Kleinmond Selfsorg Akkommodasie | MaanKind
Tag Archives: Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
Baie dankie dat jy by ons oorgebly het. Ons waardeer jou besigheid en wil jou graag weer sien. Ons wil graag ons plekke so inrig dat jy graag wil terugkom, soos die klomp wat gereeld hier kom bly. Ons leer mekaar en mekaar se families en seer en skades en vreugdes ken.
Noudat die lekker vakansieweer voortduur terwyl jy weer terugklok werk toe, word ons oorval met navrae vir akkommodasie vir die res van die jaar. Dikwels verloor die gesprek so:
Gas: Haai, ek is op julle website.
Ek: Ja? Waarmee kan ek help?
Gas: Het julle nog plek?
Ek: Vir wanneer soek julle plek?
Gas: Vir die langnaweek (Uhm watter langnaweek?)
Ek: Vir hoeveel mense soek julle plek? (Belangrik om te weet … Ons het 4-slaper en 6-slaper)
Gas: Ons is omtrent ses
Ek: Hoeveel presies?
Gas: Ek dink agt
Gas: En kinders?
Ek: Daar is so vier
Ek: Jammer, ons sal ongelukkig nie kan help nie… (Hulle wil almal in een 6-slaper instop)
Baie plaaslike mense kom soek plek vir hulle kinders of kuiermense by ons, en is baie geskok dat ons R600 pn vra vir 4 mense in die hoog seisoen. Die kinders wil immers net slaap, hulle gaan amper nooit hier wees of kosmaak nie, hulle soek net 'n ou plekkie om hulle koppe neer te lê. Miskien 'n ou braaiplekkie ook, hulle wil darem bietjie privaatheid ook hê.
Nou is daar sekere universele dingetjies wat mense glad nie verstaan nie. Soos koste per nag. Ons woonstelle kos geld om te onderhou, te meubileer en toegerus te hou. Yskaste, TV's en mikrogolwe en so hou presies die waarborgtyd plus een week. Beddegoed moet gereeld vervang word. As iemand groen naellak op 'n kussingsloop mors, gooi ek sy mater uit. Alles kom in stelle van twee, en mens kry 50 shades of cream, al is alles 100% katoen percale. Die handdoek waarmee die rooi naellak opgevee is, het my vier handdoeke gekos. (Daar was net vier in die stel, en mens sit nie odd amper dieselfde handdoeke neer nie.) Ek wonder of mense tuis ook so onverskillig is met naellak, want ek het al van 'n bank ook afgekrap. Dié op die yskas kon nie af nie, maar die yskas is ook daarmee heen.
Van stelle gepraat. Die plekmatjie wat iemand gesit en snytjies sny het, het my ook vier plekmatjies gekos.
Lepels en vurke maak die handigste tools. Of andersins het baie van ons gaste psychokinesis- vermoëns, want om die harde vleklose staal gebuig te kry, sit nie in 'n kind se broek nie. En daardie vurk wat saam met die padkos ingepak is in my plastiese bakkies kos my ook weer 'n nuwe stel … Terloops, plastiese bakke is daar vir gebruik, nie vir inpak nie.
Glase wat breek verstaan ek, dis 'n blote ongeluk. Maar jy hoef regtig nie moeite te doen om 'n amper-dieselfde een te gaan koop nie. Ons gooi dit uit. Wie wil met 'n odd spul in die kaste sit?
Ek weet die handdoeke is lekker sag om daardie duur bergfiets van jou se ketting op neer te sit, en sommer byderhand om die ghries van jou hande af te vee, maar wat van 'n koerant of tydskrif? Ek is oortuig dit sal ook doen.
Ja, ek weet ons kussings slaap lekker. Ons doen juis baie moeite om hulle in die hande te kry. Die voos stukke spons waarmee die kussings al omgeruil is, gaan reguit asblik toe!
Die rede waarom ons op al die dubbelproppe groot skryf, Kleinmond, beteken daardie prop wil graag in Kleinmond bly woon…
Nee, ek weet jou hond is skoner as 'n mens, en dis jou kind, maar ons het 'n streng No Pets beleid, om baie goeie redes. Jammer daaroor, regtig.
Mens kan ook tegnies raak en bereken as ons die plek sou verkoop en die verskil wat sou oorbly nadat ons 'n woonhuis gekoop het belê, gaan ons dalk meer rente verdien as die inkomste uit huurwoonstelle. Party dae dink ek dis makliker … maar intussen, kom weer!
'n Ander Scenario
'n Ander Scenario – 'n Voorstel vir Hangklip-Kleinmond Munisipaliteit.
Kersfeestyd in Kleinmond is altyd 'n baie besonderse tyd. Dit kuier en jil en braai en swem en ry fiets en stap en draf. Terwyl almal in 'n feestelike stemming is en kuier, is daar altyd mense wat harder as gewoonlik werk, wat 'n baie groot dankie verdien.
My grootste dankie gaan aan al die manne van die poeftrokke wat van ligdag tot laataand ry. Synde die eienaar van 'n gastehuis wat tjok-en-blok is oor hierdie tyd, weet ek presies hoe bly ek altyd is as ek daardie bekende dreuning voor ons oranje huis hoor. Wat 'n verligting!
Die manne van die vullistrokke ry elke dag, en met 'n glimlag doen hulle hulle werk om ons dorp skoon te hou.
Die kassiere van al die winkels, maar veral by die Superspar, is voorwaar besondere meisies. Die bestuur van 'n winkel of 'n restaurant kan hóé goed wees, maar uiteindelik is dit maar die personeel agter die kasregister, of wat jou kos aandra, wat jou koop- of eet ondervinding maak of breek.
Dit is amper weer tyd vir die groot events soos die Total Supersport Challenge en The Big Blues, en dan is daar weer 'n skielike toename in mense in ons dorp vir 'n paar dae, met die gepaardgaande probleme soos nou ook, met te min parkering vir die hoeveelheid voertuie.
Nou verskil mense oor die hantering van sulke groepe. Aan die een kant is daar die kamp wat sê die klomp toeriste, atlete en hulle helpers het 'n arrogante houding wat hulle min steur aan verkeersreëls. Vat hulle vas, is hierdie kamp se mening, die Verkeersdepartement se taak is om wet en orde te handhaaf.
Aan die ander kant sit die groep wat reken die verkeersmanne is onnodig streng en bloot moedswillig met die uitskryf van kaartjies, en dat hulle die atlete en hulle ondersteuners antagoniseer en hulle met 'n wrang smaak uit ons dorp stuur.
Dis op sulke tye wat ek wonder – Waarom nie sulke geleenthede gebruik en deur 'n gees van welwillendheid toerisme bevorder nie? Waarom nie eerder 'n kaartjie onder so 'n oortreder se ruitveër steek wat lees, U het nou wel die wet oortree deur onwettig ……….., maar Hangklip-Kleinmond Munisipaliteit wens u 'n heerlike dag toe. Ons hoop om u weer hier te sien!
Niemand kan ontken dat sulke groepe mense 'n geweldige klomp geld in ons dorp spandeer nie. Al die gastehuis-eienaars en winkels baat daardeur en die eienaars spandeer weer daardie geld in ander besighede in ons dorp. Dit veroorsaak dus 'n vloei van geld wat moeilik meetbaar is.
Stel uself nou die volgende scenario voor: Meneer Toeris weet hy parkeer onwettig en hy voel alreeds effens skuldig daaroor. Nou kom hy by sy voertuig en sien die papiertjie op sy ruit. Hy werk homself op soos hy naderkom, gereed om die wêreld en sy broer (en dié se dorp) sleg te sê. Hy haal die papiertjie af en vind tot sy groot ongemak dat Kleinmond hom 'n heerlike dag toewens. Die wind is heeltemal uit sy seile geneem.
Hy gooi die kaartjie in sy kar om hierdie unieke ding vir sy vriende te wys. Tuis in Johannesburg aangekom, is dit dan ook 'n onderwerp van bespreking by die braai, en hy gaan haal die kaartjie om sy vriende te wys. Mevrou Oningelig wonder waar Kleinmond is, en stuur Slim Kind rekenaar toe om te gaan Google. So leer Slim Kind sommer ook van Kleinmond se wilde perde en dring aan om hulle te kom soek.
Meneer Geld sien dat Ena se Eiendomme in Kleinmond en Gert se Gastehuis die kaartjies geborg het, en meneer Geld neem dadelik kennis, hy is juis op die uitkyk vir nog 'n vakansiehuis as belegging. Juffrou Joernalis sien hoe sy 'n artikel verkoop, en begin in haar kop formuleer aan die sinne van die artikel wat sy aan Sensasie-in-elke-Huis gaan verkoop.
Meneer Geld skakel Ena die volgende dag en maak 'n afspraak en koop die volgende maand 'n huis in Kleinmond, terwyl hy by Gert se Gastehuis tuisgaan. So kry Hangklip-Kleinmond dan 'n veel groter inkomste as uit die verkeerskaartjies wat hulle so geredelik uitgeskryf het.
Die Sensasie-in-elke-Huis plaas hierdie artikel omdat dit sensasie en dus verkope spel. Ja, 'n gees van welwillendheid is seker sensasie, so vreemd is dit, of hoe? So lees duisende mense hierdie artikel, en dieselfde scenario wat by meneer Atleet se braai afgespeel het, speel hom in ander plekke ook af. Nog meer mense kom hou vakansie in Kleinmond, en nog 'n paar huise verkoop op hierdie manier.
Dink jy dis 'n vergesogte idee? Ek dink nie so nie.
10 Wed Jul 2013
Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Oranje
Laat daar nie van my gesê word dat ek nie deursettingsvermoë het nie… Ek is nie meer my rebelse self wat verplig voel om elke uitdaging wat oor my pad kom op te neem, teen die prikkels te skop en die grensmure om te stoot nie. Maar beloftes maak skuld en skuld is swaar op mens se skouers.
Die tweedelaaste ding waaroor ek skryf nadat ek gevra het, gee my 'n onderwerp, kom van ButterNut. Nogal 'n hellere oranje haarself, het sy gevra: Hoekom oranje? Hoekom nie blou of groen nie?
My elkedagse handsak is oranje. Ons gastehuis is oranje geverf, ons webblad is oranje, my hart is soms oranje, maar meestal 'n sagte pienk. Daarom was ek nie in die minste ontsteld toe 'n plaaslike ou suurpruim gekla het oor die Ghastly colour schemes of our houses, en een elegante vroutjie een goeie dag kom aanklop het, die woorde – I just want you to know that this is the most horrendous colour I've ever seen – uitgespoeg het en met 'n stywe ruggie weggestap het nie. Die oranje huis is 'n ware landmerk in ons dorp, aangesien dit meer as 70 jaar gelede gebou is as die dorp se heel eerste winkel en besigheidsgebou. Almal weet waar dit is. Daarom is ons tagline op ons besigheidskaartjie ook THINK ORANGE. As jy kyk na die favicon (daardie piepklein prentjie wat in die tabs bo-aan gebruik word) van ons webblad, is dit die oranje sonnetjie wat ook voorkom op ons logo (kyk in regterkolom).
Oranje werk beslis vir ons! Oranje is is ons handelsmerk, ons brand.
Baie van my klere is oranje. Ek hóú van oranje. Miskien is dit my idee van sonskyn, omdat ek hou van grou weer – Mis, wolke, wind en sagte Kaapse sifreën.
Die afgelope jaar is dit asof my klere meer bedaarde purper en groene word. Miskien verander mense, miskien het ons van tyd tot tyd ander kleure in ons aura nodig. Soms voel ek instinktief behoefte aan 'n spesifieke kleur, dan dra ek dit. Ek weet nie veel van kleurterapie nie, maar dit moet tog gegrond wees op navorsing daaroor. Warm okers en oranje wakker bv die eetlus aan, en koel bloue, room en wit stem jou rustig om te slaap. Toevallig is my kamer room en dofblou. Rustig.
Gister het ons gaan fliek, en hierdie pragtige lied waarvoor ek baie lief is, was deel van die temamusiek van A song for Marion.
DIY, Doen dit Self, Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
Doen jy dit self, of laat jy dit doen? Mens kry mos ekstreme mense na altwee kante toe, mense wat iemand inkry om 'n prop om te ruil, en dan kry jy – MaanMan.
Hy skrik vir niks, hy het al teëls gedoen (netjieser as enige ander stukkie vloer of muur in enige van ons drie wooneenhede. Hy het al plumbing gedoen, en sy pype loop reguiter as dié wat die plumber gedoen het wat ons huis gebou het. Hy het al eiehandig 'n klomp dakplate vervang. Verfwerk, deegliker as enige verwer wat tot dusver in ons diens was, en meer lae. Hierdie groen naambord, het hy intussen vervang deur 'n netjiese raam te maak, met 'n wit randjie binne die groen raam, en hy het net die letters en die bedjie laat oordoen op groen plaat. Verlede jaar het hy ons kamerkaste oorgedoen, netjieser as enige kombuiskas wat deur ons kasteman ingesit is.
Ons het mos hierdie huis-met-potensiaal gekoop 10 jaar gelede, wat 'n bietjie TLC nodig gehad het. (Eintlik jok ek, die eiendomsagent wou nie die huis aan ons verkoop nie, hy het gereken hy kan vir ons beter plekke vir dieselfde geld wys) Needlesss to say, ons intuïsie was reg, en die eiendomsagent werk nou by die hardewarewinkel. (Mag ek noem, tot en met ons aftrede, het hy 'sagte handjies' gehad, nooit iets self gedoen nie.)
Ja, ons breek en ons bou. Die S-woord. Self. Ons is darem al deur 'n paar sulkes, 'n badkamer is sommer tjoef-tjaf en dis kafgedraf. Die badkamer het self besluit dis tyd, die wasbak het spontaan sulke fyn krakies begin maak, sommer 'n klomp, en die toilet ook. (Die woonstel langsaan se teëls het gekraak, en ander het losgegaan, as die see regtig wild is, vibreer die ondergrondse klipplate) Die feit dat die toilet effens skeef staan, en die vorige mense sulke lelike hompe gom gebruik om 'n groot kraak te seël, het het hom nooit gewild gemaak nie. Die bad se helling is boonop nie lekker nie, die handvatsels effens los, en die teëls het gelyk asof 'n huisvrou en haar dogtertjie dit gou een middag na skool opgeslap het. So alles word uitgebreek en afgekap en losgeslaan een oorgedoen. Self.
Daar is vandag mure gechase vir pype, en die arme MaanMan het homself toegemaak in daardie klein badkamertjie (om gemors te spaar), met plastiekbrille en so kinky klappie oor die neus en mond. As daardie stof my longe hier bo toetrek (deur is toegestop sover moontlik), hoe moes hy nie voel nie? Ek het darem so min of meer daardie lagie wit poeier van alles afgevee, maar met elke ritmiese kap teen daardie muur syfer dit maar weer stelselmatig neer.
Elke middag tydens so 'n projek is hy stokflou, maar tevrede. En hy is soos 'n kind met nuwe toys. OK hy ry ook natuurlik kort-kort om nuwe toys te gaan koop… Soms wonder ek of arbeid nie goedkoper is as al die toys nie…
Mens wil nou nie sommer met die deur in die Huis val nie, maar almal wat al by Casa Maan aan Huis was, sal verstaan waarom ek so opgewonde is dat daar nie met my Huis te hou is nie!
Ek het voorheen geskryf hoe ons hier in Kleinmond beland het, en ook wat dit voorafgegaan het. Wat alles in plek laat val het.
Nou die 'verflenterde' huis waarvan ek daar gepraat het, is eintlik baie geskiedkundig. Die gebou waarvan ons woonhuis deel vorm (die huisgedeelte is eers ongeveer 20 jaar gelede aangebou) was Kleinmond se eerste Algemene Handelaar in die middel van die vorige eeu. Die ouer inwoners onthou verskriklik min van die geskiedenis van ons huis, in so 'n mate dat ek weerstand teen die verskaffing van inligting vermoed. Hulle is taai, en slaan bottoe as ek navraag doen. Ons kon tot dusver ook geen foto's van die huis opspoor nie.
So kom ek toe hierdie week af op nie minder as twee skilderye, wat die bekende kunstenaar John Kramer van ons huis gemaak het nie!
En so lyk dit nou by Kleinmond Self-Catering Accommodation
Groete van Huis tot Huis…
Kleinmond Kook die Naweek!
02 Fri Mar 2012
Posted by MaanKind in Foto's, Ons Omgewing, Toerisme
Big Blues Festival, Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
As ek sê Kleinmond Kook die naweek, verwys ek nie na die weer nie. Dis weer tyd vir die Big Blues Festival! Ons het pas gaan kyk na al die voorbereidings by die hawe.
Op die oomblik is my vel nog hipersensitief vir son en gaan ek nie soos verlede jaar heeldag daar rondloop met my kamera nie, so ek wys maar wat my ervaring verlede jaar was en wat ek raakgesien het.
Ook verlede jaar gesien by die Big Blues Festival:
(Daar word sekerlik genoeg foto's geneem van die kunstenaars, ek geniet dit maar om om my te kyk)
Kunstenaars waarna ons kan luister, is:
• Albert Frost & The Blues Broers
• Ballistic Blues
• Boulevard Blues Band
• Charlie King Band
• Crimson House Blues
• Dan Patlansky
• Diamondback Blues Band
• Gerald Clark
• Gian Groen Blues Band
• Hellfire Blues Club • In the Deepend
• Natasha Meister
• Piet Botha & The Lyzard Kyngs
• Sixgun Gospel
• Southern Gypsy Queen
• The Black Cat Bones
• The Studerbakers
• Tony and the Trailer Cats
• Tribal Echo
MaanKind het bietjie kleur nodig vandag
24 Fri Feb 2012
Gordelroos, Huisie by die see, Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
As my dag blouerig neig, is daar net een ding wat help – Seewater, of seesand. Vandag was nie my dag nie, ek het nie kans gesien om see toe te loop nie – ek gee nie meer die dessitste ding sy naam nie, sodat ek dit ontnaam, ontkrag, ontenergie, en onteien) Nietemin kortwiek 'dit' my bietjie die week. Op so 'n dag kyk ek maar prentjies. Hierdie is geneem in die rotspoeletjies straataf tussen die klippe, tydens 'n springlaag.
En wat is MaanKind sonder haar pampoentjie?
Kom ons leer ken mekaar beter
01 Wed Feb 2012
Boeke vir Kindle, Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
Vandag het Xena iets gesê wat my laat besef het ons ken mekaar nie goed genoeg nie. "Yin en Yang en nou is ek seker 'n satanis."
Xena, so lyk my lewe. Hier is 'n paar flitsies uit 'n tipiese dag vir die MaanMense.
Eerstens oordink ek my drome, en kyk na die notas wat ek in die nag in die donker agter in die boonste boek op my bedkassie gemaak het, terwyl ek my tee drink wat MaanMan gebring het. (Daar staan gekrabbel – Mense in hysbakke)
Daarna is dit tyd om die kikoi wat ek om my lyf draai as ek gaan swem, van my rekenaarskerm af te haal en gou epos, blogs en Faceboek te kyk.
*Ignoreer MaanMan se vraag of ek nog nie aangetrek is nie*
Besluit dan om huweliksomnin te vermy, om te gaan stort… Daarna is dit tyd vir MaanMan se lekker gebroude koffie – ek op my rooi leerbank, en hy op sy denimbank, en dit kan lei tot ure-lange gesprekke oor die lewe, die dood en alles tussenin wat lei na die lewe en die dood. Oor Yin en oor Yang.
Dan is dit tyd vir voete natmaak en seëninge tel…
Ons doen al ons huiswerk, instandhouding, die bedryf en bemarking van ons gastehuis (insluitend was en styk van beddegoed) self. Asof die kappery en plaveisel langsaan nie genoeg is nie, het die veldbrande van die afgelope weke alles met 'n stof/roet/as lagie bedek.
Op sulke dae bestuur MaanMan en ek elkeen sy eie stofsuier, hy onder, en ek bo. Alles wat ons besit word aanhoudend met 'n nat lappie afgevee, en goed soos my klippies word afgewas en blinkgevryf terug gepak. Een bak Yin, een bak Yang. (Lees jy Xena?)
Om te werk maak mens moeg en dors, en ons het vitamines en minerale nodig. Hierdie is sap gemaak van wortels, appels, pynappel, suurlemoen en gemmer.
Daar is nog so baie wat ek kan wys, die stapels boeke wat rondlê in afwagting op 'n totale herorganisasie, die pakke CD's waarvoor daar nie plek in die ordelike rakke is nie, die ure en ure se werk wat ek elke dag doen aan Boekemakranka, maar ek sal volstaan by hierdie fototjie van wanordelikheid. Dit is hoe ons huis normaalweg nié lyk nie.
En dit liewe bloggers, is net so 'n paar flitsies uit die lewe van die MaanMense se normale dag.
'n Paar tree in MaanKind se pienk seeplakkies… Dis nou as ons nie afvat en bietjie rits nie…
En nou is dit Xena se beurt. (Jy wil mos!)
Kinders moenie in die water mors…
Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Palmietrivier
Het jy al op iemand afgekom wat kafoefel op 'n snaakse plek?
Ons het vandag in die Palmietrivier onder hierdie brug gaan swem, so ent op in die rivier is 'n natuurlike borrelbad – MAGIC is nie die woord nie! Die borrelbad is privaat – dis met groot klippe omring. By die brug klouter jy met so mooi paadjie af tot op die klippe, maar dan swem jy rivier-op vir seker so 50 m, die water vloei stil genoeg daar, en daar is klippe tussenin waar jy kan rus. Dis seker net so 50 m tot by die 'borrelbad', maar dit het gevoel soos die Midmar myl stroomop!
Dit laat my toe weer dink aan 'n vorige keer wat ons daar gaan swem het. So ent op, kon ons hoor daar is reeds mense, en 'n meisie het so lekker gegiggel. Hoe nader ons gekom het, hoe duideliker het die aard van die gegiggelry geword! Ons het lekker gelag, terwyl ons aan 'n klip hang, om die kafoefelende couple genoeg kans te gee, dit moes vir hulle hengse spesiaal gewees het. Toe die geluide begin aandui dat hulle weer mense kan aankyk, het ons al hoe harder begin praat om hulle te waarsku ons is onderweg. Dis darem wonderlik om jonk en verlief te wees! Twee oulike kinders, hulle het bietjie gesels soos ons by mekaar verby is. So twee jaar getroud, die twee. En ek dink sy het geweet ons weet…
Ja, OK, ons piekniek maar op die klippe en sukkel die steiltes uit, en die jonges kafoefel. Ons het immers ons beurt gehad…
Hierdie foto is nie vandag geneem nie, maar die water het net so gelyk. Dalk bruiner, meer die tipiese amber bergwater kleur.
En ja. Ons besef inderdaad hoe bevoorreg ons is. Ons het in daardie borrelbad gesit en Dankie gesê vir die voorreg om in hierdie wonderlike omgewing te kan woon.
Daar is 'n tyd om te kom en 'n tyd om te gaan…
Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Poeftrok, Vakansiedorp
Volmaan en Nuwemaan
Op en Af en In en Uit
Alles gebeur in siklusse, alles. En so het die vakansieseisoen amper oornag tot einde gekom. Winkels is weer tjoepstil, en op die strand is meer oorblyfsels van vakansiegangers as mense. Strate is stiller. Almal se fut is uit, soetgoed klink nie meer lekker nie, braaivleisvure vlam nie meer so hoog nie, en kort-kort ry hier nog 'n volgelaaide voertuig met fietse agterop, of 'n karavaan verby op pad huis toe.
Kersfees in Kleinmond is altyd 'n baie besonderse tyd. Terwyl almal in 'n feestelike stemming is en kuier, was daar mense wat harder gewerk het as gewoonlik wat 'n baie groot dankie verdien.
My grootste dankie gaan aan al die manne van die poeftrokke wat van ligdag tot laataand gery het. Uhm, ja, ons het mos nog hierdie stelsel… Ons is tjok-en-blok oor hierdie tyd, en ons het oor die Nuwejaarsnaweek 'n kommunikasieprobleem gehad wat gelei het dat die kontrakwerkers wat ingekry is om die ekstra las te verlig, deurmekaar geraak het met strate en lane (Bly bietjie in 'n dorp met strate en lane en jy raak self soms deurmekaar!) en by die verkeerde huis gaan leegsuig het. Ons Munisipale Areabestuurder was met 'n glimlag in haar stem en goeie wense vir die nuwe jaar op Nuwejaarsdag bereid om ons te help om die probleem uit te sorteer. Wat 'n verligting toe ons 20 minute later daardie bekende dreuning voor ons oranje huis hoor. Imagine vir een oomblik ek moet vir gaste gaan sê moet asseblief nie flush nie…
Die manne van die vullistrokke het elke dag gery, en met 'n glimlag hulle werk gedoen om ons dorp skoon te hou. Ek besef ook nou wat die term sigbare polisiëring beteken, die polisie en verkeersmanne was baie sigbaar. Die brandweer en noodspanne Volunteers het blitsvinnig 'n bergbrand geblus.
Die kassiere van al die winkels, maar veral by die SuperSpar, is voorwaar besondere meisies. Nadat hulle vir ure aanmekaar gewerk het, was ons steeds met 'n glimlag begroet! Die bestuur van 'n winkel of 'n restaurant kan hóé goed wees, maar uiteindelik is dit maar die personeel agter die kasregister, of wat jou kos aandra, wat jou koop- of eet ondervinding maak of breek.
Al hierdie dinge maak dit so 'n unieke ervaring om hier te woon, ons was altyd gewoond in stede gaan munisipale en ander dienste agteruit oor vakansietye, maar hier word groter pogings ingesit. Ons munisipaliteit, polisie, verkeer en al die besighede verdien 'n baie groot dankie! Wat 'n dorp!
En dan natuurlik ook 'n groot dankie aan al die vakansiegangers wat nou in groot getalle teruggaan, wat help ons om dorp te laat groei in die lekkerste vakansiedorp wat ek ken!
Dis 2012! En nee… Die Mayans se klip het maar net opgeraak…
Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Oujaar, Vuurwerke
Eke jaar oujaarsaand begin ons dorp lewe kry as dit donker word so teen 20:30. Oral hoor jy kinderstemme, musiek en jongmense se gejil. Grootmense is vroegaand nog sedig en stap bedeesd met bakke slaai en koelsakke op pad na een van vele paarties. Braaiveisreuke begin die lug vol trek en my oë brand van die paraffienreuk van die Blitz. Bakkies vol jongmense agterop ry en een speel glads Boeremusiek luidrugtig deur die strate. Almal is in 'n goeie stemming en groet en waai en lag.
Omdat ons in 'n baie sentrale kol bly, is ons gastehuis se parkeerarea vol, nie net van ons eie gaste nie, maar ook mense wat nie nader aan die strand parkeerpleek kry nie.
Dis Lig en dit Lewe. Almal wag vir die groot (amptelike) vuurwerkvertoning wat so teen 23:00 op die strand afskop, en amper 2 ure aanhou.
Normaalweg is oujaarsaand vir my een van nadenke oor die jaar wat verby is, 'n refleksie op wat ek geleer het en nog kón leer, maar hierdie jaar was my gedagtes eenvoudig.
Dankbaarheid. Dankbaar vir die kinders wat kom kuier het. Dankbaar vir ons eie gesondheid. Dankbaar dat ek 'n aaklige siekte gekry het, wat my tot stilstand geskok het, maar wat my kans gegee het om 'n wonderlike uitdaging aan te pak, en wat gegroei het tot 'n vinnig-groeiende Uitgewery van e-Boeke vir Kindle, wat op Amazon verkoop word.
Gister op die strand was dit groot pret (met die advieskomitee in die vorm van MaanMan en skoonseun Japie wat sit en instruksies gee) om 2011 te laat wegspoel in die verlede. Skoon te maak.
Ons verwelkom dan amptelik:
What a grand day! What a time for celebration! We begin again today! We turn the page! And so, let go of all that you do not wish to carry with you any further. Any fear, any sadness, any anger, any resentment, any disappointment, any lament…let it all go. And now, using the specialness of this day as a springboard, let's get on with Life!
Mag 2012 ook jóú jaar wees.
Huisie by die see, Kersfeestyd, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, See vakansie, Vakansietyd
As kind uit 'n baie groot familie, het ons met familiekuiers en -byeenkomste groot gewoord. Die speel met die niggies en nefies was heerlik, as die gegroet van die grootmense net eers verby was (En ons meisiekinders oom Kosie-So-Sê se spoeg kon weggril) As daar nie nefies en niggies saamgekom het nie, moes ons natuurlik die teemaak ding doen. En my ma was baie presies oor hoe die teepot behandel moes word, en hoe die lepeltjies in die pierings moes lê.
Nietemin. Nou is ek groot, en die familie en familie se kinders met hulle kinders kom by ons kuier. Nou eers sien ek hoe lekker dit is as een span op 'n slag kom kuier, ons kuier intens, en op hierdie manier het ek my susters en broer beter leer ken as wat ek hulle en hulle gesinne geken het. Groot kuiers is vir my te oppervlakkig en ek geniet niks.
Dan kyk ek ook om my hoe lyk ons dorp. Kinders en familie van heinde en verre het kom uitspan by die see kom vakansie hou. Almal se huise is vol, die strate besig en oral sien jy kleinkinders saam met ouma en oupa rondstap.
Hierdie was ons negende Desember in Kleinmond, en die tweede Kersfees wat ons nie met kinders of familie deurbring nie. Daar is nie 'n gat in my hart daaroor nie, want van die kinders en die krulkopkleinkind kom net voor die klok slaan vir 2012.
Menige dag sien ek op die strand hoe ouma en oupa moedeloos word, omdat die kleintjies hulle lam speel. "Nee, oupa, nie nou al nie, nog net 'n rukkie," hoor jy kort-kort. Waar speel so 'n kleintjie dan nou ook lekkerder as op die strand? Ouma en oupa dink aan die vlekke wat hulle brand in die son, maar wat wil speel is die kleintjies!
In ons dorp word baie fiets gery, omdat dit so heerlik gelyk is en die strate stil. Mens sien nie soseer duur fietse en mense met kleurvolle lycra pakkies nie, maar lekker gemaklike dikwiel fietse, met mandjies voorop, vir biblioteek boeke of die dag se inkopies. Vakansietye kom daar 'n nuwe toevoeging op die fietse – sulke plastiese stoeltjies waarin 'n kleintjie agterop vasgemaak word.
Dit is 'n wonderlike voorreg vir die oumas en die oupas om op so ontspanne manier tyd met hulle kleinkinders deur te bring en baie verrykend vir die kleintjies om 'n seevakansie te kom hou. Op die manier kry die jong ouers darem ook 'n welverdiende breek.
Ons het vanoggend ook 'n lang gesprek gehad, oor die seer en eensame mense in hierdie tyd. En die kontras wat hulle moet voel in spesifiek hierdie seisoen van gee en deel en kuier en saamwees.
Mag ons ook net almal in gedagte hou dat daar kindertjies is wat nie eers weet dat dit vakansie was nie, dat 'n kospakkie wat deur een of ander instansie uitgedeel is die enigste ervaring was wat die een dag anders as die vorige een gemaak het. Van daardie kindertjies het die vakansie ook by hulle ouma deurgebring, nie vir die voorreg van 'n vakansie by ouma nie, maar omdat sy die enigste versorger is wat nog in die familie oorgebly het.
PS As jy nie weet wat om die vakansie te doen nie, Boekemakranka het sommer 'n klomp lekker boeke vir jou Kindle!
Hulle is nie almal so nie
Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Matriek Vakansie, Toeriste, Vakansiegangers
I stand corrected! Vandag was ons die slagoffers van ons eie vooroordeel, en ons kon maar net lag. What you resist, will persist.
Matrieks jol elke jaar na die eindeksamen lekker by Plett, en ons hoor die vreeslikste stories van wat in Margate aangaan, jaar vir jaar.
Die Burger loer in by die matriekmakietie in Plettenbergbaai.
Ons het vandag bietjie kos gaan koop voor die vakansie, sodat ons vrieskas goed gestock is en ons die aankoop van daaglikse vars goed vroegoggend kan afhandel, voor die vakansiegangers die winkels tref. As jy in 'n vakansiedorp woon, moet jy aanpas, want die vakansiemense het net een maal per jaar die voorreg van sand, son en see. Hulle bring 'n vibe na ons dorpe toe, en dit help ons ekonomie. Ons groei uit ons nate uit hier in Kleinmond! Daarom kyk ek maar weg as hulle ons omloop, ons spaadjieblommies vertrap en ons oor die algemeen stoomroller. Want hulle is Met Vakansie. En ek gun dit vir hulle met my hele hart, al voel ek partykeer uit my eie plek uitgeboer.
Ons lewe is so lekker rustig en kleindorps, dat winkels en verkeer ons gou ongemaklik maak. Groot winkelsentrums maak my fisiek naar, van al die vreemde energieë in my aura. 'n Besoek aan Gauteng maak my deesdae paniekbevange, al het ek Pretoria en Johannesburg se kortpaaie almal geken en platgery.
So was die besoek aan Hermanus en die supermark vandag amper te veel vir ons, en MaanMan reken toe as ons gaan lunch by 'n plek buite die middedorp, sal dit stiller wees, en nie een van ons twee is toe lus vir die spul seuns wat loop en slinger in die strate nie. Gedagtig ook aan 'n vriendin se waarskuwing vanoggend oor die "gesuipte matrieks" is ons dorp-uit, maar waar ons nog oor die see kon sit en kyk hoe wild slaan die skuim teen die rotse.
En waarin loop ons ons vas? In twee láng tafels vol matrieks. Ons gaan sit toe maar aan die verste punt weg van hulle. Neffens 'n vrolike groepie van ses 'volwassenes'. Foutjie. Groot foutjie. Want binne 'n ommesientjie het die paartie aangegroei, en blyk toe 'n verjaarsdagviering te wees. 'n Surprise paartie. Kort-kort het daar gilletjies gekom van Oh-mi-Ghoood.. What are you doeehing here!!! En die proppe het geklap en die drank het gevloei en die rook het getrek en die gilletjies het al harder geword en hoe meer hoe harder en 'n glas het gebreek en hulle vieslike hond het aan my kom lek en dit was absoluut geen plesier om naby hulle te sit nie. 40-Somethings wat hulle soos hooligans gedra. Locals.
En die matrieks? Sit ewe stemmig en eet hulle sushi. Nie soveel as 'n squeak uit die blombekkies nie, die meisies drink Appletizer en hier en daar het een 'n bier gewaag. Ordentlike kinders.
Nee. Hulle is nie almal so nie… (Met apologie aan Jeanne Goosen)
Etiket, Gastehuis etiket, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Nataniël
Ek het met skok geluister wat Nataniël sê van gastehuis etiket verlede week.
As gastehuiseienaar het ons presies dieselfde probleme as dié wat verlede week op RSG bespreek is (dit lyk my dis baie universeel), en Nataniël se raad was beslis swak maniere in die gastehuisbedryf, op veral twee punte.
Groet as jy vertrek. Nataniël reken dis onnodig. Dit gaan nie soseer dat jy wil gegroet wees nie, dit gaan om blote bedagsaamheid dat jy weet die gas vertrek nou. Die feit dat iemand in sy kar klim en ry, beteken soms dat hulle ry en bv 'n koerant gaan koop, en weer terugkom. Gaste is ongelooflik onbedagsaam oor uitgaantye, en jy as eienaar wil darem weet die eenheid is nou ontruim en daar kan skoongemaak word. Dit sou betreding van 'n gas se privaatheid wees om in te gaan met die doel om skoon te maak as die gas bv gaan koerant koop.
Gaste is verskriklik onbedagsaam wat inkomtye betref ook. Nataniël reken dis onnodig om te laat weet as jy gaan laat inkom, of later as die afgesproke tyd. Dis mos nie 'n hotel met 24-uur personeel nie? As jy daardie tipe diens wil hê, bespreek dan in 'n hotel.
Dit het al meer as eenmaal gebeur dat ons kaartjies vir 'n opvoering of konsert moes verbeur, hieroor. Of ete-afsprake kanselleer, wat ons in 'n verleentheid gestel het, en die gasvrou ongerief aangedoen het. As ons geweet het die gaste gaan na 21:00 inkom, in plaas van 16:00 soos afgespreek, sou ons nie kaartjies gekry het nie, of 'n ete-afspraak gemaak het nie. So uur of twee na weerskante toe is vir my aanvaarbaar, maar nie meer nie, laat weet dan tog net.
Klink my Nataniël maak homself skuldig aan hierdie twee goed, daarom dat hy sulke onbedagsaamheid as aanvaarbaar voorhou.
Oorbemarking en Wanvoorstelling
Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
Terwyl ek nou in 'n kwaai bui is, en ook elders gelees het van iemand wat op sy bucket list het om in een van ons 'celeb' kokke se restaurante te gaan eet, laat ek dit nou van my bors af kry. Voordat ek afkoel.
Die manier waarop reisartikels deesdae geskryf word (ook ingesluit hierby is die aanbied van joernaalprogramme), doen na my mening meer skade aan 'n dorpie as wat dit die plek bemark. 'n Goeie fotograaf kan 'n foto uit die regte hoek uit neem dat dit na só pragtige plekkie lyk, jy begin sommer huispryse kyk. Dan word daar foto'tjies bygesit van vriendelike kunstenaars aan die werk, en die idee wat aan jou verkoop word, is dat jy in hierdie dorpie sal kan skouers skuur met die kokke en kunstenaars. Wee jou as jy jou kar pak en die dorp besoek. Dan kry jy hom soos hy is, stof en papiere en al, en al die dinge en mense wat gebruik word om die plek te adverteer, is nêrens te sien nie.
Net so word akkommodasie-plekke totaal wanvoorgestel. Foto's van die plekke op hulle webwerwe is baie dikwels totaal anders as dit wat jy kry, maar wat jy eers sien nadat jy bespreek en betaal het. Hier het een mooi dag 'n fotograaf aan my deur kom klop, en belowe dat as ek hom net sal kans gee (teen 'n helske fooi natuurlik) sal hy foto's neem van ons plek dat ons dit nie self sal herken nie. JUIS, het ek gesê en hom die deur gewys. Mense moet presies sien wat hulle by my kry. Ek kry dikwels dat mense aangenaam verras is as ek vir hulle oopsluit, dan sê hulle dit lyk baie beter as op die foto's. Ek twyfel, dis net dat hulle gewoond is mense se prentjies lyk anders as die werklikheid.
As jy lees wat joernaliste skryf oor die wynlandgoede, en hoe vriendelik hulle deur die eienaars ontvang en getreat is, dan moet jy weet jy gaan nie náby daardie huis kom nie. Jy as toeris kom net tot by die verveelde meisie in die wynwinkel wat vir jou jou proesels inskink, en dan wag dat jy jou wyn bestel. Dis fine met my, maar die prentjie wat hulle van hulleself in die media skets, is baie ver van wat jy as toeris kry.
Miskien is ek te veel van 'n WYSIWYG mens, maar ek kan my bloedig vererg as ek 'n prentjie van kos sien waar restaurante geadverteer word, op selfs op die spyskaart (Hoor julle, Wimpy??? Op reis is dit dikwels al plek waar jy kan kos kry in 'n dorp) en dan word jy ontnugter deur dit wat op jou bord kom.
Hierdie foto wat ek self geneem het is 'n goeie voorbeeld. Geen mens sal dit herken as die De Bos dam nie. Daar is 'n stofpad, met geroeste doringdraad en 'n sloot vol ou plastieksakke, waaruit bossies groei. As jy egter op jou maag gaan lê in die grondpad, en jou hand deur die doringdraad steek so skuins agter die twee bossies, dan vang jy hulle blommetjies, pleks van die droë stofblaartjies. Net so regs van die lelike sementblok.
Nie plek om tuin te maak nie?
Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, Kruie in 'n pot
Toemaar, ons ook nie! Maar 'n plan is 'n boerdery.
So plant ons toe 'n olyfboom in 'n wynvaatjie. En in jaar drie kon ons oes. Hier is die hele oes. Die som van die totale oes. Ons sien reikhalsend uit na die nuwe seisoen…
Dan kan jy ook 'n Malva onderom die olyfboom plant:
Bolle? Geen probleem! Plant Hiasinte in slaaibakkies op klippe wat jy optel. Ons het pas gister die laaste uitgeblomde bol weggegooi en die klippe met Jik gewas.
Ons eintlike nuwe projek is hierdie nommer. Ons oes elke aand 'n blaar of twee iewers af om in die slaai te sit. Alles groei fluks, behalwe die Dhania eet ek vinniger op as wat dit kan groei. Kerrie teen die koue kort koljander… Dis mos steeds winter in Kleinmond.
To be cut down to size
Elke keer as iemand sê, Geen Publisiteit is slegte Publisiteit nie, dan wonder ek darem. As iemand 'n besonder slegte ding oor jou besigheid skryf in die openbaar, sou dit jou mos nadelig beïnvloed as dit bv Linette Retief se Verbruikersrubriek is.
In hierdie week se plaaslike koerant, het iemand dit goed geag om 'n brief te skryf waarin onder andere ons huis se kleur aangeval word. Vir ons wat dit natuurlik 'n groot grap, want hulle bevraagteken ook die hoeveelheid besigheid wat ons doen, en juis hierdie naweek toe almal se oë op ons huis gevestig was, was ons vol bespreek, en het die gaste nog gaste gehad en die karre het bankvas op die parkeerarea gestaan!
Ghastly colour schemes on buildings, houses
If there isn't a by-law about exterior colour-schemes for houses and buildings in Kleinmond, then it is surely time that people get together to draw up a by-law that protects the interests of responsible and considerate property owners:
There are a growing number of properties in the area that have also become absolute eyesores, one being a large B&B near the beach that was painted about two years ago in a most shocking orange/red colour, and it being on a corner, hits one between the eyes, from four directions! One wonders how much busi-ness an establishment like this does, when the owners have so advertised their bad taste!
Surely there should be a by-law to prohibit the use of outrageous colours on exterior walls of structures, whether business or residential. Surely property owners should have some redress against those who have no regard or their neighbours or neighbourhood by bringing down the value of surrounding properties – and make no mistake, they do! Why should we – who are careful and considerate people – have our properties down-rated because of some-one who obviously does not belong in the neighbourhood if their loud and distasteful colour schemes are a mea-sure of the owner's regard for the environment. At the rate property is being painted in unacceptable colours, it won't be long before Kleinmond gets a bad reputation.
With so many pastel colours to choose from, there is no excuse for anyone to opt for colours that should be confined to industrial areas, farms or airports? When one comes right down to it, if these people who have to urge "to paint the town red", as it were, love these hideous colours so much, why do they not the INSIDE of their homes in those colours? Why do they paint the OUTSIDE of their premises or homes in these colours, where they do not look at them each and everyday except when they are outside. No, they want the neighbours and those walking their dogs to look at their monstrosities! It is time that these people learned the hard way that they're doing can actually be regarded as being anti-social and a blight on good-neighbourliness: Some responses to my complaint would not go amiss, and might even result in action being taken by the Overstrand municipality.
Op Facebook was dit 'n groot grap, en het mense allerhande reaksies en voorstelle gehad:
Ek kan jou nou regtig nie in Pastelle sien nie! Jy sal nie 'n oog kan toe maak in die nag nie!
…ek het kliphard gelag toe ek dit lees. Ek's mal oor julle BB verf sommer helder blomme ook op! En oom kry n stokperdjie asb!
Jammer vir mense wat in 'n Black and White world probeer leef. Viva 'n miljoen en twee skakerings van emosies saamgevat in 'n oneindige spektrum van kleur. Halleluja vir keuses.
Maar net voordat ek windgat kon raak omdat almal dink ons huis se kleur is so oulik, het iemand vir my 'n mooi rympie geskryf, in reaksie op my vorige status update: Kan mens jou radio stel dat hy outomaties uitsny as Hier kommie bokke speel?!?!? (Almal wat my ken weet dat ek nie rugby kyk nie en Leon Schuster het dit nou nog nooit vir my gedoen nie.)
Miskien irriteer 'n sekere liedjie
jou tydelik net 'n bietjie.
Maar ander se kleur mure
blykbaar weer hul bure!
Met jul oranje vind ek geen fout.
Net so ook die Groen en Goud! 😉
Dankie Tom. 'n Hele lewensles, met humor. Elke mens se persepsies van 'n ding is anders, en wat vir een mens mooi is, is vir ander afgryslik, sand onder die tande. Boeke, musiek, kleure, sport, klere en enige iets wat jy vandag gaan sien of hoor. Selfs hierdie blog. Love me, hate me, maar dit is jou opinie, en jy is geregtig daarop!
23 Tue Aug 2011
Boekemakranka, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie, The Colour Orange