hier is 'n groot behoefte in elke mens om erken te word en geseën te word deur 'n ander persoon, veral hul ouer. Mense streef dikwels na erkenning van wie hulle is. Wanneer hulle nie erkenning of seën ontvang nie, kan hulle hopeloos of onwaardig voel.
In die kinderfilm, "Bewolk met 'n Kans van Frikkadelle, "Het die seun geweet dat sy dorp in wanhopige behoefte aan kos was, 'n manier skep vir kos om uit die lug te kom. Almal is dankbaar vir hom, insluitend die burgemeester van die stad. Die een persoon wat hy regtig wil erken, is egter sy pa.
Sy vader kon nooit sy liefde en aanvaarding aan sy seun kommunikeer nie, so selfs in die gesig van die seun wat die stad red, kla hy steeds dat die kos te groot is of te swaar val. In die fliek kan jy die seun sien krimp wanneer sy pa hom nie eens vir so 'n goeie ding kan erken nie.
Jubel vir Erkenning & Seëninge
Min mense ontvang die volle mate van erkenning en seëninge van hul ouers. Hulle kan geld ontvang, lof vir goeie akademiese prestasie, of atletiese vermoë, maar nie vir die eienskappe van hul siel nie, soos sagmoedigheid, sensitiwiteit, vrede, vriendelikheid en innerlike refleksie. Almal wil graag gesien word vir wie hulle is.
Barry en ek het 'n storie geskryf Die Gedeelde Hart oor 'n tyd toe ons in ons twintigerjare was en na Chamonix, Frankryk, gereis het om 'n somer-Sufi-kamp by te woon. In die jare wat tot hierdie spesifieke somer gelei het, het ons baie kritiek gekry van ander, insluitend familielede, oor ons nabyheid. Mense het gevoel dat ons mekaar te veel liefgehad het en te liefdevol was. Hierdie kritiese mense van verskillende ouderdomme het gevoel dat ons meer tyd moet spandeer uit die fokus op ons eie loopbane en groei. Die gewone kommentaar was: "Jou liefde vir mekaar staan ​​in die weg van jou enigiets van jou lewens." Ons het ons nabyheid van ander verberg.
Toe ons by die kamp aankom, was daar jong mense van oor die hele Europa en die VSA. Weereens het die negatiewe kommentaar begin met een man wat ons vertel het dat hy nie eens na ons wou kyk nie, want ons nabyheid het hom so ongemaklik laat voel. Ons het gedink dit was dalk die verkeerde plek vir ons en was ernstig van plan om te vertrek. Maar ons het besluit om 'n paar dae te bly om die hoof van die Sufi-bevel en die direkteur van die kamp, ​​Pir Vilayat Inayat Khan, te ontmoet. Ons het niks van hom geweet nie. Toe hy op die berg loop, het al die mense van die kamp af gehardloop om hom te ontmoet. Barry en ek het bo-op gevoel effens ongemaklik op die moontlikheid van nog 'n kritiek op ons nabyheid - hierdie keer van 'n belangrike onderwyser.
Toe Pir Vilayat kom waar ons van die kant af staan, kyk hy vir 'n oomblik na ons. Toe, tot ons verbasing, het hy vinnig na ons toe geloop, sy arms om ons gegooi en die Arabiese woorde "Ishq Allah Mabud Li'Allah" (wat beteken dat "God is liefde en God is die geliefde") het gesê: "Julle twee is een! Jy moet altyd saam wees! Steek jou nabyheid nooit weg nie! "
Die hele ontmoeting het dalk net twee minute geduur, maar dit het ons lewens verander. Hy het ons die erkenning gegee en seën wat ons desperaat benodig het. Van toe af het ons nooit weer verberg hoe naby ons was en hoeveel ons mekaar liefgehad het nie.
Erkenning van ander kan hul lewe verander
Die meeste van ons het nie die statuur wat Pir Vilayat as hoof van die Sufi-bevel gehad het nie. Maar ons het ons harte en ons liefde. En ons erkenning van ander kan 'n soortgelyke positiewe effek op 'n ander persoon se lewe hê. Ons kan uitreik na ons vennote, kinders, vriende, ouers en vreemdelinge en erken hulle. Ons het geen idee hoe ver hierdie erkenning gaan nie en dat dit selfs die potensiaal het om 'n persoon se lewe te verander.
Twee dae gelede het ek na ons plaaslike boer se mark gegaan. Ek het 'n boer met sorg gesien hoe hy sy groente met groot liefde op die tafel geplaas het. Hy het hulle nie op die tafel gegooi soos ander doen nie. Hy het hulle versigtig geplaas asof elke stukkie broccoli en bos wortels kosbaar was in sy oë. Ek het na hom toe geloop en waardeer hoe versigtig hy gewerk het. Ek het vir hom gesê hoe dankbaar ek was dat hy soveel trots op die kos het wat hy gegroei het en hoe gesond dit lyk. Ek het 'n paar dinge gekoop en toe gegaan.
'N Paar minute later het ek 'n kraan op my skouer gevoel. Ek het omgedraai en gesien dit was die boer. Hy het geglimlag en gesê: "Dankie vir u vriendelike woorde. Ek het 'n baie moeilike tyd vandag, want my seun wat ver weg bly, is baie siek en is in die hospitaal. Ek wil hê my kos moet ander seën en help om hulle gesond te hou. Jy is die enigste een wat opgemerk het hoe diep ek omgee oor wat ek groei. "Ek kon van die trane in sy oë sien dat my klein bietjie ekstra tyd en erkenning hom geseën het. So 'n eenvoudige ding, maar dit kan so sterk vir die ander wees.
Om dinge in ander te erken (insluitend jou geliefdes)
Toe ek op nagraadse skool was, was my hoofprofessor Leo Buscaglia. Toe hy ons 'n toets moes gee, sou hy altyd sterre en harte sit ná die antwoorde wat ons reg gehad het. Soms het hy klein goue sterre gekry en sal ons toetse saam met hulle versier. Die eksamenvraestelle het 'n bietjie meer soos eerstegraadse vraestelle gekyk, maar die sterre en erkenning het ons almal baie moeiliker gemaak. Ons wou almal die sterre en waardering kry.
Ons het 'n paar in berading gesien waar die man baie liefdevolle dinge vir sy vrou gedoen het terwyl sy op reis was. Hy het haar honde gekyk, die huis vir haar skoongemaak en 'n groot klomp blomme gekoop. Eerder as om te kommentaar lewer op al die liefdevolle dinge wat hy gedoen het, het sy haar aandag gevestig op die een ding wat hy nie gedoen het nie. Hy was vyftien minute laat om haar op te tel. Dit was die een ding wat sy aan ons gekla het om nie eens die ander dinge te noem wat hy so goed gedoen het nie. Ons het hierdie vrou aangemoedig om die dinge wat haar man doen, te erken en te erken, eerder as om te fokus op wat hy nie doen nie.
Elke dag kan 'n avontuur wees om iets in jou geliefdes te erken. Dit kan ook 'n avontuur wees om iemand nuut te vind om met jou woorde te erken en seën. Om so te leef, maak ons ​​reis op die aarde meer betekenisvol en pret en, in die proses, seën ons hart ook.
Boek geskryf deur Joyce & Barry Vissell:
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Dankbaarheid & Service > Ons behoefte aan erkenning en seën