Taalgebruik: Belofte, gelofte(Argieffot:o: Congerdesign/Pixabay) Moenie dié twee woorde met mekaar verwar nie. ŉ Belofte word aan mense gemaak, terwyl ŉ gelofte aan God gemaak word. belofte s.nw. [beloftes] 1 Wat belowe word; skriftelike of mondelinge toesegging: Jou belofte hou, nakom, vervul. ŉ Belofte aflê, breek, gestand doen. Iemand aan sy belofte hou. 2 Voorteken of aanduiding wat rede gee tot die verwagting van iets goeds of voordeligs: Die belofte van ons koringoes is vanjaar baie gunstig. 3 Plegtige verklaring sonder aflegging van ŉ eed: Doopsgesindes of ander persone wat gewetensbesware het teen die gebruik van die Here se naam, doen voor ŉ magistraat of regter slegs ŉ belofte. Uitdrukkings: Iemand met mooi beloftes wegstuur, afskeep, paai. – Hom allerhande mooi dinge belowe sonder om die beloftes na te kom. Belofte maak skuld – As jy iets belowe, moet jy jou belofte ook nakom – soms met die byvoeging: maar wie daarop wag, is gekuld; ook: wie dit glo, raak gekuld, of: wie daarop wag, het geduld. gelofte s.nw. [geloftes] 1 Plegtige belofte, veral ŉ belofte waarby ŉ mens jou vrywillig teenoor God of ŉ hoër mag verbind om iets te doen of iets te laat; by baie volke ŉ besondere vorm van gebed, o.a. in tyd van nood of wanneer ŉ vurige wens gekoester word, met die gedagte dat die godheid hom deur ŉ kontraprestasie sal laat beïnvloed; vgl. o.a. Gen. 28:20 – 22, Rigt. 11:30, 31, 1 Sam. 1:11, Ps. 132:2 – 5, Num. 6: ŉ Gelofte aflê, doen, betaal, hou, vervul, gestand doen, breek, skend. Deur ŉ besondere gelofte te volbring (Num. 15:3). 2 (Rooms-Katoliek) Belofte uit vrye wil aan God gedoen as daad van godsverering: ŉ Openbare gelofte van gehoorsaamheid, kuisheid en armoede word deur die geestelike orde vereis. Die kloostergelofte. Hierdie interessante brokkie verskyn in die Woordeboek van die Afrikaanse Taal. Ondersteun gerus hulle Borg ŉ Woord-projek.