Filmresensie: Modder en bloed | LitNet
Filmresensie: Modder en bloed
Reney Warrington Film 2016-03-29
Eerstens is die naam Modder en bloed misleidend. Dit klink na 'n film wat bloot derms uitryg. Natuurlik is daar geweld en hartseer in die film. Dit speel tog af tydens die tragiese Anglo-Boereoorlog. Uiteindelik is hierdie film wel 'n epiese goedvoelfliek met 'n reusagtige hart en 'n wonderlike storie.
Die vertel van Suid-Afrikaanse stories, en die manier waarop dit vertel word, is uiters belangrik in ons huidige politiese klimaat. Stories raak mense, dit kan hulle empatie laat voel vir "die ander", maar mens moet fyn trap. Modder en bloed kry volgens my daardie balans reg. (En soos ek hier tik weet ek ek haal vir myself moeilikheid op die hals. Nou ja. Gooi!) Alhoewel die film onbeskaamd pro-Afrikaner is, en die Souties lelik deurloop, het dit nie vir my gevoel soos 'n les in konserwatiewe patriotisme of in vingerwys nie, maar eerder as 'n herinnering aan wat die Afrikaner al oorkom het, en ook wat enige onderdrukte groep, die welbekende underdog, kan oorkom. Ek hoop van harte die verkrampte faksies op alle kante van die spektrum kaap nie hierdie universele film vir hul eie agenda nie.
Die wêreldbekende fotograaf David Goldblatt het eens gesê 'n goeie foto word nie oorheers deur die tegniek, die kleur treatment of die beperkte fokus nie. Dít alles vorm 'n geheel. Modder en bloed se kinematografie is so besonders dat dit die omgewing, die beligting, die karakters en die aksietonele vasvang sonder dat dit steurend is. Met ander woorde, dit vorm 'n geheel.
Die toneelspel is deur die bank indrukwekkend. Akteurs is aangestel, nie sangers of bekendes of bloot mooi gesiggies nie. (Alhoewel die hele span verbasend aantreklik is. Magtag.) Ek moet noem dat Stian Bam se gematigde Willem Morkel en Grant Swanby se afskuwelike Kolonel Swannel uitstaan.
Die stelle, die klere en die stilering voer mens terug na 1901. Soos met die kamerawerk, word dit deel van die foutlose geheel. Die produksiegehalte is ook topgehalte. Die draaiboek vloei lekker, die dialoog is vars en geloofbaar. Die karakters, van klein tot groot, maak 'n indruk. Alhoewel die Britte die antagoniste is, is daar goeie siele onder hulle wat die gevangenes help. Daar is 'n goeie balans tussen die humor, die drama en die historiese informasie wat die fliek deurgee.
Een, dit is so 'n lekker en komplekse storie om te vertel. Dit kombineer die Anglo-Boereoorlog, die fassinerende geskiedenis van St Helena, die Britte wat rugby na die kontinent gebring het en die onder mekaar bakleiery van die Afrikaner tydens die oorlog. Daar is nog sulke Suid-Afrikaanse stories en ek hoop Dark Matter Studios en Sean Else hou aan vertel.
Twee, dit is 'n goedvoelfliek van epiese proporsies – een wat met enige gevoelfliek van Hollywood vergelyk kan word. Daar is hartseer, drama, humor, opwinding en 'n goeie dosis menslikheid. Ek het skoon 'n traan gepink toe hulle die "Springbokken"-embleem onthul het, weggeskram vir die baba met die noodlottige koeëlwond, maar dan ook lekker gelag vir die hardegatgeid van die Afrikaner. (Veral David Louw se Randfonteinmyner is 'n treat.)
Modder en bloed is 'n nuwe hoofstuk in die Suid-Afrikaanse filmbedryf.
2016-03-29 at 16:34
Gawe resensie, in alle opsigte, Reney. Bly jy't eerder vir jou Engelse juffrou geluister, en hoop ons sien meer van jou!
2016-03-29 at 16:53
2016-03-30 at 09:39
Baie goed gestel Reney. Ek het die Première ook gesien en dit is presies hoe ek oor die fliek gevoel het toe ek daar uitstap.
2016-04-04 at 16:24
Bloedstollend, meesleurend, aangrypend, briljant. Sukkel om op te hou byvoeglike naamwoorde inryg oor die rolprent Modder en Bloed uit die Sean Else-stal. Plek-plek moes ek hande voor my oë hou as die roue wreedheid van oorlog darem te erg wil raak vir vlees en bloed. Plek-plek wou my keel droog word en my oë klam. En toe ek uit die teater stap, het ek in elke vesel die impak van die epiese ABO-storie gevoel. Het voorheen al vir my wrewel op die hals gehaal weens my openhartige gebrek aan entoesiasme vir sekere Afrikaanse loketsuksesse. Dalk gaan gaan ek die keer gekap word dat ek te gaande raak. Gee nie om nie - in my oë is Modder en Bloed 'n baken in die Afrikaanse rolprentwese; niks minder nie.
2016-04-04 at 17:08
Ek kyk nou vir die laaste tyd op SABC Encore Dirk De Villiers se "Arende" en van die
lokprent lyk die film soos 'n episode uit die reeks.
Behalwe dat Arende baie meer gebalanseerd was en nie soos hierdie film 'n pure propagandastuk is nie. Dit is juis fiksie maar die historiese agtergrond is so verdraai dat dit die hele fliek belaglik maak. Arende was meer subtiel en gepas.
2016-04-09 at 07:37
Dit was 'n groot treffer.
2017-08-31 at 02:23
Waarom moet onbeskaamd Afrikaner konserwatief beteken? Ek is 'n Afrikaner en word sekerlik deur die Anglo-Amerikaanse militêre kompleks as redelik links beskou.