Hoe kweek ek kaproos van sade? * Oor plante
Beide en eetbare soorte kamperfoedels is makliker om vegetatief voort te plant. As die steggies gesny of geskei word, word al die eienskappe van die moederplante bewaar, wat veral belangrik is as u kweekrif met 'n verbeterde eienskap verbou. Maar ten spyte van al die voordele, word kweekfoelies nie net gereeld uit sade gekweek nie. Die mees ekonomiese en minste tydrowende metode vir saadverspreiding van kamperfoelie laat jou toe om in groot hoeveelhede gesond te word en perfek aan te pas by die toestande van die plant.
Selfversameling van kamperfoeliesade en die keuse daarvan vir saai
Datums van die saai van kamperfoeliesaad
Kepel landing op 'n permanente plek
Verteenwoordigers van die genus kanferfoelie (Lonicera) - bladwisselende en immergroen struike, waaronder daar regop vorms is, en krullerige of kruipende lianas. Al die kamperfoelies is eenvoudig, donkergroen, ovaal met 'n puntige rand, teenoorstaande blare. Sneeuwit, room, pienk, geel of rooi blomme is baie elegant en mooi, hulle kan geurig en amper reukloos wees.
Die vrugte van kamperfoelie is baie uiteenlopend, hulle ryp nie elke jaar nie, ryp in Junie-Augustus. Hulle kan swart, blou, ink, van dekoratiewe spesies wees - ook rooi of oranje. Maar altyd is die vrugte van kamperfoelie sappige bessies, wat soms in vrugbaarheid groei en eindig met 'n ander punt - met 'n "neus", puntig, plat, met 'n oorspronklike rol. In al die kamperfoedels, verberg die bessies sade wat klein is in vergelyking met die grootte van die vrugte. Elke bessie bevat 4 tot 18 sade.
Vegetatief beskou word as die belangrikste vermeerderingsmetodes van dekoratiewe sowel as eetbare kamperfoedels. Kepels word voortgesit deur vergelyking en groen steggies, ondergroei en gelaagdheid. Die saadmetode word as minder produktief en meer kompleks beskou, maar dit is nie heeltemal waar nie. Pogings om kosprys uit sade te verkry, is minimaal. Dit is die mees ekonomiese manier om hierdie struik in alle opsigte voort te plant.
Die nadele van saadproduksie - die onvermoë om die eienskappe en eienskappe van die moederplant te bewaar - is veral van toepassing op eetbare spesies kamperfoelie, omdat dit hoofsaaklik oor smaak en produktiwiteit gaan. Maar vir dekoratiewe spesies word die saadmetode tereg die eenvoudigste en maklikste genoem. As die taak is om 'n seldsame variëteit te kweek wat nie in die vorm van saailinge gekoop kan word nie, ornamentele spesies voortplant of 'n groot aantal plante verkry, is die saadmetode 'n uitstekende alternatief.
As die plant uit die saad van die eerste oes voortgeplant word, sal die kamperfoelie tot 5 jaar moet wag.
Voortplanting deur sade van eetbare kamperfoeliesoorte word nie tevergeefs as 'n probleem beskou nie. In die nageslag wat van een plant verkry word, is daar 'n baie groot verskeidenheid eienskappe en eienskappe. Om eetbare spesies kamperfoelie uit sade te kweek, moet u die soetste rasse kies, want in gewone gevalle is dit onmoontlik om 'n sterk manifestasie van bitterheid te vermy.
Met onafhanklike kruisbestuiwing word aanbeveel om ten minste drie variëteite te gebruik, waarvan elke bitterheid nie kenmerkend is nie. Vir vrugbare kamperfoelie is dit beter om gekoopte sade te kies, waarvan die produsente spesiaal betrokke is by teling en waarborg dat u ten minste 'n deel van die plante met die verklaarde eienskappe uit die sade sal kry.
Vir die voortplanting van sade en saai, is dit baie belangrik om ryp, selfs oorryp kamperfoelie te kies. Dit is beter om die bessies vanaf hul oes te sorteer, en die grootste en vlesigste te laat. Sade word gewoonlik onttrek deur vrugte te verpletter, deur 'n sif, kaasdoek te vryf of met die hand te vryf. Die verdere verwerkingstrategie kan anders wees:
Sade kan skoongemaak word deur die pulp met water in te week. Die vleis van die bessies dryf in die water, maar swaar sade sit altyd vas. Deur deeglike wasgoed kan u skoon sade kry, gereed om droog te word.
Aangesien die oorblyfsels van die pulp nie die ontkieming van die saad beïnvloed nie, kan u die bessies eenvoudig op papier of servette verpletter wat al die vog absorbeer en die oorblywende pulp en sade deeglik droog maak deur dit vir saai te gebruik.
As die saai na oes gedoen word, mag die droë van sade nie met gekneusde bessies uitgevoer word nie.
U kan keprifaadjies sowel in verpakte as in die vorm van bessies koop. In laasgenoemde geval is die keuringsreëls dieselfde as vir die versamel van sade. Wanneer u klaargemaakte sade koop, moet u seker maak dat die saai geskik is, die beskikbaarheid van volledige wetlike inligting en aanbevole landboutegnieke en die botaniese naam van die plant, die naam van die spesie en verskeidenheid noukeurig moet nagaan.
Die selfopgevangde kamperfoelie-sade, wat in dieselfde jaar gesaai word, word die beste bewaar onder kamertoestande en nie in koel nie. Die enigste ding waarteen hulle beskerm moet word, is ligte en warm temperatuur. Die saad word koel gehou om volgende jaar te saai, wat hulle van stratifikasie voorsien. Ou sade word by temperatuur van 2 tot 5 grade geberg. As u kospoliesaad koop, volg die aanwysings op die verpakking met die keuse van temperatuur en bergingsomstandighede.
Ontkieming van tot 75% van die kospoliesaad word vir twee jaar behou. Eers op vierjarige ouderdom is die ontkiemingsyfer twee keer of meer vars as vars sade. As die sade op 'n koel plek by 'n temperatuur van 2 tot 7 grade geberg is, verloor die kosprysaad eers tot 7 jaar 'n hoë ontkieming.
Honeysuckle bied baie opsies en verskillende metodes van saadvermeerdering.
Kapkragsaad kan gesaai word:
in die lente, die jaar na versameling, vir saailinge;
in die somer in die grond of houers (as die vrugte versamel word uit die kamperfoelie van vroeg-groeiende variëteite en spesies);
onder die winter in die grond.
Die saai van lente in houers word as verkieslik beskou, omdat plante nie beskerming nodig het vir die eerste winter en bykomende skuiling nie, vinniger groei en versier word, terwyl hul eerste winter met broos saailinge ontmoet. Maar die grootste voordeel is dat die klein lote wat baie vroeg in die grond voorkom, nie die kompetisie met onkruid kan weerstaan ​​nie en dat hulle baie versigtig moet wees, en die groei van houers in die loop van die jaar vergemaklik die behoud van broos plante. Vanuit die oogpunt van vrugtigheid is die somer saai verkieslik, want dan sal die plante die eerste oes 'n jaar vroeër bring.
Saai kamperfoelie voor die winter
Voor die winter word sade hoofsaaklik van die kalkvoël van Korolkov gesaai, wat beter ontkiem word na langdurige stratifikasie. Maar vandag word hierdie metode meer en meer gereeld aanbeveel vir ander soorte kamperfoedels, omdat dit baie eenvoudiger is as tradisionele saai vir saailinge.
Kepel word gesaai voor die winter aan die einde van Oktober of vroeg in November, na die koms van die eerste ryp. Gewasse moet nie te diep wees nie, maar jy kan saad dig genoeg saai, want volgende jaar sal hulle in elk geval na saailinge gaan soek. Dit is beter om die grond minstens 'n maand voor die tyd op die saai voor te berei deur organiese en minerale kunsmisstowwe daarby te voeg, sorgvuldig te selekteer en die samestelling vir 'n los en ligte struktuur aan te pas.
U kan nie saad saai nie, maar in groot houers en bokse wat in die lente oorgedra kan word na 'n vroeëre begin van die kweekhuis. Daar is geen behoefte aan skuiling vir die winter met 'n groeiende opsie nie.
In die lente saai die winterkapsoengewasse, sodra die grond ontdooi, baie vriendelik uit. Die plante word toegelaat om tot in die middel van die somer te groei, en eers in Julie duik hulle in saailinge (dit is raadsaam om saailinge met 'n hoogte van minstens 10 cm oor te plant). Saailinge kan eers volgende jaar na 'n permanente plek oorgeplaas word.
Na die oes aan die einde van Junie-Julie, word saadkwyn van vroeë variëteite gesaai
Saai van kamperfoelie wat in die middel van die somer versamel word, word onmiddellik na versameling uitgevoer. Dit is beter om nie onmiddellik sade in die grond te saai nie, want die behoud van plante te midde van hitte kan 'n groot probleem wees, maar in houers. Enige somersaailinge sal beskerming vir die winter nodig hê, want die plante het nog nie tyd om sterk genoeg te word om te ryp nie. Kepelsaad word verkieslik in groot houtkaste gesaai.
Saai kamperfoedelsaad word op losgemaakte, gelyk en goed natgemaakte grond gedoen:
Saai word selde gedoen, met 'n afstand van 2 tot 10 cm tussen die sade, in vore of oppervlakkig, en die sade slegs met 'n klein bietjie grond bedek.
Ten einde vog te bewaar en te behou in die middel van die hitte, moet jong lote, houers of grond bewaar word deur met 'n film of glas te bedek. Skuilplek word onmiddellik na opkoms verwyder. As u vars geoes saad saai, kom dit gewoonlik na 20 dae voor.
Jong saailinge word deeglik versorg, handhaaf 'n stabiele humiditeit en voorkom dat die grond uitdroog. Gereelde natmaak word uitgevoer tot aan die begin van die herfs, wanneer 'n derde of vierde blare op die plante gevorm moet word.
Bokse vir die winter word in die grond gegrawe of op beskermde, afgesonderde plekke gelaat. Maar in elk geval het jong saailinge noukeurige beskerming nodig - - 'n hoë laag deklaag of versigtige skuiling met spar takke met ekstra sneeu in die winter.
Die volgende seisoen word die skuiling geleidelik van die plante verwyder, met die klem op die weer en die beskerming van jong plante teen erge ryp, ten minste met 'n laag deklaag tot middel April. Jong plante duik in Mei of Junie en gaan na beddens om te groei. In die derde jaar kan hulle op 'n permanente plek geplant word (as dit moontlik is om meer gereeld nat te maak, kan duik onmiddellik na 'n permanente plek uitgevoer word). Plantversorging is standaard en moet water, onkruid en deklaag insluit.
Lente saai van kepel saailinge
Die opsie om saailinge te saai, is die enigste produktiewe manier om lente te saai van kamperfoeliesaad, aangesien die saadjies klein is, baie vinnig ontkiem, saailinge baie broos en delikaat is. As u direk in die grond saai, is dit bykans onmoontlik om saailinge te onderhou. Kippies word in Maart of April gesaai.
Vir die saai van die lente, vars, wat verlede jaar versamel is, hoef die kospoliesaad nie stratifikasie te word nie. Hulle het 'n kort slaapperiode, so as die sade nie langer as 2 jaar geberg word nie, kan u nie bekommerd wees oor enige aanvullende maatreëls nie. Maar ouer sade moet verkieslik in die koue gehou word, maar ongeveer 1-3 maande lank sonder vriespunt. Stratifikasie by 'n temperatuur van 2 tot 5 grade versnel die ontkiemingsproses.
Voorplanting in die vorm van weeking in 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat vir 24 uur is nodig vir enige soort kamperfoeliesaad, selfs vars gepluk.
Byna enige grond en houers vir kwaai saai. 'N Universele substraat of ligte tuingrond met 'n hoë organiese inhoud is perfek. U kan 'n onderlaag gebruik wat bestaan ​​uit humus, turf en sand in gelyke verhoudings. Wat houers betref, is dit beter om klein borde vir gewone saailinge agter te laat: kamperfoelie word in groot houtkaste of blommehouers gesaai.
Saai in die lente in houers is baie eenvoudig:
Houers vul met grond en maak die oppervlak gelyk, probeer om nie die grond te stamp nie.
Saad word op die oppervlakte van goed natgemaakte grond gelê. Dik saai is ongewens: vir kaprif is dit beter om te doen sonder om te pluk, dus word die sade minstens 'n paar sentimeter van mekaar uitgelê (die optimale afstand is ongeveer 10 cm).
Top sade word bedek met 'n dik laag sand of 'n mengsel van sand en substraat met 'n hoogte van 0,5 tot 1 cm.
Houers of bokse is bedek met film of glas.
Die voorwaardes vir saadontkieming moet noukeurig gemonitor word. Kepfer sade benodig stabiele hitte - temperature bo 20 grade in die kamer, helder beligting. Die grondvog moet konstant gehou word, maar die water moet baie noukeurig gedoen word sonder om die sade uit die sand te was.
Kepsaaiboere verskyn gemiddeld een maand na saai. Met stratifikasie - selfs na 3 weke.
Groeiende plante benodig standaard sorg. Stabiele grondvog sonder versuip en goeie beligting laat plante toe om aktief te ontwikkel. Duik saailinge word slegs met digte saai uitgevoer, en plante met 'n hoogte van ongeveer 3 cm op 'n afstand van 5-10 cm in groot bokse geplant.
Saailinge in die grond kan geplant word in die laat lente en vroeë somer, maar gewoonlik word die oorplanting eers in die tweede jaar, in Mei, uitgevoer. Met hierdie strategie kan houers met saailinge vir die somer in die buitelug geneem word, en jong kamperfoelies laat die winterslaap binnenshuis by 'n temperatuur van 2 tot 10 grade Celsius agter. Plante word na die tuin oorgedra (nie na 'n permanente plek nie, maar na saailinge wat nog 'n paar jaar verbou word) op 'n afstand van 15-25 cm tussen die saailinge.
Om te groei, is dit 'n akkurate, maar sistemiese natmaak, om die grond los te maak en te onkruid (albei prosedures kan deur deklaag vervang word). Van die helder son op warm dae en onmiddellik na uitplant, is dit beter om die plante met ekstra skaduwee te beskerm.
Keperskoedsaad wat uit sade verkry word, soos in alle opsigte in 'n kamperfoelie, verdra die oorplanting perfek. Hulle word nie voor die tweede jaar op 'n permanente plek geplant nie, maar indien verkies, kan plante tot 3-7 jaar gekweek word en dan eers oorgedra word na die plek waar die kamperfoelie aanvanklik gebruik sou word. Om foute te vermy, is dit voldoende om aandag te gee aan beligting en grondeienskappe, om vooraf plantkuile ​​voor te berei.
Kies vir kamperfoelies, kies ligte, goed verligte gebiede of verspreide, ligte en ongelyke gedeeltelike skadu. Hoe sterker die skaduwee is, hoe erger word die kamperfoelie. Klimspesies is meer fotofiel, woudspesies is meer skadu-verdraagsaam. Ondanks die feit dat kamperfoelies as struike en wingerde beskou word wat op bykans enige grond kan groei, is dit beter om te droë en klam grond te vermy. Die grootste versierbaarheid van kamperfoelie word verkry op gedreineerde, los, voedingsgrond met 'n pH-reaksie van 7,5 tot 8,5. Organiese en volledige minerale kunsmisstowwe word die beste by die grond gevoeg.
Vir die kepelblou, selfs in streke met ernstige winters, is die herfs (Augustus-September) verkieslik. Vir ander ornamentele en vrugbare spesies is dit verkieslik om aan die einde van April in die lente te plant.
Die aanbevole landingafstand hang af van hoe u die kamperfoelie gebruik. In versieringsgroepe of in 'n boord, as 'n enkelbewerking, word 'n afstand van 2,5 of 3 m na 'n aangrensende plant oorgelaat, en as dit in heinings geplant word, word die afstand verminder tot 1,5-2 m.
Vir kamperfoelies grawe hulle kuipe met 'n diepte en deursnee van 25 cm tot 50 cm, afhangend van die ouderdom van die plant (hoe ouer die saailinge is, hoe groter is die pit). Voordat u saailinge op 'n permanente plek plant, moet u 'n hoë laag dreinering op die bodem van die plantputte lê (dreinering van gruis of gebreekte baksteen is beter vir hierdie struik).
Plante word in 'n landingstuig op 'n klein heuwel geplaas, sodat die wortelnek, met inagneming van krimping, op die grondvlak bly. Die wortels van die plant moet versigtig versprei en eweredig versprei word, en die leemtes geleidelik met grond gevul word. Voltooi die aanplant van keperversaailinge met oorvloedige natmaak en verpligte deklaag om die hele omtrek van die plantkuil.
Die versorging van jong kamperfoelies is nie ingewikkeld nie. Vanaf die tweede jaar nadat dit op 'n permanente plek geplant is, word vol minerale bemestingstowwe jaarliks ​​in die lente toegedien, en in die herfs, vanaf die jaar van plant, word houtas in die grond geplant. Voordat die aktiewe groei begin, is dit beter om plante teen droogte te beskerm. In die toekoms is kamperfoelie genoeg 2-3 besproeiing per seisoen.
Die res van die versorging kom neer op die diep losmaking van die grond (tot 25 cm), deklaag, snoei nadat die blare laat val het of in die vroeë lente voor die aanvang van die groei met die verwydering van beskadigde, onproduktiewe en ou takke, en die kroon voortdurend bygewerk word tot 5 kragtige stamme.
Selfs in die eerste jaar nadat hulle op 'n permanente plek geplant is, hoef kamperfoelie wat uit sade gekweek word, nie beskerming vir die winter nodig te hê nie.