Beeld, Die Burger en Volksblad sê: Koerante maan weer oor sensuur | Netwerk24
Australiese koerante het Maandag ’n sterk simboliese boodskap aan bewindhebbers daar gestuur toe hulle teks op hul voorblaaie met swart strepe verbloem het met die woorde: “When government­ keeps the truth from you, what are they covering up”, daarby.
Dít weerspieël die dinamiese spanning wat tussen heersers (eintlik alle nuusmakers) en onafhanklike nuusberiggewers behoort te heers – en die fyn maar duidelike streep wat moet geld.
In die week van die herdenking van Swart Woensdag (dit verwys na 19 Oktober 1977, toe die apartheidsregering 19 koerante en organisasies verban het), vra die weerspannigheid van die Vierde Stand, in sy rol as demokratiese wig en teenwig, teen enig­iemand wat om watter rede ook al in die openbare kollig is, diepere besinning.
Regerings, gesagsfigure en watter organisasies of individue ook al na wie die joernalistieke lens draai, maak staat op velerlei verwere (soos privaatheid, veiligheid, duistere agendas en sameswerings) in hul aandrang om inligting bedek te hou.
Vir die media is niks te heilig of verbode om op te rakel en oor te berig nie.
Vir die media is niks te heilig of verbode om op te rakel en oor te berig nie. In die Universiteit Stellenbosch se departement joernalistiek wys spreuke op dakbaniere wat dié werk vereis.
“Vier vyandige koerante moet meer as 1 000 bajonette gevrees word,” het Napoleon Bonaparte gesê. Terwyl Willem Wepener, befaamde koerantredakteur, joernaliste as “die brandsiek-inspekteur van die volk” beskou het.
Sela. Wandade, skande en skade móét aan die groot klok gehang word as ’n diens aan die gemeenskap en ’n rigsnoer vir selfkorreksie. Sonder die suurstof van die waarheid kán dit nie.
Die bydrae tot regimeverandering van veral nieregeringsgesinde media in Suid-Afrika vóór 1994 is op 19 Oktober herdenk.
Ná apartheid is joernaliste eweneens deel van die bolwerk teen staatskaping, wanbestuur, vrot diens en korporatiewe korrupsie.
Etiese joernalistiek kom met aanspreeklikheid, risiko én foute wat ingevolge mederegulering met die Persraad voorkom én uitgestryk moet word.
Maar mediavryheid is onverpandbaar en sensuur – soos wat die ANC met sy voorgenome mediatribunaal in gedagte het – is ’n simptoom van onderdrukking.
Meer oor: Sensuur | Hoofartikel