Angelina Jolie bespreek filmverfilming van Maleficent, haar rol van haar dogter en haar volgende projek - Nuutste resepte - 2022
Angelina Jolie bespreek filmverfilming van Maleficent, die rol van haar dogter en haar volgende projek
Die hoogs verwagte Kwaadwillig het gisteraand sy groot rooi tapyt -première gehad in die El Capitan -teater in Hollywood en word uiteindelik vandag vrygestel! Vertel die klassieke verhaal van Slaapbeesy, Kwaadwillig verken die onbekende geskiedenis van sy klassieke skurk en onthul die verraad wat haar hart in klip verander het. Die wraakgierige veelvlakkige skurk is een van Disney se grootste suksesse, en dit oorskadu dikwels die geliefde prinsesse wat altyd wen, en dis tyd dat Disney haar kant van die verhaal vertel.
Toegegee, Kwaadwillig is nie sonder probleme nie (van die gejaagde emosionele ontwikkelinge tot die hakkelende ritme), maar dit lyk en klink ongelooflik. En nog belangriker, Angelina Jolie naels Dit. Danksy die make -upkunstenaar Rick Baker, is Jolie se voorkoms perfek as gevolg van prostetika op haar neus, wange, oor, tande en kontaklense - om nie eens te praat van die groot stel horings op haar kop nie. Sy is so goed dat ek wens die draaiboek het haar 'n bietjie meer gegee om mee te werk. U sien 'n bietjie van die duisternis wat die film kon lewer as dit die eerste toneel van die skurk in die oorspronklike Disney (die kroning seremonie) herskep. Alhoewel dit meestal woord-vir-woord dieselfde is, wyk Maleficent van die tekenprent af deur koning Stefan op sy knieë te dwing en hom te laat smeek om nie die vloek te werp nie. In plaas daarvan om tred te hou met die dominatrix -rand, val die film terug en sien jy nie dieselfde vuur in Maleficent nie.
Dit gesê, die film is die moeite werd om na te kyk, veral as u ooit twyfel aan Jolie se krag op die skerm. Voor jy sien Kwaadwillig, kyk wat Angelina Jolie verlede week te sê gehad het op 'n rondetafel by die Four Seasons Los Angeles, waar sy gepraat het oor haar dogter se rol in die film, haar gesondheid, die make -upproses en haar komende regieprojek Ononderbroke.
Hoe het u vir die rol voorberei?
Angelina Jolie: Ek dink dit was deel van die ding met hierdie rol, is jy besef dat daar nie halfpad is nie, dat as jy dit gaan doen, jy dit nie kan doen nie ... om ten volle daarin te kom en dit te geniet. En die oorspronklike is so goed gedoen en haar stem was so wonderlik en die manier waarop sy geanimeer is, was so perfek dat ek in elk geval so bekommerd was dat ek die oorspronklike sou misluk. Maar ek het baie met my kinders, my stem en my geoefen ... en toe ek hulle laat lag, het ek gedink ek is besig met iets.
Jou dogter Vivienne verskyn in die film as die vyfjarige Aurora; was u huiwerig om u dogter in die film te hê?
AJ: Ek en Brad [Pitt] wou nooit hê ons kinders moes akteurs wees nie; ons het nooit daaroor gepraat as 'n ding nie. Maar ons wil ook hê dat hulle in die film moet wees en deel moet wees van mamma en pappa se lewe en dat dit ook nie van hulle af weggehou word nie, net om 'n goeie gesonde verhouding daarmee te hê. […] Dit het gebeur omdat daar kinders was wat sou kom sit en hulle my sou sien, en ek sou vir hulle 'hallo' sê en hulle sou huil. Ek het eintlik een kind heeltemal gevries en dan gehuil, dit was soos angs. [...] Ek het so sleg gevoel, maar ons het besef dat ons nie 'n vier- of vyfjarige sou vind waarmee ek net so sterk sou wees nie, [iemand wat my nie as 'n monster sou sien nie, en skielik hardloop daar Vivie rond en lyk soos klein Aurora en almal dink: 'O, die antwoord is daar.'
Hoe sou jy voel oor jou ander kinders wat films doen?
AJ: Ek wil net hê dat hulle so sal hou, ek wil hê dat hulle dit net vir die plesier moet doen, en as hulle ouer word as hulle besluit om akteurs te wees, sou ek net vra dat hulle ... dat dit nie die middelpunt van hul lewens is nie , dat dit 'n aspek is, maar dat hulle ook baie ander dinge met hul lewens doen en by baie ander dinge betrokke is. Omdat ek nie dink dat dit 'n gesonde fokus is as 'n middelpunt van u lewe nie.
Watter rol het tydsberekening hierin gespeel? Sou hierdie projek vyf jaar gelede verskyn het, sou u dit dan oorweeg het?
AJ: Dit is so 'n wonderlike projek. My kinders kyk nou al hierdie flieks en wil saam met mamma speel. Dit was 'n perfekte tyd om almal op die spel te hê, te speel, deel te wees van die avontuur saam met my, en as aktrise om nie iets te doen waar ek myself so ernstig opneem nie, en ek probeer, weet u, doen iets vir myself en my kuns ... maar speel net. Onthou net wat dit is om te speel en te vermaak, en probeer iets gewaagliks.
Het moederskap dan alles daarmee te doen gehad?
AJ: Dit het baie daarmee te doen gehad, en dan het die kunstenaar in my ook gevoel dat dit goed is om af en toe iets gewaagliks te doen, waarmee u nie gemaklik is nie. Ek was eintlik ... 'n bietjie senuweeagtig om haar aan te vat. Ek het net gedink ... ek het nie 'n groot teaterstem nie, ek doen nie dinge wat komies is nie, ek het nie. [...] Dit is so 'n mal idee - ek is 'n fee. Weet jy, ek het by die huis gekom en, "Hoe was jou dag skat?" "Ek was 'n fee, ek weet nie." Maar op een of ander manier moet jy ... dit is wonderlik om in dinge te spring waarvan jy nie seker is nie en wat jy nog nie gedoen het nie, en dit is 'n bietjie eng; dit is wat ons as kunstenaars moet doen.
Wat sou 'n nie -ouer onderskat oor wat eintlik 'n beroep op kinders in films is? Soos watter aantrekkingskrag vir u kinders?
AJ: [...] My seuns het 'n vroeë sny van Ononderbroke Ek het nou die dag gedink dat hulle oor die haaie sou praat, en in plaas daarvan het hulle my uitgevra oor een van die sterftes van die karakter. En ek was baie verward daaroor, so ... nie verward nie, ek was verbaas. [...] Ek dink die diepte, wat kinders kan hanteer en waarin hulle werklik belangstel, is baie dieper as wat ek dink mense dink. En dit is die rede waarom ons dinge soms te eenvoudig maak. Ek dink 'n film soos hierdie sê mense: "Is dit te donker vir kinders?" Dit is nie, hulle wil dinge verstaan ​​wat hulle skrik, hulle wil donker dinge sien gebeur en hulle wil sien hoe om bo hulle uit te styg. Hulle wil nie weggesteek word vir alles en versoete nie. Ek dink dit is iets wat my altyd verbaas oor kinders.
Wat met Maleficent in die film gebeur, is ongelooflik donker; Is daar 'n les wat u wil hê kinders moet wegneem uit die film? Is daar 'n verband met u operasie?
AJ: Nee, ja glad nie. Die operasie was iets wat ek beslis gedoen het, wat my gemaak het ... dit was 'n keuse wat ek self gemaak het, en ek was bly dat ek die opsie gehad het, die gesondheidsorg en die vermoë om 'n keuse te maak om langer hier te wees vir my kinders. Dit was 'n wonderlike ding.
Wat met [Maleficent] gebeur het, was meer soos 'n verkragting en iets waarin sy geen keuse gehad het nie, en iets wat met 'n slegte opset gedoen is. Vir kinders is dit mishandeling, dit word geboelie, dit word seergemaak. Vir [volwassenes] ... het ons almal die oomblik gehad waarop iemand ons regtig seergemaak het en dit ons verander het. Ek dink dus dat kinders hulle op verskillende maniere daarmee sal identifiseer, en dit sal hulle ontstel, maar dan word hulle ook kwaad met hopelik en dan wil hulle ook hê dat sy daarby verby moet gaan, en hulle gaan op 'n manier om te verstaan ​​hoe u ooit daaruit kan ontwikkel en wat dit is.
Kan u die voorbereidingsproses, die prostese, die make -up, alles beskryf?
AJ: Dit was nie soveel nie; die skepping daarvan het 'n bietjie tyd geneem om uit te vind hoe om die horings te doen, selfs hoe om dit op my kop te kry en hoe dit op die kop bly. Ons het my hare as 'n soort vlegsel gebruik om dit aan verskillende dinge vas te maak. Dit was natuurlik 'n kopstuk met die horings, dit was nie soos 'n kopband nie. Ons sit dus my hare in hierdie balle, dan sit jy die kopstuk oor en trek jy die vlegsels deur en dan kan jy dit anker. En dan het ons verskillende horings. Aanvanklik was hulle te swaar, toe het ons hulle sagter gemaak, toe het ons 'n paar gekry wat sou afval omdat ek aanhoudend in dinge klap. Dit het net stadig bymekaar gekom. Ons het verskillende dinge probeer, en sommige het nie gewerk nie. [...] Ons wou net 'n karakter hê dat as jy dit kyk, as jy die dramatiese tonele sien, voel jy dat jy haar kan kyk en [ek] kan optree sonder dat mense na die grimering staar. Ons wou dus regtig 'n balans vind, so dit was 'n verbeterde gesig, maar dit het nog steeds op die een of ander manier soos 'n regte gesig gevoel. Dat 'n siel nog steeds deur daardie gesig kan uitkom.
In vergelyking met die eerste film wat u geregisseer het [Bloed en heuning], voel jy soos die tweede keer met Ononderbroke is verskillend? Was u meer verseker?
AJ: Ja, maar ek het iets soveel groter ingespring, so dit was op 'n heel ander manier skrikwekkend. Bloed en heuning Ek het geskryf, dit was in 'n paar kamers, jy weet, daar was sekere dinge om aan te pak en beslis die politiek daarvan wat jy balanseer en baie, baie sulke dinge. Maar om in te gaan Ononderbroke... twee vliegtuigongelukke en haai -aanvalle en 47 dae op see en drie gevangeniskampe en die Olimpiese Spele van 1936, en jy weet, dit jaag. U word soggens wakker en u dink: "God, daar is 'n manier om dit te doen, nie waar nie?" Soos regisseurs ... daar is 'n manier om wedrenne te lei - dit is nie net om by die werk op te daag en dit op hierdie manier te dek nie. Soos, dit is eintlik iets wat ek regtig moet verstaan, ek moet ... met die bombardeerders en ... ek moet regtig verstaan ​​hoe hulle in vorming gegaan het, wie was waar, wat het gebeur. So dit was net soveel meer. Daar was net dae wat ek nie geweet het of ons dit alles sou kon opspoor en alles kon bereik nie. Omdat ons nie soveel geld gehad het nie, het ons nie soveel tyd gehad nie. Ja, dit was asof ... dit was 'n nuwe skrik.
Kyk die video: Angelina Jolie receives the Jean Hersholt Humanitarian Award at the 2013 Governors Awards (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Angelina Jolie bespreek filmverfilming van Maleficent, die rol van haar dogter en haar volgende projek...