Dit is deel van wat die Polisario Front die bevryde gebied noem en Marokko die buffersone noem. In 2010 is die bevolking van Tifariti geskat op ongeveer 3 000 mense.Die regeringskwartier van Tifariti huisves die parlement van Arabiese Demokratiese Republiek Sahara, 'n hospitaal, 'n skool, 'n moskee en 'n museum. Dit is die hoofkwartier van die 2de militêre streek van die Arabiese Demokratiese Republiek Sahara.
Dit was 'n nomadiese kamp naby 'n oase, en dit was altyd 'n soort seisoenale stad vir die Sahrawiërs, 'n Arabies-sprekende Bedoeïene wat die gebied sedert die Middeleeue beheer. In 1912 word 'n Franse legioen-ekspedisie onder bevel van kaptein Gerard, wat probeer om met hul troepe in Marokko te skakel, deur Sahrawi-rebelle-nomades naby Tifariti uitgewis.  Daarna is dit permanent gevestig en deur die Spaanse owerhede gebruik as 'n gevorderde militêre buitepos van die woestyn. Na heropbou word beraam dat Tifariti in 1975 'n bevolking van ongeveer 7 000 inwoners gehad het. Die inwoners het die stad in 1976 grotendeels verlaat weens die oorlog met Marokko.  Tifariti het nooit baie vaste strukture gehad nie, weens die nomadiese leefstyl van die Sahrawiërs. Dit is in 'n woestyn geleë, met min plantegroei.
Die dorp is in Februarie 1976 vir 'n kort tydperk deur die Marokkaanse weermag beset,  maar twee maande later het hulle teruggetrek en in Maart 1977 weer deur die Polisario Front beset.