Dierewêreld van die Aarde: taksonomie - Voëlgesinne - 2021
Gesin: Formicariidae = Anttrap
Geslag: Batara = Batars
Geslag: Cercomarcra = Struikmiere
Geslag: Chamaeza = Lijsters
Geslag: Clytoctantes = Mierval met dik snawels
Geslag: Cymbilaimus = Gestreepte dorings
Geslag: Drymophila = Langstert miere
Geslag: Dysithamnus = Ant Vireo
Geslag: Formicarius = Antbirds
Geslag: Formicivora = miereters met kort snawels
Geslag: Frederickena = Kuifmiervalle
Geslag: Grallaria = Pittoid miernes
Geslag: Grallaricula = Klein mierpittas
Geslag: Gymnocichla = Bald Ant
Geslag: Gymnopithys = Gevlekte miere
Geslag: Hepsilochomus = swartdeksels
Geslag: Hylopezus = Witstertmierneste
Geslag: Hylophylax = Kortstertmiere
Geslag: Hypocnemis = Vinnige miere
Geslag: Hypoedaleus = Gevlekte Espirito
Geslag: Microrhopias = Velvet ant wrens
Geslag: Myrmeciza = Wit gewei
Geslag: Myrmochanes = Swart en wit mier
Geslag: Myrmornis = Kortstaartmiere
Geslag: Myrmorochilus = Wit-mier-miere
Geslag: Myrmothera = Blackbird Ant Nests
Geslag: Myrmotherula = Antwrens
Geslag: Neoctoantes = Swartmiervalle
Geslag: Percnostola = Antbirds
Geslag: Phaenostictus = Ocellated miere
Geslag: Flegopsis = Rooi-oog
Geslag: Pithys = Arakura
Geslag: Pittasoma = Pitte miershope
Geslag: Pyriglena = Vurige oë
Geslag: Rhegmatorhina = Eyer-eyed miere
Geslag: Rhopornis = Guevara
Geslag: Sakesphorus = Klein Espirito
Geslag: Sclateria = Sclateria
Geslag: Sipia = Sipia
Geslag: Skutchia = Geelogig
Geslag: Tamnomanes = Struik Espirito
Geslag: Taraba = Tarabs
Geslag: Terenura = Terenura
Geslag: Thamnophilus = Shrike Anttrap
Foto: gevlekte vlinder
Die eerste skoenlappers verskyn ongeveer 140 miljoen jaar gelede - daar is goed bewaarde fossiele wat in amber gevind word, en daarom is hul voorkoms betroubaar vasgestel. Ongelukkig is versteende oorblyfsels van skoenlappers relatief skaars, want hulle liggame is fyn en swak bewaar.
Daarom glo wetenskaplikes dat vlinders in werklikheid ouer kan wees as die oudste fossiele wat gevind is, en dat dit waarskynlik 200-250 miljoen jaar gelede verskyn het. Hulle bloei word geassosieer met blomplante - namate hulle oor die planeet versprei het, het al hoe meer vlinders geword.
Blomme het die belangrikste bron van voedsel geword, en vir die ontginning van nektar het skoenlappers 'n snaar gekry - en pragtige vlerke om soos blomme te lyk. Die eerste wat verskyn het, was die nagtelike (bont) skoenlappers, en eers toe verskyn die dagtand (bont) motte. Die verdeling in dag en nag is nogal willekeurig - byvoorbeeld, die gespikkelde mot behoort tot nagtelike skoenlappers, maar terselfdertyd is die meeste van sy spesies dagelik.
Video: Skoenlapper gespikkeld
Daarom is die sleutelparameter steeds 'n snor. Die motvlinders het die eerste keer verskyn en is meestal kleiner en primitiewer. Dit is gedeeltelik van toepassing op die gespikkelde mot - dit het redelik eenvoudige vlerke, en daarom vlieg dit stadig en ongemaklik, maar oortref dit steeds, sowel in grootte as in die kompleksiteit van die toestel, byna elke nagvlinder.
Dit dui daarop dat bont motte relatief onlangs voorgekom het, alhoewel die besonderhede van hul oorsprong onbekend is vir navorsers: die klein aantal vondse van fossielvlinders raak. Wat die Parys self betref, dit is 'n groot familie wat meer as 1 000 spesies insluit, en nog steeds word nuwes gereeld ontdek.
Die wetenskaplike beskrywing daarvan is in 1809 deur Pierre André Latrei gemaak, terselfdertyd is die naam in Latyn gegee - Zygaenidae. Die geslagte en spesies wat in die familie opgeneem word, is baie uiteenlopend, en dit is soms moeilik om te verstaan, net deur na skoenlappers van verskillende spesies te kyk, dat hulle nou verwant is.
Foto: Giftige gevlekte vlinder
Die liggaam in verhouding tot die vleuels van die meeste lede van die gesin is groot, en dit lyk asof hulle nie so broos en grasieus soos ander skoenlappers lyk nie. Word beïnvloed deur die bont skoenlappers, wat in struktuur van die gewone dag verskil. Die liggaam is ook vol hare.
Die vlerkspan verskil, afhangend van die spesie, aansienlik en wissel van 15 tot 60 mm - bont motte behoort dus tot klein of mediumgrootte skoenlappers. Hulle kan 'n snaar hê, sowel goed ontwikkel as sterk verminder. Daar is geen skale op nie. Palpe, beide kakebeen en labiaal, is kort van partidos.
Antennes kan in elk geval anders wees, hulle verdik teen die einde, dit wil sê, klavaat. Daar is bont en chitosem - dit is hare op die kop wat die rol van 'n sintuig speel.
Die meeste verteenwoordigers van die gesin word gekenmerk deur 'n baie helder kleur wat opvallend is - dit word selfs in die naam weerspieël. Die hooftoon van die vleuels is gewoonlik swart, blou of groen, en hulle is dikwels gevlek met kolle - geel, oranje of rooi. Selde is gevlekte monochromaties of naby, sowel as bloot bleek.
Hulle het vir 'n rede 'n helder kleur, dit is 'n teken aan roofdiere dat 'n vlinder vir hulle gevaarlik is - die feit is dat spikkels giftig is, dat gifstowwe in hul liggaam ophoop, veral hidroasiensuur. Baie roofdiere wat die gevlekte vlek geëet het, sal vergiftig word - in die beste geval sal hulle baie moet ly, selfs 'n dodelike uitkoms is moontlik.
Hierdie vlinder het ook 'n ander manier om te beskerm: as dit versteur word, kan dit 'n reukagtige vloeistof wat gif bevat, vrystel. Nie net volwasse skoenlappers is giftig nie, maar ook ruspes.
Waar bly die gespikkelde vlinder?
Foto: Bont skoenlapper in Rusland
Verteenwoordigers van die gesin is wyd verspreid oor die hele planeet, behalwe vir die koudste uithoeke, waar skoenlappers eenvoudig nie kan leef nie. Natuurlik het verskillende spesies hul eie reekse, die volgende hoofsones van verspreiding van subfamilies word onderskei:
Zygaeninae leef feitlik dwarsdeur Europa en Asië, sowel as in die noordooste van Afrika,
Chalcosiinae verkies Suidoos-Asië, daarbuite kan jy dit ook vind, maar relatief skaars en slegs enkele soorte,
Procridinae kom byna oral voor, alhoewel dit ongelyk is - die grootste aantal spesies sowel as die populasies van die skoenlappers woon in die trope,
Phaudinae, sowel as Callizygaeninae, is relatief skaars onderfamilies en bevat 'n klein aantal spesies; hulle kom slegs in die Indiese streek en Suidoos-Asië voor.
Oor die algemeen hou wisselvalliges van warm streke, en die meeste daarvan kom voor in die trope en subtrope. Die gematigde klimaat is baie armer vir hierdie skoenlappers, maar dit het ook sy eie unieke spesie. Hulle verkies ook vogtige lug, want in die gebied aangrensend aan die see binne 1000 kilometer van die kus af is daar baie meer as in die binneland van die kontinent.
Hulle vestig hulle op plekke ryk aan plantegroei, waar dit vir hulle gerieflik sal wees om hulself te voed en eiers te lê, dit wil sê blomme en voerplante groei naby mekaar. Dit is dikwels 'n weide of tuin - dit staan ​​bekend as tuinplae omdat hulle in groot groepe woon en sommige plante letterlik kan verslind.
Wat eet die gespikkelde vlinder?
Foto: Bont skoenlapper uit die Rooi Boek
Volwasse skoenlappers verbruik meestal nektar en doen geen skade nie. Voorkeure kan baie wissel van spesie tot spesie, maar op gematigde breedtegrade is dit meestal gras- en tuinblomme.
Sommige bont sap kan ook die sap van bome of rottende vrugte drink. In elk geval, in die vorm van 'n imago, steur hulle hulle nie by mense nie, die enigste probleem is in ruspes - dit is as gevolg van hulle dat, indien sulke skoenlappers in die tuin geteel word, hulle dringend uitgeroei moet word. Daar kan baie ruspes wees, en hulle voed dikwels op die blare en knoppe van tuinbome en bosse.
Hul strooptogte kan onderhewig wees aan:
Hierdie skoenlappers vlieg nie ver weg nie, en as hulle reeds in u tuin verskyn het, kan 'n hele bevolking binnekort uitbroei, en daar sal geen lewe van ruspes tot by die bome wees nie - een van hulle kan 'n paar honderde hê, wat baie verminder die vrugbaarheid daarvan.
Interessante feit: die liggaam van baie motte is bedek met hare om die sein van vlermuise te versprei - met die hulp vind hulle insekte en vang hulle dan, maar om motte te vang, is nog lank nie maklik nie.Sommige het ook ore wat sensitief is vir ultraklank, en as hulle hoor dat 'n vlermuis naby is, val die vlinder op die grond en vermy dit. Daar is selfs sommige wat 'n reaksiesignaal uitstraal, wat die vlermuis verwar.
Die meeste bont vlieë bedags aktief en rus snags. Alhoewel daar uitsonderings is - sommige soorte vlieg snags, soos ander brommers, is hulle geneig om na lanterns en deur verligte vensters te vlieg. Spikkels hou meestal van sonlig en warmte, en dit kan gereeld gesien word as hulle onder die strale koes en hul vlerke vou.
Die ontwerp van hul vlerke is redelik primitief - dit is te wyte aan die feit dat hulle gewoonlik nie in die lug gejag word nie, en daarom het die partidos nie soveel aansporings gehad om hul vlerke te verbeter soos die meeste ander skoenlappers nie. As gevolg hiervan vlieg hulle baie stadig, en hul vlug lyk ongemaklik.
'N Gevangde kol kan voorgee dat hy dood is. Die mate van vrees verskil na gelang van die spesie - sommige gevlekte, totdat duidelike aggressie aan hulle getoon word, gewoonlik kalm is, mense toelaat om hulself vrylik te beheer en nie eers probeer wegvlieg nie.
So 'n kalm karakter word grotendeels ontwikkel as gevolg van die feit dat hulle bedreig word deur 'n hele paar gevare, en daar hoef nie bang te wees vir elke geritsel nie - 'n gewone vlinder kan nie sulke kalmte bekostig nie, want elke minuut, selfs tydens vlug, voëls kan dit jag ...
Die lewe van partidos is kalm en gemeet: as die son uitkom, vlieg hulle uit om blomplante te voed, en vlieg stadig in groepe na mekaar, gewoonlik naby ander partidos. Oor die algemeen is hulle nie geneig om ver te reis nie en kan hulle hul hele lewe in dieselfde tuin of in dieselfde weide deurbring.
Foto: Paar gevlekte skoenlappers
Eiers word in die lente gelê. Die metselwerk kan enkel of in rye wees. Eiergrootte is ongeveer 'n halwe millimeter, hulle is langwerpig, geel van kleur. Die ruspe neem ongeveer 'n week en 'n half om uit te broei.
Sy het 'n soort beskerming - sy kan haar kop in die bors trek. Haar hele liggaam word ook beskerm: dit is bedek met hare. Maar dit is baie belangriker dat dit giftig is, en die meeste van hulle weet baie goed dat dit oneetbaar is, omdat skaars roofdiere dit kan aanval.
Nadat hy geëet en gegroei het, gaan dit na die "winter". Dit kan so voorwaardelik genoem word, want die oorwintering vir hulle kan in Julie begin as dit ruspes van die eerste generasie is, die vroegste of in Augustus vir die daaropvolgende generasies. Dit is op gematigde breedtegrade, in die trope verskyn daar nuwe generasies regdeur die jaar.
Hulle bring baie tyd in winterslaap deur - tot die volgende warm periode. Dan word hulle wakker en begin weer blare of knoppe verslind, want dit neem baie energie om in 'n vlinder te verander. Nadat hulle genoeg reserwes opgebou het, verpop hulle uiteindelik en verander dan in volwassenes.
Dit duur dus meer as 'n jaar van die lê van 'n eier tot die volwassene word. Die vlinder vlieg gewoonlik nie ver weg nie en vermeerder in dieselfde tuin waar dit self verskyn het. As gevolg daarvan, as u nie betyds daarteen maatreëls tref nie, kan die tuin na 'n jaar letterlik gevul word, wat nie bevoordeel die vrugbaarheid daarvan.
Natuurlike vyande van gevlekte skoenlappers
Foto: Bont vlinder in die natuur
As gevolg van die giftigheid van sy vyande, het die spikkel relatief min vyande, beide in die vorm van 'n ruspe en na transformasie in 'n imago. Die meeste roofdiere skrik af vir die kleur of die reuk van die stof wat dit vrystel as dit in gevaar is - albei dui op oneetbaarheid.
Nietemin kan sommige roofdiere sulke skoenlappers verteer en jag. Die lys van vyande van die bont kan baie wissel, afhangende van watter spesie dit is, maar dit bevat meestal:
larwes van sirfid vlieë.
Die genoteerde mense is nie bang vir die gif van die bont nie, maar jag meestal op sy eiers en ruspes, en die imago kan veilig voel - dit kan net deur groot tropiese spinnekoppe bedreig word.
'N Belangrike vyand van gespikkelde gras, waarskynlik die slegste een, is mense. Vanweë die feit dat bont plae tuinplae is en baie kwaadwillig is, word hulle doelgerig bestry met behulp van chemikalieë, wat groot hoeveelhede daarvan en soms selfs hele bevolking vernietig.
Interessante feit: daar is ook valse spikkels - dit is baie maklik om die werklike met hulle te verwar vanweë hul eksterne ooreenkoms. Terselfdertyd behoort hulle tot verskillende families - die valse vlek behoort tot die Erebids (Erebidae), maar lei dieselfde lewenswyse as die regte vlek, en kan selfs in dieselfde velde gevind word. Daar is baie vals gespikkelde spesies - ongeveer 3000.
Oor die algemeen bedreig niks as 'n familie van partidos nie - hulle vermeerder vinnig, en waar daar 'n paar skoenlappers woon, kan dit na 'n paar jaar duisend wees. Selfs die stryd teen hulle help nie altyd om van hierdie plae ontslae te raak nie, en verminder hul bevolking dikwels net tot aanvaarbare waardes.
As gevolg van hul vinnige voortplanting, is hierdie skoenlappers baie taai. Maar daar is nog 'n nuanse - hulle vestig hulle nie eweredig oor 'n groot gebied nie, maar woon in brandpunte, baie dig. As gevolg hiervan, kan die vernietiging van verskeie sulke brandpunte die omvang van die spesie aansienlik verminder, en as dit nie wydverspreid was nie, kan u dit in gevaar stel.
Daarom, hoewel baie bont myte baie wyer voorkom as wat mense graag wil hê, en daar baie is, is daar ook skaars soorte wat op die punt van uitwissing is en in sekere lande of streke beskerm word.
Interessante feit: Ongeveer 18 duisend soorte behoort tot die perdvlinders, hulle is dagelik. Dit mag lyk asof dit baie is, maar daar is baie meer raznoushnykh - ongeveer 150 duisend spesies. Motte is meestal klein in grootte en primitief gerangskik, maar die spesiediversiteit onder hulle is opvallend.
Dus, saam met baie klein motte, behoort Saturnia-peer- en havikmotte daaraan - hul vlerkspan kan 150 mm oorskry. Daar is baie meer motte, nie net wat die aantal spesies betref nie, maar ook bloot in hoeveelheid, en snags lei net 'n groot aantal Lepidoptera hul lewens.
Beskerming van gevlekte skoenlappers
Maatreëls vir die beskerming van gespikkelde motte kan op verskillende maniere vasgestel en toegepas word, dit hang af van die land of streek waar 'n sekere spesie vlinders onder beskerming geneem word. Hierdie streke sluit in Europa, Suidoos-Asië, die lande van Noord- en Suid-Amerika - in almal is daar skaars en wettig beskermde spikkels.
In 'n aantal Europese lande word sommige soorte as skaars of bedreig erken; gewoonlik word effektiewe maatreëls daarin gebruik - vlinders word immers onderskei deur die feit dat dit maklik is om hul bevolking te herstel, selfs as dit tot die minimum waardes daal.
'N Aantal gespikkelde spesies is ook opgeneem in die plaaslike Red Data Books in Rusland. In Moskou is dit byvoorbeeld bont: osterodskaya, kamperfoelie, ertjie en weiding. Die populasie van elkeen van hierdie spesies moet gemonitor word en habitatte geïdentifiseer word soos dit opkom.
As so 'n plek gevind is, word dit geregistreer en die beskerming daarvan verskaf. Om vlinders, weide langs die oewers van die reservoirs en in woude te bewaar, word bosrande ook ongeskonde gelaat. Die gebruik van wei in die habitat van seldsame spikkels word gemonitor. Dit word weer op geskikte plekke bekendgestel. Maatreëls word getref om die impak van negatiewe faktore te versag, byvoorbeeld die versplintering van die bevolking as gevolg van konstruksie of nuwe paaie, die vernietiging van verbode, en dies meer.
Alhoewel plae tussen die gespikkelde motte aangetref word, is dit 'n baie interessante familie, en dit bevat 'n wye verskeidenheid vlinders - hulle verskeidenheid is veral hoog in die trope.Hierdie skoenlappers is opvallend in hul kalm aard - baie van hulle is gewoonlik nie kenmerkend van vrees vir mense nie. Alhoewel gevlekte vlinder en vinnig vermeerder, is daar ook skaars spesies wat beskerming benodig.