'n Uitroepteken verpak in baie vraagtekens (3)
Nou kyk ons nog in 'n dowwe spieël en sien 'n raaiselagtige beeld, maar eendag sal ons alles sien soos dit werklik is. Nou ken ek net gedeeltelik, maar eendag sal ek ten volle ken soos God my ten volle ken. - 1 Korintiërs 13:12.
Wat ons in die voorafgaande twee aflewerings gesien het, is niks anders nie as om "deur 'n spieël in 'n raaisel" (53-vertaling) te kyk: dit is toe ons gesien het hoedat God die oorwinning aan Gideon skenk vóór sy stryd teen die Midianiete, en hoe die Israeliet die beloofde land betree ná veertig jaar se omswerwinge deur die woestyn! Wat anders as spieëls en raaisels as die Paasoorwinning van Christus oorskadu word deur die nuusberigte wat 'n mens makliker in die bestaan van die duiwel laat glo as aan God!
Maar die Evangelie is baie duidelik. Die Bybel verswyg nie die harde feite van die woestyn en die wêreldse verdrukking nie. En die boek Openbaring beklemtoon dit juis. God se Woord skilder nie vir ons 'n lewe in die vrolike ligte van Chinese vuurwerke nie. Maar dit getuig steeds van die oorwinning van Jesus Christus wat reeds behaal is en wat die vertrekpunt vir ons stryd is. Wat ons in die lewe waarneem is verwronge beelde van die werklikheid en die ware stand van sake. As ons dit begryp verstaan ons die spanning tussen dít wat ons om ons sien en dít wat ons hoor in God se beloftes, God se Woord, wat in Christus vlees geword het.
Paulus probeer om dit aan ons te verduidelik deur te sê dat ons uitkyk op die lewe belemmer word. Ons kyk na die lewe deur 'n onduidelike spieël. Nou weet ons ook dat die spieëls van ouds nie dieselfde duidelike beeld gegee het as dié van vandag nie. Die spieëls was van metaal, en hierdie metaal het vlekke, duike en soms golwe in gehad. In 'n spieël word alles ook omgedraai: wat jy voor jou in die spieël sien is eintlik terug (agter jou) en wat links is, is eintlik regs. Die werklikheid, behalwe dat alles agterstevoor is, is dus ook baie dof, onduidelik en soms verwronge. In die woorde van Jesus: wie homself verhoog, sal verneder word, en wie homself verneder, sal verhoog word; wie die meeste is, sal die minste wees, en wie die minste is sal die meeste wees. Paulus het dit só ingesien: U genade is vir my genoeg, U krag word juis in my swakheid volbring, daarom kan ek roem in my swakheid, smaad en vervolging. Want as ek swak is, is ek sterk. As jy dink dat alles hopeloos is, sê God dat dit nou juis hoopvol is.
Wat Paulus dus sê is dat hierdie onsuiwere beeld veroorsaak dat ons die werklikheid nie kan raaksien nie. Dit lei dan soms tot twyfel en paniek, maar ook tot ongevoeligheid, onverskilligheid en skeptisisme. Deur die geloof kan ons egter 'n voldoende greep op die werklikheid kry, want dit leer ons hoe om in hierdie spieël te kyk sonder om op 'n dwaalspoor te beland.
Hierdie is dus die manier waarop ons na God se weg met die wêreld moet kyk. So lyk God se almag vir ons na onmag, sy liefde soos wreedheid, sy reg soos onreg. Jy moet weet hoe om die verwronge, omgekeerde beeld te interpreteer. Wie nie weet hoe om dit deur die geloof te interpreteer nie, sal met grimmige gesigte en gebalde vuiste deur die lewe loop, maar die gelowige sal sy hande in aanbidding vou.