Romeinse onderwys - Geskiedenis Podcasts - 2022
Onderwys was baie belangrik vir die Antieke Romeine. Die ryk mense in Antieke Rome vertrou baie op onderwys. Terwyl die armes in Antieke Rome geen formele opleiding ontvang het nie, het baie nog geleer om te lees en te skryf. Kinders uit ryk gesinne was egter goed geskool en is tuis deur 'n privaat tutor geleer of na wat ons as skole sou erken. Oor die algemeen was skole, soos ons dit sou erken, slegs vir seuns. Romeinse skole was ook selde 'n individuele gebou, maar 'n uitbreiding van 'n winkel - geskei van die skare deur 'n blote gordyn!
Seuns word opgelei
Leer in Romeinse skole was gebaseer op vrees. Seuns is vir die geringste oortreding geslaan, omdat die oortuiging bestaan ​​dat 'n seun reg en akkuraat sou leer as hy bang is dat hy geblokkeer sou word as hy iets verkeerd sou kry. Vir seuns wat aanhou om dinge verkeerd te doen, het sommige skole die beleid gehad om leerlinge deur twee slawe vas te hou terwyl sy tutor hom met 'n leer sweep geslaan het.
Daar was nie veel vakkeuse in 'n Romeinse skool nie. Daarom moes kinders vinnig 'n verveeldrempel bereik het. Dit moes vererger word deurdat die skooldag langer was as wat kinders nou gewoond is. Dit wil voorkom asof 'n kind tydens die skooldag opstaan ​​tydens die skooldag (nie wil laat wees nie, want dit kan lei tot 'n kankerbehandeling), die hele dag werk met 'n kort pouse tydens middagete en dan teen sononder in die bed wees. die volgende dag. Lesse is eenvoudig uit die hart geleer. Kinders het nie nodig gehad om te weet hoekom iets reg is nie - net om te weet dat dit reg is en dat hulle aan 'n geslaanheid sou ontsnap. Lesse is ook eenvoudig bepaal omdat daar geen boeke was nie, want dit was eenvoudig te duur.
Daar was twee soorte skole in Antieke Rome. Die eerste soort skool was vir jonger kinders tot 11 of 12 jaar, waar hulle geleer het om te lees en te skryf en basiese wiskunde te doen. By hierdie skole het kinders 'n struikelblok gewerk om basiese wiskunde te leer. Hulle het 'n styl en 'n wastablet gebruik om te skryf. Ouer kinders gaan na meer gevorderde skole waar hulle spesifieke studies gedoen het oor onderwerpe soos in die openbaar. Hulle sou ook die geskrifte van die groot intelligensies van Antieke Rome soos Cicero bestudeer. Meisies het selde na hierdie skole gegaan omdat hulle op 12-jarige ouderdom mag trou, terwyl seuns moes wag totdat hulle 14 was om te trou.
Kinders het 'n week van sewe dae gewerk - daar was geen rusplek vir die naweek nie! Dit was egter nie so erg soos dit blyk nie. Daar was baie skoolvakansies - godsdienstige vakansiedae (en daar was baie van hulle) het beteken dat kinders nie hoef te skoolgaan nie. Markdae het ook tot skoolsluitings gelei en kinders het ook 'n somervakansie gehad!
Oor die algemeen het meisies nie skool toe gegaan nie. Meisies uit ryk gesinne het wel onderwys ontvang, maar dit is tuis gedoen. Hier is hulle geleer hoe om 'n goeie huishouding te bedryf en hoe om 'n goeie vrou te wees in die algemeen - ter voorbereiding op die tyd dat hulle getroud is. 'N Deel van hul opleiding sou musiek, naaldwerk en die bekwame bestuur van 'n kombuis gewees het.
Vir seuns is oefening perfek. Hulle mag nie skryf oor wat ons as papier sou beskou nie, aangesien dit baie duur was. Seuns het eers op 'n wastablet geoefen. Eers toe hulle gewys het dat hulle goed kan skryf, is hulle toegelaat om op papier te skryf - wat volgens die Antieke Egiptiese metode van papyrusriete gemaak is. Hul 'penne' was kalwers en hul ink was 'n mengsel van tandvleis, roet en soms die ink van 'n seekat.
"Die onderwyser moet besluit hoe hy met sy leerling gaan omgaan. Sommige seuns is lui, tensy hulle gedwing word om te werk; ander hou nie daarvan om beheer te word nie; sommige sal op vrees reageer, maar ander is verlam daaroor. Gee my 'n seun wat aangemoedig word deur lof, verheug oor sukses en gereed is om te huil oor mislukking. So 'n seun moet aangemoedig word deur 'n beroep op sy ambisies te maak. "Quintilian, 'n onderwyser in die 1ste eeu n.C.