Gaan (bordspel) - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Soos baie ander speletjies, kan 'n spel van Go op 'n tydstip gebruik word deur 'n spelklok te gebruik. Spelklokke word gereeld in toernooie gebruik, sodat alle spelers betyds eindig en die volgende ronde betyds gepaar kan word. Spelers mag ook spelhorlosies gebruik vir gemaklike spel, byvoorbeeld as hulle teen 'n teenstander speel wat bekend is dat hy stadig speel. Daar is vyf vasgestelde tydmetodes wat gebruik word nadat die speler se hooftyd verstryk het:
Standaard Byo-Yomi: Nadat die hooftyd verby is, het die speler 'n sekere aantal periodes (gewoonlik ongeveer dertig sekondes). Na elke beweging word die aantal tydperke wat die speler geneem het (moontlik nul) afgetrek. Byvoorbeeld, as 'n speler drie periodes van dertig sekondes het en dertig of meer (maar minder as sestig) sekondes neem om 'n skuif te maak, verloor hy een periode. Met 60-89 sekondes verloor hy twee tydperke, ensovoorts. As hy egter minder as dertig sekondes neem, herstel die timer eenvoudig sonder om periodes af te trek. Dit word geskryf as + van. Die gebruik van die laaste periode beteken dat die speler dit het verlore op tyd.
Kanadese Byo-Yomi: Nadat hy al sy / haar hooftyd gebruik het, moet 'n speler binne 'n sekere periode 'n sekere aantal skuiwe maak, byvoorbeeld twintig trekke binne vyf minute. Tipies stop spelers die klok, en die speler in oortyd stel sy / haar klok vir die gewenste interval, tel die vereiste aantal klippe uit en sit die oorblywende klippe buite bereik sodat dit nie deurmekaar raak nie. (Sommige spelhorlosies, veral die Ing-horlosie, laat hierdie opsie nie toe nie.) As twintig bewegings betyds gemaak word, word die timer weer na vyf minute teruggestel. Dit word geskryf as + in. (Die oorsprong van die Kanadese Byo-Yomi) As die periode verstryk sonder dat die vereiste aantal klippe gespeel is, het die speler verlore op tyd.
Die meeste toernooie gebruik standaard of Kanadese oortyd. Op die internet verkies die meeste spelers 'n baie kort basiese tyd, so min as een minuut, om dadelik oortyd oor te gaan sodat die spel vinniger verloop. Daar is nog drie ander oortydreëls, maar dit word selde gebruik.
Skielike dood: Elke speler kry 'n spesifieke hoeveelheid tyd vir die hele wedstryd sonder oortydvoorsiening, as die vlag van 'n speler val, dan het hulle dit verlore op tyd. Hierdie reël is uiters skaars, behalwe in 'n "weerlig" -toernooi.
Progressiewe Byo-Yomi: 'N Variasie van Kanadese byo-yomi, waar die speler in elke opeenvolgende oortydperiode meer skuiwe moet maak, minder tyd moet gebruik, of albei. Byvoorbeeld, in een amateurtoernooi is die hooftyd van vyftig minute gevolg deur twintig skuiwe in vyf minute, daarna veertig treë in vyf minute, daarna sestig skuiwe in vyf minute (die laaste periode word herhaal totdat die wedstryd geëindig het). Die tydsberekening van hierdie toernooi is dus 50 + 20/5 + 40/5 + 60/5 geskryf (dit is gereeld om minute as getalle sonder eenhede te laat, terwyl sekondes gewoonlik in die vorm 5s geskryf word).
Strafpunte: As 'n speler tot een sesde van die basiese tydstoekenning gebruik (benewens die gebruik van alle basiese tyd), dra hy / sy 'n tweepuntstraf. Drie sulke boetes kan opgelê word. As die speler meer as 50% van die ekstra tyd gebruik, verbeur hy / sy die spel. As die basiese tyd byvoorbeeld een uur per speler is, kry 'n speler wat sestig minute oorskry 'n tweepuntstraf. Op een-en-sewentig minute word 'n bykomende tweepuntstraf opgelê, en 'n finale strafskop is op een-en-tagtig minute ingestel. Op negentig minute verbeur die speler die spel. Hierdie stelsel is uitgevind as deel van 'Ing's SST Laws of Go', maar word selde toegepas, selfs al word ander bepalings van Ing-reëls gebruik.
Japanese tydsberekening met 'n enkeling BYO-Jomie periode is gelykstaande aan Kanadese BYO-Jomie met een klip wat in elke periode gespeel moet word.
'N Groot (Amerikaanse standaard) Amerikaanse amateurtoernooi is begin gebruik Fischer-tydsberekening , wat nou algemeen in Skaak voorkom. Die belangrikste verskil van tradisionele oefening is dat daar nie 'n aparte speelmodus is nie. Benewens die aanvanklike tydstip, word 'n vaste aantal sekondes bygevoeg aan die tyd van die speler vir elke beweging wat gedurende die hele wedstryd gespeel word.
Namate die tyd nul nader, moet die speler se tempo vinniger beweeg tot gemiddeld een beweging in die aangewese aantal sekondes, maar dit is moontlik om kloktyd te verkry deur vinniger te speel. Dit stem moontlik beter ooreen met die natuurlike denkstyl in Go. 'N Opeenvolging van bewegings verg tyd om te lees, maar die bewegings kan dan vinnig gespeel word.
Alhoewel die spel in China ontwikkel is, het Japan-gebaseerde spelers die internasionale Go-toneel oorheers vir die grootste deel van die twintigste eeu. Professionele spelers uit China soos Nie Weiping (vanaf die 1980's) en Suid-Korea (sedert die 1990's) het egter selfs hoër vlakke bereik. Deesdae is topspelers uit China en Korea van dieselfde sterkte, maar Japan bly al hoe meer agter. Professionele persone uit hierdie drie lande neem gereeld deel aan 'n aantal nasionale en internasionale Go-toernooie. Die top Japanese toernooie het 'n beursie wat vergelykbaar is met dié van professionele gholftoernooie in die Verenigde State, terwyl toernooie in China en Korea minder goed befonds word.
Koreaanse spelers het 'n voorsprong op die belangrikste internasionale titels en het tussen 2000 en 2002 23 toernooie in 'n ry gewen. In die laaste paar jaar word die Chinese dominante in internasionale kompetisies toenemend deur hul Chinese eweknieë uitgedaag.
Die speelvlak in ander lande was tradisioneel baie laer (behalwe Taiwan), behalwe vir sommige spelers wat voorbereidende professionele opleiding in Asië gehad het. Dit was eers in 2000 dat 'n Westerling, Michael Redmond, die topposisie behaal het deur 'n Asian Go-vereniging, 9de dan. 'N Duitse wetenskaplike, Oscar Korschelt, word bekroon met die eerste stelselmatige beskrywing van die spel in 'n Westerse taal in 1880; Dit was eers in die 1950's dat Westerse spelers die spel as 'n verbygaande belangstelling aangeneem het. In 1978 word Manfred Wimmer die eerste Westerling wat 'n professionele spelersertifikaat van 'n Asiatiese Go Go-vereniging ontvang het.
↑ Shirakawa Masayoshi, 'N reis op soek na die oorsprong van die weg, Yutopian Enterprises (20 Augustus 2005) ISBN 1889554987
↑ Lasker, Edward Go en Go-Moku Dover-publikasies (1 Junie 1960) ISBN 0486206130
↑ Potter, Donald L., "Go in the Classics (ii): the Tso-chuan," Gaan Wêreld, 42 (Winter 1985-86): 19-21.
↑ Kiseido. Die vier prestasies wat op 10 Augustus 2007 onttrek is.
↑ Krag, John Invincible: The Games of Shusaku, Kiseido Uitgewersmaatskappy; 2 ed. (Augustus 1996) ISBN 4906574017
↑ Shotwell, Peter Gaan! Meer as 'n spel, ISBN 080483475X
↑ Boorman, Scott Die uitgerekte spel: 'n Wei-ch'i-interpretasie van die Maoistiese rewolusie-strategie ISBN 0195014936
↑ Bozulich, Richard The Go Player se Almanak, ISBN 4906574408
↑ //senseis.xmp.net/?superko. 11 Augustus 2007 herwin
↑ Pinckard, William "Gaan en die drie wedstryde," in Die Go Player se Almanak 2001, Kiseido-publikasies
↑ waarom Computer Go so moeilik is om te skryf Onttrek 22 Augustus 2007.
↑ //www.usgo.org/resources/servers.html Onthou 22 Augustus 2007.
↑ Trevanian soos aangehaal in McDonald, Brian (1995, 2002). Bestudeer die Westerse letterkunde p.5-6. 11 Augustus 2007 herwin.