Dit is eers as jy omdraai en terugloop dat jy die naam ‘LMU’ (Ludwig-Maximilians-Universität) en die onopvallende ingang sien. En dan weet jy jy is by die regte plek. Die Ludwig Maximilians Universität se Protestantse teologiese fakulteit. En as ‘n mens die twee glasdeure oopstoot, betree jy ‘n besondere plek. ‘n Plek van groot geleerdheid en wetenskap.
My besoek aan die LMU het egter met Eckart Otto te make gehad. Hy tree binnekort af en sou op 22 Julie 2009 sy afskeidslesing lewer. Vir die Duitsers is dit ‘n groot ding. Almal word genooi om na die laaste formele lesing van hulle kollega te kom luister en daarna iets saam te geniet. En dit was die rede vir my koms na München. Eckart Otto is ‘n baie belangrike Ou Testamentikus wat die afgelope tien jaar ons lewens by die Universiteit van Pretoria verryk het. Hy het vir sy siening van die Pentateug baie bekend geword en het dit in fyn besonderhede uitgewerk. Aangesien hy Weber se godsdienssosiologiese tekste vir die Max Weber Gesamtausgabe moes herbewerk en kommentarieer, het Otto dié insigte met sy Pentateugbeskouing gepaar. Weber se godsdienssosiologiese insigte is dus so in sy Pentateugsiening ingemeng dat dit Otto se denke eintlik heel besonder maak.