VICTORIA-REEKS 2 ITV: HET DIE KONINGIN REGTIG VERDWAAL IN SKOTLAND? OOK UITGESAAI OP PBS MASTERPIECE IN DIE VSA, ABC, BBC FIRST IN AUSTRALIË, TVNZ 1 - RADIO TIMES - DRAMA
Het koningin Victoria regtig in Skotland verdwaal en skuiling geneem in 'n huisie van 'n arm paartjie?
In Victoria-reeks twee, episode sewe, maak ons ​​'n reis na Skotland saam met koningin Victoria. Sy is keelvol daarvoor dat mense haar in Londen probeer vermoor - dus gaan sy na die Hooglande, waar gebeure nog dramatieser word.
Maar wat is die ware geskiedenis van Victoria se besoek aan Skotland?
Het koningin Victoria Skotland besoek?
Ja - baie keer. Koningin Victoria het in 1842 vir die eerste keer 'n koninklike besoek aan Skotland besoek en saam met prins Albert deur die land getoer en verskeie dae in die hoofstad van Edinburgh deurgebring.
Ontmoet die rolverdeling van Victoria-reeks 2
Victoria-reeks 3 sal seksuele spanning in die koninklike huwelik ondersoek, sê Daisy Goodwin
Victoria-reeks 3 bevestig met Jenna Coleman en Tom Hughes wat albei terugkeer
In September 1844 keer sy terug na Skotland met prins Albert en haar jong dogter Vicky aan haar sy. Hierdie keer het sy Blair Castle in Perthshire besoek, waar episode sewe van die ITV-reeks eintlik verfilm is. Die koninklike familie het 'n salige drie weke deurgebring met stap, ry, hengel, jag, skiet en selfs bome plant.
Victoria en Albert was so lief vir Skotland dat hulle 'n tendens vir tartan en tweed dwarsoor die koninkryk geïnspireer het. Hulle het telkens teruggekeer, en nadat hulle Balmoral in 1848 in besit geneem het, het hulle eintlik 'n eie kasteel gebou.
Het Victoria en Albert in die Skotse Hooglande verdwaal - en in die huis van 'n arm paartjie gebly?
Nee. As sy dit wel gedoen het, het sy dit beslis nooit in haar joernaal genoem nie.
Koningin Victoria was 'n kranige dagboekskrywer en het gedetailleerde rekords gehou van haar verblyf in Skotland en het volledig geskryf oor wat elke dag gebeur het: of Albert se jagtogte suksesvol was, by wie hulle geëet het, haar gedagtes oor die landskap, Highland-ponierit, planne vir tonele om te skets, besonderhede van die mense wat sy ontmoet het, of sy daarvan hou ...
Maar sy het beslis nooit genoem dat sy alleen met prins Albert te perd in die bos verdwaal het nie, soos uitgebeeld in ITV se Victoria. Sy het nooit genoem dat hulle gedwing moes word om skuiling te soek by 'n vriendelik arm egpaar wat heerlike forel oor 'n oop vuur gekook en laat oornag het nie, en daar is geen verslag dat sy haar identiteit as koningin verberg het nie en geleer het om 'n sokkie te verdwyn soos 'n normale persoon.
Nogtans - jy kan sien waar hierdie fantastiese storielyn vandaan kom. Wat ons wel in haar joernaal sien, is dat die wilde Skotse Hooglande vir haar 'n ontsnapping uit die werklikheid was.
Na die voortdurende probeer publisiteit waaraan ons gewoond is, is dit so aangenaam en verfrissend om te midde van so 'n pragtige omgewing so 'n volledige privaatheid en so 'n eenvoudige lewe te hê, skryf sy in haar dagboek.
En terwyl Albert vermy het om verlore te raak, het hulle gedoen 'n idilliese ponierit begelei deur net een bediende - so naby aan privaatheid as wat die koning kon kry.
Toe ek wakker word, skyn die son helder en dit verlig die berge so mooi, het sy geskryf. Op 9 vertrek ons, albei, op ponies, slegs deur Lord Glenlyon se uitstekende dienaar, Sandy McAra, in sy Highland-rok by om een ​​van die heuwels op te gaan.
Ons is deur 'n ford, Sandy lei my ponie, enAlbertvolg dit noukeurig, en gaan dan die heuwel van Tulloch reguit op oor 'n baie steil koolveld, gaan dan sigsakkend heel bo, die ponies skarrel op oor klippe en heide, en maak nooit een keer 'n valse stap nie. Die uitsig rondom was pragtig en so mooi verlig. Van bo af was dit nogal soos 'n panorama.
Ons kon die watervalle van Bruar, die pas van Killiecrankie, Ben y Gloe en die hele reeks heuwels agter, in die rigting van die Tay-mond sien. Die huis self en die huise in die dorp het soos speelgoed gelyk, van die hoogte waarop ons was. Dit was baie wonderlik. Ons het een of twee keer afgeklim en rondgeloop. Daar was nie 'n huis of diertjie naby ons nie, net mooi skape van die hoogland en swart gesig.
Sy het bygevoeg: Dit was die heerlikste en mees romantiese rit en stap wat ek nog ooit gehad het.
'N Ander keer sny hulle dit op 'n ponierit, terwyl die koningin skielik bekommerd raak oor die aand - Skrik vir die son wat sak, uit vrees dat ons benoud sal wees, en ons roep angstig vir Sandy om 'n teken te gee aanAlbertom terug te kom. Uiteindelik het ons aan die gang gekom, die heuwels en die ponies het so veilig en veilig as moontlik gegaan.
Maar hulle het dit net betyds gemaak: 'n lang dag, maar een wat ek nie maklik sal vergeet nie.
En wat betref die besoek aan 'n paar niksvermoedende dog vriendelike Highlanders by hul huisie?
Die enigste vermeldings van 'n huisie maak dit duidelik dat dit geen arm man se huis is nie: ons het by dieHuisie, wat mooi en pragtig geleë is. Daar is 'n paar goeie Landseers in die kamer waarin ons gegaan het. Met skilderye van Sir Edwin Henry Landseer op die mure is dit nie juis 'n hut van 'n arm man nie ...
Toe sy aan die einde van September voorberei het, het Victoria besin oor haar tyd in Skotland: ek is so hartseer om te dink daaraan om hierdie bekoorlike plek te verlaat, en die stilte, vryheid en die suiwer lug wat ons geniet het. Die aksielewe wat ons gelei het, eienaardig op sy manier, was so aangenaam.