Iggy Jansen sukkel. Sy brein vat nie meer so lekker nie, hy kan goed nie onthou nie en worstel elke dag met die baie gadgets in sy huis. Daar is al die verwysings na Chinese dinge in sy lewe. Hy het ook hierdie drome oor ’n vrou op ’n advertensiebord in ’n parkeerterrein met wie hy dalk seks gehad het, of dalk nie.
Dit alles maak hom ’n uitstekende rekruut vir ’n sinistere eenheid in die gewapende magte, wat mense nodig het met talente in ontkenbaarheid. Wanneer hy uiteindelik ’n manier kry om uit hul kloue te ontsnap, kom hy voor ’n sondelinge uitdaging te staan: Hy moet aan die hof bewys dat hy iemand doodgemaak het. Maar wie? Niemand om hom is betroubaar genoeg om te bepaal watter van die verskillende moontlikhede die ware is nie.
Intussen het die nuwe regering probleme van sy eie. Wat doen jy met al die vernuf vergader in dekades van opleiding in die weermag? Privatisering is een antwoord vir die nuwe ANC-regering – baie mense daarbuite stel belang om ’n derde mag aan te koop, veral as hy nie bestaan nie.
Oor die titel en aanslag skryf Pienaar: ’n Paar generasies gelede was daar nog ’n aantal empires, wat nogtans nie die hele aarde beheers het nie. Vir ’n ruk lank daarna was daar twee, en toe net een. Vandag is daar geen, net “empire” wat dwarsoor die heelal strek, en in die virtuele ruimtes tussenin en daaromheen. Sy hoofkwartiere en hoofstede is oral te vinde, en nêrens. Almal staan in diens daarvan, en almal kom in opstand daarteen.
Heidi Papadopoulos se debuutbundel is aweregs, maar kom uit die hart van iemand wat die Kaapse onderkant aan haar eie lyf beleef het. Die gedigte is liries, eerder as gedronge, en vol beelde wat die asem wegslaan, en nie 'n tree terugstaan vir die talente van 'n Bryten Breytenbach of Ingrid Jonker nie.
Sy skryf oor die kusdorpe van die Kaap en die binneland, oor vuil strande en nat snelwee. Bokant alles troon die berg uit, met sy vele betekenisse wat van stand tot stand en ras tot ras verskil. Maar dis bowenal 'n reeks liefdesgedigte aan die Kaap, vol passie wat jou uitasem sal laat, maar laat voel jy het 'n leeservaring soos min gehad.