Rus in vrede, my vriend Mike | Martech Zone
Rus in vrede, my vriend Mike
Toe ek die eerste keer van Virginia Beach na Denver verhuis het, was dit net ek en my twee kinders. Dit was redelik skrikwekkend ... 'n nuwe werk, 'n nuwe stad, my huwelik is beëindig en my spaargeld is weg. Om geld te bespaar, het ek elke dag met die spoorlyn werk toe geneem. Na 'n paar weke het ek 'n bietjie gesels met 'n ou op die spoorlyn met die naam Mike.
Dit is 'n foto wat ek op Mike se seun se webwerf gevind het.
Mike was 'n hoë man. Ek is 'n redelik groot ou, so miskien is dit die rede waarom ons dit probeer. Nadat ek Mike leer ken het, het ek gevind dat hy as 'n Marshall gewerk het wat die federale regters in die middestad beskerm het. Met 9/11 het Mike 'n ernstige werk gehad en was hy lief vir die verantwoordelikheid. Sy beskermende gees eindig ook nie by die hoftrappe nie. Ek het Mike gereeld gevind om 'n sitplek op die spoorlyn te vind tussen 'n dronk en die res van die passasiers. In die middel van ons gesprekke sou ek sien dat ek sy aandag verloor het terwyl hy na ander mense waak. Hulle het nie eers geweet dat hy daar was om hulle te beskerm nie.
Dit was 'n tyd in my lewe waarin ek baie vrae gehad het en nie baie antwoorde gehad het nie. Ek het kerk toe gegaan en een van my eerste dae het ek deur die kerk gekyk en daar was Mike en Kathy. Ek glo nie dit was toevallig nie.
Mike het my onder sy vlerk geneem en sy huis vir my en my kinders oopgemaak. Ons het 'n hele paar vakansie saam met Mike, Kathy en hul (volwasse) kinders deurgebring. Ons gesprekke in die trein was fantasties en van die beste herinneringe wat ek aan Denver gehad het. Mike was meer as enigiets in die wêreld lief vir sy gesin. Dit is nie dikwels wat 'n man van sy gestalte sien skeur nie, maar al wat jy hoef te doen was om oor sy gesin te begin praat.
Buiten sy gesin het Mike ook 'n intense verhouding met Jesus Christus gehad. Dit was nie iets wat hy op sy mou gedra het nie, maar dit was ook nooit ver van 'n gesprek nie. Mike was een van die Christene wat opreg dankbaar was vir alles wat hy gegee is. Ek het 'n vreugde en vertroue in Mike gesien wat u by baie volwassenes nie vind nie, hoofsaaklik as gevolg van sy geloof en sy gesin. Mike het nie gepreek nie, hy het regtig probeer om sy lewe te leef volgens hoe hy gedink het God wil hê hy moet. Mike het net sy geluk en sy ervarings in sy liefde vir God met jou gedeel. Dit was nooit opdringerig nie, nooit veroordelend nie.
Ek het vanaand 'n briefie gekry van Kathy, Mike se vrou, wat sê dat hy in sy slaap oorlede is. Ek is geskok. Ek is teleurgesteld omdat ek nooit weer vir Mike moes gaan kuier nie, en dit was nog hartseerder dat ek nie telefonies kontak gehad het nie. Kathy en sy gesin moet weet dat hy 'n belangrike deel van my lewe was. Ek twyfel nie dat God Mike so gereeld in dieselfde trein gesit het as om my te help om my weg te vind nie.
Ek is vir altyd dankbaar vir Mike, sy familie se liefde en die ongelooflike herinneringe wat hulle aan my en my gesin gegee het. God seën jou, Mike. Rus in vrede. Ons weet dat u tuis is.
Hoe om 'n $ 2,000-blogkonferensie vir $ 49 by te woon
Julie 16, 2008 by 1: 46 AM
Doug, wat 'n getuienis van jou vriend Mike se lewe. Klink na 'n wonderlike man wat nogal 'n impak gehad het op almal met wie hy in aanraking gekom het. Dankie vir die deel van jou persoonlike storie en vir die deel oor Mike se sagte getuie. Ek is jammer vir die verlies van jou vriend.
Julie 16, 2008 by 11: 07 AM
Dankie Becky. Soms neem ons diegene wat ons beskerm, en selfs ons vriende, as vanselfsprekend.
Julie 16, 2008 by 11: 57 AM
Nog 'n vriend van Mike het my gekontak en laat my dat hy ook plaas. Ek het nie vir Steve geken nie, maar deur albei ons plasings te lees – kan jy sien hoe spesiaal 'n ou daardie Mike was.
Julie 16, 2008 by 2: 21 PM
Dankie vir jou goeie woorde en die skakel na die ander plasing.
Hulle albei beteken baie vir ons gesin.
Julie 16, 2008 by 2: 38 PM
Baie gebede gaan uit na jou familie. Ek het die wonderlike foto van Mike wat jy op jou webwerf gehad het 'geleen'. Dis 'n wonderlike prentjie en presies hoe ek Mike onthou.
Julie 16, 2008 by 2: 53 PM
Regtig treffende stuk oor Mike, so jammer oor jou verlies van so 'n goeie vriend. Bly dat jy dit gedeel het, dis so 'n mooi storie en ek dink 'n belangrike herinnering aan hoe soms die wonderlikste dinge op verrassende maniere gebeur.
Julie 21, 2008 by 12: 26 PM
Baie dankie vir jou plasing oor my pa, ek is so bly om te hoor van so baie mense wat my pa so gerespekteer het, ons almal sal hom baie mis, maar onthou altyd hy is nou op 'n baie beter plek en kyk steeds oor almal, gelukkig soos kan wag om sy familie en vriende weer te sien. hou ons almal in jou gebede veral mamma.
weereens baie dankie!!!
Julie 21, 2008 by 6: 42 PM
Jy wed, Kevin! Hy was 'n heck of 'n ou en jou ma sê vir my dat jy ook reeds 'n wonderlike Pa is! Die appel val nie ver van die boom af nie.