Die term is verkry van die Film Gaslighting, wat in 1944 gemaak is; waar die man sy vrou probeer oortuig dat sy kranksinnig is deur haar gesonde verstand en realiteit te bevraagteken en sodoende veroorsaak dat sy haarself en haar oordeelsvermoë betwyfel.
Alle gaslighters is nie doelbewuste en moedswillige kwaadstokers nie, en soms is hulle gladnie bewus daarvan dat hulle dit doen nie. Sommiges het onbewustelik ingekoop in hul familie, portuurgroep, gemeenskap of die breë samelewing se negatiewe sosiale norme en vooroordele. Hulle is dalk nie volledig bewus van die skade, pyn en impak wat hulle woorde en aksies op ander het nie.
Ander gaslighters is volledig bewus van hul sameswerende taktiek soos wat hulle moedswilliglik daarna soek om 'n wanbalans van mag te skep in ander se lewens. Hy/sy is egoïsties, selfgefokus en hoogmoedig met 'n onrealistiese, opgeblase selfbeeld. Die gaslighter gee nie werklik om vir ander nie, en gebruik mense om sy mening en idee van homself in stand te hou. Hier stem dit ooreen met Narsisistiese persoonlikheidsversteuring soos wat Riette Rust in haar boek EK! Ek! Ek! (2016; p43-51) ook beskryf.
Dit kan gevaarlik wees in die opsig dat gaslighting jou so verwar dat jy aan jou eie geestesgesondheid en gesonde oordeel begin twyfel. 'n Gevolg hiervan is dat jy ongeag sy/haar swak behandeling, steeds soek vir die gaslighter se goedkeuring en aanvaarding. So ook kan jy verskoning maak vir sy swak gedrag en die fout gedurig by jouself soek. Dit kan daartoe lei dat jy vasgevang en baie alleen voel en sodoende jou isoleer van jou ondersteuning sisteme