Anthony Bourdain se International Street Food Hall in New York sal na verwagting later vanjaar oopmaak - Nuwe resepte - 2021
Anthony Bourdain se International Street Food Hall in New York sal na verwagting later vanjaar oopmaak
Xi'an Famous Foods sal onder die verkopers by die Bourdain Market wees, wat in 2015 geopen word.
Alhoewel daar nog geen besonderhede oor 'n definitiewe ligging bekend gemaak moet word nie, sal Anthony Bourdain en sakevennoot Stephen Werthen se internasionale straatvoedsaal in New York hierdie jaar oopmaak, het die sjef onthul in 'n nuwe onderhoud met The Wall Street Journal.
Bourdain het verlede jaar aan Departures gesê dat die massiewe voedselsaal '40 tot 50 enkel-konsepstalletjies' het, wat elk een of twee spesialiteite bied, en dat die ruimte verdeel sou word in drie afdelings wat Asiatiese straatvoedsel, 'n roterende geografiese kollig, beklemtoon, en 'n verskeidenheid internasionale en plaaslike gourmet -straatkos.
Die voedselsaal kry die naam Bourdain Market en is gebaseer op Singapoer se oop-mark smous sentrums. Alhoewel hy nie baie besonderhede met die publiek oor die deelnemende verkopers gedeel het nie, is Jason Wang van Xi'an Famous Foods beslis daar.
'Jason was omtrent die eerste persoon aan wie ek gedink het,' het Bourdain aan The Wall Street Journal gesê. 'Dit sal vinnige en toeganklike kosse wees, met honderde opsies. Jy kan gebraaide gans hê, ek kan beesvleis -rendang hê. "
1956 Die eerste volledig omheinde winkelsentrum, Southdale Shopping Center, open in Edina, Minnesota.
1956 Louis Bromfield sterf. Amerikaanse natuurbewaarder en skrywer. 'The Green Bay Tree ' (1924), 'Vroeg herfs ' (1926), 'The Farm ' (1933), 39 Die reën het gekom (1937). Sy Malabar Farm in Ohio is nou 'n staatspark. Verkies in die Ohio Agricultural Hall of Fame. Sy innoverende werk beïnvloed steeds landboumetodes oor die hele wêreld.
1956 Mierplase. Tydens 'n familiepiekniek van die vierde Julie het Milton Levine die idee gekry vir die Ant Farm. Ek wonder of hy drome gehad het om hulle te omhein sodat hulle hom nie by pieknieks sou pla nie?
1956 'My Vriend Flicka ' première op CBS TV. Die reeks oor 'n seuntjie en sy perd speel af op die Goose Bar Ranch in Montana.
1957 Die Frisbee is uitgevind (gepatenteer in 1958). Die tertblikke van die Frisbee Pie Company of Connecticut was die inspirasie vir die skepping van die Frisbee. 'N Werknemer van Wham-O het vermoedelik bestuurders van die tertmaatskappy gesien wat Yale-studente wys hoe om die tertblikke te gooi.
1957 Wet op die inspeksie van pluimvee het verpligte federale inspeksie van pluimvee wat in interstaatlike handel verkoop word, gemagtig.
1958 Die CBS TV -program 'General Electric Theatre ' het 'n episode met die titel uitgesaai 'A Turkye vir die president. ' Dit het Nancy Davis (Reagan) gespeel saam met haar man Ronald Reagan, toekomstige 40ste president van die VSA (1981-1989).
1958 Ant Farms word te koop aangebied. Milton Levine het die idee gehad tydens 'n piekniek op 4 Julie. Ek wonder of hy drome gehad het om hulle te omhein sodat hulle hom nie by pieknieks sou pla nie?
1958 'Sugartime ' deur die McGuire Sister bo -aan die ranglys.
1958 'Tequila ' by The Champs is nommer 1 op die kaarte
1958 Shep Wooley opgeneem "The Purple Eater", bereik dit nommer 1 op die kaarte.
1958 'The Chipmunk Song ' word die enigste Kersliedjie in die VSA in die geskiedenis wat nommer 1 op Kersdag was.
1958 Deurlopende metode om jellie met vrugtesapkonsentrate te maak, is ontwikkel, in plaas van die gebruik van enkelsterkte sap.
1958 Velcro was handelsmerk.
1958 Die eerste parkeermeters word in Engeland geïnstalleer.
1958 Die eerste vervaardigingsaanleg vir aartappelvlokkies is in Grand Forks, Noord -Dakota, geopen.
1958 Die Frisbee is gepatenteer. Die tertblikke van die Frisbee Pie Company of Connecticut was die inspirasie vir die skepping van die Frisbee. 'N Werknemer van Wham-O het vermoedelik bestuurders van die tertbedryf gesien wat Yale-studente wys hoe om die tertblikke te gooi.
1958 'N Boeing 707 van National Airlines met 111 passasiers het van New York na Miami gevlieg. Dit was die eerste binnelandse passasiersvliegtuig. ** Ek probeer inligting vind oor watter kos op hierdie vlug bedien is. As iemand inligting het, stuur 'n e -pos aan my [email protected]
1958 Friskees het die eerste droë katvoedsel bekendgestel
1958 Rice-A-Roni word verkoop. Vervaardig deur Vince DeDomenico uit 'n Armeense gesinsresep.
1958 Graan van Cocoa Puffs word deur General Mills bekendgestel, dit bevat 43% suiker.
1958 Cocoa Krispies word bekendgestel deur Kellogg 's - dit is 45,9% suiker.
1958 Daar is landwyd 4,063 ritte in filmskerms.
1958 The Jolly Green Giant verskyn op TV met minder as uitstekende resultate! In sy eerste inkarnasie lyk hy soos 'n monster wat kinders bang maak. So het hulle hom ligter gemaak en bygevoeg 'Ho, ho, ho ' en die lilting 'Goeie dinge uit die tuin ' liedjie.
1958 Sweet n ' Low is bekendgestel as 'n kunsmatige versoeter (gegranuleerde sakkarien, dekstrose, kremetart en kalsiumsilikaat). Dit het Amerikaanse handelsmerk patent no. 1 000 000.
1958 Frank Carney, 18 jaar oud, lees oor die pizza -gier saam met studente. Hy leen $ 600 by sy ma en maak die eerste Pizza Hut in Wichita, Kansas, oop.
1958 McDonald's verkoop sy 100 miljoenste hamburger.
1958 Jif grondboontjiebotter is bekendgestel (romerig).
1958 Royal Crown Cola begin met die toetsbemarking van Diet Rite Cola, die eerste dieetkola. Dit word in 1962 nasionaal.
1959 Duncan Hines sterf op 15 Maart (gebore 26 Maart 1880). Hy was 'n reisende verkoopsman en het 'n lys van sy gunsteling restaurante en geregte gepubliseer ' Avonture in lekker eet ' in 1935. Die boek was 'n groot treffer en in 1938 het hy geskryf 'Lewe vir 'n nag ' en het ook 'n koerantrubriek geskryf en 'n gunsteling Amerikaanse restaurant- en hotelkritikus geword. In die 1950's het hy die naam Duncan Hines gelisensieer vir roomys, koekmengsels en ander produkte.
1959 Charles Lavelle Broley sterf op 4 Mei (gebore 7 Desember 1879). Hy was 'n Kanadese bankier en ornitoloog, een van die eerstes wat DDT betrek het by die dalende uitbroei van kaalarende en die omgewingsgevare van plaagdoders.
1959 Die Barbie -pop debuteer op die American International Toy Fair in New York.
1959 Die laaste Edsel het by Ford Motor Company van die monteerbaan af gerol.
1959 Amerikaanse landbou -uitvoer was gedurende die 1950's ongeveer $ 3,53 miljard per jaar (22% van die totale uitvoer).
1959 Die Aluminium Specialty Company van Manitowoc, Wisconsin, het die aluminium -kersboom bekendgestel.
1959 Die gemiddelde kommersiële kunsmisgebruik op Amerikaanse plase gedurende die 1950's was ongeveer 22,3 miljoen ton per jaar.
1959 Die koffiewinkels van Danny word hernoem na Denny's.
1959 In 1959 was daar ongeveer 15 000 'delis ' in New York.
1959 Maxwell House open die 'Good tot die laaste drop ' advertensieveldtog.
1959 Bic -penne word in die VSA bekendgestel. Europa het dit sedert 1952.
1959 By die eerste Grammy -toekennings, 'Tequila ' by the Champs het die beste ritme- en bluesprestasie vir 1958 gewen.
1959 Oklahoma herroep sy 51 -jarige verbodswet en laat Mississippi die enigste droë staat in Amerika.
1959 Food for Peace -program ingehuldig.
1959 Die swaar, fudge-agtige sjokolade fluweelkoek is geskep deur die sjef Albert Kumin van die Four Seasons-restaurant.
1959 Daar is 32 000 supermarkte in die VSA en is verantwoordelik vir 69 persent van alle verkope van voedselwinkels.
1959 Die 7 oz. naatlose, herwinbare aluminium bierblik word deur Coors of Golden, Colorado, bekendgestel.
1959 Die een miljardste blik gemorspos is verkoop.
1959 Meganiese tamatie -stroper ontwikkel.
1959 McDonald's open sy 100ste restaurant in Fond Du Lac, Wisconsin.
1959 New York's Four Seasons -restaurant en The Brasserie open in die nuwe Seagram -gebou.
1959 Die dag toe die musiek sterf. 3 Februarie 1959. Buddy Holly, Ritchie Valens en J.P. Richardson (The Big Bopper) word dood in 'n vliegongeluk naby Mason City, Iowa.
1959 Rapsanger 'Ice T ' is gebore (Tracy Morrow).
1959 Die Coasters -liedjie 'Charlie Brown ' word deur die BBC verbied omdat dit verwys na 'gooi' en#39 spitballs. ' Die verbod duur slegs 2 weke.
1959 Die St. Lawrence Seaway het oopgemaak. Dit verbind die Groot Mere met die Atlantiese Oseaan. Die voltooiing daarvan het die hart van nywerheids- en landbougebiede in Amerika oopgemaak vir vaartuie wat gestuur kan word.
1959 Yslandse geweerbote het op Britse treilers geskiet tydens hul 'Cod War ' oor visregte.
1959 Mary Leakey, vrou van Louis Leakey, het 'n menslike skedel in Tanganyika (Tanzanië) ontdek. Dit is ongeveer 1,8 miljoen jaar oud.
1959 Kombuisdebat. Toe stry visepresident Richard M. Nixon met die Sowjet -leier Nikita Khruschev terwyl Khruschev 'n toer deur die Verenigde State was. Hulle was destyds besig om 'n kombuis te besoek, en die bespreking het bekend geword as die Kombuisdebat.
1959 Die Kongres aanvaar wetgewing wat die Minister van Landbou magtig om 'n Food Stamp -program deur 1962 te bestuur. Die Eisenhower -administrasie gebruik egter nooit die gesag nie.
1959 Die TV -program 'Bonanza ' premiers. Die grensavonture van die Cartwright -gesin, pa en 3 seuns en die Chinese kok Hop Sing, op die boerdery 'Ponderosa ' naby Lake Tahoe, Nevada.
1959 Die Sowjet -premier Nikita Krushchev word vertel dat hy nie Disneyland kan besoek nie. Krushchev was verontwaardig. Die rede hiervoor was veiligheidskwessies. Kan u uself voorstel hoe Krushchev met Donald Duck en Mickey Mouse saamkuier?
1959 Emeril Lagasse is gebore in Fall River, Massachusetts. Amerikaanse bekende sjef, restaurateur (13 restaurante), kookboekskrywer en kookprogram ('Emeril Live ', 'Essence of Emeril ', ens).
1959 Die in New York gebore sakeman Reuben Mattus het 'n uitstekende roomys gemaak. Hy het dit die Deense klinkende naam, Haagan Dazs, gegee en 'n kaart van Skandinawië op die karton gesit.
1959 Mike Ilitch het die eerste 'Little Caesars Pizza ' geopen
1959 Hawaii het amptelik die 50ste staat van die VSA geword (kiesers in die Hawaii -gebied het in 1950 'n staatsgrondwet bekragtig).
1959 Charles 'Charlie ' Trotter is gebore. Bekende Amerikaanse sjef en restaurateur. Sy gelyknamige restaurant in Chicago (geopen in 1987) word erken as een van die beste ter wêreld. Hy was ook gasheer vir die PBS -kookprogram 'Kitchen Sessions with Charlie Trotter ' en die skrywer van 14 kookboeke.
1960 Wilbur Hardee het op 3 September die eerste Hardee's-restaurant in Greenville, Noord-Carolina, geopen. Die belangrikste aantrekkingskrag was 'n 15-sent vars gemaalde, maer beesvleisburger wat op bestelling gemaak is op 'n pasgemaakte houtskoolbraaikuiken.
1960 Mario Batali is gebore. Amerikaanse sjef, skrywer, restaurateur.
1960 OPEC, die Organisasie van Petroleumuitvoerlande, is gestig.
1960 Alfred Hitchcock se klassieke riller 'Psycho ' het op 16 Junie die première gelewer. Dit was die eerste film wat 'n toiletspoeling wys. (Janet Leigh se karakter het 'n stuk papier geskeur).
1960 Die bevolking van die VSA is nou 179,323,175. Boere is 8,3% van die arbeidsmag. Daar is ongeveer 3,711,000 plase, gemiddeld ongeveer 303 hektaar.
1960 Daar is ongeveer 45 miljoen televisiestelle in die VSA Ongeveer 90% van die huise het ten minste een TV -stel gehad.
1960 Meer as 95% van die Amerikaanse koringoppervlakte word met bastersaad geplant.
1960 Dr Asselbergs het die proses ontwikkel vir die maak van kitsappelpuree, die basiese proses wat vandag nog gebruik word.
1960 Die 'Ek haat kook kook ' deur Ruth Eleanor 'Peg ' Bracken is gepubliseer.
1960 Walter D. Teague sterf op 5 Desember (gebore 18 Desember 1883). Hy was 'n baanbrekende industriële ontwerper en ontwerp Steuben -glasware, kameras vir Kodak- en Polaroid- en Texaco -vulstasies.
1960 Bevrore bagels is bekendgestel.
1960 Onmiddellike patats ontwikkel.
1960 Vier gekleurde studente van die Agricultural and Technical College in Greensboro, Noord -Carolina, het by die etenstafel in Woolworth gaan sit en koffie bestel. Hulle is diens geweier, maar het geskiedenis gemaak.
1960 Die eerste Playboy Club het in Chicago in Waltonstraat 116, in die sentrum van Chicago, geopen.
1960 Agnes Arber is oorlede. Arber was 'n Britse plantkundige wat geskryf het 'Herbals: hul oorsprong en evolusie ' (1912) en 'The Gramineae: A Studie van graan, bamboes en gras ' (1934).
1960 Tiros I, die eerste weerwaarnemingsatelliet, is vanaf Kaap Kennedy gelanseer.
1960 Klein Debbie Oatmeal Cream Pies is vir 49 sent bekend gestel.
1960 'Hoe Amerika eet ' deur Clementine Paddleford gepubliseer is.
1960 Georges Claude is dood. Hy was 'n Franse ingenieur en het die neonlig uitgevind wat algemeen vir tekens gebruik word.
1960 Chubby Checker 's 'The Twist ' was vrygestel. Dit bereik nommer 1 op die kaarte.
1960 Die National Agricultural Center en Hall of Fame gestig.
1960 Die laaste episode van 'The Howdy Doody Show ' word op NBC uitgesaai. Onthou jy die 'Peanut Gallery '?
1960 Dr Irving Cooper het 'n wynbottelopener vir Kersfees ontvang. Dit het koolstofdioksiedgas in die bottel ingespuit om die kurk uit te dwing. Hy het opgemerk dat die gas uiters koud uit die naaldagtige toestel kom. Dit het hom die idee gegee om 'n breinoperasie tegniek te ontwikkel met behulp van vloeibare stikstof om klein dele van breinselle of gewasse te vries.
1960 Ray Charles aangeteken ' Een munt Julep. '
1960 Chicago se laaste pakhuis gesluit.
1960 'N Smaak van heuning ' geopen in die Lyceum Theatre in New York.
1960 Die Hawaiian Pineapple Company het die naam Dole Corp.
1960 Die koffiebeker sonder suiwel, 'Coffee Rich ', is bekendgestel.
1960 Aluminiumblikke is die eerste keer kommersieel gebruik vir voedsel en drank.
1960 Die Four Seasons -hotelketting is gestig.
1960 Domino's Pizza is gestig.
1960 Granny Smith -appels is die eerste keer uit Nieu -Seeland ingevoer en in die VSA verkoop
Hierdie Florida -onderneming het 'n winkel in New York gestig. Die vergulde nuwe boetiek en restaurant bied meer as 'n dosyn vis-rogprodukte, meestal boerdery maar 'n paar wilde diere, soos Amerikaanse hackleback. Russiese osetra van steurgarnelstok wat in Israel grootgemaak word, is bo -aan die lyn. Benewens kaviaar, is daar gerookte vis, Ibérico -ham, foie gras en ander luukse items. Aan die agterkant van die winkel is Huso, 'n restaurant met 12 sitplekke vernoem na beluga (in Latyn, huso huso), waar die sjef, Buddha Lo, 'n Australiër wat in Eleven Madison Park gewerk het, 'n heeldag spyskaart met klein geregte voorberei , soos koningskrab met kaviaar in 'n kreefbroodjie, Wagyu -tartaar met kaviaar en kaviaarmonsters met blini en botterige madeleines. In die aande, vanaf volgende week, sal 'n proe -spyskaart vir meer as $ 200 beskikbaar wees. Marky's is die werk van Mark Zaslavsky en Mark Gelman, wat begin het met die verkoop van seekos, kaviaar en ander ingevoerde spesialiteite in die groothandel en kleinhandel, en 'n winkel in Miami in 1983 geopen het. Teen die laat 1990's het hulle die beperkings op kaviaar van wilde steurgarnale verwag. nou in plek en het 'n akwakultuurbedryf opgestel wat toegewy is aan verskeie spesies steurgarnale, waaronder beluga, in die noorde van Florida. Hierdie herfs by hul Sturgeon Aquafarms, verwag hulle dat hulle kan begin met die vervaardiging van beluga, waarvoor hulle 'n regeringslisensie en internasionale sertifisering het. Hulle boerdery werk ook saam met lande langs die Kaspiese See om die steurbevolking te help herstel, veral vir beluga. (Maak Woensdag oop)
1067 Madison Avenue (81ste straat), 212-288-0850, markysonmadison.com.
2011: Lidia Bastianich -regsgeding beweer dat sy werknemers "verslaaf" het
Sedert 1998 was Lidia Bastianich 'n belangrike rol in kookprogramme vir openbare toegang, waar haar moederlike houding en gesinsstyl-benadering tot Italiaanse trooskos haar 'n lojale aanhang gegee het. Sy was ook 'n kragtige teenwoordigheid in die restaurantwêreld. In 1998 werk haar seun saam met Mario Batali om die restaurantgroep Batali & amp Bastianich te vorm, en Lidia word benewens haar twee restaurante en die twee televisieprogramme wat sy aangebied het, "Lidia's Italy" en "Lidia's Family Table."
Toe, in 2011, lyk haar beeld as 'n gesinsgeoriënteerde matriarg op die punt om te flenters: 'n Voormalige werknemer met die naam Carmela Farina beweer dat Bastianich haar soos 'n slaaf behandel het. Farina, 'n professionele sjef, het beweer dat sy saam met Bastianich 'n rol in haar televisieprogramme beloof is. In plaas daarvan het sy die voltydse opsigter geword van Bastianich se gestremde buurman.
Alhoewel die regsgeding uiteindelik uitgegooi is, het die ontstellende voorval blykbaar 'n kultuur van mishandeling van werknemers by Batali en Bastianich geopenbaar. Lidia se restaurant Felidia is drie keer beskuldig van loondiefstal: in 2012, 2018 en weer in 2019.
In 2012 het Mario Batali en die seun van Lidia, Joe Bastianich, 'n skikking van meer as $ 5 miljoen bereik, wat beweer dat restaurante wat hy besit, besig was met die onwettige praktyk van afskerm-basies het die hoër bestuur bykans 10 jaar lank wenke van magtelose lae-loonwerkers gesteel . In 2018 het die regsgeding gelei tot 'n uitbetaling van $ 2,2 miljoen aan werknemers wat sê dat hulle nie 'n lewensloon betaal is nie.
Loondiefstalskandale by die Batali & amp Bastianich -restaurantgroep het die volgende sewe jaar voorspel. Van hier af sal dit vir kragtige restauranteienaars al hoe moeiliker word om sonder gevolge voordeel te trek uit hul werknemers.
Waarom Neir 'n wonderwerk nodig gehad het
Soos so baie in die stad, het Loycent Gordon 'n wonderwerk nodig gehad. Dit was drie dae voordat Neir's Tavern, die jarelange Woodhaven-kroeg en -restaurant wat hy besit, sou stop, en te midde van onhanteerbare huur en dalende verkope, kon hy niemand kry om oor te neem nie. Die Kommissie vir Bewaring van Landmerke het Neir se aansoek om landmerkstatus reeds geweier, ondanks die beweer dat hy een van die oudste kroeë in die land is en dien as 'n stel vir Goodfellas, onder ander blockbusters wat toeriste van die lughawe af met die trein laat neem, en Loy Gordon was verlore.
Op dieselfde dag wat sy huurkontrak in Desember 2018 verstryk het, verkoop die 87-48 78ste straatgebou vir $ 1,35 miljoen aan nuwe eienaars. Dit het hom die opsie gegee om van maand tot maand te bly-en watter geld Gordon ook al oor het om sy personeel te betaal, sou op 12 Januarie opraak. Hy weet wat hy wil hê: om 'n verantwoordelike man, vader en baas te wees. En hy weet wat hy hom nie kan voorstel nie: die sluiting van 'n gemeenskapsruimte wat byna 190 jaar oud is. Onseker - en, om die saak nog erger te maak, Gordon het hierdie toneel al een keer geleef, byna 'n dekade gelede.
In 2009 was Neir's ook net drie dae na sluiting. As immigrant uit Jamaika, voel Gordon verplig om 'n deel van die stad te bewaar wat hom gebou het toe hy 10 jaar oud was - en as 'n brandweerman wat hom by die FDNY aangesluit het ná die terreuraanvalle van 11 September, hy het 'n goeie rekord gehad om op te daag in tye van nood. Hy het nie veel geweet van die besit van 'n kroeg nie, maar saam met 'n paar vennote het hy die onderneming in elk geval gekoop. Boonop was Gordon toe jonger, en die tye is nou anders.
Mense sê Woodhaven is rondom Neir's gebou. 'N Kroeg omring deur 'n renbaan. Dit was toe as jy dit gebou het, sou hulle kom, want in 1829 was daar nie veel anders nie. Nou, byna 200 jaar later, het die gebied van landbougrond verander na ''n kroeg op elke blok' na 'n onvolhoubare laan waar 'die beroemdste kroeg waarvan u nog nooit gehoor het' sukkel.
Met die eerste oogopslag voel dit dalk nie eg om die duik te beskryf as iets wat 'n hoër doel het as 'n hoek vir 'n bier en 'n burger nie (as u nie lus het om die vlerke te kry nie). Maar kyk of die sigaret met u vingerpunte op die kroeg brand, en u kan uself vervoer na 'n tyd voordat Mae West by die taverne begin, voordat Robert De Niro duur anti-verouderingseffekte nodig gehad het, en selfs so onlangs as voordat ons Anthony Bourdain verloor het , wat in 2017 by Neir's verfilm het.
Neem die celeb -faktor weg, en hierdie kapsule sal nog steeds iets besonders wees.
Dit is omdat dit die soort plek is waar Henry Hamann van Middle Village - wat Neir sy 'Cheers' noem - die sitplek langs hom sal red vir 'n vreemdeling wat hy sien sukkel om deur die skare te sny. En hy en John McCan, die eienaar van die voormalige Paddywack's pub in Jamaica Ave en 89th Street, kon ure lank aangaan met verhale oor 'bachelor's parties' uit die 80's en reünies van laerskole op 'n plek wat op hierdie oomblik aan almal voorleef––– 'n ongewone gelykmaker vir lewenslange New Yorkers wat daarvan hou om almal buite die New Yorker uit te haal.
Dit is ook die plek waar Ed Wendell, uitvoerende direkteur van die Woodhaven Cultural and Historical Society, politieke geleenthede, verjaardagpartytjies bygewoon het en word wakker, en die buurt spook waar u sou hoop dat die lid van die New York State Assembly, Michael Miller, sy vergaderings sou hou as 'n verteenwoordiger van Distrik 38. (Om eerlik te wees, dit is ook presies die plek waar 'n anonieme ouer man my gevra het of ek sou omgee hy sny my hare af, maar dit is 'n ander storie.)
Toe die nuus oor Neir se eerste keer op Facebook versprei word - die digitale watergat waar baie gereelde mense in kontak bly - is harte gebreek en 'n uitstorting van dankbaarheid vir 'Loy' is gedeel. Groepe en individue het begin om rondom die klein onderneming te organiseer, soos vroeër - soos die tyd dat hulle bymekaargekom het vir die "friendraiser" nadat Neir's op 9/11 in 2017 beroof is, en toe hulle 'n bewaringskomitee stig om die kroeg te verseker het oopgebly tot die 190ste verjaardagpartytjie in 2019. Binne enkele ure het mense wat verlief geraak het by en met en omdat van Neir het gehelp om 'n saamtrek te beplan, en selfs die Empire Skate Club het 'n beroep op sy lede gedoen om 'n finale uitrol.
Ondanks sy voorneme om binne 72 uur te sluit, het dit duidelik geword dat Gordon nie hierdie gemeenskap kon prysgee nie, omdat hierdie gemeenskap hom nie opgee nie. So, hy het gebid. Toe doen Gordon wat so baie in die stad sou wou doen: Hy bel die burgemeester.
"It's Loy," het burgemeester Bill de Blasio die WNYC -gasheer wat Brian Lehrer ingevul het, reggestel in die weeklikse segment "Ask the Mayor". Vroeër die oggend het de Blasio die New York Times storie sonder 'n idee dat Gordon by die program sou inkom. Die burgemeester het gesê dat die hele huursituasie hom mal maak ("die erfsonde is so dikwels 'n gulsige verhuurder") en het vinnig 'n verskeidenheid gereedskap 'aangebied om voor die aangewese laaste dag te probeer. Nadat Gordon 'n laaste oproep vir moontlike beskermhere gedoen het, het die produsente sy inligting uit die lug gehaal en plaaslike leiers saam met Gordon en die eienaars, Ken en Henry Shi, het almal by die Queens Chamber of Commerce vergader om tot 'n beter ooreenkoms te kom.
Intussen het baie - indien nie die meeste nie - by Neir die aankondiging van die burgemeester om 5 uur gemis dat hy die taverne sou besoek om 'goeie nuus' te bring. Dit was tog happy hour.
Aangesien die kroeg daaraan gewoond was om op die kamera te wees, het baie Neir se klante Vrydagaand voor die verwagte sluiting verward gelyk. Die ou tyd se binnekant was byna van muur tot muur gevul met groot nuusblaaie, ses mikrofone bedek nou die sigaretbrandwonde op die kroeg en gereelde mense was nie gelukkig toe die kroegmanne aankondig dat die diens tydelik opgeskort sou word vir 'n toespraak nie.
Die meeste mense, soos Danielle Redmond en Matt Kehoe, was net daar om een ​​uit te gooi vir hul geliefde kroeg. (Die egpaar het die nabye sig beleef nadat hulle die vakansie ontvang het wat soos 'n "IOU" -bewys in plaas van 'n amptelike geskenkbewys van Neir lyk.) Van diegene wat bewus was van die verwagte aankondiging, het baie ontken dat die burgemeester sou opdaag. 'Kan die burgemeester Queens vind?' het een Twitter -gebruiker gevra.
Maar minder as 12 uur nadat Gordon by WNYC aangekom het, was de Blasio agter die kroeg by Neir en het 'n weggooibare Finback -brouhouer gehou ter ere van die 'handdruk -ooreenkoms' wat daarop gemik was om die taverne ten minste nog vyf jaar oop te hou tussen die huuronderhandelinge en 'n toelae van $ 90 000 deur middel van die "Love Your Local" -inisiatief wat ontwerp is om klein ondernemings te help om aan te pas by stygende vaste eiendomskoste.
Gordon was 'n rukkie sprakeloos na die toast van die burgemeester, waarna die skare 'Landmark, landmark!' ter ondersteuning van die heroorweging van die status van die gebou en "Te veel skuim!" toe de Blasio sy konsep gooi. (Ter verdediging is die vat kort tevore verander.) Selfs die sinici van die stadsaal het foto's van die burgemeester gesien terwyl hy die skare toegejuig het.
Die nag het die verhuurders 'n verklaring uitgereik waarin hulle sê dat hulle "skuldig is" aan burgemeester de Blasio, raadslid Robert Holden en NYS -vergaderlid Miller vir die feit dat die "projek werk", hoewel dit onduidelik is of onderhandelinge 'n verlaging van die huur vir huurders insluit bo die kroeg, 'n kwessie wat tydens sy besoek onder de Blasio se aandag gebring is, tesame met 'n oproep om die slagoffers van Ozone Park te help.
Beide de Blasio en Gordon het beklemtoon dat die warrelwind van gebeure 'n gesamentlike poging is tussen die gemeenskap, sake -eienaars en verkose amptenare, en het almal aangemoedig om op 'n werklike manier aan plaaslike besighede op te daag - vir etes en vergaderings, om fees te vier en te troos, nou en vir ewig - soos baie die afgelope 190 jaar.
Die volgende dag het die "save Neir" -byeenkoms in die partytjie -modus gedraai, en na 'n ongewone dag met lenteskyn vroeg in Januarie, kon Gordon 'My Girl' in 'n mikrofoon sien sing met een arm om sy vrou, Aisha. Tussen die verse het Gordon 'n rukkie geneem om te sê: 'Ons het dit gedoen ouens. Ons het dit gedoen. De Blasio het hierheen gekom en ons het dit gedoen, "sing Gordon voordat hy op 'n rondte" ooh's "eindig toe die skare bykom.
Op grond van die glimlag op Gordon se gesig, het die ware wonderwerk miskien nie 'n nag karaoke by Neir misgeloop nie-die beproefde truuk om mense bymekaar te bring.
Gedurende die 1920's het John D. Rockefeller Jr. die terrein van die huidige Rockefeller Center bedink as 'n plek vir die Metropolitan Opera, , maar hierdie planne is opgehou  en die planne het uiteindelik ontwikkel tot 'n massamedia -kompleks, wat lei vir die bou van Rockefeller Center.  Die kompleks se vlagskip RCA -gebou (nou 30 Rockefeller Plaza) is in Mei 1933 geopen.  Kort na die opening van die RCA -gebou was daar planne om die ruimte bo die 64ste verdieping as 'n openbare "vermaaklikheidsentrum" te gebruik. Die gedeelte van die gebou het verskeie terrasse wat gebruik kan word om 'n dansvloer, sterrewag, restaurant en aangelegde terras tuine te bou.  Frank W. Darling het sy pos as hoof van Rye's Playland  bedank om die programmering vir die voorgestelde vermaaklikheidsruimte te lei. 
Baie van die geboue van New York in die dertigerjare het restaurante of eksklusiewe klubhuise op die boonste verdiepings van hul geboue gehad. Dit spruit uit 'n tradisie wat aan die einde van die 19de eeu begin het, na die bekendstelling van hysbakke.   Die spesifieke idee vir 'n restaurant bo -aan die RCA -gebou is moontlik geïnspireer deur die Cloud Club, 'n middagete -klub in die Chrysler -gebou.  Op die 65ste verdieping van die RCA-gebou het die bouers 'n ruimte van twee verdiepings gebou vir 'n eetkamer met 'n hoë plafon.  Die planne het twee restaurante op die 65ste verdieping vereis. Die Rainbow Grill, 'n klein eetplek in die informele styl, sou die westelike gedeelte van die vloer beset, terwyl 'n groter restaurant vir dans en vermaak, bestaande uit die toekomstige Rainbow Room, in 'n groter ruimte aan die oostelike deel van die vloer geleë sou wees. Daar is ook privaat eetkamers op die vloer hieronder. Die Rockefeller Center Luncheon Club, wat meestal bestaan ​​uit huurders van Rockefeller Center, sou van 11:00 tot 15:00 middagete by die Rainbow Room eet. elke dag.  Meer gevestigde restaurateurs het geglo dat die tesame met die twee eetplekke 'n onverstandige besigheidsbesluit was, maar Rockefeller het dit geïgnoreer. 
Om besoekers na die boonste verdiepings te vervoer, het Westinghouse agt snelhysbakke in die RCA -gebou geïnstalleer. Hulle beweeg teen 'n gemiddelde snelheid van 370 m/min en vorm 13% van die totale boukoste van die gebou.  Een hysbak bereik 'n topsnelheid van 1,400 voet per minuut (430 m/min) en word 'die vinnigste rit op die rekord van passasiershysbakke' genoem.  Hierdie hysbakke kos ongeveer $ 17 000 per jaar om in 1942 te onderhou.  Rockefeller Center het in Julie 1933 'n waarnemingsdek bo -op die 67ste, 69ste en 70ste verdieping bo die RCA -gebou bo die toekomstige Rainbow Room geopen.  The enigste ingang na die sterrewag oor die 65ste verdieping, waar die Rainbow Room binnekort geleë sou wees.  Die Rainbow Room is gebruik as 'n lokmiddel vir besoekers aan die uitkykdek, wat meegedeel is dat "as u optree en u werk reg doen [.] As u sterf, u na die Rainbow Room sal gaan." 
Die direkteur van die voorgestelde restaurant wou nie 'soos 'n gewone eetplek in die agtste laan klink nie', en hy wou nie die woord 'restaurant' self gebruik nie. Vir hom sou die optimale naam die hoogte van die RCA -gebou en die eksklusiwiteit van die eetplek weerspieël. Eers sou die restaurant bekend staan ​​as die 'Stratosfeerkamer', wie se naam die stratosfeer, die tweede laag atmosfeer bo die aarde, ontlok het.  In Augustus 1934 word die Stratosfeer -kamer die "Rainbow Room", wat sy naam ontleen het aan 'n model van orrel wat van kleur verander het op grond van die toon van die musiek.  Die indirekte beligting van die Rainbow Room het presies dit gedoen.  Die ligte het oorspronklik die geluide van 'n Wurlitzer -orrel begelei, maar die orrel is aangeval vanweë die "funereal" -kwaliteit, en dit is selde gebruik vanaf 1935 tot die verwydering daarvan in 1986. 
Aanvanklike werking Redigeer
Rockefeller Center Inc. het advokaat Francis Christy aangestel om slegs die naam van die Rainbow Room te wees. Dit was omdat elke eienaar van die nagklub vingerafdrukke moes kry om destyds aan die staatswet te voldoen, en die ware eienaar van Rainbow Room wou nie sy vingerafdrukke op rekord hê nie. Omdat Christy homself by die staat geverifieer het as die eienaar van Rainbow Room, was dit wettig dat die restaurant werk. Die Rainbow Room word op 3 Oktober 1934 vir die publiek geopen,  tydens 'n partytjie van 300 gaste wat geborg is deur die Lenox Hill Neighborhood Association.   Die openingsvieringe is bygewoon deur 'n menigte individue met 'n hoë samelewing  met "'n vlaag vanne wat van Astors en Auchinclosses tot Warburgs en Whitneys geloop het." 
Die Rainbow Room is toegelaat om alkoholiese drankies te bedien omdat die 21ste Wysiging van die Grondwet van die Verenigde State die Amerikaanse verbod op alkoholiese drank in 1933 herroep het.  Rockefeller was self nie 'n drinker nie:  op die aand, 'n kritikus van die New York Daily News geskryf het, "het Rockefeller altyd deur sy hele lewe as hy gevra is: 'Sal dit wees?', altyd geantwoord: 'melk'."  Rockefeller het egter huiwerig ingestem om die Rainbow Room te bedryf, aangesien niemand anders die risiko sou waag om die onderneming te bedryf nie. Hy het aan Arthur Woods, 'n nabye medewerker en die voorsitter van Rockefeller Center Inc, gesê dat hy nie "voldoende vertroud is met die gewone metode om alkoholiese drankies in die gemiddelde klub van hoë gehalte uit te gee nie".  Rockefeller was na bewering ontevrede oor die optrede van Lucienne Boyer, 'n Franse ontnugter (storieverteller) en sanger, tydens die opening van die Rainbow Room.  Hy vermy om na die openingsaand na die Rainbow Room te gaan of selfs te praat, en laat die taak in plaas daarvan aan ander oor. 
Die media het verwag dat 'Jack Rockefeller's saloon and dance hall' 'n groot trekpleister vir die elite en die beroemdes sou word.  In die dekade na die opening daarvan het die Rainbow Room die voormalige Spaanse koningin Victoria Eugenie van Battenberg Noorse kroonprins Olav en kroonprinses Martha en die Sweedse kroonprins Gustaf Adolf en kroonprinses Louise gehuisves.  Die Rainbow Room word gereeld besoek deur diegene wat welvarend was en die samelewing waardig was.  Die skrywer Daniel Okrent skryf dat die eters in die Rainbow Room verteenwoordigend was van die ongewone, geskei van 'die massa' deur ''n prysstruktuur wat 'n trustfonds vereis en 'n kleredragkode wat wit das vereis'.  Formele drag was nodig behalwe op Sondae, elke maaltyd kos $ 3,50  (gelykstaande aan $ 68 in 2020 ), en die restaurant het selfs 'n eksklusiewe hysbak uit die voorportaal.  Aandete strek vanaf 18:30. tot 02:00 die volgende dag.  Daarteenoor het die Rainbow Grill oorkant die gang 'n "swart das" kleredrag met "wit linne wat in die somer aanvaarbaar was".  Die Rainbow Grill, wat in 1935 geopen is,  was 'n ietwat goedkoper restaurant met 'n à la carte -spyskaart en sy eie vieringe op groot vakansiedae. 
Die Luncheon Club was selfs meer eksklusief as die Rainbow Room, bestaande uit 600 lede en 'n raad van nege goewerneurs. 'N Voornemende lid moes aan minstens twee van hierdie goewerneurs bekend wees om selfs vir die middagete -klub in aanmerking te kom, laat staan ​​nog aanvaar word.  Vroue is uit die klub verban. Joodse lidmaatskap was op 'n gegewe tydstip beperk tot 3,5 persent van alle lede, oënskynlik omdat dit die verhouding tussen die Amerikaanse Joodse bevolking en die destydse Amerikaanse bevolking was.  Dit het nie die feit in ag geneem dat Jode in New York 30% van die stad se bevolking uitgemaak het nie, en dus 'n geruime tyd as 'n antisemitiese maatreël beskou is. 
In die beginjare het die Rainbow Room 'n moeilike tyd gehad om die regte tipe kliënte te lok.  Fortuin tydskrif beskryf die beoogde gehoor van die Rainbow Room as "die vlamlose lae van die boonste kors" wat nagklubs soos Stork Club of El Morocco vermy het.  Die restaurant het probeer om die rykes en beroemdes te lok deur onortodokse entertainers aan te stel, waaronder monoloë en impressioniste.  Daar was baie hoë verwagtinge vir die Rainbow Room, een van die eerste restaurante met lugversorging, asook een van die eerste klubs wat geopen is na die bekragtiging van die 21ste wysiging.  Die restaurant het 'n netto negatiewe wins in 1936 gehad, maar Rockefeller Center Inc. het die publisiteit van Rainbow Room gebruik om Radio City, die westelike helfte van Rockefeller Center, te adverteer.  Teen die einde van die dekade word die Rainbow Room and Grill beskryf as "twee van die suksesvolste klubs in die land."  In die somer 1941 het die Rainbow Room sy grootste wins ooit behaal. Die New York Sun beskryf 'n tipiese Saterdag as 'amper soos oujaarsaand': die Rainbow Room bedien 575 aandete per nag ondanks slegs 350 sitplekke, en die Rainbow Grill bedien nog 312 aandete per nag. 
Later jare Edit
20ste eeu Edit
Teen 1941 was die bestuurder van Rockefeller Center Inc, Hugh S. Robertson, in 'n geskil met die vakbond van die Rainbow Room. Robertson het gedreig om die restaurant te sluit en om oorlogsverwante redes te blameer as hulle aanhou om loonverhogings te eis.  Die Rainbow Room is einde Desember 1942 gesluit weens die Tweede Wêreldoorlog, wat bygedra het tot die 'toenemende tekort aan mannekrag' in die Amerikaanse burgerlike lewe, volgens Robertson.   Die Rockefeller Center Luncheon Club het gedurende hierdie tyd oop gebly.   Die restaurant sou egter eers in 1950 weer vir die publiek oopmaak, en dan slegs as 'n skemerkelkie wat om 21:00 oopgemaak het.  
Die Rainbow Room is weer in 1965 gesluit, hierdie keer vir opknappings. Die opknapping het die onderneming tot sy dekor van die dertigerjare herstel.  Die historiese akkuraatheid van die dekor het tot in die sewentigerjare voortgeduur.  Deur die jare het die Rainbow Room sy gevoel van eksklusiwiteit verloor, want byna almal kon 'n bespreking by die restaurant bespreek. Selfs deur die 1980's en 1990's was die restaurant egter steeds af en toe 'n politikus. 
Op 16 Junie 1966 het die restaurant die 20ste Tony -toekennings aangebied. Ter herdenking aan die aktrise Helen Menken, wat drie maande tevore oorlede is, is die seremonie vir die publiek gesluit. Die seremonie was ook die eerste Tony -toekennings wat die middag gehou is.   entertainers begin weer optree in die Rainbow Room in 1973, vir die eerste keer in dekades, begin op 18 September van daardie jaar toe die klassieke klavierduo Whittemore en Lowe drie stelle van 40 minute lank gespeel het, met die helfte van elke stel gewy aan liedjieversoeke van gaste. 
In Januarie 1975 moes die Rainbow Grill tydelik sluit weens 'n stygende huurkontrak , maar heropen die volgende maand weer toe nuwe bestuur die onderneming oorneem.  Die Rainbow Grill is ook kortliks gesluit vir opknappings in 1979, wat die installering van 'n nuwe verhoog insluit. 
In 1985 het die Rockefeller -gesin die hele Rockefeller Center -kompleks van die Columbia -universiteit gekoop  en het hulle onmiddellik begin om baie aspekte van die kompleks te moderniseer.  As een van hierdie komponente was die Rainbow Room gesluit vir 'n herstel en uitbreiding van $ 20 miljoen, wat die vloeroppervlakte van die restaurant op 420 vierkante meter te staan ​​gebring het.  David Rockefeller, die seun van John Rockefeller Jr, het die herstel gedoen, onder leiding van Joe Baum, Arthur Emil en Hugh Hardy.  Destyds was Baum en Michael Whiteman die operateurs van die restaurant.  Die uitbreiding van die Rainbow Room het deur die enigste gang gegaan wat na die waarnemingsdek van die RCA -gebou gelei het, sodat die dek daarna gesluit is.  Die Rainbow Room heropen in Desember 1987  met kookkuns, eetgerei en versierings wat ontwerp is om die restaurant op te roep soos in die 1930's.  Die restaurant se 300 ligte is gesinchroniseer met 'n nuwe klankstelsel  en 'n nuwe ingang is by die suidwestelike hoek aangebring. Die kunstenaar Dan Dailey het 'Orbit', 'n 8 x 15 voet (2,4 x 4,6 m) muurskildery, geskep vir die westelike muur agter die verhoog,  wat uiteindelik in 2017 na die Toledo Museum of Art verskuif is. 
21ste eeu Edit
In 1998 het die Rockefeller -gesin die bedrywighede van die Rainbow Room and Grill oorgedra aan die Italiaanse Cipriani S.A. -familie, stigters van die bekende Harry's Bar in Venesië, asook verskeie ander restaurante in New York.  Die Ciprianis het die Rainbow Room se noordoostelike en suidoostelike sitplekke omvattend verwyder, stofversierings vervang en muurspieëls bygevoeg.  Hulle het ook die restaurant vir die grootste deel van die tyd gesluit.  Destyds is al 250 werknemers afgedank.  Dieselfde jaar het die New York City Landmarks Preservation Commission dit oorweeg om 'n kenmerkende status aan die Rainbow Room toe te staan. Die Landmarks -kommissie het uiteindelik besluit om die status van die landmerk te beëindig omdat die restaurant 11 jaar tevore opgeknap is en die kommissie se riglyn was dat die voorgestelde landmerk 'minstens 30 jaar oud moet wees'. 
In 2003 het Michael DiLeonardo getuig in 'n belastingontduiking-saak waarin gangster Peter Gotti betrokke was, waarin hy gesê het dat Ciprianis $ 120,000 aan die Gambino-misdaadfamilie gegee het om vakbondprobleme by die Rainbow Room te laat verdwyn. Die aanklagte is nooit bevestig nie.  'n Jaar later het die Ciprianis 30 verhuurder van Rockefeller Plaza, Tishman Speyer, gedagvaar vir laasgenoemde se plan om metaalverklikkers by die ingang van die hysbak van die Rainbow Room te plaas. Tishman Speyer noem veiligheidsmaatreëls wat na die aanvalle van 11 September 2001 geïmplementeer is, as rede vir die installering van metaalverklikkers, maar die Ciprianis het gesê dat die detektore 'die reputasie en besigheid van die Rainbow Room' sou beskadig deur potensiële gaste te laat wag tot 'n uur voordat u die restaurant binnegaan. 
In 2008 het die Cipriani -onderneming 'n brief ingedien en weer versoek dat die Rainbow Room 'n historiese baken in New York moet word. Die benaming sou verhoed dat die Rainbow Room in kantoorruimte omskep word.   Die volgende jaar het die Ciprianis aangekondig dat hulle van plan was om die rooster te sluit, hoewel 'n gedeelte oop sou bly as 'n kroeg en banketsaal. Die bedryfshoof van die Ciprianis het die skuld gegee op "die huidige ekonomiese krisis in New York en regoor die wêreld, boonop 'n voortslepende geskil met ons verhuurder."  Tishman Speyer het gesê dat dit die bedoeling was om die Ciprianis te verdryf, tensy hulle huurgeld terugbetaal het.  Die twee partye het die geskil besleg, met die Ciprianis wat ingestem het om op 1 Augustus 2009. die restaurant en die banketsaal op te gee.  Die laaste aand van dans op die voormalige hot spot het op 5 Junie 2009 plaasgevind. , en die Grill sluit sy kombuis op 21 Junie 2009. 
In Julie 2011 is aangekondig dat daar begin is met die opknapping van die restaurant vir die heropening daarvan.  Op 16 Oktober 2012 is die Rainbow Room deur die Landmarks Commission tot 'n landmerk in New York verklaar.  Die verandering van die besluit van die kommissie spruit uit die feit dat dit bepaal het dat sommige elemente van die restaurant oud genoeg is om die historiese status waardig te wees.  Dit is later aangekondig dat die Rainbow Room in die herfs van 2014 weer sou heropen nadat dit volledig herstel is, en dat dit 'n nuwe uitvoerende sjef en bestuurspan sal insluit.  
Na 'n jare lange herstelproses deur Gabellini Sheppard Associates, is dit op 5 Oktober 2014 weer oop vir die publiek, met Tishman Speyer as die nuwe eienaar en operateur.  Die opknapping het die gemerkte dansvloer en 'n nuwe skemerkelkie met die naam Bar SixtyFive ingesluit.   Die Rainbow Grill was egter nie ingesluit in die vloerplan van die restaurant wat heropen is nie, maar dat daar eerder plek is deur SixtyFive.  Volgens die nuwe bedryfskedule was die Rainbow Room se enigste openbare werksure op Sondagoggende en middae, en op Maandagaand die res van die tyd word die restaurant gebruik vir privaat vieringe.  In 2017 het die Rainbow Room 'n toekenning vir binne -argitektuur van die American Institute of Architects gewen.  
Die Rainbow Room is oorspronklik ontwerp deur argitek Wallace K. Harrison, van Rockefeller Center se Associated Architects,  sowel as interieurontwerper Elena Bachman Schmidt.   Harrison was een van die hoofde van die Associated Architects, maar hy was nie die hoofargitek van die kompleks nie, dat die onderskeid aan Raymond Hood behoort het. Hood se gesondheid het egter teen 1933 agteruitgegaan, en met die verloop van maande het Harrison 'n toenemende betrokkenheid by die ontwerp van Rockefeller Center gehad.   John R. Todd, die hoofadviseur, het die terras -uitleg van die Rainbow Room toegeskryf aan een van Harrison se ontwerpe.  Schmidt, 'n eenmalige leerling van Elsie de Wolfe, het bygedra tot die ontwerp van die interieurversiering, soos die meubels, gordyne en hysbakdeure. Vincente Minnelli, wat later 'n filmregisseur sou word, moes Schmidt help om die kleure van die mure te kies. Die mure is uiteindelik versier in 'n pers pruimpatroon,  , net soos die blindings en linne in die Rainbow Room.  Die oorspronklike argitektoniese styl van die restaurant is deur die tydskrif gekenmerk as iets wat 'voor die dames buig [en] op 'n soort ingehoue ​​Oosterse manier terugstap' Kunste en versiering,  en as "modern, soos die meeste post-herroeping ondernemings" deur Argitektuurforum.  Die opknapping in 1987 het die Rainbow Room in 'n "American Modern"  of vereenvoudigde klassieke styl gebring. 
Die Rainbow Room beslaan die oostelike deel van 30 Rockefeller Plaza se 65ste verdieping, wat 'n oppervlakte van 13.500 vierkante voet (1.250 m 2) beslaan.    Die sentrale deel van die vloer het hysbakbanke, toilette, 'n galery en 'n privaat eetkamer. Die westelike deel huisves Bar SixtyFive en 'n buitenterras.  Die restaurant beslaan 'n ruimte van 414,7 vierkante meter:   sy oostelike en westelike mure is 19 meter lank, terwyl die noordelike en suidelike mure 72 voet ( 22 m) lank.  Die ingang na die Rainbow Room is vanuit die weste, en twee klein trappe van die westelike muur strek na die noordooste en suidooste om die roterende dansvloer te vermy.   'n Verhoogde platform aan die noordwestelike hoek van die kamer bied 'n volledige uitsig op die ruimte. Die sitplekke van die Rainbow Room is in 'vlakke' georganiseer. Die noordelike en suidelike mure, sowel as 'n nis aan die oostekant van die Rainbow Room, bied sitplek in 'n enkelvlak, terwyl die noordoostelike en suidwestelike hoeke sitplekke met twee lae bevat.  Tussen die trappe aan die westekant van die restaurant is daar ook 'n platform vir bands en 'n vlak balkon vir entertainers.   Die leunings op die trappe agter die platform bevat koperblare met glasruite tussen elke ruit. Daar is ook trappe en 'n stom kelner agter die platform, wat lei na die kombuis op die 64ste verdieping. Valse kolomme op die oostelike muur verberg klein kompartemente om die spreiligte van die platform te bedien.  Privaat geleenthede word ook aangebied in verskeie banketkamers op die 64ste verdieping. 
Die restaurant met dubbele hoogte bevat vier en twintig vensters van 24 voet (7,3 m),   wat die ruimte omring sodat dit 'n "uitsig" -agtige kwaliteit gee.   Elke venster bevat 'n gordyn wat vertikaal verstel kan word, en daar is verkoelers aan die voet van baie van hierdie vensters.  Die restaurant is opvallend vir 'n draaiende sirkelvormige dansvloer, wat geïnspireer is deur die lang geslote Murray's Roman Gardens in 42ste straat. Die vloer van 9,8 m (32 voet) kan in beide rigtings draai en elke 3-5 minute 'n volledige omwenteling maak.   Tydens die opknapping in 1987 was die roterende vloer bedek met 'n tapytontwerp wat bestaan ​​uit 'n "kompasroos, 'n soort ster, omring deur twee stelle diamantpatrone, elk binne 'n sirkelvormige band", wat soortgelyk was die oorspronklike tapytontwerp van die vloer.  Tydens etenstyd sou die dansvloer ophou draai en 'n ekstra 70 sitplekke op die stilstaande dansvloer geplaas kon word.  Daar word gesê dat die roterende dansvloer van die Rainbow Room sy inspirasie put uit die Round Room in die Carlu, 'n restaurant wat Jacques Carlu in Toronto ontwerp het. 
Bo die dansvloer hang verskeie konsentriese "ringe" wat van buite na binne in die plafon sak, met die grootste ring wat 14 voet lank is en die kleinste, mees ingeboude sirkel in die middel van die ander ringe. Daar hang 'n kandelaar aan 'n koperpaal in die middel van die sentrale sirkel.  Dit is die grootste van die drie kandelare in die Rainbow Room, hoewel 'n vierde kandelaar voorheen bo die oostelike alkoof gehang het.  Beide indirekte beligting en kristalligte op die mure verlig die ruimte. Die beroemde beligtingsontwerper Edward F. Caldwell & Co het die kamer se oorspronklike vier kandelare ontwerp.  Daar is spieëls in die alkoof, die oostelike en westelike mure en rondom die verhoog, wat bedoel was om die aktiwiteit van die kamer in figuurlike en letterlike sin te weerspieël. 
Die spyskaart van die Rainbow Room fokus op die moderne Amerikaanse kombuis en is in 2017 deur Zagat as 'baie duur' beskou.  Dit spruit voort uit die erfenis as 'n middagete -klub, waar die meer elite en invloedryke figure van New York kon vergader om saam te kuier oor cocktails, lekker te eet en te dans op die draaiende vloer.  'n 1965 New York Times Die artikel het gesê dat die aandete 'coquille joinville, steak marchand de vin en parfait au liquers' insluit.  In 1984 het New York Die tydskrif het geskryf dat die spyskaart van daardie tyd baie ooreenstem met die oorspronklike spyskaart, aangesien "baie min oor die jare verander het, behalwe die pryse". Gerookte salm, oesters/mossels, uie -sopgratinee, baai -sint -jakobssaus, koffie en sjerp was een van die kosse uit die oorspronklike spyskaart wat in die 1984 -spyskaart verskyn het. 
Sedert die heropening in 2014, het die spyskaart bestaan ​​uit 'n verskeidenheid voorgeregte, voorgeregte en nageregte.   Die voorgeregte van die Rainbow Room het slaaie, 'n sjalot artisjoksop of hoenderrugbene ingesluit.  Volgens Devra Ferst van Eater.com het die voorgeregte "kammossels gebak in die dop, kreefpotjie met swart truffels, gebraaide ribbetjie, beef wellington, gebraaide eend en gebakte Alaska." 
Brunch word aangebied as 'n kombinasie van kelnersdiens en buffet-porsies. Daar is verskillende buffetkroeë vir 'ontbytklassieke', vrugte- en groentesappe, parfaits en pannekoeke. Daar is ook 'n paar skemerkelkies en nageregte bedien tydens die brunch.  Die Sondagbrunches wat in die Rainbow Room bedien word, verander elke seisoen.   In 2014 het die New York Post se Steve Cuozzo het geskryf dat die "goed uitgedrukte ontbyt-gunstelinge" insluit: wonderlik loperige roereiers, heuninggebakte ham, gerookte salm, pittige hoenderwors en Franse roosterbrood. 
SixtyFive se spyskaart bestaan ​​uit twee soorte drankies. Daar is 'n 'klassieke lys' met drankies soos 'n gin en tonic uit 1915, en 'n 'kontemporêre lys' met items soos gemmerbier. Ferst skryf dat die goedkoopste drankie op die spyskaart volgens 'n informele prysopgawe $ 14 kos. 
Histories het die Rainbow Room 'n reputasie gehad as 'n belangrike plek vir beroemde mense uit die hoë samelewing. In 1942, Dans Tydskrif skryf: "The Rainbow Room is op vele maniere uniek. Die hoogste 'high spot' ter wêreld, dit is ook die super -nagklub in die danswêreld. Van die begin af het die Rainbow Room die onverwagte gedoen, die nuwe geborg , en stel die mode vir die res van die danswêreld om te volg. "  A. New York Times in 1965, word opgemerk dat die kliënte van die Rainbow Room 'akteurs, debutante, toeriste, sakemanne en sekretarisse' insluit wat na die Rainbow Room gestroom het vir die $ 9,50 prix fixe aandete.  'n Eetgids in die Tye, wat in 1975 gepubliseer is, beskryf die eklektiese mengsel van klante. Die restaurant self word beskryf as 'n "vreemde verrassing" in die vorm van "'n gevoel van intimiteit, vir al die verwagte glans, deels as gevolg van die omringende sweep van Manhattan -ligte deur die hoë vensters, 65 verdiepings bo die straat."  'n 1988 -uitgawe van Restaurant Besigheid verklaar dat "die Rainbow Room onmiddellik die eet-/dans mekka van gesofistikeerde New Yorkers geword het" onmiddellik nadat dit oopgemaak is. 
In 1989, New York tydskrif genoem dat die Zagat -opname het die Rainbow Room as die beste dekor in New York beskou.  New York self het die Rainbow Room later beskryf as "'n plek waar ware New Yorkers verwag om nooit te besoek nie. Behalwe natuurlik as jy moet: vir 'n pronk-troue, 'n aandete buite die stad, of net om jou nuuskierigheid te bevredig of dit voldoen aan die romantiese kennis. "  'n Oorsig van die restaurant in 2005 noem dit 'n 'oorskatte kroeg' met 'korporatiewe valse' Art Deco -versierings. 
In Desember 2014, na die heropening van die restaurant, het Zachary Feldman van Die Village Voice beskryf die ruimte voor 2009 as 'n "vaal skil van sy voormalige self" en prys die New American -aandete met lewendige optredes as bewys dat "die Rainbow Room beter as ooit teruggekeer het".  Skryf in 2016, Claire Stern van In styl het die brunch -spyskaart geprys as 'net so lekker soos dit speels aangebied word'.  Die Post 's Cuozzo noem die brunch -spyskaart' ter waarde van $ 95 per kop, drank nie ingesluit nie '.  Zagat gidse gee die nuwe Rainbow Room gemiddeld 4,5 van 5 sterre in die kategorieë "Kos", "Dekor" en "Diens". 
Ontmoet die Bourdains
Die impak van sosiale media op die wêreld was monumentaal. Dit het toegelaat dat die generasiegaping op 'n doeltreffendste manier oorbrug kan word, wat aantoon dat een-en-vyftig met 'n mate van gemak in pas kan bly met een-en-twintig.
Anthony Bourdain kon die gaping oorbrug lank voordat sosiale media iets was.
Anthony Bourdain was in staat om die gaping te oorbrug lank voordat sosiale media egter iets was. Sy vermoë om 'n vinger op die pols van die samelewing te hou, blyk iets te wees waaroor hy nog altyd vaardig was, en 'n geskenk wat miskien net van sy ma en pa, wat vir die New York Times en Columbia Records gewerk het, oorgedra is. onderskeidelik.
Bourdain is 'n goeie taak en is 'n meester van almal. As 'n bekwame sjef wat bekendheid verwerf het met die publikasie van sy restaurant -uitstalling in 2000, Vertroulik in die kombuis: avonture in die kookkuns, het hy in 'n verskeidenheid ander winkels groot sukses behaal. Bourdain het 'n menigte boeke vrygestel, verskeie suksesvolle televisieprogramme (met die nuutste wese Anthony Bourdain: Onderdele onbekend vir die CNN-netwerk) het 'n strokiesprent vir Marvel Comics geskryf, 'n eie uitgewery begin en 'n televisieprogram na sy lewe laat modelleer.
Sy mees onlangse poging is vechtkunsten. Op die ouderdom van 57 het Bourdain reeds die eerste streep op sy wit gordel verdien onder leiding van die Brasiliaanse Jiu-Jitsu-swart gordel, Renzo Gracie. Dit is eintlik 'n baie indrukwekkende prestasie inaggenome sy gejaagde reisplan. Sy vrou, Ottavia, is al 'n paar jaar 'n ywerige jiu-jitsu-praktisyn onder Gracie en hou 'n baie aktiewe program op die kompetisiebaan. Dit was haar passie wat Anthony geïnspireer het om die dissipline ernstig op te neem, en hy hoop ook om mededingend aan 'n ouderdomsgeskikte afdeling deel te neem.
Anthony is soortgelyk aan die Indiana Jones van die kookwêreld, voortdurend op soek na die skaarsste en beste kookkuns. Hy is 'n avontuurlustige reisiger wat een keer gedwing is om dae lank in 'n hotel in Beiroet vas te loop weens onverwagte konflik. Hy en sy bemanning is sorgvuldig na die veiligheid gelei deur die Amerikaanse mariniers en 'n 'skoonmaker' wat hy mnr. Wolf genoem het Pulpfiksie karakter. Hy het die wêreld deur gereis en konflik en korrupsie in die ergste vorme gesien. Hy sê egter dat die grootste bedreiging wat hy nog teëgekom het, skaduryke vervoer was. Motorvoertuie en vliegtuie was deel van sy reiservarings in die meer eksotiese plekke, iets wat nog steeds 'n ontstellende deel van die werk is.
Anthony se toekennings is talle en bevat onlangs 'n Emmy -toekenning in 2013 vir Onderdele onbekend. Hy is selfs te sien in die treffer -geanimeerde komedie Boogskutter. Om dit eenvoudig te stel, is hy 'n kulturele ikoon. Ottavia is 'n baie bekwame jiu-jitsu-speler, 'n wassery-kenner (haar eie woorde) en self 'n baie goeie skrywer. The Bourdains hou geselskap met 'n verskeidenheid opvallende samelewings, waaronder akteurs, rappers, verskeie sjefs van wêreldgehalte, gevegskunstenaars, UFC -kommentators (Joe Rogan), musikante en meer. Dos Equis -bier het 'n advertensie met die mees interessante man ter wêreld. Ek glo dat die man verkeerd is. Anthony Bourdain het die titel, en sy vrou Ottavia is miskien die mees innemende, vriendelike vrou in vechtkunsten.
Ek het onlangs net twee dae voor Kersfees saam met Anthony en Ottavia gaan sit in 'n gesamentlike onderhoud. Dit was my tweede onderhoud met hulle, en dit was selfs meer verhelderend en vermaakliker as die eerste. Verskeie onderwerpe is bespreek, waaronder hul vegkunsreis, sy standpunt oor robjag, Paula Deen, die ondergang van televisie -kookprogramme, filantropie en die uiterste sorg waarmee hul vakansie -etes beplan word. Hier is u kans om hulle albei 'n bietjie beter te leer ken.
Hoe gereeld rol julle twee nou saam?
Ottavia: Ek het hom toegelaat om my as sy grappie te gebruik, en ons boor. Ons rol nie regtig nie, want ons het 'n slegte ervaring gehad [lag].
Anthony: Nee, ons het twee gehad, en albei rolervarings het regtig baie sleg geëindig. Ek het die eerste keer 'n elmboog in die gesig gevang, en ek het die tweede keer iets aan haar skouer gedoen. Ek is te lomp en groot, en sy is te gevaarlik. Dit is net 'n slegte mengsel.
Ottavia: Ons kan tegnieke boor, maar ons het ons les geleer deur te probeer rol.
Wat is jou gunsteling voorlegging?
Ottavia: Ek is dol oor driehoekstikkies, so dit is waarskynlik my gunsteling. Ek het die afgelope paar maande my spel 'n bietjie verander en ek het beenlokke begin aanleer, so ek is baie lief vir knieë soos die tone. al die goeie dinge wat ek in geen IBJJF -kompetisie sou kon doen nie.
Dit is net soveel pret. Dit is 'n ander heelal as u eers 'n voorlegging leer. U leer slegs onderbuigings op die bene as u 'n bruin of swart gordel het, maar ek het baie lesse begin neem en privaat by John Danaher gaan doen, en ek is mal daaroor.
Is dit moeilik om getroud te wees met 'n man wat verlief is op kos, as jy oefen, veral noudat jy die toernooi gedoen het?
Anthony: Ons belange val genoeg saam. Ek bedoel, dit is nie so 'n uitdaging om by 'n 100 % vleis- en proteïendieet aan te hou in die aanloop tot 'n kompetisie nie.
Ottavia: Tensy ek 'n besering opdoen waar ek nie kardio kan doen nie, hoef ek nie soveel gewig te verloor nie. Dit is gewoonlik net vier of vyf pond, so dit is nie so moeilik nie.
Toe ek verlede jaar met u gepraat het, het u vir my gesê dat jiu-jitsu nie vir u was nie, dat u nie fisies jonk genoeg was om gereeld so 'n uitdagende aktiwiteit aan te pak nie. Wat het jou gedagtes verander van toe tot nou?
Anthony: Ottavia het my en 'n paar vriende omgekoop om dit te doen. Ek weet nie, dit was 'n artikel met 'n knobbel [lag]. Wat dit ook al was, sy het my omgekoop - ek sal nie presies sê nie - maar dit was billike vergoeding vir wat ek gedink het 'n baie onaangename ervaring sou wees.
"Ek suig, maar ek het nie so vreeslik gesuig nie."
Ek het ingegaan en 'n uur lank privaat gedoen, en ek dink dit gebeur met baie mense. Ek het daaruit gekom en gedink: 'Ek suig, maar ek suig dit nie vreeslik nie.' Ek het daarna baie daaroor begin dink. Ek was trots op myself, en behalwe die pyn in die begin, het ek redelik goed gevoel. Ek het net aanhou dink: 'Hoe kan ek dit beter doen?' Ek het gedink: 'Goed, laat ek 'n ander een probeer.' Ek het die een geniet, en dit het vir my 'n bietjie makliker gegaan. Ek het dit net aanhou doen, en nou is ek verslaaf.
Vandag was die moeilikste sessie wat ek nog gehad het, maar daar is 'n groot verskil wat kardio betref. Ek moes vandag minimale pouses neem, en dit was kort. Ek is redelik gelukkig daarmee. Dit is vreemd, ek kom in die bed aan die slaap, en dink aan kimoeras. Ek het dit beslis nie sien kom nie.
Ottavia: Hy het gekla dat ek ure aaneen na die instruksies kyk, en nou is hy daar by my, betower.
Anthony: Niemand was meer verbaas as ek nie. Ek het dit regtig geniet. Ek probeer tuis nie daaroor irriterend wees nie, want almal is versot daarop, maar die feit is dat ek baie meer daaroor dink as wat ek ooit kon verwag het.
Hoe gereeld is jy nou in die gimnasium?
Anthony: Ek oefen by elke geleentheid, elke keer as ek terug is in NY en nie reis nie. Soms, selfs as ek op die plek is. Eintlik was ek in LA besig om hierdie netwerkprogram te skiet, en ons het 'n man wat by die ateljee kom leer het, geleer. Ek het dit sleg gekry.
Wat doen u as u op reis is om u oefensessies aan die gang te kry?
Anthony: Ek is nou op die punt waar ek sal begin dink aan gereeld oefen, selfs as ek op pad is. Ek het nou drie tot vier keer per maand geoefen, en in die ergste geval een keer per maand. Ek is nie soos Ottavia, wat dit drie of vier uur per dag doen nie, of my dogter wat vyf tot ses uur per week gaan. Eintlik probeer ek om by te bly met my sesjarige [lag]. Ek het redelike ambisies in my jiu-jitsu-loopbaan.
Is daar gimnasiums waarin u wil oefen terwyl u onderweg is?
Anthony: As ek tuis is, oefen ek uitsluitlik by Renzo Gracie se gimnasium. Ek is redelik gemaklik daar. Ek het nie regtig aan ander plekke gedink nie. As Ottavia saam met my reis, verken sy die plaaslike gimnasiums. Ek gaan oor 'n paar weke 'n Brasiliaanse vertoning in Bahia doen, en ek dink daaraan om 'n sessie daar te hou.
Wie wil u hê, met u rug in 'n donker straatstryd, Ottavia of 'n huurveiligheid?
Anthony: Gee, ek weet nie. In 'n kroeggeveg sou ek beslis my vrou wou hê, want niemand sou dit sien kom nie, en al wat sy hoef te doen is om binne handbereik te kom, en dit is amper verby. 'N Vrou in hakke van sewe duim gly agter jou aan. ja, beslis in 'n kroeggeveg, as iemand na my swaai, wil ek graag hê dat Ottavia daar moet wees [lag]. In 'n agterste steeg glo ek baie daarin om 'n bazooka na 'n geweergeveg te bring.
Wat dink u van die WMMA -oplewing?
Ottavia: Dis fantasties. Ek was so opgewonde toe hulle die 135 pond-afdeling by die UFC voeg, ek het dit nie eers sien kom toe hulle die 115-pond-afdeling bygevoeg het nie. Ek het nooit gedink dit sou so vinnig gebeur nie. Ek onthou dat ek twee jaar gelede 'n onderhoud gegee het, en ek het gedink dit gaan dalk vyf of ses jaar later gebeur.
Ons gaan na UFC 168, en ons was van plan om net Rousey teen Tate te sien, en toe voeg hulle Weidman vs Silva by. Ons hou net van die vroueafdeling en sien hoe hulle baklei.
Anthony: Hierdie laaste seisoen van Die uiteindelike vegter was die beste nog. Die vroue bring dit altyd en dit is baie opwindend om te sien hoe hulle die kollig kry.
Ronda het baie hitte geneem vir haar gesindheid. Het u 'n ander gevoel oor haar gekry nadat u die program gekyk het?
Ottavia: Baie mense het kak oor haar gepraat, maar vir my het ek altyd geweet daar is iets wat 'n bietjie mal is oor haar, en daarom hou ek van haar. Ek dink nie dit is nodig om mal te wees om 'n kampioen te word nie, maar ek dink beslis dit help. Daar is net iets aan haar wat haar in staat gestel het om die ongelooflike vlak te bereik waarop sy is.
"Ek verwag nie dat iemand soos 'n VN -ambassadeur sal wees nie. Ek verwag dat hulle goed sal baklei."
Anthony: Ja, ek verwag nie dat iemand soos 'n VN -ambassadeur sal wees nie. Ek verwag dat hulle goed sal baklei [lag]. Ek weet nie hoekom mense dit verwag nie. Gaan ons Nick Diaz vra om lief te hê? Natuurlik nie. Ek het geen probleem daarmee dat Ronda onaangenaam of moeilik op die program was nie. Die vraag is: lewer sy in die ring, wat sy doen?
Ottavia: Ek hou van Miesha. Sy het na die akademie gekom en opgelei, en sy is 'n pragtige meisie. Niks teen haar nie, en dit kan lekker wees om 'n ontsteltenis te sien.
Anthony: Hierdie keer nie [lag].
Wie dink jy is die volgende groot vroulike ster?
Ottavia: Ek het pas Tecia Torres in Invicta gesien, en sy was ongelooflik op 115. Ek was regtig baie beïndruk. Ek dink sy sal beslis die een wees wat die pak 115 ponders sal lei.
Het opleiding verander wat u eet of drink?
Anthony: Uh, ek dink nou meer daaroor, ek gaan beslis nie Saterdag gaan sit en 'n groot bak spaghetti en witmosselsous of carbonara hê as ek weet ek oefen Sondag nie, dit is seker. Ek eet strategies, en ek dink aan wat ek tydens die opleiding gaan doen. Ek haat dit om te erken, maar ek het my dieet 'n bietjie verander, en ek beplan beslis vir opleiding.
Ek wil nie op my hande en knieë rondkruip, na my asem snak en sukkel om nie my longe op te hoes nie. Dit voel goed om 'n uur se harde opleiding in goeie orde te bereik. Dit is bevredigend, en ek hou van die gevoel. Ek neem dit baie ernstiger as wat ek ooit kon verwag het.
Noudat u die fout gekry het, het dit die deur oopgemaak vir enige ander vechtkunsten wat u kan interesseer?
Anthony: Nee, ek hou hiervan. Dit is redelik, en dit werk uit. Ons het gepraat oor amateurkompetisies, en ek dink dat my dogter dalk die Pan-Ams sou doen. Kan ek in my ouderdomsklas deelneem?
Ottavia: Ja, ja. Hulle het ouderdomsgeskikte kategorieë. Ek bedoel, niemand noem dit 'senior kategorie' of iets nie. Ek dink hulle het verskillende kategorieë meesters, en die mans het dit maklik omdat hulle baie ouderdomsgroepe het. U kan beslis met mense van dieselfde ouderdom meeding.
'Miskien sou ek kon meeding onder my porno -naam, Vic Chenko of Mick Chenko.'
Anthony: Weet jy, ek is lank, so ek sal erken dat ek die geheime, kortstondige fantasie koester om 'n ou ou se heup te breek [lag]. Ek bedoel, dit moet die regte ou man wees wat regtig pateties moet wees. Onder die regte omstandighede sal ek kompetisie doen. Ek dink beslis daaraan, wat ek nog nooit sou gedoen het nie. Miskien sou ek kon meeding onder my porno naam, Vic Chenko of Mick Chenko.
Ottavia: Hy hou egter van boks.
Anthony: Ek hou van boks, maar dit is net iets waarteen ek nie sou meeding nie. Kyk, ek moet realisties wees. Ek is 57 en nie in goeie toestand nie. As ek iemand slaan, moet dit in die eerste 20 sekondes 'n beslissende slag wees. Ek gaan dit beslis nie vir 60 sekondes, minder as drie minute, in 'n stegie of 'n ring uitdoof nie. Dit gaan net nie gebeur nie.
Voel en sien u die resultate van u opleiding fisies, behalwe dat u nie 'n long ophoes nie?
Anthony: Absoluut. Dit voel goed, en ek geniet dit. Dit is 'n familie -aangeleentheid, 'n samesyn ding. Ek hou daarvan, maar ek probeer redelik wees daaroor. My vrou is ernstig daaroor. Sy is 'n mededinger. Ek is nie. Ek is 'n dilettant. Ek wil eer aan my stam bring, maar ek het redelike verwagtinge. Laat ons dit so stel.
Het u al ooit daaraan gedink om 'n Anthony en 'vriende' te doen om 'n jiu-jitsu-video saam met Ottavia te doen?
Anthony: Ag goeie heer, nee. Ek is seker dat ander dit skreeusnaaks sal vind, terwyl ek sien hoe ek deur my vrou driehoekig word, maar ek is nie so seker dat ek die video daar wil hê nie. Ek moet dit alreeds uitleef, ek weet nie of ek iemand anders wil sien nie [lag].
My dogter tik heeltyd ons vriende uit. Sy hou daarvan om op hulle te sluip en op 'n kaal agterstik te slaan en hulle in 'n geskokte onderwerping te plaas. Ek dink ook nie dat ek die video wil wys nie.
[Aan Ottavia] Was u verbaas toe hy uiteindelik jiu-jitsu opgetel het, of was dit 'n proses waarin u u besluit ontneem het?
Ottavia: Ek het geweet dat hy daarvan sal hou sodra hy dit probeer het. Vir my was dit die moeilikste om hom die eerste ding te laat doen, om hom eintlik op die mat te laat trap. As gevolg van die geestelike aspek van jiu-jitsu, het ek geweet dat hy dit as 'n raaisel sou sien om op te los, veral met al die dinge wat in 'n spesifieke beweging ingaan. Ek het net geweet hy gaan daarvan hou. Sodra ek hom omgekoop het om dit te doen, en hy eintlik daarvan gehou het en besluit het om daarby te bly, was ek glad nie verbaas nie.
Anders as Urijah Faber, vir wie is die vegters waarna u gewoonlik trek?
Anthony: Ek is mal oor die Koreaanse zombie. Sedert ek hom teen Dustin Poirier gesien het, het ek van hom gehou. Dit was die mees meganiese, presiese demontage wat ek in 'n lang tyd gesien het. Dit was regtig opwindend om te kyk.
Anderson Silva en Jon Jones is ook gunstelinge. Jones het 'n noue kontak met Vitor gehad, en Silva het uiteindelik geklop en is nou in twyfel of hy die oorwinning oor Weidman kan behaal. Dinge is nou so opwindend. Hierdie ouens is so vaardig en talentvol. Hulle het albei baie opwindende stand-up-speletjies en kan u op soveel maniere verslaan. Dit is regtig lekker, maar ek hou natuurlik baie van die grondspel.
Silva is 40 en nog steeds talentvol. Wat my betref, is Jones omtrent die opwindendste man wat daar is. U weet amper nooit met watter deel van sy liggaam hy sy teenstander sal klop nie.
Ek het pas die herhaling gesien van die geveg wat Silva met die American Psycho, Stephan Bonnar, gehad het. My God, wat 'n totale vernietiging was dit nie.
Wie kies julle om te wen in die Silva/Weidman -herhaling?
Anthony: Dit is 'n huis wat nou verdeel is.
Ottavia: Chris het baie by Renzo geoefen, so ek soek hom. Hy is deel van die familie, so ek gaan nie teen hom optree nie. Op dieselfde manier het ek nooit teen Georges St. Pierre of Frankie Edgar gegaan nie.
Anthony: Ottavia sal met haar hart wed en kies, terwyl ek nie so dink nie. In hierdie geval gaan ek na die ou ou [lag]. Ek dink ook die ou ou gaan wen in hierdie geval.
Daar was verlede jaar 'n artikel oor Fightland waar u 'n klomp restauranteienaars genooi het om 'n Brasiliaanse Jiu-Jitsu-klas te probeer. Het enige van die mense aanhou oefen na hul eerste proe daarvan?
Ottavia: Behalwe my man, het Doug van Big Gay Ice Cream vir 'n tweede keer gekom en is hy bereid om vir 'n derde keer te kom, maar van die mense het niemand sedertdien gereeld iets gedoen nie. Ons het ander vriende wat dit al probeer het en dit nog steeds doen.
Wil u meer aanhou skryf oor jiu-jitsu of ander onderwerpe?
Ottavia: As daar iets interessants in my lewe gebeur, sal ek daaroor skryf. Ek gaan egter nie 'n MMA -verslaggewer of iets dergeliks wees nie. Ek hou daarvan om te veel oor myself te praat [lag]. My gunsteling onderwerp is myself.
Miskien kan u skryf oor hoe u 'n daaglikse hoeveelheid wasgoed moet was?
Anthony: Eintlik kry die gi altyd voorrang in hierdie huis. Ons het hierdie groot stapel gis wat regs voor in die ry gaan. Geen wag op die.
My vrou is ook 'n kiemofob, so elke keer as ek van iewers af kom, Mexiko of die Amasone. oral, sy is oortuig dat my klere wemel van 'n bakteriologiese tydbom, sodat hulle ook voorrang geniet en dadelik ingaan.
As u saam met Anthony reis, is dit moeilik om in die eenvoudiger dele van die wêreld aan u streng vleisdieet te voldoen?
Ottavia: Die afgelope jaar het ek my dieet 'n bietjie verslap. Ek eet baie, maar dit is meestal proteïene en groente, maar ek was die afgelope tyd nie so streng nie. Soos hierdie maand het ek geen kompetisies nie en is hy tuis, so ek het 'n bietjie van alles geëet.
Ek betaal 'n prys as ek koolhidrate eet, veral as ek koring eet [lag], dit is onvermydelik winderigheid in die huis. Ek geniet my nou 'n bietjie meer, en ek het myself 'n bietjie meer lekkers en 'n bietjie pasta gesny.
Met al die wetenskaplike bevindings oor die gevare van rooivleis, vleis en feitlik te veel vleis, beïnvloed dit u verbruik, of neem u dit nie in ag nie, want omtrent alles is deesdae ongesond?
Anthony: Oorweeg u antwoord baie noukeurig.
"Ek gee nie om of dit soos radioaktiewe ape in my hamburgers is nie. Smaak dit lekker? As dit so is, eet ek dit."
Ottavia: [Lag] Ek is baie kieskeurig oor my vleis. Ek wil nie 'n pyn in die gat hê nie, maar ek probeer om te bly by menslik grootgemaakte, organiese, antibiotika -vrye vleis van boerderye wat ek persoonlik ken. Aangesien ek 'n paar maande gelede my veganistiese eksperiment van twee weke gedoen het, was ek regtig verbaas omdat ek gedink het dat ek sonder vleis sou sterf, maar ek het dit goed oorleef. Ek weet nie, ek voel dat ek deesdae minder vleis eet as voorheen.
Anthony: Jy maak my bang [lag].
Ottavia: O, jy ken hierdie goed. Soms bestel ek by die veganistiese restaurant, en my man neem die bestelling heeltemal ontsteld op.
Anthony: Ek gee nie om of dit soos radioaktiewe aapkloue in my hamburgers is nie. Proe dit lekker? As dit die geval is, eet ek dit.
Uit morbiede nuuskierigheid, wanneer was die laaste keer dat julle na 'n McDonald's -rit gegaan het?
Ottavia: Ons het dit nog nooit gedoen nie.
Anthony: Nooit, veral sedert my dogter gebore is. In-N-Out Burger is 'n heel ander storie.
Ottavia: Ek dink nie ons was ooit by 'n McDonald's nie, binne of deur.
Anthony: In-N-Out Burger betaal eintlik hul werkers en behandel hulle ordentlik. Hulle verkry hul vleis deur hul eie voorsieningsketting. Dit is ordentlike vleis en hulle kook alles op bestelling. Dit is nie 'n stukkie voorafgekookte bevrore karton nie, gespuit met beesvleisgeur om dit soos 'n burger te laat smaak. In-N-Out is egte, vars gemaalde beesvleis wat op bestelling gekook word. Ek dink dit maak 'n groot verskil. Dit is nie net beter vir jou nie, dit is net 'n baie lekkerder eetervaring.
Eet jy Five Guys Burgers in New York?
Anthony: Nee, ek is 'n Shake Shack -ou. Ek het niks teen Five Guys nie, maar ek is mal oor Shake Shack.
Ottavia: Dit is oorkant die straat van ons.
Anthony: Ja, dit help.
Wat is jou beste en slegste gewoontes?
Ottavia: My beste gewoonte. Ek was baie [was] baie. Ek sukkel om hier iets uit te dink.
Anthony: Jou beste gewoonte is om taxibestuurders te misbruik met dreigemente van geweld in 'n dik, Italiaanse aksent. Jou ergste gewoonte is -
Ottavia: Geen! Geen! [Lag] Ek het soveel slegte gewoontes. Ek is n gemors. Ek laat oral 'n gemors.
Anthony: Behalwe wasgoed. Sy hou tred met die wasgoed. Die res is amper asof iemand 'n stortingsterrein opgeblaas het. Sy hou van katte en hondjies. So ook Hitler [Beide lag hartlik].
Ottavia: Ek het gister 'n roetine gedoen toe hy uit Mexiko huis toe kom. Ek en die kat het 'n welkome huisroetine geoefen, maar hy het dit nie waardeer nie, en ek is regtig hartseer daaroor.
Anthony: Ek was 'n bietjie bang.
My beste gewoonte is dat ek altyd betyds is. Ek is stiptelik vir 'n fout.
Ottavia: Dis waar. Ek het dieselfde gewoonte. Ons is albei altyd betyds of vroeg.
Anthony: Die ergste gewoonte, ek weet nie, ek is 'n bietjie te georganiseerd. Kersete, ek het 'n maand vooruit 'n lys geskryf. Ek is 'n klein tipe A as dit kom by die beplanning van etes en ontspanningsaktiwiteite. As jy Ina Garten sou voorstel, maar soort van psigoties, sou dit ek wees.
Ottavia: Dit is nie regtig 'n slegte gewoonte nie, behalwe vir die mense na aan jou, want dit irriteer ons.
Anthony: Ek is ook 'n mooi netjiese ou.
Ottavia: Jy is super netjies. Regtig, irriterend netjies [lag].
Anthony: Ja, ek hou lyste, en as ek 'n omhulsel op die grond sien, vreet dit my regtig totdat dit opgetel word. Sommige mense vind die goeie gewoontes, ander vind dit regtig irriterend.
Ottavia: Ek hou eintlik van die gewoontes, want hy is agter my aan, en maak my gemors links en regs skoon.
Anthony: Wel, indien nie, sou dit 'n vinnige afdaling in die hel wees.
Wat was die enigste ding wat u Tony op No Reservations sien doen het, wat u regtig opval as 'n oomblik wat u wou hê dat u dit sou kon deel?
Ottavia: Hmmm. Ek dink toe hy in Bali was. Dit was net so mooi.
Anthony: Saoedi -Arabië. Jy weet jy wou 'n burka rock.
Ottavia: Nie 'n burka nie, 'n bahia. Ek was saam met hom en in Japan in Rio, so ek weet nie. Ek dink ek wil beslis saam met hom na die Midde -Ooste gaan. Ek sou Iran, Irak, Afghanistan graag wou sien, maar as gevolg van die politieke situasie sou ek nie gemaklik voel om my dogter saam te neem of haar agter te laat nie, maar uiteindelik is dit 'n plek waarheen ek wil gaan.
Stel u dogter belang in kook?
Ottavia: O ja, sy en Anthony kook heeltyd saam. Dis die oulikste ding. Ek verlaat die huis om te gaan oefen en hulle bly agter om te kook. As ek terugkom, wag daar 'n lekker ete op my.
In jou strokiesprent Kry Jiro! jy bied 'n voedseloorlog aan tussen internasionale mense en hyper-locals. As daar geen middelweg beskikbaar was nie, aan watter kant sou u deel wees?
Anthony: Dit is 'n moeilike een. Waarskynlik die plaaslike bevolking. Ek dink my simpatie is teenoor die plaaslike model. Ek dink graag dat ek meer lokaal ingestel sou wees, maar in die praktyk sou ek waarskynlik een van die internasionale ouens wees.
Ek kan u hier vertel dat ons eintlik 'n sekonde gaan doen Kry Jiro!, 'n prequel.
Wat sou u voedselmedium wees as u 'n ronin soos Jiro was?
Anthony: Op dieselfde manier as wat ek net kan hoop om ooit my blou gordel te kry, kan ek net hoop om sushi te maak soos 'n mens moet. Dit is sewe jaar wat ek net geleer het hoe om rys te maak. Dit is duidelik dat dit iets wat my aantrek. Ek is ontsag vir die meesters, die kunstenaars, die vakmanne wat regtig weet hoe om sushi te maak. Ek dink dit is 'n pragtige en bewonderenswaardige ding.
Waarvoor was dit om voice-over-werk te doen? Boogskutter?
Dit was soveel pret. Ek bedoel ek is lief vir Boogskutter, dit is een van my gunsteling programme. Ek is bevriend met Aisha Tyler, so ek het hulle basies agtervolg om die rol te doen. Ek het half grappenderwys vir hulle gesê ek sal gratis vir die program skryf. Enigiets wat met die vertoning te doen het, het ek graag gedoen. Ek dink net dit is briljant. Hulle het my gebel en gesê dat hulle 'n deel vir my geskryf het en dat ek die voice-over sou doen. Dit was 'n hele klomp pret. Almal op die program is snaaks. Ek is in 'n posisie waar ek kan saamwerk met mense wat ek werklik respekteer en 'n goeie tyd kan hê terwyl ek dit doen.
Vertel my van die tyd toe u Alton Brown na die strookklub geneem het.
Anthony: Dit was een van my trotsste oomblikke. Ek het daarin geslaag om Alton te oortuig om uit te gaan na die Clermont Lounge in Atlanta. Dit is nie net 'n strookklub nie, dit is die afdeling vir verlore bagasie by strookklubs. Dit is werklik 'n wonderlike plek, so ek is regtig trots op die oomblik [lag]. Ek dink die gemiddelde stroper se ouderdom was ongeveer 55 of so. Sy ongemak was uitstekend.
Ek het u kommentaar op die huidige neigings vir TV -sjefs gesien, en dit lyk nogal somber. Wat sou u ideale visie wees vir die manier waarop TV -sjefs gebruik word vir openbare verbruik?
Anthony: Ek weet nie eers op hierdie stadium nie. Ek is seker dat wat my visie ook al is, dit nie sal verkoop nie en dat mense dit sal haat. Ek dink my weergawe sou lyk Taxibestuurder [lag]. Dit sou perfek wees, 'n kookprogram gebaseer op Taxibestuurder. Somber, donker eentonige psigotiese held met massamoord aan die einde. Ek sal die program kyk.
Watter een gereg dink jy moet almal probeer voordat hulle sterf?
Anthony: Vir my 'n baie goeie bak Vietnamese Pho van hoë gehalte. Ek dink dit is 'n noodsaaklike ervaring. Almal moet dit probeer, en almal moet weet hoe om 'n omelet te kook. Dan sou die wêreld 'n beter plek wees.
Ottavia: Ek dink geskilde Otoro -sushi. Dit is een van my gunsteling eetgoed, so ek dink dat almal dit moet probeer.
Anthony: Die groot stuk van die vetterige onderbuik van 'n bedreigde vis?
'Elke keer as u van bro-food praat, kom u na die Fieri-gebied, en dit weerspieël nie goed die manlike spesie nie.'
Wat is die mees gewaardeerde voedselneiging in Amerika?
Ottavia: Is hulle nog besig met die truffel -olie, want ek het dit gehaat.
Anthony: Dit is nie 'n neiging nie, dit is 'n giftige gebeurtenis in die lug.
Ek dink 'bro-food' is iets waarvan ek beslis die einde wil sien. Ek weet nie eers wat dit is nie, maar ek wil dit graag stop. Ek haat die hele idee dat daar manlike kos en vroulike kos is. Elke keer as u van bro-food praat, kom u na die Fieri-gebied, en dit weerspieël nie goed die manlike spesie nie.
Wat is die mees onderskatte?
Anthony: Wel, Koreaans is wonderlik. Mense weet van Koreaanse kos, maar dit sal binnekort net so gewild wees as Italiaanse of Mexikaanse of Franse kos, soos dit ryklik verdien. Dit was die afgelope tyd 'n obsessie, en nie net vir my nie, maar vir baie sjefs. Dit is ook vir ons 'n afspraak- of gesinsaand. Koreaanse braai is 'n gereelde geleentheid.
Met baie geregte of kos, is die eerste hap die beste. Watter kos of gereg is die beste voorbeeld van 'n ongelooflike "eerste hap"?
Anthony: Uni. Seegogel sit bo-op 'n paar volmaakte, krummelrige, varsgemaakte sushi-rys met 'n paar perfekte tokido liggies geroosterde seewier. Dit is omtrent die beste enkele mondvol wat jy ooit kon dink.
Ottavia: Jy lees my gedagtes. Toe ek 'n kind was, het ons hulle op die strand in Sardinië gevind. Ons maak dit oop en eet dit met 'n lepel, vars. Net heerlik.
Watter kos of gereg word beter as jy dit eet?
Anthony: Ek weet nie, dit is meer 'n alkoholverwante ding [lag]. As u 'n goeie wyn kry, word dit net beter en beter.
Wat sou u laaste maaltydversoek wees as u in die doodstraf was?
Anthony: Ek wil graag hê dat Jiro Ono van Sukiyabashi Jiro in Tokio vir my 'n volledige omakase -sushi -spyskaart gaan maak. Daarna kan u my redelik in die agterkop skiet, my ophang, 'n dodelike inspuiting gee, ek sal nie omgee nie. Daarna kan u my doodbluf en ek sal baie bly wees.
Ottavia: Vir my is dit my pa se spaghetti met kreef. Dit was my gunsteling ding om te eet toe ek 'n kind was, en dit sou die laaste ding wees wat ek sou wou eet voordat ek sterf.
Watter 'lekkerte' smaak eintlik walglik?
Anthony: Die vrot haai, Hákarl in Ysland is een. Weet jy, ek het baie vrot kos geëet om beleefd te wees, maar regtig, as jy ondersoek wat in 'n hoender McNugget ingaan, wat eintlik daarin gaan, dink ek dat jy dit baie moeilik sal vind om iets meer walgliks te vind.
Daar was tye dat ek so lank op plekke was waar die kos so sleg is. jy weet, slegte, stinkgeit, elke dag. Ek is koud en eensaam en ellendig. Dan beland ek met 'n vervoer na 'n lughawe in Duitsland of op 'n ander plek, en daar is 'n KFC. Ag man, ek is klaar daarmee. Maak jy n grap? Ek is soos om te huil van blydskap.
As daar geen stigma daaraan gekoppel was nie, sou u ooit menslike vlees probeer?
Anthony: Nie wetend nie. Ek bedoel, ek wil dit graag vermy, maar kyk, as ons in 'n reddingsboot is en jy nie jou gewig daaruit trek nie, en ons is drie weke op see, het ek geen probleem nie [ lag].
Wat is die beste manier om 'n steak te kook en watter lande het die beste beesvleis?
Anthony: Die Verenigde State van Amerika het sonder twyfel die beste beesvleis. Jy wil 'n mengsel van organiese, gras gevoer word, tot op 'n punt, maar dan klaar met graan om dit lekker en vetterig te maak. U wil dit ongeveer 30 dae lank hang.
Om dit te kook, wil jy 'n perfekte, smeulende steenkoolbraai hê, of in 'n warm vuurpan, net met sout en peper gevryf. U wil dit medium skaars of skaars kook, van die vuur verwyder en laat rus, sodat die interne temperatuur kumulatief oorgedra word, en dit tot 'n punt bring waar dit medium skaars is. Om 'n steak te rus, is die belangrikste ding om te doen.
Daar word nie verbeter nie. Bleu -kaas, truffelolie, souse sal byna nooit 'n goeie steak verbeter nie. Sout en peper is die enigste manier om te gaan. Ek sou met 'n ribbesny sny, soos 'n riboog die perfekte stuk vleis is, na my mening.
Wat dink u van die neiging om sous-vide-steaks te kook?
Anthony: Ek is ou skool. Ek hou van die tekstuur en die geur van die pan. Ek hou van die vleis, of dit nou uit 'n pan of uit hout of steenkool of net uit gas verkry word. Ek hou van die smaak wat jy kry as jy vlam of deur warm metaal. Ek dink dit is die werklike komponente van die geur.
In tradisionele Chinese kookkuns praat die sjefs oor wok hei, wat die res van die wok self is. Dit dra oor na die kos. Ek dink dit is dieselfde met 'n steak. Sous-vide kookkuns gee 'n lekker tekstuur, maar die styl is nie 'n aangename steak-eetervaring vir my nie.
Ottavia: Ek hou daarvan rou [lag].
Hoe was dit toe jy in Beiroet verfilm het met 'n oorlog wat letterlik voor jou deur aan die gang was?
Anthony: Dit was meer hartverskeurend as wat dit skrikwekkend was. Dit was so surrealisties. Ek dink ek was die meeste bekommerd dat kommunikasie heeltemal misluk, dat ek heeltemal buite kontak sou wees met die familie en met Ottavia. Dit was nie soveel skrikwekkend nie, want dit was ontmoedigend en hartverskeurend. Om 'n wonderlike plek soos Beiroet te sien, het ek 20 jaar teruggeslaan vir wat ek gedink het nie 'n besonder goeie rede was nie. Ek was op baie skaarser plekke.
Sou u omgee om daaroor uit te brei?
Anthony: Libië is 'n plek toe ek daar was, waar alles goed gaan totdat dit nie die geval is nie. Die Demokratiese Republiek van die Kongo is 'n ander plek waar alles goed is, en dan is dit skielik baie erg. Albei is plekke waar u verskeie kere per dag u in werklike onsekerheid bevind.
Het u ooit werklik vir u lewe gevrees terwyl u verfilm het?
'Dit is die naaste wat ek aan die dood gekom het.'
Anthony: Ja seker. Oor die algemeen is dit egter ry -ervarings. Dit is die naaste wat ek eintlik aan die dood gekom het, deur Vietnam of bergpaaie in Punjab gery. Sommige van die vlieënde masjiene waarin ons was, was ook redelik moeilik.
Daar was padversperrings en dwelm -milisies en sulke dinge. As ek eerlik is met myself, was dit waarskynlik baie gevaarliker om snelweg 1 in Vietnam te ry.
Wanneer gaan ons 'n Action Bronson-samewerking met u, 'n kookkuns of iets?
Anthony: Hy was op my program, Die vertrek. Dit was eintlik my gedagtes, en ek is beslis op soek na 'n geleentheid om so iets saam met hom te doen. Hy was te kort op die program. Ek hou baie van hom, hy is 'n baie snaakse man. Ons moet beslis iets saam doen.
Toe ek verlede jaar met u 'n onderhoud voer, het u u mening oor Paula Deen se oneerlikheid aan haar aanhangers oor haar diabetes gegee. Wat dink u van haar aangaande haar eerlikheid oor sommige rassistiese terme wat sy in haar verlede gebruik het?
Anthony: Wel, om onder eed te getuig, is geneig om dit te doen, en laat jou die waarheid vertel [lag]. Dit was 'n wettige afsetting, jy weet.
Eerlik, ek het gedink dat die hele ding redelik aaklig was. Dieselfde mense wat haar twee minute vroeër in staat gestel het, het haar skielik soos 'n klip laat val. Ek hou miskien nie van haar daad nie, ek dink miskien nie veel aan haar nie, maar ek het gedink dat almal so bly was om 'n minuut met haar sake te doen en dan te sien hoe die skare op haar val en haar in die straat skop, so te sê, dit is nie mooi nie. Ek het gedink dit was redelik lelik, en dit het my glad nie bevredig nie.
Ek wil baie graag u mening hoor oor die robjag -situasie in Kanada.
Anthony: As u die robjag afweer, moet u nie robprodukte koop nie. Demonstreer teen hulle, of wat ook al. Mense van gewete kan verskillende menings hê. Waarteen ek hier beswaar maak, is 'n klomp siniese aktiviste wat 'n klomp welmenende sjefs oortuig het om die hele Kanadese seekosbedryf te boikot. 'N Seël is nie eens seekos nie. Deur druk op die talle uit te oefen, het hulle van die paar afgedwing. Ek het net gedink dit was in 'n buitengewoon swak smaak.
Kyk, dit is mense wat ver van die situasie af woon.Ek dink net daar was baie oneerlikheid en wanvoorstelling in die proses. Ek het gesien hoe goedhartige sjefs gewoond is aan 'n slegte doel. Ek dink daar is genoeg ruimte vir eerlike mense om oor hierdie kwessie te verskil; ek hou net nie van die manier waarop dit gedoen is nie. Ek is geen advokaat vir robjag nie, maar ek is beslis teen die siniese gebruik van my voormalige kollegas om eerlike vissers af te dwing wat absoluut niks met die probleem te doen het nie, veral as dit gedoen word deur mense wat ver van die situasie is . As hierdie getalle die dieremishandeling wil stop, laat hulle die kolonel agtervolg.
Wat is jou gunsteling vakansiebestemming wat nie Brasilië genoem word nie?
Ottavia: [Lag] Japan. Dit is een van daardie plekke, veral toe ek in Tokio was, waar ek net nie wou vertrek nie. Ek was gereed om alles te laat vaar en net permanent daarheen te verhuis. Ek was nog altyd 'n fan van alles Japannees. Ek dink daar is selfs 'n naam daarvoor, Wopanese. Ek was 'n obsessie met Japan sedert ek 'n klein dogtertjie was.
Ek is 'n groot aanhanger van Manga, Anime. Ek het speelgoed, poppe, towerstafies. Ek was net omring deur mense wat nie gedink het my obsessie was vreemd nie. Ek is mal daaroor, en ek kan beslis daar bly.
Ek is mal oor die kos en die mense en hul kultuur. Ek sou in Tokio bly, dink ek. Ek het 'n wonderlike jiu-jitsu-skool gevind wat by Rickson Gracie geaffilieer is, so dit is dit. Ek het nie veel anders nodig nie.
Aangesien julle albei nou skryf, vind jy dit moeilik om tyd opsy te sit om net te skryf, of is dit iets wat jy vinnig moet doen as die oomblik hom voordoen?
Anthony: Ek is nie 'n man met gereelde gewoontes nie, so as ek moet skryf, is dit meestal om voice-overs te skryf en vir die programme te skryf. Ek word soggens wakker en ek doen dit eerste. Ek doen dit net totdat dit klaar is.
Ottavia: Ek geniet dit om te skryf as ek iets interessants het om oor te skryf. Ek hou nie daarvan om 'n opdrag te hê nie, en ek hou nie daarvan om gereeld dinge te doen nie. As dit nie vir my lekker is nie, is dit net 'n stryd. As ek 'n prettige, interessante verhaal het, dan vloei dit net.
U het my verlede jaar vertel dat u van vreemde kos hou en byna alles sal probeer. Het u nuwe vreemde lekkernye aangepak?
Ottavia: Um, nie regtig waaraan ek kan dink nie.
Anthony: Hierdie groot sakke bevrore blomkool wat in die mikrogolf berei kan word en wat die hele woonstel stink.
Ottavia: Ek eet ook baie muurbal. Ek bestel dit by die veganistiese restaurant om die draai. Ek eet kilogram daarvan terwyl ek TV kyk.
Ek weet dat julle 'n uitdaging aan sjefs gestel het om te rol, maar het julle dit ook oorweeg om Renzo, Igor en enige van die ander jiu-jitsu-ouens te laat kook vir 'n episode op die program van Anthony?
Anthony: Ons praat al 'n rukkie daaroor. Ek dink beslis ek wil daaraan saamwerk. Ek en Renzo het daaroor op Twitter gepraat, oor ons 'n feijoada doen.
Ottavia: Die skool het pas ons jaarlikse Kersete in die Brasiliaanse steakhouse gehou, en die ouens hou net daarvan om te eet.
Anthony: Meer en meer sjefs doen ook [Brasiliaanse Jiu-Jitsu]. Dave Chang doen dit en Mark Vetri rol nou. Ek dink ek het moontlik Ludo Lefebvre belanggestel, so ek vermoed dat ons meer sjefs betrokke sal sien.
U het u vakansie -maaltydbeplanning vergelyk met die neem van die strand in Normandië. Beskryf dit in meer detail.
Anthony: Ons is heeltemal weggesteek. Ek het 'n plan en baie vooraf voorbereidings. Ek neem die strand en ek neem dit goed. Alles sal perfek verloop.
"Ek maak 'n stunt -kalkoen, oké? Ek sal 'n hele kalkoen braai net vir voorlegging, so as ek dit uit die oond haal, sal almal sê: 'Ooooh, kyk na die lekker kalkoen.'"
Ek maak 'n stunt -kalkoen, oké? Ek sal 'n hele kalkoen net vir die aanbieding braai, so as ek dit uit die oond trek, sal almal sê: 'Ooooh, kyk na die lekker kalkoen.' Eintlik het ek al 'n ander kalkoen voorberei, dit van die been afgehaal, en dit sit daar in bors- en bobeen- en trommelstokkies en wag dat ek in perfekte, papierdun domino -skywe sny, oor 'n berg vulsel, wat is ook afsonderlik gaargemaak en vooraf geposisioneer. Ek val basies my huisvakansie -etes aan soos ek gedoen het toe ek in Thanksgiving of Kersfees in restaurante gewerk het. Ou gewoontes vrek hard.
Ottavia: En ek sal skoonmaak. Hy kook soos in 'n restaurantkombuis.
Anthony: Ek is gewoond aan onderkinders.
Ottavia: Maar daar is 'n skottelgoedwasser daar. Hy gooi goed rond, en aan die einde van die dag moet ons die plafon en alles skoonmaak. Hy kook met die oorgawe van iemand wat weet dat 'n skottelgoedwasser gereed is.
Anthony: Ek het gereeld nodig dat iemand my wenkbroue soos 'n chirurg dweil.
Met die vakansie om die draai, maak u albei die spyskaarte, of is dit 'n Anthony -projek om 'die strand van Normandië te neem'?
Ottavia: Ag nee. Dis sy ding. Ek word Kersoggend wakker, gaan na die akademie en oefen. Ek kom terug, stort, dek die tafel en eet. Ek wil nie eers sien wat hy daar doen nie.
Anthony: Ek en my dogter is verantwoordelik vir hierdie operasie.
Hoe het u by die liefdadigheid Live To Fight betrokke geraak?
Ottavia: Ek het 'n seminaar gehou vir wyle Frank Edge by Renzo's. Kristen Brown, die uitvoerende hoof van Live To Fight, kom langs, en toe sy hoor wat ons doen, was sy baie entoesiasties en wou sy help. Ons het effens gebind, en sy het hierdie idee en wou weet of ek betrokke wil raak. Haar entoesiasme was aansteeklik, so ek het natuurlik ja gesê. Ons het saam met 'n klomp ander mense gekom. Chris Weidman is in die raad. Sy het Live To Fight met ons hulp geskep. Op die oomblik het ons 'n IndieGoGo -veldtog met wonderlike voordele.
Mense was baie reaktief, UFC -vegters en mense in die MMA -gemeenskap in die algemeen. Ons is hier om mense in die MMA-gemeenskap te help wat aan lewensgevaarlike siektes ly. Vegters, opleidingsvennote, gesinne, kinders. Dis wonderlik. Meer en meer mense vra ons hulp, so ons hoop regtig dat meer mense bereid sal wees om ons te help om behoeftiges te help.
Waarna kan ons van julle twee in 2014 uitsien?
Anthony: [Lag] Ek hoop ek kan my tweede streep op my wit gordel kry voordat 2014 op is.
Ottavia: Ek sal aanhou meeding. Ek het net weer terug gegaan na Muay Thai, en ek doen nou albei. Ek sal dalk net vir die pret 'n Muay Thai -stryd voer.
Ek het begin kyk na baie skopboksies met Glory. Ek het die ander aand 'n bietjie van die vertoning gemis omdat my man uit Mexiko tuisgekom het. Ek het albei live shows in New York gekyk. Dit is 'n fantastiese produksie en dit is so 'n vermaaklike, vinnige, knock -out -gevulde gebeurtenis. Dit het my 'n bietjie laat terugskop en 'n bietjie skopboks doen, en miskien, miskien, miskien sal ek soos 'n ammy -wedstryd net vir die plesier vat.
Uiteraard sal my fokus altyd op jiu-jitsu wees, en ek sal in Maart aan die Pan-Ams deelneem. Dan sal ek maar sien wat gebeur en dit van daar af neem.
Anthony: Ek wil ook noem dat Mark 'Fightshark' Miller se eerste boek, sy memoires getiteld Pyn maak nie skade nie, sal iewers vroeg in 2014 uit my afdruk, Bourdain Ecco Books, kom.
U kan Anthony volg via sy Twitter -rekening, @Bourdain en Ottavia via haar Twitter -rekening, @OttaviaBourdain
Toe ek aan die einde van die negentigerjare na Miami verhuis, was my eetplekke min of meer beperk tot $ 65 vir 'n entree vir bekende persone, twyfelagtige kafeteria's en Tony Roma's. En terwyl u nog steeds 'n te duur entree kan kry met 'n kant D-lister en dollar krokette regoor Miami het ons ook oornag geblom tot een van die indrukwekkendste kookstede ter wêreld. Dit voel asof ons meer Peruaanse restaurante het as die werklike Peru, met name soos Gaston Acurio wat genoeg dink aan ons mooi stad om hier 'n ceviche te gooi. Ons het ook voorposte van sommige van die wêreld se grootste kookname soos Zuma, Novikov, Nobu en Hakkasan, met 'n bietjie Thomas Keller en Daniel Boloud ingegooi.
Maar dit is nie soseer die groot name wat Miami in die 2010's so 'n kookkuns gemaak het nie. Dit is ons plaaslike talent wat die wêreldverhoog gebruik het om te wys wat hulle kan doen. Mense soos Jose Mendin en sy Pubbelly -restaurantefamilie of die gehakte kampioen Giorgio Rapicivoli wat Kubaanse kos by Eating House en Spanglish met kinkels laat draai. Dit is Danny Serfer wat aartappels verstop tussen die neonligte van MiMo by Blue Collar, en koshuise soos The Citadel wat die beste van alles wys. Alhoewel Miami al lank 'n plek was waar buitestaanders hul lot kon verdien, was die 2010's ten minste die dekade toe ons die wêreld gewys het dat ons dit self kan doen, en beter. En namate ons gegroei het van aftreeoord tot groot wêreldmetropool, het ons voedseltoneel ook saam met ons gegroei. - MM
Kos is werk en ander lekker insigte van die Southern Foodways Alliance
John T. Edge se openingsopmerkings op die Southern Foodways Wintersimposium in 2019 was woorde van liefde.
'Die SFA is verlief op Birmingham,' het hy gesê aan diegene wat verlede naweek in die stad bymekaargekom het, gretig om die verhale oor kos uit die suide en die impak daarvan op die streek se kultuur te bespreek.
Dit was die tweede jaar van die simposium
in die stad. In 2018 het die SFA sy winterkonferensie 'n permanente tuiste in Birmingham gegee. Dit was 'n volle sirkel-die SFA is gestig tydens 'n tweedaagse vergadering in die Magic City en het voorheen geborg
In ooreenstemming met sy missie om besoekers met 'n outentieke smaak van die stad voor te stel, het die SFA groepsgroepe saamgespan: eetplekke is saamgestel deur sjef Roscoe Hall en Jay Ogleby, drankies en ligte etes van Feizal Valli van die James Beard genomineer The Atomic Lounge en sjef John Hall of Post Office Pies. Diepgaande verhale oor die kosgeskiedenis van die Magic City kom van Ben en Ryan Ray van Millie Ray and Sons en AL.com se eie John Archibald.
Die manne van Millie Ray en seuns praat oor 1000 lemoene. Kos is inderdaad werk. #SFABHAM #foodiswork @southfoodways
& mdash sam fore (@tuktuklex) 9 Februarie 2019
'N Ongelooflike warm kosstad
Maar Birmingham is nie net die liefling van die SFA nie. Die Iron City is in die middel van 'n
, en dit het geen tekort aan pers gekry sedert 2015 toe Zagat Birmingham se nommer 1 op sy lys beklee nie
Tientalle restaurante het oopgemaak
Maar die belangrikste prestasie van die stad in 2018 was twee James Beard -toekennings. Na jare se benoemings is sjef Dolester Miles by Highlands Bar and Grill, Bottega en Chez Fonfon aangewys
, en sjef Frank Stitt's Highlands Bar and Grill is genoem
word vanjaar in Birmingham geopen, insluitend die eerste plek in Alabama van die bekroonde James Beard 2018
Al hierdie restaurante sal werk meebring. En met hierdie werksgeleenthede sal verhale van kultuur kom.
Die tema van hierdie jaar se simposium was "Food is Work", en die SFA glo dat die grootste stad in Alabama 'n goeie plek is om stories te vertel oor die evolusie van voedsel in die streek.
"Kos is nie 'n speelgoed nie," het Edge gesê. "Dit is 'n ernstige onderwerp wat ernstige gesprekke veroorsaak."
Hier is lesse van die naweek oor die kultuur van kos in Birmingham en in die suide.
Kos het die stad Birmingham gered
'Ek weet nie of kos die definisie van ons is nie, of wie ons is, ons voedsel', het John Archibald, AL.com se
wat sedert 1986 die politiek in Birmingham behandel het.
John Archibald wag om die podium op die SFA Winter Symposium te neem (Shauna Stuart vir Al.com)
Birmingham, sê Archibald, is in die jare na die burgeroorlog met grus gebou, terwyl arm mense in die suide - swart sowel as blankes - in die jong stad nuwe lewens vir hulself begin maak het.
Namate die staalbedryf ontwikkel het, het die vonke gevlieg en die stad het so vinnig gegroei dat mense Birmingham die 'Magic City' begin noem het. Maar Archibald sê die romantiese bynaam vergroot die stad se moeilike geskiedenis.
'Hulle sê dat Birmingham die Magic City is. Dat dit deur towerkuns gebou is. Dit was nie - dit is gebou
En terwyl mense na die stad gestroom het om te gaan werk, het hulle hul kos saamgebring - hul kolde, mieliebrood en braai.
amper die stad uitgewis. Toe mense uit Birmingham vlug, besluit 'n prostituut met die naam Lou Wooster dat sy sal bly, na die siekes omsien en die dooies begrawe.
'Vir my is dit Bybels,' het Archibald gesinspeel op die salwing van Jesus in die boek Lukas, waar 'n vrou wat 'n wonderlike lewe gelei het, die seun van God se voete met haar hare gewas het terwyl hy voorberei het om saam met die Fariseërs te eet.
'Die welgesteldes het Birmingham verlaat en na die ander kant van die straat gegaan. En sy het opgestaan ​​om te help. "
Maar Archibald het 'n oomblik van rustigheid te midde van die sombere geskiedenisles gehad.
'Wat het sy vir hulle gevoer? Ek sou wou dink dit was mieliebrood. "
Mieliebrood op die regte manier, natuurlik, sonder suiker.
'Jesus sou geen suiker in sy mieliebrood geplaas het nie,' het Archibald gesê toe die gehoor uitgelag het van gelag en toejuiging.
Hoe Griekse hoender 'n suidelike stapelvoedsel in Alabama geword het
Toe Griekse immigrante in die 19de eeu na die stad begin kom, het hulle nie net restaurante oopgemaak wat uitsluitlik vir die Griekse kookkuns was nie.
"Hulle het suidelike restaurante met Griekse invloed gemaak," het Archibald gesê.
Griekse hoender is 'n suidelike stapelvoedsel in Birmingham en restaurante in die stad kan dit as 'n opsie vir vleis en drieë vind
In "The Birmingham Grieke" het die SFA gekyk
wat die Magic City en die volgende generasie restauranteurs gedefinieer het.
'Hulle sê op 'n stadium in die sewentigerjare dat as dit nie vir die Grieke was nie, Birmingham sou honger ly,' het Johnny Hontzas in 'n onderhoud aan die SFA gesê. & quotGrieke het 'n baie sterk verhouding met boere gehad, want as hulle nie in die produksiebedryf was nie, was hulle in die restaurantbedryf. Ek dink dat dit vleis-en-drie en die Griekse invloed daarop geïnspireer het. & Quot
Birmingham het sy eie worsbroodjie
Nog 'n gereg wat Griekse restaurateurs in Birmingham sterk beïnvloed het: die worsbroodjie.
Ons kan nie die belangrikheid van worsbroodjies in hierdie stad verdiskonteer nie, "het Archibald gesê.
Die Birmingham -worsbroodjie, 'n weiner bedek met gemaalde beesvleis, chilipoeier, uie en spesiale speserye, het 'n spesiale rol gespeel in die wortels van die stad. In 2014 het Archibald die worsbrood betaal
"Birmingham -worsbroodjies, wat dekades lank deur die Griekse immigrante in gate in die middestad uitgegee is met name soos Pete en Gus en Sammy, het 'n opkomende stad gevoed toe dit, soos deur toorkuns, in 'n bedrywige industriële stad bars."
, die hotdog van die stad het 'n nalatenskap. Soveel so dat die SFA byna 10 jaar gelede Birmingham "Hot-dogopolis" geskep het in 'n dokumentêr gewy aan die geskiedenis van die Birmingham-hond.
Birmingham teen Chicago
Tog het John Archibald in sy rubriek van 2014 geskryf dat dit moeilik is
van die wettigheid van die Birmingham -worsbroodjie, alhoewel Griekse restaurateurs oral in die staat worsbroodjies oopgemaak het, insluitend
'Ek sou die Birmingham -worsbroodjie elke dag teen die Chicago -hond sit,' het Archibald aan die gehoor gesê.
(Vir diegene wat Archibald op sy woord wil neem, hier is
Bier het een van die ekonomiese merkers in Birmingham geword
Vir diegene wat in Alabama woon, is dit geen geheim dat Birmingham 'n bierstad is nie. Brouerye het 'n groot rol gespeel in die florerende eettoneel van die Magic City, wat mense in die middestad lok en 'n anker vir voedselvragmotors verskaf.
, bierverkope en produksie in Alabama het 'n impak van $ 616 miljoen in 2016 gehad.
Die opkoms van die brouerye in Alabama, sê Archibald, kan toegeskryf word aan "jong, dapper, kreatiewe mense wat hul merk gemaak het" op die stad.
Van die jongmense was deel van
, 'n lobby -organisasie wat op grondvlak toegewy is
In Birmingham, Good People Brewing
vir die brouerye van die staat, insluitend die eerste in die suide met sy bier, wat bewys dat 'n plaaslike mark bestaan ​​vir
Die toekoms van voedselwerk in Birmingham is hoopvol, maar ook kommerwekkend
Terwyl die florerende eetkamer van Birmingham meer werk meebring, wonder Archibald of die getalle volhoubaar sal wees vir die stad se ekonomiese groei op lang termyn.
Van 2015 tot 2016 was 43 persent van die nuwe werksgeleenthede in die Birmingham-Hoover-omgewing in die
Ramsey Archibald for Reckon deur Al.com
Alhoewel hierdie getalle ooreenstem met die nasionale neigings, is 'n lewendige restaurantstoneel gewoonlik nie 'n stad se ekonomiese ruggraat nie.
Nog 'n bekommernis van Archibald: die roem rondom die voedseltoneel in Birmingham sal sy geskiedenis begin verduister - 'n geskiedenis wat insluit die slagveld van die burgerregtebeweging van die 1960's.
'Dit is vir my 'n bietjie eng dat ons in sommige kringe meer bekend is vir ons kos as vir ons verlede,' het Archibald gesê. 'Ons moet dit onthou.'
Maar in totaal het die toekennings en die publisiteit, sê Archibald, die stad 'n broodnodige hupstoot gegee van moraal.
'Wat voedsel vir Birmingham gedoen het, is om dit weer in homself te laat glo.
Heather Ehl van Mac's 1 Stop in Birmingham is nie van plan om binnekort af te tree nie
Ava Lowrey debuteer haar dokumentêr oor
by die SFA Wintersimposium.
Op hierdie jaar se konferensie het sy haar gedebuteer
op 400 19th Street South, die kruising van 4th avenue noord en 19de straat.
Mac's is bekend om sy patty smelt, opgeklits deur die kok Patrick McMillan. Tydens die sneeustorm van 2014,
Mac's het oopgebly om 'n warm ete te eet vir diegene wat in die middestad gestrand was.
'Hulle het gekook totdat die kos op was,' sê Lowrey.
Die diens van die gemeenskap was nog altyd 'n missie van Mac's en dit is een van die redes waarom eienaar Heather Ehl nie binnekort wil uittree nie. Sy en haar man Allen het geen kinders nie, en daar is niemand wat die vulstasie onmiddellik sou erf nie, het Lowrey aan die gehoor gesê.
Ava Lowrey se ander dokumentêre films oor Alabama sluit in
oor die Randle -familieplaas buite Auburn, en
Johnny 's Restaurant in Homewood.
U kan meer van haar films op SFA's kyk
Die restaurantbedryf vind uiteindelik sy stem
Om te weet hoe om 'n krisis te hanteer, is noodsaaklik vir enige restaurant. Melany Robinson, die stigter van die hospitality public relations firma Polished Pig Media, onthou hoe hy die media -oproepe hanteer het toe die beskuldigdebank by Crosby se seekos ineengestort het
Maar wat gebeur met 'n restaurant as die krisis intern is en dit is die werknemers wat hulp nodig het? Tydens 'n paneel onder leiding van sjef Lisa Donovan, het Robinson en dr. Patricia Bundy gedeel
en het gepraat oor die seismiese verskuiwing wat in die gasvryheidsbedryf plaasvind namate meer werkers na vore kom met hul ervarings met geestesgesondheidsprobleme, dwelmmisbruik en seksuele wangedrag.
'Die bedryf vind uiteindelik sy stem,' het Robinson gesê. 'Mense vertel uiteindelik hul stories.'
Die gevolge van die "Me Too" -beweging wat aanvanklik die lig werp op seksuele aanranding en wangedrag in Hollywood, het ook tot die kookkunsbedryf uitgebrei. In 2017 het verskeie vroue aangekla van seksuele wangedrag
. Die sjef en TV -persoonlikheid sou uiteindelik bedags uit 'The Chew' ontslaan word
In 2018 het Lisa Donovan 'n James Beard -mediatoekenning vir haar persoonlike opstel huis toe geneem
, "Wat haar eie ervarings met seksuele teistering in die restaurantbedryf en verder beskryf.
Vir Robinson sou die hantering van die John Besh -restaurantskandaal een van die belangrikste oomblikke van haar loopbaan wees. In Oktober 2017 het Brett Anderson, restaurantkritikus van die Times-Picayune in New Orleans, 'n ondersoek gepubliseer na bewerings van seksuele wangedrag teen die
. Tydens die ondersoek van agt maande het 25 huidige en voormalige werknemers gesê
dat hulle slagoffers van seksuele teistering was terwyl hulle by die Besh Restaurant Group of in 'n aantal restaurante gewerk het.
Een van Robinson se rolle was om restaurante -werknemers te help wat skielik werkloos kan wees. Sy onthou dat sy 'n oproep ontvang het van Shannon White, die nuut benoemde uitvoerende hoof van Besh Restaurant Group, wat doodsbang was.
'Ons het 10 restaurante en 1 000 werknemers wat dit nie verdien nie,' het White telefonies aan Robinson gesê.
Restaurante moet sorg gee vir hul werknemers
In 'n gesprek met Food & amp Wine-hoofredakteur Hunter Lewis, Steve Palmer, die besturende vennoot van
, het gepraat oor sy eie impak op die restaurantkultuur: om restaurantmedewerkers voorop te stel.
Restaurante is bekend vir hul tradisionele benadering met 'kliënt is altyd reg'. Vir Palmer, wat meer as 20 jaar in die restaurantbedryf deurgebring het, begin sy benadering met die restaurantkultuur wat deur werknemers gefokus is, met die prioriteit aan die gesondheid en welstand van die mense in Indigo Road Hospitality.
Hierdie model plaas werknemers eerste, gaste tweede en die gemeenskap derde.
'Ons praat so baie oor volhoubaarheid,' het Palmer gesê. "Is die vis volhoubaar? Is die produk volhoubaar? Maar ons praat nooit of ons mense volhoubaar is nie. Kan ons mense in hierdie omgewing floreer? "
Vir Palmer is restaurantkultuur 'n gevoel.
"So, wat is die reuk toets?" Vra Lewis.
In die geval van Indigo Road beteken 'n florerende restaurantkultuur ook dat werknemers gehelp word om in die toekoms te belê. Werknemers wat belangstel in die kulinêre skool of gasvryheidsbestuur, het 'n geleentheid om hul klasgeld teen $ 20,000 te vergelyk. Die groep bied ook lenings aan diegene wat hulp nodig het om hul eerste huis af te betaal.
Patricia Bundy en Melany Robinson, Palmer sou graag wou sien dat die restaurantbedryf die geestesgesondheid van sy werknemers prioritiseer en hulle aanmoedig om na vore te kom as hulle hulp nodig het.
'In die restaurantbedryf bestee ons al ons tyd aan die versorging van mense. Ons leer nou om vir onsself te sorg. "
Die opgewekte paneel het 'n sombere toon aangeneem toe Palmer die ontslape Anthony Bourdain onthou,
Bourdain, wat openlik (soms met vloekwoorde) oor sy ervarings met dwelms en alkohol geskryf het, was in die kookkuns bekend as
Maar baie met slegs 'n kort kennis van Bourdain, het slegs van hom van hom geweet
- 'n opstandige rockster wat gewaagd, getatoeëer en soms onbeskof was.
Palmer sê restaurantkultuur was medepligtig in die versterking van die testosteroon-aangevuurde, selfgenoegsame beeld van die sjef van die 'slegte seun'-'n beeld wat ondeugde romantiseer en daarop reageer sonder gevolge in 'n bedryf met een van die hoogste dosisse van dwelmmisbruik.
Vir die 20-jarige restaurantveteraan is die kwessie van geestesgesondheid persoonlik. Palmer is 'n herstelde alkoholis wat al 17 jaar nugter is.
, 'n ondersteuningsgroep vir diegene in die restaurantbedryf wat sukkel met mishandeling en toevoeging, nadat sy eie vriend en sjef Ben Murray sy lewe geneem het nadat hy jare lank met alkoholisme gesukkel het. Die groep is tans in sewe stede, en Palmer se missie is om dit na al 50 state te bring.
'As ons die restaurantkultuur wil aanspreek, moet ons ons geestesgesondheid aanspreek,' het Palmer gesê. 'Ek wil net hê dat ons bedryf meer werklik moet wees.'
John Hall of Post Office Pies het iets nuuts gekook
Die aand voor die simposium het sjef John Hall, eienaar van Post Office Pies, aan die deelnemers 'n voorsmakie van Birmingham gegee deur 'n aandjie met klein happies - beesstertkluitjies met gestoofde kolwergroen en rooivleis -crudo met pomelo, radyse, seldery en kruisement.
Tydens die simposium het hy met John T. Edge gaan sit om te praat oor sy impak op die eetplek in Birmingham en sy planne vir die toekoms.
, kook saam met sjefs en restaurante met 'n Michelin-ster in New York en Luxemburg. In die verlede het Edge
. Net soos Stitt, het Hall Alabama verlaat om sy kunsvlyt te verbeter, maar het later teruggekeer huis toe.
restaurant toneel. Maar Hall se visie strek verder as om suksesvolle restaurante te help. Sy ander doelwit is om 'n onderwyser in die voedselwêreld te wees, veral vir diegene wat nie kulinêre skool gegaan het nie. Hall gee gereeld instruksies by Jones Valley Teaching Farm. Toe die beroemde sjef Carla Hall haar kookboek "Carla Hall 's Soul Food: Everyday and Celebration" skryf, het sy Alabama besoek. In Birmingham,
, en hy het haar resepte vir die bereiding van okra geïnspireer terwyl hulle praat oor sy begeerte om kinders uit die gemeenskap te leer kook. In November verlede jaar het hy sy eie interpretasie van een van Carla Hall se resepte in die James Beard House gekook.
Hall gee baie om vir sy personeel by Post Office Pies. Tydens die simposium het hy aan Edge gesê dat hy die restaurant as 'n onderriglaboratorium gebruik, waar sy werknemers vaardighede leer, soos 12-uur-gisting en hoe om mozzarella te maak. Terwyl hy lief is vir onderrig, sal u hom nie kookklasse aanbied vir diegene wat as 'n stokperdjie in die kookwêreld besig is nie. Hy sal eerder sy tyd daaraan bestee om sy werknemers - wat hy liefdevol 'sy babas' noem - bemarkbare vaardighede te leer wat hulle kan gebruik, selfs al verlaat hulle poskantore.
Die beste kookskole
Die Culinary Institute of America (CIA), wat in 1946 gestig is, is 'n hoog aangeskrewe kookskool met sy hoofkwartier in Hyde Park, New York. CIA het ook kampusse in Napa en St. Helena, Kalifornië, in San Antonio, Texas, en in Singapoer.
Sy status as privaat en sonder winsbejag maak die CIA uniek onder skole wat uitsluitlik fokus op kookopleiding (die meeste is winsgewend) en help om te verseker dat dit 'n uitstekende opvoeding aan sy studente bied. Dit is die eerste skool wat 'n geassosieerde graadprogram in kookkuns (1971) aanbied, sowel as 'n baccalaureusgraadprogram (1991)
CIA bied verskeie geassosieerde en baccalaureusgraadopsies aan, wat verskillende spesifikasies en buigsaamheid moontlik maak by die keuse van 'n loopbaan. U kan leer om 'n vyfster-sjef te word, 'n banketbakker wat vaardig is in die kuns van delikate, dekadente lekkers, of om Food Business Management te bestudeer en te leer wat nodig is om u eie restaurant te bestuur.
U kan van voor af begin, maar veral as u vorige ervaring in 'n professionele kombuis het, kan u kwalifiseer om kookkuns in hul versnelde program te studeer. 'N Ander unieke aanbod by CIA is hul BPS in kookkuns, wat u voorberei op 'n loopbaan in navorsing en ontwikkeling in die voedselindustrie.
Behalwe dat hulle net 'n sterk opleiding bied, werk CIA ook om studente te help met loopbaanplasing en vooruitgang. Elke graadprogram bevat 'n betaalde eksternskap, wat studente ondervinding op die werk sowel as professionele verbindings bied. Deur bedryfsleierskapskonferensies en 'n groot netwerk alumni help CIA sy studente om met potensiële werkgewers kontak te maak en 'n loopbaan in hul vakgebied te kry.
CIA spog met talle beroemde sjefs -alumni, met Anthony Bourdain as miskien hul mees opvallende voorbeeld.
Baccalaureus in Bedryfsadministrasie - Voedselbesigheidsbestuur
Baccalaureus in Professionele Studies - Toegepaste Voedselstudies
Baccalaureus in professionele studies - kookkuns
Associate of Occupational Studies - Culinary Arts
Associate of Occupational Studies - Bak- en Gebakkunste
Die wêreldbekende Institute of Culinary Education (ICE) is die land se grootste onafhanklike kookskool, met 'n nuutste kampus in New York en Los Angeles. Die skool, wat in 1975 deur Peter Kump gestig is, is geprys deur topsjefs en leiers in die kulinêre bedryf. Die skool bied diploma's in kookkuns, gebak- en bakkuns, hotel- en restaurantbestuur, gasvryheidsbestuur, die tegnieke van handgemaakte broodbak en die kuns van koekversiering aan. Die leergang is intens en omvattend, en die meeste studente voltooi hul programme binne ses tot twaalf maande.
Die Institute of Culinary Education skryf sy sukses toe aan sy innoverende gees, wêreldwye kurrikulum, kundige sjef-instrukteurs, toewyding aan studente en sukses en ondernemingsgees, om nog maar te praat van sy groeiende netwerk, met meer as 14,000 gegradueerdes en verbindings met die beste restaurante en voedselondernemings in die nasie. Die missie van die skool is om elke student te help om hul kookkuns te vind. Of dit nou deur 'n restaurant, 'n hotel, voedselmedia of 'n nuwe onderneming vir voedselondernemings is, ons streef daarna om elke individu te help om hul passie en kreatiewe gees te vind.
In 2016 is Institute of Culinary Education aangewys as The Best Culinary School in America deur Rdquo Die daaglikse maaltyd, 'n toonaangewende webwerf vir voedsel en lewenstyl en Kulinêre skool van die jaar deur die International Association of Culinary Professionals (IACP) in 2015, 2011, 2008 en 2003.
Baie alumni het erkende bedryfsleiers geword en word gereeld genomineer of wen toekennings in die bedryf, soos die James Beard -toekenning, IACP -toekennings, Kos en wyn & rsquos & ldquoBeste nuwe sjefs, & rdquo en Dessert Professionals & rsquo & ldquoTop tien gebaksjefs. & rdquo
Hulp nodig met behuising of verhuising? Kyk na die opsies vir Institute of Culinary Education en rsquos -behuisingsopsies.
Diploma- en sertifikaatprogramme: ICE -studente kan deur middel van vennootskap met Excelsior College 29 krediete oorskakel na 'n geassosieerde of baccalaureusgraad in een van 27 dissiplines.
Die International Culinary Center (ICC) is 'n private, winsgewende kookskool met sy hoofkwartier in New York.
Die New York City -kampus is geleë in die beroemde, sjiek en bruisende woonbuurt Soho, op loopafstand van New York's Chinatown, Little Italy en die Lower East Side. Oorspronklik, met die naam van die Franse Kulinêre Instituut toe dit in 1984 gestig is, staan ​​ICC internasionaal bekend as 'n hoogstaande kookskool wat hoogs gekwalifiseerde en bekwame sjefs produseer.
Met sewe diploma -programme op die akademiese spyskaart, bied ICC studente baie opsies vir studie en spesialisasie. U kan die klassieke kursus van professionele kookkuns volg of spesialiseer in gebak-, bak- of koekontwerp, maar u het ook die unieke opsie om die kookkuns te bestudeer met die klem op plaas -tot -tafel -tegnieke. Die Intensive Sommelier Training Diploma-program, nog 'n unieke opsie, berei studente voor vir sommelier-sertifisering, met die kans op sertifiseringseksamens ter plaatse. Die diploma van die kookkuns het 'n eksterne praktyk van 200 uur om u ervaring op die baan te bied en te help met professionele netwerke.
ICC het 'n unieke verhouding aangegaan met The New School ('n toonaangewende universiteit met die tuiste van Parsons School of Design en Mannes College of Music) in New York. ICC -studente kan tot 60 krediete verdien vir 'n baccalaureusgraad by The New School, of 30 vir 'n geassosieerde graad.
Die programme by ICC is vinnig op dreef en begin deurlopend die hele jaar deur, met die doel om u vinniger deur die skool en in die arbeidsmag te kry. Om u te help met hierdie strewe, bied ICC talle loopbaangeleenthede en vorderingsgeleenthede, insluitend individuele een-tot-een beroepsvoorligtingsdienste, loopbaanbeurse en 'n groot netwerk alumni in die bedryf wat u kan help om aan u kookkuns te begin.
ICC beweer talle beroemde sjef -alumni, waaronder Dan Barber en Bobby Flay, sowel as legendariese dekane, soos Jacques P & eacutepin en Jacques Torres.
Baccalaureus in Bedryfsadministrasie - Konsentrasie in professionele kookkuns/gasvryheid en toerismebestuur (HTM) (word aangebied deur vennootskap met Pace University en rsquos Lubin School of Business.)
Diploma- en sertifikaatprogramme: Studente kan 60 krediete verdien vir 'n baccalaureusgraad of 30 krediete vir 'n geassosieerde graad deur middel van vennootskap met The New School
Die naam van die legendariese Franse sjef, die Auguste Escoffier School of Culinary Arts, is 'n privaat, winsgewende kulinêre skool met sy hoofkwartier in Austin, Texas, met 'n tweede plek in Boulder, Colorado, en het ook afstandsprogramme vir diegene wat hul opleiding wil kry sjef opleiding aanlyn.
Op sy kampus in Austin bied Auguste Escoffier 'n Associate -graad en Diploma -programme aan wat ontwerp is om te verseker dat u goed opgelei is in die kookkuns en gereed is vir 'n loopbaan in die bedryf. Die programme loop uit op eksterne praktyke wat ontwerp is om studente ervaring in die werk te bied en professionele verbindings te help ontwikkel. As 'n unieke bonus, onder sy kursuslys, het Auguste Escoffier 'n plaas tot tafel kursus, wat tred hou met die hedendaagse kookkuns.
Auguste Escoffier bied lewenslange loopbaanplasing by, wat begin terwyl u ingeskryf is, en as 'n alumnus voortgaan, deur werkvoorbereiding en skryfhulp, netwerk, netwerkverwysings en poslys.
Diploma- en sertifikaatprogramme:
L & rsquoAcademie de Cuisine is 'n privaat kulinêre skool sonder winsoogmerk in die Washington DC-omgewing. L & rsquoAcademie, wat in 1976 deur die beroemde Francois Dionot gestig is, is daartoe verbind om kulinêre professionele persone van hoë gehalte te ontwikkel.
Die skole fokus op kwaliteit bo kwantiteit, en bied twee sertifikaatprogramopsies aan om kookkuns en gebakkunste te bestudeer, gebaseer op 'n toegewyde fokus op vaardigheid, kennis en werksgereedheid. Die programme is in drie fases gestruktureer, met die basiese beginsels, gevorderde tegnieke, wat uitloop op 'n betaalde vakleerlingskap by 'n goeie restaurant, om ervaring op die werk en professionele verbindings te ontwikkel.
Benewens die vakleerlingskappe wat deel uitmaak van die sertifikaatprogramme, behou L & rsquoAcademie 'n werkslyslys en het 'n sterk alumni -netwerk om te help met loopbaanplasing en -vordering. Die doel van L & rsquoAcademie is nie net om uitstekende sjefs te produseer nie, maar om uitstekende sjefs te produseer met 'n stabiele, winsgewende loopbaan in die bedryf.
L & rsquoAcademie spog ook met alumni van bekende sjefs, soos Carla Hall & ldquoThe Chew. & Rdquo
Johnson and Wales University is 'n privaat universiteit sonder winsoogmerk in Providence, Rhode Island, met ekstra plekke in Noord-Miami, Florida, in Denver, Colorado en Charlotte, Noord-Carolina. Dit is uniek, want dit is 'n volwaardige universiteit wat benewens meer tipiese graadprogramme, soos ingenieurswese, geesteswetenskappe en sosiale wetenskappe, baccalaureus- en geassosieerde kookprogramme aanbied.
Met 10 verskillende kulinêre programopsies om van te kies, bied Johnson en Wales studente baie spesialisgeleenthede, insluitend die opsies om kookkuns en bestuurstudies te kombineer. As gevolg hiervan berei Johnson en Wales studente voor op 'n wye verskeidenheid posisies in die bedryf. Hul graadprogramme sluit in internskappe om studente ervaring in die werk te bied en professionele verbindings te help ontwikkel.
Om u te help met 'n loopbaan, bied Johnson en Wales talle beroepsplasing- en vorderingsdienste aan, soos loopbaanbeurse, seminare, netwerkgeleenthede en 'n databasis vir werksopnames. Nog 'n voordeel is dat Johnson en Wales as 'n volledige universiteit talle studente -organisasies en klubs op die kampus bied wat geleenthede en aktiwiteite aanbied, sodat u 'n volledige kollege -ervaring kan hê.
Bachelor of Science - Kookkuns
Bachelor of Science - Kookkuns en Voedseldiensbestuur
Baccalaureus in die wetenskap - Bak- en gebakkunste
Baccalaureus Scientiae - Bak- en Gebakkunste en Voedseldiensbestuur
Bachelor of Science - Restaurant, voedsel en drankbestuur
Bachelor of Science - Voedsel- en Drankonderneming
Bachelor of Science - Kulinêre Wetenskap
Bachelor of Science - Kulinêre Voeding
Geassosieerde Wetenskap - Bak- en Gebakkunste
Metropolitan Community College Nebraska (MCCN) is 'n openbare nie-winsgewende instelling wat verskeie geassosieerde graad- en sertifikaatopsies bied om die kookkuns en bestuur van die kulinêre bedryf te bestudeer.
Die doel van MCCN is om kwaliteit, goedkoop opvoeding te bied wat studente voorberei op loopbane as sjefs, restaurantbestuurders en meer. Alhoewel dit moontlik nie al die voordele van 'n privaat skool het nie, is die viercijfer-prys van die klas moeilik om te oortref, maar MCCN is die skool met die laagste onderrigkoste op hierdie lys.
Studente by MCCN kan betaalde internskappe volg en in die skoolrestaurant werk, die publiek bedien terwyl hulle waardevolle werkservaring opdoen en professionele netwerke doen. Benewens praktiese programkurrikulums, kan studente hul kennis uitbrei en hul vaardighede verbeter deur middel van die Kulinêre Kompetisiespan, wat ook geleenthede bied vir netwerke. Die Career Services -kantoor by MCCN help studente met beroepsplasing en -vordering deur middel van berading, netwerk en ander hulpmiddels.
Geassosieerde Toegepaste Wetenskap - Kookkuns en -bestuur met opsie vir algemene studie, of klem op Bak en Gebak
Geassosieerde Toegepaste Wetenskap - Gasvryheids- en Restaurantleierskap met opsie vir voedsel- en geleentheidsbestuur, of klem op Gasvryheidsonderneming
Sertifikaat van Prestasie - Bestuur van Kulinêre Kunste
Prestasiesertifikaat - Bak en gebak
Loopbaansertifikaat - Culinary Arts Foundation
Loopbaansertifikaat - ManageFirst
'N Ander unieke opsie by Kendall is die graad Accelerated Associate of Applied Science in Culinary Arts, ontwerp vir diegene wat reeds 'n baccalaureusgraad in 'n ander vak het. As die kookkuns nie u eerste studierigting is nie, as u moontlik later in u lewe daaraan sal uitkom, kan dit 'n aantreklike opsie vir u wees, aangesien dit u toelaat om die algemene onderwysvereistes oor te slaan en u graad vinniger te voltooi.
Studente by Kendall kry talle loopbaangeleenthede en vorderingsgeleenthede, soos werk in die oop restaurant, The Dining Room, sowel as internskappe. Kendall bied ook loopbaandienste aan in die vorm van berading, werksbeurse, werkswinkels, netwerk en meer.
Bachelor of Arts - Besigheid met kookkuns -konsentrasie
Versnelde medewerker van toegepaste wetenskap - kookkuns
Associate of Applied Science - Bak en Gebak
Die New England Culinary Institute (NECI) is 'n private, winsgewende kulinêre skool wat talle baccalaureus- en geassosieerde graad- en sertifikaatopsies bied, sowel as aanlynprogramme vir diegene wat 'n aanlyn sjefskool wil soek.
NECI bied deeglike, praktiese programme aan wat baie klem lê op die werkservaring deur middel van internskappe (wat twee elk benodig vir sy geassosieerde en baccalaureusgraadprogramme). Dit bevat onder meer sakebestuur, behalwe kookkuns en bak, om studente voor te berei op 'n loopbaan in die bestuur van 'n kombuis, nie net in een nie.
Daar is talle ondersteuningsopsies by NECI beskikbaar vir plasing en bevordering van loopbane, insluitend die internskappe, beroepsvoorligting, werkswinkels vir professionele ontwikkeling en netwerkgeleenthede. Daarbenewens is daar studente -klubs en organisasies op die kampus wat geleenthede en aktiwiteite vir studente aanbied om seker te maak dat u die meeste van u tyd op universiteit geniet.
NECI spog met opvallende alumni, soos die bekende sjef Alton Brown.
Bachelor of Arts - Kookkuns
Bachelor of Arts - Bak en gebak
Baccalaureus Artium - Bestuur van voedsel en drank
Geassosieerde Beroepsstudie - Bak en Gebak
Associate of Occupational Studies - Voedsel- en drankondernemingsbestuur
Sullivan Universiteit is 'n privaat universiteit met winsoogmerk. Alhoewel dit talle programme in ander studierigtings bied, soos apteek en besigheid, is Sullivan waarskynlik die bekendste vir sy kulinêre skoolafdeling in die National Center for Hospitality Studies. Die hoofkampus is geleë in Louisville, Kentucky, 'n stad wat bekend is vir bourbon en 'n vinnig groeiende kookkuns. Sullivan het 'n tweede kampus in die nabygeleë Lexington.
Die programme by Sullivan is daarop gemik om loopbaangereedheid te verseker, met opsies om te fokus op 'n sjef, 'n bakker of om in die bestuur te werk, sowel as die unieke opsie om as 'n persoonlike sjef te werk. Sullivan bied geassosieerde graad- en diploma -programme aan. Deur middel van 'n jaarlikse skedule wat in 11-kwartale ingedeel is, kan studente hul titels op 'n vinnige baan verdien, met die opsie om 'n AS-program binne 18 maande te voltooi.
Die Career Services -kantoor in Sullivan kan u help met loopbaanplasing en vordering terwyl u ingeskryf is, of as 'n gegradueerde, deur middel van netwerk, advies en ander hulp met u werksoek.
Medewerker van Wetenskap - Hotel- en Restaurantbestuur
Diploma - Persoonlike/private sjef
Diploma - Professionele bakker
Diploma - professionele kok
Riglyne vir die beste kookskole
Ons het skole gekies op grond van kwaliteit, leerplanne, fakulteitssterkte, skooltoekennings, ranglys en reputasie. Dit is 'n opgedateerde posisie. Alhoewel ons posisie steeds die algemene kulinêre uitnemendheid weeg, het ons bykomende oorwegings vir koste sowel as graadaanbiedings bygevoeg deur die skole en hul vennootskappe met ander universiteite.
Kyk die video: Чип для собаки: за и против. Регистрация йоркширского терьера в базе данных чипированных животных (November 2021).
Copyright 2021 \ Anthony Bourdain se International Street Food Hall in New York sal na verwagting later vanjaar oopmaak...