Psalm 93 – om van God se onwankelbare koningskap bewus te word – 06 » Somerstrand Gemeente
Lied 439:1-2 O Heil’ge Gees, o God in ons, ons wil u krag besing
Lied 442:1-2 Gees van God wat in my woon, kom en heilig my.
Psalm 93 is op Vrydag gebid met verwysing na die sesde dag van die Skepping waarop die diere en die mens as God se verteenwoordiger gemaak is, en God sy werk voltooi het. Dit was bekend met die titel: “Die Here regeer, Hy is met majesteit beklee.”
Dit gaan dus oor die besef dat God koning is, dat dié koningskap vir altyd is, en dat sy koningskap onwankelbaar is. Daarom kan ons Hom vertrou vir sy voorsiening, want Hy het die mag om vir ons tot in die fynste besonderhede te sorg.
Ek wil egter eers ‘n bietjie meer uitbrei oor George Müller se werk in Bristol wat in 1835 begin het, omdat dit die essensie van dié Psalm illustreer. Hy was die stigter van New Orphan-Houses in Ashley Down, Bristol, Engeland, langs die rivier Avon in die Suid-weste van Brittanje, oorkant Cardiff in Wallis.
Sy hele lewe het getuig van die feit dat God lewe en betrokke is in alles wat ons doen, tot in die fynste detail daarvan. George se verhale getuig van ‘n God wat Koning is en wat kan en sal voorsien.
Ek wil net een van die talle verhale van gebedsverhoring en God se voorsiening vertel om God se Koningskap en voorsiening in George se lewe te illustreer. Daar is baie.
Nadat George die roeping in 1835 ontvang het om die kinderhuis te begin – die verhaal wat ek gister vertel het – het hy ‘n tyd lank elke dag gebid dat die Here hom moet oortuig dat dit wel hy is wat dié kinderhuis moet begin.
Op 5 Desember 1835 het hy Psalm 81 gelees en het vers 11 hom getref, waaroor ek gister gepreek het: “Maak jy jou mond wyd oop, dan vul Ek dit.” Dié belofte in die Skrif het só tot hom gespreek dat hy meer konkreet in sy gebede begin raak het. Hy het gevra:
dat die Here hom ‘n datum sal gee wanneer hy daarmee moet begin;
dat hy vir George ‘n huis sal gee wat as kinderhuis so kon dien;
dat hy dié huis sal gee óf as ‘n lening, óf dat iemand vir die huur sou betaal (hy het niks gehad nie), óf dat só ‘n huis permanent vir dié doel gegee sou word;
dat die Here vir hom ‘n £1 000 sou gee om die bedryf van die kinderhuis mee af te skop – in vandag se terme is dit £117 000 of R2 532 714.94, ‘n aardige bedraggie;
dat die Here vir hom mense sal gee wat na die kinders kan omsien.
Hy het later ook begin om verder te vra vir meubels en klere vir die kinders. Nog later vir kinders, toe hy agterkom hy het vir alles gevra om vir die kinders te sorg, maar hy het nog nie vir die hele doel waarvoor die huis opgerig was, gevra nie, maar daaroor ‘n ander dag.
George het geweet dat nie hy of die kerk waarvan hy deel was die vermoë gehad het om dié dinge te kan voorsien nie.
Op 10 Desember het hy ‘n brief ontvang waarin ‘n broer en suster aangebied het om in die kinderhuis met die kinders te werk: “if you think us qualified for it.” Hulle sou ook hulle meubels saambring. Hulle sou ook sonder salaris werk en op die Here se voorsiening staatmaak.
Op 13 Desember het iemand £10 belowe vir die jaar, in weeklikse paaiemente, so lank as wat die Here hom in staat stel om dit te doen. Dit is só R2 000 ‘n maand in vandag se terme: R25 333 ‘n jaar.
Op dieselfde dag het nóg ‘n broer en suster aangebied om met alles in hulle huis, meubels, gereedskap, kos te trek na die kinderhuis as hulle gebruik sou kon word.
Op 17 Desember was George ‘n bietjie af oor die enormiteit van die ding wat hy aangepak het en het die Here vir ‘n bietjie aanmoediging te vra. Net ná sy gebed het iemand 20 meter materiaal geskenk en die aand het iemand ‘n hele spul klere gebring. Iemand het daarby £100 belowe. In vandag se terme R250 000 min of meer.
Só het dit aangegaan regdeur 1836 totdat hy op 15 Junie 1837, een en half jaar later, die laaste £5 gekry het om die hele bedrag van £1 000 vol te maak. Twee en ‘n half miljoen Rand in vandag se terme.
In die hele tyd, trouens ook nooit daarna nie, het George Müller ooit vir enigiemand enigiets gevra nie. Nooit nie. Hy het net met die Here gepraat. Hy het net op die Here vertrou. Hy het net op die voorsiening van die Here staatgemaak.
Sy werk het nie net 10 024 weeskinders gehelp nie, maar hy was instrumenteel in die stigting van 117 skole wat meer as ‘n 120 000 kinders onderrig gegee het tydens sy lewe. Hy het 93 jaar oud geword en was van dertigjarige ouderdom met hierdie werk besig, 63 jaar lank.
Wat sy verhaal my leer, is dat dit só belangrik is om in die eerste plek te weet wat God wil hê, wat sy roeping vir jou lewe is, wat Hy wil hê dat jy vir Hom moet doen. Dit kan jou bestaande werk of posisie in die lewe wees. Dit kan ook iets anders wees wat jy nog moet hoor.
Sonder só ‘n besef sal dié Psalm, trouens enige boodskap oor hoe God deur jou wil werk, vir jou van min betekenis wees. Jy moet weet wat God wil doen deur jou lewe. Ek gaan in die derde kwartaal die Ontdek jou gawes weer aanbied wat jou daarmee gaan help.
Maar, dan in die tweede plek, is dit só noodsaaklik dat jy begin om jou voet op daardie pad te sit, die pad wat die Here wil hê dat jy moet loop, en dan die Here vertrou vir alles wat jy nodig het om sy wil uit te voer. Jou bestemming in die koninkryk van God begin met die eerste tree.
Dit is eintlik nog meer belangrik. Niks sal gebeur voor jy nie begin om jou voet op daardie pad te sit en die Here vir sy voorsiening te vertrou nie. Trouens, soms begin ‘n mens met iets, voor jy presies weet wat jy moet doen, en in die proses begin jy agterkom wat die Here wil hê dat jy moet doen.
Vir die jonges onder ons is dit miskien goed om ook in ag te neem dat George vir twee jaar, van 24 jaar oud af, probeer het om by verskillende Christen bedieninge betrokke te raak, sonder sukses. Uiteindelik het hy begin preek, is getroud, en na nog twee jaar het hy in Bristol tereg gekom in ‘n gemeente. Daar het hy ‘n Bybelskool gestig waaruit onder andere die kinderhuise ontwikkel is en vele ander bedieninge, onder andere Bybelverspreiding. Hy het onder andere meer as ‘n kwartmiljoen Bybels versprei.
‘n Merkwaardige man wat ‘n Merkwaardige God gedien het.
Om jou te motiveer vir jou eie lewe, hoor dan nou dié Psalm wat jou wil oortuig van God se koningskap, sodat jy Hom sal vertrou en die pad met Hom sal stap, wat dit ook al mag wees.
God is Koning oor die wêreld en in die geloofsgemeenskap
Hierdie Psalm vier God se heerskappy oor die chaosmagte wat stabiliteit gebring het oor die wêreld (vers 1–4) sowel as sekuriteit in die geloofsgemeenskap (vers 5). Dit resoneer met die gedagte van die rus waarvan Gen. 2:1 praat wat beide ’n Goddelike dimensie as ’n menslike dimensie het. Dit is waarom dié Psalm dan ook met die “sabbatsweek” geassosieer is.
1 Die HERE regeer; Hy is met majesteit beklee. Die HERE beklee Hom, Hy omgord Hom met mag. Ja, die wêreld staan vas, dit wankel nie. 2 U troon staan vas van vroeg af; U is van ewigheid af. 3 Seestrome het hulle verhef, HERE, seestrome het hulle stem verhef, seestrome verhef hulle golfslag. 4 Magtiger as die gedreun van baie waters, as die golwe van die see, is die HERE, magtig in die hoogte. 5 U bepalings is baie betroubaar; vir u huis is heiligheid gepas, HERE, tot in lengte van dae.
En nou is dit belangrik om te hoor, dat dit hierdie God is wat Koning is in die geloofsgemeenskap. Die God wat omring is van majesteit, die God wat omgord is met mag – die metafoor van ‘n belt wat niemand van God kan afruk nie word waarskynlik met die Hebreeuse woord bedoel – dít is dié God wat vir sy mense sorg, na hulle gebede luister, en hulle gebede verhoor.
Die effek op is ons is dat ons God kan vertrou, maar nog dat ons Hom kan gehoorsaam.
Omdat God in alles kan voorsien, omdat Hy majesteit en mag het, kan ’n mens sy riglyne vir die lewe, sy bepalings, navolg, want nie net staan God se riglyne vas nie, dit is ook betroubaar, dit bring sekuriteit, dit bring stabiliteit, dit bring rus vir en in die geloofsgemeenskap.
Dit is ook noodsaaklik dat ons dié bepalings van God nakom, want Hy is immers tuis hier by ons. Om die waarheid te sê, die huis/tempel wat hier genoem word – en wat vandag op beide ons eie liggaam asook die gemeente as liggaam van Christus dui – word op ander plekke God se rusplek genoem (bv. Ps. 132:14: “Dit is my rusplek vir altyd; hier wil Ek woon, dit is my begeerte.”).
God kom tot rus hier by ons in ons teenwoordigheid. Hy kom woon by ons met sy majesteit en mag. Daarom pas dit by ons om te leef soos Hy dit wil, want Hy is die een wat nie net die omgewing en die samelewing sy wil laat geld nie, ook hier in die huis van die Here.
Daarom is heiligheid iets wat pas nie net by sy huis nie, maar ook in die lewe van sy mense. Ons het nie enige ander opsie as om te doen wat God vir ons in sy Woord en deur sy Gees oor sy heiligheid en riglyne vir die lewe wys nie.
Soveel te meer, omdat sy bepalings tot in lengte van dae, soos die Psalm sê, nie net van krag sal bly nie, maar van betekenis vir alle gelowiges sal bly. Die NT het nie God se wil vir die lewe kom ophef nie. Jesus het bv. die wet getransformeer na sy ware bedoeling, maar dit nie opgehef nie.
Sommige dinge in die wet het Hy verander, in die lig van die genade wat Hy gebring het, die goeie nuus waarvan Hy wil hê aan mense juis in konflik situasies sigbaar sal word: in plaas van ‘n oog vir ‘n oog (Donald Trump se geliefkoosde vers in die Bybel, hoor ek nou die dag) het Jesus vyandsliefde gepredik. God sal vergeld, so het ons vroeër gehoor dié week. Ons kan die kwaad daarom met goed oorwin, en God vertrou vir regstelling van alle onregte.
Sommige dinge in die wet het Jesus verbeter: moord is volgens Jesus nie net die fisiese soort waar jy iemand se fisiese lewe neem nie, maar ook as jy met woorde moord pleeg. Hy hou ons dus aan ‘n dieper gehoorsaamheid aan die sesde gebod, nie ‘n ligter een nie.
Maar, die opsomming van die wet as liefde vir God en jou naaste hef nie die eis tot heiligheid op nie.
As jy net kyk vir ‘n vrou om haar te begeer, het jy in jou hart sonde met haar gepleeg, so sê Jesus in die Bergrede. En daarmee het Jesus Job se verbond met sy oë om nie na ‘n meisie te kyk om haar te begeer nie, ingetrek in sy verduideliking van hoe God se wil in die lewe tussen mense werk.
Die Psalm leer ‘n mens dus dat God vir stabiliteit in die wêreld en sekuriteit in die geloofsgemeenskap sorg. Daarvoor kan ’n mens Hom vertrou. Dit kan ’n mens ook van Hom vra.
Daarom kan jy ook jouself gee vir sy riglyne vir die lewe, want dit is in Sy teenwoordigheid wat jyself en die geloofsgemeenskap betekenis en sin vind. En dit is ’n boodskap wat dié wêreld moet hoor.
Wat ons terugbring by die verhaal van George Müller. Ons almal het die onvervreembare verpligting om uit te vind wat dié God van ons vra en ons voete op daardie pad te sit. Dan kan ons vra wat ons nodig het, en God sal vir ons gee wat ons nodig het. Daarop kan ons reken.
Antwoord die Here op wat Hy vir jou vanaand duidelik gemaak het.
Kom ons gee geleentheid vir publieke gebed – jy kan God loof vir sy mag en majesteit; of dankie sê vir iets wat vir jou duidelik geword het; of jou verbind daaraan om God se roeping vir jou lewe nie net te hoor nie, maar te doen.
Lied 436:1-3 Herskep, o Gees, laat leef, o Gees