Giftige sampioene: Oekraïne, Rusland, wat groei in die voorstede, Siberië, Leningrad, Volgograd-streek, 'n kort beskrywing, kenmerkende tekens - 'n voorstel - 2020
Enige, selfs onervare sampioenplukker, weet dat nie alle eksemplare wat onderweg is in hul mandjie geplaas moet word nie. Min mense kan egter regtig bepaal deur die voorkoms van die swam die eetbaarheid daarvan. Die artikel word gewy aan die beskrywing van die giftigste spesies in Rusland en die Oekraïne.
Lys met name en 'n kort beskrywing van die gevaarlikste giftige sampioene in Rusland
Nie alle giftige spesies is dodelik nie, maar dit kan 'n baie negatiewe uitwerking op die menslike liggaam hê. Rasse waarvan die gebruik tot die dood kan lei, is relatief min - dit moet met een oogopslag opgespoor word. Moet nooit aan hulle raak nie, sit dit minder op ander sampioene. Hieronder is die top 5 mees lewensgevaarlike sampioene wat in Rusland aangetref word.
Dit is sonder oordrywing die giftigste sampioen ter wêreld. Selfs 'n klein deel daarvan bevat genoeg giftige stowwe om 'n volwassene dood te maak. Die gevaar van die paddastoel is nie net dat die gif nie neutraliseer na enige vorm van verwerking nie (droog, kook, braai, bevries), maar ook in ooreenstemming met die skadelose groen of geel russula en sampioene. As u 'n ligte paddavoentjie in die bos opmerk, moet u nie nader kom nie en nie daaraan raak nie. Die sampioen groei op koel en donker plekke.
Kenmerkende uitwendige kenmerke: 'n platvormige klokvormige hoed sonder kolle en skubbe van wit, liggroen, geelgroen of olyfskadu. In die middel is die kleur van die hoed donkerder - meestal olyfbruin. Die deksel van die dop is 11 cm, die lengte van die been is 15 cm, die dikte van die been is 2 cm. Die been vernou tot 'n ekstra wit of groenerige kleur - daar kan 'n filmring gesien word. Die basis van die paddastoel het 'n sakkulêre vagina, wat ook die 'beker van die dood' genoem word. Dit groei alleen of in groepe en is gelukkig redelik skaars.
'N Ander naam is lentevliegplant. Die swam lyk taamlik indrukwekkend danksy die sneeuwit van die hele vrugtige liggaam, wat nie met ouderdom verloor nie. Die sampioen plukkers verwar hierdie giftige monster gereeld met sjampanje en 'n sampioen met 'n wit sampioen. Dit is egter die moeite werd om nader te kyk: die sampioen se been word omring deur 'n Volvo, sy hoed kry uiteindelik 'n afgeplatte koniese vorm, kenmerkend van dieselfde bol, met 'n knol in die middel. Die been is hol, nader aan die bodem bedek met skubbe, die sampioen ruik onaangenaam.
As u die vrugtige liggaam self eet - 'n dodelike uitkoms is moontlik, as die vliegvlieg in die mandjie van ander sampioene is, en hulle geëet word, sal die geval waarskynlik matig vergiftig word. Spoel giftige stowwe onmiddellik met water uit as dit tasbaar is.
In naald- en gemengde woude is daar 'n giftige witterige spreker. Dit is 'n klein sampioen tot 7 cm hoog, met 'n wit hoed wat soos 'n piering lyk, en dun plate aan die binnekant. Die gevaar van hierdie spesie is dat dit verwar kan word met russula, dondervis, of eetbare spesies wat praat. U kan hierdie 'vyand van sampioenplukkers' in die velde en weide ontmoet.
Daar is baie eetbare variëteite van vals sampioene.: baksteenrooi, swaelgeel, Candol-sampioene, papawersaad. Die gevaarlikste is swaelgeel vals heuning. Die gebruik daarvan sal beslis naarheid en braking, sweet, opgeblasenheid, diarree, verswakte visie en selfs bewussynsverlies behels. Met 'n sterk mate van vergiftiging word 'n dodelike uitslag nie uitgesluit nie. Die giftige stowwe van hierdie heuningbos is so korrosief dat net een sampioen die hele pot goeie, eetbare sampioene kan verwoes.
Hoe om 'n valse sampioen van die hede te onderskei? In die eerste plek moet u let op die ring aan die steel wat kenmerkend van heuningboskruid is: die eetbare sampioene van onedo is so uitgesproke of afwesig. Valse sampioene ruik ook baie erger, en hul hoede het 'n helderder kleur.
Hierdie spesie is voorheen konvensioneel as eetbaar beskou, maar is onlangs as 'n giftige spesie geklassifiseer. Dit gaan oor lektiene wat nie tydens hittebehandeling afbreek nie en 'n sterk allergiese reaksie veroorsaak. Veral varke is teenaangedui by mense met nierversaking. Dodelike simptome sluit in asemhalingsversaking, verergering van niersiekte, en intravaskulêre stolling.
Die vark lyk onmerkbaar: 'n bruin hoed met 'n deursnee van ongeveer 14-15 cm met verlaagde rande word op 'n kort soliede been met 'n mat oppervlak geplant. Op die plek van die sny word die sampioen donkerder.
Die giftigste sampioene vir mense
Tipes giftige sampioene naby Moskou en die Leningrad-streek
Die twee grootste Russiese megalopolise - Moskou en St. Petersburg - is die geboorteplek van baie bosliefhebbers. Wat moet u weet om sampioene in hierdie gebiede veilig te pluk? Eerstens moet u vanaf die stede na 'n veilige afstand van ongeveer 35-40 km ry. Tweedens moet u weet watter giftige soorte sampioene in hierdie dele van Rusland gesien kan word.
Die sampioen, wat 'n leidende posisie in die lys van die dodelikste sampioene op die planeet inneem, het nie by die voorstede verbygegaan nie.
Dit word beskou as meer eetbaar as giftig. Die gewilde naam is oranje spreker. Dit verskil van regte kantarelle deur die egalige rand van 'n helder hoed en die vrystelling van melksap op die plek van die snit.
Hierdie vreesaanjaende spesie is baie gevaarlik. en kan verkeerdelik in die mandjie gesit word in plaas van wit of eikebome. Kenmerkende kenmerke: 'n groot, vlesige been, bedek met 'n rooi, oopwerk-gaas, en 'n kussingsvormige wit dik hoed.
Rooi vlieg agaries
Hierdie helder verteenwoordiger van bosflora word in gemengde, naald- en berkelande van Julie tot einde Oktober in die Leningradstreek aangetref. Gelukkig is die vliegboerdery, bekend aan almal uit sprokies vir kinders, redelik maklik om van eetbare spesies te onderskei deur 'n rooi hoed met wit skubbe en 'n sneeuwit been met 'n kenmerkende "romp".
Hoe u eetbare en giftige sampioene kan onderskei?
Die lys en eienskappe van giftige sampioene in die Volgograd-streek
Benewens die bleek paddavoontjie wat hierbo beskryf is, die sataniese sampioen, valse heuningpampoentjies en die slanke vark in die Volgograd-streek, kan 'n mens verskeie gevaarliker variëteite teëkom.
Dit leef in naald- en bladwisselende woude. Die gewilde naam van hierdie giftige sampioenfamilie is govorushki. Uitwendige tekens: 'n plat hoed bedek met grys skubbe, 'n poeieragtige bedekking op die been. Die been self bereik 'n hoogte van 8 cm, bruin tot onder. Die gevaar van vergiftiging is dat dit verwar word met champignon. Na 'n paar uur vanaf die oomblik van eet, begin braking en erge dermontsteking.
Soos 'n giftige ry, is die wit ry ook nie geskik vir voedsel nie, aangesien dit vergiftiging veroorsaak. Hoed van 'n wit ry, oop, konveks. Poot - vlesig en dig, ligte kleur, met uitbreiding nader aan die basis. Die vrugtige liggaam self het 'n skerp, onaangename reuk en smaak.
Ongelukkig is hierdie variëteit goed gekamoefleer, en slegs 'n onaangename reuk en vergeling op die gesnyde werf kan help om 'n indringer te onderskei van 'n regte kampioen. In hierdie geval is die motto van sampioen plukkers die uitweg uit die situasie: "As u nie seker is van die sampioen nie, moet u dit nie na die mandjie neem nie."
Giftige sampioene van Siberië
Die Siberiese deel van Rusland is die mees uitgebreide, op sy grondgebied is die meeste van die woude van die land geleë. Saam met gesonde taiga-geskenke kan u gevaarlike plante en sampioene vind. Benewens die reeds genoemde variëteite in Siberië, groei:
Die sampioen lyk nogal herkenbaar: 'n afgeronde bruin hoed met 'n donker knol in die middel en ongelyke rande op 'n dun hoë been. Dodelik weens die teenwoordigheid van muskarien in die gif.
Dit kom slegs in die suidelike streke van Siberië voor. Verwys na houtpampoentjies en word soms verkeerd met hout- of winterpampoene gebruik. Die gallery lyk so: 'n amper plat bruin of bruin klewerige hoed op 'n hol been met 'n ring en 'n aanraking. Op die deel van die been onder die ring kan 'n mens vlokkies opmerk wat die galery van die houtskuur onderskei.
Giftige sampioene van die Oekraïne
Soos in Rusland, vind die sampioenvergiftiging in Oekraïne dikwels plaas weens die onkunde van die bevolking oor giftige rasse. Benewens die wydverspreide bleek paddastoele, vliegboerderye, ry-sampioene, sataniese sampioen en sôe, kan u in die Oekraïne sien:
Vanaf April begin groepe met baie gevaarlike sampioene in asp- en berkbosboom groei. Entoloma-lente het bekende kenmerke van buite, soos 'n keëlvormige donkerbruin hoed, dieselfde bruin dun been en grysbruin mediumfrekwensieplate aan die binnekant van die hoed. Dit ruik na vogtigheid en lyk oor die algemeen onaantreklik, wat 'n onervare sampioenplukker uit groot moeilikheid kan red.
Die keëlvormige hoed is gestreep met strepe van die middel tot die rande, die been is bruinwit. Die vrugliggaam stuur spore wat maklik ingeasem word op dieselfde manier as die pulp van die vrugliggaam uit. Die veselglas bevat muskarien en is 20 keer gevaarliker as rooi sampioen. Selfs 'n klein stukkie in die rou vorm sal herhaaldelike braking veroorsaak as gevolg van 'n brandende smaak.
'N Kenmerkende kenmerk van die giftige "broer" van 'n brood is 'n pers kleur in 'n ronde, effens golwende hoed. In 'n volwasse sampioen is die been hol; by die sny word die vleis rooierig en versprei die reuk van klapper of kamfer. Gevaar vir menslike gesondheid en lewe.
'N Mens moet verantwoordelik optree ten opsigte van die aktiwiteite soos' stille jag '- onoplettendheid dreig die versamelaar met ernstige vergiftiging of selfs die dood. As u nie seker is dat die geskeurde geskenke van die natuur geëet kan word nie, raadpleeg dan die ervare sampioenplukkers, en dit is beter om nie verdagte eksemplare te nader nie.