Microsoft .NET Framework - Wikipedia
Die Microsoft .NET Framework is 'n sagtewarekomponent wat deel vorm van die Microsoft Windows bedryfstelsel. Dit bestaan uit 'n groot versameling van voorafgeskrewe oplossings tot algemene programvereistes en bestuur die uitvoer van programme wat spesifieke ontwikkel is vir die raamwerk. Die .NET Framework is een van Microsoft se kernaanbiedinge en is die gedagte is dat dit gebruik sal word deur die meeste nuwe toepassings wat vir die Windows-platform ontwikkel word.
Die voorafgeskrewe oplossings wat deel vorm van die raamwerk se Basis klasversameling dek 'n wye verskeidenheid programmeringsbehoeftes op gebiede wat onder ander insluit: gebruikerskoppelvlak, datatoegang, Databasisverbinding, kriptografie, webtoepassing-ontwikkeling, numeriese algoritmes en netwerkkommunikasie. Die klasversameling word deur programmeerders saam met hulle eie bronkode gebruik om toepassings te skep.
Programme wat geskryf is vir die .NET Framework loop in 'n sagtewareomgewing wat die program se vereistes tydens uitvoering beheer. Hierdie omgewing wat ook deel is van die .NET Framework, staan bekend as die Common Language Runtime (CLR). Die CLR verskaf 'n virtuele masjien vir toepassings sodat programmeerders nie die vermoë van 'n spesifieke SVE in gedagte hoef te hou nie. Die CLR verskaf ook ander belangrike dienste soos sekuriteitsmeganismes, geheuebestuur en fouthantering. Die klasversameling en die CLR maak saam die .NET Framework uit.
Die .NET Framework word ingesluit by Windows Server 2003, Windows Server 2008 en Windows Vista en kan op die meeste ouer weergawes van Windows geïnstalleer word indien nodig.
1 Ontwerpsdoelwitte en hoofkenmerke
3 Verwysings en Voetnotas
Ontwerpsdoelwitte en hoofkenmerke[wysig]
Microsoft .NET Framework is ontwerp met verskeie doelwitte voor oë:
Versoenbaarheid - Omdat interaksie tussen nuwer en ou toepassings dikwels vereis word, verskaf die .NET Framework die middele om toegang te verkry tot funksionaliteit wat in programmme buite die .NET omgewing geïmplementeer is. Toegang tot COM-komponente word verskaf vanaf die System.Runtime.InteropServices- en System.EnterpriseServices naamruimtes van die raamwerk en toegang tot ander funksionaliteit word verskaf deur gebruik te maak van die Platform Invocation Services kenmerke.
Common Runtime Engine - Programmeertale op die .NET Framework vertaal na 'n intermediêre taal, wat bekend staan as die Common Intermediate Language. in Microsoft se implementering word hierdie taal nie geïnterpreteer nie maar eerder vertaal op 'n wyse wat bekend staan as just-in-time vertaling na