Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Tydens die begrafnis van: Datum: 3 Januarie 2004 - Oom Aad Vreulink (91 jaar oud)
Skriflesing: Psalm 27.
Teks: Psalm 27:4
Alle mense maak emosies van wisselende aard deur. Hierdie Psalm beskryf ook die deining van ons gevoel en die ontroeringe wat ons deurmaak: Jubel en smeking lê dikwels vlak langs mekaar. Dink maar net aan die man wat met trane uitgeroep het:
Ek glo, Here, kom my ongeloof te hulp! (Markus 9:24 AFR53)
Hoor u die kontras: hy bely dat hy glo, maar tog smeek hy vir hulp om te kan glo!?
Hierdie Psalm is deur Dawid gedig toe Hy die eerste keer die troon as koning bestyg het. Let op na die kontraste:
Hy begin 'n nuwe lewe - hy is gesalf as heerser. In die Psalm juig sy geloof en jammer sy swak hulpeloosheid.
Ons hoor die uitdaging in sy aanbidding en ons hoor hoe angs hom beklem.
Net so is ons by die dood van 'n geliefde bly dat hy deur die Here in die ewige heerlikheid opgeneem is, maar terselfdertyd hartseer omdat ons hom mis!
Die kernboodskap van verse 1-3 is dat vir die gelowige alle vrees uitgesluit word!
Selfs die ergste omstandighede kan ons nie laat vrees nie, want die HERE is ons God.
Die Digter sê baie duidelik wat die rede vir sy stelling is:
Die HERE is die toevlug van my lewe
Dit beteken dat die HERE vir hom 'n vesting is waar sy lewe veilig is.
By die Here is daar dus vir hom beskerming wanneer die grootste vyand van alle vyande op ons afstorm: die dood. Dan beskerm die HERE nog steeds ons lewe.
Ons weet uit die Here se openbaring in die Nuwe Testament dat die HERE dit doen in Jesus Christus, omdat Hy vir ons die dood beheers (Hy het sy lewe afgelê) en oorwin het.
Hy gee aan ons die ewige lewe - 'n ewige lewe wat ons liggaam en ons siel insluit.
Die ewige vesting waar Hy vir ons tyd saam met Hom voorsien, is sy ewige koninkryk waar ons op 'n nuwe aarde woon.
Wat is die hooftema van hierdie Psalm, m.a.w. wat is die betekenis daarvan vir ons vandag? Hierdie Psalm is 'n lied van geloof.
O, as ek nie geglo het dat ek die goedheid van die HERE sal sien in die land van die lewendes nie… (vers 13).
Geloof maak nie dat ons nie hartseer het nie en dat ons ook nooit onseker raak nie. Daarom is dit noodwendig dat geloof ook gewortel is in die dieptes van ons smeekgebede. Ons hoor dit in hierdie Psalm:
Verberg u aangesig nie vir my nie, wys u kneg nie af in toorn nie: U was my hulp! Verstoot en verlaat my nie, o God van my heil! (vers 9).
In vers 4 openbaar die Here dat God se hulp nooit 'n vanselfsprekendheid is nie. Die Here verwag van ons om ons hele lewe lank aktief te soek na omgang met Hom.
Een ding het ek van die HERE begeer, dit sal ek soek: dat ek al die dae van my lewe mag woon in die huis van die HERE, om die lieflikheid van die HERE te aanskou en te ondersoek in sy tempel (vers 4).
Vers 7 en vers 12 maak dit duidelik dat ons God se hulp alleen kan verwag wanneer ons diep in die gebed smeek. Dis terselfdertyd 'n belydenis dat as ons aan onsself oorgelaat sou word, ons in barre hulpeloosheid sou wegsypel.
Hoor, o HERE, ek roep luid; en wees my genadig en antwoord my (vers 7).
Die Heilige Gees openbaar verder dat ons veiligheid ook gevind word in ons verkeer met God in sy heiligdom.
Een ding het ek van die HERE begeer, dit sal ek soek: dat ek al die dae van my lewe mag woon in die huis van die HERE, om die lieflikheid van die HERE te aanskou en te ondersoek in sy tempel. (vers 4)
Kyk na die kernbegrippe van hierdie sin:
Ek wil in die Here se huis woon
Ek wil die lieflikheid van die Here sien
Ek wil die lieflikheid van die HERE in sy tempel ondersoek
Die digter se oorheersende begeerte om in God se heiligdom te wees, span verder as net hierdie lewe:
Hy sien homself daarin reeds in die ewigheid van God se woning/koninkryk.
Daar is ons in gemeenskap met God en ontvang ons sy troos en sy seën.
Hierin is u geliefde 'n voorbeeld by uitnemendheid!
Daar was al ander gelowiges wat ook so 'n pad voor ons uit geleef het. U onthou mos Paulus se woorde:
Ja waarlik, ek ag ook alles skade om die uitnemendheid van die kennis van Christus Jesus, my Here, ter wille van wie ek alles prysgegee het … om Christus as wins te verkry en in Hom gevind te word, nie met my geregtigheid wat uit die wet is nie, maar met dié wat deur die geloof in Christus is, die geregtigheid wat uit God is deur die geloof; sodat ek Hom kan ken en die krag van sy opstanding en die gemeenskap aan sy lyde terwyl ek aan sy dood gelykvormig word, of ek miskien die opstanding uit die dode kan bereik. (Filippense 3:8 -11)
Toe die Psalm in die Ou Testamentiese tyd gebruik is met die troonsbestyging van die koning, was daar na vers 6 eers 'n onderbreking was. Die Psalm is voorgedra tot by die woorde:
En nou sal my hoof hoog wees bo my vyande rondom my, en ek wil in sy tent offerandes offer saam met trompetgeklank; ek wil sing, ja, psalmsing tot eer van die HERE (vers 6).
Dan is die brandoffer eers aan die brand gesteek. Wanneer die offers aan die brand gesteek is, het die volk trompette geblaas en met koorsange die Here toegejuig.
Dit is 'n weerspieëling van wat in die hemel gebeur wanneer die engele die Here loof en pryd en sy grootheid verheerlik.
Ons lees van hierdie ou gebruik by die volk reeds in Numeri 10:10.
Op die dag as julle vrolik is, sowel as op julle feestye en by die begin van julle maande moet julle by jul brandoffers en by jul dankoffers op die trompette blaas: hulle sal dien om julle in gedagtenis te bring voor die aangesig van julle God. Ek is die HERE julle God. (Numeri 10:10 AFR53)
Wat natuurlik baie kontrasterend is, is dat die offer op die aarde met 'n gejubel en gejuig van blydskap gebring word.
Die blydskap is omdat ons as versoendes mag offer en in God se heiligdom ingaan.
So het u geliefde ook ingegaan in die gejubel van hemelkore en is hy in die versoening van die ware Brandoffer ontvang in God se vriendelikheid.
Dis net merkwaardig dat vuur wat lig gee en wat die teken is van God se suiwering, op die dag van die versoening deur Jesus Christus, heeltemal gewyk het. Dis waar dat die vuur van God se toorn geestelik op Hom neergebrand het, maar dit het van die sesde tot die negende uur toe oorgegaan in letterlike duisternis.
Terug by Psalm 27 begin die koning nou die troon bestyg. Dit doen hy terwyl hy bid en smeek.
Ons bid vir genade en ons smeek dat die Here ons moet antwoord. Die antwoord van die Here is dat Hy ons in sy koninkryk ontvang. Baie prakties dat ons in die ewige lewe by Hom ontvang mag word wanneer ons hier uitgelewe is.
Ons is aangewys op onverdiende genade wat ons van God af ontvang! Daarom soek die digter die aangesig van God!
Van U sê my hart: Soek my aangesig! Ek soek u aangesig, o HERE! (vers 8).
Uiteraard staan dit hier met 'n dubbelde betekenis:
Tydens ons aardse lewe soek ons die Here op in ons gebede en in ons aanbidding.
Maar terselfdertyd lê daar in hierdie woorde die hoop en die werklikheid dat ons in die ewigheid ook die nabyheid en die vriendelikheid van die Here op ons sal sien neerkyk.
So gesien word die troonsbestyging van die aardse koning ook die toetrede tot die ewige koninkryk van God.
Die vervulling van hierdie Psalm lê natuurlik in die troonsbestyging van ons Koning Jesus Christus.
Sy toetrede tot die ewige troon het die pad van die kruisdood geloop - waar Hy nie genade ontvang het nie, want Hy het dit uitgeroep dat God Hom verlaat het!
Dit het die pad geloop dat Hy die vorige nag gebid het dat die beker tog by Hom moet verbygaan as God dit wil - wat God nie wou nie.
'n Verdere deel daarvan was die opstanding uit die dood en sy hemelvaart.
Dit is waarom die digter van Psalm 27 kon uitroep :
Lewe word meteens meer as net ons polsslag en asemhaal - dit word die ewige lewe. Dit word die lewe in die koninkryk van God.
Die woorde druk ook die hoop wat ons in die Here Jesus het uit:
Die hoop op vergifnis
op die opstanding uit die dood
en op die ewige lewe.
U geliefde het die Here sy hele lewe lank gesoek en aanbid.
Nou het hy ons voorgegaan: Hy is deur God geantwoord
hy is nou voor die aangesig van God.
Nou bly die laaste vers ons aansporing, want ons het nog nie die pad end-uit geloop nie:
Wag op die Here! Wees sterk en laat jou hart sterk wees! Ja, wag op die HERE! (vers 14).
Ons wag op die Here: ons verwag die Here Jesus op die wolke. Aanstons is ons ook in die ewige koninkryk van God saam met hulle almal wat ons voorgegaan het.
Die Psalm het 'n paar woorde/begrippe wat elkeen twee keer in die Psalm voorkom. Hulle is almal sleutelwoorde in ons geloofslewe. Die woorde is: bevry, vrees, soek, U aangesig o HERE, verlaat en wag op die HERE.