“Jy weet nie waar jy is nie, jy kan nie met jou man of jou kind praat nie. Hulle het my op ŉ staalstoel laat sit wat lyk soos daai stoele waarin jy sit voor jy tereggestel word. Hulle boei jou voete vas, en sluit jou as’t ware toe in die stoel met ŉ staalraam. Jou hande is op ŉ tafeltjie vasgeboei wat teen die stoel vas is.”