'n Leser se aangrypende brief aan haar afgestorwe pa | Huisgenoot
'n Leser se aangrypende brief aan haar afgestorwe pa
Ek het nooit gedink die dag dat ons nie meer oor die foon praat nie – stiptelik om eenuur elke dag, ons vaste afspraak – sou so gou aanbreek nie. Soms was Pa uitasem omdat jy van agter in die erf moes hardloop om die foon in die huis te antwoord.
Ek is so jammer dat Pa so siek was dat ons niks vir Pa kon doen nie, en omdat ek konstant vir pa gevra het om die huis in die mark te sit omdat pa en ma nie meer alleen in die huis kan bly nie. Vandag besef ek dit was al wat nog vir Pa bekend was.