Kom ons kyk na hierdie gesig wat Daniël gesien het met die bedoeling dat ons daaruit kan sien wat die Here vir die gelowiges van die laaste dae vooruit sê.
Terwyl Daniël in die vestingstad Susan is, sien hy ’n gesig wat die geskiedenis van sy tyd af tot met die aanbreek van die koninkryk van die Here verduidelik het. Onder andere het hy in die gesig gesien hoe die Grieke die Perse later op presies die plek waar hy was, verslaan het in ’n bloedige veldslag.
Wat interessant is, is dat Daniël die eerste hoofstukke van sy boek tot by hoofstuk 7 in Aramees skryf. Dit was die algemene taal van daardie tyd. (Dit was ook Jesus Christus se huistaal.) Van hoofstuk 8 af skryf hy in Hebreeus.
Daar is nogal ’n rede voor, want Hebreeus was destyds vir die Jode ’n heilige taal, daarom skryf hy dit wat die gelowiges in die besonder raak, in Hebreeus.
Die eerste deel van sy boek raak die hele wêreld. Daarom skryf hy dit in die taal van die hele wêreld – Aramees.
Daarvolgens is elke land deur ’n dier voorgestel, byvoorbeeld Persië deur ’n skaapram, Griekeland deur ’n bokram en Sirië deur ’n steenbok.
’n Ram is bowendien die beeld van mag en leierskap, want die Perse was op daardie tydstip die wêreldheersers.
Die verskillende lengtes van die skaapram se horings wys op die verskil tussen die magsverhouding van die dele waaruit hierdie ryk saamgestel was, naamlik die Mediërs en die Perse.
Hierdie bokram het net een opvallende horing tussen sy oë gehad. In daardie tyd was die eenhoring (“unicorn”) ’n legendariese figuur wat magtig was.
Hy het met so ’n geweldige spoed op die skaapram afgestorm dat dit gelyk het asof hy glad nie grond raak nie.
Die bokram het toe die skaapram oorwin. Maar hy het nie lank geheers nie, toe is hy dood en het daar vier ander regeerders in sy plek gekom.
Tot op hierdie punt is die gesig baie maklik om te verstaan, want dit was ’n openbaring van hoe die geskiedenis van daardie deel van die wêreld sou verloop. En ons weet nou na die tyd dat dit presies so gegaan het.
Dit het natuurlik vooruitgesien op Alexander die Grote. Hy was ’n oorlogmaker van die grootste formaat wat die wêreld nog ooit opgelewer het.
Alexander die Grote is dood op ’n baie jong ouderdom. Hy was 32 of 33 toe hy dood is, en toe het hy al klaar die hele destydse wêreld oorwin gehad. Hy het dus nie lank regeer nie – presies soos wat dit aan Daniël geopenbaar is. Alexander se ryk is toe verdeel tussen sy vier generaals. Die vier nuwe ryke was Masedonië, Trasië saam met Klein Asië, Sirië en Egipte.
Daar word die verband tussen die Here se verbondsvolk en die hemelse leërmag gelê. Ons is deel van die verbondsvolk.
Hierdie koning se stryd was inderwaarheid ’n oorlog teen die kerk van die Here en teen die Here self.
Die Bybel vertel dat hierdie koning, Antiogus IV Epifanes, so magtig geword het dat hy selfs die hemelse leërmag aangedurf het en party van hulle – die sterre – op die grond gegooi en het (v. 10).
Dit was dus aan die een kant die stryd van ’n mens teen die verbondsvolk, maar die stryd wat daaragter gesit het, was groter.
Die diepste dryfveer was die Satan en sy mag wat met hierdie man se optrede die troon van God probeer aanval het.
Hy het die gelowiges doelbewus vervolg en hy het ’n aantasting van die diens aan die Here afgedwing op die gelowiges.
Hy het die daaglikse offers verbied. Daarmee wou hy alle aanbidding en eer wat aan die Here toekom stopsit.
Verder het hy die tempel afgebreek en in die plek van die erediens aan die Here het hy ’n sondige diens ingestel.
Ons sou wou hoop dat sy planne iewers gekeer word, sodat hy nie soveel skade sou aanrig nie. Maar die Here openbaar presies die teenoorgestelde: Die voorspoed waarmee hierdie menslike duiwel sy planne uitgevoer het, word deur die Here bevestig.
Die een is onbekend, maar hy gee ’n bevel aan ’n ander een wie se naam Gabriël is om die hele saak vir Daniël te verduidelik.
Dit behandel dinge wat die gewone perke van sake oorskry. Die hemel kom as ’t ware in beweging oor die dinge wat op die aarde gebeur.
Die Here wys dat Hy wel in die hemel woon, maar dat die dinge wat op die aarde gebeur, nie los staan van dit wat in die hemel gebeur nie.
Hy is God van hemel en aarde. Geen mag kan buite die heerskappy van God sy septer oor die aarde swaai nie.
Daarmee gee die Here ’n duidelike aanduiding dat daardie tyd ’n tyd van diep seer vir die gelowiges gaan wees.
Niemand weet hoe die getal saamgestel is nie. Die betekenis is egter duidelik, en dit is wat saak maak:
Daar is ook ’n vasgestelde tyd wanneer die Here self in opstand kom teen die lyding oor die gelowiges (vgl. die Here wat Israel se gebede in Egipte gehoor het en Farao gestraf het).
Die engel het vir Daniël vertel waarop die toorn van God gaan uitloop. God is toornig op die sonde – dié van sy vyande en dié van sy eie volk.
Wanneer die Here toornig is, gebruik Hy ander nasies as ’n roede om sy volk te tug, en dit gaan uitloop op die eindtyd.
Wat Daniël ervaar het, was so groot dat hy dit nie kon verduur nie. Die rede waarom die Bybel dit vermeld, is om aan te toon dat die dinge wat met die laaste groep mense gaan gebeur baie ontstellend is.
Daniël kon dit nie hanteer nie. Dit is ook waarom die Here vir hom gesê het dat hy dit geheim moet hou.
Dit wys daarop dat daar ’n ander bedeling gaan aanbreek wat heeltemal anders gaan wees as die huidige.
Terselfdertyd breek die herstel van die verbondsvolk dan aan, en dan begin die sogenaamde Messiaanse tydvak.
Dit is waar hierdie profesie ons raak. Aan die einde van die tyd sal alles wat kosbaar is van ons wat gelowig is, weggeneem word.
Maar dan is dit belangrik dat ons in die geskiedenis moet terugkyk en sien dat soos wat hierdie profesie in die verlede al gedeeltelik vervul is, die Here se bewarende hand die hele tyd oor die ware gelowiges was. So sal dit met ons ook wees.
Wat veral belangrik is om raak te sien is dat hierdie skaapram en bokram wat Daniël gesien het nie sonder rede oor die verbondsvolk geloop het nie.
Hierdie regerings wat die Christene so sal verdruk gaan vir die res van die wêreld goeie regerings wees. Hulle gaan dit net teen die gelowiges hê omdat hulle die Here dien, want die Here openbaar hier dat daardie magte selfs die sterre van die leër van die hemel aanval en hulle vertrap in hulle poging om die Vors van die leër, naamlik God self by te kom.
Hulle weet dus ook dat daar ’n dag kom wanneer die Here sy heiligdom gaan herstel – soos dit aan Daniël geopenbaar is.
En daardie dag is hierdie duiwels in baie groot moeilikheid, want hulle word sonder die toedoen van mense deur God se krag verdelg.
Die oordeelsdsag gaan baie maklik deur God hanteer word, want Jesus het aan die kruis geopenbaar dat Hy in sy eie besluit in die dood kon ingaan sonder dat die duiwel hom daarin forseer het – soos wat hy met die mense doen. Jesus het self oor die oomblik van sy dood besluit.
Daarmee het die Here die duiwel verpletter. Met die hemelvaart het die duiwel en sy engele weer ’n poging aangewend, maar Michael en sy engele het die duiwel verdryf.
Daardie oomblik is dit met die Satan en sy hele magspel verby. Hyself word deur God in die hel verseël, terwyl ons in die heerlikheid van God ingaan.
In die eindverdrukking is baie genade, want daarin openbaar die Here iets van hoe die binnekant van die hel lyk, sodat ons kan begeer om nie daar te wees nie. Terselfdertyd is dit om die kontras wat ons gaan belewe wanneer ons in die heerlikheid van God ingaan, soveel skerper te stel.
Daarom moet ons moed skep en blymoedig lewe, al is dit so dat die wêreld nou allerhande trekke begin toon wat vir ons baie verkeerd en onaanvaarbaar is. Hou moed, want die geskiedenis het gewys dat die Here sy hand sterk maak tot beskerming van die gelowiges, en dat Hy op sy vasgestelde tyd al hierdie wêreldse ellendes tot niet gaan maak, en ons in sy verheerlikte heiligdom sal laat ingaan.