Sekere lewensbeskouings kan misleiding wees – praag.co.za
Sekere lewensbeskouings kan misleiding wees	Ek het al dikwels gewonder waarom dit vir baie mense so belangrik is om te fokus op die najaag van daaglikse plesiere en om hul kortsigtige materiële behoeftes te bevredig en waarom hulle nie erns daarvan maak om meer uit te vind aangaande belangriker sake soos die moontlikheid van lewe na die dood, die aard van die Goddelike en wie ook al die meeste mag en invloed in die wêreld het nie. Is dit maar toevallig so, is dit deel van hulle sg. sondige natuur, of word dit waarin hulle belangstel en hul prioriteite grootliks beïnvloed deur ander mense? Waarom is dit so dat die meeste mense in ‘n spesifieke land min of meer dieselfde lewensbeskouing en godsdienstige idees het? Is dit moontlik dat daar selfs sekere magtige belangegroepe “agter die skerms” is wat doelbewus ander mense aanmoedig om sekere lewenswaardes te hê?
Vir duisende jare was daar in die meeste samelewings magtige mense wat daarna gestreef het om hul eie magsbasisse en rykdomme nog verder uit te brei – meesal ten koste van die welsyn van die meeste ander inwoners van daardie betrokke samelewings. Hulle het dikwels nie geskroom om allerlei immorele metodes te gebruik nie en het skaamteloos leuens vertel, baie mense benadeel en selfs oorloë begin ten einde hul doelwitte te bereik. Hul leuens en misleiding het soms gepaardgegaan met mooiklinkende woorde soos “verandering”, “demokrasie”, “vryheid”, “geregtigheid” en “gelyke regte”. Soms het hulle en hul ondersteuners gebruikgemaak van vreesaanjaende dogmas en leerstellings wat verwys het na God/gode wat diegene sal straf wat nié voldoende gehoorsaam is aan die veronderstelde God/gode se verteenwoordigers op aarde nie.
Baie magsugtige mense was en is nog steeds deeglik bewus daarvan dat die oorgrote meerderheid mense nog altyd onnadenkend sekere idees nagevolg het wat deur andere aan hulle opgedis is. Die meeste mense het ook nog altyd meer klem gelê op hul emosies i.p.v. rasionele denke. Daarom “voel” die meeste inwoners van ‘n demokrasie dat hulle darem op ‘n manier seggenskap het in die besluite van hul land se regering, juis omdat hulle kan deelneem aan verkiesings. In werklikheid bepaal die eienaars van die hoofstroommedia die uitslae van die verkiesings, omdat hulle so ‘n geweldige invloed het op die denke van die meeste stemgeregtigde mense – veral m.b.v. hul tydskrifte, koerante en beide nuuskommentaar en “vermaak” op die tv en radio.
Sommige idees is oënskynlik baie wonderlik en ondersteuners daarvan gee dikwels voor dat hulle die welsyn van andere probeer bevorder deur die navolging van daardie idees. Die langtermyn gevolge van die toepassing van sekere idees en ideologieë kan egter skrikwekkend wees en bevorder gewoonlik hoofsaaklik die belange van die magsugtige, super ryk mense. ‘n Goeie voorbeeld daarvan is die gedurige propagering van “demokratiese” regeringsvorms deur die Amerikaanse regerings as regverdiging vir hul aggressie teen oorwegend-Moslem lande in die Midde-Ooste. Nadat ontslae geraak is van die gewese vyandiggesinde regering, raak die Amerikaanse regering en media maatskappye toenemend betrokke in die land en indoktrineer hulle die plaaslike bevolking om politici te ondersteun wat meer geredelik die Amerikaanse maghebbers en eienaars van multinasionale maatskappye se belange sal bevorder.
Die meeste Suid-Afrikaners ondersteun Godsdienstige Fundamentalisme, terwyl ‘n groeiende minderheid Materialistiese Ateïsme ondersteun. Die gebruikmaak van hierdie twee lewensbeskouinge het al heelwat pyn en lyding in die wêreld veroorsaak – eersgenoemde het veral baie agteruitgang en oorloë veroorsaak in “godsdienstige” lande gedurende die Middeleeue, terwyl volgelinge van laasgenoemde, miljoene mense onderdruk en vermoor het in die ateïstiese diktature van die ou Sowjetunie, Noord-Korea en Rooi-Sjina. Godsdienstige Fundamentaliste glo in die bestaan van ‘n Persoonlike God en dat slegs sommige mense bestem is om eendag hemel toe te gaan, terwyl Materialistiese Ateïste glo in die onwerklikheid van enige God of Goddelike en dat daar geen “lewe na die dood” is nie. Daar is egter ‘n derde belangrike lewensbeskouing, nl. ‘n Nuwe Spirituele lewensbeskouing, waarvan die ondersteuners glo in reïnkarnasie/die verhuising van siele en die onpersoonlike aard van die Goddelike en waarvan ek ook ‘n ondersteuner is. Baie magtige mense se lewenswaardes, wat fokus op hulle en hul familie en vriende se selfverryking, is nader aan ‘n Materialisties-Ateïstiese lewensbeskouing as wat dit is aan óf Godsdienstige Fundamentalisme óf ‘n Nuwe Spirituele lewensbeskouing. Ek impliseer beslis nié hiermee dat alle Materialistiese Ateïste noodwendig selfsugtige mense is wat daarna streef om hulself te verryk ten koste van die welsyn van baie ander mense nie!
Godsdienstige idees aangaande ‘n Persoonlike God wat “omgee” vir Sy volgelinge omdat Hy kwansuis sorg dat hulle uiteindelik die ewige lewe sal beërwe, ontmoedig baie gelowiges om te fokus op die verbetering van lewensomstandighede in die “hierNOUmaals”. Aan die ander kant is godsdienstige dogmas soos bv. die erfsondeleer en bewerings oor die helse bestemming van halsstarrige “ongelowiges”, dikwels misbruik om baie mense in knegskap te hou. ‘n Gevoel van samehorigheid ontwikkel naderhand tussen gelowiges, terwyl daar ‘n al groterwordende kloof ontwikkel tussen aan die een kant die regeringsgesinde, godsdienstige meerderheid en aan die ander kant die ongelowiges wat weier om klakkeloos die godsdienstige idees en politieke beginsels van die breë gemeenskap te aanvaar. Goeie voorbeelde van oënskynlik “Christelike” lande waarbinne regerings eensgesindheid bevorder het deur gebruikmaking van godsdienstige idees, was Keiser Konstantyn wat Christelike dogmas aangaande die drie-enige aard van God misbruik het om die ou Romeinse Ryk te verenig en die ou Suid-Afrika waarbinne Calvinistiese lewenswaardes deur die meeste blanke Afrikaners nagevolg is. Daar was vir baie jare ‘n mate van eensgesindheid onder die meeste blanke Afrikaners, wat daartoe aanleiding gegee het dat hulle vervolgens organisasies soos o.a. die ou Nasionale Party en Afrikaanse Driesusterkerke ondersteun het. As gevolg daarvan het hulle die “ongelowige” ateïstiese kommuniste beskou as die nommer één vyand van die Christendom en van die Afrikanerdom.
Wanneer magtige belangegroepe egter besef dat sekere godsdienstige idees ‘n struikelblok word vir die verwesenliking van hul ideale, poog hulle derhalwe om ander lewenswaardes onder die massas te bevorder – waardes wat vir die belangegroepe uiteindelik meer voordelig sal wees. Sodoende kan selfs sekulêre humanisme en verbruikerisme voorgehou word as geldige plaasvervangende lewenswaardes vir uitgediende godsdienstige dogmas. Namate baie lede van die ou Afrikaner Broederbond begin afwyk het van die oorspronklike ideale van Afrikanernasionalisme en nouer begin saamwerk het met georganiseerde geldbelange, het baie ánder Afrikaners ook (toevallig?) wegbeweeg vanaf hul tradisionele Calvinistiese waardes en word daardie waardes vandag nog in toenemende mate vervang met die nuwe “gode” wat as’t ware die plek van Jesus ingeneem het – sport beheptheid en verbruikerisme. Die georganiseerde geldmag het jare gelede besef dat ‘n verenigde (Christelike) Afrikanervolk o.l.v. ‘n Verwoerdiaanse regering, ‘n struikelblok was vir hul planne om Suid-Afrika toenemend “leeg te suig” van soveel as moontlik minerale rykdomme. Baie hedendaagse “Afrikaanses” se omhelsing van selfgesentreerde “egoïstiese” materialisme en verbuikerisme, word dus verwelkom deur die Nuwe Suid-Afrika se eintlike maghebbers – die georganiseerde geldmag. Daardie Afrikaanses wat tot ‘n groot mate hul tradisionele Christelike waardes verruil het vir sport beheptheid en verbruikerisme, is ook nie oorywerig om die belange van die Afrikaanse gemeenskap of die van die breë Suid-Afrikaanse gemeenskap, te beskerm teen magsmisbruike nie.
Diegene wat nog altyd ‘n groot bedreiging vir die parasitiese belange van magtige belangegroepe ingehou het, was filosowe en denkers wat die geldigheid van Godsdienstige Fundamentalisme en die wenslikheid van verbruikerisme bevraagteken het. Hulle is dikwels as “ketters” gebrandmerk, gemarginaliseer en selfs op gewelddadige wyses vervolg. Magtige belangegroepe poog om uiteindelik ontslae te raak van onafhanklike denkers en van ‘n té groot middelklas. Die arm werkersklas word gedurig gesus en gepaai deur die leë beloftes van opswepers soos Julius Malema en organisasies soos COSATU en die SAKP wat hulself op die oog af beywer vir die welsyn van die meeste swartmense. Baie swartmense “voel” goed oor die onteiening van blanke boere se plase, maar hulle besef nie dat daardie selfde plase deur internasionale belange opgekoop kan word nadat dit verval het onder die nuwe “opkomende” swart boere nie. Die gevolglike wanadministrasie van die plase veroorsaak dus op die ou end moontlike voedseltekorte en die verdere verarming van die meeste swartmense, met die gepaardgaande verdere toename in rykdomme van internasionale maatskappye. Die vervalle plase kan ook moontlik genasionaliseer word deur ‘n toekomstige kommunistiese bewind wat ook korrupte marionette van die groot geldmag sal wees.
Sekere ideologieë, lewensbeskouinge, norme en waardes is dus handige hulpmiddels vir magsugtige opportuniste wat nie noodwendig self daardie idees ondersteun nie. Hulle bevorder dus sekere lewenswaardes onder hul onderdane en moedig hulle aan om teen “andersdenkendes” te diskrimineer. Die gewone “man op straat” polisieer dan naderhand sy medeburgers en diskrimineer teen sy eie andersdenkende familielede en werkskollegas. Vandaar die jarelange diskriminasie teen vrydenkers en ateïste in tradisionele “Christelike” lande en die hedendaagse optrede teen kunstenaars soos Zapiro wat die skynheiligheid van die “demokraties-verkose” leiers van die N(R)uwe Suid-Afrika probeer ontbloot.
Gedurende die ou Suid-Afrika is baie invloedryke lede van die Afrikaner Broederbond finansieel bevoordeel omdat die meeste blankes organisasies ondersteun het wat grootliks deur lede van die AB geïnfiltreer was, terwyl die hedendaagse maghebbers “agter” die ANC, kleinlike selfsug en verbruikerisme onder alle Suid-Afrikaners probeer bevorder. Dit is dan ook deel van lg. maghebbers se strategie om uiteindelik een reënboognasie te hê wat sal bestaan uit individue wat wegbeweeg het vanaf die tradisionele godsdienstige en kulturele waardes van hul voorouers en dit vervang het met selfgesentreerde materialisme. Mense wat sodanig fokus op selfverryking en hul daaglikse bekommernisse, is ook van staanspoor af minder gretig om eendragtig op te tree teen korrupte politici. Die meeste blankes word deur die hoofstroommedia geïndoktrineer om hierdie lewenshouding te aanvaar en dit weerhou hulle daarvan om gesamentlik passiewe weerstand te bied. Indien die meeste blankes egter sou besluit om sekere eise te stel aan die regering en te weier om verder belastinggelde te betaal alvorens voldoen is aan hul vereistes, kan die regering beslis nié almal van hulle gelyktydig tronk toe stuur nie! Die blankes lewer tans so ‘n groot bydrae tot die totale belastinggelde, dat die Suid-Afrikaanse regeringsleiers twee keer sal dink voor hulle sal weier om toe te gee aan die “melkkoeie” se vereistes.
Sommige elemente binne die georganiseerde geldmag strewe na die daarstel van ‘n eenwêreldorde waarbinne ‘n magtige, super ryk elite sal heers oor miljoene onderdrukte mense wie se lewensbeskouing sodanig van aard sal wees dat dit hoegenaamd geen bedreiging sal inhou vir die parasitiese belange van die elite nie. Daar sal dan ‘n toenemende “Donker Era” wees waartydens die meeste mense sal vergeet van ware spirituele norme en waardes. ‘n Suid-Afrika bestaande uit ‘n geldgierige elite wat heers oor ‘n arm en geïndoktrineerde bevolking, is dus ‘n wesenlike stap in hierdie rigting.
Indien ‘n redelike aantal mense egter sou besef wat aan die gang is en indien daardie mense sou besluit om iets te doen aan die skadelike invloede van die georganiseerde geldmag, kan hulle die nadelige lewensbeskouinge wat deur die groot geldmag gepopulariseer word, ontbloot en selfs vervang met ‘n meer Spirituele lewensbeskouing wat gebaseer is op die ideaal van die uiteindelike bevryding van alle mense en alle ander lewende wesens. In so ‘n geval sal die wêreld dan ook verder wegbeweeg vanaf ‘n moontlike onderdrukkende fascistiese eenwêreldorde en sal mense beter geleenthede hê om hul unieke spiritualiteit en skeppingsvermoëns meer doeltreffend te kan uitleef.
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 26 November 2012Kategorieë Briewe	Artikel navigasie
Vorige Vorige artikel: Noord-Kaap brand deur Siener voorspel?Volgende Volgende artikel: Jasser Arafat se oorskot ondersoek