Hierdie musiekspel bevat nuutgeskrewe sowel as 300 jaaroue melodieë, vervleg met verse oor die wêreld van die Kaapse Maleiers geskryf deur I.D. du Plessis. Bekende stories en gedigte in die produksie is onder andere Karnaval, Vreemde liefde en ook die kaalvoetseun wat groente verkoop in die reën, maar ten spyte van sy hartseer steeds vreugde ervaar. Die Vlammende Fez is ’n produksie oor verdeeldheid en versoening. Oor hartseer en geluk. Oor medemenslikheid. Kom luister na die eeue oue roepstem van die muezzin in Afrikaans.
Johannes Kerkorrel en die Gereformeerde Blues Band se Eet kreef-album was ’n monumentale album binne die Voëlvry-beweging in die 1980’s. Hierdie is ’n herbesoek aan dié album en die oorspronklike band trek saam met Karen Zoid ’n kontemporêre baadjie aan.
Coenie de Villiers en sy musikante spring weg met komposisies van sy skitterende nuwe album, Emoji, asook ’n paar bekende treffers. Die laaste deel van die program bestaan uit die oorspronklike Karoo Suite, ’n musieksuite vir woord en lied, struktureel geskoei op Vivaldi se Vier seisoene. Maar dis nie seisoene wat Deon Meyer in sy wonderskone teks belig nie: dis die mense, die stories en die persoonlikheid van die Karoo. Meyer is ook die verteller op die verhoog. Dit is dié werk se debuutuitvoering. De Villiers het die musiek gekomponeer en die internasionaal bekende skrywer stel sy talent ten toon buite die spanningsgenre. Die bykomende lekkerte is Meyer se asemrowende fotografie en projeksies wat ’n agtergrondtafereel vir dié multimedia-viering van woord, beeld en musiek skep. Meyer is een van die suksesvolste skrywers in sy genre ter wêreld, maar ook ’n fotograaf van internasionale gehalte.
Hierdie musiekproduksie word geïnspireer deur die liefde wat Jans Rautenbach vir die kunste en musiek van die Klein Karoo en sy mense gehad het. ’n Eenmalige belewenis met plaaslike stemme uit die Klein Karoo. In samewerking met spesiale gaskunstenaars word die outentieke klanke van Rautenbach se plaas Oulap, tot plaaslike skole en -kerke na die verhoog gebring. Dit is ’n mis vir die ou oom.
In 1988 stik die Afrikaanse establishment in hul koffie oor die omstrede kabaret Piekniek by Dingaan, ’n seminale protesstuk wat die Afrikaanse kunstelandskap ingrypend verander. Heilige koeie is geslag, bloed het gevloei. Die kleinkinders van Verwoerd het ’n vet middelvinger gewys vir die safaripak-en-grys-skoen-brigade en die tannies met die gedoende hare – die naaste wat wit Suid-Afrika ooit aan seks, drugs en rock en roll gekom het. Vandag is Suid-Afrika ’n ander land. Of is dit? Bloed vloei steeds. Heilige koeie is dik gevreet en onverstoord in die “groen, groen land van Natal”. ’n Nuwe generasie protesteer, terwyl die klippe reën in Braamfontein.