die smal, welige kloof omring deur die sprankelende Virginrivier.
Die park het onmiddellik een van Albright se gunstelinge geword, en vanaf daardie dag het hy besluit dat dit sy 'persoonlike kruistog sou wees om dit van 'n klein nasionale monument tot 'n groot nasionale park te vorm'. Albright het ook opgemerk dat die inwoners waarmee hy in wisselwerking was, die naam "Zion" vir die plek gebruik, en hy besluit om die naamsverandering in Washington, DC aan te dring. Die jaar daarna het president Woodrow Wilson die park "Zion National Monument" hernoem. en in 1919 het die kongres dit herontwerp as 'Zion National Park' ('n aparte Zion National Monument is in 1937 gestig en in 1956 in die nasionale park opgeneem).
Ongeveer 300 mense het Mukuntuweap in 1914 besoek, en 1 814 het in 1919 die Zion National Monument/Park besoek, die eerste jaar met amptelike besoekstatistieke. Van daar af het die aantal besoekers elke jaar feitlik voortdurend toegeneem namate die park paaie verbeter het, die Zion-Mount Carmel Tunnel gegrawe het, roetes geskep het, twee besoekersentrums gebou het en besoekers met pendeltuie begin vervoer het.
Sion word nou 'n slagoffer van sy eie sukses. Lyne om in Zion te kom, 'n plekkie by 'n parkeerterrein te kry en aan boord van een van die pendeltuie van die park te raak, word kampings en paadjies vinniger agteruit. Finansiering vir die park is 10 persent minder as 'n dekade gelede, en dus moet minder veldwagters veel groter skares hanteer en 'n toenemende aantal noodgevalle hanteer. More people venture off trails, trampling vegetation and carving more than 30 miles of rogue footpaths in Zion Canyon.