ONDERWYL ek hier sit en skryf kyk ek oor die see, elf-uur op 'n weeksoggend, en sien hoe drie walvisse uitbundig baljaar met sterte wat so hard klap dat jy dit tot in die Watergat kan hoor. Hier het pas iemand ingekom wat met 'n groot glimlag vertel hy en sy gesin het 'n houervol sardiens by Umtentweni bymekaar gemaak wat hulle vanaand, vir die eerste keer in hul lewens, oor die kole gaan braai volgens 'n resep wat hulle twee weke gelede in hierdie einste koerant gesien het. Stadig maar seker kom die besoekers in vir ons spesiale middagete-dis van die dag, vroulief se boere spaghetti-bolognaise met baie knoffel ( gaar, nie rou nie, vroulief sê daar's 'n groot verskil….rou knoffel het 'n slegte reuk nadat jy dit gekou het, gewoonlik op 'n pizza, of om verkoues weg te hou, en gaar knoffel het 'n geur wat jy eers opmerk indien dit nie daar is nie.)
Ons is vanjaar stiller in Junie as verlede jaar, maar hier is heelwat bekende gesigte uit Mpumalanga, Gauteng en die Vrystaat wat skuimkoppe geniet en die walvisse dophou. Weereens besef ek hoe lekker dit is om in hierdie deel van die wêreld te bly, indien jy nie water-, sanitasie- of ander diensleweringsprobleme het nie. 'n Perfekte kombinasie van natuurskoon, matige weer en dinge om te doen. Toegegee, die atmosfeer van die Kaap is nie teenwoordig nie, maar dit is iets unieks in Suid-Afrika.
Ewenwel, ons sal seker maar rugby moet praat. As ek al ooit iemand skielik sien verander het in geesdrigtige 'n Bulls-ondersteuner van iemand wat verklaar het indien die blinde skool teen die Bulle ( 'skuus, die destydse Noord-Transvaal ) speel, is hy aan die blindes se kant, is dit Oom Pottie. Toe die Bloues Saterdag die oorhand oor die Jaguares kry, en behou, kon jy sweer sy bloed is blou.
En toe die Stormers later die middag 'n sukkelende Sharks-span omdop, kon jy hom wie weet waar hoor. En waarom? Omdat dit die Golden Lions se kanse op 'n tuis-kwarteindstryd bevorder. Hoe al hierdie dinge nog gaan eindig, weet nugter, al wat ek weet is die Sharks het hul seisoen weggeggooi, die Stormers se windjie waai flou, John Mitchell is 'n totaal-oorskatte afrigter, en die Lions sal skielik nuwe woema moet kry indien hulle die half-eindrondes wil haal, laat staan nog die finaal. Indien wel, wag die Crusaders weer op hulle. My geld is nog steeds op 'n eindstryd tussen die Jaguares en die Crusaders. Intussen sal iemand iewers iets drasties aan ons rugby-strukture moet doen.
Die SupeRugby-kompetisie se fut is uit en die pawiljoene loop leeg, geld uit Europa praat hard en aanloklik, ons eie afrigtingskundigheid is verdag, die Nieu-Seelanders ( en stadig maar seker ook die Aussies) is in 'n klas van hul eie.
Ek hoop van harte ek moet my eie woorde sluk met die internasionale rugby aan die einde van die jaar.
Ons loopstorie kom van Poen Wentzel van Newcastle. Een nag om halfvier lui Koos se telefoon. Moeisaam beur hy uit die bed en strompel na die telefoon.
"Wel, dis jou buurman Botha wat hier praat. Hoor hier, ek bel net om vir jou te sê jou hond se geblaf maak my gek. Klap asseblief dadelik sy bek vir hom toe."