Die sand van die strande is hoofsaaklik kleigeel, partykeer wit en soms selfs swart, met blinkertjies. Die rotse lyk anders en teen die horison lê die dramatiese silhoeët van Rangitoto – 'n uitgebrande vulkaan. In die baaitjie naaste aan ons was daar nie branders nie, want dit lê binne 'n veel groter baai, sodat die golfies klein kabbelinge is. Die bome groei reusagtig groot en die welige agapanthus – 'n indringerplant wat party Kiwi's verpes – wys watter waterryke, vrugbare omgewing dit is. Daar is talle natuurreservate wat die pragtige reënwoud bewaar en teen die kranse wat oor die baaitjies troon, klou die pohutukawas verbete aan die rotswande vas – Nieu-Seeland se "Christmas tree" wat in Desember bloedrooi blom.
Die mooiste klank vir my was die getjilp van die tui (mens spreek dit uit "toewhie") – 'n mediumgrootte voëltjie met die ongelooflikste verskeidenheid note.
Ek kon met my voete in die sand vroetel en my arms om wonderlike ou boomstamme slaan.
Ons het roomys in suikerhorinkies geëet: souterige karamel en skerp suurlemoensorbet.
Die seelug was vars en die water skoon en helder.
Dit was 'n ongelooflike voorreg om so deur my familie gekoester te word en 'n lieflike land te verken.
9 thoughts on "Toeka-Tokkel 2: Vakansie"
Januarie 18, 2016 om 10:43 vm
Januarie 18, 2016 om 5:51 nm
Oooo dis te lekker Ek hoop jy vertel nog en nog en nog!
Januarie 18, 2016 om 7:36 nm
Dis darem n heel ander omgewing as waaraan ons gewoond is. Mens kan egter nie anders as om lief te wees vir die plek nie! Dankie vir jou deelname aan Toeka-Tokkel
Januarie 18, 2016 om 8:11 nm
Januarie 21, 2016 om 2:10 nm
Jy besef seker jy het in 'n poskaart gaan vakansie hou. Ek het eenkeer gelees dat iemand Nieu Seeland probeer beskryf het, en toe gesê het dat dit so mooi is dit voel asof jy in 'n poskaart vakansie hou.
Januarie 22, 2016 om 8:01 vm
Dis wonderlik dat jy gegaan het! My seun bly ook daar en ons wil probeer om hierdie jaar weer te gaan!
Januarie 26, 2016 om 8:06 nm
Weet nie hoe het ek dit gemis nie. Dankie! Was in 1981 daar en as ek ´n Nieu Zeelander raakloop, dan vra ek hom of dankbaar genoeg is, dat hy daar woon.