Julio Alejandre. Onderhoud met die skrywer van The islands of Poniente | Huidige literatuur
Julio Alejandre. Onderhoud met die skrywer van The islands of Poniente
Fotografie: Julio Alejandre se blog.
Julius Alexandre, 'n historiese romanskrywer in Madrid gebaseer in Extremadura, is die skrywer van Die eilande Poniente, sy nuutste roman. Het my dit toegestaan onderhoud waar hy ons vertel van haar en alles 'n bietjie oor haar smaak, gunsteling skrywers, haar skryfgewoontes of die huidige publikasietoneel. Jy Ek waardeer u tyd en vriendelikheid baie.
Onderhoud met Julio Alejandre
LETTERKUNDE HUID: Onthou jy die eerste boek wat jy gelees het? En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
JULIO ALEJANDRE: A storie kind wat in die eerste leeskaart gekom het, is dit genoem Ooievaar en ek onthou dat dit baie hartseer was; toe kom die strokiesprente en later die jeugromans. Ek dink ek het 'n leser begin word toe ek besef dat ek eerder die strokiesprente wil lees as om net na die strokiesprente te kyk.
La eerste verhaal Ek sou dit as kind, hoogstens agt of nege jaar oud, skryf, want gedurende die somervakansie my ma tussen die broers georganiseer storie wedstrydeEk dink ons ​​kan haar so 'n bietjie laat rus. En daar het ons almal gespring - ons was vyf - om stories op te maak.
JA: Baie van die boeke wat ek as tiener gelees het, veral avonture:Kaptein Grant se kinders, deur Jules Verne, Die laaste Mohican, deur Fenimore Cooper, ens., maar miskien was die een wat my die meeste opgeval het Die liefde van die groot beerdeur Serguisz Piasecki, wat hul avonture as smokkelaars aan die Russies-Sowjet-grens in die tussenoorlogse era behandel. Die aanloklikheid van daardie wilde en mal lewe, sonder reëls, sonder more, het my laat smokkel. Dit is in die Reno-versameling gepubliseer en ek het nog steeds die eksemplaar. Dit het die geel en los bladsye, maar ek is opgewonde om dit byderhand te hê, en van tyd tot tyd keer ek daarna terug.
JA: My gunsteling skrywer is Juan Rulfo. Hy het net een boek en 'n versameling verhale geskryf, maar meer het hy nie nodig gehad nie. Oor die algemeen hou ek van die skrywers van die magiese realisme, wat my manier van skryf en literatuur, Mario, baie beïnvloed het Vargas Llosa, García Márquez, Gioconda Belli. Uit die Spanjaarde bly ek by Gonzalo Torrent Ballester en Ramón J. Sénder. Ook Vazquez Montalban Ek hou baie van. Almal uit die XNUMXste eeu. Vanaf die XIX, Becquer, al halfpad tussen die twee eeue, Pío Baroja.
JA: Ek sou wou weet aan soveel karakters, fiktief en histories, dat dit moeilik is om een ​​van hulle te kies, maar ek sou natuurlik graag skouers wou skuur met daardie gekwelde Conradiaanse karakter uit Here Jim, Met Carlos Deza, die melancholiese protagonis van Die vreugdes en skaduwees of saam met die avonturier Shanti Andiadeur Baroja.
Soos vir skep, Ek is lief vir die Hannibal dat hy daarin geslaag het om te skets Gisbert haefs in sy homonieme roman.
JA: Leo van nag, In die bed, en as ek dit eendag nie doen nie, blyk dit dat daar iets ontbreek. Ek hou van skryf met die radio aan en die volume baie laag. Nog 'n stokperdjie: terwyl ek skryf 'n roman wat ek net genre gelees het polisie. Dit help my om te ontkoppel.
JA: Ek skryf liewer vir die oggend, dit is wanneer ek die beste konsentreer, hoewel werk my min geleenthede bied om dit te doen. En die plek, langsaan 'n venster wat na buite kyk, om op te kyk en die landskap te kan oordink.
AL: Wat vind ons in u roman Die eilande Poniente?
JA: Die waarskynlike odyssee van a skip dit is verlies in die Suidelike Stille Oseaan, in die laat XNUMXde eeu, en is nooit weer van gehoor nie.
Dit val binne die historiese genre, maar dit is eintlik die ewige drama van die stryd om die lewe: honderd twee en tagtig mense van alle geledere en kwaliteite, van matrose tot setlaars, adellikes en gewone mense, mans, vroue en sommige kinders, wat deur onherbergsame seë en wilde lande gegooi word op soek na 'n beter lewe. Hulle sou die Salomonseilande ontmoet, maar hulle het Australië ontdek; Hulle het eer gesoek, maar die hel gevind; en in plaas van bekendheid, het die geskiedenis hulle na die vergetelheid verplaas. 'N Mikrokosmos van vriendskappe, haat, liefdes, lojaliteite en verraad, ellende en grootheid, die saak, kortom, ons is almal gemaak.
JA: Ek het 'n goeie mond en lees amper alles: poësie, geskiedenis, wetenskap en baie vertelling, van enige era, genre of literêre stroom, roman of kortverhaal, in Spaans geskryf of vertaal, gevestigde skrywers of Indië. Maar as ek probeer spesifiseer, sal ek u vertel dat ek van die magiese realismeDie swart geslagdie sosiale romandie van avonturedie oorwinnaardie wetenskap fiksieDie spanning, sommige van die fantasie-genre (ek het die Lord of the Rings in 'n week verslind), jeugdiges, utopieë ... In elk geval, ek het ook nie veel gespesifiseer nie.
JA: Ek hou daarvan lees verskeie boeke gelyktydig. Nou is ek betrokke by 'n boek van dokumentasie historiese, Derdes van die see, deur Magdalena de Pazzis, 'n seleksie van verhale uit Stevenson en 'n roman oor hom moord op Olof Palme, In vrye val, soos in 'n droomdeur Leif G. Persson, terloops, baie interessant.
En ek is skryf 1 historiese roman wat in die XNUMXde eeu afspeel, soos Las Islas de Poniente, maar waarvan die tema op die lang fokus Guerra vir die Atlantiese domein.
JA: Skrywers neem toe en uitgewers neem toe. Dit is die perfekte definisie van 'n moeilike panorama. Die talle uitgewerye wat enkele dekades gelede in Spanje bestaan ​​het, is nou in die hande van groot groepe wat geneig is om op versekering te wed, uitgewers medium en klein están versadig van oorspronklike, en lessenaarpublisering Word 'n baie lewensvatbare alternatief om te publiseer.
Persoonlik, literêre kompetisies het my baie gehelp, van verhaal en roman. As dit nie vir hulle was nie, sou ek nooit gepubliseer het nie.
AL: Is die oomblik van krisis wat ons beleef moeilik vir u of sal u by iets positiefs kan bly?
JA: Waar ek woon, in 'n klein dorpie in die Estremadura diep, ek dink dat die krisis beter die hoof bied: dit is nie dieselfde om jouself te beperk tot 'n vloer van tagtig vierkante meter as 'n huis met 'n patio, boord of kraal nie. In elk geval, ek het nog altyd daarvan gehou om die positiewe kant van dingehoe moeilik hulle ook al mag wees, en hierdie pandemie het my toegelaat spandeer meer tyd saam met my gesin en skryf soos nog nooit tevore nie.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Julio Alejandre. Onderhoud met die skrywer van The islands of Poniente
Dit is altyd baie vermaaklik om die skrywers te ontmoet deur middel van hierdie onderhoude, hulle begin en hul inspirasie is vir my baie warm.