Buite die huis in die agtergrond kom ‘n baie selfvoldane man met ‘n visstok oor sy skouer aangestap. Hyt ‘n huppel in die knuppel, jy kan sommer sien die ou blom van die trots en hy is all “smiles & giggles”. Agter hom staan ‘n trok geparkeer met ‘n walvis op!
Binne sy tent betrap hy toe ‘n ratel wat die hele plek omgedop het. Gelukkig het hy die koffie en beskuit uitgelos maar die kondensmelk was vir hom soos heuning. Hy was besig om die halwe blik op sy linker poot te laat uitloop toe die man die tent in stap.
Na ‘n gespring en ‘n geskarrel en ‘n voertsêk hardloop die ratel toe die tent uit. Maar nie soos ‘n gewone dier nie, met drie pote soos ‘n beenaf hond. Hy het sy linker poot in die lug gehou, so asof hy die wit soet goed wou hou vir later.
Soos hy sy poot in die lig hou kom daar toe al wat ‘n insek is nader gevlieg. Ons praat vlieë, groot groen brommers, bye, motte, vlieende termiete en ‘n rooi naaldekoker. Soos wat die goggas op sy poot gaan sit raak hul verstrengel en plak vas aan die ratel se taai poot. Daai poot het later so baie vlappende vlerke op gehad dat die ratel se voete kort kort van die grond gelig het soos wat die goed probeer weg vlieg.
Ons almal ken die storie van Gatiep wat by Maraai gekom het en hom vertel het van die twee meter snoek wat hy gevang het. Maraai het hom so staan en kyk toe sê sy… “Jy sal my nie glo nie (dis gewoonlik ‘n teken dat daar strooi oppad is) maar die ander dag toe duik ons hier agter die eiland. EN, jy sal my nie glo nie (as dit die tweede keer uikom kan jy weet dis stront) maar daar op die bodem staan ‘n ou army Willys Jeep.
Maar jy gaan my nie glo nie, (‘n derde keer is ‘n teken van absolute kak) die Jeep… Die Jeep se ligte brand nog! Nee sê Gatiepie maar hy kan dit nie glo nie, dis mos nie moontlik nie man. “Nou ma toe” sê Maraai, “trek jy 1 meter van daai Snoek af”, “dan sit ek die Jeep se ligte af”!
Piet het haar op en af bekyk voordat hy versigtig (‘n meermin het skerp tande) die hoek uit haar lip verwyder het. Toe tel hy haar op en lê haar rugkant eerste terug in die water. Nogal so ewe haar vorentoe en agtertoe aan die stert getrek om seker te maak sy word oordentlik “revive”(seker vir oulaas bietjie tiet ook gekyk)! Toe hy voel sy het genoeg skop het hy haar laat gaan deur haar stadig na dieper water te stoot. Syt omgedraai, gewaai en weg gesink in die rivier.
Die man het gaan visvang by Gouritzmond. Hy het heel dag niks gekry nie maar net voor hy wou oppak vang hy ‘n klein Elfie. Hy besluit toe net daar hy gaan sommer die ding lewendig aan die hoek sit want hy wil darem ietsie meer substansieel vang. Hy het ‘n groot meisie gehad wat honger was en sy sou die elf alleen op geëet het en dan moes hy honger gaan slaap. Gelukkig was hy ‘n kort maer mannetjie wat nie veel nodig gehad het nie. Met ‘n lepeltjie suiker en ‘n bietjie liefde kon hy vir dae hou!
Die elfie was hardegat en hyt gesukkel om hom met die hoek gehak te kry, maar uiteindelik kon hy darem sy lyn in die water gooi. Dit het nie lank gevat nie toe sak sy stok. Lyn het van die Penn 49 afgestroom en sy stok het ‘n reuse sekel gevorm soos die vis baklei het. Vorentoe en agtertoe, die kant toe dan daai kant toe. Dit was ‘n enorme geveg en hy was bang dat sy stok gaan breek maar hyt geklou met als wat hy gehad het.
Terwyl hy gespook het het hy aan sy meisie gedink en hoe hy gesukkel het om haar te kry om “ja” te sê. Sy was lief vir hom en hy was lief vir haar maar sy wou van trou niks weet nie. Ook niks se gekafoefel onder die lakens nie, nie voor sy nie “I Do” gesê het nie. So hy was effe ge-f…. snoeker. Haar bynaam was Nuweland, want sy was net so groot, jy kon haar nie omhels nie, jy moes haar omsingel. Hy moes eers vir haar (en haar ma) wys dat hy vir haar kan sorg voor hulle kon trou koek sny. So ‘n vis sou haar vreeslik beindruk het en as hy hom kon land sou hulle darem vir teminste twee dae kos gehad het.
Toe hy nader stap om die hoek uit die vis se bêk te verwyder sien hy maar die kabeljou is nie eers met die hoek gehak nie. Die klein Elfie het die kabeljou gebyt aan die lip en die heel tyd gehou terwyl hy gespook het. Hy kon nie glo wat hy gesien het nie en het probeer om die vissie te verwyder, maar niks makie. Sy bêk was toe en hyt so hard gebyt dat sy wange soos die Chappies Chipmunk sin gestaan het. Eers ‘n paar minute later toe hy sy bek oopgemaak om asem te haal kon hy die vissie van die Kabeljou af kry.
So vis verdien sy vryheid het hy gedink en hy het die hoek versigtig uit sy rug verwyder en hom laat gaan. Terwyl die Elfie weg swem het het hy gedink aan die omhelsing en vet soen wat hy gaan kry as hy by die huis kom. Toe wonder hy, as hy vannaand sy liefde so liggies aan die lip byt, dalk net dalk, kan hy haar ook land…
Hierdie is nou wraggies die beste visstories wat ek al ooit gehoor het. Nou-net die skakel deurgestuur vir my man en seun sodat hulle kan saamlag. Dankie vir die deel.