Familie rou ná geliefde jong man se fratsdoodDewald Prinsloo (18) (Foto: Verskaf) Die geliefdes van ŉ skrander jong man is in rou gedompel nadat hy doodgeskok is toe hy die kragopwekker buite sy gesin se huis voor beurtkrag wou gereed kry. Ondanks die reddingspogings van ŉ dokter en paramedici is Dewald Prinsloo (18), ŉ leerder van Komatipoort Akademie in Mpumalanga, verlede Sondag (2 April) omstreeks 23:00 dood verklaar, sowat twee ure nadat die voorval plaasgevind het. Sy familie beskryf sy dood as ŉ tragiese fratsongeluk en sê dat hulle hom altyd as ŉ “sagmoedige reus met ŉ baie groot hart” sal onthou. Dewald saam met sy ma, Monnique, sussie, Amber, en pa, Tinus. (Foto: Verskaf) Dewald se geliefdes het Dinsdag by die United Church of Christ the King in Komatipoort van hom afskeid geneem. Monique O’Reilly, Dewald se tannie, sê hy was ŉ baie spesiale kind wat altyd bereid was om te help. “Hy het nooit teruggestaan vir goed nie, hy was altyd ŉ bok vir sports.” O’Reilly sê Dewald was veral na aan sy sussie, Amber, wat aan Stargardt se siekte, ŉ genetiese oogtoestand wat siggestremdheid kan veroorsaak, ly. “Hy was haar steunpilaar, maar so ook ons almal sŉ. Sy pa sê Dewald was nie net sy seun nie, maar sy beste pêl. Hy het diep spore in almal se harte getrap en mense se lewens aangeraak.” ‘Groter as die lewe’ Dewald was groot op KTM-veldfietsrenne. (Foto: Verskaf) O’Reilly verduidelik dat Dewald, wat maar 1,2 kg by geboorte geweeg het, later in ŉ groot en sterk jong man ontwikkel het. En net só was alles in sy lewe ook groot: sy persoonlikheid, talente, terggees. Sy drome en sy liefde vir alles en almal om hom, sê sy. Dewald was ook uiters veelsydig. “Hy wou baie graag ŉ boer geword het. Dit was sy droom om sy eie plaas te hê. Hy het bokke, hoenders en ganse gehad. “Hy was ook mal oor visvang en was ŉ fenomenale rugbyspeler. Hy was groot op KTM-veldfietsrenne, ŉ lid van die Voortrekkers en baie ŉ bekwame jagter. Alles wat hy aangepak het, was altyd ŉ sukses.” Dewald was lief vir visvang. (Foto: Verskaf) Dié sukses, sê O’Reilly, kan ook aan sy mededingende gees toegeskryf word – ŉ eienskap wat hy beslis by sy ma, Monnique, en die O’Reilly-kant van die familie geërf het. Hy was lief daarvoor om sy pa, Tinus, te terg wanneer hy hom in een of ander aktiwiteit klop. O’Reilly sê Dewald was werklik geliefd onder sy familie – aan die Prinsloo‑ en O’Reilly‑kant – en was ŉ voorbeeld vir sy jonger niggies en nefies wat hom gedurig oral gevolg het. “Hy was nooit te oud of te groot om saam met hulle te speel nie. Sy familie het vir hom die wêreld beteken.” O’Reilly sê benewens sy familie laat Dewald ŉ leemte in die hele dorp agter; ŉ nalatenskap wat vir altyd sal voortleef. ŉ Seun wat nooit deur sy skool, gemeenskap, kennisse, vriende en familie vergeet sal word nie.