In my eerste blog sal ek graag ŉ paar notas wil maak oor hoe ek Suid-Afrika se toekoms sien. Ek doen dit in telegramstyl en ek hoop hierdie styl word nie sommer as didakties gelees nie.
Die konteks wat pluralisme vir Suid-Afrika – en trouens vir die hele Afrika – die enigste opsie maak is eerstens die feit dat die konteks van die Modernisme, wat begrippe soos die nasiestaat, patriotisme (soos ons dit ken) ensovoorts opgelewer het, verbygegaan het. En daarmee saam is daardie begrippe se relevansie radikaal ingeperk.
In Suid-Afrika het ons die geleentheid om omsigtiger met hierdie plofbare – en erg verslawende en onderdrukkende begrip – om te gaan. As daar ’n begrip is wat ek persoonlik aan die Duiwel gelyk sal stel, dan is dit die nasiestaat en sy gepaardgaande uniformpie, die nasie-patriotisme.
Die laatkapitalisme van Europa kan ’n uitstekende wêreldatmosfeer bied om ’n plurale modernistiese ontplooiing vir Afrika in te prakseer.
Sal ’n pluralisme meer regverdig wees as dit wat ons ken? Antwoord vir jouself aan die hand van die volgende vraag: Spieëltjie, spieëltjie aan die wand… wie is die gelykste in die land?
1 Die pluralisme waarvoor jy pleit maak sin binne die huidige veelvolkigheid en veeltaligheid van Suid-Afrika.
Tog stem ek grootliks saam met wat u skryf rakende die oplossing wat pluralisme vir Suid-Afrika en straks die hele kontinent bied.
Die gedagtes, soos patriotisme, wat met die nasiestaat en modernisme verbind word is, soos prof. Du Plessis hieronder uitbeeld, in sekere opsigte baie positief vir ‘n land en die wêreld se ontwikkeling.
Ek glo dat Orania in hierdie opsig vir ons, asook die ganse Afrika, wys hoe die weg gebaan kan word.