Het jy al ooit gehoor van "The Feast of Tabernacles", "Feast of Unleavened Bread" of "Feast of Firstfruits" om maar 'n paar te noem? Eeue gelede het God Sy mense beveel: Hou 'n fees! Hy het feeste deel van die Wet gemaak wat dan 'n paar keer per jaar gevier was en vandag steeds in Israel en deur Jode wereldwyd, gevier word. In die volgende paar weke kyk ons na hierdie feeste en die diep profetiese betekenis ingeweef in die tapisserie van God se feeste soos Hy opdrag gegee het. Die feeste merk die geskiedenis tussen God en Sy mense, maar die mylpale strek ook ver die toekoms in. Vandag, soos mense meer oor die tweede koms van Jesus begin dink, is dit waardevol om te onthou dat die feeste nie net van Jesus se eerste koms praat nie, maar ook van Sy triomferende wederkoms. Dit is 'n goeie tyd om in erns te kyk na die informasie wat God ons gegee het in die kalender wat Hy vir Sy mense voorgeskryf het.
Die woord in Hebreeus wat vir fees gebruik word, is moed. Hierdie woord is gebaseer op 'n belangrike wortelwoord. In die algemeen beteken moed "vasgestelde tyd", of vasgestelde fees. Meer nog, word daar 'n gevoel van bestemming met die woord geassosieer, maar die woord word ook gebruik om oor tyd te praat: vir ewig, soos "Ewige Vader" (Jesaja 9:6) Dit beteken ook "tot". Die ander hoofbetekenis van die wortelwoord is die Hebreeuse woord vir "getuie". In die hof lewer 'n getuie getuienis van wat hy/sy gesien en gehoor het, vertel iets vir die mense wat luister oor iets wat hulle nie self beleef het nie. Die getuie getuig en wys na iets wat nie teenwoordig is nie, maar verduidelik moet word. Saamgevat dus, die woord vir fees, moed, beteken 'n vasgestelde, vasgestelde tyd van bestemming wat getuig van en wys na iets wat agtertoe en vorentoe gaan deur ewigheid. Levitikus 23 gee vir ons 'n duidelike oorsig van al hierdie feeste wat God gestig en beveel het die Israeliete moet onderhou. Hulle is almal uiters ryk met profetiese betekenis.
Die eerste fees gelys is die Sabbat (Shabbat). In Esegiel 20:12 se die Here dat die Sabbat 'n teken is tussen Hom en Sy mense, 'n heilige dag wat dien as 'n herinnering dat Hy hulle opsy gesit het om 'n heilige volk te wees. Die pouse elke week herinner ons dat dit God is wat die wereld en die sewe dag week gemaak het en dat Jesus se die Sabbat was geskep vir ons voordeel. Die rus van werk help ons om 'n meer gesonde verhouding te he met die Here, ons families, ons omgewing en onsself. Hebrieers 4 verduidelik ook dat dit 'n getuie is van die rus wat Jesus sal bring deur Sy werk op Golgota. Nou het Hy Sy werk voltooi en sit aan die regterhand van die Vader (Hebrieers 10:12). Te danke aan Jesus kan ons perfekte rus met die Vader met Hom binnegaan. Die Sabbat getuig van wat Jesus gedoen het toe Hy vir ons sonde betaal het, dat ons in Sy voltooide werk kan rus en ook wat ons het om na uit te sien wanneer Hy in glorie terugkeer. Nog iets interessant omtrent die Sabbat is dat God sewe dae in die week gemaak het. Hy kon enige getal kies, maar Hy het sewe gekies. Baie van die tye en seisoene wat in Genesis 1 genoem word is voor die hand liggend vir beide mense en diere – die natuur ken die verskil tussen dag en nag, lente, somer, herfs en winter……..en selfs maande wat verbygaan soos die maan se vorm verander. Maar die dae van die week? Slegs mense weet watter dag van die week dit is – geen dier weet of dit die Sabbat is of nie! Die sewe dag week en naweek was deur God geskep vir ons. Die hele wereld hou by hierdie patroon, hierdie sewe dae van voltooing en dit is ook beduidend, soos wat ons sal sien.