Is dit wat die Here van ons vra? Paulus se woorde in ons Skrifdeel klink amper asof hy ons aanmoedig om so te begin lewe. Is dit beter om jouself aan die wêreld te onttrek? Is dit wat Paulus sy lesers leer? As ons dit so verstaan, mis ons die basiese boodskap van wat dit beteken om ‘n Christen in God se wêreld te wees. Paulus maak een van die eenvoudigste en tog van die belangrikste punte vir ons Christelike lewe: Ons bestaan in hierdie wêreld moenie gekenmerk word deur verknogtheid aan en beheptheid met die wêreld nie, nie aan die vreugdes en hartseer wat die wêreld ons bied nie, maar deur ons algehele toewyding aan God. Daarvoor span hy die voorbeeld van die huwelik in.
Hierdie jaar is daar twee opsies vir dié Sondag. Jy kan fokus op Epifaniefees (eintlik Saterdag 6 Januarie) met Matteus 2:1-12 as teks. Óf jy kan fokus op Jesus se doop met Markus 1:4-11 as teks. Daar is riglyne vir albei. Vir hierdie erediens oor Matteus 2:1-12 is daar agtergrond oor die wyse manne uit die Bybelse Ensiklopedie wat jy kan gebruik vir Familietyd. Daar is ook ‘n inkleurprent sowel as die teks uit Die Nuwe Testament vir Kinders. Die preekriglyn oor Matteus 2:1-12 begin met ‘n skets van Herodes, die magtige koning wat met Romeinse gesag Israel met ‘n ysterhand regeer het. Hy was die politieke handlanger van die gehate Romeinse oorheersers van Israel wat hulle vuilwerk vir hulle gedoen het. In die onrustige situasie kom ‘n groep sterrekenners uit die Ooste, ‘n gebied wat nie onder Romeinse beheer was nie, in Jerusalem aan. Hulle koms vul sowel vir Herodes as die ganse Jerusalem met vrees. Die heersende wêreldorde word immers bedreig deur die gerug van ‘n magtige wêreldheerser wat uit die Jode kom en nie net oor die Jode sou heers nie, maar oor die hele wêreld. Die geboorte van Jesus het dus van meet af aan plaaslike politieke implikasies. Die rol van God in die geboorte wys egter baie gou dat die geboorte van Jesus baie wyer implikasies gaan hê. Dit is ‘n boodskap vir die hele wêreld.
Daar is ‘n skildery wat jy kan gebruik om die kinders te laat bespiegel oor wie die mense in die skildery dalk kan wees. Verduidelik wie die mense is en nooi die kinders om na die karakters in die verhaal te luister. Alhoewel die preekstudie net fokus op Simeon in die verhaal is dit goed om die hele verhaal te lees. Gebruik verskillende lesers om die verhaal tot sy reg te laat kom. Daar is ook ‘n video en inkleurprent om jou te help. Trek die verband tussen Jesus se besnydenis en die doop. Carolyn Brown stel voor dat al die Adventskerse vandag saam met die Christuskers vir Simeon en Anna aangesteek word. Ons het 4 weke gewag vir Kersfees, hulle het hulle hele lewens gewag vir die koms van Jesus. Jy kan ook, saam met van die voorstelle van Woord en Fees, gesels oor “wag” en hoe moeilik wag is. Daar is ‘n video om jou daarmee te help: “Waiting is not easy” deur Mo Willems. Julle kan lekker gesels oor die maniere waarop ons soms vir Jesus wag. Die preekriglyn sluit vy die verhaal van Stan Telchin aan, ‘n suksesvolle sakeman en toegewyde Jood, vir wie dit verraad was toe sy dogter, Judy, ‘n Christen geword het. Stan besluit om sy dogter ten alle koste verkeerd te bewys met navorsing. Die uiteinde was dat hulle hele gesin besluit het om Jesus as Verlosser en Here te volg. Dit gee jou ‘n uitstekende inleiding tot die impak van die verhaal van Jesus se geboorte soos Lukas dit vir ons vertel soos gesien in die verhale van Simeon en Anna.
Die vierde Sondag van Advent is die Sondag van Maria. Staan in die kindertyd stil by Maria se storie. Gebruik van Carolyn Brown se perspektiewe op haar: dat sy ‘n profeet en ‘n “nobody” was. Óf gebruik die legende oor Eva in Bybel-media se Saamkleurpret vir Kersfees haar trane na die verbanning uit die paradys geel traanvormige lelies gevorm het. Jare later het Maria so ’n geel traanvormige lelie gepluk. Toe sy aan die geel lelie raak, het dit wonderbaarlik wit geword. Dit herinner ons dat die onskuld wat die mensdom in die paradys verloor het deur Jesus herstel is. Die goue meeldrade van die lelie is soos ’n kroon of ’n stralekrans. Die preekriglyn sluit aan by die opgewondenheid rondom die geskenke by die Kersboom. Soms het ‘n mens vooraf geweet wat die geskenke sou wees en dan was Kersdag self ‘n soort anti-klimaks. As ons as die kerk eerlik moet wees, is hierdie oorbekendheid en die teleurstelling dikwels min of meer die gevoel oor die openbaring van God se geheimenis. Die Kersevangelie is vir ons dikwels soos ‘n bekende Kersgeskenk wat lankal nie meer ‘n geheim is nie, waarvoor ons na baie vierings nog min opgewondenheid kan monster. Wat vanweë sy bekendheid ook sy bekoring verloor het. Ons het weer nodig om die Kersboodskap te hoor dat dit ons soos met ‘n fietsryer in die glystroom (‘slip stream’) van ‘n groot voertuig meesleur. Dit sal ons regkry as ons weer agter die beweging van God met die wêreld inkom. Want, God is met ons op pad. In Christus het Hy vir ons Iemand gegee wie se asem op pad na die ryk nie sal opraak nie. Ons kan aan Hom vashou, ons kan ons hande uitsteek en aan die “bakwerk” wat voor ons is, vashou. Hy is die voertuig na saligheid, tegelyk die weg en die Een wat ons op hierdie weg meeneem.