Oryol-hoenders: beskrywing van die ras en eienskappe, houreëls, analoë - Ook - 2021
Orlovsky-dekoratiewe hoenders word in Rusland geteel en is onverdiend vergete. Dit is vleis- en eierrigtingvoëls, met 'n baie interessante kleur van vere en 'n samestelling. Huishoudings is soos roofvoëls. Hane het 'n kranige en oorlogagtige karakter. Die saak is dat veghoenders gebruik is om die Oryol-ras te teel. Lêende henne is rustiger, en hulle jaag ook goed.
Oryol-hoenders is 'n ou Russiese ras. Dit is 'n eier-vleis verskeidenheid hoenders met bont verekleed. Lêende henne het 'n uitstekende kleur, kalm geaardheid, maar hulle lê sleg - hulle gee slegs 145-185 eiers per jaar. Maar die hane lyk formidabel danksy die vere op die nek. En hul karakter is parmantig en aggressief.
Hoenders is in die 19de eeu in Rusland geteel. Aanvanklik is hulle op Russiese boereplase verbou. Prins Alexei Orlov-Chesmensky was aktief betrokke by die teel van hierdie ras. Oryol-hoenders is afkomstig van Maleise veghoenders en van Persiese hoenders. Die volgende variëteite het deelgeneem aan die vorming van hierdie ras: Brugge veg, Russiese ushanka, Tyurinskaya.
Oryol-hoenders was in die 19de eeu baie gewild in die Verenigde State, en Europa het 'n bietjie later daarvan geleer - aan die begin van die 20ste eeu. Teen die middel van die vorige eeu is hierdie ras egter verdring deur meer produktiewe hoendersoorte. In 1925 is dwergversierde Orlov-hoenders in Wes-Europa geteel. In Rusland is die eens bekende ras eers in die 80's van die vorige eeu herleef.
Beskrywing en kenmerke van hoenders Orlovskaya calico
Oryol-hane het bekend geword vir hul ongewone voorkoms, kranigheid en regop lyf. Hul verekleed is dig en in die reël bont, veelkleurig. Hierdie hoenders word as dekoratiewe voëls beskou. Hulle word hoofsaaklik deur aanhangers van skourasse geteel.
Hoe lyk voëls?
Die Oryol-hoenders het 'n kragtige lyf, 'n lang nek en welige verekleed. Die hoogte van die voël is ongeveer 60 sentimeter. Hane het 'n skraal, vegende figuur, die nek het 'n vegbuiging. Hulle steek die bors vorentoe uit. Die liggaam is amper vertikaal. Die kop is klein en plat. Die bek is geel, kort, geboë. Oë met oorhangende boonste boë, kleur - rooi-amber.
Bene - sterk, hoog, gespierd, geel van kleur, sonder veer. Vere word aan die agterkant van die nek gelig. Voor vorm die vere 'n skyn van tenks en baarde. Die stert is lank en donsig. Die helmteken is klein, bloedrooi van kleur, met fyn hare. Oorbelle en oorbelle is swak ontwikkel. Lae is meer hurkend, anders lyk dit soos hane. Die verekleed van voëls kan helderrooi, hazel, chintz (rooi-swart-wit), geel, wit, mahonie, swart wees.
Oryol-hoenders behoort tot die vleis- en eierrigting. Volwasse hane weeg 3-4,5 kilogram. Die massa van die lae is 2,5-3 kilogram. 'N Hoender kan in die jaar byna 180 eiers lê. Met die ouderdom neem die eierproduksie van lêhenne af tot 120, 100 eiers. Die massa van een eier is 60 gram. Die dop is romerig of ligpienk van kleur. Lae begin op die ouderdom van sewe maande lê. Die maksimum gewig word in 2 jaar opgetel. Die vleis is hard en herinner vaagweg aan wild in smaak.
Die Oryol-ras pas perfek aan by enige klimaat, verdra ernstige ryp en koel, reënerige weer. Dit is waar dat kuikens stadig vlug en spesiale sorg nodig het in die eerste lewensweke.
Lêende henne het 'n kalm temperament. Hulle het 'n swak ontwikkelde instink om eiers te inkubeer. Vroeër, voor die voorkoms van basters, het so 'n kenmerk van die ras gelei tot 'n hoër eierproduksie in vergelyking met ander huishoudelike hoenders. Hane is sterk, kranig, aggressief. Dit is beter om dit nie saam met ander pluimvee te vestig nie.
Positiewe eienskappe van die ras:
die moontlikheid om te teel ter wille van eiers en vleis.
Nadele van die Oryol-ras:
hoenders benodig spesiale sorg.
Oryol-hoenders het 'n goeie immuniteit, maar die voëls moet die nodige versorging en voedingswaarde hê. Kuikens benodig spesiale aandag in die eerste lewensweke.
Reëling van 'n hoenderhok en 'n loopwerf
Die hok moet slaapplekke en mandjies of bokse hê om eiers te lê. Die kamer moet lig en lugagtig wees. Lae jaag nie in die donker nie. Vir 15 voëls is die hoenderhok se optimale grootte 10 vierkante meter.
In die winter word aanbeveel dat die kamer waar die hoenders is, geïsoleer moet word met verwarmers. Strooi of saagsels kan op die vloer geplaas word. Voëls kan vries as die lugtemperatuur 10 grade onder nul is. Die beste temperatuur om die Oryol-ras in die hoenderhok te hou, is 18-22 grade Celsius.
By 'n temperatuur van 10 grade bo nul, neem die eierproduksie van voëls af.
Vir hoenders is dit raadsaam om 'n loopwerf toe te rus. Op die gebied wat bedoel is om te stap, moet u voeders en drinkers sit. U kan die voëls die geleentheid bied om dwarsdeur die binneland te loop. Dit word aanbeveel om die Oryol-ras apart van ander voëls te hou. As dit nie moontlik is om 'n loopwerf te organiseer nie, kan u hoenders in hokke grootmaak.
Voorbereiding van voeders en drinkers
Vir Oryol-hoenders moet u spesiale voeders en drinkers bou wat by hul kort bek pas. Lang groefkaste of plastiekbakke vir bunker word as voerhouers gebruik. Gebruik 'n vlak skottel of 'n gekoopte sifondrinker om die voëls nat te lei.
Hoenders stort een keer per jaar swaar. Smelt vind plaas van Oktober tot Desember. Hou 30-40 dae. Tydens molting hou hoenders op met haas, hulle verloor hul eetlus, en daarom verloor hulle dikwels gewig en word hulle siek.
Beplande vervanging van vee
Oryol-hoenders is 'n duur ras. Voëls word selde vir eiers of vleis grootgemaak. Meer gereeld - as 'n dekoratiewe ras. As hoenders vir verbruikersdoeleindes geteel word, moet u onthou dat eierproduksie met ouderdom afneem. Die kudde word elke 3-4 jaar vernuwe.
Daar moet veral aandag aan die dieet gegee word. Die voeding van voëls het sy eie eienskappe, afhangend van ouderdom. Volwassenes word 2-3 keer per dag gevoer. Hulle eet 20-30 gram graan op 'n slag. Jong diere word vaker gevoer - elke 2-3 uur. Voëls word om 05:00 wakker, gaan slaap om 21:00. Hoenders word nie snags gevoer nie.
Jong kuikens word in die eerste ure na uitbroei gevoer. Eerstens word die kuikens gierst, koringroes, gekookte geel en maaskaas gegee. Hoenders word 6-7 keer per dag gevoer. Later word die dieet verryk met spesiale mengvoere, kruie, wortels. Daar word elke keer vars water in die drinkbakke gegooi. Dit is nuttig vir hoenders om gekoopte vitamiene en minerale te gee, medisyne vir die voorkoming van siektes.
Volgraan word nie aan volwasse hoenders gegee nie. Voëls word gevoer met fyngedrukte graankosse (gort, koring, mielies, hawer, bokwiet) of saamgestelde voer. Droë kos kan afgewissel word met nat mash gemaak van gekookte aartappels en gestoomde graan. Dit is nuttig vir voëls om maaskaas, kryt, sout te gee. Die hok moet sand of fyn gruis bevat. Die menu van volwassenes kan gediversifiseer word met kruie (brandnetels, lusern) en groente (wortels, kool, voerbiet).
Wat u moet weet oor teling
Volwasse Oryol-hoenders word soos gewone mak henne en hoenderhane aangehou. Lêende henne het 'n swak ontwikkelde instink om eiers te broei. Kuikens word verkry met behulp van 'n broeikas. Pas uitgebroeide kuikens het spesiale sorg nodig.
Kuikens ontwikkel stadig en vlieg laat. Hulle ly dikwels aan swak bene en skeefheid. In die eerste lewensweke word hoenders in 'n kamer met 'n lugtemperatuur van 30 grade Celsius gehou. Die hok moet ruim wees sodat die kuikens kan hardloop. Kuikens moet baie beweeg vir behoorlike ontwikkeling. Jong diere kan op 2 maande oud in die vars lug vrygestel word as die buitentemperatuur 23-25 ​​grade Celsius is. Die sonstrale dra by tot die beter ontwikkeling van jong diere en vergoed vir die tekort aan vitamien D.
Die Oryol-ras het goeie immuniteit. As voëls egter nie behoorlik versorg word nie, kan hulle siek word. Algemene siektes: vitamientekort, tendovaginitis, jig, val van die buikholte, cloacitis, gastro-enteritis. Siek voëls verloor hul eetlus, diarree begin, hulle beweeg min, hou op jaag.
Vir voorkoming word jong diere vitamiene en minerale gegee, gedurende die siekteperiode skryf die veearts medisyne voor. Voëls kan ly aan bosluise en luise. Bosluise sit op die bene - onder die skubbe. Creolin-oplossing red hulle. Cyodrin, Entobacterin help teen luise.
Hoe kies u 'n rasegte voël?
As u hoenders van 'n suiwer Oryol-ras kies, moet u let op die volgende nuanses:
die hoogte en struktuur van die romp moet aan rasstandaarde voldoen;
die teenwoordigheid van 'n ontwikkelde nek, baard en tenks;
lang, geel bene sonder veer;
die snawel is klein, gebuig soos die van 'n arend;
'n klein kam soos 'n framboos;
onderontwikkelde oorlelle en oorringe;
'n klein plat kop met kragtige boonste boë, soortgelyk aan die kop van 'n roofvoël;
kleur van vere wat ooreenstem met die ras.
Onaanvaarbare rasgebreke: kort gestalte, te lae gewig, horisontale liggaam (by mans), bultrug. In stambome moet die snawel nie reguit wees nie.
Oryol-hoenders is 'n unieke voëlras. Dit is moeilik om analoë daarvoor te vind. Die Orlovskys word gereeld vergelyk met die Maleise vegras. Die voëls lyk weliswaar min soos hulle lyk, maar hulle het 'n soortgelyke karakter..
Kyk die video: Sukses met intensiewe skaapboerdery (September 2021).
Beskrywing van die Alhambra-tamatiesoort, kenmerke van verbouing en versorging
Maandsaaikalender vir die plant van die tuinier en tuinier vir September 2021
Copyright 2021 \ Alles oor tuinmaak vir tuiniers \ Beskrywing en kenmerke van Oryol-hoenders, rasreëls