Subtweeting, Vaguebooking, en jou tieners - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeSubtweeting, Vaguebooking, en jou tieners
Tieners is deesdae baie begaafd om sosiale media te gebruik om met ander mense kontak te maak. Hulle weet al die ins en outs van die plasing, hou van, deel en kommentaar lewer. En hulle kan sosiale media gebruik op maniere wat baie volwassenes eenvoudig nie kan begryp nie. Maar hulle is ook bekwaam om dit ook te gebruik vir kuberafknouery.
Soms is hul kuberafknouery openlik, voor die hand liggend en pynlik. Tieners plaas foto's en opmerkings wat ander skaam en verneder. Ander kere is hulle subtieler in hul boelies. Om opsporing te vermy, kuber hulle onder die radar van ouers, onderwysers en administrateurs deur middel van taktieke soos subtweet en vaguebooking.
Wat is die subtweeting en die vaaggekook ">
Subtweeting en vaguebooking is die internetekwivalent daarvan om op Twitter en op Facebook oor mense agter hul rug te praat. In hierdie nuwe soort kuberafknouery verwys tieners na 'n persoon of 'n probleem sonder om enige name te noem.
Byvoorbeeld, hulle kan dalk iets tweet soos: "Kan u glo dat sy vandag daardie skinnige uitrusting gedra het?" Of as hulle 'n vriend met 'n vriend hou, kan hulle 'n status hê wat sê: 'Ek gaan nie eens word meer mal. Ek gaan net leer om die laagste mense te verwag as wat ek die hoogste is. "Wanneer hierdie soort passief-aggressiewe kommunikasie op Twitter plaasvind, word dit subtweet genoem. Op Facebook word dit vaguebooking genoem.
Waarom subtweeting en vagebooking gevaarlike vorme van kuberafknouery is
In plaas daarvan om met iemand anders te konfronteer of regstreeks te staan, laat subtotas en vageboeking mense hul gevoelens op 'n snaakse manier uit. Hul tweetjies en plasings aanlyn is soos die fluisteringe in die gange van die skool waar die gerugte bestaan. Boonop is hierdie taktieke meer gereeld onder tieners en jong Twitter-gebruikers, selfs al kan iemand deelneem aan subtweeting en vaagkyk.
En wat hulle so gevaarlik maak as dit kom by kuberboelies, is dat iemand buite die skool of 'n vriendekring geen idee het oor wie die tweets en poste gaan nie. Maar vir almal wat betrokke is, weet hulle presies wie die tweets en plasings verwys. Tog kan die boelies, as hulle gekonfronteer word, ontken dat die persoon wat beseer is, die ontvanger van die harde woorde was. Hulle het die persoon immers nooit by die naam genoem nie.
Hierdie feit maak dit moeilik om die boelies te dissiplineer. Om dit te kan doen, moet onderwysers, ouers en administrateurs die skoolklimaat en kultuur baie goed hanteer. Hulle moet bewus wees van die klieks en groepe by die skool, asook 'n begrip hê van waar die meningsverskille voorkom.
Dinge om te onthou oor tieners en sosiale media
Die ding wat ouers moet onthou, is dat tieners nie altyd sosiale media gebruik op die manier waarop dit bedoel was nie. Tieners gebruik byvoorbeeld Twitter om met hul vriende te gesels, net soos met openbare kitsboodskappe. Hulle gebruik dit ook om te skinder en asblik te praat. Sommige gebruik dit selfs om hul teleurstelling met vriende te kommunikeer eerder as om van aangesig tot aangesig te praat. Hierdie tipe kommunikasie is nie waarvoor Twitter geskep is nie.
Net so het Snapchat-skeppers gehoop om 'n prettige manier op te stel om dom boodskappe te stuur wat binne sekondes sou verdwyn. In plaas daarvan gebruik mense die diens vir sexting. Intussen gebruik ander dit om kiekies van die verleentheidsfoto's of boodskappe te neem. Hulle gebruik dan hierdie skermkiekies om ander in die verleentheid te stel, te verneder en te kuber.
Die ding wat ouers moet onthou, is dat die gebruikers beheer hoe sosiale media meer gebruik word as die onderneming wat dit geskep het. Elke keer as 'n onderneming 'n platform skep waar tieners hulself vry kan uitdruk, open hulle die moontlikheid dat hulle 'n ander gebruik daarvoor sal vind. As ouers moet u op soek wees na moontlike misbruik.