Preke 2018 | Preke: Seisoen van Menswaardigheid | Page 6
Romeine 16:25-27 – 24 Desember 2017 – Vierde Sondag in Advent
Posted on December 11, 2017 December 11, 2017 by adele lombaard
Die vierde Sondag van Advent is die Sondag van Maria. Staan in die kindertyd stil by Maria se storie. Gebruik van Carolyn Brown se perspektiewe op haar: dat sy 'n profeet en 'n "nobody" was. Óf gebruik die legende oor Eva in Bybel-media se Saamkleurpret vir Kersfees haar trane na die verbanning uit die paradys geel traanvormige lelies gevorm het. Jare later het Maria so 'n geel traanvormige lelie gepluk. Toe sy aan die geel lelie raak, het dit wonderbaarlik wit geword. Dit herinner ons dat die onskuld wat die mensdom in die paradys verloor het deur Jesus herstel is. Die goue meeldrade van die lelie is soos 'n kroon of 'n stralekrans. Die preekriglyn sluit aan by die opgewondenheid rondom die geskenke by die Kersboom. Soms het 'n mens vooraf geweet wat die geskenke sou wees en dan was Kersdag self 'n soort anti-klimaks. As ons as die kerk eerlik moet wees, is hierdie oorbekendheid en die teleurstelling dikwels min of meer die gevoel oor die openbaring van God se geheimenis. Die Kersevangelie is vir ons dikwels soos 'n bekende Kersgeskenk wat lankal nie meer 'n geheim is nie, waarvoor ons na baie vierings nog min opgewondenheid kan monster. Wat vanweë sy bekendheid ook sy bekoring verloor het. Ons het weer nodig om die Kersboodskap te hoor dat dit ons soos met 'n fietsryer in die glystroom ('slip stream') van 'n groot voertuig meesleur. Dit sal ons regkry as ons weer agter die beweging van God met die wêreld inkom. Want, God is met ons op pad. In Christus het Hy vir ons Iemand gegee wie se asem op pad na die ryk nie sal opraak nie. Ons kan aan Hom vashou, ons kan ons hande uitsteek en aan die "bakwerk" wat voor ons is, vashou. Hy is die voertuig na saligheid, tegelyk die weg en die Een wat ons op hierdie weg meeneem.
Posted in Preke 2018
1 Tessalonisense 5:16-24 – 17 Desember 2017 – Derde Sondag in Advent
Fokus met Familietyd op vreugde. Gesels met hulle oor hoe mens kan kies vir vreugde, selfs wanneer dit sleg gaan en mens hartseer is. Deel aan die kleiner kinders 'n papier uit met die woord vreugde in borrelletters daarop gedruk. Hulle kan dit tydens die res van die diens versier met vrolike prentjies en iewers by die huis gaan op plak om hulle te herinner om vreugde te kies. Daar is ook 'n seën wat jy aan die einde van die preek saam met die ouer kinders kan uitspreek. Die preekriglyn sluit aan by die feit dat ons almal 'n taal praat. Ons word so groot. Klein seuntjies en dogtertjies praat hulle pa en ma se taal. Nie almal praat die taal ewe goed nie. Wanneer ons skool toe gaan, leer ons daar is reëls vir die grammatika. Daar is spelreëls. Daar is kommas en punte. Ons leer soms rympies aan om iets makliker te onthou. Sommige Skrifuitleggers glo 1 Tessalonisense 5:16-22 kon dalk so 'n rympie wees. Dit het die geloofsgemeenskap gehelp om die taal van Christelike gedrag te leer. As mens dit eers aangeleer het, word dit deel van ons lewe. Wat is hierdie taal? Kom ons laat die Woord tot ons spreek.
2 Petrus 3:8-15a – 10 Desember 2017 – Tweede Sondag in Advent
Posted on December 4, 2017 December 4, 2017 by adele lombaard
In Bybel-Media se Woord en Fees is voorstelle vir 'n familie-oomblik. Jy kan ook aansluit by hierdie week se fokus op vrede, en 2 Petrus se oproep tot 'n lewe van vrede, deur Peace Week in Miss Fox's Class deur Eileen Spinelli te lees. Nota: die preekriglyn sluit die hele hoofstuk 3 in. Vandag vier ons die eerste koms van Jesus na die wêreld. Ons kyk ook vooruit na Jesus se wederkoms. In die spanningsveld tussen eerste en tweede koms vind die gemeente die regte oriëntering om volgens die wil van God te lewe. In hierdie hoofstuk fokus Petrus op die wederkoms van die Here Jesus Christus en gelowiges se lewenshouding daaroor. Hy wil die geloofsgemeenskap motiveer tot 'n lewende verwagting daarvan. Hy sluit sy brief af met 'n enkele vers wat die interessante verwysing het na God aan wie die heerlikheid behoort: "nou en ook tot op die dag van die ewigheid." 'n Manier om op nóg 'n wyse uit te spel dat die dag van die Here oneindig lank is.
1 Korintiërs 1:3-9 – 3 Desember 2017 – Eerste Sondag in Advent
Posted on November 27, 2017 December 11, 2017 by adele lombaard
Die preekstudie maak die punt dat hoop nie 'n stel reëls is om na te lewe nie, maar 'n gedragskode. Om vanuit ons identiteit in Christus te leef. Die doop beklemtoon juis ons identiteit in Christus. Nooi mense om hulle name op gekleurde stroke lap/linte te skryf en in die liturgiese ruimte, naby die doopvont, op te hang as beeld daarvan dat ons almal God se kinders is. Dit is ook die begin van die Adventseisoen en 'n goeie tyd om met kinders te gesels oor wat Adventstyd is en wat al die simbole beteken wat ons tydens Adventstyd gebruik. Die preekriglyn begin met die opmerking dat die meeste mense weet hoe om 'n brief te teken. Na 'n paar voorbeelde wat dit onderstreep, gaan dit oor na die Griekse gebruik om briewe aan die begin te teken, soos Paulus hier doen. Paulus het meesterlik geweet hoe om sy briewe aan die begin te teken, net gepas vir die geleentheid.
Op die oog af is die gemeente in Korinte die tipe geloofsgemeenskap wat medegelowiges hooploos laat. Die probleem was nie 'n gebrek aan entoesiasme vir volgelingskap van Jesus nie, maar eerder oor entoesiasme wat in 'n tipe spirituele meerderwaardigheid onder sommige oorgekom het. Dit het tot konflik en verdeeldheid gelei. Teen hierdie agtergrond is die openingsverse van die brief verrassend. Daar is geen teken te bespeur van dit wat later aangespreek word nie, altans nie op die oppervlak nie! Hy begin om te skryf oor die feit dat hulle identiteit bestaan uit wat God aan hulle gedoen het, en vir hulle gegee het. Hy wil hulle oproep om hulle lewe vanuit hierdie fondament te voer. God roep hulle daartoe. Hulle moet word wat hulle reeds in Christus is. Soos Advent dit ook vir ons doen, daardie tyd van die jaar dat ons vooruitkyk na Jesus se koms na die aarde. God het vir ons 'n nuwe identiteit en roeping gegee. Dit moet ons help om bestek op te neem oor hoe ons met die uitleef daarvan vaar, waarvan ons ons moet bekeer? Advent wil ons herinner om te word wat God van ons gemaak het.