Verlaat sjefs New York vir 'groener weivelde'? - Tradisionele resepte - 2022
Elite -restaurante in New York ondergaan 'n verlies aan talent vir kleiner dorpe
Met die onlangse fokus op restaurante wat vars, plaaslik verkrygbare bestanddele gebruik, lyk dit minderwaardig. Dit kan verklaar waarom soveel sjefs New York verlaat, sê NPR's The Salt: 'n uiters gebrek aan beskikbare inheemse bestanddele en 'n baie hoë huurprys.
Sjefs wil plaaslike kos kan gebruik, en daarom stroom hulle na kleiner dorpe waar hulle bestanddele kan kry en 'n beeld kan bou rondom hul restaurant. Sjefs wil verbind wees met die bronne waaruit hulle hul bestanddele koop.
Bouruimte is ook aansienlik goedkoper op plekke buite die stad, sodat sjefs restaurante kan open met kos wat plaaslik verkry word, teen 'n baie goedkoper tarief. David Levi, wat vroeër 'n sjef was Perrystraat in die West Village, het onlangs verhuis na Portland, Maine, en kan hiervan getuig. Hy aan NPR gesê, "Omdat huur net soveel laer is, gee dit u net meer vryheid om u nie heeltemal mal te maak en nog 'n paar risiko's te neem nie."
Hierdie verskuiwing kan elite -restaurante in die stad raak, terwyl hulle sukkel om sjefs te kry om aan te stel. Sjef Peter Hoffman stuur 'n e -pos aan almal wat hy ken en sê hoe desperaat hy is om hulp by sy restaurant, maar hulle is almal in dieselfde bootjie. Net die tyd sal leer of en hoe dit die groter voedseltoneel in New York sal beïnvloed.
Studie: New York, New Jersey staar die grootste afname van die bevolking in die VSA in die gesig
NEW YORK (CBSNewYork) 'N Nuwe studie bevind dat New York en New Jersey meer inwoners verloor as enige ander deelstaat.
Die loopbaanwebwerf Zippia kyk na die bevolkingsdata van die Census ' American Community Survey om die state met die grootste bevolkingsafname van 2017 tot 2018 te bepaal, wat die mees onlangse beskikbare data is.
New York was bo -aan die lys en verloor 307,190 inwoners, en New Jersey het tweede gekom met 97,124 inwoners wat uitgetrek het.
Connecticut het ook die top -10 gehaal en 15 519 inwoners verloor.
So waarheen gaan hierdie inwoners? Sommige het na buurstate gegaan en New Yorkers verhuis na New Jersey, Connecticut en Pennsylvania, en inwoners van New Jersey vertrek na Pennsylvania en New York, terwyl ander vertrek op soek na warmer klimate, soos Florida en Kalifornië.
Intussen was Arizona, Idaho en Utah die state wat die vinnigste groei, volgens die studie.
Totsiens New Jersey terwyl Nets Brooklyn toe is
Wat die verskuiwing van franchises betref, het die NBA se Nets wat New Jersey verlaat, nie dieselfde drama as die Dodgers wat Brooklyn verlaat nie. Die aanbid Boys of Summer het byna 2800 myl na Los Angeles gereis, terwyl die grootliks geïgnoreerde nette net meer as 13 myl na Brooklyn en hul nuwe opgrawings by Flatbush en Atlantic Avenues op pad is. Na dekades van 'n afrit in die moerasagtige skaduwees van die wolkekrabbers van Manhattan, sal niks verder voel as hul vorige bestaan ​​nie, toe die Nets in November weer in hul eie nuwe Brooklyn-arena begin, onder die eienaarskap van rapper Jay-Z en Russian sakeman Mikhail Prokhorov.
Die laaste aand in New Jersey was egter die einde van 'n era, en dit het 'n gepaste einde bereik - 'n verlies van 105-87 teen die Philadelphia 76ers voor baie leë sitplekke. Die Nets het baie wedstryde aan die westekant van die Hudsonrivier verloor - 1 635 om presies te wees - en daarom sou ek nie die finale wedstryd van Nets in Newark, wat as 'viering van 35 jaar geskiedenis in New Jersey' genoem word, nostalgies noem nie , dit wil sê, tensy jy die Nets -dansers reken wat hul "alumni" uitdraf vir 'n laaste optrede voor hul aanhangers as 'n stap langs die geheue -baan. Ja, dit het regtig gebeur.
Ongelukkig het dit van daar af nie veel beter geword nie. Daar was 'n paar grootskermboodskappe van opvallende nette soos Vince Carter, Kenyon Martin, Buck Williams, Byron Scott en Derrick Coleman. Toe kom 'n oorweldigende rustydseremonie wat verseker het dat die alumni -dansers een van die min herinneringe sou wees wat aanhangers van die aand kon wegneem. Darryl "Chocolate Thunder" Dawkins (met 'n fenomenale pienk pak), Albert King, Otis Birdsong en Mike O'Koren, die inwoner van Jersey City, wat die naaste aan 'n tuisgemaakte Net is, was 'n paar van die voormalige Nets. tot groot opgewondenheid van die Nets PA -omroeper/MC, maar skynbaar min ander.
Rod Thorn het behoorlik gejuig - die voormalige Bulls GM het Michael Jordan opgestel, maar hy is bekend aan Nets -ondersteuners omdat hy Jason Kidd na New Jersey gebring het, 'n waardige prestasie. Kidd, die onbetwiste gesig van die franchise, het sy aanhangers tien sekondes op die groot skerm gegee, terwyl die franchise ook die tienjarige herdenking van sy kampioene in die Oostelike Konferensie vereer het. Ja, soveel as wat die Nets verloor het, het hulle nie te lank gelede deurgedring in twee opeenvolgende NBA -eindstryde nie, en hoewel dit nie een van die twee reekse gewen het nie, het dit gelyk asof die geleentheid daar was om die sukses te benut. Vra maar aan die Texas Rangers wat agtereenvolgende nederlae van die Wêreldreeks vir hul franchise beteken het. Die Nets het nooit 'n sprong in geloofwaardigheid van Rangers gemaak nie, en uiteindelik het hulle teruggekeer na hul tradisie van ontsaglike verlies, 'n glybaan wat die Nets uiteindelik na die Long Island sou lei, waarop hulle van 1968 tot 1977 nege seisoene deurgebring het.
Jay-Z tydens die laaste Nets-wedstryd in New Jersey. Foto: Julio Cortez/AP
U dink miskien dat 'n Nets -seremonie wat die 35 jaar in die groot deelstaat New Jersey voltooi het, 'n geruime tyd sou neem, maar hulle het dit met agt minute klaargemaak in die rustyd. Die rooi tapyte is opgerol, die ligte aangeskakel en die Nets het 'n laaste slag voor hul aanhangers in New Jersey uitgekom.
U moet natuurlik wonder wat sou gewees het as Nets se eienaarskap nie Julius Erving hoef af te verkoop om die Knicks af te betaal omdat hulle hul territoriale regte in die metropolitaanse gebied kon binnedring nie. Weereens, ek is nie seker of die Nets ooit duisende wedstryde in 'n moerasagtige veldslag kon speel sonder 'n stad om aan vas te hou nie, ongeag die kompetisie met 'n Knicks -franchise wat die kollig oorheers het, wen of verloor. Die Giants en Jets het ook na New Jersey verhuis, maar die spanne het reeds die wortels van New York gevestig, iets wat die Nets nooit gehad het nie.
Tog is daar 'n paar hardnekkige aanhangers wat dit deur die jare heen vasgesteek het, en hulle het 'n franchise verloor, 'n pynlike ervaring wat ondersteuners nooit hoef te deurmaak nie, ongeag die gewildheid van die vertrekkende span. Osman Sayan van Leonia, New Jersey, het gepraat oor die besondere verhoudings tussen vasberade seisoenkaartjiehouers en hoe hulle 'agt jaar 'n egskeiding van die Nets geskei het', wat verwys na die langdurige proses van die franchise. 'Dit voel soos die laaste dag in die hof.' Sy seun, die 14-jarige Chris, het gesê: "Ek het basies hier grootgeword. Na skool, ongeag watter dag ek gehad het, was daar altyd iets om na uit te sien."
Dr Steve Brenman kyk al 26 jaar na die Nets. "Dit is 'n bietjie surrealisties. Ek is hartseer. Dit is jammer. Uit 41 tuiswedstryde per jaar is ek 38, mis ek net wedstryde as ek met vakansie is."
Waarom het dit nie gewerk nie? 'Daar was nie genoeg aanhangers soos ek nie,' sê Brenman, wat in Marlboro, New Jersey, woon. "'N Deel daarvan was die produk wat hulle op die baan geplaas het. Jare wat ons na die NBA-eindronde gegaan het, was daar ten minste skares. Jare wat ons 26-56 jaar was, niemand was hier nie."
Dan was daar die twee super fans van Sunset Park, Brooklyn, van alle plekke, Joe Liberato en Marcos Medina. Albei was nege geklee in ongerepte terugslag truie wat die span se oorspronklike naam, die New Jersey Amerikaners, aangetrek het. "Jy moet 'n ware fan wees om 'n Nets-fan te wees. Om 'n Knicks-aanhanger te wees, is maklik. Ek weet van seisoene met 16 oorwinnings, ek het gehuil toe Drazen Petrovic oorlede is. Dit is 'n nuwe begin vir ons. 'N Nuwe dinastie. Ons' sal daar wees.
Wat het die spelers gedink oor die laaste wedstryd in New Jersey? Die vraag het Deron Williams en verskeie ander Nets vinniger na die oefenkamer gestuur as wat jy kan sê Mikhail Dmitrievitch Prokhorov. Guard Anthony Morrow, wat nie betyds kon ontsnap nie, het gesê: 'Dit is jammer dat dit tot 'n einde kom, maar ons is bly om deel te wees hiervan, om deel te wees van die geskiedenis.'
Dan is daar Herb Turetzky, die amptelike puntemaker van Nets, met trots 'n ou Nets -baadjie aan vir sy laaste werknag in New Jersey. Turetzky het alles gesien en die tellingboeke behou tot in die eerste seisoen in 1967. "Dit was moeilik, want ons was nog altyd die tweede suster, die stiefkind van die Knicks. Selfs in die groot Jason Kidd -jare het ons het hulle iets soos 20 uit 24 keer geklop, en tog was ons steeds die tweede plek wat koerante en persdekking betref. " Daarmee het ek gevra of hy hartseer is om die plek wat hy vir 35 jaar huis toe genoem het, te verlaat. "Ek is 'n gebore en getoë Brooklyn -ou, so ek gaan na Brooklyn huis toe. Jersey was wonderlik, dit was wonderlik, maar ek kan nie wag om na Brooklyn te kom nie."
Opnames het steeds getoon dat baie in die VSA, ook in New York, huiwerig is om met vakansie te gaan, vliegtuie te neem en groot geleenthede by te woon.
Intussen het die staat se entstofpoging, hoewel dit baie suksesvol was, verlangsaam sedert sy hoogtepunt in April - 'n neiging wat plaaslik en ook op federale vlak gesien is. Net meer as die helfte van die volwasse bevolking van die staat is volledig ingeënt, het Cuomo Saterdag aangekondig.
Die inentingsyfer is nog ver onder die drumpel van 70 tot 80 persent wat nodig is om 'kudde -immuniteit' te bewerkstellig. De Blasio het egter reeds daarvan weggedraai en gesê dat 'funksionele immuniteit' die nuwe doel van die stad is, en die kommissaris van die stadsgesondheid noem 'gemeenskapsimmuniteit' die mees haalbare. Dit sou beteken dat COVID-19 beskou word as 'n seisoenale siekte wat op lang termyn bestuur kan word, eerder as om te verslaan.
Maar deur byvoorbeeld aparte afdelings vir ingeëntes en nie -ingeëntes by bofbalstadions te skep, hoop Cuomo om die prikkels te stimuleer. Gratis kaartjies vir speletjies word ook verskaf vir diegene wat 'n dosis kry, terwyl nuwe plaaslike aansporings gratis metrokaartjies van een week en gratis patat by die gewilde kitskosketting Shake Shack insluit. Die staat se maskermandaat word ook Woensdag verslap, in ooreenstemming met die federale riglyne.
Die entstofpoging in die staat New York, hoewel dit baie suksesvol was, het verlangsaam sedert sy hoogtepunt in April [Lêer: Caitlin Ochs/Reuters] "Dit is nie 'n vraag of die heropening reg of verkeerd is nie," sê die epidemioloog en deskundige oor gesondheid, Ashwin Vasan, wat beklemtoon het pogings om die 'laaste myl' van inentings deur te dring.
Maar baie woel steeds nadat die staat meer as 50,000 sterftes gely het wat verband hou met die koronavirus en verlede jaar een miljoen werkgeleenthede, oftewel 10 persent van die arbeidsmag, verloor het.
'Ons het nog baie mense, insluitend noodsaaklike werkers, wat huiwerig is om die entstof te kry of nie maklik toegang tot inentingswebwerwe het nie weens vervoerhindernisse, swak internettoegang, onvermoë om af te neem, taalhindernisse en bewys van geskiktheidsvereistes, "het hy aan Al Jazeera gesê.
'Ons het meer as 15 maande lank 'n kollektiewe trauma beleef wat niks van ons ooit beleef het nie,' het hy gesê. 'Hierdie pandemie het almal op verskillende maniere geraak, en ons moet beleid hê wat almal in staat stel om weer in hul eie tempo die samelewing binne te gaan.'
Kwarantynkook: MICHELIN -sjefs deel resepte op sosiale media
Top sjefs regoor die wêreld, soos Eric Ripert, Massimo Bottura en Guy Martin, gaan tydens sosiale stilstand na sosiale media om resepte en video's uit hul eie huiskombuise te deel.
Aangesien miljoene mense wêreldwyd hul deel doen om die Covid-19-pandemie te beveg deur tuis te bly en sosiale afstand te beoefen om die verspreiding van die siekte te vertraag, neem meer hul panne op en kook tuis voordat hulle hul skeppings aanlyn deel. Ook professionele sjefs kry die geleentheid en doen wat hulle die beste doen - kook in die tyd van koronavirus. Die beste winkels van restaurante met 'n MICHELIN-ster regoor die wêreld, soos Eric Ripert, Massimo Bottura en Guy Martin, neem tydens hul stilstand in die restaurant sosiale media om resepte en video's uit hul eie huiskombuise te deel.
Of u nou 'n beginner is of agter die stoof wil kom, geniet 'n lekker tuisgemaakte kookkuns en vind hier 'n bietjie kookkuns.
Sjefs en MICHELIN -inspekteurs het hul gunsteling tuisgemaakte resepte op die amptelike MICHELIN Guide Instagram bygedra onder die hashtag #michelinguideathome. U vind eenvoudige resepte in stappe wat maklik is om te volg, soos Stephanie Le Quellec (La Scene, twee sterre) Green Pea Spaghetti With Iberian Ham, Gordon Ramsay (Restaurant Gordon Ramsay, drie sterre) Marinara-sous en 'n anonieme inspekteur Citrus Marmelade, kompleet met oulike illustrasies en nuttige metrieke omskakelings.
Totsiens, New York
Totsiens die sushi op die hoek van East 10th en 1st. Dit was 2010, ek was nog nie veganisties, sinies of iemand wat enigsins iets geweet het nie. Ek studeer politieke wetenskap aan The New School, en tot die tweede aand in New York het ek nie baie kombuis buite die Italiaans in die restaurant van my ouers geëet nie. Ek het $ 4,50 betaal vir iets wat 'n tuna-avokadorol genoem word en dit geëet het asof ek 'n geheim wat ek lankal verloor het, ontdek het.
Totsiens aan French Roast op 6de Laan, waar ons vier na ons seminaar Political Spectrum vergader het om crème brûlée te eet en eensaamheid te erken. Ons het so uitspattig gevoel en 'n Franse nagereg geëet vir aandete, want ons kon nie albei bekostig nie. Die volgende semester het ek my hoofvak oorgeskakel na kuns en kreatiewe skryfwerk, en ek het al hoe minder van hulle gesien totdat ons weer heeltemal vreemdelinge was. Robin Mookerjee, die professor van die seminaar - ons eerste as eerstejaars - is 'n paar jaar later oorlede. French Roast is kort daarna gesluit. Ek vind dit alles nou baie hartseer, 'n klein spoor van sterftes wat deur suiker verbind word.
Totsiens die produksiestand in Harlem, waar ek 'n gekleurde rugsak vir $ 10 gekoop en met piesangs, appels, bessies en papaja gevul het. Ek is so vry, het ek gedink terwyl ek op die 125ste plek afstap. Ek het tot by Battery Park gestap. Ek het nog nie die oorweldigende begeerte gevoel om myself ten alle koste te krimp nie.
Vaarwel aan my eerste dag as vegan - die dag toe die orthorexia begin het. In die middel van my 6-uur lange tekenateljee, het ek na Valentino's gegaan en 'n pakkie tuisgemaakte aarbei newtons en groen kombucha vir aandete gekoop, wat $ 8,50 kos en my klein, gesond hou. In elke restaurant sou ek van toe af vra dat die kaas, room, melk of vleis verwyder word van alles wat ek bestel het. My yskas en spens was suiwer en kompak, 'n mosaïek van produkte, poffertjies en neute.
Totsiens Angelica Kitchen, die oorspronklike, veganistiese plek op die blok van my tweede woonstel. Die lug ruik na umami, en ek was nooit moeg vir die prominente bordjies wat verduidelik dat dit slegs 'kontant' is nie, aangesien dit die boere bevoordeel wat die voedsel wat kliënte verbruik het, verbou het. Op 'n keer, terwyl ek 'n bak rys en seewier geëet het, het ek my afgod, die digter Arianna Reines, sien eet, ook 'n bak rys en seewier. Sy praat aandagtig met die persoon oorkant haar-miskien 'n ander digter-wat net soos ek hoop om artistieke sukses by volmag te vind. Toe dit sluit, het ek reeds die East Village na Gowanus verlaat, waar ek obsessief 80% setperke verbruik het en drie jaar lank niks geskryf het nie.
Totsiens aan die veganistiese arepas wat Daniel my in sy koshuis gemaak het ná die langlaufoefening. Ek en hy het eenkeer deur die East River Park gehardloop deur 'n vreeslike donderstorm. Ons stop 3,5 myl daarvandaan, en bereik 'n klein strand naby die Brooklyn -brug, 'n strand wat ek daarna baie keer besoek het, waar ek sou terugkyk op al die Manhattan en aan my lewe sou dink. Daniel verhuis 'n jaar na die gradeplegtigheid na Berlyn.
Totsiens aan Peacefood Cafe in 11th Street, waarvan die sappe, slaaie en kekerertjie -patat veganisties minder ongesellig gemaak het. My heel laaste maaltyd daar, net 'n paar weke voordat ek deur die land gery het Austin toe, was 'n vredeskaal met groente en Japannese pampoen. Dit herinner my aan my lang, moeilike reis met kos, met New York-hoeveel jaar ek beveel het om honger te lei en nie te proe nie.
Totsiens Motorino in 12de Straat, waar die hele blok skuiling geneem het om te eet wat deeg nie tydens die orkaan Sandy vergaan het nie. Hulle is die enigste restaurant wat Gragnano bedien, 'n bruisende, koue rooi wat gemaak is in Napels, Italië, waar my pa grootgeword het. Ons het dit bestel nadat ek my kollege voltooi het, en my gesin het te veel herinneringe om 'n marmer tafel op 'n straat gedruk.
Totsiens my veganistiese dieet, wat amper net so lank geduur het as my dekade in New York. My endokrinoloog, 'n taai Griekse dame met 'n bulderende lag, het vir my gesê ek sterf. My handpalms was oranje en dat my skildklier nie normaal sou funksioneer tensy ek begin om dierlike proteïene te eet nie. Ek het paniekerig geraak. Wie was ek sonder my ledemate? My dieet, my bene, my groot, groot stad.
Totsiens die eerste stukkie vleis in 16 jaar: 'n kant gegrilde hoender van Purbird in Park Slope, om die draai van my laaste woonstel. Ek het alleen gesit en dit stadig geëet, bang dat dit my sou doodmaak of nie. Later het ek my gewone roete deur Prospect Park gehardloop, vasbeslote om die onrein voedsel af te werk. Ek het vyf minute van my tyd af geskeer.
Totsiens aan die Milk Bar in Park Slope waar ek en Will gaan nadat ons verlief geraak het. Ek bestel die half gerookte-salm roosterbrood, wat op 'n stukkie suurdeeg kom, bedek met ingelegde uie, dille en 'n eier. Dit het ons Sondagritueel geword: laat slaap, daar geëet, deur die strate van ons woonbuurt rondgesoek en gratis boeke gesoek. Ek was mal oor ons klein lewe, maar ek het gedreineer gevoel. Al die jare van ontbering, besoedeling, slapeloosheid. Ons het gepraat oor vertrek.
'My kliënte vlug uit NJ asof dit aan die brand is'
Die opskrif kom per e -pos van 'n geldbestuurder in die noorde van New Jersey. Die Garden State het reeds die derde grootste algehele belastinglas en die land se hoogste invorderings op eiendomsbelasting per capita. Noudat die federale hervorming die aftrekking van staats- en plaaslike belasting beperk het, styg die regering se prys weer onder hoë-inkomsteverdieners in New Jersey en ander blou state. Belastingbetalers soek die uitgange.
In die finansiële bedryf is dit natuurlik nie net die kliënte wat groener weivelde soek. Een bestuurder van 'n verskansingsfonds wat sy kantoor na 'n suidelike staat verhuis, berig dat sy nuwe huis op 'n gholfbaan meer as dubbel die grootte van sy huis in Chatham, N.J. sal wees, terwyl hy slegs 'n derde van die huidige eiendomsbelastingrekening genereer.
Ander bly uit nood, maar dit beteken nie dat hulle wil wed op 'n Jersey -terugkeer nie. 'Die woonstelmark in New Jersey floreer, want niemand wil hier besit nie. Sodra mense om besigheidsredes nie aan die gebied gekoppel is nie, vertrek hulle, "sê Jeffrey Sica, stigter van Circle Squared, 'n alternatiewe beleggingsonderneming. 'Ons struktureer vaste eiendomstransaksies vir familiekantore en individue met 'n netto waarde, en in 'n rekord tempo verlaat die gesinskantore en individue die TriState na state met laer belasting. Waarskynlik minstens 'n dosyn hierdie jaar, 'skryf hy per e -pos.
Op 24 April het Arthur Laffer en Stephen Moore op hierdie bladsye geskryf:
Net 'n week later berig die Journal:
In die dekade wat in 2016 geëindig het, het die reële ekonomiese groei in New Jersey 'n saamgestelde jaarlikse persentasiekoers van 0,1 ingeneem, net effens hoër as die John Gutarsky se GPA en minder as 'n tiende van die nasionale gemiddelde vir ekonomiese groei.
Die Tax Foundation is die laaste plek in New Jersey onder die 50 state weens sy belasting op die onderneming. Die nuwe goewerneur Phil Murphy stel dus 'n nog groter belastinglas voor. 'N Bietjie meer as 100 dae na sy termyn lyk dit asof Murphy vasbeslote is om inwoners van New Jersey Chris Christie te laat mis.
Steven Malanga noem Murphy se plan 'die U-Haul-begroting' vir die nuwe aansporings wat inwoners van New Jersey gee om te vlug. U nederige korrespondent het vandag deelgeneem aan 'n paneelbespreking tydens 'n geleentheid wat deur die Garden State Initiative aangebied is en was bly om te ontdek dat ten minste sommige inwoners van New Jersey nog nie gereed is om die hoop te laat vaar nie. Hulle doen 'n beroep op goewerneur Murphy om die staat se belastinglas weer mededingend te maak. Na die federale hervorming het die inwoners wat in blou state bly 'n hele nuwe rede om te eis dat politici die vuur blus.
Onderste verhale van die dag
Fox Butterfield, is dit jy?
"Ondanks die dikwels polities inkorrekte humor daarvan, bly 'Animal House' tot vandag toe gewild," New York Times, 1 Mei
Watter verskil maak dit op hierdie punt?
'Sommige Demokrate wil hê Hillary Clinton moet die geld van die DNC terugstuur', Huff Post, 30 April
Geen goeie multikulturalisme bly ongestraf nie
'Tiener uit Utah praat nadat prom -rok wêreldwye debat veroorsaak het', Deseret News, 1 Mei
Die sagmoedigheid van lae verwagtinge
'Hierdie 0,5K -lopie vir onderpresteerders het donuts, koffie en 'n ruskans,' SB Nation, 26 April
Gepraat van Bigotry
"Die sosiaal onaanvaarbare Christene," Boston Globe, 30 April
Gepraat van Onaanvaarbaar
"Termiete, wurms, vorm en rotse: Al Udeid se 5-ster-eetkamer bied slegs die beste kulinêre ervaring," Military Times, 28 April
Annale van Eenbetaler Gesondheidsorg
"In Venezuela koop vyf jaar se skeidingsloon nou 'n koffie," AFP, 1 Mei
Annale van Single-Slayer Health Care
"'N Dokter het ineens woedend geword en gedreig om werknemers en pasiënte te onthoof," het Washington Post, 30 April, gesê.
Dit is altyd op die laaste plek waar jy kyk
'Hierdie kangaroo -rot is net vir die eerste keer in 30 jaar opgemerk', Smithsonian, 1 Mei
Dit is altyd op die laaste plek waar jy kyk — II
'Hoe het Philly $ 33 miljoen verloor?', Philadelphia Inquirer, 27 April
'Boy Scouts om' Boy 'van die naam te laat val,' The Hill, 2 Mei
Die kaptein trek stewels aan
Stuur 'n e -pos aan [email protected] om items voor te stel.
(Lisa Rossi help om die beste van die web saam te stel. Danksy Maureen Sullivan, Tony Lima, Bruce Dallas, Jay Weiser, Louis Colombo, Albert Bodamer, Eric Pease en Jacob Shepherd.)
CAZENOVIA, NY (WSYR-TV)-Of dit nou haar kookdemonstrasies by die Turning Stone Casino of die New York State Fair is, die beroemde sjef Anne Burrell keer baie terug na Sentraal-New York.
Maar om New York daar vir kwarantyn te verlaat, beteken dat sy sedert die hoërskool die meeste tyd in haar huis in Cazenovia deurgebring het.
Sy onthou dat dit rondom St Patrick's Day was toe Burrell en toe net-kêrel Stuart besluit het om New York te verlaat vir Burrell se ma se woonstel-eenhede in Albanystraat.
Hy was toe net 'n kêrel omdat hy 'n ring saamgebring het en 'n afspraakaand vir hulle twee in Burrell se ma se woonstel beplan het. Dit was daar wat hy voorgestel het (en Burrell het ja gesê).
Sedertdien is die egpaar, Stuart se seun en die uitgebreide familie van Burrell saam in kwarantyn geplaas. Sy beskryf hul avonture op haar Instagram -bladsy.
Ja, sy het die meeste gekook. Sy het foto's van ribbetjies, frikkadelle, hoender en pizza gedeel.
Burrell het ook 'n punt daarvan gemaak om plaaslike restaurante gereeld te besoek, soos die Brewster Inn en McCarthy's Irish Pub, gebaseer op die kommerwekkende verhale wat sy uit die restaurantbedryf hoor.
In 'n onderhoud met NewsChannel 9 sê Burrell: "Ek is doodbang dat wanneer dinge weer normaal begin word, ons 'n paar restaurante gaan sien, en sommige van ons gunstelinge nie terugkom nie."
Sy moedig mense aan om een ​​keer per week besigheid aan hul gunsteling eetplek te probeer gee.
Heroorweeg ons verhouding met die aggressief bitter, nadruklik pers sigorei.
Of jy dit opgemerk het of nie, Radicchio begin in jou slaai setperke kruip. Die witloof met cabernet-rand rand stadig die boerenkool en blaarslaai van die bord af-beland op restaurant-spyskaarte, in tydskrifblaaie en stroom oor die Technicolor-waterval van Instagram. Miskien het u dit by Angler in San Francisco geproe, waar heel koppe radicchio gekruid met 'n gekonsentreerde radicchio XO -sous 'n gunsteling geword het onder diners, of in New York City aan die Via Carota, waar radicchio sag word op die rooster en saam met bokkaas, aalbessies en dennepitte.
Of miskien het u die oorvleuelende lae olyfolie-gevryfde radicchio gesien straal uit 'n rustieke tert wat deur die sjef Natasha Pickowicz gemaak is vir die bladsye van die New York Times Magazine . Miskien het u 'n eksemplaar van Samin Nosrat se waterskeidingsboek opgetel Sout, vet, suur, hitte en die resep vir gebraaide radicchio met Roquefort gesien. En ons opperhoof, Alison Roman, stel voor om slaaie om 'n paar koppe geskeurde radicchio te sit vir dramatiese effek. (Beide haar kookboeke, Eet in en Niks fancy nie , bevat ook radicchio -geregte.)
Vir almal wat in Italië grootgeword het, waar bitter eeue lank al eeue lank gewaardeer is - vanweë hul smaak en spysverteringskanale - is die skielike toename in die belangstelling van Amerikaners verbasend. Dieselfde geld vir diegene wat buig voor die voete van Marcella Hazan, wat die idee aangeneem het dat radicchio die 'wonderlikste groente' in haar boek uit 1997 is Marcella Cucina .
'Radicchio was nog altyd Dit mense weet net nie, "sê Jack Algiere, plaasdirekteur by Stone Barns Center for Food and Agriculture. Maar vir die gewone Amerikaanse smaak het 'n bevolking wat die soet en ligte begeerte van radicchio begeer-'n byproduk van laktose, wat die plant gebruik om voor te berei vir saadontwikkeling-histories afskuwelik geword. So hoekom al die hype nou?
'Dit is net so opvallend mooi', sê Raquel Pelzel, wie se kookboek onlangs gepubliseer is Umami bom bevat 'n aanloklike resep vir 'n groenboontjie en verkoolde radicchio -slaai. Chioggia, die algemeenste radicchio -variëteit in Amerika, deel die vorm en donker bloos van 'n rooikool met blare wat, soos bok choy, skerp en wit na die kern draai. Volgens Algiere is daar honderde ander variëteite - in Italië vind u selfs wilde weergawes wat op weidings groei - en baie van hulle is visueel skitterend. 'U sien hierdie weergawes soos castelfranco en suikerbrood met al die verskillende spikkels in pragtige rosetkleure,' sê hy.
"Ek is nie verbaas dat sjefs na dekades van soveel Amerikaanse spyskaarte met dieselfde paar blaargroentes was nie - 'n rukkie lank romaine, dan arugula, dan boerenkool," sê Stacy Adimando, skrywer van die nuwe kookboek. Piatti , wat 'n resep bevat vir verkoolde radicchio- en mielieslaai. "Hierdie bitter blaarslaai bring baie kleur, speserye en verskeidenheid na geregte en spyskaarte gedurende [herfs en winter], as wat op die plaas staan, geneig is om minder divers en meer gedemp te wees."
In die tyd van Instagram, wanneer beelde dikwels so honger soos die kos self verbruik word, is die sterre van 'n gereg - of in hierdie geval 'n groente - nie altyd direk gekoppel aan die smaak daarvan nie. Maar die opkoms van radicchio pas ten volle ooreen met 'n oomblik dat Amerikaanse verbruikers stadig meer uitdagende geure teëkom - geure met funky, suur en pittige profiele. Die openheid strek nou tot die bitter geure wat ons proe in dinge soos hoppige IPA's, intens donker sjokolade, borrie en tahini. "As mense eers besef dat bitterheid 'n hele kategorie is, verander dit alles," sê Algiere. 'Boonop is radicchios nie net bitter nie. Hulle het hierdie botterige, olierige teksture en 'n helder, komplekse soetheid daaronder. "
Algiere waardeer radicchio vir sy smaak, maar ook vir die nis wat dit vul as 'n gewas wat gedurende die winter floreer. "Dit groei die beste in die kouer maande, wat dit een van die groot seisoensvreugdes van die gewasstelsel maak," sê hy.
"Om radicchio te bedien, gaan oor 'n vennootskap met die regte sidekicks," sê Pelzel. 'Soos die sappige pittigheid van sitrus ... 'n skerp en sout treffer van gesnyde parm, of die bloukaas. Radicchio handel meer oor die komposisie as oor die enkelvoud. " Adimando beskou intussen rooster as 'n poort na radicchio en ander bitter blaarslaai. "Die blare is heerlik met 'n bietjie karring daarop, en die kook van die groente versag natuurlik 'n bietjie bitterheid en versag die byt," sê sy. Rooster of braai van radicchio met groot hoeveelhede olyfolie, of roer die versagde blare in risotto à la Marcella, is ook beproefde middels.
Die opkoms van Radicchio pas perfek ooreen met 'n oomblik dat Amerikaanse verbruikers stadig meer uitdagende geure teëkom - geure met funky, suur en pittige profiele.
Met die gelyktydige pogings van 'n paar groot boere en 'n paar entoesiastiese sjefs, kan 'n groente soos radicchio vinnig verander van 'n kulturele besondersheid na 'n algemene sensasie. U hoef net te dink aan boerenkoolskyfies of blomkool "rys" om die krag van kookkuns te verstaan. Vir hierdie doel het 'n netwerk van boere en sjefs in die Noordwes -Stille Oseaan die rol van radicchio -ambassadeurs aangeneem. Hulle het onlangs die tweede jaarlikse Chicory Week gevier —'n fees in Seattle wat daarop gemik is om, soos hul webwerf dit stel, 'die hel van radicchio te bevorder'. Een feesvennoot, die Culinary Breeding Network, het selfs 'n stapel handgemaakte zines gebring vir die groente.
Vanuit 'n verbruikersperspektief is dit 'n universeel goeie ding om nuwe produkte by die repertoire te voeg. Vir die produsent kan so 'n vinnige styging egter nadele inhou. "Dit kan saadmaatskappye jare neem om genoeg sade op te slaan om aan die vraag te voldoen," sê Algiere. In die geval van boerenkool, waarvan Amerikaanse boere in 2012 60 persent meer gegroei het as 2007, het grootskaalse produsente dele van die bestaande boerenkoolsaad uitgekoop en kleiner produsente in die steek gelaat. 'As dit net 'n gier is en nie volgehou word nie, kan dit ontwrigtend wees,' het hy gesê.
Of die ster van radicchio dramaties genoeg sal styg om 'n gat in die saad te veroorsaak, of om Beyoncé se keuses te beïnvloed, moet nog gesien word. Maar in elk geval, Amerikaanse tafels sal in die komende jare beslis baie bitterder word - en dit is eintlik redelik soet.
SurvivalBlog bied nog 'n uitgawe van The Survivalist's Odds 'n Sods aan - 'n versameling nuusstukke wat relevant is vir die moderne survivalist en prepper van "JWR".
Borgtog uit New Jersey
Dit was 'n interessante leesstof: Mense verlaat New Jersey in 'n ongelooflike hoë getal. (Dankie aan DSV vir die skakel.)
'N Ghostgunner kan nou ook 80 rame van polimeer maak
Defense Distributed het pas aangekondig dat hulle die jigs en sagteware vir die voltooiing van Polymer 80 Glock 19 -kloonpistoolrame op 'n Ghostgunner -kompakte CNC -freesmasjien vrygestel het. Dit maak 'n Ghostgunner selfs meer veelsydig. Ek verwag dat nog meer sagteware en jigs bygevoeg sal word vir die voltooiing van ander Polymer 80 -variante in die komende maande. En dan later, wie weet? Perhaps a jig and software for SIG P320 80% trigger groups. That would be a dream come true.
We've added a lot more affiliate advertisers, to help generate revenue to keep SurvivalBlog afloat. Check them out. But remember: Shop with our paid banner advertisers first. They deserve your business. Next, consider the companies that have generously supported our bi-monthly nonfiction Writing Contest. If none of those companies have what you are looking for, dan shop with our affiliate advertisers. Finally, if you can't find what you need, then use our Amazon link. When placing orders with enige of the aforementioned options, SurvivalBlog will benefit. Many Thanks!
Please send your news tips to JWR. (Either via e-mail of via our Contact form.) These are often especially relevant, because they come from folks who watch news that is important to them. Due to their diligence and focus, we benefit from fresh "on target" news. We often "get the scoop" on news that is most likely ignored (or reported late) by mainstream American news outlets. Dankie!