Groenland Smelt Toenemende See Vlak Vinniger As Voorheen Gedink - Klimaat Impak Nuus | Climate Impact News
Groenland Smelt Toenemende Seevlak Vinniger as Voorheen Gedink
Riviere van smeltwater wat na die see oor die Groenland-ysvel vloei. Beeld: Dirk van As / GEUS
Wetenskaplikes het bewyse gevind wat daarop dui dat smeltende yswater uit die binneland van Groenland toevoeg tot seevlak styg vinniger as wat voorheen gerealiseer is.
Water mag wees vloei uit die Groenland-ijskou en in die see vinniger as enigiemand verwag.
Dit beteken nie dat aardverwarming aansienlik erger is nie: eerder moes navorsers hul begrip van die ingewikkelde fisiologie van die noordelike halfrond se grootste ysskaap hersien.
Daar is genoeg ys en sneeu diep ingepak meer as 1.7 miljoen vierkante kilometer van Groenland, wat alles sou smelt, sou 'n styging in die globale seevlak van sowat ses meter veroorsaak.
Aangesien die yskas smelt soos die atmosferiese vlakke van die kweekhuisgas koolstofdioksied styg en globale temperature met hulle styg, as gevolg van die menslike verbranding van fossielbrandstowwe, die tempo waarteen somer smeltwater kry in die oseane word noodsaaklik vir klimaatberekeninge.
Die nuutste heroorweging begin nie met die poele water wat elke somer op die oppervlak versamel nie, of die versnelling van die gletsers as hulle maak hul pad na die see, maar met 'n korrel laag sneeu net onder die oppervlak, die sogenaamde firn.
Dit is ou sneeu in die proses om in gletser ys saamgepers te word, en dek die eiland in 'n laag tot 80-meter dik.
Tot nou toe het navorsers hierdie firn-laag verstaan ​​as 'n soort spons wat smeltwater absorbeer en dit hou en sodoende die vloei van ys in die see beperk.
Maar 'n nuwe studie in Nature Climate Change Deur navorsers uit die VSA, Denemarke en die Universiteit van Zürich word voorgestel dat vroeëre aannames verkeerd kan wees.
"Meltwater kon nie vertikaal deur die soliede yslaag binnedring nie, en in plaas daarvan gedreineer langs die ysveloppervlak na die oseaan"
Die bevindinge is egter nie definitief nie, en hulle lewer 'n prentjie meer van die wetenskap wat aan die gang is, eerder as enige langtermyn-gevolgtrekking.
Om uit te vind hoeveel smeltwater binne die porieë van die firn opgespoor kan word, het die wetenskaplikes kamp in 2012, 2013 en 2015 op die yskas opgestel om radar te gebruik en 'n reeks gate 20 meter diep in die poreuse firnlaag te boor - ook die keuse van plekke waar monsters 20 jaar gelede geneem is.
Die gevolgtrekking was dat smeltwater vinniger vrygestel word as wat verwag is.
Horst Machguth, 'n navorsingsassosiasie in die Departement Geografie by die Universiteit van Zurich, sê: "Basies, ons navorsing toon dat die firn vinnig reageer op 'n veranderende klimaat. Die vermoë om massa verlies van die ys te beperk deur smeltwater te behou, kan kleiner wees as wat voorheen aangeneem is. "
Hoe om die woestyne te vergroot en die gevolge van klimaatsverandering om te keer
'N Ekstreme smelt in 2012 het in sommige plekke 'n stuk soliede ys, 'n paar meter dik, bo-oor die poreuse firn gelaat.
"In die daaropvolgende jaar, meltwater kon nie vertikaal deur te dring deur die soliede ys laag, en in plaas gedreineer langs die ysplaat oppervlak na die see," sê William Colgan, assistent-professor in die Departement van Aard en Ruimte Wetenskap en Ingenieurswese aan York Universiteit in Toronto, Kanada.
"Dit het die idee omgekeer dat die firn as 'n byna bodemlose spons kan optree om smeltwater te absorbeer. In plaas daarvan het ons bevind dat die smeltwaterbergingskapasiteit in die firn relatief vinnig afgekap kan word. "
Die implikasie is dat seevlakopkoms uit Groenland se ijskas hoër is as wat voorspel word. Hoeveel hoër is onbekend, en die volgende stap is om die nuutste bevindinge te bevestig en die navorsing tot dusver in klimaatmodelle op te neem.
Aangesien gedetailleerde navorsing in 'n vyandige omgewing altyd 'n uitdaging is, kan enige duidelike antwoord dalk 'n paar jaar neem om na vore te kom. - Climate News Network
Toe die klimaatverandering uit Australië se Megafauna uitgewis het
Gedurende die ystydperk wat ons planeet gedurende 'n groot deel van die afgelope twee miljoen jaar of so, die vasteland van Australië, het Tasmanië en Nieu-Guinea 'n enkele landmassa gevorm - Sahul.
Die navorsing dra by tot 'n groeiende hoeveelheid bewyse vir kommerwekkende, wydverspreide verliese aan biodiversiteit en vir tempo van wêreldwye verandering wat nou die kritieke perke van ekosisteem se veerkragtigheid oorskry.
Aardverwarming is nie die oorsaak van verlangsaming in 'n groot sirkulasiepatroon in die Atlantiese Oseaan nie, wat eintlik deel uitmaak van 'n gereelde, dekades lange siklus wat die komende dekades se temperatuur sal beïnvloed,
Sal klimaatsverandering die verspreiding van tropiese siektes beïnvloed?
by Paul Parham, Universiteit van Liverpool
Baie tropiese siektes soos malaria, Chagas-siekte en dengue word aan die mens oorgedra via muskiete en ander draers, ook bekend as vektore. Hierdie vektorgedraagde siektes het steeds 'n groot ...
Stede kan baie meer as oop platteland verhit as die klimaat warm word - en in die geval van New York, kan dit 'n groot toename in hitteverwante sterftes beteken.