Oor melktert en roosterkoekresepte
Niks loop darem so mooi saam met 'n moerkoffietjie soos 'n skyfie melktert nie! Evita se nuwe boek het net die resep!
My eerste keer was met Pofadder se jaarlikse skou sowat vyf jaar gelede. Ek onthou dit so helder soos gister. As ek vandag terugdink kan ek ook onthou hoe ek aanvanklik effe skugter was. Na die tyd was ek baie trots op myself.
Die aand het begin waar ons rondom die braaivleisvure staan en kuier. Daar was 'n opgewondenheid in die lug met Klipwerf boere-orkes wat nog later die aand sou musiekmaak. My Marietjie-sussie was ewe skielik hier langs my met 'n roosterkoek, dik gesmeer met appelkooskonfyt en kaas. "Díe moet jy proe,"het sy verklaar.
Ek ken 'n goeie roosterkoek as ek hom sien. Ek kon roosterkoek immers knie en braai voordat ek 'n eier behoorlik kon bak. Met die hapslag het ek geweet: Hierdie roosterkoek het 'n geheim.
En dis hoe ek dan toe vir die heel eerste keer 'n resep by iemand gaan afbedel het. Dit was tannie Susan se roosterkoekresep vyf jaar gelede.
My ma het dit dikwels gedoen. Afgebedelde resepte het sy sommer in haar dagboek, haar inkopielysieboekie en enige flentertjie papier waarop sy haar hande kon lê, geskryf. Na haar dood het ons nog "Tersia se hoenderpotjie" en "Lee se Toffiekrispies" agter in haar laaste dagboek ontdek. Dit was saam met die lysie van ons drie meisiekinders en my pa se gunstelinge.
Ma Annamarie het gehou van bak-en-brou in haar kombuis. Somerstye was dit in die ou gasstoof en winters op die gesellige houtstoof. Niemand kon 'n skaapboud met soet patats en braai aartappels maak soos my ma nie. Dit was Sondagkos. Na 'n Sondagmaaltyd in die winter was daar ook altyd bakpoeding. My pa het dikwels gesê, " Mens los nie plek vir poeding nie. Vir malvapoeding en vla máák jy plek."
Met die gekosmakery van my ma was daar net een ligte probleempie. Sy het gehou van 'n resepteboek. Dis eintlik versagtend gestel. My ma het eenvoudig gevrek oor 'n nuwe resepteboek. Wintersnamiddae as die sonnetjie warm op die bank in die sonkamer bak, sou jy ons drie meisiekinders en my ma dikwels kom kry met koffie en karringmelkbeskuit…en resepteboeke. Wat is dan nou lekkerder as om resepte te vergelyk of om 'n spyskaart uit te werk vir Saterdagaand se skermbraai?
My pa het egter iewers in hul 23 jaar van getroude lewe besluit om voet neer te sit: Geen mens het soveel resepteboeke nodig nie. Buitendien was die rakkie in die kombuis onder die koeitjie-skinkbord ook al ligjare te klein vir my ma se versameling.
My ma moes plegtig belowe dat sy haarself sou bekeer van haar verslawing. Ek onthou egter nog van twee "geheime" aankope voor haar dood. Ek meen, watter vrou kan immers Annette Human se nuutste weerstaan…
My vermoede is dat my ma Evita's Kossie Sikelela ook skelmpies agter my pa se rug sou gaan koop. Vir sy melktertresep en pampoenkoekies. My ma was juis so lief vir 'n melktertresep.
Pieter-Dirk Uys: Desperate First Ladies
Tags: AfrikaansArts and CultureBooksEvita BezuidenhoutFood & Winemilk tartRecipesSouth African Community in the UK