G. O. Smith - Inligting
Gilbert Oswald Smith is gebore in Croydon, Surrey, op 25 November 1872. Hy het leer sokker speel by Charterhouse School. Hy het Keble College bygewoon en is gekies vir die Oxford University -span wat Cambridge University in drie uit vier Varsity -sokkerwedstryde verslaan het.
Smith het sy eerste internasionale ronde op 25 Februarie 1893 gewen. Engeland het Ierland met 6-1 geklop en Smith, wat die middelvoorspeler gespeel het, het twee van die doele aangeteken. In sy volgende wedstryd teen Wallis op 12 Maart 1894 behaal hy nog twee in Engeland se sege van 6-1.
Smith was 5 voet 11 sentimeter lank, maar het 'n ligte bouvorm en was baie huiwerig om die bal te kop. Hy het egter 'n goeie hou gekry en met sy akkurate aangee baie doele vir sy mede -aanvallers gemaak.
Nadat hy die universiteit verlaat het, het hy 'n onderwyser geword by Lancing College. Hy het in die seisoen 1897-98 vir die Old Carthusians gespeel. Later verhuis hy na die Korintiërs, een van die beste amateurspanne in die land.
Ernest Needham was Engeland se kaptein tydens die vroeë wedstryde van Smith. Hy het later geskryf: "Jong spelers wat as voorspelers 'n naam wil maak, sal dit goed doen om na so 'n speler soos meneer G. Smith te kyk. In hom sal hulle een van die beste voorspelers sien wat Engeland ooit moes verteenwoordig. haar in internasionale wedstryde. Hy is een van die briljantste en gentleman -spelers wat ooit op 'n voetbalveld gestap het. Dit was nog nooit bekend dat hy iets gedoen het wat nie noukeurig eerlik was nie, en ook nie om vuil te kla nie. Hy speel die spel met gemak en grasieus; hy is slim met die bal; hy slaag akkuraat; en hy is een van die beste doelskote wat ek nog ooit gesien het. het die ideale vorentoe. "
James Catton, destyds die grootste voetbaljoernalis in Brittanje, het aangevoer: "Op die veld was hy (Smith) moedig en onselfsugtig. In sy geval het die gees oor spiere geseëvier deur die vinnige besluitneming, die vinnigheid van sy bewegings, die perfekte eenvoud van sy styl, die swaai en balans van sy liggaam en sy netheid van voetwerk. "
Smith het 'n wonderlike speelverhouding met Steve Bloomer vir Engeland ontwikkel. Volgens Frederick Wall, die president van die voetbalbond: "Smith het Steve gereeld uitgeroep, en hy het die posisie so gunstig gemaak dat die bal in 'n oogwink was."
Die London Charity Shield is gestig vir die beste professionele en amateurspanne in Engeland. In 1898 was Smith kaptein van die span van die Corinthians wat 1-1 met Sheffield United gelykop gespeel het in die eindstryd van die kompetisie. In November 1900 behaal hy die wendoel in sy klub se sege van 2-1 oor Aston Villa.
Smith se grootste probleem was dat hy effens gebou was. James Catton het daarop gewys: "Enigiemand kon hom van die bal af slaan as hy met hom in aanraking kon kom. Maar hy was moeilik om te vind, so ontwykend was hy. Sy waarde bestaan ​​hoofsaaklik uit wonderlike akkurate aangee na beide vleuels, óf na binne. of die buitemens. En sy liggaamsbalans en -swaai was sodanig dat toe hy die arena verlaat, nie 'n hare van sy kop uit sy plek was nie. "
Gedurende sy tyd vir Corinthians (1898-1901) het hy 113 doele in 131 wedstryde aangeteken. Hy het ook 'n goeie rekord behaal omdat Engeland 11 doele in 20 wedstryde aangeteken het. Smith het sy laaste wedstryd vir Engeland op 30 Maart 1901 gespeel. Die dag was Ernest Needham, Steve Bloomer, William Oakley en Fred Blackburn ook in die span. Engeland speel 2-2 gelykop met Skotland met Smith en Blackburn wat die doele aangeteken het.
G. Smith tree ná hierdie internasionale wedstryd uit sokker. Sy plek word ingeneem deur Vivian Woodward, nog 'n amateurspeler met 'n uitstekende rekord.
Smith het saam met sy groot vriend, William Oakley, aan die Ludgrove -skool skoolgehou. Uiteindelik het die twee mans gesamentlike hoof van die skool geword.
Gilbert Oswald Smith sterf op 6 Desember 1943 in Lymington, Hampshire.
Jong spelers wat 'n naam as voorspelers wil maak, sal dit goed doen om na 'n speler soos meneer te kyk. Daar het jy die ideale voorspeler.
Bloomer het 'n intense bewondering gehad vir G.O. The Old Carthusian, volgens Goodall en Bloomer, was so maklik om mee te speel, en hy was 'n man sonder klein trots. Smith het 'Steve' genoem en hy het die posisie so gunstig gemaak dat die bal in 'n oogwink in die net was. En of jy dit as 'n goeie hou beskou het of nie, Bloomer was van mening dat daar nooit 'n slegte hou was nie. Ek glo vas dat Bloomer in baie opsigte nooit 'n beter was nie ...
Ek gaan 'n verklaring aflê wat as verrassend beskou kan word, maar omdat my mening eerlik is, is ek nie bekommerd as dit nie met ander se standpunte ooreenstem nie. G.O. Smith en Woodward was albei uitstekende spelers, maar die voorspeler van Tottenham en Chelsea was die beter. Waarom was hy die beter sokkerspeler? Woodward was die veelsydiger, die meer konsekwente en slimmer met sy kop.
Die eerste keer dat ek G.O. Smith ontmoet het, was op die terrein van die Crystal Palace, toe ek kennis gemaak het met die beroemde Oxonian deur mnr. J.J. Bentley, en hy het my as 'n taamlik swak liggaam beskou, saggeaard en vriendelik. Op die veld was hy moedig en onselfsugtig. In sy geval het die verstand oor spiere geseëvier deur die vinnige besluit, die vinnigheid van sy bewegings, die perfekte eenvoud van sy styl, die uitswaai en balans van sy liggaam en sy netheid van voetwerk.
Enigiemand kon hom van die bal af slaan as hy met hom in aanraking kon kom. En sy liggaamsbalans en swaai was van so 'n aard dat toe hy die arena verlaat, nie 'n hare op sy kop uit sy plek was nie.
Daar was baie meer produktiewe puntemakers - byvoorbeeld Tinsley Lindley - maar soos John Goodall vir my gesê het in sy voëlwinkel in Watford, was dit "geen moeite om met hom te speel nie." Goeie meester John glo dat G.O. Smith, wat eerbiedig 'Jo' genoem word, die beste sentrum was waarmee hy ooit gesien of gespeel het, omdat hy so 'n meester was om die regte daad op die regte oomblik te doen. Dit is eintlik die hele kuns van sokker-en tog kan soveel mans die perfek so amper nader?
Miskien was die naam wat die voornaamste in sokkerkringe gedurende 19O2-3 was die naam van Vivian Woodward. Smith het sy welverdiende lourierkrans in afsondering geneem, en 'n angstige oog word gerig op sy opvolger. Min het gedink dat hy in die geledere van amateurs sou wees totdat die Spurs die jong Woodward aan die lig gebring het, en Engeland het besluit dat wat goed genoeg was vir die London Cup-vegters goed genoeg was vir haar. Hy is 'n speler met 'n groot toekoms voor hom. Alhoewel hy effens aan die ligte kant gebou is, is hy slim en lastig, 'n meester in die verbygaan. Dit is 'n duisend keer jammer dat sy gebrek aan gewig hom 'n versoeking oplewer wat die soms gewetenlose halfrugter nie kan weerstaan ​​nie. Sy rekord van doele in ligawedstryde sowel as in internasionale wedstryde is vleiend, want die belangrikste plig van 'n sentervoorspeler is, in elk geval, om die net te vind en dit gereeld te vind.
Dit moet baie bevredigend wees vir die keurders om Woodward so 'n groot sukses in die middel van die voorspeler te vind, veral omdat hy waarskynlik nog 'n paar jaar sal verbeter en hulle miskien 'n ander "GO" sal gee. Op die oomblik sien ek nie veel ooreenkomste tussen Woodward en G.O nie. Die feit dat hulle albei amateurs is, handel eintlik oor die volle omvang van die ooreenkoms. Maar Woodward is 'n goeie speler wat 'n goeie speler kan word, en hy het 'n eie styl wat op sigself voldoende is ... Hy moet hartlik gelukgewens word met sy sukses. Dit sal 'n verrassing en 'n groot teleurstelling wees as hy nie sy pet teen Skotland kry nie.
Die Republikeinse Party, Rasse -skynheiligheid, en die 1619 -projek
Wetsontwerpe om die onderrig van die 1619-projek te straf, vernoem na die aankoms van Afrika-gevangenes in Amerika, is vanjaar in Republikeinse beheerde staatswetgewers ingedien. Foto deur Julia Rendleman / Reuters
Einde verlede maand, toe senator Tim Scott, van Suid -Carolina, die Republikeinse reaksie op die eerste groot toespraak van president Joe Biden op 'n gesamentlike kongresgeleentheid gelewer het, kon die subteks skaars nader aan die oppervlak gewees het: die enigste swart republikein in die senaat was namens 'n party wat onder die toenemende invloed van die uiterste regse 'n merk van strydlustige en openlike rassisme omhels het wat naïef vermoedelik uit die Amerikaanse politiek verdryf is. Te midde van 'n redelik eenvoudige konserwatiewe kritiek op Biden se beleid en prioriteite, het die senator 'n klag ingedraai oor liberale wat volgens hom hom rasse -bynaam genoem het - hy wou dit genadiglik nie 'die regte rassiste' noem nie - en beweer dat progressief opsetlik is om mense te leer dat, "as hulle op 'n sekere manier kyk, hulle 'n onderdrukker is." Hy verdedig die G.O.P. wetsontwerpe wat die kiesersonderdrukking onderdruk het, wat die land in die nasleep van die nederlaag van Donald Trump gevee het en sy saak duidelik gestel het. 'Amerika,' het hy gesê, 'is nie 'n rassistiese land nie.'
Dit was 'n wonderlike vertoning van sinisme, selfs volgens die standaarde van die huidige G.O.P., maar dit was nie die eerste keer dat Scott se wedloop so oneerbiedig benut word nie. 'N Maand tevore het hy op Fox News gesê dat' wakker heerskappy so erg is as blanke oppergesag ', 'n soort ekwivalensie wat as 'n politieke panderigheid afgemaak kan word as Scott nie 'n vriend was van wyle dominee Clementa Pinckney, die senator van die staat in Suid -Carolina en pastoor wat in die Emanuel AME doodgeskiet is Church, in 2015, deur Dylann Roof, 'n wit supremacis wat gedroom het van 'n rasseoorlog. Scott was ook die man vir wie die G.O.P. het gewend toe hulle, in die nasleep van Trump se kommentaar oor die Charlottesville -krisis, besluit het dat die president onderrig moet word in rasse -aangeleenthede. (Voor die vergadering het Scott gesê: "Rassisme is werklik. Dit is lewendig.") Die besluit wat Scott die land aangebied het in sy weerlegging teen Biden, het 'n aanlyn bespreking veroorsaak oor hoeveel rassisme nodig is om 'n land as rassisties te beskou, maar die vraag was op 'n sekere manier buitensporig. Die werklike betekenis van Scott se woorde lê in hul verband met 'n breër offensief wat die Republikeinse Party sedert Trump se herverkiesingsverlies, in November, gekoördineer het.
In 'n peiling in Junie 2020 het twee en vyftig persent van die Amerikaners gesê dat hulle Trump as 'n rassis beskou. Sy kandidatuur het wit nasionaliste beroemd gemaak, soos blyk uit die tiki-fakkel-kruistog in Charlottesville, die rassistiese motiewe van die aanval op die Capitol op 6 Januarie en sy verstommende richtlijn aan die Proud Boys, wat verlede jaar tydens die eerste presidensiële debat gelewer is, aan " staan ​​terug en staan ​​by. " Sedert die moord op George Floyd in Mei verlede jaar, het die land in die openbaar met sy rassistiese nalatenskap worstel en, in aansienlike mate, met die mate waarin Trump en die G.O.P. het sake in die voorafgaande drie jaar vererger. Boeke soos Ibram X. Kendi se "How to Be an Antiracist" en Robin DiAngelo se "White Fragility" het die lys van die topverkopers gehaal.
In reaksie hierop het baie van die Amerikaanse regters besluit om die onderwerp te verander. As hulle hulself nie as rassiste kon bemark nie, sou hulle beslis 'n winsgewende handelsmerk as anti-rassiste kon maak. (Hulle het vreemd gekies om alle rasse en minagting onder die vaandel van kritiese rasse-teorie te plaas, 'n skool van regsdenke wat hoofsaaklik oor ongelykheid en die mislukkings van burgerregte-litigasie om dit te verbeter, verwerp.) Die doel hier is nie net om wit te was nie die reputasie van die GOP - al is dit deel daarvan - maar ook om die meer openlik rassistiese gedeeltes van die party se agenda te vergemaklik. In hierdie lig pleit die linkses nie net vir gelykheid van mense nie, ongeag hul agtergrond, maar dit is 'n kabaal wat wit mense wil marginaliseer en wankelrig omdat hulle 'n kranksinnige samelewing geskep het wat nie werklik bestaan ​​nie.
Voordat Trump herverkiesing verloor het, het hy 'n uitvoerende bevel uitgevaardig wat federale diversiteitsinisiatiewe wat opleiding teen rassisme behels, verbied. Ooreenkomste met die richtlijn het vroeër vanjaar begin posvat, aangesien wetsontwerpe om opleiding in rassisme te verbied en openbare skole te straf vir die onderrig van die 1619-projek, in die Republikeinse beheerde staatswetgewers ingestel is. (In April het die senaat van Iowa wetgewing goedgekeur wat skerp beperk wat in diversiteitsopleidings by staats- en plaaslike entiteite geleer kan word.) Verlede somer het senator Tom Cotton, van Arkansas, 'n Twitter -kruistog geloods teen die 1619 -projek en 'n uiteindelik mislukte poging om federale wetgewing aanvaar wat dit verbied om landwyd in skole onderrig te word. In 'n onderhoud met die Arkansas Demokraat-koerant, het hy gesê dat die stigters slawerny as 'n 'noodsaaklike euwel' beskou, 'n punt wat 'n reaksie op Twitter ontlok het van die skepper van die projek van 1619, Nikole Hannah-Jones, wat geskryf het, 'dit is moeilik om te dink wat nie geregverdig kan word nie' dat Cotton in wese verkragting, marteling en die verkoop van mense geregverdig het.
Dit is opmerklik dat die 1619 -projek, wat die eerste keer in die Times Magazine byna twee jaar gelede, op die vierhonderdste herdenking van die aankoms van die eerste Afrika-gevangenes in die Britse kolonies in Noord-Amerika, het strome ontluik wat nie heeltemal onbekend was nie. Ses en twintig jaar gelede, op die vyftigjarige herdenking van die bombardemente op Hiroshima en Nagasaki, het soortgelyke onenigheid hernieude argumente begroet dat die vrylating van twee atoombomme wat ongeveer honderdduisend mense, die meeste burgerlikes, laat vlek het 'n vlek op die geskiedenis van hierdie land is. Drie jaar voor dit het die vyfhonderdste herdenking van Columbus se aankoms in die Westelike Halfrond weer 'n omstrede debat ontlok oor sy rol as 'n aankondiger van kolonialisme, slawerny en volksmoord op die inheemse bevolkings van Wes-Indië.
'N Baie spesifieke skeiding het hierdie konflikte opgewek, en dit lê ten grondslag aan die huidige pogings van die G.O.P. om Amerikaners uit 'n akkurate weergawe van hul eie geskiedenis te red. 'N Groeiende aantal progressiewe wit geleerdes en geleerdes van kleur het die afgelope dekades bestry vir 'n eerliker kroniek van die Amerikaanse verlede, en dit het grootliks daarin geslaag. Maar hierdie gevegte en die veranderings wat hulle aangebring het, is in die algemeen deur die gewone publiek onopgemerk totdat benchmarks herdenkings plaasgevind het, en die beurs het in botsing gekom met 'n publiek wat onrustig was oor hoe onderskei die weergawe van die geskiedenis was van die anodyne -verhale waarin hulle was skool. Bewerings van 'revisionistiese geskiedenis' begroet elkeen van hierdie oomblikke, maar ook dit mis die punt. Geskiedenis bestaan ​​voortdurend in hersiening, namate ons meer leer oor die hede en die wêrelde wat dit voorafgegaan het. Dit is die rede waarom hedendaagse boeke oor presidente Ulysses S. Grant en Harry S. Truman 'n ander en baie meer lofwaardige beskouing van hul onderwerpe het as boeke wat nader aan hul lewens geskryf is. Die hersiening van die geskiedenis is die hele punt om geskiedkundiges te hê. Geleerdes, insluitend sommige wie se werk korrektheid tot die witgekalkte rasgeskiedenis gebied het, het te goeder trou gedebatteer oor sommige aspekte van die 1619 -projek. Belangriker is egter dat die argument wat die projek aangebied het, binne die spektrum van gevestigde standpunte val.
Maar die afkeer van onvleiende waarhede kan in 'n politieke munt verander word. Trumpisme het die winsgewendheid bepaal om die groothandel te vertel, die G.O.P. het besef dat hierdie leuens nie net oor die hede vertel hoef te word nie. Onlangs, soos die Texas Tribune berig, het Texas 'n wetsontwerp ingedien wat die leerstelling verbied dat enige ras beter of minderwaardig is as 'n ander - 'n oënskynlik respekvolle beginsel, maar die wetsontwerp het uiteindelik betrekking op 'n denkbeeldige wêreld waarin wit mense eintlik die slagoffers was wat beskerming teen rassisme nodig gehad het.
Die vertelling het verlede week nog 'n wending geneem, toe onthul word dat die kuratorium van die Universiteit van Noord-Carolina by Chapel Hill geweier het om die ampstermyn aan Nikole Hannah-Jones uit te brei. Normaalweg is die byzantynse werking van die hersiening van akademiese ampstermyne van weinig belang vir enigiemand buiten die betrokke individue. Maar die aard van Jones se werk, gekombineer met die voortdurende aanvalle van regs op enige wetenskaplike of joernalistieke ondersoek van ras, het haar saak besondere betekenis gegee. Jones het 'n MacArthur -toekenning, 'n Pulitzer -prys, twee Polk -toekennings, 'n Peabody -toekenning en drie National Magazine -toekennings. In baie gevalle sou dit 'n indrukwekkende telling wees vir 'n hele joernalistieke afdeling. Haar ampstermyn as die ridderstoel van die skool in ras en ondersoekende verslagdoening word ondersteun deur die ampstermynkomitee van die Hussman Skool vir Joernalistiek en Media, sy dekaan en die kanselier van die universiteit. Die ingryping van die direksie was 'n oorskryding van verskeie vlakke van fakulteitsbestuur op 'n manier wat vir baie mense na die politiek was. Trouens, toe hy gevra is om die besluit te verduidelik, gebruik 'n naamlose raadslid presies daardie woord - politiek - om op te som wat gebeur het.
Soek hulpmiddels: Elizabeth Bethel, samest., Voorlopige inventaris van die oorlogsdepartementversameling van konfederale rekords, PI 101 (1957) Henry P. Beers, samest., Gids tot die argiewe van die regering van die Konfederale State van Amerika (1968).
Die versameling van konfederale rekords van die oorlogsdepartement bestaan ​​uit rekords van die konfederale state van Amerika wat verkry is deur gevang of oorgawe aan die einde van die burgeroorlog en die wat later deur donasie of aankoop verkry is. Op 21 Julie 1865 stig die oorlogsekretaris 'n eenheid in die kantoor van die adjudant -generaal vir die versameling, bewaring en publikasie van die "Rebel Archives". Die rekords is gebruik om die Amerikaanse regering te beskerm teen eise wat uit die oorlog voortspruit, om pensioen -eise op te stel en vir historiese doeleindes. Na baie veranderinge in die ligging en bewaring, is die rekords in die afdeling Organisasie -rekords van die afdeling Ou rekords van die adjudant -generaal se kantoor geplaas, waarna dit in 1938 na die nasionale argief oorgeplaas is. Sekere federale rekords met betrekking tot die konfederale soldate met die Konfederale rekords en gedeeltelik daarmee saamgevoeg, is ingesluit in hierdie rekordgroep. Dit bevat ook rekords wat deur die bewaarders van die rekords geskep is.
Tekstuele rekords (2 750 vols.): Gebonde volumes wat deur die Amerikaanse oorlogsdepartement ingedeel is, ongeveer volgens die herkoms in subgroepe wat 'hoofstukke' aangewys is, en die volumes is in elke hoofstuk in reekse getel.Die hoofstukke waaraan die volumes toegewys is, is I, Adjudant en Inspekteur -generaal (SEE 109.7.1) II, Militêre bevele (SEE 109.9) III, Ingenieursdepartement (SEE 109.7.2) IV, Ordnance Department (SEE 109.7.5) V, Kwartiermeesterafdeling (SEE 109.7.3) VI, Mediese afdeling (SEE 109.8) VII, Wetgewende rekords (SEE 109.4) VIII, Diverse rekords (Sien 109.13) IX, Kantoor van die Sekretaris van Oorlog (SEE 109.6) X, Tesourie -afdeling (Sien 109.10) XI, departement van poskantore (sien 109.11) en XII, regbank (sien 109.5).
Tekstuele rekords: Briewe en telegramme gestuur, 1861-65. Briewe en telegramme ontvang, 1861-65, met indeks. Rekords met betrekking tot personeel en rekeninge, insluitend die betaalstaat van die oorlogsdepartement en versoeke om fondse, 1861-1865. Arresregisters en ander rekords van die Richmond-kantoor van die Provost Marshal, 1862-64. Rekords met betrekking tot paspoorte, insluitend rekords van die paspoortkantoor te Richmond, 1861-65, en rekords van paspoorte wat op verskillende plekke uitgereik is, 1862-64. Gestuurde briewe, 1862-65, en ander rekords van die agent vir die uitruil van gevangenes, insluitend rolle van afgeleide en geruilde konfederate, 1863-65, en briewe en verslae oor die Konfederale gevangenis in Andersonville, GA, 1864-65. Diverse rekords, 1861-65, insluitend 'n rekordboek van persone wat die Konfederale eed afgelê het, n.d., en afskrifte van militêre en vlootwette en regulasies, 1861-64.
Tekstuele rekords: Briewe gestuur, 1861-65. Briewe ontvang, 1861-65, met registers en aantekeninge. Telegramme ontvang, 1864. Bestellings en omsendbriewe, 1861-64. Rekords van die betaalburo, insluitend ontvangde briewe, 1864, en rekeninge van betaalmeesters en rekord van betalings aan militêre personeel, 1861-65. Kleredrag, kommutasie en diverse rolle, 1861-1865. Spesiale rekwisisies, 1861. Diverse kwartiermeester- en kommissarisse, 1861-65. Rekeninge met spoorweë, 1861-65. Bounty rolls, 1862-65. Siviele werknemers van die oorlogsdepartement, 1861-65, met indeks, 1861-63. Slawe-betaalstate, 1861-65, met indeks. Loonstate van ekstra diens mans, 1861-65. Rekords met betrekking tot die waardasie van perde en hul toerusting, 1861-1865. Telegramme ontvang met betrekking tot vervoer, 1862-1864. Beramings, 1864 en ander rekords met betrekking tot die belasting in natura, insluitend opsommings van ramings, aanslae en invorderings van belasting in natura wat ontvang is van assessore in Aberdeen, MS en Tuscaloosa, AL, 1864-65. Beskrywing van uniform en kleredrag van die Konfederate State Army, 1861. Belastingwette, 1863-64.
Tekstuele rekords: Briewe gestuur en ontvang, bestellings, rekeningboeke en ander rekords van die Central Laboratory, Arsenal en Armory (Macon, GA), 1862-65 arsenale in Nashville, TN, 1861-62, en Atlanta, GA, 1862-64 Richmond Arsenal en Virginia State Armory (Richmond, VA), 1861-65 Augusta Powder Factory (Augusta, VA), 1862-65 ordonnansbeampte en depot in Savannah, GA, 1861-63 ordonnansedepot in Dalton, GA, 1861-63 New Orleans Arsenal (New Orleans, LA), 1861-62 ordonnansdepots in Corinth en Columbus, MS, 1862 munisipale kantoor en ordnansiewerk in Tyler, TX, 1862-65 en die Little Rock Arsenal (Little Rock, AR), 1862-65. Korrespondensie en verslae van die Nitre and Mining Bureau, 1862-65.
Tekstuele rekords: Rekords van die direkteur in Richmond, VA, wat bestaan ​​uit korrespondensie, 1862-65 lyste van mediese beamptes, 1861-64 registers en lyste van pasiënte in verskillende hospitale, 1862-63 registers van verliese en ontslag, 1862-64 statistiese verslae, 1862- 65 en rekordboeke, 1862-65. Rekords van die direkteur in Raleigh, NC, bestaande uit statistiese verslae oor pasiënte en hulpverleners, 1863-1865.
Tekstuele rekords: Rekords van die kantoor van die verskaffer in Richmond, VA, bestaande uit rekeninge van mediese en hospitaalvoorrade ontvang en uitgereik, 1862-65 en klerekeninge, 1863. Rekords van die kantoor van die verskaffer in Macon en Savannah, GA, bestaande uit briewe wat gestuur is, 1862- 64 briewe, telegramme en bestellings ontvang, 1862-65 en rekords, fakture, voorrade, opsommings en rekeninge van mediese en hospitaalbenodigdhede, 1862-65. Briewe gestuur deur die kantoor van die mediese verskaffer, Macon, GA, en Montgomery, AL, 1863-65.
Tekstuele rekords: Rekord van Virginia mediese beamptes, 1861-65. Opname van inentings, 1864-1865. Voorskrifboeke, 1864-1865. Kwitansies, fakture en rekwisisies vir mediese en hospitaalbenodigdhede, 1861-1865. Eiendomsopgawes, 1861-1865. Verslae van siekes en gewondes, 1861-65.
Tekstuele rekords: Algemene bevele, Hoofkwartier van die leërs van die Konfederale State, 1865. Pos-, departement- en weermagopgawes, roosters en lyste, 1861-65. Slagverslae, 1862-1864.
Tekstuele rekords: Briewe en telegramme gestuur, registers van briewe ontvang, uitreikings en ander rekords van die Army of the Potomac (Confederate), 1861-62 Army and Department of Northern Virginia, Army of 1862-65 Department of the Peninsula, 1861-62 Department of Richmond, 1864-65 Department of Henrico, 1862-63 Department of North Carolina, 1861-62 Department of North Carolina and Southern Virginia, 1862-65 Department of South Carolina, Georgia, and Florida, 1861-65 Department and District of Georgia, 1861-65 Army of Pensacola, 1861-62 Central Division of Kentucky, 1861-62 Central Army of Kentucky, 1861-62 Army of Kentucky, 1861-62 Army of the Kanawha, 1861 Departments of East Tennessee and Western Virginia, 1861-64 Weermag en Departement van Tennessee, 1862-65 Departement van Alabama en Wes-Florida, 1861-62 Distrik van die Golf, 1862-65 Departement van Mississippi en Oos-Louisiana, 1864-65 Departement van Alabama, Mississippi en Oos-Louisiana, 1864-65 Army of Louisiana, 1861 Army of the Mississippi, 18 62-65 Departement van die Weste, 1862-63 Army of the West, 1861-62 Westelike Departement, 1861-63 Militêre Afdeling van die Weste, 1864-65 Departement van Texas, 1861-62 en Trans-Mississippi Departement, 1862-65 .
Tekstuele rekords: Grootboek van rekeninge vir die vloot en mariniers, 1861-1862. Memorandum van gelde ontvang van bewaarplekke en lys van sertifikate uitgereik deur die befondsingskomitee, 1863-1864.
109.10.5 Rekords van die kantoor van die tweede ouditeur
Tekstuele rekords: Register van rolle, 1861-62. Registers van rekwisisies vir weermaguitgawes, 1861-1865. Register van briewe ontvang by Pay Division, 1862-65. Betalingsregister aan offisiere en soldate, 1861. Rekords van betalings aan soldate, ontslaan soldate en troepeenhede, 1861-1864. Betaalstaat van offisiere, 1861-63. Briewe gestuur oor eise van oorlede soldate, 1862-1865. Eiseregisters, 1861-1865. Opbrengste van oorlede soldate en soldate uit hospitale, regiment- en kompaniebeamptes, en ander, 1861-65. Rekord van rekeninge wat by die rekenmeester aangemeld is en teruggestuur is, 1861-1862. Rekord van gebonde kwartiermeesters en kommissarisse, 1861-1865.
109.10.6 Rekords van die kantoor van die beheerder
Tekstuele rekords: Rekeninge oor uitbetalingsbeamptes van die weermag van die Konfederale State, 1861-1865. Geldregister ontvang en getel, 1863-1865. Opsomming van die besluite van die rekenaar, 1863.
109.10.7 Rekords van die kantoor van die register
Tekstuele rekords: Briewe gestuur, 1861-65. Tydskrifte en grootboeke van verskillende lenings, 1861-1865. Rekordkaarte van intekenare op lenings van die Konfederale State, 1861-1864. Registers van leningsintekeninge en onopgeëiste dividende, 1861. Rekords van leningsrentedividende, 1861-64 vervaldatum, 1864 uitgereikte koeponobligasies, 1861 oordraagbare aandele, 1861 en uitgereikte rente, 1865.
109.10.8 Rekords van die oorlogsbelastingkantoor en die kantoor van die kommissaris van belasting
Tekstuele rekords: Briewe ontvang, 1861-65, met register. Briewe gestuur, 1861-65. Opgawes van versamelaars en assessore van die oorlogsbelasting, 1861-1865. Verslae van die kommissaris van belasting, 1863. Diverse rekords, 1861-65. Lys van versamelaars, borge en assessore van die oorlogsbelasting, 1861-1865. Verkoopsbelastingregisters vir District No. 10, Richmond, VA, 1863-65.
109.10.9 Rekords van die Tesourie -nota Buro
Tekstuele rekords: Registers van tesourie-note, 1861-1863. Bylae van aantekenborde, 1861-64. Rekordboek met skatkisbriewe onderteken deur J. Walter Jones, 1862. Memorandum van skatkisbriewe, 1862-1863. Rekordboek met aflossing van tesouriebriewe, 1862-1865. Sertifikate wat verband hou met die tel van note wat teruggestuur is vir aflossing, 1865. Lys van rente wat op 7/30 note betaal is, 1864-65.
109.10.10 Rekords van bewaarplekke van openbare fondse
Tekstuele rekords: Rekords van skatkamers in verskillende state, 1864-1865. Briewe ontvang deur die bewaarder te Savannah, GA, 1863-64. Teken kontantboek byderhand by Macon, GA, bewaarplek, 1863-1864. Orderboek van die Macon, GA, bewaarplek vir die lening van vyfhonderdmiljoen, 1864. Bylae van sertifikate vir geregistreerde effekte van 4 persent wat die bewaarder in Columbus, MS, 1864 ontvang het.
109.10.11 Rekords met betrekking tot die Konfederale Doeane
Tekstuele rekords: Algemene rekords ("Custom Papers"), 1861. Rekening van skuldbriewe wat in die distrik Savannah geneem is vir die belasting op goedere, 1860-1862. Rekeningboek van die landmeter van die hawe van New Orleans, LA, 1854-61. Rekeningboek van B.F. McDonough, versamelaar in Sabine, TX, 1861-64. Registers van vaartuie, hawe van Savannah, GA, 1856-64.
109.10.12 Diverse rekords
Tekstuele rekords: Rekening van William B. Johnston vir verkoopte effekte, 1863-1864. Verklaringsboek van gefinansierde skuld vir Mississippi, 1864. Lys van eise, 1861-1863. Indeks vir omsendbriewe en besluite, n.d.
109.11 AANTEKENINGE VAN DIE GEKONFERDATEERDE KANTOORDEPARTEMENT
Tekstuele rekords: Militêre telegraafrekeninge, 1864. Papiere oor onbetaalde rekeninge van poskontrakteurs vir die vervoer van Amerikaanse pos, 1861-62. Poskontrakte en verwante rekords, 1864-1865. Briewe wat die poskantoor in die departement Trans-Mississippi ontvang het, 1864-1865. Instruksies aan posmeesters en spesiale agente, 1861. Lys van poskantore, n.d. Roeteboeke, 1861-65. Dooie briefregister, 1864-65.
109.12 REKORDS VAN DIE GEKONFEDEERDE VEILIGHEIDSDEPARTEMENT
Tekstuele rekords: Briewe gestuur deur die Office of Ordnance and Hydrography, 1864-65. Rekords van 'n raad vir die ondersoek van Midshipmen, 1861-62. Gedrukte registers van vlootoffisiere, 1862-1864. Betaalstaat vir die bemanning van die stoomskip Alabama, 1863. Diverse rekords met betrekking tot die vloot, 1862-1864.
Mikrofilm -publikasies: M909.
Verwante rekords: Sien addisionele rekords van die Konfederale Vloot, RG 45, Naval Records Collection van die Office of Naval Records and Library.
Ingenieurstekeninge (3 items): Planne van die C.S.S. Alabama, 1861. SIEN OOK 109.15.
109.13 DIVERSE REKORDS
109.13.1 Rekords met betrekking tot state
Tekstuele rekords: Rekords met betrekking tot verskillende state, 1861-1865. Verrigtinge van 'n konvensie van die kommissarisse van taksering, 1864. Afskrifte van staatsgrondwette wetgewende tydskrifte, statute en verordeninge van afstigtingskorrespondensie, verslae en rekeninge van staatsamptenare en ander rekords met betrekking tot AL, 1858-64 AR, 1859-61 FL , 1860-62 GA, 1858-65 KY, 1847-48 LA, 1856-65 MS, 1861-65 MO, 1861 NC, 1861-65 SC, 1825-63 TN, 1861 TX, 1859-64 en VA, 1859- 65.
Mikrofilm -publikasies: M359, M998, T731.
109.13.2 Versamelings van papiere van die Konfederale algemene amptenare
Tekstuele rekords: Briewe en telegramme ontvang deur Robert E. Lee, 1861-65. Referate met betrekking tot J.B. Floyd, 1861. Referate van P.G.T. Beauregard, 1862-64 J.R. Chalmers, 1861-65 Jubal A. Early, 1861-65 S.G. French, 1861-65 T.C. Hindman, 1861-64 J.B. Hood, 1862-64 B.R. Johnson, 1862-65 Sam Jones, 1861-64 St. John R. Lindell, 1865 J.B. Magruder, 1862-64 Lafayette McLaws, 1861-65 J.C. Pemberton, 1862-64 G.J. Kussing, 1861-64 Leonidas Polk, 1861-64 C.L. Stevenson, 1863-65 EC Walthall, 1863-64 Joseph Wheeler, 1863-64 en W.H.C. Whiting, 1862-65.
109.13.3 Ander rekords
Tekstuele rekords: "Citizens File", 1861-65 (1300 voet). Referate oor militêre en burgerlike personeel, 1861-65 (480 voet). Referate oor Konfederale simpatiseerders, deserters, guerrillas en gevangenes, 1861-1865. "Vaartuigpapiere," 1861-65. Manuskripte, 1861-65, met 'n indeks. Referate van George N. Sanders, 1860-63 Clement C. Clay, 1861-65 en luitenant-kolonel John Withers, 1840-60. Onderskeurde briewe, 1861-65. Versameling van pamflette, publikasies en herdrukke van die Unie-, Konfederale, Britse en ander buitelandse brosjures, 1854-64. Oorspronklike dokumente, 1860-1865, gekies vir publikasie in The War of the Rebellion: A Compilation of the Official Records of the Union and Confederate Army (Washington: Government Printing Office, 128 volumes, 1889-1901).
Mikrofilm -publikasies: M346, M347, M909.
109.14 AANTEKENINGE VAN DIE Amerikaanse OORLOGSAFDELING MET BETREKKING TOT KONFERDATE
109.14.1 Rekords van die adjudant -generaal se kantoor met betrekking tot
militêre en vlootdiens van die Konfederate
Tekstuele rekords: "Gekarteerde" rekords wat weermagdiens toon, 1861-65 (5,474 voet), met indekse. Naval and Marine Corps diensrekords, 1861-65. Hospitaal- en gevangenisrekords van persone wat in die vloot en die Marine Corps dien, 1862-1865.
Mikrofilm -publikasies: Raadpleeg die huidige uitgawe van die mikrofilmkatalogus van die National Archives vir 'n gedetailleerde lys van mikrofilmpublikasies van konfederale saamgestelde diensrekords en indekse.
109.14.2 Rekords met betrekking tot gevangenes, ede en paroles
Tekstuele rekords: Briewe en bevele gestuur en ontvang met betrekking tot gevangenes, 1861-1865. Rekords van konfederate in gevangenisse van die Unie, 1861-65 (227 voet). Registers, rolle, lyste en ander rekords van Konfederale, federale, politieke en burgerlike gevangenes wat ontvang, oorgeplaas, ontsnap, parool, gesterf, begrawe, ontslaan en vrygelaat is, 1861-1865. Beskrywende lyste van gevangenes, 1862-1865. Rekords met betrekking tot konfederate in Unie-hospitale, 1861-1865. Hospitaalregisters, 1864-65. Oggendverslae van gevangenes, 1862- 65. Grootboeke van gevangenesverslae, 1862-65. Kasboeke, 1863-65. Gemorsboeke, 1862-1863. Rekords van artikels wat ontvang is vir gevangenes, 1864-1865. Stompies, kwitansies en rekords van gevangenes se geld, 1862-1865.
Mikrofilm -publikasies: M598.
Verwante rekords: Konfederale rekords oor Unie -krygsgevangenes in RG 249, Rekords van die kommissaris -generaal van gevangenes.
109.14.3 Rekords van die argiefkantoor
Tekstuele rekords: Briewe gestuur, 1865-80. Briewe ontvang, 1865-81, met register. Verslag van Francis Lieber, hoof van die argiefkantoor, 1866. Rekord van antwoorde op navrae, 1882-94. Bestellings en regulasies rakende die argiefkantoor, 1865-81. Memorandum met betrekking tot die Konfederale Argief, 1865-1880. Tydboek van klerke, 1891-94. Koerantuitknipsels, 1874-94. Verslag en referate van Marcus J. Wright, 1876-86. Katalogusse van Konfederale militêre rekords, 1878-1900. Rekords met betrekking tot die uitruil en behandeling van gevangenes in suidelike gevangenisse, 1861-1865, met skedules. Lys van rekeninge wat deur die Argiefkantoor ontvang is, 1865. Afskrifte van diverse korrespondensie vir die tydperk 1862-65, n.d. Indeks vir plaaslike Konfederale militêre organisasies, n.d. "Indeks vir veldopbrengste, oggendverslae, organisasies, ens., CS Army, 1861-65," n.d.
109.14.4 Diverse rekords
Tekstuele rekords: "Union Provost Marshal Citizens File", 1861-67 (479 voet). Korrespondensie oor eiendom wat deur die konfederate in Missouri, 1864-1865, geneem is. Briewe gestuur deur Jacob Thompson, Amerikaanse minister van binnelandse sake, 1857-60. Vaartuie van skepe vir vaartuie uit verskillende suidelike hawens, 1850-1860. Register van kaarte in besit van of voorberei deur die ingenieurskantoor van die Departement van Virginia en Noord -Carolina (Unie), 1865.
Mikrofilm -publikasies: M345, M416.
109.15 KARTOGRAFIESE OPNAME (ALGEMEEN)
Kaarte: Burgeroorlogveldtogte en vestings, 1861-1865.
KYK Ingenieurstekeninge ONDER 109.12.
G.O.P. Path herinner aan die Demokrate se Konvensie -ramp, in 1924
'N Presidensiële kandidaat wat steun ontvang het van die Ku Klux Klan. Blunt eis om sekere godsdienste en rasse te verbied om 'n volle rol in die samelewing te speel. Geweld en wanorde tydens veldtogbyeenkomste.
En 'n politieke party wat homself uitmekaar geskeur het, nie net oor wie hy as president sou benoem nie, maar ook oor die vraag of godsdienstige en rasse -eiesinnigheid in sy weefsel sigbaar sou wees.
Welkom by die Demokratiese Nasionale Konvensie van 1924, gehou by Madison Square Garden in New York, toe die magtigste blok in die Demokratiese Party die Klan was, ten sterkste deur die Tammany Hall -demokrate gekant. Dit was die langste politieke konvensie in die Amerikaanse geskiedenis, wat 16 dae duur en 103 stembriewe verg voordat 'n kompromiskandidaat gekies is.
Die stuiptrekkings van die Demokrate in 1924 word in breë bewegings weerspieël in die deurmekaar en bedwelmde pelgrimstog van die Republikeine in 2016 terwyl hulle wankel na hul byeenkoms agter Donald J. Trump en sy mededingers.
In 1924 was daar vuisgevegte in die gangetjies en hane wat in die galeie vrygelaat is, is die polisie ontbied om die dreun te breek. Tammany ondersteun die kandidatuur van goewerneur Alfred E. Smith van New York, 'n Rooms -Katoliek, wat deur die Klan beledig is vir sy godsdiens en sy gestalte as 'n kampioen van die nuutste Amerikaners, en deur 'droë' Demokrate vir sy opposisie teen verbod. Die kandidaat van die Klan, en baie ander Demokrate, was 'n Kaliforniese prokureur, William G. McAdoo, die skoonseun van die voormalige president Woodrow Wilson.
Tydens die byeenkoms het 20 000 Klansmen 'n saamtrek in New Jersey bygewoon om goewerneur Smith aan die kaak te stel. 'Hulle het 'n beeld van hom in 'n pulp geslaan', skryf Robert A. Slayton in sy biografie, 'Empire Statesman: The Rise and Redemption of Al Smith.'
'N Eksistensiële stryd was op hande, het mnr. Slayton geskryf: "Terwyl die Demokratiese byeenkoms onwetend van plan was om oor die betekenis van Amerika te veg, was McAdoo die perfekte teenstander vir Al Smith."
Sonder lugversorging was die tuin in Julie 1924 'n stomende, verstikkende ketel. Die Tammany -agente het gehoop om die opposisie te versag deur die verrigtinge voort te sit en hotelrekeninge op te jaag. Om die afgevaardigdes van die suide te weerhou om die stad te verlaat - en om seker te maak dat Smith nie die benoeming wen nie - het die uitgewer William Randolph Hearst 'n paar oortjies vir losies opgetel. Die galerye was vol vol skares. 'N Duif, gekenmerk as' 'Duif van vrede', is in die arena vrygelaat en die teenwoordigheid daarvan in die balke 'het veroorsaak dat senuweeagtige blikke deur die vergaderde afgevaardigdes hemelwaarts gewerp word', skryf Robert K. Murray in 'The 103rd Ballot: Democrats and die ramp in Madison Square Garden. "
"Hierdie byeenkoms het meer toesprake gehoor, na meer gesproke woorde geluister, meer vuisgevegte beleef, meer tyd in die komitee deurgebring en meer demonstrasies beleef as enige ander soortgelyke byeenkoms in die geskiedenis," het Murray geskryf.
Hartstogte was groot toe sommige afgevaardigdes voorstel dat die platform die volgende woorde bevat: 'Ons belowe die Demokratiese Party om teen die poging van die Ku Klux Klan of enige organisasie om die godsdiensvryheid of politieke vryheid van enige burger in te meng, in te meng of te beperk die burgerregte van enige burger of liggaam vanweë godsdiens, geboorteplek of ras. " Die verrigtinge van die byeenkoms, wat tot 1 315 bladsye gestrek het, berig: "Klinkende toejuiging, toejuiging, toenemende demonstrasies, afgevaardigdes wat op stoele staan ​​en hoede waai, en die voorsitter ydel slaan sy hamer vir ordeversteuring in die galerye:' Gaan uit ',' Sê dit weer.'"
Senator Oscar Underwood van Alabama, wat die anti-Klan-plank gesteun het, is deur die Klan veroordeel as '' die Jood, kruik en Jesuïetekandidaat '-die' kruik'-verwysing wat bedoel is om Underwood se teenkanting teen verbod te verneder ', het Terry Golway geskryf in " Masjien gemaak: Tammany Hall en die skepping van moderne Amerikaanse politiek.
Die geveg het ure aangehou, en uiteindelik het die Klan en sy bondgenote die oorhand gekry in die platformgeveg as 'n resolusie om hulle met minder as een stem te veroordeel-543 en drie-twintigste stemme tot 542 en sewe-twintigste stemme. (Sommige afgevaardigdes kan breukstemme uitbring.)
Nóg goewerneur Smith, nóg mnr McAdoo was naby daaraan om twee derdes van die afgevaardigdes te kry wat nodig was vir die benoeming. Die kompromiskandidaat, John W. Davis, het slegs 29 persent van die stemme gekry toe hy in die algemene verkiesing teen president Calvin Coolidge deelgeneem het.
Vier jaar later het goewerneur Smith die Demokratiese benoeming gewen, maar die Klan het op hom gewag toe hy die land oorsteek, kruise verbrand en leuens versprei. 'Die groot draak van die ryk van Arkansas, wat aan 'n burger van die staat skryf, dring aan op my nederlaag omdat ek 'n Katoliek is,' het hy in 'n toespraak gesê. "Gedurende ons hele nasionale lewe het ons ons oor die hele wêreld geprom op die verklaring van die fundamentele Amerikaanse waarheid dat alle mense gelyk geskape is."
G. O. Smith - Geskiedenis
het al die gewasse ongeveer vyf jaar geneem, wat dit vir die vroeë setlaar baie moeilik gemaak het, en in 1894 was die gewasse 'n totale mislukking in hierdie deel van die land. Herten en wildsbokke was volop, en daar moes baie keer prêrievuur bestry word om hul gewasse en huise te red.
In 1854 was Uecker getroud met juffrou Mary Timmer. HERMAN AHLMAN.
Onder die ou setlaars van die Pierce -graafskap, Nebraska, kan Herman Ahlman genoem word, wat in 1871 uit Duitsland na Pierce gekom het. 1824, en Wilmena (Manske) Ahlman wat agtien jaar gelede oorlede is, op die ouderdom van een en sewentig jaar.
Mnr. Ahlman kom van Amerika na Bremen op die stoomskip "Ohio" en kom na West Point, Nebraska, vandaar sestig myl na sy eis, 'n voorkoop-eis wat hy gekoop het, en bou 'n sooi en houthuis. Hy het gedurende die eerste jare van sy verblyf in Nebraska baie ontmoedigings beleef, en sprinkane het twee jaar lank sy oes geneem. Hy onthou die sneeustorme van 1873 en 1888 goed.
In 1881 is mnr Ahlman verenig in die huwelik met E. Kollerman, en hulle is die ouers van agt kinders: Clara, wat met Oscar Lahman getroud is, en het drie kinders Johona, Paul, Elma, Alma, Ella, Otto en Laurence.
Mnr. Alhman besit nou vier honderd en tagtig hektaar grond in afdeling sewe, township vyf en twintig, reeks een, twee en twintig hektaar in bome. Hy is lid van die Duitse Lutherse kerk en stem vir die demokratiese kaartjie.
Charles Bordman Specie [sic ], oorlede, is gebore in Columbus, Nebraska, 8 Januarie 1869, 'n seun van Charles A. en Katherine (Becher) Specie (sic). Hy was vierde in 'n gesin van sewe kinders. Twee broers en een suster woon in Columbus, Nebraska een broer in Chicago, een broer in Kingfisher, Oklahoma, en twee susters in Guthrie, Oklahoma. Die ouers sterf in Columbus, die vader in Julie 1909 en die moeder in Januarie 1909.
Mnr. Speice het sy opvoeding in die plaaslike skole ontvang, en later besig met spoorlyne, kort daarna na Oklahoma en in Januarie 1894 'n opstal begin. Hy het daar twee jaar gebly toe hy na Columbus, Nebraska, teruggekeer het en die treindiens van die Union Pacific -spoorweg. Op 1 Januarie 1908 bedank hy sy pos as kondukteur om die steenkoolbesigheid oor te neem wat sy vader in die vroeëre jare in die provinsie Platte gestig het.
Mnr. Speice is op 19 Oktober 1898 in Columbus, Nebraska, getroud met juffrou Alice M. Elias, gebore in Suid -Dakota. Meneer en mev Speice het vier kinders gehad, waarvan drie in die lewe is: Letitia A. Charles A., wat in kinderjare oorlede is, in 1902 Bordman Elias en Gustavis Becher.
Speice is op 9 Februarie 1909 in Columbus oorlede, oorleef deur sy vrou en drie kinders. Hy was een van die jonger inheemse pioniers en was wyd en wyd bekend, en geniet die agting van almal wat hom ken. Hy was lid van verskeie broederlike organisasies: die Eagles, die Brotherhood of Railroad Conductors, die Mannerchoir en die Sons of Herman.
Die ouers van mev Speice, mnr en mev Charles F. Elias, woon in Columbus, en ook twee broers en drie susters. Een suster woon in Los Angeles, Kalifornië. Mevrou Speice, met haar drie kinders, woon steeds in haar huis in Columbus, omring deur 'n groot vriendekring.
Die onderwerp van hierdie skets, J. Mittelstaedt, is gebore in 1849, die seun van Martin Mittelstaedt, wat in 1796 gebore is, en Dora Pasa Mittelstaedt, inboorlinge van Pruise. Die vader het tydens die oorlog met Frankryk in 1815 in die Pruisiese weermag gedien.
In 1869 het mnr. Mittelstaedt Duitsland verlaat en na Amerika gekom. Hy was een jaar in Wisconsin en was besig met die bontbedryf in Milwaukee. In 1870 kom hy na Nebraska en neem 'n opstal, en sy eerste huis was 'n uitgrawing, wat in 1885 vervang is deur 'n raamhuis. Die naaste mark was Fremont, honderd en twintig myl ver. Hy het aanvanklik geen span gehad nie en moes wag totdat twee kalwers wat hy gekoop het, groot genoeg geword het. Hy het sy eerste perde in 1876 gekoop. Mnr. Mittelstaedt het baie ontberings deurgemaak, en sprinkane het drie opeenvolgende jare sy oeste geneem. Hy het deur die sneeustorme van 1873 en 1888 gegaan, maar dit het hom geen skade berokken nie, aangesien hy destyds niks kon verloor nie. Op 'n tydstip het hy sy uitgrawing deur die prairievuur verloor, maar binne drie uur weer 'n ander. Herten en elande was in daardie vroeë dae volop, en hy het in die winter gevang en die pelse te koop gemaak.
In 1887 was mnr Mittelstaedt getroud met Matilda Spreeman, en hulle is die ouers van nege kinders: Otto, Wildes, Hugo, Clara, Ernest, Helma, Eria, Lillie en Martin. Die gesin woon op die plaas in afdeling vyf-en-twintig, township vyf-en-twintig, reeks twee. Mnr. Mittelstaedt het in 1900 'n pragtige, moderne huis gebou.
Die heer Mittelstaedt is lid van die Duitse Lutherse kerk en van die Sons of Herman lodge. H. D. REYNOLDS.
HD Reynolds, seun van Amos en Louisa (Thatcher) Reynolds, is gebore in Pine Grove, Warren County, Pennsylvania, 17 Julie 1838. Hy was die oudste van nege kinders, waarvan een broer in Iowa woon, een in die staat New York. , twee in Nebraska, een suster in Oregon, en een suster, mev. Addison Parker, in Nebraska. Die pa is in 1860 in die staat New York oorlede, en die ma op 9 Mei 1909 in die Nance-provinsie, Nebraska, twee en tagtig jaar oud.
As 'n kind het mnr. Reynolds saam met sy ouers na die staat New York gegaan, waar hy sy opvoeding ontvang het, en later besig met boerdery. Op 8 Augustus 1862 het hy by Kompanie G, honderd en vyfde-vierde vrywilligerinfanterie in New York aangesluit, en nadat hy ernstige blootstelling verduur het, het hy 'n aanval van tifus gekry en in Februarie 1863 in West Philadelphia, Pennsylvania, ontslaan. In Augustus 1863 het hy weer aangesluit by Company G, First New York Veteran Cavalry, wat tot aan die einde van die oorlog diens gedoen het en sy eerbare ontslag in Rochester, New York, ontvang in Julie 1865. Hy was in verskeie beslissende gevegte betrokke , saam met Hunter op die aanval na Lynchburg, Pennsylvania, Cedar Creek, New Market, Piemonte, Winchester, Harper's Ferry, en was in baie klein skermutselings en gevegte.
Na die oorlog keer Reynolds terug na die staat New York, en op 15 Desember 1868 is hy getroud met Charlotte C. Loop, gebore in Pennsylvania, en later na die staat New York.
Op 8 April 1871 kom ons onderdaan na Merrick County, Nebraska, waar hy honderd en sestig hektaar grond opgebou het, sewe kilometer noordoos van die destydse Lone Tree -stasie, waar hy twee jaar lank gewoon het. Daarna verhuis hy na Central City, waar hy handel dryf met voorraad en algemene goedere. In 1875 stuur hy die eerste vrag vetvarke wat ooit uit die Merrick -land gestuur is. Hy het ook dertien jaar lank 'n vleismark bedryf. Gedurende hierdie jare was mnr. Reynolds welvarend en suksesvol en besit hy duisend hektaar grond in die Merrick -distrik. In 1904 verkoop hy sy sakebelange en belê hy in Colorado -houteiendom en ook in mynbou -eiendomme. Op 9 Oktober 1909 het hy op 'n opstal van vier honderd en agt hektaar in Garfield County, Nebraska, ingedien en sal dit nou sy tuiste maak.
Mnr. Reynolds was 'n vooraanstaande baanbreker in die Merrick -distrik, en is wyd en gunstig bekend.
Die onderwerp van hierdie skets, Fred Prahl, is gebore in Latholf, Duitsland, in 1842, 'n seun van Fritz Prahl, wat in 1806 gebore is, en K. Fettem Prahl.
Mnr. Prahl kom in 1884 uit Duitsland na Pierce County, Nebraska, en koop grond wat hy opgebou en verbeter het, en besit nou drie kwartafdelings in afdeling dertig, township sewe en twintig, reeks twee, waarop 'n hektaar groot is. fyn bome.
In 1869 was mnr. Prahl getroud en het hy nou drie kinders: William, Ernest en Fred. Hy is lid van die Lutherse kerk.
John W. Bovee, seun van John en Sarah (Harlan) Bovee, is gebore in Wayne County, Illinois, 16 Augustus 1843, die derde in 'n gesin van ses kinders, van wie vier oorleef: ons onderwerp, een broer in Washington County , Nebraska, en een broer en een suster in Wisconsin.Die ma sterf in Oktober 1887, in Iowa, en die vader op 2 April 1902 in Blair, Nebraska.
In Augustus 1862 het mnr. Bovee drie jaar by Company E, Seventh Illinois Infanterie aangesluit, maar na nege maande diens, is hy ontslaan weens ongeskiktheid. Hy neem deel aan die geveg by Korinte, 3 en 4 Oktober 1862.
Na die oorlog keer mnr. Bovee terug na Illinois en woon hy 'n paar jaar aan die Illinois Wesleyan University in Bloomington, waarna hy onderwys doen.
Bovee is op Januarie 1867 getroud met Margery Critchfield, wat in Ohio gebore is, maar later na Illinois gekom het. In die lente van 1867 is hulle na Missouri, waar Bovee die bediening van die Methodist Episcopal kerk betree het. In Oktober 1873 kom hulle na West Point, Nebraska, waar hy vir 'n jaar predikant van die Methodist Episcopal kerk was, toe hy na die kerk in St. Paul, Nebraska, oorgeplaas is.
In Junie 1874 het mnr. Bovee honderd en sestig hektaar grond in die Madison -graafskap, Nebraska, aangrensend aan Norfolk in die noordweste aangeskaf, en in die lente, as 1876, verhuis hy na die plaas, waar hy woon tot 1907, toe hy aftree en verhuis. na Norfolk, waar hy 'n goeie huis gekoop het.
Mnr en mev Bovee het nege kinders gehad, waarvan ses in lewe is: Addie, getroud met Ellis Bradford, woon in Shenandoah, Iowa, en het een kind Henry H., woon in Kalifornië William J., woon in Los Angeles, Kalifornië Anna J., getroud met Louie Rantenberg, woon in Madison County en Roy A. en Carl, woonagtig op die plaas naby Norfolk.
Meneer en mevrou Bovee is een van die vroeë intrekkers van Nebraska en het al die ervarings en ontberinge van die pionierslewe deurgemaak. Hulle is wyd en gunstig bekend. JACOB SMITH (oorlede), EN JOHN SMITH.
Jacob Smith en die gesin van vrou en agt kinders het in Maart 1868 vanuit Pennsylvania na Colfax County, Nebraska, gekom. Meneer en mevrou Smith was inboorlinge van Duitsland en is in Pennsylvania getroud. Voordat Smith in die provinsie Colfax aangekom het, het Smith grond gekoop in die distrik Colfax, vier en 'n half kilometer suidoos van die poskantoor in Richland, en toe die gesin na die graafskap kom, vestig die gesin hul boerdery van drie honderd hektaar groot. Mnr. Smith was een van die vroeë pioniers seettlers (sic) van die provinsie Colfax en het op die oorspronklike (gekoopte) plaas op die plaas gewoon tot die tyd van sy dood in die herfs van 1880. Die dood van sy vrou het plaasgevind in die ou plaas in Junie 1907. Al die kinders lewe. Van die seuns woon John en Charles Smith in die distrik Colfax, Jacob Smith woon in Colorado en William Smith in 'n ander staat. Van die dogters woon mev. Catherine Kohler en me. Polly Abort in die township Richland, mev Jacob Kifer in Schuyler, mev John Mitchell noordoos van Schuyler nege myl en mevrou Able Freeline woon in Nevada. Die Smith -gesin was bekend in die distrik Colfax.
John Smith is gebore in Somerset county, Pennsylvania, Mary 13, 1859, en was die sesde van die nege kinders van Jacob en Sarah Smith. Hy kom saam met sy vader en sy gesin in die negende jaar na die provinsie Colfax, het op die plaas grootgeword en het in 1880 vir homself uitgegaan. Smith het deur die beginjare van die provinsie Colfax gegaan en is 'n pionier wat die ups en downs van die vroeë setlaars. Smith besit die ou plaas, en is ook 'n vooruitstrewende en suksesvolle sakeman, besig met hardeware- en implementeringsondernemings in Benton, met 'n goed toegeruste winkel en goeie sake. Smith is 'n opgedateerde handelaar en terselfdertyd 'n suksesvolle boer en veeboer. Hy is 'n progressiewe burger, en staan ​​altyd in alle opsigte vooruitgang, en dien in 1904, 1905 en 1906 as kommissaris vir die eerste distrik van die distrik Colfax.
John Smith was getroud met juffrou Lena Yonkie, 13 Julie 1884, in Schuyler, Nebraska. Die Yonkie -gesin was ou pioniers van die provinsie Colfax. Meneer en mevrou Smith het elf kinders, almal gebore in die distrik Colfax, en almal woon tuis. Hulle word soos volg genoem: George, Agnes, Charles, Mable, John, Oliver, Alice, Hazel, Viola, Harold en Donald. Meneer en mevrou Smith en familie is bekend en het die respek en agting van 'n groot vriendekring.
John Stdre is in 1838 in Boheme gebore, die seun van Joe Stdre, gebore in 1800, wat 'n wewer in Bhoemia (sic) was. In 1863 het ons vakansieganger saam met sy ouers na Humbolt gegaan, van daar na Huldon, Engeland, waar hulle die seilboot "Queen Victoria" aangepak het na Quebec, Kanada, en die sewe sewe weke en drie dae duur. Hulle kom later na Michigan, en kom in 1872 na die Dodge -provinsie, Nebraska. Mnr. Stdre het in die distrik Dodge in afdeling twee, township twintig, reeks ses, tuisgebou en 'n houthuis gebou, waarvan die naaste mark West Point is. Drie jaar lank het sprinkane sy oeste geneem, en in die sneeustorm van 1873 was hy amper dood. Sedert hy in 1890 na Pierce County gekom het, het mnr. Stdre die plaas waarop hy nou woon, gekoop, in afdeling drie-en-dertig, gemeente agt en twintig, reeks twee, waarop hy 'n goeie boord het. In 1894, wat ook die droë jaar was, is hy geprys, en sy gewasse was 'n totale mislukking.
In 1870 was Stdre getroud met Anna Paul, en hulle is die ouers van ses kinders: Mary, wat met Frank Croper Joe getroud is, wat met Jennie Letherball Charles getroud is, wat in 1889 oorlede is, John, wat met Kate Bassholt Frank getroud is, wat met mej. Coupleman en Anna, wat met Frank Simmon getroud is.
Evan L. Gillham, gebore in Madison county, Illinois, 20 Mei 1875, is 'n seun van eerwaarde Lewis J. en Sophronia J. (Floyd) Gillham. Die vader is gebore in Madison county, Illinois, 17 April 1852, en woon nou in Hall's Summit, Kansas, en die ma is gebore op 9 November 1844, ook in Madison county, en is oorlede op 22 Januarie 1901 in Louisburg, Kansas .
Gillham se grootouers aan vaderskant was Samuel P. en Louise (Gillham) Gillham, wat albei gebore is in Madison County, Illinois, die voormalige 22 Desember 1809 en laasgenoemde 6 September 1811. Die Gillhams was die eerste setlaars in Madison County , Illinois, die eerste van die familie wat in 1795 van Suid -Carolina na die Madison -land gekom het. Op 'n tyd was meer as vyfhonderd afstammelinge van hierdie familie kiesers in die graafskap, en hulle het almal gestem om van Illinois 'n vrystaat te maak toe dit toegelaat is tot die vakbond.
James Gillham was die eerste van die gesin wat na Illinois gekom het, en die rede daarvoor was dat sy vrou en familie in 'n aanval deur die Indiërs gevange geneem is, en hy het agterna begin en sy vrou en al die kinders gevind, behalwe een dogter wat aan 'n Franse gesin in St. Dit het 'n hele paar jaar geneem nadat sy by die gesin gevind is om haar te verlos. James Gillham was 'n soldaat in die Revolusionêre weermag, en sy broer, John, was 'n kaptein onder generaal Francis Marion.
Die grootouers van ons vak was Josiah K. en Elizabeth (Randle) Floyd, albei gebore in Noord -Carolina, eersgenoemde op 1 Mei 1819 en laasgenoemde op 21 Februarie 1820. Hulle het albei saam met hul ouers na Illinois gekom en was getroud in Madison county.
Mnr. Gillham se ouers is op 6 Augustus 1873 in Madison County getroud, waar die vader van ons vakman 'n boer was, en waar hy bly boer het tot 1877, toe hy saam met sy gesin na Lawrence, Kansas, verhuis het, waar hy geleer het en werk 'n aantal jare by die smedehandel, waarna hy die Methodist Episcopal -bediening betree, en dien sedertdien in die hoedanigheid in die ooste en suidooste van Kansas. Ons onderwerp was die eerste van drie kinders, die ander was Ralph R., van Dallas, Texas, en Nita, vrou van Chris Williams, van Erie, Kansas.
Evan L. Gillham is opgelei in die openbare skole van Kansas, en het vir homself begin toe hy ongeveer veertien jaar oud was, in die somer, per maand op 'n plaas gewerk en gedurende die winter skoolgegaan het. Toe hy negentien jaar oud was, het hy 'n pos gekry by H. L. Stevens, van Lawrence, Kansas, om die werktuigbedryf te leer, en het hy gedurende die somerseisoen drie jaar daar gewerk. Daarna is hy vir drie jaar in dieselfde onderneming na Paola, Kansas, saam met die firma Griffith & amp Company.
In 1900 tree mnr. Gillham as verkoper en kenner in diens van die Deering Harvester Company vir byna twee seisoene. Hy is toe beveel om na Suid -Dakota te gaan, en werk ongeveer veertien maande by die algemene agentskap van Sioux Falls in dieselfde hoedanigheid. In die herfs van 1902, toe die International Harvester Company gestig is en die Deering Company daarin saamgevoeg is, is mnr. Gillham in diens van die International Company as 'n blokman, sy gebied beslaan noordoostelike Nebraska en Gregory County, South Dakota. . Hy dien in hierdie hoedanigheid tot Februarie 1911, met die uitsondering van vier maande in 1904, toe hy deur die onderneming as verkoopsman na Groot -Brittanje gestuur is, en sy werk was hoofsaaklik in Wallis.
Herko Koster, die hotel wat onder sy naam bekend is, te Niobrara, met die firma Koster en Gillham, en die besigheid wat hulle tot op hede onder die bestuur van mnr. Koster bedryf tot Februarie 1911, sedertdien het mnr. Gillham het sy aandag aan die hotel gegee.
28 Desember 1904 is mnr. Gillham getroud met Minnie K. Koster, 'n dogter van Herko Koster. Vir hulle is een kind, Maria, gebore.
In die politiek is Gillham 'n republikein, en hy is 'n lid van die vrymesselaars -broederskap, nadat hy die veertiende graad behaal het, die van die Scottish Rite. Hy is ook 'n Ridder van Pythias. GEORGE E. RICHARDSON.
Onder die bekende inwoners van die Madison-graafskap, Nebraska, kan George E. Richardson genoem word, gebore in Madison County, naby Battle Creek, op die ou plaasplaas, 28 Februarie 1871, en die tweede van twaalf kinders in die gesin van Frederick W. en Emily Richardson, wat nou ses seuns en ses meisies, vyf seuns en vyf dogters gehad het. 'N Skets van Frederick W. Richardson verskyn elders in hierdie werk.
Ons vak het sy opleiding in die distrikskole van die Madison -distrik ontvang en 'n jaar by Shenandoah, Iowa, gestudeer. In sy sewentiende jaar het hy 'n landskool in die Madison -land geleer en daarna twee jaar lank op die ou plaas geboer. Destyds was sy vader 'n landskant van die provinsie Madison, in 1891, 1892 en 1893, was hy 'n afskrifster in die kantoor van die landskantoor. In 1894 werk hy vir die James B. Hume Lumber Company, en gedurende die harde jaar (1894) en 1895 en 1896 gee hy skool in Madison.
Op 2 September 1896 was mnr. Richardson getroud met juffrou Maud M. Hodges, by die huis van haar ouers, William S. en Martha M. Hodges. Mnr. En mev. Hodges het in 1880 inwoners van die Madison -land geword, afkomstig van Michigan. Mnr. Hodges is in die lente van 1908 oorlede, en mev Hodges woon nou by die heer en mev. Richardson. Twee kinders is gebore aan die heer en mev. Richardson, Miriam Lois en Daniel H., albei tuis.
In die winter van 1896 verhuis mnr. Richardson na Norfolk en werk in die suikerfabriek, en gaan in Maart 1897 as hoof van die openbare skole na Meadow Grove, Madison, toe. In Julie keer hy terug na Madison en word assistent -posmeester onder SJ Arnett tot Oktober 1898, en koop op daardie tydstip die McBride -abstrakte onderneming. In die herfs van 1905 was mnr. Richardson die genomineerde van die republikeinse party vir die landskantoor van die Madison-land, wat in 1907 verkies en herkies is.
Voor 1905 was die heer Richardson vier jaar lank die vrederegter en agt jaar lank sekretaris van die Madison County Building and Loan Association. Hy was twee termyne stadstesourier en is tans lid van die onderwysraad en direkteur van die bou- en leningsvereniging.
Mnr. Richardson is al jare lank aktief geïdentifiseer met die sake-, amptelike, opvoedkundige en sosiale lewe van die Madison-distrik, en is een van die eerste kinders van die land. Hy het grootgeword in die distrik Madison en het baie vriende.
L. K. Springsteen, wat een van die mees gerespekteerde inwoners van Pierce County was, is gebore
in 1849, 'n seun van J. R. en Hulda (Hurley) Springsteen, op 'n opstal sowat twintig kilometer van Burlington, Iowa, wat hul mark was. Die vader is gebore in 1821 in Hudson, New York, en is oorlede in 1905, en die moeder is gebore in 1821 en is oorlede in 1886. Die broer van ons onderdaan, David R. Springsteen, het in die Burgeroorlog in die negentiende Iowa gedien, van 1862 tot 1864.
Mnr. Springsteen het in 1866 vanuit Iowa na Pierce County gekom en in afdeling nege, township vyf-en-twintig, reeks vier, tuisgemaak, en sy eerste woning was 'n raamhuis. Hy het die ongerieflikhede van die vroeë setlaar opgedoen, onder andere om hooi vir brandstof te verbrand.
In 1878 was mnr. Springsteen getroud met juffrou L. E. Parker, en hulle is die ouers van een dogter, Josa. Mev Springsteen se pa, Hobson Parker, het 'n opstal in die afdelings sewentien en agt-en-twintig, township-vyf-en-twintig, bereik vier. Hy het tydens die Burgeroorlog, van 1860 tot 1864, in die Veertigste Iowa gedien.
Mnr. Springsteen het ten tyde van sy dood in 1910 driehonderd -en -twintig hektaar grond besit. Hy het sy volle bydrae gelewer tot die opbou van sy deel van die graafskap en was baie gerespekteer in die gemeenskap. In die politiek skakel hy by die republikeinse party. WILLIAM DUCHER.
Die heer, wie se naam die hoof is van hierdie persoonlike geskiedenis, is prominent onder die toonaangewende ou setlaars van die Boyd County, Nebraska, en is geregtig op 'n vooraanstaande plek. Mnr. Ducher is 'n boorling van Duitsland, gebore in die dorp Thriger, Pruise, in 1846. Sy vader, Johann Ducher, wat in 1800 in Pruise gebore is, was 'n boer en dien in die oorlog van 1829 of 1830. Sy moeder was gebore in 1809. Die ouer broers van ons onderdaan en sy tweelingbroer het ook in die oorloë in die ou land gedien, met Oostenryk, Frankryk en Denemarke.
In 1872 verlaat mnr. Ducher sy geboorteland na Amerika en vaar vanaf Hamburg na New York op die stoomskip West Farlan. Nadat hy in New York geland het, is hy na Chicago, waar hy twaalf jaar gebly het. Van 1879 tot 1882 was hy president van 'n melkmaatskappy. In 1883 verlaat hy Chicago en kom hy na Garfield County, Nebraska, waar hy 'n opstal neem en 'n goeie huis bou. Hy het daar gebly tot 1890, toe hy in Boyd County, Nebraska, gekom het, en honderd en sestig hektaar fyn grond opgeneem het, eers in 'n uitgrawing gewoon en later 'n raamhuis gebou, twaalf by twaalf voet. Meneer Ducher het 'n fyn boord van twintig hektaar.
In 1888 het ons vakman nogal ondervinding gehad in een van die groot sneeustorms, aangesien hy met 'n vrag mielies begin het en agtien uur in die storm was. Hy het baie ontmoedigings gely sedert hy na Nebraska gekom het, en sy oeste is in 1893, 1905 en 1907 deur hael vernietig.
Mnr. Ducher is in 1875 in die huwelik met juffrou T. Lange verenig, en hulle is die ouers van elf kinders, van wie vier lewe: Hulda, Mary, Emma en Edmond.
G. O. Schmitt, wat woonagtig is in afdeling sewe, township een-en-twintig, reeks twee, is 'n boorling van Madison, Nebraska, gebore in 1882, 'n seun van Christus en Pleeba Schmitt. Die vader kom in 1871 na die Madison -distrik van Illinois, per spoorweg na Columbus, en ry van daar af na sy eis. Ons onderwerp is gebore en getoë op hierdie opstal, en het daar saam met sy ouers gewoon tot 'n paar jaar gelede, toe hy vir homself begin boer het. Hy het nou 'n pragtige, goed verbeterde huis.
In 1904 is Schmitt verenig in die huwelik met juffrou Amelia Rubler, en hulle is die ouers van twee kinders, Lyle en Gladis.
E. Liesner, wat woonagtig is in afdeling agt, township ses-en-twintig, reeks vier, Pierce county, Nebraska, is gebore in Pommern, Duitsland, 'n seun van August en Hannah (Kruger) Liesner. Hy het sy opvoeding in sy geboorteland ontvang, en later met die boerdery. Die oudste Liesner het in 1841 in die Duitse leër gedien, in die oorlog tussen Duitsland en Pole.
Mnr. Liesner het in 1885 na Amerika gekom en grond gekoop. Hy is nou die eienaar van tweehonderd en tagtig hektaar, waarvan vyf hektaar in bome is.
In 1894 is ons onderwerp in die huwelik verenig met juffrou Anna Wonkey, van Duitse afkoms. Liesner is 'n kommunikeerder van die Katolieke kerk en stem vir die demokratiese kaartjie.
Die heer, wie se naam die hoof is van hierdie persoonlike geskiedenis, is prominent onder die voorste ou setlaars van die Antelope -graafskap, Nebraska, en is geregtig op 'n vooraanstaande plek. Sy huis is op afdeling agtien, township drie-en-twintig, reeks sewe. Harbottle is 'n aktiewe openbare gees en verleen altyd sy hulp en invloed om die omstandighede in sy gemeenskap te verbeter. Mnr. Harbottle is gebore in Durham, Engeland, in 1862. Sy pa, John Harbottle, is in 1842 gebore en sy ma, Alice Harbottle, in 1842. Sy pa was 'n mynwerker in Engeland. In 1869 het ons vakman, saam met sy ouers, uit Engeland na Amerika vertrek en na die weste begin, na Wyoming, waar hulle twee jaar gebly het. In 1871 kom hulle na die Madison -provinsie, Nebraska. Die ouers het 'n opstal geneem, drie myl noordwes van New-
man's Grove, en daar 'n uitgrawing gebou waarin hulle sewe jaar geleef het. Columbus was die mark, vyf en veertig myl daarvandaan. Hulle het die sprinkaanseisoene en die sneeustorm van 1873 beleef toe hulle drie dae lank nie uit die huis kon kom om voorraad te voer nie. In 1884 neem ons onderdaan 'n opstal in die platteland van Platte, Nebraska, en bly daar tot 1903, toe hy honderd en sestig hektaar grond verkoop en koop. Hy boer nou met die hulp van sy gesin vierhonderd en tagtig hektaar grond. In 1894 verloor hy al sy oeste deur die warm winde. In 1883 was mnr. Harbottle getroud met Ida Bragger. Hulle is die ouers van die volgende genoemde kinders: Gust, Arthur, Roy, Fred, Allen, Pearl en Bertha. MIKE VESELY.
Die heer hierbo is 'n pionier in die noordooste van Nebraska. Hy woon baie jare in hierdie deel van die land en was deel van die groei en ontwikkeling van hierdie streek.
Vesely is 'n boorling van Bohemen, en is in 1869 gebore as 'n seun van Frank en Katie Vesely. Hy kom in 1878 na Amerika en koop grond van 'n heer Myers, wat die huisbewoner was. Mnr. Vesely boer nou op ses honderd en tagtig hektaar grond en het twaalf hektaar bome, sy huis is op afdeling sewe, township twee en dertig, reeks agt. Drie susters van ons onderwerp woon ook in Amerika.
Crawford Kennedy, seun van Joseph en Mary Kennedy, is gebore in County Down, Ierland, 15 Augustus 1856, die jongste van dertien kinders. Hy het een suster wat in New York woon, een suster in New Brunswick, New Jersey, terwyl die ander oorlede is. Een broer, James M. Kennedy, wat hom in 1880 in Nebraska gevestig het, is in 1908 in Genua oorlede.Die vader is vroeg in die vyftigerjare oorlede, en die moeder in 1869, albei in Ierland. Die Kennedys was 'n prominente familie en een van die oudste Presbiteriaanse gesinne in Noord -Ierland.
In 1871, in die geselskap van drie susters, het meneer Kennedy na Amerika gekom, in Jersey City, New Jersey, en was hy verloof by die Colgate Soap Company tot 1877. Op daardie tydstip het hy na Boone County, Nebraska, gekom met 'n opstal van honderd en sestig hektaar in afdeling ses-en-twintig, township een-en-twintig, reeks ses, wat sy tuiste was tot 1880, toe hy aangestel is as adjunk-landskant onder John Peters, wat twee jaar lank dien.
Van September 1882 tot 1893 was Kennedy in die posdiens van die Verenigde State, wat oor die hooflyn van die Chicago Northwestern loop, en vier jaar daarna in die algemene vragkantoor van die Northwestern -spoorweg by Omaha. Van 1901 tot 1905 dien hy as hoofkantoor in die poskantoor van die Amerikaanse senaat in Washington. Sedert 1905 het Kennedy hom in Albion, Boone, gevestig.
Meneer Kennedy was nog altyd 'n vurige republikein en was twintig jaar lank aktief verbonde aan die republikeinse staatsorganisasie. In 1908 het hy, as verteenwoordiger van die nasionale republikeinse komitee, agtduisend myl saam met president Taft afgelê en veldtogte in vyf-en-twintig state gedoen. Geen man in Nebraska geniet 'n groter kennis onder die voorste manne van die Verenigde State as Kennedy nie. Hy is 'n man met goeie prestasies, wye ervaring en reis, 'n man wie se invloed verreikend is. Meneer Kennedy is geïnteresseerd in verskillende sakeondernemings in die provinsie Boone.
Onder die ou setlaars van die distrik Knox kan genoem word William Block, wat hierdie streek sedert die herfs van 1885 sy tuiste gemaak het en wat sy aandeel in die ontwikkeling van die landbouhulpbronne in hierdie deel van die land gelewer het. Mnr. Block woon in afdeling veertien, township dertig, reeks agt, waar hy 'n waardevolle eiendom opgebou het deur sy bedryf en goeie bestuur.
Block is 'n boorling van Duitsland en is in 1852 gebore in Framwalde, Pommeren, die seun van William en Minnie (Pulshun) Block. Ons vak het die ambagte in die ou land geleer. In 1885 verlaat hy sy geboorteland en kom na Amerika, en dink daar is meer geleenthede om in die nuwe land op te staan. Drie broers en twee susters woon ook in die Verenigde State.
Toe hy wes kom, het meneer Block 'n opstal van tagtig hektaar geneem en 'n kelderhuis gebou. Toe hy gevestig raak en sy huis opgebou het, het hy sy ou geliefde, Maneline Klongband, laat roep, en hulle is in 1886 getroud. Meneer en mevrou Block is die ouers van vier kinders: Minnie, Emmett, Agust en William.
Mnr. Block het 'n paar ontmoedigings beleef sedert hy na Nebraska gekom het, en het al sy gewasse verloor in die warm winde van 1894 en is ook deur prairiebrande uitgebrand. Ondanks hierdie verliese het hy egter floreer en besit hy nou vyfhonderd hektaar grond.
Baie aangenaam in afdeling tien, township ses-en-twintig, reeks ses, is die heer wie se naam die hoof is van hierdie biografiese geskrif. Sy bydraes tot die maak van Noord -Nebraska, hoewel dit grootliks onopvallend was, is gelewer met so 'n volgehoue ​​en onveranderlike eerlikheid van doel en krag van
karakter, en so 'n opregte begeerte om die beste Amerikaanse lewe te lei, dat hy algemeen bekend is deur die Antelope -provinsie.
Joshua Miller is 'n boorling van Iowa, en is gebore in 1863. Sy pa, James Miller, is gebore in Ohio, van Duitse afkoms, en leef nog steeds op die ouderdom van agt en tagtig jaar. Hy het in die burgeroorlog gedien, in 1864 aangesluit, en is ontslaan in 1865. Die moeder was van Skotse afkoms.
In 1873 gaan ons vakman na Armour, Suid -Dakota, en woon daar twee jaar en keer terug na Iowa. Hy het 'n jaar in Iowa gebly en daarna in die Antelope -provinsie, Nebraska, gekom en grond gekoop. Hy het dit sedertdien sy tuiste gemaak en besit nou vierhonderd hektaar goeie grond. Hy het dertig hektaar van die beste bos en boord in hierdie deel van die graafskap. Die plek staan ​​bekend as Cedar Lawn Farm.
Mnr Miller is in 1884 getroud met juffrou Grace Seclouse, en hulle is die ouers van nege kinders: Morgan, wat getroud is met Zetta Kuns Elva, wat met mnr Helt Susie getroud is, wat met mnr Bently William, Herman, Dexter, Murrel, Freda getroud is. en Bettie. A. W. SUKUP.
Die ietwat noemenswaardige heer, in die afdeling dertien, gemeente nege en twintig, reeks agt, is die ietwat opvallende heer wie se naam hierdie biografiese geskrif bekendstel. Hy is van 'n baie vroeë datum geïdentifiseer met die geskiedenis van die distrik Knox.
Sukup is 'n boorling van Nebraska, en is gebore in 1876. Sy vader, James B. Sukup, was 'n boorling van Duitsland, wat na hierdie graafskap gekom het en hom in Minnesota gevestig het, later in Nebraska - eers in Niobrara, 'n (sic) toe, in 1865, in Norfolk, waar hy 'n boomseis aangeneem het, en 'n goeie sooihuis gebou het. Daarna het hy na die distrik Knox gekom, waar hy 'n boomseis opgeneem het en 'n houthuis gebou, wat later saam met die bome op die eis deur prairievuur vernietig is. Hierdie ongeluk het veroorsaak dat hy die eis verloor het. Die gesin het ook in die vroeë dae baie swaar gekry, sprinkane en warm winde wat hul oeste vernietig het.
Ons onderwerp, A. W. Sukup, is in 1900 verenig met Mary Chocholousek, en vir hulle is twee kinders gebore.
Delancy L. Culver, 'n seun van A. L. en Abigal Culver, is gebore in Wisconsin, 17 September 1848, en was vierde in 'n gesin van tien kinders. Die ma sterf in 1862 en die vader in 1893. Twee broer (sic), Charles en Fred, woon in Albion, Iowa,* en een suster in Kalifornië. Die vader van ons vakman was 'n soeker na goud in Kalifornië in 1849.
Mnr. Culver het sy opvoeding in sy geboortestaat ontvang, en was besig met boerdery. Op 15 Februarie 1865 het hy by Kompanie A, nege-en-veertigste vrywilligersinfanterie aangesluit, en tot die einde van die oorlog gedien en sy eerbare ontslag ontvang, 25 November 1865.
Op 15 Januarie 1874 is Culver getroud met Mary Elizabeth Jones, 'n onderwyser in die openbare skole van Wisconsin. Mnr en mev Culver het twee kinders gehad: Hugh L., wat in Council Bluffs, Iowa woon, getroud met Francis Standerwick, van Boone, en het twee kinders, beide seuns en Maud, wat met Frank Letson getroud is, en een dogter het , woon in Gordon, Nebraska. Die vader van mev. Jones is in 1906 oorlede, en haar ma woon in Grand Island, Wisconsin, een broer in Oklahoma, en twee susters en twee broers in Wisconsin.
In die lente van 1879 kom mnr. Culver saam met sy gesin na die provinsie Boone, Nebraska, en het honderd en sestig hektaar grond in die suidwestelike kwart van afdeling vyf, township negentien, reeks vyf, wat sy tuisplaas gebly het tot 1902, toe hy uittree uit 'n aktiewe plaaswoning en na Albion verhuis, koop hy 'n goeie huis waar hy nou woon. Hy was welvarend en suksesvol, en besit driehonderd en twintig hektaar grond, tesame met waardevolle eiendom in Albion.
*Sien artikel vir broer Charles, woonagtig in Albion, NE!
Seth Miller, een van die ou setlaars van die Antelope-graafskap, beslaan 'n goeie huis en waardevolle eiendom in afdeling twee-en-twintig, township-ses-en-twintig, reeks agt. Hy het sy aandeel in die opbou van sy omgewing gelewer, en is in hierdie deel van die land goed en gunstig bekend.
Meneer Miller is 'n boorling van Iowa, en is gebore in 1862. Sy vader, Earl G. Miller, is in 1816 in die staat New York gebore, van Duitse afkoms, en sy ma, wat mev Hawley was voor haar huwelik, is in 1823 gebore, van Franse afkoms.
Ons vakman het in sy geboorteplek gewoon totdat hy agt-en-twintig jaar oud was en sy opleiding in landelike skole ontvang het. In 1890 het die ouer Miller sy plaas in Iowa verruil vir die plaas waarop ons onderwerp nou woon. Gregory Miller, 'n broer van ons vakman, het 'n opstal geneem.
In 1904 is mnr Miller in die huwelik met juffrou Adams verenig, en hulle is die ouers van twee kinders, Flosy en Earl.
William Krueger, 'n boorling van Duitsland, en 'n seun van August Krueger, was 'n arbeider in Duitsland en het in die oorlog van 1871 gedien. Hy kom uit die Braman -provinsie na Amerika met die stoomskip Herman en vestig hom in 1876 in Madison, Nebraska, in 1876 In 1884 kom hy na Pierce, en besit nou drie honderd en twintig hektaar
& kopie 1998, 1999, 2000, 2001 vir NEGenWeb Project deur T & ampC Miller, P Ebel, P Shipley, L Cook
Die jong kunstenaar het die skool verlaat om sy debuutalbum op te neem, Radio, wat 'n uiters suksesvolle mengsel was van konvensionele liedstruktuur en popgerigte rap. Musiekliefhebbers het entoesiasties gereageer op die album & aposs singles, & quotI Can & apost Live Without My Radio & quot en & quotRock the Bells, & quot en het meer as 1 miljoen eksemplare van die opname gekoop. Hy verskyn as homself in die rolprent Krush Groove (1985) omstreeks hierdie tyd, wat 'n gefiksionaliseerde weergawe van die vroeë dae van Def Jam was. Die lede van Run-D.M.C., Fat Boys en New Edition verskyn ook in die film. Sy eerste sprekende rol was 'n klein rol in die 1986 hoërskool sokkerkomedie, Wilde katte.
In sy opvolgalbum, 1987 & aposs Groter en beter, LL Cool J het sy sagter kant gewys met die gewilde ballade, & quotI Need Love. & Quot Die liedjie het 'n treffer op beide die rap- en popkaarte geword. Twee jaar later was hy terug op die kaarte met sy album Stap met 'n panter.
Dit was sy vierde album, Mamma het gesê: "Knock You Out" (1990), maar dit het sy grootste verkoper tot nog toe geword. LL Cool J, wat 'n strenger, meer "straat" persona voorspel, het nuwe aanhangers gewen met die titelsnit. Die enkelsnit was net so gewild in die middel -Amerika as in die stedelike omgewing van sy jeug. Vir die liedjie het LL sy eerste Grammy -toekenning gewen vir die beste Rap -solo -uitvoering. Die album bevat ook die suksesvolle ballade "Around the Way Girl" en die straight-forward rap "The Boomin & apos System."
Na struikeling met 1993 & aposs & quotgangsta & quot styl 14 skote na die koepel, LL Cool J speel sy sexy beeld op met 1995 & aposs Mnr Smith. Die eksplisiete enkelsnit & quotDoin & apos It & quot het 'n duet met rapper LeShaun bevat. Nog 'n treffer van die album, die romantiese slow jam & quotHey Lover & quot, het 'n Grammy -toekenning gewen vir die beste Rap -solo -uitvoering.
Teen die laat 1990's het LL Cool J amptelik oorgegaan na 'n loopbaan as 'n wettige akteur. Hy verskyn in die komedie van 1997 B.A.P.S., met Halle Berry in die hoofrol en geregisseer deur Robert Townsend, en die gruwelfilm in 1998 Halloween H2O, saam met Jamie Lee Curtis. In 1999 & aposs Enige gegewe Sondag, Het LL sy akteurs getoon en 'n ondersteunende rol aangeneem teenoor sterre soos Al Pacino, Dennis Quaid, Cameron Diaz en Jamie Foxx. Hy vertolk die misdaaddrama In te diep dieselfde jaar saam met Omar Epps en Samuel L. Jackson. Omtrent hierdie tyd skryf LL Cool J ook sy outobiografie, Ek maak my eie reëls, wat in 1997 gepubliseer is.
LL Cool J het met sy musiek- en toneelspelprojekte jongleren G.O.A.T. in 2000, wat op nommer 1 op die Billboard -kaart verskyn het. Daarna speel hy in die gesinsdrama van 2001, Koninkryk kom, met Jada Pinkett Smith en Vivica A. Fox. LL het bewys dat hy werklik veelsydig was en het ook 'n kinder- en aposboek geskryf. En die wenner is, wat in 2002 gepubliseer is. Tog het hy nooit sy musiek laat vaar nie. In 2003 het hy vrygelaat 10, wat 'n duet met Jennifer Lopez bevat.
LL het steeds gedy as akteur, met 'n hoofrol in die romantiese komedie van 2003 teenoor Gabrielle Union Bevry ons van Eva. Hy het gritiger tariewe gekry, en hy verskyn ook in Michael Mann & aposs big-action action flick S.W.A.T (2003), met Samuel L. Jackson en Colin Farrell. Daarna het hy die hoofrol in die misdaaddrama van 2005 aangeneem Mindhunters, waarin hy 'n FBI-profiler-in-opleiding gespeel het.
Rondom hierdie tyd het LL Cool J steeds groot musikale sukses behaal. Hy het vrygelaat Die DEFinisie in 2004, met die treffer enkelsnit & quotHeadsprung. & quot LL het gou die geheime agter sy merkwaardige liggaamsbou gedeel. Hy was mede-outeur van die fiksheidsboek van 2006 LL Cool J & aposs Platinum Workout: vorm jou beste liggaam ooit met Hollywood en aposs Fittest Star.
Daardie jaar speel hy saam met koningin Latifah in die romantiese komedie Laaste vakansie, wat meer as $ 38 miljoen by die loket verdien het. LL het ook 'n hoofrol gespeel in die 2007 onafhanklike misdaadriller Stadige brand, met Ray Liotta.
Bok vs G.O.A.T .: Die geskiedenis agter sport se antietetiese diereanalogie
Die prentjie wat hierdie opstel vergesel, is van 'n goeie Ierse bok, wat ek buite die hoofhek van die Listowel -renbaan geneem het tydens die 155ste afloop van die jaarlikse oeswedrenfees in 2013. As ek reg onthou, was die bok deel van 'n reklameveldtog vir boerderywerktuie, waarvan hy na bewering een was. Hy het sy werk baie goed gedoen, soos u sien.
('N Kort opsy hier. Die benaming ȁ Jou man " is dikwels geheg aan derde partye van baie soorte en spesies. Byvoorbeeld, jou man, die slagter, moet 'n druppel neem. Maak hom asseblief los van die hakselaar. " Die groot Ierse genie Flann O 𠆛rien het groot gebruik daarvan gemaak, eens op 'n keer verwys na, " Jou manne, die voëls.
Sodra hulle as 'n spesie van skape geskei is, wat volgens kenners 25 miljoen jaar gelede gebeur het, het bokke 'n edele geskiedenis wat dateer uit (tromrol, asseblief) die aanbreek van die beskawing. In die vrugbare halfmaan in Mesopotamië was die besoarbok moontlik die eerste makgemaakte plaasdiere. Hulle is prominent in byna alle menslike mitologieë. Twee bokke met die naam Tanngnj óstr en Tanngrisnir —uitgespreek "Tanager " en "Trichnosis, " Ek glo daar is gesê dat hy Thor se strydwa sou trek en elke aand sou hy dit eet en dit dan weer lewendig maak met sy hamer. Die Grieke het so baie gedink aan bokke dat hulle hulle die onderste helfte van die god Pan gemaak het, en Grieke, Egiptenare en Romeine het almal die bok as 'n oer simbool van seksuele tyd beskou.
Die Bybel is 'n bietjie harder oor die spesie. Die Keltiese mitologie gee ons die Bocanach, 'n groot bokwese wat reisigers op donker paadjies bedreig het. Bokke is ook oral in die Bybel. In die Ou Testament word hulle baie geprys vir hul nut, van brandoffers tot grondstof vir 'n tent oor die tabernakel. In die Nuwe Testament is daar egter die hele skape wat die skape van die bokke verdeel van Matteus wat dinge bemoeilik, aangesien dit die bokke onder ons is wat na die ewige verderf gestuur word.
Bokke is dus diep in ons kulturele geheue, ongeag uit watter deel van die wêreld ons voorouers ontstaan ​​het. Iewers in die dowwe verlede van Amerikaanse sportskryf het die bok egter iets anders geword. 'N Bok was 'n atleet wat misluk het, gretig, skreeusnaaks en op die ergste tyd. In 1908, in die middel van 'n warm wimpelwedloop tussen sy span en die Boston Braves, kon Fred Merkle van die New York Giants nie die tweede basis raak op 'n uitloop -enkelspel nie, en toe hy uitgeroep is, moes hulle die wedstryd weer speel week later en die reuse verloor. Dit het in die geskiedenis aangegaan as die boner van Fred Merkle, wat ek toegee dat dit erger is as om vir ewig 'n bok genoem te word, maar jy begryp die punt.
Die geskiedenis van ons sportsoorte is hard met die gebarring van die bok. Die boude-vroetel. Breë regs. Die eie doel van Colombia. (In hierdie geval is die bok tragies eintlik geoffer.) Roberto De Vicenzo se telkaart. Willie Shoemaker, miskien die beste jockey van alle tye, het te vroeg opgestaan ​​en Gallant Man die Kentucky Derby uit 1957 gekos. Ernstige Byner 's vroetel. Chris Webber se time -out. Bartman en Buckner en duisend ander op duisende ander speelvelde. (Om die bok op die hoërskool te wees, kan erger wees as om voor miljoene kykers te misluk. Sien die aaklige Robin Williams -film, Die beste tye, vir besonderhede.) In Die natuurlike, net voordat Robert Redford die tuiswedloop wat 'n groot kragonderbreking veroorsaak, voltooi, voltooi Robert Duvall 'n tekenprent waarin Roy Hobbs van Redford, wat in elke vorige kolf geslaan het, die bokhorings vertoon. Jy kan dit opsoek.
Vir eeue, van die Evangelie van Matteus tot die bleikers in Wrigley Field, wou niemand die bok wees nie. Toe, iewers in die afgelope tien jaar, het alles verander. Omdat die bok of meer presies is, het die G.O.A.T. — die uiteindelike atletiese prestasie geword. Dit maak ons ​​ou tyd deurmekaar as ons dit hoor. Dit is regtig so.
Miskien was dit Tom Brady wat dit gedoen het. Jare terug, GQ Magazine het een van die eerste ernstige modefoto's met Brady gedoen, en om redes wat verstand te bowe gaan, het die fotograaf gekies om Brady voor te hou met 'n lieflike bok. Soos u u kan voorstel, het dit 'n algemene opgewondenheid onder Brady se spanmaats veroorsaak. 'N Paar dae later het die quarterback vir 'n werk opgedaag om die kleedkamer te sien versier met afskrifte van die prentjie, een van Brady se aanvallende linies het selfs 'n kopie op sy rug gedra. Flits vorentoe na 2017, toe Brady 40 geword het, het sy spanmaats fees gevier deur vyf lewende bokke te laat oefen, een vir elkeen van Brady se Super Bowl -oorwinnings, want teen daardie tyd het die bok as 'n heeltemal nuwe betekenis ontwikkel.
Dit was vroeër maklik om die bok te identifiseer. Die bok was die atleet voor sy kleedkamer met die 100-meter-staar in sy hand. Die bok was Mike Torrez, die man wat die tuisloop in 1978 aan Bucky Bleeping Dent oorgegee het, in 1986 in 'n tonnel onder die Shea -stadion gestaan ​​het, enkele oomblikke na die fout van Bill Buckner, en 'n gebrom, en#x201CI 'm van die haak af! " Wel, nee, vriend, jy was nie, maar ek neem jou punt aan.
Die Smith5Keys is ontwerp om bestuurders die kennis en vaardighede te gee om drie belangrike dinge tydens die bestuur te skep:
Ruimte om hul voertuig weg van konflik te bestuur
Sigbaarheid om die gevaar en die moontlikheid van konflik met 'n ander voertuig of vaste voorwerp vroeg op te spoor
Tyd om te reageer op onbestendige en komplekse bestuursomgewings
So, wat is presies die vyf sleutels?
Sleutel 1. Doel hoog in Steering ®
Ons oë is ontwerp om vir ons teen loopsnelhede te werk.
Die gemiddelde persoon het nie visueel of geestelik aangepas by die hoër snelhede van motorvoertuie nie.
Kyk vorentoe na waar u ten minste 15 sekondes in u toekoms sal wees.
'N Oogleidingstyd van 15 sekondes bied gevorderde waarskuwing en gee u 'n ekstra veiligheidsmarge.
Gebruik 'n beter oogleeftyd vir meer doeltreffende en ekonomiese bestuur.
Sleutel 2. Kry die groot prentjie ®
Moenie die kante en agterkant vergeet terwyl u vorentoe skandeer nie.
Werk u inligting konsekwent op.
Kontroleer elke 5 tot 8 sekondes ten minste een van u spieëls.
Moenie aandag vestig op onbeduidende voorwerpe nie.
Wees bedag op die relevante inligting wat u kan help om goed ingeligte besluite te neem.
Elimineer visuele hindernisse deur die regte volgafstand te bepaal.
Bly ver genoeg agter ander voertuie om die sigbaarheid te verkry wat nodig is om u eie besluite te neem.
Sleutel 3. Hou u oë in beweging ®
Om te lank op enige voorwerp te fokus, verminder u perifere visie.
Skandeer alle kruisings voordat u dit binnegaan.
Hou u oë elke 2 sekondes in beweging.
Oogaktiwiteit stimuleer die brein. 'N Aktiewe verstand kan die gevolge van moegheid beter weerstaan.
Vermy afleiding in u voertuig en u denke.
Herken en vermy bestuurders wat afgelei lyk.
Sleutel 4. Leave Yourself An Out ®
Die veiligste posisie in die verkeer is met min of geen voertuie om jou nie.
Omring u voertuig, indien moontlik, met ruimte.
Kies die regte baan en pas die spoed daarvolgens aan om u ruimtekussing te behou.
As u 'n deel van die kussing verloor, moet u ten minste die voorkant en die een kant oop hou.
Vermy agterstertjies. As een teenwoordig is, is die botsingspotensiaal hoog.
Sleutel 5. Maak seker dat hulle jou sien ®
Ontdek die teenwoordigheid van moontlike gevaar vroegtydig.
Stuur u waarskuwingseine sodra u dink dat dit nie te gou of te laat herken sal word nie.
Soek oogkontak deur die waarskuwingstoestelle op u voertuig te gebruik.
Moenie oogkontak as vanselfsprekend aanvaar nie. Maak seker dat u waarskuwings in ag geneem word.
Oogkontak is waardevol, maar dit is geen waarborg teen die onverwagte nie.
Die Smith5Keys help bestuurders om te sien, te dink en op te tree deur verskillende bestuursomgewings, uitdagings en veranderings wat daar is, ongeag waar hulle ry of die voertuie waarmee hulle bestuur. Die Smith5Keys is van toepassing op alle soorte bestuurstoestande, wat die opleiding effektief maak vanaf die snelweë van Los Angeles tot op die paaie van Indië.
Gordon Smith, skepper van Naval-History.Net, is op 16 Desember 2016 vreedsaam op 75-jarige ouderdom oorlede.
Gordon het die webwerf in 1998 begin, aanvanklik met boeke wat hy oor die Royal and Dominion Navies van die Tweede Wêreldoorlog geskryf het.
Gedurende die daaropvolgende 18 jaar het Gordon die webwerf massief uitgebrei tot 'n wye reeks vlootgeskiedenisnavorsing.
Dit het toegelaat dat kontemporêre verslae wat dikwels moeilik is om te vind en moeilik te interpreteer is, maklik beskikbaar gestel word.
Die webwerf was sentraal in Gordon se lewe.
Daardeur kon hy sy belangrikste doel nastreef: om die dapper matrose wat gedien het, te gedenk.
Gordon sal deur sy familie en vriende baie gemis word.
Donasies kan gemaak word aan Gordon se gunsteling liefdadigheidsorganisasie hier met behulp van 'n krediet- of debietkaart.
Die webwerf verskaf ook 'n telefoonnommer en adres vir skenkings.
ROYAL & amp DOMINION NAVY CASUALTIES deur Don Kindell, Amerikaanse navorser, saamgestel uit oorspronklike Admiralty Documents, bekendgestel deur Capt Christopher Page RN, voorheen hoof van Naval Historical Branch (MOD)
VERENIGDE STATE NAVY, COAST GUARD & amp MARINE CORPS CASUALTIES uit kontemporêre dokumente en aanlyn Amerikaanse bronne
Eerste Wêreldoorlog, 1917-1918(inhoud) - Amerikaanse vloot en kuswag, US Marine Corps
Tweede Wêreldoorlog, 1941-45(inhoud) - Amerikaanse vloot, Amerikaanse kuswag, US Marine Corps - saamgestel uit ABMC, BuPers, DPAA, DVA, States Lists, USCG, USMC sites by name and by date
Jongste Tweede Wêreldoorlog:
WW1: Amerikaanse deelname en details van Regia Marina Italiana
USS Chauncey, Destroyer DD-3 (USN-foto)
NUUT: REGIA MARINA ITALIANA - Vlagoffisiere en oorlogskepe, 1915-1918
TRANSKRIPPIES VAN SKEPPE SE LOGBOEKE
HMAS Warrego, vernietiger
(Staatsbiblioteek van Victoria)
314 logboeke aanlyn, 350 000 bladsye getranskribeer.
Dit sluit in stompe van skepe wat tydens die Slag van die Falkland, Gallipoli, Mesopotamië, Oos -Afrika en die China -stasie teenwoordig was.
Volg hierdie skakel vir kort besonderhede van alle skepe.
USCGC Unalga (I) (USCG -foto)
VERENIGDE STATE BLADBOEKE VAN DIE 19de en 20ste EEUE:
Navy, Revenue Cutter Service/Coast Guard en Coast & Geodetic Survey skepe wat meestal in die Arktiese gebied en in die Stille Oseaan werk.
Vrywilligers by Old Weather, 'n burgerwetenskap-/geskiedenisprojek, skryf weer en historiese gegewens uit die logs van die skepe oor. Die historiese transkripsies word hier gepubliseer, voor en nadat dit deur Naval-History-vrywilligers geredigeer is. Vir meer besonderhede, of om uit te vind hoe om aan te sluit, besoek die Old Weather Forum.
Die forum bevat ook inligting oor 'n susterprojek, Old Weather: Whaling, waarin vrywilligers weer- en ysdata van Amerikaanse walvisvaartuie versamel, van die seil tot die stoomtydperk.
Die Oregon Historical Society streef daarna om die lang, ryk geskiedenis van Oregon sigbaar en toeganklik vir almal te maak. Vir meer as 'n eeu het die Oregon Historical Society gedien as die kollektiewe geheue van die staat en 'n groot versameling artefakte, foto's, kaarte, manuskripmateriaal, boeke, films en mondelinge geskiedenis bewaar. Ons navorsingsbiblioteek, museum, digitale platform, opvoedkundige programmering en historiese tydskrif maak die geskiedenis van Oregon oop en toeganklik vir almal. Ons bestaan ​​omdat die geskiedenis kragtig is en omdat 'n geskiedenis so diep en ryk soos die van Oregon nie in 'n enkele verhaal of standpunt kan wees nie.
Portland, OF 97205
Die Oregon Historical Society is 'n 501 (c) (3) organisasie sonder winsbejag. Federale belasting-ID 93-0391599.
Dinsdag - Vrydag:
Saterdag: 10:00 - 17:00
Sondag: Middag - 17:00
Leeskamer in die middestad gesluit vir opknapping.
Wil u tred hou met die nuutste nuus van The Oregon Historical Society? Teken in om ons nuusbrief te ontvang!