“Dit het vir haar soos ’n vuurwapen gevoel. ’n Manstem het haar van agter af beveel om nie te skree nie en die winkel in te gaan,” sê Zwane. Hy wys op leemtes in dié area, byvoorbeeld verhale oor die getroude gay, humor en fantasie. ’n Hipotetiese keur van gay-verhale in wêreldletterkunde word by die afdeling ingesluit. Wat meer is, daar is nie meer behoorlike rolmodelle, m.a.w. ouers wat deur dik en dun bymekaar bly, vir ons kinders om vanuit te leer nie. Hy ignoreer bronne wat lank gelede al die ware feite hieroor bevestig het. <br>Etherington val in by die refreine van ander skrywers waarin blykbaar geredeneer word dat indien jy hierdie negentiende-eeuse persoonlikhede of kultuurgroepe - by voorkeur Afrikanerboere - as slawejagters of grondgrypers kan uitwys al is die gegewens daaroor ook hoe dun gesaai dan het jy 'n stok gesny waarmee jy kan slaan en slaan! Of dan, ten minste, te troos: ‘Wie, o wie, dink ek later, voor ons inslaap met om ons die vriendelike geluide van die huis wat wentel in die koeler nanag in, wie het soveel deernis met die mens om ons so aan mekaar uit te lewer? (...)