Filmresensie: Viceroy's House - LitNet
Spelers: Hugh Bonneville, Gillian Anderson, Manish Dayal, Huma Qureshi, Lily Travers, Michael Gambon, Om Puri
Te midde van die plaaslike gestoei met ons koloniale verlede (Krotoa en dies meer) was ek eerlikwaar nie lus om my ook nog met die Britte se koloniale geskiedenis te bemoei nie. Viceroy's House was egter 'n besonder aangename verrassing.
Die Britte het Indië vir 300 jaar oorheers, maar ná die Tweede Wêreldoorlog kon hulle die koloniale bestel eenvoudig nie meer bekostig nie. Hul besluit om in 1947 uit Indië te onttrek, het die plaaslike stryd tussen Hindoes en Moslems (een vyfde van die bevolking) bloedig laat opvlam, met Moslemleiers wat aangedring het op 'n aparte staat, Pakistan. Lord Louis Mountbatten (gespeel deur Hugh Bonneville), wat aangestel is as die laaste Britse viceroy, had uiteindelik die onbenydenswaardige taak om die Partisieplan deur te voer te midde van die agteraf maneuvers van sy eie regering.
Regisseur Gurinder Chadha, 'n nasaat van een van die Indiese families wat ingrypend geraak is deur Partisie, het puik werk verrig met die draaiboek deur haar eggenoot, Paul Mayeda Berges. Pleks van 'n eenogige blik op die (bose) Britte kry mens die gevoel dat hulle moeite gedoen het om 'n veelkantige werklikheid uit te beeld (lady Pamela, Mountbatten se dogter, is onder meer as konsultant vir die film gebruik). Terwyl die politiek die groot agtergrond van die verhaal vorm, lê die menslike trefpunt in die liefdesverhouding tussen die jong Jeet Kumar (Manish Dayal) en Aalia Noor (Huma Qureshi), werknemers in die onderkoning se huis. As onderskeidelik Hindoe en Moslem verteenwoordig hulle die tragiek van 'n land wat uitmekaar geskeur is deur diegene wat eerder fokus op die verskille as die gemene delers tussen mense.