Berg is in Wene gebore as die derde van vier kinders van Johanna en Konrad Berg. Sy gesin het gemaklik gelewe tot die dood van sy vader in 1900. Berg was as 'n kind meer geïnteresseerd in literatuur as musiek, en het nie begin komponeer voor hy vyftien was nie, toe hy begin musiek leer het nie. Hy het later by Marie Scheuchl, 'n bediende van die Berggesin wat vyftien jaar sy senior was, 'n dogter gehad met die naam van Albine wat gebore is op 4 Desember 1902.
Van sy komposisies as student sluit in sy vyf sketse vir klaviersonata. Hy het ook liedere geskryf, insluitende sy Sieben Frühe Lieder; drie waarvan Berg se eerste werk geword het wat in die openbaar opgevoer is tydens 'n konsert wat ook die musiek van Schoenberg se ander leerlinge ingesluit het.
In 1906 het Berg die sanger Helene Nahowski ontmoet deur sy skakeling met Anna Nahowski. Sy was die dogter van 'n vermoëende familie (daar word deur sommige bespiegel dat sy die buite-egtelike kind van keiser Frans Josef I van Oostenryk was). Ten spyte van die sigbare tekens van vyandelikheid van haar familie is die twee getroud op 3 Mei 1911.
In 1913 was twee van Berg se werke Altenberg Lieder (1912) die eerste keer in Wene opgevoer deur Schoenberg in die berugte Skandalkonzert. Die liedere is toonsettings van aforistiese digterlike uitsprake, en word begelei deur 'n baie groot orkes. Die opvoering het 'n oproer veroorsaak en moes gestop word. Berg het effektiewelik die werk onttrek, en is eers in sy totaliteit opgevoer in 1952. Die volle partituur het tot 1966 ongepubliseerd gebly.
Vanaf 1915–18 het Berg diens gedoen in die Oostenryks-Hongaarse Leër, en tydens 'n verlofperiode in 1917 het hy die werk bespoedig aan sy eerste Opera, Wozzeck. Na die einde van die Eerste Wêreldoorlog het hy weer in Wene gaan woon en 'n lewe gemaak deur die gee van private lesse aan leerlinge. Hy het ook vir Schoenberg gehelp om sy Genootskap vir Privaat Musikale Opvoerings; wat daarna gestreef het om 'n ideale omgewing te skep vir die eksplorasie en waardering van onbekende nuwe musiek by wyse van openbare repetisies, herhalende opvoerings, en die uitsluiting van professionele kritici; op die been te bring.
Berg het 'n besondere belangstelling gehad in die nommer 23, en dit gebruik in die struktuur van verskeie van sy werke. Verskeie voorstelle is al gemaak wat betref die rede vir hierdie belangstelling; naamlik dat hy dit geneem het van die bioritme-teorie van Wilhelm Fliess, waarin 'n 23-daesiklus as beduidend beskou word, of omdat hy die eerste keer 'n asmaaanval op die 23 ste van die maand gehad het.
In 1932 het Berg en sy eggenote 'n geïsoleerde lodge met die naam van die Waldhaus, wat geleë was op die oewer van die Wörthersee, naby Schiefling am See in Karintië aangeskaf, waar dit vir hom moontlik was om in afsondering te werk, hoofsaaklik op Lulu en sy vioolkonsert. Teen die einde van 1934 het Berg betrokke geraak in politiekery rondom die vind van 'n vervanger vir Clemens Krauss as direkteur van die Weense Staatsopera.
Berg het die orkestrasie van Lulu onderbreek as gevolg van 'n onverwagse (en van 'n finansieel baie benodigde) kommissie van die Russies-Amerikaanse violis Louis Krasner vir 'n Vioolkonsert (1935). Hierdie besonders elegiese werk wat gekomponeer is teen ongewone spoed en wat postuum sy eerste opvoering gehad het, het Berg se bekendste en mees geliefdste werk geword. Soos baie van sy volwasse werke, maak die werk gebruik van 'n idiosinkratiese aanpassing van Schoenberg se "dodekafoniese" of "twaalftoontegniek", wat die komponis in staat sou stel om dele te skryf wat openlik tonaliteit evokeer, insluitende aanhalings uit geskiedkundig tonale musiek, soos Johann Sebastian Bach se koorwerke en 'n volksliedjie van Karintië. Die vioolkonsert was opgedra "aan die onthou van 'n Engel" naamlik, Manon Gropius, die gestorwe dogter van die argitek Walter Gropius en aan Alma Mahler.