Jean se Alkoholiste Anonieme Storie
Verslawing Hantering en herstel Persoonlike stories
Jean se storie
Ek het probeer om almal en alles te blameer
Hallo, my naam is Jean en ek is 'n alkoholiser . Ek is een van die gelukkige alkoholiste wat geleef het om my storie te vertel. Maar vir die genade van God en die program van AA sou ek gesterf het.
Ek het op 'n baie vroeë ouderdom begin drink en was baie gewild by my hoërskoolskare as "die lewe van die fees". Ek kan altyd almal drink met wie ek saam was.
Wat begin as pret het geëindig in die lewe hel. My drink het voortgegaan deur middel van hoërskool en in besigheidskollege en dan in die eerste regskantoor waarin ek gewerk het.
In daardie tyd was my drink redelik goed onder beheer; Ek was jonk, ek het die stamina gehad om elke aand dronk te word en elke dag te werk en die bose kringloop het voortgegaan. Ek hou regtig nie van dronkenbote nie, so ek sal probeer om kort te wees en te sê: Ek was 'n paar keer getroud, het baie gesogte werk gehad, dit wil sê, in verskeie regsfirmas werk, vir 'n staats Senator en 'n Probate-regter en die Lt Goewerneur se kantoor. Ek het 'n pragtige huis en 'n man gehad wat ek gedink het ek was destyds lief; En bowenal, my pragtige kinders.
Die Blackouts begin
Wel, hierdie man het my nie so lief gehad as wat ek gedink het nie; hy het die regte ding gedoen; Hy het my kinders geneem, hy het my uit my pragtige huis begin haal en hy het my geskei. Ek het nog nie onderboord nie. Ek kon nog steeds iemand rond drink; en toe het natuurlik die blackouts begin.
Glo my, ek het probeer om almal en alles wat ek geweet het vir my drank te blameer; die dood van my kind, die ex-mans, ens. Almal was verantwoordelik vir my drink, behalwe ek. Die blackouts was op 'n manier 'n seën. Ek wil nie van daardie tye onthou nie.
Uiteindelik het die tyd gekom toe ek nie meer kon werk nie; Ek moes elke paar uur of so my daaglikse alkoholoplossing kry.
My lewe was 'n totale lewende hel. Daar was so baie dae toe al wat ek kon doen, kyk uit my venster om te sien of dit daglig of donker was.
Raak Alkoholiese Onderkant
Dit, my vriende, is iets wat geen lewende mens ooit sal wil hê nie. Natuurlik, uiteindelik, het die tyd gekom toe daar geen geld vir woonstelhuur was nie, of vir enigiets, behalwe die paar dollars wat ek teruggehou het vir my drank. Dank God vir die finale verduistering - ek het in 'n kamer met 'n kwart op die dressoir in die kamer gekom.
Dankie, my familie het "Tough Love" geoefen. Nie een van my gesinne sal my in hul huise toelaat nie; dit was ondertyd . Ek het in die geel bladsye van die telefoonboek gekyk en die nommer vir AA gevind.
Die drank het opgehou werk
Binne enkele minute was daar 'n dame en 'n man van Alkoholiste Anoniem . Nie een van hulle was geskok oor die paar dinge wat ek hulle vertel het nie. Ek was so seker dat my storie uniek was van iemand anders se storie. Ek was so seker ek was uniek. Min het ek geweet, maar ek was net 'n alkoholis, een wat gereed was om enigiets in die wêreld te doen om my lewe te verander.
Hierdie mense het my ingebring, my na my eerste AA-vergadering vervoer, en baie ander mense het met my begin werk en my ontgift. Ek was nog nooit so siek, geestelik en fisies nie.
Maar ek het daarna geleer dat selfs my slegste dag nuwer beter was as my beste dag dronk. Die drank het opgehou werk vir my. Daar was nie meer "hoë" of goeie gevoel nie.
Ek wil jou vertel dat ek daar gestop het, maar na 'n jaar van soberheid het ek besluit ek kan moontlik steeds 'n sosiale drinker wees. God, wat 'n ramp. Wat ek altyd in die AA-program vertel het, was dat hierdie siekte so baie progressief is, selfs as jy nugter is, en seker genoeg, het ek geleef om dit uit te vind. Na my eerste of tweede drankie, het ek reguit in 'n blackout gegaan. So my kranksinnige bietjie drink het al weer begin.
Ek is so dankbaar vir my Hoër Krag en vir diegene wat nog in my geglo het, dat ek een van die gelukkiges was wat dit "teruggegee het". Dit was so moeilik om terug te loop in die AA-deur en begin met 'n nuwe chip.
Maar ek het dit gedoen. Tot die hel met valse trots - ek was gereed om op te hou drink. Andersins was ek gedoem vir 'n kranksinnige asiel of dood. Ek is bly om jou te vertel dat ek nou net my 17-jarige snawelskyfie opgetel het. Ek kon nooit dit alleen gemaak het nie. Ek moet almal van julle, my broers en susters, hê om my te herinner aan wie ek is, en dit is Jean, 'n alkoholiserende wat die lewe eendag op 'n keer moet neem om nugter te bly.
Daar was baie terugslae in my lewe, maar dankie, ek het nie gedrink nie. Lyk dat hierdie afgelope jaar my moeilikste was; Ek het my rug gebreek, 'n man wat ek werklik liefgehad het, verloor en 'n volledige senuwee-ineenstorting gehad. Maar ek het nog nie gedrink nie.
Elke dag is ek soos 'n nuwe dag vir my; soms voel ek asof ek nie regtig weet watter rigting ek gaan nie, maar ek weet so lank as wat ek nugter bly, die rigting sal vroeër of later duidelik word. Ek het die voorreg om werk in 'n detoks-eenheid te kan doen , en dit is so 'n goeie gevoel om my ervaring, krag en hoop te deel met 'n ander lydende mens.
Ek hoop dat ek êrens in die lyn kan help om net een persoon te help om hul pad te vind tot die enigste program in die wêreld wat vir my gewerk het; die program vir die lewe, Alkoholiste Anoniem. Dank God vir Bill W. en dr. Bob, ons medestigters. Wat ons ook al sou gedoen het as hulle paaie nie gekruis het nie.
Ek het nie alles in die wêreld wat ek nou wil hê nie, maar ek het alles wat ek nodig het, en dit is aan my bewys deur my Hoër Mag en die Stappe en Tradisies van hierdie program en al die groot mense in hierdie program. , dat hierdie ding werk. Daar is baie dinge wat ek graag in my lewe wil verander, maar ek voel of dit vir hulle beteken om te verander, dit sal gebeur.
Ek het my kinders terug, met die uitsondering van een kind wat daar buite is, en is 'n praktiserende "verslaafde". Daar is niks wat ek vir hom kan doen nie, behalwe bid. Ek het hom na baie vergaderings met my gedra, so hy is blootgestel, en dit is aan hom of hy kies om te lewe of dood te gaan. Dit is so eenvoudig. Daar is geen tussenin nie.
Ek wil eindig deur elkeen van julle te vertel, dié van julle wat ek nie ken nie, dat ek van julle hou. Ons deel dieselfde siekte en ons weet wat ons in die lewe moet doen. Ons het vandag 'n keuse. En is dit nie so wonderlik nie? Sommige mense met siektes het nie 'n keuse nie. Ek is die gawe van soberheid gegee; Ek is lief vir lewe sonder alkohol; Ek geniet soveel van my koffie op my rugstappe en kyk die voëls in die oggend; eenvoudige dinge wat niemand anders sou dink nie, is so belangrik.
Ek vind dat ek duidelike besluite kan neem, alhoewel hulle nie altyd die uitkoms het wat ek graag wil hê nie. Wat kan ek nog meer sê? Ek is 'n dankbare alkoholis wie se naam is Jean L. en elke dag is 'n nuwe ontwaking omdat ek nog 'n kans gekry het; en ek moet nie toelaat dat alkohol my lewe vernietig nie.
Dit is die rede waarom ek aktief moet bly in hierdie program en my altyd herinner aan wie ek is, waar ek gewees het, en waar ek nooit wil en hoef nie weer te gaan nie. Dankie dat ek my storie met jou kan deel.