Amur-druiwe - die beste rypbestand * Oor plante
Amur-druiwe - die beste rypbestand
Toe ek na Komsomolsk-on-Amur verhuis, kon ek my nie indink hoeveel botaniese ontdekkings hierdie harde land my sou gee nie. Die rykste taiga met die wonderlikste plante vir my, 'n boorling van die Moskou-streek: kamperfoelie, bloubessies, actinidia (plaaslik verwys na as quiche-mish), sitroengras, aralië, manchuriaanse neut ... En die kersie op die koek is die druif wat in die bos groei! Hier oor hierdie ongelooflike, baie rypbestande Amur-druif en dit sal ek in my artikel vertel.
Waar kom druiwe in die Verre Ooste vandaan?
Wat is Amur-druiwe?
Amur druifsoorte en basters
My ervaring van die verbouing van Amur-druiwe
Amur druiwe (vitis amurensis) het in die Verre Ooste gebly vanaf die voor-ystydperk, toe daar subtropies op hierdie plekke was. Die Verre-Ooste self het die ystydperk makliker ervaar as byvoorbeeld die Europese deel. Die toestande was blykbaar sagter, wat die verteenwoordigers van die subtropiese flora in staat gestel het om te oorleef: Amur-druiwe, ginseng, Manchurian aralia, sitroengras, fluweelboom, ens. Hulle het oorleef en aangepas. Alhoewel die toestande in die groeiplekke van hierdie plante vandag baie verskillend en baie moeilik is.
Amur-druiwe groei van die suidelike streke van China tot by die onderste streke van die Amurrivier (Big Kizi-meer, 500 kilometer noordoos van Khabarovsk). Natuurlik is druiwe, hoewel dit Amur is, verskillend in hierdie hele gebied. Dit word gebruik om drie ekologiese tipes te onderskei: noordelike - Khabarovsk, suid - Vladivostok, en Chinese - die een in die suidelike streke van China.
Die mees rypbestande, natuurlik, noordelik. Net rondom Komsomolsk-on-Amur. Die klimaat lyk so: die absolute minimum van -45,5 ° C is ver van elke jaar, maar ryp van 40 grade is nie ongewoon nie. Die sneeu bedek ongeveer 6 maande. Die absolute maksimum van +35 ° C is ook nie elke jaar nie, maar die somer 30-grade hitte is normaal. Die maksimum neerslag val in die somer, in Augustus die tifoonreënseisoen. En wind. Dit is byna konstant, terwyl die windspoed in die winter hoër is. 'Swart ryp' kom gereeld voor - verlaag die temperatuur onder -20 ° C in die afwesigheid van sneeu.
Die suide (Vladivostok) het sy eie probleme: hier is die absolute minimum -31,5 ° C, maar dit is baie skaars, wintertemperature is gemiddeld -10 ... -20 ° C, dikwels met ontdooiings. Sommer is minder warm (absolute maksimum +33.6 ° С) en baie natter. Dit wil sê, die grootste probleme hier is vogtigheid, merkbaar minder son en hitte in die somer, ontdooi.
En as Amur-druiwe normaalweg onder sulke toestande groei en vrugte dra, kan dit suksesvol in ander "nie-druif" streke van ons land verbou word.
'N Bosagtige wingerdstok met 'n stam tot 10 cm in deursnee en 15-25 meter lank (dit is suidelik, die noordelike variant is korter, 10 meter). Die bas is donker, vlokkerig.
Die blare is verskillend van vorm en grootte, grof, donkergroen, bedek met hare van onder. In die herfs word hulle helder, rooi, geel, oranje - baie elegant!
Die blomme van die druiwe is klein, sousagtig en versamel in klein, los borsels. Teen die herfs word die vrugte ryp - swart, pers of donkerblou balle met 'n blouerige blom tot 12 mm groot en wissel dit in smaak - van baie suur tot baie soet. Die trosse is ook heeltemal anders - van silindries tot gevleueld. Die druiwe daar, in die taiga, het miljoene jare lank onafhanklik van hul seleksie gewerk, en daarom het dit allerhande verskillende opsies uitgedraai.
Amur-druiwe is 'n tweeslagtige plant; soms word mono-aards monsters gevind. Terloops, Amur-druiwe kan baie verrassings in hierdie saak inhou. Daar word verwys na telers oor die transformasie van die vroulike vorm na 'n manlike vorm, wat 'n tweeslagtige vorm verkry as dit deur 'n manlike plant bestuif word vir 'n wyfie, vrug van enige vorm - en met funksionele manlike en funksionele vroulike blomme.
Verrassings is egter nie net in hierdie saak nie. In die literatuur word daar byvoorbeeld opgemerk dat Amur-druiwe higrofiel is. Maar in die Amur-taiga groei dit hoofsaaklik teen die hange van die heuwels, waar water nie bly sit nie. Ek het druiwe naby die heining (die voëls blykbaar probeer) onder die populier gekweek, waar die gras weens droogheid skaars groei. Eers het die heining verweef, toe op die populier geklim en van daar af gehang. Vrugte in klein blou soet-en-suur bessies, wat meer na Europese variëteite smaak as aan Amerikaanse.
'N Ander nuttige kwaliteit van die noordelike Amur-druiwe is weerstand teen skimmel en oidium. En baie ander suiwer druiwesere. Soos alle wilde diere, is sy immuniteit uitstekend. Terloops, resveratrol, wat vandag baie gewild is in gerontologie, kardiologie, immunologie en kosmetologie, word in die grootste hoeveelhede in Amur-druiwe geproduseer.
Van die tekortkominge - steggies wat swak gewortel is. Maar gewortel. Dit is dus nie nodig om hoop te verloor nie.
Dieselfde wilde kieskeurige druif, wat in Augustus in die reënseisoen takke op die grond laat val het, was perfek gewortel. Dit wil sê, die lae moet goed vermenigvuldig.
Amur-druiwe is sedert die tyd van Michurin 'n geruime tyd betrokke by hibridisasie. Die keuse van vorms wat verkry word: "Oosterse", taiga, "Siberiese opbrengst", "Grootvarkie", "Abdy", Amur pers, Amur Grootvrugtig, Amur Potapenko (1, 2, 3, 4, 5), Amursky-2 en baie ander. Een van die soetste "Ter herinnering aan die toer van Heyerdahl" - met 25% suiker!
Basters met gekweekte druiwe, met 'n bietjie minder winterhardheid en met 'n suikerinhoud van 22-23%: "Nuwe Russies" (Ultra-vroeg) Kishmish Potapenko, "Augustus", Marinovsky, "Welt", Saperavi Noord, "Arktiese", Buytur, "Dawn of the North", Korinka Michurina, Russiese ooreenkoms, Noordelike Swart.
Noord-Amerikaanse basters - Chasla Rumming, "Far Eastern Rumming", Suputinsky 174, "See" - hierdie variëteite het 'n hoë winterhardheid (-39 ° C) en 'n sterk immuniteit.
Terloops, by hibridisasie is Amur-druiwe 'n skenker van "hoë smaak". Anders as Noord-Amerikaanse variëteite, wat die 'jakkals'-smaak ervaar, so verag deur die Europeërs, dra Amur-druiwe buitengewone edele, neutmuskaat en soms 'sjokolades' -notas.
Die druiwe het op die werf gewoon, lank voor my verskyning daar. Volgens die familietradisie is hy in die 70's van die vorige eeu deur die ouers van haar man geplant, van Ussuriysk af gebring. Aangesien Ussuriysk baie nader aan Vladivostok is as aan Khabarovsk, is dit merkbaar warmer daar, en het hulle die druiwe verpleeg: hulle is uit die draagsteen verwyder vir die winter, gesny en bedek.
En dit nie so deeglik nie, maar eerder om gewete te verseker: die wingerdstok is op die planke gelê, bo-op die seil sodat die ente oop bly en deur die planke verpletter word. Dit was my man se verantwoordelikheid en ek het nie ingegryp nie. In die lente van Mei is die wingerdstok oopgemaak, na 'n week of twee is hulle aan 'n draadjie gehang, en toe het die wingerdstok sy lewe geleef: dit het geblom, die vrugte gebind en jong lote gekweek.
Druiwe groei geweldig, en ek sny dit 3 keer in die somer, in September, teen die ryp tyd - sterk, sodat die druiwe meer son sou kry.
Druiwe het as 'n reël aan die wingerdstok gehang tot die eerste ryp - dit het smaakliker geword. Uit hierdie bos druiwe was genoeg om te eet, vriende en familie te behandel, wyn te sit. Terloops, die wilde druiwe wat die plaaslike bevolking in die bos versamel, gaan vir wyn - die kleur en smaak is baie goed.
Na die herfs snoei het sy dit aan vriende en kennisse uitgedeel, en dit was van hulle dat sy klagtes oor swak wortels gehoor het. Ek het dit self probeer - 3 uit 10 stukke het wortel geskiet. Dit is as die chubuki in die kelder in Februarie gesny en in water gesit word.
Maar toe was daar so 'n voorval: op die een of ander manier in die herfs, plant sy 'n ornamentele struik, druk sy druiweknipsels om hom sodat die kat en die hond nie sou pluk nie. Die volgende jaar het al die (!) Vaste wingerdstokkies begin groei en groen word. Ek moes dringend grawe en versprei.
Sy het een wingerdstok gelos vir eksperimente. Sy het op 'n droë plek teen die heining van die oostelike tentoonstelling geplant, 'n tou vasgemaak sodat hy iets kon inhaal en dit aan die lot oorgelaat.
'N Jaar later het die druiwe die eerste kwas gegee, nadat drie 6 m gesluit het2 heining, na die oorkant oorgesteek en wild daar begin groei en vrugte dra tot plaaslike kinders se vreugde. Ek het hoegenaamd niks met hierdie druiwe gedoen nie - ek het dit nie afgehaal nie, dit nie bedek nie, dit nie gesny of met iets verwerk nie. Net die oes is van sy kant af geoes.
Oor die een wat die populier geklim het, het ek al genoem. Maar hy het opgekom uit 'n been en 'n kwas; hy is merkbaar kleiner en losser, en die bessies is suur. Onder hierdie toestande (droogheid, skaduwee, baie swak grond) en 'n paar goeie druiwe sal dit waarskynlik nie beter lyk nie.
Oor die algemeen kan u hierdie druif in die grootste deel van die land verbou! En ek dink, ons benodig soveel nuttige fenoliese verbindings in Amur-druiwe. Hy het geen mededingers onder ander druiwe in hierdie verband nie. Miskien as ons leer om wyn daaruit te maak en dit gereeld te drink, sal die "Franse paradoks" herdoop word tot "Russies"?