Die Wagtoring – Studie-uitgawe | Maart 2019
LEES IN Acholi Afrikaans Aja Akha Albanees Altaïes Alur Amerikaanse Gebaretaal Amharies Amis Angolese Gebaretaal Arabies Armeens Aukaans Aymara Azerbeidjans Azerbeidjans (Cyrillies) Baoulé Basjkiers Bassa (Kameroen) Batak (Karo) Batak (Simalungun) Batak (Toba) Beliziese Kriol Bengali Biak Bicol Bislama Boulou Britse Gebaretaal Bulgaars Cebuano Changana (Mosambiek) Chavacano Chichewa Chin (Hakha) Chitonga Chitonga (Malawi) Chitonga (Zimbabwe) Chitumbuka Chiyao Chokwe Chol Chopi Chuabo Chuukees Cibemba Cinyanja Colombiaanse Gebaretaal Costa Ricaanse Gebaretaal Dajaks-Ngaju Damara Dangme Deens Digor Douala Drehu Duits Duitse Gebaretaal Ecuadoriaanse Gebaretaal Edo Efik Engels Esan Esties Ewe Fidjiaans Fins Fon Frans Ga Garifuna Georgies Gitonga Goedjarati Grieks Groenlands Guadeloupse Kreools Guarani Guatemalaanse Gebaretaal Gun Hausa Haïtiaanse Kreools Hebreeus Herero Hiligaynon Hindi Hiri Motu Hmong (Wit) Hongaars Iban Ibanag Ibinda Ibo Iloko Indonesies Isoko Italiaans Japannees Japees Javaans Joroeba Jula Kabiye Kabuverdianu Kachin Kambodjaans Kanarees Kantonnese Chinees (Tradisioneel) Kantonnese Chinees (Vereenvoudig) Kaqchikel (Westelik) Karen (S'gaw) Katalaans Kazaks Kazaks (Arabies) Kekchi Kikamba Kikaonde Kikongo Kikuyu Kiluba Kimbundu Kinyarwanda Kipende Kirgisies Kiribati Kirundi Kisi Kisonge Koerdies (Koermandji) Koerdies (Koermandji, Kaukasus) Koerdiese Koermandji (Cyrillies) Kongo Koreaans Koreaanse Gebaretaal Krio Kroaties Kwangali Kwanyama Lahu Lao Letties Lhukonzo Lingala Litaus Lomwe Luganda Lunda Luo Luvale Mahratti Maja Makhuwa-Meetto Makua Malabaars Maleis Malgassies Maltees Mam Mambwe-Lungu Mandarynse Chinees (Tradisioneel) Mandarynse Chinees (Vereenvoudig) Mapudungun Marshallees Masedonies Mauritiaanse Kreools Mazateeks (Huautla) Mbunda Mexikaanse Gebaretaal Mianmees Mingrelian Mixe (Noord-Sentraal) Mixteeks (Guerrero) Mizo Mongools Moré Motu Nahuatl (Guerrero) Nahuatl (Huasteeks) Nahuatl (Noord-Puebla) Nahuatl (Sentraal) Navajo Ndau Ndebele Ndebele (Zimbabwe) Ndonga Nederduits Nederlands Nepalees Ngabere Ngangela Nias Nicaraguaanse Gebaretaal Niueaans Noors Nyakyusa-Ngonde Nyaneka Nyungwe Nzema Oeigoers (Arabies) Oeigoers (Cyrillies) Oekraïens Oerdoe Oesbekies Oesbekies (Romeins) Okpe Oromo Osseties Otetela Palauaans Panamese Gebaretaal Pandjabi Pangasinaans Papiamentoe (Curaçao) Persies Pidgin (Wes-Afrika) Ponapeaans Pools Poolse Gebaretaal Portugees Portugees (Portugal) Quebecse Gebaretaal Quechua (Ancash) Quechua (Ayacucho) Quechua (Bolivia) Quechua (Chimborazo) Quechua (Cuzco) Quechua (Imbabura) Rarotongaans Roemeens Romani (Masedonië) Romani (Masedonië) Cyrillies Romani (Serwië) Romani (Suid-Griekeland) Ronga Runyankore Russies Russiese Gebaretaal Rutoro Salomonseilandse Pidgin Samoaans Sangir Sango Saramaccaans Sena Sepedi Sepulana Serwies Serwies (Romeins) Seychellese Kreools Shona Sidama Silozi Singalees Slowaaks Sloweens Spaans Spaanse Gebaretaal Sranantongo Suid-Afrikaanse Gebaretaal Suid-Sotho (Lesotho) Suid-Sotho (Suid-Afrika) Sunda Swahili Swahili (Kongo) Swati Sweeds Tadjikistans Tagalog Tahitiaans Tamil Taraskies Tataars Teloegoe Tetun Dili Thai Tigrinya Tiv Tlapaneeks Tojolabal Tok Pisin Tongaans Totonaken Tshiluba Tshwa Tsjeggies Tsjoewasjies Tsonga Tswana Turkmeens Turks Tuvaluaans Twi Tzeltal Tzotzil Umbundu Urhobo Uruund Venda Venezolaanse Gebaretaal Viëtnamees Wallies Wallisiaans Waray-Waray Wayuunaiki Wolaita Xhosa Yslands Zande Zapoteeks (Landengte) Zulu
JEHOVAH waardeer ons aanbidding. Hy ‘skenk aandag en luister’ na sy knegte, en hy waardeer alles wat ons doen om hom te loof, maak nie saak hoe klein dit is nie (Mal. 3:16). Dink byvoorbeeld aan ’n woord wat ons seker al baie keer gesê het. Hierdie woord is “amen”. Waardeer Jehovah selfs hierdie eenvoudige woord? Ja, beslis! Om uit te vind hoekom, kom ons kyk wat hierdie woord beteken en hoe dit in die Bybel gebruik word.
“DIE HELE VOLK MOET SÊ: ‘AMEN!’”
Die woord “amen” beteken “laat dit so wees” of “beslis”. Dit kom van ’n Hebreeuse grondwoord wat “wees getrou” of “wees betroubaar” beteken. Die woord “amen” is soms in regsake gebruik. Nadat ’n persoon ’n eed afgelê het, sou hy “amen” sê om te bevestig dat wat hy gesê het akkuraat is en dat hy die gevolge van wat hy gesê het, sou aanvaar (Num. 5:22). Wanneer hy in die openbaar “amen” gesê het, sou dit hom meer rede gee om by sy woord te bly. – Neh. 5:13.
’n Uitstekende voorbeeld van hoe die woord “amen” gebruik is, is opgeteken in Deuteronomium hoofstuk 27. Nadat die Israeliete die Beloofde Land binnegegaan het, het hulle tussen die berg Ebal en die berg Gerisim bymekaargekom om te hoor hoe die Wet hardop gelees word. Hulle moes nie net daarna luister nie, hulle moes ook sê dat hulle die Wet aanvaar. Hulle het dit gedoen deur elke keer “Amen!” te sê wanneer die gevolge van ongehoorsaamheid gelees is (Deut. 27:15-26). Stel jou voor hoe dit moes geklink het toe duisende manne, vroue en kinders hardop “amen” sê! (Jos. 8:30-35). Hulle het sekerlik nooit die woorde vergeet wat hulle daardie dag gesê het nie. En daardie Israeliete het hulle belofte gehou, want die verslag sê: “Israel het Jehovah gedien al die dae van Josua en al die dae van die ouer manne wie se dae tot ná dié van Josua voortgeduur het en wat al die werk van Jehovah geken het wat hy vir Israel gedoen het.” – Jos. 24:31.
Jesus het ook die woord “amen” gebruik om die betroubaarheid van wat gesê is te bevestig, maar hy het dit op ’n unieke manier gedoen. In plaas daarvan om “amen” te sê nadat iemand ’n stelling gemaak het, het Jesus “amen” gesê (wat in Afrikaans as “voorwaar” vertaal word) voordat hy ’n stelling gemaak het om te beklemtoon dat dit waar is. Soms het hy die woord herhaal deur “amen amen” te sê (Matt. 5:18; Joh. 1:51). Op hierdie manier het hy die mense wat na hom geluister het, verseker dat sy woorde die absolute waarheid is. Jesus kon met sulke oortuiging praat omdat hy die een was wat deur God goedgekeur is om al God se beloftes te vervul. – 2 Kor. 1:20; Op. 3:14.
“DIE HELE VOLK HET GESÊ: ‘AMEN!’ EN HET JEHOVAH GELOOF”
Die Israeliete het ook die woord “amen” gebruik wanneer hulle Jehovah geloof het en tot hom gebid het (Neh. 8:6; Ps. 41:13). Deur aan die einde van ’n gebed “amen” te sê, het dié wat geluister het, gewys dat hulle saamstem met dit wat gesê was. Op hierdie manier kon almal ’n deelname hê en die geestelike geleentheid meer geniet. Dit is wat gebeur het toe koning Dawid die Ark van Jehovah na Jerusalem geneem het. Gedurende die feesvieringe wat daarop gevolg het, het hy ’n hartroerende gebed gedoen in die vorm van ’n lied, wat in 1 Kronieke 16:8-36 opgeteken is. Dié wat daar was, was diep geraak deur sy woorde. “Die hele volk het gesê: ‘Amen!’ en het Jehovah geloof.” Ja, hulle was bly om Jehovah saam te dien.
Eerste-eeuse Christene het ook “amen” gesê wanneer hulle Jehovah geloof het. Bybelskrywers het dit dikwels in hulle briewe ingesluit (Rom. 1:25; 16:27; 1 Pet. 4:11). Die boek Openbaring beskryf selfs hoe geesskepsele in die hemel Jehovah verheerlik deur te sê: “Amen! Loof Jah!” (Op. 19:1, 4). Vroeë Christene het gewoonlik by hulle vergaderinge “amen” gesê nadat ’n gebed gedoen is (1 Kor. 14:16). Maar dit was nie ’n woord wat hulle net uit gewoonte moes herhaal nie.
HOEKOM JOU “AMEN” SAAK MAAK
Nadat ons gekyk het na die agtergrond en geskiedenis van die woord “amen”, kan ons sien hoekom dit so ’n betekenisvolle manier is om ’n gebed af te sluit. Wanneer ons dit aan die einde van ons eie gebed sê, wys ons dat ons regtig bedoel wat ons gesê het. En wanneer iemand in die openbaar bid en ons beweeg word om “amen” te sê, selfs in ons hart, wys ons dat ons saamstem met wat gesê is. Kom ons kyk na nog redes hoekom ons “amen” saak maak.
Dit is deel van ons aanbidding en wys dat ons aandag skenk. Ons aanbid Jehovah nie net deur saam te stem met wat in die gebed gesê is nie, maar ook deur ons gedrag gedurende die gebed. Ons begeerte om opreg “amen” te sê, kan ons help om die regte gesindheid te behou en om aandag te skenk aan die gebed.
Dit verenig ons as aanbidders. Gedurende openbare gebede is almal in die gemeente verenig omdat hulle na dieselfde boodskap luister (Hand. 1:14; 12:5). Wanneer ons beweeg word om saam met ons broers en susters “amen” te sê, word ons selfs meer verenig. Deur saam “amen” te sê, of dit nou hardop is of in ons hart, kan dit Jehovah selfs meer motiveer om ons gebed te beantwoord.
Wanneer ons “amen” sê, loof ons Jehovah saam met ons broers en susters
Ons loof Jehovah. Jehovah sien die klein dingetjies raak wat ons doen om hom te aanbid (Luk. 21:2, 3). Hy sien wat ons beweegrede is en wat in ons hart is. Selfs al moet ons oor die telefoon na die vergadering luister, kan ons daarvan seker wees dat Jehovah ons nederige “amen” waardeer. Wanneer ons “amen” sê, loof ons Jehovah saam met die broers en susters by die vergadering.
Ons dink miskien dat ons “amen” nie veel beteken nie, maar dit is eintlik baie belangrik. “Met die gebruik van hierdie een woord”, sê een Bybelensiklopedie, kan God se knegte hulle “vertroue, sterk goedkeuring en opregte hoop wat in hulle hart is”, uitspreek. Mag elke “amen” wat ons sê Jehovah se hart bly maak. – Ps. 19:14.
MOET JY ALTYD “AMEN” SÊ?
“Amen” is ’n woord wat ons nie ligtelik opneem nie. Maar wat as die persoon wat bid iets verkeerds sê? Moet ons dan weier om “amen” te sê? Nie noodwendig nie. Jehovah weet dat ons soms die verkeerde ding sê, en hy vergewe ons daarvoor. Daarom wil ons nie te krities wees nie. Ons wil nie op die woorde fokus nie, maar eerder op die gedagtes wat oorgedra word. As ons dit doen, sal ons dalk voel dat ons nog steeds “amen” ná die gebed kan sê.
Maar ons sal nie hardop of in ons hart “amen” sê wanneer ’n gebed deur ’n ongelowige gedoen word nie. Wat as ons teenwoordig is wanneer so ’n gebed gedoen word? Byvoorbeeld, ons is dalk by die een of ander funksie en iemand word gevra om te bid. Of miskien is nie almal in ons gesin Getuies nie en die hoof van die huis, wat nie ’n Getuie is nie, besluit om ’n gebed namens die gesin te doen. Wat moet ons doen?
As ons onsself in so ’n situasie bevind, kan ons stilbly en nog steeds respekvol wees. Ons sal nie deelneem deur “amen” te sê nie, en ons sal nie ander se hande vashou gedurende die gebed nie, want dit kan die indruk gee dat ons saamstem met wat gesê word. Ons besluit dalk om ’n stille gebed te doen, maar ons sal nie hardop “amen” sê nie omdat ons nie ander wil laat dink dat ons saamstem met wat hulle in hulle gebed gesê het nie. As die groep opstaan, moet ons besluit of ons ook sal opstaan. Deur te staan of ons kop te buig, beteken nie dat ons ’n daad van aanbidding doen nie. Elke Christen moet self besluit wat hy in so ’n situasie sal doen, en niemand moet hom kritiseer vir sy besluit nie.
Die situasies wat ons nou net genoem het, gee verdere bewyse hoekom ons “amen” vir Jehovah saak maak.
Wat keer my om gedoop te word?
Wys dat jy besorg is oor ander se gevoelens
Betoon meegevoel in jou bediening
Teks Aflaai-opsies vir publikasies DIE WAGTORING – STUDIE-UITGAWE Maart 2019
Audio Aflaai-opsies vir oudio-opnames DIE WAGTORING – STUDIE-UITGAWE Maart 2019
DIE WAGTORING – STUDIE-UITGAWE Maart 2019