Ment/mens en lei tot die volgende vraag: "Wat is die mens?" Boosheid, soos voorgestel in hierdie roman, kan deels verklaar word deur die oorlogsituasie, of dit kan toegeskryf word aan Mentz se teorie van die "tweede natuur" soos dit ontwikkel in die verloop van die verhaallyn. Lacan se teode van identiteitsvorming word gebruik om die bestaan van irrasionele geweld en boosheid in die mens te verklaar. Boosheid--soos geteken in die roman--is ook die resultaat van die volgende prosesse in die roman: die pyn van 'n gefragmenteerde liggaam; die identifikasie met die beeld van 'n ideale leier; die gebrek aan selfrefleksie; die opposisie tussen die "hulle" en die "ons"; Oedipale geweld teenoor die ouer en die inherente geweld van die wet.
Die titel van Christoffel Coetzee (1998) se roman Op soek na generaal Mannetjies Mentz impliseer dat 'n soektog ondemeem moet word om Mannetjies Mentz te identifiseer en te vind. Die woordspeling in die naam "Mannetjies Mentz" Iok die leser uit om te vra "Wat is die mens?" en om sodoende die deursneemens, of die mens as filosofiese subjek, te ondersoek. Die roman is ook 'n soektog na die redes vir geweld, aggressie en boosheid in die mens. In die artikel word aangevoer dat Lacan se teorie van identiteitsvorming die onverstaanbare en irrasionele boosheid van verskeie personasies in die roman en van die mens in die algemeen psigologies kan verklaar.
Die verteller noem in sy inleidende redakteursnota moontlikhede van hoe die gegewens oor Mannetjies Mentz, 'n misterieuse figuur uit die Anglo-Boereoorlog, geinterpreteer kan word. Die verteller, 'n amateurgeskiedkundige, se dat oorvertellings oor Mannetjies Mentz nie betroubaar is nie. Hy verwerp die moontlikheid dat Mannetjies Mentz 'n skuilnaam was. Die verteller vra dan die volgende vraag:
Dit is beduidend dat die verteller nie hier die betekenismoontlikhede van die naam ondersoek nie. Die woordspeling van "Mannetjies Mentz" en "mannetjiesmens" sou die idee dat Mentz 'n kollektiewe eienaam vir die spesie mens is, kon ondersteun. Deur die klankvorm veralgemeen Mentz tot mens, en dus enigiemand (Elckerlijc).
'n Leser van fiksie is egter nie 'n geskiedkundige nie en om Mannetjies Mentz in die eerste plek te sien as 'n kollektiewe eienaam, die amateur-geskiedkundige se tweede moontlikheid, is vir did leser sinvol. Die vraag is dan waarvoor hierdie eienaam staan. K. du Pisani (1999:175) en Chris N. van der MenNe (2001:72) sien Mentz as 'n simbool van absolute boosheid en die donker kant van die menslike natuur. …