Geheueverlies (amnesie): oorsake, simptome en teepie - Siektes - 2021
Geheueverlies (amnesie): oorsake, simptome en teepie
Amnesie beteken geheueverlies - meer presies, 'n toestand waarin gebergde herinneringe of herinneringe aan huidige optrede versteur of selfs verlore gaan. In die eerste plek gaan hierdie toestand verby die alledaagse vergeetagtigheid en tweedens is dit nie te wyte aan die feit dat ander bewustheidinhoud na vore kom nie.
Die versteuring kan organiese sowel as neurologiese oorsake hê. Organiese oorsake sluit in breinskade as gevolg van beserings of sekere medisyne. Amnesie kan 'n simptoom wees van degeneratiewe breinsiektes soos Alzheimers.
Daar is ook sielkundige snellers: geestelike verwarring, post-traumatiese stres, grenssindroom, veelvuldige persoonlikheid sowel as nie-spesifieke sielkundige verdedigingsmeganismes.
Die twee hooftipes is retrograde - dit wil sê dalende - en anterograde amnesie. Met die dalende vorm kan die siekes nie meer onthou wat voor 'n sekere tydstip gebeur het nie - gewoonlik is die tyd van 'n skadelike ongeluk, 'n operasie, ens. Anterograd, aan die ander kant, verwys na 'n geestelike toestand waarin diegene wat geraak word, nie gebeure wat ná 'n sekere gebeurtenis gebeur.
Retrograde amnesie vee dus die langtermyngeheue uit; die anterograde vorm verhoed dat die inhoud van die korttermyngeheue in die langtermyngeheue geberg word.
Die menslike geheue-model
Geheue is 'n sleutelaspek van intelligensie - dit gee ons die vermoë om deur die verlede te dink en die toekoms te beplan. Waarna ons gereeld verwys as geheue, is ons langtermyngeheue, maar daar is ook belangrike korttermyngeheue en sensoriese geheue wat die brein deurwerk voordat die langtermyngeheue dit opberg.
Die verskillende vorme van geheue het almal hul eie werkswyse, maar hulle werk almal saam om te onthou, en al drie die stappe is nodig om 'n volhoubare geheue te bou.
Die sensuele geheue
Sensuele geheue dui onmiddellike geheue aan - dit is 'n ultra-korttermyngeheue. Hier ontvang ons inligting deur die vyf sintuie van sien, hoor, ruik, proe en aanraak. Die sintuie raak wanneer iets 'n sensuele antwoord vra - byvoorbeeld 'n sterk reuk.
Die belangrikste areas van sensoriese geheue is visuele geheue en akoestiese geheue. Die visuele geheue neem beelde op wat ons minder as 'n sekonde sien, die akoestiese geheue klink wat ons tot 'n paar sekondes hoor.
Die tweede basiese komponent van ons geheuestelsel is die korttermyngeheue - die werkgeheue. Die meeste inligting wat die korttermyngeheue bereik, verdwyn heeltemal, maar die tyd totdat dit verdwyn, is aansienlik langer as in die sensoriese geheue.
Hoe ons die inligting berg, hang nie noodwendig van die sensuele vorm daarvan af nie. 'N Woord wat ons byvoorbeeld kan sien, kan uit die visuele sensoriese geheue in die akoestiese korttermyngeheue kom. Ons praat ook hier van ouditief-verbaal-taalkundige geheue - gehoor, woorde en spraak is moeilik om te skei.
Die derde hoofkomponent van ons geheue is langtermynberging. Hierdie geheue verskil van die vorige omdat die inligting nie in dieselfde mate verdwyn nie.
As u iets vir 'n sekere tyd in die korttermyngeheue hou, kan dit daartoe lei dat dit in 'n permanente geheue as 'n langtermyngeheue gestoor word. Die inligting word herhaal. Herhaling is egter minder belangrik as om die inligting met gebergde kennis sin te gee.
Sodra inligting in die langtermyngeheue geberg is, kan dit baie lank daar bly - soms vir die res van die lewe. Baie faktore beïnvloed die lengte en intensiteit van die inligting wat gestoor word: Hoe belangrik beoordeel die betrokke persoon die voorval bewustelik of onbewustelik? Hoe lank is dit vandat hy dit laas onthou? Herinner sy sosiale omgewing en lewensplek hom aan wat gebeur het?
Langtermynherinneringe is nie 'n historiese kroniek nie en is uiters "opportunisties". In plaas daarvan om gebeure outentiek te argiveer, maak dit gestoor indrukke saam sodat dit gebruik kan word vir die take van die hede. Op hierdie manier kan mense oortuig word van fiktiewe 'herinneringe'.
Spesifieke snellers vir amnesie
Enige breinbesering kan teoreties geheueverlies veroorsaak as dit die breinareas beïnvloed wat geheue stoor. Baie amnesias veroorsaak trauma - fisies en geestelik. Ander amnesias is die gevolg van giftige stowwe, wanvoeding of breingewasse.
Amnesie, wat voortspruit uit fisiese skade, word gewoonlik veroorsaak deur 'n tekort aan suurstof in die brein. Ander snellers is alkoholmisbruik vir 'n lang tyd (Kosakow-sindroom), Alzheimers of ander vorme van demensie.
In Korsakov-sindroom het alkohol noodsaaklike dele van die brein vernietig. Die brein maak steeds 'betekenisvolle patrone', maar kan nie herinneringe gebruik nie. Dit vervang dus herinneringe met uitvindings waarvan die alkoholis dikwels nie bewus is nie. Hy beskuldig vriende van dinge wat hulle nog nooit gedoen het nie, hy vertel van reise na lande waarheen hy nog nooit was nie, en terselfdertyd herken hy nie meer die bekende nie.
Dissosiatiewe amnesie word veroorsaak deur emosionele trauma of skok, of dit nou 'n terreuraanval, seksuele mishandeling of geweldsmisdaad is.
Natuurrampe, aardbewings, stormstuwings, ens. Kan ook hierdie vorm van geheueverlies veroorsaak.
Die risiko om aan geheueverlies te ly, is ewe groot met die verskillende snellers - in die geval van alkoholmisbruik, soos breinbeserings of hooftrauma.
Die gevolge van geheueverlies is duidelik in die alledaagse lewe: daaglikse optrede, persoonlike verhoudings, die sosiale omgewing - alles verander vir diegene wat geraak word. Dit beïnvloed ook werk en skool as iemand aan geheueverlies ly. As u agterkom dat u die eerste simptome van amnesie toon, moet u 'n dokter raadpleeg.
Die kernsimptoom is geheueverlies; sommige verloor slegs 'n deel van hul geheue, ander verloor hul hele identiteit as 'n geheue. Geaffekteerde persone kan ook gebeure verkeerd rekonstrueer of verskillende gebeure met mekaar meng, byvoorbeeld omdat hulle nie meer kan onderskei tussen tydperke en liggings nie: dit word byvoorbeeld duidelik by mense wat na 'n beroerte verhale van hul bure vertel, maar nie sien dat hulle Ervarings 40 jaar gelede.
Meegaande simptome is senuweeprobleme, 'n gebrek aan konsentrasie en desoriëntasie.
Die simptome hang af van hoe die siekte ontwikkel het. Die meeste van diegene wat geraak word, het anterograde amnesie, hulle verloor hul korttermyngeheue.
As alkohol of dwelmmiddels geheueverlies veroorsaak, vergeet hierdie mense wat gebeur het gedurende die periode van akute vergiftiging. U sal slegs deurmekaar wees solank die middel voortgaan om te werk. Alkohol en meta-amfetamiene vernietig egter ook breinareas op lang termyn: diegene wat geraak word, het nie meer net 'n "film traan" vir vergiftiging nie, maar ly aan 'n algemene geheueverlies.
As hy gediagnoseer word, doen die dokter 'n deeglike ondersoek om vas te stel wat die geheueverlies veroorsaak: Alzheimer, ander vorme van demensie, depressie of 'n breingumor.
Gegevens tomografie en 'n Magnnet-resonansie-beeldmetode bied inligting oor of daar 'n breinbesering is. As die persoon aan koors ly, is 'n urien- en bloedanalise aan die orde van die dag. Die dokter neem bloedmonsters om vas te stel of daar tekens is van enkefalitis, meningeale enkefalitis, breinabsesse, of enkefalomelitis.
As daar geen koors is nie en die betrokke persoon die verlore herinneringe met onlangse gebeure vereenselwig, kom ander "verdagtes" na vore: Alzheimers, arteriosklerose in die brein, chroniese alkoholisme of breingewasse.
Retrograde amnesie kom baie selde voor in sy suiwer vorm; dit word gewoonlik geassosieer met anterograde amnesie. In sy suiwer vorm is die hippocampus, die deel van die brein wat die langtermyngeheue opberg, beskadig.
Die retrograde en anterograde vorm meng dikwels. Selde is daar 'n herinnering aan gebeure wat lank gelede plaasgevind het, maar daar is geen herinneringe aan gebeure wat kort voor die traumatiese episode plaasgevind het nie.
Diegene wat aan hierdie vorm van geheueverlies ly, kan nie nuwe herinneringe skep nie. Hy vergeet die onlangse verlede: hy weet nie met wie hy 'n halfuur vantevore in die supermark gepraat het nie, toe hy in die motor klim, vergeet hy waarheen hy gaan terwyl hy ry. Diegene wat geraak word, herhaal byvoorbeeld vrae en kommentaar omdat hulle vergeet dat hulle alreeds gevra het.
Hierdie vorm is tipies van dwelmmisbruik - sommige benzodiazepines veroorsaak dit met geweld, of dit volg op 'n traumatiese breinbesering soos 'n operasie wat die hippocampus beskadig het. 'N Hartaanval, suurstoftekort of epileptiese aanval lei ook tot hierdie vorm van geheueverlies.
Meer selde is sulke amnesias die gevolg van 'n skok of 'n emosionele afwyking. By sommige geestesversteurings vorm anterograde-amnesias deel van die kliniese beeld: By alle dissosiatiewe afwykings is geheueverlies selfs tipies by tye, met grenssindroom, met veelvuldige persoonlikheid, met post-traumatiese strass-sindroom en in die algemeen met traumatisering.
Mense wat skisofrenie ontwikkel, ly ook aan hierdie geheueverlies, hoewel dit vir 'n beperkte tyd. In die reël het u herinneringe egter nie heeltemal verdwyn nie, maar is hulle sterk verdraai.
Anterogradiese geheueverlies voorkom soms die herkenning van dinge, maar nie die gevoel van bekendheid nie. Geaffekteerde mense voel dikwels dat hulle 'n voorwerp ken wat gewys is, maar weet nie hoe nie.
Afhangend van die vlak van die afwyking, kan hulle verlore herinneringe herwin deur aksies wat daarmee verband hou, uit te voer.
'N Dramatiese vorm van hierdie amnesie is die skielike verlies aan geheue. Sonder waarskuwing verloor die betrokke persoon sy geheue. Sodra die simptome verskyn, is dit verby - gewoonlik binne 24 uur.
Gedurende hierdie tyd kan diegene wat geraak word hul familielede herken, hul intellektuele vermoëns behou en probeer om hul herinneringe te herwin: hulle vra herhaaldelik oor alles wat hul omgewing beïnvloed.
Die presiese oorsaak is onbekend, maar die sneller is gewoonlik akute emosionele of fisiese spanning. Een tesis is dat die brein tydelik "op die rugbrander werk" omdat dit oorweldig voel.
Enigiemand wat al ooit te veel alkohol gedrink het, ken die 'film traan'. Hy weet nie meer wat hy gisteraand gedoen het nie en het slegs vaag beelde in sy kop. Hy rekonstrueer noukeurig die dinge wat gebeur as hy die feesterrein besoek, en fragmente van geheue verskyn weer.
Nadat die alkohol egter uitgeput is, verskyn die herinnering aan die tyd van vergiftiging nie weer nie, maar die geheue van die hede werk weer normaal.
Midazolam, flunitrazepam, triazolam, nimetazepan en temazepam is middels wat geheue beperk.
Ons kan 'n breinbesering wat die wanorde veroorsaak, voorkom deur onsself te beskerm teen ongelukke soos hierdie: ons kan 'n valhelm dra terwyl ons fietsry, ons veiligheidsgordels vasmaak terwyl ons bestuur of nie alkohol drink as ons bestuur nie.
Vermy oormatige gebruik van alkohol en dwelmmiddels, verminder dit ook die risiko van breinskade.
Virusse wat breininfeksies veroorsaak, moet onmiddellik en aggressief met medikasie bestry word.
Mense wat aan 'n dissosiatiewe afwyking ly, lyk dikwels nie siek nie. Hulle werk in die alledaagse lewe en by die werk. Maar as hulle 'n dissosiatiewe hupstoot kry wat ure of maande kan duur, verloor hulle beheer.
Hulle lyk aanvanklik vir die buitestaanders "donsig", hulle kom laat huis toe, skuif dinge in hul woonstel uit of voer nie bestellings uit nie. As die dissosiatiewe fase byvoorbeeld langer duur, reis diegene wat geraak word na stede in verre gebiede, ontwikkel 'n nuwe identiteit, begin 'n nuwe werk en onthou nie wat in hul lewens verander het nie.
Dissosiatiewe afwykings word gekenmerk deur 'n onsekere identiteit, 'n gebrek aan of vaag selfbewustheid, en telkens weer onderbrekende herinneringe en 'n ineenstorting van die geheue.
Snellers is traumatiese gebeure: oorlog, ongelukke, uiterste geweld wat diegene wat geraak is, ervaar of gesien het.
Alkohol en dwelmmiddels soos metaamfetamien kan ook hierdie dissosiatiewe toestande veroorsaak.
Die belangrikste simptoom van hierdie dissosiatiewe vorm is die onvermoë om ervarings of persoonlike inligting uit die verlede te onthou. Sommige mense met hierdie versteuring ly ook aan depressie of angsversteurings.
Dissosiatiewe afwykings word nie van algemene traumas losgemaak nie. 'N Selektiewe verlies van geheue in 'n traumatiese ervaring is 'n "noodhulpprogram" vir die brein.
Diegene wat geraak word, hetsy as slagoffers of as getuies van geweld, mishandeling of rampe, moet in die situasie oorleef. Daarom filtreer die brein die verskriklike ervarings en "stoot hulle eenkant".
Ons weet dit almal in 'n sekere mate: as 'n by ons op 'n staptog hou, is dit beter om nie op die pyn te konsentreer nie, maar op die pad wat voorlê.
Mishandelde kinders of gyselaars in 'n bankroof staar 'n bedreiging in die gesig, waaruit daar geen onmiddellike uitweg is nie. Om nie deur emosies in hierdie situasie oorweldig te word nie en dus nie kan optree nie, skei die brein die afgryse af.
In geval van trauma, gaan hierdie skeuring so ver dat die lyers later keer op keer deur nagmerries geteister word, maar die oomblik self kan amper nie onthou nie.
Elke prokureur ken die beskuldigdes, die getuies, maar ook die eisers in verrigtinge wat sê dat hulle nie meer die belangrike gebeure rondom die misdaad kan onthou nie. Dikwels is dit gemik op leuens.
Diegene wat geraak word, ly nie aan geheueverlies nie, hulle onthou eerder presies wat gebeur het, maar simuleer 'n geheueverlies: om die dader of hulself te beskerm, nie om intieme besonderhede uit hul privaatlewe toe te laat nie, of omdat hulle wil vergeet wat aangaan. .
Die lyn tussen sulke doelbewuste leuens en werklike geheueverlies word soms vervaag. Ons herinneringe is minder 'n kroniek as 'n stel waaruit die brein betekenisvolle verhale bou.
Dieselfde mense vertel dieselfde verhaal in verskillende variasies as hul lewensituasie verander. Dit is selde 'n doelbewuste verdraaiing; besonderhede kom eerder na vore wat voorheen onbelangrik gelyk het.
Ons kan ook "bewustelik" vergeet: ons praat nie meer oor 'n eksmaat nie, gooi ons dinge in die asblik, verhuis na 'n ander stad en voed ons brein met nuwe ervarings. Ons onbewuste ontwikkel nou stadig nuwe patrone waarmee ons wêreldwyd beweeg, en ons aanvaar hierdie nuwe identiteit.
Hierdie "storievertelling" verskyn as 'n patologie in die grenssindroom. Mense wat aan hierdie versteuring ly, is baie suggestief en manipuleer ander. Dit is dikwels onmoontlik vir hulle om tussen hul konstruksies en werklike herinneringe te onderskei.
Dit lyk soos chroniese leuenaars, maar hul leuens kom van 'n gefragmenteerde identiteit waarin hulle nie die werklikheid van geheue en fantasie kan onderskei nie.
Hierdie mense gaan deur fases waarin hulle nie weet wie hulle is, waar hulle is en wat hulle in die verlede was nie.
Slagoffers van marteling, mense onder beheer van psigosekte, kindersoldate en gedwonge prostitute het een ding gemeen: diegene in wie se mag hulle die identiteit van die slagoffer probeer uitwis en vervang met 'n identiteit in belang van die dader.
Die slagoffers moet die herinnering aan hul vorige lewe vergeet. Om dit te kan doen, onderwerp die oortreders hulle aan rituele wat die brein van diegene wat geraak word, beperk - elke terreurstelsel ken ontelbare metodes hiervoor.
Die oortreders isoleer die slagoffers van alles wat hulle aan hul ou lewens herinner, en sluit hulle in donker kamers op, sodat hulle geen stimuli van die buitewêreld ontvang nie. Die enigste inligting wat diegene wat geraak word, kry, is die herhaalde opdrag van die martelaars.
Slagoffers word verneder om hul identiteit te vergeet: mensehandelaars word herhaaldelik verkrag, en op een of ander stadium red die verkragte se brein die ervaring as 'n patroon, terwyl ouer positiewe patrone verlore gaan.
Slagoffers, hetsy gemartelde politieke teenstanders, seksueel verslaaf of kinders wat in moordenaars omskep word, gaan nou deur fases wat ooreenstem met die dissosiatiewe wanorde.
Hoe jonger en meer onstabiel 'n slagoffer is, hoe meer effektief is breinspoeling.
Amnesias as gevolg van sulke breinspoeling kan soms omgekeer word. Daar is byvoorbeeld bekend dat kindersoldate 'n deel van hul ou identiteit herstel het nadat hulle na hul ou familie teruggekeer het.
Maar dikwels is dit 'hopelose gevalle'. Hulle was nie net slagoffers en oortreders self nie, maar hul geheueverlies word deur verskillende bronne gevoer: hulle is net so getraumatiseer deur geweld wat hulle beseer het as deur geweld wat hulle uitgeoefen het; hulle het hulself buitensporig vergiftig met dwelms en alkohol. Hulle verdeel ook doelbewus herinneringe.
Huismiddels vir verlies van amnesie
Amnesie as gevolg van wanvoeding is 'n massaprobleem in baie ontwikkelende lande. Dieetplanne speel hier 'n belangrike rol. Enigiemand wat aan so 'n afwyking ly, wat ook weens wanvoeding te wyte is, moet beslis die voedingstowwe kry sodat die brein normaal kan funksioneer.
Diegene wat geraak word, moet koffie sowel as swart tee, industriële suiker en wit meel vermy. Ontspanningsoefeninge en eenvoudige fisieke aktiwiteite help hulle ook.
Appels is 'wonderwapens' in die stryd teen amnesie as gevolg van wanvoeding. Dit bevat 'n groot mate vitamiene en minerale. Die eet van 'n enkele appel per dag help om herinneringe wakker te maak en verminder geestelike verwarring.
Okkerneute is kragtige antioksidante en ook vol versadigde vette. Dit bevat ook lesitien en vitamien B, wat die geheue verhoog. Okkerneute, gekombineer met vye en rosyne, versterk die senuweestelsel.
Rosemary beteken ook 'kruie van herinnering'. In Ayurveda dien dit om vergeetagtigheid en uitputting reg te stel. Roosmaryntee help ook teen die minder ernstige geheueprobleme by ouer mense.
Salie is ook 'n uitstekende manier om u geheue besig te hou. Dit beïnvloed die area van die brein wat ervarings na die langtermyngeheue vervoer. Oor die algemeen ondersteun salie die senuwee-koördinasie van die brein en reël dit dus geestelike verwarring. (Somayeh Ranjbar, vertaal in Duits deur Dr. Utz Anhalt)
Merck and Co., Inc .: Amnesia (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), msdmanuals.com
Amnesia self-help: Inleidende inligting oor amnesia (verkrygbaar: 16.08.2019), amnesia-society.com
Duitse Vereniging vir Neurologie (DGN): S1 riglyn voorlopige globale amnesie (= amnestiese episode) vanaf Mei 2017, dgn.org
Mayo Clinic: Amnesia (toegang: 16 Augustus 2019), mayoclinic.org
Cleveland Clinic: Dissociative Amnesia (toegang: 16 Augustus 2019), my.clevelandclinic.org
ICD kodes vir hierdie siekte: F04, F44, G45, R41ICD kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan uself vind, bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.