03 Desember Gesamentlike Diens: Dr. Tinus van Zyl
Posted by Administrator (dbvgadmin) on Dec 04 2017
1ste Sondag van Advent
Skriflesing: 1 Korintiërs 1
Vandag is die eerste Sondag van Advent, en dit is die Sondag van hoop. Waarin lê ons hoop?
Hierdie gemeente aan wie Paulus skryf was 'n hopelose gemeente – hulle was enige apostel se grootste nagmerrie. Hierdie brief was al die tweede brief wat Paulus vir hulle geskryf het, en na hierdie lang brief, het hy nog drie ander briewe aan hulle geskryf – waarvan 2 Korintiërs ook in die Bybel opgeneem is.
Lang lys probleme
En in hierdie brief moet Paulus net so 'n lang lys van probleme in die gemeente aanspreek. Die gemeente was onderling verdeel en het met mekaar gestry en baklei oor allerlei sake.
Hulle het gestry oor die doop – wie is met watter doop gedoop en watter doop is nou die regte of beter doop.
Hulle het gestry oor die gawes van Gees – watter gawes is beter as ander, en as jy nie sekere gawes het nie, het jy dan nog die Heilige Gees in jou?
Daar was hofsake tussen die gelowiges.
Daar was 'n stryery oor die huwelik – is dit beter om te trou of is dit beter om te wag tot Jesus weer kom?
Daar was debatte oor morele waardes en wat jy met jou liggaam mag doen en nie mag doen nie – wat maak jou rein en wat maak jou onrein.
Daar was debatte oor die nagmaal en oor die gee van dankoffers.
Daar was selfs oor 'n stryery tussen gemeentelede oor die opstanding van Jesus.
En so het die lys aangegaan en aangegaan. Die gemeente was enige apostel se slegste nagmerrie.
Maar dan begin Paulus sy brief met hierdie pragtige inleiding. En dan wonder 'n mens by jouself, is Paulus nou eintlik sarkasties, of probeer hy hulle heuning om die mond smeer? Want ek kan nie dink dat Paulus elke keer as hy vir die gemeente gebid het, vir die Here dankie gesê het vir hierdie wonderlike gemeente nie.
Wat bid Paulus?
Ek kan my veel eerder indink hoe Paulus elke dag by die Here gesmeek het om tog net asseblief die gemeente reg te ruk, sodat hulle tot hulle sinne sal kom, tot inkeer sal kom, hulle sondes sal bely, en ophou met hierdie onderlinge bekgevegte en geskinder.
Maar Paulus is nie sarkasties of net bloot strategies vleiend nie. Paulus is besig om reg aan die begin van sy brief 'n diep teologiese waarheid aan die gemeente oor te dra, wat die basis lê vir al die ander dinge wat hy verder in die brief gaan sê.
In byna elke sin van hierdie inleiding tot sy brief gebruik Paulus die Naam van Jesus Christus. Paulus wil die gemeente help om te verstaan dat ten spyte van al hierdie debatte en onderlinge verskille en gevegte, is die gemeente se eenheid in Christus groter en sterker as al die dinge wat hulle verdeel of konflik veroorsaak.
Paulus herinner hulle aan God se genade vir hulle in Jesus Christus.
Dat die gemeente in alles ryklik geseën is in Jesus Christus.
Dat hulle aan geen genadegawe ontbreek nie, want hulle ken die boodskap van Christus.
Dat hulle vol verwagting kan uitsien na die verskyning van Christus.
Dat daar uiteindelik by die wederkoms geen aanklag teen hulle sal wees, want die Een wat hulle laat vasstaan, is Jesus Christus.
Dat God getrou is en dat God hulle verenig met sy Seun, Jesus Christus.
Jesus, enigste hoop
In Jesus Christus is die gemeente verenig.
In Jesus Christus het die gemeente alles wat hulle nodig het.
In Jesus Christus ontbreek die gemeente aan geen genadegawe nie.
In Jesus Christus het die gemeente 'n vaste, onwankelbare hoop op die toekoms
Jesus Christus is die één en enigste hoop van die gemeente in Korinte 2000 jaar terug en ook van ons vandag.
Gevaar: vals hoop
Die grootste gevaar vir hoop, die grootste bedreiging vir hoop, is nie dat ons ons hoop sal verloor nie, maar eerder dat ons ons hoop sal bou op die verkeerde dinge, dat ons valse hoop sal koester.
Die heel grootste gevaar vir hoop, is optimisme. Want wanneer ons optimisties raak oor ons eie vermoëns en vaardighede, wanneer ons te veel vertroue begin plaas op onsself en op ons eie prestasies en suksesse, dan vergeet ons dat ons een en enigste hoop lê in Jesus Christus, en in niks of niemand anders nie.
'n Tweede gevaar vir hoop, is pessimisme. Wanneer ons so vaskyk in al die probleme in die wêreld en ons eie foute en magteloosheid om dinge te verander, dan kan ons ook ons oë afhaal van Jesus Christus, wat ons een en enigste hoop is.
Glo vs sien
Ons het by die erediens werkgroep in die bespreking van hierdie teks baie daaroor gesels dat 'n mens nie moet glo wat jy sien nie, maar dat jy met die oë van geloof moet kyk, wat die onsienlike dinge sien. Jy moet leer om nie te glo wat jy sien nie, maar om te sien wat jy glo.
Hebreërs 11 sê: "Om te glo, is om seker te wees van die dinge wat ons hoop, om oortuig te wees van die dinge wat ons nie sien nie." En dit sê dan ook dat Moses "... het volhard soos iemand wat die onsienlike God sien."
Die beste voorbeeld hiervan vir my, is 'n droë wingerdstok. As jy in die winter kyk na 'n droë wingerdstok, dan kan jy maar kyk en kyk en kyk, totdat jou bruin oë laterhand blou gekyk is, maar jy sal geen lewe in daardie wingerstok kan sien nie. Daardie stok lyk morsdood gevrek.
Maar binne-in daardie droë wingerstok, is daar lewe. Jy kan dit nie sien nie, maar dit is daar. En dan, op een goeie dag in die lente, dan bot daardie droë wingerdstok met grasgroen blaartjies. En as jy jou weer kan kry, dan is die hele wingerdboord lowergroen met wingerdblare. Dat jy nie jou oë kan glo nie.
Dis hoe God werk
Dit is hoe God werk. God werk binne-in ons, binne-in die skepping, op 'n manier en op 'n vlak, wat ons nie met ons blote oë kan sien nie. Ons kan maar kyk en kyk en kyk totdat ons oë potblou raak, maar ons sal dit nie kan sien nie. En dan, op 'n dag, dan bot daardie nuwe lewe, en dan kom die nuwe blare en vrugte na vore. Elke blaar 'n wonderwerk van God.
Slegste dinge is beste
En omdat God so werk, op hierdie onsigbare, onverklaarbare manier, daarom kan dit ook somtyds so wees, dat die slegste ding wat met jou gebeur, die beste ding is wat met jou gebeur.
Baie gelowiges getuig daarvan. Dat hulle gebid en gebid en gebid het dat God hulle moet spaar van een of ander teleurstelling of verlies. Maar God het nie hulle gebede beantwoord nie en hulle grootste vrees het waar geword.
Maar nou, baie, baie jare later, as hulle terugkyk daarna, dan was dít die gebeurtenis wat die heel meeste groei, nuwe lewe en vrug in hulle lewe na vore gebring het.
Hierdie is nie dinge wat 'n mense hardop vir die wêreld uitbasuin nie. Dit is dinge waaroor jy net saggies kan fluister. Want dit is so broos. So intiem. Dit is so misterieus en geheimenisvol.
Dit is wat die doop ook sê. Die doop sê dat daar 'n dieper waarheid, 'n groter werklikheid is; dat ons lewetjie met al sy oppe en affe, eintlik weggesteek is binne-in die lewe van God.
Soos ons ook sing in die bekende dooplied: My enigste troos in lewe en in dood, is dat ek aan Jesus Christus behoort ... dis my anker, my vaste hoop.
Praat oor God
Die doop sê baie minder oor ons, as wat dit sê oor God, in Wie ons enigste hoop lê. Ons word immers nie in ons eie name gedoop nie, maar ons word gedoop in Naam van die drie-enige God.
Die doop sê nie vir ons dat ons ons hoop kan plaas op onsself nie, maar dat ons ons hoop volledig kan plaas op die Vader wat getrou is, op Jesus Christus ons Here, en op krag van die Heilige Gees. Ons behoort aan God, en dit is ons enigste troos en hoop.
Baba en volwasse
En dit geld vir babatjies wat nog moet groei in die geloof, maar dit geld ook vir volwassenes wat hulle geloof bely.
Geloof gaan oor God
Want geloof, net soos die doop, gaan ook nie oor my nie, maar oor God. Ek glo mos nie in myself nie; ek glo in God. As ek my geloof bely, dan bely ek dat ek in die drie-enige God glo. Dan bely ek dat ek nie meer my vertroue plaas in myself nie, maar dat ek my volkome vertroue plaas in God, my Here en Verlosser.
Dit is wat Paulus in Filippense 3 ook bely. Al die dinge waarop hy sou kon roem, al die dinge waarop hy sy hoop sou kon plaas, al sy menslike prestasies en status, beskou hy nou as waardeloos, want Christus is nou sy enigste bate, sy enigste hoop.
Om Christus te ken
En daarom is al wat hy wens, om Christus ken, om met Christus verenig te wees, om elke dag saam met Christus te sterwe en op te staan, om hom los te maak van wat agter is en hom uit te strek na wat voor is.
Strek hom uit
Paulus los sy eie suksesse agter, al die vals hoop waarop hy in die verlede sy lewe gebou het, en hy strek hom uit na die vaste hoop, wat ons nie met ons gewone oë kan sien nie, maar waaraan ons vashou in geloof, en waarin vasgehou word deur die Here in Wie se Naam ons gedoop is, ons Here, Jesus Christus. Amen.