Geskryf deur Joel Millward-Hopkins
Gedwonge voorbehoeding in ruil vir hulp is die oplossing.
Die probleem is dat ons te veel is.
COVID-19 is die natuur se manier om die situasie te hanteer.
Hierdie kommentaar is van die gewildste antwoorde wat onlangs in die Sun gepubliseer is in reaksie op n artikel deur die omroeper David Attenborough oor die klimaatkrisis. Maar moenie mislei word om te dink dat dieselfde sondebok nie onder die lyn in 'n meer progressiewe koerant soos die voog - selfs al is die rassisme minder eksplisiet.
'N Groter bevolking maak dit wel moeiliker om die omgewing behandel op die regte manier. Maar daar is geen kitsoplossing nie, want selfs die mees konserwatiewe projeksies dui op 'n wêreldbevolking van meer as 8 miljard deur 2050.
Gelukkig in nuwe navorsing ons het gevind dat die gebruik van 60% minder energie as vandag ordentlike lewensstandaarde sou kon voorsien aan 'n wêreldbevolking van 10 miljard teen 2050. Dit is 75% minder energie as wat die wêreld voorspel word teen 2050 op ons huidige trajek - of soveel energie as wat die wêreld gebruik het in die 1960s.
Globale noordelike lande soos die VSA en Australië verbruik tans die meeste energie per persoon. Maar dit kan met 90% gesny word, terwyl dit steeds ordentlike lewensstandaarde vir almal waarborg. En die oorblywende energiebehoeftes kan waarskynlik uit skoon, hernubare bronne kom.
So, hoe kan dit alles moontlik wees?
Om so 'n wêreld te bereik, is daar radikale optrede op alle terreine nodig, insluitende die uitbreiding van die beste beskikbare tegnologieë: die mees energie-doeltreffende geboue, voertuie, toestelle en beligtingstelsels, tesame met die mees gevorderde fasiliteite om al die nodige materiale te vervaardig en te herwin.
Dit vereis ook dat die hoeveelheid energie en hulpbronne wat mense verbruik, drasties verminder word. Daar is nie meer plek vir tweede huise, tweede motors, twintig minute storte in die tweede badkamer, tweejaarlikse opgradering van elektroniese artikels, nuwe skoene vir elke seisoen of sewe aande per week met rooivleis nie.
Ons moet die oormatige verbruik vlakke van die welvarendes om die lewensomstandighede van die 3.5 miljard mense wat voortleef, te verhoog minder as USD $ 5.50 per dag. Met ander woorde, ons moet globale en nasionale ongelykhede platmaak. In ons studie het ons toegelaat dat ongelykhede in energieverbruik slegs voortduur waar die behoefte dit bepaal. In veral koue of warm klimaatstowwe is meer energie nodig vir verhitting en verkoeling. In ylbevolkte lande moet mense meer reis om in hul behoeftes te voorsien.
Maar wat bedoel ons met ordentlike lewe? Die begrip wat ons gebruik is ver van die wat deur die verbruikerskultuur gedefinieer word. Maar dit is nog lank nie alles wat lyk soos armoede nie. Daar sal behuising van voldoende grootte wees wat die hele jaar 'n gemaklike temperatuur handhaaf met skoon, lopende warm water. 'N Wasmasjien, yskas-vrieskas, skootrekenaars en slimfone in elke huis. Genoeg hospitale en skole om universele toegang te waarborg, en drie keer soveel openbare vervoer per persoon as wat tans in die rykere lande ter wêreld aangebied word.
Sny motors, brei openbare vervoer uit. JPL Designs / Shutterstock
Dit is duidelik dat mense nie in gedagte hou as mense beweer dat omgewingsbewustes wil terugkeer na ons almal wat in grotte woon nie. Dit, of hulle verbeel hulle nogal luukse grotte. Die belangrikste verbruiksverlagings hou geen hindernisse in vir iemand wat 'n hoë lewenstandaard bereik nie. Die oplossing van die ekologiese krisis hoef nie die aanslag op die moderne lewe te wees wat baie vrees nie.
Maar dit verteenwoordig op baie ander maniere 'n aanval op die moderne lewe. Hierdie visie kan nie met 'n vereiste stelsel vereenselwig word nie permanente groei in ekonomiese produksie om indiensnemingsvlakke te handhaaf, of een wat die verskuiwing van fabrieke aanspoor na plekke waar ongebreidelde ekologiese vernietiging onvermydelik is en lone skaars voldoende is vir basiese bestaan.
Ekologiese ineenstorting is nie die enigste uitdaging in die 21ste eeu wat die kapitalisme onvoorspelbaar lyk nie. Vrese is volop dat kunsmatige intelligensie en outomatisering massa-werkloosheid sal veroorsaak, selfs ongelykhede sal verhoog biologiese kaste van supermense. 'N Wêreld met ordentlike lewenstandaarde wat minimale energie gebruik, verg wêreldwye ongelykhede. Maar hierdie verwikkelinge beloof om ons presies die ander kant toe te druk.
Hou daarvan of nie, verandering kom. Ons kan sien die hele Uber vervang deur selfbesturende voertuie en robotfabrieke wat 'n oorvloed sintetiese vleis lewer. Selfs groot fraksies van gesondheidsorg en regswerk sal waarskynlik uitgekontrakteer word aan algoritmes wat gevoed word deur strome van wêreldwye data. Dit alles, tesame met 'n vinnig ouer wordende bevolking, wat toenemende sorg benodig.
Kan sake soos gewoonlik regkom? In 'n toenemend outomatiese toekoms beteken geen werk geen lone nie - wie sal dan koop al die goed wat outomatiese fabrieke produseer? Dit lyk miskien ondenkbaar, maar toenemende ekonomiese aktiwiteit genoeg om 'n wêreld van tien miljard nege tot vyf in diens te hou, behalwe al die outomatiese produksie, sou beteken dat die planeet byna sekerlik 'n heildronk sou wees.
in 'n Nuwe Wêreld van intelligente masjiene wat baie van die werk doen, dreigende omgewingsperke en 'n toenemende fraksie van die bevolking wat te oud is om te werk, kan lone en geld ophou om sinvol te wees. Ons sal moet besin oor ons stelsels van eienaarskap en verspreiding.
En hoekom nie? Die tegnologieë wat outomatisering ten grondslag lê, is die gevolg van honderde jare se menslike vernuf (en blinde geluk). Waarom moet die voordele deur 'n minderheid superryke eienaars benut word?
Universele basiese dienste - insluitend die voorsiening van behuising, gesondheidsorg, onderwys en vervoer onder andere - kan nodig wees om in die basiese behoeftes van almal te voorsien. Dit kan die basis bied vir 'n ordentlike lewe in 'n wêreld met minder werk, wat mense die tyd bied om al die onbetaalde versorgingswerk te doen wat nodig is om kinders, geestesongesteldes en toenemend bejaardes te onderhou.
Ons is ver van utopiese visioene van luuksheid vir almal, maar dit is tegnologies moontlik om almal ordentlike lewensstandaarde te bied. As ekologiese katastrofe en sosiale ineenstorting die alternatief is, lyk dit nie net wenslik nie, maar noodsaaklik om na so 'n wêreld te streef.
Joel Millward-Hopkins, postdoktorale navorser in volhoubaarheid, Universiteit van Leeds
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Kunsmatige intelligensie kan nou menslike gedrag emulgeer en binnekort sal dit gevaarlik goed wees