Onderhoud met Pauline Frommer - Reisverhale - 2020
Pauline Frommer, dogter van die gidsboeklegende Arthur Frommer, sit saam met ons om oor die familiebesigheid, haar eie reisreeks, reisreise en haar slegste reiservaring te praat.
Nomadiese Matt: Baie kinders kies die teenoorgestelde van hul ouers se belang, maar jy het jou pa se liefde vir reis omhels. Is daar een oomblik in jou lewe waar jy gedink het om te reis, is al wat jy wou doen?
Pauline Frommer: Ek is nie seker dis waar dat kinders gewoonlik in die teenoorgestelde rigting van hul ouers gaan nie. Ek is waarskynlik in die meerderheid wat in my ouers se voetspore volg. Ek het met hulle begin reis toe ek 4 maande oud was en sedertdien 'n paar maande per jaar op die pad gesit, so hierdie nomadiese leefstyl lyk baie normaal vir my.
Maar nie een van my ouers het ooit gedink "reis is alles (hulle) wou doen nie" en nie ek nie. Ons geniet reis en hoop ons doen goed met ons lewens deur kruiskulturele begrip deur reis te bevorder (en ook deur ferreting groot reisverbintenisse, wat 'n breër demografiese reis toelaat). Maar ek het baie, baie ander belange in my lewe, wat my reisskrif en redigering inlig.
Hoe werk dit met jou pa?
My pa is 'n briljante skrywer en denker, en ek leer elke dag iets nuuts van hom. Hy is nog steeds ongelooflik produktief, skryf twee gesindikeerde kolomme per week, talle blogs vir Frommers.com en verskyn elke Sondag op die radio by my. Ek voel baie gelukkig om hom as onderwyser te hê (en hy het my baie geleer oor die jare heen). Ons het ons afwykings van tyd tot tyd, en dit kan taai raak - veral as ons op die radio leef! Maar ek dink in die algemeen het ons 'n baie gesonde, gesonde verhouding. En hy is 'n oupa vir my kinders.
Ek het jou 3 jaar gelede by die Boston Travel Show gepraat oor jou eie reisgids. Hoe verskil jou boeke as die hooflyn van Frommer se gidse?
Die gereelde Frommer-gidse is bedoel om gebruik te word vir mense in alle uitgawes. My gidse is streng vir begroting reisigers, maar in teenstelling met ander gidse wat goedkoopskaats teiken (en ek sal myself 'n trotse goedkoopskat wees), is my boeke nie noodwendig vir die backpacker-skare nie. Ek het gevoel daar was baie ander gidse wat daardie mark dek, maar baie, baie min vir die werkende man (of gal), wat nog steeds wandellustig het, maar dalk nie die maag het om 'n kamer met 10 ander mense te deel nie en mag net 'n beperkte tyd om te reis (dit beteken dat hulle werklik goeie aanbiedings moet kry oor vinnige vorme van vervoer). Om self 'n ma te wees, spreek die boeke ook baie direk na die behoeftes van reisende gesinne.
En ons het 'n baie interessante afdeling in elk van die boeke genaamd "The Other" (soos in "The Other Paris" of "The Other Maui") wat lesers lei na ervarings wat hulle kan probeer, sodat hulle meer direk by die plaaslike omgewing betrokke kan raak. kultuur. Dit kan 'n seerower-aandete wees in San Francisco (waar plaaslike tuiskosfees hul vaardighede op aandete vir ander kosse wys), padbal in Ierland (net soos dit klink, 'n spel wat oor miljoene landpaaie plaasvind) , sit in klasse by handelaarsskole in Vegas (en leer hoe presies hulle jou rook), of vrywillig deel van jou vakansie met 'n skuiling wat help om die hondjies en katte op Isla de Las Mujeres, Mexiko, te help. Hierdie is net 'n fraksie van die ongewone ervarings waarna ons lesers gewaarsku word.
'N Finale verskil: ons spandeer baie meer tyd as enige ander hoofstroomreeksreeks wat alternatiewe akkommodasie ondersoek. By die voorbereiding van die gidse besoek ons ​​nie net hotelle nie, en vertel dan oor huurmaatskappye en ander opsies. Ons besoek ook dosyne woonstelle en agentskappe sodat ons met gesag kan sê wat die beste is. Ons stapel by kloosters, kloosters, plase, yurts, huurbare perde en bedekte waens in Ierland, noem dit. Daar is so baie interessante en bekostigbare losies en slegs 'n fraksie van hulle word deur die hoofstroommedia geskryf.
"Spandeer minder, sien meer" -die is die tagline van my boeke, maar dit pas. Ek dink as jy minder spandeer, sal jy waarskynlik meer interessante, egte reiservarings hê. Jy sal eet waar die inwoners eet, partytjie waar hulle party. En so belangrik, sal jy plaaslike industrie ondersteun en op 'n meer groen manier reis: by ma en pop gastehuise, eet by geliefde plaaslike restaurante, openbare vervoer, ens.
Wat is jou algemene reisfilosofie? As iemand wat reisboeke maak, hoe sien jy die opkoms van aanlyngidse? Is dit 'n goeie of slegte ding?
As die eerste redakteur van Frommers.com, het ek die aanlyngidse begin pionier. En dit is vir my duidelik dat ons na 'n papierlose media beweeg. Daarom sit Frommers sy inhoud in allerhande vorme, van die internet om programme te bel vir pop-ups in GPS-stelsels na iTunes-klankgidse. My enigste hoop is dat lesers verstaan ​​dat daar 'n verskil is tussen gidse wat deur joernaliste geskep word en dié wat op die internet gegooi word, aangesien bemarking deur PR-maatskappye geplaas word. Dit is belangrik dat jy gaan met 'n naam wat jy kan vertrou, een wat die inligting op 'n onpartydige, streng ondersoekde wyse aanbied.
Die meeste van my lesers is langtermyn reisigers. Watter raad sal jy aan backpackers en wêreldwye reisigers gee?
Lees! En ek praat nie oor reisboeke nie. Ek is 'n vaste oortuiging dat 'n ingeligte reisiger, diegene wat lees oor die geskiedenis van die plek waar hulle besoek, sy kultuur, sy huidige politieke situasie, sy kuns toneel, ens. Meer uit die reis sal kry, en so belangrik , weet wat om uit te kyk. Hulle sal meer waarskynlik wees om van die baan af te kom en te sien hoe die kultuur werklik is.
Wat is jou ergste reiservaring?
Ek moes een keer 'n artikel op 'n begeleide toer doen, wat beteken dat ek 'n begeleide toer (vir twee dae) moes neem. Ek het gevoel dat ek in 'n vreemde soort tronk was, om Italië deur die glas van 'n groot bus te sien, eerder as op die strate. En om na 'n TERRIBLE gids drone te luister, gee baie min insig in wat ons gesien het. Op daardie toer het ek gehoor dat 'n vrou na haar man draai en sê: "Is Italië nie pragtig nie! Moenie net verlang om terug te kom nie. "Haar man het geantwoord met 'n skouer" Eh. Ek het beter gesien ". En ek het aan myself gedink, as sy enigste ervaring van Italië bestaan ​​het uit die lys van hierdie boor wat op en af ​​roer, en eet in die slegte toeriste-restaurante wat groot genoeg is om al 40 buspassasiers tegelykertyd te hanteer en vir ure elke uur op 'n bus te sit. dag ... wel, ja, hy het waarskynlik beter gesien.
Nou wil ek nie alle toere dissipteer nie. Ek het 'n paar goeie middagstaptoere geneem, en daar is 'n paar toermaatskappye wat jou nie so 'n prefab ervaring gee nie. Jy moet net jou navorsing doen om seker te maak jy is met 'n beter tipe toermaatskappy. Of reis soos ek geneig is om onafhanklik te wees!
Pauline Frommer kan gevind word op haar wekelijkse radioprogram, Twitter, of die Frommer se webwerf, waar u meer oor haar reisgids kan uitvind.