Moet ons tevrede wees met die minimum standaard? | Maroela Media
Verlede maand het Suid-Afrika erg onder beurtkrag deurgeloop. Eskom steier van die een krisisbestuur na die ander en nog steeds is daar nie antwoorde nie. Ons 'n nasie geword wat te dankbaar is as 'n dag verbygaan sonder kragonderbrekings. Die vereiste van 100% krag wat 24 uur per dag, sewe dae per week, elke dag van die jaar beskikbaar is, is ondenkbaar. Eskom het die simptoom eintlik baie duidelik gediagnoseer as dat ons maar met die minimum standaard, middelmatige dienste, middelmatige regering en middelmatige prestasie tevrede geraak het. Ons het die strewe na uitnemendheid al lankal verloor.
Middelmatigheid is te bespeur in elke sfeer van ons samelewing en kan op een hand getel word as daar eilande van uitnemendheid te voorskyn kom:
Ons sien dit in die swak leierskap wat ons op plaaslike, provinsiale en nasionale sfere van regering ervaar;
Ons beleef dit in gebrekkige dienslewering waar sypaadjies nie in stand gehou word nie en slaggate die norm begin raak;
Ons sien dit waar moorde en ander ernstige misdaad soms nie meer in die media gerapporteer word nie en indien wel, dit weggesteek word tussen berigte van korrupsie en onbevoegdheid;
Ons sien en hoor dit elke dag as ons teenoor mekaar kla oor die toue mense by die plaaslike lisensiekantoor, binnelandse sake en die poskantoor;
Ons skud maar net ons kop as ons hoor dat die begunstigdes van maatskaplike toelaes elke dag meer word terwyl die een werkskeppingsprogram na die ander nie die mas opkom nie en korrupsie en selfverryking toeneem;
Ons beleef dit as nog 'n blouligbrigade die een of ander belangrike persoon by die volgende laat afspraak moet kry en in die duurste en mees luukse motors by ons verbyjaag;
Ons spring uit ons velle van vreugde as ons sportspanne darem kwalifiseer om na 'n volgende ronde deur te dring. Ons troos ons darem daaraan dat ons spelers in soveel internasionale spanne kan speel omdat hulle as gevolg van kwotas tuis nie plek kry of eers oorweeg word nie.
Ons is nie vreeslik bekommerd met die verkiesingsveldtog van 'n sukkelende land met 49% werklose jeugdiges (18 tot 34 jaar) nie, maar fokus eerder op emosionele kwessies soos grond en rassisme.
waar middelmatigheid nie net meer geduld word nie, maar beloon word;
waar uitnemendheid en prestasie die uitsondering word en nie meer die reël nie;
waar gemiddelde insette met die grootste salarisse en bonusse beloon word as die SABC en Eskom as kriteria geneem word;
waar prestasie en meriete nie vir bevordering belangrik is nie, maar wel velkleur en politieke konneksies;
waar ons verheug is as die krag aangaan en nie dat dit aanbly nie;
waar die meerderheid van ons staatsinstellings wat noodsaaklike dienste lewer, maar gemiddeld is in dienslewering en die dienste al hoe meer geprivatiseer word en al hoe meer onbekostigbaar is;
waar munisipale status gemeet word aan die duurste en spoggerigste motor vir burgemeesters en stadsbestuurders, terwyl hul munisipaliteite onder hulle in bankrotskap bestuur word;
waar kandidate op die kieslyste van die regerende party vir almal behalwe vir die party self, 'n verleentheid is as gevolg van hul betrokkenheid in staatskaping, korrupsie en totale onvermoë; en
Die strewe na middelmatigheid moet gesoek word in die kultuur van toeëiening (entitlement) wat toegelaat is om ons samelewings te oorheers. Kenners beskryf die kultuur van toeëiening (Culture of Entitlement) as volg:
'n Houding waar mense glo dat hulle nie deur verdienste iets hoef te kry nie;
Dit is aan hulle verskuldig as gevolg van wie hulle is, nie as gevolg van wat hulle doen nie;
In 'n kultuur van toeëiening neem mense dit wat hulle het, as vanselfsprekend, bly vra vir meer, en is nooit tevrede nie; en
Daarom is dit dringend noodsaaklik dat ons moet beweeg na 'n stelsel van verdienste en meriete in die werkplek en besigheid, verdienste en meriete in die samelewing en verdienste en meriete in die politiek.
Meriete vra nie of jy wit of swart is nie. Meriete vra slegs of jy gedrewe en bevoeg is om die werk te kan doen en uit te blink daarin. Meriete vra nie die kleur van jou vel nie dit vra net of jy die beste is in wat jy doen op die sportveld, in die openbare sektor, die privaat sektor, in die politiek en in die kabinet.
En wat is die grootste vloekwoord vir "Afrika Demokrasie"? Meritokrasie….Is julle simpel? Hierdie land lyk soos hy lyk want die inwoners het die toppunt van hulle potensiaal bereik…..Dit kan nie beter gaan nie, want daar is niks om dit mee beter te laat gaan nie!!
Meriete se nek is al lankal omgedraai. Al wat oorbly is om te onthou hoe dit voorheen was, dit sal nooit weer dieselfde wees nie.
Jan Bosman, jy is reg dat meriete en verdienste nie gaan oor velkleur nie, dit gaan oor ideologiese denke. Teenrevolusionere of in hierdie geval westerse denke vs revolusionere (kommunistiese/sosialistiese/marxistiese pan africanist) ideologiese denke. Daar bestaan geen kompromiee tussen hierdie denkes nie en dus geen oplossing omrede die een stel denke loodreg teenoorgesteld staan van die ander stel denke. Die revolusionere ideologie het dit ten doel om denke te verander deur presies die teenoorgestelde van westerse denke die manier van dinge doen te maak. Wat vir westers verkeerd en n skande is, is vir die revolusioner meriete en n revolusionere sukses… Lees meer »
Dit is die einde van die pad vir SA. Die verroting het sy merk gelaat op die land en sy burgers. SA is nou'n ware Afrikaland. Kyk noord, ons is nou dieselfde as die res. Niks en niemand kan die land meer omdraai nie.
Die strewe na uitnemendheid word deesdae inderdaad selfs gekritiseer deur die voorstanders van ('n sekere tema van) 'polities korrektheid', regoor die spektrum.
Ek hoop regtig dat ons nie ook sal verval in 'n 'alles-is-aanvaarbaar' mentaliteit, maar dat die strewe na beter nog steeds 'n dryfveer sal wees.