Foto’s: Vislyn, toue in uitgespoelde walvis se maag aangetrefFoto: Facebook met vergunning van Mark Dixon. Die dood van ŉ dwerg-potvis, beter bekend as ŉ spermwalvis, wat Vrydagoggend op Swartvleistrand naby Sedgefield in die Tuinroete uitgespoel het, kan steeds nie toegeskryf word aan een spesifieke oorsaak nie. Mark Dixon, marinebioloog van die Garden Route Trail, het gesê daar het in die afgelope maand twee walvisse op Swartvleistrand, oos van Sedgefield, uitgespoel. Volgens Dixon neem ŉ spermwalvis sowat 900 kg prooi duik tussen 300 en 1 200 m diep en maak hoofsaaklik jag op reuse-inkvisse. “Die spermwalvis wat op Swartvlei uitgespoel het, is 16,37 m lank en het 36 tande op sy onderste kaak gehad,” het Dixon in ŉ verklaring op Facebook gesê. Volgens Dixon was daar talle navorsers wat die karkas ondersoek en monsters geneem het. “ŉ Belangrike deel van die neem van monsters was om die tande van die onderkaak in veilige bewaring te neem voor trofeeversamelaars en moetieversamelaars daarop kon toeslaan. Die onderste kaak van die walvis is verwyder.” Die Stranded Marine Animal Rescue Team (S.M.A.R.T), SANParke en die Plett Stranding Network het ook gehelp met die beheer van die skare en die neem van monsters. Die vislyn en toue wat in sy maag opgespoor is. Foto: Facebook met vergunning van Mark Dixon. Die nadoodse ondersoek van die walvis is Sondagoggend van stapel gestuur deur onder andere dr. Stephanie Plon van die Nelson Mandela Universiteit en dr. Greg Hofmeyr van Bayworld in Port Elizabeth. Volgens Dixon het die walvis byna oornag verskriklik opgeblaas. “Ons hoofdoel was om die inhoud van die maag te ondersoek.” Daar is snye in die maag gemaak en ŉ tou is daaraan vasgemaak sodat die flap met ŉ 4×4 oopgetrek kon word om by die inhoud van die maag uit te kom. Altesaam sowat sewe liter inkvisbekke en vyf liter vislyn en toue is in die walvis se maag aangetref. “Die maagwand het ook ŉ vergroeisel in gehad en daar is weefselmonsters geneem om vas te stel of dit ŉ maagseer of ŉ gewas kon wees.” Dixon het gesê alhoewel daar vislyn in die walvis se maag aangetref is, het dit steeds nie die dier verhoed om sy prooi te vang en te eet nie. Die walvis was volgens wetenskaplikes op die toneel ŉ paar dae tot ŉ week lank dood voor dit op die strand uitgespoel het.