Wanneer het die Eerste Barbary -oorlog begin? - Geskiedenis Podcasts - 2022
Wanneer het die Eerste Barbary -oorlog begin?
Ek lees oor die Eerste Barbary -oorlog vanuit Sweedse en Amerikaanse perspektief. Ek het volgens my 'n baie betroubare bron in Sweeds, en dit sê dat die Pascha van Tripoli op 9 Januarie 1801 oorlog teen die VSA verklaar het. Maar as u ander bronne, soos Wikipedia, lees, beweer dit dat die oorlog verklaar is deur die Pascha 10 Mei 1801.
Dit is 'n belangrike verskil sedert Jefferson op 4 Maart 1801 ingehuldig is. Dit wil sê, óf die oorlog is verklaar voordat Jefferson president geword het, óf Jefferson het dit verklaar deur te weier om as president te betaal.
Dit lyk vir my asof dit eintlik John Adams was wat opgehou het om hulde te bring? Die verhaal wat sommige skrywers blykbaar oordra, is dat Jefferson lank gewag het vir 'n kans om die Barbary -state te trotseer en die kans gewaag het sodra hy dit gekry het (aangesien hy ideologies sterk gekant was teen hul gedrag). Maar terselfdertyd het die eise van Tripoli belaglik hoog geword, en was 'n oorlog min of meer 'n kwessie van tyd?
Was die begin van die Eerste Barbary -oorlog 'n gevolg van John Adam se presidentskap, of 'n besluit wat Thomas Jefferson geneem het toe hy president was? Waar kan ek meer lees oor hierdie belangrike maande laat 1800 - middel 1801?
Tripoli het oorlog teen die Verenigde State verklaar 14 Mei 1801.
Op die eerste oogopslag lyk dit na 'n triviale vraag. Die antwoord blyk verbasend omhul te wees agter verskeie teenstrydige datums in die internet. Ek sal probeer om te verduidelik hoekom ek dink dat hierdie antwoorde nie korrek is nie.
(A) 9 Januarie 1801
Ek het eintlik nie 'n verwysing na hierdie datum gevind nie, maar daar blyk geen bewyse daarvoor te wees nie. Kom ons verwys na die briewe van die James Leander Cathcart, Amerikaanse konsul aan Tripoli tot 24 Mei 1801hierdie datum is 'n wenk. Cathcart het op hierdie presiese datum geskryf dat, nadat sy hulde gebring het aan Swede:
So het die Bashaw sy belangrikste punt vasgestel - dit is 'n permanente annuïteit; en dit is die terme, of soortgelyke, wat hy van die Verenigde State van Amerika, Dene en Batawe vereis het ... As die Dey nie in hierdie saak inmeng nie, sien ek geen ander alternatief as oorlog nie.
- Cathcart, James L. Brief aan eerw. William Smith, Lissabon. 9 Januarie 1801.
En tog maak hy geen melding van hierdie oorlog wat in die volgende briewe uitbreek nie. Twee dae later skryf hy:
So het die Bashaw 'n permanente annuïteit gevestig, wat sy grootste doel was sedert hy die troon van Tripoli ingeneem het, en dit is die terme wat hy verklaar het (maar nie amptelik nie, maar deur insinuasies en wenke van sy sendelinge) wat hy van Denemarke, die Verenigde State van Amerika en die Bataafse Republiek sal eis ...
- Cathcart, James L. Untited Letter. 11 Januarie 1801.
Dus was daar nog nie eers amptelik aan die eise voldoen nie. Boonop sou u verwag dat die konsul sou noem dat 'n oorlog aan die gang was, maar daar is geen bewyse hiervan uit die res van sy Januarie -briewe nie. Dit is duidelik dat die oorlog nie in Januarie begin het nie.
(B) 26 Februarie 1801
Ek het wel ander bronne gevind wat beweer dat die oorlog begin het voor Jefferson se inhuldiging, in Februarie:
1801 26 Februarie Tripoli dek die oorlog teen die Verenigde State, die Amerikaanse regering het geweier om aan die eise van die pasha te voldoen; 'n paar weke later neem Thomas Jefferson sy amp aan as die derde Amerikaanse president.
Tripoli het in Februarie twee keer oorlog bedreig, op die 8ste en 16de. Spesifiek, op die 8ste het die Bashaw gedreig om binne 40 dae oorlog te verklaar, met die aankoms van inkomende geskenke uit Algiers.
Wat eintlik gebeur het, is dat die wispelturige Bashaw spoedig van plan verander het. Hy het besluit om die verklaring uit te stel gee die Verenigde State meer tyd om na sy bluf te vou skryf eers 'n brief aan Algiers:
Ek is ingelig, maar nie amptelik nie, dat die Bashaw van Tripoli aan Algiers geskryf het en nie van plan is om oorlog teen die Verenigde State te verklaar totdat hy nuus van Algiers ontvang het nie, waarvoor ek hoop dat ons vaartuie onder konvooi sal wees.
- Cathcart, James L. Brief aan mnre O'Brien en Eaton. 23 Februarie 1801.
Daar word beraam dat die antwoord "oor ongeveer agt weke sal wees". Gevolglik blyk daar geen oorlogsverklaring in Februarie te wees nie. Trouens, Cathcart sou in Maart en April skryf oor 'sou 'n oorlog ontstaan' en 'as daar oorlog verklaar word'. Weereens ongewone woorde as daar reeds op 26 Februarie oorlog verklaar is.
Hierdie verkeerde datum het moontlik ontstaan ​​omdat Cathcart op die 26ste geskryf het dat, as die Bashaw sy voorwaardes weier, 'oorlog onvermydelik' is.
(C) 10 Mei 1801
Hierdie datum, wat Wikipedia gebruik, is korrek. Wikipedia se verwysing is die volgende:
Op 10 Mei 1801 verklaar die Tripolitane op hul eie skilderagtige wyse oorlog teen die Verenigde State - deur voor die Amerikaanse konsulaat van die vlagstaaf af te spring.
- Miller, N. Die Amerikaanse vloot: 'n geskiedenis. Naval Institute Press, 1997.
Die datum is egter effens af:
Op 9 Mei 1801 kry Cathcart die boodskap dat soldate die volgende dag vlagpaal voor sy konsulaat sal afkap as 'n oorlogsverklaring die tradisionele manier om dit te doen in Noord -Afrika. Eers op 14 Mei het hulle opgedaag. Terwyl die mans probeer het om die vlagpaal in die helfte te breek, het Cathcart 'n boodskap aan die Pasha gestuur dat hy dadelik $ 10 000 kon aanbied om oorlog te vermy. Yusuf het die som van die hand gewys, en sy manne het na die paal met byle gekap en 'n uur geneem om dit uiteindelik te laat val. Die omgevalle vlagpaal dui daarop dat daar nou oorlog tussen Tripoli en die Verenigde State bestaan.
- Baumgartner, Frederic J. Oorlog in die vroeë moderne Europa verklaar. Palgrave Macmillan, 2011.
Met ander woorde, Tripoli het sy voorneme aangekondig om oorlog te verklaar, maar het dit slegs uitgevoer ("die tradisionele manier") 14 Mei 1801, nadat 'n laaste poging tot vrede misluk het. Ek sou aanvoer dat laasgenoemde datum die meer formeel korrekte datum is.
Op die 10de Mei, 1801, stuur die Bashaw Hadgi Mahomude la Sore, met die inligting aan mnr. Cathcart, dat "hy oorlog verklaar het teen die Verenigde State", en dat hy die Amerikaanse vlagpersoneel op Donderdag die 14de Mei sou afneem; dat as hy wil, hy in Tripoli kan bly en met respek behandel moet word, maar hy kan verdwyn as hy sou kies ... Op die 14de is die Amerikaanse vlagpersoneel afgesny, en oorlog is dus formeel verklaar.
- Goldsborough, Charles Washington. Die Naval Chronicle van die Verenigde State. Vol. 1. J. Wilson, 1824.
Ongeag die datum, was hierdie gebeurtenis die begin van die Eerste Barbary -oorlog. Die Amerikaanse konsul, James Leander Cathcart, het tien dae later, op 24 Mei 1801, uit Tripoli vertrek. Sy vertrek word ook bevestig in die versameling van sy briewe wat deur sy dogter gepubliseer is.
(D) Later datums
Sommige bronne het die datum as 10 Junie 1801 gegee:
Die Dey het gewaarsku dat as Bainbridge nie daaraan voldoen nie, hy die Verenigde State oorlog sou verklaar en die beamptes en bemannings van die George Washington in slawerny sou neem. Nadat Bainbridge geweier het, verklaar Tripoli op 10 Junie 1801 oorlog teen die Verenigde State.
- Dooley, P. red. Die vroeë republiek: primêre dokumente oor gebeure van 1799 tot 1820. Greenwood Publishing, 2004.
Maar dit blyk dat die meeste ander bronne dit weerspreek. Dit lyk byvoorbeeld of hy op 2 Mei in die Verenigde State was en op 20 Mei aangestel is onder bevel van USS Essex daarna oorlog begin het.
Sommige bronne meen ook dat die Amerikaanse kongres oorlog verklaar het toe dit verby is Wet vir die beskerming van handel en seemanne van die Verenigde State teen die Tripolitiaanse korsers. Maar dit was duidelik nie die begin van die oorlog nie, maar eerder die Amerikaanse reaksie. En ook minder van 'n oorlogsverklaring en meer van 'n wetsontwerp op magtiging.
Daar was geen formele oorlogsverklaring deur die Pasha van Tripoli of die Verenigde State om die Eerste Barbary -oorlog te begin nie.
Die eerste barbaarse oorlog
op 10 Mei 1801 verklaar die Pasha oorlog teen die VSA, nie deur formele geskrewe dokumente nie, maar op die gebruiklike manier van Barbary om die vlagstaaf voor die Amerikaanse konsulaat af te sny. [
Alhoewel die kongres nooit oor 'n formele oorlogsverklaring gestem het nie, het hulle wel die president gemagtig om die bevelvoerders van gewapende Amerikaanse vaartuie opdrag te gee om alle vaartuie en goedere van die Pasha van Tripoli in beslag te neem "en ook al die ander voorsorgmaatreëls te laat doen. vyandigheid soos die oorlogstoestand dit regverdig. "
Ek sou aanvoer dat die oorlog begin het óf toe Tripoli die verdrag van 1796 met die Verenigde State verbreek en die Amerikaanse handelsskepe in beslag neem. Dit is Julie 1800 toe Tripoli die Catherine in beslag neem. of 6 Februarie 1802 toe die kongres die Amerikaanse vloot gemagtig het om Tripoli -skepe as vergelding te neem. Die eerste korsair van Tripoli wat deur die Amerikaanse vloot geneem is, het plaasgevind 1 Augustus 1802 wanneer die USS Enterprise het dit gedoen, in 'n eensydige stryd. Enige van hierdie datums kan die begin van die eerste Barbary -oorlog genoem word, wat geen formele oorlogsverklaring deur enige party gehad het nie.
Die 9 Januarie 1801 die datum was 'n sperdatum wat die Pasha van Tripoli aan James Leander Cathcart, die konsole van Tripoli, gegee het om in te stem tot die voorwaardes vir 'n jaarlikse betalingskedule. Die Verenigde State wat hy aangevoer het, het betaal vir die verdrag van 1797, maar het nie betaal vir voortdurende vrede nie. As die Verenigde State op 9 Januarie nie tot die punt gekom het nie, het die Pasha gewaarsku, sou seerowers in Tripoli oorlog voer. Eers toe die Pasha die eis / ultimatum stel, het sy Barbary Pirates reeds die Amerikaanse handelsskip die Cathrine gevang en hul verdrag met die VSA verbreek.
10 Mei 1801 word verkeerdelik as die amptelike oorlogsverklaring deur Tripoli beskou, alhoewel geen dokument onderteken of aan die Verenigde State voorgelê is nie, nóg sy agente. Dit word gesê dat dit die amptelike datum is, want dit is die datum waarop die Pasha van Tripoli die Amerikaanse vlag by die Amerikaanse konsulaat in Tripoli beveel het. So word gesê dat dit 'n amptelike breuk met die VSA, oorlogsverklaring, op die 'gebruiklike' manier van die Barbary Pirate simboliseer. Dit is egter nie akkuraat nie. Die Pasha het beslag gelê op Amerikaanse aflewering Julie 1800, byna 'n jaar vroeër, en die Amerikaanse konsulaat het nog twee jaar oop gebly.
Daar is gesê in 'n vorige pos dat die Pasha die Amerikaanse konsulaat van Mei 1801 gesluit het toe die konsol van Tripoli, James Leander Cathcart, Tripoli verlaat het. Cathcart was die konsul van Tripoli, maar die konsul -generaal wat Cathcart oorspronklik as konsultant aangestel het, was William Eaton.
Konsul -generaal - 'n konsulêre offisier van die hoogste rang, as 'n persoon wat op 'n plek van groot kommersiële belang gestasioneer is of toesig hou oor ander konsuls.
Eaton is nie amptelik aan Tripoli gestuur nie, maar is na Tripoli ontbied toe spanning begin toeneem. William Eaton bly nog twee jaar in Tripoli as die Amerikaanse verteenwoordiger nadat Cathcart na bewering vertrek het. Eaton is geskors, 10 Maart 1803; nadat die Pasha van Tripoli $ 22,000 dollar van 'n Amerikaanse Commodore afpers. Eaton se teenwoordigheid en sake kan bevestig word deur die brief wat Carthcart aan die destydse minister van buitelandse sake, James Madison, op 15 Maart 1803 gestuur het waarin hy William Eaton as die konsul van Tripoli identifiseer en betreur dat die Pasha nie die Amerikaanse konsul mag kies deur ontslaan mnr Eaton en sien hom vervang.
Die Pasha het altyd probeer om meer geld te kry, en 'n mens kan nie meer geld kry nie, tensy die ander lande se troos oop is en die konsulêre beamptes teenwoordig is om mee te dwing en te onderhandel. Die sluiting van die Amerikaanse vlag in Mei 1801 het dus meer te doen gehad met die frustrasie van Pasha dat die Amerikaanse konsulaat -offisier William Eaton nie 'n skuld betaal het nie, eerder as die begin van vyandelikhede wat op daardie stadium amper 'n jaar oud was. In reaksie op die optrede van Pasha (die vlag afsny) het Eaton (met 'n bruglening) sy skuld vervul Junie 1801. Gedurende al hierdie datums het die Amerikaanse konsulaat egter oop gebly en betalings van die Verenigde State na Tripoli het voortgegaan. (Eers William Eaton se betaling in Junie, en dan Commodore Morris se betaling in 1803).
Uiteindelik was die eerste Barbary -oorlog nie 'n klassieke oorlog nie. Dit het nie gegaan oor grondgebied of om 'n spesifieke item van die ander te verkry nie. Dit het gegaan oor afpersing om 'n dwang te gee Verhoog in die jaarlikse huldeblyk wat Amerika aan Tripoli betaal het. In dié maatreël word formele oorlogsverklarings wat nooit plaasgevind het nie, aangeraai om Amerika se eerste buitelandse oorlog eerbaarder te laat lyk. 'N Geskil wat tussen twee nasies kan ontstaan ​​en nie wat dit was nie, ondersoekende, onderskeidende swakheid, afpersing, kapitulasie en onderwerping. Alles wat die Pasha gedoen het, was om die sterkte van die Verenigde State te ondersoek of nie die sterkte daarvan te hê nie; en dwing dan en dwing geld uit. Die geld wat die Pasha van Tripoli gesoek het, was 'n toename in die voortdurende huldeblyk uit Amerika. Die Pasha het geglo dat ander Barbary -state, soos Marokko en Tunisië, 'n groter jaarlikse huldeblyk ontvang het en hy wou hierdie probleem aanspreek. Alles wat Amerika uiteindelik gedoen het, was om die onderhandelingsposisie te probeer verbeter om minder geld te betaal. Nie minder geld as wat Amerika ingevolge die verdrag van 1897 betaal het nie, maar minder geld as wat die Pasha in 1800 geëis het. Dit is uiteindelik wat Amerika sowel as Tripoli in die 'oorlog' bereik het, en 'n prys gemaak vir 'n herhalende huldeblyk wat Amerika kon bekostig en die Pasha sou aanvaar.
My persoonlike wegneem van die eerste Barbary -oorlog was dat geen van die nasies eerbaar was nie. The Barbary Pirates was klassieke gangsters wat swakheid opgemerk het en ingespring het om die swak party tot en met hul betaalvermoë te laat bloei. Amerika was ver van afstaan ​​teen die Pirates en weier om afpersing te betaal, en was altyd bereid om hulde te bring, selfs as dit ongelooflike persentasies van die jaarlikse begroting van die Amerikaanse regering bereik het. Selfs toe dit blyk dat die oorwinning amper op hande was vir die Verenigde State, verkies die Jefferson -administrasie, verteenwoordig deur Tobias Lear, hulde as om na te streef na 'n belowende moontlike militêre resolusie. Die Jefferson -administrasie het letterlik 'n nederlaag uit die oorwinningskake geruk en ingestem tot hernuwing van die jaarlikse huldeblyk in die lig van 'n suksesvolle grondinval in Tripoli. Die enigste eerbare ding in die hele oorlog was die optrede van William Eaton, 'n dunk, onbehoorlike, ongelukkige, voormalige rewolusionêre oorlogsheld wat hemel en aarde beweeg het en alles in gevaar gestel het om te doen wat volgens hom eerbaar was, selfs al het hy geen persoonlike belange nie. belang. William Eaton wat deur elke tree ondermyn is deur burokrasie en politici. William Eaton wat dit amper afgetrek het. Hy het nie net amper die Eerste Barbary -oorlog gewen nie, wat die Verenigde State van Amerika grof verloor het, maar ook amper die oorlog oor afstaan ​​teen afpersers en boewe, waaroor die geskiedenis die oorlog verkeerd onthou het.
Die interessante dinge oor die eerste Barbary -oorlog was nie Amerika wat die Tripoli Pirates opstaan ​​nie. Omdat dit nie regtig gebeur het nie. Amerika se verbintenis tot die grondoorlog, wat uiteindelik die Pasha van Tripoli gedwing het om 'n kleiner verhoging in sy jaarlikse betaling te aanvaar as wat hy oorspronklik wou hê, was 8 mariniers. Amerika se twee mees prominente uitstallings van vlootmag in daardie oorlog was bewys van onbevoegdheid deur die Amerikaanse vloot. Eers, Februarie 1803, het die Amerikaanse kommodoor Morris se eskader die hawe van Tripoli binnegekom, nadat alle redelike datums vir die begin van vyandelikhede/oorlog verby was. Die Commodore is gevange geneem toe hy Tripoli binnegekom het aan die voorkant van 'n liggewapende landingspartytjie. Die Commodore word dan gedwing om $ 22,000 dollar te betaal vir sy persoonlike vryheid voordat hy terugtrek soos die stomp dwaas wat hy beslis was. William Eaton het gesê van die Amerikaanse vloot sou 'n eskader van vergaderhuise in Quaker net so effektief gewees het. Die tweede was Oktober 1803, toe die formidabele geweerskip USS Philadelphia die hawe van Tripoli binnegedring het om 'n seerower cairair te probeer vang, net om aan die strand te loop. Dit gee dan oor sonder om 'n skoot af te vuur, ure tevore, volgens 'n Europese diplomaat in Tripoli, het die gety die skip bevry.
Die interessante merkwaardige dinge oor die eerste Barbary -oorlog was nie oor die state wat geveg het nie. Ek dink ook nie dit het gegaan oor die voorspelbare gedrag van die Pasha ter bevordering van sy afpersingskema nie. Dit het gegaan oor die betrokkenheid van twee funksionarisse.
William Eaton, wat 'n kompromislose idealistiese uitsonderlike blokkop, en hoe hy dit amper uit die weg geruim het. Organisering en uitvoering van 'n landinval in Tripoli met 8 mariniers en 'n gewaagde plan, wat uiteindelik die tweede grootste stad in Tripoli verower. Tweedens, Tobias Lear, een van die grootste en minste bekende herhalende skelms in die Amerikaanse geskiedenis en hoe hy in nog 'n skandaal verskyn en dit verdraai na sy swak en basiese eiebelang.
Die Barbary Pirate States het ingesluit:
Die Barbary Pirate -state was verenig in seerowery, maar nie in bestuur nie. Om vrede met een staat te maak was nie om vrede met almal te maak nie. Elke staat het hul eie vredesonderhandelinge gevoer en hul eie huldeblyk ontvang.
Die Eerste Barbary Pirate War was tussen die Verenigde State en die Barbary -staat Tripoli.
Die Verenigde State het jaarliks ​​groot hulde gebring aan die Barbary Pirate -state tydens en na die Eerste Barbary -oorlog.
Die Verenigde State het jaarliks ​​hulde gebring aan Tripoli voor en na die eerste Barbary -oorlog.
1778 Amerika onderteken die Alliansieverdrag met Frankryk wat America Shipping tydens die Revolusionêre Oorlog teen die Barbary Pirates beskerm.
1783 Die verdragsalliansie met Frankryk verstryk en Amerikaanse skeepvaart is onbeskermd teen die Barbary Pirate -state in Noord -Afrika.
11 Oktober 1784 - Amerika verloor sy eerste skip, The Betsy to the Barbary Coast Pirates. Marokko neem die skip.
23 Junie 1786 - Die Verenigde State onderteken sy eerste verdrag met 'n staat Barbary Coast, Marokko.
25 Julie 1785 - Algerië begin Amerikaanse vaartuie neem, begin met die Maria en dan die Dauphin, en maak hul bemanning verslaaf.
Maart 1786 - Thomas Jefferson en John Adams begin eers onderhandel met die Barbary Coast Pirate -staat Tripoli in Londen.
1796, Amerika onderteken sy eerste verdrag met Tripoli en maak daar 'n konsulaat oop.
27 Maart 1794 Die kongres aanvaar die vlootwet van 1794 wat die bou van die eerste ses skepe van die Amerikaanse vloot befonds. hulle is.
1795 - Amerika los 116 matrose uit Algerië af en stem in om 1/6 van die hele Amerikaanse begroting te betaal. Dit word 'n jaarlikse huldeblyk en word vir die volgende 15 jaar aan Algerië betaal.
3 September 1798, Tripoli se raiding party vang die 12 -jarige koninklike Anna Porcile uit San Pietro.
Julie 1800 Pasha van Tripoli verbreek die verdrag met die VSA en neem die Amerikaanse brig, die Catharine. Kla dat sy jaarlikse betaling minder was as ander Barbary Coast Pirate -betalings.
11 Oktober 1800, William Eaton by die Amerikaanse konsulaat belowe Amerika se krediet vir $ 5000, om Anna Porcile se vrylating te verseker.
1800, tydens die Adams -administrasiekongres slaag die
4 Maart 1801, As Thomas Jefferson ingehuldig word, eis Yusuf Karamanli, die Pasha van Tripoli, $ 225,000, ongeveer 33% van die federale begroting in 'n jaarlikse huldeblyk om nie Amerikaanse skeepvaart te seer nie.
10 Mei 1801, The Pasha of Tripoli kap die Amerikaanse vlag af by die Amerikaanse konsulaat in Tripoli. Hierdie daad word beskou as 'n oorlogsverklaring wat die eerste Barbary Pirate War begin.
Junie 1801, William Eaton kry 'n bruglening van 'n Tripoliese handelaar om sy skuld aan Anna te betaal by die Pasha van Tripoli.
6 Februarie 1802, Het die Amerikaanse kongres aangeneem "The Act for the Protection of the Commerce and Seamen of the United States, Against the Tripolitan Cruisers" wat die Jefferson magtig om Amerikaanse vlootskepe opdrag te gee om Tripoli -skepe op die see te vang. Tog nie 'n formele oorlogsverklaring nie.
1 Augustus 1802, Die skoener Enterprise (onder bevel van luitenant Andrew Sterret) het die Tripolitaanse korsair Tripoli met 14 kanonne verslaan na 'n eensydige geveg.
Februarie 1803, Word die Amerikaanse kommodoor Richard Morris gevange geneem toe sy party sy oorlogskepe verlaat en in die stad Tripoli beland. Die Commodore word gedwing om $ 22,000 te betaal om die skuld van William Eaton op sy bruglening te vereffen om sy (die Commodore's) vryheid te verseker
10 Maart 1803, William Eaton aan boord van die USS Chesapeake om in skande na die VSA terug te keer. Die Pasha van Tunisië het hom uit die land verdryf, aangesien sy skuld deur die Amerikaanse kommodoor Morris betaal is.
Oktober 1803, Tripolian Pirates vang die USS Philadelphia ongeskonde en dwing Thomas Jefferson om kreatief te wees in hoe om dit te hanteer.
1805, William Eaton in die rigting van Thomas Jefferson keer terug na Noord -Afrika met 8 mariniers en val Tripoli suksesvol binne en vang die tweede grootste stad in die staat Barbary vas.
Ek stel voor dat die datum van Mei 1801 vir die begin van die oorlog willekeurig is. Die heel eerste keer dat Thomas Jefferson en John Adams met die verteenwoordigers van Tripoli -seerowers vergader het, het in Maart 1786 plaasgevind. Destyds het die Tripoli -verteenwoordiger dit duidelik gemaak dat die Pirates dit as 'n godsdienstige plig beskou om Christelike handelaars te roof.
Daar is in hulle Koran geskryf (dat alle nasies wat die profeet nie erken het nie, sondaars was, na wie dit die reg en plig was van die gelowiges om te plunder en te verslaaf; en dat elke mosselman wat in hierdie oorlog gedood is, sekerlik na sou gaan) Hy het ook gesê dat die man wat die eerste aan boord van 'n vaartuig was, een slaaf bo sy deel gehad het, en dat wanneer hulle na die dek van 'n vyand se skip spring, elke matroos 'n dolk in elke hand en 'n derde in sy mond; wat gewoonlik so 'n verskrikking in die vyand geslaan het dat hulle vir 'n kwartaal dadelik uitgeroep het.
In die Eerste Barbary -oorlog was daar nooit 'n formele oorlogsverklaring tussen die Pasha van Tripoli en die Verenigde State nie. Die handeling van Bey om die Amerikaanse vlag by die Amerikaanse konsulaat in Tripoli op 10 Mei 1801 af te sny, is 'n arbitrêre datum as die begin van die oorlog. Voor die datum het die Pasha van Tripoli die verdrag van 1897 verbreek en sy eerste Amerikaanse koopskip, die Catherine, ingeneem. Na die datum het die Verenigde State steeds hulde gebring aan Tripoli. Selfs na Mei 1801 bly die konsulaat in Tripoli oop vir sake en die Amerikaanse amptenare in Tripoli. Die onderdrukking van die Amerikaanse vlag het plaasgevind vanuit die perspektief van Bey, nie uit 'n oorlogsoorlog met die Verenigde State nie, maar uit frustrasie en om die Amerikaanse konsulaatbeampte by die vlag, William Eaton, te motiveer om sy skuld af te betaal. Dit is wat mnr. Eaton na hierdie gebeurtenis gedoen het.
Dit is waarskynlik meer realisties om 'n ander datum as die begin van die oorlog te neem. Ek dink 'n beter datum sou wees.
Julie 1800 toe die Pasha van Tripoli sy verdrag van 1897 met die Verenigde State verbreek en die Brig, die USS Catherine, vang. Dit is egter gedoen om druk op die Verenigde State uit te oefen. Die konsulaat bly in hierdie opsig oop en afpersingsbetalings uit die Verenigde State word voortgesit.
Die antwoord op u vraag, die oorloë, het by die Adams -administrasie die primêre Amerikaner, wat verantwoordelik was vir die stryd teen die Tripoli -pasha, aangestel deur Adams. Maar dit was Jefferson se lomp mishandeling wat Amerika se eerste oorlog ná die rewolusie verloor het.
Die Amerikaanse amptenaar wat die moeilikheid begin het, was William Eaton wat namens 'n 12 -jarige koninklike meisie Anna Porcile, wat deur die seerowers gevang is tydens 'n aanval op die eiland San Pietro naby Sardinië, op 3 September tussenbeide tree. 1798. Nadat die gesin van die kind nie die losprys kon haal uit appèlle by die groot moondhede van Europa nie, was hul laaste beroep op die pas gesnyde republiek van die Verenigde State en Eaton het sy land se krediet vir $ 5000 toegesê om die kind vry te laat (11 Oktober, 1800). Aan die einde van ses maande sou die Verenigde State verantwoordelik wees as die Porcile -gesin steeds nie kon betaal nie. In Junie 1801 word Eaton genoodsaak om geld te leen om die skuld van 'n Tripoli -handelaar aan die Bey te oorbrug. In Februarie 1803, toe die skuld nog nie betaal was nie, het die Bey van Tripoli Commodore Richard Morris van die Amerikaanse vloot gevange geneem wat saam met 'n landingparty in Tripoli geland het. Die Bey eis en ontvang $ 22,000 om Eaton se skuld te betaal.
Commodore Morris se broer was 'n Amerikaanse senator van Vermont wat die laaste stem uitgebring het om Thomas Jefferson in die Withuis te plaas.
Op 10 Maart 1803 stap Eaton aan boord van die USS Chesapeake om na die VSA terug te keer. Die Bey van Tunisië het hom uit die land verdryf.
Selfs voordat Eaton in die Verenigde State aankom, is die Bey van Tripoli, wat glo dat die Verenigde State 'n maklike punt is, sy eerste Amerikaanse vlootskip. Die USS Philadelphia loop vas in die hawe van Tripoli en gee oor sonder om 'n skoot af te vuur of weerstand te bied. Ooggetuies in Tripoli vertel ons dat die skip binne enkele ure na die oorgawe bevry is toe Jeffri desperaat was vir intelligensie op Tripoli, nader Eaton en stuur hom met 'n wilde plot om die Pasha te onttroon.
Binne twee jaar sou hierdie ontevrede diplomaat (Eaton) 'n groep van agt mariniers, agt en 'n paar honderd buitelandse huursoldate, die droging van Alexandrië, op 'n mal hopelose sending lei om oor die hel van die Libiese woestyn te marsjeer. Hy sou die missie probeer finansier met die geld wat hom verskuldig was vir die loskoop van Anna, die Italiaanse slavin. Thomas Jefferson sou Eaton na Amerika se eerste geheime militêre operasie oorsee stuur om die regering van Tripoli omver te werp om die driehonderd Amerikaanse matrose wat daar slawe was, te bevry. Hierdie man op die rand van persoonlike ondergang, saam met sy handjievol mariniers, waaronder Presley OBannon, vioolspeler, sou die tweede grootste stad van Tripolis verras, en hulle sou 'n byna wonderbaarlike oorwinning behaal. Hy sou help om die destydse tweedeklasdiens, die United States Marines, met 'n nuwe reputasie te moedig. Sy bedrywighede sou die toekomstige geslagte Amerikaners trots laat sing: Van die sale van Montezuma tot by die oewers van Tripoli sal ons ons landgevegte op die land en op die see voer.
The Pirate Coast: Thomas Jefferson, die eerste mariniers en die geheime sending van 1805
Monticello: Die eerste barbaarse oorlog
Die oorspronklike ses fregatte van die Amerikaanse vloot
Oorwinning in Tripoli: hoe Amerika se oorlog met die Barbary Pirates die Amerikaanse vloot gestig en 'n nasie gebou het
Wet vir die beskerming van die handel en seemanne van die Verenigde State, teen die Tripolitaanse kruisers
Aan James Madison van James Leander Cathcart, 15 Maart 1803
Tripoli: die Verenigde State se eerste oorlog teen terreur
Van James Madison tot James Leander Cathcart, 6 Februarie 1802
Woordeboek Konsul -generaal
Die Barbary Wars
Stephen Decatur se misdade teen die Barbary -state het hom een ​​van die jongste mans gemaak wat ooit tot die rang van kaptein verhef is.
Op 'n laat Februarie -oggend in 1804 het Lord Horatio Nelson, besig om die Franse Middellandse hawe Toulon te beleër, 'n paar nuus gehoor oor 'n konflik in die suide tussen die Barbary -seerowers van Tripoli en 'n groep Amerikaanse seelui. Soos hy dit gehoor het, het die seerowers die vorige Oktober daarin geslaag om 'n Amerikaanse fregat, die USS Philadelphia, in die hande te kry. Diegene wat wel ontsnap het, het weggekruip, maar in plaas van om te verdwyn, het hulle teruggekeer na die hawe van Tripoli, waar die skip as plaaslike inwoners vermom is, in die middel van die nag aan boord gesluip, die wagte doodgemaak wat daaroor waak en haar aan die brand gesteek en ontsnap en verhoed dat die vyand dit gebruik sonder om 'n enkele man te verloor. Toe hy hierdie nuus hoor, verklaar Lord Nelson, miskien die beroemdste marine -figuur in die geskiedenis, die prestasie van die Amerikaner bloot "die gewaagdste en gewaagdste daad van die eeu." Hy was nie die enigste figuur wat die Amerikaanse vloot geprys het nie. Pous Pius VII het ook die Amerikaners en hul leier, kaptein Stephen Decatur, geprys en gesê: 'Die Verenigde State het al in hul kinderjare meer gedoen om die anti-Christelike barbare aan die Afrika-kus in een nag te verneder en te verneder as almal die Europese state lankal gedoen het. " Maar waarom was die Amerikaanse vloot in die eerste plek aan die kus van Noord -Afrika, tot op die punt waar hierdie seerowers een van hul fregatte kon vang, en waarom het hulle oorlog teen hierdie seerowers so 'n opwinding in 'n Europa in die middel van die Napoleon gehad? Oorloë?
Piraterij was lankal 'n groot probleem vir matrose aan die Middellandse See. Die Romeinse staatsmanne en generaal Julius Caesar is beroemd ontvoer deur seerowers en een keer vir losprys aangehou. Maar van die 15de tot die 19de eeu het die Barbary Corsairs sowel die suidelike kuslyne as die gedagtes van die Europeërs geteister. Hierdie seevaarders is as sodanig gemerk vir hul gedeelde vaderland aan die Noord -Afrikaanse (Barbary) kus, veral die hawens van Tunis, Algiers en Tripoli, en het nooit werklik as 'n enkele georganiseerde groep opgetree nie. 'N Diverse etniese mengsel van Turke, Arabiere en Berbers, wat hulle gedeel het, was die verdraagsaamheid en dikwels stilswyende goedkeuring van die plaaslike owerhede, tipies outonoom beys (Turks vir "Heer") wat die nominale getrouheid van die Ottomaanse Ryk behou het. Dit was omdat die Corsairs, in teenstelling met die algemene beeld van seerowery, 'n belangrike rol gespeel het in die Noord -Afrikaanse en Ottomaanse ekonomie, veral die slawehandel. Hulle het nie na goedere van handelaars gegaan of na begrawe skatte gesoek nie. In plaas daarvan het die seerowers, met effens verouderde galeie, wat met soveel roeimagasine gepak was, met onbepaalde skepe en kusnedersettings geteiken en nie-Moslems wat hulle kon vind, losgekoop. As 'n losprys nie betyds betaal is nie, is die ongelukkige slagoffers op plaaslike slawemarkte of by groter in Istanbul verkoop. Diegene wat nog minder gelukkig was, is onderwerp aan die haglike toestande van 'n kombuisslaaf. Europese state het hul vloot gereeld opdrag gegee om die kus te verwyder van seerowery, wat slegs tydelik werk, en het bevind dat diplomasie en huldeblyk aan die beys verantwoordelik om 'n goedkoper oplossing te wees.
Terwyl hulle onder Britse beheer was, het Amerikaanse handelaars wat aan die Middellandse See vaar, beskerming teen seerowery onder hierdie soort ooreenkoms, maar dit het verander nadat hulle onafhanklikheid in 1783 gewen het. heersers van Tunis, Algiers en Tripoli was baie meer twisgierig. President Thomas Jefferson, ondanks vorige besware teen 'n professionele vloot, het dit nou probeer gebruik om die seerowers te onderwerp, maar die klein eskader wat hy na die Middellandse See gestuur het, het slegs vier skepe, nie naastenby groot genoeg om 'n bedreiging te vorm nie, alhoewel hulle wel skermutseling suksesvol sonder ongevalle. Intussen het die heerser van Tripoli, Yusuf Karamanli, binnekort oorlog teen die Verenigde State verklaar, en die Amerikaanse vloot het 'n blokkade van die stad begin met die hulp van 'n Sweedse vloot. Dit was tydens hierdie blokkade dat 'n groep seerowers die Philadelphia omsingel en verower het, voordat Decatur 'n paar maande later hul prys geweier het. The war continued indecisively just outside Tripoli Harbor until the Spring of 1805. In late April, a small group of U.S. Marines landed in Alexandria, Egypt, hired a few hundred Greek, Arab and Turkish mercenaries and began a long march towards the town of Derna, where they fought and routed a defensive force of 4,000 with the aid of naval bombardment. Hearing of the defeat, Karamanli sued for peace and brought the First Barbary War to a close, promising to release all prisoners of war and refrain for antagonizing American merchants further.
Dr Chris McNab is die redakteur van AMERICAN BATTLES & amp CAMPAIGNS: A Chronicle, van 1622-hede en is 'n ervare spesialis in wildernis- en stedelike oorlewingstegnieke. He has published over 20 books including: How to Survive Anything, Anywhere — an encyclopedia of military and civilian survival techniques for all environments — Special Forces Endurance Techniques, First Aid Survival Manual, and The Handbook of Urban Survival. In his home country of Wales, UK, Chris provides instruction on wilderness hunting techniques and he is also an experienced martial arts instructor.
The cause of the U.S. participation was pirates from the Barbary States seizing American merchant ships and holding the crews for ransom, demanding the U.S. pay tribute to the Barbary rulers. United States President Thomas Jefferson refused to pay this tribute. Sweden had been at oorlog with the Tripolitans since 1800.
Subsequently, question is, why was the Barbary War important? He demanded that all hostages be released, and that they pay for any damages as a result of their earlier actions. It was with this, that America had won a decisive victory in the Barbary Wars. This military victory was vitally belangrik in the formation of the United States of America.
Die Barbary Wars were a series of conflicts culminating in two main wars fought between the United States, Sweden, and the Barbary states (Ottoman Empire, including Tunis, Algiers, and Tripoli) of North Africa in the late 18th and early 19th centuries.
The correct answer is D. The reason for the Barbary War was an attempt to increase protection money from American ships by Tripoli. Explanation: This oorlog would end with the taking of Derna by US forces, which would trigger the start of negotiations for the release of hostages and the end of the oorlog.
At the conclusion of the War of 1812, however, the United States returned to the problem of Barbary piracy. On 3 March 1815, Congress authorized deployment of naval power against Algiers, and the squadron under the command of Commodore Stephen Decatur set sail on 20 May. It consisted of USS Guerriere (flagship), Konstellasie, Macedonia, Epervier, Ontario, Vuurvlieg, Spark, Flambeau, Fakkel, en Spitfire. 
Shortly after departing Gibraltar en route to Algiers, Decatur's squadron encountered the Algerian flagship Meshuda and captured it in the Battle off Cape Gata, and they captured the Algerian brig Estedio in the Battle off Cape Palos. By the final week of June, the squadron had reached Algiers and had initiated negotiations with the Dey. The United States made persistent demands for compensation, mingled with threats of destruction, and the Dey capitulated. He signed a treaty aboard the Guerriere in the Bay of Algiers on 3 July 1815, in which Decatur agreed to return the captured Meshuda en Estedio. The Algerians returned all American captives, estimated to be about 10, in exchange for about 500 subjects of the Dey.  Algeria also paid $10,000 for seized shipping. The treaty guaranteed no further tributes by the United States  and granted the United States full shipping rights in the Mediterranean Sea.
When did the First Barbary War start? - Geskiedenis
However, in 1801 the Pasha of Tripoli, Yusuf Karamanli, declared war on the United States and seized several Americans and their vessels. In 1803, Commodore Edward Preble was sent to the Mediterranean with the Grondwet, Philadelphia, and several brigs and schooners. Making a naval demonstration before Tangiers, which brought the Emperor of Morocco to make amends for treaty violations, Preble set up a blockade of Tripoli itself. On October 31, 1803, the Philadelphia ran on a reef and was captured by the Tripolitans, who anchored her in their harbor. But on February 16, 1804, Lieutenant Stephen Decatur and eighty officers and men recaptured and burned her in a daring night attack.
During August and September of 1804, Preble harassed Tripolitan shipping and fortifications with frequent attacks. The massive fortifications had been built by Christian slaves. Preble's actions reached a climax when the fire-ship Onversetlik, loaded with a cargo of gunpowder and explosive shells, was maneuvered into the harbor at night. But the ship exploded prematurely, doing little damage to Tripolitan shipping.