Om Die Mure Te Herbou - Joy! Digital
—deur David Malherbe
Die COVID-19-katastrofe het 'n reuse-hap uit die ekonomie geneem en sosialisering aan bande gelê; ons behoeftes vir erkenning en self-verwesenliking is skielik nie naastenby die prioriteit wat dit voorheen was nie. Nou is ons almal se belangrikste prioriteit net om te oorleef, d.w.s. ons fisiese en veiligheidsbehoeftes is nou die fokuspunt.
Om te sê dat ons in 2020 'n gevoelige slag toegedien is, stel dit maar sagkens. Ekonomiese vertroue en groeivooruitsigte is ernstig geknou en bo en behalwe die trauma van baie mense wat siek geword en gesterf het, moes baie besighede ook hul deure sluit en duisende mense het hul werk verloor. Ons sal seker eers die werklike omvang van hierdie ramp met verloop van tyd kan waarneem.
Maslow se motiveringsteorie
In sy motiveringsteorie rangskik Abraham Maslow mense se behoeftes in 'n hiërargiese volgorde waarvolgens hulle dit probeer verwesenlik. Volgens hom is mense se mees basiese behoeftes hul fisiese- en veiligheidsbehoeftes. As dit bevredig is, volg behoeftes vir sosialisering, erkenning en selfverwesenliking.
Pandemie verander ons vernaamste behoeftes
Die COVID-19-katastrofe het 'n reuse-hap uit die ekonomie geneem, sosialisering aan bande gelê en ons behoeftes vir erkenning en selfverwesenliking is skielik nie naastenby die prioriteit wat dit voorheen was nie. Nou is ons almal se belangrikste prioriteit net om te oorleef, d.w.s. ons fisiese en veiligheidsbehoeftes is nou die fokuspunt. Ons kan sê die virus het ons van die boonste (ambisie) lae van die behoeftehiërargie gestroop. Vir baie van ons is vooruitsigte van groei en bevordering vir eers op die agtergrond geskuif terwyl ons net probeer oorleef.
Daar lê harde werk vir almal voor
Hierdie inperkingstyd sal verbygaan, maar dit gaan nie so maklik wees om die ruïnes van die ekonomie te herbou nie. Die ekonomie was voor die inperking reeds in 'n resessie en Suid-Afrika se beleggings-gradering afgegradeer na rommelstatus. Om die ekonomie weer sterk en vooruitstrewend te kry, gaan dus besonder harde werk van elkeen van ons verg.
Hoe het Nehemia die herbouingstaak aangepak?
Nehemia het voor 'n soortgelyke reuse-uitdaging gestaan toe hy besef die Here roep hom om die mure van Jerusalem te gaan herbou.
Hoe het Nehemia hierdie herbouingstaak aangepak?
Hy het heel eerste gevas en gebid vir sy mense en die Here gevra om die projek wat hy moes aanpak, voorspoedig te maak (Neh 1:11). "As die Here die huis nie bou nie, swoeg dié wat daaraan bou, tevergeefs. As die Here die stad nie beskerm nie, waak dié wat dit beskerm, tevergeefs" – Psalm 127:1. Daarna het hy die koning in wie se diens hy was, se goedkeuring en ondersteuning verkry om Jerusalem toe te gaan.
'Kom ons bou!'
Daar aangekom, het hy homself gaan vergewis van die muur se toestand sodat hy die omvang van die taak kon bepaal. Toe het hy die visie met die leiers in Jerusalem gedeel: "Julle sien self die benarde toestand waarin ons sit. Jerusalem lê in puin en sy poorte is verbrand. Kom ons herbou die muur van Jerusalem, dat dié vernedering nie langer op ons rus nie … Hulle het gesê: 'Kom ons bou!' en hulle het die goeie werk aangepak." – Nehemia 2:17-18
Nie almal was egter positief oor die bouwerk wat Nehemia kom doen het nie. "Toe Sanballat die Goroniet en Tobija die Ammonitiese amptenaar dit hoor, was dit vir hulle slegte nuus. Hulle het dit as 'n groot ramp beskou dat daar iemand gekom het wat iets goeds vir die Israeliete wou doen" – Nehemia 2:10. Hulle het 'n sameswering met baie dreigemente teen Nehemia gelei. Sy lewe is selfs bedreig. Maar "die mense se hart was in die werk" (Neh 4:6).
As gevolg van die bedreiging moes die bouers hulself bewapen vir verdediging terwyl hulle besig was om te bou. "Dié wat boumateriaal moes aandra, het met een hand die werk gedoen en met die ander hand 'n wapen vasgehou. Die bouers het elkeen sy swaard om die heupe vasgegord gehad. Die ramshoringblaser het naby my gebly." – Nehemia 4:17-18
Hulle harde werk is beloon en "die muur is voltooi op die vyf en twintigste van die maand Elul, binne twee en vyftig dae. Toe al ons vyande dit hoor, en die nasies rondom ons dit sien, was hulle selfversekerdheid daarmee heen. Hulle het toe geweet ons doen hierdie werk met die hulp van ons God." – Nehemia 6:15-16
Watter lesse kan ons hieruit leer?
Dit is eerstens belangrik om te besef dat daar baie harde werk voorlê om weer ons land se ekonomie te herbou. Dit sal ook beteken dat baie van ons vir onsself sal moet begin werk. Ek glo egter dat namate die ekonomie weer begin groei, dit ook nuwe geleenthede sal skep. Laat ons ons oë oophou en doen wat ons hand vind om te doen.
Ongelukkig kan ons, soos Nehemia, ook teenstand verwag. Daar is altyd mense wat poog om die goeie werk van dié wat opbou, te ondergrawe. Paulus sê in 2 Tessalonisense 3:13: "Wat julle betref, broers: Moenie moeg word om goed te doen nie" en in Efesiërs 2:10: "God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het."
Nehemia het egter besef die geestelike opbou van die volk is die belangrikste. Nadat die mure voltooi is, lei hy en Esra die volk in sosiale en godsdienstige hervormings. "Die priester Esra het toe die wet voor die gemeente gebring … Die Leviete … het die wet aan die gemeente verduidelik terwyl die volk daar staan" – Nehemia 8:2-8. 'n Herlewing het plaasgevind en die volk het opnuut God se verbond met Israel bevestig. Die uiteinde was dat hul identiteit, as "die volk van God", herstel is.