Gister is Heilna du Plooy se resensie van T.T. Cloete se nuutste bundel, Onversagdig, geplaas. T.T. Cloete resenseer Nagsweet in Beeld van 8 Julie 1991 (“Die erotiese as vertrekpunt…”). 23 Maar dit is vir hulle soos 'n bedrieglike waarsêery in hul oë (die plegtigste eedsweringe tog is hulle s'n!); maar hy bring die ongeregtigheid in herinnering, dat hulle gegryp kan word. Ons het bv. die klaviertrios van Haydn omtrent 20 jaar gespeel, maar elke uitvoering (veral tydens uitvoerings!Die publiek skyn my die ewebeeld van die leser te wees) breng nuwe insigte. Uiteraard kruis my paaie veral die ganse Afrikaanse letterkunde, van Leipoldt se paaie wat met die gouwsblom knoop, verby Van Wyk Louw se hoër, kouer paaie, redelik parallel met T.T. Cloete wat met knokkelvoet cul-de-sacs ooploop. ‘n Gedig in Troglodiet, “dansmaat” ondersoek juis die manier van loop van baie van ons Afrikaanse digters. Odendaal is tans besig met sy PhD in podiumpoësie as bevorderaar van weerstandigheid in sosio-ekologiese stelsels aan die Queensland University of Technology in Brisbane. (Tafelberg, 2018. p.