Nee, Herman, ek weet werklik nie. Waarom daardie pad so spookagtig stil was, kan ek nie raai nie. Ek dink egter jou storie hoort in Weg. Stem julle nie saam nie, liewe lesers van HvD se webjoernaal (blog)?
Jan Scholtz was, soos altyd tevore, aan’t timmer en skawe in sy motorhuis toe ons daar aankom – ‘n toneeltjie wat diep in die geheue ingekerf is.
Waar le die grense van die Karoo? Waar trek jy die streep noord, suid, oos en wes? Iewers sal ek in ‘n goeie atlas seker die antwoord kry. Maar dis mos makliker vir ‘n lui mens om te vra – en te hoop iemand wat hier lees, laat weet.
Maar toe was ons al by ons uitdraai verby. By die Kangogrotte hoor ons ons moet terug en dophou vir die bordjie na die Rust-en-Vrede-waterval – dis die begin van die Oude Muragiepad wat ons aan die voet van die Swartberg tot by De Rust sal bring. Die waterval is 2,5 km se ry die berge in. Om by die watervak te kom, moet jy die laaste 400 meter te voet afle. Dis die moeite werd, al is die straaltjie in die droe seisoen bra effentjies.
Vriende raai altyd aan dat ons vir huisie nommer 25 vra. Die was telkens reeds beset. Die laaste keer was ons in nommer 9 , net regs van die hoofgebou (foto). Die uitsig van sy stoep af is self treffend.
Op hierdie noot, tot siens vir eers. More swaai die Honda se neus Klein-Karoo toe, vir die KKNK op Oudtshoorn. Agterin sit Marisa en (vir die eerste keer) die tweeling – wat seker die een en ander sal oplewer om later oor te rapporteer.