Wat is sommige mites oor ADHD?
Mites oor ADHD
Wanopvattings oor ADHD - skeidende feit van fiksie
Wanopvattings en mites oor ADHD
Mite # 1: ADHD is nie 'n ware afwyking nie
ADHD word erken as 'n versteuring / gestremdheid deur die Sentrums vir Siektebeheer, die Nasionale Instituut van Gesondheid, die Verenigde Stateskongres, die Departement van Onderwys, die Kantoor vir Burgerregte, die Amerikaanse Mediese Vereniging en elke ander belangrike professionele mediese, psigiatriese , sielkundige en opvoedkundige vereniging of organisasie.
'N Deel van die misverstand oor ADHD blyk uit die feit dat geen spesifieke toets definitief ADHD kan identifiseer nie. 'N Dokter kan nie die diagnose bevestig deur laboratoriumtoetse nie, aangesien dit ander mediese siektes soos diabetes kan hê. Alhoewel daar nog nie 'n spesifieke mediese toets vir die diagnose van ADHD is nie, moet duidelike en spesifieke kriteria voldoen word om 'n diagnose te kan maak. Deur gebruik te maak van hierdie kriteria en 'n in-diepte geskiedenis en gedetailleerde inligting oor gedrag, kan 'n betroubare diagnose gemaak word. 'N Bykomende wanopvatting kan voorkom omdat simptome van ADHD nie altyd duidelik lyk nie. Ons ondervind probleme met aandag en fokus tot 'n mate. Vir 'n individu met ADHD is hierdie simptome egter so ernstig dat dit daagliks funksioneer. ADHD verteenwoordig 'n uiterste op 'n kontinuum van gedrag. Soms word die gedrag verkeerd verstaan. Simptome van ADHD kan beslis lyk soos ander toestande .
Dit is hoekom die gesondheidsprofiel wat die diagnose maak, eers enige ander voorafgaande toestande of oorsake vir die simptome moet uitsluit.
Mite # 2: ADHD word veroorsaak deur swak ouerskap
Hierdie mite het dikwels negatiewe gevoelens van selfvertroue veroorsaak in ouers van kinders met ADHD. Dit is eenvoudig nie waar dat armoedige ouerskap ADHD veroorsaak nie.
Wat wel waar is, is egter dat positiewe ouerskap met duidelike en konsekwente verwagtinge en gevolge en 'n tuisomgewing met voorspelbare roetines kan help om simptome van ADHD te beheer. Omgekeerd, 'n huis instelling wat chaoties of ouerskap is wat straf en krities is, kan simptome van ADHD vererger.
Mite # 3: Slegs kinders kan ADHD hê
Alhoewel die simptome van ADHD teen die ouderdom van 7 teenwoordig moet wees om aan die kriteria vir diagnose te voldoen, bly baie individue ongediagnoseer tot volwassenheid. Vir sommige volwassenes word 'n diagnose gemaak nadat hul eie kind gediagnoseer is. Soos die volwassene meer en meer oor ADHD leer, erken hy of sy die ADHD eienskappe op sigself. Hulle kan dalk terug na hul eie kinderjare dink en die stryd in skool en probleme onthou met aandag wat nooit behandel is nie. Dit is dikwels 'n groot verligting om uiteindelik te verstaan ​​en 'n naam te gee aan die toestand wat die probleme veroorsaak. Dertig persent tot 70 persent van kinders met ADHD bly simptome uit in volwassenheid. Dikwels verminder die hiperaktiewe gedrag wat met kinders voorkom, met ouderdom, maar simptome van rusteloosheid, afleibaarheid en onoplettendheid bly voort. Linker onbehandelde volwasse ADHD kan chroniese probleme met werk en in verhoudings skep en kan lei tot sekondêre probleme soos angs, depressie en dwelmmisbruik.
Mite # 4: Jy moet hyperaktief wees om ADHD te hê
Hierdie mite het tot baie verwarring oor ADHD gelei. Selfs die naam van die toestand self - Attention Deficit Hyperactivity Disorder - lei tot misverstand. Daar is eintlik drie verskillende tipes ADHD: die hoofsaaklik hiperaktiewe-impulsiewe tipe, die oorwegend onoplettende tipe, en die gekombineerde tipe . Die oorwegend onoplettende tipe bevat nie simptome van hiperaktiwiteit nie. As gevolg hiervan word dit dikwels net as ADD genoem. 'N Persoon met die onoplettende simptome kan as dagdroom en maklik afgelei, ongeorganiseerd, vergeetagtig, onverskillig wees.
Die oorwegend onoplettende tipe ADHD is baie minder ontwrigtend vir ander rondom die individu. So word dit dikwels oor die hoof gesien, maar dit is nie minder stresvol vir die individu nie. Dit is ook belangrik om daarop te wys dat volwassenes met ADHD sommige van die hiperaktiewe gedrag wat in die kinderjare teenwoordig was, kan verloor. In plaas daarvan word die hiperaktiwiteit vervang met 'n gevoel van rusteloosheid. Klik op ADD verse ADHD om meer te lees.
Mite # 5: Gebruik van stimulerende medisyne lei tot dwelmmisbruik en verslawing
Navorsing het eintlik die teenoorgestelde gevolg gevind. Indien onbehandeld gelaat word, is individue met ADHD teen 'n hoër risiko van dwelmmisbruik. Dit is waarskynlik omdat sekondêre probleme (soos angs of depressie) van die onbehandelde ADHD ontwikkel en die individu gebruik die onwettige middels om die ADHD simptome te verlig. Dit word 'n manier van selfmedikasie, alhoewel dit natuurlik nie effektief is nie. Vir diegene wat toepaslike behandeling ontvang , wat dikwels stimuleringsmedikasies insluit, is die dosis van middelmisbruik baie laer.
Mite # 6: As jy op sekere aktiwiteite gefokus kan word, het jy nie ADHD nie
Dit kan baie verwarrend wees om iemand met ADHD te sien fokus op 'n aktiwiteit wanneer ADHD 'n " aandagstekort " blyk. Dit is eintlik beter om ADHD te beskryf as 'n toestand waarin individue sukkel om hul aandag te beheer. Alhoewel hulle uiterste probleme kan hê wat fokus , organisering en die voltooiing van sekere alledaagse take, kan hulle dikwels fokus op ander aktiwiteite wat hulle interesseer en betrek. Hierdie neiging om opgeneem te word in take wat stimulerend en lonend is, word hiperfokus genoem. Klik op Hyperfocus en ADHD om meer te wete te kom.
Mite # 7: Medikasie kan genees ADHD
Medikasie genees ADHD nie, eerder help hulle om simptome van ADHD te beheer op die dag dat hulle geneem word. ADHD is 'n chroniese toestand wat nie weggaan nie, alhoewel simptome oor tyd verander of verminder. Baie individue ontwikkel hantering en organisering van strategieë om simptome te help beheer en beheer oor hul leeftyd. Sommige individue bly mediese behandeling deur medikasie nodig om hul simptome te help beheer in volwassenheid.
ADHD Mites het voortgegaan op bladsy 2.
Mite # 8: ADHD is oor-gediagnoseer
Dit is moeilik om seker te maak of ADHD oordiagnoseer word al dan nie. Baie mense glo dat die onoplettende tipe ADHD eintlik onderdiagnoseer word omdat simptome minder ontwrigtend en openlik is en maklik oor die hoof gesien word. So daar is beslis die moontlikheid dat baie individue met ADHD wat heeltemal gemis word - nie gediagnoseer en nie behandel word nie, dikwels ernstige ernstige sekondêre probleme met betrekking tot die ADHD ontwikkel. As gevolg daarvan sukkel en swyg hulle stil deur die lewe sonder om te weet dat daaglikse funksionering aansienlik kan verbeter met behoorlike behandeling. Sommige mense kan tot die gevolgtrekking kom dat elke kind of volwassene wat hiperaktiewe, impulsiewe of onoplettende en ongeorganiseerde gedrag toon, ADHD moet hê; maar dit sou 'n onakkurate aanname wees om te maak. Daar kan 'n aantal redes wees waarom 'n individu hierdie simptome insluit, insluitend trauma, depressie, angs, leergestremdhede , gehoor- of visieprobleme. Dit is hoekom dit vir die gesondheidswerkers belangrik is om deeglike en deeglike evaluerings uit te voer om alternatiewe te voorkom oorsake of toestande wat kan lei tot die problematiese gedrag sodat die diagnose akkuraat is en behandeling gepas is.
Andrew Adesman, besturende direkteur, Anne Teeter Ellison, Ed.D. ADHD: Top 10 Mites . Webcast. Gesondheidspraatjie. 5 September 2007.
Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid. Aandagtekort Hiperaktiwiteitsversteuring . Nasionale Instituut van Gesondheid. Amerikaanse Departement van Gesondheid en Menslike Dienste. 2008. Timothy E. Wilens, besturende direkteur, Stephen V. Faraone, PhD, Joseph Biederman, MD en Samantha Gunawardene, BS. Stimulerende Terapie van Aandag- / Hiperaktiwiteitsversteuring het later substansmisbruik veroorsaak? Pediatrics. Januarie 2003.