Veldnotas van 'n bewaringsbioloog in Antarktika - Inligting
Veldnotas van 'n bewaringsbioloog in Antarktika
Ek het na sommige van die mees afgeleë plekke regoor die wêreld gereis, insluitend die Okavango-delta in Botswana, reënwoude in Suid-Viëtnam en die Aleutiese Eilande aan die kus van Alaska, maar ek het nog nooit die teenwoordigheid van man. Om hierdie rede was die aantrekkingskrag van Antarktika as een van die laaste ware woestyngrense op aarde oorweldigend.
Toe ek 'n bioloog op die kontinent besoek, was my verbinding met Antarktika baie dieper as wat ek gedink het. Terwyl baie mense die landskap as onvrugbaar en leweloos beskou, is die werklikheid dat die hele kuslyn vol voëls, robbe, walvisse, visse en nog baie meer is. Vir my was Antarktika 'n ontsnapping uit die vinnige tempo van die samelewing waarin ons leef, 'n blik op 'n wêreld wat floreer sonder menslike teenwoordigheid, en 'n oogopener vir die somber en onverbiddelike toestande waarmee die lewe moet klaarkom om in een te oorleef. van die moeilikste omgewings op die planeet.
Alle foto's deur Max Seigal - alle regte voorbehou.
A Snowy Sheathbill vlug te midde van 'n skare King Penguins in Suid-Georgië. Sneeuwitjiebome verdien 'n bestaan ​​deur vis en krill op te vang, maar sal soms pikkewyn-eiers of hul onderbedekte kuikens vreet.
Na my oggend met die fotografie van 'n Gentoo Penguin-kolonie, het hierdie nuuskierige kuikens my genader. Volgroeide volwassenes staan ​​op net meer as twee voet lank, so ek het die dag op hande en knieë deurgebring om beelde vanuit hul perspektief vas te lê.
Koningpikkewyne kan baie nuuskierig wees en is geneig om te pik na enigiets wat hul belangstelling tref. Om geduldig te sit en wag, was baie lonend. Verskeie Kings het my genader en my stewels, my broek en selfs my kameralens begin pik!
Ek het een oggend vroeg vertrek om sonopskote op die eiland van Suid-Georgië te neem, maar ek het bewolkte lug gekry. Om die beste van die situasie te maak, het ek my kamera-instellings verander en besluit om lang blootstellings van pikkewyne in hul habitat vas te lê. Terwyl koning pikkewyne gewoonlik in skares gesien word, het hierdie eensame pikkewyn uit die see te voorskyn gekom en homself begin voorstaan, wat die perfekte geleentheid vir hierdie skoot bied.
Dit was een van die mees unieke ysberge wat ons in Antarktika teëgekom het. Dit was naby die oewer, en hoewel die meeste ander berge afgerond, sirkelvormig of reghoekig van vorm was, is hierdie een deur golwe geslaan en dit hol gemaak. Dit is afkomstig van 'n nabygeleë gletser wat dit onderskei van ander berge in die omgewing wat gevorm word wanneer seewater vries. Die diepblou kleure is die resultaat van die eeue se druk wat die ys as deel van die gletser ervaar het. Hierdie druk het die ys gekompakteer en klein lugborrels uitgedwing en dit buitengewoon dig gemaak, wat lei tot donkerder en meer vibrerende blou as lig deurkom.
Konings hof toe
King Penguins het buitengewoon fassinerende hofrituele. Hulle word as 'seriemonogram' beskou, wat beteken dat hulle slegs een maat per jaar het en getrou bly aan daardie maat, maar tussen jare vind hulle gewoonlik nuwe maats. Hierdie twee voëls het toegeneentheid teenoor mekaar, en solank 'n ander mannetjie nie om hierdie wyfie meeding nie, is dit waarskynlik dat die twee 'n eier sal hê en die 55 dae voordat dit uitbroei, broeikas-verantwoordelikhede sal hê.
Skuas is buitengewoon intelligente voëls. Hulle werk dikwels in samewerkende spanne om pikkewynkuikens te vang. Een skua sal 'n volwasse pikkewyn van agter nader en op sy rug pik. As die pikkewyn verdedigend daarna kyk, slaan 'n ander skua neer om die kuiken reg onder die broersak van die ouer te steel. Dit is presies hoe hierdie toneel ontvou het, maar sodra hierdie twee sku's klaar was met hul maaltyd, het hulle teen mekaar begin veg.
Gedurende die laat somermaande in Antarktika gaan die son slegs 'n paar uur per dag onder. As gevolg van die lae hoek van die son oor die horison, kan die kleure van die sonsondergang ure duur. Hierdie nag was veral gedenkwaardig, aangesien die maan bo die ysberge ver verwyder het net nadat die son onder die horison gesink het.
Bontseëls is buitengewoon rats en het 'n verbysterende spoed. 'N Eerste ontmoeting met bontseëls kan kommerwekkend wees vanweë hul aggressiewe gorrelende geluide, gevolg deur 'n lading en 'n duikskerm wat soos 'n buitengewone aanval lyk. Dikwels is dit slegs territoriale uitstallings en lei dit selde tot fisieke kontak. Jong seëlpoppies leer vinnig by hul ouers en bespot alles wat beweeg, in hierdie geval die kamera in my hand.
Die Drake See
Die Drake-see is een van die rofste vlekke in die wêreld, en is die enigste manier om toegang tot die Antarktika vanaf die suidpunt van Argentinië te kry. Met gereelde storms wat deurbeweeg en golwe van 50 voet wat selfs die grootste van die skepe hulpeloos in die wye oop oseaan laat borrel, vrees die mees verweerde seelui die Drake nog steeds. Tydens ons kruising is ons getref met stormsterk winde en kragtige golwe, maar toe die storm ophou en die winde begin doodgaan, loer die son deur die wolke en versprei ligstrale oor die oseaan en omliggende ysberge. In hierdie vlugtige oomblik het ons geweet dat die ergste verby is en dat ons die ritus na Antarktika gemaak het.