Om rein van hart te wees (2)
“Salig is die wat rein van hart is, want hulle sal God sien” – Matteus 5:8 OAV.
Die vorige boodskap het afgesluit met die woorde: “Ons kan nie ons reinheid van hart vir selfs een oomblik losmaak van Hom wat self rein en volkome volmaak is nie”.
Nou kan ons wel vra: Is ons harte dan nie gereinig deur die offer van Christus nie? Het Christus nie ons sondes van ons af weggeneem nie? Die antwoord is “nee” en “ja”. Nee, omdat ons nog steeds sondig en daarom erns moet maak met ons rein-van-hart-wees. Ja, omdat ons ons reiniging (rein-wees), volgens die Skrif, geen oomblik kan losmaak van Christus nie. Hy het nie alleen die saligsprekinge op die berg gegee nie, maar ook op Golgota Homself as ’n rein offer aan ons almal gegee. Hy reinig ons sodat ons rein kan wees, soos ons dit lees in Hebreërs 9:14, “Hoeveel te meer sal die bloed van Christus ons gewete bevry van die las van dade wat tot die dood lei, sodat ons die lewende God kan dien!”
Dit is deel van die godsdienstige onreinheid van die Fariseërs, omdat hulle hul nie wou laat reinig van hul dooie werke nie. Hulle het immers krampagtig vasgehou aan hulle eiewillige insettinge en dooie eiegeregtighede. Die mens wat hom laat reinig, het opreg en eerlik geword, deurdat hy hom as onreine sondaar voor God gestel het. Ons mag egter die verlossende werk van ons Koning nie verlaag tot alleen maar gereinig te wees van die skuld van die sonde nie. Hy verlos ons ook van die onreine magte van die sonde, want “elkeen wat hierdie verwagting in verband met Hom koester, hou homself rein soos Jesus rein is” (1 Joh 3:3).
Salig is dié wat rein is, want hulle begeer maar één ding, en dit is om in alles die liefde tot God en die naaste na te jaag. ‘n Suiwer en deursigtige lewensstyl is alleen moontlik in gemeenskap met Christus.
Asaf was rein toe hy bely het: “Buiten U begeer ek ook niks op die aarde nie” (Ps 73:25 OAV). Dawid, wat sopas as afskuwelike, onreine owerspeler en moordenaar gehandel het, was rein toe hy bid: “Skep vir my ‘n rein hart, o God, en gee opnuut in die binneste van my ‘n vaste gees” (Ps 51:12 OAV). Dit is, ‘n hart wat geheel vir God is, en nie ‘n deel vir God en ‘n deel vir die sonde nie. Hierdie reinheid word gebore uit skuldbelydenis, uit opregtheid (dit is om in reinheid die sonde te bely en afstand daarvan te doen), en dan uiteindelik gereinig te wees deur God se vergewende genade.
Dit is vanuit hierdie “gereinig wees” deur die bloed van die smettelose offer van Christus, dat die apostels die gewetens van die gelowiges (hul nuwe mens) kon aanspreek in die gees van: “roep die Here aan uit ‘n rein hart” (2 Tim 2:22). Dit is opreg, dit is nie verdeeld of dubbelhartig nie, dit is sonder ‘n masker, sonder bybedoelings, sonder ‘n mengsel van goeie en slegte motiewe. “Julle [moet] mekaar vurig liefhê uit ‘n rein hart” (1 Pet 1:22 OAV). Alleen op hierdie weg sal ons God sien. Nou in geloof, hoop en liefde, maar eendag in die volle aanskouing van die liefde.
(Verwysing: Ds J Overduin - Gods grote verrassing).