Tandheelkundige probleem - Encyclopedia Antwoorde - Wêreld ensiklopediese kennis
vrae :Tandheelkundige probleem
vrae Beskrywing :
Tandarts het wortel kanaal gedoen wat 'n abses gemaak wat gebars is, Nadat dr dit gedrein het en 2 x reeks antibiotika later en lang gewag is die tand uitgetrek. dr 3 x tande afbebreek het die bo kaak gesplinter met die uittrek vd die afgebreekte tande, moes 3 x keer terug gaan om splinters af te saag te file. Dit is nou 6 maande later, gate nogsteeds nie toegegroei nie, met nog 2 x stukke kakebeen wat weer deur druk.
Alle antwoorde [ 0 ] St. Lawrence Island - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
St. Lawrence Island is 'n eiland in die Beringsee net suid van die Beringstraat, wat administratief tot die staat Alaska behoort. Die Deense en Russiese ontdekkingsreisiger Vitus Bering het die eiland ontdek op die feesdag van St. Lawrence, 10 Augustus 1728. Dit is die grootste eiland in die Beringsee, die sesde grootste in die Verenigde State, en die 113de grootste eiland ter wêreld. Dit is ongeveer 125 myl wes-suidwes van Nome, Alaska. Die noordwestelike oewer lê minder as 40 myl van Siberië se Chukchi-skiereiland.
Baie mense glo dat St. Lawrence-eiland een van die laaste oorblywende gedeeltes van die Bering-landbrug is wat in die Pleistoseen-periode as Asië met Noord-Amerika aangesluit het. Dit word die afgelope 2000 jaar deur Yupik Eskimo's met tussenposes bewoon. Die kulture van die bevolking van die eiland toon bande met groepe aan beide kante van die Beringstraat. Uitgebreide argeologiese studies is op die eiland gedoen. Hierdie studies let op sowel die argeologiese as die historiese rolle in die ontwikkeling van Arktiese kulture.
Tydens die Koue Oorlog is die inwoners van die eiland blootgestel aan besoedeling van die militêre terreine van die Verenigde State op die eiland wat van die 1950's tot die vroeë 1970's in gebruik was. Na die sluiting van die basis het baie mense wat daar woon, gesondheidsprobleme begin ondervind, waaronder 'n hoë hoeveelheid kanker en ander siektes wat verband hou met polichloor-bifeniel. Die deelstaat Alaska se departement van omgewingsbewaring, in samewerking met die Amerikaanse weermagkorps vir ingenieurs, het 'n ontsmettingsprogram opgestel en die terrein bly monitor.
Murre met dik snawels op St. Lawrence Island
St. Lawrence Island lê in die noordelike rande van die Beringsee, naby die Beringstraat, waar Noord-Amerika en Asië hul naaste benadering maak. Dit word deur die staat Alaska geadministreer. Die eiland is ongeveer 145 km lank en 13-36 km (8-22 myl) breed. Daar is geen bome nie, en die enigste houtagtige plante is Arctic Willow, wat nie meer as 'n voet (30 cm) hoog is nie.
Die eiland het 'n oorvloed seevoëls en mariene soogdiere, hoofsaaklik as gevolg van die invloed van die Anadyrstroom, 'n seestroom wat koue, voedingsryke water uit die diep waters van die Beringse se rakrand bring. Gedurende die neseisoen word na raming 2,7 miljoen seevoëls op die eiland gevind. In die begin van Junie broei of beweeg duisende akkerbokke, eiers, ketties, lendene, murwe, puffins en baie ander seevoëls deur die eiland, of hulle trek na hul arktiese broeiplekke.1
Suid van die eiland is 'n aanhoudende polynya, 'n gebied met oop water omring deur see. Die St. Lawrence Polynya is 'n aanhoudende windaangedrewe polynya wat langs die suidkus van die eiland vorm. Die heersende wind uit die noorde en ooste stoot ys weg van die kus af, waardeur die relatief warm (-1,8 ° C) water oopgemaak word vir die kouer (-14 ° C) lug, waar dit vinnig weer in 'n mis van klein yskristalle weer uitvloei. bekend as frazil-ys.2
Vanaf die 2000-sensus het St. Lawrence Island die tuiste van 1 292 mense wat in 347 huishoudings woon, op 'n grondoppervlakte van 4,640,12 km² (1,791,56 vierkante myl).3
Valse kleur NASA Landsat-beeld van St. Lawrence Island Close-up van St. Lawrence Island, met sy enigste twee dorpe
St. Lawrence Island word argeologies sowel as histories opgemerk vir sy belangrike rol in die ontwikkeling van Arktiese kulture. Dit word vermoedelik een van die laaste oorblywende gedeeltes van die landbrug wat nog oorleef het en wat gedurende die Pleistoseen-tydperk as Asië met Noord-Amerika aangesluit het.4
Die eiland bevat vyf argeologiese terreine naby die stad Gambell wat tweeduisend lewensjare verteenwoordig. Hierdie terreine was van kritieke belang vir die vasstelling van die chronologie van menslike bewoning op die eiland. Die prehistoriese kulturele fases van Okvik, Ou Beringsee, Punuk, Birnirk en Thule, wat deur argeoloë op grond van opgrawings op die Gambell-terreine beskryf is, vorm 'n basis vir ander argeologiese navorsing in die hele Beringsee-streek.
Argeologiese opgrawings van die vyf terreine, genaamd Hillside, Mayughaaq, Ayveghyaget, Old Gambell en Seklowaghyag, het in 1927 begin en tot in die dertiger jare voortgesit. Hulle het die eerste bewyse van die prehistoriese inwoners van die eiland ontbloot. Bykomende opgrawings op die Gambell-terreine is in die laat 1960's en vroeë 1970's onderneem.5 Otto Geist en Ivar Skarland van die Universiteit van Alaska Fairbanks het groot opgrawings naby beide Gambell en Savoonga gedoen.6 Versamelings uit hierdie opgrawings word by die Universiteit van Alaska-museum op die Fairbanks-kampus saamgestel.
Die eiland St. Lawrence is ongeveer 2000 tot 2500 jaar gelede die eerste keer bewoon deur kusbewoners wat gekenmerk is deur artefakte versier in die Okvik (oogfik) -styl. Argeologiese terreine op die Punuk-eilande, aan die oostelike punt van St. Lawrence-eiland, by Kukulik, naby Savoonga en teen die heuwelhange bokant Gambell, is bewyse van die Okvik-besetting. Die Okvik-dekorstyl is zoomorfies en uitgebrei, uitgevoer in 'n soms ruwe gravure-tegniek, met groter variasie as die latere Ou Beringsee- en Punuk-style.
Die Okvik-besetting word beïnvloed deur en kon saamgeval het met die besetting van die Ou Beringsee van 2000 jaar gelede tot ongeveer 700 jaar gelede, gekenmerk deur die eenvoudiger en meer homogene Punuk-styl. Klip artefakte verander van gekapte klip na grond leiklip; gekerfde ivoorharpoenkoppe is kleiner en eenvoudiger in ontwerp.
Prehistoriese en vroeë historiese besettings van St. Lawrence Island was nooit permanent nie, met periodes van verlating en herbesetting afhangende van die beskikbaarheid van hulpbronne en veranderinge in die weerpatrone. Hongersnood was algemeen, soos blyk uit Harris-lyne en emalje-hipoplasie by menslike skelette. Tydens rustige weer was dit gereeld reis na en van die vasteland, dus is die eiland as 'n jagbasis gebruik, en besettingspersele word periodiek hergebruik eerder as permanent beset.
Die eiland is genoem Sivuqaq deur die Yupik wat daar gewoon het. Dit is op 10 Augustus 1728, die fees van St. Lawrence, besoek deur Vitus Bering, 'n Russiese ontdekkingsreisiger uit die Deense, en is dus vernoem na die heilige. Die eiland was die eerste plek in Alaska wat deur Europese ontdekkingsreisigers besoek is.
In die middel van die 1800's het ongeveer 4 000 Sentraal-Alaskanse Yupik en Siberiese Yupik gewoon. Hulle het bestaan ​​uit walrus en walvisse en ook visvang. 'N Hongersnood in 1878-1880 het veroorsaak dat baie mense honger gehad het en baie ander vertrek het, wat die bevolking van die eiland verminder het. Bykans al die inwoners wat oorbly, was Siberiese Yupik.
'N Siberiese Yupik-vrou wat in die begin van die 1900's walvisstande hou. Foto: Nabogatova Die byeenkoms van Yupik-vroue in die stad Gambell, April 2005.
St. Lawrence Island bestaan ​​uit twee dorpe, Savoonga en Gambell. Volgens die sensus van 2000 het beide dorpe elk onder 700 inwoners elk gehad. Die Wet op Alaska Native Claims Settlement in 1971 het die meeste dorpe op die grootste deel van die eiland gekry.
Die inwoners is 95,5 persent Inheems of gedeeltelik inheems, hoofsaaklik van die Yupik-mense. Die isolasie van die eiland het hulle gehelp om hul tradisionele kultuur en taal te behou.
Siberiese Yupik (ook bekend as St. Lawrence Island Yupik) is die taal wat deur die dorpsmense gepraat word. Dit word ook in byna identiese vorm oor die Beringstraat op die punt van die Siberiese Chukchi-skiereiland gepraat. Siberiese Yupik is 'n duidelike taal van Sentraal Alaskan Yup'ik en Alutiiq. Kinders op St. Lawrence Island leer steeds Siberiese Yupik as die eerste taal van die huis.7
Hulle bly 'n jag- en versamelaarsgenootskap. Hul lewensstyl is hoofsaaklik gebaseer op mariene soogdiere, asook ysbeer en karibo. Hul ekonomie is grotendeels gebaseer op die oes van die see, insluitend seël, walrus, vis en boegkop en grys walvisse. Walrusvelbote word gebruik om te jag. In 1900 is rendiere op die eiland bekendgestel. Die kudde tel vandag meer as 10.000. Die diere word as 'n bron van bestaansvleis gebruik. Die oes van rendiere vind plaas, maar die kudde word nie bestuur nie.
Die St. Lawrence Island Yupik is bekend vir hul vaardigheid in die kerf, meestal met stowwe van soogdiere soos walvis-ivoor en walvisbeen. Gambell hou elke lente 'n walvisvangsfees wanneer 'n walvis gevang word. Savoonga word beskou as die “Walrus Capital of the World” en 'n Walrus Festival help elke lente.1 As gevolg van die besit van die land, is hulle wettiglik in staat om die gefossileerde ivoor en ander artefakte op die eiland te verkoop.
Die voormalige Noordoos-Kaapse lugmagstasie op St. Lawrence Island
St. Lawrence Island is ongeveer 125 myl wes van Nome, Alaska, met die noordweste van die eiland minder as 40 myl van die Russiese vasteland. In die tydperk van die Koue Oorlog is die inwoners van die eiland blootgestel aan 'n reeks besoedeling van Amerikaanse militêre terreine wat in die vroeë 1950's tot die vroeë 1970's in gebruik was.
Die Noordoos-Kaapse lugmagstasie was 'n lugmagfasiliteit wat bestaan ​​het uit 'n lugvaartbeheer- en waarskuwingsradar-werf, 'n luisterpos van die Veiligheidsdiens en 'n White Alice Communications System-webwerf. Dit was op die noordooste van die eiland geleë.
Die gebied rondom die Noordoos-Kaapse basisterrein was al eeue lank 'n tradisionele kampeerterrein. Nadat die basis in die 1970's gesluit is, het baie van hierdie mense gesondheidsprobleme begin ondervind. Dekades ná die einde van die basis het mense wat aan die Noordoos-Kaap grootgeword het 'n hoë hoeveelheid kanker en ander siektes, wat vermoedelik te wyte is aan PCB-blootstelling op die terrein.8
Die deelstaat Alaska het die resultate van die 2002-studie bespreek en gesê dat die besoedelingsyfers in die reeks ander inheemse Alaska-arktiese en arktiese inwoners van dieselfde ouderdom was wat nie aan 'n soortgelyke lugmag-aanleg blootgestel is nie.9
Die staat ondersteun egter die opruiming van die terrein, wat onder die jurisdiksie van die Amerikaanse weermagkorps van ingenieurs val, in samewerking met die Alaska-departement van omgewingsbewaring. Die meerderheid van die fasiliteit is in 2003 verwyder in 'n opruimingsprogram van $ 10,5 miljoen. Die monitering van die terrein sal in die toekoms voortduur.10
↑ 1.0 1.1 Alaska reisbedryf vereniging, Verre Noord-gemeenskap: St. Lawrence Island. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ Robert Drucker, 2000, St Lawrence Polynya, Universiteit van Washington. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ United States Census Bureau, Sensus 2000-opsommingslêer 1 (SF 1) 100-persentasie data. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ Universiteit van Missouri-Columbia-museum vir antropologie, Gereedskap en implemente: St. Lawrence Island en die Bering Straatstreek. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ Nasionale Parkdiens, Gambell Sites, Nome County, Alaska. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ William Cashen, 7 Mei 1966, Skarland Hall Toewyding, Universiteit van Alaska Argiewe. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ Alaska Native Language Centre, 2008, Siberiese Yupik / St. St. Lawrence Island Yupik (Siberian) Yupik. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ Alaska Community Action on Toxics, 2 Oktober 2002, PCB's in People of St. Lawrence Island, Chemiese liggaamsbelasting. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ State of Alaska Epidemiologie Bulletin, 6 Februarie 2003, PCB-bloedtoetsuitslae van St. Lawrence Island. 9 Februarie 2009 herwin.
↑ Staat Alaska, Program vir besmette terreine - St. Lawrence Island. 9 Februarie 2009 herwin.
Collins, Henry B. 1937. Argeologie van St. Lawrence Island, Alaska. Washington, D.C: Smithsonian Institution. OCLC 41798661.
Geist, Otto William, en Froelich G. Rainey. 1937. Argeologiese opgrawings op Kukulik, St. Lawrence-eiland, Alaska. Washington, D.C .: Amerikaanse Govt. druk. af. OCLC 2175223.
Hein, Tara. 2004. Gereedskap en implemente: St. Lawrence Island en die Bering Strait Region. Universiteit van Missouri. 29 Januarie 2009 herwin.
Staat van Alaska Departement van Omgewingsbewaring. Program vir besmette terreine, Saint Lawrence Island. 29 Januarie 2009 herwin.
Whitridge, P. 2000. "The Hillside Site, St. Lawrence Island, Alaska: 'n ondersoek van versamelings uit die 1930's, deur Don E. Dumond." Amerikaanse Oudheid. 65: 774. OCLC 200858763.
Saint John van Capistrano
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ St. Lawrence Island