As of Amerikaanse Maple - Bome - 2021
Asboom of Amerikaanse Maple (internasionale naam: acer negundo) is 'n bladwisselende boom van 'n maple-verskeidenheid. Spontaan groeiende in Noord-Amerika. Ligte plant, benodig nie sterk water nie, sommige bome bereik 'n hoogte van tot twintig meter.
Amerikaanse Maple in Europa en Rusland
In Europa het Amerikaanse esdoorn in die XVII eeu geval. Sedert die XVIII eeu, groei hierdie bome in St Petersburg en in Moskou. In die 19de eeu is esdoornsaad wat uit Kanada gebring is, ingevoer en geplant in Rusland. Spesifiek suksesvolle sierspesies. Een van hulle is maple "Flamingo" verander die kleur van die blare tydens groei. Reeds in die twintigerjare van die volgende eeu het die Amerikaanse esdoorn begin groei as gevolg van self-saai. Op die oomblik groei die hardloper maple letterlik oral in Rusland. Onlangs het hy selfs plaaslike plante beseer en bedreig.
Asboom Maple groei, wat baie-vlak-ruigtes vorm wat nie toelaat om na ander plante te ontwikkel nie. In die bos sone word dit beskou as die mees skadelike parasiet-onkruid. Die langdurige teenwoordigheid lei tot ontwrigting van die interaksie van lewende wesens in die ekologiese stelsel. Dit is reeds bewys dat die stryd teen hom met sy oupa se metodes (bome afsny) geen resultate gee nie. Hiervoor is hy soms die "moordenaar maple" genoem.
Die morfologiese struktuur van acer negundo
Amerikaanse esdoorn is 'n bladwisselende boom wat gemiddeld sowat 15 meter hoog is, met 'n oneweredig verdeelde kroon. Die romp is kort met baie prosesse wat 'n ongelyke kroon skep. Onder ander bome stam groei hoër, skep 'n seldsame kroon. Die bas is gewoonlik lig met 'n skaduwee van grys of bruin.
Die blare is kompleks, bestaande uit verskeie blare omtrent twintig sentimeter lank. Die vorm van 'n blaar lyk soos as, dus word dit soms verward met as. Sommige blare is baie soortgelyk aan esdoornblare. Hierdie plante is tweeledig, dit wil sê, die blomme is op verskillende bome, manlik en vroulik, en hulle verskil van mekaar. Baie in die kinderjare het waarskynlik helikopters geloods, so dit is 'n vrug - 'n maple vleuel.
In die natuur is blaar-maple of acer negundo wydverspreid in die Verenigde State en Kanada. In Noord-Amerika bereik dit die staat Arizona en die Kanadese provinsie Ontario. Dit word minder algemeen in Kalifornië, Mexiko en Guatemala aangetref. Gewoonlik groei dit met willowe, aspenvormige populier, smalblaar populier. Amerikaanse esdoorn heers oor ander plante in verlate plekke, vloedvlakte van riviere en klein mere.
Asblaar esdoorn is baie pretensieloos aan grondtoestande, maar dit groei die beste op vars versadigde gronde. Veral aggressief groei in nuwe gebiede, verrassende groeikoers.
Deesdae het dit in baie gebiede van Eurasië wydverspreid geword. Sowel as in Rusland is dit wyd gebruik vir landskapsplase en vierkante. As gevolg van die feit dat die esdoorn onpretensieus en rypbestand is, het sy reeks Verkhoyansk en Yakutsk bereik. Hierdie wydverspreide en die feit dat sade met 'n sterk wind baie lang afstande kan vlieg.
As gevolg van die feit dat ash-maple hout baie veselagtig en broos is, word dit baie min gebruik. Ja, en vir gebruik as brandhout, is dit nie geskik nie, as gevolg van die konstante humiditeit. Trouens, voëls vir die konstruksie van maple neste is baie geskik. Deur dit as landscaper te gebruik, het dit ook baie nadele:
In die stad leef hierdie plante nie lank nie.
Uiters onproportionele vorm van die plant en die robuustheid van die stam.
Swak oppervlak wortelstelsel, wat lei tot 'n gereelde val van bome.
Baie wortelprosesse, wat lei tot die agteruitgang van grasperke en asfalt.
As gevolg van die sterk self-saad moet jy soos 'n onkruid veg.
Te dik kroon is 'n uitstekende springplank vir die voortplanting van bosluise.
Al hierdie tekortkominge het gelei tot die feit dat die asblaar-esdoorn onbevoeg was vir gebruik in landskapsparke en strate. Die enigste gebruik wat ontvang is hout vir die vervaardiging van verskeie beelde, draai vase op draaibanke, en ook handvatsels vir messe.
Die probleem van omgewingsgevaar
Die verspreiding van die esdoorn en sy omgewingsgevaar aan die begin van die XXI eeu, is wyd bespreek deur wetenskaplikes van Rusland. Watter skade doen hierdie plant:
In die vloedvlakte van die riviere is willowe en populiere feitlik verdwyn.
Dit het sterk allelopatiese eienskappe, dws dit het 'n chemiese effek op die groei van ander plante.
Binne stede is 'n bosagtige onkruid.
Manlike stuifmeel veroorsaak ernstige allergieë en 'n siekte wat "hooikoors" genoem word.
Die blare van die plant veroorsaak 'n sterk reuk.
Mees onlangs het maple bewys dat uitlaatgasse oksideer, wat dit meer giftig maak.
Deur sy omgewingsgevare val hierdie plant eerste onder ander spesies wat uit ander lande gebring word. In Europa is die gevaar van die verspreiding van die akker negundo spesies lank reeds verstaan ​​en word dit ernstig geveg. In Rusland, nie so lank gelede nie, is 'n boek gepubliseer wat alle skadelike plantspesies insluit en dit word "Swart" genoem. ".
In die stryd teen hierdie onkruid gebruik metodes getoets in verskillende lande. Die goedkoopste en maklikste manier is om die wegdrywing van hierdie plante te bestry. Dus, uit die praktyk van die hantering van hierdie plant in Wit-Rusland, het ons 'n metode gekry om die verspreiding van lote te beperk. In die eerste plek is dit nodig om die gebruik daarvan in landschapsarchitectuur te verbied. En help ook chemiese bewerkings rondom volwasse plante.
Baie mense gebruik boomsny, maar dit is 'n baie ondoeltreffende manier vir hierdie tipe en andersom lei tot die teenoorgestelde resultaat. So is tientalle jong lote naby die gekapte bome gevind. As gevolg van die feit dat die asblaar esdoorn langs die oppervlakwortels, ook diep, ontwortel, baie lank neem. Dit is ook nutteloos om hulle volgens die "Finse kers" -prinsie te verbrand, as gevolg van die hoë waterversadiging. Ja, en gestampte stompe Die volgende jaar, gee baie lote.
'N Effektiewer metode om ruikers te hanteer is chemies. Dit sluit in:
Spuitende boomkrone en jong struike.
Die bekendstelling van dwelms direk in die stam van bome.
Toediening van chemikalieë aan die bas aan die basis van die boom.
Spuitstompe om die opkoms van jong lote te voorkom.
Dit is die beste om metodes te kombineer. Byvoorbeeld, in die herfs het ons begin sny, en in die lente het ons 'n chemiese bedryf hantering van stompe en wortelsisteem.
Biologiese beskrywing van Amerikaanse Maple
Die asblaar esdoorn word ook Amerikaans of Californië genoem. Soos die naam aandui, is sy geboorteplek Noord-Amerika. Dit groei daar op swaar kleigrond in riviervalleie. Dit is 'n bladwisselende boom van die Sapindo-familie. Die maksimum hoogte is 21 meter, gemiddeld - 10-15 meter, die kroon is hoog, skaars.
Het 'n reputasie vir onpretensieuse en vinniggroeiende boom. Met sy delikate blare lyk dit soos as.
Jong takke het 'n olyfkleur met 'n effense blou blom. Die blare is kompleks, bestaan ​​uit 3-13 blaaie op lang blare. Dit blom in Mei of Junie, manlike en vroulike blomme is op verskillende bome geleë. Die saad ryp in die vrug van die krip met twee vlerke, hulle vlieg in die herfs ver in die wind.
Amerikaanse Maple Tree and Leaves
Amerikaanse esdoorn behoort aan loofbome. Die boom het 'n kort, bruin stam vertak aan die basis. Hoe ouer die boom, hoe donkerder die bas van sy stam. Jong esels het klein krake op die grond. Namate die boom "grootword", word hulle dieper en word dit geleidelik in groewe.
Lang, versprei, gladde takke van groen of olyf kleur strek van vertakking van 'n stam. Op die takke van 'n boom kan jy dikwels 'n grys, minder dikwels pers blom sien. Die kroon is wyd en versprei.
Blare komplekse, pinnate, blare. Elke vel bestaan ​​uit 3 of 5 lang (tot 10 cm) velle. Die blare het 'n kronkelende rand en 'n puntige, soms lobbe tip. Die boonste oppervlak van die vel is donkerder as die onderkant. Die onderste gedeelte van die blaar is effens kroesend. In die herfs verander die blare kleur na geel en rooi skakerings.
Amerikaanse esdoornblare lyk soos asblaar, dus een van die name van hierdie plant is Ash-vormige esdoorn. Maple is 'n tweeledige plant. Op dieselfde boom, maar op verskillende takke, is daar sowel vroulike as manlike blomme. Manlike blomme word versamel in hangende trosse. Hul helmknoppies is geverf in rooi tinten. Vroulike bloeiwyses het groen kleur en 'n kwas word in bloeiwyse versamel. Amerikaanse esdoorn begin bloei in Mei. Bloei gaan voort tot die eerste blare. In die herfs vorm wit sagte knoppe op die boom.
Die leeuvis se vrugte, wat een saad en twee vlerke bevat, is ongeveer 4 cm lank. Die leeuwvis ​​word aan die einde van die somer (Augustus, September) ryp en bly tot in die lente op die plant. Volwasse bome is hoogs rypbestand en kan maklik lae temperature (tot -35 ° C) verdra. Frostweerstand van jong bome is baie laer.
Die plant word gekenmerk deur vinnige groei en vinnige ontwikkeling. Verstaan ​​maklik hoë lugbesoedeling, aangepas om in stedelike omgewings te groei. Lewensverwagting in buite toestande is ongeveer 30 jaar. Verskil in hoë broosheid. Gegroeid deur sade (self saai) en pneumose lote.
Amerikaanse esdoorn vereis nie deeglike sorg nie. As jy aandag gee aan die plant en dit met jou aandag verkwik, sal dit jou met 'n chique kroon bedank en op 'n warm somerdag skaduwee en koelte gee.
Sorg wanneer plante plant, behels die toepassing van minerale bemestingstowwe direk in die plantkruike. Na plant, is dit raadsaam om deklaagvelde uit te voer. Mulching word gemaak deur 'n vyf-sentimeter laag of turf.
In die lente word die plant gevoed met 'n oplossing van kalium en natrium kunsmis. Somervoeding word gedoen deur Kemira-Universele kunsmis.
Amerikaanse esdoorn verdra maklik droogte, maar ontwikkel beter en groei wanneer dit natmaak. Norm van water: 15 liter onder 'n boom. Vir jong bome moet die norm met 2 keer verhoog word. Die plant word verkieslik een maal per maand, droë somer - een keer per week.
In die somerperiode is dit wenslik om die grond te wei en los te maak om dit met suurstof te verryk. Somer sorg sluit snoei droë en siek takke. Sommige variëteite aktief groei takke, hulle is ook beter om te verwyder.
In die laat herfs moet die wortelnek van jong (jaarlikse) plante gesluit word met digte materiaal of spar. Hulle is sensitief vir ryp. Volwasse plante is rypbestand en het nie winterbeskerming nodig nie.
Plant plante wat in die lente of herfs geproduseer word. Plant saailinge in spesiale voorbereide putte, op 'n klein diepte. Die wortelnek van die saailing moet op grondvlak wees. In die geval dat grondwater naby die landingsplek verby is, of die aanplanting in moerasbodem uitgevoer word, is dit nodig om die bodem van die put goed te grawe. In die reses vir die plant maak dreinering wat sand en konstruksie afval bevat, 'n laag van tot 20 cm.
Wanneer saailinge geplant word, het hulle 'n afstand van 3-4 meter van mekaar. Om 'n heining te skep - elkeen en 'n half, twee meter.
In die natuur groei die staat in Noord-Amerika. In Europa is die boom in die 17de eeu bekendgestel. In Rusland, gekweek sedert 1796. Buitendien, hierdie soort maple is 'n lae bladwisselende boom of struik wat baie koffers het. Planthoogte is 5-8 meter. Spesifieke kenmerke van hierdie spesie is blare en kroon.
Flamingo-esdoorn het komplekse, pinnate blare, bestaande uit individuele blare (van 3 tot 5). Die lengte van die blaar is 10 cm. Die kleur van die blare verander namate hulle oplos:
Op jong lote is die blare silwergrys.
In die somer verskyn daar 'n witpienk grens en kolle van dieselfde kleur, oneweredig versprei oor die hele gebied van die blaarblaar.
Nader aan die herfs, die blare word helder pienk met donker pienk en groen strepe.
Die kroon van die boom het 'n afgeronde vorm met 'n deursnee van tot 4 meter en 'n oopwerk kyk. Dit word onderskei deur 'n ongewone kleur. Die boom lyk baie mooi en word 'n ware versiering van strate, pleine en tuine. Die plant handhaaf dekoratief deur die hele lewe.
Soos ander lede van die Maple-genus, is Flamingo-esdoorn 'n tweeledige plant. Op dieselfde plant is blomme sowel as manlike en vroulike. Hulle is redelik klein en het 'n groen tint. Vrugte - grys leeuwvis.
Hierdie soort maple groei goed in verligte gebiede, is lief vir 'n vrugbare, goed bevochtigde grond. Weerstand teen lae temperature.
In teenstelling met gewone of platanovidnogo-esdoorn, het Amerikaanse pinnate, soortgelyk aan asblaar. Hulle is opeenvolgend op die sentrale stam geleë. Elk van hulle bestaan ​​uit 3-5, soms groter aantal individuele verlengde plate met lobed of serrate kante. Die kleur van die blare in die boonste gedeelte is liggroen, dowwe, gryswit aan die agterkant. In die herfs word hulle heldergeel of rooi. Die oppervlak is glad of effens pubescent. Wanneer vryf in die hande van jong lote en blare produseer 'n onaangename skerp reuk. As gevolg van die inhoud van giftige verbindings, kan dit dierevergiftiging veroorsaak. Hieronder is 'n foto van hierdie soort maple.
Jong bome lyk mooi skilderagtig. Hul koffers is bedek met dun liggrys bas met klein krake, sylote is olyf, rooierig of pers. Met ouderdom verdik die bas, word growwe en donker. Boomstamme begin feitlik naby die grond vertak. As gevolg hiervan lyk die bome soos reuse struike. Maples kan 20 m in hoogte bereik, maar die meeste van hulle is baie laer - ongeveer 8-12 m. Die maksimum dikte van die stamme is ongeveer 70 cm.
Die wortelstelsel is dikwels veselagtig, oppervlakkig. In toestande van arm of gedehidreerde grond groei stokagtige wortels.
Crohn is onreëlmatig gevorm. As gevolg van die teenwoordigheid van verspreide, gedraaide, horisontale lote, lyk dit onnet. Onder die ander bome word die asblaar-esdoorn uitgetrek, sy tops word ruw en yl.
Groei- en blomtoestande
Dié tweeledige plant bloei vanaf laat April of vroeg in Mei vir 2-3 weke. Vroulike bloeiwyses panieker hande. Manlik - hang rooierige lang trosse.
Vrugte is enkelgesaai met groot ligte vlerke. Hulle ryp in September, kan tot laat winter op die takke bly.
Die hout is lig, sag en broos, geneig om te verval, geneig tot vervorming. As gevolg van die teenwoordigheid van groot vesels, is dit moeilik om te verwerk. Nie wyd in die bedryf gebruik nie. Amerikaanse esdoorn word hoofsaaklik gebruik vir die vervaardiging van steke, klein dele, houtkaste, tydelike heinings.
Asblaar-esdoorn is ligterig, verkies vrugbare en los grond, maar kan op enige grond groei. Verskil in goeie rypweerstand. Onder ongunstige toestande vorm 'n struik. Ongevoelig vir besoedelde en besoedelde lug. Bome vinnig en aktief vermenigvuldig met self-saai of pneumatiese lote, toon hoë aanpassingsvermoëns, maklik bemeester nuwe gebiede.
Die maksimum lewensduur van hierdie spesie is nie meer as 80 jaar nie. Blomme en vrugte begin vanaf die ouderdom van 6. Die meeste bome verdroog na 30-40 jaar.
Amerikaanse esdoorns word nie aanbeveel om as hegte geplant te word nie, omdat hulle vinnig in alle rigtings groei. In klein gebiede is dit beter om een ​​boom te beperk. Plaas dit verkieslik op 'n afstand van ander plante, veral vrugte en bessiegewasse.
Plant bome in April of September in los en matige klam grond.. In arm grond is dit wenslik om komplekse kunsmis vooraf te maak. Die putte moet 60 × 60 × 60 cm wees. As verskeie plante langs mekaar geplant word, word hulle 1,5-2 m van mekaar geplaas.
Die wortelbal word verdiep sodat die nek op die vlak van die oppervlak is. Dit is nodig om die putte in te vul met 'n mengsel van soodgrond, turf in gelyke verhoudings en van die sand. Die aarde is effens geteister. Moenie meng met genoeg water om te plant vir vroeë engraftment nie. Pristvolny sirkel word aanbeveel vir digte deklaag met turf, dit sal die groei van onkruide naby die esdoorn voorkom.
Jong saailinge is nuttig om gereeld te water. Dit sal genoeg wees omtrent 20 liter per week. In die lente is dit wenslik om kalium en natrium aanvullings of spesiale komposisies vir maple te maak.
Dit is net nodig om die eerstejaarbome vir die winter te skuiling. Die meer volwassenes is nie meer bang vir ernstige ryp nie. Daar word jaarliks ​​aanbeveel om oorgroeide en droë takke, basale lote te verwyder. Gereelde haarsny sal help om die oorgroei van Amerikaanse esdoorns te bekamp.
Dit word gefasiliteer deur die vroeë toetrede tot die vrugingsfase, die vinnige verandering van geslagte, die eienaardigheid van die wortels en gevalle blare wat gifstowwe vrystel wat die groei van ander plante inhibeer. Daarom word die asblaar-esdoorn gelys in die Swartboek van Rusland, as 'n plant wat die biologiese diversiteit van spesies bedreig.
Om die Amerikaanse esdoorn op die terrein te vernietig deur verskillende metodes te gebruik:
Ontworteling. Hierdie moeisame oefening duur tyd en moeite. Dit is raadsaam om spesiale landbou toerusting en gereedskap te gebruik.
Uitbranding 'N Effektiewe metode as die plot swaar oorgroei word. Hulle het 'n bietjie petrol op die boom gesit en dit aan die brand gesteek. Herhaal 'n paar keer tot die boom doodgaan.
Onkruiddoder behandeling. Voorbereidings word gebruik - Roundup, Glisol, Nul, Glykor, ens. Spuit die plante op die blare in die lente of somer tydens die aktiewe groei van die boom.
Kroning. 'N Boom word afgekap, 'n dik laag sout word op die snit gegooi en toegedraai met olie. Sout het 'n depressiewe effek op die wortels van die esdoorn, maar beskadig nie ander plante op die terrein nie.
Tans word ash-esdoornblare nie gebruik vir landskapsorgparke en stadsstrate nie. Gewone aanplanting, soos ander plante, is onmoontlik om te vernietig, want in plaas van een gekapte boom groei 10-20 nuwe stamme. Die ideale metode van vernietiging kan beskou word as 'n gesamentlike benadering, wanneer bome in die herfs ontwortel word, en in die lente word die gebied waar hulle gegroei het, met onkruiddoders behandel.
Hoe lyk 'n Amerikaanse (leaved) esdoorn?
Alpe-esdoorn (Acer negundo L.) behoort aan die maple familie (Aceraceae).
Sagte boom of groot struik
Tot 21 m (gewoonlik 12-15 m)
Oneweredig ontwikkel, met vrye groei met 'n kort stam, tussenmekaar, effens hangende takke, in plantasies - met 'n hoë geboë stam en hoogs verspreide takke
Op die koffers - grys, liggrys, met vlak groewe, op jaarlikse inkremente van groen tot pers en blouviolet
Teenoor, kompleks, pinnate, met 3-5-7 lobbe, 15-18 cm lank, liggroen, uitgesproke heterofilie
Diode spesies, manlike en vroulike blomme in hangende rasse. Manlike plante bloei 'n bietjie vroeër as vroulik. Stuifmeel word gedra deur die wind en soms deur bye. Mei-Junie blom 15 dae
Lionfish van twee vrugte, met een saad in elk. Lionfish divergeer teen 'n hoek van 60 °, die lengte van die vrugte - 4 cm. Vrugte ryp in Augustus-Oktober, hang aan die takke tot die lente. Saad sonder endosperm. Maksimum produktiwiteit - 50 0000 hok van een boom
80-100 jaar oud, in straatplantasies - nie meer as 30 nie
As-geel-esdoorn of Amerikaanse esdoorn bereik 'n hoogte van 15-20 m, het 'n breë kroon met 'n deursnee van 10-14 m met bros takke van olyfgroen kleur met 'n blou blou. Sy bas is grys, in ou bome is dit bruinbruin, met langwerpige krake. Die kroon van die elf maple word oneweredig ontwikkel.
Die blare van blare is op lang tot 8 cm blare en bestaan ​​uit 3-7 blaadjies tot 10 cm lank. In die somer is hulle heldergroen bo-aan, ligter onder, effens kroesend, in die herfs kry hulle 'n pragtige gevarieerde kleur wat wissel van liggeel tot helder oranje.
Kyk na die foto van 'n Amerikaanse esdoornboom en sy blare:
Die boom blom in April met klein groenagtige blomme, blom gelyktydig met die blare. Duur van blom is 10-15 dae. Daarna verskyn vrugte - liggrys leeuwvis.
geboorteplek - Noord-Amerika.
By die beskrywing van 'n hardloper maple, is dit opmerklik dat hierdie boom windbestand is, aangepas by stedelike toestande. Hou van 'n penumbra en die son. Die plant verkies ryk vrugbare gronde, sand en arm grond kan nie duld nie.
In die natuurlike habitat van A. Negundo groei in die noordooste van die Verenigde State. Daar is afsonderlike groeikragte in die sentrale en suidelike state. Die spesies het ook 'n sekondêre reeks gevorm, wat in die state van Maine, Washington, Oregon, verskeie provinsies van Kanada, op die Prins Edward-eilande genaturaliseer is.
In die natuurlike verskeidenheid is A. negundo deel van verskeie fytosenoses - moerasse, vloedvlaktewoude, mesotrofiese loofwoude, naaldbosse met Douglas denne en spar, eikebome, charapala, prairies. So 'n wye verskeidenheid habitats is 'n gevolg van die hoë toleransie van die spesie tot 'n tekort aan grondvog en 'n gebrek aan voedingstowwe.
Hier kan jy foto's van ash-draende esdoornbome in hul natuurlike habitat sien:
Geskiedenis van die verspreiding van die ash maple (acer negundo)
Vir die eerste keer is 'n esdoorn-blaar maple in 1688 aan Europa bekendgestel en is in die Fulham Garden in Engeland geregistreer. In 1690 is die maple in 1699 na Nederland bekendgestel. In 1808 - was die eerste keer in Pole.
A. negundo is aan die einde van die 18de eeu aan Rusland bekendgestel. Volwasse monsters was reeds in 1796 in die Botaniese Tuin van St Petersburg beskikbaar. Soos aangetoon, is boommonsters verkry uit die suidelike dele van die natuurlike reeks na Rusland gebring. Dit verklaar die eerste mislukking van die bekendstelling van die spesies in die oop veld. Saailinge het gesterf uit ryp, in volwassenes het jaarlikse winste in erge rypte vrese opgelos. Dit het 'n rede gegee, volgens die getuienis van die direkteur van die Imperial Botanical Garden in St Petersburg, E. L. Regel, om die boom-esdoorn van die blaarlose te beskou as ongeskik vir verbouing in St Petersburg. In Moskou was die esdoorn ook baie op die oop veld, en daarom het dit in die botaniese tuin van die nyweraar P.A. Demidov in Neskuchny Garden in 'n koue kweekhuis gegroei. Teen hierdie tyd, die 20ste en 30ste jaar. XIX eeu., Sluit inligting oor die onsuksesvolle bekendstelling van ash-leaved ahorn in die Baltiese state, waar swaar ryp bome slegs onder veilige skuiling oorwinter.
In 1809 het I. N. Karazin maple sade uit die VSA en Kanada gebring, waaruit bome gegroei het in die Osnovyansky-akklimatiseringstuin naby Kharkov met blougrys kroesige en wasagtige afsettings. Daarbenewens is die gegroeide monsters gekenmerk deur vinnige groei. Amerikaanse skrywers verwys bome met soortgelyke tekens na A. negundo pseudocalifornicum Schwer. Afstammelinge van hierdie bome is geplant in tuine en parke in die suide van Sentraal-Rusland en in die Oekraïne. Die vinnig groeiende bome met geverfde blou lote het veel meer blywend as die voorheen bekende vorms geword, en met verloop van tyd het die geskiedenis van die verspreiding daarvan die Volga-streek en die Tambov-provinsie bereik. In groot hoeveelhede is die lote in Moskou en St Petersburg gevind. hierdie vorm van maple het nie ryp geword nie, die bome het swak gegroei, sterk ryp.
Aan die einde van die XIX eeu. A. L. Regel verkry uit die noordelike streke van Kanada A. Negundo sade, waaruit bome gegroei het, gekenmerk deur swak groei, dun takke en die bas van jong lote intensief gekleurde violetrooi. R. Schröder beskryf hulle onder die naam A. negundo boreale; Amerikaanse skrywers verwys na bome met soortgelyke tekens aan A. negundo violaceum (Kirchn) Jaeg. Die nageslag van hierdie bome het, selfs in die toestande van St Petersburg, baie moeilik geword, waar die gegroeide bome onreëlmatig vrugte dra. Van die sade wat uit St Petersburg verkry is, het R. I. Schroeder in Moskou twee kopieë van 'n asblaar-esdoornboom gegroei, wat gekenmerk word deur oorvloedige vrugte. Tans word ash-lood-esdoornbome met swak, rooierige takke soms in Rusland gevind onder die aanplantings van die gewone vorm van maple. Net so het die bekendstelling van die as-esdoorn in die Baltiese state plaasgevind. Sedert die begin van die XX eeu. By die aanplant in Letland en Litaue is die nageslag wat in 1893 deur M. Sievers in die Drukersky-dendropark verkry is, van sade wat uit die provinsie Manitoba in Kanada getrek is, wyd bekendgestel.
In 1897 is A. negundo aangetref in die Oeral, waar die inleiding baie suksesvol was. In 1909 het dit grootliks in stedelike parke geplant.
Na die verbintenis van hierdie gebied met Rusland, is die asblaar-esdoorn in 1870 in Sentraal-Asië ingevoer. Vanaf 1895 tot 1908 is die spesies in Asjgabat en Samarkand, in Kirghizia, Alma-Ata, in die Issyk-Kul-vallei aangeteken.
Reeds in hierdie stadium van die vorming van die sekondêre (inleiding) reeks van die esdoorn-asboom is opgemerk dat die sukses van die bekendstelling van hierdie spesie aan die Noord-Amerikaanse flora in die Ou Wêreld te wyte is aan die wye ekologiese amplitude van die spesie, die vermoë om in verskillende klimaatstoestande te groei. A. negundo is verskeie kere in Rusland ingevoer, die monsters het van verskillende bronne afkomstig, uit verskillende dele van die natuurlike verskeidenheid, en het dus verskillende biologiese eienskappe. Toetse van verskillende soorte ash-esdoorn in die Simbirsk-provinsie deur F. Voeikov in 1908 het getoon dat die "tipiese" vorm van A. negundo elke jaar tot die vlak van sneeubedekking vries. A. pseudocalifornicum is vinnig groeiend en selde versier en A. negundo violaceum groei stadiger die vorige twee, maar amper nie deur ryp beskadig nie.
In die eerste helfte van die XX eeu. In Europa, Rusland en die lande van die voormalige USSR, het die asblaar-esdoorn een van die mees algemene uitheemse boomsoorte geword. Tot op hede is die noordelike punt van die sekondêre verspreiding van die asblaar-esdoorn die Polar-Alpine Botaniese Tuin, waar die plant egter vries en vrugte dra. In Arkhangelsk groei die esdoorn in bosvorm, in Petrozavodsk in boom- en bosvorm, jaarlikse lote af en toe ryp uit in ernstige winters.
In St. Petersburg, neem die asblaar esdoorn dikwels, in die afwesigheid van behoorlike sorg, 'n bosvorm, wat die gevolg is van die vermoë om lote maklik uit die basis van die stam te produseer. In kulturele aanplantings en in enkele plantegroei groei dit egter met 'n boom, word dit amper nie ryp nie, dra gereeld vrugte en gee selfvoeding.
In Moskou is uitgebreide aanplanting van die asblaar-esdoorn wat in die 1950's gemaak is, gehandhaaf. Met die herstel van stedelike landscaping, verlore en versteur in die oorlog. In Moskou-pleine, parke, binnehowe, die asblaar-esdoorn groei in die vorm van groot ornamentele bome 12-15 m hoog, in straatplantings en nywerheidsgebiede - dikwels in die vorm van onderdrukte gedraaide boomstande, in verwaarloosde aanplantings en plekke van self-saai - in bosvorm. Ook, baie suksesvol, word maple in die Baltiese state en Wit-Rusland, waar dit ook 'n bosvorm kan neem.
In die Oekraïne en in die steppe-sone van Rusland, kweek die asblaar esdoorn as 'n droogtebestande ras. In harde winters is die jaarlikse lote nog steeds ryp daaraan, maar terselfdertyd dra die bome volop vrugte en vorm self-saai.
In die meer droë suidoos van die Europese deel van Rusland, in Astrakhan, met die toestand van water of in kusaanplantings, bereik dit 20 m in hoogte, dra dit oorvloedige vrugte. In die Kaukasus groei die Krim goed en dra dit vrugte. In Makhachkala en Azerbaijan ontwikkel dit slegs in stedelike parke en tuine met gereelde water. Op arm droë klipgrond het dit 'n geboë stam, onreëlmatige kroon, droë takke, gedeeltelike krimping van die blare in die middel van die somer word opgemerk. In Sentraal-Asië, wanneer die ryp onder -10 ° C is, is dit gedeeltelik ryp. In warm, droë somers is daar klein brandwonde op die blare, bome ouer as 20 jaar begin verdor. Self-saai word gemerk in besproeide gebiede. In Kazakhstan groei maple oral en loop dikwels wild.
In Siberië groei die asblaar esdoorn uit Tyumen, waar dit aanbeveel word om die stede en dorpe te vergroot, na Oos-Siberië en die Verre Ooste.
Sedert die tweede helfte van die XX eeu. Navorsers het kennis geneem van die wildheid (naturalisasie) van die asblaar-esdoorn in die meeste gebiede van sy sekondêre reeks. Genasionaliseerde esdoornbevolkings in die 1990's. aangeteken in Noorweë, Pole, Duitsland, Litaue, Estland, Rusland. Naturalisasie vind plaas in versteurde menslike habitats, langs rivieroewers, langs spoorweë, in ou parke, op woestyne, in verlate aanplantings, bosskuiling en windbrake.
Op die gebied van die sekondêre gebied, A. negundo besette habitats soortgelyk aan dié waarin dit woon in plekke van natuurlike groei. Esdoorn koloniseer antropogeen versteurde gebiede - verlate parke, dorpe, verlate beboste velde, paaie, dumps, industriële gebiede. Die spesie word aktief gevestig in nasionale parke, reserwes, heiligdomme, waar dit in natuurlike fitosenoses voorkom - vloedvlaktewoude langs rivieroewers, mesofitiese eikebome en dennewoude waar dit verkies om die rande te bewoon. In die vloedvlakte-eikebome-en-woudbosse vervang A. negundo selfs die ondergroei van inheemse spesies.
Asblaar esdoorn in stedelike groenbewerking
Natuurlik, baie van julle weet hoe 'n Amerikaanse esdoorn lyk. Ten spyte van die relatief lae dekoratiewe eienskap van A. negundo, is hierdie spesie steeds een van die gewildste in stedelike vergroening as gevolg van sy vinnige groei, pretensieloosheid, gas- en rookweerstand en vinnige herstel van skade. In die moderne landskap tuinmaak is verskeie tuinvorme (kultivars) van asblaar-esdoorn algemeen: Auratum (Odessanum) is 'n bosvorm met heldergeel blare. Flamingo is meer dikwels 'n bosvorm met blare met wit en pienk strepe en kolle, Dikwels in die voorstede groei in 'n boom 2-4 m hoog. "Variegatum" is ook 'n bosvorm met 'n wye wit grens om die rand van die lobbe van 'n komplekse blaar. Monsters van hierdie rasse van ash maple word ingevoer na Rusland uit Wes-Europa en Pole, hulle is betreklik gehard, jaarliks ​​in uiters moeilike winters tot sneeu, minder dikwels in Moskou, in die Oeralse, maar dan herstel met lote.
Dit word aanbeveel om hierdie vorms in die kultuurkultuur te laat groei, met 'n jaarlikse kort snoei van die lote. Aangesien die gelysde vorms van die as-esdoorn minder stabiel is as die gewone vorm, 'n bosvorm het en geskoolde sorg benodig, kan hulle nie die as-boom-esdoorn in stedelike tuinmaak vervang in die moeilike klimaatstoestande van Rusland nie. In die toestande van verslegtende omgewingstoestande, veral in industriële stede en megalopolises, is daar 'n hoë potensiaal vir die vraag na esdoorn in die asblaaie landskap van moderne landskapskonstruksie.
In tuinontwerp word asblaar-esdoorn gebruik om 'n dekoratiewe effek in kombinasie met hoogs dekoratiewe, stadiggroeiende spesies in groeps- en lineêre aanplantings te verkry.
Verder sal jy kennis kan maak met die foto en beskrywing van die versorging van die asblaar-esdoorn.
Sien foto's van Amerikaanse esdoornboom in stedelike landskapsontwikkeling:
Amerikaanse maple - onkruide. Strangler vir binnehowe, vierkante en stadsparke wat niemand veg nie
Aspen esdoorn of Amerikaanse esdoorn (lat. Acer negúndo), oorspronklik uit Noord-Amerika. In stedelike en ander kulturele omstandighede - kwaadwillige houtbosse.
Wydverspreid, uit verlaat gebiede, parke en val, verplaas aborigines (berk, alder, wilg en ander spesies). Tans - gevaarlike indringer (aggressiewe uitheemse) spesies, waarmee daar geen stryd is nie.
Die gevaar en spoed van verspreiding is soortgelyk aan Sosnowsky se hogweed.
Deur onkunde van plaaslike owerhede en inwoners word dit nog steeds gebruik vir tuinmaak binnehowe en vierkante. Vinnig vang die stedelike en industriële terreine (waar die biologiese balans vernietig word), dan versprei na landbougrond en bosbande.
Dit is baie aktief en selfoon, het 'n hoë groeikoers en is bestand teen lugbesoedeling. Die mees aggressiewe in die vroeë stadiums van die inval, wat hierdie intense spontane saad voortplanting uitdruk.
Dit versprei deur self saai in die omgewing van stede en nedersettings, eers in versteurde plekke, maar binnekort word dit in natuurlike gemeenskappe ingevoer, dit sereer. Die proses van vestiging gaan relatief vinnig, aangesien dit op die ouderdom van 6-7 jaar in die vrugtige stadium betree, en die verandering van sy geslagte kom vinniger voor as in ander soorte bome. In Sentraal-Rusland is dit opmerklik vir sy wilde groei en gereelde vrugte, met veral vrugbare jare wat gewoonlik twee jaar later in die derde plek voorkom.
In die oerwoud heilige boomstamme stop die hervatting van willowe en populiere heeltemal. Gee stowwe uit om die groei van ander plante te onderdruk (inhibeerders van die groei van mededingende plante). Sade kan deur 'n afstand van 1 km deur die wind gedra word.
Die stuifmeel van manlike monsters van die esdoorn-esdoorn is 'n sterk allergene, gedurende die lentebloeiperiode (in sentraal-Rusland aan die einde van April - vroeg in Mei) versprei die wind oor lang afstande, en die teenwoordigheid in die lug veroorsaak pollinose by mense ('n hooikoors genoem) .
Die hout is broos, daar is gevalle in die stad van dalende koffers onder die aksie van die wind. Dit kan as brandhout gebruik word, maar benodig 'n lang droog.
Op die oomblik het die ahornbondel (Acer negundo) 'n verskeidenheid habitats bemeester en het 'n uitgebreide sekondêre gebied in Eurasië gevorm. Dit is wyd gebruik in Rusland in landskapsplase, tuine, pleine in die stede van die sentrale streke van die Europese deel van Rusland, Siberië, Sentraal-Asië en die Verre Ooste.
Baie winter gehard. Latitudinale verspreiding word slegs deur isoterm beperk. Nou het dit bereik Verkhoyansk en Yakutsk en weerstaan ​​temperature van 55-60 grade in die winter, sonder om te sterf.
Gevaar van inval en verdere verspreiding
Die bekendstelling van uitheemse spesies (waaraan die asblaar-esdoorn behoort) en hul verspreiding kan onomkeerbare ekologiese rampe veroorsaak. Gevolglik word die probleem van invalle aan die begin van die XXI eeu die belangrikste in terme van die versekering van die ekologiese veiligheid van Rusland. Впервые комплексное обсуждение этой проблемы было осуществлено на заседании Круглого стола, организованного в рамках Всероссийской конференции по экологической безопасности (4—5 июня 2002 г., Москва) (Экологическая безопасность и инвазии чужеродных организмов, 2002).
Хотя вид Acer negundo до настоящего времени активно расселяется во всех хозяйственно-административных регионах Средней России, так как клён ясенелистный многие специалисты считают самым обычным и малоинтересным растением. Daarbenewens het Rusland nog steeds geen geïntegreerde omgewingsbestuur, 'n duidelike omgewingsbeleid en monitering van die toestand van die omgewing nie.
Omgewingsdepartemente is gefragmenteer, hulle dupliseer dikwels werk, maar baie aspekte van omgewingsbestuur word nie gereguleer nie en nie beheer nie. Dit is grotendeels waar van die ash maple, wat wettig verwys na groen aanplantings van die derde kategorie (lae waarde), op grond van watter sny of skade Dit sonder administratiewe dokumente behels administratiewe verantwoordelikheid (Intussen laat die enorme groeikoers van hierdie sogenaamde plaaslike "bamboes" onder die mense min tyd vir verskeie burokratiese prosedures en verhoog die toekomstige koste van uitwissing voortdurend).
In Europa, waar die gevaar van die bekendstelling van 'n asblaar-esdoorn al lank geassesseer is, word die ruigtes van hierdie boom op die kaarte afsonderlik van bosplantasies afgesonder en is dit ernstig betrokke by die bevordering van bevolkingsgroei.
Voorkoming van skidding kan die maklikste en goedkoopste manier wees om 'n moeras-onvrugbare esdoornbesmetting te beheer, anders sistematies sal tydrowende werk nie vir een jaar wees nie.
Opdrag van hierdie spesie vir gevaarlike, indringerspesies.(aftrekking van die kategorie van groen aanplantings van die derde kategorie), toestemming en aanmoediging van boombesnoeiing deur die bevolking,
Die verbod op die gebruik van hierdie plant in landscaping,
Afsny in stede en dorpe met vervanging na ander spesies om verspreiding deur saad te voorkom,
Die publiek inlig oor die gevaar van hierdie spesie,
Meganiese verwydering (skyf of kettingsaag) van jong, en waar moontlik, en volwasse plante. Verwydering van saailinge en jong (struikgewas) monsters deur maai of grawe langs die grens van ruigtes na 'n breedte van 3-5 m,
Chemiese bewerking rondom volwasse plante of langs die ruigtesgrens sal ook baie effektief wees, aangesien Amerikaanse esdoorn sensitief is vir baie onkruiddoders, soos glifosaat.
As-geel maple, of Amerikaans, het 'n soortgelyke beskrywing met die "plaaslike" familielid, maar dit is die moeite werd om te fokus op die belangrikste verskille wat ons later sal bespreek.
Aanvanklik is dit 'n bladwisselende boom wat tot 21 m hoog word, die maksimum deursnee van die stam is 90 cm. Die kroon is oneweredig weens die struktuur van die takke.
Die blare het 'n komplekse struktuur, teenoorgestelde, pinnate. Elke vel bereik 'n lengte van 14-17 cm. Die vorm van die lap lyk soos 'n asblaar, glad, geverf in groen.
Blom 'American' in Mei vir 15 dae. Hierdie plante is tweeledig, dit wil sê, blomme en blomme van mans en vroue is op verskillende bome geleë, in teenstelling met biseksuele, waarvan die blomme sowel 'n stamper as 'n stamen het.
Die gewone vrugte - die leeuvis. Volwasse rypwording vind plaas aan die begin van die herfs. Na afloop van die beskrywing, draai ons na die eienskappe van die boom.
Die feit is dat baie tuiniers en tuiniers wat met hierdie gewas vertroud is, dit probeer vernietig sonder om te dink.
Die feit is dat die Amerikaanse esdoorn ongelooflik "gehard" is, dit is amper onmoontlik om dit heeltemal te vernietig, aangesien dit nie net uitmuntend gesif word nie, maar ook voortdurend jong plante gee wat groot gebiede oorstroom, die ekosisteem verander en die spesies en plante wat ons bekend ken, verdrink. Dit is die moeite werd om te sê dat die Amerikaanse esdoorn as gevolg van sy eienaardigheid alle ander spesies uitdwing, beskou as een van die mees aggressiewe boomonkruide in die bosstreek van Eurasië.
Waar groei wild
Die habitat van ash maple is Noord-Amerika, waar sy sade in Europa in die 17de eeu bekendgestel is. En aan die einde van die 18de eeu het die Amerikaanse esdoorn in die Botaniese Tuin van St Petersburg en in Moskou verskyn.
Interessant is die feit dat die maple reeds in die 20ste eeu van die vorige eeu onder natuurlike toestande begin sif het, en die rede hiervoor was die invoer van plantsade uit Kanada.
Dekoratiewe en tuinvorme
Kom ons bespreek die dekoratiewe variasies van Amerikaanse esdoorn, wat baie beter in die tuin lyk as die wilde weergawe.
Auratum. Kalifornië variasie wat tot 5-7 m hoog word. Die blaarborde word geverf in 'n geel kleur wat hierdie plant in die tuin produseer. Die vinnig groeiende plant begin eers bloei om 9 jaar na plant. Bloei duur 10 dae. Dit is opmerklik om 'n goeie rypweerstand en 'n hoë persentasie wortelsteggies te noem, maar ons let daarop dat die boom kortstondig is.
Aureo-variegatum. Die variasie het dieselfde maksimum hoogte as die vorige "kandidaat". Die maksimum deursnee is 4-6 m, en daarom het Aureo-variegatum die voorkoms van 'n struik.
Die blare is groengroen, maar in teenstelling met ander vorms, het hulle geel strepe wat nie net die "velde" goue verf nie, maar ook die sentrale deel van die bord dek. Belangrikste kenmerke: hoë winterhardheid, gebrek aan blom en goeie wortel van somersteggies. Elegans. Struik, wat indrukwekkende afmetings het - tot 5 meter. Plaatplate het 'n geel raam wat oor tyd verlig. Flamingo. Maple Flamingo in terme van verbouing en sorg verskil nie van die "elegante" weergawe nie. Dit het dieselfde grootte, maar die blaarborde het geheimsinnige pienk vlekke wat verskyn wanneer die blare vol blom is.
Dieselfde kleur is opgestel. Ongelukkig, met die ouderdom, verloor die laken fyn pienk verf, vervang hulle met wit. Variegatum. Dit kan sowel 'n boom as 'n struik met 'n hoogte van tot 7 meter wees. Die blare van die blare is in roomkleur geverf, wat ten tye van blaarbloei 'n pienk tint het.
Sommige plate kan 'n soliede roomkleur hê, wat die groen kleur vervang. Hierdie vorm word beskou as die skouspelagtige, hoewel die groeikoers minderwaardig is as die vorige een, en die breekbaarheid van die lote verlaat baie te wense.
Dit is tyd om die reëls van die aanplant van jong bome te bespreek. Ons begin met algemene aanbevelings en eindig met die hoofpunte.
Aanvanklik word 'n put voorberei met parameters van 50x50x70 cm. Vervolgens word 'n grondmengsel voorberei, wat 3 dele humus, 2 dele soetergrond en 1 deel sand insluit. So 'n substraat sal in vrugbaarheid verskil en goeie dreineringseienskappe hê.
Wanneer ons plant, skakel ons die vorming van "luggate" naby die wortels uit, effens stamp die grond soos die gat vul. Dit is nodig om 'n sapling na die wortelkraag te verdiep, wat bo die grond moet wees.
Na plant, gooi 15 liter water onder die wortel en dek die grond om nie tyd in die toekoms te spuit op onkruidbeheer en onkruidbeheer nie.
As die bome as 'n heining geplant word, moet die afstand tussen die plante in die ry tussen 1,5-2 m wees. As die bome geplant word om die tuin te versier, moet die afstand tussen die saailinge minstens 3 m wees. Let daarop dat die plant lig benodig, daarom is dit nie die moeite werd om dit onder die kroon van 'n ander boom te verberg nie. Die grond is neutraal, dit kan selfs in soutmoerasse groei. Dit is egter wenslik dat die grond effens suur is.
Praat van vinnige groei, verteenwoordig elkeen van hul eie. Ja, die Amerikaanse esdoorn groei nie met die spoed van bamboes nie, maar voeg 50 cm per jaar by. Die plant bereik baie vinnig 'n indrukwekkende hoogte en deursnee van die stam.
Dit is opmerklik dat die groeikoers oor die jare verminder word, so jy sal nie 'n "mini-sequoia" kan kry nie.
Sorg is gereeld water en tydige voeding. Na plant, gooi elke week water in 'n volume van 30 l. Water moet teen kamertemperatuur wees, om nie 'n kontras tussen warm grond en koue vog te skep nie.
In die lente moet jy die boom met kalium en natrium voed, en in die somer om 'n komplekse kunsmis vir maple te maak. Hierbo het ons gepraat oor deklaag, wat egter die beste gedoen word om die wortelsisteem te beskerm teen die teenstelling van temperature en droog.
Moenie vergeet dat die sappie 'n swak weerstand teen ryp het nie, dus moet jy die onderste deel van die stam vir die winter bedek. Die kroon vries nie oor nie, daarom kan dit sonder 'n verwarmer gelaat word.
Sorg vir volwasse bome
Volwasse bome het nie 'n oorvloedige hoeveelheid vog nodig nie en kan 'n korttermyn droogte sonder verlies oorleef. Die tempo van watering - 15 liter per week vir elke plant. Moenie bekommerd wees oor die feit dat die "Amerikaanse" kan vries nie.
'N Volwasse plant kan temperature tot -40 ° C weerstaan, dus geen skuiling is nodig nie. Elke jaar, in die somer, moet jy snoei, verwyder die gekweekte lote en lote. U moet ook die esdoorn inspekteer vir die teenwoordigheid van parasiete en swamme.
Ten slotte, moet gesê word dat ornamentele vorms baie waardevol is vir tuine, maar wilde esdoorn is egter meer soos 'n parasiet as nuttig vir boomaanplanting. Wees versigtig om Amerikaanse esdoorn te plant, aangesien sy blare en risoom die grond kan verrot tydens die vervalproses, wat die groei van nabygeleë gewasse vertraag.
Moenie vergeet van die versorging wat die lyn tussen die sierboom en die onbeheerde struikgewas wat groot gebiede vang, vervaag nie.
Kyk na die video: Our Miss Brooks: Magazine Articles Cow in the Closet Takes Over Spring Garden Orphan Twins (Januarie 2021).
Reëls en aanbevelings van ervare tuiniers: hoe om aalwyn te oorplant
Copyright 2021 \ Online tydskrif oor plante \ Amerikaanse esdoorn (asblaar): beskrywing, skade, hoe om ontslae te raak van Amerikaanse esdoorn op die terrein