Die aansteeklikheid van Trump-versteuringsindroomPres. Donald Trump. (AP Photo/ Evan Vucci) Sedert die verkiesing van Donald Trump as president van die VSA het ons ŉ toename gesien in Trump-versteuringsindroom. Dié tong-in-die-kies-toestand verwys na blinde kritiek wat teen enige optrede van Trump uitgespreek word ongeag die teenstrydighede wat dalk mag volg of die ironie wat dit skep. Vir sommige mense is alles wat Trump doen summier sleg. Moet my glad nie verkeerd verstaan nie. Trump verdien sy regverdige hoeveelheid kritiek. Soos enige mens is hy nie onfeilbaar nie en verdien hy regverdige kritiek. Dit gesê, weens Trump se persoonlikheid maar nog meer weens die politieke tydsgees van ons tyd lok hy besonders baie onregverdige kritiek wat gereeld tot komiese teenstrydighede lei. Met die begin van die nuwe jaar het die nuutste manifestasie van die Trump-versteuringsindroom posgevat. Op 3 Januarie 2020 het president Trump die bevel gegee dat ŉ hommeltuigmissiel die berugte Iraniese militêre leier Qasem Soleimani doodskiet. Die gevolg hiervan was dat verskeie kommentators, beide internasionaal asook in Suid-Afrika, sterk kritiek teen die VSA en meer besonder teen Trump uitgespreek het. Weens die tragiese binêre aard van moderne politiek het hierdie kommentators die Iraniese regering se kant in die insident gekies. Dit ten spyte van die feit dat Iran verantwoordelik is vir van die grootste en slegste menseregtevergrype in ons moderne wêreld. Verder was Soleimani nie juis ŉ vredemaker nie. Hy was verantwoordelik vir die bewapening van verskeie terreurgroepe, aanvalle op Westerlinge asook ondersteuning van verskeie onderdrukkende outoritêre regerings. Soleimani was weens sy hoë posisie binne die Iranse staat aansienlik gevaarliker vir die VSA as wat ander terroriste ooit was. Dit is dus veilig om te sê dat Iran en Soleimani nie ondersteuners van vryheid is nie. Etlike dae ná Soleimani se begrafnis het ŉ groot protesaksie teen die Iranse regering begin teen die outoritêre gedrag van die regering. Ten spyte hiervan is daar steeds kommentators wat volhou dat die VSA en Trump gekritiseer moet word vir die dood van Soleimani. Wat egter duidelik geword het die afgelope paar weke is dat sommige kommentators se geheue selektief en kort is wanneer dit kom by kwessies waar Trump betrokke is. Die jare se voorafgaande terreuraktiwiteite, skreiende menseregteoortredings en gewelddadige dreigemente deur Iran en Soleimani word vinnig vergeet sodat Trump gekritiseer kan word. Trump het immers die besluit geneem om Soleimani dood te maak, dus moet dit sleg wees, redeneer hierdie groep skrywers en teenstanders van Trump. Trump-versteuringsindroom is wel nie uniek tot Trump nie. Dit is maar net ŉ simptoom van ŉ breër en groter probleem van ons hedendaagse samelewing. Die snelle aard van sosiale media het gelei tot die ontwikkeling van ŉ woedekultuur en Trump-versteuringsindroom is net ŉ uitvloeisel daarvan. Post-Trump gaan die woedekultuur met die binêre aard van nuwe politiek ŉ nuwe teiken opspoor om hul sleutelbordaktivisme teen te woed.