Kennelhoes: Tekens en Simptome | Troeteldiere Huishouding
Vir meer van dr. Ruth MacPete, vind haar op Facebook of by www.drruthpetvet.com!
Infectious tracheobronchitis, algemeen bekend as kennel hoes, is 'n honde respiratoriese infeksie veroorsaak deur Bordetella bronchiseptica en hondeparainfluensavirus. Hierdie patogene val die cilia aan wat die lugweg aansteek en veroorsaak inflammasie van die boonste lugweg. Dit lei tot irritasie van die lugweë en 'n droë hoes. Dit maak die dier ook meer vatbaar vir 'n sekondêre infeksie. Alhoewel kennelhoes meer algemeen is gedurende die somer, kan dit enige tyd voorkom.
Kennel hoes is baie aansteeklik. Dit is bekend as kennelhok omdat dit vinnig deur 'n kennel kan versprei en elke hond kan besmet. Kennelhoes kan oorgedra word deur die vrystelling van aërosole wanneer 'n siek dier hoes, deur direkte kontak met 'n besmette dier of deur die deel van besmette voorwerpe. Kennelhoes versprei vinnig wanneer honde in die nabye omgewing gehou word (soos koshuisvestings en diereskuilings), maar dit kan ook versprei as 'n hond 'n besmette hond begroet tydens 'n loop of drink van 'n besmette waterbak by die hondepark.
Enige hond kan 'n kennelhoes kry, maar hondjies en ongetwonde honde het 'n groter risiko. Kennelhoes veroorsaak 'n aanhoudende, nie-produktiewe hoes wat kan klink asof daar iets in jou troeteldier se keel gevang word, en hulle gryp of probeer om hul keel skoon te maak. Ander beskryf dit as 'n diep honkhoes. Simptome gebruik ususaal drie tot tien dae na blootstelling aan 'n besmette dier. Diere met kennel hoes sal normaalweg normaal optree en eet. Oefening of opgewondenheid kan simptome vererger.
As jy dink jou hond het kennel hoes, sien jou veearts so gou as moontlik. Omdat daar geen spesifieke toets vir kennelhoes is nie, is dit 'n diagnose van uitsluiting. Jou veearts sal jou hond ondersoek om ander oorsake van 'n nie-produktiewe hoes, soos hartsiekte, swam- en parasitiese infeksies soos hartwurmsiekte, 'n ineenstortende tragea en kanker, uit te sluit. Honde met kennelhoes het gewoonlik 'n geskiedenis van blootstelling, dws nuutverworwe troeteldiere van 'n skuiling, troeteldierwinkel, of teler, of troeteldiere wat onlangs aan boord was, aan 'n groomer, onlangse losies, oefenklasse, hondevertonings of uitstappies na die honde. parke. Op grond van die eksamen en geskiedenis sal jou veearts bepaal of hulle vermoed dat kennel hoes.
Behandeling hang af van die erns van simptome. In baie ligte gevalle word geen medikasie gegee nie, aangesien die siekte selfbeperkend is en sy kursus hardloop, soos 'n mens se koue. Luchtbevochtigers en die gebruik van 'n harnas in plaas van 'n kraag (om die nek te irriteer) kan ook help. Meer ernstige gevalle word behandel met orale antibiotika en dikwels hoesonderdrukkers. Die meeste gevalle word binne 7-14 dae opgelos. As simptome nie verbeter nie, moet troeteldiere weer ondersoek word en verdere optrede mag nodig wees. Kennelhoes kan soms tot longontsteking vorder, daarom is dit belangrik om jou troeteldier te monitor en jou veearts in kennis te stel as hy of sy nie verbeter nie. Puppies met 'n onvolwasse immuunstelsel en ouer honde met 'n swakker immuunsisteem het groter risiko vir die ontwikkeling van longontsteking by kennelhoes. As jou hond lusteloos word, slaperig, ophou eet, sukkel om asem te haal, oormatige groen neusontsteking of 'n produktiewe hoes ontwikkel, sien jou veearts onmiddellik. Laastens, as jy vermoed jou hond het kennelhoes, moet jy dit van ander honde afsonder om dit te vermy.
Daar is drie tipes entstowwe beskikbaar teen kennelhok: 'n inspuitbare, intranasale en nuwer mondelinge vorm. Alhoewel hierdie entstowwe nie 100% beskerming bied nie, bied hulle 'n mate van beskerming teen kennelhoes en verminder die erns van simptome. Praat met jou veearts om meer te leer oor kennelhoes en die beste manier om jou hond daarvan te beskerm.