Babasaheb Ambedkar het geveg vir die 'vernietiging van kaste' wat glo dat sosiale gelykheid nooit binne 'n kaste stelsel kon bestaan ​​nie.
In die Verenigde State van Amerika, ongelykheid neig om as 'n kwessie van klas, ras of albei te beskou. Oorweeg, byvoorbeeld, kritiek dat Republikeine se nuwe belastingplan is 'n wapen van "klas oorlogvoering, "Of beskuldigings wat die onlangse Amerikaanse regering se afsetting was rassisties.
As 'n Indië-gebore romanskrywer en geleerde wat in die Verenigde State leer, het ek gekom om Amerika se gestratifiseerde samelewing deur 'n ander lens te sien: kaste.
Baie Amerikaners sal verskrik wees om te dink dat enigiets soos kaste kan bestaan ​​in 'n land wat na bewering gegrond is op lewe, vryheid en die strewe na geluk. Immers, Indië se afskuwelike kaste stelsel bepaal die sosiale status deur geboorte, verplig die huwelik binne 'n gemeenskap en beperk werksgeleentheid.
Maar is die VSA so baie anders?
Ek het die eerste keer besef dat kaste 'n nuwe lig op die Amerikaanse ongelykheid in 2016 kon werp, toe ek 'n geleerde was by die Sentrum vir Kritiese Rasstudies aan die Universiteit van Houston-Downtown.
Daar het ek gevind dat my openbare voorleggings op kaste diep geredeneer het met studente, wat grootliks werkersklas, swart en Latino was. Ek glo dit is omdat twee sleutelkenmerke kaste van ras en klas onderskei.
Eerstens kan kaste nie oorgeslaan word nie. Anders as klas, mense van die "lae" Mahar kaste kan nie oplei of verdien hul manier om Mahar te wees nie. Maak nie saak hoe elite hul kollege of hoe winsgewend hul loopbane, diegene wat gebore is in 'n lae kaste bly gestigmatiseer vir die lewe.
Kaste is ook altyd hiërargies: so lank as wat dit bestaan, word ook die verdeling van mense in "hoog" en "laag". Dit onderskei dit van ras, omdat mense in 'n kastelsel nie van gelykheid kan droom nie.
Dit is belangrik dat die groot middel-20-eeuse Indiese hervormer BR Ambedkar genoem nie om te leer om te "leef saam as broers en susters, Soos Martin Luther King Jr. gedoen het, maar vir die baie "vernietiging van kaste."
Kaste, met ander woorde, is maatskaplike verskil wat tydloos, onvermydelik en onbarmhartig gemaak het. Caste sê vir sy vakke: "Julle almal is anders en ongelyk en veroordeel om so te bly."
Geen ras of klas, of ras en klas gekombineer kan die soort sosiale hiërargie, vooroordeel en ongelykheid wat gemarginaliseerde Amerikaners ervaar, so effektief inkapsuleer nie.
Is Amerika kasteist?
In Houston het daardie gevoel van diepgaande uitsluiting na vore gekom in die meeste post-presentasiebesprekings oor kaste.
As kinders het die studente daar kennis geneem, hulle het grootgeword in gesegregeerde stedelike wyk - geografiese uitsluiting wat ek vir die meeste van die 20e eeu federale beleid sou gee. Baie het aangeneem Onbetaalbare studenteleningskuld vir kollege, dan het gesukkel om in die skool te bly terwyl jongleren werk en familie druk, dikwels sonder 'n ondersteuning stelsel.
Verskeie studente het ook hul gekrampte sentrumkampus gekonfronteer - met sy parkeerprobleme, beperkte eetgeleenthede en 'n gebrek aan kultuurlewe na-ure - met die universiteit se swaarste hoofgrawe. Ander sal die tronk oorkant die Universiteit van Houston-Downtown wys met 'n donker humor, wat die skool-tot-gevangenis pyplyn.
Beide die fakulteit en die studente het geweet die krag van sosiale netwerke wat noodsaaklik is vir professionele sukses. Tog, selfs met 'n kollege-graad, toon bewyse, Amerikaners wat arm word is amper gewaarborg om minder te verdien.
Vir baie wat my gehoor het, nie net in Houston nie, maar ook regoor die land by boeklesings vir my 2017-roman, "Spook in die Tamarind"- die beperkings wat deur Indië se kaste stelsel opgelê word, herinner aan die massiewe weerstand wat hulle ervaar het om te probeer vorentoe te kom.
Hulle het aan my oorgegee, met dwingende emosionele krag, hul oortuiging dat Amerika kasteist is.
Kaste in die VSA en Indië
Hierdie idee is nie ongeëwenaard nie.
In die middel van die 20e eeu het die Amerikaanse antropoloog Gerald Berreman teruggekeer van veldwerk in Indië as die burgerregtebeweging aan die gang was. Sy 1960-opstel, "Kaste in Indië en die Verenigde State, "Het die gevolgtrekking gekom dat dorpe in die Jim Crow South genoeg ooreenkomste met die Noord-Indiese dorpe gehad het wat hy bestudeer het om te oorweeg dat hulle 'n kaste-samelewing gehad het.
Toegeken, 2018 is nie 1960 nie, en die kontemporêre Verenigde State is nie die gesegregeerde Suid nie. En om regverdig te wees, is kaste in Indië nie wat dit ookal was nie. Sedert 1950, toe die Grondwet van nuut onafhanklike Indië kaste diskriminasie onwettig gemaak het, het sommige van die stelsel se mees mondeuse rituele elemente verswak.
Die stigma van onaantasbaarheid - Die idee dat fisiese kontak met iemand van laer kaste besoedel kan word, is byvoorbeeld vervaag. Vandag kan diegene wat as 'n lae kaste beskou word, soms beduidende krag bereik. Indiese president Ram Nath Kovind is 'n Dalit, 'n groep wat voorheen as 'onaantasbaar' bekend gestaan ​​het.
Steeds, kaste in Indië bly 'n kragtige vorm van sosiale organisasie. Dit deel die Indiese samelewing in huweliks-, familiale, sosiale, politieke en ekonomiese netwerke wat baie suksesvol is. En vir 'n verskeidenheid praktiese en emosionele redes, Hierdie netwerke het verbasend weerstandbiedend vir verandering bewys.
Kasteistiese ideologieë in Amerika
Onderaan is kaste se mees definisie-kenmerk die vermoë om onvermydelik 'n rigiede en deurdringende hiërargiese stelsel van insluiting en uitsluiting te gee.
Watter werkersklas Amerikaners en kleurlinge het visceraal erken, volgens my ervaring, is daardie kasteistiese ideologieë - teorieë wat 'n sosiale hiërargie produseer en dit dan vir onheilse tye vries - ook hul wêreld deurdring.
Neem byvoorbeeld die omstrede 1994 "Die Bell Curve" proefskrif, wat bevind het dat Afro-Amerikaners en arm mense 'n laer IK het, wat die Amerikaanse ongelykheid met genetiese verskille verbind.
Meer onlangs, die wit nasionalistiese Richard Spencer het verwoord 'n visie van wit identiteit gemerk, kasteagtig, deur tydloosheid en hiërargie.
"Ons hou hierdie waarhede om vanselfsprekend te wees; dat alle mans ongelyk geskep word, '' skryf hy in 'n Julie 2017-opstel vir 'n alt-regte webwerf. "In die nasleep van die ou wêreld sal dit ons voorstel wees."
Voeg by hierdie ideologiese strome die bewyse op die wedloop gaping in hoër onderwys, stagnante opwaartse mobiliteit en stygende ongelykheid, en die waarheid is verdoemend. Vyf dekades ná die burgerregtebeweging bly die Amerikaanse samelewing hiërargies, uitsluiting en koppig weerstand teen verandering.
Kaste gee Amerikaners 'n manier om hul gevoel van volgehoue ​​marginalisering te verwoord. En op grond van blykbaar vreemde - dit kom immers uit Indië - dit bemoeilik die dominante behoorlik American Dream verhaal.
Die VSA het 'n klasprobleem. Dit het 'n renprobleem. En dit kan net 'n kaste probleem hê.
Subramanian Shankar, Professor in Engels (Postoklonale Literatuur en Kreatiewe Skryfkuns), Universiteit van Hawaii