Tiger Mosaic, Tarentum (illustrasie) - Inligting
'N Valley of One Quest -ketting
Hierdie soektogketting begin met Hawkwind the Timelord, hy word saam met Lord Blackthorn gevind in die verre ooste van Castle Blackthorn (17.03 'N 17.34 'E 1573, 1430). Terwyl u nader kom, word gehoor hoe hy sê:#8216Die situasie is erg, King Blackthorn. Ek is bevrees dat slegs 'n moedige avonturier ons kan help
Die gesprek gaan voort in die soeke -dialoog:
Hawkwind: ek is bang dat ek 'n baie ongelukkige tydlyn van gebeure voorsien het
Blackthorn: Vertel my Time Lord, wat is dit wat u pla?
Hawkwind: Ek het die Britte na Shadowguard gebring om te help met die stryd teen Minax, en ek is bang dat ek die inheemse mense moontlik in groot gevaar geplaas het. Die Britte is 'n nuuskierige en dapper volk, ek vrees dat nuuskierigheid die vallei van Eodon in gevaar gestel het. Britte probeer om voordeel te trek uit die natuurlike hulpbronne in Eodon.
Blackthorn: Dit is die aard van alle mense. Het u sekerlik van hierdie risiko geweet?
Hawkwind: Inderdaad, vir elke aksie is daar 'n gelyke en teenoorgestelde reaksie. Oorsaak en gevolg word op die mees fundamentele vlakke verbind.
Blackthorn: En wat is die uitwerking van die avontuur van Britannië?
Hawkwind: Talle Dragon Turtles lê dood, tierkarkasse lê op die oerwoudvloer. Inheemse stamme is vermoor uit die hand van wat hulle net as buitelandse indringers ken.
Blackthorn: * King Blackthorn kyk plegtig af * Daar moet gevra word of die doelwitte die middele regverdig.
Hawkwind: Ons kon nie toelaat dat Minax in Eodon posvat nie. Ons optrede was waar, en net soos enige ander bedreiging, is ek seker dat die Britte die oproep sal beantwoord.
Blackthorn: Dit is die aard van my koninkryk en sy mense om in tyd van nood op te staan. Wat is die oproep, Time Lord?
Hawkwind: Met soveel dood en verval het die Mymidex al hoe meer vet geword. Die oorvloed aas op die oppervlak het hulle uit hul donker kuipe gelok om hul getalle te voed en te versterk; die Barrab -stam het dit as 'n teken gesien en het net die ywer van hul ywer teenoor die insekdoders verhoog. As die Myrmidex nie in toom gehou word nie, vrees ek dat die hele vallei sal toegee aan hul inval.
Blackthorn: Is daar geen manier om die Myrmidex -inval te stop nie?
Hawkwind: Daar is altyd 'n ander pad op die tydlyn. Ons moet die stamme van Eodon verenig teen die Barrab. Slegs dan kan hulle toegang tot die kuile ​​kry en die Myrmidex -inval stop.
Blackthorn: * King Blackthorn glimlag vir jou * Nou ja! Neem hierdie bevele na sir Geoffrey in sy kamp naby die Barrab -stam in die Eodon -vallei. Godspoed!
Tyd is essensieel, jy het nege minute om die kasteel te verlaat, op jou paadjie te ry en die opdragte aan Geoffrey te stuur, by die tiere verby te ry en deur die Karak -dorp te gaan om die kamp van Geoffrey te bereik naby die ingang van die Barrab 's dorpie op die woestynkrans bo die Myrmidex (10.43 'S 75.22 'W 251, 1746).
Verenig die stamme
Ahh King Blackthorn het jou gestuur, of hoe?
* Sir Geoffrey kyk op na u* Wat is dit? Ag! Hier om dan by die poging aan te sluit? Ons het al weke probeer om deur te gaan na die Barrab en hulle te laat ons die geheime gee om die Myrmidex -kuipe binne te gaan, maar helaas, ons het min geluk gehad. Koning Blackthorn dink blykbaar dat ons enigste hoop is om die Barrab via die ander Eodoniese stamme te druk. Ons het aanvanklik probeer om hulle te nader, maar ons is aggressief. Dit was eers toe professor Rafkin hier aangekom het dat ons vreedsaam met hulle kon kommunikeer. Om hulle by ons saak aan te sluit, moet u hul vertroue verkry. Die Sakkhra aanbid hierdie toegegroeide akkedisse, en#8220Di-no-saur " is die woord wat hulle gebruik, 'n klomp rommel as jy my vra, maar jy moet hul opperhoof in die Sakkhra-ommuurde dorp in die noorde buite die riviere vind. Die Urali aanbid die draakskildpad, maar ek was eerlik, ek het gedink so 'n wese is 'n mite totdat een op 'n strand ineengestort het tydens een van ons vroeë ekspedisies. Urali kan net noord van die strome met strande gevind word, waar die draakskilpaaie die tuiste is. Die Jukari aanbid die groot vulkaan. Ook 'n nare klomp, het 'n geselskap van my mans met pikstokke na die skedel gehaal. Hulle kan in elk geval aan die voet van die vulkaan in die suidooste gevind word. Die Kurak is blitsvinnig en aanbid die oerwoudkatte wat hulle noem "Ti-gers " Oulike klein dingetjies totdat een jou uitmekaar ruk en jou terug sleep na sy kuil * 'n bietjie lag * Hul stam is in die laaglande in die suidweste. Die Barako woon hoog in die bome en aanbid die gorilla's wat die streek bevolk. Professor Rafkin sê iets oor 'n mitiese reuse -aap, bos baloney as jy my vra. Hulle stam sit in die woudak na die Ooste. Bring vir my 'n bewys dat die stamme ingestem het om by ons saak aan te sluit, en u sal baie beloon word. Of hierdie oerwoud sal u uitmekaar skeur, wat ook al die eerste gebeur. Sterkte!
Elkeen van die stamme het 'n baie ander taak wat u moet verrig om hul vertroue te verdien, maar u hoef die taak nie alleen uit te voer nie, en elke subvraag kan alleen staan, deur 'n ander karakter wat meer geskik is vir die vereiste taak. Die belonings vir die take is tasbaar en kan oorgedra word na die karakter wat die soektog van Sir Geoffrey geneem het.
Die Groot Jag
*Die Sakkhra High Chieftess kyk u bevrees aan, terwyl die groetboek van professor Rafkin u geleer het rolle uit u tong uitstuur Die Chief glimlag en warm vir u *Rafkin sê dat u Sakkhra kan help. Sakkhra vertrou jou nie. As u Sakkhra -vertroue wil hê, dan veg u teen die grootste dinosourus, T Rex! U oorleef die T Rex -jag, dan vertrou Sakkhra u. *Die Chief wys jou weswaarts na die nabygeleë dinosourusvlaktes*
Nadat u die brug na die weste oorgesteek het, gaan u weswaarts na 'n waterval, die t-rex sal naby wees, 'n aansienlike gevegsvermoë is nodig vir hierdie ontmoeting; 'n klein groepie kan raadsaam wees. Hierdie formidabele dinosourus het 'n vriesende#8216paniese ' aanval soortgelyk aan Slasher of Veils in Stygian Abyss. As dit deur hom vasgevang word, is die dood byna onvermydelik sonder die hulp van metgeselle.
As 'n teken van hul vertroue sal die Sakkhra High Chieftess u beloon met die Mosaic of Heluzz – merk dit as 'n soeke -item wanneer u na Sir Geoffrey terugkeer.
*Die Urali High Chieftess kyk angstig na u toe die groetboek van professor Rafkin u geleer het rolle uit u tong Die Chieftess glimlag en warm vir u *Rafkin sê dat u Urali kan help. Urali vertrou jou nie. U wil Urali -vertroue hê, dan stop u dat hulle Dragon Turtle Egg neem. U stop diefstal van Dragon Turtle Egg, dan vertrou Urali op u. *Die Chieftess wys jou suidwaarts na die nabygeleë nesstrand*
Gaan wes na die rand van die dorp en draai dan suidwaarts oor die brug, volg die noordelike rand van die kampioen -eiland tot by 'n tweede brug aan die rand van die strand. Stropers verskyn in groepe van drie, slaan hard en beweeg vinnig. Hulle sal altyd verskyn wanneer 'n eier uitbroei en dikwels in die stilte tussen die broeise. Maak die stropers dood voordat die uitbroei doodgaan.
As 'n teken van hul vertroue, sal die opperhoof van Urali u beloon met die Totem van Fabozz – merk dit as 'n soeke -item wanneer u na Sir Geoffrey terugkeer.
Die Groot Vulkaan
*Die hoofhoof van Jukari kyk u bevrees aan, terwyl die groetboek van professor Rafkin u rolle uit u tong geleer het. Die hoof glimlag en warm vir u *Rafkin sê dat u Jukari kan help. Jukari vertrou jou nie. Jy wil Juraki -vertroue hê, dan ontgin jy Jukari Lavastone van Volcano. Vulkaan eet jou nie, dan vertrou Jukari jou. *Die hoof wys jou ooswaarts na die vulkaan*
U benodig verskeie grawe vir hierdie taak; die lavastone is nie maklik om te vind nie. U moet die rots van die vulkaanvloer in die middel ontgin, nie die sandpaadjies nie. Elemente van die vulkaan belemmer u pogings, dwaal deur die gebied en word selfs deur u pogings opgegrawe. Die vulkaan is ook onstabiel en golwe van lawa sal u terugbring na die veiligheid van die sanderige gebiede, maar slegs die eindes van die sandgange is veilig.
As 'n teken van hul vertroue, sal die hoë hoof van Jukari u beloon met die Fires of Kukuzz – merk dit as 'n soeke -item wanneer u na Sir Geoffrey terugkeer.
Die trots van die hinderlaag
*Die Hoërhoof van Kurak kyk u bevrees aan, terwyl die groetboek van professor Rafkin u rolle uit u tong geleer het. Die hoofman glimlag en warm vir u *Rafkin sê dat u Kurak kan help. Kurak vertrou jou nie. Jy wil Kurak -vertroue hê, dan bevry jy welpies van vangnette. Julle bevry welpies van vangnetjies, dan vertrou Kurak jou. *Die kaptein wys jou suidwaarts na die laagland*
U sal 'n eenvoudige raaisel moet oplos om die hok van elke tierwelpie te ontsluit, karakters met vaardighede om te pluk het die ekstra opsie, en probeer om die sluitingslot en die pyltjie te kies, en gee hulle 'n 'groen punt ' gids wat die proses (sien onderste prentjie).
Verkeerde raaiskote kan 'n groep vangmanne oproep of dodelike gif aan u toedien. Dit is raadsaam om enige vanggangers wat ontbied is, te verslaan voordat hulle met die legkaart voortgaan, as die welpie nie onmiddellik oorweldig sal word as hy vrygelaat word nie. Die vrygelate welpie sal stadig na die dorp gaan, as hy nie deur aanvallers afgelei word nie.
As 'n teken van hul vertroue, sal die hoë hoof van Kurak u beloon met die Skull of Motazz en dit as 'n soeke -item merk as u na Sir Geoffrey terugkeer.
Die Groot Aap
*Die opperhoof van Barako kyk u bevrees aan, terwyl die groetboek van professor Rafkin u rolle uit u tong geleer het. Die opperhoof glimlag en verwarm u *Rafkin sê dat u Barako kan help. Barako vertrou jou nie. As u Barako -vertroue wil hê, dan veg u teen Great Ape. Jy gaan na die piesangrot en aap, jy eet jou nie, dan vertrou Barako jou. *Die Chief wys u noordooswaarts na die nabygeleë piesangrot*
Die groot aap is glad nie vriendelik nie. Hy veroorsaak 'n bewing in die grond wat jou beweging afneem en vertraag (*die skuddende grond beskadig en disorienteer jou*), hy vervoer homself na verskillende plekke in die grot en as hy naby die vate in die grot is, gooi hy vate jy. Hy vervoer jou ook in twee kuile, die uitgang is slegs vanuit een hoek van elke put, noordoos van die suidelike put en suidoos van die noordelike put. 'N Klein groepie sou die stryd vinniger laat verloop.
As 'n teken van hul vertroue, sal die hoë hoof van Barako u beloon met die Skull of Aphazz en hierdie en die ander vier items as soekitems, en dit is tyd om terug te keer na Sir Geoffrey.
Wel gedaan! Ek weet nie hoe jy dit reggekry het nie, maar dit is die pouse waarna ons gewag het! Met die ondersteuning van die ander stamme kan ons 'n offensief beplan om die bedreiging van Myrmidex te onderdruk!
U ontvang 'n sak met 'n unieke skat, een van ses spesiale items wat willekeurig gekies is uit:
1793 tot 1850 Redigeer
Die firma het in 1793 begin toe Thomas Minton (1765–1836) sy aardewerkfabriek in Stoke-upon-Trent, Staffordshire, Engeland, gestig het as "Thomas Minton and Sons", wat erdeware vervaardig. Hy het 'n vennootskap aangegaan, Minton & amp; Poulson, omstreeks 1796, met Joseph Poulson, wat van ongeveer 1798 beenporselein gemaak het in sy nuwe keramiek in die omgewing. Toe Poulson in 1808 sterf, het Minton alleen voortgegaan met die gebruik van Poulson se pottebakkery tot 1816. Hy het 'n nuwe porselein in 1824 gebou. Aan die ander kant bestaan ​​'n paar baie vroeë fabrieksrekords in die Minton-argief, wat baie meer volledig is as dié van die meeste Staffordshire-firmas, en die vroeë porselein is gemerk met patroongetalle wat aan die oorblywende patroonboeke gekoppel kan word. 
Vroeë Mintons-produkte was meestal standaard huishoudelike eetgerei in blou, gedrukte of geverfde erdewerk, insluitend die immer gewilde Willow-patroon. Minton het by Thomas Turner opgelei as graveerder vir drukdruk. Vanaf omstreeks 1798 het produksie beenporsele ingesluit van die nabygeleë porselein van sy maat Joseph Poulson. China se produksie het gestaak c. 1816 na die dood van Joseph Poulson in 1808, in 1824 in 'n nuwe erdewerk.
Minton was 'n belangrike motor, en die belangrikste aandeelhouer in die Hendra Company, wat in 1800 gestig is om porselei en ander minerale uit Cornwall te ontgin. Die vennote, vernoem na Hendra Common, St Dennis, Cornwall, het Minton, Poulson, Wedgwood, William Adams en die eienaars van New Hall -porselein ingesluit. Die onderneming was jare lank winsgewend, het die materiaalkoste vir die eienaars van pottebakke verlaag en aan ander ondernemings verkoop. 
Vroeë Mintons -porselein is "versier in die ingehoue ​​Regency -styl",  baie daarvan net met randpatrone eerder as ten volle geverfde tonele, wat die pryse binne die bereik van 'n relatief groot deel van die middelklas gehou het.
Rommel, geruite Ou Ovaalvorm, c. 1797-1799
Rommelaar, Ovaalvormig, c. 1800-1815
Teepot en staander, nuwe ovaalvorm, c. 1800-1805
Teepot en staander, Londense vorm, c. 1813-1816
Minton se twee seuns, Thomas en Herbert, is in 1817 in vennootskap aangegaan, maar Thomas het na die kerk gegaan en is in 1825 georden. Herbert het sedert 1808, toe hy 16 was, in die besigheid gewerk, aanvanklik as 'n reisende verkoopsman. By sy dood in 1836 word Minton opgevolg deur sy seun Herbert Minton (1793–1858), wat John Boyle as vennoot geneem het om hom dieselfde jaar te help, gegewe die grootte van die onderneming teen 1842 wat hulle geskei het.  Herbert het nuwe produksietegnieke ontwikkel en die onderneming na nuwe terreine geneem, waaronder dekoratiewe kasteeltegels, deur sy verbintenis met vooraanstaande argitekte en ontwerpers, waaronder Augustus Pugin en, word gesê, prins Albert.
Minton het in 1845 'n vennootskap met Michael Hollins aangegaan en die teëlmaatskappy gevorm Minton, Hollins & amp Company, wat aan die voorpunt was van 'n groot nuut ontwikkelende mark as verskaffers van duursame dekoratiewe afwerkings vir mure en vloere in kerke, openbare geboue, groot paleise en eenvoudige huise. Die firma het wyd uitgestal op handelsuitstallings regoor die wêreld en voorbeelde van sy uitstallings word gehou by die Smithsonian Institution in Washington, DC, waar die onderneming baie gesogte kontrakte gekry het, waaronder teëlvloere vir die Capitol van die Verenigde State. Die "encaustic" tegniek het toegelaat dat klei van verskillende kleure in dieselfde teël gebruik word, wat veel groter dekoratiewe moontlikhede moontlik gemaak het. Groot getalle nuwe kerke en openbare geboue het vloere in die teëls gekry, en ondanks die protes van William Morris is baie middeleeuse kerkvloere daarmee "bygewerk".
Hardewit ongeglazuurde "standbeeldige porselein", wat later Parian ware genoem word vanweë die ooreenkoms met Pariaanse marmer, is eers in die 1840's deur Spode bekendgestel. Dit is verder ontwikkel deur Minton wat John Bell, Hiram Powers en ander beroemde beeldhouers in diens geneem het om figure vir reproduksie te vervaardig. Mintons het reeds 'n paar figure gemaak in die meer veeleisende porseleinkoekie, en sommige van die vorms in Parian hergebruik. 
In die jaar geëindig 1842 beloop die verkope van die hoofmaatskappy Minton & amp Co (ongeveer £ 000 000) £ 45K, soos volg verdeel: 
Porselein: vergulde £ 13K en ongeskonde £ 8K
Aardewerk: geëmailleerd £ 6K, gedrukte £ 10K, "roomkleur" £ 4K, gekleurde liggame £ 2K
'N Groot deel van die oordrukwerk is deur eksterne spesialiste gedoen, en' gravering uit die werke 'kos £ 641, terwyl' gravering op die werke '£ 183 kos. 
"Cheater" -gereg met ertjies, c. 1820
Kruik met Silenus, geglasuurde steengoed, 1840
Die 'Well Spring' vaas, 'n vroeë ontwerp van Pariaanse ware deur Richard Redgrave, c. 1847
Papiermes, Pariaanse ware en vergulde metaal, c. 1847
Mid-Victoriaanse tydperk Redigeer
In 1849 het Minton 'n jong Franse keramikus Léon Arnoux aangestel as kunsdirekteur wat by die Minton Company gebly het tot 1892. Hierdie en ander ondernemende afsprake het die onderneming in staat gestel om sy produkreeks baie te verbreed. Dit was Arnoux wat die blikglas wat vir Minton se seldsame blik geglazuurde Majolica gebruik is, saam met die in-geglasuurde metaaloksied-emalies waarmee dit geverf is, geformuleer het. Hy het ook die gekleurde loodglasuur en oondtegnologie ontwikkel vir Minton se hoogs suksesvolle loodglas-Palissy  ware, later ook 'majolica' genoem. Hierdie produk het die winsgewendheid van Minton vir die volgende dertig jaar verander. Minton-blik-geglazuurde Majolica het die proses en styl van die Italiaanse Renaissance-blik met maiolica nagemaak, wat 'n fyn, geglasuurde, borselverfde versiering op 'n ondeursigtige witagtige grond tot gevolg het. Met Minton gekleurde glans versierde Palissy ware/ majolica het 'n bestaande proses gebruik wat baie verbeter is en met 'n uitgebreide reeks gekleurde loodglasure op die beskuitjie aangebring en afgevuur is. Beide produkte is op die Great Exhibition van 1851 bekendgestel. Saam met die majolica van verskeie ander Engelse fabrieke word almal nou as Victoriaanse majolica gegroepeer. Die gekleurde glase van Palissy ware het 'n stapelvoedsel van Mintons geword, sowel as deur baie ander ondernemings in Engeland en in die buiteland.
Mintons het spesiale stukke gemaak vir die groot uitstallings wat 'n kenmerk van die tydperk was, begin met die Groot Uitstalling van 1851 in Londen, waar hulle aansienlike sukses behaal het en die bronsmedalje gewen het vir 'skoonheid en oorspronklikheid van ontwerp'. Hulle het dit gevolg met 'n goue medalje op die Exposition Universelle van 1855 in Parys. In Londen het koningin Victoria Parian -stukke gekoop en vir 1 000 gina 'n nageregdiens in 'n mengsel van beenporselein en Parian, wat sy aan keiser Franz Joseph van Oostenryk gegee het, dit bly in die Hofburg in Wene. 
Kruik met dansende middeleeuse figure, 1868
Plat met Juno, Neptunus, Mercurius, Selene, omstreeks 1875.Anders as baie ander "Palissy Ware", is dit naby aan werklike Renaissance -stukke.
Tertbak met koppe van hase en eende
Middelpunt met roomkanne, 1851 deel van die nageregdiens wat koningin Victoria aan keiser Franz Joseph van Oostenryk gelewer het
Die "Prometheus -vaas", 1867, in verskillende tegnieke
Groot wierookbrander in verskillende tegnieke
In die volgende vyf en twintig jaar ontwikkel Mintons verskeie nuwe spesialiteite in ontwerp en tegniek, terwyl die vervaardiging van gevestigde style onverpoos voortgaan. Net soos by Sèvres self en baie ander fabrieke, het ware van ongeveer die 1830's die ware wat porselein van Sèvres uit die 18de eeu ontlok, gewild geword, en Arnoux het Mintons se blou en pienk grondkleure vervolmaak, noodsaaklik vir die Sèvres -styl, maar baie gebruik vir ander ware. Die Sèvres -pienk is genoem roos Pompadour, wat Mintons daartoe lei om hulle s'n te bel rose du Barry na nog 'n koninklike minnares.  Alexandre Brongniart (1770-1847), artistieke direkteur van Sèvres, het vir Mintons gips van 'n paar oorspronklike vorms gegee, wat hulle in staat gestel het om baie nou kopieë te maak.  Aan die einde van die eeu, toe die man van Georgina Ward, gravin van Dudley, sy oorspronklike Sèvres pot-pourri vaas in die vorm van 'n skip verkoop, 'n beroemde, skouspelagtige en seldsame Sèvres-vorm van die 1760's (nou Getty Museum) in die 1880's het Mintons die opdrag gekry om 'n kopie te maak. 
Parian ware, wat in die 1840's bekendgestel is, het 'n sterk gebied geword vir Mintons, wie se katalogus van 1852 reeds 226 figure bevat, van 'n uiters beskeie twee sjielings vir 'n hond, tot ses guineas vir 'n klassieke figuur. In daardie dekade is gedeeltelik getinte Pariese figure bekendgestel, en gedeeltelik vergulde figure.  Afskrifte van kontemporêre beelde wat treffers by die Royal Academy Summer Exhibition of elders was, is op 'n baie verminderde skaal in Parian vervaardig. Die Amerikaanse beeldhouer Hiram Powers se trefferbeeld Die Griekse slaaf is die eerste keer in 1843 in Florence gemaak, en teen die einde van die dekade het sommige van die vyf lewensgrootte weergawes wat hy gemaak het, deur verskeie lande getoer. Mintons het die eerste keer in 1848 'n kopie gemaak deur die weergawe wat hier geïllustreer word, vanaf 1849 het die figuur die swaar kettings tussen haar hande verloor, wat miskien te duur was om vir 'n gewilde produk te maak.
Arnoux het 'n belang daarin gehad om Saint-Porchaire-ware, destyds algemeen bekend as "Henri II ware", te laat herleef. Dit was loodglas van baie hoë gehalte, gemaak van die 1520's tot die 1540's in Frankryk in 1898, waar die erdewerk in die dorpie Saint-Porchaire (deesdae 'n deel van Bressuire, Poitou) geleë is. Miskien oorleef sestig oorspronklike stukke, en die ware het destyds 'n legendariese reputasie gehad. Dit was 'n baie ingewikkelde ware om te maak, met baie gebruik van inlegsels van klei met verskillende kleure. Arnoux het die tegniek bemeester en daarna Charles Toft geleer, miskien Mintons se beste modelleerder, wat 'n klein aantal stukke vervaardig het. Benewens sy invloed op die produksie van encaustic teëls en mosaïek, het Arnoux ook azulejos in die Portugese styl ontwikkel en vervaardig. 
Op 'n stadium voor 1867 begin Mintons saam met Christopher Dresser, wat dikwels beskou word as die belangrikste Britse ontwerper van die latere 19de eeu. Op daardie stadium het hy begin met 'n sterk belangstelling in keramiekontwerp, wat hom by verskeie ander ondernemings laat werk het. Sy werk met Mintons duur etlike dekades voort, en hoewel die Minton -argief beslis baie ontwerpe in sy hand het, kan ander stukke in sy styl slegs aan hom toegeskryf word. Dresser het na Japan gereis en in die 1870's 'n aantal ontwerpe vervaardig wat Japannese keramiek weerspieël, wat die toenemende mode vir Japonisme op alle ontwerpgebiede aangryp. Hy was ook geïnteresseerd in wat die 'Anglo-Oosterse' styl genoem kan word, wat beide Islamitiese en Oos-Asiatiese ontwerp oproep, maar sonder om presies iets te volg. 
By sy dood in 1858 word Herbert Minton opgevolg deur sy ewe dinamiese neef Colin Minton Campbell wat in 1849 by die vennootskap aangesluit het, met 'n 1/3 aandeel. Herbert het sy betrokkenheid by die daaglikse bestuur in die jare voor sy dood verminder.  Hy het die onderneming onderneem om 'n baie suksesvolle ondersoek na Chinese cloisonné -emaljes, Japannese lak en Turkse aardewerk te verken.
Gotiese herlewing deur Augustus Pugin (nie in die geringste vorm van die middeleeuse erdewerk nie) erdewerk, 1850.
Baba Dionysus ry tier, mosaïek, Trajaniese baddens
In 1895 laat die eienaar van Detroit Tigers, George Vanderbeck, 'n nuwe balpark op die hoek van Michigan en Trumbull Avenue bou. Die stadion het Bennett Park genoem en het 'n houttribune met 'n houtdak in die buiteveld. Destyds is sommige plekke in die buiteveld slegs met tou afgemerk.   
In 1911 het die nuwe Tigers-eienaar Frank Navin 'n nuwe staal-en-beton-bofbalpark op dieselfde perseel bestel met 23 000 sitplekke om die groeiende aantal aanhangers te akkommodeer. Navin Field geopen op 20 April 1912, dieselfde dag as die Boston Red Sox's Fenway Park.   Terwyl dit op dieselfde perseel as Bennett Park gebou is, is die diamant op Navin Field 90 ° gedraai, met 'n tuisplaat in die agtergeblewe veld in Bennett Park.   Cleveland Naps -speler "Shoeless", Joe Jackson, wat later lewenslank uit bofbal geskors is na aanleiding van die Black Sox -skandaal, het die eerste lopie op Navin Field behaal. 
Deur die jare het uitbreiding steeds meer mense huisves. In 1935, na Navin se dood, het die nuwe eienaar Walter Briggs toesig gehou oor die uitbreiding van Navin Field tot 'n kapasiteit van 36 000 deur die boonste dek uit te brei na die vuil pale en oor die regterveld.  Teen 1938 het die stad ingestem om Cherrystraat te verskuif, sodat die linkerveld dubbel gedek en die nuwe naam kan kry Briggs -stadion het 'n kapasiteit van 53,000.  In 1961 neem die nuwe eienaar John Fetzer die beheer oor die stadion en gee dit sy laaste en langste naam: Tiger -stadion.  'n Brand het die perskas op die aand van 1 Februarie 1977 uitgebreek.  In 1977 verkoop die Tigers die stadion aan die stad Detroit, wat dit dan weer aan die Tigers verhuur. As deel van hierdie oordrag is die groen houtstoele vervang met blou en oranje plastiekstoele, en die binnekant van die stadion, wat groen was, is blou geverf. 
Teen die vroeë negentigerjare wou beide die stad en die Tigers -eienaarskap 'n nuwe park hê, maar baie het hulle beywer om die ou stadion te red.   Planne om die Tiger Stadium te verander en in stand te hou as die tuiste van die Tigers, bekend as die Cochrane -plan, is deur baie in die gemeenskap ondersteun, maar is nooit ernstig deur die stad of die Tigers oorweeg nie.     Grond is gebreek vir die nuwe Comerica Park op 29 Oktober 1997.  
Tiger Stadium het 'n 38 voet lange vlagpaal in fair play gehad, links van die dooie middelveld naby die 440 voet (134 m) punt.  Dieselfde vlagpaal sou na Comerica Park gebring word, maar dit het nooit gebeur nie.  'n Nuwe vlagpaal in die gees van die Tiger Stadium se paal was in fair play op Comerica Park geposisioneer totdat die linkerveldheining voor die 2003 -seisoen nader ingeskuif is.  
Toe die stadion gesluit was, was dit vasgemaak met Fenway Park as die oudste balpark in die Major League Baseball, en die twee parke het op dieselfde datum in 1912 geopen.   Met inagneming van voorganger Bennett Park, was Tiger Stadium die oudste Major League Baseball werf in gebruik in 1999.  
Toe die park in 1936 uitgebrei word, is 'n tweede dek oor die regte veldpaviljoen en bleikers aangebring. Om soveel sitplekke as moontlik in die uitbreiding te kry, is die tweede dek met 3 meter oor die heining uitgebrei. Die oorhang sou van tyd tot tyd 'n paar uiters hoë vliegballe in homers verander.  Kolligte is bo die waarskuwingsbaan aangebring om die gebied onder die oorhang te verlig. 
Soos ander ouer bofbalstadions, soos Fenway Park en Wrigley Field, bied Tiger Stadium sitplekke met 'n belemmerde uitsig aan, waarvan sommige direk agter 'n staalsteunkolom was, terwyl ander in die onderste dek siglyne deur die laaghangende boonste dek belemmer het. Deur dit moontlik te maak vir die boonste dek om direk bo die onderste dek te staan, het die steunkolomme die gemiddelde waaier toegelaat om nader aan die veld te sit as by enige ander balpark. 
'N Tyd nadat dit gebou is, het die boonste dek van die regterveld 'n "315" merker by die vuil paal (later oorgeverf), met 'n "325" merker daaronder op die onderste dekheining (wat behoue ​​gebly het).   Die Texas Rangers beweer dat die ontwerp van die regte veldgedeelte gekopieer en gebruik is in die bou van The Ballpark in Arlington (nou Globe Life Park in Arlington), maar eintlik die boonste dek het nie strek eintlik oor die regte veldheining, maar is 'n paar meter teruggesit. 
Weens die afkeer van die destydse eienaar, Walter Briggs, was die ligte eers in 1948 by die stadion geïnstalleer. Die eerste nagwedstryd op die stadion is op 15 Junie 1948 gehou. slegs Wrigley Field het langer sonder ligte gegaan (1988).   
Tiger Stadium het 'n boonste en onderste dekblekerafdeling wat van die res van die stadion geskei was. Kettingskakel en op 'n tydstip, 'n doringdraadheining, skei die bleker van die gereserveerde gedeeltes en was die enigste sitplek wat nie deur ten minste 'n deel van die dak bedek was nie. Die bleikers het hul eie ingang, toegewingsstalletjies en toilette gehad. 
In 1999, sy laaste seisoen, het slegs hierdie balpark en Bank One Ballpark 'n grondpad gehad wat van die werper se heuwel na die tuisbord geloop het.    Dit het oorspronklik een gehad voordat dit verwyder is. 
Professionele sokker Redigeer
Tiger Stadium was die tuiste van die Detroit Lions van 1938 tot 1974.  Die stadion het twee NFL -kampioenspele in 1953 en 1957 aangebied. veld parallel met die derde basislyn. Die banke vir beide die Leeus en hul teenstanders was aan die buitekant van die veld. 
In die vroeë sewentigerjare het die stad Pontiac en sy gemeenskapsleiers 'n voorlegging aan die Metropolitan Stadium Committee voorgelê van 'n terrein van 0,63 km2 groot op die oostelike grens van die stad, noord van M-59 en naby die kruising met die Interstate 75. (I-75). Aanvanklik is 'n dubbele stadionkompleks beplan wat 'n bewegende dak insluit wat later geskrap is weens hoë koste en die gebrek aan toewyding van die Tigers. Die Metropolitan Stadium Committee het eenparig vir die Pontiac -terrein gestem. In 1973 is die grond gebreek vir 'n stadion om die Leeus uitsluitlik te huisves. 
Die Leeus het hul laaste wedstryd in die Tiger Stadium op Thanksgiving Day, 28 November 1974, teen die Denver Broncos gespeel.  
In 1939 vind 'n groot boksgeveg in die stadion plaas, toe Joe Louis die wêreldtitel in swaargewig verdedig het met 'n elfde ronde van Bob Pastor. 
Op 5 Oktober 1951 speel die Universiteit van Notre Dame die Universiteit van Detroit in die Briggs -stadion voor 'n skare van 52 000 mense. Dit was die eerste Notre Dame -sokkerwedstryd wat snags gespeel is. Die Fighting Irish het 40-6 gewen. 
Noord -Ierse professionele sokkerklub Glentoran F.C. het die stadion in die laat 1960's tuisgemaak. Die span het as die Detroit Cougars in die United Soccer Association gespeel.  
Toe Ty Cobb op Navin Field speel, is die vuil voor die tuisplaat nat gehou deur die grondpersoneel om Cobb se bons te vertraag en teë te staan ​​dat teenstanders die binnevelders kan gly terwyl hulle dit in die veld gooi.  Die gebied het die bynaam "Cobb's Lake" gekry. 
Op 18 Julie 1921 het Babe Ruth die langste geverifieerde tuiswedloop in die geskiedenis van die Major League -bofbal getref. Die tuisloop het onmiddellik na die middelveld gegaan, die stadion skoongemaak en in die straat beland. Die afstand van die tuisloop word op 175 m (575 voet) geraam.  ​​ Op 13 Julie 1934 in die stadion het Ruth sy 700ste loopbaan in die loopbaan van Tigers se kruik, Tommy Bridges, getref. 
Op 2 Mei 1939 het die siekes New York Yankees se eerste baseman, Lou Gehrig, homself vrywillig in die Briggs -stadion gaan sit en sy reeks opeenvolgende wedstryde op 2130 beëindig. As gevolg van die vordering van die siekte wat na hom vernoem is, was dit die laaste wedstryd van sy loopbaan.  
Die stadion was gasheer vir die 1941, 1951 en 1971 MLB All-Star Games. Al drie wedstryde het tuislopies aangebied.    Ted Williams het die wedstryd van 1941 gewen met 'n tuisloop van drie lopies.  Die bal het ook goed gedra in die 1951 en 1971 wedstryde.   Van die vele homers in die wedstryde, is Reggie Jackson se rit na die regterveld wat die meeste teruggekeer word, so hoog in die ligtoring getref dat die TV -kamera dit uit die oog verloor het totdat dit in die veld onder val . Jackson laat val sy kolf en kyk hoe dit vaar, skynbaar verstom oor sy eie krag. 
Op 7 April 1986 het Dwight Evans 'n tuiswedstryd op die eerste baan van Openingsdag behaal, vir die vroegste moontlike tuiswedloop in 'n MLB -seisoen (wat beurte en kolfbeurte betref, nie datums nie).   
Tiger Stadium het presies 11,111 tuislopies gesien, die laaste 'n goeie veld op die dak, deur Robert Fick van Detroit as die laaste hou in die laaste wedstryd wat daar gespeel is. 
Daar is deur die jare meer as 30 tuislopies op die regte veld se dak geslaan. Dit was 'n relatief sagte aanraking in vergelyking met die linkerveld, met 'n foutlyn van 325 voet (99 m) en 'n dak wat in lyn was met die voorkant van die onderste dek. In die linkerveld was dit 4,6 m verder van die lyn af, en die dak is 'n ent teruggesit. Slegs vier van die kragtigste regterhandse luiers van die spel (Harmon Killebrew, Frank Howard, Cecil Fielder en Mark McGwire) het die dak van die linkerveld bereik.  Norm Cash het in sy loopbaan vier tuislopies oor die dak van die Tiger Stadium in die regte veld geslaan en is die leier van alle tye. 
Die laaste wedstryd Edit
Op 27 September 1999 is die laaste Tigers -wedstryd in die Tiger Stadium gehou, met 'n oorwinning van 8–2 oor die Kansas City Royals, afgesluit deur 'n laat Grand Slam deur Robert Fick, wat die regte veld se dak getref het. Fick se ontploffing was die laaste treffer, tuiswedloop en RBI in die geskiedenis van die Tiger Stadium.    Na die wedstryd is 'n emosionele seremonie gehou met groot en groot Tigers ter ere van die geleentheid. Die Tigers verhuis na die nuutgeboude Comerica Park vir hul 2000 -seisoen, en laat Tiger Stadium ongebruik.  
Op 24 Julie 2001, die dag waarop Detroit sy 300ste verjaardag gevier het, is 'n Great Lakes Summer Collegiate Game tussen die Motor City Marauders en die Lake Erie Monarchs in Tiger Stadium gespeel. Dit was 'n poging van 'n plaaslike sportbestuursmaatskappy wat probeer het om 'n franchise vir minderjarige ligas na Detroit in die Frontier League te bring.  
In Februarie 2006 speel 'n tent op die Tiger Stadium se veld gasheer vir Anheuser-Busch se Bud Bowl 2006.  Onder die kunstenaars by die nagklub-styl was Snoop Dogg.  Anheuser-Busch het die geleentheid as Tiger Stadium se laaste oproep bevorder. 
In 2006, die speelfilm-dokumentêr Stranded at the Corner: The Battle to Save Historic Tiger Stadium was vrygestel.  Befonds deur die plaaslike sakeman en vurige stadionondersteuner Peter Comstock Riley, en geregisseer deur Gary Glaser, het dit goeie resensies gekry en drie Telly-toekennings en twee Emmy-toekennings gewen vir die skrywer en medevervaardiger van die film, Richard Bak, 'n plaaslike joernalis en die skrywer van twee boeke oor die stadion.   Dit is ook vertoon tydens die inhuldiging van die National Baseball Hall of Fame Film Festival in November 2006. 
Daar was baie voorstelle om die webwerf te herontwikkel.   Teen 2006 het die sloping egter onvermydelik gelyk toe die destydse burgemeester van Detroit, Kwame Kilpatrick, aangekondig het dat die stadion vernietig sou word.  In Junie 2007 keur die Detroit Economic Growth Corporation 'n plan goed om die stadion te sloop wat goedkeuring van die stadsraad van Detroit benodig.  In Julie 2007 het die stadsraad van Detroit 5–4 gestem ter goedkeuring van die sloping. 
In Oktober 2007 is 'n aanlynveiling van die stadion se gedenkwaardighede gehou deur Schneider Industries, wat $ 192.729 opgelewer het. Die stad het die opbrengs gebruik om die sloopkoste te dek. 
Die Detroit Economic Growth Corporation het die slopingskontrak op 22 April 2008 toegeken met die bespiegeling dat slopingsinkomste sou kom uit die verkoop van skroot.  Sloop word op 30 Junie 2008 begin.  'n Week na sloping is aangekondig dat die veld, vuil pale en vlagpaal behoue ​​bly. 
Na 'n onderbreking waarin verskillende planne om gedeeltes van die stadion te bewaar oorweeg is, is die sloping op 21 September 2009. 
Gedurende die somer van 2010 het 'n groep wat homself 'The Navin Field Grounds Crew' genoem het, die speelveld begin onderhou en vintage bofbal-, jeugbofbal- en sagtebalwedstryde aangebied.  Daar was op 'n stadium ook 'n bordjie op die omheining wat die terrein "Ernie Harwell Park" gemerk het. 
Op 16 Desember 2014 is 'n projek van $ 33 miljoen deur Larson Realty Group vir die herontwikkeling van die ou Tiger Stadium -terrein goedgekeur deur die Economic Development Corporation van Detroit. Ontwikkelingsplanne bevat 'n vierverdiepinggebou langs Michiganlaan met ongeveer 30 000 vierkante meter (2,800 m) kleinhandelruimte en 102 huureenhede vir woonhuise, elk gemiddeld 74 vierkante meter. Langs Trumbulllaan is 24 dorpshuise te koop beplan. Die hoofkwartier van die Police Athletic League (PAL) in Detroit sal na die perseel verhuis en die veld onderhou. PAL sou sy nuwe hoofkwartier en verwante fasiliteite aan die westelike en noordelike rand van die terrein bou, terwyl die historiese speelveld vir jeugsport, insluitend bofbal en hoërskool, behou word.    Die bou van die projek het in Junie 2016 begin. 
In 2018 is die Corner Ballpark op die terrein geopen. 
Die stadion is in die 1980 -rolprent te sien Raging Bull waar dit die plek was van twee van Jake LaMotta se kampioenskapbokswedstryde. 
Dit is uitgebeeld in Disney se bekroonde Tiger Town, 'n 1983-bofbalfilm wat gemaak is vir die televisie, geskryf en geregisseer deur die inwoner van Detroit, Alan Shapiro, met Roy Scheider, Sparky Anderson, Ernie Harwell en Mary Wilson.  Dit is ook gesien in Renaissance Man en Hardebal.  
In die somer van 2000, die HBO -fliek 61* is in die Tiger Stadium verfilm. Die film het die pogings van die spanmaats van New York Yankees, Mickey Mantle en Roger Maris, gedurende die seisoen 1961 gedramatiseer om mede-Yankee Babe Ruth se rekord van 60 jaar tuis te breek. Vir die film is rekenaargegenereerde visuele effekte gebruik om Tiger Stadium te laat lyk Yankee -stadion in 1961. Yankee -stadion word aan die einde van die film in die akteurskrediete gelys as gespeel deur Tiger Stadium.  
Gedurende die laaste dae waarin 'n deel van die Tiger -stadion nog gestaan ​​het, was tonele vir die film Maak die Ier dood, wat gebruik is om die Cleveland -stadion uit te beeld, is op die stadion geskiet. 
Die vlieënier van die HBO -reeks Hung die stadion se afbreek in die openingstoneel. 
Antieke Mosaïese vasvra: antwoorde
Hoe het u met die antieke mosaïekvasvra, 2015, gekom? Het u al die antwoorde gevind? Het jy hulle afgerits, in jou kop gekrap of op die internet gesoek? Sommige was maklik, sommige 'n bietjie meer uitdagend – Ek wou regtig daardie ou mosaïekbreinselle tot hul uiterste stoot! Laat ons dus sien hoe goed u dit gedoen het: Hier is die antieke mosaïekvasvrae in kursief en die antwoorde op mosaïekvasvra vetgedruk:
a) 'n voorloper van Galla Placidia se mausoleum in Ravenna?
b) 'n detail van 'n melaatseslagoffer?
c) 'n Luiperdkolletjie?
c) 'n Luiperd se plek.
Luiperd verslind sy prooi, Delphi, Griekeland. Foto: Helen Miles Mosaics
2. 'n Groot bosagtige baard, hangende wenkbroue en 'n bedaarde uitdrukking nadat jy te lank in die speelgoedafdeling 'n sintetiese vesel gedra het, lyk soos Kersvader, maar watter ou god is dit werklik?
Die god met die bosagtige baard is Oceanus, die riviergod.
Oceanus, River God. El Jem Museum, Tunisië. Foto: www.destoop.com
3. Hoeveel ou weergawes is daar van die Unswept Floor Mosaic?
Die antwoord is: vier. Hulle kan gevind word by a) die Vatikaanmuseum, Rome b) Aquileia, Italië c) Chateau de Boudry, Switserland d) die Bardo -museum, Tunisië.
Ongeveerde vloermosaïek, Bardo Museum, Tunisië. Foto: Claire Murphy, Flickr.
4. Waar sou u 'n seldsame Romeinse voorstelling van 'n kameelperd vind?
Die uitbeelding van 'n kameelperd kan gesien word in die Lod Mosaic, Israel.
Kameelperd in die middel van die Lod Mosaic. Foto: Helen Miles Mosaics
5. Watter reeks antieke mosaïeke is op die laaste minuut gered voordat vloedwater hulle verswelg het?
Die Zeugma Mosaics is bedreig deur 'n dam oorkant die Eufraat en word nou in Gazientep, Turkye, gehuisves.
'N Mosaïekpaneel, die Zeugma Mosaic Museum, Turkye. Foto: Helen Miles Mosaics.
6. Noem hierdie drie algemene mosaïekpatrone:
Tuimelstene detail, Palazzo Massimo Museum, Rome. Foto: Helen Miles Mosaics
b) Guilloche met twee stringe
Lod Mosaic, grensdetai. Foto: Helen Miles Mosaics
7. Die onderstaande mosaïekpaneel behoort tot 'n reeks uit Qasr Libië, wat ook 'n beeld bevat van een van die sewe wonders van die antieke wêreld. Watter een?
Een van die sewe wonders van die antieke wêreld wat in die Qasr Libië -reeks getoon word, is die vuurtoring van Alexandrië.
Alexanderia -vuurtoring, Qasr Libië. Foto: www.commons.wikimedia.org
8. Waar sou u die vrou vind as die Mona Lisa van antieke mosaïek?
Die 'Mona Lisa ' van Galilea (hieronder) is deel van 'n 4de eeuse Romeinse mosaïekvloer wat in Sepphoris in die sentrale Galilea -streek van die hedendaagse Israel gevind word.
'Mona Lisa ', Stad Sepphoris, antieke Palestina.
9. Hier is 'n perd met 'n gestreepte trui. Waar sou u 'n ware antieke mosaïek -sebra sien lei deur 'n swart man?
Die ware sebra wat deur 'n swart man gelei word, kom van Shanliurfa (antieke Edessa) in Oos -Turkye.
Man wat sebra lei. Shanliurfa, Turkye. Foto: Pasqale Sorrentino, www.archive.archeology.org
10. Skepe, graanhandelaars en moontlik 'n man met tandpyn en wat het hulle in gemeen?
Mosaïese van al hierdie dinge, insluitend 'n man wat in sy oop mond wys, kan gevind word by die ou hawe van Ostia Antica.
Skipdetails, Ostia Antica, Italië. Foto: www.wikimedia.commons.org
11. Nie ketchup nie en nie mayonnaise nie. Watter gewilde sous word in Pompeii in mosaïekvorm uitgebeeld?
Die sous is garum, 'n gegiste vissous.
Garum sous mosaïek, Pompeii.
12. Watter keiserpaleis vorm na raming 80 miljoen stukke van 250 vierkante meter?
Die Groot Paleis van Konstantinopel wat in die tyd van keiser Justinianus I gebou is in wat nou die groot paleis -mosaïekmuseum van Istanbul is.
Great Palace Mosaic Museum, Istanbul. Foto: Helen Miles Mosaics
13. 'n Koue bodem en 'n koel soen. Na watter antieke mosaïek verwys dit?
Dit verwys na die mosaïek van Aeneas en Dido in die Low Ham Roman Villa, Somerset, VK.
Low Ham -mosaïek, Somerset, Verenigde Koninkryk. Foto: www.de.academic.ru
14. 'n Pragtig naakte Alexander die Grote word in Pella, Griekeland, in klippies gelewer, langs watter wilde dier a) 'n luiperd b) 'n leeu c) 'n jagluiperd?
Alexander die Grote ry op 'n jagluiperd.
Alexander ry op 'n jagluiperd, Pella, Griekeland. Foto: Helen Miles Mosaics
15. Daar is baie antieke mosaïeke van jaghonde, maar waar sou u dit in 'n landboutoneel sien?
Die hond in 'n landboutoneel is hierdie een in die Bardo -museum, Tunisië, en kyk hoe sy meester in die veld werk.
Bardo Museum, Tunisië. Vasgemaakte hond en werker.
16. Die Romeine wou graag wilde diere doodmaak. Leeus, tiere, varke, hase en bere word algemeen in antieke mosaïeke uitgebeeld, maar waar sou u 'n trots van volstruise in die arena sien?
Die mosaïek van volstruise in die arena kan gesien word in die Bardo -museum, Tunisië.
Volstruise in die arena. Bardo Museum, Tunisië. Foto: www.romanartlover.tripod.com
17. 'n Onwaarskynlike kombinasie. 'N Man wat vermoedelik Alexander die Grote is, ontmoet wie op die vloer van 'n Israeliese sinagoge?
Alexander die Grote ontmoet die Joodse hoëpriester van Jerusalem in die sinagoge -mosaïek van die 5de eeu in Huqoq, Israel.
'N Vermeende Alexander die Grote in Huqoq, Israel. Foto: Jim Haberman.
18. Dit is alombekend dat 'n mens nie die gode wil oorsteek nie, maar watter mozaïekgedeelte is alreeds duidelik?
Die kruisoog is die 2de eeuse genie van die jaar, die Nasionale Argeologiese Museum, Madrid.
Gekruiste oë, Madrid Archeological Museum. Foto: Rafael_dp op Flickr.
19. Watter ou stad wat vroeër as die middelpunt van die wêreld beskou is, word op die kaart van Madaba in Jordanië getoon?
Die ancdie stad wat op die kaart van Madaba uitgebeeld word, is Jerusalem.
20. Close -ups. Kan u hierdie beroemde antieke mosaïek aan hierdie besonderhede identifiseer?
Die close -ups bestaan ​​uit: a) Padda op 'n lelieblok, Nilotiese mosaïek, Archeologiese museum van Napels, Italië.
Padda op 'n lelieblok, Napels Argeologiese Museum. Foto: Helen Miles Mosaics
b) Die groot visse in die Lod -mosaïek, Israel.
Groot vis, Lod Mosaic. Foto: Helen Miles Mosaics
c) The God Pan, Palazzo Massimo Museum, Rome, Italië.
Pan God, Palazzo Massimo Museum, Rome. Foto: Helen Miles Mosaics
VIND en identifiseer 'n antieke mosaïek met 'n voël (miskien selfs 'n patrys) langs (maar nie in) 'n peerboom nie.
Het jy dit gekry? Dit is die mosaïek, maar hoe hard ek ookal, ek vind dit skynbaar nie waar dit vandaan kom nie. Help asb!
DIONYSUS IN DIE OOSTE (OPSOMMING)
Hierdie bladsy beskryf die avonture in die Ooste: Egipte en Libië, Sirië en Phoinikia, Frygië en Anatolië en die verre dele van Indië.
Dionysos is deur die Grieke nou geïdentifiseer met 'n aantal Oosterse plantegode: Egiptiese Osiris, Fenisiese Tammuz, Arabiese Orotalt, Frygiese Sabazios en die plantegroei van die Indiërs.
Sy geboorteplek, Mount Nysa, word op dieselfde manier geïdentifiseer met 'n aantal oostelike heilige berge in Fenisië, Egipte, Arabië en Indië.
Die Grieke het 'n aantal mites gehad wat die bande tussen hierdie gode verduidelik en het mites van vreemde oorsprong in die Dionysiese sage aangeneem.
Vir meer inligting, sien Dionysus geïdentifiseer met vreemde gode
(Sabazios, Tammuz, Osiris, Orotalt, Indiese god)
Vir MYTE van Dionysos-Sabazios in Frigië sien:
(1) Dionysus Onder leiding van Rhea-Cybele (Frigiese moedergodin)
(2) Dionysus Guns: Midas (Frigiese koning)
(3) Die Amasone -oorlog van Dionysus
II. DIONYSOS-TAMMUZ (PHENICIA)
Vir MITE van Dionysos-Tammuz in Fenisië, sien:
(1) Geboorteplek van Mount Nysa van Dionysus (Fenisiese Mt Nysa)
(2) The Sanderings of Dionysus in Sirië
(3) Dionysus hou van: Beroe (Tammuz en Astarte)
(4) Dionysus Wrath: Lycurgus (soms in Fenicië)
III. DIONYSOS-OROTALT (ARABIË)
Vir MYTE van Dionysos-Orotalt in Arabië sien:
(1) Geboorteplek van Mount Nysa van Dionysus (Arabiese Mt Nysa)
IV. DIONYSOS-OSIRIS (EGIPTE)
Vir MITE van Dionysos-Orotalt in Egipte, sien:
(1) Geboorteplek van Mount Nysa van Dionysus (Egiptiese Mt Nysa)
(2) The Wanderings of Dionysus in Egipte (stigter van Oracle of Ammon)
(3) Dionysos en die reuse -tyfoe (skuil in Eygpt vermom as 'n bok)
V. DIONYSOS-INDIESE GOD (INDIA)
Euripides, Bacchae 14 e.v. (trans. Buckley) (Griekse tragedie C5de v.C.):
& quotI [Dionysos] het die ryk lande van die Lydiërs en Frigiërs, die songetrapte vlaktes van die Perse en die Baktriese mure verlaat en oor die winterland van die Mede gegaan, en geseënde Arabië en die hele Asië [Anatolië] ] wat langs die kus van die soutsee lê met sy pragtig toringde stede vol Hellenes en barbare wat saam gemeng is en ek het eers by hierdie Hellene-stad [Thebe] gekom, nadat ek al die ander lande [van die Ooste] laat dans en my geheime (telete) daar gevestig, sodat ek 'n godheid onder die mense kan wees. & quot
Cicero, De Natura Deorum 3. 21-23 (trans. Rackham) (Romeinse retorikus C1st B.C.):
& quot Die vader van die derde [god wat deur die Grieke met Dionysos geïdentifiseer is, die Frygiese Sabazios] is Cabirus, daar word gesê dat hy koning oor Asië was, en dat die Sabazia ter ere van hom ingestel is. & quot
WANDERINGS OF DIONYSUS IN EGYPT & amp SYRIA
I. WANDERINGS IN AIGYPTOS & amp SYRIA
Pseudo-Apollodorus, Bibliotheca 2. 29 (vert. Aldrich) (Griekse mitograaf C2nd AD):
Nadat Hera hom [Dionysos, nadat hy eers volwassenheid bereik het, waansin toegedien het], dwaal hy oor Aigyptos (Egipte) en Sirië. Die Aigiptiese koning Proteus het hom eers verwelkom. & Quot
Die tweede [god wat deur die Grieke met Dionysos geïdentifiseer is] is die een van die Nyl-hy [die Egiptiese Osiris] is die legendariese moordenaar van Nysa. & quot
Sien die waansin van Dionysus vir die mite van die god se waansin
Vergelyk Proteus van Egipte met die Argive Proitos in Dionysus Wrath: the Proetides
II. STIG DIE TEMPEL VAN ZEUS AMMON
Pseudo-Hyginus, Fabulae 133 (vert. Grant) (Romeinse mitograaf C2nd AD):
& quot; Toe Liber [Dionysos] in Indië op soek was na water, en dit nie reggekry het nie, het ram gesê dat hy skielik uit die grond gekom het, en met hierdie as gids het hy water gevind. Daarom het hy Jove [Zeus] gevra om die ram tussen die sterre te sit, en tot vandag toe word dit die equinoctial ram genoem. Boonop het hy op die plek waar hy water gevind het, 'n tempel opgerig wat hy die tempel van Jove [Zeus] Ammon genoem het. & Quot
& quotDorpe en hul stigters. . . Liber [Dionysos] in Indië, stig Hammon [in Libië met sy beroemde orakel van die ram-geteisterde god Zeus-Ammon]. & Quot
& quotHermippus sê dat destyds toe Liber [Dionysos] Afrika aanval, hy met sy leër na die plek Ammodes gekom het uit die groot hoeveelhede sand. Hy was in groot gevaar, aangesien hy sien dat hy moet vorder, en 'n bykomende probleem was die groot skaarste aan water. Die leër was amper op die punt van uitputting, en die manne het gewonder wat om te doen, toe 'n sekere ram, wat uitmekaar dwaal, toevallig naby die soldate kom. Toe dit hulle sien, was dit veilig om te vlieg. Die soldate wat dit egter gesien het, alhoewel hulle moeilik vorder, onderdruk deur die sand en hitte, jaag, asof hulle buit uit die vlamme soek, en volg dit na die plek wat uit die tempel van Jove Hammon vernoem is [ Zeus Ammon] later daar gestig. Toe hulle daar aankom, was die ram wat hulle gevolg het, nêrens te sien nie, maar wat meer te wense was, het hulle 'n oorvloedige watertoevoer gekry en, verfrissend van liggaam, dit onmiddellik by Liber aangemeld. In vreugde het hy sy leër na daardie plek gelei en 'n tempel vir Jove Hammon gestig en 'n standbeeld daar gevorm met die horings van 'n ram. Hy het die ram so tussen die sterrebeelde geplaas dat wanneer die son in daardie teken sou wees, alle groeiende dinge verfris sou word, gebeur dit in die lente, omdat die vlug van die ram die leër van Liber verkwik het. Hy wou dit ook hê om die hoof van die twaalf tekens te wees, want die ram was die beste leier van sy leër.
Maar Leon, wat oor Egiptiese aangeleenthede geskryf het, praat oor die standbeeld van Hammon soos volg. Toe Liber [Dionysos, miskien hier Osiris] heers oor Eygpt en die ander lande, en na bewering alle kunste aan die mensdom voorgestel het, het 'n sekere Hammon uit Afrika gekom en 'n groot trop skape na hom gebring om dit makliker te geniet sy guns en word die eerste uitvinder van iets genoem. En vanweë sy vriendelikheid word daar vermoed dat Liber hom die land teenoor Egiptiese Thebe gegee het. Gevolglik maak diegene wat standbeelde van Hammon maak dit met gehoornde koppe, sodat mans kan onthou dat hy eers die gebruik van kuddes getoon het. Diegene wat egter die geskenk aan Liber wou toewys, soos nie van Hammon gevra is nie, maar vrywillig na hom gebring het, maak die horingbeelde vir Liber en sê dat ter herdenking die ram onder die sterrebeelde geplaas is. & Quot
N.B. Griekse legendes oor die stigting van die tempel van Ammon in Libië is almal ouer as Alexander die Grote. Lacantus Placitus (op Statius ' Thebaid 3.476) sê Dionysos het die tempel gestig by sy terugkeer uit Indië.
Dionysus ry leeu, Grieks-Romeinse mosaïek van Thysdrus C2nd AD, El Djem Argeologiese Museum
DIONYSUS en die REUS TIPOEUS
Antoninus Liberalis, Metamorphoses 28 (trans. Celoria) (Griekse mitograaf C2nd AD):
& quotTyphon. . . het 'n drang gevoel om die heerskappy van Zeus toe te neem en nie een van die gode kon hom weerstaan ​​terwyl hy aanval nie. In paniek vlug hulle na Aigyptos (Egipte), almal behalwe Athena en Zeus, wat alleen oorgebly het. Typhon het agter hulle gejag, op hul spoor. Toe hulle vlug, het hulle hulself in afwagting in diervorme verander.
Apollon het 'n valk geword [die Egiptiese god Horus], Hermes an ibis [Egyptian Thoth]. . . Dionysos het die vorm aangeneem van 'n bok [die Egiptiese god Osiris of Arsaphes]. . . [ens.] & quot
Ovidius, Metamorfose 5. 319 ev (trans. Melville) (Romeinse epos C1st B.C. tot C1st A.D.):
& quotTyphoeus, wat uit die laagste dieptes van die aarde uitgegaan het, het skrik in daardie hemelse harte getref, en hulle het almal hul rug gedraai en gevlug, totdat hulle toevlug gevind het by Aegyptus en die sewemondige Nilus. . . Typhoeus Terrigena (Earthborn) het hulle selfs daar agtervolg en die gode het hulself in valse vorms verberg & lsquo En Juppiter [Zeus] het 'n ram geword. . . en so vandag word 'n groot Libiese Ammon '[Zeus-Ammon] getoon met krulhorings. Delius [Apollon] skuil as 'n raaf [die Egiptiese god Horus], Semeleia [Dionysos] as 'n bok [die Egiptiese god Osiris of Arsaphes], Phoebe [Artemis] 'n kat [egiptiese Bastet]. . . [ens.] & rsquo & quot
Valerius Flaccus, Argonautica 4. 235 ev (trans. Mozley) (Romeinse epos C1st A.D.):
& quotTyphoeus, wat daarop roem dat die koninkryk van die hemel en die sterre reeds gewen is, was bedroef dat Bacchus [Dionysos] in die wa [van 'n strydwa] en Pallas, die voorste van die gode, en 'n meisjeslange [Athena's aegis] hom konfronteer . & quot
Suidas s.v. Osiris (trans. Suda On Line) (Bisantynse Griekse leksikon C10de n.C.):
Osiris: Sommige sê dat hy Dionysos was, ander sê 'n ander een wat deur die daimon Typhon [Set] gesny is en 'n groot hartseer vir die Egiptenare geword het, en hulle het die herinnering aan sy ontbinding vir altyd bewaar. & quot
In Nonnus Dionysiaca die verwoesting van Typhoeus kom voor in die tyd van Kadmos se reis na Griekeland (Kadmos was die grootvader van Dionysos), en so lank voor die geboorte van die god.
Sien TYPHOEUS vir meer inligting oor hierdie reus
DIONYSUS GEMEENT DEUR RHEA-CYBELE
Euripides impliseer dat Dionysos deur die groot Frygiese moedergodin Kybele gelei is in die rites van die orgie.
Euripides, Bacchae 45 e.v. (trans. Buckley) (Griekse tragedie C5de v.C.):
& quot [Dionysos:] 'Julle vroue wat Tmolos verlaat het, die skans van Lydia, my heilige orkes [van Bakkhai], wat ek uit die barbare as assistente en metgeselle na my toe gebring het, neem julle tromme, inheemse instrumente van die stad van die Frygiërs, die uitvinding van moeder Rhea en myself. & quot
Euripides, Bacchae 70 e.v.:
& quotChorus van Bakkhai: Uit die land Asië, nadat ek die heilige Tmolos verlaat het, tree ek vinnig op vir Bromios. . . vier die god Bakkhos. . . Welgeluksalig is hy wat gelukkig is en die ritusse van die gode ken. . . en wat die geheimenisse van die grootmoeder Kybele vereer en die thyrsos swaai, versier met klimop, Dionysos bedien. & quot
Euripides, Bacchae 120 e.v.:
Die Korybantes [van Kybele] met 'n driedubbele helm het hierdie sirkel [die castanet] vir my in hul grotte uitgevind, bedek met uitgerekte velle en in hul opgewonde vreugde het hulle dit vermeng met die soetstemmige asem van Frygiese pype en dit aan moeder Rhea oorhandig , weerklinkend van die lieflike liedere van die Bakkhai in die omgewing, het Satyroi -raving die rituele van die moedergodin vervul, en hulle het dit by die danse van die tweejaarlikse feeste gevoeg (trieteris), waarin Dionysos verheug is. & quot
Hy het [Dionysos in sy jeug] na Kybela [Rhea] in Frigië gegaan. Daar is hy gesuiwer deur Rhea [van die waansin wat Hera hom toegedien het] en het hy die mistieke inwydingsritusse geleer, waarna hy van haar sy uitrusting ontvang het en gretig deur Thrake vertrek het. & Quot [N.B. Apollodorus vat waarskynlik die verslag van Euripides op.]
Die geograaf Strabo sê ook dat Dionysos die rituele van die Orgia van Kybele ontvang het, met verwysing na sowel Pindar as Euripides, Bacchae.
Strabo, Aardrykskunde 10. 3. 13 (trans. Jones) (Griekse geograaf C1st BC to C1st AD):
Wanneer Pindaros, in die dithyramb wat met hierdie woorde begin, & lsquo In vroeër tye het die lê van die dithirambs wat lank uitgerek is, marsjeer, & rsquo noem die gesange gesing ter ere van Dionysos, beide die ou en die latere, en dan, verby van hierdie, sê, & lsquoOm die voorspel in u eer uit te voer, Megale Meter (Grootmoeder), is die warrel van simbale op hande, en onder hulle ook die geklingel van kastanjes en die fakkel wat onder die bruin dennebome brand, Hy getuig van die algemene verhouding tussen die rites wat tydens die aanbidding van Dionysos onder die Grieke en die aanbidding van die Meter Theon (Moeder van die Gode) [Kybele] onder die Frygiërs uitgestal is, want hy maak hierdie rite baie na aan hom mekaar.
En Euripides doen dieselfde in sy Bakkhai, met verwysing na die Lydiaanse gebruike op dieselfde tyd met dié van Frygië, vanweë hul ooreenkoms: & lsquo Maar julle wat die berg Tmolos, die vesting van Lydia, my groep [Dionysos] verlaat het, vroue wat ek uit die land van barbare gebring het as my assistente en reisgenote, verhef die tamboeryne inheems in die Frygiese stede, uitvindings van my en moeder Rhea. & rsquo
En nogmaals, gelukkig is hy wat, blese mens, wat in die mistieke rites begin is, rein in sy lewe, [teks ontbreek] wat die regverdige Orgia (Orgies) van die grootmoeder Kybele bewaar en die thyrsos op die hoogte swaai en krans maak met klimop, aanbid Dionysos. Kom, julle Bakkhai, kom, julle Bakkhai, bring Bromios, god, die kind van God, af van die Frygiese berge na die breë snelweë van Griekeland. & Rsquo
En weer, . . . En die Korybantes met 'n drieluik kuif het in hierdie grotte hierdie uitgedekte sirkel [die tamboeryn] uitgevind en sy Bakkhiese feestelikheid met die hoë, soet klinkende asem van Frygiese fluite uitgedun, en in Rhea se hande het sy 'n dawerende geraas geplaas om die begeleiding te vergesel skreeu van die Bakkhai, en van Meter (Moeder) het Rhea woedend Satyroi dit gekry en by die koordanse van die Trieterides aangesluit, by wie Dionysos verheug is. & rsquo & quot
Tierwa van Dionysus, Grieks-Romeinse mosaïek van Thysdrus C3rd AD, Bardo National Museum
Nonnus in sy epos Dionysiaca die avonture van Dionysos beskryf, gee 'n kleurvolle weergawe van die jeug van die god wat hy by Rhea deurgebring het. 'N Paar geselekteerde gedeeltes word hier aangehaal:-
Nonnus, Dionysiaca 1. 20 e.v. (trans. Rouse) (Griekse epos C5de n.C.):
Bakkhos [Dionysos, as 'n baba] op die arm van buxom Rheia, wat die bors van die leeu-broeiende godin bedwelm leegmaak. & quot
Nonnus, Dionysiaca 9. 136 ev:
& quotSy [die jaloerse Hera] sou die seun van Zeus [Dionysos nog 'n baba in die sorg van die Thebaanse prinses Ino] vernietig het, maar Hermes het hom opgevang en na die beboste rif gebring waar Kybele gewoon het. Hera het vinnig beweeg en vinnig op sy voete uit die hoë hemel gehardloop, maar hy was voor haar en het die ewige gestalte van die eersgebore Phanes [een van die eersgebore gode] aangeneem. Hera met respek vir die oudste van die gode, gee hom plek en buig voor die glans van die bedrieglike gesig, sonder om die geleende vorm van 'n bedrog te ken. Hermes het met 'n vinniger stap as die hare oor die berggebied gegaan en die horingkind in sy arms gedra, en dit aan Rheia, leeusverpleegster, moeder van vader Zeus, gegee en hierdie paar woorde aan die godinmoeder van die grootste gesê: Ontvang, godin, 'n nuwe seun van u Zeus! Hy moet veg met die Indiane, en as hy klaar is met die aarde, sal hy in die sterrehemel kom, tot groot vreugde van die wrokende Hera! Dit is inderdaad nie gepas dat Ino verpleegster was van iemand wat Zeus gebaar het nie. Laat die moeder van Zeus oppasser wees vir Dionysos-moeder van Zeus en verpleegster van haar kleinseun! & Rsquo
Dit het gesê dat hy die hoër vorm van selfgebore Phanes uitgestel het en weer sy eie vorm aangetrek het, sodat Bakkhos 'n tweede keer in die meter se (moeder se) opvoeding kon groei.
Die godin het vir hom gesorg, en toe hy nog 'n seuntjie was, het sy hom laat ry met 'n motor wat deur ravende leeus getrek is. Binne die goddelike verwelkomende binnehof sou die struikelende Korybantes Dionysos omring met hul kinderlike dans, hulle swaarde bots en hul skilde met afwisselende staal slaan in afwisselende bewegings, om die groeiende kinderjare van Dionysos te verberg en terwyl die seuntjie luister na die kweekgeluid van die skilde het hy grootgeword onder die sorg van die Korybantes soos sy pa.
Op negejarige ouderdom het die jongman sy wild gaan jag. . . hy hou liggies omhoog gestrek, op sy skouers 'n gewaagde tier wat nie gevang is nie en in die hand bring om vir Rheia die kleintjies te wys wat hy pasgebore uit die melkerige spene van die dam geskeur het. Hy het lewendige aaklige leeus gesleep en 'n paar voet in elke hand vasgehou, het hy aan die Moeder voorgelê dat sy hulle aan haar motor kon jaag. Rheia kyk laggend van blydskap aan en bewonder die manlikheid en dapper bedrywighede van die jong Dionysos wat sy vader Kronion [Zeus] lag toe hy met verheugde oë sien hoe Iobakkhos die grimmige leeus dryf. . .
Dikwels het hy in die strydwa van die onsterflike Rheia gestaan ​​en die vloeiende leisels in sy hand van die vel gehou en die vlugtige span galopende leeus nagegaan. . . So het hy grootgeword langs Rheia, maar nog steeds 'n seuntjie in 'n gesonde jeug, bergras. & Quot
Nonnus, Dionysiaca 9. 206 e.v.:
& quot [Die apotheosed Semele spreek Hera toe:] & lsquo Sien [die baba] Dionysos in die arms van jou eie moeder [Rhea], hy lê op die koesterende arm! Die Dispenser van die ewige heelal, die eerste gesaai begin van die gode, die Allmother, het 'n verpleegster geword vir Bromios [Dionysos] wat sy vir Bakkhos die bors gegee het wat Zeus High en Mighty gesuig het! Watter Kronides het ooit geboorte gegee, watter Rheia was die verpleegster van u seuntjie? Maar hierdie Kybele [Rhea] wat jou moeder genoem word, het Zeus voortgebring en Bakkhos in dieselfde skoot gesuig! Sy het hulle albei, die seun en die vader, laat verdwyn. & Rsquo & quot
Nonnus, Dionysiaca 10. 139 ev:
& quotDionysos, op die breedtegraad van Lydia se velde, het in die jeugdige bloei gegroei, so hoog as wat hy wou, en die Euian -rat van Rheia Kybele geskud. & quot
Nonnus, Dionysiaca 12. 380 e.v.:
& quot; Aan Dionysos alleen het Rheia die ametis gegee, wat die wyndrinker van die tirannie van waansin bewaar. & quot
Nonnus, Dionysiaca 13. 470 e.v.:
Die grasland van Bakkhos, waar die wyn die eerste keer wyn vir moeder Rheia in 'n vol beker gemeng het, en die stad Kerassai genoem het, die mengsels [in Lydia]. & quot
Nonnus, Dionysiaca 34. 214 ev:
& quotVineclad Phrygia, waar Rheia woon wat in die kinderjare vir Bromios versorg het. & quot
Nonnus, Dionysiaca 45. 96 e.v.:
& quot [Dionysos] wat Rheia, die moeder van die gode, versorg het met haar koesterende melk. & quot
Ander verwysings wat tans nie hier aangehaal word oor Rhea se grootmaak van Dionysos nie: Stephanus Byzantius s.v. Mastaura.
Sien die MYTE van Rhea om 'n leër te werf vir Dionysos se Indiese veldtog:
Die Indiese oorlog van Dionysus
Vir meer inligting oor hierdie Frygiese godin, sien KYBELE
DIE AMAZON-SCITHIAN WAR OF DIONYSUS
Pausanias, beskrywing van Griekeland 7. 2. 7 (trans. Jones) (Griekse reisverhaal C2nd AD):
& quot Sommige van hulle [die Amazones] het nog steeds, toe hulle van Dionysos gevlug het, as hulpmiddels na die heiligdom [van Artemis in Efese] gekom. & quot
Seneca, Oedipus 425 ev (vert. Miller) (Romeinse tragedie C1st A.D.):
& quot Sit in u goue strydwa, u leeus met lang velle bedek, die hele kus van die Ooste het u [Dionysos] gesien, sowel hy wat drink van die Ganges [die Indiërs] as wie die ys van sneeubare Araxes [die Skythians] breek. & quot
Seneca, Hercules Furens 467 ev:
Op sy ryk stroom het Lydian Pactolus jou gedra en langs sy brandende oewers gelei die goue waters wat die Massgetan [van Thrake] wat bloed met melk in sy bekers meng, sy oorwonne boog losgemaak het en sy Getan-pyle laat vaar het van die byl-swaaiende Lycurgus het die heerskappy van Bacchus gevoel, die hewige lande van die Zalaces het dit gevoel, en die dwalende stamme wat die naburige Boreas tref, en die nasies [van Skythians] wat Maeotis se koue water spoel, en hulle op wie die Arcadiese sterrebeeld afkyk van die Zenith en die waens twee. Hy het die verstrooide Geloniërs bedwing, hy het hul arms uit die krygsmeisies [die Amazones] gewaai met 'n neerslagtige gesig wat hulle op die aarde neergeval het, die hordes van die Thermodontiaanse, hul lang pyle lankal opgegee en maenades geword het. & Quot
DIONYSUS en die pilare van Indië
Daar word gesê dat Dionysos tydens sy omswerwinge die pilare aan die einde van die aarde in Indië opgerig het. Vermoedelik was dit die wêreldpilare wat geglo word om die lug op te hou.
& quot [Dionysos] het Thrake en die hele Indië deurkruis en daar pilare opgerig. & quot
Strabo, Aardrykskunde 3. 5. 6 (trans. Jones) (Griekse geograaf C1st BC to C1st AD):
Ook in Indië is daar geen pilare nie, word gesê, óf van Herakles óf van Dionysos, en natuurlik, as daar oor sommige van die plekke gepraat of aan die Makedoniërs gewys is die pilare slegs die plekke waarin hulle 'n teken gevind het van die verhale wat vertel is oor Dionysos of van dié oor Herakles. & quot
Die Indiese oorlog van Dionysos is die sentrale tema van Nonnus se laat klassieke epos The Dionysiaca. Sy verslag oor die oorlog is te groot om hier volledig aan te haal.
Strabo, Aardrykskunde 11. 5. 5 (trans. Jones) (Griekse geograaf C1st BC to C1st AD):
Die ekspedisie van Dionysos en Herakles na die land van die Indiane lyk soos 'n mitiese verhaal van later datum. & quot
Pausanias, beskrywing van Griekeland 10. 29. 4 (trans. Jones) (Griekse reisverslag C2nd AD):
& quotDionysos was na my mening. . . die eerste wat Indië binnegeval het, en die eerste wat die rivier die Eufraat oorbrug het. Zeugma (brug) was die naam wat gegee is aan die deel van die land waar die Eufraat oorbrug is, en op die oomblik is die kabel steeds behoue ​​waarmee hy die rivier gestrek het, dit word gevleg met takke van die wingerdstok en klimop. Sowel die Grieke as die Egiptenare het baie legendes oor Dionysos. & Quot
Philostratus, Lewe van Apollonius van Tyana 2. 33 (vert. Conybeare) (Griekse biografie C1e tot 2e n.C.):
Dit hou in elk geval verband met dat Herakles van Egipte en Dionysos nadat hulle die Indiese volk met hul arms oorval het, oorlogsmotors gebou het en probeer het om die plek in te neem, maar die wyses [Brahmane], in plaas daarvan om die veld teen hulle te neem , lê stil en passief, soos dit vir die vyand lyk, maar sodra laasgenoemde nader kom, word hulle verdryf deur vuurpyle en donderweer wat skuins van bo af gegooi en op hul wapenrusting geval het. & quot
Philostratus, Lewe van Apollonius van Tyana 2. 6-10:
& quotNou stem die Hellenes nie saam met die Indiane en die Indiërs onderling oor hierdie Dionysos [die wyngod wat in Indië aanbid is] nie. Ons verklaar dat die Theban Dionysos 'n ekspedisie na Indië gemaak het in die rol van soldaat en soldaat, en ons baseer ons argumente onder meer op die offer in Delphoi, wat in die skatkamers daar bewaar word. En dit is 'n skyf van Indiese silwer met die opskrif: & lsquoDionysos, die seun van Semele en van Zeus, van die mans van Indië tot by die Apollon van Delphoi. & Rsquo & quot
Philostratus, Lewe van Apollonius van Tyana 3. 13:
Nou is die heuwel [in Indië] waarvan die kruin bewoon word deur die wyses [Brahmane], volgens die berig van ons reisigers, ongeveer dieselfde hoogte as die Akropolis van Athene en dit styg: reguit uit die vlakte sy natuurlike posisie beskerm dit ewe goed teen aanvalle, want die rots omring dit aan alle kante. Op baie dele van hierdie rots sien jy spore van gesplete voete en buitelyne van baard en van gesigte, en hier en daar indrukke van rug soos van persone wat gegly het-en afgerol het. Want hulle sê dat Dionysos, toe hy saam met Herakles die plek wou bestorm, die panes beveel om dit aan te val, met die gedagte dat hulle sterk genoeg sou wees om dit deur 'n aanval aan te pak, maar dat hulle deur die wyses getref is en eenkant toe geval het. , en nog een, nog een en die rotse as't ware het die afdruk geneem van die verskillende posture waarin hulle geval het en misluk het. & quot
Pseudo-Hyginus, Fabulae 131 (vert. Grant) (Romeinse mitograaf C2nd AD):
Toe Liber [Dionysos] sy leër na Indië lei, het hy die gesag oor sy Thebaanse koninkryk aan sy verpleegster Nysus [Seilenos] gegee totdat hy moes terugkom. Maar nadat Liber daarvandaan teruggekeer het, was Nysus nie bereid om die koninkryk op te gee nie. & Quot
In die tyd toe Vader Liber [Dionysos] sy leër na Indië lei, dwaal Silenus weg Midas vermaak hom mildelik en gee hom 'n gids om hom na Liber se [Dionysos '] geselskap te lei. & quot
Ovidius, Metamorfose 4. 20 e.v. (trans. Melville) (Romeinse epos C1st B.C. tot C1st A.D.):
U [Dionysos] hou die Ooste in gedagte, selfs die verste lande waar Ganges die skemer Indië water. "
Ovidius, Metamorfose 4. 605 ev:
& quot [Dionysos] veroweraar van Indië. & quot
Seneca, Oedipus 112 ev (vert. Miller) (Romeinse tragedie C1st A.D.):
& quotVernietiging voed, O Bacchus, op daardie soldaat van u [die Thebaanse volk], u kamerade na die verste Indië, wat dit gewaag het om op die oostelike vlaktes te ry en u baniere aan die eerste rand van die wêreld te plant. Die Arabiere, met hul kaneelboorde, sien hulle, en vlugtende ruiters, die rug van die verraderlike Partiërs, om gevrees te word vir hul vlieënde skagte wat hulle deurboor na die oewer van die rooi see [die Indiese Oseaan], waarvandaan Phoebus [Helios die son] onthul sy opkomende balke, maak die poorte van die dag oop en met naaste fakkel word die naakte Indiërs donkerder. & quot
Seneca, Oedipus 425 ev:
& quot Sit in u goue strydwa, u leeus met lang velle bedek, die hele kus van die Ooste het u [Dionysos] gesien, sowel hy wat drink van die Ganges [die Indiërs] as wie die ys van sneeubare Arabiere [die Skythe] breek. & quot
Seneca, Phaedra 753 ev:
& quotThou, Bacchus [Dionysos], uit thyrsusdraende Indië, met ongeslypte slotte, ewig jonk, jy wat tiere bang maak met jou wingerdbedekte spies en met 'n tulband wat jou horing en gegraveerde kop bind. & quot
Plinius die Ouere, Natuurgeskiedenis 4. 39 (vert. Rackham) (Romeinse ensiklopedie C1e n.C.):
& quot [Alexander die Grote] het selfs in die spore van Vader Liber [Dionysos] en van Hercules rondgeswerf en Indië verower. & quot
Plinius die Ouere, Natuurgeskiedenis 6. 59:
Van die tyd van Vader Liber [Dionysos] tot Alexandrus die Grote [verowering van Indië] word 153 konings van Indië getel in 'n tydperk van 6451 jaar en drie maande. & quot
Nonnus stel die oorlog bekend in sy epos die Dionysiaca met Zeus wat 'n boodskap aan Rhea stuur en Dionysos beveel om leërs bymekaar te maak vir 'n Indiese oorlog. Met die hulp van Rhea versamel hy dan sy leërs. Die inleidende gedeeltes word hier aangehaal:-
Nonnus, Dionysiaca 12. 394 - 13. 18 (vert. Rouse) (Griekse epos C5de A.D.):
Na die onthulling van sy [Dionysos] soet vrugte [wyn wat die jong god onlangs ontdek het], het Dionysos trots die grot van die Kybeleid -godin Rheia [sy pleegmoeder] binnegegaan, trosse druiwe in sy blommeliefde hand gewaai en Maionia die nagmaal geleer. van sy feesmaal. Vader Zeus het Iris na die goddelike sale van Rheia gestuur om wakethefray Dionysos in kennis te stel dat hy met sy wraak -thyrsus uit Asië die trotse wedloop van Indiërs moet verdryf sonder om geregtigheid te leer. . .
Rheia Allmother het dadelik haar boodskapper gestuur om die gasheer, Pyrrhikhos [een van die Korybantes], die danser voor haar minnaar, te versamel om die oorlog van Lyaios onder die arms te kondig. Pyrrhikhos, wat 'n gevarieerde leër vir Dionysos versamel het, het al die nedersettings van die ewige woord gesoek [werf 'n wonderlike leër vir Dionysos se veldtogte]. & Quot
Nonnus, Dionysiaca 14. 1 e.v.:
En toe [terwyl die leërs van Dionysos om haar paleis in Frigië bymekaargekom het] het die ritsskoene Rheia die harige nekke van haar leeus langs hul hoë krip gestop. Sy lig haar windvoet om met die wind te hardloop en roei met haar skoene deur die lugruimtes. So soos 'n vleuel of 'n gedagte, het sy die uitspansel na suid, na noord, na wes, na die draaipunt van dagbreek, deur die goddelike bataljons vir Lyaios versamel: 'n allesomvattende dagvaarding word vir bome en riviere gebel, een oproep vir Neiades en Hadryades, die troepe van die bos. Al die goddelike geslagte het die dagvaarding van Kybele gehoor, en hulle het van alle kante saamgekom.Van die hoë hemel na die Lydiaanse land het Rheia met 'n foutlose voet omhoog gegaan, en met die terugkeer het die mistieke fakkel in die nag weer opgehit en die lug 'n tweede keer met Mygdonian [Lydian] vuur opgewarm. [Sy ontbied die Kabeiroi, die Daktyloi, die Telkhines, Pholos, Kheiron, die Kyklopes, Panes, Kentauroi, Nymphai ens.] & Quot
Phoenix, in antieke Egipte en in die klassieke oudheid, 'n wonderlike voël wat verband hou met die aanbidding van die son. Daar word gesê dat die Egiptiese feniks so groot soos 'n arend was, met 'n skarlakenrooi en goue vere en 'n melodieuse kreet. Slegs een feniks het te alle tye bestaan, en dit was baie lank-geen ou gesag het dit 'n lewensduur van minder as 500 jaar gegee nie. Toe sy einde nader kom, het die feniks 'n nes gemaak van aromatiese takke en speserye, dit aan die brand gesteek en in die vlamme verteer. Uit die vuurstok het wonderbaarlik 'n nuwe feniks ontstaan, wat, nadat hy die vader se as in 'n mirre -eier gebalsem het, met die as na Heliopolis ("Stad van die son") in Egipte gevlieg het, waar dit op die altaar in die tempel van die Egiptiese son van die son, Re. 'N Variant van die verhaal laat die sterwende feniks na Heliopolis vlieg en homself in die altaarvuur ​​inslaan, waaruit die jong feniks toe opstaan.
Die Egiptenare het die feniks met onsterflikheid vereenselwig, en dat simboliek in die laat oudheid 'n wydverspreide aantrekkingskrag gehad het. Die feniks is vergelyk met die ewige Rome, en dit verskyn op die munt van die laat Romeinse Ryk as 'n simbool van die Ewige Stad. Dit is ook wyd geïnterpreteer as 'n allegorie van opstanding en lewe na die dood - idees wat ook 'n beroep op die opkomende Christendom gehad het.
In die Islamitiese mitologie is die feniks geïdentifiseer met die ʿAnqāʾ (Persies: sīmorgh), 'n enorme geheimsinnige voël (waarskynlik 'n reier) wat oorspronklik deur God geskep is met alle volmaakthede, maar daarna 'n plaag geword het en doodgemaak is.
Pannekoeke en piesangs: Die verhaal van 'Sambo's', 'The' Racist 'Restaurant Chain America Once Loved
Nie lank gelede nie, het Sambo's 1 117 plekke in 47 state gehad - en 'n reputasie dat hy rassistiese ikonografie saam met sy ontbyt gedryf het.
Jim Heimann -versameling/Getty
As u ouer as 45 is, weet u miskien vaagweg wat ek u gaan vertel.
As u jonger is, sal u redelik verbaas wees.
Hoe dan ook, dit sou onmoontlik wees om te glo as dit nie 100 persent waar was nie.
Nie lank gelede nie, net hier in Amerika, was daar 'n restaurant genaamd Sambo's. Dit is Sambo: soos in, die rassistiese beswaddering vir 'n lojale en tevrede swart dienaar. Of Sambo: soos in, Die verhaal van Little Black Sambo-die omstrede kinderboek uit 1899 deur Helen Bannerman oor 'n donkerkleurige Suid-Indiese seuntjie wat uiteindelik as 'n teken van swart "kieskeurige" stereotipes beskou word.
En ver van om die verband met Bannerman se boek, Sambo's, te verminder dit gespeel het. Die oorspronklike gelukbringer van die restaurant was-jy raai seker-'n donkerkleurige Suid-Indiese seuntjie.
O, en het ek genoem dat daar nie net een Sambo's was nie? Daar was eintlik 1117 van hulle. In 47 state.
En daar is vandag nog een oor.
Dit is eintlik waar ek nou is - by die oorspronklike Sambo's in Santa Barbara, Kalifornië. Die wind waai van die Stille Oseaan af. Die kollegiale bedieners is besig om rond te loop. Ek sit by dieselfde grys formica -toonbank as waar geslagte Santa Barbarans gesit het, en eet dieselfde beroemde donsige pannekoeke wat hulle geëet het. En net bokant my is dieselfde muurskildery van oranje teëls van die vrolike klein halfnaakte Sambo wat oor die kortstondige kombuis gehang het sedert Sambo sy deure vir die eerste keer op 17 Junie 1957 oopgemaak het.
Dit is nie die enigste teken van Sambo se ongewone verlede wat nog in hierdie restaurant bly hang nie.
Ek het na Santa Barbara gekom om self te gaan kyk, want soms is dit nie genoeg om oor 'n verskynsel soos Sambo op die internet te lees nie. Die verhaal van Sambo's is een van die ongelooflikste sages-in die letterlike, jy gaan dit nie in hierdie sin van die woord glo nie-in die geskiedenis van Amerikaanse restaurante. Dit het alles. Bootstraps besigheidsvernuf. Meteoriese sukses. Skielike, katastrofiese mislukking. 'N Laat herlewing in die gesin. En 'n koningsgrootte rasse-omstredenheid om alles te kroon.
Sam Battistone Sr. en Newell Bohnett wou nie die pot roer toe hulle Sambo's stig nie. Battistone Sr., die seun van steenkoolmyn Italiaanse immigrante, bedryf al byna twee dekades 'n klein eetplek genaamd Sammy's Grill in die sentrum van Santa Barbara. Hy het matige sukses hiermee behaal, maar hy het 'n opening in die mark gevoel: waarom nie direk voorsiening maak vir blouboordjieklante met 'n goedkoop pannekoekkoffiehuis nie? 'Wat hierdie land nodig het, is 'n goeie koppie koffie van 10 sent'-dit was die idee en slagspreuk van Battistone. Daar is 'n beperkte spyskaart: pannekoeke vir 40 sent, 'n volledige ontbyt vir $ 1,25.
Bohnett was aan boord. Nou het hulle net 'n naam nodig gehad. Iemand het 'n kombinasie voorgestel: Sam- vir Sam Battistone Sr. en –bo vir Newell Bohnett. En dit is hoe Sambo's gebore is. Tog, volgens Charles Bernstein, die skrywer van Sambo's: Slegs 'n fraksie van die aksie, Battistone en Bohnett het die naam nie net om persoonlike redes gekies nie. Hulle het dit gekies omdat hulle dit as 'n 'ideale' handelsmerk beskou het 'met 'n uitstekende promosiepotensiaal.'
En hulle het dit bevorder. Die mure van die oorspronklike Sambo's bevat trots sewe skilderye deur 'n paar plaaslike kunstenaars wat 'die avonture van Little Black Sambo' uitbeeld, en die spyskaart bevat spesiale aanbiedinge wat vernoem is na Bannerman's Papa Jumbo en Mama Mumbo.
'N Tweede plek is in 1958 in Sacramento geopen, nog vier takke in Kalifornië het in 1959 gevolg, en teen die einde van 1963 was daar 20 Sambo's aan die Weskus, waaronder drie in Oregon, een in Seattle en een in Reno, Nev. 'n sukses, elk gemiddeld $ 300,000 per jaar se verkope.
Een van die redes was dat Sambo gedurende die eerste ses jaar nie die prys van 'n enkele spyskaart -item verhoog het nie. Maar 'n ander rede was promosie. Soos Bernstein berig het, "Swaar promosies het die [nuwe] restaurante, wat strategies langs die snelweë geleë was, ontlok, en bygevoeg dat" Sambo se logo op hoë advertensieborde en op elke denkbare plek geplaas is, wat wissel van kapstokke tot uitvoerende vliegtuie. "
Die volgende dosyn jaar was goed vir Sambo's. Vroeg in 1969 het die ketting gegroei tot 92 restaurante. Dit getal het byna byna verdriedubbel (tot 257) in 1972, en dan amper weer verdriedubbel (tot 712) in 1976. Teen die tyd dat Jimmy Carter ingehuldig is, het Sambo's $ 380 miljoen per jaar ingesamel - gelykstaande aan $ 1,6 miljard vandag.
Maar moeilikheid was aan die broei. Waar 'n nuwe ligging ook al kom - Chicago, Atlanta, Dallas, Amarillo, Albuquerque, Fort Lauderdale, Miami, Daytona Beach, Orlando - het muurskilderye van "Sambo's tale" die mure versier. Ongelukkig het die muurskilderye nie goed gesit in gemeenskappe wat pas deur die epiese burgerregtegevegte van die laat 1950's en 1960's gegaan het nie. Sommige kliënte het beswaar begin maak.
In Amerika, Bannerman's Klein Swart Sambo is lank voor die oorspronklike Sambo's as kontroversieel (en moontlik selfs rassisties) beskou is, begin. In 1932 kritiseer Langston Hughes die boek van Bannerman, wat in Indië afspeel, maar 'n seuntjie met 'n mahonievel, rooi lippe, 'n breë neus en 'n breë glimlag vertolk, omdat hy die 'kieskeurige' stereotipe van 'n ondermenslike swart jeugdige wat lustig aanvaar (of selfs uitnodigend) geweld. 'Dit is ongetwyfeld amusant vir die wit kind', het Hughes geskryf, 'maar soos 'n onvriendelike woord vir iemand wat te veel seer geweet het om die ekstra pyn van die lag te geniet.' In 1950 het Peter Pan Records 'n klankweergawe van die verhaal met die rasneutrale titel vrygestel Klein dapper Sambo. Amerika word toenemend sensitief vir die boek se rassekonnotasies.
Tog was "Sambo's trots op [sy] muurskilderye," volgens Bernstein. Hulle is met die hand gemaak deur kolonel en mev. Hilmer Nelson van glas-, koper- en plastiekstukke, en "Sambo se bestuurders was bly dat [sulke] artistiek kreatiewe muurskilderye op hul restaurantmure vermeerder het."
Maar hierdie trots sou sterk getoets word deur Sambo se uitbreiding na die ooste in die laat sewentigerjare. Wat in, byvoorbeeld, Kalifornië, opgetrek is, is in Connecticut, Rhode Island, Ohio en Michigan begroet as 'n belediging. Regsgedinge is aangeteken teen die naam van die Sambo, die NAACP het ook betrokke geraak. In Rhode Island het die staat se Menseregtekommissie besluit dat die gebruik van die naam 'Sambo's' die gevolg het dat swart persone in kennis gestel word dat hulle onwelkom is by Sambo -restaurante vanweë hul ras, 'sê die Urban League van Springfield, Massachusetts, die naam "carrie [d] rasse -ondertone ondanks wat Sambo sê."
In die openbaar het die seun van Sam Battistone Sr, Sam D. Battistone, geweier om te grotte. Soos 'n regter in Ohio dit stel, sou die ontneming van Sambo's die beroemde naam ''n dodelike slag' 'teen die onderneming slaan. Maar Battistone en sy mede -bestuurders was duidelik bekommerd en het '' 'n opvoedingsproses begin om verbruikers te oortuig dat Sambo alles behalwe rassisties is '. In die Suide het Sambo's uiteindelik besluit om homself No Place Like Sam te herdoop, en die naam Jolly Tiger het op plekke in die noordooste verskyn. By sekere takke het historiese foto's van die plaaslike gemeenskap die plek begin inneem van muurskilderye van "Sambo se verhaal" op die mure.
Maar dit was te min, te laat. Die hartseer feit is dat Battistone, Sr. en Bohnett nie rassiste was nie; hulle was net sakemanne wat 'n handelsmerkgeleentheid aangegryp het - en toe aan die verkeerde kant van die geskiedenis beland het. Intussen was die verwante regs- en finansiële uitdagings reeds besig om die onderneming se stigting af te weer. In 1979 het 600 bestuurders uitgestap nadat Sambo sy bestuursprogram herstruktureer het. Die opvolger van Battistone is daarvan beskuldig dat hy maatskappygeld in 'n veeboerdery geplaas het. Boetes vir oortreding van gesondheidskode gevolg. So ook 'n kletsgeding van dr Pepper en verskeie bykomende pakke van die SEC. Die rasse -omstredenheid het ongetwyfeld Sambo se handelsmerk seergemaak, veral in die noordooste. Maar dit is onwaarskynlik dat 'n meer onskadelike naam Sambo's van finansiële ondergang sou red. Teen 1982 was die meeste restaurante verkoop en moes die bankrotskap aansoek doen.
U tipiese restaurant-op-en-val-verhaal sou daar eindig. Maar danksy 'n man met die naam Chad Stevens - die kleinseun van Sam Battistone Sr. - leef Sambo voort.
15 jaar nadat die landwye ketting ondergegaan het, het die oorspronklike Sambo's op Cabrillo Boulevard in Santa Barbara voortgegaan om pannekoek en koffie uit te gooi. Maar dit was 'n skaduwee van sy eertydse self: slaperig, onwinsgewend en nie besonder selfversekerd oor die ingewikkelde verlede nie. Toe stap Stevens in.
Hy het destyds gesê dat sy doel was om 'iets op te wek wat my gesin gebou het'.
Om dit te doen, het hy besluit om die Sambo -handelsmerk te verdubbel. Terwyl ek in 'n kort stapel Sambo se botterige pannekoeke grawe, kyk ek van naderby na die sewe oorspronklike skilderye wat nog langs die suidwestelike muur van die eetkamer lê. Hulle illustreer die verhaal van Bannerman in die styl van 'n 1950 -jarige Hanna Barbera -tekenprent. Sambo dans onder die son met sy sierlike groen parasol. 'N Tier kom agter 'n bos uit en maak Sambo bang. Die tier steel Sambo se blou, luieragtige broekie, paradeer dan rond en kyk trots op homself terwyl Sambo sy kruis met die parasol bedek bedek. 'N Ander tier steel Sambo se magenta skoene en dra dit soos horings op sy kop. Sambo stort 'n traan. En so aan. Uiteindelik neem die tiere al die klere van Sambo en jaag hulle uiteindelik om 'n boom, en hul transformasies verander dit op een of ander manier in botter, wat Sambo se ma, Mumbo, oor pannekoeke versprei. Vandaar Battistone en Bohnett se oorspronklike dinkskrum.
Dit is belangrik om daarop te let dat die Sambo wat nou in die muurskilderye verskyn, nie meer soos Bannerman se Sambo lyk nie. Hy het 'n ligte vel, vir een ding. Sy oë is amper vroulik: lang wimpers, 'n anime -glinster. Hy dra 'n tulband met 'n blink rooi juweel in die middel. Sy skoene is by die tone gekrul.
Dit is onduidelik of dit die oorspronklike Sambo -ontwerp uit 1957 was. Sommige van die kelners dra 'n groen T-hemp met 'n baie meer Bannerman-agtige logo: 'n luierhaar, groot lippe, grynsende Sambo wat in 'n groot hoop pannekoeke op 'n woestyn-eiland delf. (Dieselfde beeld verskyn bo -aan hierdie artikel.) My verstand is dat hierdie kunswerk eerste gekom het en gou vervang is met die motief "Sambo as 'n baba -genie". Ek kan verstaan ​​hoekom — hoewel sommige mense (Indiërs, Perse, genies?) Die nuutste gelukbringer net so stereotipies as die ouer beskou.
Van T-hemde gepraat, Stevens is duidelik groot op goedere. Die groen Sambo -hemp is teen $ 23,75 by die gasvrou beskikbaar. U kan ook 'n wit een koop met die genie -gelukbringer, sowel as replika's van die oorspronklike houtbewyse wat Sam Battistone Sr. in die vyftigerjare uitgedeel het. Ongelukkig is hulle nie meer 'goed vir 'n 10 sent koppie koffie' nie - al kos dit $ 2,50.
Die Mama Mumbo Special is nog steeds op die spyskaart (twee vars boerdery -eiers in elke styl en vier "heerlike" Sambo -pannekoeke: $ 8,75). So is die Papa Jumbo Special (spek, ham of wors twee eiers in elke drie "heerlike" Sambo -pannekoeke: $ 9,75). Hulle is albei onder "Sambo se gunstelinge". Elke muur is versier met memorabilia: 'n foto van Sammy's Café, 'n ou Sambo -spyskaart, 'n vintage opname van die restaurant se Googie -binnekant. En die laaste muurskilderye van die kolonel en mev. Hilmer Nelson hang nog steeds oor die kombuis.
Stevens kon my nie die naweek by Sambo's ontmoet nie, want hy is weg op 'n visreis in Mexiko. Maar hy het ingestem om my vrae per e -pos te beantwoord. Sy antwoorde kom in net toe ek my pannekoeke klaarmaak.
Het u dit oorweeg om die naam te verander toe u die restaurant by u oupa gekoop het? Ek vra.
'Eers sou ek dink dat dit 'n goeie idee sou wees om die naam te verander,' erken Stevens. Maar hy het gou besef dat nostalgie vir die ketting 'n kragtige ding is, en dat die handelsmerk te waardevol is om op te gee.
Kla iemand ooit?
"Ons kry soms af en toe klagte, "sê Stevens. 'Hulle wil hê dat ons die kontroversie van die naam moet ken. En tog is daar vir elke klag ongeveer 1 000 mense wat sê: 'Wow, ek kan nie glo dat dit nog hier is nie' - of 'maak 'n ander een in ons stad oop.'
Dit is presies wat Stevens wil doen. Met die oog daarop om "in die toekoms meer takke oop te maak", het Stevens onlangs probeer om die naam van die Sambo te handelsmerk. Kalifornië het sy versoek goedgekeur - maar Washington het dit van die hand gewys.
'Hulle het gevoel dat die naam van die Sambo 'n neerhalende term is,' verduidelik Stevens. 'Hulle het gesê dat dit nie 'n handelsmerk kan wees nie.