Die Sweedse Luciafees-tradisie het sy oorsprong in sowel Heidense asook Christelike sedes. Volgens ou volksverhale was die wêreld in hierdie nag onder heerskappy van baie bonatuurlike magte. Mense het selfs geglo dat diere in die Lucianag sou kon praat. Alle Kersfeesvoorbereidings moes op Luciadag klaar wees, en mense het 'n klein feesmaal gehou. Selfs huisdiere is 'n ekstra rantsoen gevoer. In die laaste tyd van die Juliaanse kalender – dit wil sê voor die invoering van die Gregoriaanse kalender in die 18de eeu – het die Luciafees met die wintersonstilstand op die Noordelike Halfrond saamgeval.
Lucia is een van min kerklike feesdae in die Luthers-Protestantse Skandinawiese lande wat ter ere van 'n heilige gevier word – Sint Lucia, die beskermheilige van Syrakus wat in die 4de eeu oorlede is. Die Luciafeesvieringe en tradisies wat daarmee gepaard gaan was deur die eeue aan verandering onderworpe. Teen die vorige eeuwisseling (1900) was die Luciafeestradisie orals in Swede gevestig en is die fees in die verskillende landsdele ook op dieselfde manier gevier.