Johann Theron: Die saak vir Zuma – praag.co.za
Hernieude Zuma-histerie word wyd en syd deur die Suid-Afrikaanse hoofstroommedia verkondig. Die meestal onkundige lesers voel verontreg deur die groeiende lys van wandade wat hulle president straffeloos pleeg, maar word andersyds onthuts deur dieselfde president wat "veg" teen die oorweldigende aanklagte teen sy lydende persona.
Dit is duidelik dat daar twee kante van die storie is en dat die "storie" al so lank aanhou dat Suid-Afrika eintlik in die donker verkeer as gevolg daarvan. Hierdie donkerte kan verduidelik word deurdat die "media" bereid is om swakker ekonomiese graderings te aanvaar (wat hulself benadeel), net om van Zuma ontslae te raak.
Die saak moet egter in 'n breër konteks beoordeel word. Met die demokratisering van Suid-Afrika het toentertydse president FW de Klerk aangedui dat 'n "geleentheidsvenster" 'n vreedsame Suid-Afrika moontlik maak teenoor die alternatief van "burgeroorlog". Hierdie geleentheidsvenster het van die buiteland gekom in die vorm van Amerika se "Nuwe Wêreldorde".
Ná 25 jaar word weer na 'n teenvoeter vir 'n dreigende burgeroorlog gesoek. Die neo-liberalistiese tegnieke wat aanvanklik gebruik is om (vreedsame) demokrasie te vestig, het intussen een kant van die (konflik) probleem geword. Hierdie toestand dra daartoe by dat Suid-Afrika weer deur donker wolke omgewe word — met geen einde in sig nie.
Daar is egter weer 'n geleentheidsvenster in die vorm van die Donald Trump-effek. Sy voorstel is die teendeel van die NWO, wat die nuwe geleentheid verduidelik. Maar die nadeel van Trump se benadering is dat hy Amerika belangriker ag as die res van die wereld. Met ander woorde, hy gaan Suid Afrika nie te hulp snel met beloftes soos wat Bush gedoen het nie.
Dit laat mens amper voel asof die dak nou ingeval het en dat "oorlog" nou ons voorland is.
Die geleentheid is egter juis dat ons —net soos Trump — Suid-Afrika voorop moet stel. Maar daar is 'n paar probleme daarmee ook. Die eerste is die "burgeroorlog" wat opgelos moet word. Die geskiedenis wys dat 'n nuwe vredesverdrag tussen alle partye moontlik onderhandel kan word.
Daar is onlangs bevind deur Brand SA dat Suid-Afrika blykbaar nie 'n spesfieke waarde of identiteit het nie. Met ander woorde, ons kan nie soos Australië iets bemark gegrond op die "Australian Way", of soos Amerika op die "American Way" nie. Dit ondersteun die gedagte van 'n tweede vredesverdrag, omdat dit die pad (way) na die toekoms kan aandui.
Ons toekomspad word ook baie sterk beïnvloed deur globaliste soos George Soros (veral op die Suid-Afrikaanse middelklas). Suid-Afrika word redelik aanvaar deur ontwikkelde lande as mededingend en die middelklas is dus redelik Westers. Die volgende grafiek vra wie nou eintlik voordeel trek uit globalisme.
Duidelik is globalisme nie tot voordeel van die gemiddelde Suid-Afrikaner nie.
Verder het die "International Spectator" onlangs die volgende oor Indië weergegee:
"India – 7.6% GDP growth in 2016 – Middle class to grow 900% by 2040"
Dit word nou meer duidelik dat Suid-Afrika se middelklas werklik swakker word as dié van mededingende lande. Verder kan afgelei word dat dit tot die middelklas se voordeel sou wees as fokus op BRICS sou verskerp, in plaas van op Europa en Amerika.
Daar is egter 'n interessante kronkel in hierdie kat se stert. Onlangse opnames in lande om te bepaal of hulle van globalisme hou het die volgende grafiek opgelewer:
Die afleiding hier is dat die lande (waar globaliste woonagtig is) besig is om hulself van globalisme te distansieer. Dit is oor die algemeen ontwikkelde lande, terwyl ontwikkelende lande saamstem met globaliste.
Suid-Afrika sit met die teenstrydigheid dat samewerking met ontwikkelende lande aangemoedig word (soos Indië), maar dat globalisme intern onwenslik is. Die antwoord hierop is dat aangesien globalisme gefaal het in sterk lande soos in Europa, dat dieselfde gaan gebeur in swakker lande (omdat globaliste dit juis uitbuit).
Daarom sal Suid-Afrika eerder gesien word as 'n voorbok gedurende onderhandelinge met sulke lande, terwyl dit onderhandelinge met Amerika en Europa sal vergemaklik. Inderwaarheid 'n wen-wen-situasie.
Die geleentheidsvenster vir Suid-Afrika is dus om van globaliste ontslae te raak en self die pad vorentoe te ontdek. Dit kan egter nie gedoen word deur die burgeroorlog aan te moedig nie, maar om dit te ontmoedig d.m.v. 'n vredesverdrag.
Net soos gedurende die Trump-verkiesing, kan sosiale media doeltreffend gebruik word om Zuma te ondersteun.
Skrywer Johann TheronGepubliseer op 1 Desember 2016 Kategorieë Johann Theron, RubriekeSleutelwoord BRICS, globalisme, globaliste, hoofstroommedia, Indië, Jacob Zuma, Suid-Afrika