Cherry * Oor plante
Kersie - 'n meerjarige houtagtige gewas wat groei in die vorm van 'n boom of struik. Die lugdeel bestaan ​​uit een of meer stamme en 'n kroon. Groei en vrugvorming van bome word bepaal deur die verhouding tussen blom- en groeiknoppe op eenjarige takke. Afhangend van die vrugtipe, kan alle soorte kersies voorwaardelik in twee groepe verdeel word: bosagtige en boomagtige. Eersgenoemde dra vrugte hoofsaaklik op eenjarige takke, en laasgenoemde op ruiker takke. Bosagtig sluit in Vladimirskaya, Lyubskaya, Polevole, Molodezhnaya, Generous, ens. Die groep van treelike bevat Zhukovskaya, Moskou Griot, Turgenevka, ens.
In teenstelling met die appelboom, is blomknoppe by kersies gewoonlik eenvoudig, d.w.s. slegs blomme en vrugte ontwikkel daaruit. Nadat vrugte gestort is, word die takke blootgestel. In boskersies hang die aard van vrugte af van die groei van die tak die vorige jaar. Swak groei - 'n gevolg van swak landboutegnologie, verminder die opbrengs nie net van die volgende jaar nie, maar ook van die daaropvolgende jare. Op kort lote (10-15 cm) blom alle syknoppe en slegs die apikale groei. By kort stappe word groepe en groeiknoppe nie gelê nie. Dit lei tot 'n afname in vertakking, blootstelling aan takke en 'n afname in opbrengs. Met goeie groei op lote van 30-40 cm lank, word sygroei en groepknoppies gelê, vertakking verbeter, die totale aantal blomknoppe neem toe, en die opbrengs neem toe.
Verskeie boomkersies dra die grootste deel van die gewas op die takke, waarvan die vorming ook nou verband hou met die groeilengte. Op lang eenjarige takke (30-40 cm) is slegs groeiknoppe geleë. Die volgende jaar word lote en ruiker takke gevorm. Afhangend van die versorging, wissel die lewensduur van die boekettakke van 2 tot 7 jaar. Treelike kersies is minder geneig tot kaal takke as bosagtige kersies, en as gevolg van die ruiker takke, het hulle meer blomknoppe. Hoe meer ruiker takkies gevorm word en hoe langer hulle leef, hoe hoër en meer gereeld is die gewas.
Kersiebome word deur die lewe deur drie hoofperiodes: groei, vrug en droog. In alle periodes is die groeilengte 'n aanduiding van die vlak van landboutegnologie. Om die vrugtyd te verleng, is dit noodsaaklik om 'n optimale groeilengte te handhaaf met die goeie sorg van die plante, d.w.s. 30-40 cm.
Die wortelstelsel bestaan ​​uit skelet- en veselwortels. Tydens vrugtigheid is die meeste aktiewe wortels (60-80%) op 'n diepte van 20–40 cm langs die kroonperifie geleë. Dit moet in ag geneem word wanneer kunsmis en bewerking toegedien word.
Afhangend van die voortplantingsmetode, kan wortel- en geënte kersieplante verkry word. Vir die voortplanting volgens die inentingsmetode, moet u eers 'n vee kweek en daarna 'n kultivar plant. As voorraad word saailinge wat uit sade (sade) verkry word, meestal gebruik.
Saad oes. Dit is raadsaam om sade van die gevulde, gesoneerde variëteite te oes - Vladimirskaya, Shubinka, ens. Bene word gekies uit gesonde vrugte wat volle volwassenheid bereik het. Sade wat vars geoes is sonder om droog te word, word in 'n vogtige omgewing (saagsels, sand, mos) geplaas vir stratifikasie, of dit word bevogtig sonder 'n substraat in plastieksakke totdat dit gesaai word.
Saadstratifikasie en saai. Om die ontkiemingsvermoë te verkry, moet die sade onder sekere toestande 'n voorbereidende sluimerende periode ondergaan. Sulke toestande kan in die grond in die natuur wees, d.w.s. herfssaad van sade is moontlik (vanaf einde Augustus tot Oktober). Aangesien die natuurlike toestande nie altyd gunstig is vir rypwording ná die oes nie, is die lentegewasse meer betroubaar na 'n periode van voorbereiding in kunsmatige toestande, d.w.s. na stratifikasie. Dit word aanbeveel om die sade vir 5-7 dae in die herfs te saai of te lê vir stratifikasie. Die water moet daagliks verander word.
Vir stratifikasie word die sade gemeng met 'n drievoudige hoeveelheid vogbewarende materiaal - saagsels, gesifte, goed gewasde riviersand, sphagnum mos. Om die bene teen vorm en bederf te beskerm, word dit behandel deur etlike sekondes in 'n oplossing van kaliumpermanganaat (25 mg per 1 liter water) te dompel. Voordat die saad begin kraak, word die sade by 'n temperatuur van 15-20 ° C gestoor (ongeveer 2 maande), en dan word dit, voor die ontkieming van 2–6 ° С, in 'n kelder of 'n huis-yskas gebêre. Nadat ongeveer 'n derde van die saad byt, word dit in 'n sneeuveld of gletser geplaas. Die totale periode van stratifikasie is 150-180 dae. Tydens stratifikasie word die substraat periodiek bevogtig en gemeng.
Die gebied wat vir saai bestem is, moet goed gegrawe word en bemes word per 1 m2 van 10-15 kg humus, 40-60 g superfosfaat, 20-30 g kaliumsout, op suurgronde - 100 g kalk. As daar geen minerale kunsmisstowwe is nie, kan die humus met as (150-200 g / m2) gemeng word. Op die oppervlak van noukeurig voorbereide grond word groewe 3-5 cm diep op 'n afstand van 25-30 cm van mekaar gemaak.
Ontkiemde bene word sorgvuldig van sand of ander materiaal geskei, wat na 4-5 cm op die bodem van die groewe gelê word, bedek met goeie voedingswaarde grond, natgemaak, bedekt.
ent. Gedurende die eerste seisoen word goed ontwikkelde saailinge van die sade verkry. As dit moontlik was om dik saailinge te kry, word hulle uitgedun in die lente van volgende jaar, en dit word dan 15-20 cm gelaat. Die inenting word in die lente of somer tydens die sapvloei uitgevoer. In die lente word grafts met twee of drie knoppe geënt volgens die metode van verbeterde kopulasie, skurfte, agter die bas en in die laterale insnyding. Steggies word vroeg in die winter voor ernstige ryp geoes en by 'n temperatuur van 0 ° C gestoor (in die kelder, yskas, sneeustapel). In die teenwoordigheid van wilde groei of die begeerte om 'n ander verskeidenheid te hê, word die skelettakke gedurende 1-2 seisoene streng gesny en geënt deur een van die bogenoemde metodes te gebruik.
Okulirovanie (ooginenting) word gedurende Julie - Augustus uitgevoer gedurende die periode van sapvloei. Vir 'n groter waarborg vir oorlewing, word hulle met twee oë gekniehalter.
Eie plantplantmateriaal van plante kan gekweek word uit wortel-nageslag (lote), sowel as wortelsteggies van gesonde bome met 'n hoë opbrengs.
Die lote word in September-Oktober of vroeg in die lente gegrawe voordat knoppe oopgaan. Die beste een-twee-jarige nageslag met 'n vertakte bogrondse deel word op helder plekke aan die rand van die kroon gekies. Hulle grawe hulle op en trek met 15-20 cm terug. Die opgesnyde wortelkoord word van beide kante afgesny sodat die wortel wat by die loot oorbly, 30 cm lank is. Met swak ontwikkeling van begroeiende wortels, word dit aanbeveel om die nageslag op bevrugte los rante te laat groei met gereelde natmaak.
Voortplanting deur wortelsteggies. Die wortels word in die laat herfs of vroeë lente geoes. Boonste wortels word blootgestel op die plekke waar hulle opgehoop het, en dele van 12-15 cm word van 'n deel met 'n dikte van 0,4 tot 1,5 cm gesny. In die winter word steggies in 'n kelder in nat sand by 'n temperatuur van 0-2 ° C gestoor. In die vroeë lente word wortelsteggies op voorheen voorbereide rante in groewe op 'n afstand van 8-10 cm van mekaar geplant, skuins sodat die boonste punt bedek is met 'n grondlaag van 1-2 cm en die onderste 3-5 cm. Wortel-nakomelinge en steggies kan gebruik word as voorrade om nuwe belowende rasse te ent.
Sitplekkeuse. Vir die aanplant van kersies moet meer verhewe, goed verligte plekke toegeken word. In die sentrale en noordelike streke, is plekke naby heinings, geboue, waar 'n warmer mikroklimaat en meer sneeu skuiling geskep word, die beste geskik. Die diepte van die grondwater is hoogstens 1,5–2 m van die grondoppervlak af. Die reaksie van die grondoplossing moet naby aan neutraal wees (pH 6,5-7,0).
Grondvoorbereiding. Die meeste gronde voordat bome geplant word, moet verbeter word, d.w.s. pas by die eienskappe van die groei van bome aan. Podzoliese gronde word op 'n bajonetskopgrawe opgegrawe en die aarde word met kalk en kunsmis gemeng. Organiese kunsmisstowwe (mis, kompos) word toegedien met 'n dosis van 10-15 kg / m2, minerale kunsmisstowwe teen 'n dosis van 15-20 g fosfor, 20-25 g kalium (volgens die aktiewe stof). Die hoeveelheid kalk hang af van die meganiese samestelling van die grond en die mate van suur. Dit is beter om kalk apart van kunsmisstowwe te maak.
Op ryk chernozems word 5–6 kg organiese kunsmisstowwe, 20–25 g fosfor en 10–15 g kalium (volgens die aktiewe stof) per vierkante meter toegedien.
Suur veenagtige grond met die voorkoms van grondwater is nie geskik vir kweek van kersies nie. Dreinering van veenagtige grond, vooraf plant van ander grond by turf (per 1 m2 50-60 kg grond, 1 kg mis, 20-25 g fosfor, 15-20 g kalium, 300-800 g kalk) het 'n positiewe uitwerking op groei en vrugtigheid. Saam met die algemene voorbereiding voor die aanplanting van die terrein, is dit nodig (veral op gronde met 'n lae hoeveelheid voedingstowwe) om kunsmis op die plantkuise toe te dien. Van organiese kunsmisstowwe word humus, nie-suur turf en verouderde kompos in die plantkuile ​​gebring; kaliumsulfaat is beter as potas-kunsmisstowwe. Dit word nie aanbeveel om stikstofkunsmis en kalk in die plantkuile ​​te maak nie, dit kan die oorlewingstempo vererger. Een landingsput benodig 10-15 kg organiese bemestingstowwe (dieselfde hoeveelheid in die stam-sirkel vir deklaag), 200 g fosfor, 60 g kalium. In plaas van potas, is dit goed om as te gebruik - 0,5 kg per landingstuig.
Plantmateriaal. grawe. Gesonde, goed ontwikkelde saailinge met 3-4 vertakkings van skeletwortels is geskik vir plant. Tydens vervoer moet die wortels van die bome beskerm word teen uitdroging. Tydens die herfsplanting word net die geweekte ente en veral die lang vertakking van die wortels wat nie in die landingstuig pas nie, effens gesny. Dit is nuttig om gedroogde saailinge te dompel nadat die wortels 6-10 uur in water gesny is.
Boompies vir lente plant vir die winter drup. Hulle grawe 'n sloot van 30-35 cm diep in die rigting van wes na oos. Aan die suidekant word die muur van die sloot skuins gemaak (met 'n hoek van 30-45 °) en 'n aantal saailinge word met krone na die suide daarin gelê, om, indien moontlik, sonbrand op bolle te voorkom. Na hervul word die grond styf teen die wortels en boomstamme vasgedruk, sodat daar geen ruimtes is waardeur koue lug kan binnedring nie. As die grond nie nat genoeg is nie, moet gegrawe saailinge natgemaak word. Tussen hulle en rondom die sloot is dit handig om spar takke te plaas, dit beskerm teen skade deur muise en gedeeltelik teen brandwonde.
Landtyd. In die suidelike streke, sowel as in die sentrale streke gedurende die jare met gunstige herfs en winter, lewer die herfslanding goeie resultate. Met die vroeë begin van ryp en in 'n sneeuwinter, vries die saailinge egter sterk. Die herfsaanplanting moet 20-30 dae voordat die grond vries, voltooi wees. Saailinge word beter bewaar tydens plant in die vroeë lente, sodra die grond ontdooi en 'n bietjie uitdroog.
Landtegniek. Vir gate, grawe gate met 'n breedte van 80 cm en 'n diepte van 50-60 cm. As u grawe, word die boonste laag grond in die een rigting weggegooi, die bodem in die ander. In die middel van die kuil word 'n plantplant geïnstalleer, waar rondom 'n heuwel uit die boonste laag van die grond, gemeng met humus en minerale kunsmisstowwe, gegiet word. Die onderste onvrugbare laag wat uit die put gehaal word, is die beste langs die gang versprei. As u 'n saailing weer invul, word daar verseker dat die wortelnek op die vlak van die grond is, met inagneming van die ondergrond van 2-5 cm, veral op digte gronde. Maak 'n gat rondom die saailing aan die rande waarvan 'n rol uit die grond gegiet word. Twee emmers water word in die gat gegooi. Na natmaak word die grond rondom die boom met los aarde, turf of humus besprinkel om vog te behou. Die saailing word aan 'n tak in die vorm van 'n figuur agt vasgemaak, sodat daar geen insnyding aan die stam is nie.