Waarvandaan moet sy dan aan die ander kant iets neem om egter iets te kan word, noudat sy met die ‘niks’ van die materie self tot ‘niks’ geword het?! Vir die een is die son in die somer te warm; hy sou eerder `n ewige lente wil hê. `n Ander vind die winter ontsettend vervelend; hy sou veel liewer `n ewigdurende somer wil hê. [HG 1.171.16] Daarom glo ek, dat Sethlahem as die oudste en mees ervare een onder ons, nog eenmaal na Henoch toe moet gaan, en vir hom streng en ernstig vra, wat die vervroegde plasing van die hout moet beteken?!” o Regverdiges, jubel in die HERE! 'n Loflied betaam die opregtes. Want dit is nie geskik te skadu area beskerm teen die noorde winde. `N Goeie oes is moontlik om srednesuglinistyh of ligte gronde, is dit nie geskik veen, swaar klei, sand. Hoe hanteer die digter (skrywer) bepaalde en bepalende grense in die narratief? [viii]