Gister se kansellasie was vir ons nogal ’n teleurstelling, maar niks in vergelyking met die sakemense van Lüderitz s’n nie. Hulle het gister baie geld verloor terwyl die Synphonia rustig verby geseil het Kaapstad toe. Vir ons het daar egter ’n groot verrassing later die dag gewag.
Bewus van die feit dat “ons skip nie sou inkom nie,” het ons die geleentheid gehad om bietjie oefening te kry en het ons die hele dorpie platgestap. Dit was weereens hoe ek twee tonele in die boek beskryf het, ’n wandeling deur die mooi Duitse dorpie op ’n rare windlose dag, vir die egpaar, met die verskil dat ek en Ingrid 40 jaar getroud is. In die boek is die egpaar Luchtenstein presies een dag getroud. Ons het deur Haai-eiland gestap en vir oulaas hierdie geskiedkundige rotskoppie-eiland gegroet. Dit sal altyd vir my effens aardig voel om mense wat rustig kosmaak op hulle skottelbraaie en kampvure in hierdie netjiese kampterrein te sien terwyl ek weet dat die plek ’n voorloper tot Hitler se konsentrasiekampe was.
Die sendelinge het vroeg in die 19e eeu, lank voor Lüderitz se transaksie, ’n sendingstasie in Bethanië opgerig en die tweetoringkerk en die Schmelenhuis is vandag nog bekende toeristebakens. Pastoor Bam wat ’n karakter in die boek is, en vir Josef Fredericks gewaarsku het teen die “vuurwater” se graf is in die kerkhof neffens die kerk. (Hierdie “profesie” wat ’n produk van my verbeelding is blyk tot vervulling gekom het.)
Dorette is die draer van nog ’n stukkie goeie nuus. Sy lig ons in dat die owerhede besluit het om Afrikaans as onderrigtaal terug te bring in die Namibiese skole. Hulle het besef dat Engels nie werk nie en dat die kinders daaronder ly. Dit is heuglike nuus, baie beter as enige skip wat in enige hawe kan invaar. Met so ’n regering en mense soos Dorette en Lambert is daar hoop vir onderwys, hoop vir die kinders, hoop vir die toekoms en hoop vir Afrikaans.
Miskien kan “Die Keiservoël Oor Namaland” ’n klein of ’n groot rol speel deur die stimulering van ’n liefde vir lees en vir geskiedenis en vir Afrikaans onder een van die mees agtergeblewe gemeenskappe in hierdie mooi land.