China se Mitiese Steenkool Gewoonte is geen verskoning vir klimaatsinvloed nie
Marek Kubik, Universiteit van Reading
Ek het dit baie gehoor, en jy het waarskynlik ook. Dit is waarskynlik die troefkaart van enige argument om wêreldwyd klimaatsverandering aan te spreek: "Ja, maar wat is die punt? Is China nie 'n nuwe steenkoolaanleg elke week? "
As die wêreld se grootste land, met 'n bevolking van 1.4 miljard en tel, sy onwankelbare optog voortgaan om koolstofintensiewe fossielbrandstofopwekking te bou, watter betekenisvolle onderhandelinge kan gebeur oor klimaatsverandering? Die feitlike oorsprong van die "een plant per week" -aanslag is moeilik om te spoor, maar dit is duidelik dat sekere ondersoeke regverdig word.
As jy 'n reguit-na-die-punt soort persoon is, is die antwoord nee. Toe dit uitgekom het, sou dit waarskynlik waar gewees het, maar in 'n dinamiese en groeiende ekonomie is dit een van daardie feite wat die omstandighede uitsteek. Die hedendaagse storie is 'n bietjie meer kompleks.
True, China het die afgelope dekade oorheersende groei in steenkool-energie gesien en ons weet dat die land op goedkoop steenkool staatgemaak het om sy groei te laat groei. emmers van die dinge in werklikheid. In 2010 het China alleen ongeveer 3.3 miljard ton verbruik (ongeveer 47% van die wêreldtotaal) en dit bewaar 'n beplanningspyplyn van 363 nuwe projekte onder oorweging; 'n yslike totaal van 558GW addisionele steenkool. Dit word vergelyk met 'n totale geïnstalleerde steenkoolkapasiteit van 313GW in die VSA, die wêreld se tweede grootste steenkoolgebruiker. Versprei die beplande Sjinese projekte eweredig oor die volgende 15-jare, dit is ongeveer een elke twee weke.
Maar hierdie simplistiese ekstrapolasie is verouderd en misleidend. Sedert daardie steenkoolaanlegte voorgestel is, het China sy energiebeleid verander om koolstofvrystellings en besoedeling te bekamp. A vyfjaarplan vir die steenkoolbedryf is in 2012 bekendgestel, met die doel om jaarlikse huishoudelike steenkoolverbruik tot 3.9 miljard ton deur 2015 te stoot.
Sedertdien het die netto opbou van steenkoolaanlegte dramaties gedaal. Beplanning verwerpings is aan die toeneem en die steenkoolbedryf is oorheers deur nuwe hernubare energie. Ongeveer 'n derde van die voorgestelde nuwe steenkoolkragsentrales wat goedgekeur is, is vertraag die begin van hul konstruksie, wat gelei het tot 'n groot verlangsaming in die nuwe toegevoegde steenkoolkragkapasiteit. Terselfdertyd word steenkoolopwekking uitgefaseer (80GW van ou kapasiteit is van 2001-2010 verwyder) en daar is planne om faseer 'n verdere 20 GW steenkool uit. Beskou die onderstaande grafiek. Selfs as China se BBP steeds op 'n taamlike stabiele pad styg, begin steenkoolverbruik.
BBP-groei teen steenkoolverbruik waar 100 BBP in die jaar 2000 verteenwoordig. bron
So hoekom is die verandering in die hart? Eerstens, 70% van China se steenkoolmaatskappye verloor na bewering geld soos stygende produksiekoste druk die lewensvatbaarheid van meer steenkool by.
Hernubare energie groei intussen van krag tot krag. Die land is reeds die wêreld se grootste produsent van windkrag, en dit beplan om dubbel kapasiteit deur 2020. Nuwe hernubare kapasiteit oortref nuwe fossielbrandstof en kernkrag vir die eerste keer verlede jaar.
Die Chinese hernubare oplewing kom omdat sy burgers toenemend bekommerd is oor lugbesoedeling. Dit is die ander rede waarom die land se leierskap die steenkool aanhoudende smog in industriële en ontwikkelde gebiede verduur het, is moeilik om te ignoreer, veral wanneer dit amper die Beijing Olimpiese Spele.
Sedertdien is daar toenemende sosiale onrus en toenemende ontevredenheid oor die uitbreiding van steenkool en die impak op gesondheid. China se leierskap is angstig om potensiële bronne van onrus weg te haal, dus sy besluit om steenkoolverbruik te verminder en besoedelingmolens, fabrieke en smelters naby te maak.
Hierdie oorwegings wys op meer optimisme as wat die 558GW pyplyn van steenkool sou voorstel. Steenkool-opboukoerse vertraag dramaties terwyl China steeds die wêreld se grootste beleggings in hernubare energie. As iemand die "een steenkoolaanleg 'n week" -argument uitbring, kan jy jouself bewapen met die wete dat die Chinese steenkoolkruikjaggernaut gewond en stadiger word en sal dit, op grond van China se eie beleidsdoelwitte, binnekort tot stilstand kom. As wêreldleiers bly ontmoet en onderhandel oor die globale skaal van die klimaat uitdaging, sou dit onregverdig wees om te beweer dat China nie sy gewig trek nie.
Marek Kubik werk vir AES, 'n Fortune 200 energie oplossings maatskappy met 'n uiteenlopende globale portefeulje van hernubare en fossielbrandstof generasie, nut besighede en energie berging. Hy is ook verbind met die Electricity Association of Ireland, vir wie hy gelei het tot die markintegrasie van hernubare energie.
Dr Marek Kubik werk as strategiese adviseur vir AES, 'n uiteenlopende globale energiemaatskappy met hoofkwartier in die VSA. Hy adviseer kommersiële en besigheidsontwikkeling en bied sleutel strategiese insig in energiemarkte, maak gebruik van elektrisiteitsmarkkennis en analitiese insette om maatskappystrategie in te lig. Marek bly 'n besoekende genoot aan die lees-universiteit en het 'n belangstelling in die inlig van beleid, het tyd bestee aan werk in Westminster en sy huidige rol as RES integrasie projekleier vir die Electricity Association of Ireland.
Binne die VSA is klimaatsverandering nog steeds 'n verdelende saak. In Donald Trump, 71 miljoen Amerikaners ...