Bereiking van geluk en vreugde
Ons soek almal blywende geluk. Niemand het as sy langtermyndoelwit 'n geluk wat vervloek is nie. Permanente geluk kan slegs in absolute bewussyn bereik word. Hierdie toestand van perfekte saligheid lê buite die strewe. Soos St Augustine dit gesê het, "Here, U het ons vir Uself gemaak, en ons harte is onrustig totdat hulle rus vind in U." Rus, in geestelike sin, oorskry die tydelike rus wat deur onderbewussyn verleen word, heeltemal oor. Dit is vir een ding 'n oneindige toename, nie 'n vermindering van bewustheid nie. Vir die ander is dit kalm en vir ewig ongestoord deur drome van verdere vervulling. En vir 'n derde is dit bewusteloos: volmaak en salig op sigself.
Ego-gemotiveerde aksie soek rus van 'n ander soort, alhoewel dit ewe veel rus. Want dit hoop in vervulling om die einde van daardie bepaalde vorm van strewe te bereik. 'N Mens soek 'n begeerte met die doel om vrylating van daardie begeerte te vind. Aktiwiteit is 'n middel vir daardie rustige einde.
Die doel van Aktiwiteit: Geluk & Vreugde?
Aktiwiteit kan natuurlik ook 'n doel op sigself lyk. Ski is 'n goeie voorbeeld: 'n vorm van aktiwiteit is gesoek en geniet ter wille van jou. Tog, wat 'n mens onbewustelik wil, is iets meer as strawwe beweging: 'n soort gewiglose vryheid, miskien, en 'n transendensie van liggaamsbewussyn. Opgevolg verder, hierdie liggaamlikheid sal uiteindelik een tot alomteenwoordigheid en absolute rus ophef. In elk geval is die begeerte na rus implisiet in elke beweging, en kan dit nie deur verbygaande opwinding ontslaan word soos soveel mense probeer doen nie.
Beide soorte aksie, dus geestelik of begeerte-gemotiveerd, het wesenlik dieselfde doel: transendensie in 'n russtaat. Desire-gemotiveerde aktiwiteit bereik egter sy einde net vlugtelik, gou weer terug na rusteloosheid van hart en verstand. Daardie kushuisie waaraan jy gedroom het, met brieswaaiende rose en die vars seevlug, word vervelig na 'n tyd. Uitgaande vervulling, as dit oorskot word, verstop die ego en verstik sy dieper aspirasies.
Geestelik gemotiveerde aksie, aan die ander kant, is uitgestrekt van sy eie natuur. Dit bevry 'n persoon se bewussyn van sy slawerny tot ego, en bring toenemende innerlike vrede. In die mate dat hierdie geestelike optrede ook ego-motivering ontbreek, lei dit tot unie met oneindige bewussyn. Die Transcendenteg [Die uiteindelike doelwit van aksie is vryheid van die noodsaaklikheid om op te tree.] Dan is die sleutel tot vryheid: bewuste, salige vryheid tot 'n einde aan alle strewe.
Wens vir die uitbreiding van bewustheid
Vryheid styg tot die mate dat 'n mens gemotiveer word deur 'n begeerte om bewustheid uit te brei, wat die uitbreiding van simpatie insluit.
Dit is in kontak met die dieper Self, of siel, dat die natuurlike drang na selfuitbreiding in sy eie kom. Ego-bewussyn behoort in die koninkryk van relatiwiteit, maar ware transendensie word bereik in daardie diepe bewussynstoestand wat die hart van die bestaan ​​is, en is buite relativiteit.
Alles dui daarop dat die mens innig goddelik is. Sielkundiges beweer tereg dat volle selfintegrasie nie bereik kan word deur die ware aard daarvan te onderdruk nie. Die Bhagavad Gita maak ook hierdie stelling en verklaar: "Alle wesens, selfs die wyse, volg die maniere wat deur hul eie natuur bepaal word. Wat kan onderdrukking gebruik?" (III: 33). Die soort onderdrukking waarvan mense veral skuldig is, is egter nie dat wat Freud betref nie. Sigmund Freud het verklaar dat mense hul ware natuur onderdruk wanneer hulle voorgee dat hulle edele of verheffende eienskappe besit. Die mensdom, het hy beweer (na aanleiding van die ontdekkings van Charles Darwin), is die uitkoms van 'n opwaartse druk van onder, nie van 'n goddelike oproep van bo af nie. As ons 'eerlik' sou lewe, 'het Freud daarop aangedring, ons moet ons dier impulse nakom. Enigiets wat ons moet onderdruk, is ons hoër aspirasies, want enigiets wat verhewe is as ons huidige staat is net fantasievol, indien nie gevaarlik nie, vir die dwalinge wat dit aanmoedig om ons geestesgesondheid.
In hierdie gedagte het die sielkundiges wat sy invloed aanvaar, baie erger geraak. Hul onderrig moedig slawerny aan emosie en ego aan. Die weg van ontsnapping lê in elk geval nie in die herdefiniëring van jou persoonlikheid nie, maar om dit te oortref. Die blywende verligting sal nie gevind word deur van een ruimte van ego-bewussyn na 'n ander te dwaal nie, maar slegs deur terug te keer na die goddelike eenvoud wat almal se ware natuur is. Vir hierdie prestasie moet 'n mens daardie huis heeltemal verlaat.
Die heelal is vol betekenis
Die hele heelal is vol betekenis - 'n betekenis wat nooit gedefinieer kan word nie, want blote woorde is heeltemal ongelyk aan die taak. Dit is die hart wat betekenis herken. Die intellek, wanneer dit nie gebalanseer word deur gevoel, is nie in staat om sodanige insig te verkry nie. Betekenis kan ervaar word, maar dit kan nooit tot 'n formule verminder word nie. Dit is relatief, ja, maar dit is glad nie chaoties nie. Daarom is die waarheid nie net 'n saak van blote opinie nie. Inderdaad, die baie relatiwiteit van betekenis is rigtend. Ons begrip van dit ontwikkel ervarend, soos 'n bergbok wat opwaarts spring van kruip tot krag. Hierdie rigtinglikheid, hoewel nie absoluut nie, is universeel. Dit word absoluut wanneer individuele bewussyn saamsmelt in absolute bewussyn.
Betekenisloosheid, dus, watter moderne intellektuele het as 'n nuwe "waarheid" geparadreer, word gesien as geen uitdaging vir ware waardes nie, maar die grootste van waagmoedige bygelowe.
Vir iemand dan, wie is opreg om die waarheid te soek, kom die vraag uiteindelik: Hoe kan sake moontlik anders wees? Die baie analise waarvan die intellektuele so trots is, het nie noodsaaklike betekenis nie. Aangesien dit suiwer intellektueel is, is dit geheel en al sonder liefde of vreugde. Om dit te ontbreek, kan hulle regtig verwag om betekenis in enigiets te kry?
Begeerte vir Betekenis: Groter Liefde en Vreugde
Ons bespreking van betekenis moet dan nie beperk word tot daardie onbepaalde abstraksie, bewussyn nie. Daar bestaan ​​'n ander, onherroeplike vraag wat van nature self aan ons gestel word. Ons het dit reeds genoem. Dit is die feit dat ons impuls tot uitgebreide bewustheid altyd deur 'n ander vergesel word: 'n begeerte na groter vervulling en dus vir ewig groter liefde en vreugde.
Vir vervulling moet uiteindelik erken word in terme van genot. As dit slegs as wesenlike sukses gedefinieer word, word dit gou vir ons niks waardeloos nie. Meer as enigiets anders, wat ons van die lewe wil hê, is ontsnap van pyn en die bereiking van vreugde. Hoe dieper ons vreugde, hoe diepder betekenisvol word ons lewens ook. Die plig waarmee ons deur die lewe self aangekla word, is om daardie "verborge skat" te vind: oneindige vreugde en geluk.
Die verborge skat: oneindige vreugde en geluk
Joy boundless! Salig wees vir ewig! As ons in hierdie terme praat aan die gemiddelde "man in die straat," sou hy ons as absurd "visioenêr" verwerp. (Wat probeer jy verkoop?) Tog het ons gesien dat ware realisme 'n lewensbeskouing vereis van die hoogtes van uitgebreide simpatie, nie van die diepte van sinisme en selfbetrokkenheid nie. Duidelikheid en perspektief kom baie duideliker met die breedte van die visie as met ego-kontraktiwiteit. Bitterheid en sinisme is nie, soos baie glo nie, die kenmerke van realisme. Hulle openbaar slegs 'n onwilligheid om die werklikheid te konfronteer. Hulle is aanduidings van 'n selfsugtige hart, en van 'n verstand geabsorbeer in klein selfbewussyn. Realisme vereis openheid vir die heelal - dit wil sê, wat is - in die vergeetlikheid van die klein self en sy klein eise.
Die ware tekens van realisme is nie minagting nie, maar respek; nie bitterheid nie, maar waardering; nie meedoënlose ambisie nie, maar vriendelikheid en deernis.
Dit is dan die betekenis van die lewe: nie 'n steriele nuwe leerstelling nie, maar deurlopende ontwikkeling van die hart se gevoelens teenoor vreugdevolle, ewolde bewuste ervaring: voortdurende self-transcendensie, ewige selfuitbreiding - tot in die woorde van Paramhansa Yogananda, "jy bereik eindeloosheid."
Uit die labirint
deur J. Donald Walters.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Crystal Clarity Publishers. © 2001. www.crystalclarity.com
J. Donald Walters word algemeen beskou as een van die voorste lewende kundiges op die Oosterse filosofie en geestelike praktyk. 'N Amerikaner wat in Roemenië gebore is en in Engeland, Switserland en Amerika opgevoed is, het Walters aan die Haverford College en Brown University gestudeer. Hy praat nege tale en het in vyf daarvan lesings gelewer. Sy boeke en musiek het wêreldwyd oor 2.5 miljoen eksemplare verkoop en word in 24-tale vertaal. Hy het meer as 70-boeke geskryf en oor 400-stukke musiek saamgestel.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Bereiking van geluk en vreugde