Blog Posts - President Reitz Kamerwonings (RKW)
Danksy Philip en Riza Henning het ons reünie gehou van veral die 1976 en 1977 eerstejaars einde Maart 2014.
Na 35 jaar lyk die manne effe anders. Losskakels en senters lyk deesdae soos gedugte voorrye en voorrye soos Rondeman het weer die bynaam Slimline gekry.
Enkeles was onherkenbaar en daar is gewonder of Klaas Venter nie dalk ''n "under cover" Malhuis - of Vishuisman is nie. Hoe dit ookal sy, ons het ons vingers stompies af geëet aan Klaas se tuisgebakte brode.
Vir die rekord, op die foto is myself wat inloer, Klaas Venter, Deon (Slimline) Rondeman van Wyk, Philip Chief Mostert, Nic Greyling, Pierre Duiwel Ludike, Jack Radford, Beukes van Zyl (van NUOR) en voor is Philip Henning. (Kliek op foto om te vergroot. Sien ook meer stories, inligting en foto's hier)
Jahni Kruger was te stadig om in die foto te kom, Gert Coetzee het die Volksblad gaan skryf en Boeta Geel was al huis toe.
Hennie Pienaar van die Kaap en Ronnie van Dyk van Bloem van die NUOR-Komitee het ook lekker saam gekuier. Ek dag die ouens sê maar net so met die George reünie verlede jaar, maar die vrouens het gou maats gemaak en net so lekker saam gekuier.
Meeste was al weg van die huis en het eers op die reünie gehoor van Frank se e-pos bekentenis van identiteitsdiefstal van Duiwel.
Frank, ek dink jy sal in die vervolg op jou pasoppens moet wees, hoewel Pierre gebieg het dat Frank heelwat langer as 15 minute in die Kerk op sy troudag, moes wag.
Die enigste nagevolge van dat Pierre se kamer gekanselleer was, was dat hy in 'n "kot" moes slaap, nou nie dat daar juis baie tyd aan slaap gemors is nie.
Dit was regtig lekker om al die manne weer te sien, veral ouens soos Pierre wat 'n dag en 'n half moes ry vanaf Windhoek (een rigting) en ouens wat ingevlieg het.
Buiten vir die Hennings, dankie aan veral Janis, Jack en Klaas vir al julle moeite.
Sien julle en die res van die manne net na Kersfees in George met die volgende reünie.
En Flippie, jy het dit spesiaal vir ons almal gemaak.
(Ons beplan groot mini-reünie vir alle Jare wat die naweek van 26 - 28 Desember 2014 in Suid-Kaap vakansie hou of wil kom hou. Besonderhede sal volg - Janis)
Robbe : Funksie : Suid - Kaap Desember 2013
LEKKER IN DIE SUID - KAAP IN DESEMBER
Kort oorsig van die Robbe Suid-Kaap
Daar is 2013 nou ook in die verlede. Soos mis voor die môreson – 'gone'.
Sy gat gesien. (Die taalpuriste sal wel weet dat dit nie vloek is nie, maar wel dui op die gat wat vir jou begrafnis gegrawe is).
Dit was egter, na my beskeie mening, 'n baie goeie jaar vir President Reitz - Kamerwonings, Heimat Mannerheim en die Robbe. (Reitz Old Boys wat die oud - Heimatmanne insluit).
Ek was bevoorreg om die reünie in Augustus 2013 te kon bywoon in Bloemfontein. Daar was nou nie miljoene van my jare nie, wat effe teleurstellend was. Wat wel na 'n uur of twee duidelik geword het, is dat jaarverskille vir Reitzmanne nie saak maak nie en almal het gou tuis gevoel. Dit was natuurlik ook te danke aan die Heimatmanne wat moeite gedoen om ons ouer garde te onthaal in die omgewing waar geen Bungalows was nie – ook nie Hondehokke waar baie van ons opgegroei het nie.
Na 'n toer deur die koshuis het ons wel besef dat dit nog maar steeds Reitz is. Die foto's teen die mure en die ererol-borde het ons herinner aan wonderlike jare in dié besonderse koshuis van die UV. En meer nog, die gees van die Heimatmanne en die respek wat betoon was. So, vir my is dit maar eintlik net 'n nuwe heimat vir Reitz. Een ouman het aan my gesê dat as hy geweet het wat die situasie was, hy sy seun na Heimat en Kovsies sou stuur eerder as na Potch soos wat hy gedoen het. Vir my is dit dus maar President Reitz Heimat.
Tydens die huisvergadering het ek weer eens die gees en dissipline beleef wat ons gebrei het vir wat ons is en die suksesse wat daarop gevolg het - in ons eie lewens, in spanverband en in ons beroepe.
Ek woon in die fantastiese Tuinroete van ons land en meer spesifiek in George. Vir die afgelope 22 jaar al. Groot was my verbasing toe ek verneem hoeveel manne gedurende die feestyd hier kom uitspan. Vir jare al. Natuurlik sou ek hulle nie sien nie, want ons 'locals' lê maar laag in sekere tye van die jaar.
Gedurende die huisvergadering was dit dan ook besluit dat alle Heimatmanne ook op Robbe status kan staatmaak. Die land is dan ook in streke opgedeel om seker te maak die Robbe kom kwartaalliks bymekaar à la Hennie Pienaar van Bellville wat die byeenkomste gedurende 2006 suksesvol in die Kaap begin het. Blaai deur die webtuiste om Robbe byeenkomste en foto's te sien.
Ek was van plan om 'n Robbe-byeenkoms vir November 2013 te reël, maar die manne was vas met talle jaareindfunksies. 'n Klompie van die eerstejaars van 76 het reeds gedurende Junie besluit om 23 Desember in George bymekaar te kom. Ek het op die nippertjie besluit om te kyk of ons nie van die ander manne wat ook hier vakansie hou in die hande kon kry nie. Heelwat het gereageer, maar die datum het nie almal gepas nie. Ek was nietemin verras met die opkoms.
Ons het dit 'n middag - ding gemaak aangesien 'n paar manne 60 tot 70 km moes reis. En terug na hulle plekke ook natuurlik.
Frank Stenri, my Rooms van 79, het die Snoek al die pad van die Weskus gebring en vir ons gebraai. Almal het saamgestem dat dit van die beste ooit was wat hulle geëet het. Met patats en brood, natuurlik.
Die gades wat dit bygewoon het, het sommer gou gekliek en land-en-sand gesels en is met drukkies uitmekaar...
Almal was dit eens; dit moet 'n jaarlikse instelling word.
'n Groot dankie aan almal wat moeite gedoen het om die geselligheid by te woon. En spesiaal vir André Weideman wat vir die dag van die Kaap hierheen gevlieg het.
So manne, julle wat Desember 2014 hier kom uitrus, merk nou julle kalenders vir 26 / 27 Desember. Dan behoort ons almal te akkommodeer. Die ouens voor Kersfees en die daarna.
Groetnis hier uit George,
JP (Vir die wat my uit koshuisjare ken, Jahni of Janis).
Hou mikker (Pointer) oor foto's om name te sien In gewone volgorde - waar ek weet sit ek eerste jaar by. Kliek op foto om te vergroot.
Onthou julle kan kommentaar lewer op die pos - kliek net op comments onder die facebook teken en pos. Ek moet dit eers lees en goedkeur om goggas weg te hou.
Weppies, Tjol, Demma
Chris (Dais), Tiny, Self
Harry Gird (59), Ries Dempsey, Johann Faber (76), Frank Stenri (76), André Weideman (76)
André Weideman (76), Marius Scholtz (76), Frank Stenri (76), Johann Faber (76) en self
Tiny du Toit (65) en Harry Gird (59)
Die 'skrum' van die 80's: Weppies. Tjol en Demma
Dais Booysen en Tiny duToit
Michelle Stenri, Debbie Kruger, Dapné Faber, Elize du Toit. (Demma se vrou het eers later aangesluit).
Robbe Wes-Kaap : Oktober Funksie 2013
Soos julle weet het ons Wes-Kaapse ROBBE 31 Oktober 2013 die laaste keer vanjaar vergader. Graag gee ek 'n paar foto's en 'n kort relaas van die aand aan julle deur.
Altesaam 20 oumanne het die funksie bygewoon, maar die verrassing was ses nuwe oumanne, Wian Goosen, Eben Olivier, PC Rossouw, Richard Brider, Greyling Wentzel en CJ Swanepoel. Ek wil dan sommer hier weer welkom sê aan dié jong manne. Ek waardeer dat julle daar was, maar, ook aan die ander oumanne wat al bekendes by die funksies is. Grootste waardering.
Die eerste oumanne het reeds teen 18:00 by die nuwe venue opgedaag. Daar moes 'n nuwe venue gekry word want die DROS waar die ROBBE sedert 2006 bymekaar gekom het, het sodanig verander dat die ROBBE se eie unieke lokaal nie meer beskikbaar is nie. Die aand het heerlik afgeskop met twee kelners wat die oumanne ywerig bedien het. Die aand het vlot verloop terwyl 'n ligte Kaapse motreëntjie buite gesif het.
Maar, soos gewoonlik en danksy die goeie opvoeding van die oumanne het tien voor die die tyd verskoning gemaak, terwyl drie wat die funksie sou bywoon op die nippertjie verskoning moes maak.
Graag noem ek ook hier dat Koos Brink van Velddrif wat verlede Maandag 'n rugoperasie gehad het om pyn in sy been te verlig reeds by sy huis aansterk. Ek het vanoggend met Koos gepraat. Hy sê die Dokter is baie tevrede met die operasie, en hy voel reeds beter. Hy kan reeds rondstap, maar sal nog 'n geruime tyd rustig moet wees. Koos kan gekontak word by 082 8765 217. Sterkte Koos, namens al die oumanne!!
Met betrekking tot ons toekomstige venue is dit lekker om te kan sê dat ek suksesvolle onderhandelinge met 'n restaurant, King's Steak Ranch, in Bellville gehad het om ons met toekomstige byeenkomste te kan huisves. Die venue wat ons verlede week gebruik het is ongelukkig te duur aangesien die kelners oortyd betaal moet word, asook hulle vervoerkoste. Ek hoop werklik ons nuwe venue kan weer ons klubhuis word soos wat die geval by die DROS was. Glo my ek probeer my bes om net die beste venue vir ons te kry. Ek sal betyds voor ons eerste funksie in 2014 meer inligting oor ons nuwe venue gee!!
Aangesien daar baie van die oumanne wat in die Suid-Kaap woon se name en adresse op my bestaande adreslys is wil ek solank waarsku dat ek binnekort, maar moontlik eers teen die einde van die jaar, die Wes-Kaapse ROBBE se nuusbrief nié meer aan hulle ook gaan versprei nie. JP Kruger op George sal julle dan verder hanteer.
Ek sluit graag af met 'n paar foto's wat verlede week geneem is.
Altyd trotse Reitz groete.
Gielie Loots (links) en Strauss Ferreira (regs) sit rustig en dink blykbaar baie ver terug.
Paul Möller, Arno Church en Chris Theron in 'n diepe gesprek.
Anton van Rensburg, Theuns Prinsloo en Dries Coetzee. Dries, 'n oud-ROB van die Wes-Kaap, was 'n gas die aand aangesien hy deesdae op Hartenbos woon en werk.
Strauss Ferreira, Paul Möller, Chris Theron, Hennie Pienaar en Arno Church.
President Reitz vs President Carter
Laat daardie marathon huisvergadering blog nou die memories loop!
In 1976 (my eerste jaar) word heelwat (soos gewoonlik) Reitz inwoners gekies vir 'n SA rugbyspan wat in die VSA sou gaan toer. Ons was baie trots op die groot Reitz verteenwoordiging
Maar daar gaan verkies die bleddie Amerikaners vir Jimmy Carter as president. Eerste ding wat hy doen is om die SA rugbyspan se toer af te las. Om die minste te sê, ons was moerig!
Tydens 'n huisvergadering word besluit om ons misnoeë aan die nuwe president duidelik uit te spel. Die brief moes in Engels wees, uit die aard van die saak – Paul de Jong was die naaste aan 'n Engelssprekende inwoner in Reitz, en hy word getaak as skriba. Of hy alles wat Pres. Carter toegewens is presies en duidelik vertaal het, kan ek nie onthou nie, maar die brief is plegtig gepos.
'n Week of wat later word daar kommer uitgespreek by 'n huisvergadering dat Pres. Carter dalk sy moer kan strip, en soos dit maar gaan met die Amerikaners, mag hy dalk 'n lugaanval loods op ons koshuis. Al die argitektuur studente is toe getaak om dadelik te begin met die ontwerp van bom skuilings… ek dink nie dis ooit gebou nie? Maar as ek reg onthou, het ons erkenning van ontvangs van die brief gekry!
So van argitekte gepraat. Die een bungalow, naby die gemeenskaplike badkamers, se vloervlak was laer as die straatvlak buite die bungalow. Een van die inwoners, mnr X, kla toe dat die fairies hom kan sien as hy privaat dingetjies doen in die stort, en hy dien 'n voorstel in dat die HK dit moet oorweeg om 'n ekstra gerief aan te bou.
Weereens het die argitekte aan die werk gespring. Nadat die bourekenaars egter die eerste beraming gedoen het, het dit duidelik geword dat ons moeilik die fondse sou kon bekom – watter bank sal nou 'n lening toestaan vir so 'n 'handige' gebou?
Na 'n laaaang bespreking is daar besluit dat die mees ekonomiese oplossing sal wees dat mnr. X in die vervolg op sy knieë moet staan as hy privaat wil wees - gesekondeer en aanvaar
In 1976 het Reitz ook 'n TV gekry. Die seniors het op die normale Gazellie stoele gesit. Eerstejaars mog net na Haas Das se Nuuskas kyk, en hulle moes op die vloer sit…. agter die seniors…
Die TV het ook sy nadele gehad, aldus Skammat Maree, 2e jaar mediese student. Hy het in die SA Mediese tydskrif (die Huisgenoot) gelees dat die TV se lig baie sleg vir jong mense se oë is. Hy dien toe 'n voorstel in dat ons dit ernstig moet oorweeg om 'n lig AGTER die TV te plaas ten einde die slegte uitwerking op ons jong oë te beperk. Dis hier waar een van die langste huisvergadering besprekings ooit begin het… Eerstens moes ons besluit op die kleur van die voorgestelde lig – en daar was BAIE verskillende voorstelle, maar op Skammat se aandrang, (weereens uit 'n mediese 'oogpunt' beskou), word koraal grys aanvaar as die kleur vir die gloeilamp
En die vorm van die gloeilamp? Elkeen het 'n ander vorm voorgestel, met handgebare en sketse. Ongelukkig kan ek nie gekose vorm verduidelik nie – niemand sal dit kan beskryf nie. Iets soos 'n horisontale draai roomys met roomys aan beide kante? Dis my beste poging
Ten laaste moes ons besluit of dit 'n indraai gloeilamp, of 'n insteek gloeilamp gaan wees. Die oorweldigende meerderheid was ten gunste vir 'n insteek gloeilamp, maar die enigste teologie student in die koshuis het sterk kapsie gemaak teen die geïmpliseerde suggestiewe aard van die insteek gloeilamp. Hy kon niks in die Bybel kry om sy standpunt te staaf nie, en die bespreking het heftig geraak… totdat Skammat na ongeveer 3 ure se bespreking, sy voorstel vir die lig agter die TV teruggetrek het…
Marathon Huisvergadering 1970 : Pres. Reitz-kamerwonings
n Groep manne het vir Prof Kok ( ± 2 uur in die nag) gaan vra of hulle klasse die volgende dag kan afkry agv van die huisvergadering. Teen die muur Joggie Jansen. Voor hom Frans Stroebel. Op sy skouer Peet van Rooyen. Die halwe gesig is Roelf Meyer. Prof Benidictus Kok in die deur.
Die lang(ste) huisvergadering van Pres Reitz-kamerwonings het op 26 Februarie 1970 in die Gazellie vanaf 22:00 tot die volgende dag, 27 Februarie 1970, om 12:30 plaasgevind.
Tydens die marathonvergadering is o.a. die volgende komitees saamgestel: Afskeidskomitee, Huisfunksiekomitee, Vlotkomitee, Sangkomitee, Bokskomitee, Tafeltenniskomitee, Sokkerkomitee, Verjaardagkomitee, Stoeikomitee, Serkomitee, Kortbaskomitee, Tenniskomitee, Muurbalkomitee, Interkomitee, Stadionkomitee, Brugkomitee, Skaakkomitee, Pluimbalkomitee, Langbaskomitee, Kaalkopkomitee, Sentrale-komitee en 'n Perskomitee.
Die Snoekerkomitee het 3 uur en 45 minute geneem het om te verkies soos blyk uit die uittreksel van notule.
"Mnr. Faan le Roux word aangewys as voorsitter van die snoekerkomitee en vir die twee addisionele lede word 24 persone voorgestel. Daar word besluit dat elke genomineerde eers sy slag moet toon en aangesien die snoekerkamer te klein is vir al die lede van die huis word mnr. Arnold Gunther aangewys as 'ball boy' om 'n paar stokke en balle te gaan haal. Elk van die 24 persone moet die bal om die beurt na vier gekleurde blokke op die teëlvloer speel en die persone wat daarin slaag om die bal te laat stil le in die blokke met 10 stote, sal die twee vakante poste vul ... Daar word by elke blokkie 'n beampte aangestel en mnr. De Wet le Roux lewer lewendige kommentaar oor die verloop van die uitdun. Na verloop van 3 uur en 45 minute word die komitee uiteindelik saamgestel ... Voorsitter: Faan le Roux, lede: Henk Coetzee en Corwyn Botha."
Fanie le Roux is as voorsitter verkies en Henk Coetzee en Corwyn Botha as lede.
'n Mnr Reitz in die persoon van Uys Prinsloo, is ook gekies.
Om 06:00 die oggend het ons die Koshuislied, "Mowe du fliegst in die heimat" gesing.
Die koshuismoeder, die Rektor, prof Benidictus Kok, 'n verslaggewer van Die Volksblad, Petro van Rooyen, en 'n fotograaf, Chum du Plessis, het in die loop van die oggend die huisvergadering bygewoon.
Om presies 07:03 op 27 Februarie 1970 maak Fanus Rautenbach in sy program, "Flink uit die vere" melding van hierdie huisvergadering.
As Primarius, het ek slegs vir 'n paar minute die vergadering verlaat het om 'n draai te loop. Vir die duur van hierdie epogmakende vergadering het ek nooit gesit nie. Op 'n stadium het ons besluit dat die Eerstejaars kon gaan slaap.
Hierdie vergadering was een van die saambindende faktore wat daartoe bygedra dat die inwoners van Pres Reitz-kamerwonings in 1970 op sport-, kultuur- en akademiese vlak uitmuntend gevaar het. Roelf Meyer (Voorsitter), Piet Smith (lid) en ek (Sekretaris) het ook op die Studenteraad gedien. Die Abe Bailey-reisbeurs is in 1970 aan my toegeken. Ons het stof in die oë van die ander manskoshuise geskop omdat ons as 'n eenheid gefunksioneer het - die geheel was groter as die individu!
Verskeie dameskoshuise het in die loop van die oggend eetgoed vir ons gebring.
Met die daaropvolgende Huisvergadering, is die rekord vir die kortste vergadering opgestel, naamlik 30 sekonde!
Ns. Lees die notule in aangehegte dokument.
Reitz / Heimat Reünie - Finale program
REITZ KAMERWONINGS 65 JARIGE REÜNIE
DATUM , TYD en PLEK
Vrydag - 23/08/2013
Registrasie open vir alle ou manne - Dr. Böhmer, Haldon Weg, Bloemfontein, koshuis se eetsaal
Teekan Biduur te Tent op rugbyveld by Dr. Böhmer
Senior Bond maak oop vir ou manne - Tent en Senior Bond
Bondfunksie en truie uitdeel van alle rugby spanne - Tent
Vleisbraai - Tent
Heimat 3 vs Veritas 3 - Shimla Park
Heimat 2 vs Veritas 2 - Shimla Park
Heimat 1 vs Veritas 1 - Shimla Park
Bond open te Heimat
Bond funksie (Man of the match, biggest hit ens word aangekondig) - Tent, Dr. Böhmer
Heimat 1 vs Veritas 1 Sokker - Universiteit van die Vrystaat Sokkervelde
Huisvergadering – Tee, Koffie & Bier is te koop - Skoolsaal, Dr. Böhmer
Reitz Dinee - Joolsaal – Universiteit van die Vrystaat
Kerkdiens - Universitas Kerk oorkant Universitas Hospitaal
Wat Reitz Kamerwonings regtig aan jou doen...
Paul Roux: HW, Weppies, Wallie
DIE PAUL ROUX BYEENKOMS
Deur: Kobus (Weppies) Wepener
Elkeen van ons het mos maar 'n paar baie spesiale oomblikke in ons lewe en soos die jare aanstap word hierdie lappies geleende ure al hoe meer kosbaar. So was dit dan ook die dag daar in Paul Roux toe HW, Wallie en Weppies mekaar weer sien na bykans 25 jaar…
As 'n mens jonk is, is die lewe mos een groot avontuur – jy leef net vir vandag en wil elke dag net lag en speel en die toekoms is 'n ding waaroor die ou mense en jou ouers hulle oor bekommer. As jy eers klaar is met universiteit skop die werklikheid vinning in. Jy begin werk, trou (behalwe Wallie – die ewige "bachelor"), kry kinders (behalwe Wallie – sover ek weet) en dink net aan geld maak (Wallie ook) en vir jou familie sorg. Skielik is die toekoms deel van jou daaglikse bestaan en vergeet mens maklik en vinnig van jou vriende wat so 'n groot deel van jou jonkwees uitgemaak het. Al wat mettertyd oorbly is vae herrineringe van 'n tyd van lag en speel.
HW (my destydse kamermaat op Reitz Kamerwonings) woon mos deesdae in die land van die groot wit wolk (in hart en siel bly hy egter 'n Afrikaner) en was in SA vir die begrafnis van sy pa. Wallie (wat saam met ons in Bungalow 1 gebly het) bly in Paul Roux – daardie pragtige plattelandse dorpie in die Vrystaat. Ekself bly in Pietersburg (deesdae Polokwane) in die Bosveld.
Toe Wallie my bel en laat weet dat HW in die land is het ek dadelik besluit dat ek my ou "rooms" weer moet sien - vir die eerste keer in 25 jaar. Danksy Wallie se navorsing kon ek vir HW opspoor en het ons besluit om by Wallie in Paul Roux bymekaar te kom en die aand daar oor te slaap. So is die dag dan gereël as 19 Junie 2013.
Met grootse verwagtinge is ek dan vort na Paul Roux. Daar aangekom wag ek langs die stowwerige paadjie by die enigste "pub" in die ganse Paul Roux. Ook nie te lank nie of daar stop 'n motor agter my – dit is "vinnige vuis" HW. Met die uitklimslag herken ek hom dadelik – die jare het maar min skade aangerig. Na 'n vinnige handskud omhels hy my met soos die Russe altyd doen en toe weet ek – hierdie man het niks verander nie (as hy my kar gesteel het op universiteit om te gaan vry of droog te maak het hy altyd later skoorvoetend nader gesluip, my dan (tot my groot onsteltenis) omhels, sy harde stokkiesbaad deur my gesig gevryf en (meestal met 'n drank asem) gesê: 'Rooms – jy kan mos nie vir my kwaad wees nie' – ek moes dit maar vat want daar was geen mannier dat 'n skrumskakel uit 'n stut se kloue kon loskom nie).
Ons het kortliks gesels oor alles en wat van New Zeeland toe daar 'n bakkie stop – dit was die Rooi Reus (Wildfred Perkins – ook bekend as Wallie). Toe ek sien hy lyk darem bietjie meer gehawend as HW was ek maar bly – ek en Wallie het duidelik baie meer myle op.
Na 'n hartlike gegroet skuif ons in by die "pub". Die plekkie is tiperend van ons plattelandse "pubs" – allerhande goeters teen die mure en kompleet met 'n "barman" wat allerhande wyshede met jou wil deel. Daar was darem gelukkig 'n kaggel om die ergste Vrystaatse koue te verjaag en sommer met die eerste "cheers" het ek geweet hier kom 'n lang en onvergeetlike aand.
Ons kon nie wag om uit te vra, stories te vertel of lewenswyshede uit te ruil nie - nie lank nie of omtrent elke sin begin met: "Onthou julle dié dag toe …", "Wat hoor julle van Piet …?", "Wat het van Jan geword …?", "Hoe gaan dit met …?". Ons het aan mekaar se lippe gehang en kon nie vinnig genoeg die volgende verhaal vertel nie.
Dinge wat mens vergeet het is weer opgeroep – die dag toe HW aspris op my vingers getrap het toe ek die bal wou optel na 'n lynstaan, toe hy my "getrip" het as ek voor hom by die bal wou uitkom, toe hy nie die bal vir my wou aangee met 'n oop doellyn in 'n wedstryd waar ons vêr voor was en almal behalwe ek (hy omtrent drie) al 'n drie gedruk het, ens.
Daar is gelag oor die "famous" Griekwa "trips", die inter-varsities, die 'kotskoets', die rugby-trip af Kaap toe, die ou kar wat ons gekoop het (Barabela – the Queen of the Campus), die kat wat HW gehad het, ons Spaniel "Robbies", hoe ons die eerstejaars klaar gemaak het, die sokkies (ons was altyd dronk daar want ons kon nie juis dans nie en moes krag kry daarvoor), die dag toe my kar 'Sputnik" die pad verlaat het op Lindley se grondpad (HW het my oë toegedruk), Wallie se "mating call" as 'n mooi vroulike student voor bungalow 1 se stoep verby loop, die goeie tye by Akkedisbult, die "girls" wat ons gehad het en dié wat ons nie kon kry nie, ens. Die stories het aangehou en aangehou en toe die "pub" toemaak is ons vort na Wallie se huis – net om vuur aan te steek, vleis te braai, verder te gesels en amper om te kom in Vrystaatse koue. Ons het gelag en gespeel, net soos in ons jong dae...
Ons gesels oor ou bekendes – Naas, Botties, Genis, Bula, Lovey, Ters, Juba en al die ander (daar is te veel om op te noem). Ons gesels oor die Italianer (Giovanni Secci) en ons sing spontaan "Marina, Marina, Marina" uit volle bors. Ons gesels oor die lewe, die liefde, ons vrouens, kinders, familie en alle ander 'diep' dinge. Ons is soos kinders wat alles wil weet en alles bevraagteken. Daar is geen keer aan ons soeke na dit wat was en dit wat sal wees nie. Soos in 'n oogwink is dit vier-uur en ons gaan slaap want ek wil nege-uur die lang pad terug aanpak.
Half-nege is ons op maar ek kom nie aan die ry nie – ons staan rond, Wallie spog met sy pogings om Proteas te groei (terwyl hy soos 'n mal mens kaalvoet sy groot voete oor die wit gerypte gras voortsleep), ons gee raad oor die krake in sy huis, gaan kyk na sy planne vir 'n kelder, kyk op Facebook na die Reitz "site" wat HW begin het, probeer om vir Wallie 'n Russiese "girl" in te voer oor die Internet en gesels en gesels – alles net omdat ons die wonder van die oomblik besef.
Ek weet ek moet ry want later die aand tree my dogter op in 'n opvoering by die skool en sy en haar ma sal my hel gee as ek nie betyds is nie, maar teen tien-uur oorreed Wallie my om ontbyt te gaan eet by die klein restaurantjie net om die draai. Na 'n kort gewik en geweeg stem ek in en ons ry soontoe. Die plekkie lyk soos iets uit 'n Weg tydskrif – sandsteen geboutjie met 'n staal dak en 'n stoep, winkeltjie waar jy van klere tot konfyt kan koop, buite is daar is 'n ou rooi posbus, geroeste staal blomme, 'n ou parkeermeter en gruis op die parkeerplek – so al asof dit die samekoms van ons verlede simboliseer.
Ons eet ontbyt en gesels en gesels. Dit voel asof ons elke laaste stukkie inligting en storie wil opslurp en memoriseer en probeer om die onvermydelike afskeid so lank as moontlik uit te stel.
Ons het gelag en gespeel soos in ons jong dae maar die werklikheid het ons ingehaal – dit was tyd om te groet en die toekoms tegemoet te gaan.
Ek besef as ek nie nou ry nie slaap ek in die spaarkamer; wil die rekening met kredietkaart betaal maar moet hoor dat hierdie tegnologie nog nie in Paul Roux opgedaag het nie en HW betaal kontant. Ons stap na die karre en ek besef daar is nog so baie wat ek wil vra en uitvind maar die uurglas het leeggeloop. Daar staan ons toe – drie, uitgevrete, middeljarige mans wat omtrent alles in die lewe ervaar het – groot Wallie, kragaap HW en grapgat Weppies - skielik is die woorde op en kan ek niks meer sê of strooi praat nie. Hierdie keer omhels ek vir HW en toe ek opkyk sien ek die vlak trane in Walllie se oë. Ek groet hom maar vinnig want ek weet ek gaan nou my naam gat maak hier voor twee van my grootste vriende, gryp haastig my donkerbril, stotter met 'n breekstem iets soos "sien julle weer", klim in my bakkie en ry haastig met die stowwerige paadjie af. So 500m verder stop ek en waai vir oulaas maar ek kan niemand sien nie want ek kon die trane nie langer inhou nie en moet 'n entjie verder weer stop want ek kan nie meer die pad sien nie.
Nog voor ek in Bethlehem is besef ek dat die trane nie trane van hartseer is nie, maar trane van absolute vreugde. Vreugde omdat die Liewe Vader ons die geleentheid gegun het om 'n onvergeetlike paar ure in mekaar se geselskap deur te bring en ou bande te herstel. Oor die jare het ons toegelaat dat ons vriendskapsketting se skakels beskadig en roes. Dit is soos om 'n ploeg buite te los en nie op te pas nie – met verloop van tyd roes dit en word dit beskadig, maar, met 'n klein bietjie aandag word dit weer amper so goed soos nuut. Die paar ure saam het die stukkende en geroeste skakels van ons vriendskapsketting volkome herstel.
Dit is nou maar eenmaal so dat 'n mens baie pelle het, maar min ware vriende. Dit gebeur baie dat 'n mens ou vriende raakloop en na 'n paar minute heers daar 'n ongemaklike stilte want julle weet nie meer wat om vir mekaar te sê nie. Hierdie was nie een van daardie gevalle nie – nie eers vir 'n sekonde was daar daardie swaar, swanger stilte nie.
Ware vriendskap kan nie gekoop of ontwerp word nie. Dit kan slegs verdien word indien daar 'n baie spesiale band is. As gevolg van ons tye saam in Reitz Kamerwonings is hierdie ewige band vir ons geskep. Ware vriendskap strek oor oseane, dit kan nie vernietig word deur tyd, geld of enige ander invloede nie. Vandag weet ek dat HW en Wallie ware vriende is – manne op wie jy kan staatmaak, kan vertrou en wat jou sal bystaan in moeilike tye.
Die paar ure saam sal by my bly totdat ek by "Shady Pines" gaan rus. Ek gaan dit wegsteek in die binnekamers van my siel, dit beskerm, vertroetel en daarby byvoeg as ons mekaar eendag weer sien.
Ons het gelag en gespeel, net soos in ons jong dae….
Reitz Kamerwonings se eie CJ Langenhoven
Manne van die huis,
Ek vertrou dit gaan nog goed met ieder en elk van julle!
So met die reünie om die draai het ek bietjie in my argiewe gaan rond krap en op `n stukkie pragtige digwerk afgekom.
As ek reg kan onthou het ons dit destyds vir Jake White gestuur met die Wêreldbeker! (Dalk was dit wat die bokke op die ou-end deur getrek het)
Robba, die hele Suid Afrika het jou te danke (Sien aangeheg hieronder)
Generaal Pieter Odendaal
Reitz Kamerwonings: Rugby: 1996 tot 2001 Christo Dippenaar
Ek het hierdie dokument by Janus Grobler gekry wat flank vir die koshuis vanaf 1996 tot 2001 gespeel het.
Sy broer, Jorrie Grobler, het ook van die wedstryde gespeel. Beide was fanatiese verdedigers. Hulle kon voorwaar soos 'n Joggie Jansen van ouds wedstryde omdraai deur bogemiddelde lakwerk. Janus het aanvanklik vir Olienhout gespeel soos uit die dokument blyk.
Janus het die tradisie gehad om al sy wedstryde en tellings neer te skryf.
Ek wil vasstel of daar nog ou manne is wat soortgelyke goed gedoen het of mooi stories het oor President Reitz Kamerwonings en Heimat se rugby .
Janus Grobler se Log
Reitz Rugby – 1996 tot 2001 – Eerste span
Die helfte van 1996 games het ons onder die naam Olienhout gespeel en die ander onder Reitz.
21/02	JBM	22 - 05	Wen
26/03	Malhuis	11 - 15	Verloor
02/04	Weermag – Kaap toer	18 - 26	Verloor
03/04	Lugmag – Kaap toer	29 - 11	Wen
19/04	JBM	21 - 19	Wen
26/04	Veritas	26 - 28	Verloor
03/05	Mallhuis	6 - 16	Verloor
10/05	Karee	22 - 16	Wen
18/05	Crusaders	9 - 11	Verloor
13/07	Sentraal	8 - 20	Verloor
20/07	Vishuis	20 - 5	Wen
Die eerste span het in die finaal gespeel (Ek het my enkel gebreek teen Vishuis en kon nie speel in die finaal nie. Horing gatvol gewees).