1 Korintiërs 15:35–58 Hoe gaan die opstandingsliggaam lyk?
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Paassondag (Opstanding) 1 Korintiërs 15:35–58 Hoe gaan die opstandingsliggaam lyk?
| | Trefslae: 8763
1 Korintiërs 15:35–58
Hoe gaan die opstandingsliggaam lyk?
WAT GEBEUR WANNEER `N MENS STERWE? Wát bly van jou oor na die dood? Wáár bevind jy jou? Wát weet en beleef 'n mens na jou dood?
Die Bybel gee ongelukkig nie vir ons klink-klare antwoorde op al ons kwel- (of eintlik nuuskierige) vrae rondom die dood nie...
Maar daar is goeie redes daarvoor: een van die redes hiervoor was dat die eerste Christene die wederkoms van Christus spoedig - in hul leeftyd - verwag het:
In die verwagting dat Christus enige oomblik weer kon kom, is dus nie aandag gegee aan vrae wat ontstaan het nie: dit was nie nodig nie, want Christus sou spoedig kom...
Wat ons egter wel weet is, dat 'n ontslapene hom/haar in teenwoordigheid van die Here bevind. Daaroor bestaan daar gelukkig géén twyfel nie: NIKS KAN ONS OOIT WEER VAN GOD SKEI NIE...geen dood of lewe of wat ook al nie (Rom 8:38,39 )
Presies HOE en WAAR die gemeenskap met God vóór die opstanding van die dooies voortgesit word, is egter nie duidelik nie...
Maar dis nie belangrik nie: al wat van belang is, is dat ons ook eendag - op grond van Jesus se opstanding - uit die dood sal opstaan!
Daar is dus 'n onverbreeklike verband tussen Jesus se opstanding en óns opstanding: die een kan nie sonder die ander verstaan of van die ander losgemaak word nie (15:12-13 12 As ons dan verkondig dat Christus uit die dood opgewek is, hoe kan party van julle nog beweer dat daar geen opstanding van die dooies is nie? 13 As daar geen opstanding van die dooies is nie, beteken dit dat Christus ook nie opgewek is nie. ):
''HOE word die dooies opgewek en WATTER SOORT LIGGAAM sal hulle hê?'', het hulle gevra (1 Kor 15:35 35 Maar iemand kan vra: Hoe word die dooies opgewek? Watter soort liggaam sal hulle hê? ).
Daarom was hulle dan ook van mening dat die opstanding van die liggaam onnodig of oorbodig is...
Dis 'n misverstand wat in die gemeente van Tessalonika bestaan het.
Hulle was van mening dat die ''opstanding'' van die gelowige plaas vind by die wedergeboorte (=wanneer jou ou mens saam met Christus sterwe en saam met Hom opstaan tot `n nuwe lewe).
Die Bybel beskryf wel die vernuwing van die gelowige se lewe as 'n geestelike opstanding (vgl Rom 6): wie in Christus glo, is `n nuwe mens.
Dis asof Paulus wil sê: die feit van die opstanding is hoofsaak, die wyse is bysaak! Waarom lol julle met allerlei vrae oor hoe so iets moontlik kan wees? Maar Paulus beantwoord tog hul vrae...
Op die vraag: ''Hóé word die dooies opgewek?'' antwoord Paulus deur die volgende vergelyking te tref: die mens wat sterf, is soos saad wat geplant word... Die saad vergaan maar die kiem bly leef.
Nou sê Paulus: soos die halm (plantjie) uit die saad (wat sterf, tot niet gaan in die grond) te voorskyn kom, só is dit ook die geval met die opstandingsliggaam...
As God dan in die begin alles ''uit niks'' geskape het, hoeveel te meer sal Hy dan nie ons liggame wat tot stof en as vergaan met die opstanding weer kan herskep nie?
Hoe lank iemand al dood is... of wanneer die wederkoms eendag sal plaasvind, speel dus geen rol nie: ook nie of iemand begrawe of veras is nie:
Hoe kan mense dan nog vra:''Hóé word die dooies opgewek?''
By my dood gee ek 'n vleeslike liggaam prys, maar ontvang by die opstanding 'n geestelike liggaam...
GEESTELIK, omdat hierdie liggaam van my wat by die wederkoms herskep sal word, so van God se Gees deurdronge sal wees dat dit 'n GEESTELIKE LIGGAAM genoem sal word.
Dis presies hier waar die misverstand dat slegs 'n mens se siel bly voort leef insluip. As Paulus hier sê dat ons 'n ''geestelike'' liggaam sal hê, beteken dit nie dat net my siel bly voortleef nie:
Ek sal by die opstanding `n liggaam hê: EK IN MY VOLLE SELF na liggaam én siel sal uit die dood opstaan. Ons bely immers: ek glo aan die opstanding van die vlees...
Daarom moet ons nie aan die lewe ná die dood dink as 'n blote sielsbestaan nie: ''dit wat van my oorbly ná die dood'' is wesenlik ék (siel én "liggaam").
Ek sal wel 'n totale transformasie ( 50 Wat ek bedoel, broers, is dit: vlees en bloed kan nie aan die koninkryk van God deel kry nie. Die verganklike kan nie aan die onverganklike deel kry nie.
51 Kyk, ek maak 'n geheimenis aan julle bekend: Ons sal nie almal sterwe nie, maar ons sal almal verander word. 52 By die laaste trompet sal dit in 'n oomblik, in 'n oogknip gebeur, want die trompet sal weerklink, en die dooies sal as onverganklikes opgewek word, en ons sal verander word. 53 Hierdie verganklike liggaam moet met die onverganklike beklee word, en hierdie sterflike liggaam met die onsterflike. ) ondergaan, maar dit sal steeds ék wees wat uit die dood opstaan: die opstandingsliggaam is dus nie 'n totaal nuwe skepping van God nie, maar 'n herskepping.
Só sal God sal my eendag herskep netsoos ek nou is - NET BAIE ANDERS!
Dis nie 'n totaal ander mens wat uit die dood opstaan nie: dis nog steeds "ek" wat uit die dood opstaan: maar ek is nou gans anders, ek het 'n verheerlikte liggaam as ek uit die dood opstaan...
Dit blyk ook duidelik uit die beeld van die koringkorrel: dis dieselfde koringkorrel wat as koringaar verrys, maar in 'n veel heerliker gedaante.
So sal ek by die opstanding `n verheerlikte liggaam hê: Hierdie oë van my wat verswak het, sal by die opstanding duidelik en helder kan sien...
Die opstandingslewe ontvang 'n mens egter nie eers eendag anderkant die graf nie: jy ontvang dit NOU REEDS!
Daar ís dus `n geestelike opstanding...Maar nou moet ons nie die opstanding van die dooies soos sommige nét vergeestelik nie: ons sal ook eendag LIGAAMLIK uit die dood opstaan!
Ons moet weet, sê Paulus in Ef 1:19,20 19 hoe geweldig groot sy krag is wat Hy uitoefen in ons wat glo. Dit is dieselfde kragtige werking van sy mag 20 wat Hy uitgeoefen het toe Hy Christus uit die dood opgewek het ...
Die opstanding van Christus maak ons opstandig teen die sonde in ons eie lewens én in die wêreld...
Dit beteken prakties dat ons nie verlief neem met ons sonde en kragteloosheid nie: ons kán en móét daarom met die sonde breek...en nou reeds soos nuwe mense begin lewe...
Ons oue mens (sondige lewenswyse) het immers reeds saam met Christus gesterwe: ons oue mens is dood en begrawe - vir goed iets van die verlede!
Ja, jy kán daardie sonde waaraan jy nou dink, los! Jy kan uit jou skynbaar hopelose situasie kom - nié omdat jy verbete daarteen stry of in jouself die potensiaal daartoe het nie:
MAAR OMDAT JESUS UIT DIE GRAF IS...en jy reeds saam met Hom opgestaan het tot `n nuwe lewe...
Jesus se opstanding was nie 'n terugkeer tot die lewe hier en nou nie. Hy het die dood nie (in hierdie aardse bedeling) omgekeer nie maar oorstyg (Andries van Aarde). Dit geld ook vir ons eie opstanding aangesien Jesus se opstanding en ons opstanding onlosmaaklik aan mekaar verbonde is - soos die preek dan ook beklemtoon.
Die opstandingsliggaam is dus nie 'n resussitasie ("resussitation") van ons aardse liggaam nie. Ons keer nie terug na hierdie lewe soos Lasarus nie. (Let wel: Lasarus het weer gesterwe...) Ons staan op in 'n totaal ander werklikheid (=God se werklikheid). Ons moet dus oppas om nie "appels met pere te vergelyk nie".
Die opstanding van Christus wat die opstanding van die dooies insluit, maak 'n mens dus nie alleen opstandig teen die sonde nie, maar ook opgewek!
Vers 11 Beklemtoon dat ons nou reeds die nuwe lewe in Christus ontvang en soos nuwe mense leef. Dis dan ook ons slotgebed...Heer, leer my U ken al beter...