Die Oregon -verdrag - Geskiedenis Podcasts - 2022
'N Lang geskilgeskiedenis kenmerk die eienaarskap van die Oregon-gebied, wat die huidige Oregon, Washington, Idaho en gedeeltes van Montana, Wyoming en British Columbia insluit, maar Spanje en Rusland het hul aansprake aan die streek afgestaan, maar die Verenigde State en Brittanje was aktiewe eisers in die vroeë 19de eeu. Die resolusie van die saak is vertraag deur die Anglo-Amerikaanse konvensie van 1818, waarin beide partye ingestem het tot 'n tydelike beleid van 'gesamentlike besetting' van die streek. Hierdie akkommodasie is uitgebrei in 1827. Gedurende die 1830's het die Amerikaanse posisie die vestiging van die noordelike grens bevoordeel langs die 49 ° noordelike breedtegraad, met die argument dat die land se manifesbestemming nie minder vereis nie. Die Britte wou egter sien dat die suidelike grens van British Columbia aan die Columbia -rivier gevestig is en hul aansprake gebaseer het op die lang geskiedenis van die Hudson's Bay Company in die gebied.Die Britse posisie het in die vroeë 1840's verswak as 'n groot aantal Amerikaanse setlaars stort in die betwiste gebied oor die Oregon -roete. Die besit van Oregon het 'n probleem geword tydens die verkiesing van 1844. Die demokratiese kandidaat James K. Polk was uiters oortuig deur die plasing van die grens op 'n noorderbreedte van 54º 40 '. Ekspansioniste het gesing: "Vyftig-en-veertig of veg!" Na die verkiesing het Polk die Britte op die hoogte gebring dat gesamentlike besetting nie verleng sal word nie, maar stil -stil diplomatieke besprekings aangaan. Buchanan. Bepalings sluit in:
Die grens tussen Kanada en die Verenigde State was op die 49ste parallel, van die Rotsgebergte tot by die kus; die lyn is suidwaarts deur die Golfeilande uitgebrei en dan die middelpunt deur die Straat van Juan de Fuca tot by die Stille Oseaan gevolg