Wie het die skool uitgevind? - Die versamelings
Wie het die skool uitgevind?
Nee, hierdie heilige Karel die Grote het natuurlik nie gehad nie het die skool uitgevind. Ons kan ook nie regtig die vraag beantwoord nie 'Wie het hierdie mal idee gehad, eendagdie skool uitvind ?". In werklikheid het hierdie een byna altyd bestaan, en is dit veral by verskeie geleenthede herontdek om tot ons huidige onderwysstelsel te lei. Van die oudheid af het menslike samelewings min of meer uitgebreide middele begin instel om kennis en kennis oor te dra.
Oudheid en opvoeding
In antieke Egipte was onderrig hoofsaaklik beperk tot die inskerping van die algemene geskrif, die hiëratiek. Die elite, 'n klein minderheid, wat bestem was vir godsdienstige of administratiewe funksies, is geïnisieer in die raaisels van hiërogliewe. 'N Lang vakleerlingskap wat 'n hoë sosiale posisie gewaarborg het. In antieke Griekeland het onderwys 'n eerste hoë mate van verfyning bereik. Benewens skryfwerk, word nuwe vakgebiede bygevoeg, soos letterkunde, oorlog of sport. Die beginsel is om fisieke en intellektuele ontwikkeling harmonies te kombineer.
Ook hier is dit jongmense uit aristokratiese gesinne wat baat vind by hierdie opvoeding, tuis deur onderwysers of in die stad se gimnasium. In antieke Rome is die opleiding van elite grootliks geïnspireer deur die Griekse voorbeeld. Boonop het welgestelde patriese families meestal Griekse slawe gebruik om hul manlike nageslag op te voed. In die Romeinse Republiek is die kennis van die oorlogskuns net so belangrik soos die kuns van retoriek ...
Karel die Grote se skool ...
Met die val van die Romeinse Ryk het onderwys in onbruik geraak. Onder die Merovingers was daar baie skaars plekke om te leer lees, skryf en bereken, en godsdienstige en politieke elite was meestal heeltemal ongeletterd. Dit is die situasie wat Charlemagne, self ongeletterd, bedroef en wat goed opgeleide bestuurders nodig het om sy reusagtige ryk te bestuur. Een van sy beste raadgewers, die Engelse monnik Alcuin, sal toesig hou oor die regstelling van hierdie situasie. In beheer van die onderwys van die jong adellikes van die Paleis van Aken stroom die eerste "minister van openbare onderwys" die onderwys. Grammatika, retoriek, rekenkunde, sterrekunde ... is in vakke georganiseer. Dwarsdeur die ryk word geestelikes beveel om skole volgens die hoofstad te open. Hierdie vrywilligheid sal grootliks bydra tot die kulturele vernuwing van die Karolingiese "renaissance".
In die 12de eeu het die dalende kloosterskole plek gemaak vir die voordeel van die eerste universiteite, soos dié van Parys, wat in 1200 deur Philippe Auguste gestig is, waar regte, kuns, medisyne en natuurlik teologie geleer is. Nog uit godsdienstige instellings, kolleges en hoërskole het ontwikkel uit die Renaissance. Frans vervang geleidelik Latyn. Die koninklike mag moedig hierdie skole aan sonder om nie die organisasie of die finansiering te verseker nie, wat hul aantal en bywoning verminder. Die Franse rewolusie het vir die eerste keer die beginsel van sekulêre en gratis onderwys ingestel. Nietemin sal die skool tot die Derde Republiek die feit van godsdiensonderrig bly.
... aan Jules Ferry
Gedurende die 19de eeu het verskeie regerings gepoog om primêre onderwys te organiseer. In 1850 het die Falloux-wet vereis dat alle munisipaliteite 'n laerskool moes finansier wat deur die staat gefinansier is en wat saam met private godsdienstige skole bestaan. Dit was die Veerbootwette van Maart 1882 wat laerskool vir ouderdomme 6 tot 13 jaar, gratis en sekulêr, verpligtend gemaak het. Na die Tweede Wêreldoorlog het sekondêre onderwys weer gratis geword, en in 1959 verpligtend tot die ouderdom van 16. Uiteindelik word mede-onderrig in 1976 algemeen met die Haby-wet.
Alhoewel ons nie streng van 'n uitvinding van die skool kan praat nie, weet ons wie die hervorming van die onderwys uitgevind en herontdek het: in hierdie geval omtrent al die ministers van onderwys vir vyftig jaar. Selde ten bate van die kwaliteit en doeltreffendheid van die skool ...
- Geskiedenis van die skool: meesters en skoolkinders van Karel die Grote tot Jules Ferry, van Pierre Giolitto. Imago, 2003.