Written by webmeester on November 5, 2012 . Posted in Gemeentes
Omdat die VGK Mosselbaai tans vakant is, ontmoet ons dagbesture eers net om te gesels oor samewerking en toe reël ons 'n ontmoeting tussen ons twee kerkrade waarin ons sommer net saam kuier en gesels oor "dit waarmee God besig is" en waar ons die grootste nood en behoeftes beleef. En so word net weer bevestig – ons het dieselfde Spanbestuurder, Afrigter en Keurder en ons behoort tot dieselfde span en dat God ons klaar opgeroep het om dieselfde soorte nood in ons gemeenskap aan te spreek. Dit was net lekker om te weet dat die Here ons weer ordentlik saamgebring het vir 'n Spanpraatjie en ons gehelp het om te sien hoe Hy ons wil laat saamwerk om Sy doel te bereik.
Die Tabita-groep en Omgee-bediening het sommer nou gereelde "spanpraatjies" ten doel. By ons ontmoeting op 5 November (foto ingesluit) het ons besluit om op 3 Desember mekaar te ondersteun in die kers-uitstappie vir sowat 30 kinders met MIV & Vigs. Die volgende dag, op 4 Desember gaan ons saam 'n erediens aanbied met die fokus op World Aids Day. Dis ook maar net die begin, want die Familiebedienings het al 'n projek saam aangepak en die Sending-groepe is met opleiding van pastore d.m.v. die Nehemia-projek besig. Ons kyk en luister nou fyner om saam die Afrigter se stem te hoor.
Written by webmeester on October 22, 2012 . Posted in Gemeentes
Die ander boere knik instemmend kop. Ek hoor later die kinders kry daagliks 'n sms, veral voordat hulle gaan skryf, om hulle te verseker dat daar iemand is wat vir hulle bid.
Toe ons huis toe stap na kerk, hoor ek dat baie min van die kinders gemeentelede is. Baie van die kinders kom uit die stad en is kinders van huise waar dit moeilik gaan. Ek verwonder my oor die natuurlike wyse waarop die gemeente liefde aan dié kinders gee in 'n tyd wat hulle die ondersteuning van 'n familie baie nodig het.
Die storie help my om die verhaal te onthou van 'n ander gemeente in die Karoo. Die skool op die dorp het die afgelope 3 jaar as ek reg onthou geen druipelinge in matriek gehad nie. Baie van die kinders kom uit arbeidershuise op plase waar die ouers ongeletterd is, maar mense in die gemeente, van hulle onderwysers, sien dit as hulle roeping om die kinders spesiaal te ondersteun met ekstra klasse en handwerk projekte. 'n Dogter van 'n plaaswerker wie se ma oorlede is, word as 'n kind aanvaar in die huis van die eienaar. Sy is soos 'n suster vir die eienaar se dogter. Die twee dogters leer en speel saam. Sy wil na skool verder leer, sê sy, want leer is nie so moeilik as wat haar pa vir haar gesê et nie.
Ek verwonder my aan die kapasiteit wat daar in gemeentes opgesluit is om oor grense uit te reik en op betekenisvolle wyse 'n verskil in ander mense se lewens te maak. Dalk steek hierdie verhale ander gemeentes se verbeeelding aan om in hulle konteks net so spontaan liefde en ondersteuning deur te gee aan kinders. Of dalk net dat hulle die stories van hoop wat daar is, sal raaksien en oorvertel.