“Toe het die HERE God die mens geneem en hom in die tuin van Eden gestel om dit te bewerk en te bewaak.” (:15).
Wanneer ‘n mens die vraag aan ‘n gelowige stel wat sy doel hier op aarde is, sal die antwoord waarskynlik as volg wees: “Om God te verheerlik.” En dit is natuurlik die regte antwoord, maar die vraag is: “Tot watter mate doen ons juis dit wat weet ons veronderstel is om te doen?”
As ons ‘n bietjie rondom ons kyk en met aandag na mense se gesprekke luister, is dit asof al te veel mense die houding aanneem om te dink dat die “noodlot” hul lewens bepaal. ‘n Mens kry amper die idee dat menige mens die uitgangspunt huldig dat elke mens maar op ‘n dag gebore word en weer op ‘n tyd gaan sterwe en dat die beste wat jy kan doen sal wees om hierdie tyd tussenin maksimaal tot jou eie voordeel en vreugde te benut. So ‘n siening of denkwyse word natuurlik gesterk deur humanistiese invloede wat die klem van die lewe uitsluitlik op die individu plaas. Dit laat min, indien enige, ruimte vir verantwoordelikheid teenoor jou naaste en ook teenoor God. En as ons dan die eerste twee gebooie van God se wet minag, waar laat dit ons?
Met die lees van Génesis 2 word die mens se verantwoordelikheid en rol hier op aarde weer by ons ingeskerp. Dit skets vir ons duidelik dat die mens aan God se gesag onderworpe is om Hom te dien deur oor dit wat Hy geskape het met goeie sorg en getrouheid te heers. Dit laat ons onwillekeurig dink aan koning Dawid (‘n befaamde heerser van sy tyd) wat hierdie selfde besef só diep in sy hart gekoester het. “...wat is die mens dat U aan hom dink, en die mensekind dat U hom besoek? U het hom ‘n weinig minder gemaak as ‘n goddelike wese en hom met eer en heerlikheid gekroon. U laat hom heers oor die werke van u hande; U het alles onder sy voete gestel:” (Ps. 8:5-7).
Alhoewel ons nie almal as heersers (konings of dan presidente) in regerings aangestel is nie, het elkeen van ons tog in ons lewens ‘n afgemete erfdeel ontvang waaroor ons gesag en heerskappy uitoefen. En die vraag is dan tot watter mate ons God hierin tevrede stel en soek om Hom te behaag? Met hoeveel eerlikheid, getrouheid en opregtheid tree ek op in my werk? Hoe hanteer ek my personeel en/of kollegas en hoe tree ek op teenoor hulle? Sou God deur my lewe en optrede voor hulle oë verheerlik word?
En wat van daardie deel van God se skepping wat vir Hom so uiters kosbaar is – ons klein kindertjies. U weet dat u as ouer saam met daardie kosbare gawe ook die groot verantwoordelikheid ontvang het om aan daardie kind ‘n ordentlike opvoeding te gee. Dit is ‘n algemene gesig dat ouers te bly is as hulle kinders met allerhande nietighede besig is, want dit gee hulle tyd om ongehinderd aan hul eie dinge aandag te gee. En die kennis van God en liefde en vrees vir God, geloofsverantwoordelikheid, verantwoordelikheid teenoor jou naaste is dinge wat agterweë bly.
Ons leef sekerlik nie in maklike tye nie, maar laat ek vir u een ding vertel. Ons maak die lewe menigmaal vir onsself baie moeiliker deur ons eie sinnelose optrede en besluite. So leer ek my kind van die Here en van die waarhede uit die Woord, maar net daarna stel ek hom bloot aan televisieprogramme, speletjies en dergelike dinge wat dit wat ek vir hom ‘n paar minute gelede geleer het weer sal vernietig.
Die mens word nie maar “toevallig” op ‘n dag gebore en gaan dan weer “toevallig” op ‘n dag dood nie. Lewe is ‘n gawe uit God se Hand. “En die HERE God het die mens geformeer uit die stof van die aarde en in sy neus die asem van die lewe geblaas. So het dan die mens ‘n lewende siel geword.” (Gén. 2:7). “As Hy op Homself ag sou gee, sy Gees en sy asem na Hom sou terugtrek, dan sou alle vlees tesame die asem uitblaas en die mens sou tot stof terugkeer.” (Job. 34:14-15). En elkeen van ons wat hierdie gawe ontvang het, gaan eendag rekenskap gee oor dit wat ons daarmee gedoen het.
God het vir ons deur sy Woord duidelike riglyne gegee oor hoe Hy van elke mens verwag om hierdie gawe van lewe wat aan ons geskenk is te hanteer. Die verantwoordelikheid rus egter steeds by my en u elkeen om hierdie riglyne uit sy woord te bestudeer. Ons moet met God daaroor praat in gebed en vir wysheid vra wanneer ons dit kortkom. Dít sodat ons hierdie riglyne uiteindelik in nederige ootmoed en met eerbied uit liefde vir Hom sal gehoorsaam sodat ons met goeie gevolg en getrouheid kan heers oor dit wat Hy in ons hande gestel het tot verheerliking van sy Naam.
Elkeen wat getrou is, sal ook met vrymoedigheid kan rekenskap gee en sal boonop regverdige vergelding vir sy trou ontvang. “En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees. Ek is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde, die eerste en die laaste. Salig is die wat sy gebooie doen, sodat hulle reg kan hê op die boom van die lewe en ingaan deur die poort in die stad.” (Open. 22:12-14).
Ons het 1282 gaste aanlyn