ADV Hervormde Kerk - 'n Diaken met VIGS
Jy is hier: Tuis ADV Kommissie Stukkie Brood 'n Diaken met VIGS
'n Diaken met VIGS
Een van ons – 'n diaken met VIGS
Daar is soms nog 'n stemmetjie in mens se agterkop wat fluister dat mense wat MIV kry iets gedoen het om dit te verdien.
Johan* is 50 jaar oud, vir 30 jaar gelukkig getroud, het drie volwasse kinders en is oupa van vier pragtige kleinkinders. Hy is 'n meelewende lidmaat van 'n Hervormde Gemeente en dien as diaken. Johan leef nou al vir 19 jaar met VIGS. Net sy naaste familie en sy predikant weet.
Hoe het dit gevoel toe jy die eerste keer die uitslag kry?
Of 'n hamer my tussen my oë tref. In my onkunde het dit soos 'n doodsvonnis gevoel. Ek het vir 'n lewensversekeringspolis aansoek gedoen. Mens weet mos mense sterf van hierdie siekte en nou het ék dit? Onmoontlik. Niks kon my troos nie– ek gaan sterf terwyl ek nog nie reg was daarvoor nie. Ek wou nog my kinders sien grootword.
Hierna volg 'n tydperk van opstandigheid en worsteling met God, verwerping deur familielede, bevooroordeelde dokters, sielkundige en fisiese agteruitgang. Sy cd4-telling val tot onder die vlak waar MIV as VIGS geklassifiseer word. Vir die twee jaar wat Johan bedlêend was, praat sy vrou, dokter en dominee hom om die beurt moed in. Hulle baklei ook met hom wanneer dit nodig is. Hy probeer alles op die mark tot hy die regte medikasie kry wat hom sy eetlus terugbesorg en hom weer by sy volle positiewe laat funksioneer.
Vandag gaan dit baie goed. My cd4-telling is stabiel, ek kon my dogters in die kerk in begelei met hul troues, ek kan met my kleinkinders speel en ek kan weer motorfiets ry – 'n groot passie.
Jy is bang om vir mense te vertel dat jy MIV/VIGS het – hoekom?
Ek is ontsettend bang om mense van my siekte te vertel. Uit ervaring met my eie familie. Hy het vuil siekte... Onkunde maak mense bang en bang mense maak skade. Ek het gesien hoe iemand wie se siekte openbaar gemaak is, uitgewerk word by sy maatskappy, al het sy werk geensins onder sy siekte gely nie. By my vriende moet ek steeds op my tande kners wanneer die mans van die vuil siekte praat en grappe maak.
By ons gemeente weet mense dat ek siek is, maar hulle weet nie wat my makeer nie. Ek weet nie of die gebed en ondersteuning sal ophou as hulle uitvind nie. Ek glo darem nie so nie.
My gesin lewe hoeveel jaar met my en hulle is nog steeds gesond. Ja, mens moet versigtig wees as ek seerkry en bloei, maar 'n soen of 'n druk kan niks maak nie.
Jou werk as diaken is vir jou baie belangrik. Speel jou siektetoestand ooit 'n rol wanneer jy met barmhartigheidswerk besig is?
My werk as diaken is die beste ding wat in my lewe kon gebeur het. Was dit nie vir my siekte nie, sou die behoefte om 'n verskil in ander se lewens te maak nie so groot gewees het nie. Ek kan my lewe, die siekte, alles wat gebeur het, gebruik om ander mense te help. Die hulp wat ek ontvang het het my menslikheid teruggebring. Ek kan 'n positiewe rol in iemand anders se lewe speel, want as God 'n doel met my lewe het, het God mos 'n doel met ander se lewens ook en ek kan hulle help om dit raak te sien en te vertrou.
Hoe sou jy mense aanraai om MIV/VIGS-lyers in hulle gemeente te hanteer?
Moet ons nie met handskoene hanteer nie. Weet julle wat beteken dit as iemand wat weet vir jou hallo sê en jou 'n drukkie gee? 'n Drukkie sit 'n glimlag op die gesig en 'n handdruk maak enige seer hart reg.God draai nie sy rug op mense nie – moenie jul rûe op ons draai nie.