K'RANT: October 2013
In Rooi Rose se Kersuitgawe van 1971 skryf die blad se redakteur, MARTIE SNYMAN, onder die opskrif "Dit sal ek nooit vergeet nie" soos volg:
As 'n mens terugkyk op 'n joernalistieke pad wat byna 25 jaar ver na die dinge van gister en eergister toe streep, is daar baie insidente wat jy onthou. Sommige borrel só oor van die lag en die lekker dat jy jou
Daar was nie skandes en skandale om lieflike Glenda nie
FRANS SCHEEPERS, gewese redaksielid van Die Transvaler, skryf: Ja, ek onthou Glenda Kemp baie goed, met liefde en deernis. Ek het haar nooit op die dansvloer met Oupa die reuseslang in aksie gesien nie, maar ek het Glenda, die mooi fyn meisiekind van die Rodeon-Hoërskool op Swartruggens in die destydse Wes-Transvaal goed geken.
Glenda het ietwat van 'n moeilike kinderlewe gehad. Maar hier in die
Jasper Schellingerhout skryf: Die skrywe van Tjaart Richards oor sy pa Antonie, het my laat dink aan sy "droogheid" as dit by sêgoed kom.
By dieselfde Aucklandpark waarvan Tjaart, sy seun, skryf, het die fotostaatmasjien in die subkantoor van Die Vaderland gestaan. Een van daardie waarvan die papier nog in rolle was wat na rou geelwortels geruik het, veral as die masjien lekker warm begin raak het.
Persfotograwe het dit soms nie te waffers nie. Hulle moet dikwels langs die rugbyveld draf om 'n wendrie te probeer skiet, dan weer 'n gru-toneel van 'n ongeluk op film vaslê. Gelukkig is daar ook die "ligter" oomblikke wat in 'n mate vir die minder lekkeres vergoed. Meegaande foto's van Vaderland-fotograwe het in Junie 1977 in Perskorhaan verskyn.
JAKKIE GROENEWALD skryf: Noudat daar so na Glenda Kemp verwys word ...
Toe Glenda op die kruin van haar ontkleeloopbaan was, moes ek vir Die Vaderland 'n onderhoud vir 'n storie vir die kunsredaksie met haar gaan voer.
NÁ gister se alte lang inleiding stel K'rant HERMAN SNYMAN sonder meer aan die woord. Sy onderstaande bydrae het in Rooi Rose se Kersuitgawe van 1972 onder die kapstok "Dit sal ek nooit vergeet" verskyn. Met die afspeel van die gebeure was Herman Dagbreek en Sondagnuus se Kaapstadse verteenwoordiger.
PIET EBERSöHN skryf: Vra 'n bietjie vir Herman Snyman om 'n storie vir K'rant te skryf oor sy verleentheid die slag toe hy hartoorplanter Chris Barnard gebel het, het iemand – ek dink dit was Willie Buys – lank, lank gelede gesê. Ek bel toe vir Herman en vra.
LITA KOTZÉ, gewese redaksielid van Transvaler en Noord-Transvaler Metro, skryf: Ek het 'n paar weke gelede K'rant ontdek toe ek op Google rondgespeel het op soek na iets. Ek het summier ingeskryf. Nou is dit te lekker om elke oggend vroeg my koerant tuis "afgelewer" te kry. Dis net, julle praat van kollegas van só lank terug, dat dit vir my 'n openbaring is oor watter bekende name in die openbare lewe vroeër in die joernalistiek was. Dit is nietemin 'n heerlike nostalgiese reis om daagliks te lees wat die "oumanne" gedoen het – hoe hulle die joernalistiek bedryf het. Stout, soms!
LALA WAHL skryf: Marie (Lindeque), jou ou doring! Baie geluk met jul kleinding en natuurlik ook jou komende status as "Mevrou"! (Vorige berig: klik HIER.)
Ek wil nie sê "mag daar nog vele wees" nie, want een is genoeg om jou die res van jou jare gelukkig te maak!
Onthou die foto's van die groot dag moet ook kom, nè?
BENNIE NEETHLING skryf: Die destydse Verre Noord-Transvaalse Toerismevereniging het by geleentheid 'n toer vir verslaggewers deur die streek gereël – van Potgietersrus af na Pietersburg, Louis Trichardt, Messina en Tshipise, waar ons eerste oornag het. En die laaste dag deur Tzaneen en Magoebaskloof, afgesluit met 'n besoek aan die Universiteit van die Noorde naby Pietersburg. Op die "leeu se rug" is oorlede Jaap de Bruyn, 'n politieke verslaggewer van Die
PHILIP DEETLEFS het dié foto opgespoor en aangestuur: André de Bruyn was in die jare sewentig en tagtig 'n gerespekteerde militêre korrespondent by Die Vaderland en later by Die Republikein in Windhoek. Dit was tydens die klimaks van die sg grensoorlog dat André Windhoek toe gekom het om as militêre korrespondent "nader aan die vuur" te kon staan. André het baie gou baie lief geword vir Namibië. Swakopmund, waar hy hier op die pier sit en lees was een van
FRIKKIE VAN DER WALT skryf: Op 'n dag stap ek en The Star se misdaadversaggewer, Alan Hardy, op pad na 'n misdaadkonferensie in John Vorsterplein met die trappe op en kry ons 'n plas bloed op die trappe. Alan wonder of dit 'n ongeluk- of aanrandingslagoffer se stille getuienis is.
"Nee," help ek hom reg. "Voluntary confession."
MARIE LINDEQUE-REINECKE skryf: Drie en dertig jaar ná sy dood word Len Lindeque vir die eerste keer oupa.
Len is Leonard Nico Lindeque.
Sy jongste dogter Leneque (32), wat twee maande ná
JAPIE BOSCH skryf: Verlede week vra Charl Thom in 'n e-pos aan K'rant se redakteurs of iemand weet wat van André du Toit, voormalige Londense verteenwoordiger van die APB en redakteur: buiteland van Die Vaderland, geword het.
Tjaart Richards, seun van Antonie Richards, oud-assistant-nuusredakteur van Die Vaderland, skryf uit Perth, Australië: Ek wil net dankie sê vir die K'rant. Ek het 'n paar woorde oor my oorlede pa asook twee foto's daar ontdek wat my baie na hom laat verlang.
Ek onthou die ou Perskor-gebou in Doornfontein baie goed en was selfs 'n paar keer saam met my pa by Vegkop oorkant die straat (koeldrank gedrink in die dameskroeg).
Weer eens baie dankie vir die herinneringe.
GERT COETZEE skryf: Ek was agt toe ons Krugersdorp toe trek. Ons was in die Dopperkerk agter die dam en standbeelde, oorkant die koshuis van die Hoërskool Monument, en ons predikant was doktor Willem de Klerk.
Hy het die slag gehad om vir jou spesifiek te preek, of jy agt of tagtig was. Nie vuur, swael of 'n outestamentiese, ewige verdoemenis nie.
Fotodag 7: Conception, waar die pad 'n duinesee is
PHILIP DEETLEFS skryf: So sewe jaar gelede het ek saam met Nic Kruger en 'n klomp ander vriende van die Republiek die sandpad aangepak al langs die see van Walvisbaai na Conception Baai. Conceptionbaai is so halfpad af na Luderitz, maar daar is nie 'n pad nie. Jy moet oor die duinesee ry.
Saam met ons was onder andere oorlede oom Hennie Kotze se seun MG
Hanekraai, personeelblad van die APB, het in Julie 1970 soos volg berig:
JOHANN LIEBENBERG, Die Vaderland se politieke korrespondent, en fotograaf WILLIE HAVENGA was toe oorsee -- en dit nogal saam met die Eerste Minister, mnr. John Vorster, en dié se geselskap.
Vir Johan was dit nou nie juis 'n snaaksigheid om hom anderkant die groot blouwater te begeef nie, want hy
Navrae is al ontvang oor die grootte van K'rant en die vertoning daarvan op 'n rekenaarskerm. Die belangrikste vraag is of die letters groter gemaak kan word.
Die antwoord is: ja. Druk en hou die "control-"knoppie (Ctrl, links onder op die sleutelbord) in en druk terselfdertyd die "+" of "-" knoppie. Die inhoud op die skerm sal onderskeidelik groter of kleiner word. Die werk met enige webtuiste.
HANS LOMBARD skryf: Ná my artikels oor my wedervaringe agter die Ystergordyn en Moskou verneem Peet Simonis of die veiligheidspolisie my nie wou skep met my terugkeer nie. (Net terloops, Peet, ek is Lombard en nie Lombaard nie, asseblief.)
Nee, voor my vertrek moes my paspoort op spesiale versoek deur Buitelandse Sake geëndosseer word dat ek magtiging het om die
Winste van die sypaadjie-joernalis: dis wát jy optel
AMANDA BOTHA skryf: Nou en dan kry ek die geleentheid om te besin oor my loopbaan in die joernalistiek wat oor vier dekades loop. 'n Loopbaan wat verskeie systraatjies bewandel het, maar altyd gewortel was in dissipline van die joernalistiek. As ek terugkyk – en soms die geleentheid kry om bestek op te neem, is ek so dankbaar vir die voorreg om in so 'n beroep te kon staan.
Die koevert hieronder het verlede week vir die eerste keer onder elke storie in K'rant verskyn. Die idee is dat lesers met een klik by 'n epos-skerm uitkom waardeur hulle 'n brief aan 'n redakteur van K'rant kan stuur.
Lala Wahl het die voortou geneem en gou-gou drie briewe gestuur. Kortetjies. Dis wat ons vra. Bietjies-bietjies, maar kort-kort en kort, kort. Dit
LALA WAHL skryf: Genade, dit is tog so genotvol en meestal komies om na ons ou koerantjare teruggevoer te word!
ssie, dankie vir die herinnering aan die "Alewyn-bedanking". Ek het nooit die hele relaas gehoor nie, al het Wyn nog soms by ons in Kemptonpark kom kuier.
'n Segding van hom, ook net ná een OBS te veel, wat my steeds laat skater, was "my sussie is so vrugbaar, as jy haar groottoon afsny, groei dit dadelik weer aan".
JOE VAN BUUREN skryf: Ek sien Johann "Essie" Esterhuizen vra waar Alwyn Strydom hom deesdae bevind.
Alwyn het met die verloop van tyd die joernalstiek verlaat en hom in die invoer/uitvoer -bedryf gevestig. Hy het intussen die tuig neergelê en woon tans op Kemptonpark.
Andries "Garies" van Zyl het ook in die jongste tyd 'n paar keer in K'rant gepryk, al het hy nooit by Perskor gewerk nie.
LALA WAHL skryf: Bennie Neethling se fotoversameling (klik HIER) is nou wraggies spesiaal en kosbaar!
Dis so jammer dat ons nie 'n groot uitstalling kon hou met almal en veral ook fotograwe soos Nardus Nel, Wessel Oosthuizen en ander se werk nie.
Ek het 'n vermoede dat Joe Venter ook 'n lang-vertel-fotoversameling kan hê!
LALA WAHL skryf met verwysing na Perskorhaan se hempdagstorie (lees HIER): Gits, ek is bly dié gewoonte was lánk voor my tyd! Die dasse sou my gewurg het en laat voel het of ek op die skoolbanke sit! Hoerá vir die verslapping in die werksdragkode!
ELOISE PIETERSE van Pretoria skryf: Ek het op julle webtuiste afgekom, want ek soek 'n spesiale geskenk vir my pa, Johann Pieterse, destydse verslaggewer in die sportafdeling. Hy het onder andere fietsry vir Die Vaderland gedek. Hy bly steeds in Pretoria en werk as die maatskappysekretaris vir die JD Group. Ek dink hy mis elke dag nog die koerantdae.
JOE VAN BUUREN skryf: André van der Merwe se voortydige dood het my herinner aan die tyd toe ek en hy saam oor 'n storie verslag gedoen het.
Twee Suid-Afrikaanse weermaglede is daarvan aangekla dat hulle 'n meisie van Botswana verkrag en vermoor het.
In Part 1, SUZANNE BRENNER related the background to her appointment as editor of DARLING and the uproar that ensued. Accepting the position on condition she could move the magazine to Johannesburg, it came at a price she'd not really given much thought to. For some it might have been a slight inconvenience, but for Suzanne it meant overcoming a real phobia – her fear of flying.
JOHAN ESTERHUIZEN skryf: Lala se foto's van Alwyn Strydom se afskeid (wat ek jammer is ek het gemis as ek so daarna kyk) het my laat terugdink aan iets wat Alwyn gedoen het wat (waarskynlik) nog nooit in die geskiedenis van die wêreld geëwenaar is nie.
Hier is dit: Alwyn het sy bedanking as sportskrywer van Die Transvaler op Vegkop se kroeg se toonbank op 'n paar velletjies toiletpapier geskryf!