My storie begin Januarie 2020 toe ek in Montana hospitaal geëindig het met ’n gebarste blindederm. So in die praatjies met die oom langs my, sê hy dat sy internis ook motorfiets ry. Ek vra so bietjie uit oor die man en werk toe uit dat die dokter ’n Indian FTR ry.
Hy nooi my sommer daar en dan om in April saam met hom te kom na Verneukpan. Twee weke later is hy self betrokke in ’n yslike motorfietsongeluk. Hy was dood verklaar op die toneel, maar toe hulle hom by Montana hospitaal aanbring merk hulle tog tekens van lewe en resussiteer hom. Hy het nog ’n paar keer by die dood gaan draai en toe ek hom weer sien was hy ’n maer, “shadow of his former self”. En toe slaan COVID. Hy bied aan om al die COVID pasiënte te neem om die siekte te leer ken. Ons April trip is beslis af, maar nou word daar beplan vir September. Groter en beter. Dit sou bekend staan as die Star sand Dust tour.
Ek ry self ’n BMW G 310 GS en ek besluit dat ek met hom sal ry. Ek wou seker iets bewys, maar toe Zontes hoor van die trip het hulle my hulle 310-T aangebied. Wie is ek nou om dit van die hand te wys? Ek het al met baie lof van hierdie fiets gepraat, maar nou sal ons sien of hy hierdie tipe toer en afstande sal kan bemeester.
Die volgende oggend is ons deur tot in Kenhardt. Ons was van die eerstes daar en ek en Willem moes dadelik ’n biertjie klink op ’n suksesvolle en veilige rit. Die Zontes het egter êrens langs die pad sy hugger los geskud, maar dit is hoekom mens mense soos Willem moet saamry met spanners en Loctite.
Die pad na die pan het baie hekke en elke hek het 'n ander tipe sluitmeganisme so dat was nogal 'n storie. Op die pan het ek en Willem net doelloos rondgery terwyl ons gewag het vir die ander om te arriveer. Die eerste fiets wat daar aangekom het was nogal ’n Harley-Davidson. Ek was baie beïndruk. Die atmosfeer was heel vrolik soos almal tentjies opgeslaan het en probeer oordeel waar ons die verste van iemand se gesnork kon slaap. Dr Koning het ook vir ons ’n monument laat bou met ’n baie spesiale betekenis vir almal wat daar was. Min het ons geweet vir wie het ons eintlik die klipstapel laat bou. Laat die middag, net voor die son onder gegaan het, het Willem na my toe gekom. Hy was so wit soos ’n spook. Hy het Zander se ongeluk gesien. Skielik het die dokters oorgeslaan na die professionele mense wat hulle is om vir Zander te stabiliseer.
Ek het behoorlik write-ups gedoen oor die fiets. Maar ek is nou in proses om te reël vir een met 'n 19" voorwiel en speekwiele. Hy het ook nou 'n TFT skerm in plaas van die LCD. Hierdie Zontes was Pretoria, Verneukpan, Kaapstad. Van daar is hy Gamkaskloof toe met 'n passasier. Toe na die Cape Adventure bike challenge. Daai bike is taai! Die plastiek hugger oor die agterwiel het ons net issues gegee, maar hulle het hom gefix en hy is Gamkaskloof toe so. Vir die Adventure bike challenge het hulle die tail-tidy gedoen en dit het net beter gewerk.