Ek is maar net ŉ oupaArgieffoto (Foto: Steve Bidmead/Pixabay) Ek is maar net ŉ oupa wat juig oor sy vyftien kleinkinders en nog huil oor die wat voor of met geboorte aan die dood afgestaan is. Ek is maar net ŉ bevoorregte oupa wat nog, hand aan hand met sy kleinkinders se ouma, kan sien en beleef hoe ons vyftien kleinkinders uit hulle kinderskoene uitgroei. Dis nou die wat wel skoene dra. Ek is maar net ŉ oupa wat bly is wanneer die kleingoed laggend waag om hulle eerste waggeltreetjies gee. Ek is maar net ŉ oupa wat geduldig wag dat ŉ kleinding die mamma se rokspante los en vir die eerste keer teen my knieë wag om opgetel te word. Ek is maar net ŉ oupa wat sien hoe lekker dit vir die kleingoed is om beurte te maak om op oupa se skoot of albei bene te sit om speletjies te speel. Ek is maar net ŉ oupa wat na hulle stories luister en dan my stories vir hulle vertel. Regtige egtige stories van toe ek ŉ seun was. Ek is maar net ŉ oupa wat vir die kleingoed slaapliedjies sing. “Slaap kindjie slaap, want daar buite loop ŉ skaap met spierwitte voetjies en hy drink sy melk so soetjies. Eendjies in die waterplas en die gansies in die groene gras, wens dat die kindjie groter was dat hy/sy die skapies kan oppas. Doedoe baba doedoe 4X.” En dan weer van voor af totdat die oë toe val. Ek is maar net ŉ oupa wat hulle gaan optel as hulle in die dorings beland, die dorings uittrek en slegsê, die trane afvee en dan op my rug wegdra. Ek is maar net ŉ oupa wat moet kyk hoe waaghalsiger hulle raak as hulle boomklim en aan toue rondswaai. “Kyk oupa kyyyyk!” hoor ek as hulle luidkeels roep. Ek is maar net ŉ oupa wat smul aan koekies wat sy kleindogter vir hom bak. Ek is maar net ŉ oupa wat tekeninge wat die kleingoed spesiaal vir hom gemaak het in lêers bêre. Ek is maar net ŉ oupa wat lekker sit en luister as sy kleinkinders blinkoog vertel dat ŉ koei gekalf het, ŉ ooi gelam het en ŉ hen met ŉ klomp kuikens opgestaan het. Ek is maar net ŉ oupa wat ook hartseer is as hulle diere en voëls doodgaan. Ek is ook maar ŉ oupa wat jammer is dat die kleinkinders nie meer op sy skoot kom sit nie, maar hou hulle fyn dop en sien belangstellend hoe elkeen eie koerse inslaan. Ek is maar ŉ oupa wat ook hartseer is as die jeugliefdes skielik kwyn en verdwyn. Ek is maar net ŉ oupa met ŉ driejarige dogtertjie wydsbeen op sy skoot. Sy vat my aan my wangbaarde en praat blinkoog. “Oupa, weet oupa wat?” “Nee, my kind, vertel jy maar vir my.” “Oupa sal nooit doodgaan nie.” “Haai, hoe kan jy dit sê!?” “Ek wéét! Oupa is té lief vir ons.” Ek is ook ŉ dankbare oupa wat elke aand elke kleinkind en hulle ouers toevertrou aan ons hemelse Vader om hulle vir veilige bewaring in die holte van Sy hande te hou. Ek is ook ŉ dankbare oupa vir die gawe van kinders wat deur ons hemelse Vader aan grootouers en hulle kinders toevertrou word.