Astro Scene 01-10 - Astrodienst Guest user u1353391448
29-Aug-2016, 18:52 UT/GMT Chop wood and fetch water | MaanKind
Chop wood and fetch water
Meeste mense verstaan glad nie my werk nie. Deel daarvan is dat ek ‘n ekspert is om enige (en ek bedoel énige!) moontlike menslike sekresies se vlekke uit wit katoenlakens kan haal. Okei, ek weet ook hoe om tamatiesous, die asynerige olie van slap chips, die bros krakerigheid van pop corn en chippies en koekies en dies meer uit te was, sodat elke laken weer vlekloos wit is. Mense kry my gedurigdeur jammer as ek sê ek was en stryk self die gastehuis se beddegoed. Ons maak ook self skoon. Hoekom? Dis mos nie minderwaardige werk nie? Waarom beïndruk dit mense meer dat ek ‘n webwerf aanmekaar kan weef en weet van SEO, sodat ons op bladsy 1 van Google soektogte bly? Of e-boeke kan verwerk en publiseer?
Ons doen dit uit eie keuse. Die redes is nie belangrik nie, wel dat dit ons eie keuse is. Mense moet ook besef, hulle kan nie ons werk vergelyk met afgetree-wees-by-die-see nie, hulle moet dit vergelyk met mense van ons ouderdom, wat elke dag die verkeer moet aandurf werk toe, daarna vergaderings bywoon en die gewone lief en leed van die werksplek, met dalk die stress van onbevoegde kollegas, nepotisme, mislike base en bitchy kollegas. Dan lyk skoonmaak en wasgoed doen nadat jy lekker laat geslaap het en kwaliteitgeselse om die koffiepot ingepas het voor die skoonmaak vir my nie te sleg nie… Die skoonmaak is mos nou ook nie elke dag se ding nie, net as mense uitgaan.
Nietemin. Nie dat dit elke dag maklik is nie. Nadat ek vir twee dae olik was, het ek gister skielik emosioneel geraak en uitgevaar dat die werk my onderkry en te veel is en te swaar is en ek is siek en seer en nobody loves me en al daai. Die geduldige (let wel geduldige, nie simpatieke…) MaanMan het net met so skewe laggie gesê: Chop wood, fetch water. Ek het toe baie dramaties die oond met ons aandete afgesit en gesê ek loop baai nóú my sere lyf in die see en nie ‘n minuut later nie. Soos ons afstap see toe sien ons die vakansiehuise is weer gesluit, die blindings toegetrek. Die strate stil. Net daar tref dit my: Hier loop ek see toe, om my lyf in die helende seewater te gaan baai, en al die mense wat my so bejammer het die vakansie, is hede nou in hulle karre in die spitsverkeer op pad huis toe.
Spesiaal net vir my, of so het dit gevoel, was dit hoogwater. ‘n Kalm helder-helder dam water, sonder golwe, met net sulke ligte deinings, verfrissend maar nie te koud nie. En so kon ek my seëninge druppel vir sout druppel tel.
PS – Vandag het ek binne ‘n japtrap sewe beddens se beddegoed klaar gestryk, en besef: Die geheim is in die vou. As dit uit die droër kom, vou dit netjies soos wat dit in die kas moet gaan. Daar is werklik iets bevredigends daarin om nog ‘n wit 100% katoen kussingsloop te stryk, en op die stapel te pak…
Lees die mooiste stuk daaroor HIER.
24 thoughts on “Chop wood and fetch water”
Terug pieng: Waarmee slaap jy? | MaanKind
14 Februarie, 2013 om 2:46 nm
Ag, ek kom lees nou eers hier 😦 God put me on earth to accomplish a certain amount of things. Currently I am so far behind, I will never die. Anyways – ek maak my eie huis skoon, want, prontuit, ek is te vol stront oor hoe en waar my goed moet staan en hoe skoon dit moet wees. Vir my is huis skoonmaak terapie. Dis wanneer ek hard musiek luister en so halfpad deur die skoonmaak, begin ek sommer die meubels skuif ook en anders rangskik. Dit gebeur darem nou nie elke week nie, maar ek maak darem elke week skoon. Tussen-in los ek nie vuils skottelgoed nie en ek was elke derde dag wasgoed en ek stryk NIE. Nooit nie! Ek is allergies daarvoor, slaan knoppe uit.
15 Februarie, 2013 om 7:23 nm
Son, ek het eenmaal saam met ‘n Hollander gewoon wat alles gestryk wou he – selfs onderbroeke ook as ek reg onthou. En sy opinie oor wasgoed was en stryk etc. was gewees: maar dis mos nie werk nie, jy druk net ‘n knoppie…..My reaksie daarop was om eventually (dit was na ‘n paar jaar van probeer verduidelik dat wasgoed was nie net die druk van ‘n knoppie involve nie) ‘n bottel Domestos te vat en uit te gooi oor al sy duur Franse hemde.en te se: Nou was jy al jou eie goed self en stryk dit ook. I don’t know why it took me that long 😉
Mooi man! Wat was sy reaksie? En hoe lank het die verhouding daarna gehou?
15 Februarie, 2013 om 8:00 nm
Maankind, dankie 🙂 Jy verstaan 🙂 Die verhouding het nog so ‘n jaar of twee gehou, waartydens hy sy eie wasgoed en strykwerk gedoen het, natuurlik 🙂
‘n Onderbroek en ‘n vest stryk? Is dit waarvoor my voorsate in die Karoo ingetrek het met ossewaens en begin het om iets uit niets te maak?
I don’t thnk so 😉
15 Februarie, 2013 om 8:02 nm
Dis lank… Jy is ‘n geduldige vrou…
Terug pieng: Wasgoedlyne « MaanKind
22 Januarie, 2013 om 4:31 nm
Ek stem saam oor die skoonmaak, Maankind. Ons moet hier ook maar alles self doen agv onbetroubare werkers en soms ‘n gebrek aan fondse. Daar is GEEN skande daaraan nie en ek verstom my altyd vir mense wat hul neus optrek vir fisiese werk.
16 Januarie, 2013 om 7:52 vm
Pragtig geskyf. Ek dink jy moet vir my ‘n paar tips stuur oor ‘n paar kolle. Om een of ander duistere rede mors mense altyd sulke geel( soosin goudgeel) goed op my lakens en jy kan maar skrop en skrop en skrop…. maar daardie geel kolle sit. Ek maak ook meestalo my huise self skoon ( kry soms ‘n hulp as tyd min is). Na die tyd gaan le ek eers in Rus ‘n Bietjie se hangmat met my koeldran, of gaan sit by die hawe met ‘n bord perlemoen en ‘n glas witwyn. Na elke skoonmaak ‘n klein vakansietjie! Ek was alle wasgoed self. Vir my is dit lekker om dit op tehang en af te haal. Ek vou dit al met ophangslag, ander is daar nie genoeg plek op draad nie, haal af en vou, en stryk niks, behalwe kussingslope. En ek stem: Baie beter as 8-5 werk. Ons is mos onse eie base!
16 Januarie, 2013 om 4:17 nm
Blouseep vir daardie borriekollie. Jik haal hom nie uit nie. Hulle vreet kerrie in die bed.
15 Januarie, 2013 om 11:58 vm
15 Januarie, 2013 om 7:21 nm
15 Januarie, 2013 om 10:10 vm
Sulke dae kom………… dan gaan hulle gelukkig weer
Kom en gaan, maar dit bly maar ‘n ewige siklus.
15 Januarie, 2013 om 9:23 vm
15 Januarie, 2013 om 7:22 nm
15 Januarie, 2013 om 8:52 vm
Soos jy weet, is ek nie een van die mense wat dink julle doen niks nie. Inteendeel, ek bewonder julle vir die wyse waarop julle hierdie taak verrig.
Wat ek wel daarop te sê het is: Dis juis omdat julle alles self doen, dat die plekke silwerskoon is vir elke groep mense wat inkom, wat nie noodwendig dankbaar is daarvoor nie. Dis hoekom mens by julle spierwit lakens kry, sonder ingebrande vlekke van al daai dinge wat jy genoem het. Dis ook hoekom julle spesifiek ‘n tyd vir julleself moet boek vir ‘n vakansie want, daar is weinig naweke wat julle nie vol bespreek is nie.
Vir die ander, wat nie weet nie, wil ek net sê dat daar mense is wat jaarliks terugkeer. Sommiges bespreek sommer hulle volgende keer van verblyf, die dag wanneer hulle uitgaan. Dit wys vir my daar is tog mense wat sien en waardeer wat julle doen.
Gaan dus maar aan om houtkappers en waterdraers te wees. Julle sal wel weet wanneer julle moet aanbeweeg.
15 Januarie, 2013 om 7:23 nm
Dankie! Houtkappers en waterdraers inderdaad! En sal jy glo, ons het reeds drie besprekings vir die einde van die jaar, tot in 2014 in, en moes reeds verskeie wegwys…
14 Januarie, 2013 om 11:47 nm
En wat dink ek? Ek dink ‘n lekker koppie koffie by ‘n houtvuurkaggel is heel knus.
15 Januarie, 2013 om 7:24 nm
Die kaggel klink bietjie warm, ons beleef alweer ‘n hittegolf!
16 Januarie, 2013 om 3:07 vm
Gister hier gesneeu, so jy kan maar die hout en water oorstuur, ons kan dit gebruik.
14 Januarie, 2013 om 9:06 nm
Ek dink dis ongelooflik vervullend om terug te keer na ons basiese wortels, en weer te besef: ons KAN dit alles nog doen, ons het dalk maar net bederf geraak, of verward geraak en gedink ons is verhewe sekere soort werk. Maar daar is ‘n eerlikheid en bevrediging daarin om iets heel basies te doen, dit goed te doen en te weet dis hoe dit bedoel was om gedoen te wees. So voel ek oor my hoenderhenne en hulle eiers, so voel ek oor my groentetuin in die somer, so voel ek oor die brood wat ek elke week bak, so voel ek oor ons boerbok boerdery, alles hier op die drumpel van NYC. Wie se ons moet jappies wees en lewe asof ons jaag na more toe? Ons lewe asof dit NOU lekker is, want dit is nou lekker. Ek sien julle lewe ook so.
15 Januarie, 2013 om 7:25 nm
Min mense verstaan. Ek weet jy doen.
14 Januarie, 2013 om 8:38 nm
dis nou humbling, chop wood, fetch water …