BLOMME VAN NAMAKWALAND – breinsuiker
BLOMME VAN NAMAKWALAND
Dis September en ek ry deur Namakwaland opppad see toe. Die lang, reguit, pad lê voor my uitgestrek soos 'n ding wat geen einde het nie.
Aan die kante van die teerpad staan die oranje gousblommetjies al geil. Dis helder. Dis vrolik. Dis mooi.
Ek ry verby 'n naambord wat sê: "Soebatsfontein". Aan die ander kant van die pad is 'n naambord wat lees "Soekmekaar." Dis mooi name. Dis asof die name van die plekke uitgesoek is om by die blomme te pas.
Ek ry stadiger en kyk so bietjie dieper die vlaktes in. Ek moet seker my oog van die eindelose teerpad afhaal. Daai lang pad maak my gespanne.
Hierdie vlakte, wat 'n maand terug dalk nog vaal was, is nou helder-bont. Dit lyk asof 'n kunstenaar se verfkwas die vlakte beetgekry het en hom met koorsagtige passie ingekleur het.
Ek weet nie of ek my dit verbeel nie, maar hoe langer ek na die blomme en kleure kyk, hoe helderder word hulle. Dis mooi.
Ek dink toe so by myself dat as Andy Warhol 'n vaal skilderdoek kon kleur gee, sou hy hierdie vaal vlakte ook so kon inkleur. Maar hoe meer ek na die vlakte kyk en al stadiger ry, sien ek 'n tipiese Andy prentjie. Die helder oranje gousblomme so langs die pad is die lippe van die vrou . Mooi, helder, met 'n sjarmante glimlag. Die blouer blommetjies dieper die vlakte in moet haar eyeshadows wees, met hier en daar 'n wit strepe om die kontoer van die gesig reg te kry. My mens, maar ek verkyk my aan die hele Namakwaland se veld en hoe meer ek kyk hoe meer sien ek die vrou met die make up…en dit word al mooier.
Ek trap briek en stop net daar by 'n grondpad wat afdraai na regs.
Ek klim uit my kar, trek my asem in en blaas dit weer stadig uit. Ek vat aan haar lippe, ek stap vlakte in en vryf oor haar oë. Ek streel oor haar ligpienk wange. Ek pluk selfs 'n stukkie van haar lip af en druk 'n stukkie van haar blou eyeshadow in my hare.
Ek gaan sit tussen die kleurgedoente, plat op die grond, toe gaan lê ek en kyk na die hemel.
Daar in die stilte van Namakwaland lê ek langs die ingekleurde vrou en toe ek my oë weer toemaak hoor ek haar sê:
"My kind, moenie vir iets Soebat nie. Moenie goeters en dinge soek nie want alles is hier om jou. Moenie worry nie. Alles sal fine wees. Èk is hier, hier by jou."
3 thoughts on "BLOMME VAN NAMAKWALAND"
So mooi. Met dank van 'n oud-Namakwalander.
Sjoe – jou denke is uiters kleurvol en kreatief. Ek het gehoor die blomme is so mooi, al is dit droog daar. Hier by ons in die Limpopo is ook 'n Soekmekaar "spookdorpie" . Ek dink die mense het in die ou dae na mekaar gesoek in die mis . Vandag is ons land so droog, daar is geen mis meer nie …