Soos gewoonlik kan jy in Familietyd ‘n eenvoudiger teks gebruik, bv. uit Die Nuwe Testament vir Kinders, om oor die tema van die liefde wat die heel belangrikste is met die kinders te kan gesels. Daar is ook die oulike idee van Carolyn Brown om met karton te werk waarop aan elke kant die 2 kante van die wet neergeskryf word. Dit kan dan met tou aan ‘n prominente deurknop in die huis gehang word. Die preekriglyn werk met die verhaal van die Joodse psigiater Viktor Frankl wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in Auschwitz geplaas is. Hy is van alles gestroop, ook die manuskrip van 'n boek wat sy jarelange navorsing bevat het oor hoe om sin en betekenis in die lewe te vind. In ruil daarvoor het hy die vodde gekry van 'n prisonier wat na die gaskamer gestuur is. In die sak van hierdie “nuwe” jas het hy 'n enkele bladsy gevind wat die Joodse gebed "Shema Jisrael" (Luister, Israel) bevat. Dit het Frankl diep geraak. Die verslete bladsy het hom uitgedaag om sy navorsing oor die sin van die lewe prakties uit te leef. Frankl het die strafkamp oorleef en later 'n baie invloedryke boek geskryf, Man's Search for Meaning. Hy sê: "Hy wat 'n doel het om voor te lewe, 'n 'waarom', kan omtrent enige omstandighede oorkom." Die antwoord van Jesus oor die heel grootste gebod vervul dieselfde funksie in ons lewe, veral omdat dit aansluit by die Shema, maar dit dan ook op ‘n betekenisvolle wyse uitbrei deur Levitikus 19:18 by die eerste gebod om God lief te hê, te voeg: “'Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.” Geen ander gebod is groter as dié twee nie.
Om aan te sluit by die Hervorming is daar ‘n kort “toneelstuk” wat jy kan gebruik met Maartin Luther, die keiser en twee ontvoerders as akteurs. Die uitkoms van dié toneelstuk is Maartin se vertaling van die NT in Duits en die begin van die Hervorming. Die preekriglyn val weg met die intense worsteling van Job, en sy pogings om sin van sy lyding te maak wat in Job 42 tot 'n einde kom. Job se woorde is min wanneer hy die Here in hfs. 42 antwoord. Dis vreemd vir iemand wat vroeër so baie gepraat het. Dit bewys egter alreeds dat die Here Job tot nuwe insig gebring het. Die Here het Job se regsaak gewen. Daar kom egter 'n nuwe, persoonlike band tussen Job en God tot stand. In hierdie persoonlike verhouding vind Job vrede, selfs al sit hy steeds op die ashoop van sy lyding. God is genoeg, selfs voor sy lot aan die einde van die verhaal verander.
Sluit met Familietyd aan by die tema in die Verootmoediging deel van die liturgie om by Job se worsteling aan te sluit. Deel Job se antwoord met die kinders aan die hand van Job 42 en eindig met sy besluit om sy lewe in God se hande te laat. Die preekriglyn begin met ‘n bespreking van die sterkte van die vier basiese natuurkragte wat die fyn balanse in die skepping illustreer: swaartekrag, “swak” en “sterk” kernkragte en elektromagnetiese kragte. Indien slegs een van hierdie kragte 'n klein bietjie swakker of sterker was, sou die lewegewende wêreld, soos ons dit ken, onmoontlik wees. In ons teks gaan God juis met Job in gesprek oor die wonder van die werklikheid. Op 'n vreemde manier help dit Job om vrede te vind.
Vir Familietyd kan jy fokus op die eerste Sondag op die doodgewone vertel van die verhaal van Job. Daar is ’n voorbeeld van só ’n vertelling ingesluit plus ’n inkleurprent. Dit preekriglyn sluit aan by twee verhale van verlies, dié van ’n regter, Joan Lefkow, wie se moeder en eggenoot in ‘n wraakaanval in Chicago doodgeskiet is, en dié van Chris Gouws, voormalige skoolhoof op Ugie wie se vrou, Helena, in 2012 in 'n rooftog gedood is. 'n Paar weke gelede is ook sy broer en moeder, Ruben en Hermien, in 'n rooftog vermoor. Hoewel baie verliese nie so dramaties is nie, is alle verliese so werklik en ingrypend. Wat maak ons as Christene met hierdie soort situasies? Hoe bring ons ons geloof in God en intense lyding bymekaar uit? Ligte, maklike antwoorde werk nie. Die boek Job is 'n uitnodiging – soos sal blyk ons die boek oor die volgende weke voor ons ontvou – om die diepte, misterie en lewende teenwoordigheid van God te ontdek. Juis deur sy verliese en pyn leer Job God op 'n veel dieper manier ken. Wat hom dra, is die lewende verhouding met God waarop hy nie kan teruggaan, en dit verwerp nie. Mag die Here ons genade gee om regtig soos regter Joan Lefkow te bly sê: "As 'n reisiger hier op aarde, voel ek nie ek kan aanspraak maak op baie nie. Ek glo regtig die Here gee en die Here neem. Dit is jou verantwoordelikheid om die teenspoed te aanvaar, net soveel soos jy graag die voorspoed aanvaar." Agter hierdie berusting sit 'n die geloof en innige blik op wie God is.
Jakobus praat oor klein goed wat ‘n groot impak kan hê (stang, roer, tong) – ‘n boodskap wat natuurlik vir kinders heerlik is om te hoor! Julle kan lekker saam gesels oor hoe die kinders ‘n positiewe impak kan maak, veral deur hul woorde. Jy kan ook die pragtige storie van “Willow” lees waarvan ons ‘n kort opsomming plaas. Die preekriglyn begin met die verhaal van ie verwoestende veldbrande in die Kaapse Skiereiland gedurende die eerste week van Maart 2015. Dit het Jakobus se beeld van 'n klein vuurtjie wat 'n groot bos aan die brand kan steek geïllustreer. Woorde het ‘n soortgelyke krag. Omdat dit so 'n algemeen menslike verskynsel is, kan ons maklik nou maar dink "so what", almal maak foute, dit is nie so belangrik nie, dit is iets kleins en onbeduidends, almal struikel hieroor, dit is nie so erg nie. Hier kom Jakobus se wekroep: Dit is nie so onbelangrik soos wat jy dink nie! Dit wat jy sê het 'n magtige uitwerking! Dit het 'n groot effek, 'n groot invloed, groot gevolge. Die preekriglyn sluit af met die verhaal van die dogtertjie wat alleen in haar kamer in die donker lê, en vra dat haar oppasser met haar gesels. Sê die kind, “As jy met my praat, word dit lig.” Jakobus sê ons moet kies. Ons kan nie albei doen en lig en donker bring nie. So, maak jou keuse vandag en hou daarby. En onthou, Iemand sal jou help.
Die groot uitdaging gaan hierdie week wees om nie moraliserend met die kinders te praat nie. Jy kan (versigtig) aansluit by die idee van hoor én doen. Voorbeelde soos: jy weet jy mag nie oor die straat hardloop nie – en dan gaan speel jy bal in die straat. Wanneer ons Jesus se kinders is, hoor ons na wat God sê – én ons doen wat hy sê. Daar is ook ‘n voorstel rondom die gebruik van ‘n resepteboek. As julle aktiwiteite doen, kan julle “oor-alicebands” maak van papierbord. Die preekriglyn begin met die verhaal van Tony Campolo, bekende Amerikaanse spreker, wat op 'n dag tydens 'n erediens vir 'n man met ernstige kanker gebid. 'n Paar dae later kry hy 'n oproep van die man se vrou. Sy sê: "Jy het vir my man gebid. Hy het kanker gehad." Waarop Tony sê: "Hét gehad?" By homself het hy gedink: "Sjoe, dit het gebeur! Die man is genees!" Die vrou sê: "Ja, hy het kanker gehad. Hy is oorlede." Campolo het verskriklik sleg gevoel. "Moenie sleg voel nie," het die vrou gesê. "Toe my man verlede Sondag kerk toe is, was hy vol woede. Hy het besef hy gaan oor 'n kort rukkie sterf, en hy het God daarvoor gehaat. Nadat jy vir hom gebid het, het daar vrede oor hom gekom en hy is met diepe vreugde vervul. Die laaste drie dae was die beste dae van ons lewe. Ons het gesing. Ons het gelag. Ons het saam Bybel gelees. Ons het gebid. Dit was regtig wonderlike dae. Daarom bel ek nou, om dankie te sê dat jy jou hande op my man gelê en vir hom gebid het. Sy siekte is nie weggeneem nie, maar hy is innerlik genees." Ons teks is ook vol van die krag van God. Jakobus praat oor die woord van God en die woorde van mense as instrumente van lewe. God gee sy woord van waarheid wat lewe skep, mense red, mense laat groei, mense op die regte pad lei. Jakobus daag ons uit om God se woord in ons te laat groei, sodat ons eie woorde ook lewe kan bring en ons op die regte lewenspad plaas.
As jy dit nog nie gedoen het nie, kan jy die “brood van die lewe” beeld uitpak. Johannes sê om Jesus se ken is die brood wat die lewe die moeite werd maak. Jy kan ook “flashcards” gebruik om te illustreer hoe ‘n mens leer lees. Gesels oor hoe ons soms sukkel om aan te hou om Jesus te volg, maar dan raak dit moeilik. Verwys dan na die dissipels wat gesê het Jesus se woorde is vir hulle lewe. Sluit weer aan by die “flashcards” en moedig almal aan om te volhard. Die preekriglyn begin by die redes waarom baie mense Jesus verlaat het en selfs teen Hom gedraai het. Die keerpunt was die aansprake wat Jesus oor Homself gemaak het. Hy is die Seun van God wie se vlees geëet en bloed gedrink moes word om die ewige lewe te verkry. Dit was te erg vir die meeste van die volgelinge. Dit was "harde woorde" wat onaanvaarbaar en onuitvoerbaar was. Die eintlike grond vir hulle weggaan, was nie Jesus se eise nie, maar die ongeloof in hulle harte dat Jesus werklik die Here is. Jesus se woorde kom van die Gees en gee lewe. Tog het dit nie dieselfde uitwerking op alle mense nie. Die mens kan niks bydra tot die ewige lewe nie. Tog moet ons na Jesus "kom"; Jesus in geloof aanneem. Ons word genooi om te kies vir die "eet" en die "drink" van Jesus se gawe aan ons. Petrus se antwoord kan ons ook toeëien: Ons het niemand anders om heen te gaan nie. As soekers na lewe, weet ons daar is net Jesus, die Heilige wat van die Vader kom en deur sy Woord en Gees die hoop is op wie ons kan bou. Jesus het die woorde wat die ewige lewe gee. Die volheid en oorvloed van lewe is alleen by Hom te vind. Ons antwoord op Jesus se woord bepaal die sin van ons lewe: nou en ook na die dood. Jesus het immers die woorde wat lewe gee. Jesus is die Brood van die lewe.