Hoe die VSA terug vorentoe beweeg op toegang tot geboortebeperking
Geskryf deur Melissa Haussman
Vroue en mans wat saam met babawaens in 1916 voor die Sanger Clinic in Brooklyn sit, beskou as die eerste Planned Parenthood Clinic. New York World-Telegram en die Sun Newspaper Foto Collection / Library of Congress
Verlede maand het die Amerikaanse regering amptelik aangekondig dat hy voornemens is om federale fondse vir gesinsbeplanning te sluit vir organisasies wat aborsieverwysings verskaf. President Donald Trump en sy teenvoorsitter vise-voorsitter Mike Pence het die idee verlede jaar voorgestel.
As dit suksesvol is, beteken dit 'n dramatiese daling in befondsing vir Beplande Ouerskap en beperkte toegang vir individue tot gesondheidsdienste by Planned Parenthood Clinics. Daar is niks oorspronklik oor hierdie beleidsbeweging nie: dit is oud en moeg. Dit is ook skadelik vir die burgers van die Verenigde State.
Beplande Ouerskap is a eeu oue organisasie, gebasseer op die eerste kontrasepsie kliniek in Brooklyn, NY Margaret Sanger, haar suster Ethel Byrne en die aktivis Fania Mindell in 1916, is gestig deur die openbare gesondheidsverpleegkundige. Dit was die inspirasie vir die Planned Parenthood Federation of America wat dekades later gevorm is.
Beplande Ouerskap beklee 'n sentrale rol in die voorsiening van omvattende seksualiteitsonderrig en voortplantingsdienste vir Amerikaanse vroue.
Ongeveer 20 persent van vroue in die VSA sal staatmaak op 'n diens wat deur Planned Parenthood in haar leeftyd uitgevoer word. Byna die helfte van sy kliëntebasis hou verband met seksueel oordraagbare infeksie (STI) toetsing en behandeling, met nog 'n 27 persent vir voorbehoeding.
Dit beteken dat ongeveer driekwart van die Planned Parenthood Federation se caseload verband hou met seksuele gesondheid. Slegs drie persent van sy kliëntebasis besoek dit vir aborsieverwante dienste.
Ten minste 60 persent van Planned Parenthood kliënte Gebruik Medicaid befondsing of Titel X.
Ontwerp 1970, en ondersteun deur beide Demokrate en Republikeine (en Republikeinse President Richard Nixon) om die behoeftes van lae-inkomste gesinne of onversekerde mense te prioritiseer. Titel X is die enigste federale subsidieprogram wat individue bied met omvattende gesinsbeplanning en verwante voorkomende gesondheid. dienste.
Titel X "vereis beraders in federale befondsde gesinsbeplanningsklinieke om 'n vrou aan te bied vir 'n onbedoelde swangerskap met nie-richtlijnberading oor al haar opsies en met verwysings na dienste op aanvraag."
In die VSA is dit die mees omvattende en effektiewe bron van openbare fondse vir reproduktiewe regte sorg. Anders as die meer beperkende Medicaid gesondheidsorg program vir diegene onder die armoede lyn, Titel X het geen toelaatbaarheidskriteria nie.
Byna die helfte (42 persent) van die kliënte wat toegang verkry tot die klinieke van die Titel X-fondse, het geen gesondheidsversekering nie. 38 persent word gedek deur Medicaid en 19 persent het privaat gesondheidsversekering, volgens die Nasionale Gesinsbeplanning en Reproduktiewe Gesondheidsvereniging. Meer as 50 persent van Titel X pasiënte identifiseer as Swart of Latino.
Herwinning van ou beleid
Trump and Pence het 'n beleidsfragment van die einddae van die Reagan-administrasie herwin.
In 1988 het die sekretaris van gesondheid 'n nuwe regulasie uitgereik wat die titel X-projekte verbied het om berading, verwysings of aktiwiteite te doen wat aborsie as 'n gesinsbeplanningsproses voorgehou het. Daardie 1988-wet het alle Titel X-projekte vereis "Om 'n objektiewe integriteit en onafhanklikheid van die verbode aborsie-aktiwiteite te handhaaf deur gebruik te maak van afsonderlike fasiliteite, personeel- en rekeningkundige rekords."
Tydens die konserwatiewe kongresse van die 1980s en 1990's het titel X-fondsbeplanningsfonds ernstige besnoeiings ondervind. Deur 1999, wat inflasie in ag neem, Die program se befondsingsvlak was 60 persent laer as wat dit in 1979 was.
Maar selfs met die befondsingsbesnoeiings, soos van 2016, het Title X befondsde 91-familiebeplanningstoekennings, waarvan 43 nie-winsgewende klinieke soos Beplande Ouerskap was.
In 1988, na die eerste iterasie van die anti-titel X huishoudelike "gag reël" is aangekondig, 'n koalisie van pro-keuse groepe, insluitende die Plan parenting, het dit in die hof uitgedaag.
Honderde aborsie regte ondersteuners twee jaar gelede by die Indiana Statehouse in Indianapolis byeengekom om een ​​van die mees beperkende anti-aborsie wette te onderteken, onderteken deur toe Mike Mike Pence. (Mykale McEldowney / Die Indianapolis Star / AP)
Ongelukkig het die Hooggeregshof se 1991 Rust v. Sullivan-besluit verleen aan die sekretaris se interpretasie van Titel X, met verwysing na 'n gebrek aan Kongres-voorneme in die wetgewende geskiedenis.
In die bevestiging van die Distrikshof se toekenning van summiere vonnis aan die sekretaris, die hof van appèl het bevind dat die regulasies 'n toelaatbare konstruksie van die wet was en in ooreenstemming met die eerste en vyfde wysigings.
Na die Rust-teen-Sullivan-besluit het beide huise van die Kongres besluit om die plaaslike gag-reël te omvergewerp. Maar President George HW Bush het die stemming geweier.
In Januarie 1993, in sy eerste week in die kantoor, het president Bill Clinton dit herroep en die beperkte interpretasie het nooit die kans gehad om ten volle geïmplementeer te word nie. Maar beide Pence en Trump wil dit nou heraktiveer.
Gegewe die Hooggeregshof presedent en die huidige make-up van die Hooggeregshof, is dit waarskynlik hierdie herhaling van die binnelandse gag-reël beleid sal word.
Terwyl pro-keuse groepe reeds uitdagings aangekondig het, is die hof se geskiedenis van interpretasie op die gag-reël nie goed vir diegene wat reproduktiewe keuses en toegang vir almal ondersteun nie.
Melissa Haussman, professor in Politieke Wetenskap, Carleton Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Hoe die VSA terug vorentoe beweeg op toegang tot geboortebeperking