Adolessente selfmoord - voorkoming, statistiek, oorsake - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Tiener selfmoord Voorwaardelik is daar drie variasies: die ware tipe, affektiewe en demonstratiewe. In die geval van die ware tipe tiener het 'n stewige besluit oor selfmoord geneem, so hierdie sorg beplan hy noukeurig. In die geval van 'n onsuksesvolle poging sal hy dit beslis in die nabye toekoms herhaal. Sulke selfmoorde is kenmerkend van adolessente wat hulself uitgewis, verwerp en nutteloos voel. Die redes vir sulke ervarings kan verkragting of bewustheid wees van hul drang na homoseksualiteit. Met ander woorde, enige sterk skokke kan selfmoordpogings uitlok. Gevoelige of affektiewe selfmoord word gepleeg deur adolessente in die hitte van passie (bemeestering van die kind se psige van die sterkste in intensiteit, oombliklike emosies). In die geval van 'n mislukte poging is die kind, meer dikwels as nie, nie geneig om herhaalde aksies van dieselfde aard te doen nie. Die doel van 'n demonstrasionele tiener selfmoord lê daarin om aandag aan jou eie persoon te vestig. Met hierdie tipe selfmoord het die kind nie regtig die begeerte om te sterf nie.
Oorsake van tiener selfmoord
Die puberteit tydperk is die moeilikste stadium van persoonlike ontwikkeling. Sommige adolessente slaag dit sonder enige probleme en volgens die norme, terwyl ander baie moeiliker is. Ongelukkig is die vernaamste redes wat veroorsaak dat 'n tiener sterf, verborge in sy verhouding met sy naaste omgewing. Ewe belangrik is die persoonlike eienskappe van die individu, sy aanpassing aan komplekse alledaagse situasies en die vermoë om hulle te weerstaan.
Om die oorsake van selfmoord in adolessensie te lys, is dit nodig om na die tipologie van selfmoord te verwys.
Sielkundiges identifiseer vier tipes individue wat geneig is tot selfmoorddade:
- 'n egoïstiese (dws 'n individu wat op homself gefokus is en slegs gefokus is op sy eie begeertes, wat uit die lewe van die samelewing val);
- 'n Altruïstiese (dit wil sê 'n individu wat te ernstig reageer op alles wat rondom hom gebeur, is te gewy aan die samelewing, waardeur hy homself van die lewe "vir die maatskappy" kan ontneem);
- 'n anomiese selfmoord is 'n individu wat gekenmerk word deur die nie-erkenning van algemeen aanvaarde menslike waardes en norme van gedrag;
- fatalistiese (dws 'n individu wat diep in predestinasie glo, in vetum, word gekenmerk deur die afwesigheid van vryhede wat nodig is vir selfuitdrukking).
Hulle stel ook 'n alleenstaande groep akteurs genaamd imitators uit. Dit is hierdie spesie wat die meeste voorkom onder tieners. Imitators pleeg die sogenaamde oordrewe selfmoord. Vir hulle is selfmoord 'n middel om afpersing te kry wat hulle wil hê. Ongelukkig word die imitasie van selfmoord waargeneem deur die meeste volwassenes as presiese afpersing of 'n spel wat ver vang. Dikwels ignoreer die volwasse omgewing van jongmense demonstrasiewe selfmoord, behandel dit as gevolg van ledigheid of 'n lomp houding teenoor die lewe. Onderwysers en geliefdes van kinders besef nie altyd dat die redes wat selfmoord veroorsaak nie, die gevolg kan wees van baie kinderagtige onsin. Immers, kinders kan ook baie ernstige ervarings hê wat volwasse kleuters mag lyk. Intussen kan tieners nie self sulke probleme hanteer nie. Vir die meeste kinders in puberteit kan die harde werklikheid 'n onoorkomelike versperring vir verdere implementering van die lewe word. Daarom moet verstaan ​​word dat ware adolessente selfmoord 'n kritiese stap van die persoonlikheid is, absolute wanhoop aantoon, en 'n selfmoordpoging na te boots, is 'n potensieel ware selfmoord.
Simulasie van adolessente selfmoord kan die gevolg wees van demonstrasiewe gedrag wat inherent is aan alle kinders wat in 'n pubertalstadium is. Ons moet egter verstaan ​​dat sulke aksies ernstige persoonlike probleme kan verberg wat kinders nie op hul eie kan oplos nie.
Die volgende is tipiese oorsake van selfmoord in adolessensie: familieverhoudings, moontlike situasies van konfrontasie in die familie of onder eweknieë waarvan 'n tiener 'n deelnemer, eensaamheid, verwerping deur eweknieë, vernedering, ongelukkige liefde is. Daarbenewens moet die invloed van die massakultuur nie uitgesluit word nie, waarin die doodskultus verhef word, ter ere van afgodery, idealisering van die helde van boeke, strokiesprente en films.
Die basis van die oorsake van selfmoord wat verband hou met die situasie in die gesin en die situasies van konfrontasie met ouers, is altyd 'n gebrek aan aandag aan hul eie kinders. Ongelukkig lei ouers in die moderne verligte ouderdom hul eie aktiwiteite meer en meer na materiële ondersteuning, terwyl hulle vergeet van geestelike waardes. As gevolg daarvan, in die oorgangstydperk, betree die kind sonder die nodige ouerlike ondersteuning. Daarom word sy waardesisteem nie in die familie ontwikkel nie en nie onder die invloed van ouers nie, maar deur die impak van die straat en die invloed van die internet. In die vroeë tydperk het die individu al die inligting wat deur onderwysers of 'n naby volwasse omgewing ingedien is, as die enigste betekenisvolle een beskou. In die pubertal periode leer hy om sy eie oordele te vorm, 'n persoonlike posisie en gedragsmodel ontwikkel. Dit is in hierdie stadium dat die vervanging van owerhede en waardes plaasvind.
Volwassenes moet reg wees in hul oorgangsouderdom. Dit moet verstaan ​​word dat dit 'n stadium van verhoogde emosionele reaksies is, te sensitiewe vatbaarheid in samewerking met kinderagtige maksimalisme, ondeurdringbare selfgeregtigheid, die reg op selfuitdrukking en vryheid. Dus, hulle siening van enige beperking van volwassenes as 'n poging tot persoonlike vryheid, wat selfmoord nabootsing kan veroorsaak.
Die verwaarlosing van ouers of hul frivolous houding teenoor die emosionele ervarings en probleme van adolessente is die manier om hulle depressiewe state te gee, wat dikwels tot selfmoord lei.
Vir jong individue is ongelukkige liefde dikwels 'n absolute verlies aan leiding en 'n begeerte om te lewe. In puberteit blyk liefde vir adolessente om iets sublieks, romanties en ewig te wees. Daarom, wanneer kinders teleurgesteld is, pleeg kinders selfmoord. Terselfdertyd het so 'n selfmoordpoging dikwels 'n sekere toneel van teatraliteit. In sulke gevalle kies adolessente as 'n reël effektiewe selfmoordmetodes, byvoorbeeld vergiftiging met medisyne. Ook, hulle kopieer dikwels maniere om die lewe van kunswerk of flieks te verlaat.
Dikwels kan ouers onnodig hoë eise stel aan 'n tiener wat nie die ouderdom van die kind of hul potensiaal ontmoet nie. In sulke gevalle, wanneer kinders weens hul eie eienskappe nie in staat is om die vereistes te hanteer nie, begin hulle waardeloos voel en dus nie daarop geregtig om verder te lewe nie. Frustrasie in hul eie potensiaal, onvermoë om te reageer op die standaarde van streng ouers lei tot depressie en die voorkoms van selfmoordtendense.
Ook 'n algemene faktor wat selfmoordpogings uitlok, is om te leer en die probleme wat daarmee gepaard gaan. Dit geld veral vir individue met 'n hoë vlak van geestelike ontwikkeling, wat uit hul eweknieë uitstaan ​​vir hul hoë punte. En aangesien die gevoel van "kudde instinkt" in die oorgangstydperk baie ontwikkel is, kan die een wat nie in die aanvaarde standaarde pas nie, 'n uitgeworpenes word, waardeur hy altyd aan bespotting en vernedering blootgestel word.
Ook vandag is daar, soos dit nie sou geklink het nie, 'n manier vir kollektiewe selfmoord. Jong individue skep gemeenskappe op die internet, ontmoet op verskeie selfmoord terreine. Met behulp van die internet leer hierdie adolessente selfmoordmetodes en kan hulle saamstem oor die plek, tyd en metode van kollektiewe afwyking van die lewe.
Die mode vir selfmoord word aktief bevorder deur die media en kultuur. Vandag is 'n groot verskeidenheid literatuur, videospeletjies en films waarin die dood 'n kultus word, vrylik beskikbaar.
Daarbenewens het die media se aandag aan tienmoordmoorde selfmoordpogings deur jongmense veroorsaak.
Vandag is selfmoord derde in die lys van die mees algemene oorsake van kindersterftes. Sedert die begin van die negentiende eeu was daar 'n bestendige en ritmiese toename in die aantal selfmoord. In hierdie geval word 'n soortgelyke prentjie in alle lande van die wêreld waargeneem.
Volgens statistieke waarsku ongeveer 80% van selfmoordige individue oor ander se voornemens, alhoewel die metodes van sulke inligting versluier kan word. Daarom is daar in die meeste gevalle die moontlikheid om selfmoord te voorkom. Dit is net nodig vir onderwysers en ouers om meer aandag te gee aan skofte in 'n tienerlike bui.
Tiener selfmoord in ons tyd word toenemend gewild. Byvoorbeeld, die aantal pogings oor die afgelope tien jaar het verdrievoudig. Elke twaalfde tiener, wat tussen die ouderdomme van 15 en 19 is, probeer jaarliks ​​'n selfmoordpoging pleeg. In Rusland is hierdie syfer selfs groter en beloop 20 jong individue per honderdduisend van die bevolking, wat die wêreldgemiddelde ongeveer 2,7 keer oorskry.
Gedagtes oor selfversorging uit die lewe verskyn in 45% van die pragtige helfte van die tieneromgewing en ongeveer 27% van die jong mans. Statistieke sê dat die meerderheid van selfmoordpogings onder adolessente in die lente en somerperiode plaasvind. Onvoltooide selfmoordpogings word vaker aangetref by jongens as 17 jaar oud - in 32% van die gevalle, 16 jaar oud - in 31% van die gevalle, 15 jaar oud - in 21% van die gevalle.
Onder die faktore wat die risiko van selfmoordpogings onder adolessente verhoog, beklemtoon amptelike statistiek die gebruik van dwelms en alkoholiese drank. Teen die ouderdom van 13, begin adolessente bier drink, wat lei tot afwykings van 'n ander aard in die psige.
'N spesiale rol in die vorming van die "kultus" van selfmoord behoort aan die internet. Vandag is daar 'n groot aantal virtuele gemeenskappe wat mense verenig met hul fokus op die ondersoek van verskillende maniere om uit die lewe te ontsnap en die doodskultus te idealiseer. In sulke gemeenskappe kan u gedetailleerde gedetailleerde instruksies vind oor allerhande maniere om selfmoord te pleeg.
Die probleem van tiener selfmoord
Die globale probleem van die mensdom is 'n selfmoord in adolessensie. 'N Desperate adolessent sal nie van so 'n verskriklike stap afgeskrik word deur die sosiale omgewing of die eienskappe van godsdienstige oortuigings of die vlak van welsyn nie.
Die fundamentele rol in die probleem van adolessente selfmoord word gespeel deur impuls, 'n soort emosionele momentêre oomblik. Met ander woorde, die kind maak meer dikwels 'n selfmoordpoging as gevolg van die invloed van die oomblik sonder wesenlike redes of as gevolg van die oordrywing van die belangrikheid van tydelike probleme in verhoudings met naaste persone.
Opvoeders en sielkundiges argumenteer dikwels dat dikwels die redes wat aanleiding gee tot adolessente om selfmoord te pleeg, vergesog is. Jongmense wat 'n selfmoordpoging aangewend het, kon nie die rede vir sulke gedrag duidelik verklaar nie. In die meeste gevalle is die rede 'n skending in die interaksie met mense naby aan die tiener en die onmoontlikheid om ondersteuning van hulle te ontvang of die onvermoë om hul eie met iemand te deel.
Tiener en kinderagtige selfmoord word gekenmerk deur die teenwoordigheid van tipiese tekens, naderende ramp. Tieners wat oor selfmoord dink, maak dikwels wenke oor so 'n stap of spreek so 'n voorneme direk uit. 'N Tekens van 'n moontlike selfmoordpoging is die verlies van belangstelling in die lewe, losbandigheid van familie en kamerade, waardesvlakke, onverskilligheid vir die omgewing en die omgewing, gratis verspreiding van voorheen waardevolle items, donkerheid en voortdurende begeerte vir eensaamheid, verlies aan belangstelling in leer of stokperdjie, verontagsaming tot voorkoms, gebrek aan begeerte om na jouself te kyk, entoesiasme vir onderwerpe wat toegewy is aan die kultus van die dood, subkultuur gereed, okkultiese kennis.
Voorkoming van tiener selfmoord
Die primêre taak van ouers om selfmoordgedrag te voorkom, is om aandag te gee aan en omgee vir hul eie kinders. Behalwe vir materiële ondersteuning, moet ouers onthou om deel te neem aan die lewe van kinders, belangstel in hul stokperdjies en oordele.
Van die vroeë kinderjare, moet 'n eienaardige kern in die kind gelê word, 'n persoonlikheid daarin vorm, sy aspirasies en stokperdjies ondersteun. Wanneer 'n kind werklik passievol is oor iets, wanneer hy kamerade het wat sy stokperdjies deel en dieselfde taal as hom praat, is tiener- en kinderagtige selfmoord in beginsel onmoontlik, omdat die kind 'n drang na die lewe en 'n begeerte tot selfverwesenliking sal hê.
Hulle help ook om die tiener af te lei van die noodsaaklike laste en die impak van negatiewe faktore om sport te speel. Benewens die feit dat jongmense dissipline ontwikkel, ontwikkel hulle veerkragtigheid en karakter van 'n vegter.
'N Groot waarde in die voorkoming van selfmoord het literatuur en kinematografie. Klassieke produseer die regte menslike waardes. Dit is nodig om boeke of films te kies, waarin edele aksies gesing word, mense sal gewys word om nie te streef om te lewe, om te veg vir die lewe en om die probleme van die lewe te oorkom nie.
Die puberteitstydperk word gekenmerk deur die teenwoordigheid van onoplosbare probleme, volgens adolessente. Ouers moet nie die problematiese situasies waarin hul kinders hulself bevind, oppervlakkig hanteer nie, en help hulle, indien moontlik, om hulle sonder verlies te kry. Anders kan kinders hulself onttrek, nie meer hul probleme met die volwasse omgewing deel nie, waardeur hul onsuksesvolle adolessente omgewing (verskillende groepe) hul riglyn kan word.
Ouers en onderwysers moet saamwerk. Dit is nodig om te probeer om die kinders te oortuig dat hulle nie haastige besluite moet neem nie, want na 'n tyd blyk dit dat die ernstigste probleem geen betekenis sou hê nie.