Independence Day gekyk elke jaar op 14 Augustus, is 'n nasionale vakansiedag in Pakistan. Dit erken die dag toe Pakistan onafhanklikheid bereik en is aangekondig dat 'n soewereine staat na aanleiding van die afwerking van die Britse Raj in 1947. Pakistan het as gevolg van die Pakistan Beweging, wat gaan vir die produksie van 'n gratis Moslem staat in die noord-weste van locales van Suid-Asië gebruik te maak van die pakkie. Die ontwikkeling is gedryf deur die All-Indië Moslem League onder die gesag van Mohammed Ali Jinnah. Die geleentheid is gelewer deur die Indiese Wet op Independence 1947 waaronder die Britse Raj aangebied onafhanklikheid aan die Dominion van Pakistan wat West Pakistan vervat (hedendaagse Pakistan) en Oos-Pakistan (tans Bangladesj). In die Islamitiese skedule, die dag van onafhanklikheid saamgestem met Ramadan 27, die vooraand van wat, synde Laylat Al-Qadr, word beskou as die Heilige laat ken deur Moslems.
Die beginsel Independence Day funksie gebeur in Islamabad, waar die nasionale banier opgehef teen die Presidensiële en Parlement strukture. Dit is agtervolg deur die nasionale lied van toewyding en regstreekse uitsending gesprekke deur pioniers. Normale feestelike geleenthede en merriments vir die dag inkorporeer-vaandel verhoging van dienste, optogte, sosiale geleenthede, en die speel van toegewyde liedjies. Verskeie ere dienste word gereeld gehang op hierdie dag, en Pakistani's lig die nasionale vaandel op hul huise of wys dit onmiskenbaar op hul voertuie en klere.
'n stempel, wit buite sig, met nasionale vaandel Pakistan se op dit en "onafhanklikheid verjaarsdag" geskryf in treffende en italic, in groen skadu, 'n "reëling" intens geskryf in donker skadu, onder die vaandel
Voor 'n amptelike verklaring; "Onafhanklikheid verjaarsdag Series" deur die Press Inligting Departement van Pakistan, in 1948 in verband met die land se eerste onafhanklikheid dag wat geprys op 15 Augustus 1948.
Die gebied stigting Pakistan was kontroleerbare 'n stukkie van die Britse Indiese Ryk al deur 'n groot deel van die negentiende eeu. Die Oos-Indiese Kompanjie het hulle ruil Suid-Asië in die sewentiende eeu, en die organisasie beginsel begin in 1757 wanneer hulle het die Slag van Plassey. Na aanleiding van die Indiese rebellie van 1857, die Regering van Wet Indië 1858 daartoe gelei dat die Britse kroon direkte gesag te aanvaar oor 'n groot deel van die Indiese subkontinent. All-Indië Moslem League gestig deur die All India Mohammedaanse Opvoedkundige Konferensie by Dhaka, in 1906, met betrekking tot die voorwaardes wat geproduseer oor die verdeling van Bengale in 1905 en die byeenkoms het vir die vorming van 'n ander Moslem staat.
Die tydperk ná die Eerste Wêreldoorlog afgesonder was deur die Britse veranderinge, byvoorbeeld, die Montagu-Chelmsford Hervormings, egter, dit addisioneel het die instelling van die ernstige Rowlatt Wet en kras oproepe vir selfregering deur die Indiese aktiviste. Die deur die bank ontevredenheid van hierdie tydperk gestolde in landwye vreedsame ontwikkeling van nie-deelname en 'n gemeenskaplike-nakoming. Die gedagte vir 'n ander Moslem staat in die noordweste locales van Suid-Asië was in sy diskoers aangebied deur Allama Iqbal as die President van die Moslem League in Desember 1930. Na drie jaar, die naam van "Pakistan" as 'n ander staat is voorgestel in 'n verklaring wat deur Choudhary Rahmat Ali, as 'n afkorting. Dit was om die vyf betrek "noordelike eenhede" van Punjab, Afghani (verlede Noordwes-grens provinsie), Kasjmir, is, en Baluchistan. soos Iqbal, Bengale het alleen laat vir die stelling gemaak deur Rahmat Ali.
Gedurende die 1940's, as die Indiese onafhanklikheid ontwikkeling verhoogde, 'n oplewing van Moslem-nasionalisme helmed deur die All-Indië Moslem League plaasgevind, waarvan Mohammed Ali Jinnah was die opvallendste pionier. Synde 'n ideologiese groep om die belange van die Moslem diaspora in Brits-Indië te verifieer, die Moslem League aanvaar 'n ondubbelsinnige werk gedurende die 1940's in die Indiese onafhanklikheid ontwikkeling en gevorm in die algemene strekking agter die maak van Pakistan as 'n Moslem staat in Suid-Asië. Tydens 'n drie-dag algemene vergadering van Al-Indië Moslem League 22-24 Maart 1940, 'n formele politieke verklaring is uitgestal, bekend as die resolusie Lahore, wat genader vir die vorming van 'n Vrystaatse vir Moslems. in 1956, 23 Maart addisioneel verander in die datum waarop Pakistan verander van 'n gebied om 'n republiek, en staan ​​bekend as Pakistan Dag.
in 1946, die Arbeidshof regering in Brittanje, uitgeput deur deurlopende geleenthede, byvoorbeeld, Tweede Wêreldoorlog en verskeie uproars, verstaan ​​dat dit nie die bevel van die huis af, die hulp internasionaal, nie die betroubaarheid van die Britse Indiese Army vir u na 'n onteenseglik gretig Britse Indië beheer. Die onwrikbare gehalte van die plaaslike magte vir voort te gaan met hul gesag oor 'n onteenseglik tugtelose Indië verminder, dus die administrasie besluit het om die Britse beginsel van die Indiese subkontinent eindig. in 1946, die Indian National Congress, 'n hoofstroom partytjie, versoek om 'n eensame staat. Die Moslem dominante dele, wat nie kan help weerspreek 'n enkele staat, gefokus op die moontlikheid van 'n ander Pakistan as 'n alternatief. Die 1946 Kabinet sending na Indië gestuur is om te probeer om 'n trade-off tussen die Kongres en die Moslem League bereik, stel 'n gedesentraliseerde staat met soveel krag gegee om woonbuurt regerings, egter, dit is van die hand gewys deur beide van die byeenkomste en het oor verskeie bendes in Suid-Asië.
In die lang termyn, in Februarie 1947, Eerste Minister Clement Attlee verklaar dat die Britse regering volle self-administrasie sal toelaat om Britse Indië teen Junie 1948 by die mees onlangse. op 3 Junie 1947, die Britse regering het berig dat die oppergesag van die afdeling van die Britse Indië in twee outonome state erken. Die opvolger regerings sou grondgebied status gegee en sou 'n sekere voorreg om te onttrek van die Britse Statebond het. Gesant Mountbatten opgetel 15 Augustus, die tweede herdenking van Japan se moed opgee in die Tweede Wêreldoorlog, as die datum van die intensiteit skuif. hy tel 14 Augustus as die datum van die diens van intensiteit skuif na Pakistan sedert hy nodig het om te gaan na die funksies in die twee Indië en Pakistan.
Die Indiese Wet op Independence 1947 (10 en 11 Geo 6 c. 30) weg deur die Parlement van die Verenigde Koninkryk geïsoleer Britse Indië in die twee nuwe outonome gebiede; die Dominion van Indië (later om te draai in die Republiek van Indië) en die Dominion van Pakistan (later om te draai in die Islamitiese Republiek van Pakistan). Die demonstrasie het 'n komponent om verdeling van die Bengaalse en Punjab gebiede tussen die twee nasies (sien die segment van Indië), die fondament van die werkplek van die Goewerneur-generaal, toekenning van 'n volledige gesaghebbende kenner op die afsonderlike Grondwetgewende Assemblies, en verdeling van gemeenskaplike eiendom tussen die twee nuwe lande. Die wet is later gekry roemryke toestemming op 18 Julie 1947. Die segment het by die gloed mobs en massa terugslae, en die dislodging van byna 15 miljoen individue as gevolg van godsdienstige geweld oor die subkontinent; 'n groot aantal van die Moslem, Sikh en Hindoe evacuees getrek die onlangs gelok rand aan Pakistan en Indië afsonderlik in die maande omvattende onafhanklikheid. op 14 Augustus 1947, die nuwe Dominion van Pakistan beland outonome en Muhammad Ali Jinnah bevestig as sy eerste verteenwoordigende algemene in Karachi. Onafhanklikheid is afgesonder met oor die raad feestelikheid, nog die omgewing gebly warm lig van die algemene mobs oorheersende tydens onafhanklikheid in 1947.
Die datum van onafhanklikheid
Sedert die uitruil van intensiteit plaasgevind op die middernag van 14 en 15 Augustus, die Indiese Wet op Independence 1947 waargeneem 15 Augustus as die geboortedag van beide Pakistan en Indië. Die demonstrasie state;
Vanaf die vyftiende dag van Augustus, negentienhonderd sewe en veertig, twee outonome Dominiums sal opgestel word in Indië, afsonderlik as Indië en Pakistan verwys word na.
Die primêre gedenkteken posseëls van die nasie, ontslaan in Julie 1948, Daarbenewens het 15 Augustus 1947 as die onafhanklikheid dag, in elk geval in gevolglike jaar 14 Augustus is aangegryp as die onafhanklikheid dag. Dit is omdat Mountbatten daarin geslaag om die onafhanklikheid belofte om Jinnah op die veertiende, voordat jy vir Indië waar die belofte is bespreek op die middernag van die vyftiende. Die aand van 14-15 Augustus 1947 ooreengestem met 27 Ramadan 1366 van die Islamitiese skedule, wat Moslems sien as 'n gewyde nag.
Die onafhanklikheid dag is een van die ses openbare vakansiedae sien in Pakistan en is geprys die hele pad regoor die land. Om gereed te kry en op te los die ontwerpe vir Independence Day feesvieringe, byeenkomste gehou in die algemeen hoofletters deur buurt regerings wat aan die regering owerhede weg, onderhandelaars, en wetgewers. openbare verenigings, insiggewend inrigtings, en die regering afdelings uitsorteer kursusse, sport wedywering, en sosiale en maatskaplike oefeninge wat die weg baan vir die onafhanklikheid dag. in Karachi, dryf is begin om skoon te maak en die opstel van die Mazar-e-Quaid (Jinnah Mausoleum) vir die fees.
As die lang stuk Augustus begin, unieke stadiger, kermis en winkels is die opstel van die nasie oor die uitverkoop van nasionale baniere, streepkoppies, wimpels en publikasies, identifikasies, foto's van nasionale heiliges, beeld en klank en ander feestelike dinge. voertuie, private strukture, huise, en paaie is versterk met nasionale baniere, kerse, olie ligte, vlae, en streepkoppies. Organisasies neem deel aan deeglike bevordering, net soos jy ry argitek ontwerp afsetpunte wat onafhanklikheid-tema klere voorraad, juwele, en self-versierings.