Meisiekind: February 2011
Ai die rooidag het aangebreek. Rooi harte, Rooi onderbroeke en vir die meer gewaagde manne; rooi deurtrekkers. Skoolkinders met rooi t-hemde of as jy nie ietsie rooi in jou kas het nie mag jy 'n wit t-hemp aantrek met 'n iets rooi in jou hare soos die omsendbriewe altyd gese het. "Age nee tannie Marleen, ek het regtig gedink jy gaan vir ons 'n geskenkie bring. Hoekom het jy nie iets gebring nie?" Vra een van die 6 jarige tweeling meisiekind wat ek au pair. "Hoekom het jy vandag bruin aan tannie? Het jy nie iets rooi om aan te trek vir "hartjie dag" nie? Vra die ander een. "ai ek het nie eers 'n chocolate by 'n outjie vandag gekry nie. Ek het regtig gedink Andre Meyer gaan my vra om sy Valentyn te wees maar hy het nie. Ek wil eintlik nie alleen met hom praat nie" se die oudste een van die 3 sussies. Isabel is nou 9 jaar oud. Sy het nou "uitgaan" ontdek. Nee nie meer Kys soos die oumense (ek) dit altyd genoem het nie. Dit is nou uit. Hulle gaan nou uit en koop vir mekaar Snoepie, kyk en waai vir mekaar. Isabel het vir so week met Andre Meyer uitgegaan. "Hy hoef regtig nie vir my Snoepie te koop nie tannie. Ek kry baie skaam as hy dit doen" het sy al die 2de dag van die "kys" gekla en gekerm. Sy was heeltemal ontsteld gewees die dag wat hy haar uitgevra het. Gewoonlik het sy my ore van my kop afgepraat in die motorrit van die skool af huis toe. Ek het maar die radio afgeskakel en my ore vir haar gegee op 'n silver skinkbord. Elkgeval sy was in 'n dilemma. Dag 4 het aangebreek. "Ek gaan hom los tannie, maar ek weet gladnie hoe nie. Se nou maar ek "break" sy "heart" in stukkies? Se nou maar hy praat nooit meer met my nie? Ek dink ek moet hom eers beter leer ken, oh en het ek al genoem ek hou nie daarvan as hy vir my snoepie koop nie?"
Sy het my raad gevolg. Vir Andre Meyer 'n slab chocolate gekoop en opgebreek met die classic "Ek wil net vriende wees" Nee tannie Marleen het nie daai line vir haar geleer nie, sy het dit self ontdek. Ek was die eerste paar sekondes trots na ek dit gehoor het en toe bekommerd want ek het geweet baie laities gaan onder daai woorde moet swig. Vandag, op die "hartjie dag" is Isabel bietjie omgekrap oor sy nie 'n chocolate by ou Andre Meyer gekry het nie. Ai, die vroulike spesie is 'n ander ding. Isabel hou dan nie daarvan as hy vir haar snoepie gekoop het nie, maar nou dat dit valentynsdag is. My magies, nou moet hy moes uithaal en wys? Geen wonder die manne van vandag verstaan nie ons pms belaaide vroumense nie. Soos ek al genoem het….ons is regte verkleurmannetjies op smartieboksies. En nee nie onlangse kleursel vrye smarties nie. Alles kom neer op die volgende: Valenteinsdag is gelyk aan sky high verwagtings.
G'n wonder die kleur van die dag is rooi nie. Meisiekinders sien net rooi as niks verloop soos hulle van gedragdroom het al 'n maand voor die tyd nie. Tragies, ek se Jou. Almal wag vir hulle Edward om hulle te kom red uit die onoorspronklike lewenswyse en alledaagse bestaan. Daarom bookmark meisiekinders die 14de Februarie al weke voor die tyd en as die dag aanbreek gaan slaap hulle maar en hoop maar op volgende jaar se rooi dag.
Ek noem die wereldbekende dag Val-ini-tuin dag. Sommer maar net, kon nog nie aan 'n kreatiewe rede gekom het vir die benoeming nie. Klink net koel. Ek het my heeleerste Val-ini-tuin geskenk by Tian De Lange gekry. Heel toevallig was ek ook Isabel se ouderdom. Graad 4. Tian was my heel eerste Kys gewees. Hy het my elmboe lam gemaak met sy potblou oe en stoute streke in die klaskamer. Ek het heel opgewonde by die huis aangekom met 'n dolfyn asbakkie. Ja dit was my heeleerste Val-ini-tuin geskenk. Ek weet nie waar het ou Tian die geskenk gaan uitgrawwe nie maar ek was mal daaroor. 'n Glas asbak met dolfyne op. Ek lag nou so lekker oor ek die brokkie inligting kan onthou HAHA. Hy het ook vir my 'n week daarna verras met 'n dolfyn telefoonboekie. Kyk, ek het nie geweet ek hou van dolfyne tot ek en Tian begin kys het nie. Ek het nog net een geheime bewonderraar gehad en dit was toe ek in Graad 6 was. Hy het vir my 'n vuilerige pienk poedel soft toy gegee. Ek was bitter ontsteld toe ek uitvind wie dit was. Bert Venter, maar ek dink ek was meer ontsteld oor die simpel pienk brak net een oog gehad het.
Vanoggend wonder ek so bietjie of my kerel vir my ietsie gaan gee op hierdie "hartjie" dag. Vandag was 'n tipiese blou maandag. Rond gekarwei en klas gehol. My eerste dag van my laaste akademiese loopbaan. Wel, sover is dit. My kerel klop so teen 20:30 se kant aan ons skuifdeur in 'n larney pak klere. Hy oorhandig vir my 'n egte diamant ring met oorbelle wat daarby pas. Die tuin staan vol bloedrooi rose en 'n oorgewig italianer wat 'n lied op die kitaar serenade dat die sweet tot op sy goue ketting drup wat wegkruip tussen sy borshare. Nee, dit is nou nie wat regtig gebeur het nie en ek weet nie of iemand die as ideaal beskou nie. Nee, my kerel het aan die skuifdeur geklop,wel nagesweet ja, in sy rugby oefen klere met 'n pakkie TnT butter flavoured springmielies, 'n pakkie Astros en 'n sjokolade Sterie Stumpie. Al my gunsteling lekkernye. My maag pyn nou so bietjie na ek my lekkernye sommer op eenslag verslint het maar my hart is so gelukkig soos 'n bediende op payday. Ek het weer so vuurwarm gevoel in my hart gekry soos wat ek gekry het met my dolfyn asbak. Terwyl ek so heel knoesig my kop op my kerel se skouer gerus het het ek besef hy is die grootste geskenk wat ek nog ooit gekry het.
Posted by Meisiekind at 1:34 PM
"Ek het in my kinderjare vasgeglo in kersfeesvader, in werklikheid ry hy mos met 'n slee". Ja Laurika, ek het ook. Kersfeestyd was die tyd van die jaar waarna ek die meeste uitgesien het. Nee, dit was nie die lekker feesmaal of geskenke wat my opgewonde gemaak het nie. Dit was die hoop om Kersvader in lewende lywwe waar te neem. Ek het oukersaand saggies uit die gastekamer van my ouma se groot huis uitgeslyp en by die stoep se groot venster in my pienk prinses nagrokkie gewag en gestaar na die maan. Ek het myself verbeel kersvader vlieg met sy slee verby die maan. Ek het geweet dit is my verbeelding maar het daai aand in die bed geklim en myself probeer oortuig dis waar totdat ek aan die slaap geraak het.
Vandag woon my ouma nie meer in 'n pragtige groot huis nie maar in 'n klein vertrekkie in die ouetehuis. Sy weet nie meer wat is haar naam,van of haar ouderdom nie. Sy noem my ma "tannie" , gesels met 'n groot plastiese pop en haar gunsteling kleindogter is 'n vreemdeling vir haar. Sy het 4 tande, naels wat nie meer gecutex is nie en geen glimlag nie. Al haar "furr" jasse en "designer" hofskoene vergader stof in my ma se kas. Haar Lazy boy stoel waarop ons kleinkinders nooit op mag gesit het nie staan in ons sitkamer waarop ek nou met kruisbene sit. Sy kan nie meer lekker boontjies of frikadelle vir my maak nie. Sy kan nie meer haar mooi diamant trouring vir my afhaal sodat ek kan kyk hoe lyk dit aan my vinger nie. Sy kan nie meer vir my poppe rokkies maak en my help om te tolletjie brei nie.
Ai Ouma, ek is so jammer ek het my neus opgetrek vir jou gebreide pienk uitrustings wat jy vir my gebrei het. Jammer ek het nie meer briefies vir jou geskryf hoe ouer ek geword het nie. Jammer ek was stilletjies geirriteerd gewees as ek my kamer vir jou moes opgee as jy kom kuier het. ouma, ek besef vanaand, 24 Desember 2010, die rede hoekom ek nie meer die krismis spirit in my hart voel nie is oor ek dit nie meer saam met jou kan deel nie. Ek mis dit om 6H00 in die oggende wakker gemaak te word met Radio Kansel se deuntjies en die reuk van jou feesmaal op Kersoggend. Vir almal wat Kersdag saam hulle grootouers gaan spandeer wees dankbaar en geniet elke sekonde saam hulle want sekondes mag dalk eendag al wees wat hulle sal kan onthou.
In 2005, toe die Altzheimer nog aan die begin stadium was het sy in die "Geel" gang gebly. Dis die gang vir die oumensies wat gesond en nog "op en wakker" is. Sy het my eenkeer terug geroep net toe ek by haar kamerdeur uitgeloop het en vir my gese "Sussie, ek sal jou nooit vergeet nie, ek belowe".