Kersfees, koekstruif, sehnsucht en sooibrand
Ai, Krismis tog. In die televisie-advertensies is almal so mooi en freneties vreugdevol. In die regte lewe raak iemand getrek, iemand gooi 'n vloermoer en almal kry sooibrand. En dan is daar die verlange na almal wat weg of ver is, skryf MADELEINE BARNARD.
EK kan dit hoor naderkom. Soos ’n skrootmetaal-slee wat êrens oor die koppies naby Laingsburg nadergesleep word. Deur krysende hadidas. Daar is ’n woedende, sonverskroeide plomp oom in die skelste rooi oorpak agter die stuur. Met ’n sak vol nare gevoelens as geskenke. Verlange. Irritasie. Woede. Sooibrand.
Rieng-tieng-tieng, dieng-dong, falalalala, parampapampam!
Dis in die musiek. Die gruwelike, gruwelike musiek. Genadiglik word ons hier in Windpomp die horreur van die inkopiesentrum en groot kettingwinkels se Krismis-klankbane gespaar. Boney M en Michael Bublé, wat onlangs êrens in Amerika ontdooi is in die Krismis-mikrogolf, hoor ons net as ons die radio aanskakel...
’n Tegnofoob loop ’n bloutjie met Alexa