Vermeerbos (Geigeria spesies)
Op ons plaas is daar baie vermeerbos. Daar kom gereeld vrektes voor. Is daar raad om die probleem te bestry?
Vermeersiekte is nie eintlik 'n siekte nie, maar 'n vorm van vergiftiging veroorsaak deur diere se inname van die vermeerbosplant. Die eerste aanmelding van die siekte was reeds in 1878, waar beweer is dat skape naby Victoria-Wes gedurende 1864 ge?nfekteer is deur vermeerbos wat hulle gevreet het. Vermeerbos is hoofsaaklik beperk tot die sentrale Karoo en dus die droër suidelike, suidwestelike en westelike dele van Suid-Afrika, waar dit op 'n groot verskeidenheid grondvorme aangetref word, maar veral kalkagtige gronde. Die bewering is dat dit algemeen op swak besuurde veld voorkom waar die plantbedekking yl is. 'n Goeie veldbestuurstelsel wat digte plantgroei verseker, is dus die teenvoetter vir vermeerbos vermeerdering. In klein hoeveelhede gevreet, is dit nie giftig nie, maar genoeg moet ingeneem word om vermeersiekte te veroorsaak. Die eerste tekens van vermeersiekte is styfheid en 'n traagheid om te beweeg, wat in die meeste gevalle deur verlamming gevolg word. Aangetaste diere word maer, teer uit en bring hulle groen rumeninhoud op. Die slukderm word half verlam en daarom loop die rumeninhoud deur die neus en mond uit waaraan die dier kan verstik. In baie gevalle vrek die diere aan longontsteking.
Die voorkoms van vermeerbos volg 'n variërende tendens van jaar tot jaar afhangende van die hoeveelheid en verspreiding van die reënval oor 'n seisoen. So byvoorbeeld was die bo gemiddelde reënval wat groot dele van onder andere die Noord-Kaap die afgelope groeiseisoen asook 'n paar seisoene gelede, ontvang het, ten gunste van vermeerbos vestiging. Boere beweer dat met hierdie bo gemiddelde reënval die voorkoms van vermeerbos juis totaal ontplof het. Alle omgewingstoestande was moontlik net ideaal vir hierdie ontploffing van vermeerbos. Die verskynsel was so erg dat grootskaalse vermeerbosvergiftiging selfs onder beeste kop uitgesteek het.
Vermeersiekte is 'n siekte wat meer algemeen by skape (alle rasse, ouderdomme en geslagte) aangetref word, met die meer selektiewe vreterrasse die gevoelligste. Voorbeelde van die siekte kom wel tot 'n mindere mate ook by bokke en beeste voor.
Nog 'n voorbeeld is waar ongeveer twee weke in 'n besmette kamp te wei en twee weke uit, kan ook gevolg word totdat alle vermeerbos benut is. Die idée is om die diere te skuif voordat enige tekens van vermeersiekte voorkom. Dit sal die diere ook kans gee om in die onbesmette kampe weer te herstel voordat hulle weer die gifplant moet benut.
Beesboere moet dalk eerder 'n skaapkomponent gebruik om die vermeerbos effektief te benut voordat oorweeg word om dit te doen met hoë voedingbehoefte koeie op 'n melkplaas. Skape is meer selektiewe beweiers as beeste en sal vermeerbos intensief benut en gevolglik verdere indringing beheer.
In die hoër reënvaldele is dit makliker om vermeerbos te bekamp omdat grasse vinniger op reënval en goeie veldbestuur reageer as in droër dele en dus die plantbedekking vinniger kan verdig. Hoe vinniger plantegroei kan verdig, hoe slegter is die vermeerbos se habitat.
Boererate soos die byvoeging van sekere chemiese elemente/stowwe tot die diere se lekke en water het ook nog nie die toets van die tyd deurstaan vir vermeersiekte beheer nie.
Een kommentaar op "Vermeerbos (Geigeria spesies)"
ons het baie gifbos, vermeerbos en talle ander gifplante op die plaas. ek was eers baie onkundig en toe daar 'n skaap huis toe kom met skuim om die mond (vermeer) skrik ek en gee die skaap comfreytee in, die volgende dag is sy weer veld toe. daarna het nog een voorval voorgekom, maar ek het vir haar ook van die tee ingegee waarna sy ook weer reggekom het.