Ek is hoogs ontsteld. So ontsteld dat ek dit sterk oorweeg om nie weer met my kinders te praat nie. Hulle het my diep seergemaak met die dat ek nie meer vir my kleinkinders mag stories vertel nie. Hulle sê ek verwar die kinders en dat hulle soms so nagmerries het oor die gruwelike stories wat ek hulle vertel dat hulle ŉ sielkundige knou weg het. Bid jou aan! Van soveel snert het ek nog nooit gehoor nie. Maar laat ek nou maar vertel wat gebeur het.
Sien, die ding het nou so begin. Die kleinkinders het kom kuier, ongelukkig saam met hulle ma en pa vir wie ek nou kwaad is. Daardie middag toe begin die jongste met, “vertel ons ŉ storie, Ouma.” En wie is ek nou om te weier? Ek het vir so ŉ rukkie gesit en besluit ek sal maar eers met ŉ Bybel storie begin voordat ek nou die ouers se sensitiewe uitkyk op die lewe te na kom. Omdat mens iewers moet begin het ek besluit om die skeppingsverhaal heel eerste te vertel.
Daar vertel ek hulle toe van Adam en Eva en die vytjie en die appel wat eintlik ŉ tamatie moes gewees het. Kleindogter stem saam; dit kon net ŉ tamatie gewees het. Oordat ek probeer sensitief wees het, verander ek toe nou maar die slang na ŉ groente verkoper toe wat in die boom sit en “appels en eiwe” skreeu.
Eva het gereken die goedkoop tamaties is ŉ bargain en toe die groenteverkoper haar nog vertel dat die skille van haar oë sal laat afval, toe koop sy sommer nog ŉ pakkie. Daardie middag toe maak sy nou maar vir hulle slaai met komkommer ook in en van die olyfboompies wat om die tafel staan se olyfies ook in en bokmelkkaas. Tog te lekker, reken ek. Kleinseun wil weet of dit ŉ Greek Salad was en ek reken toe dat dit meer ŉ Paradise island slaaitjie was. Waarvan Adam en Eva tog te lekker geëet het.
Net daar toe val die skille van hulle oë af en sien hulle het die keiser se kleertjies aan. Met ander woorde, niks klere nie. En Adam hou van wat hy sien en Eva gooi ook maar ŉ oog na Adam se kant toe. Daar’s die koeël deur die kerk en die engel knyp net sy oë toe. Nou omdat dit nie ŉ nudiste beach was nie is die twee uit die paradys gegooi en die hekwag het hulle met sy laser swaard gedreig en gesê voertsek.
Die twee kinders het aan my lippe gehang en ek mag dalk hier en daar die storie so bietjie vererger het. Soos die groente verkoper wat in die see gegooi is deur die kwaai engel. Waarop kleindogter gereken het dat dit waterbesoedeling was en dat Greenpeace die engel ŉ stywe boete sou gegee het. Waarop ek saam gestem het…
Nou, alles sou okay gewees het as die twee nie met hulle onderskeie onderwysers sou gestry het oor Adam en Eva nie. Toe hulle haar weereens meedeel dat hulle Ouma sê dit is so en sy is reg, het die een juffroutjie haar grensloos vererg en so op my arme Kleindogter geskreeu het dat sy daardie nag nagmerries gehad het.
En nou skielik is dit alles my skuld! Ek het nie gesê die juffrou moet gil en skreeu nie. Maar dit daar gelaat. Ek word nou sommer verantwoordelik gehou vir my kinders se probleme en wanopvattings oor stories. Ek het nie gesê hulle moet alles glo wat ek vertel nie…
As daar nou een ding is wat ek, Anna, nog altyd wou gehad het, is dit ŉ visdam. ŉ Visdam met van daardie Japanese vissies in. Koi visse, as ek dit nie mis het nie. Nou die eerste ding wat gedoen moet word is ŉ visdam moet gegrou word en dan gesement word en al […]
Liefde vir die geveerde gediertes
Old Man River het nog altyd ŉ groot liefde vir die geveerde gediertes gehad. Ek praat nou van hoenders, eende, ganse. Al daardie gediertes wat klaarblyklik so mak soos die spreekwoordelike lammertjies in sy geselskap is. Sy “troeteldiere” het al menige geveg veroorsaak. Soos sy sout en peper hoendertjies. Ek, Anna, was so ver swanger […]
Baie jare terug, toe ek en Old Man River nog fris, vars, jonk en jeukerig was en die kinders nog net ŉ twinkle in his eyes was, het hy ŉ ernstige poging aangewend om my te leer vis vang. En, ek moet dit ter verskoning aanbied, ek het hard probeer… So op ŉ dag het […]