Dissipline vir die hele lewe van Dr. Ray Guarendi - Ouervideobiblioteek - 2022
Dissipline vir die hele lewe van Dr. Ray Guarendi
Dit is een van die mees gedetailleerde handboeke vir ouers wat ek gelees het. Baie spesifiek, wat stap vir stap, amper op 'n slegte manier, verduidelik hoe om die moeilikste taak van ouers te hanteer: dissipline. Aan die ander kant is dit ook 'n baie gewaagde publikasie. Stel die ongewilde tesisse vandag voor. Teenoor die neigings van hegte ouerskap, wat aanvaar dat 'n kind wat verlief is nie straf nodig is nie. Dr Ray het 'n ander mening. Volgens hom is dissipline, die woord 'nee' en beheer die beste geskenk wat ons vir 'n kind kan gee.
"Discipline for life" is 'n boek wat die redaksie van sosrodzice.pl ontvang het vir beoordeling van die uitgewery Mateusz. Op meer as 300 bladsye verduidelik Raymond N Guarendi, 'n praktiserende kliniese sielkundige, wat spesialiseer in gesinsaangeleenthede en grootmaak van kinders en adolessente, skrywer van baie boeke en artikels, in eenvoudige taal en baie voorbeelde, aan ouers hoe om te gaan met: leuen van 'n kind, aanvalle van aggressie, gekerm, gekerm, stry met broers en susters, gemors maak, swak punte, vloek, ens. Beantwoord vrae, gee duidelike wenke oor wat om te doen in sekere situasies. Soms bied dit selfs 'n lys van die nodige handelinge, verdwyn dit twyfel en voorsien moontlike vrae.
In werklikheid is alle antwoorde konsekwent in een. Hy beweer vas dat woorde alleen in dissiplinering nie genoeg is nie. Diegene wat verskeie kere herhaal word, word mettertyd onhoorbaar.
Hy voer aan dat woorde gevolg moet word deur dade, dit wil sê: 'n oomblik in afsondering vir die kind, gedwing om op 'n stoel aan tafel te sit, of 'n opstel te skryf vir 'n spesifieke aantal woorde. Wanneer die kind mettertyd die sekerheid kry dat 'n sekere oortreding gestraf sal word, kan 'n ouer volgens dr. Ray tevrede wees om homself met 'n woord of blik te dissiplineer.
Hoe meer konsekwent 'n ouer in hul optrede is, hoe minder moet hulle dissiplineer. Hierdie reël lyk eenvoudig, redelik en hoopvol.
Die idee om kinders na die lees van hierdie boek te dissiplineer, was vir my opvallend. Ek het ook die argumente redelik gevind. Ek was egter nie heeltemal oortuig van die metodes wat Dr Ray aanbeveel het nie, insluitend die moontlikheid om geld deur kinders te verdien vir huishoudelike pligte en andersyds - hul verlies in 'n sekere bedrag vir 'n spesifieke oortreding. Dr Ray se metodes was dikwels oordrewe en baie outyds (as dit 'n goeie woord is). Byvoorbeeld, waar Dr. Ray wenke gee oor die ontmoeting van tieners en 'n kombinasie van 'n afspraak op die ouderdom van 14 met vinnige omgang plaasvind. Die kombinasie van hierdie twee feite en die vrees vir tiener-effekte van belangstelling in die ander geslag het vir my baie oordrewe gelyk. Net soos die verband tussen tieners wat hul eie TV besit in 'n kamer met die boosheid self ...
Interessant genoeg dui Dr. Ray aan hoe tieners en kleuters (etlike jare oud) dissiplineer. Hy weerlê die mite van die twee-jarige opstand en maak dit duidelik dat dit volgens hom nie ongewoon is om die volgende probleme te konfronteer nie.
Dit gee ook interessante voorstelle om die probleem van slegte gedrag in die motor of buite die huis op te los, wanneer ouers dikwels hulpeloos voel. Hy merk op dat dit vir sommige kinders (ongeveer vier jaar en ouer) sinvol is om gevolge vir die oortreding aan te gaan as dit moontlik is om 'n boete op te lê. Hy stem nie saam met die stelling dat dissipline sin maak as dit onmiddellik volg op wangedrag nie. Hy voer aan dat dit eenvoudig nie altyd die geval is nie en dat die kind straf moet word wanneer dit afgedwing kan word.
Laastens is dit die moeite werd om die kort credo van Dr Ray aan te bied:
Dissipline is liefde wat in aksie uitgedruk word. Deur die mense wat die naaste aan en kind se wense is. Ouersdissipline vermy bitter wêrelddissipline.
Dissipline is gebaseer op aksie, nie op woorde nie. U moet konsekwent dissiplineer, en u kan minder en minder gereeld dissiplineer.
Nuwe en modieuse maniere van ouerskap is nie beter as gesonde verstand nie. Dit is die moeite werd om u instinkte te vertrou en wat ons voel dat dit die moeite werd is om in 'n gegewe situasie te doen.
Dissiplinerende ouers moet seker wees wat hulle doen. Almal maak foute, maar te veel fokus op die moontlikheid om dit te maak, ondermyn selfvertroue en maak ouers onregmatig.
Dissipline is eenvoudig. Leer net 'n paar reëls. Dit is egter ook moeilik - u moet hard werk om op 'n voorafbepaalde manier op te tree.
Kinders het slegte gedrag in hul bloed. Elke ouer moet voorberei op slegte gedrag wat nie net 'n paar maande nie, maar ook jare duur. Die pogings word altyd mettertyd beloon.
Dissipline lei tot weerstand - min of meer. Die ouer se rol is om hul kinders teen te staan.
Elke kind het 'n verskillende frekwensie van dissipline nodig. 'N Wyse ouer werk ook in hierdie opsig met die kind.
As die ouer goed is, word hy verkeerd verstaan. Nie net deur kinders nie, maar ook deur volwassenes - hul eie ouers, broers en susters, vriende. Hy moet op opposisie staatmaak en probeer om 'n kind groot te maak om 'n goeie man te wees.
'N Paar opsommingswoorde
Dr Ray het 'n boek geskep wat verrassend mag wees, wat miskien vreemd, outyds mag lyk en nie by die moderne wêreld pas nie. Na my mening is dit egter opmerklik. Nie omdat ek van mense hou wat teen die gety kan gaan en iets kan skryf wat miskien nie gewild is nie, maar wat beslis nodig is, maar omdat ek twyfel te midde van nuwe neigings in ouerskap in watter rigting dit gaan . "Dissipline vir die lewe", hoewel dit soms oordrewe is, kan 'n resep word vir 'n toenemende probleem van kinders wat nie na hul ouers luister nie, erger - hulle luister nie en reken nie op iemand se mening nie.