Mariene soogdierkundiges is gespesialiseerde mariene bioloë wat mariene soogdiere bestudeer, soos walvisse, dolfyne, robbe en seeleeus.
Die verantwoordelikhede van 'n mariene soogdier kan wyd wissel en kan pligte insluit wat verband hou met navorsing, opvoeding, rehabilitasie, opleiding en meer. Navorsingsverwante poste is dalk die algemeenste vir diegene wat betrokke is by mariene soogdierkunde. Die pligte van 'n navorser sluit in die ontwerp van navorsingsstudies, die skryf van voorleggingsvoorstelle, die versameling en ontleding van data, toesig oor navorsingsassistente, en publikasie van studiebevindings vir portuuroorsig in professionele joernale.
Mariene soogdierkundiges werk gereeld in die veld en doen navorsingstudies in die see, moerasse en vleilande. Hulle kan baie toerusting gebruik, soos scuba gear, bote, val, nette, sonar toestelle, video toerusting, robot instrumente, rekenaars en tradisionele laboratorium analitiese toestelle.
Die ure wat 'n mariene soogdierwerk werk, is dikwels lank, en hulle kan vanaand, naweek en vakansie ure benodig word. Hulle word gereeld blootgestel aan veranderende temperature en weerstoestande tydens die voltooiing van navorsingswerk in die veld.
Mariene soogdierkundiges kan kies om te spesialiseer op een spesifieke groep diere: pinnipeds (seëls, seeleus en walrus), walvisse (walvisse, dolfyne en bruinvisse), manatees en ander akwatiese soogdiere (see-otter en ijsberen). Sommige spesialiseer nog meer, studeer een aspek van een spesifieke spesie (dws die gedragsinteraksies van seëls).
Potensiële werkgewers vir mariene soogdiere kan akwariums en dieretuine, regeringsagentskappe (op die federale, staats- en plaaslike vlakke), laboratoriums, museums, opvoedkundige instellings, bewaringsgroepe en militêre organisasies insluit.
'N Baccalaureus-of-Natuurwetenskappe-graad word beskou as die minimum vlak van onderwys wat benodig word vir toelatingswerk op die gebied van mariene soogdierkunde, met 'n Meestersgraad of Ph.D.
wat nodig is vir navorsingswerk en ander hoër vlakke. Die meeste mariene soogdierkundiges volg 'n graad in mariene biologie, dierkunde , dieregedrag, of 'n nouverwante gebied. Daar is 'n paar kollegiale programme wat spesifiek kursusse bied in mariene soogdierkuns ('n besondere program van die Universiteit van Hawaii se Marine Mammal Research Program).
Ongeag die spesifieke graad, streef 'n aspirant mariene soogdier, vind hulle dit voordelig om 'n sterk basis van kursuswerk in gebiede soos biologie, chemie, fisika, rekenaarwetenskap en statistiese analise te hê. Laboratoriumvaardighede word ook hoog aangeskryf, aangesien mariene soogdierkundiges dikwels wetenskaplike navorsingstudies uitvoer wat analise vereis.
Dit is altyd 'n pluspunt vir 'n kandidaat om uitgebreide praktiese ervaring in die veld te hê, en dit kan dikwels verkry word deur die voltooiing van internskappe gedurende die kollegejare. Daar is baie instansies vir mariene diere wat handopleiding bied en studente toelaat om met gevestigde professionele persone in hul besondere belangstelling te netwerk.
Dit is ook raadsaam om soogdierkundiges na te streef om scuba-sertifisering na te streef en sterk swemvaardighede te ontwikkel, aangesien hierdie kwalifikasies hulle in staat sal stel om veldnavorsing in direkte kontak met hul dierevakke te doen wanneer nodig.
Bootvaardighede kan ook gebruik word tydens die loopbaan van 'n mariene soogdier.
Die Vereniging vir Mariene Mammalogie is 'n professionele lidmaatskapsgroep wat konferensies aanbied, 'n eweknie-geëvalueerde joernaal publiseer, en netwerkverwerking fasiliteer deur middel van 'n aanlyn-lidmaatskapsregister en 'n werksoekwebwerf.
Die Buro vir Arbeidsstatistiek (BLS) skei nie die salarisse van mariene soogdiere uit die data wat dit versamel vir die meer algemene kategorie dierkundiges en wildlewe bioloë nie. Die mediane jaarlikse loon in 2012 was $ 57,710 per jaar ($ 27,74 per uur) vir die kategorie van alle dierkundiges en natuurlewende bioloë. Die laagste betaalde tien persent van die dierkundiges en biologiese wetenskaplikes verdien minder as $ 37,100, terwyl die hoogste betaalde tien persent dierkundiges en biologiese wetenskaplikes meer as $ 95,430 per jaar verdien het.
Die salaris wat 'n individu verdien, kan wyd wissel, afhangende van faktore soos hul opvoedingsvlak, hul vlak van praktiese ervaring, die geografiese area waar die werk geleë is, hul spesialiseringsgebied en die spesifieke pligte wat hul rol behels.
Die BLS berig dat werkgeleenthede in die kategorie dierkundiges en wildlewingsbioloë , wat mariene soogdierkundiges en ander mariene wetenskaplikes insluit, sal groei teen sowat 7 persent oor die dekade vanaf 2010 tot 2020. Dit verteenwoordig 'n stadiger groeikoers as die gemiddelde vir alle beroepe.
Die veld van mariene soogdierkuns is 'n besonder mededingende een om in te gaan, aangesien daar meer belangstellendes vir werksoekers is as wat daar poste beskikbaar is. Kandidate met uitgebreide praktiese ervaring en 'n hoë vlak van onderwys sal die beste werksvooruitsigte in hierdie gewilde veld hê.