“Dan moet ons dit vang en gaan verkoop,” antwoord Die. Hy het klaar in sy mind uitgewerk hoe hy sy broer ’n kop gaan aansit met die verkoop van die “diamant”.
Toe breek daar weer ’n stryery uit, want die broers kan nie ’n konsensus bereik oor waar ’n diamant se knieë nou kwansuis sou sit nie.
Hulle grom vir mekaar soos watse honger wolwe en is op die punt om mekaar te bespring, toe hulle ’n vrolike gelag agter hulle hoor.
Op ’n rots nie ver van die plek wat die twee ’n bokskryt wou maak nie, sit ’n meisie wat vaagweg bekend lyk.
Die strale sonlig wat deur die splete in die grot na binne stroom, maak haar gesig ’n silhoeët. Maar daar is iets bekends aan haar, so asof die twins haar al iewers gesien het. Hulle kan net nie die kloutjie by die oor kry nie. Daai ore wat nie so lekker wil luister nie.
“Wonderlik!” roep Die uit. Hy is in sy noppies. “Kan jy ’n bietjie nader kom sodat ek met my eie oë kan sien hoe ’n genie lyk?”
“Ek het ’n job vir julle en as julle dit kan regkry, dan gaan ek enige wens van julle waar laat word,” sê die meisie ná ’n ruk.
Totdat die twee besef het die dominee se eintlike groot wish is om hulle onder die belt ook die hande op te lê.
Haastig kruip hulle uit die grotkamer. Buite vee hulle die stof en sand vinnig van hul klere af en begin stap met ’n vaart in die rigting van Grammadoelaville.
Dit sal ook net hier in Grammadoelaville wees waar jy nie ’n fabriek nodig het om sotte te vervaardig nie.