Wat het die Mongoolse Ryk verhinder om na Europa uit te brei? - Inligting - 2022
Volgens die onderstaande kaart het die Mongoolse Ryk 'n redelike omvang bereik en leiers soos Genghis Khan het al hul vyande konsekwent verslaan. Tog het die ryk nooit na Europa of selfs die Baltiese state uitgebrei nie. Wat het hulle verhinder om in te val en te slaag soos byvoorbeeld die Huns?
1) Die dood van Ögedei Khan dwing die hordes wat deur Europa onder Subutai stormloop om af te breek en terug te keer dat die Kuraltai 'n opvolger kies. Onderbreek hul swaarverdiende momentum en gee die Europeërs tyd om te hergroepeer, te herstel, te besin en voor te berei, was die deurslaggewende faktor - Talabuga was ook nie die algemene Subutai nie.
2) Hongarye is die einde van die groot Eurasiese steppe - die "see van gras" - wat die Mongoolse logistieke oppergesag gehandhaaf het. Hulle was op kort termyn suksesvol om verowerings buite hierdie gebied na te streef - gewoonlik as gevolg van Chinese en Islamitiese ingenieurswese, waarvan die mede -opsie 'n belangrike faktor in hul sukses was - maar die terugslae het gedoen ontmoeting het plaasgevind weg van die steppe, waar versterkings deur die tienduisende in verwoestende kort volgorde opgeroep kon word. Die Viet en Champa in hul dik oerwoud, die Majapitt en hul thalassokrasie, die Mamluks in die woestynheuwels - almal het geografie as groot bondgenote beskou. So was dit met die Europeërs wat selfs 'n bietjie suksesvol was teen die Mongole.
3) Sommige Europeërs het vinniger as ander aangepas teenoor hul Mongoolse teenstanders. Die Georgiërs amper klop hulle, die Kroate en dan die Serwiërs het gedoen hulle verslaan (maar nie beslissend nie, en Serwië het erkenning gegee aan die heerskappy van die Mongole om te keer dat hulle terugkom) - Bela IV van Hongarye en sy kleinseun, Ladislaus IV, het geneem wat werk, en 'n suksesvolle strategie opgestel om die Golden Horde af te weer toe hulle het teruggekeer.
Ontelbare klipkastele op baie verdedigbare plekke, goed toegerus en opgekap met opgeleide en toegeruste magte, wat mekaar kan ondersteun.
'N Verskroeide aarde-strategie wat die indringende leërs van provender en supply ontken.
Harrying-taktiek geleen by die Cumans, steppe perdeboogskutters soortgelyk aan die Mongole wat Ladislaus IV verslaan het voor die Golden Horde se aankoms.
Die Mongole kon na willekeur plunder, maar was voortdurend onder aanval. Die Hongare het geweier om 'n beslissende stryd aan hulle te gee totdat die indringers verswak en uitgeput was en in gunstige omstandighede vir die verdedigers, wat wys was in die Mongoolse gevegstaktiek danksy die invloed van die Cumans.
En wat kan meer Europees wees as die Fabian -strategie?
'N Baie belangrike rede was die dood van Genghis Khan, die' maksimum leier 'in 1227. Dit het veroorsaak dat sy Ryk in vier' Khanates '(sien onderkant van die skakel), Rusland (geel), die Midde -Ooste (pers), verdeel is. Sentraal-Asië (rooi) en China-Mongolië (groen) op die kaart hierbo.
Nie een van hierdie entiteite het die mag van die geheel nie. Meer spesifiek, die meeste ryke verloor 'stoom' nadat die stigter sterf omdat hy 'n 'uitskieter' is wat nie een van die erfgename kan herhaal nie. (In die sakewêreld het WalMart baie momentum verloor nadat stigter Sam Walton gesterf het.)
Die dood van Ogedei Khan in Desember 1241 is die mees toegeskrewe rede vir die staking van die inval in Europa. Batu, seun van Jochi, seun van Genghis was die opperbevelvoerder oor die Europese aanval en 'n moontlike kandidaat vir die opvolger van Ogedei. Hy het geweet dat hy minder gunstig was en waarskynlik nooit 'n goeie khan sou wees nie, daarom wou hy voortgaan, maar die meeste van sy generaals het teruggetrek weens hul verpligting om die Kurultai by te woon. Iets om na te dink, is miskien dat Tsubodei inligting van sy geheime agente en/of verkenningsverkenners gekry het dat 'n verdere inval in Duitsland of Italië die meeste van die oorblywende Europese lande koalisies en kruistogte teen hulle sou veroorsaak.
Eerstens, die Mongoolse ryk was versprei oor 'n massiewe landskap, maar hulle het dit nietemin ingehou. Dit verg hoë militêre mag en 'n groot greep van terreur op die volke van die land om daardie groot hoeveelheid verowerde land in daardie moeilike dae te hou. Dit maak nie saak as die Khan van Khans 'n veldtog teen Europa gevoer het nie. Moenie 'n fout maak nie, die Mongole het die landskapsgrootte wat hulle gedoen het, verower vanweë hul listigheid net soveel as hul brutaliteit. Ons leef moontlik in 'n BAIE ander wêreld as Obedai Khan nie gesterf het nie en die Kurultai gedwing het om 'n nuwe opvolger te kies. Subutai het die begin van hul veldtog in Europa begin en het Rusland reeds verdryf en hul magte vermoor, dapper alhoewel hulle tot byna die laaste man geveg het.
Die Litouwers het die verspreiding van die Golden Horde (en Islam) in Europa verhinder; hulle het Oekraïne (Kiev) bevry tydens die Slag van Blue Waters (1362), wat die agteruitgang van die Westerse invloedsfeer van die Mongoolse Ryk versnel het. Hulle kon nooit weer die streek herwin nie.
Die Mongoolse leër kan 'n stad verower, maar kan nie behoorlik daar sit nie, omdat hulle minder troepe vergelyk het met die lande wat hulle gekry het.
Ordentlike hertogte en generaals is teruggeroep om die troon te verslaan; Hulle was ook tuis siek en niemand wil in 'n vreemde land met verskillende kulture bly nie.
Een veronderstelling is dat 'Duitsers' van Europa na die Ooste binnegeval het en saam met die Mongoolse Horde saamgesmelt het in die totale uitwissing van Bagdad. Daar is blykbaar baie in Islamitiese geskiedenis geskryf oor 'n 'aanval op die land uit die Weste' in samewerking met die leërs uit die Ooste as die rede vir die uitwissing van Bagdad. My verstand is dat die Poolse leërs wel by die Mongole betrokke was "ter verdediging van Europa", maar ook vernietig is. Wat die nedersettings betref, het die Golden Horde nie verder gegaan as die Krim nie, waar hulle 'n massiewe vesting gebou het om te voorkom dat indringers uit die Weste toeslaan.
Die vestings en die slawehandel wat algemeen op die Krim voorkom, het daarna eeue lank geduur.
1) Afstand-Die Mongole kon slegs 'n relatief klein hoeveelheid krag na Europa voorgehou het. Ja, hulle kan 'n groot aantal Mongole stuur, maar hul bondgenote wat uit China marsjeer, sou 'n ander saak gewees het, en hul verbintenisse met hul hart sou die hoeveelheid krag wat hulle kon projekteer, beperk.
2) Logistiek-die Mongoolse hordes het baie gras nodig, so volgehoue ​​veldtogte was moeilik. Uitbreiding na Wes -Europa sou allerhande probleme gehad het.
3) Sosiale struktuur-Die Mongole het eenvoudig geen effektiewe manier om 'n uitgestrekte ryk te beheer en te beheer nie, en enige projeksie sou net 'n avontuur wees sonder werklike ondersteuning. Om terug te keer na die ooste omdat 'n leier sterf, toon die gebrek aan 'n werklike struktuur om groot ryke te regeer. Sonder 'n goed omskrewe en georganiseerde struktuur was die Mongoolse ryk besig om uitmekaar te skei voordat dit klaar geskep is.
4) Die Mongole was nie heeltemal die onoorwinlike krag wat hulle dikwels gemaak het nie. Die belangrikste faktor in die Mongoolse verowering van China was dat China verdeeld was en dat daar plaaslike bondgenote was wat bereid was om saam met die Mongole saam te werk om China met behulp van die Mongole self te verower.
5) Die feodale struktuur van Europa het dit redelik bestand gemaak teen verowering. Met ryke is dit maklik om die kop af te kap en die res is lankal gewoond aan onderdanigheid. Met 'n feodale struktuur was elke klein heer onafhanklik, nie gewoond daaraan om hul eie konings te gehoorsaam nie, en lankal opstandig.
Uitbreiding van die Mongoolse Ryk onder Ögedei
Ögedei, die derde seun van Genghis Khan, het by sy pa oorgeneem en vanaf 1227 CE-1241 CE die Mongoolse Ryk regeer. Een van sy belangrikste bydraes tot die ryk was sy verowering van Oos -Europa. Hierdie verowerings behels invalle van Rusland, Hongarye, Wolga -Bulgarye, Pole, Dalmatië en Wallachia. In die loop van vier jaar (1237–1241) het die Mongole die meeste van die groot Oos -Europese stede vinnig ingehaal, maar het Novgorod en Pskov net gespaar. As gevolg van die suksesvolle invalle sou baie van die verowerde gebiede deel word van die Mongoolse Ryk. Daar word soms na hierdie verowerde gebied verwys as die Golden Horde.
" Coronation of Ögedei " 1229, deur Rashid al-Din.
Die operasies is onder leiding van generaal Subutai en onder bevel van Batu Khan en Kadan, albei kleinseuns van Genghis Khan. Die Mongole het Chinese buskruit aangeskaf, wat hulle tydens die inval in Europa in groot stryd ontplooi het tot groot sukses, in die vorm van bomme wat deur katapulte gewerp is. Die Mongole het die eer gekry dat hulle kruit en gepaardgaande wapens in Europa ingebring het. Hulle was ook meesters in kavallerie -invalle en belegoorloë, wat baie van die owerhede wat die Mongole gehoop het, bedreig het.
Waarom het die Mongoolse Ryk die verdere uitbreiding na Europa gestaak ná Ogedei se dood?
Titel. Dit maak nie vir my sin dat die verowering skielik tot 'n einde sou kom na die dood van 'n leier nie, aangesien die dood van Genghis Khan nie die verowerings van die Mongole gestuit het nie.
As ek reg onthou, uit die hardcore geskiedenis, het Genghis Khan seker gemaak dat Ogodei hom sou opvolg. Ogodei sterf egter vroeg aan alkoholisme, en die Mongoolse wet sou die generaals terugbring en besluit wie die volgende leier sou wees. Aangesien ogodei geen bevoegde opvolger gehad het nie (of ek meervoudige kinders, het ek vergeet), het die opvolgingsgeskil buite beheer gerol.
Die uitstekende Wrath of the Khans -reeks kan hier op die Hardcore History -webwerf gevind word of deur in iTunes / u gunsteling podcast -app te soek. Dit werk baie goed om diep te duik in die verspreiding van die Mongoolse Ryk en die opvolgingskwessies na Genghis Khan en Ögedei Khan.
Dit klink soos een van my speletjies van Crusader Kings II.
Omdat Batu en die res van die altun moes haastig terug Karakorum toe en politiek speel. Dit was vir hulle belangriker as hul avontuur in die Weste.
Onthou, toe Temujin sterf, was die opvolging reeds vasgestel en het almal daarmee saamgegaan. Maar toe Ogodai sterf, was dit skielik op die spel. Hy was 'n toegewyde alkoholis, en dit was meestal wat hom doodgemaak het. As hy daarin geslaag het om van sy laaste siekte (die laaste van 'n lang opvolging) te herstel en nog vyf of ses jaar te leef, sou die Mongole heel moontlik aan die kus van Frankryk beland het en bote gebou het vir die inval in Engeland.
Ek lees 'n fassinerende argument dat die Mongole nie maklik buite Hongarye sou gewees het nie, want daar was geen groot weivelde om hulle perde te laat wei nie.
Die Mongoolse oorlogsmasjien was afhanklik van 'n groot hoeveelheid perde. Elke Mongoolse kryger het veelvuldige remounts wat hom na die geveg sou vergesel, en wat bygedra het tot die veelbewoë Mongoolse mobiliteit, al hierdie remounts sou groot hoeveelhede weiveld nodig hê om gevoer te word en die laaste stukkie Eurasiese steppe eindig in Hongarye. Die ander groot steppemense soos die Magjars, die Huns en dies meer het almal in Hongarye beland en het om dieselfde rede nie veel verder gevorder nie (hulle het beslis toegeslaan, maar hulle het hul gebiede buite Hongarye nie direk gehou nie). Sirië/Palestina (die plek waar die beroemde Mongoolse nederlaag by Ain Jalut was) was ook 'n ander geval waar die Mongole nie dieselfde magte kon opbou nie weens 'n gebrek aan weiveld.
Nou was die Mongole beslis aanpasbaar. Suid -China was 'n ander plek wat vreeslik was vir kavalerie -gebaseerde oorlogvoering, maar hulle het 'n vloot ontwikkel en dit na ongeveer 150 jaar verower. Hulle sou beslis Europa kon inneem, maar hulle sou moes aanpas en dit sou nie 'n wandeling in die park gewees het nie
Goed, die geskiedenis van die Mongole is net aan my verkoop met hierdie stelling & quotMongole sou heel moontlik aan die kus van Frankryk beland het en bote gebou het vir die inval in Engeland & quot.
Wat het ek in die geskiedenis misgeloop? Is daar 'n definitiewe boek waarmee ek moet begin as ek die geskiedenis van die Mongole wil lees?
Daarbenewens sê sommige berigte dat die Mongole relatief onbeïndruk was met die rykdom van Oos -Europa. Nadat hulle die koninkryke van China, Sentraal -Asië en die Midde -Ooste verower het, was hulle gewoond aan 'n sekere buit en skat wat die Europeërs destyds nog nie gehad het nie. Die ruggraat van hul beleid was afhanklik van minder bestuur en swaarder belasting in die vorm van goedere as huldeblyk aan die Khan. Geen regte goedere, geen inval nie.
Dieselfde gebeur met die verowering van die lied, toe Mongke in 1259 weens slegte weer sterf, en Kublai moes terugjaag om die opvolging te wen, en dan moes hy nog jare spandeer om sy nuutgevonde krag te konsolideer voordat hy die werk in China kon voltooi 20 jaar later.
Mongole bou bote. Amusante gedagte.
Negatief, hulle kon nie in Europa veg nie, want hulle was gewoond aan die steppe wat oor Eurasië strek. Europa is te bergagtig en beboste.
Ek hou nie van hierdie verhaal nie, want dit het die verkeerde indruk gewek dat die Mongoolse Ryk 'n enkele entiteit was wat in staat was om 'n enkele doel te bereik, in teenstelling met 'n bondgenoot van kibbelende klein khanate wat al hoe meer tyd bestee het teen mekaar terwyl hulle ouer word.
Die verowering van Sung is uitgevoer deur 'n enkele entiteit in die konfederate: die huis van Tului. Die Jochian en Chagataian khanates het niks daarmee te doen gehad nie en sou waarskynlik geen ondersteuning gebied het nie, selfs al sou hulle dit gevra word. Die veldtog van die broer van Kublai - Hulagu na Mesopotamië het hom vyandskap opgelewer eerder as ondersteuning van Chagataian en Jochian khanates.
Die een eenvoudige antwoord waarom die Mongole by die poort van Europa gestop het: politiek.
Hier word bespiegel dat die Mongole eintlik huursoldate was wat deur die Venesiaanse bankdinastieë gehuur is, om hulle monopolie oor die Silk Road te beheer. As daar die waarheid is, sou die staking in Europa minder te doen gehad het met die dood van 'n leier en meer te doen het met die 'kwotasie'.
Vreemd genoeg in militêre terme, is daar slegs 'n paar verskillende soorte weermag. Die basiese beginsels is: Ligte infanterie, swaar infanterie, ligte kavallerie en swaar kavallerie. Elkeen het sy teller en in die geskiedenis was dit wat kon aangevoer word. Om ligte kavallerie teen te werk, het u ideaal 'n mengsel van vier dinge. Ligte infanterie in die vorm van boogskutters, versterkings en swaar infanterie as 'n teenperdmag. Dan kan u 'n ligte kavallerie meng vir teistering.
In moderne terme, dink aan ligte bomwerpers/helikopters as die Mongoolse kavalerie, hulle kan vinnig inbeweeg en die onvoorbereide baie verwoes. Maar hulle kan net grond inneem en vashou as daar geen gereedheid is om die land terug te neem nie, op die oomblik dat die vyand 'n leër kan ontbloot.
Om 'n moderne vloot ligte bomwerpers te verslaan, gebruik u 'n kombinasie van oppervlak om missiele (boogskutters), versterkings te lug en dit met vegvliegtuie te teister. Dan het u ligte en swaar infanterie nodig om besetting te voorkom.
'N Ander faktor dat hulle nie meer Europa kon binnedring nie, was dat die Europeërs dit geweet het. Hulle bou dus gereeld groot vestings vir hul boogskutters om enige Mongoolse leërs ernstig te kon beseer, en saam met ander versterkings in die omgewing kon hulle ligte kavallerie uitstuur om die Mongole wat teëgestaan ​​het, te teister. Die Mongole sou dus 'n werklike probleem ondervind om 'n beleg te kry, aangesien dit nie iets was waarmee hulle baie goed was nie, en om op een plek te bly, was moeilik vir 'n ligte infanterie wat voortdurend geteister word. Hulle beleërsukses het gewoonlik behels dat hulle net in 'n enkele stad rondbeweeg en dit uitgehonger het. Dit kan die moeite werd wees vir 'n groot stad, maar nie vir 'n handvol versterkings nie.
Terwyl Europa dus nooit 'n leër bymekaargemaak het om die Mongole aan te pak nie, het dit baie vinnig vir die Mongole te moeilik geword om terug te kom en deur te vee.
Ek sou vermoed dat, nadat die Mongole 'n bietjie teruggekry het, hulle verkenners en spioene sou gestuur het om te ontdek hoe moeilik dit gaan wees. Miskien kon hulle aanhou om na die Europeërs te gooi en te wen, maar dit sou hulle moontlik kwesbaar gemaak het vir probleme in Suid -China. Boonop sou Europa op daardie tydstip nie so 'n groot prys gelyk het nie.
'N Ander interessante aspek is dat die ridder amper heeltemal nutteloos is teenoor die mongole. Dit is waar die verskillende militêre tipes elk hul tellers het. Ligte kavalerie is die perfekte teenstander van die swaar kavallerie. In teorie kan 'n enkele Mongool 'n onbeperkte aantal ridders verslaan. Die Mongool kan net uit hul pad bly terwyl hulle met pyle na hulle spring. Dan sal daar na 'n rukkie geen ridders meer wees nie en 'n Mongool met 'n moeë boogarm. 'N Gepantserde ridder word die beste gebruik teen ligte infanterie. Hulle donder in en maai die boogskutters en liggewapende soldate neer. Die teller teen ridders is swaar infanterie met lang snoeke wat formasies van boogskutters verdedig in kombinasie met teisterende ligte kavallerie.
Die dood van Ogedai in 1241 het gelei tot opvolgingstryd, 'n patroon vir die ryk van toe af. Genghis het vier seuns gehad, Jochi, Chagatai, Ogedai en Tolui. Nadat Ogedai gesterf het, het sy weduwee geworstel om haar seun, Guyuk, as khan verkies te kry. Guyuk was egter swak en sterf na slegs twee jaar. Gedurende die volgende paar jaar het Sorkhaqtani, die weduwee van Tolui, gewerk om die ryk bymekaar te hou tot die verkiesing van Mongke Khan, Tolui se seun. Die ryk het uitgebrei na Bulgarye, Oos -Europa en Irak in die weste en na Viëtnam in die ooste.
Die broer van Mongke, Halagu, het Bagdad verslaan en beset. Kublai, broer van Mongke en Halagu, het veldtog gevoer in Song, die suidelike deelstaat China. In 1260, na die dood van Mongke, beweer Kublai en Ariqboke, 'n ander broer, albei dat hulle Great Khan is. 'N Opvolgingsoorlog het gevolg, wat Kublai uiteindelik in 1264 gewen het. Teen hierdie tyd verswak die groot Mongoolse Ryk.
Die invloed van die Mongoolse Ryk
Gedurende die dertiende en veertiende eeu het handel gedy onder die heerskappy van mans wat as stam, nomadiese barbare ontstaan ​​het. Hulle vakbond het 'n toename in ekonomiese welvaart en respek teenoor handelaars begin. Hulle het baie gebiede beïnvloed wat oor verskillende terreine strek. Die Mongoolse Ryk het 'n ongekende handelsnetwerk in Eurasië geskep en die ekonomie van die gebiede wat dit verower het, positief beïnvloed.
Die opkoms van die Mongoolse Ryk het toegeneem met 'n tyd van verwoesting en wanorde in Eurasië. Terwyl hulle begin saamgaan het, het die nomadiese barbare uit die steppe die plaaslike bevolking wreed behandel deur stede op die grond te plunder en af ​​te brand. Sa'di, 'n Persiese digter wat gedurende hierdie tyd gelewe het, het geskryf: 'Na die inval van die Mongole het die wêreld net so deurmekaar gelyk soos die hare van 'n Ethiopiër. Mans was soos wolwe. " Maar hierdie tydperk van vernietiging kan ook bestempel word as georganiseerde territoriale uitbreiding. Die vernietiging van stede of bevolkings wat geweier het om oor te gee, was 'een van die meer suksesvolle taktieke wat die Mongole gebruik', omdat dit onwrikbare krag sowel as barmhartigheid en toegeeflikheid toon vir diegene wat verkies het om Mongoolse verowering toe te laat. "Benewens die intimidasie -taktiek, is die vinnige uitbreiding van die Ryk ook vergemaklik deur militêre gehardheid (veral gedurende bitter koue winters), militêre vaardigheid, meritokrasie en dissipline."
Genghis Khan was 'n man wat die nomadiese stamme van die Mongoolse plato verenig het en voortgegaan het om groot stukke Sentraal-Asië en China te verower, wat die mees uitgebreide landgebaseerde ryk tot nog toe geskep het. Hy het sy manne georganiseer en nuwe komplekse militêre strategieë ontwikkel, soos beleëringsoorlogvoering, terugtrekking deur 'n vinger en 'n uitgebreide kavallerie. Die Mongole het ook Chinese ingenieurs gevange geneem en beleërmotors gebou wat aanvalle gehelp het wat deur stadsmure of versterkings moes gaan. Hulle metodes om grondgebied te verkry, was slegs effektief en menslik teenoor hul eie leër. Mongoolse administrasie het 'n stelsel van voorraadverdeling ingestel waarmee elke afdeling genoeg was om hulle tydens hul verowerings te hou. Die historikus Mary Hull skryf:
. . . Hulle was 'n formidabele gesig. Elke trommel ['n weermag -eenheid van 10 000 soldate] was toegerus met pakperde wat met ekstra toerusting en wapens agter die geledere geloop het. Aan die agterkant van die weermag, agter die beleg van enjins en reservate, was die belangrikste bagagetrein van kamele en waens gelaai met voorrade en toerusting. Volledig saamgestelde tente, mobiele yurts, is ook op karre gedra. Na die waens was die troppe skape en bokke wat kos en melk vir die weermag verskaf het.
Die organisasie van die Mongole toe hulle een van die grootste landryke in die geskiedenis begin vorm het, word gekenmerk deur felheid en die gebruik van innoverende militêre taktieke.
Terwyl die Mongole mense verower het, het hulle die Silk Road oorgeneem en dit verander in 'n verenigde handelsroete van kulturele verspreiding en assimilasie. Die Mongole "het hul handels- en handelsverhoudinge met naburige ekonomieë waardeer" en het die eerste ryk geskep wat die meerderheid van Eurasië verenig het. Hulle teenwoordigheid in China was veral invloedryk, aangesien dit die Chinese en hul tradisionele maniere kultuur geskok het. In China was handelaars onderaan die Chinese hiërargie, maar toe die Mongole oorneem, word handelaars baie hoog geag. Die Mongole het ook ontslae geraak van die "konfiskerende belasting" wat die handelaars gedurende baie Chinese dinastieë moes trotseer. 'N Ander verandering wat die Mongole gemaak het, was die stigting van handelsverenigings, genaamd Ortoghs. Dit het handelaars in staat gestel om 'hul hulpbronne saam te voeg om 'n enkele karavaan te ondersteun', verliese, risiko's en winste sou tussen al die betrokke handelaars gedeel word en 'geen enkele handelaar sou uit die sak kom nie'. Handelaars wat by 'n Ortogh betrokke was, kwalifiseer ook vir lenings deur die Mongole. Tydens die Yuan -dinastie het die Mongole ook die hoeveelheid papiergeld in omloop verhoog en die waarde van daardie papiergeld in edelmetale gewaarborg.
Al hierdie veranderinge en verbeterings het nie net handel vergemaklik nie, maar het ook soveel ekonomiese voorspoed en vrede geskep dat historici hierdie tyd nou as die Pax Mongolië beskou. John Masson Smith Jr., professor aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, het 'n opstel geskryf met die titel "The Mongols and the Silk Road", vol voorbeelde van die voorspoedige tye van die Pax Mongolica en die kulturele uitruilings wat aan die Silk Road plaasgevind het. . Hy het geskryf:
Chinese wewers is na Samarkand gestuur om met die plaaslike Moslemwewers saam te werk, en Moslemwewers wat spesialiste in goud was, is na China gebring. Ryk Mongole belê in hierdie ondernemings en in die verkoop van hul produkte en vorm kommersiële verenigings (ortaqs) met handelaars wat ervaring het met vervoer oor die Silk Road. . . Sulke Mongole kan ook sorg dat hul handelsvennote die geriewe van die jam gebruik om voedsel, vars diere en verblyf vir hul woonwaens te bekom. In die eeu, ongeveer, van die Mongoolse bewind in Eurasië, floreer die sypad soos nog nooit tevore nie.
Saam met die goeie wat oor die Silk Road gekom het, was die slegte. Per ongeluk was die Mongole ook die bron van 'n nuwe golf van epidemies wat in die veertiende eeu deur 'n groot deel van Europa gespoel het. Die Swart Dood het sy oorsprong in Asië en versprei oor die Silk Road na Europa, waar dit die bevolking verwoes en ekonomiese ontbering veroorsaak het. Dit toon die sterk en komplekse netwerk wat die Mongole tussen Asië en Europa geskep het.
Die gebiede wat die Mongole verower en by hul ryk gevoeg het, het drasties verskil, maar dit het die Mongole nie gekeer om beheer te verkry en hul bewind toe te pas nie. Die mees fundamentele gebied waaroor die Mongole beheer gekry het, was China tydens die Song -dinastie. Kublai Khan wou China verower en die Song -dinastie om drie redes verslaan. Eerstens was die land in die suide van China baie meer bewerkbaar as die land in die noorde, wat reeds onder Mongoolse beheer was. Kublai Khan wou hierdie gebied verower om die voedselproduksie van die ryk te verhoog. 'N Tweede rede was dat die kushawe van China baie waardevol was. Hulle sou die ryk se buitelandse handel verhoog en die rykdom van die ryk vergroot. Kublai Khan was ook bevrees vir militêre opstand uit die Song as hy nie beheer daaroor sou kry nie. Die Mongole het die administratiewe stelsel dieselfde gelaat, maar het wel 'n paar veranderinge binne die ryk aangebring. Kublai Khan het byvoorbeeld 'n posdiensstelsel ingestel wat doeltreffende inligtingverskuiwing moontlik gemaak het en rusplekke vir reisigers en handelaars bied. Hulle het ook baie paaie gebou, wat hoofsaaklik gebruik is om 'die Mongoolse heerskappy oor China te vergemaklik'.
'N Ander gebied wat die Mongole verower en beïnvloed het, was die hedendaagse Iran. Historikus George Lane skryf: "Die vestiging van die Il-Khanate-dinastie in Iran in die middel van die dertiende eeu ontken alle mites en verhale van onuitwisbare Mongoolse barbaarsheid en hul heerskappy as 'n klad op 'n antieke beskawing en geskiedenis." Hy bespreek ook hoe hierdie tyd ''n periode van Iraanse kulturele herlewing was'. Die positiewe veranderinge wat die Mongole in die gebiede gebring het waaroor hulle beheer gekry het, is talryk. In Persië, onder die Mongole, het handelaars hoër belastingaftrekkings en voordele gekry in 'n poging om 'handel te bevorder'. Dit toon hoe die Mongole daarna gestreef het om 'bykomende hulp aan handelaars te verleen'. Verder noord, het die Golden Horde se hoofstad, Sarai, floreer en gedy onder Mongoolse bewind. Die beroemde ontdekkingsreisiger, Ibn Battuta, het geskryf: 'Die stad al-Sara [Sarai] is een van die beste stede, van onbeperkte grootte. . . versmoor van die skare van sy inwoners en beskik oor goeie basaars en breë strate. " Hierdie voorbeelde beklemtoon die prestasies van die Mongoolse Ryk en hul vermoë om territoriale uitbreiding met ekonomiese welvaart te volg.
Gedurende die dertiende en veertiende eeu was daar 'n tyd van gevorderde netwerk en vooruitstrewende handel oor die hele Eurasië, waarvan baie deur die Mongoolse Ryk vergemaklik is. Die Mongole was nie net godsdienstig verdraagsaam nie, maar kon ook die verskille van ander kulture aanvaar en met hul eie assimileer. Soos Genghis Khan, die Groot Khan, gesê het: "Wees eensgesind en een geloof, sodat u u vyande kan oorwin en 'n lang en gelukkige lewe kan lei."
Sara Gannon is 'n junior aan die hoërskool Clayton A. Bouton en die poësie -redakteur van die Blackbird Review. Sy geniet dit om akademies te skryf vir die skool en kreatief in haar vrye tyd.
Dit was 1246, en 'n Franciskaanse monnik met die naam John de Plano Carpini, die pouslike gesant na die Mongoolse hof in Karakorum, het baie aandagtig na 'n paar Russiese priesters gaan luister by die kroning van Güyük Khan. Carpini se verstand het elke detail opgeneem terwyl die Russiese priesters gepraat het oor die verowerings van die Mongole en die name en liggings van die Mongoolse generaals voorgehou het. En toe hulle klaar was met praat, het Carpini 'n wonderlike ding bereik wat Hy meer intelligensie versamel het as wat die hele Christendom ooit geweet het oor hierdie geheimsinnige, skrikwekkende ruiters uit die ooste.
Die eerste vermelding van Chormaqan was tydens die Mongoolse inval in die Khwarazmiese ryk in 1219-1221. Op 'n stadium in 1221 kon die seuns van Genghis Khan, Jochi, Chaghatai en Ogedei, nadat hulle die stad Urgench afgedank het, nie 'n deel van die buit vir hul pa opsy sit nie. Dit het die groot khan baie kwaad gemaak. Terwyl sy seuns skugter voor die groot Mongoolse leier sit, berispe hy hulle oor hul gretigheid en ongehoorsaamheid. Min mense durf openlik met Genghis Khan praat tydens sy woede-oomblikke, maar drie kokerdraers van die keshik, of keiserlike lyfwag, ingegryp. Die drie lede, Qongqai, Qongtaqar en Chormaqan, het 'n versoekskrif aan Genghis Khan gedoen en gesê: Net soos grys valke wat pas begin oefen het, leer die seuns skaars hoe om 'n militêre veldtog te voer, en dan bestraf u hulle in sulke 'n manier om die seuns moedeloos te ontmoedig. Hoekom? Ons is bang dat die seuns, wat bang is, moed sal verloor '.
Chormaqan Noyan, 'n lid van die Sunit -stam van die Mongole, het dus 'n generaal geword. Tog sou sy leër nege jaar wag voordat hy uiteindelik sou uittrek. Verskeie faktore het die veldtog uitgestel. Die eerste probleem wat opgelos is, was nog 'n oorlog en 'n weerbarstige vasal. Die oorlog het uitgebreek nadat Inaljuq, die Khwarazmiaanse goewerneur van Otrar, 'n Mongoolse beskermde karavaan geslag het en daarna Mongoolse gesante doodgemaak het toe hulle vergoeding vir die verontwaardiging geëis het. Genghis Khan, wat reeds 'n veldtog teen die Jurchen -koninkryk in die noorde van China gehad het, het vinnig 'n ander leër bymekaargemaak om teen sy nuwe teenstander te beweeg. Iluqu Burkhan, heerser van die Tangut -koninkryk Hsi Hsia, was egter ongehoorsaam aan die groot bevel van Khan om troepe vir die Khwarazmiese veldtog te stuur en sy ambassadeur het dit selfs gewaag om te sê: As die magte van Genghis Khan nie ander kan onderwerp nie, waarom het hy so ver gegaan as om khan te word? ' Omdat gevegte nog steeds in China aan die gang was, kon Genghis Khan die mans nie spaar om die Tangut te onderwerp nie. Rather than to let the Khwarazmians go unpunished, Genghis Khan invaded their land and set aside his plans to deal with his rebellious vassal for a later date.
For more great articles be sure to subscribe to Militêre geskiedenis tydskrif vandag!
Van die Chronicum Pictum in Hungary's National Library. The dismounted Mongols, with captured women, are on the left, the Hungarians, with one saved woman, on the right.
The second Mongol invasion of Hungary was much smaller than the first. Nogai's army attacked the settlements along the Danube River for loot, not for conquest. Because the Cumans told Nogai about Ladislaus's poor relations with his barons, Nogai probably thought he could easily defeat the Hungarians. Hy was verkeerd. First, the Polish Duke Leszek II kept King Leo I of Galicia-Volhynia from invading Hungary as part of the Golden Horde's coalition. Nogai and Talabuga Khan managed to reach Buda and Pest, but their attacks failed because they did not bring siege equipment. Also, during the 1240s, Hungary had increased its number of baronies. This meant Nogai and Talabuga constantly ran into small defensive forces recruited from individual Hungarian counties. These militias were tough and durable, and one from Sáros County defeated Nogai's troops and sent many severed heads to King Ladislaus. The king's army then chased the defeated Mongols all the way into the Carpathian Mountains, where they were trapped by bad weather and harassed by a peasant insurgency.
The Franks, and the Western in general, [&quotFranji" as the Arabs called them] demonstrated to be militarily superior to the Muslim armies. Glad nie. At least until XIII century the confrontation was a mismatch.
So the peak of Arab expansion into Europe was actually around one hundred years daarna the battle of Tours.
Die PNAS study came from research done by the tree-ring scientists Neil Pederson at Columbia University&rsquos Lamont-Doherty Earth Observatory and Amy Hessl at West Virginia University. On a research trip to Mongolia in 2010, Pederson, Hessl and their colleagues discovered a stand of stunted Siberian pine trees in the Khangai Mountains. The trees&mdashsome of which were still alive&mdashwere ancient, some more than 1,100 years old. Old trees provide a living history book of the climate. During warm, wet years, the trees grow more, and the rings inside the trunk that mark those years are wider. The opposite happens during dry years, when the rings would be narrow.