Die vorige hoofstukke het getoon dat die digitale era nuwe geleenthede skep vir die versameling en ontleding van sosiale data. Die digitale era het ook nuwe etiese uitdagings geskep. Die doel van hierdie hoofstuk is om u die gereedskap te gee wat u nodig het om hierdie etiese uitdagings verantwoordelik te hanteer.
Daar is tans onsekerheid oor die toepaslike gedrag van sommige digitale-jarige sosiale navorsing. Hierdie onsekerheid het tot twee verwante probleme gelei, waarvan een meer aandag geniet het as die ander. Aan die een kant is sommige navorsers daarvan beskuldig dat hulle mense se privaatheid oortree of deelnemers aan onetiese eksperimente inskryf. Hierdie gevalle - wat ek in hierdie hoofstuk sal beskryf - was die onderwerp van uitgebreide debat en bespreking. Aan die ander kant het die etiese onsekerheid ook 'n verkillende effek gehad om te verhoed dat etiese en belangrike navorsing plaasvind, 'n feit wat ek dink baie minder waardeer word. Byvoorbeeld, tydens die Ebola-uitbraak in 2014 wou openbare gesondheidsbeamptes inligting oor die mobiliteit van mense in die swaarste besmette lande kry om die uitbraak te help beheer. Selfoonmaatskappye het gedetailleerde oproeprekords gehad wat van hierdie inligting voorsien kon word. Tog het etiese en wetlike bekommernisse die navorsers se pogings om die data te analiseer (Wesolowski et al. 2014; McDonald 2016) , nagevors. As ons as 'n gemeenskap etiese norme en standaarde kan ontwikkel wat deur beide navorsers en die publiek gedeel word, en ek dink ons ​​kan dit doen, dan kan ons die vermoëns van die digitale era benut op maniere wat verantwoordelik en voordelig vir die samelewing is. .
Een versperring om hierdie gedeelde standaarde te skep, is dat sosiale wetenskaplikes en data wetenskaplikes geneig is om verskillende benaderings tot etiese navorsing te hê. Vir sosiale wetenskaplikes word denke oor etiek oorheers deur Institusionele Hersieningsrade (IRB's) en die regulasies wat hulle met die afdwinging van die taak het. Die enigste manier waarop die meeste empiriese sosiale wetenskaplikes etiese debat ervaar, is deur die burokratiese proses van die IRB-oorsig. Data wetenskaplikes het egter weinig sistematiese ervaring met navorsingsetiek omdat dit nie algemeen in rekenaarwetenskap en ingenieurswese bespreek word nie. Nie een van hierdie benaderings nie, die reëls-gebaseerde benadering van sosiale wetenskaplikes of die ad hoc-benadering van data-wetenskaplikes, is geskik vir sosiale navorsing in die digitale era. In plaas daarvan glo ek dat ons as 'n gemeenskap vordering sal maak as ons 'n beginselgebaseerde benadering aanvaar . Dit is, navorsers moet hul navorsing evalueer deur bestaande reëls wat ek sal neem soos gegee en aanvaar moet gevolg word - en deur meer algemene etiese beginsels. Hierdie beginselgebaseerde benadering help navorsers om redelike besluite te neem vir gevalle waar reëls nog nie geskryf is nie, en dit help navorsers om hul redenasie aan mekaar en die publiek te kommunikeer.
Die beginselgebaseerde benadering wat ek bepleit is nie nuut nie. Dit handel oor dekades van vorige denke, waarvan baie gekristalliseer is in twee landmerkverslae: die Belmont-verslag en die Menlo-verslag. Soos u sal sien, lei die beginselgebaseerde benadering in sommige gevalle tot duidelike, handelinge. En as dit nie tot sulke oplossings lei nie, verduidelik dit die betrokke afwykings, wat krities is om 'n gepaste balans te tref. Verder is die beginselgebaseerde benadering voldoende algemeen dat dit nuttig sal wees, ongeag waar jy werk (bv. Universiteit, regering, NRO of maatskappy).
Hierdie hoofstuk is ontwerp om 'n goed-betekenisvolle individuele navorser te help. Hoe moet jy dink oor die etiek van jou eie werk? Wat kan jy doen om jou eie werk meer eties te maak? In afdeling 6.2 beskryf ek drie digitale ouderdomnavorsingsprojekte wat etiese debat gegenereer het. Dan, in afdeling 6.3, sal ek uit die spesifieke voorbeelde omskryf om te beskryf wat ek dink die fundamentele rede vir etiese onsekerheid is: vinnig toenemende krag vir navorsers om mense sonder hul toestemming of selfs bewustheid te waarneem en eksperimenteer. Hierdie vermoëns verander vinniger as ons norme, reëls en wette. Vervolgens beskryf ek in paragraaf 6.4 vier bestaande beginsels wat jou denke kan lei: Respek vir Persone, Voordeel, Geregtigheid en Respek vir Regte en Openbare Belang. Dan, in afdeling 6.5, sal ek twee breë etiese raamwerke-konsekwentialisme en deontologie opsomming-wat u kan help met een van die diepste uitdagings wat u mag ervaar: wanneer is dit geskik dat u eties twyfelagtige middele gebruik om 'n eties gepaste einde. Hierdie beginsels en etiese raamwerke, wat in figuur 6.1 opgesom word, sal jou in staat stel om verder te beweeg as om te fokus op wat deur bestaande regulasies toegelaat word en om jou vermoë om jou redenasie met ander navorsers en die publiek te kommunikeer, te verhoog.
Met hierdie agtergrond, in afdeling 6.6, sal ek vier areas bespreek wat besonder uitdagend is vir digitale ouderdom sosiale navorsers: ingeligte toestemming (artikel 6.6.1), insig en bestuur van inligtingsrisiko (artikel 6.6.2), privaatheid (afdeling 6.6.3) ), en etiese besluite neem in die lig van onsekerheid (afdeling 6.6.4). Ten slotte, in afdeling 6.7, bied ek drie praktiese wenke vir werk in 'n gebied met onbetwiste etiek. Die hoofstuk sluit af met 'n historiese aanhangsel, waar ek kortliks die evolusie van navorsingsetiek-oorsig in die Verenigde State opsom, insluitend die besprekings van die Tuskegee Syphilis-studie, die Belmont-verslag, die algemene reël en die Menlo-verslag.
Figuur 6.1: Die reëls vir navorsing word afgelei van beginsels wat weer op grond van etiese raamwerke afgelei word. 'N Hoofargument van hierdie hoofstuk is dat navorsers hul navorsing moet evalueer deur bestaande reëls, wat ek sal neem soos gegee en aanvaar moet gevolg word, en deur meer algemene etiese beginsels. Die algemene reël is die stel regulasies wat tans die meeste federale befondsde navorsing in die Verenigde State beheer. (Vir meer inligting, sien die historiese bylae tot hierdie hoofstuk). Die vier beginsels kom uit twee blou lintpanele wat geskep is om etiese leiding aan navorsers te bied: die Belmont-verslag en die Menlo-verslag (vir meer inligting, sien die historiese bylae). Ten slotte is konsekwentialisme en deontologie etiese raamwerke wat honderde jare deur filosowe ontwikkel is. 'N Vinnige en ruwe manier om die twee raamwerke te onderskei, is dat deontoloë op middele fokus en konsekwentialiste fokus op eindpunte.