Hierdie oproep is ook gedoen in die lig van die naderende wederkoms van Christus: “Terwyl al hierdie dinge dan vergaan, hoedanig moet julle nie wees in heilige wandel en godsvrug nie? – julle wat die koms van die dag van God verwag en verhaas” (2 Pet. En dit was ook nie anders die geval met die gevierde jeugverhaalskrywer, E.B. White nie. Die sondige en moreel verdorwe mensdom het hierna ‘n keuse tussen twee koninkryke gehad – die koninkryk van God en die koninkryk van Satan. ‘n Vrye wil sodat elkeen kan besluit aan watter een van hierdie twee koninkryke hy of sy wil behoort, sou die bepalende faktor wees of daar geestelike lig of duisternis op die aarde of in sekere dele daarvan sou wees. Amanda Gouws het onlangs daarop gewys dat om Jacob Zuma se poligamie sondermeer te veroordeel neerkom op kulturele hovaardigheid; kulturele relativisme vra respek vir ander kulture. ‘n Literêre kritikus moet daarom ook ander poëtikale opvattings as sy eie kan waardeer én binne daardie paradigma (kan) beoordeel.