JY LEES NOU Leon Schuster kyk na binne
Leon Schuster, komediant en rolprentmaker wie se jongste gekskeer-fliek in Maart 2010 verskyn, kyk na binne
om onthou te word as iemand wat mense se lag-lewens verryk het. My ou groot UmFaan, Fanus Rautenbach, het 'n mooi sê-ding: Die lewe is 'n lag lank.
bittergraag vir 'n Ferrari - dan kyk die meisies verby my bles! En ek wil graag op die stoep van my Umhlanga-huisie sit en net ontspan, sonder om verbygangers dop te hou en te dink hoe ek hulle kan prank.
dat die term "oupa" my sal ontwyk vir minstens die volgende vyf jaar – hoewel ek mal is oor kinders. Ek hoop my twee oudste dogters lees hier.
om eendag weer te trou, maar dis 'n netelige saak. Wanneer gaan 'n girl vir jóú, en wanneer gaan sy vir die sg. glamour – wat 'n illusie is, want al wat glamorous is, is die fênsie hotel waarin ek vir die duur van die maak van die rolprent bly.
Ek hoop om eendag weer te trou, maar dis 'n netelige saak. - Leon Schuster
vir hysbakke en die idee dat ek eendag in een kan vassit. Ek klim trappe vir 'n vale, maar dis nogal 'n probleem as jy soms op die boonste vloer van 'n groot hotel bly.
Die Bybel sê vrees is ongegrond as jy glo. Ek glo, maar ek bly mens. Ek koester my gesin, my Ouboet-hulle, my "jong" moeder, en soms vrees ek dat hulle iets sal oorkom. Gelukkig het ek 'n plek om daardie vrese te bêre en vrede te ervaar.
Ek is nie bang my idees vir flieks gaan opdroog nie. Elke opskrif teen 'n lamppaal is 'n rolprent, elke Carte Blanche-uitsending 'n briljante bron vir idees, elke Julius M-uitspraak 'n Three Stooges in One-movie.
Gee eerder as om te ontvang - van jouself, jou mensliewendheid. Deel jou vreugdes, verbloem jou leed. Min wil daarvan weet, maar almal wil saam met jou lag. Dit help nie om te kla nie - dis net die armes wat luister!
Om die lewenspad sonder God te bewandel is 'n onberekende risiko.
William Goldman het gesê: "Nobody knows anything." Ek stem. Ek weet eintlik niks van rolprente nie, ek leer bietjie vir bietjie met elkeen. Dis 'n deksels moeilike vorm van vermaak wat jou terugklap aarde toe as jy ontspan en dink dis maklik.
Die basics laat mense lag. Komedies is nie doktorsverhandelinge wat 'n gehoor beloer en met wroeging ontleed nie. Hoe eenvoudiger die storielyn, hoe beter. Ek probeer so na aan die been van Suid-Afrikaners se daaglikse bestaan beweeg as moontlik: hul passies, hul frustrasies. (Die kritici sal wil byvoeg: en hul purgasies!)
My ouers se beste raad: Jy kom nêrens nie sonder klippe kap, harde bene kou en oë op die pad met die Hand van die Groot stuurman op die rat.
Ek raak meestal bedruk wanneer ek nie kan vorder met my skryfwerk nie. Dan gooi ek my tee oor my keyboard uit sodat ek 'n paar dae kan wegbly van my rekenaar terwyl dit herstel word!
Ek weet regtig nie van my beste eienskap nie. 'n Bejaarde swart dame wat my baie goed geken het, het haar eendag (dalk) effens verspreek toe sy sê: "Ou Leon, jy't 'n gat van goud." Ek hoop sy't "hart" bedoel. Indien nie, moes ek seker meer boud gewys het in my rolprente.
"Ek is 'n werkslaaf"
Soveel tyd is aan my beroep afgestaan dat die kosbare oomblikke van piekniek saam met my dogters, visvang saam met my seun, 'n rooi roos elke dag vir my ekse en vakansies sonder my skootrekenaar my spoedig verbygegaan het. Veels te gou.
Ek is 'n werkslaaf. Soveel tyd is aan my beroep afgestaan dat die kosbare oomblikke van piekniek saam met my dogters, visvang saam met my seun, 'n rooi roos elke dag vir my ekse en vakansies sonder my skootrekenaar my spoedig verbygegaan het. Veels te gou.
Ek sal nooit kan aftree nie, solank mense my wil sien "optree" en met die genade wil ek aanhou doen wat ek doen. Weet nie hoe die bejaardes in die ouetehuis gaan voel as ek (DV) met groot kitaargeraas 'n Bokke-song vir 2030 probeer komponeer nie . . .