Ses eksotiese familie van hoenders - diere Lees Meer
Hoof diere Ses eksotiese familie van hoenders
Ses eksotiese familie van hoenders
Soms het die troeteldiere wat ons almal ken baie eksotiese lewende familielede. Dit is die geval van hoenders, wat 'n geskiedenis deel met talle spesies wat oor verskeie kontinente versprei is.
Geskryf en geverifieer deur die veearts Erica Terrón González op 05 September 2020.
Laaste opdatering: 05 September 2020
Galvormige voëls, ook bekend as gallinaceae, is 'n familie wat meer as 280 spesies het. Tot hierdie groep behoort die huishoudelike hoenders, van die genusGallus, en daarom beteken die groep se naam 'in die vorm van 'n haan'. Daarin vind ons verskeie van sy bekendste familielede, soos patryse of kalkoene. Maar wat van die eksotiese familielede van hoenders?
Ondanks die feit dat hulle minder bekende spesies is as die genoemde, is hierdie eksotiese familielede deel baie eienskappe met hoenders. Byvoorbeeld, hulle is geneig om slegte vlieërs te wees, wat hul vlug beperk tot kort vliegtuie en lae hoogte. Dit is omdat hulle 'n swaar lyf en kort vlerke het, met seldsame uitsonderings.
Vervolgens sal ons praat oor 'n paar van die mees besondere familielede van die bekende mak hoenders.
Die grévol engolado
Bonasa umbellus is 'n galvormige voël endemies aan Noord -Amerika. Inwoon van Alaska tot op die eiland Newfoundland. Anders as baie van sy familie, insluitend hoenders, is dit monogaam.
Die mannetjie paar met 'n enkele wyfie, wat hy aantrek met die harde trommel van sy vlerke, wat deur die bos versprei. Toe sy nader kom, lig die mannetjie die swart pluime op wat haar nek- en stertvere versier en voor haar stut.
Die Sage Haan
Centrocercus urophasianus Dit staan ​​ook bekend as die saliehoort of heidevogel, met verwysing na die plante wat dit gereeld besoek. Dit is die eksotiese familielid van die grootste hoenders in die hele Noord -Amerika.
Tydens die huweliksvertoning bly haar stert regop in die vorm van 'n getande waaier. Terselfdertyd blaas hy 'n sak op sy nek op, wat twee oranje lugsakke blootstel. Hierdie sakkies is so groot dat hul koppe byna in die massa vleis en vere verdwyn.
Nog 'n nuuskierige eksotiese familielid van hoenders: die swartwortel
Lyrurus tetrixDit is 'n sittende, poligame en gesellige voël deur die jaar, simbool van die Europese Alpe. Dit woon op die rand van die heide bedek met 'n oorvloedige en growwe ondergroei. Die mannetjie is ook poligaam en vestig spesiale areas vir sy vertonings.
Hierdie uitstallings bestaan ​​uit kollektiewe danse wat verskeie mans bymekaarbring. Hulle neem hul koppe herhaaldelik neer terwyl hulle hul sterte waai, spring en rituele gevegte voer. Die waansinnige optrede word vergesel van gekekkel, asemhaling en ander geluide. So word die wyfie aangetrokke tot die uitstalterrein om 'n maat te kies.
Opisthocomus hoazin dit is 'n vreemde voël wat tot die opistocomidae-familie behoort. Dit woon in die tropiese gebiede van die moerasagtige gebiede wat die Amasone- en Orinoco -riviere omring, in Suid -Amerika. Daar, op die oewer, voed dit op waterplante.
Dit word dikwels geassosieer met voëls wat miljoene jare gelede uitgesterf het deur hul eie en selfs reptiele te bied.
Sy bene is sterk, maar nie sterk genoeg om dit op 'n tak te balanseer nie, sodat dit ook moet rus op die borsbeen wat hiervoor bedek is met 'n eelte.
Sy spysverteringstelsel is ook baie eienaardig. Alhoewel dit koors het, is dit rudimentêr. Die oes is egter hoogs ontwikkeld, groot en het 'n geil voering waarmee hy kos kan maal. Dit wil sê, dit doen wat die snuit in enige ander voël sou doen. Hierdie groot oes beslaan baie ruimte in die bors van die hoacin, wat dit uit balans bring na 'n oorvloedige maaltyd.
Die tarentaal is een van die eksotiese familie van hoenders?
Numida meleagris Dit staan ​​in pluimveeboerdery bekend as pintada of pintada vulturina. Laasgenoemde is te wyte aan die ooreenkoms met aasvoëls (van die genus Vultur) omdat die kop en nek vere vere het, behalwe 'n klein kraag met 'n meer opvallende kleur, wat onderskei van die res van die vere. Vir die res bied dit 'n vreemde figuur met die bors van lang vere en verskillende kleure.
Die tarentaal is nie 'n goeie vlieër nie, maar het wel behendigheid as 'n ligte hardloper.
Uiteindelik 'n relikwie van die ystydperk: die korke
Tetraus urogallus Dit is die grootste van al die wilde hane. Dit kan tot sewe kilo weeg en sy vlerke bereik 'n span van vyf voet. Dit bewoon die hele Europa, van die Skandinawiese skiereiland tot die Baikalmeer in Siberië.
In die Iberiese skiereiland is daar egter slegs geïsoleerde kerne met min bevolking in die hoë berge. Om hierdie rede is jag in Spanje sedert 1979 verbied en sedert 1986 word dit as 'n beskermde spesie geklassifiseer.
Tydens die hitte weerklink sy hees kreet op so 'n manier dat dit 'n moo lyk en vir die res van die mannetjies 'n uitdaging is. In die ontmoetings baklei hulle hewig en verwaarloos hul wegkruipplekke, maar die res van die tyd bly hulle beskut in die dik naaldwoude, op die rand van hoë kranse.
Jou troue stop is skouspelagtig. Die mannetjie sit in die hoogte en maak sy hoë oproep. Dan begin die pantomime: lig die kop op, vou die stert vertikaal uit, laat die vlerke sak en steek die nekvere op. Neem dan 'n paar stappe afwisselend met groot spronge.
Soos ons kan sien, het ons te doen met verskillende eksotiese familielede van hoenders wat verskillende lewenswyses en hofmakery bied. Alhoewel hulle al baie jare onafhanklik ontwikkel het, het al hierdie voëls sekere eienskappe wat hulle in dieselfde familie insluit.