Gevoeligheid - wat dit in sielkunde is, ouderdom sensitiwiteit - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
senzitivnost - Dit is 'n eienskap van 'n persoon wat verhoogde, individuele sensitiwiteit vir eksterne gebeure uitdruk en gepaard gaan met angs voor nuwe voorvalle. Sensitiwiteit word uitgedruk in sulke individuele eienskappe soos skaamte, skelmheid, verhoogde indrukbaarheid, lae selfbeeld, skerp selfkritiek, 'n neiging tot langdurige ervarings, 'n minderwaardigheidskompleks.
Met ouderdom kan hoë sensitiwiteit verminder, omdat 'n persoon in die proses van selfopvoeding angs kan oorkom voor aanstaande gebeurtenisse.
Die vlak van sensitiwiteit word bepaal deur die aangebore eienskappe van 'n persoon (oorerflikheid, organiese letsels van die hoofbrein) of die eienskappe (toestande) van die kind se opvoeding.
In die sielkunde word die konsep van sensitiwiteit saam met die sinonieme van "sensitiwiteit" en "sensitiwiteit" gebruik. Terselfdertyd gebeur die verskynsel van "onsensitiwiteit" nog steeds, dit word uitgedruk in die afwesigheid van reaksies op gebeure, emosies en optrede van mense en evaluering. Onsensitiwiteit manifesteer hom in volledige onverskilligheid, gebrek aan fisiese sensasies, taktloosheid en onoplettendheid teenoor ander.
Sensitiwiteit in Sielkunde
Die konsep van sensitiwiteit in sielkunde is die ervaring van 'n persoon met verhoogde sensitiwiteit, kwesbaarheid en self-twyfel. Gevoelige mense kla dikwels dat niemand dit sien of verstaan ​​nie. Wanneer 'n sielkundige verwys word, praat sensitiewe kliënte oor die onvriendelikheid van ander met betrekking tot hulle, en daarom is dit moeilik vir hulle om 'n kommunikatiewe konneksie te vestig. Hulle beskou hulleself dikwels onwaardig, sleg, dink hulle is erger as ander individue. Hulle vind dit moeilik om probleme op hul eie te hanteer, aangesien hulle te beperk en skaam is.
Die konsep van sensitiwiteit verwys na die persoonlike eienskappe en eienskappe van die individu, dit word uitgedruk in oormatige sensitiwiteit en maklike kwesbaarheid, pligsgetrouheid, 'n neiging om in aksies te twyfel en op ervarings te fokus. Hierdie sensitiwiteit kan 'n konstante eienskap van 'n persoon wees of kan van tyd tot tyd voorkom.
Sensitiwiteit, wat is dit in die sielkunde? Hoë sensitiwiteit verhoed sosiale aanpassing, omdat so 'n persoon glo dat die hele wêreld hom alleen teenstaan. Sosiale sensitiwiteit is die vrees vir 'n verskeidenheid sosiale situasies. Mense met 'n te hoë sosiale sensitiwiteit beskou hulleself dikwels as gebrekkig, so hulle is bang om nuwe mense te ontmoet, moenie dadelik in die openbaar praat en probeer om sosiale aktiwiteite te vermy nie.
Met manifestasies van soortgelyke simptome is dit nodig om 'n sielkundige vir konsultasie te kontak. 'N Ervare sielkundige sal 'n individuele sielkundige gesprek hou, bepaal die korrekte behandelingstrategie om die kliënt se toestand te verlig met uitgesproke sensitiwiteit.
Gevoeligheid kan die gevolg wees van verskillende geestesversteurings (neurose, stres toestande, organiese brein siektes, depressie, angsversteurings, endogene geestesversteurings).
Sensitiwiteit kan verskil afhangende van temperament.
Die vlak van sensitiwiteit word uitgedruk deur die krag van eksterne invloede, wat nodig is vir die opkoms van 'n sekere sielkundige reaksie. Byvoorbeeld, sekere omstandighede kan in geen geval enige reaksies veroorsaak nie, maar intussen, soos in die ander, veroorsaak hulle sterk opwinding. Dus, melancholiese en choleriese mense is meer sensitief en indrukwekkend. Daarom is sensitiwiteit meer kenmerkend van hulle as sanguine en phlegmatic, wat nie baie belangrik is vir situasies wat hulle kan beïnvloed nie.
Ouderdom sensitiwiteit is 'n verskynsel wat op 'n sekere stadium van individuele ontwikkeling voorkom en 'n persoon se sensitiwiteit vir verskeie invloede uit die eksterne omgewing uitdruk.
Pedagogie en ouderdomspsigologie is betrokke by ouderdom sensitiwiteit. Kennis van sensitiewe ouderdomsperiodes help om die nodige vaardighede te ontwikkel. Byvoorbeeld, op die ouderdom van 2-3 jaar kan 'n kind vinnig die taal bemeester, wat beteken dat hierdie ouderdom sensitief is vir die ontwikkeling van taalfunksie. As jy 'n baie belangrike sensitiewe stadium mis, sal die kind nie terugkeer nie, en in die toekoms kan daar probleme wees met die vorming van gepaste vaardighede.
Gevoelige leeftydperke dien as 'n geleentheid vir die kind om die verlangde en nodige vaardighede, vermoëns, gedrag en kennis te bekom. Slegs in 'n sensitiewe tydperk kan die beste manier om maklik te leer om iets te doen, na hierdie tydperk sal dit nie so maklik wees om te doen nie.
Gevoelige ouderdomsperiodes duur vir 'n geruime tyd, ongeag of die individu daarin geslaag het om die nodige aksie te bemeester. As jy dit misloop, sal die geleentheid weggaan en dit sal moeiliker wees vir 'n persoon om die verlangde aksie te bemeester.
'N Persoon is nie in staat om enige invloed op die voorkoms van sensitiewe periodes te hê nie. Die belangrikste ding is dat ouers moet weet wat hulle kan doen om te verseker dat die sensitiewe tydperk van die kind so suksesvol moontlik verbygaan.
Daarom is die ouers verplig om te weet van sensitiewe tydperke in die kind se lewe, om die eienskappe te leer ken, om te werk aan hul ontwikkeling; let op al die manifestasies van die intensiewe stadiums van die vloei van die sensitiewe tydperk, wat wenslik is vir 'n normale beoordeling van die ontwikkeling van die krummels; voorspel die volgende sensitiewe periode en skep 'n gunstige omgewing vir die ontwikkeling van die kind.
Ouderdom sensitiewe tydperke is universeel, wat beteken dat ongeag godsdiens, nasionaliteit, kulturele verskille - hulle ontstaan ​​steeds op die vereiste tydstip.
Hierdie tydperke is individueel, dit wil sê, die presiese tyd van voorkoms en duur word biologies bepaal vir elkeen op hul eie manier. Daarom is die idee van 'n frontale benadering tot leer, veral tot ses jaar, nie korrek nie. Ook, 'n verskeidenheid van opvoedkundige programme, benewens individuele, mag nie ooreenstem met die werklike ouderdom van die kind nie. So, byvoorbeeld, as 'n kind vyf jaar oud is, beteken dit glad nie dat hy heeltemal in ooreenstemming met hierdie biologiese ouderdom in sielkundige parameters is nie.
Nog 'n belangrike faktor is die dinamika van die vloei van die sensitiewe tydperk, wat, tesame met die gemiddelde tydsraamwerk, nie waarborg dat absoluut elke kind ouderdoms sensitiwiteit sal ondergaan in hierdie modus.
Gevolglik is daar 'n fundamentele behoefte aan funksionele diagnose van die individuele ontwikkeling van kinders (bepaling van persoonlike eienskappe om verdere ontwikkeling van hul werk te bevorder).
Elke ouderdom sensitiewe periode word gekenmerk deur 'n sagte, stadig aanvang, wat soms baie moeilik is om vas te stel. As jy nie van sy benadering weet nie, aanvaar nie die waarskynlikheid van sy voorkoms nie en raak nie betrokke by die kind nie, en fokus op die sone van sy naaste ontwikkeling. maksimum punt (die hoogste intensiteit stadium) wat die maklikste is om te waarneem. Ook vir die sensitiewe tydperk word gekenmerk deur 'n sagte afname in intensiteit.
Ouderdom sensitiewe tydperke vind op ongeveer dieselfde tyd plaas, maar kan op verskillende stadiums 'n hoë intensiteit hê.
Sensitiwiteitsopleiding, of soos dit ook bekend staan ​​as interpersoonlike sensitiwiteitsopleiding, het ontstaan ​​uit die praktyk van T-groepe. Sielkundige Carl Rogers het twee hoofsoorte groepwerk geïdentifiseer - dit is "groepe vir organisatoriese ontwikkeling" en "sensitiwiteitsopleiding".
Sensitiwiteitsoefening word "ontmoetingsgroepe" genoem.
Sensitiwiteitsopleiding is 'n groep dinamiese opleiding. Die konsep van sensitiwiteit sluit in die kwaliteit van die vermoë om die emosies, gedagtes en optrede van 'n ander persoon te voorspel, die vermoë om die sosio-psigologiese eienskappe van ander individue of hele groepe te waarneem, te besef en te onthou, om sodoende gedrag en aktiwiteit te voorspel.
In hierdie konteks identifiseer sielkundige G. Smith verskeie tipes sensitiwiteit:
- Waarneming (die vermoë om te sien en te onthou hoe die persoon gekyk het en wat hy gesê het);
- teoreties (toepassing van verskillende teorieë vir die interpretasie van mense se gedrag, gedagtes en gevoelens);
- nomoteties (begrip van 'n tipiese individu as 'n verteenwoordiger van 'n sekere groep en die gebruik van hierdie kennis om die gedrag van mense wat deel van hierdie groep is, te voorspel);
- Ideografiese sensitiwiteit (begrip en persepsie van die oorspronklikheid van die gedrag van enige persoon).
Die hoof taak van sensitiwiteitsopleiding is om die vermoë van 'n persoon te verbeter om ander mense te verstaan ​​en te verstaan. Daar is twee tipes doelwitte: onmiddellike doelwitte en hoogs georganiseerde kinders.
- die deelnemers se selfbewustheid verhoog in verband met die verkryging van kennis oor hoe ander die gedrag van ander beskou;
- die groei van vatbaarheid vir die groepsproses, die aksies van ander, wat geassosieer word met die persepsie van kommunikasie stimuli, wat van ander beskou word;
- persepsie van toestande wat die funksionering van die groep bemoeilik of fasiliteer;
- die vorming van diagnostiese vaardighede op die gebied van interpersoonlike kommunikasie;
- ontwikkeling van vaardighede vir suksesvolle insluiting in intergroepe en intragroep-situasies.
Hoogs georganiseerde doelwitte:
- die ontwikkeling van 'n persoon se vermoë om hul rol te ondersoek en daarmee te eksperimenteer;
- die ontwikkeling van egtheid van interpersoonlike verhoudings;
- kennis uitbrei oor ander mense;
- die vorming van die vermoë om saam met ander te werk.
Take van sensitiwiteitsopleiding:
- ontwikkeling van verskillende gedragsvaardighede;
- verhoogde begrip tussen groeplede en selfverstaan;
- sensoriese bewustheid van groepsprosesse;
- Opleidings- en opleidingsgeleenthede wat sosiale vaardighede verhoog.
Oor die algemeen word die hoof doelwitte van sensitiwiteitsopleiding gedefinieer as toenemende vatbaarheid vir groepverskynsels, die vermeerdering van die persepsie van groepsprosesse; begrip van eie lewe en innerlike lewe van ander persoonlikhede; die vorming van vatbaarheid vir hul sosiale rolle en vreemdelinge, hul posisies en houdings; ontwikkelende opregtheid, openheid en spontaneïteit van reaksies.
Bogenoemde doelwitte van sensitiwiteitsopleiding word uitgevoer deur interpersoonlike interaksie en verhoudings, deur die ontleding van die groepsproses, die komponente soos groepdoelwitte, norme, rolle, groepstrukture, leierskapsprobleme, konflikte, stres en ander. In hierdie opsig is sensitiwiteitsopleiding soortgelyk aan die metodes van groeppsigoterapie, maar in teenstelling hiermee fokus dit op die "hier en nou" gebeurtenis, die studie van groepsprosesse, menslike gedrag in 'n span, die invloed daarvan op ander.
Sensitiviteitsopleiding word dikwels gebruik in die opleiding van spesialiste in psigoterapie in opleiding: in die besonder groeppsigoterapeute. Danksy hierdie opleidings ontwikkel toekomstige psigoterapeute sensitiwiteit vir groepverskynsels, ontwikkel die vermoë om houdings, houdings, sielkundige probleme en individue-konflikte, gebaseer op interpersoonlike interaksie, voldoende te assesseer en die begrip van self, houdings, behoeftes en motiverings te verbeter.
Die opleiding van toekomstige psigoterapeute se sensitiwiteit is daarop gemik om sekere take op te los ten einde 'n beter sensitiwiteit vir groepverskynsels te hê of om 'n dieper selfverstand te vestig en om in die klasse groot geleenthede in die vorm van opleiding te bied.
Psigotiese oefeninge en verskeie rolspeletjies word gebruik in sensitiwiteitsopleiding. Hulle word in drie tipes verdeel. Die eerste bestaan ​​uit oefeninge wat die hele groep en elkeen van sy deelnemers beïnvloed. Hulle fokus op die organisasie van prestasie aan die begin van klasse en die instandhouding daarvan deur die dag.
Die tweede tipe is oefeninge en speletjies wat daarop gemik is om kontak tussen die deelnemers te vestig, bewustheid en persepsie van die emosionele toestande van die groeplede, die ontwikkeling van waarneming, die vermoë om die eienskappe, eienskappe, state en verhoudings tussen mense en groepe te verstaan.
En die derde tipe bestaan ​​uit oefeninge en speletjies vir die verkryging van terugvoer. Dit is hier dat 'n sterk band tussen die deelnemers ontwikkel word. Ongeag die tipe opleiding, begin werk met die skepping van doeltreffendheid, met die doel om 'n groepsatmosfeer te organiseer.