Wanneer jy nie in beheer is nie | Alta Cloete
Want skielik kry jy die gevoel jy verdien nie eintlik om hier te wees nie.
Dan kry jy die gevoel jy het in elk geval nie 'n keuse nie. Want jy is nou hier. En dis blerrie fantasties hier. Dis net ongelukkig nie noodwendig op daardie oomblik vreeslik LEKKER nie.
Dan besef jy jy kan eintlik nie veel doen om 'n bydrae te lewer nie. Of om enigiets te verander nie.
(OK, ja, jy kan vriendelik en gevat en blymoedig wees … Maar wie's nou altyd lus???)
Dan besef jy jou magte is absoluut nul en al wat jy kan doen om dit te verander, is baklei. En dit gaan net dinge vir die twee (dierbare) manne sleg maak. En die kans is altyd daar dat hul minder dierbaar kan word …
En dan baklei jy in elk geval. Net baie effentjies. Om jou punt te maak. (Eintlik maar net omdat jy nie anders kon nie.)
En jy besef die depressieduiwel is mal daaroor as ons opkrop. Veral as ons dit ter wille van sogenaamde ordentlikheid en vrede doen.
En dan gaan die dae verby en die program verander en jy het weer 'n bydrae om te lewer – en alles is beter. (Dat die bydrae is om ses bondels wasgoed met 'n vreemde en wispelturige wasmasjien te was, is nare werklikheid wat 'n mens altyd kan probeer vergeet.)
Nog 'n lessie: Dit help as 'n mens kan uitfigure HOEKOM jy voel soos jy voel. Al verander dit niks, laat voel dit jou minstens beter. Vir my altans.