Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 12) | 4windkoinonia
← Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 11)
Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 13) →
Die mensdom word basies verdeel in twee groepe: hulle wie leef "deur die geloof in Jesus Christus" en hulle wie nie hierdie geloof ontvang in hierdie lewe nie:
Heb 3:12 Sorg daarvoor, broeders, dat daar nie miskien in een van julle 'n bose en ongelowige hart is deurdat hy van die lewende God afvallig word nie.
Die gelykenis van Lasarus en die ryk man was ook deur Jesus gebruik om hierdie twee groepe uit te beeld. Lasarus verteenwoordig die klein groepie gelowiges wat in hierdie wêreld verfoei word deur "die rykes in die teenwoordige wêreld" wat nou in hul aardsheid floreer:
Luk 16:20-21 En daar was 'n bedelaar met die naam van Lasarus wat vol swere voor sy poort gelê het. 21 En hy het verlang om hom te versadig met die krummels wat van die ryk man se tafel val. Ja, selfs die honde het gekom en sy swere gelek.
Die "rykes in die teenswoordige wêreld" is ons almal in die eerste Adam wat eerste verknog is aan ons aardshede, in die tyd van ons ongelowigheid aan Christus en Sy ware leer. Ons aardse koning is dan in beheer, of so dink hy. Ons is van nature "vol" van onsself, en ons hou daarvan as mense mooi dinge van ons sê:
Luk 6:24-26 Maar wee julle, rykes, want julle het jul troos weg. 25 Wee julle wat vol is, want julle sal honger ly. Wee julle wat nou lag, want julle sal treur en ween. 26 Wee julle wanneer al die mense goed van julle praat, want hulle vaders het net so aan die valse profete gedoen.
Ons afvallige vleeslike toestand is nie aan ons bekend in ons tyd van geestelike blindheid nie, en ons sien dus nie die bedorwenheid in ons eie harte en denke nie. Ons vergader net al hoe meer aardse nietighede wat uiteindelik tot ons eie nadeel lei:
Jak 5:1-3 Kom nou, julle rykes, ween en huil oor die ellendes wat oor julle kom. 2 Julle rykdom is bedorwe, en julle klere is deur die motte verniel. 3 Julle goud en silwer is verroes, en hulle roes sal tot 'n getuienis teen julle wees en sal soos 'n vuur julle vlees verteer. Julle het skatte vergader in die laaste dae.
Ons aardse ryk Adam voer homself in die proses vet met aardshede wat God sal gebruik in die oordeel! In die tyd wanneer ons ons aardse skure volmaak met selfsug en trots, kan ons aardse Adam nie sien hoe hy God in die proses beroof van eer en erkenning nie, en ook Sy ware kinders verafsku, vervolg en vermoor!
Jak 5:4-4 Kyk, die loon van die arbeiders wat julle lande afgeoes het, wat deur julle agtergehou is, roep uit; en die geroep van die maaiers het gekom tot in die ore van die Here van die leërskare. 5 Julle het op die aarde 'n weelderige en losbandige lewe gelei; julle het jul harte vet gevoer soos op 'n slagdag. 6 Veroordeel, vermoor het julle die regverdige; hy versit hom nie teen julle nie.
In die gelykenis van Lasarus en die ryk man word hierdie onoorbruglike 'kloof' tussen gelowiges in Christus en die ongelowiges in die eerste Adam aangedui. Lasarus eindig in die simboliese boesem van Abraham want Abraham word dan juis in die gelykenis (soos in ander skrifgedeeltes) gebruik om die konsep van geloof in God te tipeer.
Abraham is ook die persoon wat aan hierdie ryk man om hierdie skeiding tussen die gelowiges en ongelowiges aan te dui. Net deur die gawe van geloof verstaan die 'bedelaars' van hierdie wêreld (die gelowiges in Christus) die geestelike dinge van God en word daarin getroos:
Luk 16:25-26 Maar Abraham antwoord: Kind, onthou dat jy jou goeie dinge in jou lewe ontvang het, en so ook Lasarus die slegte. En nou word hy getroos, maar jy ly smarte. 26 En by dit alles is daar tussen ons en julle 'n groot kloof gevestig, sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat dáár is, nie na ons kan oorkom nie.
Ons eerste aardse koning, die vleeslike Adam, is ryk aan die "goeie dinge" van die aardse lewe, maar dit alles speel inderdaad af binne 'n tydelike era. Dit is die "laaste Adam", Jesus Christus, wat die ware lewe van God aanbied. Ons kry die ware lewe egter net wanneer ons soos bedelaars nou kan sien dat ALLES van God kom en ons niks het om by te dra in die hele proses nie.
Ons is totaal afhanklik van God vir "alle dinge". Ons is inderdaad geestelike bedelaars, en net deur die geloof kan ons dit besef.
Ons aardse koning in sy aardse trots kan nie hierdie posisie inneem nie. Dit is ook wat ons uit die lewe van koning Saul, die eerste koning van Israel, kan sien. Saul was die koning wat God voorsien het na aanleiding van die fisiese Israeliete se begeerte na 'n eie aardse koning, "soos by al die nasies":
Saul het hom telkemale skuldig gemaak aan ongehoorsaamheid en ongeloof aan God se gebod en Sy orde. Dit is egter Saul se seun, Jónatan, wat deur God gebruik word om God in geloof te vertrou op 'n oorwinning oor die magtige Filistyne, selfs al was hy en sy wapendraer alleen in hierdie spesifieke aanslag. Jónatan het geweet dat God deur baie of MIN werk – getalle beteken niks by God nie:
1Sa 14:6 Jónatan dan het aan die dienaar wat sy wapens dra, gesê: Kom, ons gaan oor na die wagpos van daardie onbesnedenes; miskien sal die HERE vir ons optree, want by die HERE is daar geen verhindering om deur baie of deur min te verlos nie.
Ons moet leer om deur geloof tevrede te wees met die posisie waarin God ons geplaas het. Ons is eers in vlees en dink baie van onsself, voordat ons kan sien hoe arm ons regtig is. Paulus noem dit so:
Fil 4:10-13 Ek het my grootliks verbly in die Here dat julle nou eindelik weer opgeleef het om aan my belange te dink; waaraan julle ook gedink het, maar julle het die geleentheid nie gehad nie. 11 Nie dat ek dit uit gebrek sê nie, want ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is. 12 Ek weet om verneder te word, ek weet ook om oorvloed te hê; in elke opsig en in alle dinge is ek onderrig: om versadig te word sowel as om honger te ly, om oorvloed te hê sowel as om gebrek te ly. 13 Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee.
Geloof kyk nie na die aardse omstandigheid nie, maar vertrou op God alleenlik. Deur Christus alleenlik kry ons hierdie vermoë om God se werke te sien en te aanvaar:
Selfs na die oorwinning in hierdie veldslag wat deur Jónatan en sy wapendraer gelei was, het Saul probeer om die inisiatief terug te wen as leier. Maar ongeloof wys homself altyd uit as 'n dwaas en verloorder. Ons aardse mens is 'n ongelowige van nature en kan nie God se "kragtige dade" erken nie:
Mat 13:54-58 En Hy het in sy vaderstad gekom en hulle geleer in hul sinagoge, sodat hulle verslae was en gesê het: Waar kry Hy hierdie wysheid en kragte vandaan? 55 Is Hy nie die seun van die timmerman nie? Is die naam van sy moeder nie Maria en dié van sy broers Jakobus en Joses en Simon en Judas nie? 56 En sy susters, is hulle nie almal by ons nie? Waar kry Hy dan al hierdie dinge vandaan? 57 En hulle het aanstoot aan Hom geneem. Maar Jesus sê vir hulle: 'n Profeet is nie ongeëerd nie, behalwe in sy vaderland en in sy huis. 58 En Hy het daar vanweë hulle ongeloof nie baie kragtige dade gedoen nie.
Ongeloof sal nooit kers kan vashou by die "groter werke" deur die geloof van Christus in ons nie.
Joh 14:11-13 Glo My dat Ek in die Vader is, en die Vader in My; of anders, glo My ter wille van die werke self. 12 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie in My glo—die werke wat Ek doen, sal hy ook doen; en hy sal groter werke doen as dit, omdat Ek na my Vader gaan. 13 En wat julle ook al in my Naam mag vra, dit sal Ek doen, sodat die Vader in die Seun verheerlik kan word.
Saul het eerstens die manskappe met 'n vloek verbied om te eet en versterk te word om die Filistyne finaal uit te wis:
1Sa 14:24-31 en die manne van Israel dié dag aangedryf word, het Saul die manskappe besweer en gesê: Vervloek is die man wat iets eet tot vanaand, sodat ek my op my vyande kan wreek. Daarom het al die manskappe aan niks geproe nie. 25 En al die mense het in 'n bos gekom, en daar was heuning op die veld. 26 Toe die manskappe in die bos kom, was daar oorvloed van heuning; maar niemand het met sy hand aan sy mond geraak nie, omdat die manskappe bevrees was vir die eed. 27 Maar Jónatan het nie gehoor toe sy vader die manskappe besweer het nie en het die punt van die staf wat in sy hand was, uitgesteek en dit in 'n heuningkoek gedoop en sy hand aan sy mond gebring, en sy oë het helder geword. 28 Daarop spreek een van die manskappe hom aan en sê: Jou vader het die manskappe met hierdie dure eed besweer: Vervloek is die man wat vandag iets eet. Daarom is die volk afgemat. 29 En Jónatan sê: My vader stort die land in die ongeluk; kyk tog hoe helder my oë nou is, omdat ek hierdie bietjie heuning geproe het. 30 Hoeveel te meer as die manskappe vandag vry kon eet van die buit van hul vyande wat hulle gevind het! Maar nou is die slagting onder die Filistyne nie groot nie. 31 Maar dié dag het hulle die Filistyne verslaan van Migmas af na Ajalon toe, en die manskappe was baie afgemat.
Die dwaasheid van Saul het die uitgeputte manskappe laat sondig:
1Sa 14:32-33 En die manskappe het op die buit afgestorm, en kleinvee en beeste en kalwers geneem en dit op die grond geslag, en die manskappe het dit met bloed en al geëet. 33 Toe daar aan Saul geboodskap is: Kyk, die manskappe besondig hulle teen die HERE deur met bloed en al te eet, het hy gesê: Julle handel troueloos; rol nou 'n groot klip na my toe.
Die eet van bloed was verbode vir die volk van Israel omdat vleeslike dinge geen ware lewe en geen ware versoening kan bring nie:
Lev 17:10-11 En elkeen uit die huis van Israel en uit die vreemdelinge wat onder hulle vertoef, wat maar enigsins bloed eet teen die een wat die bloed eet, sal Ek my aangesig rig en hom uitroei onder sy volk uit. 11 Want die siel [dit is die aardse lewe] van die vlees is in die bloed, en Ek het dit aan julle op die altaar gegee om vir julle siele versoening te doen; want die bloed bewerk versoening deur die siel.
Geen ware versadiging is moontlik as ons onsself vergooi in aardse 'lekkernye' nie. Die "rykes van die teenswoordige wêreld" is goed bekend met die onvergenoegdheid van al hul aardse besittings. Ware vervulling kom slegs deur die geestelike skepping van God en dit is net deur die "laaste Adam" te vind:
Dit is net Christus se liggaam en Sy bloed wat geëet en gedrink kan word om die ware lewe en ware vervulling te verkry…
Joh 6:53-57 En Jesus sê vir hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, as julle nie die vlees van die Seun van die mens eet en sy bloed drink nie, het julle geen lewe in julleself nie. 54 Hy wat my vlees eet en my bloed drink, het die ewige lewe, en Ek sal hom opwek in die laaste dag. 55 Want my vlees is waarlik spys, en my bloed is waarlik drank. 56 Wie my vlees eet en my bloed drink, bly in My en Ek in hom. 57 Soos die lewende Vader My gestuur het, en Ek deur die Vader lewe, so sal hy wat My eet, ook deur My lewe.
Hierdie eet en drink van Jesus gaan nie oor fisiese brood en fisiese wyn nie. Jesus se woorde is altyd geestelike woorde vir hulle wat dit op hierdie 'waardige wyse' kan eet en drink…
Die vleeslike volgelinge van Jesus hou glad nie van die idee van geestelike dinge nie. Hulle soek antwoorde NOU, en hulle soek dit in FISIESE VORM – tasbaar en sigbaar. As hulle dit nie kry nie, dan loop hulle…
Joh 6:64-66 Maar daar is sommige van julle wat nie glo nie. Want Jesus het van die begin af geweet wie hulle was wat nie glo nie, en wie hy was wat Hom sou verraai. 65 En Hy sê: Om hierdie rede het Ek vir julle gesê dat niemand na My toe kan kom as dit hom nie deur my Vader gegee is nie. 66 Hieroor het baie van sy dissipels teruggegaan en nie meer saam met Hom gewandel nie.
Toe die manskappe eet wat deur God verbied was, het Saul sy fout besef om die manskappe te weerhou van kos. Hy het voor God sy fout erken deur die bou van 'n altaar:
1Sa 14:33-35 Toe daar aan Saul geboodskap is: Kyk, die manskappe besondig hulle teen die HERE deur met bloed en al te eet, het hy gesê: Julle handel troueloos; rol nou 'n groot klip na my toe. 34 Verder het Saul gesê: Versprei julle onder die manskappe en sê aan hulle: Bring na my elkeen sy bees en elkeen sy stuk kleinvee, en slag dit hier en eet; maar besondig julle nie teen die HERE deur met bloed en al te eet nie. En al die manskappe het elkeen in die nag sy bees met sy hand gebring en dit daar geslag. 35 En Saul het vir die HERE 'n altaar gebou; dit was die eerste altaar wat hy vir die HERE gebou het.
Ons moet sterf vir ons eie vleeslike idees en ongeloof, deur vir God te smeek om aan ons Sy geloof in Christus te skenk! Ons moet bekeer uit die "ongelowige geslag" van die eerste Adam….
Mar 9:14-27 En toe Hy by die dissipels kom, sien Hy 'n groot menigte om hulle, en skrifgeleerdes wat met hulle redetwis. 15 En dadelik toe die hele skare Hom sien, was hulle baie verbaas en het na Hom gehardloop en Hom gegroet. 16 Daarop vra Hy die skrifgeleerdes: Waarom redetwis julle met hulle? 17 En een uit die skare antwoord en sê: Meester, ek het my seun wat 'n stomme gees het, na U gebring; 18 en waar hy hom ook aangryp, skeur hy hom; en hy kry skuim in die mond, en hy kners met sy tande en word styf; en ek het u dissipels gevra om hom uit te dryf, en hulle kon nie. 19 Toe antwoord Hy hom en sê: o Ongelowige geslag, hoe lank sal Ek by julle wees, hoe lank sal Ek julle verdra? Bring hom na My toe. 20 En hulle bring hom na Hom toe; en toe hy Hom sien, laat die gees hom dadelik stuiptrekkings kry, en hy val op die grond neer en rol rond met skuim in die mond. 21 Daarop vra Hy sy vader: Hoe lank is dit al dat dit hom oorgekom het? En hy sê: Van sy kindsdae af; 22 en dikwels het hy hom selfs in die vuur en in die water gegooi om hom dood te maak. Maar as U iets kan doen, ontferm U oor ons en help ons. 23 En Jesus sê vir hom: Wat dit betref—as jy kan glo, alle dinge is moontlik vir die een wat glo. 24 En dadelik roep die vader van die kind met trane uit en sê: Ek glo, Here, kom my ongeloof te hulp! 25 En toe Jesus sien dat 'n skare bymekaar stroom, het Hy die onreine gees bestraf en vir hom gesê: Jou stom en dowe gees, Ek gebied jou, gaan uit hom uit en kom nooit weer in hom nie. 26 En nadat hy geskreeu en hom baie stuiptrekkings laat kry het, het hy uitgegaan. En die seun het soos 'n dooie geword, sodat baie gesê het: Hy is dood. 27 Maar Jesus het hom by die hand gegryp en hom opgerig; en hy het opgestaan.