Hierdie een is gegee. Ek het dit neergeskryf in ‘n klein skryfboek in die restaurant Arnold’s Tamboerskloof, maar agterna is dit altyd snoei en netjieser maak.
Die gedig karteer my lewensloop as reisiger en digter. Met my nou onlangse besoek het ek uiteraard terug gekyk na vorige besoeke. Ek weet nie altyd wat eerste kom nie: die gedig of die reis?
Elke digter is in wese haar eie Ideale Leser. Jy moet jou eie sintuie en intuïsie glo. Indien ‘n intelligente leser daarby aanklank vind of sommer net ‘n leser, is dit altyd interessant en aangenaam. ‘n Mens kwel jou gelukkig nie meer oor kaalkop proffies sonder boeke wat byltjies te slype het nie. In my boek oor De Lange wys ek o.a. op die onkunde en gemeenhede wat hierdie digter se werk ontlok het. ‘n Kritise ontvangs is egter baie handig; dit daag ‘n mens uit.
Ja as jong kind het ek vyf rand gewen in ‘n poësie-wedstryd met ‘n gedig “die verlange passer vannag in my”. Ek onthou hoe opgewonde ek was toe dit in Die Transvaler verskyn het. Ek probeer altyd weer terugkeer na daardie gevoel oor die skryf van poësie: die ekstase, die opwinding.