Die Richtersveld is 'n afgeleë streek: warm, droog en blykbaar lewensloos. Dit het 'n sekere esoteriese skoonheid, seker, maar waarom sou so 'n onvrugbare plek Wêrelderfenis status bereik? Wel, volgens die dokumente wat opgestel is deur die nominasieparty, het die plek beide natuurlike en kulturele kriteria wat dit uniek maak. In ander woorde, daar is baie meer aan die Richtersveld as wat aan die oog kom.
Richtersveld die tuiste van die enigste oorblywende lede van die Nama-stam of Khoikhoi wat steeds hul tradisionele semi-nomadiese leefwyse beoefen. Hierdie spesiale vorm van 'transhumanisme' behels klein gesinsgroepe wat met hul beeste, skape en bokke van een seisoenale weiveld na 'n ander beweeg. Sommige mense woon nog in hul tradisionele koepelvormige matjieshuise (riethutte), bekend as Haru oms in die Nama taal. Hierdie kulturele en argitektoniese tradisie strek oor 2000 jaar.
Die natuurlike kriteria is indrukwekkend. Ondanks die lae jaarlikse neerslag is verskillende klimatologiese omstandighede teenwoordig in die Richtersveld, wat 'n enorme diversiteit van botaniese lewe voortbring. 350 spesies is inheems aan die streek en dit bevat die wêreld se mees diverse mosvelde naby Alexanderbaai.
Verder is die Richtersveld deel van die vetplant Karoo-biome, wat die westelike kusstreke van Suid-Afrika en Suid-Namibië dek. Hierdie wyer streek bevat meer as 5000 plantspesies, en ongeveer 40% van hierdie is inheems, insluitende baie skaars vetplante, wat dit een van net twee droë biodiversiteit kuberkolle ter wêreld maak (die ander is op die horing van Afrika).
Nogtans was dit die kulterele betekenis van die Nama veeboere en hul ou leefstyl as die mees indrukwekkende vir UNESCO en sy ondersoekende komitee. In hulle verslag, het hul gevind dat die ligging het 'n hoë mate van integriteit en egtheid in hierdie verband. Die tradisionele stelsel van seisoenale migrasie is nog steeds funksioneel.
Die voorraadpale en 'haru oms' is gebruik as deel van die daaglikse lewe en die nomadiese vorm van beeste wat deur die Nama beoefen word. Dit is 'n getuienis van 'n antieke vorm van grondbestuur wat gehelp het om die brose vetplant Karoo-ekosisteem te handhaaf.
Wêreld Erfenis Lys
Hierdie bevindings het die Richtersveld Kultuur en Botaniese landskap toegelaat om op die Wêreld Erfenis-lys in terme van kulturele kriteria iv en v, naamlik:
(iv) 'n uitstekende voorbeeld van 'n tipe gebou, argitektoniese of tegnologiese versameling of landskap wat illustreer (a) belangrike stadium (e) in die menslike geskiedenis.
(v) dit is 'n uitstekende voorbeeld van 'n tradisionele menslike nedersetting, landgebruik of seegebruik wat representatief is vir 'n kultuur, of menslike interaksie met die omgewing, veral wanneer dit kwesbaar is onder die impak van onomkeerbare verandering.
Hierdie is deur UNESCO geinterpreteer as volg:
(iv) die ryk uiteenlopende botaniese landskap van die Richtersveld, verteenwoordig deur die pastorale weiding van die Nama, verteenwoordig en demonstreer 'n lewenswyse wat vir baie millennia voortduur oor 'n belangrike deel van Suider-Afrika en 'n belangrike stadium in die geskiedenis van hierdie gebied.
(v) Die Richtersveld is een van die min gebiede in Suider-Afrika waar transhumanisme en pastoralism nog beoefen word: as 'n kulturele landskap weerspieël dit lang en volgehoue ​​tradisies van die Nama, die inheemse gemeenskap.
Hul jaarlikse pastorale weidingregimes, wat die omvangryke biodiversiteit in die omgewing dra, was voorheen meer wydverspreid en is nou kwetsbaar.
Integriteit van die Terrein
Die integriteit van die terrein word egter bedreig. Daar is tans slegs 300 mense wat steeds die tradisionele vorm van veeboerdery beoefen. Die gebied is ook oorbewei omdat privaat grondbesit oor die afgelope paar honderd jaar in Nama oorgeneem is, en dit het die breër migrasiepatrone van die veeboere beperk. Mynaktiwiteite langs die Oranjerivier en in die Richtersveld Nasionale Park is ook moontlik skadelik aangesien dit die fisiese omgewing en die kulturele tradisies van die Nama vernietig, wat dikwels hul dorpe verlaat om op die myne en in die nabygeleë dorpe te werk.
Die werklike wêrelderfgoed beperk tot die Richtersveld Gemeenskapsbehoud (RCC). Dit is 'n gebied van 160,000 hektaar weiveld, wat deur die Sida Hub Community Property Association (CPA) beheer word. Om meer spesifiek te wees, word die verklaarde gebied in die noorde begrens deur die Vandersterrberge, en langs die Oranjerivier en Nababiep-berge in die Ooste. In die suide en weste is die gebied gebuffer deur addisionele gebiede weiveld.
Op hierdie stadium is die skouspelagtige Richtersveld Nasionale Park (noord van die Vandersterrberge) nog uitgesluit van die Wereld Erfenis terrein, omdat daar nog mynbou-aktiwiteite binne die grense van die park plaasvind. Daar is wel 'n geleentheid dat die Wêreld Erfenisstatus die park sal insluit wanneer die myne gestop word. Dit kan gebeur vroeër as later, want die myne is amper uitgeput, en daar is reeds afsprake gemaak wat die nama-boere toelaat om in die park se grense te wei.