Hoe uitvoerende hoofde, kundiges en filosowe die grootste risiko's ter wêreld anders sien - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Die aktivis Greta Thunberg was onder die deelnemers wat wil hê dat die leiers van die wêreld prioriteit moet bied om klimaatsverandering te beveg. AP Photo / Michael Probst
Ons leef in 'n wêreld wat bedreig word deur talle eksistensiële risiko's wat geen land of organisasie alleen kan oplos nie, soos klimaatverandering, uiterste weer en die corona.
Maar om dit voldoende aan te spreek, het ons 'n ooreenkoms nodig oor watter prioriteite - en wat nie.
Terwyl dit gebeur, word die beleidmakers en sakeleiers wat grootliks bepaal watter risiko's wêreldwye prioriteite word het 'n week in Januarie deurmekaar geraak in die bergagtige stad Davos vir 'n jaarlikse vergadering van die wêreld se elite.
Ek het deelgeneem aan 'n wêreldwye risikobeoordelingsopname wat diegene op die Davos-beraad ingelig het oor waaraan hulle die meeste aandag moet gee. Die resultate, afkomstig van kundiges in 'n wye verskeidenheid dissiplines, insluitend besigheid, verskil heelwat van wat die uitvoerende hoofde van die maatskappy spesifiek as die grootste bedreigings beskou.
As 'n filosoofEk het die verskille nuuskierig gevind. Dit beklemtoon twee kontrasterende maniere om die wêreld te sien - met belangrike gevolge vir ons vermoë om maatskaplike risiko's aan te spreek.
Die veldbrande in Australië het meer as 3,000 huise verwoes en sedert September meer as 10.6 miljoen hektaar verwoes. AP Foto / Noah Berger
Twee perspektiewe op die grootste risiko's
Die Wêreld Ekonomiese Forum Globale risikoverslag konsolideer die persepsie van ongeveer 800 kundiges in die sakewêreld, die regering en die burgerlike samelewing om die grootste uitdagings ter wêreld vir die komende jaar volgens die waarskynlikheid en impak te plaas.
In 2020 het die ekstreme weer, 'n versuim om klimaatsverandering op te tree en natuurrampe die lys van risiko's betref wat die waarskynlikheid is dat dit sou voorkom. Wat die impak betref, was die top drie klimaatsaksie-mislukking, massavernietigingswapens en 'n verlies aan biodiversiteit.
Die spesifieke perspektief van korporatiewe leiers word egter vasgelê in 'n ander opname wat beklemtoon wat hulle beskou as die grootste risiko's vir hul eie ondernemings se groeivooruitsigte. Onderneem deur PwC Sedert 1998 hou dit ook swaai in Davos. Ek was ook betrokke by die verslag toe ek voorheen vir die organisasie gewerk het.
In 'n skerp teenstelling met die Wêreldverslag vir die Ekonomiese Forum, het die CEO se opname bevind dat die topdrie-risiko's vir hierdie jaar oorregulering, handelskonflikte en onsekere ekonomiese groei is.
President Trump se handelsoorlog en ander ekonomiese probleme is geneig om die fokus van korporatiewe uitvoerende hoofde te wees. AP Photo / Evan Vucci
Ekonomies of eties
Wat verklaar so 'n groot verskil in hoe hierdie groepe die grootste bedreigings sien?
Ek wou die vraag verder ondersoek, na die beoordeling van een jaar, dus het ek 'n eenvoudige ontleding gedoen van 14 jaar se data wat deur die twee verslae gegenereer is. My bevindings is slegs afleidings uit inligting wat in die openbaar beskikbaar is, en daar moet daarop gelet word dat die twee opnames verskillende metodologieë het en verskillende vrae vra wat die antwoorde van die respondente kan vorm.
'N Sleutelverskil wat ek opgemerk het, is dat sakeleiers geneig is om eerstens in ekonomiese terme en eties tweede te dink. Dit wil sê, soos u sou verwag, fokus besighede op hul ekonomiese situasie op kort termyn, terwyl die burgerlike samelewing en ander kundiges in die Global Risk Report op sosiale en omgewingsgevolge op die langtermyn fokus.
Jaar na jaar noem die uitvoerende hoofde byvoorbeeld 'n betreklik stabiele reeks eng bekommernisse. Oorregulering is een van die belangrikste drie dreigemente in almal behalwe een van die jare - en is gereeld boaan die lys. Die beskikbaarheid van talent, fiskale bekommernisse oor die regering en die ekonomie is die afgelope 14 jaar ook gereeld genoem.
Daarteenoor weerspieël die globale risikoverslag 'n groter evolusie in die soorte risiko's waarmee die wêreld te kampe het, met kommer oor die omgewing en eksistensiële bedreigings wat die afgelope vyf jaar al hoe meer prominent word, terwyl ekonomiese en geopolitieke risiko's vervaag het na die oorheersing in die laat 2000's.
'N Filosofiese perspektief
Risiko-opnames is nuttige instrumente om te verstaan ​​wat vir CEO's en die burgerlike samelewing belangrik is. Filosofie is nuttig om te oorweeg waarom hul prioriteite verskil, en wie se kans waarskynlik korrek is.
Fundamenteel gaan risiko's oor belange. Besighede wil 'n minimum van regulasies hê, sodat hulle vandag meer geld kan verdien. Kundiges wat kiesafdelings buite net sake verteenwoordig, plaas 'n groter klem op die algemene belang, nou en in die toekoms.
As belangstellings in spanning is, kan filosofie ons help om tussen mekaar te sorteer. En hoewel ek simpatie het met die begeerte van uitvoerende hoofde om hul ondernemings sonder regulatoriese inmenging te bedryf, is ek bekommerd dat hierdie ekonomiese oorwegings op kort termyn dikwels langtermyn etiese doelwitte belemmer, soos om na die welstand van die omgewing te kyk.
'N Onsekere wêreld
Kundiges stem saam oor ten minste een ding: die wêreld hou groot risiko's in.
Hierdie jaar se Globale risikoverslag, getiteld ''n Onversetelde wêreld', vertoon op sy bedekking 'n kwesbare aarde in die skadu van 'n reuse-whirlpool.
Die voorbladfoto van die Globale CEO-opname, wat die laagste vertroue in die uitvoerende hoof in ekonomiese groei sedert die Groot Resessie gerapporteer het, toon 'n gety onder donker wolke, met die woorde: "Navigeer na die stygende gety van onsekerheid."
Tussen die omslag toon die verslae egter 'n wye gaping tussen twee invloedryke groepe wat op dieselfde bladsy moet wees as ons hoop om die grootste bedreigings ter wêreld op te los.
Verlede eeu, in dieselfde jaar wat die Tweede Wêreldoorlog tot 'n einde gekom het, het Bertrand Russell verklaar dat die doel van filosofie was om ons te leer "hoe om sonder sekerheid te leef, en tog sonder om te huiwerig te verlam."
In die 21ste eeu kan die filosofie ons herinner aan ons ongelukkige neiging om ekonomiese prioriteite die aksie van meer dringende probleme te verlam.
Christopher Michaelson, professor in etiek en ondernemingsreg, Universiteit van St. Thomas
by Mike Berners-Lee, Lancaster Universiteit
Verbruikers wêreldwyd wil hernieubare energiebronne hê om hul elektrisiteit te verskaf, maar baie regerings ignoreer hulle deur fossielbrandstowwe voort te sit.