Bedags hoor sy die buurman wat aan MS ly, luidkeels kreun, gevolg deur ’n vrou se gerusstellende stem (en soms ’n sagte gehuil). ’n Goeie alternatief vir pyn is ook overtures. topografie van Afrika (slote, knersvlaktes, brulsand, klipskeure, vyeboomwortels), wat by die sentrale tematiek van die afsydige vasteland aansluit, is daar sprake van 'n aarde wat slegs walms afgee en soms 'n gemompel of krete laat hoor, terwyl die onvrugbaarheid van die ‘dooie ingange’ van die ‘klipskeure’ besonder effektief met die vaginae van ou vroue vergelyk word. 'n Enkele keer klink 'n kompositum soos ‘grondmonde’ (vgl. die verwante procédé in Totius se Trekkerswee, bv. in woorde soos ‘ossewa-trein’) en 'n bystelling soos ‘die asem van die gees van die grond’ na regstreekse verklaring, maar 'n mens voel dat die gedig die leser deur sy sterk suggestiewe beelding meevoer en die ratio tussen beeld en eksegese nie te sterk versteur word nie.