Lars Nickel | chrismon
Lars Nickel, Jahrgang 1969, ist freier Fotograf und lebt in Berlin.
Lars Nickel bei chrismon Brits Hoërskool 1980 reunie (2010) :: Quick View :: SAReunited.com - Connecting South Africans
Gert Kruger Brits Hoërskool 1980 reunie (2010)
Date/Time of event: 9 April 2010 at 11:00 am until 11 April 2010 at 11:00 am
Posted by: Gert Kruger
Venue: Brits omgewing
Die reunie vind plaas op Vrydag 9 en Saterdag 10 April 2010. Die plek is Kokoriba (sien www.kokoriba.co.za) noord van Brits. Bespreek asb gou om teleurstelling te vermy. Kry meer inligting op http://www.facebook.com/group.php?gid=258584828059 Beste wense, Gert Kruger (kruger@ukzn.ac.za) Creating a Custom Tool to Generate Multiple Files in Visual Studio 2005 - CodeProject 12,455,517 members (62,059 online)
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 30-Aug-16 3:10Refresh1 Salomo praat reg, 1617-skildery deur Peter Paul Rubens (1577–1640)
ca. 970–931 v.C.
ca. 990 v.C.
ca. 931 v.C.
Naamah, 'n farao se dogter
700 vrouens van koninklike geboorte en 300 byvroue
Salomo (wat ook in Arabies as Süleyman bekend staan) was bekend vanweë sy wysheid wat onder meer blyk uit sy regverdige uitsprake – byvoorbeeld die beroemde oordeel van Salomo soos beskryf in 1 Konings 3 vers 16-28. Die Bybelboeke Prediker en Spreuke wat as die wysheidsliteratuur bekend staan asook Hooglied word tradisioneel beskou as sou dit deur Salomo geskryf gewees het, al word dit baie aangeneem dat die boeke eers later iewers tussen die 2de en 3de eeu v.C. saamgestel is uit verskillende geskrifte wat in omloop was. Dit is moontlik dat van die geskrifte oorspronklik van Salomo gewees het maar dit is te betwyfel of sy naam aan die samestelling in sy geheel gekoppel kan word. Ook in die naburige beskawings van Antieke Egipte en Mesopotamië doen soortgelyke wysheidsgeskrifte die rondte. 'n Bekende Egiptiese bundel met wyse spreuke word aan die farao Ramses I toegeskryf.
Regering en bou-aktiwiteite
Salomo het tydens Israel se ‘’Goue Eeu’’ geregeer. Die ryk van Israel het gestrek vanaf Oud-Egipte tot by die Eufraatrivier en die vanaf die see tot diep in die huidige Jordanië. Gedurende sy regering was daar geen oorlogsvoering nie en kon inwoners hul toewy aan winsgewende handel deur die vele handelsweë wat deur Israel en Jerusalem loop. Salomo het 'n handelsverbond met koning Hiram van Tirus gesluit en het materiaal en vaklui by hom verkry vir die oprig van 'n vloot aan die Rooisee. Salomo se skepe was na oorlewering by die skeepswerf te Eilat gestasioneer. Salomo het in samewerking met sy bondgenoot Hiram van Tirus daarna ook die skeepsvaart en handel op die Middellandse See en die Rooisee uitgebrei. Volgens legendes het baie Israeliete op reis gegaan as skeepsbemanning en as handelaars en hul gevestig op handelsposte in Tarsis, Libië, Etrurië en Ofir (moontlik die huidige Jemen).
Salomo het ook volgens die Bybel die eerste Joodse tempel opgerig. Sy vader Dawid sou hiermee begin het maar God het by monde van profeet Natan (II Samuel 7:5-7) hom nie die voorreg toegestaan nie. Salomo het geskoolde boumeesters, messelaars en kunstenaars onder sy eie bevolking gebruik maar daar was ook Fenisiese vakmanne gebruik.
Hy het ook by Hiram bekwame metaalwerkers gekry wat vir hom twee bronspilare, twee bronskapitele (suilhoof of versierde kop van die pilare), roosters met gevlegde kettingwerk, rye granate, 'n groot waterbak van gegote metaal op twaalf op twaalf bronsbeeste gemonteer, tien brons voetstukke met gekerfde reliëfwerk, tien brons waens met reliëfwerk daarop en verskeie waskomme (bakke).
Die beskrywing van die tempel self in die Bybel is redelik volledig sodat 'n mens 'n algemene indruk kan kry van die opset maar die presiese argitektoniese uitleg word vermis wat verskeie interpretasies moontlik maak.
Dit was Dawid se ideaal om 'n tempel vir die Here in Jerusalem te bou. Hy het die grond daarvoor aangekoop (die dorsvloer van Arauna op die berg Moria), kosbare boumateriaal bymekaar gemaak en 'n plan laat optrek. Maar omdat hy 'n man van geweld was, het die Here hom nie toegelaat om die tempel te bou nie. Sy seun Salomo, die man van vrede, sou dit doen. Salamo het dus 'n handelsooreenkoms met 'n ou vriend van sy vader, Hiram, die koning van Tirus, gesluit.
In ruil vir koring en olie sou Hiram aan Salomo waardevolle seder - en sipreshout vir die bou van die tempel lewer. Sewe jaar lank is daar gebou. Die klippe vir die prag-gebou is almal in die steengroewe klaar gekap om netjies te pas sodat daar op die tempelterrein self nooit die geluid van beitels of hamers gehoor is nie. Goud, marmer, kosbare hout en edelgesteentes is gebruik, en slegs die beste vakmanne en kunstenaars het aan die tempel gewerk.
Toe dit voltooi het Salamo self die gebed gedoen en die seën van die Here op die Huis afgesmeek. Vier eeue lank is die manjifieke gebou deur die Israeliete gebruik om God te dien en te eer, totdat dit in die jaar 587 v.C. deur Nebukadnésar verwoes is. Salamo het ook vir homself en sy groot hofhouding 'n paleis laat bou. Dertien jaar lank daar gewerk. Die groot handelsvloot wat hy met die hulp van Hiram se ervare seevaarders en skeepsbouers opgebou het, het na verre lande gevaar en met kosbare vragte ivoor en speserye en met eienaardige diere teruggekom.
Israel het 'n florerende in- en uitvoerhandel gedryf, maar Salomo het ook, hoewel hy in vrede met sy bure geleef het, 'n groot leërmag opgebou. In 1928 het 'n span wetenskaplikes by Megiddo in Palestina die oorblyfsels van wat waarskynlik die perdestalle van Agab was, opgegrawe. Salomo het ook 'n groot afdeling: strydwaens in gereedheid gehou. Berigte oor die wysheid en rykdom van Salomo het onder die naburige volke begin versprei, en ook die koningin van Skeba in die Suide van Arabië bereik. Met 'n groot karavaan kamele, belaai met speserye en kosbare geskenke van goud en edelgesteentes, het sy na Jerusalem gereis.
Sy was self ryk en knap, maar tog was sy heeltemal oorstelp deur Salomo se prag en praal - sy goue troon met die twaalf leeus, sy goue drinkservies, sy baie bediendes, sy weelderige lewenswyse oor die algemeen - en sy was net so getref deur sy wysheid . “Omdat die Here Israel vir ewig liefhet," het sy aan Salomo gesê, ”het Hy u as koning aangestel om reg en geregtigheid te doen." Maar Salomo, in al sy wysheid en glorie, het teen die einde van sy lewe twee groot foute begaan.
Hy het die wyse raad van sy vader Dawid om hom te hou aan die verordeninge van die Here en te wandel in Sy weë, vergeet. Hy het in sy ouderdom toegegee aan die wense van sy heidense vroue en vir hulle afgode en tempels laat bou. Hier het hy self ook die offers aan die goede gebring. Daarom het die Here vir hom gesê: “Ek sal sekerlik die koningskap van jou afskeur!” Die volk het ook swaar gekry onder die las wat Salamo se uitsapttige leefwyse op hulle gelê het en ontevrede begin word. Na veertig glorieryke jare van koningskap is Salamo dood en onmiddellik daarna het die ryk van Israel in twee geskeur en was daar weer broedertwis en oorlog. God se belofte aan Dawid het egter bly staan: eeue later is die ware Vredevors, Jesus Christus, uit die geslag van Dawid en Salamo gebore.
Die Spreuke van Salamo
Spreuke behoort tot die wysheidliteratuur van die Ou Testament. Hierdie wysheid word uit die natuur en die ervaring geput, maar staan nie los van die ander dele van die Ou Testament, die wet en die profete nie. In die laaste instansie kom die wysheid van God en het dit dus 'n sedelike en godsdienstige strekking.
Hierdie boek, net soos Spreuke, behoort tot die wysheidliteratuur. Eerlik en openhartig spreek die skrywer sy diepe teleurstelling uit oor wat die aardse lewe bied. Hy twyfel egter nooit aan die bestaan en bestuur van God en Sy geregtigheid nie. Hy worstel met die Godsbestuur, wat dikwels vir hom ŉ raaisel is, maar daar is geen teken van ongeloof of verbittering nie.
Die nietigheid en tevergeefsheid van die lewe sonder God word sterk beklemtoon. Alle menslike pogings om geluk te vind, is tevergeefs. Die skrywer “weet dat dit goed sal gaan met die wat God vrees" en hy kom tot die gevolgtrekking: “Vrees God en hou Sy gebooie ...want God sal elke werk bring in die gerig wat kom oor al die verborge dinge, goed of sleg."
Die Hooglied van Salamo
Hierdie liefdeslied handel in digterlike taal oor die natuurlike liefde tussen twee jong mense - Salomo en die Sulammitiese vrou. Die liefdeslewe word in sy volle reine werklikheid belig. Die lied het egter ook ŉ dieperliggende betekenis. Die bruidegom en bruid wys na Christus en Sy gemeente en die lied werp lig op die liefde tussen Christus en Sy gemeente, tussen die Lam en Sy Bruid.
KENNIS, 1980, ISBN 0798108231, volume 1, bl. 194, 195
↑ (en) "In Our Time With Melvyn Bragg: King Solomon". BBC. 7 Junie 2012. Besoek op 23 Augustus 2019.
↑ (af) "1 Konings 11,1". Bybel: 1-2 Konings. Bybelgenootskap van Suid-Afrika. Besoek op 23 Augustus 2019. Koning Salomo was lief vir baie uitlandse vrouens. Behalwe die dogter van die farao het hy ook vrouens uit die Moabiete, Ammoniete, Edomiete, Sidoniërs en Hetiete gehad.
↑ (af) "1 Konings 11,2". Bybel: 1-2 Konings. Bybelgenootskap van Suid-Afrika. Besoek op 23 Augustus 2019. Dit was die nasies waarvan die Here vir die Israeliete gesê het: “Julle mag nie met hulle omgaan nie, en julle mag nie toelaat dat hulle met julle omgaan nie, want hulle sal julle net verlei om hulle gode te aanbid.” Salomo het egter juis op hierdie vrouens verlief geraak.
↑ (af) "1 Konings 11,3". Bybel: 1-2 Konings. Bybelgenootskap van Suid-Afrika. Besoek op 23 Augustus 2019. Hy het sewe honderd vrouens uit vorstelike families gehad, en ook nog drie honderd byvroue. Dit was sy vrouens wat hom verlei het.
(en) "Solomon". Jewish Encyclopedia. Besoek op 23 Augustus 2019.
(en) "Solomon". Encyclopædia Britannica. Besoek op 23 Augustus 2019.
Dawid (Hebreeus: דָּוִד, Davīd, Arabies: داود‎, Dāwūd; Grieks: Δαυίδ, Davíd; Latyn: Davidus, David; Ge'ez: ዳዊት, Dawit; Armeens: Դաւիթ, Dawitʿ; Kerkslawies: Давíдъ, Davidŭ; moontlike betekenis: "geliefde een") was die tweede koning van Israel en het vir 40 jaar regeer. Volgens die Bybel was hy 'n koning reg na God se hart. Hy het die grondslag van die Dawidiese dinastie gelê wat tot in die Nuwe Testament van die Bybel sy invloed sou uitoefen. Hy het ook die ark na Jerusalem teruggebring en die aanvoorwerk vir die bou van die Tempel gedoen.
groep troues - is 'n kombinasie van poliginie en poliandrie waar al die lede van die familie vir al die kinders verantwoordelik is.Die oudste voorbeeld hiervan is in die Ou Testament, waar daar in I Konings 11 : 1 – 4 na Salomo se baie vroue verwys word. Dit moet in die lig gesien word van Salomo se pa, Dawid, wat sy lewe lang oorlog gevoer het, en dat daar waarskynlik 'n tekort aan mans na die oorlog was.
In 1568 het die Spaanse ontdekkingsreisiger Álvaro de Mendaña de Neira die eilande vir Europa ontdek en na die Bybelse koning Salomo Islas Salomón genoem. In Junie 1893 het die Salomonseilande onder Britse invloed gekom, nadat die Suidelike Salomonseilande deur kaptein Gibson R.N. van die HMS Curacoa tot Britse protektoraat verklaar is. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het gedurende die Salomonseilande-veldtog (1942–1945) tussen die Verenigde State en die Keiserryk van Japan hewige gevegte plaasgevind, soos die Slag van Guadalcanal. Op 7 Julie 1978 het die Salomonseilande van die Verenigde Koninkryk onafhanklik geword. Die Salomonseilande is 'n grondwetlike monargie binne die Britse Statebond met Elizabeth II as staatshoof.
Spreuke van Salomo is die 20ste boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as Ou Testament in die Bybel opgeneem is. Die boek Spreuke bestaan uit 'n versameling gedigte en spreuke wat bedoel is om mense te onderrig in die regte lewenshouding en lewenskuns. Die grondslag wat telkens gestel word, is dat die ware kennis begin met die dien van die Here.
Tisj'a be'Aw (Hebreeus: תשעה באב, [tiʃʕa bəˈʔav], , letterlik: "Negende in Aw") is 'n rou- en vasdag in Judaïsme, genoem na die negende dag (Tisj'a) van die maand Aw in die Joodse kalender. Die vas (bid en sonder kos bly) herdenk die vernietiging van beide die Salomo se Tempel deur die Nieu-Babiloniese Ryk en die Tweede Tempel deur die Romeinse Ryk in Jerusalem, wat oor die 656 jaar uitmekaar plaasgevind het, maar beide op dieselfde datum in die Joodse kalender val. Daarom word die dag "die hartseerste dag in die Joodse geskiedenis" genoem en dit is dus 'n dag wat glo vir tragedie bestem is. Tisj'a be'Aw is in Julie of Augustus van die Gregoriaanse kalender.