Degeneratiewe myelopatie is 'n progressiewe siekte wat die rugmurg insluit. Daar word vermoedelik 'n inflammatoriese, outo-immuun-siekte waar die immuunstelsel die hond se sentrale senuweestelsel aanval, aangewakker. Hierdie aanval, veranderlike in sy aanbieding en kursus, lei tot 'n verlies aan isolasie rondom die senuweefibre (myelin) en van senuweefibre (aksone).
Die dier kan nie meer loop as die senuwees in die rugmurg vernietig word nie; sonder senuweeverbindings, kan spiere nie werk nie, en beheer paaie wat spiere werk, word regdeur die rugmurg aangetref.
Degeneratiewe Myelopatie in Duitse Herders
Hier is 'n onderhoud met Marjorie Zimmerman wat haar geliefde troeteldier aan hierdie siekte verloor het.
V: Marj, vertel ons 'n bietjie oor jouself.
A: Ek is sedert 1967 besit en geliefd deur Duitse herders . Die klere is onder my voete uitgegee toe my geliefde Jack Flash 'n diagnose van 'n siekte gehad het wat ek nog nooit van die degeneratiewe myelopatie gehoor het nie. Ek kan 'n gewone lewe lei, maar dit is nie my manier om net terug te sit en die onvermydelike te aanvaar nie.
V: Hoe het DM jou "oorsaak" geword?
A: DM het nie presies my saak geword nie - dit het my vyand geword.
Jack se moed en lojaliteit het 'n poging tot carjacking afgeweer. Jack Flash het my lewe gered, maar ek kon nie sy lewe red nie. Toe DM Jack Flits van my af geneem het wat begin het met die oorlog!
V: Hoe het jy jou oorlog begin?
A: Hoe meer ek DM ondersoek het, hoe meer het ek gevind dat dit 'n groot donker geheim is - 'n onvermydelike vir telers. Toe Jack Flash in 1997 met degeneratiewe myelopatie gediagnoseer is, het ek gedink dat ek nie die neuroloog se dodelike verklaring aanvaar dat daar niks gedoen is nie.
My navorsing het my gelei tot Roger Clemmons, DVM, Ph.D. Hy was aktief betrokke by die ondersoek van degeneratiewe myelopatie aan die Universiteit van Florida, soos hy gedurende sy loopbaan gedoen het. Terwyl geen geneesmiddel op die horison was nie, het dr. Clemmons 'n behandelingsprogram ingestel om die progressie van DM te versnel.
Kort na ons eerste kommunikasie het ek die Degenerative Myelopathy Support Group gestig.
Deur sy hulp kan lede die moeilike tye en die verswakkende probleme hanteer.
V: Hoe het daardie behandelingsprogram vir Jack Flash gewerk?
A: Jack het sy 2- tot 3-maande-prognose met 13 maande oorleef, terwyl die lewensgehalte behoue ​​bly. Ek het belowe dat Jack, soos sy oë vir die laaste keer toegemaak het, tot sy eer sal voortgaan om DM te stry, totdat die siekte wat hom van my af geneem het, ook permanent afgelê sou word.
V: In watter rasse is dit die algemeenste?
A: Tot dusver is die volgende rasse gevind om dieselfde soort DM te ontwikkel as wat in die Duitse Herderhond gesien is: Belgiese Herdershond, Ou Engelse Herdershond, Weimaraner, Rhodesiese Ridgeback , Chesapeake Bay Retrievers , Labs en moontlik die Groot Pyreenes . Bevestiging van diagnose in ander rasse is baie belangrik.
Dit word gesien met relatiewe frekwensie in Duitse herderhonde; daarom blyk dit dat daar 'n genetiese aanleg in hierdie ras is. Terwyl baie rasse ly aan 'n progressiewe myelopatie, is die besondere degeneratiewe myelopatie van die Duitse Herderhond uniek, aangesien dit vermoedelik 'n outo-immuun siekte is.
V: Watter tekens en simptome word in DM gesien?
A: DM is baie subtiel. Dit kom stadig en geleidelik aan en maak die siekte verskriklik verraderlik.
Dit kan aan die een of albei kante van die liggaam aanval en bied aan met die volgende simptome, of die volgende simptome, of die volgende kombinasies: Hindquarter swakheid, agterste ledemate ataxia (onstabielheid), verlies van balans, struikelblokke, probleme om op te staan ​​of te lê (bene gebuig onder die loop), agterbene wat kruis onder die liggaam, agterbeen-drag, spinale ataksie, harsigheid van bas, halm, spierverlies en / of die verlies van die agterste muskulasie.
Hierdie verswakkende siekte lei tot verlamming en inkontinensie in sy finale stadiums.
V: Hoe word diagnose bevestig?
A: DM was 'n "reël uit" siekte. Dit is nie meer die geval nie. Daar is nou spesifieke toetse om te "reël in" DM. Terwyl daar nog geen spesifieke toets vir DM bestaan ​​nie, is daar 'n kombinasie van toetse wat die diagnose help bevestig, terwyl hulle ook ander siektes soek wat die kliniese tekens kan naboots of selfs met DM kan bestaan.
Toetse vir DM sluit in:
Fisiese ondersoek : insluitende geskiedenis (vatbare ras ingesluit). 'N Fisiese eksamen moet roetine bloedtoetse insluit (CBC, Chemistry Profile en UA), radiografieë van die bors en buik en abdominale ultraklank. Ander toetse kan aangedui word op grond van fisiese bevindings. Spleniese massas is nie ongewoon in DM pasiënte nie, dus abdominale palpasie, radiografieë of (verkieslik) ultraklank kan aanvanklik belangrik wees en vir die monitering van pasiënte.
Neurologiese ondersoek: Op soek na 'n nie-lokaliserende posterior parese. Die meeste gevalle van DM teenwoordig as 'n nie-lokaliserende (geen pyn) boonste motoriese neuronale disfunksie (agterbeenreflekse is teenwoordig by hiperaktiewe) na die agterpote, wat daarop dui dat die probleem in die witstof van die TL-werwelkolom is.
Elektromyogram: insluitend 'n Spinal Evoked Potential toets. In ongekompliseerde DM-gevalle is die naald EMG, motoriese senuwee geleiding snelheid en herhalende senuwee stimulasie reaksies normaal, maar die spinale ontlokte potensiaal is abnormaal. In intervertebrale skyfsiekte en -myelitis is die EMG abnormaal (fokaal), maar die spinale ontlokte potensiaal is normaal. In polyradikuloneuropatie is die EMG abnormaal, diffus, en die spinale ontlokde potensiaal is normaal.
Lumbale CSF (serebrale spinale vloeistof) : analise met toepaslike titers en cholinesterase vlak. In ongekompliseerde DM is die lumbale CSF proteïen verhoog, die CSF sel telling is normaal, die titers is negatief en die cholinesterase is verhef. By infektiewe of inflammatoriese siektes is die proteïen- en cholienesterase vlakke ook verhef, maar die seltellings en titers is ook abnormaal. In intervertebrale skyfsiekte is die proteïen- en selgetalle minimaal verhef en die titers en cholinesterase vlakke is normaal.
Spinale Radiograwe: (gereelde en toepaslike beeldvorming - myelogram of MRI). Spinale kolombeelding toon slegs tekens van ouderdom, tensy daar komplikasies van DM is.
Sommige DM pasiënte hanteer nie myelografie baie goed nie en hul neurologiese simptome kan vererger of hulle word verlam.
Aan die ander kant kan myelografie 'n baie belangrike toets wees as jy chirurgiese siekte soek. Dit is nie verkeerd om die teenwoordigheid van chirurgiese siekte uit te sluit nie. DM is een van die nie-chirurgiese siektes; Dit kan egter beter wees om te begin met toetse vir DM met die minste indringende toetse, wat die meer ernstige toetse vir laas laat.
V: Wat is die voorspelling vir 'n DM hond?
A: Daar is progressie tot verlamming in 3-6 maande wanneer DM onbehandeld is. Met toepaslike behandeling kan dit gewoonlik verdubbel word. Sommige honde sal nie met behandeling vorder nie. Byna al die honde sal vorder sonder dit.
Sodra agterlammingsverlamming plaasvind, is daar nog 'n progressiewe kursus in die voorbalkverlamming. Uiteindelik is daar nog 'n progressiewe kursus teen breinstam versaking. Min honde sal oor 2 jaar sonder behandeling oorleef.
Alhoewel die enigste orgaan wat deur DM geraak word, die rugmurg en breinstam is (hoewel veranderinge in die witmateriaal van die serebrum voorkom), kan die verwoesting van verlamming lei tot nier, hart en / of longe. Te dikwels ignoreer die veearts, wat nie die honde deur middel van verdere toetsing of die eienaar wil plaas nie, meer addisionele probleme. Dikwels kan probleme gekritiseer word om deel te wees van DM, wat beslis nie die geval is nie.
Dit is belangrik om die gesondheid van 'n DM hond te monitor en behandel die dinge wat behandel kan word, insluitende addisionele neurologiese probleme.
'N Woord oor parasietvoorkoming in die DM-hond: Om 'n DM-hond te help leef 'n langer lewe, moet vlooibevordering en hartwurmmedikasie ondersoek word. Honde moet vlooi en hartwurm voorkom as hulle in gebiede woon waar dit problematies is. Dr. C. voel Revolusie is die beste vir 'n DM-hond, met Frontline bygevoeg soos benodig. Andersins, is 'n kombinasie van Frontline en Filarbits PLAIN (nie plus) verkieslik nie.
V: Is Dr Clemmons nog betrokke by DM honde?
A: Dr. Roger Clemmons is na my mening die mees kundige persoon om te konsulteer oor DM in die Duitse Herderhond. Hy is 'n DVM, Ph.D., en 'n Medeprofessor in Neurologie & Neurochirurgie, Kleine Diere Kliniese Wetenskappe, aan die Universiteit van Florida, Gainesville. Nou studeer hy die gevolge van nuwe dwelms in verhouding tot DM, met die hoop om die vordering van die siekte verder te vertraag. Hy is ook op soek na 'n genetiese (DNA) "vingerafdruk" vir DM om vas te stel of "risiko's" pasiënte geïdentifiseer kan word voordat tekens ontwikkel word.
Dr. Clemmons gaan voort om maniere te bestudeer om DM te bekamp. Hy het aan die AKC Canine Health Foundation geskryf en sy voorvoorstel is hersien en goedgekeur vir moontlike befondsing.
V: Is daar 'n manier waarop ons kan probeer om DM in ons honde te voorkom?
A: Dr. C. gaan deur die ou gesegde, "'n Oun van voorkoming is 'n pond geneesmiddel werd." Hy meen dieet kan bydra tot die ontwikkeling van outo-immuunprobleme. Hy verkies 'n meer natuurlike dieet en het selfs 'n tuisgemaakte dieet op sy webwerf. Antioksidante kan ook 'n belangrike rol speel in die voorkoming van outo-immuun siekte, wat die skade wat deur vrye radikale gedoen word, teenwerk. Hy kombineer 'n tradisionele allopatiese benadering met 'n alternatiewe holistiese benadering beveel die volgende aan om 'n hond gesond te hou:
Hoë sterkte B-kompleks (B 50)
400 IE Vitamine E daagliks (ouer as 2 jaar, gee 800 IE)
250mg vitamien C twee keer per dag (ouer as 2 jaar, gee 500mg)
100mg selenium daagliks (ouer as 2 jaar, gee 200 mcg)
500mg boorolie twee keer per dag
12.500 IE Beta Karoteen (ouer as 2 jaar, gee 25.000)
1 mg / kg (of 1 kapsule) Ginkgo biloba 2-3 keer per dag
1 kapsule (of koppie) Groen tee, twee keer per dag
50mg druiwe saad uittreksel, een keer per dag
2 sardientjies of 1 T gemaalde vlasaad
1-2 Rou knoffelhuisies (gebreekte)
Nota: Voeg die aanvullings geleidelik by, een nuwe aanvulling elke paar dae. So, as iets nie met jou hond saamstem nie, sal jy weet wat die probleem veroorsaak het. Dit word nooit aangeraai om die spysverteringstelsel van 'n hond met baie nuwe items op een slag te oorlaai nie. Vitamien C word nie aanbeveel vir honde met IBD nie. ook:
Probeer om blootstelling aan plaagdoders te vermy.
Kontroleer die agterste naels van jou hond een keer per maand. Kyk vir ongelyke dra op die naels, wat dalk 'n vroeë tip-off na DM is.
V: Is dit veilig om 'n DM hond te teel?
A: Moet asseblief nie 'n hond wat degeneratiewe myelopatie het, kwaai nie. Terwyl DM nie 'n genetiese siekte genoem word nie, blyk dit genetiese faktore te betrek. Totdat hierdie faktore beter verstaan ​​word, moet verantwoordelike telers nie die genetiese aanleg toedien nie. Sodra die genetiese profiele van DM-honde wetenskaplik verstaan ​​word, kan hierdie probleem duideliker wees. Op die oomblik is versigtigheid ons beste bondgenoot.
V: Jy het gesê dat daar 'n genetiese aanleg vir DM kan wees. Vertel ons van jou Stamboomprojek.
A: Ek versamel stambome van DM honde in 'n poging om 'n databasis te vestig. Eendag kan hierdie stamboek versameling waardevolle insig gee in watter honde die risiko kan hê om DM te ontwikkel. As ons diegene in gevaar kan bring, kan ons vroegtydig ingryp of voorkom dat die siekte ontwikkel.
Baie ondersteuningsgroeplede het die stamme van hul DM-honde op my boodskapbord in die Pedigree Forum geplaas. Daarbenewens het sommige stambome in private voorgelê omdat hulle bloot aan navorsers blootgestel moet word, eerder as aan die algemene publiek.
Wanneer stambome in die openbaar gepos word, kan kennisgewende telers sien watter kombinasies van teling 'n DM hond / honde vervaardig het. Daar is geen tekort aan teling van diere nie, en ook nie 'n broeikas of 'n dam mag van 'n broeiprogram afgesny word nie. Hierdie inligting bied egter verantwoordelike telers kennis met die kombinasies wat tot 'n DM-rommel kan lei. Sibling DM is nie ongewoon nie, en die plasing van stambome kan vir wyser keuses en gesonder pups maak. Dit sal wonderlik wees om te hanteer watter kombinasies van lyne die grootste risiko vir die ontwikkeling van DM kan hê.
V: Vertel my meer oor die vraelys wat op jou webwerf verskyn.
A: Soos my kennis van DM gegroei het, het die vraelys ook op my webwerf. Een vraag lei na 'n ander en in die wetenskap moet die situasie ook mikroskopies ondersoek word. My opname is anekdotiese en nie wetenskaplike nie. Ek het egter begin om moontlike patrone te ontbloot. Ek hoop dat hierdie inligting in die toekoms waardevolle data kan bied aan 'n wetenskaplike studie.
Hoe meer mense met DM-honde wat aan my opnames deelneem, hoe meer inligting kan ek verkry oor die moontlike "wie, wat, wanneer, waar en waarom" van DM. Asseblief, help om die woord te versprei - aan jou vriende, medewerkers, kliënte en diere gesondheidswerkers.
V: Hoe kan ons help?
Ondersteun DNA / vingerafdruk navorsing en toetsing.
Kies 'n maand in jou plaaslike klubs om as DM bewusmakingsmaand te spesifiseer - hou fondsinsamelings, veilings of opvoedkundige seminare in.
Vra jou ouerklub om befondsing vir DM-navorsing te oorskakel.
Petisie liefdadigheidsorganisasies, soos die Morris Foundation, die AKC Canine Health Foundation, ens. Vir toekenningsgeld vir diegene wat ervaar word in DM-navorsing.
En asb., Groepsfondse verhoog of stuur 'n individuele, aftrekbare tjek of geldbestelling aan:
Kollege vir Veterinêre Geneeskunde
Gee spesifiek op u tjek of geldopdrag dat die skenking slegs vir dr. Clemmons 'Navorsing gebruik sal word.