Heuning :: dankie
Nou ja, hoeveel te meer moet ons leef in danksegging teenoor die Hemelse Vader. Ek is skuldig daaraan dat ek só baie "asseblief", maar so min "dankie" sê. Het jy ook hierdie probleem? Of het jy dalk al geleer om ten volle in danksegging te leef? Dankie vir alles, ten spyte van … Al is die uitkoms ook anders as wat jy gevra of gehoop het.
Dis 'n moeilike een: om dankie te sê vir iets wat jy nie wou hê nie, of as dit die teenoorgestelde is van wat jy gevra het. Hoe voel jy as jy bv. jou baas vir 'n 12% verhoging vra, en hy gee net 8%? Kwaad, teleurgesteld, ongelukkig? En dan is jy nie eens dankbaar vir die 8% nie! Tot watter mate kan jý in dankbaarheid leef?
Sjoe, dis nogal 'n ingewikkelde teks. Tot watter mate kan ons in danksegging leef? Hoe gereeld sê ons dankie? Hoeveel dankies is nog in jou en my lewe uitstaande? Is jou rekening dalk soos myne, diep in die rooi?
Waarvoor behoort ons vir die Here dankie te sê? Kom ons kyk eers na die moeilike goed. Kan jy dankie sê dat jy jou werk verloor het? Dat jy siek geword het? Of in die tronk beland het? Of dat jy niks geld het nie? Dit is verseker baie moeilik. Maar … as ons die wese van God so 'n bietjie verstaan en Sy soewereiniteit aanvaar, en glo dat Hy die beste vir ons wil, sal ons dalk verstaan dat Hy die groter prentjie sien. Dan kan ons dalk vooruit dankie sê omdat ons Hom genoeg vertrou dat daar 'n goeie uiteinde sal wees.
2 Kor 1:3-11
3 Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! Hy is die Vader wat Hom ontferm en die God wat in elke omstandigheid moed gee.
4 In elke moeilikheid bemoedig Hy ons. Daarom kan ons ook ander bemoedig wat in allerlei moeilikhede verkeer. Ons kan hulle bemoedig met dieselfde bemoediging waarmee God ons bemoedig,
5 want net soos daar vir ons 'n oorvloed van lyding is ter wille van Christus, is daar ook vir ons 'n oorvloed van bemoediging deur Christus.
6 As ons dus in beproewing kom, is dit dat julle bemoedig en gered kan word. As ons bemoedig word, is dit om julle te bemoedig en te versterk, sodat julle met geduld dieselfde lyding kan verduur wat ons ook verduur.
7 En wat julle betref, het ons 'n vaste verwagting: ons weet dat net soos julle saam met ons deel het aan die lyding, julle ook aan die bemoediging deel het.
8 Ons wil hê, broers, dat julle moet weet van die moeilikhede wat ons in die provinsie Asië ondervind het. Die swaar wat ons moes verduur, het ver bo ons kragte gegaan, sodat ons selfs die hoop om te bly lewe, laat vaar het.
9 Trouens, dit het vir ons gevoel asof die doodvonnis klaar oor ons uitgespreek is. Maar dit het gebeur, sodat ons nie op onsself sou vertrou nie, maar op God wat die dooies opwek tot die lewe.
10 Dit is Hy wat ons uit so 'n groot doodsgevaar gered het en ons weer sal red. Op Hom is ons hoop gevestig: Hy sal ons ook verder red.
11 Daartoe werk julle mee deur vir ons te bid. So sal die gebede van baie 'n seën van God vir ons bring, en dan sal baie Hom vir ons dank.
Pragtig! Dit begin in vers 3: "Aan God die Vader van onse Here Jesus, Christus, kom al die lof toe …." Dan beskryf Paulus al die swaar waardeur hy was. Maar dan sê hy dat ons mekaar moet bemoedig, want beter tye kom. Kan jy God dank in moeilike tye?
Maak julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend. Hier staan nie die danksegging moet eers kom nadat God die smeking positief verhoor het nie. Nee, sommer wanneer ons vra, moet ons al dankie sê. Dit is vertroue - ons vertrou dat God die beste vir ons in gedagte het, en juis daarom gee Hy soms nie waarvoor ons vra nie. Dankie Here, vir dit wat kom, al is dit nie wat ek gevra het nie - dit is staatmaak op God se soewereiniteit.
Ongelukkig is ons dankies maar skaars, selfs as daar nog méér uit God se hand kom as wat ons gevra het. Ek dink ons is almal maar geneig om ons seëninge mis te kyk. Ek dink ook ons vergeet wat ons gevra het, en mis dan die dankie-geleentheid. Het jy al gesien hoe goor is 'n ondankbare kind? Nogal onaangenaam, of hoe? Nogal sleg as jy dink die kind sien niks raak nie, ten spyte van al jou opofferinge. Dit maak mens nogal hartseer. So dink ek moet die Here ook voel as ons so ongelooflik ondankbaar is.