Moslem-styl van die tuin - streng lyne en luukse plante * Oor plante
Moslem-styl van die tuin - streng lyne en luukse plante
Die Moslem-, Islamitiese, Moorse, Oosterse of Arabiese landskapontwerpstyle is besig om 'n nuwe era te ondergaan. Beïnvloed deur die neiging na 'n toenemende verspreiding van landskapsprojekte met natuurlike aanplanting, het die mode vir presies die teenoorgestelde ook gegroei. Ornamentaliteit, akkuraatheid, subtiele onderlinge verbande en 'n ongelooflike gevoel van harmonie in die Moslemtuin bied 'n baie meer 'vars' alternatief vir mode vir eenvoud as wat alreeds verveelde Franse of Nederlandse neigings was. Deur alles in te span om na betekenis te soek en eenvoudige instrumente te gebruik om komplekse landskappe te skep, maak die Arabiese styl nuwe horisonne oop vir die ontwerp van 'n kleurryke tuin met 'n onberispelike voorkoms in 'n minimale omgewing.
Die besondere filosofie van die Moorse en Moslem-tuine
Die struktuur en basiese elemente van die Moslem-styl
Water in al sy vorme
Materiale en kleure van die Moorse tuin
Ontwerp 'n ontspanningsarea in 'n Moslemtuin
Die Moslem-styl (ook bekend as Arabies, Oosters en Moors) is 'n rigting vir die ontwerp van die landskap, wat onder die tradisionele is. Dit definieer nie net die filosofie en etiek van tuinontwerp nie, maar ook die struktuur, gereedskap en plante wat gebruik word. Dit is die enigste rigting van tuinontwerp wat baie sterk aan sy wortels vasklou en onlosmaaklik gekoppel is aan historiese projekte.
Ondanks die feit dat moderne neigings en die invloed van tuinmode in die Arabiese tuine gemanifesteer word, word hulle gelei deur onwankelbare beginsels en reëls in hul ontwerp, wat net in detail bespeel kan word. Miskien is dit die rede waarom die Moslem-tuin so maklik herkenbaar is, aangesien alle projekte hoër is as eenvormige standaarde en kanons.
Vandag bly die mees invloedryke rigting vir die ontwikkeling van die Moslem-styl Moors - Suid-Europese, wat inspirasie put uit Spaanse tuine en ontwikkel as 'n simbiose van verskillende neigings in landskapontwerp, wat gebore is op die kruising van die Europese en Arabiese kultuur.
Die luukse van die ooste, aangepas vir 'n ander klimaat, bied die moontlikheid om die Moorse tuin te versier in streke ver van subtropiese en tropiese klimate. Islamitiese en Moorse landskapontwerpneigings vorm hul grondslag tot die 15de eeu. Hulle kan vandag amper van mekaar onderskei word en word byna as sinonieme beskou.
Die filosofiese idees van Moslemtuine is onlosmaaklik van die godsdienstige wêreldbeskouing. The Moorish Garden is 'n projek waarin 'n hele model van die heelal gereproduseer word, uit die Oosterse tradisies en kultuur. Enige tuin in die Islamitiese styl is 'n simbool van die Tuin van Eden, met histories gevestigde ontwerpwette en verpligte elemente.
Sulke tuine vir baie is 'n simbool van 'n byna flitsende luukse, in kleurryke kleure en talle patrone en ornamente. Die belangrikste kenmerke van die Moslem-tuin word tereg genoem:
helder kleure en kleurryke kleurkombinasies;
wed op mosaïek en ornamentaliteit;
'n oorvloed groen;
die belangrike rol van waterliggame;
isolasie van die buitewêreld;
gebrek aan grasperke;
wed op blomplante en vrugtige plante;
die belangrike rol van aromas en klanke.
In die Moorse tuin word 'n uiters streng en reguit vorm versag en vergoed deur plante en besonderhede. Vanuit die simbiose van elementêre meetkunde en onbeperkte landskap, word 'n ongelooflike gevoel van luuksheid en oorvloed gebore wat u nie in enige styl van landskapontwerp sal vind nie.
Sulke tuine lyk nie vervelig nie: ondanks die eenvoudige struktuur heers daar 'n spesiale ondergeskiktheid tussen die individuele elemente daarin. Klein besonderhede word met mekaar verbind in 'n komplekse stelsel wat 'n spesiale atmosfeer en atmosfeer skep.
Ruimte, uitbreiding van grense, 'n spel met optiese waarneming en 'n balans tussen massa en volume - dit alles is nie vir die Moorse tuin nie. Hy maak staat op veelvuldige stimuli, beïnvloed verskillende sintuie terselfdertyd en skep 'n gevoel van magiese, fantastiese losmaking van die alledaagse lewe.
Moslemtuine - Klein tuine
Moorse tuine is tuine met beperkte gebiede. Hierdie styl word gewoonlik gekies vir die ontwerp van die terreine waarop dit eenvoudig onmoontlik is om 'n tuin met 'n ander styl te breek. Soos die historiese voorbeelde van die Moslem-tuin, dui die moderne Arabiese styl aan dat dit 'n oase in 'n klein gebied skep, maar 'n volwaardige atmosfeer van ontspanning in 'n ideale hoek bied.
U kan hierdie styl nie net in klein tuine gebruik nie. Groot gedeeltes word in kamers of vierkantige sones verdeel, wat aparte ruimtes van mekaar skep, waarin hulle op soek is na iets nuuts. U kan 'n Moorse tuin ontwerp en as een van die gebiede van 'n groot tuin versier in ander style.
Die tuin, wat in die Moorse styl versier is, ongeag of die suide van Spanje of die Midde-Ooste die skepping daarvan inspireer, is altyd omring deur hoë mure. Klassieke heinings of groen heinings, hoë roosters wat met wingerdstokke gevleg is - daar is 'n keuse. Die belangrikste is dat u 'n volledige gevoel het dat u van die buitewêreld afgesluit is. Al praat ons van die ontwerp van net 'n aparte sone, word dit steeds deur 'n hoë muur van die res van die tuin geskei.
Die struktuur en basiese elemente van die Moslemtuin
Al die Moslem-tuine is op pleine gebou. Selfs al word 'n groot gebied van 'n reghoekige of onreëlmatige vorm in hierdie styl gevorm, word die terrein die een na die ander in aparte vierkantige sones verdeel, of word die outentieke Moorse tuin slegs gevorm in die vierkantige gebied wat die naaste aan die huis is, en die res van die gebied word met ander style gespeel.
Die rangskikking van die Moslemtuin begin altyd met paadjies en sonering. Danksy hulle oefen hulle die beginsel van die vier tuine, of chor-bagh - 'n simboliese beliggaming in die tuinontwerp van die vier heilige riviere wat uit die tuin van Eden vloei en dit in gelyke dele verdeel.
Aan die kruising van die spore is die semantiese en geografiese middelpunt van die Moorse tuin, waaraan altyd 'n spesiale aandag geskenk word. Die vierkantige gedeelte van die tuin bepaal sy streng geometriese struktuur, wat nie eers verander in die oorspronklike moderne interpretasie van die oosterse styl nie.
As die grootte dit toelaat, kan elke afsonderlike sekondêre vierkant in die Moslem-tuin in vier vierkante verdeel word. Op sy beurt kan 'n sentrale waterelement of voorwerp van klein argitektuur in elke 'eenheid' ingebring word, en eindeloos speel met vierkante en hul variasies. Arteries of paadjies kan skuins gelê word as die grootte van die tuin u met simmetrie in komplekse ornamente kan speel.
Paaie in die Moslemtuin word altyd voltooi met 'n opvallende argitektoniese element. 'N Boog, 'n groen tonnel, 'n sierhek of valse deure en hekke moet die einde van elke paadjie merk en 'n visuele punt van' fixasie 'van die lengte daarvan skep, om die perspektief te voltooi.
Die belangrikste deel van die tuin en elke individuele plein is die belangrikste element van versiering. In die geografiese middelpunt van die vierkantige gedeelte word 'n waterliggaam opgebreek of 'n ontspanningsgebied geskep, wat die semantiese middelpunt van die hele projek sal word.
Die gewildste ontwerpopsie vir die sentrale deel is 'n uitgebreide plaveiselarea wat 'n fontein, 'n swembad of 'n versierde dam met 'n fontein bevat. Vierkantige of ronde dam hanteer hierdie taak. Maar daar is alternatiewe oplossings - van 'n paviljoen of 'n gazebo met lyne wat aantreklik is vir Arabiese motiewe tot die plasing van 'n rosekrans.
Water speel 'n besondere rol in die Moorse styl. Die idee van 'n geseënde tuin of 'n paradys word in die Moorse styl beklemtoon deur die verpligte teenwoordigheid in die projek van watervoorwerpe wat die gevoel van die oase verhoog. Die aanbidding van water uit die Arabiese kultuur het daartoe gelei dat waterliggame die sentrale beginpunt geword het en 'n onontbeerlike element vir die ontwerp van enige tuin in hierdie styl.
Die simbool van ewige lewe en suiwering word ook in die hartjie van die tuin ingebring, in die sentrale element van elke sekondêre plein afgeslaan, langs die asse gelê en soveel in die begroting ingebring.
Kanale, streng damme, swembaddens, baddens, kaskades, strome en ander reservoirs laat nie net die meetkunde van die tuin beklemtoon nie, maar vul dit ook met 'n nuwe betekenis. Maak die damme plat, geplavei of versier met mosaïek, met 'n verpligte streng raam, plat, amper op die paadjie of op 'n heuwel. 'N Waterdruppel en waterpret, fonteine ​​installeer of 'n natuurlike beweging van jets skep, vul die tuin met klank.
Waterplante in Moslem-tuine word nie gebruik nie, en ook fonteine ​​in die vorm van beeldhouwerke. Slegs die suiwer spel van jets is hier gepas.
Plante vir die Moorse tuin word gekies om 'n paradys te skep. Helder kleure, die oorheersing van blomme en die suiwer groente van bome en bosse, rankers en vrugtebome vul hierdie tuine met lewe, kleure en harmonie.
Een van die gewildste plekke in die Moslem-tuin is die roostuin. Geurig en luuks, hy bied hulde aan die tuinprinses deur die helderste en geurige variëteite te kies. U kan fonteine ​​en damme met die roostuin omraam, of u kan dit soos blombeddings opbreek en die skoonheid en weelde van plante met helder bykomstighede beklemtoon. Rosies word geplant en alleen, en gebruik dit so veel as moontlik.
Tapytbeddens en mengborde, uitgebreide arabesques en stalletjies stel u in staat om die vierkante met patrone te vul en die effek van Oosterse matte na te boots met behulp van meerjarige en eenjarige plante.
By die keuse van plante is dit belangrik om verskillende belangrike kriteria in ag te neem:
die skepping van 'n bloei-afloswedloop, 'n kombinasie van plante met 'n ander blomperiode vir die effek van aanwesige verf;
seleksie van die helderste en suiwerste, "absolute" kleure;
keuse vir klassieke kulture.
In Moslem-tuine lyk angeliere, papawers, koringblomme, krismisrose, pioene, irisse, lelies, daglelies en allerhande meerjarige matte. In so 'n projek kan helder ui-aksent in elke hoeveelheid ingestel word - van tulpe tot krokusse en ander primroses. Pittige kruie en aromatiese plante van alle groottes en vorms is meer as gepas, net soos helder somers - van geurige tabak tot ageratum, gypsophila, wasser, lobelia, petunia, wat nie erger maak as met teksture nie.
Volgens historiese tradisies is blombeddings in 'n Moslemtuin gevorm, sodat plante vrylik kan groei. Maar vandag word die gebrek aan argitektoniese oplossings of 'n oorvloed besonderhede in die mosaïek- en watermassas soms vergoed deur hoë skeer grense, insluitend siermotiewe van groen rame in die lyne.
Streng gekroonde bome is hier onvanpas. Dit is 'n tuin om gratis plante te ontwikkel. Suiwer dekoratiewe spesies is minder gewild as vrugtebome. Geniet die oes van u vrugte direk vanaf die takke is 'n luukse wat onmiddellik die atmosfeer verander. Appelbome, kersies, kersies, appelkose, pruime - u kan vrugteplante na u smaak kies.
'N Pragtige blomstruike wat eenvormig geplaas word, word uit die weelderige klassieke gekies. Benewens rose, is chubushniki en hortensia, spirea, kweper, dogrose toepaslik. Blomme of bladwisselende wingerde, van rose tot clematis, actinidia en druiwe op die lansboë, obeliskette en mure, is ook altyd toepaslik in hierdie styl.
Tropiese en subtropiese plante, wat 'n simbool van die Moslem-tuin geword het - granate, palmbome, sitrusvrugte, louriere en baie ander plante - word in die vorm van badkies ingestel, en dit word op plekke geplaas wat nie ekspressiewe aksent het nie.