2. Krag uit die Hoogte
Gebed: Ons nader tot u genadetroon, o Here, onder die diepe besef van ons onwaardigheid. As U nie ons swakhede te hulp snel, die oë van ons verstand verlig en ons geestelik sterk maak nie, sal ons mislukte dissipels wees wat niks in u koninkryk sal bereik nie. Ons dank U egter vir die krag van die Heilige Gees wat aan elke kind van U belowe is. Hiervoor kom ons ook eendragtig bymekaar. Ons verklaar onsself bereid om van alle sondes en verkeerde gesindhede afstand te doen, sodat ons volkome gereinig kan word van alle ongeregtigheid. Help ons om in hierdie selfondersoek absoluut eerlik te wees, sodat daar niks sal oorbly wat ons kan besoedel en na die wêreld aftrek nie. Dit is ons begeerte om in hierdie dae geestelik met die nuwe mens beklee te word wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid. Lei ons elke dag deur u Gees, sodat ons getuienis teenoor ander mense nie in oorredende woorde van menslike wysheid sal wees nie, maar in die betoning van Gees en krag. Ons vra dit ter wille van ons magtige Verlosser, Jesus Christus, amen.
Die sendingopdrag aan die dissipels het met ‘n belofte gepaard gegaan dat die Here aan hulle die geestelike toerusting en krag sou gee om hierdie groot taak te kon uitvoer. Sonder die krag en leiding van die Heilige Gees sou dit vir hulle totaal onmoontlik wees om suksesvol as getuies vir Christus in ‘n vyandige wêreld te kon optree. Hulle is uitdruklik deur die Here Jesus verbied om met evangelisasiewerk te begin voordat hulle met die krag van die Gees toegerus is. Hy het gesê: “So is dit geskrywe, en so moes die Christus ly en op die derde dag uit die dode opstaan, en bekering en vergewing van sondes in sy Naam verkondig word aan al die nasies, van Jerusalem af en verder. En julle is getuies van hierdie dinge. En kyk, Ek stuur die belofte van my Vader op julle. Maar julle moet in die stad Jerusalem bly totdat julle toegerus is met krag uit die hoogte” (Luk. 24:46-49).
Dit is belangrik om die belofte van krag uit die hoogte in sy regte verband te verstaan, naamlik as geestelike toerusting om vir die Here te kan werk. Dit het niks met redding as sodanig te doen nie, want die dissipels was toe reeds deur die Heilige Gees gewederbaar en het die vrede van sondevergifnis geken. Op die dag waarop Jesus uit die dood opgestaan het, het Hy in die midde van sy dissipels verskyn en aan hulle gesê: “Vrede vir julle! Soos die Vader My gestuur het, stuur Ek julle ook. En nadat Hy dit gesê het, blaas Hy op hulle en sê vir hulle: Ontvang die Heilige Gees” (Joh. 20:21-22). Hulle was voor pinksterdag dus gered, en het ook die opdrag vir wêreldevangelisasie ontvang, maar hulle het nog nie die tweede genadewerk van vervulling met die Heilige Gees ervaar nie.
Waarom moes die dissipels ná die hemelvaart van Jesus tien dae lank wag voordat die Heilige Gees oor hulle uitgestort is? Dit was ‘n noodsaaklike tyd van verootmoediging en voorbereiding om die groot seën te kon ontvang wat die Here aan hulle beloof het.
Die tien dae van wag op die uitstorting van die Heilige Gees was vir hulle ‘n tyd van selfondersoek en reiniging. Wanneer die Heilige Gees jou lewe, jou gedagtes en jou begeertes in die lig van die Woord deursoek, dan kom daar in kinders van die Here se lewens nog baie sondes, onreinheid en materialisme na vore waarvan hulle gereinig moet word. Die Here sê dat as ons dit bely, Hy getrou en regverdig is om ons sonde te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig (1 Joh. 1:9). Ons moet skoon kanale wees waardeur sy Gees kan werk.
Dit was ook ‘n tyd van selfverloëning en selfkruisiging. Hulle moes besef dat die vlees met sy hartstogte en begeerlikhede gekruisig moes word, en dat hulle van alle neigings tot vleeslikheid en wêreldgesindheid gereinig moes word sodat die Heilige Gees volle beheer oor hulle lewens kon neem. Wat gebeur as die ou natuur nie gekruisig word nie? “Die vlees begeer teen die Gees, en die Gees teen die vlees; en hulle staan teenoor mekaar, sodat julle nie kan doen wat julle wil nie” (Gal. 5:17). Lê die oue mens af en gee dit oor om gekruisig te word, dan alleen sal jy kan wandel deur die Gees en nooit die begeerlikheid van die vlees volbring nie (Gal. 5:16). Ons moet eers van onsself ontledig word voordat ons met die Heilige Gees vervul kan word. Die vlees neig na sonde, eie eer, hoogmoed, rykdom en baie ander dinge van die wêreld. Die Gees kan nie goddelike eienskappe in ons bevorder so lank as wat ons ‘n ongekruisigde vlees het nie. Die dissipels het ‘n volle oorgawe gemaak en op die Heilige Gees gewag om hulle met die nuwe mens te beklee wat na God geskape is, in ware geregtigheid en heiligheid (Ef. 4:24).
Hulle het in hierdie tyd hulleself verloën, aan die einde van hulleself gekom en bely dat hulle sonder die instaatstellende krag van die Heilige Gees niks kon doen nie. Uit hulle eie krag sou hulle nooit hierdie groot taak kon verrig nie. Voor pinksterdag het die dissipels gedink dat hulle uit hulle eie aan die Here Jesus getrou kon bly, maar hulle het hulself ernstig misreken. Petrus kon nie eers voor ‘n eenvoudige diensmeisie erken dat hy ‘n volgeling van Jesus was nie, en het sy Meester in dieselfde aand drie keer verloën. Op pinksterdag het hy egter met groot oortuiging voor duisende mense van die Here Jesus se reddende genade getuig. Wat het die groot verskil in sy lewe gemaak? Die krag van die Heilige Gees.
Voor pinksterdag het die dissipels tot die besef gekom dat hulle nooit die Here sonder ‘n geestelike Leidsman en Leermeester sou kon dien nie. Hiervoor het die Heilige Gees ook gekom, om hulle in die hele waarheid te lei en hulle te herinner aan alles wat die Here Jesus gesê het (Joh. 16:13-14). Die dissipels het nie net verligte oë van die verstand gekry om die Woord van die Here te kon verstaan nie, maar ook die bewussyn dat die Here Jesus en die Vader deur die Heilige Gees in hulle harte gewoon het (Joh. 14:23). In dié opsig was Hy vir hulle ‘n Trooster wat die hartseer oor die Here Jesus se fisiese afwesigheid uit hulle harte weggeneem het.
Die krag van die Heilige Gees het ook ‘n deurslaggewende rol gespeel om aan die dissipels oorwinning oor vrees te gee – vrees vir mense én ook vrees vir die aanvalle van die duiwel. Die vrees wat hulle in die gebeure rondom die vervolging en kruisiging van Jesus beleef het, het verdwyn en vir groot vrymoedigheid plek gemaak. Dit het veroorsaak dat hulle selfs te midde van dreigemente en vervolging nie opgehou het om Christus te verkondig nie. Hierdie krag het hulle ook gehelp om teen die versoekings en aanslae van Satan staande te kon bly. Paulus het na die krag van die Heilige Gees verwys toe Hy gesê het: “Eindelik, my broeders, word kragtig in die Here en in die krag van sy sterkte. Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat julle staande kan bly teen die liste van die duiwel” (Ef. 6:10-11). Die instaatstellende krag van God se Gees is onontbeerlik in elke Christen se lewe.
‘n Verdere, baie belangrike verskil wat die vervulling met die Heilige Gees in die dissipels se lewens gemaak het, is dat hulle heeltemal van die wêreld en wêreldse begeertes losgemaak is en in die plek daarvan ‘n sterk verlange na hulle woning in die hemel gekry het. ‘n Aktiewe wederkomsverwagting was ‘n wesenlike deel van hulle bestaan. Die Heilige Gees het hulle nie slegs in die waarhede van die evangelie gelei nie, maar ook die toekomstige dinge aan hulle verkondig (Joh. 16:13). Die Here Jesus het in sy laaste onderwys aan die dissipels gesê: “Laat julle hart nie ontsteld word nie; glo in God, glo ook in My. In die huis van my Vader is daar baie wonings; as dit nie so was nie, sou Ek dit vir julle gesê het. Ek gaan om vir julle plek te berei. En as Ek gegaan en vir julle plek berei het, kom Ek weer en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is” (Joh. 14:1-3). Hierdie belofte moes hulle aanspoor om nie in die verwagting na hulle ewige woning in die hemel te verflou nie, en om die boodskap van God se koninkryk enduit te verkondig. Die Heilige Gees maak ons vir ons taak op aarde bekwaam en berei ons in die proses ook voor om eendag op ‘n waardige wyse, sonder vlek of rimpel, voor die Here Jesus gestel te word.
Die beloofde krag uit die hoogte het van die onseker, vreesbevange en vleeslike dissipels vasberade, toegewyde en Geesvervulde Christene gemaak wat te midde van die kwaaiste teëstand die kruisevangelie van Jesus Christus vreesloos verkondig het. Hulle het besef dat dit in hulle belang was dat Jesus na die hemel opgevaar het, sodat die belofte van die volheid van die Heilige Gees aan hulle vervul kon word.
Hierna kon Jesus deur elkeen van sy dissipels praat, waar hy of sy ook al in die wêreld was. Jesus Christus het in sy dissipels gestalte aangeneem, en het hulle geestelik toegerus om met groot gesag van sy reddende genade te kon getuig. Christus het Homself op hierdie manier vermenigvuldig sodat Hy die ongeredde wêreld op baie verskillende plekke gelyktydig deur sy dissipels kon aanspreek. Hulle het almal namens Hom gepraat.
Afhangende van elke dissipel se vlak van toewyding, was daar geen beperking op dit wat die Here deur hulle kon doen nie. As hulle rein kanale was, vol van die Heilige Gees en van geloof, sou hulle veel in die koninkryk van die hemel kon vermag. Jesus het selfs gesê dat hulle groter werke as Hy sou kon doen, omdat Hy na sy Vader gaan en al die volheid van die Heilige Gees oor hulle sou uitstort (Joh. 14:12). Dit het ook gebeur, want op pinksterdag is daar deur die dissipels se prediking 3000 siele gered. Evangelisasie van hierdie omvang het nooit tydens Jesus se aardse bediening gebeur nie. Waarom nie? Jesus Christus het toe nog nie die losprys vir die wêreld se sonde betaal nie, die Heilige Gees is nog nie in sy pinkstervolheid uitgestort nie, en kennis van die evangelie van verlossing was voor Jesus se kruisiging nog baie gebrekkig en beperk.
Die evangelie moes eers intensief deur Geesvervulde dissipels verkondig word, ook in die tale van ander volke na wie hulle die boodskap uitgedra het. Aanvanklik het die Here aan sekere dissipels ‘n bonatuurlike gawe gegee om die evangelie in ander tale te verkondig, en hierdeur duidelik laat blyk dat die evangelie vir alle volke bedoel is. Daarna het hierdie gawe opgehou en moes Bybelboeke sistematies deur kundige Christene in ander tale vertaal word. Evangeliste moes self die tale van hul teikengemeenskappe aanleer.
Dieselfde beginsel geld ook vir die tekens en wonders wat die vroeë dissipels gedoen het as bevestiging dat hulle die ware Woord van die Here verkondig. ‘n Ongelowige en vyandige wêreld het deur sigbare manifestasies gesien dat die Here met die dissipels was. Nadat hierdie doel bereik en die Christelike evangelie gevestig geraak het, het tekens en wonders drasties afgeneem. Later geslagte het die Bybel gehad, asook ‘n wolk van getuies wat van die waarheid daarvan getuig het. Hulle moes deur die geloof leef, sonder opspraakwekkende tekens en wonders. In elk geval is tekens, wonders en talespreek nie by die pinksterbelofte ingesluit nie, en kan ons dus nie daarop aanspraak maak of dit verwag nie. Die Here Jesus het net gesê: “Julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees” (Hand. 1:8).
Dit is uit die geskiedenis van die vroeë Christelike kerk duidelik dat nie alle gelowiges met die Heilige Gees vervul was nie. Die rede vir hierdie gebrek was by hulleself geleë omdat hulle hulself nie voor die Here verootmoedig en die kruis van selfverloëning opgeneem het nie. Sulke dissipels was nog onder die mag van die vlees, en kon dus nie ten volle deur die Heilige Gees vervul en gebruik word nie. As gevolg van hierdie gebrek in baie van die dissipels se lewens is daar in die eerste gemeentes opdrag gegee dat net manne wat met die Gees vervul was, as ampsdraers gekies moes word. Hulle het gesê: “Kyk dan uit, broeders, na sewe manne uit julle, van goeie getuienis, vol van die Heilige Gees en wysheid, wat ons oor hierdie nodige saak kan aanstel” (Hand. 6:3).
Hierdie standaard behoort vandag nog gehandhaaf te word, maar dit word in die meeste gevalle nie meer gedoen nie. Die herlewingsprediker, Charles Finney, het in sy boek, Power from on High, gesê:
“Die toerusting met die krag van die Heilige Gees was ‘n noodsaaklike vereiste vir die uitvoering van die werk wat die Here aan ons opgedra het. Niemand het die reg om in enige geestelike aktiwiteit sukses te verwag indien hy nie eers met krag uit die hoogte toegerus is nie. Die voorbeeld van die eerste dissipels leer ons hoe om hierdie gawe deelagtig te word. Hulle het hulself vir die werk afgesonder en eers in gebed en smeking gewag totdat die Heilige Gees op pinksterdag oor hulle gekom en hulle die beloofde toerusting met krag ontvang het. Dit is die enigste wyse waarop dit gebeur, en die Vader is steeds net so gewillig om dit aan ons te gee as wat ons as ouers gewillig is om goeie gawes aan ons kinders te gee.
“Daar is ‘n groot verskil tussen die vrede en krag van die Heilige Gees. Die dissipels was voor Pinksterdag reeds Christene gewees en het die vrede van sondevergifnis en regverdigmaking ervaar, maar was nog nie met die krag uit die hoogte toegerus wat noodsaaklik was vir die evangelisasiewerk wat aan hulle opgedra is nie. Hulle het die vrede gehad wat Christus aan hulle gegee het, maar nog nie die krag wat Hy aan hulle beloof het nie.
“Dit mag ook van baie Christene waar wees, en ek dink dat juis dít die groot gebrek in die kerk en in die bediening is. Mense berus by bekering, en hou nie aan soek totdat hulle toegerus is met krag uit die hoogte nie. Om hierdie rede is hulle nie kragtig in die Here nie, en het ook geen noemenswaardige invloed in ander mense se lewens nie.
“Wanneer kinders van die Here hulleself verootmoedig, ‘n nuwe oorgawe aan Christus maak en ook om hierdie krag bid, word hulle dikwels só vervul en bekragtig dat hulle in een dag meer siele na die Here lei as in hulle hele lewe tot in daardie stadium. Indien hulle nederig genoeg is om hierdie krag te behou, sal die redding van mense onder hulle bediening voortduur. Die gebrek aan toerusting met krag uit die hoogte moet as ‘n besliste diskwalifikasie vir teologiese professore, predikante, ouderlinge, diakens en sondagskoolonderwysers beskou word. Is dit ‘n harde en liefdelose woord? Is dit onregverdig, onredelik of onskriftuurlik? Nee.
“Christus het die apostels uitdruklik verbied om die werk in eie krag te probeer doen, maar om te wag totdat hulle met krag uit die hoogte toegerus was. Mag dit dan toegelaat word dat die kerk van Christus belas word met voorgangers en ampsdraers wat nie oor hierdie fundamentele kwalifikasie beskik nie, en dit as gevolg van hulle eie nalatigheid?
“Die onverskilligheid, laksheid, onkunde en ongeloof wat hieroor geopenbaar word, is werklik verstommend. Dit is onverskoonbaar. Met só ‘n opdrag vir die evangelisering van die hele wêreld, met só ‘n bevel om in gebed te volhard totdat ons die krag ontvang, en met só ‘n belofte wat deur só ‘n Verlosser gemaak is en gerig is aan elkeen wat die hulp van Christus nodig het, watter verskoning kan ons aanbied dat ons kragteloos in hierdie groot werk is? Watter verantwoordelikheid rus daar nie op ons én op die kerk nie!
“Daar is ‘n groot behoefte aan hervorming in die kerk wat hierdie saak betref. Sterk standpunt sal oor die geestelike kwalifikasie van predikante en ander ampsdraers ingeneem moet word. Teologiese kweekskole behoort ook streng op hierdie grondslag beoordeel te word, anders sal hulle nie hulle verantwoordelikheid besef nie. ‘n Kweekskool moet nie ‘n plek wees waar slegs dogma geleer word nie, maar ook, en veral, die ontwikkeling van ‘n Christelike ondervinding. Daar behoort wél ‘n hoë peil van intellektuele opleiding te wees, maar dit is oneindig meer belangrik dat studente gelei sal word in ‘n persoonlike kennis van Jesus Christus, en dat hulle die krag van sy opstanding en die gemeenskap aan sy lyde sal ervaar, terwyl hulle aan sy dood gelykvormig word.
“Ek wil die kerke en kweekskole vriendelik vra om ‘n vermaning te aanvaar van ‘n ou man wat baie ondervinding van hierdie dinge het. Ek smeek julle, broeders, om nie te rus nie totdat hierdie saak reggestel is, en die toerusting met krag uit die hoogte sy regmatige plek verkry het wat Christus daarvoor in sy kerk bedoel het” (einde van aanhaling uit Finney se boek).
Elkeen van ons het ook die geleentheid om seker te maak dat ons met krag uit die hoogte toegerus is. Hiersonder sal ons nie oorwinnende Christene wees wat bruikbaar in Christus se koninkryk is nie. Die krag van die Heilige Gees is tot elkeen van ons se beskikking.
Gebed: O Here, ons het opnuut nodig om te besef dat ons U nie sonder die instaatstellende krag van die Heilige Gees kan dien soos ons moet nie. Sonder hierdie krag kan ons nie die lig van die Here in ‘n donker en vyandige wêreld laat skyn nie, ons kan nie duidelike standpunte teen al die ongeregtigheid rondom ons inneem nie, ons kan nie teen al die versoekings van die Bose oorwin nie, en ons kan ook nie met oortuiging die evangelie aan ‘n verloregaande wêreld verkondig nie. Die opdrag aan die vroeë dissipels geld ook vir ons, naamlik dat ons nie moet begin om die evangelie aan ‘n goddelose en vyandige wêreld te verkondig voordat ons toegerus is met krag uit die hoogte nie. Help ons, o Here, om hierdie opdrag ernstig op te neem en eers ons eie verhouding met U reg kry sodat ons deur die krag van u Gees vrugbaar kan arbei en ook staande kan bly teen die magte van die duisternis. Dan alleen sal ons die druk kan hanteer waaronder ons moet werk, en suksesvolle getuies vir Christus wees. Dankie dat U steeds bereid is om die belofte van vervulling met die Heilige Gees aan ons te skenk indien ons nederig genoeg is en onsself onder u kragtige hand verootmoedig terwyl ons vir hierdie wonderlike seën bid. Ons vra dit in die Naam bo elke naam, Jesus Christus, amen.