Vuurpyle, ruimtetuie en ruimtestasies
Ruimteverkenning verg uiters betroubare vaartuie... en talle verskillende soorte het dit in die afgelope vyf dekades moontlik gemaak. Op hierdie bladsy word na sommige van
die ou staatmakers gekyk...
Gemini en Titan
DIE Gemini's van die vroeë Amerikaanse ruimteprogram (waar twee ruimtevaarders telkens in een kapsule in die ruimte geplaas is) was afhanklik van Titan-vuurpyle om in hulle in hul wentelbane te plaas (REGS).
En sonder die suksesvolle maneuvrering en koppeling van die Gemini-kapsules (kunstenaarsvoorstelling ONDER) sou vele latere Amerikaanse ruimtesuksesse, soos die Apollo-maanlandings, bes moontlik nie behaal kon gewees het nie.
Saturn-vuurpyle en Apollo
Dit was Saturn-vuurpyle wat die manne van die
Apollo-ruimteprogram maan toe geneem het.
Kyk afdeling 3.
DIE ruimtestasie Skylab (LINKS) is op 14 Mei 1973 deur Amerika gelanseer en in 1973 tot 1974 deur Amerikaanse ruimtemanne bewoon wat onderskeidelik 28, 59 en 84 dae lank daarin vertoef het.
Ruimtestasie Mir—dertien wentelende jare
MIR (REGS) was die eerste permanente wentelende ruimtestasie, met Russiese, Amerikaanse en internasionale bemanningslede aan boord. Dit is in 1986 deur die destydse Sowjet-unie gelanseer en het tot 2001 om die aarde bly wentel toe dit uiteindelik uit sy wentelbaan gehaal is en bokant die Stille Oseaan verbrokkel het.
Die Internasionale Ruimtestasie
TOE in November 1998 begin is met die bou van die Internasionale Ruimtestasie (BO), waarin heelparty lande 'n aandeel het, was daar ambisieuse planne om dit uiteindelik "die mens se helderste ster" in die ruimte te maak. Sedertdien was daar egter groot terugslae met die projek, wat veroorsaak is deur Amerika se probleme met sy pendeltuie (LINKS ONDER).
As dit nie vir Russiese Sojoez-tuie (REGS ONDER) was wat geruime tyd die vervoer van toerusting na die ruimtestasie alleen moes behartig nie, kon die hele peperduur projek maklik verongeluk het.
Kyk ook afsonderlike artikels oor die Internasionale Ruimtestasie en die Amerikaanse pendeltuie.
Interessante brokkie: Een van die talle
tegnologiese byvoordele wat die mens
aan die ruimte-eeu te danke het
LINKS BO: 'n Skildery soos dit gelyk het toe werkers van die Cleveland-kunsmuseum dit met sekere chemikalieë probeer skoonmaak en restoureer het. REGS BO: Dieselfde skildery nadat NASA-navorsers die ruimte-eeuse tegniek van atomiese suurstof ingespan het om dit skoon te kry.
Foto's: NASA / STI
DIT is haas onmoontlik om die menigte tegnologiese vernuwings op te noem wat reeds deur die ruimte-eeu bewerkstellig is. 'n Minder bekende byvoordeel is die tegniek om ou verworde kunswerke met groot welslae te restoureer, soos HIERBO aangetoon. Wetenskaplikes doen dit met atomiese suurstof, wat nie in die aardatmosfeer voorkom nie, maar wel in groot hoeveelhede in die nabye ruimte waar die satelliete om die aarde wentel.
Hierdie atomiese suurstof het 'n vretende en skadelike uitwerking op die satelliete, en wetenskaplikes van die Amerikaanse ruimte-agentskap NASA het dit indringend bestudeer om maniere te probeer vind om die skade te beperk. In die proses is gevind dat atomiese suurstof ook roet en ander organiese (koolstof-gebaseerde) stowwe van oppervlakke verwyder. Omdat atomiese suurstof nie sal reageer met anorganiese oksiede soos die meeste verfpigmente nie, kan dit gebruik word om skilderye te herstel wat deur roet beskadig is.