Daar word van die standpunt uitgegaan dat die samelewing bepaalde probleme het, bv. geweld, dwelms, Vigs, verdeeldheid, ens. Hierbenewens bemoei die digter hom met ’n getransformeerde beeld van die perd waar die mens nie meer in ’n verhouding van eienaarskap teenoor die perd staan nie, maar waar die perd die rol van geestelike gids vir die mens vervul. Laasgenoemde moet hom dan op die psigiese patroon van die perd skoei om “vorentoe” te kan loop, soos gesien in “die vul in die droom” (p.115, na Isabel Allende): Ek glo wel dat fasette van vrees (wat meervlakkig beleef word), in mindere of meerder mate in die digkuns in lande neerslag sal vind waar konflik heers. Hierdie gedig het eenvoudig tot stand gekom na aanleiding van die daaglikse verslagdoening van gewelddadige nuus. 24:12), en uiteindelik verlaat sommige van hulle hul eerste liefde (Op. 2:4-5). Die voorlaaste vers in die bundel, “Verhuising“, speel direk in op die bundeltitel met die reëls “en die vy sal wéér swel, / sy blare bakhand hou voor die son: / elke vrug word blom. / die lekkerste perske / is ‘n vy.”