Krag vir Vandag » 2013 » December
VRYDAG 3 JANUARIE – GELOOF EN NIE GEVOEL NIE
VRYDAG GELOOF NIE GEVOEL NIE
Lees Romeine 10:5-13
"Met die hart glo ons en ons word vrygespreek…" (10)
Maj. Whittle het as prediker opgetree by 'n diens in Glas­gow. Sy teks was: "Dit verseker Ek julle: Wie luister na wat Ek sê, en in Hom glo wat My gestuur het, het die ewige lewe. Hy word nie veroordeel nie, maar het reeds uit die dood na die lewe oorgegaan" (Joh.5:24). Sy boodskap het 'n behoeftige vrou se hart geraak. Sy het haar hart vir die Here oopgemaak en Hom as haar Saligmaker aangeneem. Maj. Whittle het die woorde van die teks vir haar op 'n netjiese kaartjie geskryf. Haar seuntjie was by haar. Vol vreugde dat sy ook nou gered is, het sy en haar seuntjie huis toe gegaan. Na 'n nag van twy­fel, stryd en vrees, daag sy die volgende oggend met 'n bedruk­te gesig by die ontbyttafel op. Haar seuntjie sien iets is met sy ma verkeerd. Die vreugde van die vorige aand is weg. Hy wil weet wat aangaan. Sy bars in trane uit: "Dis alles weg. Al die blydskap en vrede. Ek voel net so sleg soos voorheen." "Het Ma se teks verander?" vra hy en spring op. "Ek gaan gou kyk!" Hy bring haar Bybel met die kaartjie en teks daarin. "Kyk, Ma!" roep hy verlig uit. "Kyk, dit is nog net soos gisteraand!" 'n Blye glimlag verdryf die angs in haar gesig. Die seuntjie se eenvou­dige vertroue in God se belofte laat geloof weer terug­vloei in haar eie hart en verdryf haar bedruktheid.
Geloof en nie gevoel nie, is die winnende krag in ons ge­loofsekerheid. Emosie speel 'n groot rol in ons geestelike en geloofsbelewing. Dit is egter net die agterryer, nie die touleier nie. Wat God vir ons in sy Woord sê is geldig. "Deur Hom het ons in die geloof ook die vrye toegang verkry tot hierdie genade waarin ons nou vasstaan" (Rom.5:2). "Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof…dit is 'n gawe van God. Dit kom nie deur julle eie verdienste nie…" (Ef.2:8,9).
"Here, ek rus my vertroue dat ek gered is, op wat U in u Woord sê."
Posted by Manie on Dec 28th 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 2 JANUARIE – ONVERVANGBARE LEESTOF
DONDERDAG ONVERVANGBARE LEESSTOF
Lees 1 Petrus 1:22-25
"…die lewende en ewige woord van God…" (23)
'n Uitgesproke godloënaar stuur vir 'n jongman 'n pak ateïstiese leesstof. Hy raai hom aan om lie­wer daardie lektuur te lees as om die Bybel te lees. Power vertel die jongman skryf aan die man terug: "As u iets beter het as die Bergpre­dikasie, die Gelykenis van die Barmhartige Sa­ma­ritaan of die Verlore Seun, 'n beter gedragskode as die Tien Gebooie, iets meer vertroostend as Psalm 23, of in die geheel iets het wat meer lig werp op die toekoms, of aan my 'n genadiger God en ver­sorg­ender Vader kan bekendstel as die By­bel, of 'n Verlosser aanbeveel met 'n beter oplossing vir my ver­lede en 'n hoopvoller uitsig op my toekoms, as die Nuwe Testament, stuur dit dan vir my, asseblief."
Vir Dawid, met sy groot liefde vir God, was die Skrif baie kosbaar: "Die woord van die Here is volmaak; dit gee lewe…die bepalings van die Here is reg…hulle is kosbaarder as goud, selfs as baie goud, soeter as heuning as druppels uit 'n heuningkoek… (Ps19:8-11). Vir almal wat deur die Here se woord, deelgekry het aan die ewige lewe en in 'n persoonlike verhouding met die Here Jesus staan, is die Bybel onvervangbaar en onmisbaar. Die mate waarin die Bybel vir ons onontbeerlik raak, toon in watter mate God se koninkryk ons hart in besit ge­neem het. Deur die lees van die Bybel vind óns hart God se hart, leer ons ons Here en Vriend, die Here Jesus beter ken. Ontvang ons die leiding en lering van die Heilige Gees. Ek probeer elke dag, saam met die ander Bybel­ge­deel­tes waar­mee ek besig is, een evan­gelie­hoof­stuk lees. Ek wil Jesus elke dag in my gees sien wandel, handel en praat. Lees en lees die Bybel!
"Here, vandag is u woord vir my onvervangbaar"
WOENSDAG 1 JANUARIE – `N MOOI ANTWOORD
WOENSDAG 'N MOOI ANTWOORD
Lees Matteus 5: 38 – 46
"As iemand jou op die regterwang slaan, draai ook die ander wang na hom toe" (38,39).
In die tydskrif Revelation, word 'n storietjie vertel, van 'n dog­tertjie wat, boektas om die skouer, wit rok en wit skoene aan, op pad is skool toe. In haar hand het sy 'n bossie wit blomme vir haar juffrou. Sy loop by 'n seuntjie verby wat in die grondpad sit en speel. Toe sy regoor hom kom, gooi hy haar met 'n handjievol modder. Sy kom botstil tot stilstand. Haar gesiggie word bloedrooi asof sy aan die huil wil gaan. Sy kyk na hom, waar hy met wakker ogies sit en kyk wat sy gaan doen. Sy glimlag skaam, breek een van die blomme af en gooi dit vir hom. Verbaas vang hy die blom teen sy bors en sit 'n oomblik verleë daarmee in sy hande. Toe spring hy op, laat sy speelgoed net so lê en hardloop na sy huis toe daar naby.
Dit is die soort gedrag wat die Here Jesus van sy dissipels verwag: 'n vriendelike en goeie hou­ding of daad, in antwoord op kwaadwilligheid. Om so te kán optree, het ons Jesus se eie lewe in ons nodig. Die Heilige Gees vorm Jesus se eie lewe in ons harte as ons met Bybellees en gebed met Hom omgaan. As Hy koning in ons harte is, gedra ons ons ook soos sy onderdane. "Wees geduldig met mekaar en vergewe mekaar as die een iets teen die ander het…En die vrede wat Christus gee, moet in julle lewens die deurslag gee…" (Kol.3:13,15,16).
"Here, vandag wil ek kwaad met goed vergeld."
DINSDAG 31 DESEMBER – `N TRAKTAATJIE SE KRAG
DINSDAG 'N TRAKTAATJIE SE KRAG
Lees Lukas 14:15-24
"Gaan uit na die…lanings en dwing hulle om in te kom"
In 'n uitgawe van die tydskrif "Light and Liberty" vertel 'n ou dame, hoe sy as sestienjarige dogter, in 'n naby ge­leë kerk, tot bekering gekom het. Sy wou graag vir die Here iets doen, maar wat kon sy doen? By `n Boekwinkel koop sy `n voorraad trak­taatjies. Die eerste Sater­dag­­aand gaan staan sy op 'n straathoek en deel die trak­taatjies aan verby­gangers uit. 'n Man kom met die straat afgehard­loop. Hy kyk nie eers na die trak­taatjie wat sy na hom toe uithou nie. Vir net 'n oomblik weifel sy en toe sit sy hom agterna en haal hom in. So in die hardloop gee sy vir hom 'n trak­taatjie. Hy neem dit, maar hou aan hardloop. By die eerste lig steek hy vas en lees dit.
Die volgende aand woon sy die Sondag­aand­diens by, in die kerk waar sy tot bekering gekom het. Geleent­heid vir persoonlike getuie­nisse word gegee. 'n Man staan op om te ge­tuig. "Gisteraand," vertel hy, "was ek desperaat weens groot moeilik­heid wat ek gehad het. My enigste uitweg was om 'n einde aan my lewe te maak. Ek het met die straat, wat op Klein­krans uitloop, afgehardloop. Ek wou daar af­spring. Skielik hoor ek iemand hardloop agter my aan. 'n Jong meisie kom by my verby en so in die hardloop, gee sy vir my 'n traktaatjie. Eers wou ek dit weggooi, maar toe ek onder 'n lig deur hardloop, kry ek die gedagte om dit tog te lees. Die opskrif tref my soos 'n koeël: 'I am not going to a Christless grave, are you?' Dit was erg. Ek lees toe verder. Dit sê toe: God het my lief net soos ek is en dit vertel van hoe Jesus ook vir my gesterwe het. Net daar bid ek en vra die Here Jesus om in my lewe in te kom en my te red. Vrede het in my hart gekom en, wonderlik, ek sien dadelik 'n manier om my probleem op te los."
Die ou dame skryf: "Van die baie dinge wat in my lang lewe gebeur het, is dit die één baie kosbare herinnering, wat ek graag met my saamneem, as ek eendag voor die Here moet verskyn."
Om traktaatjies uit te deel, lê in enigeen se ver­moë. En dit dra vrug. Die uitdeel van traktaatjies is soos die rondstrooi van lewende saad. Iewers val dit op die regte tyd in 'n voorbereide en behoeftige hart.
"Here, vandag wil ek deelneem aan die verspreiding van u reddingsboodskap."
MAANDAG 30 Desember – DIE DIEP BEGEERTE
MAANDAG DIE DIEP BEGEERTE
Lees Johannes 6:31-40 (Verhaal deur ds.Wolhuter voorsien).
"Maar Jesus sê vir hulle: "Ek is die brood wat lewe gee"
In 'n afgeleë deel van Wallis het 'n dogtertjie, Mary Jones, saam met haar ouers tussen die berge gewoon. Haar ouers kon nie lees nie. Daar was geen skool naby nie. Sy het graag saam met haar ouers kerk toe gegaan. Die Bybelversies wat die predikant gelees het, het haar aangegryp en sy het hulle probeer onthou. Toe Mary tien jaar oud was, is 'n skool 3km van hulle huis af geopen. Mary kon uiteindelik leer lees. Na sy leer lees het, was daar net een wens in haar hart: om 'n eie Bybel te besit. Haar pa het vir haar 'n spaar­bussie van hout gemaak waarin sy al die geld kon bêre wat sy verdien het, met kinders oppas, hout verkoop en naaldwerk doen. Na ses jaar het sy genoeg geld vir `n Bybel gehad.
Op 'n dag hoor Mary, in die dorpie Bala, word Bybels verkoop. Sy sou met die voetpaadjie, tus­sen die berge deur, Bala toe loop en haar Bybel gaan koop. Een oggend vroeg kniel sy saam met haar pa en ma om die Here te vra om haar te bewaar. Sy groet hulle, neem haar handsak met padkos en die geld waarvoor sy so lank gewerk het. Ook 'n paar skoon skoene om aan te trek as sy in Bala kom. En sy vertrek. Toe sy so alleen tussen die berge deur loop, kom die woorde van Psalm 121, wat sy uit die kop ken, in haar op: "Ek kyk op na die berge: waarvand­aan sal daar vir my hulp kom? My hulp kom van die Here wat hemel en aarde gemaak het."
Die aand, net toe dit donker word, kom sy in Bala aan. Goeie mense gee vir haar herberg. Vroeg die volgende oggend klop sy aan eerw. Thomas Charles se deur. Hy maak self die deur oop en nooi haar effens verbaas in. Hoekom is sy hier, wil hy weet, wat wil sy van hom wil hê. "'n Bybel," fluister sy in daardie groot oomblik en haal haar geld uit. Oorbluf kyk hy na haar: "My kind, ek het geen Bybels om te verkoop nie!" Sonder 'n woord sak Mary op 'n stoel neer en begin bitterlik huil. Tussen haar snikke deur kla sy: "Moet ek dan nou sonder 'n Bybel teruggaan?" Aangedaan sit hy sy hand op haar skouer: "Moenie huil nie, Mary. Omdat jy so graag 'n Bybel wil hê, gee ek vir jou een van my eie Bybels. Hier, neem dit." Met 'n kreet van blydskap spring sy op, gryp die Bybel en druk dit teen haar vas. "Dankie!" roep sy uit. "Baie dan­kie! Nou moet ek huis toe gaan."
By haar huis wag haar ouers haar in. Van ver af al wys sy vir hulle die Bybel. Hulle hardloop haar opge­won­de tegemoet. In die voorkamer word die groot parafien­lamp aangesteek. Vir die eerste keer, met haar ouers by haar, maak Mary haar eie Bybel oop. Sy blaai na Psalm 150 toe en lees van die eerste vers af: "Prys die Here! Prys God in sy heiligdom, prys Hom hier onder sy mag­tige hemelgewelf …" tot by die laaste vers: "Laat alles wat asemhaal, die Here prys. Prys die Here!"
Uit hierdie gebeurtenis het 'n geseënde gevolg ge­spruit: Thomas Charles vertel vir sy kollegas van die nood aan Bybels in Wallis. Een van die leraars in die vergadering stel voor: "Kom ons stig 'n vereniging wat meer Bybels aan Wallis kan voorsien." 'n Ander leraar, eerw. Joseph Hughes, roep uit: "Nie net vir Wallis nie, maar vir die hele wêreld!" So is die Britse en Buitelandse Bybelenootskap op 7 Maart 1804 gestig. Dit het na ander lande uitgebrei. Ons eie Bybelgenootskap van Suid-Afrika, het in 1820 in werking getree en een van die grootste verspreiders van volledige Bybels in die wêreld geword.
"Here, vandag dank ek U vir mense wat saamgewerk het om die Bybel in my hande te plaas. Seën die werk van die Bybelgenootskap."
VRYDAG 27 DESEMBER – DIE OU RUWE KRUIS
VRYDAG DIE OU RUWE KRUIS - (Hal.80)
Lees 1 Petrus 2: 18 – 25
"Hy het self ons sondes in sy liggaam aan die kruis gedra. Daardeur is ons vir die sondes dood en kan ons lewe in gehoorsaamheid aan die wil van God. Deur sy wonde is julle genees" (24).
George Bennard het sy werk as evan­gelieprediker by die Heilsleër begin. Agt jaar later is hy in die Metodiste­kerk as leraar georden. Sy toegewyde bedie­ning as evan­gelis in die kerk was vir baie jare hoog aan­ge­skryf. Een keer het Bennard met 'n bedrukte hart, weens per­soon­li­ke beproewing, na sy huis in Albion, Michi­gan terug­­ge­keer. Hy het die beteke­nis van die kruis van Christus ernstig oordink en wat Pau­lus in Filippense 3:10 bedoel het, waar hy praat van ge­meenskap met die lyding van Christus: "Al wat ek wens, is om Christus te ken, die krag van sy opstanding te ondervind en deel te hê aan sy ly­ding deur aan Hom gelyk te word…". Hy het lang ure be­gin deurbring met Bybelstudie, gebed en oor­denking. Op 'n dag breek die lig vir hom deur. Hy skryf daarvan: "I saw the Christ of the cross as if I were seeing John 3:16 leave the printed page, take form and act out the mea­ning of redemption. The more I contemplated these truths the more convinced I became that the cross was far more than just a religious symbol but rather the very heart of the gospel." Tydens hierdie geestelike stryd in sy hart het die tema van "The Old Rugged Cross" in sy ge­dagte begin vorm. Op 'n dag begin die woorde en die melodie van die lied in sy gemoed oopgaan. Die Heilige Gees maak die kruis vir 'n mens 'n groter en gro­ter werk­likheid, as ons deur gebed en Bybelstudie ons har­­te vir Hom open: "Die Gees staan ons ook in ons swak­heid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woor­de gesê word nie. En God, wat die harte deur­grond, weet wat die bedoeling van die Gees is, want Hy pleit, volgens die wil van God vir die gelowiges" (Rom.8:26). Binne 'n kort tyd het hy die woorde en die melodie geskryf en dit vir Charles Gabriel, 'n leidende liedskrywer, ge­stuur. Gabriel het vir hom, in eie woorde, terug laat weet: "You will centainly hear from this song, Mr. Bennard." Dit was profetiese woorde, want hierdie lied het een van die be­kendste geestelike liedere geword. Ons sien hoe Jesus aan die kruis vir ons die verlossing uitwerk:
Daar's 'n dierbare kruis, waar my Heiland bewys
Die liefde wat Hy vir my het;
Dáár is alles voldaan en die vyand verslaan,
Dáár word ek van sonde gered
O, die dierbare kruis, waar die uiterste prys,
Deur kosbare bloed is betaal;
Dáár is smarte gely en versoening verkry
Waar Jesus oorwinning behaal.
By die dierbare kruis sal ons loflied verrys,
Tot eenmaal daarbo om die troon.
Want eens is ons tuis in die Vader se huis,
Dan verwissel ons kruis met 'n kroon.
Koor: By die kruis, by die kruis wil ek bly,
Tot die stryd hier benee is volstry;
Tot ek eens in die hemel sal woon,
Dáár verwissel ons kruis met 'n kroon!
"Here, vandag aanskou ek U aan die ruwe kruis."
Posted by Manie on Dec 21st 2013 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 26 DESEMBER – WEES OOK DAARDIE DAG DAAR!
DONDERDAG WEES OOK DÁÁRDIE DAG DAAR!
Lees 1 Tessalonisense 4: 13 – 18
"Wanneer… die trom­­­pet van God weerklink, sal die Here self uit die hemel neerdaal. Allereers sal dié wat in Chris­tus gesterf het, uit die dood opstaan; daarna sal ons wat nog lewe, saam met hulle op die wolke weg­ge­voer word, die lug in, die Here tegemoet" (16,17)
James Black was 'n ywerige en aktiewe wer­ker en prediker in die Metodiste Kerk, 'n sogenaamde Me­thodist layman, 'n musiekonderwyser en kom­ponis en uitgewer van talle evangeliese liedere, gospel songs. Hy het ook as Sondagskoolonder­wyser en leier van 'n jeuggroep onder kinders en jong­mense gewerk. Eendag loop hy 'n 14-jarige dog­ter raak. Sy was armoedig geklee en die kind van 'n dranksugtige man. Op Black se aandrang het sy Sondagskool begin bywoon en by die jeug­groep aan­ge­sluit. Een aand, by 'n toewydings­ver­ga­­de­ring van die jeuggroep, moes die jongmense met 'n teksvers ant­woord as hulle name uitgelees word, die sogenaamde roll call. Toe die dogter se naam ge­­lees word, is daar net stilte. Sy was nie daar nie! James Black gebruik die ge­leent­heid om te praat oor, hoe hartseer dit sal wees as iemand se naam die dag, met die opening van die Lam se Boek van die Lewe uit­ge­lees word en die persoon is nie daar nie. Black skryf: "When I reached my home, my wife saw that I was deeply troubled. Then the words in the first stanza came to me in full. In fifteen minutes more, I had com­posed the other two verses. Going to the piano, I played the music as it is found today in the hymnbooks:
And the morning breaks eternal, bright and fair –
And the roll is called up yonder, I 'll be there.
Die volgende dag moes Black uitvind, die dogter was nie daar nie, omdat sy siek lê aan longontsteking. Hy skryf: "The subsequent death of the missing girl from pheumonia, after an illness of just ten days, furnished the dramatic finale to this account and gives a poiqnancy to the 'roll call' song. Na hierdie lied in 1894 verskyn het, word mense daar­deur aangegryp. Ons het dit in Afrikaans: "As die boeke oopgemaak word, is ek daar."
"Here, vandag weet ek my naam is in u Boek van die Lewe geskryf, want U is my Saligmaker."
WOENSDAG 25 DESEMBER – `N GERUSSTELLING
WOENSDAG 'N GERUSSTELLING
Lees Johannes 11: 1 – 16
"Here, hy vir wie u lief is, is siek" (3)
Kenneth Osbeck vertel van die professor van die Princeton-kweekskool wat gewoond was om sy klas af te sluit met die woorde: "Gentlemen, there is still much in this world and in the Bible that I do not understand, but of one thing I am certain – 'Jesus loves me, this I know for the Bible tells me so' – and gentlemen, that is sufficient!" Hy het die woor­de aangehaal van die lied wat veral deur kinders ge­sing word, maar vir ons net so troosvol is: "Jesus min my, salig lot! Dit leer my die woord van God; Al is ek ook swak en blind, Nogtans noem Hy my sy kind." Vir Marta en Maria was dit 'n groot troos oor hulle broer wat siek gelê het: Jesus het hom lief ge­had. Die onmiddellike verloop van sake het dit weer­­spreek, want Jesus het gewag totdat Lasarus dood en begrawe was voor Hy na hulle toe gegaan het. Die uiteinde van hulle vertroue in Jesus, al het hulle vertroue ook gewankel, was goed en het op 'n fees­maal uitgeloop. Dwars­­deur ons beproewings moet ons net daaraan vashou: Jesus het ons lief. Hy sal vir die beste op­lossing sorg.
Die lied is in 1860 deur Anna B. Warner, met die sa­­mewerking van haar suster, Susan, geskryf. Dit was deel van 'n roman, Say and Seal, wat hulle ge­skryf het en wat in daardie tyd ook 'n blitsverkoper was. In die boek ontvou 'n roerende toneel. Een van die karakters in die boek, Mr. Linden, troos 'n sterwende seuntjie, Johnny Fax, deur vir hom hier­die lied te sing. William Bradbury het die melodie in 1861 gekomponeer en die koortjie by Anna War­ner se vier verse gevoeg: (Hal.437)