#ECHR verwerp appèl van vermeende #Omagh-bomwerpers - EU-verslaggewer
In sy beslissing in die saak van McKevitt en Campbell teen die Verenigde Koninkryk het die Europese Hof vir Menseregte die aansoeke eenparig ontoelaatbaar verklaar. Die besluit is finaal.
Op die middag van 15 Augustus 1998, 'n 500lb bom gedood 29 mense (insluitend 'n vrou swanger met 'n tweeling) in die middel van Omagh, Noord-Ierland, in wat die hof opgemerk was die enkele grootste gruwel van die probleme. Hoewel daar nog nooit 'n strafregtelike vervolging van diegene wat verantwoordelik is nie, is 'n siviele eis deur baie van die gesinne wat gely het as gevolg van die bom teen 'n paar van die beweerde oortreders gebring. Michael McKevitt en Liam Campbell was onder die verweerders om die eis. Die aksie was suksesvol, en hulle is beveel om aansienlike skadevergoeding te betaal.
McKevitt en Campbell het gekla by die Hof dat hul verhoor onbillik was. In die besonder, beweer hulle dat die eerste instansie die hof 'n kriminele eerder moet aansoek gedoen het as siviele bewysmaatstaf, as gevolg van die erns van die aantygings teen hulle nie; en dat die toelating van die getuienis van 'n FBI-agent wat nog nie beskikbaar is in die hof vir ondervraging gemaak is onregverdig.
Die Hof die klagtes van die hand gewys. Met betrekking tot die eis dat die regter 'n kriminele bewysmaatstaf moet aansoek gedoen het, die Hof bevind dat dit nodig was nie omdat die verrigtinge vir 'n siviele eis vir skadevergoeding was; dat daar geen kriminele klag is. Met betrekking tot die bewys van die afwesigheid FBI-agent, die Hof in die besonder dat die regter ten volle in ag geneem het die behoefte aan toepaslike voorsorgmaatreëls gegee afwesigheid die getuie se; dat die verweerders 'n voldoende geleentheid om getuienis die agent se uitdaging met hul eie gehad het; en dat die regter het behoorlike inagneming van die toepaslike oorwegings wanneer jy moet besluit watter gewig hy kon heg aan die getuienis van 'n afwesige getuie het.
In die lig hiervan het die Hof bevind dat die bevindinge van die nasionale hof se nie kan gesê arbitrêre of onredelik te gewees het. Die aansoekers het nie getoon dat hul verhoor was onregverdig, en die Hof hul aansoeke van die hand gewys. Die eerste aansoeker, Michael McKevitt, is 'n Ierse nasionale gebore in 1949 en op die oomblik in die tronk in Portlaoise, Ierland. Die tweede applikant, Liam Campbell, is 'n Ierse nasionale, wat gebore is in 1962 en op die oomblik in hegtenis geneem in HBP Maghaberry in Noord-Ierland.
Daar is egter baie van die gesinne wat gely het as gevolg van die bom het 'n siviele geding teen diegene wat hulle geglo het was verantwoordelik; eis skadevergoeding vir skuld aan die persoon, opsetlike toediening van skade, en sameswering om te beseer. Die verweerders in hierdie aksie sluit in die twee applikante, McKevitt en Campbell.
By die eerste verhoor het McKevitt verkies om geen bewyse te gee nie, en Campbell het glad nie bygewoon nie. Die hof het in die eisers se guns bevind, en beveel die aansoekers om aansienlike skade te betaal. Die hoofgetuie vir die eisers was 'n FBI-agent wat dissiplinêre dissiplinêre terroriste-groepe dissiplineer het. Die FBI het egter geweier om die agent beskikbaar te stel om as getuie te verskyn, na bewering weens 'n bedreiging vir sy veiligheid en 'n mediese toestand. Dus, hoewel die agent nie die verhoor bygewoon het nie en nie kon kruisondervra word nie, is belangrike materiaal (insluitend transkripsies van bewyse wat hy in vorige kriminele proewe en e-posverkeer tussen hom en sy hanteerders gegee het) in bewyse opgeneem. Die applikante het die vonnis opgelê. Klagte, prosedure en samestelling van die hof Die aansoeke is by die Europese Hof vir Menseregte ingedien op 18 September 2012.
Vertrou op artikel 6 en 3 (d) (reg op 'n regverdige verhoor en reg om bywoning en ondervraging van getuies te verkry) van die Europese Konvensie oor Menseregte, die aansoekers het gekla dat hulle nie 'n regverdige verhoor. Beweer dat die saak teen hulle fundamenteel kriminele in die natuur was, in stand gehou word hulle dat hulle nie gegee die prosedurele beskerming nodig in strafregtelike vervolgings. In die alternatief, indien die verrigtinge inderdaad van 'n siviele aard was, het hulle aangevoer dat die gebruik van hoorsê hul reg op 'n regverdige verhoor geskend het. Mirjana Lazarova Trajkovska (die voormalige Slawiese Republiek van Macedonië), voorsitter, Ledi Bianku (Albania), Linos-Alexandre Sicilianos (Griekeland), Paul Mahoney (Verenigde Koninkryk), Aleš: Die besluit is soos volg deur 'n kamer van sewe, saamgestel Pejchal (die Tsjeggiese Republiek), Robert Spano (Ysland), Pauliine Koskelo (Finland), regters, en ook Renata Degener, Adjunk Afdeling Registrateur.
Beslissing van die Hof Artikel 6 en 3 (d) vereis dat beskuldigdes wat aangekla word van 'n strafregtelike oortreding die reg het om getuies te ondersoek wat teen hulle getuienis lewer. Die applikante het aangevoer dat, alhoewel die eis teen hulle nominaal burgerlik was, weens die erns van die bewerings dit effektief die bepaling van 'n 'strafregtelike klag' behels het. Gevolglik het hulle aangevoer dat hulle dieselfde reg moes kry om die FBI-agent te ondervra as wat hulle in strafregtelike verrigtinge sou gehad het, en dat die hof ook 'n kriminele bewysstandaard moes toepas. Die regering het dit betwis op grond daarvan dat die verrigtinge nie strafregtelik was nie: en het opgemerk dat die eis deur private individue en nie deur die staat nie; daar was geen "oortreding" in oorweë nie; en dat die verrigtinge geen strafgevolge gehad het nie.
Die Hof beslis ten gunste van die regering, vind dat die eis 'n siviele een was, en dat die aansoekers se klagte dat verskillende prosedures gevolg moes word verwerp moet word.
Die aansoekers het volgehou dat, selfs al is die eis teen hulle in werklikheid was 'n siviele een, dit was nog steeds die geval dat die toelating van die getuienis van die FBI-agent hul reg op 'n regverdige verhoor het oortree. Hulle beweer dat daar nie 'n goeie rede vir afwesigheid die getuie se was, 'n bewys van die getuie het op voorwaarde was bewysbaar onbetroubaar, en hulle was gegee nie behoorlike geleentheid om dit uit te daag.
Die Hof daardie argumente verwerp, vind dat voldoende voorsorgmaatreëls het ten einde aansoek gedoen die hoorsê getuienis aangevoer by die verhoor. In die besonder, het die regter ten volle oorweeg die behoefte aan beskerming ten einde vir die aansoekers 'n regverdige verhoor gehad het; die aansoekers gegee is 'n voldoende geleentheid om die geloofwaardigheid van die informant se uitdaging, beide deur ondersoeke voor die verhoor en as getuienis tydens verrigtinge; en die regter het behoorlike inagneming van die toepaslike oorwegings wanneer jy moet besluit watter gewig hy kon heg aan die getuienis, gegewe die afwesigheid van die getuie se gehad.