Niemand weet egter op watter dag of uur sy wederkoms sal plaasvind nie (Matt. 24:36). Juis om hierdie rede vermaan Hy ons om ten alle tye gereed te wees vir sy koms, sodat ons nie verleë sal staan as die Seun van die mens onverwags verskyn nie (vers 43 – 44).
Jesus lei sy onderrig oor die wederkoms met ’n waarskuwing in deur te sê dat heelwat persone binnekort op die toneel sal verskyn wat sal beweer dat hulle die Messias is (vers 4–5). Dit gebeur inderdaad ook net so. Kort na Jesus se hemelvaart tree ’n klompie persone op wat sê dat hulle God se gestuurdes is wat Israel van die Romeinse juk sal verlos. In Handelinge 5:36 en 21:38 lees ons van twee sulke valse Christusse. Jesus sê ook dat baie oorloë sy koms vooraf sal gaan (vers 6–7). Sedert sy hemelvaart vlam die een opstand en oorlog na die ander dan in die Romeinse ryk op. Ook aarbewings en hongersnode begin die wêreld wyd en syd teister, soos ons Meester aangekondig het. Hiermee saam is swaarkry en vervolging die kerk van ons dag se voorland (vers 9–10). Valse profete, wat ’n afgewaterde boodskap verkondig, en wat vele agter hulle aan verlei deur al die wonderwerke en tekens wat hulle doen (vers 11 en 24), sal volgens Jesus ook optree in die tyd voordat Hy terugkeer na die wêreld toe. Jesus skets dus nie ’n baie rooskleurige prentjie vir die kerk nie. Nee, Hy sê oop en bloot dat swaar tye op ons wag. Afvalligheid, misleiding en geweld sal aan die orde van die dag wees totdat Hy terugkeer.
Ons weet uit die geskiedenis dat die Romeine Jerusalem rondom die jaar 68 nC beleër het en die stad vir twee jaar van die buitewêreld, en van kosvoorrade, afgesny het. As gevolg hiervan het dit later so erg in die stad gegaan dat mense mekaar onderling uitgemoor en baie van die honger gesterf het. Na twee jaar val generaal Titus Jerusalem binne en rig ’n massiewe menseslagting aan. Derduisende persone word in die proses gedood en die heiligste plek op aarde, die tempel, word ook verwoes. Vir diegene wat daardie gebeure meegemaak het, kon dit inderdaad die mees traumatiese tyd ooit in die geskiedenis van die wêreld wees; veral omdat baie Jode geglo het dat God nooit sal toelaat dat sy tempel vernietig word nie, en dat Hy sy volk ook teen die Romeine sal bewaar.
Wanneer die standpunt ondersteun word dat daar wel ‘n intensifering van die verdrukking deur die eeue is, moet egter terselfdertyd gewaarsku word teen die opvatting dat die tyd van Christus se koms deur mense bepaal kan word.
Binne hierdie verband moet ons die tekste oor die wederkoms van Christus lees: Hy het reeds oorwin, maar daar is nog steeds ‘n stryd op aarde waarvan die gelowige nie kan wegkom nie. Om hierdie stryd te ignoreer sou onverantwoordelik wees.
Toe Johannes geskryf het, was die verdrukking van die Christene aan die gang, en in sy Openbaring sou hy nog meer daaroor bekendmaak. In daardie omstandighede is die gelowige geroepe nie tot lydelike onderwerping nie, maar tot aktiewe volharding. In dié verbondenheid is die gelowige net deur Christus die oorwinning verseker. Ons kan dus nie maar arms gevou wag op die wederkoms omdat die tye nie in ons hande is nie. Ons behoort aktief te volhard in die uitbreiding van God se Koninkryk op aarde, want ons weet nie wanneer alles tot voleinding sal kom nie.