growwebeskuit met pampoenpitte en sonneblomsaad
Maandagoggend. Ek sit by die huis en lees Deleuze en Guattari se A Thousand Plateaus vir klas, terwyl J kwaai eposse die wêreld instuur en frustreerd loer na diagramme. Ons roetine hier is anders as in Pretoria: drie dae in die week is ek nou die een wat die huis verlaat en elders toil, terwyl J van die huis af werk. As die melk op is is hy die een wat af hardloop na die winkel onder ons gebou, hy is die een wat die hoender uit die vrieskas haal om te ontvries. Maandae en Vrydae werk ek tuis, en dan is daar 'n berg lees- en skryfwerk wat gebeur, en tussenin allerhande huistake. Wasgoed, vloer-vee, kosmaak. Vanoggend het ek beskuit uitgedroog, na ek dit Vrydagaand gebak het terwyl J bier brou (ons eerste Kanadese bier!) en ons tot laat in die nag na Kubaanse musiek luister. My ma het my daarop gewys dat haar skoonma haar geleer het dat 'n mens die beskuit eers vir 'n dag of wat laat staan voor jy dit uitdroog, en aangesien ek deel van die skoonma se naam geërf het het ek besluit dit is dalk tyd om vir haar te begin luister. Gisternag het ons begin uitdroog, terwyl ek tot laat sit en poskaarte addresseer het aan die wêreld, en vanoggend dun vingers growwebeskuit met pampoenpitte en sonneblomsaad in die bed sit en eet. In Groot Trek-gedenkbakkies wat ek op ons wittebrood in 'n antieke winkel in Ashton opgespoor het, en saamgevlieg het hierheen. Meta-diaspora, in porselein.
Posted by arcadia at 6:21 PM 4 comments
Tags: breaking the fast, volksgenoot
Posted by arcadia at 3:24 PM 2 comments
Posted by arcadia at 3:51 AM 3 comments
Liewe, liewe lesers.
Daar's 'n rede hoekom jul niks van ons hoor nie. In 'n kwessie van 'n paar maande het ons uitgevind dat ek 'n beurs toegeken is om my Doktorsgraad te gaan doen in Toronto, het ons uit ons woonstel in Arkadia getrek, en besluit om te trou. Dis steeds onwerklik. Soos wat ek hierdie tik is ek naarstiglik besig met die laaste week se troureëlings, en om my lewe hier in Suid-Afrika vir eers administratief af te sluit – ons vertrek 'n paar dae na ons wittebrood na Kanada. Hierdie is dus net 'n kort nota om te sê dat ons weer sal terugkeer, met wonderlike stories en fantastiese kos, en dat jul op 10 Augustus moet dink aan die twee van ons wat vir 100 mense probeer kos gee, aan almal wat sit aan een ellelange wit tafel in my ouers se jaart, en dat ons nie net jare in verskillende lande oorleef het nie, but lived to tell the tale. Ons is eintlik donders trots op onsself.
Op nuwe avonture en 'n hele nuwe hoofstuk van Voer, in 'n nuwe vreemde -
Posted by arcadia at 6:16 PM 5 comments
Tags: ons is awesome, verandering
Posted by arcadia at 11:55 AM 4 comments
Ek post fluks vir 'n paar weke, en dan verdwyn ek weer skielik. Hierdie keer het ek 'n goeie verskoning – eers is ek oorweldig (donders oorweldig, eerder) deur die merk van honderde (ja, letterlik honderde) Kunsgeskiedenis en Mediastudies opdragte. Vir drie weke lank het ek tien uur 'n dag gemerk en het ek en J geleef op hot cross buns en witwyn. En net toe die merkery ophou vind ek uit ek het 'n beurs gekry om my Doktorsgraad in Toronto te gaan doen (maple syrup for everyone!), en vir die afgelope paar weke is ons besig om die nuwe verloop van sake te verwerk. Dus: Ons is oppad na Toronto, my klasse begin 1 September, en alles voel tans bietjie holderstebolder.
Ons eet dus steeds baie hot cross buns. Met 'n paar juwele tussenin - 'n Thai rooilensiesop met baie lemongrass, hierdie grondboontjie-en koolslaai saam met die laaste hamburgers van die somer, en Michael Ruhlman se makaroni en kaas, wat 'n soubise insluit met mosterd, vissous en paprika in, onder andere. En iewers in die malligheid het ons gebrou. 'n Sider, en 'n Indian Pale Ale, en 'n gemmerbier met vreeslik baie vars gemmer, en pynappelbier. Môre gooi ons ons deure oop vir enige iemand wat wil kom bier drink, en bedien 'n paar dingetjies om te eet. So volgende week vertel ek jul daarvan. Ek belowe ek bly nie weer weg vir lank nie. Daar is immers bier om oor te berig.
Posted by arcadia at 2:04 PM 2 comments
Tags: dop, verandering
Om te besluit op wat om voor te sit vir die hoofgereg was 'n lang proses. Hoender is te alledaags, eend is te moeilik om te procure in die stad, ek het te min ondervinding met die kook van lam op grootskaal, en ek was nie lus vir bees nie. Bees is so Pretoria, en ek is tans nogal pretty much oor Pretoria. So dit moes vark wees. Vark is fantasties. Daar was 'n paar kandidate. Varkfilet met baie knoffel en gerookte paprika, Peking pork wat voorgesit word met pannekoekies en hoisin sous, en selfs pork belly confit wat diep gebraai word net voor jy dit opdien. Maar uiteindelik is daar besluit op porchetta, vir 'n aantal redes. Dit kan voor die tyd gestop, gerol en opgebind word, vereis nie tyd in die kombuis terwyl die gaste al aan tafel is nie, en het fantastiese flavour. My porchetta het in die weke voor die ete deur 'n paar iterasies gegaan, maar ek het uiteindelik gesettle op 'n resep uit Nigella Lawson se Forever Summer, effe aangepas. Dit het beteken dat ek die vulsel van die porchetta (uie, knoffel, vinkelsaad, tiemie, lourierblaar) verdriedubbel het, asook die gebruik van 'n alternatiewe stuk van die vark, pork belly. Ek het dit ook vir 48 uur laat marineer, in plaas van Nigella se 24. Dit word gebak vir omtrent twee en 'n half uur teen 140º C, en rus dan vir omtrent 'n uur voor opdiening. Ek het ook gevind dat 'n maer pork belly die beste werk – te veel vet en als raak net oorweldigend ryk. Alhoewel ek die res van die ete gekook het was J verantwoordelik vir twee aspekte van die ete, waarvan een die crackling was. Dit is afgesny van die pork belly en apart behartig, doodeenvoudig omdat die geweldige hitte wat die vel vereis die ander vleis te veel uitdroog. J het die vel gescore, ingevryf met sout, en toe onder 'n waaier laat droog waai vir omtrent drie uur lank. Vir die beste crackling benodig jy twee dinge: 'n baie warm oond, en 'n baie droë vel. Die resultaat was pragtig, en by verre die beste crackling wat hierdie huis nog opgelewer het.
Posted by arcadia at 12:00 PM 1 comments
Tags: dierlike eiwit, Eet in Arkadia, Nigella is hot, partytjies en dinner parties, spice, viva italia
Posted by arcadia at 4:53 PM 0 comments
Tags: Eet in Arkadia, fruit, partytjies en dinner parties, viva italia
sampioen- en parmesaantert
Ek is môre weer terug met die res van die Eet in Arkadia spyskaart, maar eers is dit tyd vir aandete. 'n Sampioentert met parmesaan en tiemie. Ons het 'n eventful naweek gehad, met 'n gebreekte kar op 'n verskriklike grondpad in Dullstroom, nader interaksie met 'n volstruis as waarmee ons gemaklik is, en met die tuiskoms is daar bevind een of ander ongure vloeistof lek deur ons dak, en laat als ruik na pure pissoir. Ons eet die tert met 'n Chenin Blanc aan die kant, espressoroomys vir nagereg.
Posted by arcadia at 7:17 PM 0 comments
Tags: cheese, groente
Eet in Arkadia: Artisjok torta, Marokkaanse komkommerslaai
Hierdie is my tweede gang.
Teen hierdie tyd is al die gaste gemaklik met mekaar, word daar oor en weer bottels drank aangegee, is daar 'n klomp grappies oor 1) hoe veilig dit is om badkamer toe te gaan tydens die ete, en 2) of daar enige kameelperd opgedien sal word.
Elkeen kry 'n sny van hierdie artisjok torta, met tuisgemaakte ricotta, baie pietersielie, neutmuskaat en parmesaan. Gebak in skilferdeeg. Aan die kant 'n Marokkaanse komkommer- en kalamataslaai, met za'atar. En 'n absoluut fabulous Sauvignon Blanc van Klein Constantia. Op grond van die cynarin is artisjokke notoriously moeilik om saam met wyn voor te sit, omdat hul enige iets wat jy drink soeter laat proe. Na 'n aand van verskillende tipes wyn, spiritus en sjampanje proe (it's a hard life, but someone's got to fight the bloody cynarin) het ons besluit op die Sauvignon Blanc, net droog genoeg om uitermatige soetheid te keer.
Posted by arcadia at 6:22 PM 0 comments
Tags: Eet in Arkadia, groente, Midde-Oos, partytjies en dinner parties, viva italia
Eet in Arkadia: Vietnamese mangoslaai
En dan: 'n Amuse-bouche. Uit Rick Stein se Far Eastern Food, 'n Vietnamese mangoslaai. Dit is amazing – fyn strips mango, basiliekruid en groenuie. 'n Dressing van vissous, palmsuiker, lemmetjiesap en rissie. Laastens – gekapte grondboontjies.
Tags: Eet in Arkadia, fruit, kruie, Oos, partytjies en dinner parties, Rick Stein
Eet in Arkadia: Gravlax
Die eerste gang: Gravlax.
Ons is die laaste paar maande op 'n groot gravlax spin. Ek het dit gemaak vir 'n cocktail party waarvoor ek gecater het in November, en ons het met 'n hele fillet afgevlieg na Simonsstad oor Kersfees. En soms maak ons vir onsself net 'n klein stukkie om te eet as deel van 'n dekadente ontbyt, saam met roosterbrood en roereier.
Hierdie weergawe het vir 48-uur gecure, in 'n kombinasie van sout, suiker, suurlemoenskil, koljander, jenewerbessies en gin. Dit is bedien op babaslaaiblaartjies, met 'n klein bietjie olyfolie. Te drinke – 'n paar glase Pierre Jourdan sjampanje.