Ondersteunende regulering en doelgerigte motor - I-ASC
Ondersteunende regulering en doelgerigte motor
Ondersteunende regulering en doelgerigte motor: 'n bedagsame benadering
Na ondersoek na die onderliggende neurologiese prosesse betrokke by mederegulering en selfregulering, kom ons by een van die uitdagendste aspekte van hierdie onderwerp: ondersteunende regulering. Wat die ondersteuning van iemand anders betref, is die duiwel in die besonderhede omdat daar niemand die regte manier is om te werk te gaan nie, en selfvertroue het die manier om selfs diegene met die sterkste sin vir rigting aan te pak. Vandaar die uitdaging! Daar is soveel inligting daar rakende ondersteuningstrategieë. Trouens, ander poste en bronne wat hier beskikbaar is, het die waarde daarvan bespreek om strategieë soos liggaam betrek en onderrig deur VAKTiwiteite. Ek stem volmondig saam dat die feit dat daar verskillende strategieë en benaderings is, uiters voordelig kan wees as u regulasie-ondersteuning bied.
Vir sommige individue kan die gebruik van 'n liggaamsbetrokkenheid of ander kreatiewe aktiwiteit op sigself genoeg wees om deurlopende regulering te ondersteun. Maar vir diegene met verhoogde sensoriese bewegingsverskille, organiseer eers die liggaam sodat hulle sulke strategieë kan gebruik en aan 'n ervaring kan deelneem, kan dit voorrang geniet, en dit is vir die ingewikkelde liggame en hul ondersteuners dat ek hierdie pos skryf. Daarom bied ek die volgende aan as bloot 'n reeks voorstelle in die hoop dat, ongeag hoe u ondersteuning daar uitsien, 'n gedagte en deernisvolle denkproses die konstante kan word waarop u kan vertrou. Dit is strategieë wat die Kommunikasie- en REGULASIEPARTNER (CRP) moet volg om u nie-sprekende geliefde of student te ondersteun.
Asem diep in en kyk na u eie gevoelens oor wat gebeur: Twyfel jy oor jouself? Jou student of kind? Miskien is jy opgewonde en hoopvol? Miskien voel u druk om suksesvol te wees of 'n deurbraak te hê? Erken die gevoel, breek, asem in en uit. Gevoelens is kortstondig en verteenwoordig dikwels ons hoop en vrese.
Herformuleer hoe u hul optrede waarneem: In plaas daarvan om te dink "Hier gaan hulle weer" of "Dit gaan nooit gebeur nie", dink aan die ontkoppeling van die liggaam en dat hierdie persoon nie noodwendig doen wat hy regtig wil hê nie. Onthou, hulle wil u ondersteuning hê en beheer oor hul liggaam. U persepsie en interpretasie van hul liggaam se optrede is die sleutel tot vooruitgang.
Wees medelydend met jouself: As daar twyfel insluip of as u wonder of u nodig het om die ondersteuning te behou, herinner u u daaraan dat u albei hierin saam is. Dit is OK om te stop, 'n oomblik te neem om weg te stap en terug te betaal, en nie net vir jouself nie. Die druk wat u voel, gaan heel waarskynlik beide maniere toe. (Moenie die kompleksiteit van sulke interaksies onderskat en wat vir elke betrokke persoon aangaan nie!)
Vind u eie ondersteunings: Almal se reis is anders, maar jy hoef nie alleen te loop nie. Werk saam met ondersteuners wat outisme waarneem deur middel van 'n sensoriese bewegingslens en hou by die vermoede van bekwaamheid. Kyk na ander wat soortgelyke paaie loop deur blogs te lees, webwerwe te soek vir bronne en aanlyn by groepe aan te sluit of persoonlik te skakel. Soek blogs en leiding van apaksiese kinders en volwassenes wat hul ervaring deel.
Wees doelgerig. Onthou, dit is net betekenisvol om net die bedoeling te stel om iemand te ondersteun sodat hulle beter beheer oor hul liggaam kan kry. En selfs as u nie noodwendig 'n eindresultaat behaal wat u in gedagte gehad het nie, bereik u elke keer iets ongeloofliks as u u eie gedagtes opknap en medelye met jouself en ander beoefen.
Agenda: Wat u probeer bereik? Was u al 'n rukkie daaraan? Miskien is dit tyd om te stop en van ratte te skuif, 'n ruskansie te neem of 'n snack te eet. Is dit waaraan u werk regtig betekenisvol? Indien nie, is dit miskien 'n goeie tyd om iets anders te doen. Niemand is perfek nie, en u kan dit selfs erken deur hardop te sê: 'Weet u wat? Dit is 'n bietjie vervelig ... laat ons iets anders probeer! ' of "Miskien kan ons dit 'n bietjie lekkerder maak!"
Struktuur tyd en ruimte: Wees duidelik oor hoe lank u die aktiwiteit gaan doen (AS dit nuttig is, gebruik 'n timer om 'n duidelike begin / stop te skep.) Dit is nie noodwendig omdat hulle nie die aktiwiteit wil doen nie, maar wel U kan bekommerd wees oor 'dit bymekaar hou' en om te weet hoe lank hulle gereguleer sal moet bly, kan nuttig wees. Dit neem tyd om uithouvermoë op te bou en dit help as u duidelik is oor die sukseslyn. Wat die ruimte betref, kyk na die omgewing. Is daar baie aanloklike speletjies of voorwerpe in die kamer? Miskien selfs in duidelike sig? Om oppervlaktes en omgewing so duidelik en eenvoudig moontlik te hou, is nuttig vir 'n neurologiese stelsel wat hard werk om sensoriese inligting wat uit alle rigtings binnekom, te navigeer.
ONDERSTEUNING VAN REGULASIE EN VERLOWING
Probeer een of meer van hierdie voorstelle en evalueer hoe dit werk.
Afrig direk in 'n aktiwiteit: Let op die bewegings wat benodig word ("Ok, jy gaan draai en regs na die toonbank loop" of "Bring jou oë terug na die bord, soek die letter en gaan daarvoor!") Gebruik jou affek: hoë affek en spraak wat ooreenstem met die tempo van die liggaam, kan nuttig wees. Alternatiewelik kan 'n kalm invloed en stadiger tempo of stilstand nuttig wees as u angs hanteer.
Gee sensoriese motoriese insette: Dit kan help om die liggaam te "grond" (bv. Balansbord, swaar bal gooi, kruiwa loop oor 'n gimnasiumbal of 'n ander sensoriese motorbaan).
Bied kalmerende insette: Moenie vergeet van kalmerende aktiwiteite soos diep druk, proprioseptiewe insette en swaar werk nie (bv. Druk op 'n muur, ferm massering.)
Oorweeg 'n liggaamsmens of 'n ander VAKTivity. Om die liggaam iets doelgerigs te gee, kan regulerend wees.
Evalueer die plasing van u aktiwiteit: As die beweging van sensoriese insette na die aktiwiteit nie gereguleer word nie, moet u die aktiwiteit nader aan die persoon bring (dws om 'n bal te gooi terwyl hy op 'n balansbord staan ​​en hou dan die volgende aktiwiteit reg langs hom.)
Skep 'n deurlopende stroombaan tussen die aktiwiteit en sensoriese insette: AFWISSELING! Doen soveel as moontlik van die aktiwiteit, gaan dan terug vir sensoriese insette, dan terug na die aktiwiteit, ensovoorts. In die begin kry u miskien net 'n paar sekondes aan mekaar, maar dit is 'n goeie begin en hou daarby! Hierdie soort oefening bou regulering en uithouvermoë op.
Herinner jouself daaraan dat sit nie nodig is nie vir verlowing. 'N Persoon kan steeds met 'n aktiwiteit in verbinding tree, byvoorbeeld om na u te luister terwyl hy rondloop.
Betrek die brein: dit reguleer die liggaam, help om vertroue te bou en uithouvermoë. Om op die planke te spel, is 'n uitstekende manier om beide die verstand en liggaam te betrek, en dit kan ook gedoen word om rond te loop!
ONTHOU: 'n liggaam in beweging van 'n persoon met sensoriese motoriese probleme mag nooit kyk "Stil, kalm of gereed", moet dus nie noodwendig daarop wag nie!
Gebruik wat hulle van nature of geneig is om te doen. Raak eers met hulle deel aan hierdie ervarings en probeer om 'n opsetlike heen en weer binne die ervaring te skep.
Begin om van hul ervaring af te skuif na die aktiwiteit wat u hoop om aan te leer of betrokke te raak. Neem u aktiwiteit in hul ervaring. Hier is 'n paar scenario's wat respek het vir die persoon wat nie praat nie, en wat die liggaam help betrek en reguleer:
Stel jou voor dat jou seun of dogter 'n bal rondgooi en dit is tyd om wasgoed te sorteer, en jy wil die liggaam meer doelgerig betrek om klere te sorteer. Gebruik 'n wasgoedmandjie om hul bal te vang, gooi dit terug na hulle toe, vang dit weer. Gebruik u affek, maak dit opsetlik! Begin heen en weer en loop dan na die tafel waar die wasgoed gesorteer moet word. Wissel die bal met hulle om 'n wasgoed vir hulle te gooi. Moedig hulle aan om die klere na u mandjie of op 'n spesifieke stapel op die tafel te gooi (kan ook u mandjie op die tafel sit.) Wissel tussen die bal en die wasgoed.
Stel u voor dat u student of kliënt items saamstel terwyl u aan die motoroefening werk om 'n liggaamsdeelnemer te gebruik? Tussenkant gee hulle die volgende item wat hulle nodig het vir die lyn met 'n lyfdeel, soos om 'n pen aan 'n penbord te voeg (gee hulle 'n item om in lyn te sit, en gee hulle dan 'n pen om in die bord te sit.)
Hoe gaan dit met wanneer u seun of dogter dinge stapel en terwyl u spelling oefen om te kommunikeer? U kan vir hulle 'n les lees terwyl hulle stapel. Dink daaraan om 'n potlood aan hulle te gee om 'n letter op die stensilbord te steek, terwyl hulle 'n voorwerp wat hulle kan stapel gee.
As hulle dwaal, volg hulle terug na wat hulle natuurlik betrek. U kan dalk hul liggaam eenvoudig teruglei na die aktiwiteit en kan iets sê soos: "Laat my u help om u liggaam weer na die tafel te bring." As dit te moeilik is, bly 'n bietjie by wat hulle doen. Gaan terug na stap 1 en 2.
Of hou stil en neem 'n oomblik om na te dink oor wat u probeer leer. Is dit betekenisvol? Is dit nou nodig om hierdie vaardigheid in te oefen? Watter deel van u aktiwiteit kan met hulle deel?
Aanvanklik hoef u nie te probeer om elke stap van 'n taak of aktiwiteit uit te voer nie. Om een ​​stap te doen is 'n goeie begin!
Verander die omgewing. Soms kan u 'n gebied verlaat of die omgewing verander, wanneer die liggaam vassit of wanreguleer.
Kweek 'n vennootskap, nie 'n magstryd nie. Soek insette van u speller as hy magtig is met u. Watter voorstelle het hy? As u speller nie vlot is nie, moet u veral daarop let dat u u agenda nie bevorder oor hul begeertes en behoeftes nie.
Probeer 'n lusbreker: Lusbrekers verskil van 'n liggaamsbetrokkenheid. Dit kan gebruik word om 'n ontwrigting te skep of om die fokus te verskuif om 'n motorlus te onderbreek ('n aksie wat sommige met sensoriese motoriese uitdagings nie kan stop nie, selfs nie as sy wil stop nie). Voorbeelde van lusbrekers sluit in: musiek, ritmiese handeklap, sang, eet van 'n peuselhappie, die reël van items op 'n tafel, die nabootsing van 'n aksie of die gebruik van die verrassingselement soos om iets te sê of iets onverwags te doen. Wees aanhoudend - die redes waarom sy weggaan, dinge gooi, skree, onbedaarlik lag of selfs fisiek kontak met u maak, is ingewikkeld en is dikwels nie noodwendig bedoel nie. Hierdie aksies kan refleksief of impulsief wees om die motor oor te neem. Dit is onwaarskynlik dat hulle bloot 'nie dit wil doen nie'. Dit is baie meer waarskynlik dat daar verskeie faktore betrokke is, byvoorbeeld om oorweldig te word deur emosies of sensoriese-motoriese uitdagings.
ONTHOU: Dit verg regulering om selfs 'n kort heen en weer deel te neem, en vir iemand met 'n baie verhoogde en sensitiewe stelsel, moet hulle dalk hul regulering en uithouvermoë 'n paar sekondes op 'n slag opbou.
ONDERWYS VAN 'N MULTI-STAP MOTORVOLGORDE- breek 'n taak af en isoleer een sleuteldeel om mee te begin. Rig die motor vir daardie een stap en voeg geleidelik bykomende stappe aan en leer dit aan.
ONBETROUBAAR REDENAARS - wees voorbereid op die onbetroubare spreker wat miskien iets outomaties sê, maar waarskynlik iets heeltemal anders dink. Dit is waar betroubare kommunikasie uiters nuttig is om duidelikheid oor die boodskap te kry. As u weet wat die werklike bedoeling van 'n onbetroubare spreker is, kan u die inhoud wat u hoor geestelik oorheers terwyl u dit ondersteun.
BEHOU JOU SIN VAN HUMOR! U kan altyd sê: 'Wel, dit het nie gewerk nie! Kom ons probeer dit eerder! ?
Regulering en doelgerigte motoriese ondersteuning aan iemand anders gaan nie net oor die strategieë wat gebruik word nie, maar ook om 'n vennootskap te kweek. En in die perfekte wêreld sou sulke vennootskappe gewortel wees in kommunikasie waar samewerking en terugvoer rakende strategieë en hul sinvolheid bespreek kon word. Dit is die uiterste ideaal, want almal verdien 'n stem en 'n woord in die soort hulp wat hulle ontvang.
'Moet eers niks te ernstig opneem nie. Ons kan skreeusnaakse mense wees; lag gerus! Nie omdat ons 'n gestremdheid het nie, want ons het 'n sin vir humor net soos almal! Tweedens, moet niks persoonlik opneem nie. Dinge gebeur. Dit is nie jou skuld nie. Dit lyk dalk persoonlik, maar dikwels is dit ons reaksie op angs. Ons kan nie leef sonder die mense wat ons liefhet nie. Ons wil u nooit ontstel nie. U bedoel die wêreld vir ons, waarlik. Derdens, onthou om te sien hoe ons vorder, selfs al is dinge nog moeilik. Terwyl vooruitgang vir ewig voortduur, het ons reeds so ver gekom. Kyk na die positiewe. Jy moet gemaklik op jouself wees. Almal doen hul bes ". -Mitchell Robins
Selfs jong kinders moet 'n invloed hê op wat werk en wat nie vir hulle werk nie. Alhoewel betroubare kommunikasie nie altyd moontlik is nie, kan diegene van wie ons vertrou steeds bedagsame en betekenisvolle ondersteuning bied gebaseer op 'n ingesteldheid om vermoede te aanvaar. Dankie aan diegene wat die voortou in hierdie beweging het, ons professionele persone en ondersteuningsvennote gaan voort om te leer oor hierdie pragtig ingewikkelde gedagtes en liggame. Dus, in plaas daarvan om met iemand te kan gesels oor hoe hulle ondersteun wil word of wat hulle in hul daaglikse lewe wil hê, lees die woorde van ander outiste en advokate, luister na wat hulle gesê het. , en onthou dat bewustheid en medelye u konstante te midde van onsekerheid kan wees.
Debbie Spengler, MS, S2C-praktisyn
'N Spesiale dank aan speller en advokaat, Dillan Barmache en sy ma, Tami, vir hul insette en om my uit die onkruid te trek ... meer as een keer!
Gepos deur Ek-ASC op Woensdag 22 April 2020 in voorspraak,Onderwys,Gesinne,Motor,Nie -sprekers,S2C,Spelling om te kommunikeer