Taal en gewilde beelde - Inligting
Tuisblad en gewilde beelde
Titel: Advertensiekaart: Asnières.
Afmetings: Hoogte 6,5 - Breedte 9,4
Tegniek en ander aanduidings: Karton, chromolitografie, verhoog met goud. Courbe-Rouzet (redakteur)
Prentverwysing: 05-528630 / 995.1.1837.2A
Skrywer: VEBER Jean (1868 - 1928)
Tegniek en ander aanduidings: Dekoratiewe paneel vir die verversingsbalk van die stadsaal. Uitgestal in die Salon van die National Society of Fine Arts in 1908. Foto deur François Antoine Vizzavona (1876-1961).
Stooring plek: Rmn fotografiese agentskap, Druet-Vizzavona fonds webwerf
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - F. Vizzavona
Prentverwysing: 97-020307 / VZD5798
Die taal, die kern van 'n nuwe gewilde beeldspraak
Aan die einde van die 19de eeu was die tavernes 'n sterk kulturele en identiteits-verwysingspunt, diep gewortel in praktyke en in die kollektiewe verbeelding. Dit is dus heel logies dat tavernes die voorwerp word van die mees uiteenlopende voorstellings en een van die bevoorregte temas van populêre beeldspraak.
Sedert die middel van die negentiende eeu het hierdie sektor 'n ware rewolusie ondergaan, hoofsaaklik as gevolg van die verbetering van die drukwerkstegnieke, wat veral die voorkoms van chromolitografie moontlik gemaak het, 'n kleurdrukproses wat deur Godefroy Engelmann ontwikkel is in die einde van die 1830's. Boonop het die konteks, wat gekenmerk word deur die ontwikkeling van industriële kapitalisme, groot stedelike sentrums en nuwe produkte, dus nuwe verspreidingskanale en nuwe klante aangebied: die goue era van " advertensie "van stapel gestuur word.
Saam met die verspreiding van plakkate, het die tydperk toe die bloei van 'advertensiekaartjies', vignette wat op karton gedruk is, in reekse gepubliseer (van ses tot meer as honderd beelde, afhangende van die geval), wat nuwe afdelings baie aan hul klante aangebied het. by 'n aankoop of om die besoek van die onderneming te beloon. Die taal vind natuurlik daar sy plek.
Met Advertensiekaart: Asnières, dit gaan oor die bevordering van die stad Asnières-sur-Seine deur sy beroemde tavernes. Getrou aan die kodes van die genre, bied dit 'n helder en baie kleurvolle beeld versterk met goue hoogtepunte, 'n proses wat destyds algemeen was vir hierdie soort chromolitografie. As die lyn baie eenvoudig lyk, skryf die teenwoordigheid van klein gekleurde kolletjies, veral dig aan die linkerkant, hierdie kaart in 'n sekere moderniteit in, die van die impressionistiese pointillisme wat Seurat, Pissarro of Signac dan beoefen. Dit stel twee paartjies kinderagtige gestalte voor wat dans, geklee as volwassenes: in die uitrusting van die kanotiers (die horisontaal gestreepte gekleurde top met kort moue en, in mindere mate, die hoofbedekking), meng die jongste kostuum van die seuns wit broek, stewels en 'n stofgordel. Wat die meisies betref, dra hulle elegante rokke in helder kleure, versier met vere en kant. Dit is duidelik dat die gelukkige paartjies pret het: die 'mans' klou, terwyl die 'vroue' smag. Op die agtergrond, net geskets, verskyn die terras van die taverne met sy luifel, en 'n man wat aan 'n tafel sit en 'n drankie drink in die groen.
Fotografie La Guinguette, dekoratiewe paneel vir die verversingsbalk van die stadsaal reproduseer in swart en wit 'n skildery van Jean Veber (1868-1928), lid van die National Society of Fine Arts vanaf 1901, wat in Die Guinguette, bied ook 'n kleurvolle, geïdealiseerde en positiewe voorstelling van so 'n plek. Die kunstenaar het gekies om die taverne oor 'n wye panorama voor te stel, waarvan die samestelling en aansig aan Hieronymus Bosch herinner. Hierdie groot feestoneel is vol karakters wat eet, dans, musiek speel of swaai, drink, sommige totdat hulle dronk word, baljaar of petanque speel. Die doek kry die dimensie van 'n fantastiese verhaal vir kinders met die bome, waarvan een 'n huis dra en dié wat met 'n menslike gesig rondom of uit die taverne kom. Maar die onderneming is maklik herkenbaar aan die eienaar wat op sy drumpel staan, aan die reservaat vate, aan die tafels en aan die dans.
Die geïdealiseerde taverne, tussen 'n terugkeer na die kinderjare en die vreugdes van volwassenes
Hierdie twee beelde verteenwoordig 'n positiewe en geïdealiseerde voorstelling van die opelugkafee, wat in sy wese gesien word as 'n plek van plesier, geselligheid en feestelike ontspanning. In Advertensiekaart: Asnières, dit is met sy tavernes wat die stad hom identifiseer om die bevordering daarvan te verseker en die begeerte om te kom wek. Wat betref Die Guinguette, nooi sy stadsjapies uit om die wonderlike omgewing wat deur die platteland aangebied word, te geniet, soms met 'n sagte oordadigheid. In albei gevalle val die klem op die kenmerkende kenmerke wat hierdie kulturele praktyk in die kollektiewe verbeelding het: dans, natuur, drank, partytjie, sjarme, speletjies en ontspanning, die taal is al hierdie dinge.
Een punt lyk egter redelik kommerwekkend, wat betrekking het op aspekte rakende kinderjare en volwassenheid. Advertensiekaart: Asnières stel voor dat die taverne 'n plek is waar 'n mens terugval in die kinderjare, 'n fontein van die jeug waar die sorgelose lewe van sy jong jare gevind word, wat die stedelike probleme van die week jou laat vergeet. Net so, Die Guinguette oorloop van 'n fantastiese, onwerklike en ietwat kinderagtige atmosfeer, ver van die werklikheid en die komplikasies daarvan. Maar die kinders hier het praktyke vir volwassenes: die sjarme is in Advertensiekaart: Asnières, waar "mans" en "vroue" taamlik slordig lyk, en in Die Guinguette, waar paartjies nie net onskuldige speletjies speel nie.
Kali ARGYRIADIS en Sara LE MENESTREL, Leef die taal, Parys, P.U.F., 2003. Marc BOYER, Geskiedenis van massatoerisme, Parys, P.U.F., 1999. Alain CORBIN (reg.), Die koms van ontspanning (1850-1960), Parys, Aubier, 1995. Marc MARTIN, Drie eeue se advertensies in Frankryk, Parys, O. Jacob, 1992. Michael TWYMAN, Kleurbeelde. Godfroy Engelmann, Charles Hullmandel en die begin van chromolitografie, Paris-Lyon, Editions du Panama-Museum of Printing, 2007.