Nechbet met 'n staf en sjenring.
Simbool Valk, sjenring
Nechbet was as 'n vroeë, voordinastiese godin in die Egiptiese mitologie die beskermer van die dodeakker Necheb; haar naam beteken "van Necheb". Sy het later die beskermgodin van Bo-Egipte geword en was een van die twee beskermgodinne van die hele Antieke Egipte nadat Bo- en Benede-Egipte verenig het.
Egipte se oudste orakel was die altaar van Nechbet by Necheb. Dit was by Nechen, die godsdienstige en politieke hoofstad van Bo-Egipte aan die einde van die Voordinastiese Tydperk (omstreeks 3200–3100 v.C.) en moontlik ook in die Vroegdinastiese Tydperk (omstreeks 3100–2686 v.C.). Die oorspronklike nedersetting op die Nechen-terrein dateer uit die Badari-kultuur van omstreeks 4400 v.C. Op sy hoogtepunt, vanaf omstreeks 3400 v.C., het Nechen minstens 5 000 en moontlik tot 10 000 inwoners gehad.
Die priesteresse van Nechbet is "moeoe" (moeders) genoem en het kledingstukke gedra wat van die vere van ouwêreldse aasvoëls gemaak is.
Nechbet was die titelgodin van Bo-Egipte. Sy en haar Benede-Egiptiese eweknie, Wadjet, het dikwels saam verskyn as die "Twee Dames". Een van die name van die farao's was hul Nebtynaam, wat begin het met die hiërogliewe vir "hy/sy van die Twee Dames . . ."
In kuns is Nechbet uitgebeeld as 'n ouwêreldse aasvoël. Tydens die Nuwe Ryk het die aasvoël saam met die oeraeoes op die hooftooisel van die konings verskyn wanneer hulle begrawe is. Nechbet het dikwels 'n sjenring vasgehou, wat ewigheid simboliseer.
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Wilkinson, Richard H. (2003). The Complete Gods and Goddesses of Ancient Egypt. Thames & Hudson. pp. 213–214