"Die Klassis Rustenburg in sitting byeen te Brits op 1 Oktober 1952 het sy goedkeuring geheg aan die versoek om af te stig volgens die Akte van Afstigting. Die Voorsitter gee nou die kerkraad en gemeente geleentheid om iets te sê oor bostaande. Daar is niemand wat iets wil sê oor die saak nie en die Voorsitter lei af dat die saak duidelik gestel is. Die Voorsitter vra voorstelle van die broeders lidmate dat oorgegaan moet word tot stigting van ’n afsonderlike gemeente. Br. F. Barnard stel dit voor en word gesekondeer deur broeders J. van Jaarsveld en J. Diedericks." Daarmee is die gemeente van Bulawayo gestig. Ds. Krüger skryf: "Die groot oomblik is verby, die spanning gebreek en ’n nuwe selfstandige gemeente van onse Here Jesus het die lewenslig aanskou, bestaande uit 126 belydende lede en 81 dooplidmate. Soos in alle vorme van lewe wat ’n stryd voer om te bestaan en versorging as ’n noodsaaklike lewensvoorwaarde ken, gaan die gemeente dadelik oor tot die verkiesing van broeders kerkraadslede, wat nog dieselfde aand met voorbereidingsdiens in hulle amp bevestig word."
Ds. Krüger skryf: "Met dankbaarheid teenoor die Here, wat nooit die werke van sy hande laat vaar nie, het die gemeente en kerkraad nou hulle hande sterk gemaak vir die groot werk van gemeentebou. ’n Eerste vereiste vir doeltreffende bearbeiding van die gemeente met sy uitgestrekte oppervlakte, was ’n motor; hiervoor het die gemeente reeds ’n groot bedrag ingesamel voor die koms van die leraar, en ’n ivoorkleurige Vauxhall trap die eerste spore van besondere bemoeiing en liefdevolle meelewing van die kerkraad na die huise van die gemeentelede wat verspreid woon oor ’n gebied groter as die provinsies Vrystaat en Natal saam."
Hierop het die gemeentes so gunstig gereageer dat die skriba-kassier, oudl. Van der Molen, op ’n kerkraadsvergadering van 28 Julie 1962 vir die eerste keer ná ’n lang tyd met blydskap kon rapporteer dat die gemeente ’n gunstige saldo in die bank gehad het. "Hierdie gulhartige gebaar van meelewing en praktiese openbaring van die kerkverband," skryf ds. Krüger, "sal altyd in dankbare herinnering van hierdie gemeente bly voortleef, en daarom voel ons ons gedronge om dit hier in besonder te vermeld."
Ds. Krüger sluit die hoofstuk in die gedenkboek oor Bulawayo soos volg af: "Kyk ons terug, voel ons ons klein en gering teenoor so ’n liefde, so ’n versorging en die goedheid van die Here, maar tegelykertyd vervul dit ons met aanbidding en besiel dit ons tot wederliefde. Kyk ons vorentoe, dan rig ons ons oog op die Leidsman en Voleinder van die geloof, Jesus Christus, in die vaste oortuiging, dat Hy wat die werk begin het, dit ook sal voltooi. Hy verlaat nie die werke van sy hande nie en wil ook hierdie klein gemeentetjie gebruik om sy lig te versprei en sy Raadsplan te dien. Tot hiertoe het God ons gehelp. Aan Hom al die eer."