Akademiese rewolusionêre? - Johann Rossouw - N. P. van Wyk Louw-sentrum
Hierdie artikel is oorspronklik gepubliseer op www.johannrossouw.co.za en word hier goedgunstiglik met die toestemming van die skrywer gepubliseer. Lees meer van Rossouw se publikasies by www.johannrossouw.co.za.
Toe die #FeesMustFall-betogings in Oktober 2015 op dreef gekom het, was gewelddadige elemente en onredelike eise reeds sigbaar. Nietemin het dit nie die toon aangegee nie. Vir 'n kortstondige oomblik het derduisende studente landswyd 'n losse bondgenootskap rondom een sentrale eis gevorm, naamlik 'n 0% verhoging in klasgeld in 2016.
Een van die voordele van Oktober 2015 se beweging was dat dit die kwessie van die staat se krimpende subsidiëring van hoëronderwys in die kollig geplaas het. So is die openbare aandag ook gevestig op die wanbestuur van die nasionale studenteleningskema, NSFAS, en die feit dat meer as 90% van NSFAS-lenings nooit terugbetaal word nie. Een implikasie hiervan is dat mense wat danksy so 'n lening kon gradueer en begin werk eenvoudig nie hulle deel bygedra het deur hulle lenings terug te betaal en sodoende hulp aan ander studente te help verseker nie.
Toe die regering einde Oktober 2015 aan die studente se eis toegegee het, was dit 'n hoogs dubbelsinnige oorwinning vir die studente. Aan die positiewe kant was dit waarskynlik die enigste keer sedert 1994 wat 'n spontane burgerlike versetaksie oor 'n spesifieke kwessie die regering tot verantwoording geroep het. Dit het gewys dat die eens magtige ANC glad nie meer so onaantasbaar was nie.