Hungry Ghosts - Geskiedenis Podcasts - 2021
Hongerige spook is 'n konsep in Chinese Boeddhisme, Chinese tradisionele godsdiens, Viëtnamese Boeddhisme, Viëtnamese tradisionele godsdiens, Japannese Boeddhisme en Tibetaanse Boeddhisme, wat wesens verteenwoordig wat gedryf word deur intense emosionele behoeftes op 'n dierlike manier. Die terme 餓鬼 èguǐ en quỷ đói, letterlik "honger spook", is die Chinese en Viëtnamese vertaling van die term preta in Boeddhisme. "Hungry ghosts" speel 'n rol in die Chinese Boeddhisme, Viëtnamese Boeddhisme en Taoïsme sowel as in die Chinese volksgodsdiens en die Vietnamese volksgodsdiens. Die term moet nie verwar word met die algemene term vir 'spook' of verdoemenis nie, 鬼 guǐ (dit wil sê die oorblywende gees van 'n oorlede voorouer). Die verstandhouding is dat alle mense so 'n gereelde spook word wanneer hulle sterf,  en dan stadig sal verswak en uiteindelik 'n tweede keer sterf.    Honger spoke, daarenteen, is 'n baie meer uitsonderlike geval en kom slegs voor in baie ongelukkige omstandighede, soos as 'n hele gesin vermoor word of as 'n gesin nie meer hul voorouers vereer nie. 
Met die toename in gewildheid van Boeddhisme, het die idee gewild geword dat siele in die ruimte sou lewe tot reïnkarnasie.  In die Taoïstiese tradisie word geglo dat honger spoke kan ontstaan ​​uit mense wie se dood gewelddadig of ongelukkig was. Beide Boeddhisme  en Taoïsme  deel die idee dat honger spoke uit verwaarlosing of verlatenheid van voorouers kan ontstaan. Volgens die Hua-yen Sutra sal bose dade veroorsaak dat 'n siel wedergebore word in een van ses verskillende gebiede.  Die hoogste graad van bose daad sal veroorsaak dat 'n siel wedergebore word as 'n inwoner van die hel, 'n laer graad van boosheid veroorsaak dat 'n siel wedergebore word as 'n dier, en die laagste graad sal veroorsaak dat 'n siel wedergebore word 'n honger spook.  Volgens die tradisie is bose dade wat lei tot 'n honger spook, moord, steel en seksuele wangedrag. Begeerte, hebsug, woede en onkunde is alles faktore wat veroorsaak dat 'n siel wedergebore word as 'n honger spook omdat dit motiewe is vir mense om bose dade te verrig. 
Die Hungry Ghosts
Die Hungry Ghosts is 'n voorvaderlike legende van Chinese folklore, selfs met 'n fees in hul naamgenoot. Daar word gesê dat dit geeste is van dooie mense wat hoop op offerandes op die vyftiende dag van die sewende maan van die Chinese kalender, wanneer die poorte van die Chinese hel oopgaan en hulle gees laat uitkom. Kos, 'hel geld' en ander geskenke word voor die deur gelaat om die spoke te kalmeer en te maak asof hulle nie in hul huise spook nie. Maar die ergstes aanvaar slegs die grootste opofferings, insluitend vrede, siele om hel toe te bring, en in die geval van die episode, lewensbelangrike organe. The Hard-Faced Man is die leier van 'n onwettige dobbel lotery wat voorsiening maak vir sulke onstabiele, gulsige spoke. Rekrute word aangewend om die ring te verberg, insluitend speurder Glen Chao, en handhawers hou die spel aan die gang en die spelers en makkers swyg. As die medepligtiges uit die ry tree of probeer om die sindikaat uit te verkoop of af te haal, word hulle deur die skare en/of geeste aangeval met wrede marteling of lewend veras om getuies uit te skakel en om hulle te identifiseer. Die lotery laat die spelers betaal vir groot kontantpryse wat hulle uit 'n jade -vaas trek, die betaling as hulle verloor, 'n orgaan wat hulle deur die skare moes oes om die spoke mee te betaal, gekies deur teëls wat beide die vyf Chinese elemente verteenwoordig en elke simbool daarvoor beteken 'n belangrike orgaan, soos die oog of die hart. Dit is onthul dat die spel 'n oplossing is, bedoel om die desperate mense om te koop om terug te keer net om hul orrel onder die dekmantel van die 'spel' te verkoop, en die jade -vaas bevat slegs die teëls wat 'n trekking vir die orrel van die sindikaat kan verseker wou die spoke. Chao het Fox Mulder en Dana Scully probeer steen toe hulle die verassings ondersoek, en uiteindelik die dood van die slagoffers wie se organe geoes is. Omdat hy te naby gekom het, is Chao ernstig deur die handhawers gesny, en toe hy probeer om die ring te keer, val hy die jade -vaas om, wat breek en die identiese teëloplossing onthul. Terwyl die spelers op die skare oproer, het die polisie en die FBI gesamentlike taakgroepe 'n klopjag op die huis gedoen en hulle almal gearresteer, insluitend die Hard-Faced Man, wat op die punt was om die hart uit 'n ander slagoffer te sny, Hsin, wat reeds sy oog verloor het in die hoop op geld vir sy dogter, Kim, wat 'n operasie nodig gehad het. Die man erken skaamteloos sy operasie, maar ontken dat dit 'n misdaad was en dui op die spoke wat die betaling eis. Die man word vrygelaat van die weiering van getuies en medepligtiges om te getuig, en Chao word vermis. Chao is later in die oond verbrand as die jongste verassingslagoffer. Wat van die spoke en die orrel -inisiatiewe is, word nooit verder onthul nie. (The X-Files: "Hell Money")
Jou gids vir die Hungry Ghost Festival in Hong Kong
Miskien is u 'n inwoner wat slegs vaagweg 'n paar eng waarskuwings van u nan onthou oor die vermyding van sekere dinge gedurende die sewende maand van die jaar, of dat u na Hong Kong verhuis het en nie heeltemal seker is wat die ooreenkoms met mense is nie. Rondom Augustus of September begin dinge op straat brand. Moenie bekommerd wees nie - ons is hier om die geheime redes en bygelowe agter hierdie spookagtige tyd van die jaar te verduidelik. Lees verder om uit te vind wat die oorsprong, praktyke en tradisionele verskynsels van die Hungry Ghost Festival is!
Wat is die Hungry Ghost Festival?
Die Hungry Ghost Festival, ook bekend as die Yulan -fees (盂 蘭 節), die Zhongyuan -fees (中元節), of bloot die spookfees (鬼節), is 'n tradisionele fees wat jaarliks ​​in verskeie Oos -Asiatiese lande gevier word. Die fees begin semi-godsdienstig in Boeddhisme en Taoïsme en begin op die vyftiende nag van die sewende maanmaand, wat vir 2020 op 2 September plaasvind.
Die oortuiging is dat op hierdie datum die poorte van die hel sal oopmaak, en gedurende die maand kom daar geeste en geeste uit die onderwêreld om terug te keer na die lewende koninkryk en hul geliefdes te besoek. Ten spyte van die soortgelyke temas van dooies en voorvaderaanbidding, moet die Hungry Ghost Festival nie verwar word met die Qingming- of Chung Yeung -feeste nie, wanneer die Chinese voorouersgrafte besoek om eer te betoon.
Waar kom hierdie fees vandaan?
Al word dit nou grotendeels as 'n Chinese fees beskou, is die oorsprong daarvan eintlik afkomstig van antieke Indië. Die Yulanpen of Ullambana Sutra teken die verhaal op van hoe Maudgalyayana na sy oorlede ouers gesoek het en ontdek het dat sy ma wedergebore en honger was in die honger spookryk. Hy het probeer om vir haar 'n bak rys te voer, maar omdat sy 'n preta- 'n honger spook - die kos het in 'n hoop brandende kole verander voordat sy dit kon eet.
Boeddha het Maudgalyayana toe meegedeel dat 'n mens hul teëgestorwenes sou kon help deur tydens die Pravarana kos aan die kloostergemeenskap te bied, wat u raai - op die vyftiende dag van die sewende maand.
Hungry Ghost Festival -gebruike in Hong Kong
Oor die algemeen sal die Chinese die kulturele idee van vroomheid bybly en offers bring aan die siele van oorlede familielede, in die hoop dat hulle gemaklik en goed versorg sal word in die hiernamaals. Gesinne met altare of tablette van voorouers en foto's wat tuis opgestel is, bied gereeld reukwerk en vars kos aan. U sal ook gereeld sien hoe mense kos en drank aanbied vir onbekende dwalende siele sonder dat iemand na hulle omsien, asook josspapier of papiergeld van die Bank of Hell, sodat afgestorwe geliefdes geld sal bestee .
Daar is ook meer uitgebreide aanbiedings vir diegene wat materiële troostes vir hierdie siele wil verseker, selfs in die hel. Papierversierings van motors, herehuise - dikwels saam met bediendes - televisiestelle en klere word gereeld aangebied. In onlangse jare het mense ook die tyd bygehou en papier -afbeeldings van moderne tegnologie soos slimfone, tablette en selfs speltoestelle verbrand. As u familielede wat uit die mode was, weg is, veronderstel ons dat daar geen rede is waarom hulle nie steeds die mode in die hiernamaals kan omhels nie, selfs papiermodelle van Louis Vuitton-sakke en ander sulke handelsmerkitems sal verkoop!
Behalwe vir die offer en hulde aan die oorledene, word daar ook lewendige optredes gehou om hierdie swerwende siele van vermaak te voorsien. Chinese operavoorstellings, wat eers deur die Chiuchow -gemeenskap in Hongkong begin is, word opgestel op tydelik gemaakte tydelike bamboesverhoë oor die hele gebied. Hierdie feestelikheid is selfs amptelik erken as deel van ons immateriële kulturele erfenis. Hierdie opvallende vertonings word altyd in die nag gehou, en hoewel die lewendes meer as welkom is om by te woon, bly die eerste paar rye sitplekke altyd leeg, spesiaal vir siele gereserveer.
Boeddhistiese en Taoïstiese seremonies word ook deur die loop van die dag gehou om geeste te versag en hulle lyding te verlig, deur offerandes van wierook en die sing van geestelike geskrifte. Hierdie seremonies sluit dikwels die gooi van rys of ander klein eetgoed soos broodjies of kluitjies in die lug in, wat simbolies onder die dooies versprei sal word, en sommige Chinese operaoptredes sal ook op so 'n manier afgesluit word.
Op die laaste dag van die fees kan u ook mense teëkom wat gratis rys weggee. Hierdie rys word eintlik geskenk aan gemeenskapsorganiseerders van Hungry Ghost -feeste, sodat hulle name op hul 'Golden Chart' as 'n teken van goeie verdienste kan verskyn - dink daaraan dat dit goeie karma in hierdie lewe versamel vir 'n beter hiernamaals!
'N Seremonie vir die bevryding van honger spoke word gehou Sondag 1 November om 09:00. Tydens hierdie viering bied ons kos en drank aan die honger, dors inwoners van die preta -ryk.
Honger spoke, of pretas, is wesens in 'n sub-menslike toestand van ontwikkeling. As gevolg van hul uiterste hebsug in vorige lewens, is hulle wedergebore in 'n toestand waar hulle voortdurend honger en dors het. Hulle maag is erg uitgestrek, hul ledemate is uitgeteer en hul monde is so klein soos die oog van 'n naald. Alles wat hulle eet, vergiftig alles wat hulle drink, verander in vuur.
Volgens die legende word 'n dissipel van die Boeddha, Moggallana, geteister deur nagmerries van sy ma wat geteister word in 'n koninkryk waarin sy nie kon eet of drink nie. Die Boeddha het vir Moggallana gesê dat sy ma op die gebied van pretas was, en hy moes probeer om haar te help om haar slegte karma te oorkom deur middel van 'n spesiale seremonie.
Tydens die Hungry Ghost Ceremony bied ons namens hulle voedsel en water aan die wesens van die preta -ryk en sing sutra's. Die kos wat vrylik aangebied word, verander nie in gif of vuur nie. Om hierdie gawe te maak, moet ons ons eie hebsug oorwin, en daardeur stel ons 'n voorbeeld vir die honger spoke. Dit is die rede waarom by baie Boeddhistiese huise en tempels aan die begin van elke maaltyd klein bakkies geslaag word om eet- en drinkoffers aan die honger spoke te gee.
Veranderinge in die herdenkingseremonie — Lees asseblief
Alhoewel die seremonie gerig is op honger spoke, is dit ook 'n tyd om te dink aan alle wesens wat die afgelope jaar gesterf het. Na die seremonie word 'n suiweringsvuur aangesteek, waartydens mense die name van oorlede geliefdes aanbied. Hierdie jaar, aangesien slegs 'n paar mense fisies by die seremonie sal wees, Stuur asseblief vir Roshi die name van diegene wat u wil onthou, en sy sal die gedenkpapiere in die vuur plaas.
In vorige jare, terwyl elke naam in die vuur geplaas is, is 'n paar woorde oor die persoon gesê. Omdat ons hierdie jaar nie weet hoeveel mense aan die seremonie gaan deelneem nie, is dit moontlik dat almal nie kan praat oor die mense wat hulle onthou nie. Sodra ons die getal bywoon, kan ons agterkom of mense iets kan sê oor wie hulle onthou, of dit beter sou wees om dit op 'n ander manier te doen, soos om 'n lys op die lidbladsy met kort huldeblyke af te druk. .
Laastens is die seremonie 'n geleentheid om ons persoonlike spoke te kalmeer - die gretige demone wat ons met passies vul vir kos, drank, erkenning, besittings, geld en allerhande ongelukkigheid. Die seremonie is dus 'n persoonlike, sowel as anderwêreldse, reiniging, versoening en vernuwing. Dit is ook 'n uitdrukking van ons medelydende besorgdheid oor wesens op alle terreine.
In ons sentrum kombineer ons die Hungry Ghost Ceremony met 'n Halloween -viering. Kinders is veral welkom, so stuur 'n hartlike uitnodiging aan al u familielede om via Zoom deel te neem. Vriende en familielede wat nie Sangha -lede is nie, word ook uitgenooi. Neem deel aan straatklere of dra 'n kostuum as u wil.
Altare vir familielede/voorouers — Nie hierdie jaar nie
Ons het die afgelope jare die ruimte gehad om ons voorouers te vereer tydens die Hungry Ghost -seremonie. Hierdie jaar sal ons dit nie doen nie, aangesien dit nie vir iemand anders as die min mense wat fisies teenwoordig is, individuele altare kan oprig nie. Boonop is ons te kort beman om die nodige voorbereidings te doen. Maar u kan dit altyd in u huis doen.
Ons hoop dat u saam met ons sal deelneem aan hierdie seremonie van hulp aan die wesens op die gebied van die Hungry Ghosts.
Sondag 1 November 09:00 – 10:15
Wie mag kom?
Kinders, familielede, almal wat aan die seremonie wil deelneem. U hoef nie 'n lid van die sentrum te wees nie.
Zoom begin tyd
9:00 begin | eindig omstreeks 10:15
Ter ere van die onlangs afgestorwenes
As u iemand wil onthou wat die afgelope jaar gesterf het, stuur 'n e -pos aan Roshi met die naam van die persoon/persone en sy sal 'n spesiale begrafnispapier of -papiere namens u opstel.
Na die bekendmaking van die naam steek almal hul persoonlike spoke aan die brand. " (Sien beskrywing van die seremonie) Een van die huisbewoners sal vir u 'n spook maak en dit namens u vrylaat. U hoef nie te sê wat in u persoonlike spook is nie; ons hou die inligting vir onsself!
Mitologie en teorieë [wysig | wysig bron]
Hierdie gees is gebaseer op die Gaki, ook die Preta genoem. Preta is bonatuurlike wesens wat voortdurend honger het, en net soos hierdie gees, het hulle baie smal ledemate, maar 'n verswakte maag, wat waarskynlik soos ondervoeding lyk. Die algemene vertaling vir hierdie wesens is Hungry Ghost.
Hungry Ghosts is gebaseer op die gerugte in Protagonist's Town oor die winkelpersoneel se mannequins wat snags rondbeweeg. Hierdie gerugte word op die spel se amptelike webwerf gevind.
Hierdie geeste is kwaadwillig, want hulle is verseël of verdryf met die soute wat oral in die middestad geplaas is. Dit lyk asof die Duisendpoot Gees verantwoordelik is vir die beskerming van die plek teen hierdie geeste.
Daar word geglo dat die siel elemente van yin en yang bevat. Die yin is die kui, of demoondeel, en die yang is die shen, of geesdeel. Wanneer die dood plaasvind, word die kui moet terugkeer na die aarde, en die shen na die graf of familie -heiligdom. As 'n spook verwaarloos word, word dit 'n kui. Die shen, of voorvadergeeste waak oor sy nageslag, en kan fortuin bring as dit behoorlik aanbid word. ⎘ ]
Volgens die Boeddha Dharma is daar drie hoofgroepe honger spoke: diegene met geen rykdom, diegene met 'n bietjie en diegene met baie. Ώ ] Diegene met rykdom word in drie groepe ingedeel: die fakkel of vlammende monde, waarin kos en drank vlamme maak, die naalde se mond, waarvan die kele so klein is dat voedsel nie kan deurkom nie en die vuil monde, wie se monde so is ontbind en stinkend dat hulle niks kan inneem nie. Die spoke met 'n bietjie rykdom kan klein hoeveelhede eet. Die spoke met groot rykdom is ook van die drie subgroepe: die spoke van offers, wat lewe van offers wat deur mense gebring word, die spoke van verliese, wat leef van verlore voorwerpe uit die menslike wêreld en die spoke van groot magte, soos yakshas en rakshasas, wat die magtige heersers van spoke is. Die spoke van offers en verliese ly soms aan honger en dors, terwyl die spoke van groot magte genot het wat naby is aan dié van goddelike wesens. Onder honger spoke het die meeste egter min of geen rykdom nie en is hulle uiters honger
Daar word gesê dat sestien honger spoke in die hel of in die hel woon. Anders as ander helbewoners, kan hulle die hel verlaat en dwaal. Hulle kyk deur vullis en menslike afval aan die buitewyke van mensestede. Daar word gesê dat hulle onsigbaar is gedurende die daglig, maar snags sigbaar is. Sommige honger spoke kan net lyke eet, of hul kos verbrand in hul mond, soms het hulle 'n groot maag en 'n nek so dun soos 'n naald (hierdie beeld is die basiese beeld van honger spoke in die Asiatiese Boeddhisme). Γ ]
Daar word ook algemeen geglo dat die nakoming van sekere beperkings u sal help om ongeluk en ongelukke tydens die spookmaand te vermy. Volgens Co moet 'n mens nie wandel of snags sing of fluit nie, want dit kan onder meer spoke laat swem of saans by die swembad uithang.
Ander taboes is onder meer om te reis, 'n nuwe onderneming te begin, om te trou, riskante mediese prosedures uit te voer, rooi te dra, snags buiteklere aan te trek, klere te dra met jou naam daarop, muntstukke of kos op te tel en huis toe te bring, onder andere ander.
Hierdie artikel is 'n uittreksel uit Darklore Deel 1, wat te koop is by Amazon US en Amazon UK. Die Darklore bloemlesingsreeks bevat die beste skryfwerk en navorsing oor paranormale, Fortese en verborge geskiedenisonderwerpe, onder die mees gerespekteerde name in die veld.
Jare gelede, op 'n gril, het 'n vriend my na 'n New Age -boekwinkel in Los Angeles gelei. Destyds was ek 'n toegewyde rasionalis en het niks geweet van paranormale verskynsels nie, behalwe wat ek in skeptiese, ontknopende boeke gelees het. Anders as my vriend, wat die atmosfeer van die boekwinkel amusant gevind het en dit geniet het om die bisarre titels en voorblaaie aan te dui, het ek my duidelik op my gemak gevoel. Daar was iets ontstellends daaraan om onderdompel te word in al die okkultiese literatuur. Ek het gevoel asof ek 'n onbekende gebied, gevaarlike gebied, aangedurf het. En ek was bly om te vertrek.
Toe ek later in die paranormale belangstelling begin raak en die omvang van die bewyse vir sulke verskynsels begin begryp, het ek my vroeëre reaksie op 'n vorm van kultuurskok opgesom. Daar was ek, 'n taamlik onderdrukte rasionalis, in noue kontak met idees wat ek bedreigend vir my wêreldbeskouing gevind het. Daar was immers niks gevaarliks ​​aan die boekwinkel nie, of hoe?
Miskien was daar. Terwyl ek hierdie onderwerp deur die jare bestudeer het, het ek 'n groot aantal waarskuwingsverhale teëgekom. Mense wat onnodig geïnteresseerd raak in psigiese verskynsels - wat tot obsessie belangstel - kan agterkom dat hul geestesgesondheid agteruitgaan, hul verhoudings versplinter en hul sosiale status ondermyn word. Obsessie is natuurlik 'n slegte ding, ongeag die fokus daarvan, maar ek vermoed dat dit makliker is om obsessief te raak oor die paranormale as om byvoorbeeld seëlversameling te maak. Iets in hierdie ondersoekveld is geneig om mense te lok en hulle kwesbaar te maak vir skade.
The Curious Case van sir Arthur Conan Doyle
Aangesien ek 'n skrywer is, is ek veral geïnteresseerd in die geval van Arthur Conan Doyle. Doyle was een van die gewildste skrywers van sy tyd, en sy Sherlock Holmes -verhale word steeds wyd gelees en gedramatiseer. Redelik laat in die lewe het hy daarvan oortuig dat dit moontlik is om met die dooies te kommunikeer deur middel van mediums. Namate sy belangstelling toeneem, verwaarloos hy sy fiksieskryf en spandeer hy die meeste van sy tyd om die wêreld te besoek om séances by te woon en lesings oor spiritualisme te lewer. Sy reputasie het swaargekry, en hy was uit sommige oorde die spot met bespotting. Hy het 'n wyd gepubliseerde vete gehad met die ontknopende towenaar Houdini. Redakteurs het begin vrees om die manuskripte van Doyle in die pos te kry, uit vrees dat sy nuutste bydrae nog 'n opstel oor die spraakwekkende dooies sou wees. Die roem van Doyle was van so 'n aard dat sy opstelle altyd gepubliseer is, maar sy redakteurs was nie altyd bly oor die feit nie.
Met verloop van tyd het die kritieke fakulteite van Doyle gely. Hy het geloofwaardiger geword, meer bereid om selfs die mees twyfelagtige verskynsels te aanvaar. Baie van die mediums wat hy onderskryf het, is later as vervalsings blootgestel. Doyle het geweier om sommige van hierdie blootstellings te aanvaar. In die beroemdheid het hy selfs Houdini self daarvan beskuldig dat hy psigiese kragte gebruik het, aangesien die ontsnappingskunstenaar sonder paranormale geskenke nie 'n manier kon uitgevoer het nie.
Die mees verleentheid was die gereeld oorvertelde aangeleentheid van die Cottingley -feetjies. Twee meisies, tussen 16 en 10 jaar oud, het 'n paar foto's geneem van 'feetjies' wat hulle na bewering in hul tuin gevind het. Die feetjies was papiersnitte, en die foto's was voor die hand liggend. Desondanks onderskryf Doyle die foto's as eg, en publiseer selfs 'n artikel in Die Strand -tydskrif met die betreurenswaardige titel "Feë gefotografeer-'n epogmakende gebeurtenis."
Later het hy 'n hele boek uitgegee wat gewy is aan die onderwerp, Die koms van die feetjies. Skeptici het sedertdien dit geniet om hom te beledig vir sy goedgelowigheid en dwaasheid. James Randi bestee 'n hoofstuk van sy debunking -boek Flim-Flam tot 'n gedetailleerde ontleding van die Cottingley -saak. En ja, daar is iets snaaks aan 'n vermoedelik wêreldse en gesofistikeerde man, ryk en internasionaal beroemd, wat val op 'n taamlik onbehoorlike hoax wat deur twee jong meisies gepleeg word. Terselfdertyd is daar iets wat hartseer en kommerwekkend is.
Hoe kan Doyle se rasionele fakulteit so erg agteruitgaan? Kritici meen dat hy nooit 'n denker was nie, maar ek het baie van sy werk gelees, sowel as die uitstekende biografie van Daniel Stashower, en my indruk is dat Doyle 'n meer deurdringende verstand het as wat sy afvalliges erken. Hy was opgelei in medisyne en het as 'n skeepsarts oor die hele wêreld gereis en 'n reeks kennis en ervarings opgedoen wat hom baie intellektueel interessanter gemaak het as sy geslote Victoriaanse kollegas. Hy weerstaan ​​vooroordele - vroue en minderhede word in sy werk in die algemeen met respek behandel en het 'n waardering vir eksotiese kulture en uiteenlopende standpunte. Kortom, Doyle was 'n verstandige, skerp waarnemer van die wêreld om hom - totdat hy vasgevang was in sy obsessie met mediums. Op daardie stadium het sy geestelike en emosionele stabiliteit begin ly, en hy het toenemend fanaties geword, blind vir enige interpretasie van die bewyse behalwe sy eie.
As dit 'n geïsoleerde geval was, sou dit nie baie belangrik wees nie, maar dit is nog lank nie geïsoleer nie. Sommige gevalle het eintlik baie erger gevolge.
Een hiervan word in angswekkende, pynlike detail in Joe Fisher beskryf Hungry Ghosts. Fisher het by 'n amateurkring aangesluit wat gereeld vergader het om inligting van geeste te "kanaliseer". Aanvanklik skepties, is Fisher gou oorweldig deur die inligting wat daardeur gekom het. Hy en sy vriende raak toenemend versot op die vergaderings, terwyl die vrou wat die kring loop, 'n ongesonde mate van beheer oor sommige groeplede begin uitoefen, hulle uitbuit en probeer om hulle tot seksuele skakeling te dwing. Namate Fisher oortuig was dat hy in aanraking was met 'n vroulike geesgids wat sy minnaar in 'n vorige leeftyd was, verloor hy belangstelling in sy werklike verhoudings, 'n houding wat gelei het tot die verbrokkeling van sy huwelik.
Uiteindelik is hy na Europa, met die bedoeling om die inligting wat hy ontvang het, te verifieer. Tot sy skok het hy ontdek dat baie daarvan vals is. Gebroke keer hy terug na Amerika en deel sy bevindinge met die groep - net om vyandigheid en ontkenning te beleef. Die groeplede was so vasgevang in hul gedeelde fantasie dat hulle nie die indringing van feite en bewyse kon duld nie. Fisher het die groep verlaat en uiteindelik tot die gevolgtrekking gekom dat hy geviktimiseer is deur wat die Tibetaanse boek van die dooies noem pretas, of 'honger spoke' - kwaadaardige geeste wat hul menslike gesprekspersoneel bedrieg en bederf. Hy waarsku sy lesers om versigtig te wees vir betrokkenheid by die bonatuurlike, en op hierdie noot van versigtigheid eindig die boek.
Maar dit was nie die einde van Joe Fisher se verhaal nie. Hy het voortgegaan om 'n obsessie te hê oor sy ervaring. Elf jaar na die publikasie van Hungry Ghosts, het hy aan 'n vriend vertrou dat hy van mening was dat die geeste hom wou kry om sy aktiwiteite bekend te maak. Hulle sou hom nie alleen laat nie. In 2001, op 53 -jarige ouderdom, het hy ontsnap. Hy gooi homself van 'n krans af en eindig sy lewe.
Daar is ten minste twee maniere om hierdie bisarre verhaal te interpreteer. Óf Fisher raak onbeskaamd as gevolg van sy deelname aan die sessies, en word uiteindelik die slagoffer van sy eie paranoia, óf hy kom in aanraking met kwaadwillige geesentiteite, waarteen hy geen beskerming gehad het nie.
Fisher was nie die enigste persoon in die kring van die medium wat sielkundige skade opgedoen het nie. Almal in die groep is tot 'n mate geraak. Dit is nie ongewoon nie. Onderdompeling in die okkulte kan onvoorspelbare gevolge hê vir die dinamika en sielkunde van 'n groep. 'N Voorbeeld wat by my opkom, is die ITC -eksperimente wat Mark Macy beskryf het Wonderwerke in die storm. ITC is 'n akroniem vir instrumentele transkommunikasie. Hierdie aktiwiteit, wat 'n verrassende aantal aanhangers gekry het, behels die gebruik van tegnologie om met die dooies kontak te maak. Dit het ontwikkel uit EVP, of Electronic Voice Phenomena, 'n veld van amateurnavorsing waarin 'geesstemme' vermoedelik op bandopnemers opgeneem word. ITC is meer hoë-tegnologie en gebruik videokameras, TV-stelle, faksmasjiene en rekenaars. Liefhebbers beweer dat hulle beelde en boodskappe van 'n ander dimensie ontvang het, en dat hulle gereeld kontak het met eendersdenkende "eksperimenteerders" van buite.
Macy se boek beskryf 'n groepspoging om kontak met hierdie magte te vestig en te behou. Sulke kontak vereis harmonie tussen lede van die eksperimentele groepe aan beide kante van die sluier. Ongelukkig was harmonie moeilik, ten minste aan die aardse kant, en baie daarvan Wonderwerke in die storm het betrekking op die gevegte en wedersydse agterdog wat tot die ondergang van die groep gelei het. Organisatoriese chaos is opmerklik algemeen onder diegene wat die paranormale ondersoek, en die lot van Macy se groep is nie verbasend nie.
Alhoewel die eksperimente in die boek van Macy geëindig het, het Macy en sommige van sy kollegas probeer om hul werk te hernu. Hy berig dat sy span kontak gemaak het met 'n groep geeste wat op die buite -dimensionele planeet Marduk woon. Volgens hierdie geeste, "word Marduk natgemaak deur slegs een groot stroom wat met baie draaie oor 'n groot deel van die planeet vloei," 'n waterloop wat die rivier van die ewigheid genoem word. 'Ons leef hier saam met ander lewensvorme', verduidelik hulle, 'saam met mense [wat] voor hulle liggaamlike dood op ander planete geleef het, met dwerge, reuse en kabouters en ook met liggaamlose entiteite.' Die geeste het fisiese liggame, alles in die fleur van jeug en gesondheid.
Onder die geeste wat Marduk bewoon, is sir Richard Francis Burton, die 19de eeuse ontdekkingsreisiger en taalkundige. Burton en sy geesteskollegas, wat hulself die Timestream -groep noem, het 'n transmissiestasie op Marduk gestig, waarmee hulle videobeelde en sms'e na hul aardse eweknieë kon stuur. Op 'n stadium het 'n mededingende groep geeste met bose bedoelings beheer oor die transmissiestasie oorgeneem, maar die Time Stream -faksie het 'n gewaagde teenaanval gekry en weer beheer gekry.
As dit alles na wetenskapfiksie klink, is daar 'n goeie rede. Dit is wetenskapfiksie, of ten minste was dit-by Philip Jose Farmer Riverworld reeks. Begin met Gaan na u verspreide liggame in 1971, die Riverworld boeke bevat 'n interessante uitgangspunt: As ons sterf, word ons opgewek op 'n aardse planeet wat deur 'n enkele uitgestrekte rivier gesny word. Beide goeie en bose individue - menslik, voormenslik en nie -menslik - bly in hierdie land, herstel tot jeug en krag. Terwyl ons langs die rivier gaan, moet ons alliansies sluit en vyande afweer, soms in fisieke gevegte. En ons held in hierdie avontuur? Niemand anders as sir Richard Francis Burton!
Ek sal erken dat daar verskille is tussen die ITC -boodskappe en Riverworld. Die verhaal van die boer bied 'n tegnologiese, eerder as bonatuurlike, verklaring vir die opstanding van die mensdom, en het breedvoerig gehandel oor 'n supergevorderde ras van mense wat die Ethicals genoem is wat hierdie uitgebreide eksperiment beheer het. Niks hiervan het betrekking op die ITC -mededelings nie. En ander bekende figure wat in die Farmer's -sage verskyn - onder andere Mark Twain, Hermann Goering en koning John van Engeland - het sover ek weet nie verskyn in die boodskappe van Marduk nie. Nietemin, die uitgestrekte rivier, die fisiese opstanding in jeugdige vorm, die mededingende alliansies en doodsgevegte en die teenwoordigheid van Burton self dra by tot die sterk vermoede dat die ITC -boodskappe slegs fiksie is.
Die hele situasie herinner inderdaad aan rolspeletjies soos Dungeons & Dragons, waarin die spelers hulself onderdompel in 'n virtuele wêreld gebaseer op wetenskap-fiksie-argetipes-'n wêreld wat baie werklik kan begin lyk.
'N Paar jaar gelede het ek 'n e -pos gestuur aan Mark Macy om hom te vra na die ooreenkomste tussen Riverworld en die bevindinge van sy groep. Ek het kort antwoorde ontvang van beide Macy en een van sy kollegas. Nie een van hulle was geïnteresseerd om die kwessie na te streef nie, en het geen probleem ondervind in die ooreenkomste wat ek genoem het nie.
Geen probleem? Gestel ek sou u vertel dat ek op paranormale wyse kontak gehad het met die bemanning van 'n interstellêre sterreskip in die 23ste eeu. Opgewonde rapporteer ek dat die kaptein van die skip James Tiberius Kirk is, dat sy eerste stuurman 'n vreemdeling met die naam Spock is, en dat die skip se dokter McCoy is. U wys my daarop dat hierdie karakters almal in die TV -reeks van die 1960's voorkom Star Trek. "So wat?" Ek sê. "Ek sien nie 'n probleem daarmee nie." Ek wed dat u sou besluit dat my kritieke fakulteite nie heeltemal is wat hulle moet wees nie.
Hoe kan vermoedelik ernstige mense bereid wees om so 'n voor die hand liggende probleem te ignoreer? Ek stel voor dat groothandel onderdompeling in die paranormale geleidelik die vermoë van geskikte skeptisisme kan erodeer. Arthur Conan Doyle het geglo in feetjies Joe Fisher se huwelik het in duie gestort omdat hy verlief geraak het op sy 'spirit guide', Macy en sy medewerkers is vasgevang in 'n herhaling van 'n science-fiction-sage uit die 1970's.
'N Magdom soortgelyke gevalle kan gevind word in die gesaghebbende studie van George P. Hansen The Trickster and the Paranormal, wat 'n uiters oorspronklike interdissiplinêre benadering volg tot die vraag waarom psigiese verskynsels - en mense wat met sulke dinge verband hou - geneig is om in die samelewing gemarginaliseer te word. Hansen's book is too complex and densely argued to be summarized in its entirety, but one of his major themes is that long-term, active involvement in the paranormal often produces personal or collective dissociation from reality.