PressReader - SA Jagter Hunter: 2018-12-01 - IN MY VI­SIER
En so sak die son oor nog ’n jaar... een wat ge­ken­merk is deur ve­le dra­mas. Vir baie is die S­pring­bok­ke se dra­ma­tie­se ver­to­nings ’n groot kop­seer. Die een Sa­ter­dag ver­oor­saak hul­le eu­fo­rie on­der on­der­steu­ners, net om jou die vol­gen­de week skuins teen die grond moe­de­loos moe­rig, be­foe­terd te maak. Sul­ke wip­plank­ver­to­nings is sleg vir die ge­sond­heid en ek dink sterk daar­aan om die Bok­ke vir aan­spreek­lik­heid te dag­vaar.
Maar eint­lik is die sooi­brand wat Ras­sie-hul­le ’n mens gee klein­geld in ver­ge­ly­king met an­der dra­mas. In se­ke­re de­le van ons land knel die droog­te steeds. Die brand­stof­prys laat jou nou twee­maal dink voor jy die mo­tor­sleu­tel draai (dis nog­al jam­mer, P­re­to­ria was el­ke De­sem­ber so lek­ker stil as al die Va­lies by die see is). Ek wil nie eens daar­aan dink hoe die ar­me saai­en an­der boe­re wat groot hoe­veel­he­de brand­stof móét ge- bruik se on­kos­tes ge­styg het nie. Ver­voer­maat­skap­pye is net so in die knyp.
Van boe­re ge­praat... 2018 was ook die jaar waar­in die swaard van grond­ont­ei­e­ning voor hul­le, én al­le Suid-A­fri­ka­ners met be­sit­reg, se deu­re kom lê is. Hoe gaan dit ons land in die toe­koms be­ïn­vloed? En mis­daad? En plaas­moor­de? Wat­ter plaas­moor­de? Ons eie pre­si­dent sê dan daar be­staan nie so iets nie en hy is tog ’n eer­ba­re man (of so sê hul­le).
Dít was se­ker een van die bit­ter­ste pil­le om te sluk in 2018. Om te sien hoe dié man son­der om te blik of te bloos die ge­weld teen ons boe­re ont­ken.
Met al dié kop­se­re is ek Va­der­dan­kie­bly vir jag en skiet. Dis ’n ont­vlug­ting van die daag­lik­se dra­mas wat dwing om jou kort­a­sem te maak van moe­de­loos­heid. As ek te­rug­dink aan die af­ge­lo­pe jaar en se­ke­re jag­te in her­in­ne­ring roep, skyn die son deur die ne­wels en is ek steeds dank­baar dat ek hier in A­fri­ka mag woon.
Dit was warm, die bos kraak­droog en ek was se­ker die groot koe­doe­bul wat voor ons in die ruie bos ge­wei het, sou ons e­ni­ge oom­blik hoor... maar ons ge­luk het ge­hou. Die 180gr-koe­ël het hom tus­sen die oog en oor ge­tref son­der dat hy ooit van ons teen­woor­dig­heid be­wus was.
Maan­de la­ter in die Moor­de­naar­ska­roo het ek vroeg­aand sit en kyk hoe die ske­mer na­der skui­fel, lui ro­kies van my soet­do­ring­vuur voel-voel die don­ker be­gin ver­ken en ster­re, skyn­baar skaars ’n arm­leng­te weg, vrien­de­lik knip­oog. Die vroeg­aand het ’n ka­ros van vol­maakt­heid oor die K’roo ge­trek.
Ek ont­hou die win­ter se byt toe ek ’n paar maan­de la­ter in die Bo-Ka­roo vroeg­og­gend langs ’n swart­haak­bos ge­kniel het, klap­per­tand van die koue en ’n bie­tjie bok­koors. Voor my het ’n hand­jie­vol gems­bok­ke en twee s­pring­bok­ke wit­pens in die win­ter­son­staan en bak. Met die .270 Win oor die skiet­stok­ke het ek ge­wag dat die een s­pring­bok ’n tree of twee vo­ren­toe gee en my ’n oop skoot bied.
Blou­wil­de­bees­te het my laat swoeg hier­die jaar. Die hit­te, stof steek­vlieë, droë keel, ’n steil berg en uit­put­ting het my laat won­der waar­op ek my­self so mors. Maar die aand langs die kamp­vuur was ek dank­baar dat ek A­fri­ka kon er­vaar.
Ek ont­hou die vroeë og­gend­mis oor ’n vlei­land in K­waZu­luNa­tal en toe die wit slui­ers lig, hoe ’n riet­bok­ram as­of uit die niet ver­skyn het om oor sy ko­nink­ryk te staar...
Dink ’n bie­tjie en droom ’n bie­tjie weg van al die land se pro­ble­me af. Droom veld, droom skaap­rib op ’n ka­meel­do­ring­vuur en sterk swart kof­fie op klap­per­tan­dog­gen­de. Droom ’n s­pring­bok in die mô­re­son of ’n koe­doe­bul se skor blaf in ’n bos­kloof. Droom jag.
Ten spy­te van als is daar steeds iets om oor te glim­lag. SA JAG­TER/HUNTER wens el­ke le­ser ’n ge­se­ën­de Fees­tyd toe en ’n prop­vol jag­sei­soen in 2019.
Neem ken­nis Bok­spog staan oor hier­die maand weens teg­nie­se pro­ble­me.