Oor Kliptrappe en Kristal – Kluisenaarsklaviere
Posted by Rouxne van der Westhuizen on Februarie 6, 2018 September 15, 2018
Daar is 'n meer in Slowenië waar jy, tot vier meter diep, die klippies op die bodem kan sien.
Die dorpie Bled het 'n horison-uitkyk op 'n stukkie van die Alpe. Die Bled-meer is veral 'n pragtige natuurverskynsel, geleë tussen 'n handvol bergkoppe. 'n Ou klipkasteel, eie aan Europa, pryk hoog bo die meer op een van die koppe en kyk rojaal uit oor die res van die dorp.
Ek voel bevoorreg om te kan sê dat ek 'n dag op hierdie idilliese plek spandeer het. Dit was net 'n dag ‒ maar dit was genoeg om my te oortuig om terug te kom vir (ten minste) 'n week in die toekoms. Indien ek weer die geleentheid kry.
Die plek is 'n paradys. Saam met my mede-PUK-koorlede het ek in die kristalblou water van Lake Bled geswem, en die bekende Sloweniese roomkoek by die plaaslike waterkant-hotel geëet. Ek het met een van die "pletna"-bootjies (sien die blog se hooffoto), wat elkeen deur een man alleen geroei word, tot by die eiland in die middel van die meer gery. Hierdie eiland is die eintlike trekpleister vir toeriste. En wanneer jy hom eers gesien het, is dit ook nie moeilik om te raai hoekom nie.
Die eilandjie ‒ Blejski Otok ‒ het 'n kerktoring in die middel daarvan, deel van die Gotiese "Virgin Mary"-kerkie met 'n lang geskiedenis. Dit is aanvanklik gestig as 'n tempel vir die heidense liefdesgodin, Živa. Toe die plaaslike mense egter rondom die jare 700's na Christenskap gekonformeer is, is dit omskep in 'n kapel ter ere van die Maagd Maria. Die Gotiese toring is in die 1400's gebou en die kerk soos wat hy nou lyk in die 17de eeu, tesame met die ikoniese stel 99 kliptrappe.
Terwyl ons die 21ste-eeuse roomys- en geskenkwinkeltjie op die eiland ondersteun het, het dié wat die plek vooraf ge-"google" het ons met hulle kennis verryk. As 'n mens by die kerktoring opklim en die klok drie keer lui terwyl jy 'n wens maak, dan is daardie wens verseker om waar te word. Nog 'n oulike tradisie is dat 'n bruidegom sy bruid by die ikoniese "99 Steps" moet opdra voor hulle in die eiland-kerkie kan trou. Dit sal ook, uit die aard van die saak, vir hulle geluk in hulle toekomstige huwelik bring.
Ek wou nie die vyftien Euro's betaal om in die toring te klim en die klok te lui nie. Ek het eerder die asemrowende goue beelde en dekor binne-in die kerkie deur die venster beloer (dit het ook geld gekos om dáárin te gaan). My kunshart het ek ook gevoed deur die galery bokant die geskenkwinkel besoek. Dit klink seker suinig, maar glo my: die gelato-roomys was dubbel en dwars die moeite werd. En ek het steeds mooi foto's geneem.
My naam en my eenvoudige Engelse besinning oor die skoonheid van Slowenië staan in die besoekersboek van die galery geskryf. Eendag sal ek wil terugkom, 'n kortverhaal of vier oor die eiland en die meer en die mooi dorp wil skryf… En gaan kyk of my naam nog iewers daar op Blejski Otok geskryf staan.