Die rede hiervoor moet die ANC wat nou so ontstoke reageer, in sy eie geledere soek. Die ANC is waarskynlik die mees rasbehepte party van die 21ste eeu ter wêreld. Rasgedrewenheid word in so ‘n magdom wette en regulasies opgeneem dat dit die wetgewing van die apartheidsera volgens sommige waarnemers al lank na die kroon steek. Suid-Afrika is die enigste land waar die numeriese meerderheid wat die regeermiddele in die hande het, die voordeel van affirmative action trek.
Dit is ook die ANC se keuse om Malema by voorbaat tot in die grondwetlike hof te verdedig na hy aan haatspraak skuldig bevind is oor die sing van ‘n liedjie met die strekking dat die boere geskiet moet word.
Zuma se heftige reaksie is waarskynlik beïnvloed deur die verklaring wat die DA, by monde van mnr. Mmusi Maimane onder die opskrif ”Mulder needs a history lesson” uitgereik het. Hy impliseer dat Mulder die geskiedenis verdraai, iets wat opsigtelik onwaar is, en begin sy verklaring deur te sê dat Mulder gesê het swart mense het geen aanspraak op 40 % van die land se oppervlak nie. Dit is blatante duimsuiery, waarvoor die media reeds deur ontevrede deelnemers aan die debatte wat op die kuberruim gevolg het, geblameer word.
Dit het aan Zuma die gaping gebied om die morele hoë grond te probeer herwin. Mulder word verguis vir iets wat hy nie gesê het nie, en die ANC se aandeel deur die sing van “Skiet die Boere,” duidelik gedokterde grondhervormingsyfers, ‘n onbekookte groenskrif wat sonder die afhandeling van die nodige skaafprosesse tot beleid verklaar is, is op die agtergrond.
Die uiteindelike kwessie is: Is Suid-Afrika ‘n reënboogland met duidelik onderskeibare bane, ongeag of die bane uiteenloop of saam ‘n reënboog vorm verenig in diversiteit soos bepaal in die grondwetlike beginsels en die vryheidsmanifes, of is die land slegs die swart mense se land?