Om te hoop of nie te hoop nie - INK - INK Om te hoop of nie te hoop nie - INK
Titel: Om te hoop of nie te hoop nie
Datum gepubliseer: 31 Januarie 2021 Aantal woorde: 760 158 Kere gelees ♥2
Iewers het ek gelees dat slegs 10% van ons verwagtinge 'n werklikheid word, veral wanneer dit negatief is. In 'n kits kan jy jouself in 'n toestand van stres en vrees indink, en dan word dit nooit eens waar nie!
Magdaleen Krüger van RSG skryf die volgende : "Ons het uitgesien na 2021 in die hoop dat dit 'n beter jaar sal wees. Ek weet nie wat die jaar verder gaan oplewer nie, maar sover is dit nie noodwendig vir almal vol voorspoed nie."
Ja right. Verwagtinge… Die verwagting dat wanneer die horlosie tot een minuut na twaalf op 1 Januarie van 'n nuwe jaar skuif, al die ou moeilikheid en swarigheid van die vorige jaar in 'n miswolkie sal verdwyn. Realisties gesproke is dit hoogstens 'n paar dae se euforie voordat die werklikheid weer insink en jy besef dat 'n nuwe datum nie die verlede se dag-tot-dag swarigheid skielik omgekeer het nie. Ongeag die datum moet jy nog steeds die vorige jaar (of selfs vorige een/twee/sewe dekades) se seerkry in die oë kyk.
Ongelukkig is die besef dat ek 'n realis is en alte maklik iemand se dromerigheid oor die nuwe jaar per ongeluk die heelal inskiet, 'n ongemaklike een. Daar is niks in hierdie wêreld wat my laat smag na "volgende jaar sal dinge beter gaan nie", want ek weet voor my onheilige siel dat niks ooit verander tensy jy nie iets daaraan DOEN nie. Jy maai inderdaad presies wat jy saai. Miskien is my geloof net nie sterk genoeg om te dink dat die Liewe Heer in die hemel soos 'n genie uit 'n bottel sal kom en met drie wense ons lewens sonder enige inspanning van ons kan af, gaan vergemaklik nie. Dus, ek verwag ook nou nie eintlik enigiets van enigiemand nie, nie meer nie in elk geval. Die lewe is 'n harde leermeester en ek wil nou ook nie heeltemal Donkie speel en my kop aanhoudend teen dieselfde klip stamp nie.
Maar tog word elke mens met 'n sekere hoeveelheid verwagting gebore. Die baba verwag dat sy behoeftes vervul sal word. In sy woordlose kommunikasie vra hy vir kos, gemaklike klere of selfs 'n stewige porsie liefde en troos. Hy VERWAG dat sy ma dit sal hoor en gee. Indien dit oor 'n lang tydperk nie gebeur nie, leer hierdie klein mensie ook dat hy nie goed genoeg is om liefde te ontvang nie en dat sy behoeftes nie belangrik genoeg is nie. Hierdie is dikwels die beginpunt van vele lewenslange sielkundige probleme.
Die basis van elke verhouding – maak nie saak of dit tussen ouer en kind, liefdesmaats of selfs Baas en Klaas is nie – bestaan tog uit wedersydse gevoel van veiligheid, versorging, begrip, aanvaarding en vertroue. Dit is tog normaal en goed dat ons dit van mekaar verwag, dan nie? Daarsonder het geen verhouding 'n stewige fondament om op te bou nie en sal jy van die een verhouding na die ander soos 'n veertjie rondgewaai word – gewigloos en sonder anker.
Ons verwag 'n goeie regering, 'n goeie onderwysstelsel, 'n stewige ekonomie en selfs dat die bure se honde eerder snags sal slaap as om op een enkele noot onophoudelik te kef. Maar verwagting en realiteit loop selde hand aan hand. Die groter vraag is eerder wat maak mens met daardie onvervulde verwagting? Gaan jy nou op 'n ashoop sit en in die volgende eeu by elke geleentheid en oor kla oor alles wat verkeerd geloop het, of gaan jy dit as 'n bousteen gebruik omdat jy iets waardevol geleer het?
En soms hang my mond maar so bietjie oop wanneer ek na ander se verwagtinge luister. "Maar hulle is mos van die kerk!?!" Ons verwag dat 'mense van die kerk' goed sal wees, nie steel, mekaar bedrieg en beskinder nie, want preek die leraar dan nie dikwels dat "Christene anders as ander mense is nie"? Miskien werk dit so in sy wêreld waar mense net hul beste voetjie voorsit en hul soetste glimlaggie vir die predikant bêre. Vir die res van ons plebs kry ons ten volle te doen met daardie aardige natuur van ander. Ons weet almal dat die kerk VOL sondaar is! (Ook so verneem van die preekstoel se kant af.) En veral in besigheid weet ek al dat wanneer 'n persoon vir my moet vertel dat hy/sy 'n Christen is, ek nog meer op my hoede moet wees vir 'n skelmstreek, juis omdat geloof dikwels gebruik word om iemand te sus sodat jy nie sal raaksien wanneer hy jou bedrieg en soms openlik besteel nie!
Verwagtinge? Nee wat, kyk en sien wat kom na jou kant toe en werk dan eerder daarmee. Dit maak die lewe net so klein bietjie makliker.