Ek is seksueel mishandel - vir 8 jaar. Deur my broer.
Daar is dit in die oop vir almal om te weet. Geen leuens, geen stories, net die waarheid en ek. Ek is moeg van geheime en stampe agter die deur. Dit gebeur en niemand wil daaroor praat nie. Jy vind net uit dat dit gebeur as iemand een aand dronk word en die kwaadheid uitdryf. Jy kry net uit wanneer jou vriendin jou nie sal slaan nie en jy wil weet hoekom. Jy kry net uit wanneer jou suster of tannie lesbies blyk te wees, want wat een man of een seun het aan haar gedoen. En jy vind net uit ... nadat dit gebeur het.
Kan u die furore voorstel wat sou gewees het as ek vorentoe gekom het en as die dogter van 'n protestante minister gesê het dat ek my eie broer seksueel mishandel het. As dit 'n vreemdeling was of as ek verkrag is, sou dit anders gewees het. Dit sal anders wees, want dan doen mense nie'Ek dink dis jou skuld, maar net 'n siek bastaard wat met 'n klein dogtertjie gaan. Maar as jy sê dat dit 'n familielid is, begin mense met die beelde in hul gedagtes oor die familielewens in die agterbossies van Appalachia begin roep. Dan begin hulle ernstig om jou geloofwaardigheid te betwis, nie net as 'n persoon nie, maar ook as 'n familielid wat hierdie soort gruwel binne die grense van die huis sal toelaat. Maar wat as hulle dit nie gedoen het nie'Weet jy, niemand het ooit geweet nie - omdat jy nooit 'n woord gesê het nie?
Terwyl ek dink aan wat ek in hierdie brief gaan skryf, het ek besef dat dit op 'n vreemde manier ook 'n dankie was, terwyl dit 'n verskoning was.
Ek wil graag begin om te sê dat ek regtig jammer is vir wat gebeur het toe ons kinders was. Ek was in daardie tyd verward, geskroef, onveilig en eensaam, asof dit 'n verskoning kan wees vir wat gebeur het. Dit was onverskoonbaar, en ek kan net hoop dat jy uiteindelik kan kom om my te vergewe. Ek het dit al die afgelope paar jaar probeer om myself uit te sorteer, en nou, met die hulp van my terapeut, begin ek al die gevoelens en emosies rondom daardie gebeure uit die weg ruim. Dit is waar ek dink dat die dank begin. Sonder hierdie proses, en die gepaardgaande pyn, angs en ondervraging, sou ek nooit daardie gebeurtenisse gehad het nie. Alhoewel ek dink ek sou verkies het dat hulle in die verlede in die verlede begrawe word, op 'n manier, ek'Ek is dankbaar vir jou om hulle te verrig en my daarmee te hanteer. Dit help my om 'n meer volwasse, deurdagte persoon te word wat sy onveiligheid op produktiewe maniere hanteer, wat op 'n eerliker manier met mense handel, en wat uiteindelik vry is om voort te gaan met die lewe van sy lewe. Ek hoop dat met my toelating, met my straf en met hierdie brief, jy uiteindelik ook die vryheid van die verlede kan kry wat jy soek.
Ek hoop dat ons eendag vir ons ouers die kans kan gee om my te verdra, alhoewel ek besef dat dit vir jou moeilik is en dat dit 'n lang tyd in die toekoms sal wees. Tot die tyd wat weer met my sal praat, wens ek jou niks anders as die beste in werk en in die lewe nie.
Vervolg in Deel II: "Kom uit"
"Ontspan, jy is alreeds perfek: 10-geestelike lesse om te onthou"City Bruce D Schneider, Ph.D.
Mary Bridget Furlan is een van die vele "oorlewendes" van bloedskande wat haar gedeelte deel deur die stadiums van genesing en op pad na vergifnis. Sy kan gekontak word by [EMAIL PROTECTED]