NTS besteedt ICT-beheer volledig uit aan VCD | Computable.nl
9 maart 2012 14:40 | Sander Hulsman | 0
Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/4439142). © Jaarbeurs IT Media. Y88 Games - 25 December
Share 25 December with friends
fanpage 25 DecemberTweeetyFavorites Dump Game
Embed 25 December In Blog
25 December Y88.in @y88in Tag Cloud Raymarine eS98, DownVision zonder kaart - E70275 | Prijs 2662.96
Raymarine eS98, DownVision zonder kaart
Raymarine eS98, 9 inch HybridTouch MFD met Wi-Fi, interne sonar / fishfinder met DownVision, zonder cartografie.
€ 2.662,96 € 2.200,79
U plaatst een review over:Raymarine eS98, DownVision zonder kaart Grappies en stories:
Stoot my !! Vanaf Elbie:
'n Man en sy vrou word wakker gemaak 3:00 uur in die oggend deur 'n harde geklop aan die deur. Die man staan op en gaan maak die deur oop waar 'n dronkie in die gietende reën staan. Die ou dronkie sê hy het iemand nodig om hom te help stoot. "Dit sal die dag wees, daar is nie 'n manier nie." sê die man. "Dit is drie uur in die oggend." En hy slaan die deur toe en gaan terug bed toe. "Wie was dit?" vra sy vrou. "Net 'n vreeslike dronk man wat iemand soek om hom te help stoot."
"Het jy hom gehelp?" vra sy. "Nee, dit is drie uur, en dit sous daar buite!" Wel jy het 'n kort geheue," sê sy... "Onthou jy drie maande terug toe ons kar gebreek het en daai twee ouens ons gehelp het? Ek dink jy moet hierdie ou ook help en jy behoort jou te skaam." Die man besef sy vrou is seker reg en trek toe maar aan. Hy gaan uit in die gietende reën en roep uit, "Hallo, is jy nog daar?" "Ja." kom die antwoord terug. "Het jy nog iemand nodig om jou te stoot?" vra hy. "Ja, asseblief." Kom die antwoord uit die donkerte. "Waar is jy?" vra die man. "Hier op die swing." antwoord die dronkie.
'n pa loop verby sy seun se kamer en tot sy stomme verbasing sien hy die bed is netjies opgemaak.
Ek weet julle keur haar nie goed nie, omdat daar so baie ringe deur haar lippe, neus en baie ander plekke is,
en sy is 'n volle vyf jaar ouer as ek.
Maar is nie net verliefgeit nie, pa sy is swanger.
Sy het 'n woonwa wat iewers in 'n bos staan en daar is 'n hele hoop vuurmaakhout vir die winter.
Ons gaan sommer self 'n bietjie daarvan in die bos kweek en dit aan die ander mense in die kommune verkoop.
Intussen hoop en bid ons dat die wetenskap 'n kuur vir vigs vind sodat lisa gesond raak. Sy verdien dit!!!
Ek wou pa maar net daaraan herinner daar is baie erger dinge in die lewe as 'n swak rapport (dis onder die kussing)."
1. HUWELIKSERTIFIKAAT: 'n Soort Jaglisensie wat jou tot een bok beperk; 2. KREDIETKAART: Iets waarvan die limiet ook die mikpunt is; 3. VLEISBRAAI: 'n Partytjie waar die kos so 'n bietjie rou en die gaste so 'n bietjie gaar is; 4. BABA: 'n Soort engel waarvan die vlerke korter word namate die bene langer word; 5. BABAWAENTJIE: Verlede jaar se pret op wiele; 6. BEGROTING: Iets wat jou laat wakker le nog voor jy jou geld bestee; 7. DIEET: 'n Manier van maer word waarvoor jy gou dik word.; 8. ETENSTYD: Die enigste tyd wanneer 'n kind nie wil eet nie; 9. GESINSVAKANSIE: Wanneer jy alles saamneem waarvan jy eintlik wil wegkom; 10. GEWETE: Iets wat pla as alles baie lekker gaan;
11. KORTPAD: 'n Pad waarop jy niemand kan kry om jou te se waar jy is nie; 12. UNIVERSITEITSGRAAD: Kwitansie wat 'n kind ontvang vir die rekening wat pa betaal het; 13 MIDDELJARE: Wanneer jy jou emosies vir simptome verruil;
"A big fat coon is dancing on a car roof."
"You can't say that over the radio" replies the operator, "You have to use the politically correct terminology"
"OK" he says "Zulu...Tango....Sierra"
Om deesdae toets rugby te kyk is dieselfde as om wildtuin toe te gaan: Jy eet lekker biltong, drink lekker bier en kyk hoe kak die bokke!
Ek dink iemand op CARFORUMS het die "link" gestuur. Ek kan ure na die outjie kyk. Wat 'n cool cat!
Gym ou op bal ----------------------------------------
A cowboy appeared before St. Peter at the Pearly Gates. 'Have you ever done anything of particular merit?' St. Peter asked 'Well, I can think of one thing,' the cowboy offered. 'On a trip to the Black Hills out in South Dakota , I came upon a gang of bikers who were threatening a young woman. I directed them to leave her alone, but they wouldn't listen. So, I approached the largest and most tattooed biker and smacked him in the face, kicked his bike over, ripped out his nose ring, and threw it on the ground. I yelled, 'Now, back off or I'll kick the SHIT out of all of you!' St. Peter was impressed, 'When did this happen?'
'Couple of minutes ago.' Een van my gunstelinge... outjies of meisies met dans roetine. Ek sal hulle absoluut opvreet. Kyk na na hul voete, ongelooflik
Stories for the New South Africa
Nor did she intend to denigrate the equal value of non traditional households, although she was sorry if this was the impression conveyed.
One day her mother asked her to walk through the forest and take a basket of organically grown fruit and mineral water to her grandmother's house.
"But mother, won't this be stealing work from the unionized taxi association who was previously disadvantaged and have struggled for years to earn the right to carry all people between different locations in the woods?"
Red Riding Hood's mother pointed out that it was impossible for women of the same race to oppress each other, since all women are equally oppressed until all women are free.
Other people avoided the woods for fear of thieves and deviants, but Red Riding Hood felt that in a truly classless society all marginalized peoples would be able to "come out" of the woods and be accepted as valid lifestyle role models. On her way to Grandma's house, Red Riding Hood passed a woodchopper, and wandered off the path, in order to examine some flowers.
"And what do you think you're doing?" cried Little Red Riding Hood. "If I let you help me now, I would be expressing a lack of confidence in my own abilities, which would lead to poor self esteem and subsequent lower achievement levels in later years.
"Last chance, sister! Get your hands off that endangered species! This is a Scorpion sting!" screamed the woodchopper, and when Little Red Riding Hood nonetheless made a sudden move, he sliced off her head.
Klik op foto net as jy ouer is as 18!!!
DAGSTUKKE UIT SENTRAAL AFRIKA
Ons het die engine, pomp en remote op die een klein vlotjie gelaai. Die gewigsverspreiding was nie ideaal met meer gewig op die neus. Met Dawie aan die stuur en vier mense aan boord kom Dawie agter dat die vlot begin water skep. Almal begin skreeu en Dawie vermeerder spoed ten einde die neus te probeer lig. Dit het die teenoorgestelde effek en die vlot ry homself met groot spoed onder die water in. Gelukkig hou Dawie kop en maak die outboard dood voordat hy sink, anders was daar onherstelbare skade aan die engine.
Jomo hou toe aan die pyp vas wat dryf, die tolk spoel met groot spoed die rivier af en Dawie hou Sam, wat nie kan swem, se kop bo die water. Elke keer as Sam asem skep skreeu hy en Dawie troos net en se dat alles reg is. Gelukkig was die ander redelik vinnig by om hulle op te laai. Die vlot is daarna met die CAT uitgesleep, (onder water) nadat die pype losgemaak is en die outboard opgebring is. Die duikers en Jomo was histeries van die lag, miskien bomskok. Sam het gladnie gedink dit is snaaks nie. Soos ‘n ware kaptein het Dawie saam met sy skip ondergegaan. Ons ry nou lifejackets saam as hy skipper.
Elke nag reen dit en elke oggend gaan ons rivier toe met ons hart in ons keel dat die vlot vol water geword het en gesink het. Elke poging tot dusver om ‘n seil oor te span om die reen uit te hou was om een of ander rede onsuksesvol. Definitief vandag.
Joss kry soms hoenders as betaling. Daar is toe ‘n haan met twee henne. Hulle slaap toe in die boom bo Sarel se tent, reg langs ons. Elke oggend om 1vm kraai die groot haan almal wakker. Ek en pa, Rudolf en Joss is aan die haan se kant, teen die res wat hom wil dood he. Dawie jaag hom toe al om die afdak. Dit was moeilik om te se wie die haan presies is. Dawie se lang rooi hare staan reguit terug in die wind soos hy hardloop, lyk kompleet soos ‘n haan. Almal le soos hulle lag.
Hy vang toe die haan en sit hom voor in die Bedford. Almal slaap toe een aand rustig.
Die volgende aand slaap die haan weer in die boom en die volgende oggend is die duikers se liefde vir diere tydelik vergete. Almal probeer hom vang en hy gaan skuil toe later in die bosse waar ons hom van tyd tot tyd hoor kraai. Die henne is troosteloos.
Philippe die drywer skiet die haan toe later die dag met ‘n kettie teen die kop en toe hy val word sy nek dadelik omgedraai. Sy vleis was blykbaar maar taai. Ek was nie lus om hom te eet. Te persoonlik. Die groot haan-vanger Dawie was snaaks genoeg die aand ook nie lus vir hoendervleis !
Twee dae later begin die twee henne kraai. Toe ons hulle mooi bekyk kon ons nie glo dat hulle eers na henne gelyk het nie. Hulle is vriendelik oorreed om in ‘n ander boom te slaap.
Ons het toe uitendelik ‘n hen persent gekry. Was nogal verbaas dat die hane nie belangstel. Raai wie het vanoggend rustig saam gekraai !
Ons ry met die boot op die rivier en Dawie sien toe ‘n soort likkewaan op ‘n boomstomp. Pragtige bont kleure. Ons draai toe om en almal kyk na hom. Eers toe ons weer ry sien die tolk hom uiteindelik. Hy spring op en skreeu: “Animal, animal very nice to eat”. Hy gryp ‘n roeispaan om hom mee te slaan, maar ons ry dadelik weg. Hy dog ons verstaan nie mooi en bly skreeu: “There is an animal, nice animal” terwyl hy slaanbewegings maak en beduie hoe mens hom afslag. Natuurlik bly ons ry, met ‘n tolk wat gladnie begryp wat ons makeer nie.
Nou is alle akkedisse en goed ‘animals’.
Daar ry so ‘n bont fiets verby die kamp en een van die duikers se dadelik: “ Kyk, die animal.”
Die SAMIL het ontwikkel tot die onderwerp van almal se liefde. Die pad het verskriklik sleg geword. Massiewe diep slote in klei met water gevul. Mens kan gladnie daar loop. Jy moet deur die bosse as jy wel moet loop. Die pad is net onmoontlik om te beskryf. Dit is nog meer ongelooflik dat daar ‘n voertuig is wat daar kan ry. Nie eers in my drome het ek gedink so iets is moontlik nie.
Ek het ‘n diamantkoper en sy gevolg afgevat rivier toe met die SAMIL, toe ons terugkom toe klim hulle af en loop al rondom hom en bekyk hom. Voor ons ry het hulle gladnie belang gestel!
Hy is net ongelooflik - of het ek dit al gese? Die mense
Die inwoners is geweldig vriendelik. Hulle deel graag wat hulle het. Ons ry in die rivier en stop by ‘n stat. Dadelik kry ons Naartjies terwyl dit duidelik was dat ons niks het om terug te gee.
Ek vermoed dat hulle nie kan verstaan hoekom ons nie ook deel met hulle!
Daar is geen werk-etiek en dit is baie moeilik om hulle aan die werk te hou. Hulle verpes dit as ons skreeu want hulle verstaan dit gladnie. Daar is geensins die aggressie wat plaasvind in SA. Hulle stres-vlakke moet absoluut zero wees.
Die natuur is regtig iets besonders. Mens kan enige plek in die rivier swem en dit lyk soos iets uit die Amasone as jy op die rivier ry met ‘n absolute soliede muur van plante tot teen die water. Dit is so dig jy kan nie eers ‘n klip daarin gegooi kry nie. Dit spring terug en mens kan jouself ernstig beseer.
Die hitte veral op die water is intens, die son brand jou uit jou geloof uit op die vlotte. Joss se myn
Joss het besluit dat hy gaan begin myn. Hy het vreeslik uitgevra oor die gruis, dikte daarvan, ligging, ens. Die middag sien ek toe hoe hy die duikers intens en met groot konsentrasie dophou terwyl hulle vir hom met die steekstok demonstreer hoe om gruis te vind. Hy onderhandel toe met die kombuishulp om hom te help myn. Die onderneem toe om Joss te help in sy poging. Die aand kan Joss nie wag om ons te vertel dat hy gruis gekry het nie. Ons het almal ‘n bier gegryp en gereed gemaak vir die lang stap na sy myn.
Net langs die kamp het ‘n bouer die gras afgesny om mee te dek. Raai waar is Joss se myn toe?
Binne hierdie opening het hy ‘n klip gekry en besluit dit is net die plek. Hy en sy hulp het toe ‘n plek oopgemaak so groot soos ‘n tafel en omtrent 2 duim diep. En daar is gruis.
Nou kan hy by die tafel onder die afdak sit en sy myn -empire dophou. Hy oorweeg reeds uitbreiding na ‘n tweede of selfs derde myngroef.
Hy het reeds vanmiddag gevra of enigeen weet hoeveel myne De Beers nou eintlik het. Sarel en die voortslepende sage van die hane Vanoggend weer (Sondag) het die hane ons vroeg wakker gekraai uit hulle nuwe boom. Op ‘n stadium het ‘n haan se kraai so in half-toon oorgegaan na ‘n snaakse ‘kwek’ geluid. Ek besluit toe dat dit net die tyd is om die blom voor my tent water te gee, en sien toe dat Sarel op die stoep se rand sit met ‘n stapel klippe langs hom. Hy hou die hane intens dop en dare hulle om te kraai. Die hane is tjoepstil en hou hom net so intens dop.
Hy gee eerste in en stap mompelend terug tent toe. Hy is nog nie eers binne toe antwoord die wit haan sy dare. Sarel storm na buite en die hane besluit hulle wil in elk geval nou opstaan en vlieg af en gaan wei teen groot spoed.
Daar is verskriklik baie bye op die vlot wat ons gedurig pla. Hulle is besonder lief vir my en sit aanhoudelik op my. Daar is feitlik altyd een of twee bye op my. Ek vermoed dat bye uitstekende goeie smaak het en gaan vir reinheid. My sweet is pure nektar. Ek het geleer om hulle te ignoreer en eers te kyk voordat ek ‘n gogga afklap.
Tot Saterdag. Die werkers kom toe agter dat die goed op my sit en vestig gedurig my aandag daarop. Beduie dat bye (wat ons opsigtelik gladnie in SA kry nie) kan steek. Dit het ‘n nasionale sport geword om my aandag daarop te vestig dat daar ‘n by op my is, wat ek baie duidelik nie kan voel rondkruip tussen my been- of armhare. Om die histerie te stop, begin ek die bye wegjaag en word natuurlik feitlik dadelik gesteek. Beterwetig praat hulle toe onder mekaar, hulle het my mos gewaarsku dat die goed kan steek en ek wil nie luister. Soos dit met bye gaan ruik hulle toe dat ek gesteek is en ‘n 2e een word toe deur my broek vasgedruk en steek my ook toe.
Ek is eintlik allergies, maar blykbaar kom mens net iets oor as hulle nektar het.
Ek is die enigste een wat met die groen seep, citronella, was. Miskien is dit die rede.
Wanneer ons diamante koop is dit ‘n hele proses. Gewoonlik wag die verkopers reeds ‘n geruime tyd vir ons wanneer ons by die kamp aankom. Hulle sit aan een kant van die eettafel en ons aan die ander kant.
Die diamant word gewys en geweeg. Daarna bepaal ek my prys en vra hulle wat hulle wil he. Hulle begin altyd met ‘n astronomiese bedrag, tot 6 keer hoer as die ware prys. Ek bied dan minder aan as wat ek gewillig is om te betaal en die gekibbel begin dan. Nadat ek my absolute, absolute maksimum bereik het wat totaal nie onderhandelbaar is, vra ek partykeer vir Dawie om openlik my arm te draai om nog ‘n paar rand by te voeg.
Die submarine slaan weer toe.
Die submarine is nou ons amptelike vervoer, maw die boot waarmee ons rondry. Die pomp is nou op die ander weermag-barge.
Die burgermeester van Carnot stuur vir ons toe ‘n vriendelike briefie saam met ‘n gesant wat daarop neerkom dat die gesant vir ons die burgermeester se gebied in die rivier sal wys en dat ons dit asb. vir hom moet werk. Uit hoflikheid en nuuskierigheid besluit ons om maar te gaan kyk. Die volgende dag laai ek, Johan en Sarel die gesant op en ry rivier-af met die submarine vir omtrent 8 km tot by ‘n stuk oninterresante rivier.
Net daar besluit die outboard om te vrek. Alle pogings om hom te start is onsuksesvol.
Ons dryf stroom-af en ek en praat-mannetjie (die tolk) gryp roeispane en roei kant toe waar ‘n strooihut staan. Na vele pogings en nadat ek seker 300 keer (nee regtig, ten minste 100 keer) die tou gepluk het, verklaar Sarel dat daar niks is wat hy verder kan doen sonder gereedskap.
Praat-mannetjie en die gesant loop toe om iewers gereedskap te gaan soek terwyl ons uitwerk dat niemand ons sal kom soek voor donker. Dit was toe ongeveer 2nm.
Na ‘n rukkie besluit ons om weer te probeer. Johan leen toe ‘n lepel by die vrou van die stat en met dit en ‘n reuse panga werk hy en Sarel toe aan die outboard. Start hom.
“Gooi los”, skreeu Sarel. “Merci, merci” skreeu ons vir die vrou en daar gaan ons. Vir 10 treë. Outboard vrek en ons roei verwoed. Gryp later aan takke so 50 meter stroomaf van die hut. So half verlig want dan hoef ons nie so vreeslik te konsentreer om die vrou se anatomie mis te kyk. Dit hang orals.
Johan en Sarel werk. Start. “Gooi los”, en daar gaan ons weer. Vir 4 treë. Gryp darem betyds weer die takke.
Daar sit ons toe maar en hang aan die tak. Elkeen probeer nou-en-dan ‘n grappie maak. Niemand lag. Johan vertel ons hoeveel erger dit kon wees. Ons gluur hom aan. Sarel sak in ‘n rokers-depressie weg want sy sigarette is klaar.
Na ‘n ruk kom daar ‘n boomstomp kano aan met die gesant in. Hy het gereedskap en hy rook!
Sarel ruk hom hardhandig uit die kano , maar voordat hy die sigaret uit sy mond pluk sien hy nog een in die gesant se sak. Voor die gesant nog herstel van sy skrik rook Sarel al. Weens die wereldwye gemeenskap van rokers, verstaan hy dadelik waaroor dit gaan en lag maar.
Die brandstofpomp word ontkoppel en daar gaan ons weer. Hierdie keer vir regtig.
Iemand moet heeltyd sit en pomp met die hand, so dit gaan maar sluk-sluk stroom-op.
Dit is nou al heeltemal donker en Johan staan met die sigaret-lighter in die submarine se neus, gereed om noodseine te stuur as ons die soekgeselskap gewaar. Ons soek-helde het darem ‘n groot fakkel aangesteek toe ons naby die afklimplek kom. Ek vermoed vir hul eie vermaak.
Die wilde diere van Mambere
Blykbaar moet mens hier vir twee dinge bang wees. Slange en luiperds. Wat die luiperds eet weet geen mens. Of is ‘mens’ hier die kernwoord?
Gideon het feitlik ‘n hele nag wakker gelê weens die gegrom van ‘n luiperd voor sy tent. Die honde in die omgewing klink ook heel anders as honde by ons!
Van honde gepraat, al die honde hier rond kom van dieselfde ras. Hulle het ‘n interresante manier om jou met sulke skrefies oë dop te hou wat so al agter jou aanbeweeg. Lyk heeltyd of hulle iets onaangenaams vir jou beplan. Ek het hulle nog nooit hoor grom nie, in elk geval nie in die dag nie!
Gisteraand seil daar toe so ‘n rooi slang in die stort in. Dun, maar seker 15 cm lank. Ek probeer hom met ‘n stok keer maar hy pik vies vir die stok en in by die stort. Slange hier rond handhaaf geweldige hoë higieniese standaarde! Lê toe onder die voetrooster en wag dat iemand vir hom die krane oopdraai en die seep aangee.
Ek gebruik toe die dop van ‘n plastiek-stoel om op te staan en gaan so die stort in. Net toe ek mooi diep in is, kom Dawie in met ‘n groot stomp om die slang mee te slaan. Ek skreeu want ek dink gladnie dit is snaaks dat Dawie tussen my en my ontsnaproete staan nie. Dawie slaan en die slang dog dat ek hom sal beskerm en kom na my toe vir ‘n vale. Met ‘n finale hou het Dawie hom dood omtrent 1 duim van my af. OK, 1 meter maar dit is my laaste aanbod. ---------
Almal maak altyd die opmerking dat hier verskriklik min voëls hier is. Mens hoor niks en sien niks. Ek wonder of hier nie ‘n slang of iets is wat hulle eiers opeet nie. Miskien die animal.
In elk geval, die vinke het kort nadat ons hier aangekom het, besluit dat ons bome geskik is. Die bome is in die middel van die kamp en die tente staan onder hulle. Die vinke moet vreeslik veilig hier voel. Daar is nou letterlik honderde. (Baie). Die mannetjies bou neste vir ‘n vale en sit voor hul huise en vlerke klap soos hulle die wyfies se aandag wil trek. Natuurlik mis hulle almal op die tente. In spitstyd klink dit soos ‘n haelstorm. Dit bly maar eienaardig dat die kamp die oorgrote meerderheid van voëls in die land huisves. Daar is regtig min tekens van wildlewe in hierdie land. Miskien moet ons die kamp tot natuurreservaat verklaar - met al die skrefies-oog honde, voëls, tiers en hoenders is dit seker nie so verregaande.
Van hoenders gepraat, Johan het vir ons drie henne (kom ons wees positief) gekoop in Carnot en hulle word tot die grond toe bederf. Pa gooi aanhoudend vir hulle broodkrummels en hulle word in die aand na hul eie stellasie onder die afdak gedra. Hulle verkies om op die eettafel te slaap en is redelik vies oor die ronddraery.
Ek hoop net nie een of meer begin kraai nie.