'n Dooie taal sorg vir 'n smile | Lewies Mymer
March 21, 2010 Lewies Mymer	20 Comments
Previous PostPamela se storieNext PostJinne Vroukie, is die dik rib jou dikrib?
20 thoughts on "'n Dooie taal sorg vir 'n smile"
n Mens moet ook nie te windgat probeer wees in jou taalgebruik nie, glipsies kom. Soos "deus ex machina", waar jy die deksel van jou swartpot aflig en vir mede kampeerders trots wys hoe potjiekos moet lyk en ruik terwyl n duisend voet bo in die hemel n arend in volle vlug aan n hartaanval sterf en teen 200 kilometer per uur afduik en reg in jou oop potjie beland. Ja, die god van die masjien se lawwe grappie.Daar by die einste Rob Ferreira het ek eeue gelede met n geelgroen plastiek padda n grootbek geelvis van 5kg uitgetrek. Sommer die foto nou weer gaan bekyk.Dis wat ek hou van blogs.
Ooopsie!Weet sy van haar glipsie?
Hier diep uit die onderbewussyn, Maankind.(al begin pak vir die trek noordwaarts?)
Hi Mariana! (Is die Pukkie al tuis?)
Klink soos Socrates, of was dit nou 'n ander Griekse filosoof, wat sy einde ontmoet het toe 'n arend 'n skilpad van omhoog laat val het en die vir Socrates op die kop getref het.Die chalets daar is nou 'n aftree-oord, vreemd né.
Die klok hoor lui maar weet nie waar die tepel hang nie…:-)
excreta excreta…..Ek het nou vir 'n minuut lank sit en lag voor ek dit wegbêre vir defnitiewe gebruik in die toekoms.O jinne dis PRESIES wat ek meer dikwels al gedink het wanneer ek sit en luister na sogenaamde 'kenners'.excreta….hahahahaHAHAHAHAhaha…