Iets het nou die dag gebeur wat beklemtoon waarom ons doen wat ons doen, en waarom ek daarvan hou om te help ...
Image deur Susanne Pälmer
Hierdie maand (Mei 2021) het ek en Joyce 75 geword. 18 Mei vir Joyce en 27 Mei vir my. Driekwart eeu! Dit is beslis 'n mylpaal.
Toe ek jonger was, het 75 jaar oud gelyk. Die huismoeder in Joyce se slaapsaal aan die Hartwick College, toe ons 18 was, het oud gelyk. En sy was dalk nou 'n bietjie jonger as ons.
Een van haar take was om waaksaam te kyk hoe die jong paartjies teen die aandklokgang om 10:XNUMX van hul afsprake terugkeer, om seker te maak dat alles in die klein voorportaal geskik is, en dat daar niks meer as soen was nie. Dit was onder haar wakende oë dat Joyce en ek ons ​​eerste soen gehad het, 'n soen wat ons werklik laat waai het. En toe 'n minuut later, gaan die deur oop, en haar bejaarde hand gryp Joyce en trek haar in.
'N Magiese staat van wonder
Hulle sê dat jy net so oud is as wat jy dink. Op sommige maniere is Joyce en ek nog steeds die 18-jarige kinders wat nuwe maniere ontdek om lief te hê en die lesse leer wat hierdie wêreld ons sal leer. As ons oop bly vir leer en ontdek, bly ons jeugdig. En ja, die omgekeerde is ook waar. Ons word oud as ons ophou om na die wêreld te wonder of nuwe dinge te leer.
Verlede week, as deel van ons verjaardaggeskenk vir onsself, was ons in die Yosemite Nasionale Park, waarlik een van die mooiste plekke op hierdie aarde. Ons het dwarsdeur die vallei gefietseer en stilgehou om die blote rotswande in te neem, die watervalle in hul lentevolheid, die houthakke in volle blom, al die majestueuse bome, my gunsteling die majestueuse Yellow Pines (Ponderosa Pines), meer as tweehonderd voet hoog. Ons het die oewer en strande van die Mercedrivier en Tenaya Creek verken en ons eie klein plekkies gevind om te rus, of 'n oomblik in die yskoue water te duik.
Solank ons ​​die magiese toestand van verwondering aangeraak het, het ons jonk gebly. Ons het besef dat dit 'n oomblik-vir-oomblik-besluit is. U kan te eniger tyd kies om in die toestand van verwondering te kom, en dit sou 'n jeugdige oomblik vir u wees.
Kwesbaarheid oor veroudering
Ek sal my kwesbaarheid oor veroudering nie ontken nie. Soms voel ek regtig bang oor wat hierdie volgende paar dekades kan meebring, en wat ek liggaamlik of geestelik sal verloor. Ek het jaar na jaar gesien hoe my liggaam stadig vermoëns verloor. Ek kan nie meer hardloop nie. Sagtebal, 'n ware passie van my, is iets van die verlede. Ek kan nie meer swaar vragte dra nie. By die plaaslike hardewarewinkel moet ek iemand vra om te help om die sakke wat ek maklik opgehef het, in my vragmotor te lig. Maar hey, om hulp te vra is op alle ouderdomme 'n broodnodige vaardigheid.
Baie van u weet van my passie vir buite-deure, veral rivieruitstappies en rugsakreis. Ek besef dat my vrees vir die venster wat hierdie soort aktiwiteite toemaak, my soms laat skarrel om soveel as moontlik van hierdie dinge te doen voordat ek gedwing word om dit te los.
Joyce is net so lief vir die natuur soos ek. Dit is net dat sy meer rustig is om tuis te bly op ons pragtige eiendom. Maar sy gee my die seën dat ek 'n paar keer per jaar op my solo-avonture gaan.
Dan is daar ons twee kleinseuns, die tienjarige Skye en die vierjarige Owen. Ek moes my fisieke beperkings al hoe meer aanvaar. Ek het van akteur tot regisseur oorgegaan; van saam met hulle op die sitkamervloer rondrol tot op die rusbank om hulle uit te daag met nuwe speletjies of roetines. "Oupa, wat sal ons volgende doen?"
Ek kom nie net met minder kneusplekke weg nie, maar dit is steeds baie pret. Almal kuier lekker, selfs met oupa op die bank.
Ek hou van tennis, maar moes ophou speel met my meer kompeterende (en jonger) vriende. Nou kan ek nog steeds van tennis hou, maar dit is 'n spesiale soort tennis, saam met my vriend, Charlie Bloom. Ons noem dit "Old Farts Tennis." Ons het streng reëls. Eerstens is daar geen hou-telling nie, behalwe dat ons ons gunsteling-telling, 'liefde-liefde', gereeld noem. Die doel van die spel is dan om die bal te slaan, ongeag waar dit uiteindelik gaan.
As ons die bal na mekaar terugslaan, wonderlik! As die bal nie reg vir ons geslaan word nie, en ons moet vinnig beweeg om by die bal uit te kom, word ons eintlik deur die ander gejuig omdat ons die bal laat verbyvlieg, eerder as om 'n heldhaftige poging aan te wend wat uiteindelik kan seerkry. En as een van ons 'n wonderlike toneelstuk maak, soos 'n wonderlike opslag of terugkeer, stop alles vir 'n behoorlike viering! Dit is weer 'n "wonderlike" oomblik.
Wat ek die graagste in die lewe wil hê
Nie lank gelede nie het ek myself afgevra wat ek die graagste in hierdie lewe wil hê. Die antwoord kom in die vorm van 'n liedjie wat ek geskryf het, wat ek eendag hoop om vir u almal op te neem. Hier is die woorde:
'Ek wil net liefhê en my oop hart voel.
Van al die dinge wat ek doen, is dit die hoogste kuns.
Daar is altyd meer om te doen.
Die wêreld sal nie vir my stop nie.
Maar ek kan stop en voel wat ek die graagste wil hê.
Ek wil net liefhê en oral skoonheid sien.
Die vreugde wat dit aan my verskaf, is baie vergeleke.
Ek wil die lig sien
Dit dans in jou oë.
Ek wil die lied van u hart hoor. '
Dit is al wat ek wil hê, net om lief te hê. Dit is wat my die gelukkigste maak. Om my geliefde Joyce lief te hê, laat my hart sing. Die liefde van ons kinders en kleinkinders vul my. Die liefde van die goddelike helpers, die engele en groot meesters en heiliges, vul my met dankbaarheid.
Dan is daar die retraites wat ons lei, selfs op Zoom deur die hele pandemie. Ek verlang na daardie toweroomblikke, wat dikwels deur iemand se werklike kwesbaarheid voorgestel word, en die hele groep voel dat die opwekking van goedheid, waar asemhaling 'n plesier is, en liefde 'n tasbare ding word, 'n selfstandige naamwoord en werkwoord, 'n gevoel en 'n doen. Twee dinge het in een saamgevoeg.
En dan weet ek, ek kan lief wees vir al die dae van my lewe!
Ons gee u graag 'n gratis geskenk, ons nuwe klankalbum met gewyde liedere en gesange, beskikbaar vir aflaai by SharedHeart.org, of om op YouTube te luister: https://www.youtube.com/watch?v=ZGml4FDMDyI&feature=youtu.be