Die gepruttel van selfbehepte, misleidende swakkelingePres. Jacob Zuma by die ANC se nasionale beleidskonferensie in Johannesburg (Julie 2017). Foto: ANA Ses uitmergelende dae van pruttel, mor, manipulasie-manewales en magsvertoontoertjies. Dis waarskynlik hoe Jan en San Alleman na die afgelope ses dae van die ANC se beleidskonferensie kyk wat deur sowat 4 000 afgevaardigdes by Nasrec buite Johannesburg bygewoon is. In gewone taal: Niks anders as ’n spul getjommel wat nie ’n duit aan die betreurenswaardige lot van sterflinge hier gaan verander nie. Inteendeel, almal kan dalk net nog slegter af wees as skokkende voorstelle soos die nasionalisering van die Reserwebank ooit ’n werklikheid word. Die konferensie was ’n mors van tyd. Want sien, die fokus was weer 100% op politieke oogmerke, waarvan sommige aan die absurde grens, eerder as strategieë om doelwitte te bereik en te bestuur wat tot ’n verbetering van die land en sy mense se omstandighede en lewenskwaliteit kan bydra. Nie ’n enkele aanbeveling is gemaak of oplossing voorgestel wat Suid-Afrika uit die huidige ekonomiese, maatskaplike en korrupsie-moeras gaan lig nie. Die ANC se krisis ten opsigte van sy geloofwaardigheid en integriteit is inteendeel weer skerp beklemtoom. Hoewel daar wel besluit is om pres. Jacob Zuma se retoriek oor onteiening sonder vergoeding en radikale ekonomiese transformasie en witmonopoliekapitaal te verwerp, is die meeste kwessies na die ANC-takke terugverwys vir verdere bespreking. Onder meer ook die voorstel dat die party se grondwet gewysig moet word en dat die topstruktuur van die party vergroot moet word deur voorsiening vir nóg ’n adjunk-president en nóg ’n adjunk-sekretaris-generaal te maak. Dis nou Zuma se briljante voorstel om ’n einde aan die onhoudbare verdeeldheid en faksies binne die party te bring. Maar almal weet dis net ’n taktiek om seker te maak dat daar na afloop van die party se presidentsverkiesing in Desember iewers ’n posisie vir iemand is wat steeds na sy (Zuma) se belange sal kan omsien. In die stadium is Zuma se eksvrou, Nkosazana Dlamini-Zuma, en adjunk-president Cyril Ramaphosa die gunstelinge in die stryd om die presidentskap. Ramaphosa as verteenwoordiger van die “konstitusionaliste” is na afloop van die beleidskonferensie dalk ’n kortkop voor die Dlamini-Zuma-“radikaliste”, maar almal weet dat enigiets in die gewetenlose wêreld van die politiek kan gebeur. Nog baie water kan in die volgende ses maande in die see loop. In aanloop tot die presidentsverkiesing moet veral gekyk word wat die uiteinde van die voorgestelde geheime stem vir ’n mosie van wantroue in Zuma sal wees wat tans vir 8 Augustus geskeduleer is. Die vraag is: Wie gaan dit waag om teen Zuma te stem aangesien dreigemente reeds gemaak word dat ANC-LP’s wat dit wel doen, gedissiplineer sal word. Die ander verwikkeling wat dopgehou moet word, is hoe ANC-takke oor die beleidsvoorstelle en aanbevelings van die 11 kommissies gaan besin en wat uiteindelik in Desember aanvaar gaan word. Van die belangrikste voorstelle waaroor die takke moet besin is dat: Soos verskeie politieke ontleders die afgelope paar dae voorspel het, lê ’n interessante ses maande voor, maar nog interessanter gaan die 18 maande ná Desember wees in aanloop tot die algemene verkiesing in 2019. Net die tyd sal leer wie die ANC ná Desember gaan lei en of die party daarin gaan slaag om homself van ondergang te red én vertroue by sy kwynende ondersteunersbasis te herstel.