In hierdie vers word die voorbereiding van ’n slaai verbind met die liggaam van die geliefde in erotiese beelde, sodat die liggaam van die geliefde as begeerlik & eetbaar voorgehou word. Eweneens in die vers “daarsonder” (1981: 33) sê die spreker:
Tematies ondersoek Krog in Verweerskrif (2006) steeds dieselfde temas: huisvrou wees teenoor digter wees, die huwelik, liefde, skryf, maar met groter weerloosheid en 'n feller direktheid, selfs kruheid in die taalgebruik. Dit is 'n bundel waarin die manlike diskoers sonder omdraai bevraagteken en selfs ondermyn word, waarin sy haar nogmaals losskryf van die kanon. Krog se verkenning van haar vroulikheid en van vrou-wees verkry in Verweerskrif groter nuansering sedert sy in Gedigte 1989-1995 gedeklameer het “ek is 'n vry fokken vrou”.
In die oproep van vroeër vrugbaarheid en beelde van volheid, is die vloei van die bloed en die ink 'n pragtige, standhóúdende verweer.
Of “The surgeon husband” deur Helen Dunmore waarin ’n vrou se voorbereiding van ’n salm in die kombuis afgespeel word teen dié van haar sjirurg-man wat besig is om ’n baba in die lewe te bring, alles teen die agtergrond van sluimerende verraad. Die gedig word tegelykertyd ook ’n ars poetica, ’n besinning op die skryfproses sélf:
Ander verse in haar jongste bubdel (Verweerskrif, 2006) (onder meer die drie “huweliksliede” en “hoe sê mens dit”) betrek onder meer die falende seksualiteit van die man waarin sy beken dat sy “die sagte losheid van jou boude / verkies bo die jong harde beneukte jagsheid / van vroeër”), & die weergalose “die blikbul van lavigny” is dit die minnaar “van onverganklik jonkwees gedaan” wat 'n laaste stans inneem & van die vrou vir oulaas 'n dis maak:
Die Noord-Amerikaanse digteres Denise Levertov skryf eweneens in “O taste and see” oor die behoefte, selfs die noodsaak dat ons die wêreld deur ons sintuie moet verken, as’t ware met “imagination’s tongue”: