Tydens sy presidentskap het Theodore Roosevelt 'n gemengde rekord opgestel in sy verhouding met Amerikaanse swartes, soos geïllustreer deur die volgende twee gebeure:
Booker T. Washington se besoek aan die Withuis. Aan die einde van 1901 is Booker T. Washington, die prominente swart opvoeder en woordvoerder, na die Withuis genooi om die president te adviseer. Na 'n suksesvolle uitruil van idees, het Roosevelt Washington gevra om saam met hom te eet. Hierdie vergadering is wyd in die pers berig en het 'n opskudding in die Suide veroorsaak, waar baie steeds geglo het dat dit onvanpas was vir blankes en swartes om sosiaal te meng. Hierdie gebeurtenis het 'n negatiewe invloed op die verhoudings van Roosevelt met die suidelike kongreslede vir die res van sy ampstermyn gehad. Na sy mening was hy duidelik 'n gelowige in die Angelsaksiese superioriteit, maar nie in die mate dat dit hom verhinder het om advies van lede van ander rasse in te win nie. Washington het oor die jare steeds die siening met die president gedeel, maar is nooit weer na die Withuis genooi nie.
Die Brownsville -voorval.
In die somer van 1906 is die eerste bataljon van die 25ste Infanterieregiment, almal swartes, van Nebraska na Fort Brown naby Brownsville, Texas, oorgeplaas. Ondanks 'n uitstekende rekord in die Spaans-Amerikaanse oorlog en die Filippynse opstand, is die Afro-Amerikaanse soldate nie in hul nuwe gemeenskap verwelkom nie. Baie blanke inwoners van die suidelike Texas-gemeenskap was bang dat die nuut aangekomde swartes 'n bondgenoot sou wees met die groot Mexikaans-Amerikaanse gemeenskap en die versigtig gehandhaafde rassebalans sou versteur. Briewe is na Washington gestuur om die soldate te verwyder, maar al hierdie beroepe is van die hand gewys. In die vroeë oggendure van 14 Augustus het 'n nabygeveg naby die fort uitgebreek en skote is afgevuur. Die slagoffers sluit 'n dooie kroegman en 'n ernstig gewonde polisieman in. Burgers van Brownsville stap onmiddellik vorentoe en blameer die soldate, sommige beweer dat hulle werklik gesien het hoe die soldate skote afvuur en ander beweer dat hulle swart stemme tydens die skermutseling gehoor het. Op sterkte van hierdie bewerings, plus die vind van verskeie weggooide weermaggewere en dopomhulsels, is 12 lede van die 25ste gevange geneem. Kortliks is twee kort ondersoeke gehou, en geen van die twee het formele aanklagte gelewer nie. Geen verhoor is gehou nie en die soldate kon hul beskuldigers nooit konfronteer nie. niemand het gedoen nie. Die soldate is toe beveel om in te lig oor die ander in die geledere wat aan die oproer deelgeneem het; niemand het gepraat nie. Op grond van hierdie gebrek aan samewerking is aanklagte van insubordinasie voorberei. Die twaalf wat oorspronklik gearresteer is, word nie net aanbeveel vir ontslag "sonder eer" nie, maar ook die ander 155 swart soldate. President Roosevelt, wat hoop op swart steun by die stembusse, wag tot na die kongresverkiesing voordat hy al die 167 ontslag onderteken het. Almal is uit diens geneem, geen terugbetaling geweier nie en pensioene is gekanselleer. Talle lewens is verwoes, maar van die begin af was dit duidelik dat die aanklagte twyfelagtig was. 'N Bevelvoerder het berig dat alle soldate enkele ure voor die skietvoorval in hul kaserne in ag geneem is. Ander offisiere en geestelikes het gestaan ​​vir die karakter van die mans. Baie van hulle was al jare lank ingeskryf, 'n paar was naby pensioen en ses was Medal of Honor -ontvangers. Onder die blanke politici het slegs senator Joseph Foraker van Ohio gepoog om wetgewing in te stel wat die heraanstelling van die soldate sou moontlik gemaak het; sy pogings is in die wiele gery en Roosevelt het hom as 'n vyand beskou.In latere jare het dit duidelik geword dat die inwoners van Brownsville die soldate geraam het, wat 'n vrees weerspieël vir swart mans in uniform wat sy oorsprong het in die heropbou -dae. Eers in 1972 onderteken Richard Nixon 'n wetsontwerp wat die rekords van die 25ste Regiment regstel om te lees "eerbare ontslag." 'N Klein betaling van $ 25 000 is aan die enigste oorlewende betaal. Die Brownsville -voorval was in die oë van baie mense die laagtepunt van die Theodore Roosevelt -administrasie.