Image deur Nature-Pix
Ek het gewonder of ek moet omdraai en huis toe gaan. Maar ek het besluit dat die Navajo-kulturele oortuigings nie op my van toepassing is nie.
Die gegroefde kanaal het teen 'n bietjie lente geëindig. Ek het nog 'n paar kilometer verder gery totdat ek gekom het by wat soos 'n heiligdom van rotsformasies gelyk het, 'n perfekte plek om te stop en te verken.
Nadat ek om die rotse geskarrel het, grotte en skeure verken het, het ek op 'n klein poel water afgekom, 'n opvangskom vir die seldsame reën - 'n natuurlike bad in die middel van die woestyn. Ek het in die swembad geglip en my gesig direk na die son gewys met oë toe maar steeds die helderheid voel instroom.
Toe die son sak, het 'n koue rilling vinnig oor die rotse gaan lê. Op my kaal voete het ek van die een plaat na die volgende gehop en weggehou van die skerp stekels van die kaktus.
Omdat ek geen flitslig gehad het nie, wou ek seker wees om die perfekte slaapplek op 'n plat rots te vind om my pad en slaapsak uit te sprei voordat dit donker word. Maar dit het eintlik nooit donker geword nie - die maan was vol oorhoofse, helder en elektrifiserende.
Ek het regop in my slaapsak gesit en liefdesliedjies vir die maan gesing totdat die slaap my oorweldig het.
Ek het gedroom dat ek in een van die skaap- en bokkrale was wat aan die familie van een van my studente behoort. Ons was in die kraal op soek na 'n skaap om te slag vir 'n seremonie. Daar was 'n paar bokke, insluitend 'n Billy-bok wat rank geruik het met die sterk geur van muskus wat bokke tydens seksuele volwassenheid het. Ons het deur hulle beweeg en een van die skape probeer vang. Die reuk van die Billy-bok het al hoe sterker geword.
Die reuk het so sterk geword dat dit al my sintuie oorweldig het. Toe ek my rug op die harde rots voel, het ek besef dat ek nie in 'n kraal is nie, maar in my slaapsak en wawyd wakker. Tog het die reuk van muskus my uit die droom gevolg en nog steeds my neus gevul. Voordat ek my oë kon oopmaak, het ek 'n snuifgeluid reg langs my gehoor.
Sonder om te beweeg, het ek my oë oopgemaak, en--O my God, ek word gesnuif deur 'n bergleeu, sentimeters van my gesig af!
Sy kop was so naby dat ek sy swart snorbaarde in die maanlig kon sien, die wit pels om sy mond en die bruinkleurige hare op die res van sy gesig. Ek het my oë toegemaak, verstar van vrees, en gewag dat sy kloue in my vel ingrawe en my uitmekaar skeur. Niks het gebeur nie.
Ek het skaars asemgehaal terwyl my hart hard in my bors klop. Ek het verlam gebly vir wat soos ure gevoel het.
Teen die tyd dat ek die moed gevind het om my oë oop te maak, was dit daglig; die son het reeds op die horison verskyn. Verwonderd dat ek nog lewe, kyk ek rond. Daar was geen spore op die sandsteenrots sigbaar nie. Toe ek my slaapsak in sy sak begin prop, het die hare op my voorarms regop gestaan. Die duidelike geur van muskus het in my neus opgeswaai - die enigste oorblywende bewys van die leeu se teenwoordigheid.
Ek het na die naaste dorp veertig myl verder in die pad gery en by 'n vulstasie het ek die bediende van my ervaring vertel. Hy het gesê: "Mevrou, jy is een gelukkige meisie wat lewe. Daardie katte kan jou in 'n japtrap aan flarde ruk. Die rede waarom die verdomde kat jou nie doodgemaak het nie, is omdat jy te bang was om te beweeg." Die bediende het gesê as ek teen die bergleeu geveg het of probeer wegkom het, sou ek vir seker doodgemaak gewees het. "Bergleeus gaan agter dinge aan wat beweeg."
Nagmerrie of Geesgids?
Bergleeus het weke lank nag na nag my drome bevolk. Ek het uit hierdie drome wakker geword met die gevoel dat die bergleeu iets aan my probeer kommunikeer wat ek nie heeltemal verstaan ​​het nie.
'n Paar weke na my ontmoeting met die leeu, het een van die Navajo-onderwysers in die kosskool my genooi om haar ouma te besoek, wat alleen in 'n hogan diep in die canyon gewoon het.
Die ou Navajo-vrou het 'n paar trekke uit haar piepklein handgekerfde pyp geneem terwyl my vriend die storie van my ontmoeting met die bergleeu vertel het. Teen die einde van die storie het 'n tandelose glimlag haar ou, diep gevoerde gesig verlig. Vir die eerste keer tydens die besoek het sy reg in my gesig gekyk en direk met my gepraat en nie meer haar oë in eerbied afgelei nie. My vriendin het haar woorde vertaal.
Die ou vrou het gesê dat die leeu my geesgids was. Hy het na my toe gekom om sy moed, krag en intense fokus te gee om my te help om te kyk wat voorlê.
Sy het gesê dat ek struikelblokke in my lewe sou teëkom, sommige groot en lewensgevaarlik, en as ek daardeur sou leef, sou ek "'n sterk hart en kragtige medisyne hê om aan die mense te gee."