Luister Na Hierdie Dagstukkie Onverganklike Liefde
Ons het alreeds in die vorige dagstukkies gesien hoe belangrik Paulus die liefde ag. Dit is die grootste van ál die gawes, en dit kan alles bedek. Nou besing Paulus ook die absolute onverganklikheid van die liefde. Dit sal tot in alle ewigheid bestaan, selfs nadat al die ander gawes al in die niet verdwyn het.
Maar daar is 'n probleempie - ek en jy is steeds verganklike mense wat aardsgebonde is. Ons is nie perfek nie en ons het maar ons swakhede! Ons kennis is so verskriklik beperk dat selfs die hoogsgeleerde professor nog steeds maar net 'n ou klein gedeeltetjie ken. Dit is uiters frustrerend, want daar is so baie vrae waarvoor ek nie 'n klinkklare antwoord het nie. So dikwels vra mense my kwelvrae, en dan moet ek soms ook maar net my skouers ophaal en sê: "Jammer, ek weet ook nie!"
Paulus vergelyk ons kennis met 'n spieël. Het jy al op 'n koue winteroggend in die badkamer probeer skeer of grimering aansit, terwyl die spieël bly toewasem? Dit is 'n frustrasie! Die beeld wat jy daar sien is dof en feitlik onherkenbaar. Dan gaan dit maar so mog-het-troffe, dikwels met liederlike gevolge! So is ons geloofskennis ook maar uiters gebrekkig. Maar eendag sal daardie spieël helder blink, en sal ons al hierdie dinge duidelik kan sien en verstaan. Dan sal dit in elkgeval ook nie eers meer saakmaak nie, want dan sal ons die Here van aangesig tot aangesig sien, dan sal alles volledig wees.
Die groot geheim oor jou onkunde, is dat jy gedurig moet leer, navors en die waarheid soek in die Woord van God. Jy moet dus daardie spieël blink poleer! Paulus vergelyk ons met kinders wat moet opgroei. As ons maar net tevrede is met die ou bietjie wat ons geleer het as kinders, dan word ons geloofslewe 'n stagnante moeras. Dan sal ons ook nooit werklik weet hoe om daardie liefde, wat Paulus so hoog aanskryf, behoorlik uit te leef nie. Ons moet die kinderagtigheid afskud en deur harde werk, oefening, studie en praktiese uitleef van dit wat ons leer, opgroei om volwassenes te word in die geloof. Alleen dán kan ons waarlik begin om liefde prakties uit te leef.
Dit is egter nie ons swakhede waarvan Paulus wil praat nie, maar dit is die liefde wat hy besing, en veral die absolute onverganklikheid daarvan.
As ek werklik wil weet van liefde, en hoe onverganklik dit is, dan moet ek eintlik die Bybel begin lees van Genesis 1 af. Die talle en talle uitreike van liefde van die Here wat deur die geskiedenisboeke van die Ou Testament aangeteken is, begin vir ons 'n prentjie vorm van hoe ver Sy liefde strek. Dit begin by Adam en Eva. Hy wou vir hulle 'n Vriend wees, selfs saam met hulle in die tuin gewandel. Hulle het Hom verraai! Sulke liederlike verraad het eintlik die doodstraf verdien, maar God se genade is só groot dat Hy hulle steeds in liefde spaar. Dan gee Hy selfs vir hulle nog beloftes ook!
Deur die duisende bladsye van die Ou Testament lees ons die name van mense aan wie Hy liefde bewys het. Name soos Noag, Abraham, Isak en selfs Jakob, die bedrieër. Só groot is Sy liefde dat Hy vir Jakob, na ál sy bedrog, steeds die vader gemaak het van die volk Israel. Vir Moses, die moordenaar, het Hy in liefde geroep om die grootste leier van alle tye te word. Hy het vir Moses en sy opstandige, murmererende, afvallige volk in liefde geneem deur die onherbergsame woestyn tot by die beloofde land, ten spyte daarvan dat hulle gedurig agter ander gode aangehardloop het, en oor elke ou dingetjie gemor en gekla het. As dit nie liefde is nie......!
Dan was daar natuurlik nog Dawid die egbreker-moordenaar en, Salomo die veelwywer. En wat van Jona die onwillige, Simson die rokjagter, Ragab die prostituut en nog talle ander name? Maar liefde het tot die absolute hoogtepunt gekom toe die Seun van God mens geword het en die verskriklikste vernedering, vervolging, verwerping, spot, marteling en teregstelling moes deurmaak om versoening te kon bewerkstellig. Daar het die Here die grootste offer van liefde óóit gebring.
Maar dit was maar net die begin, want hierdie liefde strek van dáár tot in die onmeetlike ewigheid, want eers ná die voleinding van die wêreld sal ons kan ervaar wat ware liefde is, en sal ons dit ook kan uitleef.
En vandag? Is dit nog ooit die moeite werd dat ek enigsins probeer om liefde uit te leef? My liefde is dan so gebrekkig! Wat help dit tóg?
Dit is juis oor die onmeetlike liefde wat God deur die eeue openbaar het, en veral oor die finale prys wat die Seun betaal het vir ons versoening, dat ons gelowiges álles in ons vermoë moet doen om liefde uit te leef uit dankbaarheid vir Sy groot offer. Hy het geen steen onaangeroer gelaat om vir ons te betaal nie! Nou is dit ons beurt om die grootste gawe van almal terug te ploeg in die wingerd van God.
O Here, my liefde is so gebrekkig. Help my asseblief om dit ten volle uit te leef om op hierdie manier vir U dankie te sê vir wat U alles vir my gedoen het.