Voortrekker Monument | Die Voortrekker Monument
Die groot, grys granietkolos is uit alle rigtings sigbaar as Pretoria genader word … die massiewe Voortrekkermonument, gebou ter ere van die Voortrekkers wat die Kaapkolonie tussen 1835 en 1854 in hulle duisende verlaat het. Die argitek was Gerard Moerdijk en dit was sy ideaal om 'n monument te ontwerp wat as 'n "gedenkteken duisend jaar en langer moet staan om aan die nageslagte die geskiedenis en betekenis van die Groot Trek te verduidelik."
Lees verder, kliek hier
Afgesien van die massiewe grootte van die Monument, is daar veral twee elemente wat hierdie monument besienswaardig maak: die historiese Fries en die Senotaaf.
Vir meer inligting kontak die Navorsingssentrum: 012 326 6770
Die unieke marmerfries is 'n intrinsieke deel van die ontwerp – in basreliëf beeld 27 panele die verhaal van die Groot Trek van 1835 tot 1852 uit. Die Fries verbeeld nie net die geskiedenis van die Groot Trek nie, maar toon ook die lewenswyse, werkmetodes, godsdienstige beskouing en lewensingesteldheid van die Trekkers.
Die sentrale fokuspunt van die Monument is die Senotaaf. Bokant die Heldesaal is 'n koepel, vanwaar op die interieur van die Monument afgekyk kan word. Dit is deur die opening in daardie koepel dat 'n sonstraal elke jaar op 16 Desember om twaalfuur in die middel van die Senotaaf, op die woorde "Ons vir Jou, Suid-Afrika", skyn. Die sonstraal simboliseer God se seën op die lewe en strewe van die Voortrekkers.
Die ATKV het tydens die 1938 Groot Trek herdenking 'n landswye veldtog geloods waartydens Voortrekkergedenkwaardighede ingesamel is. Die vragte museumitems wat ingesamel is, is tydelik by Hartenbos gestoor met die gedagte dat dit eendag in die Voortrekker-monument se eie museum ten toon gestel sou word. Die destydse doyenne van die Museum-wese in die Transvaal, mev Kotie-Roodt Coetzee het haar dan ook vir so 'n museum beywer. Hoewel daar nie plek vir 'n museum in die Monument was nie, het 'n tydelike uitstalling in die kelder tydens die inwyding in 1949 groot opspraak verwek en die hoop op 'n permanente Voortrekkeruitstalling het opnuut vlamgevat.
Intussen het die Nasionale Kultuurhistoriese Museum in Pretoria die rol vertolk van kurator vir die voorwerpe wat aan die Monument geskenk is.
'n Nuwe "Voortrekkermuseum" is uiteindelik in die sestigerjare op die terrein gebou. Dit het ook voorsiening gemaak vir die 15 tapisseriepanele wat in 1960 deur die Vrou en Moederbeweging van die ATKV aan die Beheerraad geskenk is.
Dié museum is steeds deur die Kultuurhistoriese Museum bestuur tot en met Maart 2000, toe die Direksie van die Voortrekkermonument en Natuurreservaat die Museum oorgeneem het.
Teen Desember 2000 is die museum terug na die kelder van die Monument geskuif. Terselfdertyd is die uitstalling met inligtingspanele aangevul sodat 'n beter gebalanseerde beeld van die Trekkers, hulle alledaagse lewe en verhoudinge met ander inwoners van Suider-Afrika, geskep kon word. Die tapisserie is na die Senotaafsaal verskuif waar die vlae van die onderskeie Voortrekkerrepublieke ook hang. Die museum is beslis 'n besoek werd.
Die gebou wat voorheen as museum gedien het, word tans as kunsgalery en kantoorruimte vir die uitgebreide personeel van die Monument gebruik.
Een keer per jaar, op 16 Desember, skyn 'n sonstraal deur die opening in die boonste koepel van die Monument op die middel van die Senotaaf. Lees Meer
Die Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging se Vrou-en-Moederbeweging het op 14 Desember 1960 die Geskiedkundige Tapisserie aan die Voortrekkermonument geskenk.
Nege vroue het agt jaar lank aan die vyftien tonele uit die Groot Trek gewerk en dit bevat altesaam meer as 3,3 miljoen stekies. W.H. Coetzer het die tonele op tapisseriegaas geskilder, waarna die vroue dit uitgewerk het.