5 Mei 1940 - Inligting - 2022
Die Amerikaanse regering gee Noord -Amerika toestemming om die Mustang na die Verenigde Koninkryk uit te voer
Duitsers begin 'n opmars noord van Trondheim
Die Noorse regering in ballingskap gestig in Londen
29 Mei 1940 Vyf swaardvisse van 825 NAS wat van RAF Thorney Island gevlieg het, het verlore gegaan tydens 'n enkele aanval op Frankryk terwyl hulle Operasie Dynamo, die ontruiming van die BEF in Duinkerken, ondersteun het.
Die eskader CO -luitenant James Brian "Jimmy' Buckley DSC RN en Lt R. G. Wood is gevange geneem en na krygsgevangenekampe gestuur. Buckley het saam met Sqn Ldr Roger Bushell RAF by die Dulag Luft -transito -kamp (Durchgangslager der Luftwaffe) aangekom. Buckley het in Junie 1941 deur 'n tonnel uit Dulag Luft ontsnap, maar is drie dae later weer teruggeneem en na Stalag Luft I by Barth gestuur.
Hy is onmiddellik aangestel as 'Hoof van die Ontkomingskomitee'. Toe Barth oorvol raak, word Buckley verhuis na Stalag Luft II by Sagen. In Oktober 1942 is Buckley weer na Oflag XXI -B in Schubin verskuif, maar het voor vertrek die rol van 'Big X' - hoof van die kampvluchtkomitee - aan Bushell oorhandig, wat later die berugte 'Great Escape' uit die kamp bemeester het in Maart 1944.
Op die aand van 5 Maart 1943 het Buckley, saam met 34 ander gevangenes, deur 'n 150 voet lange tonnel omring. Al die ontsnaptes is binne 'n paar dae weer gevang, behalwe Buckley en sy Deense reisgenoot Jorgen 'Billy' Thalbitzer ... wat onder die naam FO Thompson RAF gegaan het om sy ware identiteit vir sy gevangenes te verberg.
Die twee mans het Kopenhagen bereik, maar die gebeure in hierdie stadium is effens deurmekaar. Ek is egter dank verskuldig aan die leser Bo Harmandsen wat die volgende detail aangebied het.
Thalbitzer kon sy familie kontak, wat hom in aanraking gebring het met die Deense weerstandsvegter, Jørgen Røjel. Hy het gesukkel om 'n klein kano aan te skaf en die twee manne op 'n koers te stuur wat hulle sonder probleme oor die nou seestraat na Swede moes neem, maar dit was 'n mistige nag en baie koud. 'Billy ' Thalbitzer se lyk is op Sjælland aan wal gespoel gevind. Die polisie het 'n ondersoek gedoen en alle getuienis het daarop gedui dat hulle deur 'n Duitse patrollieboot afgeneem word. Buckleys se lyk is nooit gevind nie. Dit lyk asof albei mans die botsing oorleef het omdat hulle serpe, jas en handskoene in die water verwyder het, maar waarskynlik blootgestel is aan blootstelling in die koue water.
Beskikking -afdeling Mei 1940
Plaas deur Elyncho & raquo 17 Des 2008, 17:12
Ek hoop dat iemand daar buite my kan help in die rigting van enige rekeninge of inligting oor die SS-VT tydens die stryd om Frankryk in 1940 en veral hul rol in die oorsteek van die La Bassee-kanaal tussen 22 en 28 Mei. . Dit lyk asof hulle nie goed verteenwoordig word in die literatuur nie. Ek ondersoek die gevegte rondom Robecq-St Venant-St Floris en wil graag persoonlike rekeninge, oorlogsdagboeke of eenheidsgeskiedenis vind. Ek het 'n verwysing gevind na 'n man met die naam Hoffman (?) Wat blykbaar in 1941 in Signal gepubliseer is, maar nog nie 'n afskrif gevind het nie.
Enige voorstelle baie welkom
Re: Verfugungsdivisie Mei 1940
Plaas deur tigre & raquo 20 Des 2008, 15:05
Hallo Tim, hier is iets, en ek hoop dat dit nuttig kan wees vir u.
Die Slag van Aire
Duitse flankwagaksies tydens die Franse veldtog van 1940.
deur B. H. Friesen.
Kavallerie -eenhede voer tradisioneel verkennings- en veiligheidsopdragte uit. Alhoewel hierdie tipe missies moeilik is, is die verskaffing van flankbeveiliging vir 'n bewegende mag waarskynlik die mees komplekse. Kleiner eenhede, soos bataljons of brigades, verrig sulke missies makliker. Gewone werksverhoudinge, kompakte kraggroottes en draagbare afstande vergemaklik dit. Dit is egter onmoontlik om sulke operasies uit te voer ter ondersteuning van korps- of weermagbewegings. Die SS V [Verfügung - paraatheid] -afdeling het in Mei 1940 presies so 'n operasie uitgevoer ter ondersteuning van die Duitse stoot deur die Ardennen na die Engelse kanaal.
Op 18 Mei 1940 begin sewe Duitse panserdivisies hul westelike stoot deur die Ardennenbos. Dit het die Franse en Britte onkant betrap. Beide leërs het 'n aanval deur België verwag, soos in die Eerste Wêreldoorlog. Hulle het die Ardenne liggies verdedig en geglo dat dit ondeurdringbaar was vir pantservoertuie, en het die grootste deel van hul magte noordoos na België verplaas. Deur elke beskikbare pad en roete te gebruik, het Duitse tenks die presiese gebied binnegedring wat volgens die Geallieerdes die veiligste was. Met die volle verrassing het die Duitsers 'n gat tussen Arras en Peronne geslaan en na die Engelse kanaal gejaag. By die bereiking van die kus sou hulle alle Britse, Franse en Belgiese magte noord van die Somme -rivier isoleer (sien kaart I).
Generaal Reinhardt se XLI Corps was die eenheid direk aan die regterkant van die deur, sonder vriendelike eenhede in die weste of noord. Die eenheid met die missie om flankbeveiliging vir die korps te bied (en dus die hele Duitse pantserdruk) was die SS V -afdeling. Die afdeling het bestaan ​​uit drie gemotoriseerde infanteriregimente ("Der Führer", "Deutschland" en "Germania"), 'n gesleepte artillerieregiment, verkenningsbataljon (gepantserde motors en motorfietse) en antitankbataljon. Dit het ook 'n ingenieursbataljon, seinbataljon, 'n masjiengeweerbataljon teen lugvaartuie en ondersteuningselemente vir afdelings.
Die afdelingsbevelvoerder, Gruppenführer [generaal -majoor] Paul Hausser, het om 10:30 uur van die korps se bevelpos teruggekeer en die volgende bevel aan sy ondergeskikte eenhede gegee: 'Beveilig die korps se regterflank as die vyand aanval, draai oos, val die vyand en stoot hom terug na die ooste. "
Bron: Armor Magazine. Jan - Feb 1994.
Feliz Navidad - Feliz Natal - Frohe Weihnachten - Joyeux Noël - Geseënde Kersfees.
Plaas deur Elyncho & raquo 22 Des 2008, 15:51
Plaas deur tigre & raquo 24 Des 2008, 12:28
Hallo almal hier gaan 'n bietjie meer.
Die Slag van Aire (2º deel).
Die afdeling is in drie optoggroepe ontplooi. Die regiment SS "Der Fuhrer", die voorwag, het om 13:30 begin beweeg. Die hoofelement daarvan was Hauptsturmführer [kaptein] Johannes Muhlenkamp se 15de motorfietsinfanterie -onderneming (kradschützen kp), toegerus met motorfietse en masjiengewere op kantmotors.
Na die 15de Kompanjie was die 2d Bataljon/SS-DF, die 2d Bataljon van die SS Artillery Regiment, die regimentale personeel, die 1ste Bataljon/SS-DF en die 3d Bataljon/SS-DF. Alle ondergeskikte eenhede het hul eie flanksekuriteit gebied. Die ligging van die artilleriebataljon het hom in staat gestel om die hele optoggroep beskermende vuur te bied, met die klem vorentoe. Met die uitsondering van kontak met die vyand, was die einddoel van die optoggroep die stad Aire.
Die Regiment SS "Deutschland" het onmiddellik agter die Regiment SS "Der Fuhrer" gevolg. Die Regiment SS "Germania" het die 6de Panzer -afdeling gevolg, links van die hoofliggaam. Laasgenoemde twee regimente het 'n organisasie gehad soortgelyk aan SS "Der Fuhrer."
Plaas deur tigre & raquo 27 Des 2008, 12:59
Hallo almal hier gaan iets meer.
Die Slag van Aire (3º deel).
Om 1858 uur stuur die korps se hoofkwartier die volgende radioboodskap aan die afdeling: 'Die hoofliggame van die 6de en 8ste panserdivisie stop in die lyssektor. SS V Division bied flankbeveiliging langs die Divion- St. Hilaire-lyn. "
Generaal Hausser het die regimente beveel om die hele lengte van die korpsflank te beveilig en te organiseer vir 'n verdediging na die noordooste. Die Regiment SS "Der Führer" het die Estrée Blanche-Rely-St verseker. Hilaire -gebied (sien kaart 2). Die voorwag en 2d Bn/SS DF (versterk deur die 2d Company uit die 1st Bn/SS DF) wat in en om die stad Aire ontplooi is. Die 3d Bn/SS DF (-) het posisies aangeneem langs die Canal d'Aire, met 'n paar van sy maatskappye in die suide in die suide. Die 1ste Bn/SS DF (-) en 2d Bn van die SS Artillery Regiment ontplooi in en om Blessy en Rely as die regimentreservaat. Die hele Regiment SS "Der Führer '' het deeglik georganiseer vir 'n verdediging. Dit sou die swaarkry van die naderende aanval dra.
Kort na middernag op 23 Mei het geïsoleerde skote langs die Canal d'Aire begin klink. Hierdie skote het teen 0400 uur swak vyandige sonde teen die voorste buiteposte van die regiment geword. Die SS -troepe het skerp geword in die lig van wat volgens hulle 'n dreigende aanval was. Berigte oor vyandelike kontak het soos 'n crescendo gegroei totdat die regimentele bevelpos die geluide van gevegte uit die rigting van Aire hoor uitbars het. Die nag was pikswart, wat waarneming heeltemal onmoontlik gemaak het. Dit het gelei tot 'n gebrek aan gedetailleerde verslae deur die voorste buiteposte en selfs die eenhede self. Iets gebeur daar buite, maar die leiers van die regiment het nie die omvang daarvan geken nie.
Feliz Año Nuevo - gelukkige nuwe jaar - feliz Ano Novo - gluckliches Neues Jahr - Bonne Année - Felice Anno Nuovo.
Re: Verfügungsdivision May 1940
Plaas deur tigre & raquo 03 Jan 2009, 13:34
Die Slag van Aire (4º deel).
Untersturmführer [Tweede luitenant] Schulze vloek toe hy die buitewyke van Aire aan die hoof van sy versterkte peloton nader. As deel van die 7de Kompanjie was hy verantwoordelik vir die beveiliging van die Aire -brug met sy peloton en aangehegte antitankgewere. Die enigste probleem was dat dit sekerlik een van die donkerste nagte in die geskiedenis was. Hy kon nie eers sy hand voor sy gesig sien nie! Om deur die drukke strate van Aire te kom sonder om dood te maak. of om een ​​van sy manne te beseer, sou ongetwyfeld een van die 'leierskapuitdagings' wees waarvoor hy so beveel was.
Ongeveer halfpad deur die stad vind Schulze skielik sy pad versper deur 'n voertuig. Hy klim af en ontdek 'n serpentyn gepantserde kolom wat deur die strate kronkel. Daardie verdoemde tenkwaens uit die panzer -afdeling was duidelik weer uit hul toegewese sektor. Schulze het nog sy missie gehad om aan te dink, en daarom het hy by die kolom aangesluit om die noordelike rand van Aire so vinnig as moontlik te bereik.
Die vooruitgang was baie sporadies. Schulze se ongeduld het toegeneem elke keer dat sy voertuig tot stilstand gekom het toe die kolom weer stilstaan. 'N Tenk versper sy pad vir 'n paar minute en weier om te buig. Schulze se geduld het sy einde bereik. Hy spring woedend uit sy voertuig en klim bo -op die tenk. Hy tik met sy tabakpyp op die luik. Dit swaai oop met 'n harde, metaalagtige klik, en 'n stortvloed Franse groet Schulze! Die hare agter op sy nek staan ​​regop, maar hy gee slim geen antwoord nie. In plaas daarvan hardloop hy terug oor die lengte van sy peloton en beveel die mans in stilte om die antitankgewere los te maak. Hulle het hulle daarna in 'n posisie langs die systrate met die mens hanteer. Terwyl hulle dit doen, plaas Schulze sy infanteriste vinnig in die huise en tuine langs weerskante van die pad. Binne die tydperk van vyf minute was sy peloton in posisie.
Ondanks die situasie kon Untersturmfüihrer Schulze nie help om te glimlag toe hy dink aan die chaos wat binnekort sou ontstaan ​​nie. Toe hy seker was dat al sy gewere hul teikens gevind het, beveel hy dat die een langs hom staan ​​om te skiet. Die ander het later 'n split sekonde aangesluit. Die verrassing en verwarring was absoluut. Antitank-rondtes het op 'n oop afstand deur die Franse wapenrusting geruk en gewelddadige, briljante ontploffings oor die lengte van die kolom veroorsaak. Die Franse het absoluut geen idee gehad waar die vuur vandaan kom nie. Te midde van die geskreeu van die gewondes en sterwendes, het die tenkwaens skuiling gesoek in die huise langs weerskante van die pad. Hulle jaag direk die wagende Duitse infanterie in. Sodra die aanvanklike verwarring verbygegaan het, het die Franse hulself dapper verdedig en al die antitank -geweer se eerste bewegers opgeskiet. Hulle het uit Aire teruggetrek en 20 van hul vernietigde tenks agtergelaat. Schulze se peloton het geen slagoffers gely nie.
Plaas deur tigre & raquo 07 Jan 2009, 11:51
Hallo almal nog 'n bietjie daarvan.
Die Slag van Aire (5º deel).
Teen dagbreek het die vyand sonde 'n volskaalse infanterie-aanval geword met pantsersteun. Franse magte het reeds in die duisternis die veiligheidsposisies van die regiment binnegedring en Aire omseil en die 2de en 7de kompanie daar gelaat. Franse tenks en infanterie het in Blessy gestroom, waar kommandoposte van die 2d Bn/DF en die artilleriebataljon saam met 'n artilleriebattery geleë was. Dit het die Duitsers verbaas, maar hulle het daarin geslaag om die bevelposte te verdedig met behulp van direkte vuur van die artilleriebattery. Die 2d Bn/DF -bevelpos het intussen die res van die bataljon gewaarsku en bevele vir 'n teenaanval uitgereik. Die teenaanval het byna onmiddellik plaasgevind en die Franse uit Blessy gedryf.
Die 3d bataljon het ook 'n moeilike tyd beleef. Die hele eenheid het dun langs die Canal d'Aire gestrek en drie kruisings in 'n baie wye sektor bewaak. Die 9de Kompanjie, onder Hauptsturmfuhrer [kaptein] Heinz Harmel, bewaak die belangrikste kruising naby Isbergues. 'N Mag van 50 Franse tenks en een bataljon infanterie breek deur die 9de Kompanie en stoot in twee afsonderlike kolomme na St. Hilaire. Hierdie swaar slag het ook die 10de en 11de kompanie in die 3D -bataljon se sektor geïsoleer. Gelukkig het Harmel se onderneming nie verbrokkel nie, maar geïsoleerde sakke van weerstand gevestig. Belangriker nog, dit het akkurate verslae na die regimentale bevelpos gestuur
en het die bevelvoerder van die situasie ingelig. Die 10de en 11de maatskappye was nog steeds effektief. Hulle het die agterkant van die vyandelike eenhede wat hulle omseil begin aanval.
Die situasie was nou uiters kritiek. Twee bataljons Franse tenks wat deur twee bataljonne infanterie ondersteun is, het die Canal d'Aire oorgesteek en diep in die regementsektor ingedring. Onbekend vir die afdeling, het 'n ander Franse wapenrusting en infanteriemag Lillers uit die noordooste genader (sien kaart 3). Die regiment "Der Führer" was in gevaar om tot niet te gaan. Belangriker nog, die kwesbare ondersteuningselemente van die XLI -korps was in gevaar om te verwoes as die Franse tenks ook die flank van die korps sou binnedring. Dit sou die Duitse opmars na die Engelse Kanaal tydelik stuit en die Geallieerdes kans gee om 'n sterker verdedigingslinie te ontruim of te vestig.
Plaas deur tigre & raquo 10 Jan 2009, 16:34
Die Slag van Aire (6º deel).
0berführer [kolonel] Georg Keppler, bevelvoerder van die Regiment "Der Fuhrer", het die volgende plan geformuleer. Die 1ste Bn/DF (-) sou uit Rely ontplooi en deur Witternesse na Aire aanval. Die elemente van die 2d Bn/DF wat onttrek het, sou gelyktydig uit Blessy in die rigting van Aire aanval. Beide bataljons het die missie gehad om die vyand terug te stoot oor die Canal d'Aire in die Aire -sektor. Die res van die 3d Bn/DF sou oos deur St. Hilaire, in die rigting van Lillers, ooswaarts beweeg om die vyand daar oor die kanaal terug te dwing (sien kaart 4).
Die 1ste Bn/DF (-) het Witternesse teen 1100 uur gevange geneem en die vyand teruggestuur na Aire. Die eenheid het ook 'n aansienlike aantal gevangenes gevang. Die 2d Bn/DF (-) het om 1200 uur die westelike rand van Aire bereik. Dit val onmiddellik die swak vyand se verdedigingsposisies daar aan. Skaars 'n uur later kom die 1ste Bn/DF (-) byna onbestrede uit die suide in. Die Franse het die grootste deel van hul verdedigers na die weste verskuif teen die 2d Bataljon. Die 1ste bataljon het kontak gemaak met die geïsoleerde 2d en 7de kompanie. Hierdie twee eenhede het suidwaarts begin veg toe hulle die geluide van gevegte in die westelike Aire hoor. Die 1ste Bn/DF het daarna die kanaaloorgange by Aire beveilig en sodoende een van die punte van die Franse aanval afgesluit.
Gruppenführer [generaal -majoor] Hausser het intussen die hoofpunt van die poging in die "Der Fuhrer" -segment van die regiment beoordeel. Hy het die regiment "Germania" opdrag gegee om 'n kompanie na St. Hilaire te stuur om die 3D Bn/DF te help om die vyand se opmars te stop. Die res van "Germania" sou suid van die regiment "Der Fuhrer" bly om die waakoperasie diepte te gee. Die regiment "Germania" het sy mees mobiele eenheid, die 15de (motorfietsinfanterie) kompanie, noordwaarts na St. Hilaire gestuur om aan te sluit by die 3D Bn/DF (-). Die maatskappy het ondersteunende antitankgewere. Om 0700 uur het die leidende elemente van die 15de Kompanjie die suide van St.
Die twee eenhede het hopeloos vermeng en wrede gevegte het in die stad uitgebreek. Die bevelvoerder van die 15de Kompanjie het sy moeilikheid by die kommando -pos van die Regiment "Germania" aangemeld en versoek om bykomende antitank -ondersteuning. Die onderneming het verdedigingsposisies in kelders, skuurtuine en systrate aangeneem. Dit het antitankgewere op kritieke paaie in die stad geplaas. Die antitankgewere het vinnig drie Franse tenks en verskeie brandstofvragmotors op die hoofweg uitgeslaan, wat 'n knelpunt vir die Franse pantserkolom veroorsaak het. Waarnemers van die 15de Kompanjie het 'n lang kolom tenks opgemerk langs die St. Hilaire-Lillers-pad en hierdie inligting aan die regimentale bevelpos oorgedra.
Plaas deur tigre & raquo 15 Jan 2009, 01:50
Die Slag van Aire (7º deel).
Om 0800 uur het die 3d Bn/DF (-), onder bevel van Sturmbannführer [majoor] Otto Kumm, St. Hilaire vanuit die weste binnegekom en kontak gemaak met die 15de Kompanjie "Germania." Die enigste eenhede wat Kumm tot sy beskikking gehad het, was elemente van sy 9de en 12de kompanie en 'n peloton van die bataljon se antitank -kompanie. Dit was sy eenheid se eerste ontmoeting met tenks en die soldate was baie bekommerd.
Kumm het persoonlik aanvalle op individuele tenks gelei en dit vernietig deur sakklagte onder hul torings te plaas of granate in hul luike te gooi. Sy dinamiese leierskap het die mite onder sy troepe verdryf dat tenks onoorwinlik was. In die volgende uur het 13 Franse tenks aan die brand gesteek na sy infanteriste en antitank -kanonne. Die 3d Bn/DF (-) het die St. Hilaire-bottelnek in 'n padblokkade vir die Franse pantserkolom verander.
Gruppenführer [generaal-majoor] Hausser het die afdeling se antitankbataljon onmiddellik na die gebied suid van die St. Hilaire-Lillers-pad gestuur. Teen die middag was die hele Franse gepantserde kolom niks anders as stompe nie.
Die Duitsers het altesaam 500 Franse gevangenes in St. Hilaire gevange geneem. Die 3d Bn/DF (-) vorder daarna na Lillers en neem die stad om 1130 uur vas. Die 10de en 11de kompagnie het daar aangesluit nadat hulle suid van die Canal d'Aire af suid gestry het. Die 15de Kompanjie "Germania" het in St. Hilaire agtergebly en noord teruggekeer om kontak met die vyandelike magte daar te behou.
Teen die middag van 23 Mei het die regiment "Der Fuhrer" die eerste Franse penetrasie by Aire verseël en die tweede een teruggestoot na die hoë grond rondom Isbergues. Opruimingsoperasies het in die herowerde gebied begin, maar die geveg was nog nie verby nie.
Plaas deur tigre & raquo 17 Jan 2009, 14:46
Die Slag van Aire (8º deel).
Die verkenningsbataljon van die afdeling het die oggend al sy patrollies noord van die Canal d'Aire herroep. Sommiges kon nie terugkom nie. Untersturmführer [Tweede luitenant] Fritz Vogt het net so 'n patrollie van motorfietsinfanterie en gepantserde motors beveel. Terwyl hy suidwaarts na Mazinghem beweeg, sien hy 'n Franse kolom wat die hoofpad in oostelike rigting oorsteek. Vogt frons en sy seunsagtige gesig verberg gevegservaring en taktiese vermoëns ver buite sy jare. Hy het die sterkte daarvan geraam as die van 'n gemotoriseerde infanteriebataljon. Hy was nie meer bewus van die algehele situasie waarmee sy afdeling te kampe het nie. Hy het egter geweet dat 'n vyandelike beweging van hierdie grootte die flank van beide sy afdeling en die korps wat dit bewaak, bedreig. Vogt was deeglik beter as vuurkrag en massa en het geweet dat hy uitsluitlik op maneuverbaarheid en verrassing sou moet staatmaak.
Hy het sy twee antitankgewere in 'n versteekte posisie geplaas wat uitkyk op die kolom. Daarna het hy sy motorfietsgroep en twee gepantserde motors bymekaargemaak. Hy het sy antitankgewere beveel om aan die agterkant van die kolom te skiet, op 'n motorfiets gespring en weggejaag. Hy lei sy klein mag om talle heinings en deur depressies totdat hy die Franse kolom oorskry het. Hy het minder as 'n minuut gewag dat die kolom se kop verskyn en het op 'n oop afstand afgevuur. Sy krag het die vuur van die voorkant van die kolom na die agterkant aangepas, terwyl die antitankgewere wat hy agtergelaat het, die teenoorgestelde gedoen het. Die Franse rubriek was in totale verwarring. Die soldate het geglo dat hulle langs hul hele flank aangeval word.
'N Paar minute later klap wit sakdoeke in die briesie langs die hele kolom. Vogt het sy klein groepie ingetrek en vinnig ontwapen. Teen die tyd dat die Franse besef het dat sy mag slegs uit 30 man bestaan, was dit te laat. Die Franse bevelvoerder bewe van woede en verleentheid toe dit by hom opkom dat Vogt hom bedrieg het. Vogt grinnik so hard dat hy dink sy kakebeen sal breek. 'N Paar weke later het Untersturmführer Fritz Vogt die Ridderkruis ontvang vir hierdie gewaagde skelm.
Plaas deur tigre & raquo 21 Jan 2009, 14:38
Hallo aan die einde daarvan.
Die Slag van Aire (9º deel).
Gevangenes se ondervragings het sterk aangedui dat 'n ander Franse pantsermag weswaarts van Bethune beweeg het. Verkenningspatrollies het dit bevestig. Hausser het geglo dat dit die tyd was om die hele regiment "Germania" te pleeg. Hy het die regiment beveel om noord en suid van Auchy te ontplooi en voor te berei om 'n beweging na die ooste te voer (sien kaart 5).
Die regiment het om 1400 uur begin beweeg en die vyandelike tenks op die hoogtes van St. Hilaire ontmoet. Dit was die laaste van die Franse wapenrusting en die mag was te klein om 'n gemotoriseerde regiment te oorweldig wat deur die afdeling se antitankbataljon ondersteun word. Die tenks het vinnig hul momentum verloor en begin terugtrek. Die regiment "Germania" het hulle agternagesit en die vyand langs die hele front teruggestoot in 'n groot en ingrypende aksie. Die antitank -eenhede het baie Franse tenks vernietig. Die regiment het alle vyandelike magte wat dit nie gevang of vernietig het nie, teruggestoot na die kanaal teen die aand.
Die vyand het probeer om deurdringings in die afdeling te dwing en die korps flank in drie afsonderlike gebiede. Die SS V -afdeling het hom elke keer gestop en afgeweer. Die Duitsers het meer as 60 pantservoertuie vernietig en byna 4 000 vyandelike soldate gevange geneem.
Plaas deur tigre & raquo 24 Jan 2009, 15:47
Hallo aan almal as 'n aanvulling hier 'n rekening wat deur Win Brandt SS AA V-T CO geskryf is tydens die Westfeldzug.
Op 24 Mei het regimente van die afdeling daarin geslaag om die La Bassee -kanaal oor te steek. Die regiment aan die regterflank vang St. Venant vas terwyl die verkenningsafskeiding na Allouagne vorder. Nuwe verkenning word vorentoe gestuur. Twee verkenningspartye moes in die rigting van Estaires vorder: een deur Bethune. Die ander deur St. Venant. Terwyl hy die brug na die noorde van Bethune probeer oorsteek, word die eerste party aan vyandelike vuur blootgestel. Een pantservoertuig val in 'n sloot, en motorfietsryers word gedwing om van die vyand af te klim en te betrek.
Die tweede verkenningspartytjie, nadat hy om 14:00 die St. Venant verbygesteek het in die rigting van Merville, was reeds naby laasgenoemde, toe skielik vyandelike tenks sy terugtog afgesny het. Slegs een van die twee gepantserde voertuie het daarin geslaag om na agter deur te breek. Om 17:30 meld hierdie verkenningsparty dat dit omring is deur die vyand. Die 2d Company, versterk deur antitankgewere, word tot sy redding gestuur.
Terselfdertyd voer die Britte, wat deur Merville in die suidwestelike rigting beweeg, tenkaanval uit op die Duitse infanterie. Na 'n ietwat kritieke situasie is die Britse aanval afgeweer. Ook die 2d Company, wat noord van die Lys Canal beweeg, loop teen Britse tenks. Vanweë die feit dat die elemente van die afdelings teen die aand teruggetrek het, moes die 2d Company ook terugtrek. Die omringde verkenningsparty het per radio berig dat dit gedurende die nag sal probeer deurbreek.
Die volgende oggend is die verkenningsafdeling na Ham verskuif. 'N Verslag is van die omsingelde party ontvang. tot gevolg dat dit nie kon deurbreek nie, maar tot 09:30 het dit steeds per radio voortgegaan om te kommunikeer oor alle vyandelike bewegings in die omgewing van Merville. Toe het die kontak opgehou. Hierdie party is deur die Britte gevange geneem.
Bron: gemotoriseerde verkenningsvrystelling in geveg in Vlaandere. Deur Wim Brandt (SS AA VT CO). Militêre wekeblatt.
Plaas deur tigre & raquo 29 Jan 2009, 01:52
Hallo aan almal ten minste die einde daarvan.
Op 27 Mei begin die SS-VT sy aanval met die SS Germania aan die regterkant en die SS Der Fuhrer aan die linkerkant druk die SS AA tussen die Der Fuhrer I. en III. Bataljons. Die digte beboste terrein het die Britte in staat gestel om effektief te veg teen hierdie aanval, ook gehelp deur die goed geboude veldvestings.
Op die regtervleuel van die aanval het skerpskutters van die Queen's Own Royal West Kent Regiment die SS Germania verwoes, maar die SS -eenheid het subtiele vordering gemaak en teen die einde van die dag tot by die stad Haverskesque gevorder. Intussen het die SS Der Fuhrer die vyand deur die Bois D'Amont teruggestoot tot by die Canal de Nieppe.
As gevolg van die Nieppe -woud wat op 28 Mei in 'n uiters kwesbare gebied vir isolasie en omsingeling geleë was, het die BEF al sy krag uit die gebied ontruim.
Terwyl hierdie SS -eenhede aksie in die Nieppe -woud sien optree het, het die SS Deutschland op Merville opgeruk en op 27 Mei 'n nuwe lyn Britse magte gekonfronteer langs die Lys -kanaal. Nadat die vyandelike posisies versag is met artillerievuur, het die III. Bataljon het sy aanval geloods om die Britte uit hierdie gebied te verdryf. Later die dag was die twee ander bataljons aan die ander kant van die waterweg wat brugkoppe vir ander Duitse magte gevestig het.
Bron: SS Das Reich. Die geskiedenis van die van die Tweede SS -afdeling 1939 -1945. Gregory L. Matson. Hoofstuk 4 Die Weste.
Geallieerdes staar modderige politieke struktuur in die gesig
Polities was die struktuur ook modderig. Premier Paul Reynaud-wat van 21 Maart tot 16 Junie 1940 aan die hoof van die burgerlike regering was-het as minister van oorlog 'n politieke mededinger gehad, Edouard Daladier (1884-1970), wat hy as premier opgevolg het. Dit was nie goed vir harmonieuse werk nadat die Duitse aanval begin het nie.
Dieselfde geld die Britse politieke situasie in die oorlogskabinet in Londen. Arthur Neville Chamberlain (1869-1940) was vanaf Mei 1937 drie jaar lank Britse premier, en het sy amp verlaat op die dag van die Duitse offensief in die Weste, 10 Mei 1940. Die monarg en staatshoof-koning George VI — Wou graag as sy opvolger Lord Halifax (die voormalige Edward Wood, 1881-1959) aanstel, met toestemming van Chamberlain.
'Maar', volgens skrywer M.R.D. Foot, "[Halifax] het die pos geweier: hy was geen militêre strateeg nie en het waarskynlik bereken dat hy die impulsiewe Winston Churchill beter kon inhou deur onder hom te dien [en] 'n selferkende antisemiet was." So het dit gebeur dat die man wat sowel Chamberlain as Halifax 'n dekade lank polities gekant was, sy pos verlaat het as Eerste Heer van die Admiraliteit in die Oorlogskabinet om premier te word.
1 RWF in St Venant, Frankryk, 1940
Die bataljon is beveel om vier brûe vas te vang. St Venant is op die 25ste geneem, en as gevolg van die vyandelike krag was dit die plek waar die bataljon gedwing was om te konsentreer, sonder voldoende teen-tenkwapens. Op die 27ste is dit deur Duitse tenks aangeval en die brug gevang. Ingenieurs het dit sonder toesig gelaat. Die bevelvoerder is dood toe hy die brug oorsteek. Slegs vyf offisiere en 263 mans het na die Verenigde Koninkryk teruggekeer.
Die merkwaardige volgorde van die aangehegte foto's toon die SS Germania Regiment (deel van die berugte Totenkopf -afdeling) wat aangeval is by St Floris en die volgende dag in Robecq teen die 3de Panzer Division. Die Duitsers vorder met 'n wapenrusting na die stad, hul vervoer oor die kanaal naby die huidige RWF -gedenkteken, 'n Panzer MkII op die stadsplein aan die einde van die geveg, RWF en DCLI PoWs en slagoffers wat die meeste van hulle die oorlog sou deurbring in 'n PoW -kamp. Die finale kleurfoto van die RWF Memorial.
Die "Secret " Besonderhede in die 1940 -sensus wat u moontlik ontbreek
Die 1940 -sensus van die Verenigde State is om 'n aantal redes veral opwindend vir genealogiese navorsing. Die nuwe rekords het baie van ons 'n spesiale kans gegee om belangrike nuwe besonderhede by ons voorouers te voeg.
Maar daar is 'n kritieke element van hierdie massiewe familiegeskiedenishulpbron wat dikwels misgekyk word. 'N Splinternuwe inisiatief, ingebou in die 16de sensus van die VSA, is 'n versameling van 'n statistiese steekproef inligting met die doel om demografiese data vir die hele VSA te ekstrapoleer.
MyHeritage bied 2 gratis weke toegang tot hul uitgebreide versameling van 12 miljard historiese rekords, asook hul bypassende tegnologie wat u onmiddellik verbind met nuwe inligting oor u voorouers. Teken in met die onderstaande skakel om uit te vind wat u oor u gesin kan ontdek.
Dit beteken dat 5% van die persone wat in die sensus gelys is, of ongeveer 2 op elke bladsy, gevra is bykomend vrae oor hul lewens. Baie navorsers is moontlik reeds hiervan bewus, maar vir diegene wat nuut is by sensusnavorsing, of wat eenvoudig nie die aanvullende inligting verwag nie, kan dit maklik wees om hierdie besonderhede te mis. 5% lyk miskien nie baie nie, maar aangesien die meeste gesinne meer as een lid op 'n bladsy het, is die kans groot dat hulle 'n verhouding insluit.
Hoe weet u of u voorouer gekies is om addisionele besonderhede te verskaf?
Kyk na die sensusbeeld hieronder, en u sal sien dat inskrywing nommer 42 'n paar ekstra teks langs die nommer bevat, en#8221Suppl. Quest " Dit dui aan dat die individu die belangrike bykomende vrae gevra is.
Waar word hierdie aanvullende inligting gevind?
Blaai tot onder aan die sensusbladsy, en u sal 'n gedeelte sien wat 'Aanvullende vrae' sê " Soek die korrekte gleuf vir u voorouer, in hierdie geval 42, om die bykomende inligting te vind.
Watter bykomende besonderhede is ingesamel?
Census.gov lys al die vrae wat op die 1940 -sensus gevra is, insluitend aanvullende vrae, op hul webwerf. Die uiteensetting is hieronder. Gaan hier na inligting vir ander sensusjare.
Persoon se vader se geboorteplek
Persoon se moeder se geboorteplek
Persoon se moeder of moedertaal
Is hierdie persoon 'n veteraan van die Amerikaanse weermag of die vrou, weduwee of jonger as 18-jarige kind van 'n veteraan?
As dit so is, voer "Ja " in
Is die ou vader dood as die kind 'n kind van 'n veteraan is?
Oorlog of militêre diens
Telers sou "W " merk vir die Eerste Wêreldoorlog "S " vir die Spaans-Amerikaanse oorlog, die Filippynse opstand, of Boxer Rebellion "SW " vir beide die Spaans-Amerikaanse oorlog en die Eerste Wêreldoorlog &# 8220R " slegs vir diens in vredestyd of "Ot " vir enige ander oorlog of ekspedisie
Sosiale sekerheid: vir persone van 14 jaar en ouer
Het hierdie persoon 'n federale nommer vir sosiale sekerheid?
Is daar in 1939 aftrekkings gemaak vir die federale ouderdomsversekering of spoorwegaftrede van die persoon se lone?
Indien wel, is daar aftrekkings gemaak van almal, die helfte of meer, of minder as die helfte van die lone of salaris van die persoon?
Wat is die gewone beroep van hierdie persoon?
Wat is die gewone industrie van hierdie persoon?
Watter klas werker is hierdie persoon?
Vir alle vroue wat getroud is of is
Is hierdie persoon meer as een keer getroud?
Ouderdom by eerste huwelik
Aantal kinders wat ooit gebore is
Waar kan ek gratis toegang tot die sensusrekords van 1940 kry?
Daar is baie plekke om gratis sensusrekords aanlyn te vind. Ons beveel FamilySearch aan. Vind die soekbladsy vir die sensus van 1940 hier.
Die Nasionale Argief bied ook gratis die 1940 -sensus aan, maar die rekords moet wel op plek gesoek word.
U kan hier meer idees vind oor waar u hierdie bron en vele ander gratis genealogiese rekords kan vind.
Ekstra sensuswenk: Kontroleer altyd die bladsy direk voor en na u voorouers en#8217 inskrywings op die sensus, aangesien u gereeld familielede in die omgewing sal vind.
Beeld: Amerikaanse Departement van Landbou. 'N Teller besoek 'n boer vir die 1940 -sensus. Een van die vyftig vrae wat Amerikaners in 1940 gevra is, is: ' Woon die persoon se huishouding op 'n plaas? '" Krediet: Library of Congress, LC-USZ62-91199
23 gedagtes oor & ldquoDie "Secret " Besonderhede in die 1940 -sensus wat u moontlik ontbreek & rdquo
U voorbeeld toon dat aanvullende vrae aan 'n kind van 5 maande gevra is (tensy die aanwyser nie by die regte persoon ingerig is nie) …
Ek is in 1932 gebore en het in 1940 saam met my ma en suster en 'n paar ooms by my grootouers se huis gewoon. Ons is nie op die sensus nie, alhoewel ek al baie keer gesoek het. Die huis was agter 'n 3 dekker in 108 River Street in Mattapan, 'n gedeelte van Boston, Massachusetts. My oupa was Daniel L. Cushing, my ma was Madeline Cushing, my suster was Marianne Barrie en ek was destyds Joan Barrie. Weet nie watter ooms in 1940 by ons was nie … Weet dat oom Joseph Cushing was, maar nie seker of Edward Cushing dit was nie. Is daar 'n manier om by ons in te gaan vir iemand wat soek? Dankie. Adres was River Street 108, Rear.
Ek sal graag my ouma en ouma se naam en haar broers en susters wil ken. My ouma se naam: Martha Francis (Fannie -naam) Russell (nooi) Young (getroude naam) Martha is gebore in 1878 in Stgavsburg (spelling miskien verkeerd) Cass county, Missouri. Sy sterf in Marshall Hill, OK by die huis op 27 November 1943. Sy trou met 'n man met die naam James Henry Young en hulle trou in 1894. As iemand weet van hierdie gesin en van hul kinders of enige inligting, sal so baie waardeer word.
Dit is nogal cool. Ek het dit opgemerk omdat my pa een van die twee mense was. Hy was 7 jaar oud.
Desearía saber de que lugar de Italia eran mis abuelos paternos, Antonio Abate en Antonia Santoiani. Se que mi abuelo era viudo y llegó aproximadamente alrededor del 1890. Se casó en Argentina con mi abuela y tuvo ocho hijos. Meer inligting, meer inligting. Muy agradecida. Atte. María del Carmen Abate
Busco mis antepasados ​​maternos: Costantini- Sbardelatti (italia) paterno: Pesle-Suarez
Wie 'n onderhoud gevoer het met my tante Louise Guaragna, koshuis Massachusetts (getroud ongeveer 10 jaar met 3 dogters) het haar antwoorde met die ander persoon op die bladsy gemeng en 'n 17 -jarige enkellopende meisie !!
Hoop dit kan reggestel word!
Afhangende van waar u die bladsy bekyk, kan daar 'n opmerking- / regstellingsafdeling wees. Voorgeslagte het dit, ek het dit nie elders gesien nie. Ek het kommentaar gekies en voeg hierdie verduideliking by sodat ander dit sal sien en ook sal weet.
Hoe kan ons hierdie inligting regstel? Het my pa 'n soortgelyke probleem gehad?
Toe ek die sensus van die veertigerjare vir my ouers wou lees, kon ek nie die kolomme uitmaak nie, en ek het 'n PDF afgelaai, en dit was die instruksies aan die sensusopnemers. In die kolom vir adres word 'n lys van die huisnommers in numeriese volgorde gegee. Dit was vir kolom drie. Maar op my ouerblad verskyn die letter "T " vir al die name. Verdere instruksies: gebruik die letter "T " vir die individue in 'n kamp, ​​hotel, sleepwa -park, ens. My ouers was in Benson, Arizona in April 1940. Ek het nooit gehoor dat hulle Arizona noem nie, maar ek bepaal uit wat ek wel weet van daardie lewensjaar was hulle op pad na San Diego, waar ek gebore is, uit Missouri, waar hulle ontmoet en getroud is, vir 'n werk wat my pa in die vliegtuigbedryf gekry het.
Wees 'n ywerige navorser. In 1940 word my ma, 17, 4 keer gelys. My vadersgesin in Hickman, Swan Creek, is twee keer lus!
Moenie die sirkel vergeet met 'n "x " langs 'n naam nie. Dit dui die persoon aan wat die inligting verskaf het. In teenstelling met die vorige sensus, kan u dus sê wie die inligting verskaf het. Dit kan u help om die betroubaarheid van die inligting te beoordeel.
Dankie! My ouma het 'n sirkel X gehad en weet nie hoekom nie!
'N Ander belangrike inskrywing in die 1940 -sensus is 'n individuele woonplek op 1 April 1935. Dit is veral nuttig om pasgetroudes op te spoor na waar hulle moontlik ontmoet en getroud is. Kinders onder die ouderdom van vyf behoort nie 'n plek in hierdie afdeling te hê nie, maar soms het 'n teller die spasies vir die hele gesin ingevul, of hulle aansoek gedoen het of nie. Sorgeloosheid is nie 'n nuwe ding nie.
Hoe gebeur dit dat 'n sensusopnemer in 1940 'n doodloopstraat sou beëindig met ten minste twee huise wat ondersoek moes word? Hulle was en is sigbaar vanaf die laaste wat hy ondervra het.
Ek is nie 'n kenner nie, maar ek wonder of die mense miskien nie tuis was nie en dat die sensusopnemer nie die moeite gedoen het om later terug te gaan nie. Ek kon my stiefpa en sy gesin nie in die 1940-sensus vind nie, en 'n vriend van my het voorgestel dat hulle miskien nie tuis was nie.
Miskien is hulle eers na 1940 gebou.
Kelley, Graham, O 'Nise, Coughenhour, McCaffery, 1880- 1970
Waarvoor sou "af " na 'n persoonsnaam staan? Die betrokke persoon was 18 jaar oud en 'n eerstejaar kollege student. Beteken dit dat hy weg was by die skool? Dankie.
Normaalweg beteken dit 'alien ', wat gewoonlik 'n nie-genaturaliseerde of nie-Amerikaanse burger was. Normaalweg. Is daar nog iemand met idees?
Altyd op soek na voorouers.
Of u nuut is in navorsing oor familiegeskiedenis of net hulp wil hê met die basiese beginsels, ons beginnersgidse - insluitend ons Gids vir stamboom - beskik oor die deskundige inligting wat u benodig.
Ontdek hoe u u beste stamboom kan bou met ons aanlynkursusse. Leer met gedetailleerde tutoriale, kundige gidse, praktiese lesse, vasvrae en nog baie meer. U registrasie verval nooit.
Miljarde gratis genealogiese rekords is aanlyn beskikbaar, u hoef net te weet hoe u dit kan vind. Ons het die taak maklik gemaak met lyste en gidse om u te help om die rekords wat u benodig, te ontdek.
Verken die omgewing
Wees die eerste om te weet oor nuwe aanbiedings tussen $ 700,000 en $ 2,000,000 in hierdie buurt
Verskaf deur WalkScore® Inc.
Walk Score is die bekendste maatstaf vir loopbaarheid vir enige adres. Dit is gebaseer op die afstand tot 'n verskeidenheid nabygeleë dienste en voetgangersvriendelikheid. Walk Scores wissel van 0 (motorafhanklik) tot 100 (Walker's Paradise).
Soundscore is 'n algehele telling wat verantwoordelik is vir verkeer, lughaweaktiwiteit en plaaslike bronne. 'N Soundscore -telling is 'n getal tussen 50 (baie hard) en 100 (baie stil).
Verskaf deur ClearlyEnergy
Die lugbesoedelingsindeks word bereken volgens provinsie of stedelike gebied met behulp van die data van die afgelope drie jaar. Die indeks rangskik die provinsie of stedelike gebied op 'n skaal van 0 (beste) - 100 (slegste) in die Verenigde State.
14 Mei 1940 is 'n Dinsdag. Dit is die 135ste dag van die jaar en in die 20ste week van die jaar (as elke week op 'n Maandag begin), of die 2de kwartaal van die jaar. Daar is 31 dae in hierdie maand. 1940 is 'n skrikkeljaar, en daar is 366 dae in hierdie jaar. Die kort vorm vir hierdie datum wat in die Verenigde State gebruik word, is 14/05/1940, en byna oral in die wêreld is dit 14/5/1940.
Hierdie webwerf bied 'n aanlyn -sakrekenaar om u te help om die verskil in die aantal dae tussen twee kalenderdatums te vind. Voer eenvoudig die begin- en einddatum in om die duur van enige gebeurtenis te bereken. U kan ook hierdie instrument gebruik om vas te stel hoeveel dae verloop het sedert u verjaardag, of om die tyd te meet tot u baba se vervaldatum is. Die berekeninge gebruik die Gregoriaanse kalender, wat in 1582 geskep is en later in 1752 deur Brittanje en die oostelike deel van die huidige Verenigde State aanvaar is. Vir die beste resultate, gebruik datums na 1752 of verifieer enige data as u genealogiese navorsing doen. Historiese kalenders het baie variasies, insluitend die antieke Romeinse kalender en die Juliaanse kalender. Skrikkeljare word gebruik om die kalenderjaar met die sterrekundige jaar te pas. Skakel oor na die as u die datum wat in X dae van vandag af plaasvind, wil uitvind Sakrekenaar vir dae van nou af in plaas daarvan.
Die slag suid van Amiens (5-9 Junie 1940) ** Opdatering **
Plaas deur David Lehmann & raquo 10 Junie 2008, 01:29
DIE SLAG SUID VAN AMIENS 5-9 JUNIE 1940
- Die Franse artillerie wat die Panzers beveg -
Nota: ek het ook verskeie foto's van Duitse wrakke in hierdie draad bygevoeg (blaai net af en van bladsy tot bladsy):
Op 5 Junie val die Duitse XIV.Panzerkorps (9.PzD, 10.PzD, 13.ID (mot), 9.ID en "Grossdeutschland" regiment) die Franse posisies suid van Amiens aan die Somme -rivier aan. Die voorkant van 14-20 km word gehou deur die 16e DI ondersteun deur 2 kompagnies van 12e BCC (26 Renault R35 tenks) [terwyl 'n volledige infanterie-afdeling veronderstel is om 'n front van 5-7 km te verdedig]. Hierdie aanval is deel van die algemene offensief wat die Duitsers geloods het vir die tweede fase van die veldtog van Frankryk en bekend as Fall Rot. As die Duitse afdelings tenk sterk was, kon hulle 418 tenks teen die Franse posisies gelanseer het.
Panzer I: 30
Panzer II: 54
Panzer III: 41
Panzer IV: 16
-& gt Totaal = 153 tenks
Panzer I: 44
Panzer II: 113
Panzer III: 58
Panzer IV: 32
-& gt Totaal = 265 tenks
Die 9.PzD en 10.PzD is egter reeds op 5 Junie verminder tot 50% van die tenks en het slegs ongeveer 225 tenks. Die 10.PzD is reeds voor die geveg tot 180 tenks verminder en daarom kan die 9.PzD waarskynlik slegs op 45 operasionele tenks staatmaak. Daar is ook die 6 Sturmgeschütze III (aanvalsgewere) van Sturmgeschütz-Batterie 640, wat verbonde is aan die "Grossdeutschland" infanterieregiment. Daar is ook teoreties ongeveer 140 gepantserde motors in die Aufklärungs-Abteilungen (verkenningsbataljons) van die verskillende betrokke afdelings. Daarom het die Duitse lansering waarskynlik ongeveer 300 AFV's (al die gepantserde persoonlike draers hier nie getel nie) en ongeveer 60,000 man teen ongeveer 15,000 Franse troepe ondersteun deur slegs 26 tenks.
Aangesien generaal Weygand generaal Gamelin as hoof van die Franse troepe vervang het, is die obsessie om altyd 'n deurlopende front te probeer herbou, laat vaar. Volgens hul nuwe taktiek is die Franse troepe in sterkpunte in die dorpe en bosse georganiseer en op 'n diepte van ongeveer 10 km. Hierdie krimpvarkies sluit in infanterie, AT -myne, Hotchkiss Mle1914 MG's, 25mm en 47mm AT -gewere, maar ook 75mm veldgewere wat in 'n AT -rol gebruik word. Hulle is georganiseer vir 'n 360 ° verdediging. Die oprukkende Duitse tenks word vinnig van hul ondersteunende infanterie afgesny en aan die agterkant gekonfronteer deur die Franse artilleriebatterye (75 mm Mle1897 veldwapens, 105 mm Mle1913 veldwapens, 155 mm C Mle1917 en 155 mm GPF veldwapens) wat hulle in direkte (75 mm veldkanonnen maar ook die 105 mm veldgewere) en indirekte vuur. Op 8 en 9 Junie word die 16e DI agterkant versterk deur die 24e DI. Na 5 dae het die Duitse operasie in die gebied misluk en die Duitsers het groot verliese gely. Die XIV.Panzerkorps word dan uit hierdie gebied verskuif en verloof agter die XVI.Panzerkorps naby Péronne, waar die Duitse aanval meer suksesvol is. Die Duitse troepe het ongeveer 135 tenks in die geveg verloor (vernietig of tydelik beskadig), waaronder baie beslis vernietigde, veral teen Franse artilleriebatterye wat direk op die vyandelike tenks afgevuur het. Die 2 Franse afdelings het nietemin 60-70% van hul krag en mannekrag verloor, maar hulle het die opmars van 'n Panzerkorps geblokkeer, wat uiteindelik teen 'n naburige deel van die front gerig was. Die geïsoleerde krimpvarkies het oor die algemeen geveg tot aan die einde of tot die uitputting van alle ammunisie. Hierdie eenhede was nie eens vredestydseenhede nie, maar slegs reserwe -eenhede. Anders as in Gembloux (14-15 Mei 1940) het die Franse troepe geen sterk artillerie-ondersteuning gehad nie, eerstens omdat artilleriebatterye besig was met direkte vuuropdragte teen die Duitse tenks, en tweedens omdat die Duitse tenks eers die sterkpunte omseil het wat hulle gegooi het soos swerms op die Franse agterkant, met die hoofkwartiere, swaar artilleriebatterye en voorraadkolomme. Die artilleriebatterye kon dan nie meer indirekte vuurondersteuning bied nie en moes uit selfverdediging teen die vyandelike tenks veg. Die sterk punte het dus dikwels hul eie mortiere gelaat om die infanterie te ondersteun. Soos gewoonlik het die Duitse tenks byna altyd kontak met goed opgestelde verdediging vermy (of in ander gevalle Franse swaar tenks) en elders gegaan om deur die lyne te breek, sodat die infanterie, artillerie en vliegtuie die sterk punte van hul agterkant kon hanteer. Na hierdie geveg het die aantal operasionele tenks van die XIV.Panzerkorps dramaties gedaal (ten minste tydelik): op 8 Junie het die 10. PzD slegs 60 tenks gelaat en die 9.PzD slegs met 30 tenks. Die oorblyfsels van die 16e DI en 24e DI sal aanhou veg na hierdie geveg soos byvoorbeeld op die "Chauvineau Line" naby Parys.
Die doel van hierdie artikel is nie om die hele stryd, wat 'n hele boek sou skryf, te beskryf nie. Op grond van die getuienis van Jacques Riboud, 'n voorwaartse artillerie -waarnemer in een van die belangrikste sterkpunte, sal ons eenvoudig sien wat in 'n bepaalde gebied aan die voorkant gebeur het. Ons sal ook probeer om te beskryf wat gebeur het op die agterkant van die sterkpunte, hoe die Franse artillerie teen die Panzers geveg het en hoe die 19e GRDI en die Franse tenks teenaanvalle geloods het, tesame met die koms van die 24e DI agter die 16e DI beslis gestop het die Duitse vooruitgang op hierdie gebied. Jacques Riboud se "Souvenirs d'une bataille perdue" is reeds in 1994 gepubliseer, maar ek het hierdie boek in die 2006 -uitgawe ontdek. Jacques Riboud was 'n luitenant en voorwaarts waarnemer in 'n reserwe swaar artillerie-regiment met perde, toegerus met 155 mm C Mle1917 Schneider-haubits (237e RALHD van die 16e DI). In die burgerlike lewe was hy op die "Ecole des Mines" en was 'n ingenieur wat later in petrolchemie gespesialiseer het. Na die veldtog van Frankryk het Jacque Riboud Frankryk verlaat en in Maart 1941 na die VSA gegaan sedert hy getroud was met Nancy Riboud (oorspronklik Nancy Bowe). Hy is lank deur die Amerikaanse intelligensiedienste ondervra oor die gevegte en veral oor die geveg tussen die Franse artillerie en die Duitse tenks.
Kaart van die gebied suid van Amiens (bron: "Historique du 306e RAP" deur kolonel Brock)
Re: Die geveg suid van Amiens (5-9 Junie 1940) ** Opdatering **
Plaas deur David Lehmann & raquo 10 Junie 2008, 01:32
Hy het op versoek van kolonel John Coleman verskeie artikels vir die Amerikaanse "Field Artillery Journal" geskryf. Hy het die naam Jean Dupont gebruik om sy artikels te skryf toe Frankryk beset was, en later is daar 'n artikel van hom in die tydskrif in 1946 met sy regte naam. Hy het sy storie vertel aan sy skoonsuster (Mary Bowe) wat dit in Engels geskryf het. Blykbaar het William Bowe (seun van Mary Bowe) 'n boek geskryf wat op hierdie aantekeninge gebaseer is, maar dit lyk asof dit nie gepubliseer is nie. Die titel sou 'The horse war - A story of the Fall of France' gewees het.
Tot dusver het ons 'n reeks artikels van hom wat in 1941 in die "Field Artillery Journal" gepubliseer is. Dieselfde tydskrif toon parallel die getuienis van 'n Duitse tenkskip wat aan dieselfde geveg deelgeneem het (vertaling uit 'n Duitse bron). Sy hele peloton is binne 'n paar minute deur die Franse AT -gewere vernietig voordat hulle kon besef wat gebeur.
Ander dokumente sal hier gebruik word, soos Franse oorlogsdagboeke:
• "Le 19e Groupe de Reconnaissance Divisionnaire (1939-1940)". Die verkenningsgroep van die 16e DI, wat op 6 Junie 'n teenaanval op Oresmaux geloods het.
• "Historique du 306e RACP-1939-1940" (kolonel Brock). Gegewens oor 'n artillerie -regiment wat by die geveg betrokke was.
Die beste Franse studie van hierdie geveg is waarskynlik van Pierre Vasselle in "La bataille au sud d'Amiens, 20 mai - 8 juin 1940". 'N Duitse studie en die aantal operasionele Duitse tenks en verliese kan gevind word in Volkmar Regling se studie (in Duitse taal) van MGFA Freiburg: "Amiens 1940: der deutsche Durchbruch südlich von Amiens 5. bis 8. Juni 1940". Niemand kan dan sê dat die verliese slegs op Franse eise gebaseer is nie.
"Corps à corps avec les blindés" (Henri Lespès) is 'n ander bron oor hierdie geveg. Hierdie boek illustreer die geskiedenis van die 5de battery van die 37e RAD. Dit is 'n 75 mm -Mle1897 -veldbattery van 'n reserwe -regiment wat in direkte vuur teen die Duitse tenks geveg het. Een van die gewere het 'n Arbel -platform gehad vir 'n 360 ° -rit. Hulle het nie voor hierdie geveg Duitse tenks ontmoet nie, maar baie dapper geveg en baie Duitse tenks uitgeslaan voordat hulle geneutraliseer is.
Jacques Riboud het Frankryk verlaat en sy getuienis geskryf oor die somer van 1940. Toe hy skryf, gebruik hy nie sy regte naam nie en sluit nie die name van ander in nie, aangesien Frankryk onder beheer van die Duitsers was en hy wou nie ander op 'n skade berokken nie. . In die Duitse getuienis word die name van plekke ook nie duidelik aangedui nie (bv. Axxxxx wat Amiens sou wees). Die besonderhede van die gevegte wat werklik plaasgevind het, dui aan dat dit gebaseer is op inligting van iemand wat tydens die gevegte van 1940 gevegte gesien het. artikel en waarin hy duidelik eenhede, name, plekke ens.
Die 237e RALHD is 'n swaar artillerieregiment wat gewoonlik bedoel is om op die agterste linies ontplooi te word. Dit is op 9 September 1939 gemobiliseer. Daar is geen AT -gewere in hierdie eenheid nie. Die eenheid is toegerus met perde en die meeste mans is eenvoudig kanonniers of bestuurders, en as sodanig het hulle slegs 1 karabyn vir 5 mans. Die beamptes is gewapen met 'n pistool of rewolwer en daar is ook 2 MG's vir AA-selfverdediging. Benewens sy suiwer artillerierol, is hierdie eenheid dus nie aangepas vir 'n direkte geveg nie. Later sal die groep Jacques Riboud 'n MAC Mle1924/1929 LMG ontvang vir selfverdediging.
Die regiment is in 2 groepe van 3 batterye georganiseer vir 'n totaal van 24 haubits plus die hoofkwartier en die voorraadkolom. So 'n regiment het 'n teoretiese sterkte van:
• 47 offisiere, 146 onderoffisiere, 1 527 mans = 1 720 soldate
• 1.320 perde en 197 waens
• 14 skakelvoertuie, 27 ligte vragmotors, 2 swaar vragmotors
• 3 motorfietse, 47 fietse
Die 237e RALHD is deel van die 16e DI, 'n tipiese "Noordooste" reserwe -infanterie -afdeling wat op 7 September 1939 gemobiliseer is en soos volg georganiseer is:
• 'n Afdelingshoofkwartier (generaal Mordant is die bevelvoerder van die afdeling)
• 3 infanterieregimente (29e RI, 56e RI en 89e RI - elk met 'n kommandokompanie, 'n wapenkompagnie en 3 infanteriebataljons)
• 'n (13de) pioniersmaatskappy in die afdeling (aangeheg aan 56e RI)
• 'n (14de) afdelings AT -onderneming (verbonde aan 29e RI) (CDAC) met 12x 25mm SA34 AT -gewere
• 'n Afdelingsopleidingsentrum (CID)
• 'n Afdelingsverkennings "bataljon", die 19e GRDI van normale tipe (perderuiters, motorfietse/symotors en ligte motorvoertuie, maar geen gepantserde motors nie).
• 'n Ligte artillerieregiment, die 37e RAD
--- o 3 artilleriegroepe (36x 75 mm Mle1897 veldwapens)
--- o 'n 10de afdeling AT-battery (BDAC) (8x 47mm SA37 AT-gewere-gemengde gemotoriseerde/perdekar)
--- o 'n Afdelings AA-battery (BDAA) (703/409e-battery, 6x 25mm AA-gewere)
• 'n Swaar artillerie -regiment, die 237e RALHD (24x 155mm C Mle1917 haubits)
• 16de afdeling artilleriepark (PAD = parc d'artillerie divisionnaire)
• 16de ingenieursbataljon (bataillon de sapeurs-mineurs)
• 16de telegraafmaatskappy (16/81)
• 16de radiomaatskappy (16/82)
• 'n Perde-getrek-hoofvervoermaatskappy (16/8)
• 'n Motor -hoofvervoermaatskappy (116/8)
• 16de afdeling kwartiermeester diens
• 16de afdelings mediese groep
Plaas deur David Lehmann & raquo 10 Junie 2008, 01:35
Die teoretiese aantal AT -gewere wat in 'n tipiese afdeling soos die 16e DI beskikbaar is, is ongeveer 52x 25mm AT -gewere en 8x 47mm AT -gewere vir 'n totaal van 60 AT -gewere:
• 12x 25 mm SA34 AT -gewere in elk van die 3 infanterieregimente:
--- o 2 in elk van die 3 infanterie bataljons
--- o 6 in die regiment swaar geselskap
• 12x 25 mm SA34 AT -gewere in die afdeling AT -onderneming (CDAC)
• 4x 25 mm SA34 AT -gewere in die GRDI
• 8x 47mm SA37 AT -gewere in die BDAC
Die feit dat die CID van die 16e DI AT -gewere gehad het, is nie seker nie, maar daar word berig dat die afdeling 20x 25mm AT -gewere ontbreek. Dit het dus slegs ongeveer 30x 25mm AT -gewere gehad.
'N Paar dae voor die geveg is die BDAC onder bevel van Capitaine Dumougin versterk deur die 651e BAC (onafhanklike AT -battery, volledig gemotoriseerde eenheid toegerus met 8x 47mm SA37 AT -gewere). Een van hierdie ekstra gewere is deur die Luftwaffe vernietig. Die 16e DI het dus die stryd begin met 'n sterkte van ongeveer 30x 25mm AT -gewere en 15x 47mm AT -gewere. Die afdeling moes egter 'n front van 14-20 km verdedig, terwyl 'n tipiese infanterie-afdeling teoreties verantwoordelik is vir die verdediging van 'n front van 5-7 km.
Die afdeling kan ook AT -myne gebruik. Daar sou waarskynlik teoreties ongeveer 1 500 AT -myne vir die infanterieregimente wees. Die GRDI het teoreties 580 AT-myne, die anti-tenk-afdeling en die tenkbatterye het ook teoreties AT-myne. Daar kan verskeie ekstra persone in die ingenieursbataljon wees. Ons weet nie of hulle die teoretiese getalle ontvang het nie, of dat hulle dalk ekstra AT -myne gekry het. Die mees waarskynlike hipotese is 'n groot tekort aan AT -myne. Ons kan 'n raming van teoreties ongeveer 2000 AT -myne in die hele afdeling probeer. Selfs die hoë skatting toon dat mynvelde slegs as 'n verdedigingsmaatreël voor verskeie plase gelê kon word.
So 'n ontplooiing met sterk punte om die infanterie uit die tenks te sny en die Duitse onderwapensamewerking te disorganiseer, kan slegs doeltreffend wees as die tussenposes tussen die krimpvarkies sterk deur die Franse artillerie afgeskud kan word. Die hele artillerie aan die voorkant van die 16e DI bestaan ​​uit:
• 37e RAD (36x 75mm Mle1897 veldgewere)
• 237e RALHD (24x 155mm C Mle1917 haubits)
Versterk deur gewere van bykomende artillerieregimente en deur die weermagkorpsvlak:
• 315e RAP (12x 75mm Mle1897 veldgewere - gemotoriseerd)
• 306e RAP (24x 75 mm Mle1897 veldgewere - gemotoriseerd)
• 351e RALP (12x 105mm L Mle1913 veldgewere - gemotoriseerd)
• 183e RALT (24x 155mm GPF veldgewere - gemotoriseerd)
Die 306e RAP is op 10 Mei aan die 3de leër toegewys. Op 1 Mei het dit 55 offisiere, 189 onderoffisiere en 1 266 brigadier en kanonniers. Hierdie regiment sou weer toegerus word met 65 Studebaker 5t-vragmotors, 35 teen 8 Mei en 30 meer op 10 Mei. Dit is moontlik dat hierdie voertuie in Mei 1940 gebruik is om die 7de en 8de groepe te vorm, aangesien die veldtog reeds begin het. Die regiment het wel 75 mm -gewere agter op 'n vragmotor laat vervoer (artillerie portée) en is in die veld ontplooi deur 'n plaastrekker wat ook per vragmotor vervoer is. Die ekstra groepe is op 21 Mei gevorm. Die Studebaker -vragmotors kon hiervoor gebruik gewees het.
Dit maak 'n totaal van 132 veldgewere en haubits. Tog is 14 van die 75 mm veldkanonne veral losgemaak as AT -gewere in die sterkpunte. Ons het dus 'n digtheid van 59 AT-gewere op 'n front van 14-20 km. Statisties lei dit tot 1 geweer elke 240-340 meter. Hierdie getal is redelik laag om 'n aanranding onder leiding van ongeveer 300 AFV's te stop en in swerms van 30-50 voertuie gekonsentreer. Tog het die Duitsers ongeveer 135 tenks in hierdie geveg verloor.
As gevolg van die uitgestrekte front en die verskillende sterkpunte, is byna al die troepe ontplooi. Die enkele reserwes word verskaf deur die 19e GRDI, 'n peloton van die CID en 2 Renault R35 tenkmaatskappye uit die 12e BCC. Hierdie elemente sal op 5 en 6 Junie teenaanvalle loods. Die pioniersmaatskappy in die afdeling bly ook agter.
Defensiewe ontplooiing van die 16e DI (bron: "La bataille au sud d'Amiens" deur Pierre Vasselle)
Posisies van die Franse artilleriebatterye en aanval van die Duitse tenks (bron: "La bataille au sud d'Amiens" deur Pierre Vasselle)
Kaart wat die geveg van die 5de battery van die 37e RAD illustreer (bron: "Corps à corps avec les blindés" deur Henri Lespès)
Plaas deur David Lehmann & raquo 10 Junie 2008, 01:41
Luitenant Jacques Riboud is losgemaak onder die troepe in die stad Saint-Fuscien, suid van die Somme-rivier. Sy getuienis wat in 'n artikel van die Field Artillery Journal (Augustus 1941) gepubliseer is, is redelik pessimisties, maar beskryf hoe magteloos hy as 'n eenvoudige mens gevoel het teen die swerms Duitse tenks.
Sy waarnemingspos word ure lank swaar beskadig (een man was KIA net langs hom). Dan word sy posisie deur tientalle tenks aangeval en later deur Duitse infanterie aangerand. Duitse troepe is slegs 20 meter van hom af en sy uitsig op die slagveld is vinnig baie beperk deur die rook en die stof. Hy het gesien dat twee van die naburige infanterieluitenante KIA was, ens. As u hierdie harde gevegte ondervind, kan u waarskynlik nie baie optimisties voel nie. 'N Mens kan byvoeg dat hy later gedwing is om terug te trek met 'n perde -eenheid onder gepantserde Duitse troepe (en hy het dit reggekry). Daar was ook die skok van die vinnige val van Frankryk, ens. Dit kan verklaar waarom die man nie baie optimisties klink nie.
In Junie 1940 het hy as artillerie -reserwe -offisier 'n baie beperkte siening van die algehele geveg gehad, maar sy getuienis is die moeite werd om te lees. As veldartillerie -eenheid toegerus met houwitsers kon hulle natuurlik nie alleen al die Duitse tenks keer nie, maar anders as wat hy op die oomblik gedink het, het die Duitsers groot verliese gely. Dit word bewys deur Duitse getuienisse en deur meer volledige en algehele studies van hierdie gevegte.
Riboud se rekening en die Duitse tenkwa -na -aksie -verslag is bv. heel anders as mekaar. Die Duitse getuienis dui aan dat dit baie moeiliker was vir Riboud se vyande as wat hy op die oomblik gedink het. Die Duitse tenkwa AAR dui aan dat die Franse AT -gewere moeilik raakgesien is, dodelik en slim genoeg om eers die laaste tenks van 'n peloton uit te slaan sodat die ander Panzers nie kon agterkom wat vroeg genoeg was om te reageer nie. Die tenkwa moes dan lê en wegkruip en later 'n Franse teenaanval waarneem voordat hy na die Duitse agterkant kon beweeg.
In die Franse weergawe van Riboud se boek en in die boek van Vasselle word beskryf hoe 'n 25 mm AT-geweer by Saint-Fuscien slegs 3 tenks op 20m uitslaan. Nog 'n 25 mm AT -geweer duel met 'n tenk op 30 meter. hulle vuur elkeen 'n paar doppe af, maar die AT -geweer word geneutraliseer. Daar is ook 'n paar 25 mm / 47 mm AT -gewere wat 'n Duitse tenk op 400 meter vernietig. Dit is nie voor die hand liggend om die effek van die AT -myne te sien nie, en Riboud sê in sy boek dat hy die vuur van die 155 mm -haubits nie eens meer kon rig nie weens die rook en die stof. Gembloux het bewys dat indirekte vuur op gepantserde konsentrasies dodelik kan wees. Ongeveer 50 Panzers is op hierdie manier vernietig. Volgens Riboud se boek lyk dit minder doeltreffend suid van Amiens. Was die vyand tenks minder gekonsentreerd? Was die artillerievuur minder dig? Die 155 mm C Mle1917 het inderdaad 'n kleiner vuurtempo as die 75mm Mle1897 wat hoofsaaklik in Gembloux gebruik word. Weereens het hy slegs 'n beperkte siening van wat gebeur het, en ons moet aannames verstaan. Die waarheid is dat die spervuur ​​nie later teen die infanterie afgevuur kon word nie omdat die tenks agterop die Franse batterye aangeval het. en weer baie van hulle weer die 75 mm veldgewere verloor.
Met 15 47 mm Mle1937 AT -gewere in die Franse krimpvarkies was die Duitse opmars egter waarskynlik nie 'n Sondagstap nie. Die 47 mm Mle1937 AT -gewere van die BDAC van die 16e DI en van die 651e BAC is soos volg ontplooi:
4 gewere in die buiteposte:
• 1x suidwes van Dury
• 1x suidoos van Dury
• 2x in die krimpvarkie van Saint-Fuscien
11 gewere in die hooflyn:
• 2x in Cambos plaas
• 2x in Sains
• 1x tussen Rumigny en Sains
• 1x in Rumigny
• 2x in Hébécourt
• 2x in Plachy-Buyon
• 1x op die pad tussen Plachy en Notre-Dame-des-Vertus
Die gewere in Hébécourt en Plachy-Buyon het geen vyandelike tenks gesien nie en die kanonne het met die infanterie geveg. Die 2 gewere suid van Dury (luitenant Borni en Maréchal-des-Logis Bouley) was baie doeltreffend. Tydens die eerste Duitse tenkaanval het die eerste geweer 3 tenks vernietig en die tweede geweer 5 tenks vernietig. 'N 6de tenk is deur 'n AT -myn vernietig. Die twee gewere op die plaas Cambos het 11 Duitse tenks uitgestamp voordat dit oorval is. Die geweer by Rumigny (Maréchal-des-Logis Marchand) het op 2 Junie, ook twee tenks vernietig. Dit eis ten minste 22 tenks vir die BDAC, maar die lot van al die gewere word nie uiteengesit nie.
Wat die 651e BAC betref, het adjudant-sjef Lindeboom 2 gewere onder die spore van Duitse tenks laat breek, maar een geweer het voorheen 8 tenks op 500m in vlamme vernietig en die tweede geweer het 4 ekstra tenks vernietig. By Saint-Fuscien het die geweer van Delcambre 8 Duitse tenks uitgeslaan voordat dit vergruis is. Die vierde en laaste geweer van die battery (Maréchal-des-Logis Blondel) het tydens die geveg van 'n slegte plasing in Saint-Fuscien na Sains beweeg, terwyl brigadier Varillon 5 Duitse tenks vernietig het. Die AT -geweer word eers deur koeëls en skrapels beskadig voordat dit oorval en vermorsel word. Dit eis 25 Duitsers tenks vir die battery, maar dit is tydens hierdie laaste stand vernietig.
Die batterye van 306e RAP het ook vyandelike tenks in direkte vuur aangeskakel. Byvoorbeeld, op 5 Junie was die 5de battery oos van Sains en die 4de battery suid van Sains. Duitse tenks kon baie naby kom voordat die gewere kon skiet. 'N Aansienlike aantal tenks is vernietig, maar die batterye is letterlik onder die Duitse spore verpletter.
Die boek van Henri Lespès beskryf die lot van die 5de battery vanaf 37e RAD wat oos van Sains ontplooi is. Dit het in 'n laaste tweestryd teen ongeveer 40 vyandelike tenks geveg en in 'n paar minute se betrokkenheid ongeveer 12 tenks vernietig.
Die 5de battery bestaan ​​uit 3 standaard 75 mm Mle1897 veldkanonne, en 'n 4de is met 'n Arbel -platform. Laasgenoemde het dus 'n 360 ° -kruising, maar ten koste van mobiliteit. Mle1917 Saint-Etienne MG's word gebruik as lae-vlak AA-beskerming. Op 4 Junie word hul posisie deur die Duitse artillerie beskut.
Op 5 Junie, om 5h45, begin die Duitsers hul aanvalle. Die bevelvoerder en twee offisiere is in 'n toring met die bynaam "mirador" by die uitgang van Sains (gemerk deur 'n ster op die kaart uit hierdie boek). Deur die telefoon waarsku hulle die 5de battery dat ongeveer 40 Duitse tenks op die regterflank nader en slegs 1500 meter is. Dit is die eerste keer dat hierdie perde-reserwe-battery tenks in die gesig staar. Die rollende terrein maak dit onmoontlik om die tenks op lang afstand in te skakel. Die taktiese plan is ongelooflik sleg, die battery word glad nie gebruik vir die verdediging van tenks nie, en dit sal 'n maklike prooi wees. Die siglyn van die 1ste geweer word belemmer deur hooiberg in hierdie rigting. Die 2de en 3de geweer sou op die 1ste geweer skiet. Slegs die vierde geweer op sy Arbel -platform is gereed om teikens wat uit die regterflank kom, te betrek.
Die Capitaine, bevelvoerder van die battery, word op 'n hooiberg in 'n skuur geklim om die inkomende tenks te probeer opspoor. Inderhaas word die kamoefleernette nou weggeneem. APHE -skote word naby die gewere geberg om tenks in te skakel en granaatskille word ook in lyn gebring in geval van gepaardgaande infanterie.
Die Capitane sien tenks, maar die kanonniers sien dit nog nie. Uiteindelik kan 'n koepel deur die skutters uit die eerste geweer uit die grond sien opstaan. Die Duitse tenk vorder stadig. Die skutter wat agter die skild sit en in sy teleskopiese gesig kyk, kan nog nie die vyand se tenk sien nie
Skielik, aan die regterkant, ontplof talle spoorsnyers en flitse. Die tenks skiet en die omliggende hooiberg word aan die brand gesteek.
Die skutter van die eerste geweer kan nou die koepel in sy oë sien. Maréchal-des-Logis Troncher bly koelbloedig en beveel: "Een tenk voor ons. Vuur op die tenk. APHE-skoot. Teleskopiese sig. 500 meter. Vuur wanneer gereed." Die skoot val te kort. 20 Panzers konsentreer nou hul vuur op die 75 mm Mle1897 veldgeweer. Kogels ricochet teen die gepantserde skild, dit lyk asof die Franse plasing al die spoorsnyers lok en die geweer word geskud deur vyandelike skulpe wat daar naby raak. Die Duitse tenks word beskryf as tenks van 20 ton gewapen met 'n geweer en MG's. Drie ekstra tenks verskyn nou in die kolom agter die eerste een, wat vinniger beweeg. Troncher skree "reikafstand 900 meter" en word reggestel deur Lespès "nee, 600 meter". Die span bly kalm en vuur. Die vierde hou is 'n treffer. Noudat die bereik gevind is, is dit makliker om die tenks te teiken. Die tweede tenk gaan by die eerste verwoeste een verby. Hierdie tweede tenk brand vinnig. 'N Duitse 75 mm -projektiel dring deur die skild deur die pantserplaat onder die arm van Henri Lespès. Gelukkig gebruik die Duitsers AP -skote in plaas van HY. Die bemanning word deur fragmente getref. Die skutter is gewond en bewusteloos, twee laaiers is af. Le Sueur, 'n plaasvervanger -kanonnier, mik die tenks rustig en vuur eers na sorgvuldige aanpassing. Die rook is swaar, en die span kan nou skaars die vyand teiken. Na twee minute is slegs 2 uit 8 bemanningslede volledig in werking. Die gesig van die eerste geweer word vernietig en die skild het verskeie gate.
Luitenant Lespès hardloop onder vyandelike vuur na die 2de geweer, 30 meter verder. Hy rig die vuur uit die 2de geweer en hulle tweestryd met 20 vyandelike tenks. Elke skoot is 'n treffer. Die naaste Panzer brand op 100 meter.
Die 3de geweer van die battery skiet nou bo die koppe van die bemanningslede uit die 2de geweer en vernietig 3 ekstra tenks. Gedurende hierdie tyd maak die 2de geweer sy 4de vyand tenks.
Skielik word die wa van die 2de geweer getref en die geweer is nou onbruikbaar. Die ammunisievoorraad van die 3de geweer brand. Albei spanne trek terug. Oral waar die hooimiedjies en die skuur brand, kan dooie koeie net gesien word. Ammunisie ontplof, die skouspel is apokalipties.
Ongeveer 40 Duitse tenks word nou voor die laaste 75 mm geweer van die battery gestop (hierdie het geen Arbel -platform nie). Die Franse maak vuur en voer die tweegeveg met die tenks in die middel van die rook en stof. Verskeie Duitse tenks word uitgeslaan. Skielik ry 'n Panzer IV tot dusver op volle spoed in die rigting van die Franse geweer, al die gewere aan die brand. Dit kom op 45 ° vanaf die huidige siglyn. Dit is onmoontlik om die geweer vinnig genoeg te draai. Die geweer is verlaat, die vyfde battery het nie meer bestaan ​​nie. Slegs 4 mans uit 32 leef. Tog het hulle ongeveer 12 vyandelike tenks vernietig.
Duitse tenks was nie net besig met direkte vuur met 25 mm AT -gewere, 47 mm AT -gewere of 75 mm veldgewere nie, maar ook met 105 mm -haubits. Byvoorbeeld, die 5de battery van 351e RA ('n reeks B gemotoriseerde eenheid toegerus met 105 mm L Mle1913 Schneider-veldwapens) word naby die suidwestelike uitgang van die stad Rumigny ontplooi. Drie gewere is weggesteek in hegte langs die roete na Hébecourt, die vierde geweer is weggesteek in 'n hooiberg. Die battery -hoofkwartier (Capitaine Varille) is ongeveer 100 meter terug geïnstalleer in 'n gebou wat die battery oorheers.
Gedurende die nag van 5 Junie tot 6 Junie het al die batterye van die groep op die in- en uitgange van Amiens op die Duitse agterkant geskiet.
Rondom 3h00 word 4 tenks ("2 groot en 2 kleiner") opgemerk. Hulle trek deur die stad en kom nader aan die battery. Die tenks is slegs 30 meter ver en maak vuur. In 'n noodgeval word die 105 mm -gewere gedraai, byle word gebruik om die heinings te vernietig en 3 minute na die tweede 105 mm -geweer op 'n Duitse tenk. Te kort, te lank, die teiken word by die 3de skoot getref. Die drie ander tenks trek terug en slegs een Franse skutter is WIA by MG fire.
Om 7h00 sluit weer verskeie Duitse tenks toe. Die eerste tenk word twee keer deur 105 mm -projektiele getref en brand tot 12h00. 'N Tweede tenk beweeg terug en 'n tenk word vernietig deur 'n 75 mm Mle1897 veldgeweer wat naby Grattepanche ontplooi is (8de of 7de battery vanaf 37e RAD). Ander tenks sal gedurende die dag beweeg en die battery bedreig, maar die battery is uiteindelik veilig en kan later terugbeweeg.
Verskeie Franse tenks was ook betrokke by die gebied. Die 12e BCC is verdeel: 2/12e BCC met die 16e DI en 3/12e BCC met die 13e DI. Op 5 Junie is die 2/12e BCC op die Esserteaux -plato met die doel om Duitse gepantserde elemente te stop. Een Renault R35 word vernietig deur 'n Panzer IV tydens 'n hinderlaag op pad na die ontplooiingsgebied. Die eerste peloton (luitenant Provoost) staar 'n Duitse tenkaanval in die gesig. Die 3 Renault R35 -tenks word getref deur talle projektiele van 3,7 cm wat nie die pantser binnedring nie. 2 R35 tenks word geïmmobiliseer deur die vuur van Panzer III's en IV's. Die spanne brand steeds totdat ammunisie uitgeput is, en dan ontruim hulle hul beskadigde tenks en sluit hulle aan by die Franse lyne. Die derde tenk (Caporal Devies) is verstrooi met 'n impak van 3,7 cm in die Franse lyne. Die aand word die 2 verlate R35 tenks teruggevind en ook in die Franse lyne gesleep. Vir die 3/12e BCC is dit moeiliker in die Esserteaux-Ailly-sur-Noye-gebied en verskeie tenks van R35 word vernietig of beskadig (5 tenks) deur 75 mm skulpe van Panzers IV's. Gedurende hierdie dag het die 12e vC deelgeneem aan die blokkering van die Duitse opmars. Die bataljon het 5 WIA/KIA's verloor. 3 tenks word vernietig en beskadigde tenks word na die herstelonderneming oorgeplaas.
Op 5 Junie om 18:30 die 19e GRDI-teenaanvalle in die rigting van Oresmaux. Die 250 man word versterk deur 12 Renault R35 tenks (Capitaine Gastine) van 12e BCC en 'n infanteriepeloton van CID/16. Artillerieondersteuning word verskaf deur die 155 mm C Mle1917 howiters van 221e RALD (24e DI). As ek nie verkeerd is nie, is die tenkmaatskappy die 2/12e BCC wat in die vorige paragraaf beskryf is.
Kort samestelling van die 19e GRDI:
• HQ (Chef d'Escadrons Doublet), kommando peloton (Capitaine Gatinet) en HQ support eskader (Capitaine Frebault)
• Perde -kavallerie (1ste) eskader (Capitaine Hauser)
• Motorfiets (2de) eskader (Capitaine Collin)
• Ondersteun (3de) eskader (MG's en 25mm AT -gewere) (Capitaine Ebret)
Die wegspringlyn is die Esserteaux / Ailly-sur-Noye-pad. Die aanval word gelei op 'n voorkant van 300 meter met die 1ste en 2de eskader op die eerste lyn. Die ondersteunings eskader en die peloton van CID/16 is op 'n tweede lyn. Die afstand tot Oresmaux is 2 000 meter op 'n taamlik plat grond.
Die 2de eskadervordering is maklik, maar hulle steek 'n gebied oor waar verlate poeierladings van 183e RAL brand. Peloton Rolland betree die eerste in die westelike deel van Oresmaux. Dit sluit aan by verskeie mans van die afdeling AT -onderneming (CDAC) in die stad.
Regs veg die 1ste eskader en die Renault R35 tenks met Duitse tenks. 3 Franse tenks word getref, maar nie vernietig nie. Maréchal-des-Lgis Lasnier van 19e GRDI is KIA. Om 19h50 word die opmars gestaak en 'n onttrekking van 300 meter word beveel na die hange van die Domont -bos. Artillerievuur word ingeroep om teen die vyandelike tenks te veg. Die eskader gaan in die nag in Oresmaux in.
Oresmaux is te groot om deur minder as 300 man verdedig te word. Die verdediging is in die sentrum georganiseer. Die strate is versper met hooi en brandstof, gereed om aan die brand gesteek te word as Duitse tenks aankom.
Die Franse teenaanval het die Duitser versigtig gemaak. Hulle tenks is nog steeds heeltemal afgesny van hul ondersteunende infanterie as gevolg van al die Franse sterkpunte wat nog veg. Die Duitse tenks beweeg terug na die Duitse lyne. Die nag by Oresmaux is stil.
Op 6 Junie om 6h00 hernu die Duitsers hul aanvalle. Die 19e GRDI word versterk deur vier 75 mm Mle1897 veldgewere en ongeveer 60 man van 56e RI (onder leiding van kommandant Mittler) afkomstig van Esserteaux. Die verdediging is soos volg georganiseer:
• Noordelike rand van Oresmaux: 2de eskader en twee 75 mm gewere
• Oostelike rand van Oresmaux: 1ste eskader, elemente van 56e RI en twee 75 mm gewere
• Westelike rand van Oresmaux: 3de eskader en CID/16
'N Verkenningspatrollie vir motorfietse (Sous-luitenant Hériard-Dubreuil) word na Saint-Sauflieu gestuur en rapporteer die besetting deur 'n onderneming van 56e RI.
'N Ander motorverkenningspatrollie (Maréchal-des-Logis Joudelat) word na Grattepanche gestuur, waar Duitse troepe gelokaliseer word.
Om 10h00 verskyn vyand tenks noord van Oresmaux, afkomstig van Grattepanche. Verskeie van hulle word vernietig deur die vuur van die 75 mm -gewere en die ander verkies om terug te trek.
Om 12h00 beskiet vyandelike artillerie die stad. Om 15:00 dra die Duitse bomwerpers by tot die verwoesting en ongeveer 80% van die huise word vernietig.
Om 18h00 word die stad omsingel deur Duitse infanterie.
Om 19:30 word die Franse troepe beveel om Oresmaux te verlaat en terug te keer na Esserteaux. Behalwe die peloton van Sous-luitenant Hériard-Dubreuil, wat teen skermutselings veg om deur te breek, is die Franse beweging nie ontsteld nie.
Die 19e GRDI sal dan teen vertraagde gevegte op die Essertaux (Somme)-Domeliers-Puits-la-Vallée-Bresles-Hermes (Oise) stryd veg.
Die 24e DI sal tot en met 9 Junie agter die 16e DI weerstand bied. Die afdelings-tenkbattery (BDAC vanaf 21e RAD) sal ook vyandelike tenks inskakel. 2 gewere word noord van Flers (Maréchal-des-Logis Fleuret) ontplooi.Die 6de geweer word noordoos van die Quennetot wwods (Maréchal-des-Logis Dauber) geplaas en vernietig 5 Duitse tenks op 7 Junie. Die 7de geweer word eers deur Duitse 105 mm-skulpe gehamer en dan onder die spore van 'n Duitse tenk verpletter. Hierdie tenk sal verskeie kere van Brigadier Hahn loop. Die agtste geweer word langs die Esserteaux-Jumel-pad ontplooi. Dit sal 1 tenk en 1 pantsermotor vernietig.
• "La bataille au sud d'Amiens, 20 mai - 8 juin 1940" (Pierre Vasselle)
• "Amiens 1940: der deutsche Durchbruch südlich von Amiens 5. bis 8. Juni 1940" (Volkmar Regling, MGFA Freiburg).
• "Souvenirs d'une bataille perdue - 1939/1940" (Jacques Riboud) en artikels van dieselfde luitenant gepubliseer in die Field Artillery Journal.
• Die getuienis van 'n Duitse tenkwa wat ook in die Field Artillery Journal gepubliseer is (vertaling uit 'n Duitse bron).
• "Historique du 306e RACP-1939-1940" (kolonel Brock)
• BDAA: Batterie de Défense Anti-Aérienne (afdelings AA-battery)
• BDAC: Batterie de Défense Anti-Char (afdelings AT-battery)
• CDAC: Compagnie Divisionnaire Anti-Char (afdelings AT-onderneming)
• CID: Centre d'Instruction Divisionnaire (afdelingsopleidingsentrum)
• DI: Afdeling d'Infanterie (infanterie -afdeling)
• GRDI: Groupe de Reconnaissance de Division d'Infanterie (afdelingsverkenning "bataljon")
• PAD: parc d'artillerie divisionnaire (afdelingsartilleriepark)
• RAD: Régiment d'Artillerie Divisionnaire (ligte afdelingsartillerieregiment)
• RALHD: Régiment d'Artillerie Lourde Perdelike afdelingsnavigasie (swaar perdegetrekte afdelingsartillerieregiment)
• RALP: Régiment d'Artillerie Lourde Porté (gemotoriseerde swaar artillerieregiment - die gewere word gesleep of op vragmotors vervoer)
• RALT: Régiment d'Artillerie Lourde Tracté (gemotoriseerde/gesleepte swaar artillerieregiment)
• RAP: Régiment d'Artillerie Porté (gemotoriseerde artillerieregiment - die gewere word gesleep of op vragmotors vervoer)