FoodIsLife | Everyday we eat. Food keeps us alive. Food brings back memories that make us smile. Food is life. Raad vir Beheer van Krieket in Indië
t Engeland op Lord’s, Londen, 25–28 Junie 1932
t Bangladesj op Eden Gardens, Kolkata; 22–24 November 2019
(217 gelykop, 1 onbeslis)
t Engeland op Headingley, Leeds; 13 Julie 1974
t Nieu-Seeland op Bay-ovaal, Mount Maunganui; 11 Februarie 2020
(9 gelykop, 41 geen uitslag)
Kampioen (in 1983 en 2011)
t Suid-Afrika op Wanderersstadion, Johannesburg; 1 Desember 2006
(2 onbeslis, 1 geen uitslag)
Kampioen (in 2007)
Die Indiese nasionale krieketspan, met die byname die Men in Blue en Team India, is die nasionale krieketspan van Indië. Dit word beheer en geadministreer deur die Raad vir Beheer van Krieket in Indië (BCCI, van Engels: Board of Control for Cricket in India), dit is ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) met toets-, EDI- en Twintig20 (T20)-status. Indië is tans (17 Februarie 2020) eerste op die IKR-toetsranglys, tweede op die eendagranglys, en vierde op die Twintig20-wêreldranglys.
Alhoewel krieket reeds in die 18de eeu deur Europese handelsmatrose na Brits-Indië gebring is, en die eerste krieketklub in Indië al in 1792 in Kolkata gestig is, het Indië se nasionale krieketspan eers hul eerste toets op 25 Junie 1932 op Lord’s in Engeland gespeel. Hulle word die sesde span om toetskrieketstatus te ontvang. In sy eerste vyftig jaar van internasionale krieket was Indië een van die swakste spanne in internasionale krieket, hulle wen slegs 35 van die 196 toetse wat hul gespeel het gedurende dié tydperk. Indië moes vanaf 1932 tot 1952, 20 jaar, vir hul eerste toetsoorwinning waag. Die span het in die 1970’s sterker geword, met opkomende spelers soos die kolwers Sunil Gavaskar en Gundappa Viswanath, die veelsydige Kapil Dev en die Indiese "draaikwartet" Erapalli Prasanna, Srinivas Venkataraghavan, Bhagwat Chandrasekhar en Bishen Singh Bedi.
Indië is tradisioneel tuis baie sterker as oorsee, maar sedert die begin van die 21ste eeu kon die span sy oorsese prestasies verbeter, veral in die korter vorme van krieket; hulle kon al toetse in Australië, Engeland en Suid-Afrika wen. Indië het die krieketwêreldbekertoernooi tot dusver twee keer gewen – in 1983 onder kaptein Kapil Dev en in 2011 onder kaptein Mahendra Singh Dhoni tuis. Nadat hulle die 2011-toernooi kon wen, was Indië net die derde span, ná Wes-Indië en Australië, wat dié trofee twee keer kon inpalm, en die eerste span wat dit tuis kon vermaak. Hulle kon ook die T20-wêreldbekertoernooi (in 2007) en die Kampioenetrofee (in 2013) onder kapteinskap van Mahendra Singh Dhoni inpalm. Hulle het in 2002 die Kampioenetrofee met Sri Lanka gedeel.
Tans is Virat Kohli hulle kaptein in alle vorms van die spel en Ravi Shastri is die afrigter. Onder die leierskap van Dhoni hou die Indiese span die nasionale rekord vir die meeste opeenvolgende EDI-oorwinnings (nege) en tree na vore as een van die gedugste spanne in internasionale krieket. Die Indiese krieketspan ding in kragmetings mee teen ander toetsspelende lande, veral met Pakistan, die politieke aartsvyand van Indië. Die afgelope tyd het tweestryde met lande soos Australië, Engeland en Suid-Afrika ook bekendheid verwerf.
1.1 Vroeë geskiedenis (1700’s–1918)
1.2 Toetskrieketstatus (1918–1970)
1.3 EDI-krieket en Krieketwêreldbeker-suksesse (1970–1985)
1.4 Laat 20ste eeu (1985–2000)
1.5 Draai van die millennium (2000–hede)
1.6 Sukses onder Dhoni
1.7 Wêreldwye sukses in kleiner formate
1.8 Dominansie tuis in die 2016–17-seisoen
2.1 Eersterangse krieket
2.2 Korter formate
Vroeë geskiedenis (1700’s–1918)[wysig | wysig bron]
Kumar Shri Ranjitsinhji Jadeja was ’n Indiër wat vir die Engeland gespeel het
Die Britte het krieket in die vroeë 1700’s na Indië gebring, en die eerste krieketwedstryd is in 1721 deur seemanne van die Britse Oos-Indiese Kompanjie gespeel. In 1848 het die Parsi-gemeenskap in Bombaai die Oosterse Krieketklub gestig, die eerste krieketklub wat deur Indiërs gestig is. Ná ’n stadige begin het die Europeërs in 1877 die Parsi’s genooi om ’n krieketwedstryd te speel. Die eerste toer van ’n Indiese span na Europa is in 1886 gereël, twee jaar later het die eerste Engelse span Indië besoek. Teen 1912 het die Parsi’s, Sikhs, Hindus en Moslems van Bombaai ’n jaarlikse vierhoekige toernooi met die Europeërs gespeel. In die vroeë 1900’s het van die Indiërs vir Engeland begin speel. Sommige van hierdie spelers, soos Ranjitsinhji en KS Duleepsinhji, is deur die Britte opreg waardeer en hul name is vir die Ranji-trofee en die Duleep-trofee gebruik – twee vername eersterangse toernooie in Indië. In 1911 het ’n Indiese span vir hul eerste amptelike toer na die Britse Eilande vertrek, maar net teen Engelse countyspanne, maar nie die Engelse nasionale span gespeel nie.
Toetskrieketstatus (1918–1970)[wysig | wysig bron]
Die Indiese krieketspan word deur Koningin Elizabeth II in 1952 op Lord’s verwelkom
Indië is in 1926 na die Imperiale Krieketraad genooi en die volgende jaar is die Raad vir Beheer van Krieket in Indië gestig. Indië het sy debuut as ’n toetsnasie in 1932 op Lord’s in Londen gemaak, aangevoer deur CK Nayudu, wat destyds as die beste Indiese kolwer beskou is; hulle het nie oor ’n sterk kolfspan beskik nie en is in die wedstryd met 158 lopies verslaan. Indië het sy eerste toetsreeks in 1933 aangebied. Engeland was die besoekende span en het twee toetse in Bombaai (nou Mumbai) en Kalkutta (nou Kolkata gespeel). Die besoekers het dié reeks met 2-0 gewen. Die Indiese span het regdeur die 1930’s en 1940’s verder ontwikkel, maar kon nie ’n internasionale oorwinning in dié tydperk aanteken nie. In die vroeë 1940’s het Indië weens die Tweede Wêreldoorlog nie toetskrieket gespeel nie. Die span se eerste reeks as ’n onafhanklike land was in laat 1947 teen Sir Donald Bradman se Invincibles (soos die Australiese nasionale krieketspan destyds genoem is). Dit was ook die eerste toetsreeks wat Indië nie teen Engeland gespeel het nie. Australië het die vyf-toetsreeks met 4–0 gewen, nadat Bradman die Indiese boulwerk in sy laaste Australiese somer gekwel het. Indië het sy eerste toetsreeks tuis in 1948 nie teen Engeland gespeel nie, maar teen Wes-Indië. Wes-Indië het dié vyf-toetsreeks met 1–0 gewen. Tot die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog kon Indië in sewe wedstryde teen Engeland geen oorwinning en net twee gelykopuitslae aanteken.
Ná die onafhanklikheid en Verdeling van Indië is ook wedstryde teen die ander toetsnasies, waaronder Australië en Wes-Indië, gespeel. Indië het sy eerste toetsoorwinning, in hul 24ste poging, teen Engeland in Madras in 1952 aangeteken. Later in dieselfde jaar, het hulle hul eerste toetsreeks, teen Pakistan, gewen. Indië het sy vordering in die vroeë 1950’s met ’n reeksoorwinning oor Nieu-Seeland in 1956 voortgesit. Hulle kon egter teen die einde van dié dekade nie meer oorwinnings aanteken nie, en het duidelik teen sterk Australiese en Engelse spanne verloor. Op 24 Augustus 1959 het Indië met ’n beurt in die toets teen Engeland verloor, wat tot die enigste platloop deur Engeland met 5–0 gelei het. In die volgende dekade het Indië in ’n sterk span met ’n tuisrekord ontwikkel. Hulle het hul eerste tuisreeks teen Engeland in 1961–62, maar ook ’n tuisreeks teen Nieu-Seeland, gewen. Indië het ook daarin geslaag om gelykop in tuisreekse teen Pakistan en Australië, asook ’n verdere reeks teen Engeland te speel. In dieselfde tydperk het Indië ook sy eerste reeksoorwinning buite die subkontinent, in 1967–68 teen Nieu-Seeland, aangeteken.
Die sentrum van die Indiese boulwerk in die 1970’s was hul draaikwartet – Bishen Bedi, E.A.S. Prasanna, BS Chandrasekhar en Srinivas Venkataraghavan. Dié dekade het ook die opkoms van twee van Indië se beste kolwers nog, Sunil Gavaskar en Gundappa Viswanath, gesien. Indiese kolfblaaie het die neiging gehad om draai te ondersteun en die draaikwartet het die feit uitgebuit om die teenstanders se kolfspanne te laat ineenstort. Hierdie spelers, onder kaptein Ajit Wadekar, was verantwoordelik vir die rug-aan-rug reeksoorwinnings in 1971 in Wes-Indië en in Engeland. Gavaskar het 774 lopies in die Wes-Indiese reeks aangeteken, terwyl Dilip Sardesai se 112 belangrik was in een van hul toetsoorwinnings.
EDI-krieket en Krieketwêreldbeker-suksesse (1970–1985)[wysig | wysig bron]
’n Grafiek wat Indië se toetswedstryd teen al die ander toetsnasies tussen 1932 tot September 2006 toon
Die koms van EDI-krieket in 1971 het ’n nuwe aspek in die krieketwêreld saamgebring. Indië is destyds egter nie as ’n sterk EDI-span beskou nie en kolwers soos die kaptein Gavaskar was bekend vir hul verdedigende benadering tot kolfwerk. Indië het as ’n swak span in EDIs begin en kon tydens die eerste twee krieketwêreldbekertoernooie nie tot die tweede rondte vorder nie. Gavaskar het op ’n berugte manier sy weg blokkeer en net 36 nie uit nie uit 174 aflewering in die eerste Krieketwêreldbeker 1975 teen Engeland aangeteken; Indië het net 132 vir 3 behaal en met 202 lopies verloor. Tydens die Krieketwêreldbeker 1979 kon Indië nie een van sy wedstryde in die groepfase wen nie en is agtereenvolgens deur Wes-Indië, Nieu-Seeland en Sri Lanka geklop, waarvolgens hulle op die laaste plek van hul groep geëindig het.
In teenstelling daarmee het Indië in toetswedstryde ’n sterk span op die veld gesit en het veral tuis ’n goeie rekord gehad, waar hul kombinasie van uitmuntende kolwers en uitstekende draaiers op die hoogtepunt was. Indië het in 1976 ’n destydse toetsrekord in die derde toets teen Wes-Indië in Port-of-Spain opgestel, toe hulle 403 gejaag het om te wen, danksy 112 deur Viswanath. Hierdie oorwinning oor Wes-Indië is as ’n keerpunt in hul krieketgeskiedenis beskou omdat dit kaptein Clive Lloyd die draai laat opgee het en die vertroue nou heeltemal na die vier-man snelaanval verskuif het. In November 1976 het die span ’n ander rekord opgestel, toe hulle 524 vir 9 teen Nieu-Seeland in Kanpur aanteken, sonder dat ’n kolwer ’n honderdtal aangeteken het. Daar was ses vyftigtalle, en die hoogste telling was Mohinder Amarnath se 70. Hierdie beurt was slegs die agtste geval in toetskrieket, waar al elf kolwers dubbelsyfers behaal het.
Gedurende die 1980’s het Indië ’n meer aanvallende kolfspan ontwikkel met lopiemakers soos die gewrigboulers Mohammed Azharuddin en Dilip Vengsarkar, asook die veelsydige Kapil Dev en Ravi Shastri. Indië het die Krieketwêreldbeker in 1983 gewen, nadat hulle die gunstelinge en tweemalige verdedigende kampioen Wes-Indië in die eindstryd op Lord’s met ’n sterk boulwerkprestasie verslaan het. Ten spyte hiervan het die span swak in toetskrieket vertoon, insluitende 28 agtereenvolgende toetswedstryde sonder ’n oorwinning. In 1984 het Indië die Asiatiese beker, in 1985 die Krieketwêreldkampioenskap in Australië gewen. Onafhanklik daarvan het Indië ’n minder mededingende spann buite die Indiese subkontinent gebly. Indië se toetsreeksoorwinning in 1986 oor Engeland was die laaste toetsoorwinning vir Indië buite die Indiese subkontinent in 19 jaar. Tydens die Krieketwêreldbeker 1987, wat in beide Pakistan en Indië aangebied is, het Indië die halfeindstryd gemaak, maar is deur die latere naaswenner Engeland uitgeskakel. Gedurende die 1980’s was beide Gavaskar en Kapil Dev (Indië se beste veelsydiges destyds) op die hoogtepunt van hul loopbane. Gavaskar het ’n toetsrekord van 34 honderdtalle opgestel en hy het die eerste speler geword om die mylpaal van 10 000 lopies te bereik. Kapil Dev het later die hoogste paaltjie-nemer in toetskrieket geword en altesaam 434 paaltjies geneem. Dié tydperk is ook deur ’n onstuimige leierskap gekenmerk, en Gavaskar en Kapil het die kapteinskap herhaaldelik uitgeruil.
Laat 20ste eeu (1985–2000)[wysig | wysig bron]
Met 619 paaltjies is Anil Kumble die wêreld se derde beste paaltjienemer in toetse en Indië se beste toets- en EDI-paaltjienemer
Die aansluiting van beide Sachin Tendulkar en Anil Kumble by die nasionale span in onderskeidelik 1989 en 1990 het die span verder laat ontwikkel. Die volgende jaar het Javagal Srinath, Indië se snelste kolwer sedert Amar Singh, sy debuut gemaak. Indië kon nogtans gedurende die 1990’s nie een van sy 33 toetswedstryde buite die Indiese subkontinent wen nie, terwyl hulle 17 van hul 30 toetse tuis kon wen. Tydens die Krieketwêreldbeker 1992, wat in beide Australië en Nieu-Seeland aangebied is, is al die nege deelnemende spanne in een groep geplaas; Indië kon net oorwinnings oor die aartsvyand en latere kampioen Pakistan, en Zimbabwe, aanteken. Nadat Indië tydens die Krieketwêreldbeker in 1996 deur die buurland Sri Lanka tuis in die halfeindstryd uitgeskakel is, het die span ’n jaar van verandering ondergaan nadat beide Sourav Ganguly en Rahul Dravid, wat later albei kapteins van die span sou word, hul debuut tydens dieselfde toets op Lord’s gemaak het. Tendulkar het Azharuddin as kaptein in laat 1996 vervang, maar ná ’n persoonlike en spanvorm insinking, het Tendulkar as kaptein afgetree en Azharuddin het vroeg in 1998 weer as kaptein oorgeneem. Nadat hy van kapteinskap bevry is, het Tendulkar die wêreld se leidende lopiemaker in beide toetse en EDIs geword, en Indië kon ’n toetsoorwinning tuis oor Australië, die destyds beste geplaaste span in die wêreld, behaal.
Nadat Indië versuim het om tot die halfeindstryd van die Krieketwêreldbeker 1999 te vorder, is Tendulkar weer as kaptein benoem, en het opnuut ’n swak prestasie gelewer, nadat hulle met 3–0 tydens ’n toer in Australië en daarna 2–0 tuis deur Suid-Afrika verslaan is. Tendulkar het as kaptein afgetree en belowe, om die span nooit weer te lei nie. Ganguly is as die nuwe kaptein aangestel en die span het in 2000 verdere skade ondergaan, nadat beide die voormalige kaptein Azharuddin en die kolwer Ajay Jadeja in ’n wedstrydknoeieryskandaal betrokke was en onderskeidelik lewenslank en vir vyf jaar opgeskort is. Hierdie tydperk is deur die BBC as "die Indiese krieket se ergste uur" beskryf. Die nuwe kernspan – Tendulkar, Dravid, Kumble en Ganguly – het egter belowe dat só iets nooit meer sal gebeur nie, en die Indiese krieket uit die donker tydperk gelei. En die eerste drie het persoonlike ambisies opsy gesit om Ganguly hulle tot ’n nuwe era te laat lei.
Draai van die millennium (2000–hede)[wysig | wysig bron]
Sedert 2000 het die Indiese span groot verbeteringe onder kaptein Sourav Ganguly en afrigter John Wright, die eerste buitelander in dié pos, ondergaan. Indië kon sy onoorwonne tuisrekord teen Australië in toetsreekse uitbrei, nadat hulle die besoekende span in 2001 verslaan het. Dié reeks word onthou vir die toetswedstryd in Kolkata, waartydens Indië die derde span in die geskiedenis van toetskrieket geword het om ’n wedstryd te wen nadat hulle tweede begin het. Ná die eerste beurt was Indië met 278 lopies agter, maar kon die wedstryd met ’n voorsprong van 171 lopies beklink. Die Australiese kaptein Steve Waugh het na Indië as die "laaste grens" verwys, nadat sy span nie in staat was om ’n toetsreeks in Indië te wen nie. Hul 2001-oorwinning oor Australië het vir Indië ’n droomloop onder hul kaptein Ganguly ingelui, en hulle het toetswedstryde in Zimbabwe, Sri Lanka, Wes-Indië en Engeland gewen. Die Engelse reeks word ook onthou vir Indië se hoogste EDI-loopjag van 325 lopies op Lord’s tydens die Natwest se EDI-reekseindstryd teen Engeland. In dieselfde jaar het Indië die Kampioenetrofee met Sri Lanka gedeel, en toe na die Krieketwêreldbeker 2003 in Suid-Afrika vertrek waar hulle die eindstryd bereik het en net deur Australië verslaan is. Tydens die 2003–04-seisoen het Indië ’n toetsreeks in Australië gespeel, waar hulle 1–1 met die wêreldkampioen eindig, en daarna het hulle ’n toets- en EDI-reeks in Pakistan gewen.
Aan die einde van die 2004-seisoen het Indië onder die gebrek aan vorm en fiksheid van sy ouer spelers gely. ’n Nederlaag in ’n toetsreeks tuis teen Australië is opgevolg deur ’n EDI-reeksnederlaag tuis teen Pakistan, gevolg deur ’n reeksgelykop met 1–1. Greg Chappell het by John Wright as die afrigter van die Indiese span ná die reeks oorgeneem, en sy metodes was aan die begin van sy ampstermyn omstrede. Die spanning het tot ’n onderonsie tussen Chappell en Ganguly gelei, waarvolgens Rahul Dravid as kaptein aangewys is. Dit het ’n herlewing in die span se lotgevalle veroorsaak, ná die opkoms van spelers soos MS Dhoni, Suresh Raina, en die mondigwording van spelers soos Irfan Pathan en Yuvraj Singh. ’n Uitstekende tuisreeksoorwinning oor Sri Lanka in 2005 en ’n reeksgelykop met Suid-Afrika het Indië na die tweede plek op die IKR se EDI-ranglys geneem. Dravid, Tendulkar en Virender Sehwag is vir die IKR se Wêreldspan tydens die 2005 "Supertoets" teen Australië benoem. ’n Oortuigende EDI-reeks in Pakistan in vroeg 2006, gevolg deur ’n nederlaag in die toetsreeks, het aan Indië die wêreldrekord van 17 agtereenvolgende EDI-oorwinnings, nadat hulle tweede begin kolf het, besorg. Teen die middel van 2006 het ’n reeksverlies met 4–1 in Wes-Indië tot ’n insinking van Indië se EDI-vorm gelei, terwyl hulle ’n 1–0-oorwinning in die volgende toetsreeks aangeteken het, hul eerste toetsoorwinning in die Karibiese gebied sedert 1971. Indië se EDI-vorm het met ’n teleurstellende prestasie tydens die Kampioenetrofee in 2006 en ’n afranseling tydens die EDI-reeks in Suid-Afrika verder agteruit gegaan. Dit is weer opgevolg deur ’n aanvanklike goeie vertoning in toetskrieket, nadat Indië sy eerste toetsoorwinning in Suid-Afrika kon behaal, alhoewel hulle die reeks met 2–1 sal verloor. Dié toetsreeks is deur Ganguly se terugkoms in die Indiese span gekenmerk.
In Desember 2006 het Indië sy eerste internasionale Twintig20-wedstryd in Suid-Afrika gespeel en gewen, waardeur hulle destyds die laaste toetsnasie geword het om ’n T20-wedstryd te speel (later het nog Afghanistan en Ierland, wat alreeds T20-wedstryde gespeel het, toetsnasies geword). Aan die begin van 2007 kon Indië aan sy EDI-prestasies – net voor die Krieketwêreldbeker 2007 – herstel. Reeksoorwinnings oor beide Wes-Indië en Sri Lanka, saam met die terugkoms van Ganguly, die sterk prestasie van Tendulkar, en die opkoms van jong spelers soos Robin Uthappa het volgens sommige kenners aan Indië die status as ’n gunsteling tydens die Krieketwêreldbeker 2007 besorg. Indië kon ná nederlae teen Bangladesj en Sri Lanka nie tot die tweede rondte vorder nie.
Sukses onder Dhoni[wysig | wysig bron]
Sachin Tendulkar vier sy 38ste toetshonderdtal tydens ’n wedstryd teen Australië in 2008. Tendulkar hou verskeie wêreldrekords, insluitende die wêreld se voorste draaibouler en meeste honderdtalle in beide toetse en EDIs
Indiese ondersteuners vier nadat hul span die Krieketwêreldbeker 2011 tuis gewen het
Nadat Indië die toetsreeks in Engeland in Augustus 2007 gewen het, het Dravid as kaptein van die span bedank, en Dhoni is as kaptein van die T20- en EDI-spanne benoem. In September 2007 het Indië die eerste T20-wêreldbeker in Suid-Afrika gewen, nadat hulle Pakistan met 5 lopies in die eindstryd verslaan het. In 2007–08 het hulle na Australië getoer waar Indië die hoogs omstrede toetsreeks met 2–1 verloor het, maar daarin kon slag om die CB-reeks die volgende maand met ’n platloop-eindstryd oor Australië te wen.
In April 2009 het Indië sy eerste toetsreeks in Nieu-Seeland in 41 jaar beklink. Nadat hulle Sri Lanka 2–0 in Desember 2009 verslaan het, was Indië die eerste gekeurde toetsnasie in die wêreld. Hulle het die plek na gelykopreekse teen Suid-Afrika en Sri Lanka behaal. In Oktober 2010 het Indië Australië met 2–0 in die toetsreeks tuis platgeloop, waarvolgens hulle rug-aan-rug kon seëvier. Later die jaar het Indië daarin geslaag om die toetsreeks in Suid-Afrika met 1–1 gelykop te laat eindig.
Op 2 April 2011 het Indië die Krieketwêreldbeker 2011 gewen, nadat hulle Sri Lanka in die eindstryd kon klop, en sodoende die derde span na Wes-Indië en Australië geword het om die Krieketwêreldbekertoernooi twee keer te wen, hul vorige oorwinning was in 1983. Gautam Gambhir en die kaptein Dhoni het in die eindstryd onderskeidelik 97 en 91* aangeteken. Indië het die eerste gasheer geword wat die krieketwêreldbekertoernooi tuis kon wen.
Indië is in ’n toetsreeks in Engeland met 4–0 in Augustus 2011 platgeloop, waarvolgens Engeland Indië as die nommer 1 span in die ranglys vervang het. Dié reeks is deur ’n verdere platloop met 4–0 in Januarie 2012 in Australië opgevolg. Ná albei teleurstellende platlope het beide Dravid en VVS Laxman in 2012 uit toetskrieket bedank. Tendulkar het in November 2013 ná sy 200ste toetswedstryd afgetree. Na Ganguly se uittrede in 2008 het hierdie uittredes die einde van die fabelagtige middelorde-kolfspan waaroor Indië die afgelope dekade beskik het, gekenmerk. 2012 het ’n rowwe tydperk vir Indiese krieket ingelui, nadat hulle tuis met 2–1 deur Engeland in die toetsreeks verslaan is. Dit was die eerste keer wat Indië in die moderne tydperk tuis deur Engeland geklop is. Dit is opgevolg deur ’n 2–1-nederlaag in die EDI-reeks teen die aartsvyand Pakistan tuis. Indië is toe in die tweede rondte van die T20-wêreldbeker in 2012 weens ’n slegter netto-lopietempo teenoor Australiese en Pakistan uitgeskakel. Indië het ook versuim om vir die eindstryd van die Asiatiese beker in 2012 te kwalifiseer, wat vir Indië ’n teleurstellende 2012 afgesluit het. 2013 het ’n herlewing in Indiese krieket gesien.
Wêreldwye sukses in kleiner formate[wysig | wysig bron]
Indiese ondersteuners tydens die Krieketwêreldbeker 2015 op Melbourne-krieketveld
In vroeg 2013 het Indië aan Australië wraak geneem en hulle met 4–0 tuis in ’n toetsreeks platgeloop. Indië het toe Australië met 3–2 in die EDI-reeks van sewe wedstryd verslaan en die eenmalige T20-wedstryd gewen. Indië moes egter swaar nederlae teen beide Nieu-Seeland en Suid-Afrika oorsee toelaat, wat tot hewige kritiek aan Indiese krieketspelers gelei het omdat hulle nie in die buiteland kon presteer nie. Indië het Engeland tydens die Kampioenetrofee se eindstryd verslaan en MS Dhoni het die eerste kaptein geword om al drie IKR-trofee in te palm – Krieketwêreldbeker, T20-wêreldbeker en Kampioenetrofee. Dit is opgevolg deur ’n oorwinning tydens die Wes-Indiese driehoekige reeks 2013, bestaande uit Indië, Wes-Indië en Sri Lanka. In 2014 het die Indiese span na beide Bangladesj en Engeland getoer. Alhoewel hulle eersgenoemde 2–0 in drie EDIs kon verslaan, is die Indiese span met 3–1 in vyf toetse deur Engeland geklop. Dié reeks word onthou vir die Indiese oorwinning tydens die eerste toets op Lord’s. Die toetsreeks is opgevolg deur ’n 3–1-oorwinning vir Indië in ’n EDI-reeks van vyf wedstryde en ’n T20-nederlaag, albei teen Engeland.
In 2014 het Indië weer versuim om die eindstryd van die Asiatiese beker te bereik. Tydens die T20-wêreldbeker in Bangladesj is Indië naelskraaps in die eindstryd deur Sri Lanka verslaan en het sodoende ’n verdere IKR-trofee net-net misgeloop. Tydens dié toernooi het Virat Kohli as een van die beste kolwers in die kleiner formate van krieket verskyn, en is as speler van die reeks aangewys. Indië kon toe beide Sri Lanka en Wes-Indië in EDI-reekse verslaan en sodoende hul eerste plek op die EDI-ranglys verdedig. Indië het aan die einde van 2014 vir ’n vier-toetsreeks na Australië getoer; dié toer word onthou vir MS Dhoni se skielike aftrede uit toetskrieket ná die tweede toets. Virat Kohli is as die nuwe Indiese kaptein in toetskrieket aangewys, maar hy was nie in staat om die reeks om te draai nie en Indië is met 2–0 verslaan. Kohli se eerste reeksoorwinning as kaptein was tydens die drie-toetsreeks tuis teen Sri Lanka, wat die begin van ’n onoorwonne reeksloop vir Indië ingelui het.
Dominansie tuis in die 2016–17-seisoen[wysig | wysig bron]
Derde toets tussen Australië en Indië op Melbourne-krieketveld, 26 Desember 2018
In 2015 het Indië onder die nuwe kaptein, Virat Kohli, sy oorheersing in toetswedstryde tuis begin, nadat hulle Suid-Afrika oortuigend verslaan het. Dié toetsreeks het ’n onoorwonne streep van 19 agtereenvolgende toetswedstryde vir Indië ingelui, wat deur Australië vroeg in 2017 beëindig is. Die reeks het ook die opkoms van beide Ravichandran Ashwin en Ravindra Jadeja as twee van die beste draaiers en veelsydiges gesien. Hulle draai webbe rondom toerende kolwers, baie soos die draaikwartet van die 1970’s. Die reeks is opgevolg deur oorsese oorwinnings oor beide Australië en Sri Lanka in die kleiner formate. Tydens die Krieketwêreldbeker 2015 in Australië en Nieu-Seeland het Indië die halfeindstryd gemaak, maar is deur die latere kampioen Australië duidelik met 95 lopies uitgeskakel. Indië het 2016 met die oorwinning van die Asiatiese beker afgeskop, nadat hulle gedurende die hele toernooi onoorwonne was, en Pakistan langs die pad geklop het. Indië was die gunsteling tydens die T20-wêreldbeker wat 2016 tuis aangebied is, maar hulle is in die halfeindstryd deur die latere kampioen Wes-Indië uitgeskakel. Virat Kohli is weer as die speler van die reeks aangewys.
In 2016 het "die groot tuisseisoen" vir Indië begin, insluitende reeksoorwinnings oor Nieu-Seeland, Engeland, Bangladesj en Australië. Indië het Nieu-Seeland platgeloop om die eerste plek op die toetsranglys na meer as tien jaar te herwin. Voor die reeks teen Engeland in November 2016 het MS Dhoni as Indiese kaptein in die kleiner formate afgetree, en dié pos in alle formate aan Virat Kohli oorhandig. Indië het Engeland in alle drie formate verslaan, met ’n noemenswaardige 4–0-platloop in die toetsreeks. Dit is opgevolg deur toetsreeksoorwinnings oor beide Bangladesj en Australië, waarvolgens Indië die Border Gavaskar-trofee kon herwin. Ravichandran Ashwin het die snelste krieketspeler geword om 250 paaltjies te neem; hy en Ravindra Jadeja het destyds die beste twee plekke in beide die IKR-boulers en veelsydige ranglyste bekle. In die proses het Indië die derde span (na Suid-Afrika en Australië) geword om hul mees onlangse toetsreeks teen al die ander toetspelende lande te wen. Op 19 Augustus 2017 was Indië in agt opeenvolgende toetsreekse onoorwonne.
Indië het Pakistan in hul eerste wedstryd tydens die Kampioenetrofee in 2017 met 124 lopies geklop, maar het hul tweede wedstryd tydens die groepfase teen Sri Lanka met 7 paaltjies ten spyte van ’n aangetekende 321 verloor. In hul laaste groepwedstryd teen Suid-Afrika, ’n moet-wen-ontmoeting, het Indië maklik gewen en sy plek in die halfeindstryd bespreek, teen Bangladesj. Indië het die wedstryd duidelik met 9 paaltjies gewen, en hul aartsvyand Pakistan in die eindstryd ontmoet, die eerste keer wat hulle in ’n eindstryd sedert 2007 ontmoet het. In ’n teleurstellende wedstryd, aangesien Indië die gunsteling was, het Pakistan Indië duidelik met 180 lopies verslaan, en hulle in al drie formate deklasseer.
In Julie 2017 het Indië Wes-Indië met 3–1 in ’n reeks van vyf EDI-wedstryde in die Karibiese gebied verslaan, maar die eenmalige T20-wedstryd verloor. Indië het toe na Sri Lanka getoer, en hulle maklik met 3-0 in ’n drie-toetsreeks verslaan, die eerste keer wat Indië ’n teenstander oorsee in minstens drie wedstryde kon platloop.
2018–2019[wysig | wysig bron]
Dag 1 van Indië se eerste dag/nag-toetswedstryd op Eden Garden in 2019
Die volgende jaar het gemengde resultate van die Indiese span gesien: hulle het oorsese toetsreekse in beide Suid-Afrika en Engeland verloor, maar het hul toetsreeks in Australië gewen, die eerste keer wat hulle ’n toetsreeks daar kon wen. In toetswedstryde tuis het hulle Wes-Indië verslaan. Indië het die EDI-been van die Suid-Afrikaanse toer gewen, gevolg deur die driehoekige toernooi met Sri Lanka en Bangladesh. Hulle het met 2–1 in die EDI-reeks in Engeland verloor, gevolg deur ’n oorwinning tuis oor Wes-Indië en oorsee teen beide Australië en Nieu-Seeland. Aan die begin van 2019 het Australië ’n T20I-reeks met 2–0 gewen, Virat Kohli se eerste nederlaag in ’n T20I-reeks tuis. Tydens die Krieketwêreldbeker 2019 in Engeland het Indië die groepfase op die eerste plek afgesluit en tot die halfeindstryd gevorder, maar is deur Nieu-Seeland uitgeskakel. Ná die Krieketwêreldbeker het Suid-Afrika vir ’n drie-toetsreeks na Indië getoer en die gasheer kon skoonskip met die Proteas afreken en 3–0 wen, waarvan die laaste twee toetse elk met ’n beurt en meer as 100 lopies. Dit was Indië se eerste skoonskiptoetsreeks teen die Proteas nog.
Indië het sy eerste T20-reeks van drie wedstryde in 2020 in Sri Lanka met 2-0 op 10 Januarie gewen. Op 19 Januarie het Indië sy EDI-reeks van drie wedstryde teen Australie met 2–1 gewen.
Eersterangse krieket[wysig | wysig bron]
Die Indiese toetsspan in 1932
Wit krieketklere word tradisioneel deur die Indiese krieketspan gedra wanneer hulle eersterangse krieket speel. Saam met hul wit klere dra Indiese veldwerkers ’n donkerblou pet of ’n wit breedgerande sonhoed met die BCCI se kenteken in die middel. Helms is ook donkerblou. Van die spelers toon die Indiese vlag op hul helms.
Die wit krieketklere toon min handelsmerke; die BCCI se kenteken word op die linkerbors vertoon, terwyl die borg se kenteken (tans OPPO) op die regterbors vertoon word. Die uitruster se kenteken (Nike) is op die mou van die speler se voorarm.
Korter formate[wysig | wysig bron]
Die Indiese EDI-span in 2010
Sedertdien kleure in internasionale krieket gebruik word, het die Indiese span blou as sy hoofkleur gebruik. Die bloukleur van hul trui het aan die span die bynaam Men in Blue besorg. Die tweede kleur het oor die jare heen gewissel, met geel en oranje as die mees gebruikte tweede kleure. Met die invoering van die Wêreldkrieketreeks in 1979 moes elke span ’n hoofkleur en ’n tweede kleur kies en die Indiese span het ligblou as hul hoofkleur en geel as hul tweede kleur gekies. Sedertdien het die span verskeie skakerings van blou gebruik. Vir die Krieketwêreldbeker 1992 is die spankleure deur die hoofuitruster ISC van dié toernooi na donkerblou verander. Tydens die Krieketwêreldbeker 1996 is ’n ligte skakering van blou met geel as tweede kleur en ’n streep met tien verskeie kleure (wat verskeie nasies verteenwoordig het) gebruik, terwyl tydens die Krieketwêreldbeker 1999 ’n nog ligter skakering van blou en ’n dominante geel deur die algemene uitruster van dié toernooi, ASICS, gebruik is. Die IKR benoem nie meer ’n algemene uitruster vir sy toernooie nie.
Verskeie trui-ontwerpe is oor die jare heen gebruik en die mees oorheersende was dié met India in geel oor ’n diagonale spat van die driekleur. Nike is in 2005 as vervaardiger van die trui benoem en het vir die Krieketwêreldbeker 2007 nuwe truie ontwerp met die ligste skakering van blou wat deur die span nog gebruik is en ’n goudgeel as die tweede kleur. ’n Nuwe driekleurige aksent is op die regterkant van die trui gebruik. Die kleur is in 2009 na ’n donker feroza-blou verander en oranje het by geel as tweede kleur oorgeneem.
Nike het ’n nuwe trui bekend gemaak met ’n duideliker ultramarynblou skakering en in 2010 is ’n nuwe driekleurige aksent op albei kante van die trui gebruik. ’n Rooierige skakering van oranje is as ’n tweede kleur op dié trui gebruik. In 2014 is ’n nuwe trui onthul met ’n effens donker skakering van blou en ’n minimale aksentontwerp oor die skouers. Nike het vir die Krieketwêreldbeker 2015 weer ’n nuwe trui met ’n soortgelyke skakering van blou en sonder aksente voorgelê; dié trui is van herwinde plastiekbottels vervaardig. Vir die Krieketwêreldbeker 2019 het Nike ’n nuwe trui met twee skakerings van blou ontwerp. Die voorkant van dié trui gebruik ’n soortgelyke skakering van blou soos die vorige truie, terwyl die sye, arms en rug in ’n ligter blou geverf is. ’n Minimale skakering van oranje is ook op die sye gebruik. Vir die wedstryd teen Engeland tydens die Krieketwêreldbeker 2019 is, volgens die IKR se reëls, ’n alternatiewe trui met oranje op die rug en skouers en donkerblou op die voorkant gebruik. Dit was die eerste keer wat ’n ander kleur as hoofkleur van die Indiese trui gebruik is. Dié wedstryd teen Engeland was ook ’n besondere wedstryd, #OneDay4Children genoem, wat deur die IKR tussen die twee beste spanne op die EDI-ranglys in 2019 gereël is. Dit was ook die enigste keer tot dusver wat Indië in die alternatiewe trui gespeel het.
Aangesien internasionale spanne begin het om verskeie truie vir T20I- en EDI-wedstryde te gebruik, het Nike in 2016 die eerste T20-trui met ’n soortgelyke skakering en ’n kontemporêre ontwerp vir die Indiese span onthul. Afwisselende dun strepe van oranje en groen is onderskeidelik op die boonste regterkant en onderste linkerkant van die trui gebruik. In 2017 is ’n nuwe EDI-trui met ’n soortgelyke skakering van blou vir die liggaam en ’n donker skakering van blou vir die moue deur Nike bekend gemaak. Die driekleurige aksent het op die trui as ’n enkele dun strook aan weerskante van die bors teruggekeer.
Soos die blou truie gebruik die pette ’n aan die truie soortgelyke ontwerp. Die breedgerande sonhoede is gewoonlik wit terwyl die helms donkerblou is.
Soos by die eersterangse trui is die BCCI se kenteken op die linkerbors terwyl die embleem van die verskaffer (Nike) op die regterbors is. Die amptelike borg se kenteken (tans BYJU'S) is op die sentrale gedeelte van die trui, gewoonlik bo die opskrif INDIA, en ook op die mou van die speler se voorarm. Op die T20-truie is die borg se kenteken, bykomend tot bogenoemde, ook op die rug, bo die speler se nommer. Tydens IKR-toernooie is die toernooi se kenteken op die regterbors en die borg se kenteken word net op die mou van die speler se voorarm toegelaat. Die kenteken van die truivervaardiger word in hierdie geval op die mou van die speler se ander arm getoon. Die speler se naam en nommer is op die rug gedruk.
Indiese stadions wat minstens vier toetse of 10 EDI-wedstryde gehuisves het
Nes ander vername krieketnasies soos Australië, Bangladesj, Engeland, Ierland, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe beskik Indië oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Indiese nasionale krieketspan span vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Indië in.
Daar is talle wêreldbekende krieketstadions in Indië. Die meeste gronde val onder die bestuur van verskillende deelstate se krieketrade, en is nie onder die beheer van die BCCI nie. Bombay Gymkhana was die eerste krieketgrond in Indië wat ’n volskaalse krieketwedstryd van ’n Indiese span aangebied het. Dié wedstryd was in 1877 tussen die Parsi’s en die Europeërs. In 1933 het dieselfde stadion die eerste toetwedstryd in Indië aangebied, die enigste toets wat dié stadion aangebied het. Die tweede en derde toets tydens die 1933-reeks is op Eden Gardens en Chepauk aangebied. Die Feroz Shah Kotla Ground in Delhi het die eerste stadion geword wat ’n toetswedstryd ná Indië se onafhanklikheid aangebied het, ’n gelykop teen Wes-Indië in 1948, die eerste van ’n vyf-toetsreeks. 21 stadions in Indië het ten minste een amptelike toetswedstryd aangebied. In onlangse jare het die aantal van wêreldklaskrieketstadions in Indië toegeneem, met veelvuldige toetsstadions in Indore, Chandigarh, Mohali, Chennai, Mumbai, Hyderabad, Rajkot, Ranchi, Pune, Dharamshala en Nagpur.
Eden Gardens in Kolkata het die meeste toetse aangebied, en beskik ook oor die tweede grootste kapasiteit van enige krieketstadion wêreldwyd (net na die Melbourne-krieketveld se 100 000 sitplekke), aangesien dié stadion sitplek vir ’n gehoor van meer as 66 000 bied. Dit is in 1864 opgerig en een van die mees geskiedkundige stadion in Indië, en het al baie geskiedkundige en omstrede wedstryde gesien. Ander vername stadions in Indië sluit in die Feroz Shah Kotla Ground, wat in 1883 gebou is en noemenswaardige wedstryde soos Anil Kumble se oes van tien paaltjies in ’n beurt teen Pakistan gesien het. Gedurende die onlangse twee jare het die stadion ’n opknapping ondergaan.
Die Wankhede-stadion, wat in 1974 opgerig is, beskik oor ’n kapasiteit van 33 000 en is tans die mees gewilde stadion in Mumbai. Dit het al 24 toetswedstryde aangebied. Dit is die nieamptelike opvolger van die Brabourne-stadion, wat ook in Mumbai geleë is. Mumbai word weens sy ondersteuners en talente dikwels as Indië se kriekethoofstad beskou, en derhalwe huisves die stadion gereeld belangrike toetswedstryde. Die M. A. Chidambaram-stadion in Chepauk word ook as ’n belangrike geskiedkundige Indiese krieketstadion beskou; dit is in die vroeë 1900’s opgerig en het Indië se eerste toetsoorwinning gesien.
Krieketwêreldbekerstadions[wysig | wysig bron]
Die hoofartikels vir hierdie afdeling is: Krieketwêreldbeker 1987, Krieketwêreldbeker 1996, Krieketwêreldbeker 2011 en Krieketwêreldbeker 2023.
Die Wankhedestadion in Mumbai tydens die eindstryd van die Krieketwêreldbeker 2011 tussen Indië en Sri Lanka; die gasheer wen met 6 paaltjies
Indië het in 1987 saam met Pakistan die eerste krieketwêreldbekertoernooi buite Engeland aangebied. Indië het 17 wedstryde op 14 verskeie plekke gehuisves, terwyl Pakistan 10 wedstryde op 7 plekke aangebied het. Albei gashere het hul wedstryde tydens dié toernooi tuis gespeel. Eden Gardens in Kolkata het na Lord’s in Londen die tweede krieketstadion geword om ’n eindstryd aan te bied; dié stadion het met ’n gehoor van sowat 70 000 ook ’n nuwe rekordskare gelok.
Die Krieketwêreldbeker 2011 is deur Indië, Sri Lanka en Bangladesj saam aangebied. Oorspronklik is ook wedstryde in Pakistan beplan, maar dié land is ná die 2009-aanval op die Sri Lanka nasionale krieketspan van sy gasheerregte ontneem. Indië het 29 wedstryde op ag verskeie plekke gehuisves, terwyl Sri Lanka twaalf wedstryde op drie plekke en Bangladesj ag wedstryde op twee plekke aangebied het. Die meeste van die drie gashere se wedstryde is tuis gespeel. Die Wankhedestadion in Mumbai het die tweede Indiese stadion geword om ’n eindstryd aan te bied en Indië het die eerste gasheer geword om ’n krieketwêreldbekertoernooi tuis te wen, nadat hulle Sri Lanka met 6 paaltjies verslaan het.
Die Krieketwêreldbeker 2023 sal die vierde krieketwêreldbekertoernooi wees wat in Indië aangebied word, maar dié keer sal Indië alleenlik as gasheer optree.
↑ (en) Desk, India com Sports (23 Junie 2019). "'Are You Out of Your Mind'? BCCI Draws Flak on Social Media After India's Nail-Biting Win vs AFG | POSTS". India.com. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "World Cup 2019: Indian fans celebrate as 'men in blue' defeat Sri Lanka by 7 wickets" (in Engels). 7 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Julie 2019. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "Men's Test Team Rankings" (in Engels). Internasionale Krieketraad. 10 Februarie 2020. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Mei 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "Men's ODI Team Rankings" (in Engels). Internasionale Krieketraad. 15 Februarie 2020. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "Men's T20I Team Rankings" (in Engels). Internasionale Krieketraad. 15 Februarie 2020. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "A brief history of Indian domestic cricket | Cricket News | India | ESPNcricinfo" (in Engels). ESPNcricinfo. 1 Januarie 1970. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "India – Results Summary from 1932–1982". ESPNcricinfo – Statsguru (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ Sheringham, Sam (2 April 2011). "India power past Sri Lanka to Cricket World Cup triumph". BBC (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 April 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ (en) "India number one team in the world". Espnstar.com. 23 Februarie 2009. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ 17,0 17,1 Bowen, Rowland (1967). "Some dates in Indian cricket history" (in Engels). Wisden. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Desember 2015. Besoek op 4 April 2012.
↑ (en) Downing, Clement (1737). William Foster (red.). A History of the Indian Wars. London.
↑ 19,0 19,1 (en) "Cricket and Politics in Colonial India". Ramachandra Guha. 1998. JSTOR 651075.
↑ "India in British Isles, 1911". Cricket Archive (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2020. Besoek op 21 September 2006.
↑ "India tour of England, 1932" (in Engels). ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Junie 2017. Besoek op 12 Augustus 2012.
↑ "History of the Imperial Cricket Conference". ICC (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2007. Besoek op 21 September 2006.
↑ "India in England, 1932". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Maart 2009. Besoek op 20 September 2006.
↑ "India in Australia, 1948". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Januarie 2009. Besoek op 20 September 2006.
↑ "West Indies tour of India" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Oktober 2018. Besoek op 8 Julie 2016.
↑ (en) "India". ESPNcricinfo. Besoek op 12 Augustus 2012.
↑ "England tour of India, 1951/52" (in Engels). ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Februarie 2014. Besoek op 12 Augustus 2012.
↑ "England in India, 1951–52". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Maart 2009. Besoek op 20 September 2006.
↑ "Beyond boundaries". Deccan Chronicle (in Engels). 29 Maart 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Oktober 2012. Besoek op 1 April 2011.
↑ "Team India on the brink of ODI record at Vizag, remain torchbearers of 50-over format" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2020. Besoek op 24 Oktober 2018.
↑ "ESPNcricinfo profile: Anil Kumble" (in Engels). ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "India cricket: Middle-order retirements are end of era". BBC (in Engels). 23 Augustus 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2020. Besoek op 22 Junie 2018.
↑ "Australia tour of India, 2000/01" (in Engels). ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Februarie 2014. Besoek op 13 Augustus 2012.
↑ "Steve Waugh Column". Steve Waugh (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Maart 2009. Besoek op 21 September 2006.
↑ 35,0 35,1 "TWI gets production rights for India-Pakistan series". The Hindu – Sport (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Maart 2009. Besoek op 14 Oktober 2006.
↑ "ESPNcricinfo profile: Sachin Tendulkar" (in Engels). ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Mei 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ (en) The series Geargiveer 8 Maart 2011 op Wayback Machine ESPNcricinfo
↑ (en) Dhoni and Gambhir lead India to World Cup glory Geargiveer 12 Desember 2011 op Wayback Machine ESPNCricinfo. Besoek op 12 Desember 2011
↑ "India beat Sri Lanka to win ICC World Cup 2011" (in Engels). Times of India. 2 April 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Junie 2016. Besoek op 19 Julie 2019.
↑ "On this day: Dhoni's dashers emulate Kapil's devils" (in Engels). The Hindu. 2 April 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Julie 2019. Besoek op 19 Julie 2019.
↑ "England dethrone India to become No.1". ESPNcricinfo (in Engels). 13 Augustus 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Junie 2017. Besoek op 23 Augustus 2011.
↑ Siddharth Monga (4 Junie 2017). "India thrash sloppy Pakistan by 124 runs". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Augustus 2017. Besoek op 16 Junie 2017.
↑ Andrew Fidel Fernando (8 Junie 2017). "Sri Lanka complete highest successful chase in Champions Trophy history, beat India by 7 wickets". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Augustus 2017. Besoek op 16 Junie 2017.
↑ Siddharth Monga (11 Junie 2017). "Disciplined India run dysfunctional South Africa out". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Augustus 2017. Besoek op 16 Junie 2017.
↑ Siddharth Monga (15 Junie 2017). "Dominant India march into yet another final". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2017. Besoek op 16 Junie 2017.
↑ Andrew Fidel Fernando (18 Junie 2017). "India hoodoo broken emphatically by Pakistan". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Augustus 2017.
↑ Siddharth Monga (6 Julie 2017). "Kohli, spinners seal 3–1 series win". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Augustus 2017. Besoek op 7 Julie 2017.
↑ Sidharth Monga (9 Julie 2017). "Lewis century powers Windies to 9-wicket win". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Augustus 2017. Besoek op 20 Julie 2017.
↑ Andrew Fernando (13 Augustus 2017). "Ashwin, Shami lead India in 3-day rout, to complete whitewash". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Junie 2018. Besoek op 19 Augustus 2017.
↑ "Virat Kohli & Co register comprehensive victory at Ranchi as India complete maiden whitewash against South Africa". Hindustan Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Desember 2019. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "Two in two for Nadeem as India wrap up 3-0 sweep". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Februarie 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "India vs Sri Lanka, 3rd T20I Highlights: India seal series after 78-run win in Pune". India Today (in Engels). 10 Januarie 2020. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ (en) "Rohit Sharma, Virat Kohli Help India Seal A Series Victory At Bengaluru – Twitter Reacts". CricketAddictor. 19 Januarie 2020. Besoek op 17 Februarie 2020.
↑ "Team India's new jersey unveiled". The Times of India (in Engels). 18 Februarie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 April 2009. Besoek op 18 Februarie 2009.
↑ "Team India dazzles in 'ultramarine' blue new jersey". The Times of India (in Engels). 20 Oktober 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 November 2013. Besoek op 1 Julie 2013.
↑ "Team India gets new Nike ODI kit". Cricbuzz (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 April 2019. Besoek op 29 November 2018.
↑ "Nike Cricket Presents India National Team Kit". Nike News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Februarie 2020. Besoek op 29 November 2018.
↑ India, Press Trust of (15 Januarie 2015). "Team India's new jersey for ICC Cricket World Cup 2015 is made out of recycled plastic bottles!". India.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Februarie 2020. Besoek op 29 November 2018.
↑ "Virat Kohli and Co to be seen a new avatar as BCCI unveils new jersey – see pictures". Hindustan Times (in Engels). 1 Maart 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 April 2020. Besoek op 27 Desember 2019.
↑ "India's New-Look National Team Cricket Kits". Nike News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Desember 2019. Besoek op 27 Desember 2019.
↑ (en) NDTVSports.com. "India New Jersey: A First Look At India's New Orange And Blue Colours | Cricket News". NDTVSports.com. Besoek op 27 Desember 2019.
↑ "ICC Cricket World Cup 2019: Team India unveils new jersey, sparks controversy on choice of colour". www.telegraphindia.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Desember 2019. Besoek op 27 Desember 2019.
↑ "Live Cricket Scores & News – ICC Cricket World Cup 2019". www.cricketworldcup.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Desember 2019. Besoek op 27 Desember 2019.
↑ "Team India Unveils T20 National Team Kit". Nike News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Februarie 2020. Besoek op 29 November 2018.
↑ "Nike launches new India ODI kit before England series". The Times of India (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 November 2018. Besoek op 29 November 2018.
↑ "Cricinfo – Grounds: Eden Gardens". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Februarie 2009. Besoek op 21 September 2006.
↑ "Cricinfo – Grounds: Feroz Shah Kotla". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Februarie 2009. Besoek op 21 September 2006.
↑ "Cricinfo – Grounds: Wankhede Stadium". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2009. Besoek op 21 September 2006.
↑ "Cricinfo – Grounds: M.A. Chidambaram Stadium". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Februarie 2009. Besoek op 21 September 2006.
↑ "Australia v England". ESPNcricinfo (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Julie 2019. Besoek op 17 Februarie 2020.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Indiese_nasionale_krieketspan&oldid=2183570"
Die bladsy is laas op 17 Mei 2020 om 13:56 bygewerk.