Tanya O'Connor blog: "Die trane loop..."
JY LEES NOU Tanya O'Connor blog: "Die trane loop..."
Vanoggend toe ek Rory voed, kyk ek in sy blou ogies en wonder wat sou Catherine Joan Winifred sê van hom?
Op Hallmark is daar 'n "trailer" van Mamma Mia, die fliek oor musiek van Abba as ek dit so kan beskryf. My ma se gunsteling-liedjie was , "I have a dream". Die woorde weergalm vanoggend in my kop, en die trane dam op binne in my brilraam!
"I have a dream, a song to sing, to help me cope with anything, if you see the wonder, of a fairytale, you can face the future" . . . . sy kon nie "cope" nie. Ek het met 'n ma grootgeword wat aan depressie gely het vandat ek 11 jaar oud was.
My oë gly oor my "ma", my skoonma se lappies gebreide kombers, dit vou my toe vandag met liefde en "toemaar huil maar my kind" soos sy vanoggend vir my gesê het.
Hoe was dit om saam met haar te leef? Ek kan dit beskryf soos slaptjips en roomys, saam op een bord, met 'n hele chilli opgekerf en bo oor hierdie gereg gestrooi. Soet en eina saam. Die roomys - hoop van my ma wat gesond sou word was altyd daar.
Ek het middae na skool by haar gesit, probeer gesels, met haar gedeel wat by die skool gebeur het. Ek het maar net voort ge"yap", my ma het haar rug op my gedraai en ek het met 'n bondeltjie bene gepraat. Haar gewig het gedaal tot 45 kg, sy was nie lus vir kos of vir die lewe nie!
Ek glimlag, vee die trane af, hulle sal seker later weer terug wees, maar ek KAN glimlag, ek kan nou glimlag. Ek kan weer haar gunsteling-liedjie op iTunes kies, saamsing met "I have a dream", lekker diep asemhaal en dankie sê dat ek geen verwyte het nie. Ek het vir haar blomme van "all shapes and sizes" gegee toe sy gelewe het!