Gedig: WrakArgieffoto (Foto: Milan Seitler/Unsplash) Die volgende gedig is gekies vir publikasie in die AVBOB Poësiebiblioteek en word heruitgegee met die toestemming van die AVBOB Poësieprojek . Om dié biblioteek van meer as 18 000 gedigte in al 11 landstale te besigtig, klik hier. “Wrak” deur Molly Lubbinge Jy was ŉ lank verwagte skip wat oor nege maande sou arriveer, ŉ klomp nuwe voorraad sou bring en ŉ plekkie in ons hawe sou annekseer. Ons het die hawe reeds berei in skakerings van pienk en wit. Jy sou wag vir die regte gety dat jou passasiers voet op land kan sit. Maar toe breek daar ŉ storm los – “Ons sal moet induseer!” En die dokter swyg as ek vrae het oor die skielike onweer. Die skippie dobber die hawe in en kantel van kant tot kant. Die monitors lui en die dokter skree: “Ons verloor die hart!” Dan breek jou mas, jou seile skeur, jou romp tref ‘n rots voor dit aan skerwe spat. Maar jou anker was reeds in my siel, my kind. Op die bodem van elke Februarie lê jou wrak.