En die belangrikste, die PV-kandidate, baie welkom aan almal wat hierdie besonderse aand saam met ons deel.
Ek wil begin deur vir elkeen wat hier sit baie geluk te sê aan sy of haar toekenning, wat vir sommige van ons langer as ’n dekade geneem het om te kry.
Om vir mense te sê jy is ’n Voortrekker lig baie wenkbroue en die algemene terugvoer wat ons almal al sekerlik gekry het is: “O, kan jy vuur maak?” of “Weet jy hoe om toue te knoop?”
Ek dink elkeen wat vanaand hier sit kan met selfvertroue sê dat Voortrekkers ’n groot rol speel in wie hulle vandag is. Die woorde “Hou Koers” bring dalk net ’n hoendervleis-oomblik op. Dalk dink jy aan jou eerste Voortrekkersokkie, of die deurnag in die yskoue winter saam met hartsmense.
Wilgedraai se warm dae en yskoue nagte … die Selfbehouders sal vir jou kan sê dat “Map en sand” nou nie die lekkerste Sondag-middagete is nie, maar dat dit definitief nie van die hand gewys word nie.
Die mense van Lunsklip sal kan getuig dat soos die kraai vlieg nie altyd die vinnigste pad is nie en dat ’n mens soms van jou berge af moet abseil omdat daar nie altyd vastrapplek is nie.
Ek wil namens elkeen wat hier is baie dankie sê aan die ouers en die mense wat hierdie ongelooflike Voortrekkerpad vir ons moontlik gemaak het.