Rugby sal nooit weer dieselfde weesArgieffoto. Daar is sekere uitdrukkings in rugby wat gaandeweg besig is om uit te sterf. Donkiejare gelede (dis nou lank, lank gelede) is daar altyd gesê “toe Paul Kruger nog vir Diggers rugby gespeel het”. Wanneer ŉ speler die bal aangeslaan het, is daar langs die kantlyn geskree “bring vir hom ŉ mandjie” of “hy het pap in die hande” of “gee vir hom ŉ sirkustent”. Wanneer iemand seergekry het, het die “pynpolisie”, oftewel die SA Noodhulpliga of as jy in ‘n Engelse dorp gespeel het, lede van die St. John’s-ambulansdiens jou ten hulp gesnel. Jy kon jou wind uitgeval het, harsingskudding opgedoen het, jou skouer uit lit geruk het, jou hand, knie of voet beseer het, maar daar is altyd water oor jou kop gegooi met die vraag “Boet, is jy nou oukei?” Wanneer hulle jou nie dadelik tot jou sinne kon bring nie, het ŉ slim Jan langs die kant geskree: “moenie dat hy ly nie, skiet hom,” en dan het almal uitgebars van die lag. Wanneer ŉ speler of span iets bereik het, is daar gesê “hy het die doelpale verskuif”. Hoe was dit moontlik, het ek altyd as kind gedink, totdat ek eendag op Loftus Versfeld was waar die rugbypale aan die begin van die krieketseisoen verwyder is. Ook toe die Springbokke in 1981 op ŉ poloveld teen die Amerikaanse Eagles toetsrugby gespeel het en Thys Burger onder meer moes help om rugbypale in te plant. Wanneer jy iemand te pletter geloop het, is gesê “jy het hom gras laat vreet” of “jy duik sy nerwe af”. Soms wreed en emosieloos, maar in sorgvrye dae sonder die kommer van ŉ Covid-19-pandemie, ensovoorts.