Ralph Yarborough - Geskiedenis Podcasts - 2022
Ralph Webster Yarborough, die sewende van nege kinders, is op 8 Junie 1903 in Chandler, Henderson County, Texas, gebore. Nadat hy plaaslike skole bygewoon het, betree hy die West Point Military Academy in 1919, maar val die volgende jaar uit.
Yarborough was drie jaar lank 'n skoolonderwyser in Henderson County voordat hy na Duitsland verhuis het waar hy assistent -sekretaris was van die Amerikaanse sakekamer in Berlyn. Met sy terugkeer het hy die Universiteit van Texas Law School bygewoon.
Nadat hy in 1927 gegradueer het, word hy advokaat in El Paso. In die volgende vier jaar het hy verskeie sake teen die Magnolia Petroleum Company en ander groot oliemaatskappye gewen en die reg van openbare skole en universiteite om olie-inkomste te finansier, suksesvol gevestig. Hy dien ook as distriksregter in Austin (1936-41).
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Yarborough, lid van die 97ste Afdeling, in Europa en Japan gedien. Toe hy die leër in 1946 verlaat, het hy die rang van luitenant -kolonel bereik. Na die oorlog word Yarborough advokaat in Austin, Texas.
'N Lid van die Demokratiese Party Yarborough daag goewerneur Allan Shivers sonder sukses uit vir die benoeming in 1952 en 1954. Yarborough was een van die leiers van die progressiewe vleuel van die party. Shivers, regs van die party, beskuldig Yarborough daarvan dat hy ten gunste van rasse -integrasie is en steun van die Amerikaanse kommunistiese party het.
Yarborough, met die steun van die vakbonde, is in April 1957 verkies tot die Senaat van die Verenigde State. burgerregte wetgewing. Dit het die Wet op Burgerregte (1957) en die Wet op Burgerregte (1960) ingesluit.
In die somer van 1963 kontak president John F. Kennedy Yarborough en vra hom wat hy kan doen om die beeld van die president in die staat te help. Yarborough het blykbaar aan Kennedy gesê "die beste ding wat hy kon doen, was om Jackie na Texas te bring en al die vroue haar te laat sien". Kennedy het Texas met 'n klein marge gewen in die presidentsverkiesing van 1960. Daar word geglo dat hierdie oorwinning hoofsaaklik te wyte was aan die veldtog van sy lopende maat, Lyndon B. Johnson, wat destyds die dominante politieke figuur in Texas was. . Kennedy het geglo dat hy Texas in 1964 moes wen as hy as president verkies sou word.
Op 22 November 1963 arriveer president John F. Kennedy in Dallas. Daar is besluit dat Kennedy en sy party, insluitend sy vrou, Jacqueline Kennedy, vise -president Lyndon B. Johnson, goewerneur John Connally en Ralph Yarborough, in 'n optog met motors deur die sakegebied van Dallas sou reis. 'N Loodswa en verskeie motorfietse het voor die presidensiële limousine gery. Benewens Kennedy was die limousine ook sy vrou, John Connally, sy vrou Nellie, Roy Kellerman, hoof van die geheime diens by die Withuis en die bestuurder, William Greer. Die volgende motor het agt geheime diensagente. Dit is gevolg deur 'n motor met Lyndon Johnson en Ralph Yarborough.
Omstreeks 12.30 nm. die presidensiële limousine het Elmstraat binnegekom. Kort daarna klap skote. John Kennedy is deur koeëls getref wat hom in die kop en die linker skouer getref het. 'N Ander koeël het John Connally in die rug getref. Tien sekondes nadat die eerste skote afgevuur is, versnel die president se motor vinnig teen die Parkland Memorial -hospitaal. Albei mans is na aparte noodkamers gebring. Connally het wonde aan sy rug, bors, pols en bobeen gehad. Kennedy se beserings was baie ernstiger. Hy het 'n massiewe wond aan die kop gehad en om 13:00. hy is dood verklaar.
Binne twee uur na die moord is 'n verdagte, Lee Harvey Oswald, in hegtenis geneem. Gedurende die tyd wat Oswald in aanhouding was, het hy by sy verhaal gehou dat hy nie by die sluipmoord betrokke was nie. Op 24 November, terwyl hy deur die polisie van Dallas van die stad na die landstraf vervoer is, is Oswald deur Jack Ruby doodgeskiet.
Na die dood van John F. Kennedy is sy adjunk, Lyndon B. Johnson, as president aangestel. Yarborough was 'n groot voorstander van Johnson's Great Society -programme in onderwys, omgewingsbewaring en gesondheidsorg. Hy het ook gestem uit die Civil Rights Act (1964) en die Wet op Stemreg (1965). Yarborough was meer krities oor Johnson se buitelandse beleid en was 'n sterk teenstander van die Viëtnam -oorlog.
Yarborough was 'n voorstander van die bewaring van die omgewing en het die Wet op Bedreigde Spesies van 1969 geborg en die wetgewing wat drie nasionale wildreservate in Texas-Padre Island National Seashore (1962), Guadalupe Mountains National Park (1966) en Big Thicket National Preserve (1971) gevestig het ).
Yarborough was 'n lid van die senaat totdat hy in 1970 deur Lloyd Bentsen verslaan is. Hy werk nou weer as advokaat in Austin. Hy was ook lid van die State Library and Archives Commission van Texas 1983-1987.
Ralph Webster Yarborough is op 27 Januarie 1996 in Austin, Texas, oorlede.
Liberaal Ralph Yarborough het byvoorbeeld 'n afsku van sentriste soos Connally en Johnson - en met een of ander rede. Daar is nooit gesien dat die goewerneur en die vise -president die senator guns bewys nie. Net die teenoorgestelde. Op hierdie reis was dit asof hulle vasbeslote was om Yarborough in sy plek te plaas.
Connally sou die Vrydagaand 'n privaat onthaal vir JFK by die goewerneur se herehuis in Austin aanbied: Yarborough was afwesig op die gastelys.
Yarborough se reaksie op die snob: "Ek wil hê dat almal in harmonie hande vat om die grootste welkom by die president en mev. Kennedy in die geskiedenis van Texas." Dan: "Goewerneur Connally is so ontsettend onopgevoed in die regering, hoe kan u iets anders verwag?"
Donderdagmiddag in Houston het Yarborough Kennedy uitgedaag deur te weier om in dieselfde motor met LBJ te ry. Hy het verkies om saam met kongreslid Albert Thomas te sien. Die oggend in San Antonio het die geheime diensagent, Rufus Youngblood, die senator saggies na die limousine van Johnson gestamp toe Yarborough die kongreslid Henry Gonzalez, 'n politieke bloedbroer, sien ruk. "Kan ek saam met jou ry, Henry?" vra hy.
Daardie aand het werknemers by Houston's Rice Hotel gehoor hoe JFK en LBJ stry oor Yarborough in die presidensiële suite. Kennedy het Johnson in sterk terme ingelig dat hy voel Yarborough - wat baie beter peilings in Texas gehad het as Kennedy - word mishandel, en die president is ontevrede daaroor.
Die Geheime Diens in die motor voor ons [die motor agter Kennedy se motor] het terloops rondgekyk, opgekyk agterop en reageer redelik traag. Ons het onder die oorbrug gegaan en toe ons aan die ander kant kom, sien ek die motor van die president. En daar was [Clint] Hill wat ek geken het as 'n geheime diensman wat aangewys was om mev Kennedy te beskerm. Hy het agteroor [van die motor] gelê om vas te hou met sy arm daarbinne sodat hy teen daardie hoë spoed kon aanhou. Sy gesig draai terug na ons toe, net ... pyn; en slaan met sy hand [teen die motor] asof 'n vreeslike ding gebeur het. Ek het toe geweet dat Kennedy geskiet is.
En binne 'n paar minute kom ons na die Parkland -hospitaal, en die geheime diens spring onmiddellik uit Johnson - hulle trek hom feitlik uit en vorm 'n koord om hom, vier of vyf, en een van hulle sê 'meneer die president'. Ek weet toe Kennedy is dood.
En ek stap na die motor waar mev. Kennedy nog op die agterste sitplek lê, met haar kop gebuig, wat haar man se kop bedek, sy bloed oor haar been en op haar klere loop, en twee keer sê: "Hulle het het my man vermoor. Hulle het my man vermoor. " Dit is die mees tragiese gesig van my lewe.
Yarborough verslaan George HW Bush, toekomstige president van die Verenigde State, in die senatoriale wedloop van 1964. In sy jare in die senaat ondersteun Yarborough baie van die belangrikste wetsontwerpe van LBJ's Great Society en dring aan op wetgewende optrede op die gebied van burgerregte, onderwys , openbare gesondheid en omgewingsbeskerming. Hy het vir die Burgerregtewet van 1964 gestem en was een van slegs drie Suid -Afrikaners wat die stemregwet van 1965 ondersteun het. Yarborough het jare lank gedien in die Senaat se Arbeids- en Openbare Welsynskomitee, waarvan hy in 1969 voorsitter geword het. Hy het geborg of mede -borg die Wet op Elementêre en Sekondêre Onderwys (1965), die Wet op Hoër Onderwys (1965), die Wet op Tweetalige Onderwys (1967) en die bygewerkte GI-wetsontwerp van 1966. Hy was ook 'n voorstander van maatreëls vir openbare gesondheid soos die beroepsgesondheid en -veiligheid Act, die Wet op die Gemeenskap vir Geestesgesondheidsentrum en die National Cancer Act van 1970. Hy was 'n sterk voorstander van die bewaring van die omgewing en was medeskrywer van die Wet op bedreigde spesies van 1969 en het die wetgewing wat drie nasionale wildreservate in Texas-Padre Island National gestig het, geborg. Seashore (1962), Guadalupe Mountains National Park (1966) en Big Thicketqv National Preserve (1971). Sy belangstelling in die bewaring van historiese terreine in Texas het daartoe gelei dat hy rekeninge geborg het om Fort Davis, Jeff Davis County en die Alibates Flint Quarries nasionale monumente te maak.
Ralph Webster Yarborough, gebore in Chandler, Texas, op 8 Junie 1903, word 'n senator van die Verenigde State en die leier van die liberale vleuel van die Demokratiese Party in Texas gedurende die onstuimige 1960's. Nadat hy in 1927 aan die regskool van die Universiteit van Texas gestudeer het, het Yarborough by 'n prokureursfirma in El Paso aangesluit. Die volgende jaar trou Yarborough met Opal Warren en hulle het 'n seun, Richard. Yarborough, wat in 1931 as assistent -prokureur -generaal aangestel is, het probeer om die belange van die Texas Permanent School Fund te verseker. Sy werk in die kantoor van die prokureur-generaal het daartoe gelei dat die reg van openbare skole en universiteite op inkomste uit olie-fondse gevestig is, wat miljarde dollars vir openbare onderwys opgelewer het. Yarborough se eerste inval in die politiek kom in 1936 deur 'n aanstelling deur sy mentor, goewerneur James Allred, in 'n staatsdistrik in Austin, 'n kantoor wat Yarborough in dieselfde jaar verseker het. Twee jaar later eindig hy derde in die wedloop om prokureur -generaal.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Yarborough toere in Europa en die Stille Oseaan voltooi met die sewentig-sewentigste Infanteriedivisie. Hy is as luitenant -kolonel ontslaan en het 'n bronsster en 'n gevegsmedalje verwerf. Hy keer in 1946 terug na Austin om sy prokureurspraktyk te hervat. In 1952 voer Yarborough 'n onsuksesvolle veldtog in die Demokratiese voorverkiesing teen die huidige goewerneur Allan Shivers. Die veldtog was die eerste van vele waarin Yarborough hom verbind het met die liberale vleuel van die Demokratiese Party en teen konserwatiewes soos Shivers. Met die bewering dat Yarborough geforseerde integrasie ondersteun en gesteun word deur kommunistiese vakbonde wat in Port Arthur staak, verslaan Shivers Yarborough weer in die 1954 -voorverkiesing. Na nog 'n mislukte bod vir die goewerneurskap in 1956, het Yarborough hierdie keer aan senator Price Daniel, sr., 'N veld van een-en-twintig kandidate beywer om die ontruimde senaatsitplek van Daniel te vul.
Aanvanklike inname van EAC-CPF
Bykomende besonderhede-2016-08-16 07:08:29 nm
Hierdie konstellasie is uit EAC-CPF ingeneem en bevat die volgende bykomende historiese beheerinligting.
Voeg saam v2.0
Dankie vir u belangstelling in hierdie mondelinge geskiedenisonderhoud. Ons mondelinge geskiedenisversameling is beskikbaar vir beskermhere in die leeskamer van die Southwest Collection, geleë op die kampus van die Texas Tech University. Besoek ons ​​webwerf vir leesure. Kontak die verwysingspersoneel minstens een week voor u besoek om te verseker dat die mondelinge geskiedenis waarin u belangstel beskikbaar sal wees. Weens kopieregkwessies kan ons mondelinge geskiedenis slegs vir familielede gedupliseer word. As 'n mondelinge geskiedenisafskrif aanlyn beskikbaar gestel is, word die skakel op hierdie bladsy verskaf. Hier is meer inligting oor die toegang tot ons mondelinge geskiedenis. Die voorkeurstyl kan hier gevind word.
Ralph Yarborough - Geskiedenis
Klik op die prentjie vir groter grootte
Ralph Webster Yarborough, 1903-1996. Amerikaanse senator van Texas. Getik brief geteken, met handtekening naskrif, een bladsy, 6 "x 8", met integrale blaar aangeheg, op skryfbehoeftes van die Amerikaanse senaat, Washington, DC, 15 Julie 1957.
Yarborough skryf aan Arthur C. Smith om 'n uitnodiging vir die jaarlikse tuinpartytjie van die Democratic Club van die District of Columbia te weier. In 'n handgeskrewe naskrif voeg hy by: Beste wense aan u en die klub vir die sukses van u party en die Demokratiese klub van die District of Columbia. "
Yarborough, 'n demokraat in Texas, het op 22 November 1963 saam met vise -president Lyndon B. Johnson twee motors agter president John F. Kennedy in Dallas gery. Richard Reeves vertel in President Kennedy: Profiel van mag dat Kennedy die hulp van Kenny O'Donnell aangesê het om seker te maak dat Yarborough en Johnson, en dekades lank politieke teenstanders, saam gery het om eenheid in die Demokratiese Party in Texas te bewerkstellig. Yarborough was in 'n openbare vete met Johnson se prot,#233, Texas goewerneur John B. Connally, wat saam met Kennedy gery het. In Die dood van 'n president, William Manchester merk op dat Kennedy -hulpverlener Larry O'Brien die president na hom sien staar en betekenisvol na sy oë kyk na Yarborough, wat blykbaar op soek was na 'n ander motor. . . . Larry gryp die senator se arm, druk hom op die sitplek langs Lady Bird en klap die deur toe. "
Yarborough het die liberale vleuel van die Texas Democratic Party gelei. As senator ondersteun hy Johnson's Great Society -programme sterk, insluitend Medicare, Medicaid, die oorlog teen armoede en federale ondersteuning vir hoër onderwys en veterane, insluitend die uitbreiding van die G.I. Handves van Regte. Hy was ook mede-outeur van die Wet op bedreigde spesies. Die enigste suidelike senator wat alle wetsontwerpe oor burgerregte van 1957 tot 1970 ondersteun het, insluitend die Wet op Burgerregte van 1965 en die Wet op Stemreg, het hy geweier om die Suidelike Manifes teen integrasie te onderteken.
Die brief het een normale posvou. Daar is bandvlekke op die integrale blad, van die montering in 'n album, maar dit beïnvloed nie die letter self nie. Yarborough het die naskrif met vrymoedigheid onderteken en geskryf in 'n swart vulpen.
Doodsberig: Ralph Yarborough
Ralph Yarborough was die seldsame voël in die politiek van sy generasie: 'n Texas -liberaal. Hy was eintlik wat in die Texas-politiek bekend gestaan ​​het, metafories, as 'n 'bomwerper' liberaal. Sy voormalige hulpverlener en politieke erfgenaam, Jim Hightower, noem hom ''n man wat bereid is om die magte aan te neem, hulle met die nek in die nek te vat en agter hulle aan te gaan.'
Dit was in 'n poging om die bitterheid tussen die konserwatiewe faksie van demokrate in Texas, onder leiding van goewerneur John Connally en die Yarborough -liberale, te genees, dat president John F. Kennedy die noodlottige reis na Dallas onderneem het, waarin hy vermoor is. En dit was omdat hy nie met Connally in gesprek was nie, dat Yarborough in die tweede was, nie in die voorste motor van die motorwa wat deur die moordenaar afgevuur is nie.
Yarborough het die daaropvolgende jaar 'n groter merk in die geskiedenis gemaak, toe hy die enigste suidelike senator was wat gestem het vir die tydperk van die Wet op Burgerregte van 1964. Voor dit het hy deur die Kongres die National Defense Education Act van 1958 gelei, die eerste wetgewing ooit in die Verenigde State om die federale regering te verbind tot die ondersteuning van universiteite sedert die grondtoelaes wat in die 19de eeu gemaak is.
As voorsitter van die Senaat se Arbeids- en Openbare Welsynskomitee in die 1960's het Yarborough konsekwent en effektief deur liberale maatreëls gedryf, insluitend verhogings in mediese sorg en die minimum loon.
Ralph Yarborough se lewe ontplof die idee dat liberalisme in Amerika 'n politieke leerstuk is wat met die elite verband hou. Hy is in 1903 gebore op 'n 'hard scrabble' plaas in die ooste van Texas, 'n streek van mielie- en katoenboerdery met 'n erfenis van slawerny wat meer soos die ou Suide was as die oop veld van Wes -Texas. Hy was die sewende van 11 kinders van 'n boer.
Hy het 'n nominasie vir die United States Military Academy in West Point gewen, maar het nie gebly nie. Hy werk uiteenlopend as onderwyser, as plaasarbeider en bou olietanks. In die twintigerjare het hy op 'n vragmotor na Europa gewerk voordat hy teruggekeer het na die Universiteit van Texas se regskool in Austin.
Hy het vinnig opgestaan, as assistent -prokureur -generaal van Texas van 1931 tot 1935 en as staatsregter van 1936 tot 1941. Toe die oorlog aanbreek, het hy as vrywilliger vir die weermag diens gedoen en onder generaal George Patton in Europa gedien, die Bronze Star gewen en geëindig as 'n luitenant-kolonel. Hy was kortliks die militêre goewerneur van 'n groot deel van Honshu in Japan.
Na die oorlog beoefen hy die reg in Austin. Drie keer het hy vir die goewerneur van Texas gehardloop, en elke keer is hy verslaan deur konserwatiewe demokrate naby die oliebedryf. Uiteindelik, in 1957, word hy verkies en verslaan die ultra-konserwatiewe Martin Dies. Yarborough het in die senaat gebly totdat hy in 1971 deur die toekomstige vise-presidentskandidaat Lloyd Bentsen verslaan is.
Onderweg verslaan hy die toekomstige president George Bush vir die senaat in 1964. Die name van Lyndon Johnson, Connally, Bush en Bentsen, wat almal van Yarborough van links af gekant het, is 'n herinnering aan hoe belangrik Texas toe vir die nasionale politiek was. .
Yarborough was 'n kompromislose man. Hy het eenkeer in 'n fisiese stoeiery op die vloer van die senaatkamer ingegaan en verloor, met die senator Strom Thurmond, destyds die leier van die ongekonstrueerde "Dixiecrat" vleuel van die Demokratiese Party.
Op sy hoogtepunt was Yarborough 'n flambojante stompspreker. By sy landvergaderings gooi sy arm kiesers dollarrekeninge en munte op 'n kombers om vir sy uitgawes te betaal. Hy het eenkeer in die politiek gesê dat 'u finansieel 'n geweldige verlies neem as u dit reguit speel'.
Die betrekkinge van Yarborough met Lyndon Johnson was nooit maklik nie, en in 1968 het dit tot onder-nul temperature gestyg toe Yarborough die vredesbeweging onder leiding van senator Eugene McCarthy gesteun het. Twee jaar later kon Bentsen Yarborough se aanvalle op die Viëtnam -oorlog gebruik om hom te verslaan.
Ralph Webster Yarborough, politikus: gebore Chandler, Texas, 8 Junie 1903 getroud, oorlede Austin, Texas, 27 Januarie 1996.
HOOFSTUK IV: WETGESKIEDENIS
'N Eerstejaars-kongreslid van Texas, Joe Pool, het die volgende stap geneem in die rigting van die oprigting van die Guadalupe Mountains National Park. Hoewel 'n nuutverkose kongreslid, het Pool voorheen drie termyne in die Texas -wetgewer gedien. Hy woon in Dallas, maar het familiebande met Carlsbad, New Mexico, en was geen vreemdeling in Wes -Texas nie. Tydens sy veldtog in Wes -Texas het hy belanggestel in die Guadalupe -berge. Gesprekke met baie mense in die omgewing het hom oortuig dat die suidelike deel van die Guadalupes as 'n nasionale park behoue ​​moet bly. In Januarie 1963, sonder om Hunter, Biggs, die Park Service of die departement van binnelandse sake te raadpleeg, stel Pool H.R. 3100 voor. Die wetsontwerp vra dat die sekretaris van binnelandse sake die Guadalupe Mountain Ranch moet bestudeer om vas te stel of dit 'n nasionale park is. Pool was net so verbaas om te verneem dat so 'n studie byna twee jaar tevore voltooi is, aangesien die betrokke individue en agentskappe moes leer van Pool se belangstelling in die borg van 'n parkrekening. Sekretaris Udall prys Pool se plan en stem in om die gebiedsondersoekverslag van 1962 by te werk. 
Hunter, Pratt en die kongreslede
Alhoewel Hunter tevrede was met die rente wat Pool se rekening in sy eiendom genereer het, het hy die waarskynlikheid van aankoop deur die federale regering realisties onder oë gehad. Hy skryf kort na Pool se aankondiging aan Wallace Pratt om Pratt te bedank vir die geologiese verslag wat hy vir die Guadalupe Mountain Ranch opgestel het en om sy gevoelens oor die parkprojek uit te spreek. Hy het verwag dat die kongres se goedkeuring van die park lank sou duur, veral as 'n kredietrekening betrokke was. Hy het ook erken dat die aankoop van sy eiendom deur 'n weldoener, wat die eiendom aan die federale regering sou skenk, ongetwyfeld die goedkeuring deur die kongres sou bespoedig. Hunter het Pratt egter meegedeel dat hy nie sy eiendom van die mark kon hou voordat die kongres die park goedgekeur het nie. 
Pratt het simpatie met Hunter se standpunt en het hom aangeraai om enige redelike aanbod wat hy ontvang het, te aanvaar.  Hy het ook inligting aan Hunter deurgegee rakende 'n gastoets in 'n put oos van Carlsbad. Hy interpreteer die toetsuitslae so dat sekere gebiede van die Guadalupe Mountain Ranch gasproduserende formasies kan bevat. Hy eindig sy brief aan Hunter nadruklik: "Behou 'n deel van u minerale regte!" 
Gedurende die lente en somer van 1963 het Biggs en Hunter hul pogings verskerp om ondersteuning vir die parkidee te kry. Ten minste een keer per maand het hulle lede van sakekamers uit die westelike en sentrale Texas en die suide van New Mexico, koerantmense, reisskrywers en politici in Texas en New Mexico op die plaas vermaak. Besoeke het twee dae geduur en het roetes na die agterland sowel as kort staptogte na die meer toeganklike gebiede behels. Hunter het kos, perde en ander nodige verblyf vir sy gaste voorsien. 
Begin Augustus 1963 voeg Ed Foreman, kongreslid van Odessa, sy steun by die parkbeweging. Hy en Pool was dit eens dat privaat verkryging van die boerdery met die doel om dit aan die federale regering te skenk, wensliker was as op die toewysing van die kongres. Voorman het nasionale organisasies genader terwyl Pool met plaaslike groepe onderhandel het. 
In dieselfde tyd dat Foreman en Pool kragte saamgesnoer het, het Glenn Biggs se diplomatieke vaardighede ter sprake gekom. Hy ontmoet Ralph Yarborough, die senior senator van Texas, wat blykbaar ongemaklik was omdat die wetgewende pogings sonder sy insette verloop het. Biggs het Yarborough herinner aan Pool se versuim om enige betrokkenes daarvan in kennis te stel voordat hy die wetgewing ingestel het. Biggs het ook daarop gewys dat hy, toe hy in Maart in Washington was, sonder sukses probeer het om met Yarborough te vergader om die wetgewing te bespreek. Sedertdien het Biggs ook probeer om Yarborough op hoogte te hou van plaaslike ondersteuning deur nuusberigte en afskrifte van resolusies vir sy lêer te stuur.  Die ontmoeting met Yarborough was slegs een uit vele sulke situasies wat Biggs hanteer het om die parkprojek aan die gang te hou en om ondersteuning van soveel mense moontlik te werf.
Liberaal waar liberaal nie cool is nie
Regter Charlie Langford in Henderson County het eenkeer vir my gesê dat hy, toe hy in die dertigerjare sake oor 'warm olie' beoordeel het, nie veel van die wet geweet het nie, sodat hy elke aand met die assistent -prokureur -generaal, Ralph Yarborough, gepraat het om uit te vind hoe hy moet voortgaan. Ralph Yarborough, 'n outydse Oos-Texas, New Deal Democrat, was 'n liberaal in 'n staat waar liberaal nie koel is nie.
Die waarheid is dat daar in die vorige eeu net 'n smal venster was toe liberaliste koel was in Oos -Texas. Maar Yarborough het die geloof tot die einde van sy dae behou. Yarborough, gebore in Chandler in 1903, het plaaslike skole bygewoon en daarna 'n jaar by West Point deurgebring voordat hy besluit het om by die Sam Houston State College by te woon. Hy studeer later aan die Law School van die University of Texas in 1927 en beoefen regte in El Paso totdat hy in 1931 by die prokureur -generaal aangestel het. kantoor later die jaar.
Yarborough het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die weermag gedien, en is daarna terug na Austin en die regspraktyk. Maar elektiewe politiek het hom genoem. Hy het onsuksesvol uitgedaag Goewerneur Allan Shivers vir die Demokratiese benoeming in 1952 en 1954. Yarborough se steun kom hoofsaaklik uit die 'liberale' vleuel van die party, en Shiver het hom daarvan beskuldig dat hy 'n integrasie -lid is en die kandidaat van kommunistiese vakbonde. Die eerste aanklag was waar. Yarborough het ook die Demokratiese primêre benoeming vir goewerneur verloor Senator Price Daniel in 1956, maar het in 1957 die oorwinning behaal om Daniel in die Amerikaanse senaat op te volg. Hy het verslaan George H.W. Bush in 1964, en dien totdat hy 'n bod vir herverkiesing verloor het Lloyd Bentsen Jr., in 1970.
Yarborough verpersoonlik die 'liberale' kant van die Texas -politiek in die dae toe Rillings, John Connally, selfs Lyndon Johnson totdat hy president geword het, het hy die vaandel gedra vir 'konserwatiewe' demokrate. Dit het hom aan die buitekant gelaat in renne om goewerneur omdat konserwatiewes altyd verenig was in die tweede primêre. Hy was meer suksesvol in die Senaatwedrenne in die eerste, hy het net 'n veelheid nodig gehad, en in die tweede het hy die voordeel van sy diensplig geniet.
En hy was 'n ander soort senator. Yarborough was een van 'n handjievol Suid -senatore wat geweier het om die Suidelike Manifes - 'n belofte van weerstand teen integrasie- en om te stem vir die Burgerregtewet van 1857. Hy het belangrike wetgewing geborg oor federale hulp vir onderwys, veral die uitbreiding van die GI Handves van Regte vir veterane uit die "koue oorlog".
Yarborough was 'n onvermoeide kampvegter, bekend daarvoor dat hy altyd die naam van 'n kieser onthou het. Ek moes die fenomenale herinnering aan die werk gedurende die 1980's sien, lank nadat hy opgehou het om te pos. Ek het Yarborough verskeie kere ontmoet toe hy 'n veldtog in Nacogdoches besoek of besoek het, maar hy het geen spesifieke rede gehad om my te onthou nie. Toe ek hom by 'n vergadering in Austin groet, vra hy, met die gewoonte van selfs goed opgeleide Texane, om sinne met 'n voorsetsel te beëindig: "Waar kom jy vandaan?" 'Nacogdoches' druk 'n breinsel en hy noem my dadelik. My kollega Carl Davis het vroeër 'n soortgelyke verhaal aan my vertel, so ek was nie verbaas nie - meer beïndruk is die woord. Ralph Yarborough is in 1996 oorlede, steeds liberaal oor sosiale aangeleenthede, nog steeds nie koel nie. Hy word begrawe in die staatsbegraafplaas in Austin.
All Things Historical 15-21 April 2001
'N Gesindikeerde rubriek in meer as 40 koerante in Oos -Texas
Gepubliseer met toestemming.
(Archie P. McDonald is direkteur van die East Texas Historical Association en skrywer of redakteur van meer as 20 boeke oor Texas)
'' Act of war '': hoe pas die opstand in by die groter geskiedenis van geweld in die kongres?
Gepubliseer 20 Junie 2021 06:00 (EDT)
Trump -ondersteuners bots met die polisie en veiligheidsmagte terwyl mense op 6 Januarie 2021 in Washington, DC die Amerikaanse Capitol probeer bestorm. Betogers het veiligheid gebreek en die Capitol binnegegaan terwyl die kongres oor die presidentsverkiesing in 2020 verkiesingssertifikaat bespreek het. (Brent Stirton/Getty Images)
Gevra om na te dink oor die gebeure van 6 Januarie-nie in sy amptelike hoedanigheid as lid van die kongres nie, maar as getuie van die geskiedenis-het rep. Eric Swalwell, D-Calif., Verskeie van sy Republikeinse kollegas by die naam geroep.
"Ek kyk na [Alabama Rep. Mo] Brooks en [Georgia Rep. Marjorie Taylor] Greene en [Colorado Rep. Lauren] Boebert en dink dat as hulle nie daardie dag as lede van die kongres in die kamer was nie, sou hulle gewees het buite die kamer daardie dag as deel van die skare, "het Swalwell aan Salon gesê.
Die Demokraat in Kalifornië dagvaar Brooks oor 'n toespraak wat die Republikein van Alabama tydens 'n "Save America Rally" gelewer het voordat opstandelinge die Capitol bestorm om die voormalige vise-president Joe Biden se oorwinning oor die destydse president Donald Trump in die 2020-verkiesing om te keer. Brooks het 'Amerikaanse patriotte' aangemoedig om 'name te begin afneem en 'n gat te skop'. Hy bevat hierdie lyn nou in advertensies vir sy veldtog vir die Amerikaanse senaat.
Hoewel Swalwell die regsgeding nie met Salon bespreek het nie, het hy dit duidelik gemaak dat sy afsku van 6 Januarie nie slegs voortspruit uit die feit dat die kongres verhinder is om toesig te hou oor die vreedsame magsoordrag, wat deur president George Washington self begin is nie.
Sommige van sy mede -wetgewers het aktief gejaag op Amerikaners wat ontevrede was met die uitslag van die verkiesing. Greene en Boebert het die dag byvoorbeeld gekoppel aan die idee van 'n revolusie toe hulle Trump -simpatiseerders aangespoor het om die byeenkoms van 6 Januarie as 'n "1776 -oomblik" te beskou.
Swalwell was dus nie net getuie van dit waarna hy nou verwys as "die dag toe die demokrasie amper gesterf het nie". Volgens sy verslag is hy ook deur sy eie kollegas verraai. Lede van die kongres kan ook slegte medewerkers wees.
Miskien is die enigste dag in die Amerikaanse kongresgeskiedenis wat die opstand baie weerspieël, 22 Mei 1856. Niemand het probeer om 'n verkiesing om te keer nie-die Capitol was eintlik stil op daardie dag-maar skynbaar uit die niet 'n 36-jarige man 'n ongewapende middeljarige humanis byna doodgeslaan met 'n dik, goudkoppige gutta-percha-kierie.
Die aanvaller was rep. Preston Brooks van Suid -Carolina, wat kwaad was vir die kritiek wat sy slagoffer, senator Charles Sumner van Massachusetts, uitgespreek het. Onder normale omstandighede sou so 'n wrede aanranding op 'n slagoffer wat homself nie kon verdedig nie, universeel veroordeel gewees het.
Brooks was egter slawerny en het Sumner gedeeltelik aangeval omdat hy die 'eienaardige instelling' en sy ondersteuners teëgestaan ​​het. As sodanig word Brooks beskou as 'n held in 'n groot deel van die suide omdat hy die eer van die streek gewreek het. Nadat hy verneem het dat hy sy kierie gebreek het terwyl hy Sumner met geweld aangeval het terwyl hy hulpeloos onder sy lessenaar (wat aan die vloer vasgemaak was) gehul het, het simpatiseerders honderde vervangende kieries as geskenke na Brooks gestuur. Sommige bevat inskripsies wat hom aanspoor om Sumner weer aan te val, wat gedwing is om 'n lang afwesigheid van die kongres te neem terwyl sy gesondheid herstel.
Die burgeroorlog het minder as vyf jaar later uitgebreek. Meer as 'n paar historici het aangevoer dat die bogenoemde aanvaarding van bloedvergieting op die vloer van die kongres in 1856 gehelp het om die grondslag te lê vir slawerny-state om die uitslae van die presidentsverkiesing in 1860 te verwerp. Tot 2020 was dit die enigste nasionale verkiesing waarin die verloorkant weier om die uitslag te aanvaar wat in die burgeroorlog geëindig het.
Om duidelik te wees, die situasie is nie 'n presiese analogie met 6 Januarie nie. Daar was geen groot leuen oor 'n wettige verkiesing wat gesteel is of 'n fascistiese demagoog wat jare lank sy ondersteuners gekondisioneer het om te glo dat hy slegs 'n verkiesing deur diefstal kan verloor nie. Dit het die konsep van die aanvaarding van geweld in die magsale van Amerika egter meer aanvaarbaar gemaak vir die publiek.
'N Grens is oorgesteek, met die begaafde kieries wat die regse besluit in daardie era om die politieke legitimiteit van die ander kant nie meer te aanvaar nie, simboliseer. Die regse ekstremiste en instaatstellers wat 6 Januarie witmaak of Trump se valse bewerings dat hy die verkiesing in 2020 gewen het, bekragtig, voer die hedendaagse ekwivalent uit van wat die pro-slawerny-magte gedoen het toe hulle in 1856 kieries na Brooks gestuur het.