Kambodja - die vergete land van entoesiastiese mense | our-travels.com | Beelde, foto's en reis artikels
Van tagtig lande in die wêreld wat ons besoek het, het Kambodja ons hartseerste gemaak. Indien enige land is gevolg deur die ongelukke in die onlangse geskiedenis, dit is Kambodja.Selfs terug in die koloniale era, Kambodja was "die laaste putjie op die fluit" van die Westerse magte. Middel van die eeu Kambodja is begroet met `n paar hoërskole, en die ekonomie was byna heeltemal onontwikkelde. En wanneer die ekonomie begin opstaan ​​uit die modder, was daar horror - Die kommunistiese regering aan bewind gekom het in 1975, gelei deur Pol Pot, een van die ergste misdadigers wat die wêreld nog ooit gesien het. In net vier jaar, Pol Pot vernietig Kambodja. Spesifiek, in die eindelose slagtings, het hy getrek meestal op opgevoede mense. Skole is ontbind, onderwysers en professore is dood en die land is in die duisternis gedompel vir dekades. Pol Pot het selfs verbied die gebruik van geld en heeltemal afgeskaf private eiendom. Families is stelselmatig vernietig deur die vorming van die vakbonde vir mans, vroue en kinders. Die volledige vernietiging van `n samelewing is gestaak in 1979 deur die Vietnam, wanneer inval oor Kambodja die regime omgekeer. Na daardie land is deur uitputtend burgeroorlog, en dit is net aan die einde van die 90`s dat die situasie in Kambodja is `n bietjie kalm. Vandag is die land is onder leiding van `n los demokrasie, wat dieselfde party altyd wen.
Toeriste in Kambodja dikwels besoek tempels van verlore stad van Angkor. In bykomend tot die vergadering van hul kulturele en historiese belang, besoek tempels is nogal `n ervaring, want hulle is intrige en mistieke. Met Angkor, die hoofstad van Phnom Penh bied die koninklike paleis en die Nasionale Museum, maar ook `n verskeidenheid van die inhoud van "masochistiese toerisme" - massa grafte of die "Killing Fields" en die voormalige gevangenis, nou `n museum, in watter toestand stelsel stelselmatig gemartel en vermoor mense tydens die Pol Pot-regime. Maar, soos in elke ander land, het ons probeer om ten minste gedeeltelik verwyder van die goed gevestigde toeristeroetes, plekke waar daar is gemaklik Wes-hotelle, in `n poging om selfs kortliks voel die werklike Kambodja en sy mense te voldoen. Luck glimlag op ons wanneer ons met `n Nederlandse egpaar wat in humanitaire aktiwiteite betrokke is. Volgens hulle instruksies, `n plaaslike taxi-bestuurder op die bed aangebonden tot `n brommer ons diep in die landelike gebiede van die sentrale Kambodja, waar daar geen toerisme gery.
Lewe in die land
Travels China 1
Travels China 2
Travels China 3
Travels China 4
Travels China 5
Dorpe in die streek het geen elektrisiteit of water. Tien kilometer van die labirint klonterig vuil plaaspaaie daartoe gelei dat ons deur middel van `n eindelose reeks van vervalle houthutte op stelte gebou. Op die pad net die geleentheid boer. Motorfietse is `n rariteit, het ons byna nooit met `n motor langs die pad. In byna elke dorpie ontelbare kinders gelukkig gehardloop om te sien wat verbygaan. Ons doel was om `n dorp waar die Nederlandse organisasie ondersteun die primêre skool. Toe ons daar aankom, het ons die geleentheid om plaaslike mense te ontmoet en hul huise te gaan. Mense daar het geen beddens, hulle slaap op die matte van riet blare. Daar is geen TV of radio. Niemand dra skoene. Die Nederlanders het verander die water pomp in die sentrum van die dorp, sodat mense kan kom om water te kry vir die huishoudings. By die sentrum van die dorp is daar is `n klein hardloop-down skoolgebou, die enigste baksteen-gebou huisie in die dorp. `N rak is deur die klein huis gebou het, was dit `n klein plaaslike winkel. Maar, soos mense hier reeds hoofsaaklik eet wat hulle self produseer, op die rak was daar baie min items - `n paar sakke van snoep, `n pakket met bottels van gebottelde water, sigarette en `n enkele blikkie bier. Daardie arme mense, maar was baie vriendelik. Ons nagespoor om te werk op die rys velde. Vrolik, nuuskierig, hulle voortdurend ons geroep het tot middagete. Maar toe hulle middagete het ons die geleentheid om te kyk in die skool, omdat die onderrig is slegs in `n daaglikse onderbreking van landbou-aktiwiteite uitgevoer. Op skool het ons gevind vyftig kinders van ongeveer 5 tot 12 jaar in `n enkele klas. Baie jong plaaslike onderwyser, met die hulp van vrywilligers uit Nederland, het die kinders geleer om die getalle te sê in Engels. Klasse daardie dag omtrent `n uur geduur het, en die kinders gaan terug na hul ouers in die veld. Toe het die bestuurder het ons in die gemak van die hotel na die stad terug. Daar het ons het dit alles - van die bed, lopende water aan die TV. Groot luukse vir die meeste inwoners van Kambodja.