.: Hou Moed! Volhard! Binnekort! (Boodskap deur Nico van der Walt)
Hou Moed! Volhard! Binnekort! (Boodskap deur Nico van der Walt)
Tydens 'n ernstige siekbed, toe hy gedink het hy gaan op die jeugdige ouderdom van 35 sterf, het die Puritein, Richard
Baxter, die gewoonte ontwikkel om 'n halfuur elke dag oor die hiernamaals te peins. Hy skryf dan later hoe baie hierdie praktyk oor die jare vir hom beteken het.
Selfs al sou ons die ou vader net soms hierin navolg, sal dit ons geloofslewe oneindig baie verryk.
• Tensy die wederkoms van Jesus Christus binnekort plaasvind, gaan een en elkeen van ons moet sterf. Daar is geen uitsondering nie. Daar gaan 'n oomblik aanbreek dat my hart die laaste van sy, sê maar, 2500 miljoen pompe gee, en dat ek my laaste asem uitblaas.
En dan? Sal ek nog bewussyn hê? Hoe lank sal dit duur voordat ek my bewussyn terugkry? Wat van die tyd tot en met die wederkoms en my opstanding? Hoeveel sal ek weet? Waar sal ek wees? Ons sou die vrae oor die lewe na die dood kon vermenigvuldig. Dit raak ons almal, nie waar nie.
Kom ons neem aan dat ons voor die wederkoms sal sterf. Daar word na ons toestand tussen die liggaamlike dood en die wederkoms van Christus verwys as die tussentoestand.
Paulus het geweet hoe belangrik dit vir ons is om te verstaan wat die hiernamaals inhou. In 1Ts 4 skryf hy: "Ons wil hê, broers, dat julle nie onkundig moet wees oor wat met die ontslapenes gaan gebeur nie" (13). En dan eindig hy sy paragraaf só: "Bemoedig mekaar dan met hierdie woorde" (18).
Die regverdiges en die onregverdiges gaan hierdie tyd - na die dood en voor die opstanding - op verskillende plekke en in verskillende toestande deurbring (vgl. Lk 16:19-31). Maar ons gaan fokus op diegene wat in die Here en daarom salig sterf.
Ons gaan dus praat oor die staat waarin ons afgestorwe broers en susters in Christus op hierdie oomblik is. Ons gaan praat oor die plek waarheen een en elkeen van ons wat waarlik gered is binnekort sal gaan, indien die Here talm om te kom.
Waar is hierdie plek? Allereers moet ons besef dis nie 'n plek binne ons dimensies van tyd en ruimte nie. Die bybel gebruik veral twee name daarvoor: die hemel en die paradys.
• Die hemel is 'n baie wye en ryk begrip in die Skrif en ons kan nie nou in besonderhede daarop insak nie. Al wat ek nou daaroor wil sê, is dat die Bybel dit aan ons voorhou as die woonplek van God. Dis waar die klem val, en nie, byvoorbeeld, op die lokaliteit daarvan nie. Die hemel is waar God is.
• Die paradys is net 'n Nuwe Testamentiese begrip, waar dit slegs drie keer voorkom (Lk23:43; 2Kor 12:4; Op 2:7). In eersgenoemde vers sê Jesus vir die misdadiger aan die kruis: "Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees." Ons kan dus met stelligheid sê dat dit die plek is waarheen ontslape kinders van die Here gaan - om by Hom te wees. Dis oorspronklik 'n Persiese woord, en dui op 'n ommuurde tuin of park. Daar is dus skoonheid, vrede en orde. So gebruik die Septuaginta ('n voor-Christelike Griekse vertaling van die Ou Testament) dit vir die tuin van Eden.
In hierdie paragraaf is die apostel baie seker hy weet wat op hom wag. Oor net een ding is hy onseker - gaan hy sterf en die tussentoestand binnegaan, of gaan hy die Here se wederkoms beleef en onmiddellik finaal verheerlik word?
Ook ons weet nie wat die antwoord op hierdie vraag is nie. Daarom het die Here Jesus Sy dissipels aangespoor om altyd gereed te wees, aangesien hulle nie vooraf weet wanneer hulle gaan sterf, of wanneer die wederkoms sal plaasvind nie.
Laat ons dus seker maak ons is elke oomblik reg om die Here te ontmoet. So skryf Johannes dan ook: "Elkeen wat hierdie verwagting in verband met Hom koester, hou homself rein soos Jesus rein is" (1Jh 3:3). En as mens die wederkoms en die hiernamaals ernstig opneem, is dit inderdaad 'n kragtige aansporing tot 'n heilige lewe.
• 2 Korintiërs 5:1
Die "aardse tentwoning" (OAV) waarvan Paulus hier praat, is sy beeld vir die huidige liggaam. Daarmee beklemtoon hy die broosheid en tydelikheid daarvan. Hierdie beeld word ook gebruik vir die Here Jesus se vernederde liggaam in Jh 1:14. As daar staan dat die Woord mens geword en onder ons kom woon het, sê die Grieks letterlik dat Hy kom tent opslaan het onder ons.
Maar hierdie tent sal eendag vervang word met 'n onverganklike en permanente woning, deur God self gemaak - 'n nuwe, verheerlikte en ewige liggaam.
• 2 Korintiërs 5:2
Paulus vul nou sy beeld aan. Hy beskryf die liggaam nou nie net as 'n huis of tent nie, maar ook as 'n kledingstuk. Ons verlang, sê hy, dat ons uiteindelike hemelse huis soos klere vir ons aangetrek sal word.
Die woord "oorklee" (OAV) of "oordek" (NAV), is betekenisvol. Hiermee wil die apostel sê dat ons begeer dat ons verheerlikte liggame sommer dadelik oor ons ou liggame aangetrek sal word soos mens, kom ons sê, 'n trui bo-oor 'n hemp aantrek. Presies wat hy hiermee bedoel, verduidelik hy dan in v.3-4.
• 2 Korintiërs 5:3-4
Ons wil nie graag eers uitgetrek word en vir 'n tyd lank nakend wees voordat ons met ons verheerlikte liggame beklee word nie. Duidelik sinspeel Paulus hier op die liggaamlose
tussentoestand voor die opstanding. As ons dus in hierdie lewe verlangend sug, dan is dit nie in die eerste instansie 'n verlange na die naakte toestand nie, maar dis 'n begeerte om sommer dadelik ons nuwe liggame te ontvang.
Heeltemal anders as die Griekse filosofie van destyds, dink die apostel nie dat die menslike gees op sy gelukkigste is as hy vry van 'n liggaam is nie. Inteendeel, hy ag so 'n toestand as naaktheid, as subnormaal, as alles behalwe ideaal.
• 2 Korintiërs 5:8
Kom ons spring vir 'n oomblik 'n paar verse. In v.8 sê Paulus egter dat, ten spyte van alles wat hy in die eerste paar verse geskryf het, verkies hy nogtans om eerder te sterf en sy verblyf in hierdie liggaam te verlaat. Waarom is die naakte staat sonder 'n liggaam in die tussentoestand - indien die Here talm om te kom - vir hom verkieslik bo die tentbestaan van hierdie lewe? Omdat hy dan by die Here sal wees! Anders gestel: om by Christus te wees, sal meer - baie, baie meer – as opmaak vir ons tydelike verlies aan 'n liggaam.
In Fl 1:23 sê die apostel dat hy verlang om heen te gaan en "met Christus" te wees. In vergelyking met hierdie lewe is dit "verreweg die beste".
Wat Paulus meer as enigiets anders verlang, is om steeds te lewe wanneer die Here Jesus Christus terugkom - en om dan onmiddellik sy verheerlikte liggaam te ontvang. Maar selfs al moet hy voor die tyd sterf, is die onnatuurlike en minder as ideale liggaamlose tussentoestand steeds baie beter as hierdie lewe - want selfs in die tussentoestand is ons reeds by die Here!
Gelowiges gaan dadelik na hulle dood na Christus toe.
As ek sou sterf voordat Christus terugkom, bly my dooie liggaam agter en verval tot stof. My gees gaan dadelik na die Here toe (Pred 12:7). Van my eerste lewensoomblik af is ek immers nie net 'n fisiese liggaam nie, maar ten diepste is ek ook gees - die nie-materiële deel van my persoon.
Die Skrif gee ons alle rede om te glo dat ek onmiddellik na my dood by die Here sal wees. Die Here Jesus sê vir die misdadiger aan die kruis: "Ek verseker jou: Vandag sal jy saam met My in die paradys wees" (Lk 23:43; vgl. ook Fl 1:23).
'n Paar verantwoordelike afleidings uit die Skrifopenbaring oor ons tema
1. Onmiddellik na die dood gaan elke persoon na een van twee radikaal verskillende bestemmings (Lk 16:22-23; vgl. ook Lk 23:43).
Hieroor is die Bybel oor en oor so duidelik soos daglig; elke mens gaan óf hemel toe, óf hel toe. Saligheid of smarte wag dadelik nadat jy jou laaste asem uitgeblaas het op jou. En so sal dit onomkeerbaar finaal bly - tot in alle ewigheid.
2. Ons sal in 'n staat van volle bewussyn wees.
Dit is so voor die hand liggend dat mens dit beswaarlik hoef te sê. Hoe anders sou mens jou saligheid kon beleef - of dan jou smarte, indien jy verlore gaan. Trouens, dit verg geen verbeelding nie om te besef dat ons bewussyn veel meer intens sal wees as hier. Is dit nie 'n voorvereiste vir die meer intense belewing van sowel vreugde as pyn nie?
3. Ons sal kommunikeer - met mekaar en met die Here.
Die ryk man en Abraham praat met mekaar. Die martelare praat met die Here en Hy reageer daarop. Dit impliseer intelligensie, logika, vertolking, waarneming, ensovoorts.
4. In die hemel sal daar gesamentlikheid en gemeenskap wees.
Die mededeling dat Lasarus aan "die boesem" van Abraham is (Lk 16:22, 23, letterlik), dui op intieme liefdesgemeenskap. En in Op 6 roep die siele gesamentlik. Wanneer ons oorwinnend sterf, gaan ons, soos Hb 12:23 dit stel, na die "geeste van dié wat vrygespreek en wat nou volmaak is."
5. Ons sal ons individualiteit en identiteit behou.
Lasarus het Lasarus gebly.
hê om spoedig met 'n volmaakte en verheerlike liggaam beklee te word - en om dan vir ewig op 'n nuwe aarde te woon.
• Diegene wat in Christus is, sien mekaar tot in ewigheid nooit vir die laaste keer nie.
As ons nou vreugde in mekaar het, hierna - ook reeds in die tussentoestand - sal dit baie meer intens wees. En dit sal nooit verbygaan nie!
• Maar dis in Christus self wat ons vreugde ten diepste sal wees!
Ons sal by Hom wees en innige gemeenskap met Hom geniet. Ons sal Hom sien soos Hy is, en uiteindelik word soos Hy (1Jh 3:2).
• Laat ons daarom erns maak met die Christelike hoop.
Ek weet nie van julle nie, maar dit wil my party dae neerslagtig stem as ek besef my lewe is besig om uit te loop. Afnemende liggaamskragte, 'n geheue wat jou al hoe meer in die steek laat en toenemende ontnugtering met dit wat hierdie lewe bied, raak al hoe meer 'n werklikheid.
Ek is oortuig daarvan dat daar net een manier is om hierdie werklikhede te hanteer - mens moet jou oefen in die Christelike hoop. Jy moet die dinge waaroor ons praat weer en weer oordink.
Een van die kosbaarste gawes wat die Here vir ons in hierdie lewe gee, is 'n lewende hoop. Vir die ongelowiges, veral vir die bejaardes, moet elke doodsberig seker klink soos die geknars van die beul se sleutel vir 'n ter dood veroordeelde. Male sonder tal dank ek die Here dat Hy vir my nie net lewenssin gegee het nie, maar ook sterwenssin. Wat sou ek sonder 'n ewigheidsperspektief gedoen het? Daarsonder kan 'n denkende mens tot geen ander slotsom as Albert Camus kom nie: "Die lewe is 'n siek grap!" En inderdaad is 'n ongelowige wêreld tot die dood toe kranklik aan sinloosheid.
Daarenteen, as die dinge waarna ons kyk op die tafels van jou hart geskryf is, sal jy saam met die pionier-sendeling in Burma, Adoniram Judson, kan sê: "Wanneer Christus my roep, sal ek gaan met die uitbundige blydskap van 'n skoolseun wat vir die somervakansie deur die skoolhek hardloop."
• Is Christus die middelpunt van jou hoop?
In 1Tm 1:1 kry ons 'n kort frase wat die hart van ons lewende hoop se inhoud verwoord: "...Christus Jesus ons Hoop". Om eendag by Hom te wees, is waaroor dit gaan.
Kostelik het Andrew Bonar dit gestel: "Ag Here, mag ek soos Simeon heengaan – met Christus in my arms" (n.a.v. Lk 2:28-29). Maar ons kan natuurlik ook die beeld omdraai: as
die dood my eendag neerfel, sal ek in Christus se arms intuimel.
• Maak seker jou hoop is eg.
As jy nie, soos Paulus, jou vreugde daarin vind dat jy by Christus sal wees nie (ten spyte van die tussentoestand se "naaktheid"), hang daar 'n vraagteken oor die egtheid van jou hoop. En, onthou, die hoop is bloot vooruitgerigte geloof. As jou hoop dus onder verdenking is, moet ook jou geloof bevraagteken word. En as jou geloof vals is, is jou hoop niks meer as 'n lugspieëling nie.
• Les bes: die dood is nie 'n ewige duisternis wat oor jou neerdaal nie; dis die doodblaas van 'n kers - omdat die dag gebreek het. En nooit weer, tot in alle ewigheid, sal die Son weer ondergaan nie.