“Terwyl ek voltyds as ’n rekenaarprogrammeerder by ’n bank gewerk het, het ek ’n Kia k2700-vragmotor en later ’n Nissan-bakkie gekoop om aflewerings te doen vir my suster se besigheid wat toerusting vir funksies uithuur,” sê Mufamadi. “Dié vryskutonderneming het so gegroei dat ek naderhand nie meer by die vraag kon byhou nie, wat my die idee gegee het om ’n bakkie- en vragmotorverhuringsaak soortgelyk aan Uber te begin.”
“Om deel te neem, word positiewe identifikasie, ’n geldige rybewys en voertuie wat nie meer as 180 000 kilometer op die klok het nie, vereis,” sê Mufamadi. Party van die eienaars bestuur die bakkies self, terwyl ander bestuurders in diens neem om dit vir hulle te doen.
Daar word tans elke maand sowat 50 aflewerings gedoen, hoofsaaklik in die voorstede. “Die sakemodel vind aanklank by bakkie- en vragmotoreienaars, omdat dit hulle in staat stel om bykomende geld te maak uit ’n bate wat hulle reeds het. Dit is ook vir hulle gerieflik, omdat hulle nie die bokoste het wat met ’n mens se eie onderneming gepaard gaan nie. Ons sorg vir alles, van die bemarking, administrasie, verwerking van betalings tot besprekings en navrae,” sê Mufamadi.
Op die oomblik is daar nie baie mededinging in die mark nie, sê Mufamadi. “Droppa se groot voordeel is dat ons bedryfskoste laag is, wat ons in staat stel om 15% tot 20% minder as ons mededingers te vra. Ons is ook in staat om die druk te verminder deur kwotasies en ’n goedgekeurde bestuurder in ’n baie kort tyd te kry.”
Gebruikers van die app kry onmiddellik ’n aanlyn beraamde koste vir die aflewering. Kliënte word ’n vaste prys gevra vir kortafstandaflewerings om dit die moeite te werd maak vir die voertuigeienaars. Daar is ook ’n vaste prys per kilometer wat afhang van die voertuig se grootte en die afstand wat afgelê is.
Vyftien present van die betaling gaan na Droppa, terwyl die res aan die voertuigeienaars op ’n weeklikse grondslag betaal word.
Die moeilikste deel om die onderneming tot dusver aan die gang te kry, was om begin- en bedryfskapitaal te kry. “Om ’n groot idee soos dié aan die gang te kry, is duur. Ek probeer ’n bykomende R5m in die hande kry om die besigheid na die res van die land uit te brei.”
Hy toets tans die Kaapstad-mark, wat hy voor die einde van die jaar wil betree: “Kaapstad is die grootste aanpasser by tegnologie in die land, so ek dink die stad en sy voorstede sal meer oop wees vir ons diens. Ek wil volgende jaar ander stede met groot inwonertalle, soos Durban en Port Elizabeth, betree,” sê hy.
Die partye in die saak teen drie oudbestuurders van die Suid-Afrikaanse Inkomstediens (SAID), wat na bewering vertroulike gesprekke afgeluister het, het op die nippertjie ’n “kompromie” bereik oor die inhoud van die saakdossier.
Dit kom nadat die saak in Augustus uitgestel is vir ’n aansoek van die verdediging om volle insae in die dossier te kry ter voorbereiding van die verhoor wat in die hooggeregshof aangehoor sal word.
Die beskuldigdes het op 13 Julie ’n versoek vir nadere besonderhede gebring. Die staat het toe aangevoer dat die trio se regspan net op die openbare deel van die dossier geregtig is en spesiale redes moet aanvoer oor hoekom die vertroulike deel openbaar gemaak moet word.
Die staat het beweer die beskuldigdes wil slegs die vertroulike dele van die dossier sien om insae in die binnewerkings van die polisie te kry en nié om hul onskuld te bewys nie.
Adv. Laurence Hodes, vir die beskuldigdes, het Woensdag egter in die hof gesê nadat ’n kompromie met die staat bereik is, trek hulle hul aansoek om toegang tot die hele dossier te kry terug.