Dele van 'n mikroskoop: eienskappe en werking Netwerk meteorologie
Dele van 'n mikroskoop
Die mikroskoop is 'n redelik maklike instrument met die blote oog, maar met baie detail wat 'n verskil sal maak. Al die dele en elemente wat betrokke is by die manipulering van lig en die vorming van 'n vergrote beeld, word in die optiese stelsel van 'n mikroskoop aangetref. Daar is talle dele van 'n mikroskoop wat beskryf moet word om die werking volledig te verstaan.
Daarom gaan ons in hierdie artikel u wys wat die dele van 'n mikroskoop is en die belangrikste kenmerke daarvan.
1 Dele van 'n mikroskoop: optiese stelsel
2 Tipes doelstellings
3 Dele van 'n mikroskoop: okular
4 Ligbron en kondensor
Dele van 'n mikroskoop: optiese stelsel
Die optiese stelsel is die belangrikste deel van 'n mikroskoop. Ons verwys nie na die beligtingstelsel nie, wat op sy beurt die optiese stelsel is. Hulle word geklassifiseer om te onderskei tussen die elemente wat verantwoordelik is vir die afbuiging of behandeling van die lig en die elemente wat help om strukturele ondersteuning te bied tussen al die dele van die instrument. Al hierdie dele is die elemente van die meganiese stelsel. Die twee hoofelemente waaruit die optiese stelsel van 'n mikroskoop bestaan, is die objektief en die okularis. Die hele beligtingstelsel bevat ook 'n paar dele soos dit is die fokus, die diafragma, die kondensor en die optiese prisma's.
As 'n mikroskoop 'n digitale kamera het, word dit ook as deel van die optiese stelsel beskou. Kom ons kyk wat is die dele van 'n mikroskoop stap vir stap. Die eerste is die doel. Die kranksinnige stelsel is dat dit naby die monster geleë is en wat die vergrote beeld bied. Die vergroting van 'n lens het 'n konstante waarde en is wat die verband tussen die grootte van die beeld en die werklike grootte van die voorwerp vir ons gesê het. Byvoorbeeld: laat ons dink dat die mikroskoop op 40x ingestel is. Dit beteken dat Die beeld wat ons sien, sal 40 keer groter wees as die voorwerp wat die monster bestaan.
Die vergrote beeld staan ​​bekend as die regte beeld. Die meeste mikroskope het verskillende doelstellings om verskillende vlakke van vergroting te bereik. Onthou dat mikroskope aangepas moet word by die grootte van verskillende soorte monsters. Daar sal groter en kleiner monsters wees. Dit maak dit nodig om die doelwit aan te pas.
'N Ander parameter wat die doel van 'n mikroskoop bepaal, is die numeriese diafragma. Hierdie parameter is van groot belang, want dit is die parameter wat die resolusie definieer. Solank ons ​​'n goeie resolusie het, kan ons die monster duideliker sien.
Kom ons ondersoek watter verskillende soorte doelwitte in 'n mikroskoop gevind kan word:
Achromatiese doelstelling: Dit is die eenvoudigste en word gebruik om sferiese afwyking in groen en chromatiese aberrasie in blou en rooi reg te stel.
Apochromatiese doelstelling: dit is die mees gevorderde tipe lens en help om chromatiese aberrasie in vier kleure reg te stel. Dit kan ook help om sferiese afwyking in drie kleure reg te stel.
Droë teiken: Dit is diegene wat matig vermeerder en meer gebruik word, aangesien dit baie maklik is om te gebruik. Slegs dat dit gebruik word in laboratoriums van universiteitsloopbane.
Beleggingsdoelstellings: Hulle is ontwerp om op groot skaal vergroting en hoë resolusie te kan behaal. Hulle het 'n hoë numeriese diafragma, maar 'n addisionele middel is nodig om dit tussen die monster en die lense te plaas.
Dele van 'n mikroskoop: okular
Die okularis is die stel lense waardeur ons die monster met ons oë waarneem. Hier kan ons 'n tweede vergroting van die beeld sien. Die doelwit lewer die grootste vergroting en die hoek is die grootte wat die kleinste grootte bied wat tussen 5x en 10x a kan wissel. Laat ons dit nie vergeet nie lens lewer 20x, 40x, 100x vergroting. Ons moet ook nie vergeet dat, hoe hoër die vergroting, hoe ingewikkelder is dit om die skerpte te hanteer nie.
Die okulêre lensstelsel is verantwoordelik vir die vergroting van die beeld en om die optiese afwykings tot 'n sekere mate reg te stel. Die gewildste het 'n diafragma wat die weerkaatsing van die lig op die lense verminder. Daar is 'n paar verskillende soorte oculare. Die mees gebruikte is die positiewe ooglede en die populêrste negatiewe. Die positiewe is die dinge waarin die lig eers deur die diafragma gaan en dan die lense bereik. Negatiewe oculare is dié waarin die diafragma tussen die twee lense geleë is.
Ligbron en kondensor
Dit is twee dele van 'n baie interessante mikroskoop. Die ligbron is 'n noodsaaklike element wat enige mikroskoop moet hê. Dit is noodsaaklik sodat dit die nodige lig kan uitstraal wat kan ons monster verlig. Afhangend van die ligbron wat in die mikroskoop bestaan, kan ons onderskei tussen oordraagbare ligmikroskope en weerkaatsde ligmikroskope. Die eerste is diegene wat die gebrek aan lig onder die verhoog het. Die sekondes is die sekondes wat die monster vanaf sy boonste vlak verlig.
Mikroskope het nog altyd gewerk deur middel van 'n gloeilamp wat in die struktuur geïntegreer is. Dit is egter reeds verbeter met die nuwe tegnologie, aangesien dit enkele nadele inhou. Die eerste was die energieverbruik van hierdie gloeilampe. Die tweede was die hoeveelheid hitte wat hulle vrygestel het, wat dit moeilik gemaak het om die monsters in 'n goeie toestand te hou. Laat ons dit nie vergeet nie Toetse moet te alle tye met die monster in 'n goeie toestand uitgevoer word.
Wat die kondensor betref, dit is een van die dele van 'n mikroskoop wat uit 'n kombinasie van lense gebou is en wat die ligstrale wat deur die ligbron uitgestraal word, op die monster rig. Dit is geleë tussen die verhoog en die ligbron. Die normaalste ding is dat die ligstrale uiteenlopende paaie volg. Om hierdie rede word die kondensor 'n belangrike element om 'n groot invloed te hê op die beeldkwaliteit wat ons sal verkry.
Ek hoop dat u met hierdie inligting meer kan leer oor die dele van 'n mikroskoop en wat die belangrikste kenmerke daarvan is.