Só gesien, klop die visuele motief van die omslag netjies met die deurlopende leitmotief van water – en spesifiek die see – wat in Pleks van plaas aan bod kom, en eggo dit spesifiek die gedigsiklus “uit water” (43-6), wat opgedra is aan D.J. Opperman. Hierdie leser was aangenaam verras met die bundel en in die voorwoord beywer die samestellers hulle dan ook vir die rivier-delta eerder as die stroom of rivier. ŉ Baie relevante en belangrike stelling: die erkenning van die stilistiese en tematiese verskeidenheid as een van die vernaamste kenmerke van die kontemporêre Afrikaanse poësie. Teen ligdag, op 23 Februarie 1942, is die Hoëveldse oggendstilte op ŉ afgeleë boereplaas naby Krugersdorp skielik versteur deur ŉ geskarrel in en om die huis, ŉ vensterraam wat opskuif en, oomblikke later, ŉ dowwe pistoolskoot. ŉ Forse figuur stort buite die venster ineen, swaar gewond. Spreuke gee ‘n lang lys van verse wat die gevare van skinder dek en die potensiële seer wat daarmee gepaard gaan. “’n Onverstandige mens praat met minagting van ‘n ander; ‘n verstandige mens swyg” (Spreuke 11:12-13).