Glukose Toleransie Toets tydens Swangerskap - Swangerskap - 2020
Glukose tolerantietoets tydens swangerskap: hoe lank en hoe om te slaag?
Glukosetoleransietoets, of, soos dit dikwels "suikervrag" genoem word, is een van die spesifieke metodes van ondersoek wat bepaal dat die liggaam se toleransie vir glukose (lees-suiker) bepaal word. Die glukose tolerantietoets maak dit moontlik om selfs die geneigdheid vir diabetes mellitus, asook diabetes mellitus, wat in latente vorm voortduur, te openbaar. En dus gee dit die geleentheid om betyds in te gryp en al die nodige stappe te doen om die bedreiging wat met die siekte verband hou, uit te skakel.
Waarom en wie mag 'n glukose toleransie toets tydens swangerskap benodig?
Dikwels ontvang 'n vrou 'n verwysing na 'n glukose-tolerante toets tydens swangerskap, in hierdie geval in die rigting waarna dit verwys word as GTT. Swangerskap is 'n baie moeilike tydperk vir 'n vrou wanneer verhoogde spanning op die liggaam 'n verergering van bestaande siektes kan veroorsaak of die ontwikkeling van nuwes wat slegs tydens die dra van die kind gevoel kan word. Dié siektes sluit in swangerskap diabetes, of swanger diabetes: volgens statistiek is ongeveer 14% van swanger vroue aan hierdie siekte blootgestel.
Die rede vir die ontwikkeling van swangerskap diabetes is 'n skending van die produksie van insulien, die sintese in die liggaam in kleiner as die nodige hoeveelhede. Dit is die insulien wat geproduseer word deur die pankreas wat verantwoordelik is vir die regulering van bloedsuikervlakke en die behoud van sy reserwes (as daar nie suiker nodig is om te omskep in energie nie). Gedurende die swangerskap, soos die kind groei, moet die liggaam normaalweg meer insulien produseer as gewoonlik. As dit nie gebeur nie, is insulien nie genoeg vir die normale regulering van suiker nie, glukose vlakke styg, en dit dui op die ontwikkeling van swanger diabetes.
'N verpligte maatstaf van die glukose toleransie toets tydens swangerskap moet wees vir vroue:
wat hierdie toestand ervaar het in vorige swangerskappe,
met 'n massa-indeks van 30 en hoër, wat tot dan toe geboorte gegee het aan groot kinders wat meer as 4,5 kg weeg,
as iemand van die familie van die swanger vrou diabetes het.
As swangerskap diabetes opgespoor word, sal 'n swanger vrou meer monitering deur dokters benodig.
Vir die normale funksionering van die liggaam van 'n swanger vrou en haar ongebore baba is baie belangrik 'n konstante vlak van bloedglukose. Hierdie stof is betrokke by alle metaboliese prosesse. Die werk van spierselle en die brein hang direk af van die suikerinhoud in die bloed.
Swangerskap is die tyd wanneer 'n verskeidenheid hormone "woede" in die vroulike liggaam. Dit is 'n unieke tydperk, aangesien 'n groot aantal heeltemal nuwe hormonale stowwe in die perifere bloed voorkom. Hierdie toestand kan lei tot die feit dat die endokriene stelsel in 'n spesiale modus begin werk. Dit dra by tot 'n beduidende verandering in die vlak van sekere hormone en biologies-aktiewe stowwe. Hierdie situasie geld ook vir bloedglukose.
Hoë vlakke van suiker in perifere bloed is gevaarlik vir die fetus. As daar tekens van hiperglukemie (verhoogde glukose) in die bloed van die toekomstige moeder is, kan dit lei tot die ontwikkeling van diabetes of ander endokrinologiese patologieë in haar en haar baba.
Die glukose toleransie toets (GTT) is 'n unieke studie wat u toelaat om vas te stel akkurate vlakke van glukose in die perifere bloed het 'n toekomstige ma. Hy word voorgeskryf aan alle swanger vroue met sekere mediese aanduidings om die eerste tekens van swangerskap diabetes te vestig. Hierdie patologie kom slegs vir die eerste keer voor tydens swangerskap en word geassosieer met verswakte hormonale vlakke.
Deur 'n glukose-toleransietoets tydens swangerskap te doen, maak dit moontlik om selfs die "verborge" tekens van 'n toename in bloedglukose wat aan die verwagende moeder beskikbaar is, te identifiseer.
Wanneer word analise vereis?
Die glukose-toleransietoets moet op alle swanger vroue uitgevoer word. Endokrinoloë en verloskundiges en ginekoloë uit verskillende lande sê dat die voorkoms van swangerskap diabetes elke jaar stygend is. Dit verklaar die belangrikheid van so 'n toets in toekomstige mammas.
Daar moet op gelet word dat dit redelik maklik is om uit te voer. Glukosetolerantietoets is baie bekostigbaar en vereis nie komplekse toestelle vir sy gedrag nie.
Dokters onderskei addisioneel verskeie kliniese situasies wanneer so 'n studie uiters noodsaaklik is.
Die glukosetolerante toets, soos enige ander laboratoriumtoets, het nie net aanduidings vir sy gedrag nie, maar ook sekere beperkings. Baie mammas is bang vir hierdie studie en probeer om dit te weier om dit te slaag. Dokters word nie moeg om vir hulle te verduidelik dat jy nie bang moet wees vir hierdie laboratoriumtoets nie. Hy sal nie die toekomstige ma of haar baba kwaad maak nie. Siek met diabetes na die glukose toleransie toets kan nie wees nie.
Daar is verskeie kliniese situasies waar hierdie studie nie uitgevoer word nie. In hierdie geval neem die risiko van moontlike nadelige effekte aansienlik toe. Baie van hierdie kliniese situasies is tydelik. In hierdie geval kan die toets ietwat uitgestel word.
Moenie navorsing doen met:
akute kursus van aansteeklike siektes. Erge ontsteking in die liggaam - 'n belangrike kontraindikasie om hierdie metode uit te voer. In hierdie geval is dit moontlik om die glukose-toleransietoets uit te voer nadat mamma herstel van 'n virus- of bakteriële infeksie,
swangerskap ouderdom op 32 weke. Die laaste trimester om 'n baba te dra, is nie die beste tyd om so 'n toets te doen nie. Die risiko van vals positiewe gedurende hierdie tydperk is uiters hoog. In hierdie geval word die sifting van diabetes mellitus en verskeie afwykings van glukosemetabolisme in die moeder en haar baba na aflewering uitgevoer,
verergering van chroniese of akute pankreatitis. Hierdie patologiese toestand word vergesel deur ernstige funksionele afwykings wat ontstaan ​​as gevolg van inflammasie van die pankreas. In die akute tydperk van hierdie siekte in die bloed word nie net die aantal biologies aktiewe ensieme toegeneem nie, maar die inhoud van glukose en insulien verander aansienlik. Dit sal beter wees om 'n glukosetolerantietoets te doen nadat u so 'n aanval gesink het,
sommige siektes van die endokriene stelsel. Erge Cushing se siekte, klinies aktiewe hipertiroïedisme, akromegalie - is mediese kontraindikasies vir die studie,
langdurig gedwing Gebruik van sekere middels. Die gebruik van glukokortikosteroïede en oestrogeen kan lei tot vals positiewe resultate. Dit kan die korrekte interpretasie van die analise verdraai.
Tans, in 'n apteek naby die huis, word heelwat verskillende toestelle verkoop - glucometers. Hulle openbaar die vlak van suiker in kapillêre bloed. So 'n toestel is nodig vir elke gesin. Hy sal ook nodig wees in gevalle waar iemand van nabye familie diabetes het.
Resensies van sommige mammas op die internet dui daarop dat hulle self 'n glukose-toleransietoets probeer uitvoer. Dit moet nie vir baie redes dadelik gedoen word nie! So 'n tuisstudie sal onakkuraat wees sal nie na betroubaarheid 'n betroubare resultaat gee nie. Dit is ook opmerklik dat dit in sommige gevalle uiters gevaarlik is om dit tuis te hou. Uitvoering van glukose toleransie toets is slegs nodig in 'n mediese instelling onder die toesig van spesialiste.
Onbeheerde gedrag van so 'n toets kan selfs tot gevolg hê dat dit noodsaaklik is om die nood mediese span dringend te bel. Sommige ma's maak 'n beduidende fout, dat hulle die bekendstelling van glukose kan vervang om sjokolade of 'n normale maaltyd te eet. Dit is 'n groot wanopvatting. In hierdie geval is dit byna onmoontlik om die vereiste akkurate resultate te behaal.
Om hierdie laboratoriumstudie te kan doen, kan op verskillende maniere wees. Die standaard metode is 'n mondelinge toets met 75 g glukose. Tydens die studie moet 'n swanger vrou vir 2-2.5 uur in 'n mediese instelling wees. Dit bied 'n kenmerk van die tegnologie van hierdie studie.
Dikwels word 'n swanger vrou gevra om in die gang te sit, as die ondersoek in 'n gewone polikliniek uitgevoer word. Gereelde klinieke bied besoekers meer gemaklike toestande. Tydens die analise kan die toekomstige ma in 'n spesiale kamer verwag. Vir 'n meer gemaklike tydverdryf is daar gewoonlik 'n TV daar. Dit is beter om die tyd te slaag tussen bloed om te analiseer, ewe veel, deur 'n boek te lees.
Glukosetoleransie toets sal in verskeie stadiums uitgevoer word. Die eerste keer word bloed in die oggend van 'n aar afgeneem. Om dit te doen, moet die verwagte ma streng op 'n leë maag na die kliniek toe kom. Dit is streng verbode om onmiddellik te eet voordat die studie uitgevoer word.
Dokters stel die vereiste tydsinterval in, vir hoeveel ure kan jy nie kos eet voor die analise nie. As 'n reël is dit van 8 tot 14 uur. Dit is die nodige tyd wanneer u in die toekoms 'n betroubare uitslag kan kry. Langer vas is nie nodig nie, aangesien hierdie toestand kan lei tot 'n aansienlike afname in glukose in perifere bloed.
Die hoof toets prosedure is dat 'n swanger vrou aangebied word om 'n glas glukose te drink. Dit smaak soet, baie aangenaam. Tans is daar verskillende glukosemetaboliete wat gebruik kan word om hierdie toets uit te voer. Een sodanige middel is monohidraat. As glukose metaboliete oraal toegedien word, word die dosis in hierdie geval aansienlik verander.
Nadat 'n swanger vrou 'n glas glukose gedrink het, word bloed geneem om glukose van haar 4 keer, elke 30 minute, te bepaal. Om die resultaat te evalueer, word alle verkryde waardes in die toekoms gebruik. In sommige gevalle is dit moontlik om op 'n ander manier navorsing te doen.
Terselfdertyd word veneuse bloed onmiddellik vir analise geneem en 2 uur na die eerste inname. Dit is belangrik om daarop te let dat in hierdie geval valse positiewe resultate mag voorkom.
In sommige laboratoriums word daar suurlemoensap bygevoeg om die smaak van so 'n diagnostiese soetoplossing te verbeter. Dit beïnvloed nie die uitslag nie, maar kan tydens die studie aansienlik verminder. Sommige mammas kom na hierdie kliniek, neem 'n stukkie suurlemoen. Sitroensuur is veral goed vir verwagte moeders wat erge gestose of 'n emetiese refleks het.
Tans word, vir analise, kapillêre bloed nie uit die vinger geneem nie. 'N Meer betroubare resultaat help om veneuse bloed te kry. Dit toon 'n meer akkurate konsentrasie glukose in die liggaam. In kapillêre bloed vind mengsel met limf plaas, wat lei tot 'n ietwat onbetroubare resultaat.
Bloedmonsterneming van 'n aar is nou baie veilig. Baie toekomstige mammas ly hierdie navorsing kalm. Bloedmonsterneming van 'n ader word deur hulle as 'n reël baie makliker as gereelde vingerpunte gedra. Dunne naalde, wat gebruik word om hierdie analise uit te voer, bring geen pyn nie.
Vir die studie gebruik spesiale vakuumbuise. Hulle laat jou toe om vinnig 'n bietjie veneuse bloed te neem vir analise. Hierdie kenmerk is te danke aan die verskil in druk tussen die binnekant van die buis en die eksterne omgewing.
Die veiligheid van bloedmonsterneming met sulke vakuumspuite is redelik groot aangesien slegs besteebare mediese instrumente gebruik word.
Binne die buise, waarin bloed getrek word, is daar spesiale chemikalieë wat bloed oksidasie voorkom. Hierdie gereedskap help ook om 'n sekere konsentrasie glukose vir 'n tyd te behou. Hulle gebruik maak dit moontlik om 'n redelik betroubare resultaat te kry. In sommige situasies is dit moontlik om gelyktydige bepaling van die vlak van geglyseerde hemoglobien te doen.
Om die resultaat te verkry, word 'n proefbuis met veneuse bloed geplaas met 'n spesiale apparaat - ontleder. Moderne instrumente wat vir hierdie toets gebruik word, is nou heeltemal outomaties. Hulle laat jou toe om nie net akkurate, maar baie betroubare resultate te kry nie. In sommige gevalle is tegniese foute egter steeds moontlik. Gewoonlik gebeur dit meer dikwels in stryd met die tegniek van bloedmonsterneming deur 'n laboratoriumtegnikus.
Voordat u hierdie laboratoriumanalise uitvoer, sal alle toekomstige mammas aanbevelings gegee word. Nakoming van hulle is nodig om 'n meer betroubare resultaat te verkry. Dit moet onthou word dat indien die verkrygbare aanwysers van die glukose-tolerante toets onbetroubaar is, dan sal die dokter 'n tweede studie voorskryf.
Om dit te vermy, is dit nodig om die nodige voorbereiding voor die toets uit te voer.
'N Verskeidenheid faktore kan akkurate resultate beïnvloed. Die gebruik van selfs 'n klein hoeveelheid alkoholiese drank kan lei tot 'n verwringing van die resultaat. Om meer akkurate waardes op die vooraand van die studie te verkry, moet u ook die gebruik van enige alkoholiese medisinale tinkture uitsluit. As 'n swanger vrou sigarette misbruik, moet daar opgemerk word dat rook op die vooraand van en dadelik voor die uitvoer van so 'n diagnostiese prosedure streng verbode is.
Akute aansteeklike siektes of verergerings van chroniese siektes van interne organe, vergesel van koors, lei tot die feit dat die resultate van die studie aansienlik verwring word. 2-3 dae voor die uitvoer van hierdie laboratoriumtoets, is dit nodig om fisiese inspanning uit te sluit. Selfs die banale skoonmaak van 'n woonstel kan lei tot die feit dat die resultate aansienlik verwring kan word.
As die studie in die warm seisoen uitgevoer word, kan die resultaat van so 'n toets vervorm word. Uitdroging van die liggaam veroorsaak ook dikwels 'n verwringing van die resultate.
Om dit te vermy, moet die toekomstige ma voor die glukosetolerante toets die gewone fisiologiese drinkregime volg.
Erge psigometriese stres 'n paar dae voor laboratoriumtoetsing kan lei tot verwronge resultate. In hierdie geval kan beide vals positiewe en vals negatiewe resultate verkry word. Dokters beveel 'n swanger vrou aan om hierdie toets uit te voer. Moenie senuweeagtig wees en probeer om so kalm as moontlik te wees nie.
Die verhoogde glukosetolerante toets (PGTT) kan in verskeie kliniese situasies voorkom. As daar op die tydstip van die studie aanhoudende stygings in die vlak van glukose opgespoor is, moet die toets addisioneel herontvang word. Eers dan kan dokters swangerskapdiabetes diagnoseer. Skenk bloed vir navorsing moet ook verskeie kere wees, soos vereis deur die metode om hierdie toets uit te voer.
Gestasie diabetes - Dit is 'n uiters ongunstige siekte met 'n progressiewe toename in nadelige simptome. Valse oordiagnose in hierdie geval kan lei tot die feit dat 'n swanger vrou medisyne voorgeskryf het wat tot ongewenste effekte sal lei. Slegs die endokrinoloog bepaal die diagnose van swangerskap diabetes. Om dit te doen, kan hy die toekomstige ma na die laboratorium stuur vir aflewering en ander hulp laboratoriumtoetse.
Gewone bloedglukosevlakke moet minder as 5,1 mmol / l wees. Na 60 minute moet die suikervlak nie 10 mmol / l oorskry nie. 2 uur na die studie, sy bloedwaardes in 'n gesonde swanger vrou nie 8,5 mmol / l oorskry nie.
Dokters identifiseer verskeie kriteria wat dui op die teenwoordigheid van tekens van swangerskap diabetes in die verwagte moeder se liggaam. In hierdie geval is vastende glukose tussen 5.1 en 6.9 mmol / l. Reeds in 55-60 minute styg die waardes bo 10 mmol / l. Na 'n paar uur bereik aanwysers van suiker in perifere bloed waardes van 8,5 tot 11 mmol / l.
Daar is ook kliniese situasies waar die formulering van swangerskap diabetes 'n bietjie makliker is. In hierdie geval moet die vastende glukosevlak meer as 7 mmol / l wees. Nadat die suikeroplossing verteer is, is die bloedsuikervlak hoër as 11 mmol / l. Dokters kan hierdie toestand beskou as 'n lewendige manifestasie van diabetes.
Если повышение значений глюкозотолерантного теста возникло только в период беременности, то такое патологическое состояние и называется гестационным сахарным диабетом. Dit is belangrik om daarop te let выявленные отклонения могут придти в норму уже после рождения ребенка. Такое преходящее состояние должно стать поводом для мамочки контролировать сахар крови периодически регулярно в течение жизни.
Для подтверждения диагноза требуется обязательное определение гликированного гемоглобина. Hierdie aanwyser toon die dinamika van bloedglukose oor 'n paar maande. Tans gebruik kundiges in baie lande hierdie aanwyser om die gevestigde diagnoses van diabetes te verifieer. Gewoonlik moet die lees van geglyseerde hemoglobien nie meer as 6,5% oorskry nie.
Sulke gekombineerde toetse word noodwendig uitgevoer aan alle verwagende moeders wat 'n hoë risiko het vir die ontwikkeling van diabetes. Gedurende die hele swangerskapperiode kan hierdie studies verskeie kere uitgevoer word. Dit maak voorsiening vir meer akkurate resultate. Na aflewering word geglykeerde hemoglobienvlakke ook bepaal en perifere bloedglukose word geassesseer.
As die aanwysers genormaliseer word, word die diagnose van diabetes mellitus uitgesluit.
As mama 'n hoë risiko het vir die moontlike voorkoms van hiperglisemie, moet die studie met suikervrag uitgevoer word na 24-28 weke van die swangerskap. 'N Studie op hierdie datums is die beste sifting vir diabetes. In die laat swangerskap is dit baie moeiliker en gevaarliker vir die fetus om abnormaliteite op te spoor.
As die toets by die toekomstige mama 'n beduidende oorskot oor normale aanwysers toon, sal sy beslis 'n spesiale terapeutiese kos toegewys word. Dit beperk die daaglikse inname van "vinnige" koolhidrate aansienlik. Dit is streng verbied om broodjies, lekkergoed en sjokolade vir 'n swanger vrou in hierdie geval te eet.
'N alternatief vir sulke gevaarlike koolhidrate kan nogal gesonde vrugte wees. Dit moet egter onthou word dat hulle 'n redelike groot hoeveelheid fruktose - natuurlike suiker bevat. Veronderstel hulle moet gedoseer word.
Zoet koolzuurhoudende drinks, sowel as verpakte sappe uit die daaglikse rantsoen van die toekomstige ma, wat tekens van swangerskap diabetes het, word heeltemal uitgesluit. Die beste drankies in hierdie geval sal gewone water wees, asook onversoete kompote en vrugte-drankies, tuisgemaak van vrugte of bessies.
Die hele verdere tydperk van swangerskap van die toekomstige moeder, wat tekens van swangerskap diabetes het, vind plaas onder die verpligte beheer van die endokrinoloog. Om die dinamika van die siekte in 'n swanger vrou te identifiseer, word bloed verskeie kere geneem om haar suikervlak te bepaal.
Die voorskrif van glukosverlagende geneesmiddels in hierdie geval word gewoonlik nie uitgevoer nie. Sulke dwelms word gewoonlik voorgeskryf vir ernstige en swak beheerde verloop van 'n gegewe patologiese toestand.
O, hoe om die glukose-toleransietoets tydens swangerskap te doen, sien die volgende video.
Hoe is die glukose toleransie toets?
Wanneer 'n glukosetolerantietoets in 'n pasiënt uitgevoer word, word verskeie bloedmonsters geneem:
1) op 'n leë maag
2) 1 uur nadat glukose laai,
3) 2 uur nadat glukose gelaai is.
Die mees betroubare resultate word verkry deur die vlak van glukose met 'n interval van 30 minute te skat. By langer tydsintervalle kan 'n piek gemis word, wat die risiko dui op die ontwikkeling van diabetes.
Metodes vir die opsporing van verswakte koolhidraatmetabolisme
Die voorkoms van diabetes onder swanger vroue gemiddeld 4,5% in Rusland in hul totale getal. In 2012 het die Russiese Nasionale Konsensus die GDM gedefinieer en aanbeveel vir praktiese toepassing nuwe kriteria vir die diagnose daarvan, sowel as behandeling en postpartum waarneming.
Swanger diabetes mellitus is 'n siekte wat gekenmerk word deur hoë bloedsuiker, wat vir die eerste keer bespeur word, maar voldoen nie aan die kriteria wat aangeneem is vir die eerste keer (manifeste) siekte nie. Hierdie kriteria is soos volg:
die vastende suikerinhoud is meer as 7,0 mmol / l (hierna dieselfde eenheidname) of gelyk aan hierdie waarde
Glykemie, bevestig in die heranalise, wat enige tyd gedurende die dag is en ongeag die dieet, is gelyk aan of groter as 11.1.
In die besonder, as 'n vrou 'n vastende suikervlak in die veneuse plasma het, is dit minder as 5.1 en wanneer dit oraal vir glukosetoleransie toegedien word 1 uur nadat die vrag minder as 10,0 is, na 2 uur - minder as 8,5, maar meer as 7,5 - Dit is die standaard opsies vir swanger vroue. Terselfdertyd, vir nie-swanger vroue, dui hierdie resultate op 'n skending van koolhidraatmetabolisme.
Wat is die duur van die glukose-toleransietoets tydens swangerskap?
Deteksie van koolhidraatmetabolisme word in stadiums uitgevoer:
Fase I opname word vereis. Hy word aangestel tydens die eerste besoek van 'n dokter van enige profiel van 'n vrou vir tot 24 weke.
In stadium II word 'n mondelinge glukose-toleransietoets uitgevoer met 75 gram glukose vir 'n periode van 24-28 weke swangerskap (optimaal 24-26 weke). In sekere gevalle (sien hieronder) is so 'n studie moontlik tot 32 weke, met 'n hoë risiko - vanaf 16 weke, met die opsporing van suiker in urine toetse - vanaf 12 weke.
Fase I is om 'n laboratoriumstudie te doen van vas plasma glukose na 'n 8 uur (nie minder) vas. Dit is ook moontlik om die bloed te bestudeer en ongeag die dieet. As die norme oorskry word, maar die inhoud van glukose in die bloed minder as 11.1 is, is dit 'n aanduiding dat die studie op 'n leë maag herhaal word.
As die toetsuitslae voldoen aan die kriteria vir nuut gediagnoseerde (manifeste) diabetes, gaan die vrou dadelik na 'n endokrinoloog vir verdere waarneming en toepaslike behandeling. In die geval van vastende glukose inhoud bo 5.1, maar minder as 7.0 mmol / l, word GSD gediagnoseer.
Hoe om 'n glukose-toleransietoets tydens swangerskap te doen
Die toets vir glukosetoleransie word in die volgende gevalle vir alle vroue uitgevoer:
Die afwesigheid van afwykings van die norm in die resultate van die eerste fase van die opname in vroeë swangerskap.
Die teenwoordigheid van ten minste een van die tekens van 'n hoë risiko van HSD, ultraklank tekens van koolhidraat metabolisme stoornisse in die fetus of sekere ultraklank dimensies van die fetus. In hierdie geval kan die toets die 32ste week insluit.
Tekens van hoë risiko sluit in:
hoë mate van vetsug: liggaamsmassa-indeks is 30 kg / m 2 en hoër,
die teenwoordigheid van diabetes mellitus in die volgende (eerste generasie) familie,
die teenwoordigheid van swangerskap diabetes mellitus of enige koolhidraatmetabolisme in die verlede, in hierdie geval word toetse uitgevoer by die eerste besoek aan die dokters (vanaf 16 weke).
Is die glukose toleransie toets gevaarlik tydens swangerskap?
Hierdie studie bied geen risiko vir 'n vrou en fetus tot 32 weke nie. Hou dit na die vasgestelde tydperk moontlik vir die fetus.
Toetse word nie uitgevoer in gevalle van:
vroeë giftigheid van swanger vroue,
nakoming van bedrus
die teenwoordigheid van siektes van die geopereerde maag,
die teenwoordigheid van chroniese cholecystopankreatitis in die akute stadium,
die teenwoordigheid van akute infektiewe of akute inflammatoriese siektes.
Neem die eerste bloedmonster uit 'n ader en voer sy analise uit. In die geval dat die resultate die teenwoordigheid van pas gediagnoseerde of swangerskap diabetes mellitus aandui, word die studie beëindig.
Voer suikervrag uit met normale resultate van die eerste fase. Dit bestaan ​​in die pasiënt wat 75 g glukose poeier in 5 min opgelos word in 0,25 l warm (37-40 ° C) water.
Daaropvolgende steekproefneming en ontleding van opeenvolgende monsters na 60 minute en dan na 120 minute. As die resultaat van die tweede analise die teenwoordigheid van GSD aandui, word die 3de bloedversameling gekanselleer.
Interpretasie van die resultate van die glukose-toleransietoets tydens swangerskap
Dus, as die vasgestelde glukosekonsentrasie in die bloed minder as 5,1 is, is dit die norm, bo 7.0-manifeste diabetes, as dit 5.1 oorskry, maar terselfdertyd onder 7.0 of 60 minute na glukose laai - 10.0, of na 120 minute - 8.5 - dit is GSD.
Blad. 1 Veneuse plasma glukose drempels vir die diagnose van GSD
Blad. 2 Veneuse plasma glukose drempelwaardes vir die diagnose van manifeste diabetes gedurende swangerskap
Die korrekte benadering tot die identifisering, asook die behandeling van diabetes (indien nodig) verminder die risiko's van komplikasies tydens swangerskap en bevalling en die mate van risiko om diabetes in die verre toekoms onder die vroue wat daaraan blootgestel is, te verminder.
In die menslike pankreas word twee hoofhormone vervaardig wat koolhidraatmetabolisme beheer - insulien en glukagon. 5-10 minute na die ete, verhoog die glukosekonsentrasie in die bloed. In reaksie is insulien vrygestel. Die hormoon dra by tot die absorpsie van suiker deur weefsels en 'n afname in die konsentrasie in plasma.
Glukagon is 'n hormoon antagonis van insulien. In geval van honger veroorsaak dit die vrystelling van glukose uit die lewerweefsel in die bloed en veroorsaak 'n toename in die hoeveelheid suiker in die plasma.
Gewoonlik het 'n persoon nie episodes van hiperglisemie nie - 'n toename in bloedglukose bo die norm. Insulien verseker die vinnige absorpsie deur die organe. Met 'n afname in die sintese van die hormoon of verswakte sensitiwiteit daarvan, ontstaan ​​patologieë van koolhidraatmetabolisme.
Swangerskap is 'n risikofaktor vir metaboliese patologieë. Teen die middel van die tweede trimester van die swangerskapperiode word 'n fisiologiese afname in insuliengevoeligheid waargeneem. Daarom het sommige verwagtende moeders teen hierdie tyd gestasie diabetes.
Wat doen die glukose toleransie toets tydens swangerskap
Irrasionele voeding, oorerflike aanleg, sowel as die skadelike uitwerking van omgewingsbesoedeling lei tot die verspreiding van siektes van die endokriene stelsel. Versteekte diabetes mellitus is die algemeenste in die tydperk van swangerskap, omdat die metaboliese prosesse stadiger word, is die liggaam as 'n geheel onder geweldige druk.
Glukose tolerantietoets tydens swangerskap word uitgevoer om gestasie diabetes te bepaal, wat slegs tydens fetale ontwikkeling gevaarlik is. As gevolg hiervan, onmiddellik na aflewering, verdwyn alle tekens van die siekte op hul eie, maar sonder ondersteunende terapie is daar 'n risiko vir 'n manifeste (permanente) tipe siekte.
By vroue is daar altyd 'n heeltemal logiese vraag oor hoekom hulle tydens die swangerskap 'n glukose-toleransietoets doen, waarvoor is dit? By die beantwoording is dit nodig om te verstaan ​​dat glukosetoleransie gegee word om die optimale vertering en gebruik van suiker in die bloed te bepaal, aangesien daar geen beduidende simptome is wat vermoedelik van die siekte is nie. Vir swanger vroue word 'n glukosetoets voorgeskryf vir 'n periode van 24 tot 28 weke. Dit is in hierdie stadium dat 'n hoë risiko vir die voorkoms van die patologiese proses voorkom.
Hoe om 'n toets vir suiker met glukose tydens swangerskap te neem
Die vrou gebruik konsekwent die glukose-oplossing, waarvan die resensies dui, maar om die werking van die stelsel behoorlik te evalueer, moet jy alles drink. Eerstens moet jy 50 gram per 200 ml water verdun, dan 75 gram, en aan die einde 100 gram. 'N Bloedtoets vir die suikerinhoud word uitgevoer en word gegee met tussenposes van 30 minute, afhangende van die aanwysers. Daaropvolgende stappe mag nie nodig wees as die resultate van vorige ontledings normale waardes oorskry nie.
'N Suiker toets word uitgevoer om te verstaan ​​hoe die pankreas die lading hanteer, die liggaam sal 'n aansienlike hoeveelheid insulien moet produseer, en die glukose moet in 'n normale verhouding wees.
Diabetes mellitus by swanger vroue (swangerskap) het verskille in vergelyking met die klassieke verloop van die siekte. Eerstens, dit gaan oor die kwantitatiewe aanwysers van die toets - dat vir nie-swanger pasiënte die skending van koolhidraatmetabolisme bepaal word, want toekomstige moeders kan as die norm beskou word. Daarom word vir die studie van swanger vroue 'n spesiale glukosetolerantietoets uitgevoer volgens die O'Salivan-metode. Die analise behels die gebruik van die sogenaamde "suikervrag", wat die patologie van glukose opname in die liggaam kan identifiseer.
let wel: toekomstige moeders is in gevaar vir die ontwikkeling van diabetes. Dit is as gevolg van die herstrukturering van metaboliese prosesse in die liggaam, waardeur oortredings van die absorpsie van 'n bepaalde komponent moontlik is. Daarbenewens kan swangerskapdiabetes vir 'n lang tyd asimptomaties wees, dus dit is moeilik om dit sonder GTT te diagnoseer.
Op sigself is swangerskap-diabetes nie gevaarlik nie en slaag dit self nadat die baba gebore is. As u egter nie ondersteunende terapie bied wat veilig is vir moeder en baba nie, verhoog die risiko van komplikasies. Die ontwikkeling van tipe 2 diabetes mellitus moet ook as gevaarlik vir 'n vrou uitgelig word.
Bepalings GTT in swanger vroue
Die glukosetoleransie analise moet uitgevoer word teen die 16-18 week van swangerskap, maar nie later nie as 24 weke. Voorheen sal die studie oninformatief wees, aangesien insulienweerstand (weerstand) tot verwagtende moeders eers in die tweede trimester begin styg. Die toets kan uitgevoer word vanaf week 12, indien die pasiënt 'n verhoogde suiker in die biochemiese analise van urine het.
Die tweede fase van die eksamen word voorgeskryf op 24-26 weke, maar nie later as die 32ste nie, aangesien die suikervrag aan die einde van die derde trimester vir beide moeder en kind gevaarlik kan wees.
As die uitslae van die analise saamval met die kriteria vir pasdiagnoseerde diabetes, word die verwagte moeder na 'n endokrinoloog verwys vir die voorskryf van effektiewe terapie.
Die glukose toleransie toets word gegee aan swanger vroue wat in gevaar is:
die teenwoordigheid van diabetes in die familiegeskiedenis,
ontwikkeling van swangerskap diabetes in vorige swangerskappe,
liggaamsmassa-indeks oorskry die koëffisiënt van 30 (vetsug),
dra 'n groot kind (4-4,5 kg) of gevalle van geboorte van groot kinders in die geskiedenis,
Voorlopige biochemiese analise van die urine van 'n swanger vrou het 'n verhoogde konsentrasie glukose,
'n bloedtoets het 'n plasmasuikervlak van meer as 5,1 mmol / l getoon.
Die toets is onvanpas in die volgende gevalle:
vroeë giftigheid met uitgesproke simptome,
pankreatitis (inflammasie van die pankreas) in akute vorm,
maagsere (skade aan die binneste voering van die spysverteringskanaal),
Crohn se siekte (granulomatiese letsel van die spysverteringskanaal),
dumping sindroom (versnel die beweging van maaginhoud in die ingewande),
die teenwoordigheid van inflammatoriese, virusse, aansteeklike of bakteriese siektes,
Die meeste kenners beveel 'n opname aan tussen 24 en 26 weke van die swangerskap. Teen hierdie tyd kom 'n fisiologiese afname in insuliengevoeligheid voor.
As dit onmoontlik is om 'n analise op 'n bepaalde tyd te doen, is 'n afspraak van tot 28 weke toegelaat. Eksamen op 'n latere datum van uitvoering is moontlik in die rigting van die dokter. Teen die begin van die derde trimester word die maksimum afname in insuliengevoeligheid aangeteken.
Dit is onvanpas om gedurende 24 weke by vroue sonder gepaardgaande risikofaktore te toets. Fisiologiese verlaging van insulienverdraagsaamheid word selde waargeneem in die eerste helfte van die gestasie periode.
Daar is egter groepe in gevaar om koolhidraatmetabolisme te ontwrig. Sulke vroue word getoon dat die glukose-toleransietoets met dubbel gedrag verloop. Die eerste analise word aan die begin van die tweede trimester van swangerskap voorgeskryf - tussen 16 en 18 weke. Die tweede bloedversameling word op 'n beplande wyse uitgevoer - van 24 tot 28 weke. Soms word vroue in die derde trimester van swangerskap addisionele navorsing getoon.
'N Enkele bloedtoets vir verdraagsaamheid word aan alle verwagende moeders getoon. Die analise laat jou toe om die patologie te diagnoseer en in die vroeë stadiums 'n effektiewe behandeling te kies.
Elke vrou het die reg om die toets te slaag. As daar twyfel is, kan die verwagte ma die studie weier. Dokters beveel egter aan die verpligte verloop van GTT aan alle swanger vroue.
Die meeste gevalle van swangerskap diabetes is asimptomaties. Die siekte vorm 'n ernstige bedreiging vir die lewe en gesondheid van die fetus. Dit is die glukose toleransie toets wat u toelaat om 'n diagnose te vestig voor die aanvang van simptome.
Daar is 7 risikogroepe waarvoor die verloop van die toets vir glukosetoleransie ten minste twee keer getoon word:
Verwagtende moeders met 'n geskiedenis van swangerskap diabetes.
Die teenwoordigheid van gepaardgaande vetsug - liggaamsmassa-indeks bo 30.
By die opsporing van suiker in die kliniese analise van urine.
Geboorte van 'n kind met 'n massa bo 4000 gram in die geskiedenis.
Die ouderdom van die toekomstige ma is meer as 35 jaar oud.
By die diagnose van polihidramnios tydens ultraklank.
Die teenwoordigheid onder familielede van pasiënte met verswakte koolhidraatmetabolisme.
Hierdie groepe toekomstige moeders word streng aanbeveel om nie die toleransietoets te slaag nie.
Glukosetolerantietoets word uitgevoer in die behandelkamer van 'n kliniek of ander mediese instelling. Die verloskundige-ginekoloog wat die swangerskap lei, skryf die analise uit. Bloedmonsterneming word deur 'n verpleegster uitgevoer.
Die eerste fase van die glukose-toleransietoets sluit in die vas van bloed uit 'n ader. Die ma sit 'n harnas op haar skouer, dan word 'n naald in die vate op die binnekant van die elmboog geplaas. Na die beskryf manipulasies word bloed in die spuit ingetrek.
'N Halwe uur nadat die oplossing verteer is, skenk 'n swanger vrou bloed uit 'n aar. By ontvangs van normale resultate word addisionele heinings getoon - na 60, 120 en 180 minute vanaf glukose-inname.
Tydens die toets vir glukosetoleransie word die verwagte moeder aanbeveel om onder toesig van mediese personeel te wees. Die tydsinterval tussen bloedmonsterneming van 'n swanger vrou spandeer in die gang van die mediese instelling. Sommige klinieke is toegerus met spesiale ruskamers met rusbanke, boekies en televisies.