#Russia: 'n Skadelike obsessie met myte van die Koue Oorlog - verslaggewer van die EU
Russiese dienspligtiges optog by Red Square tydens die Victory Day militêre parade in Moskou op 9 Mei 2016
Die Kremlin rekening van nasionale belange Rusland se vergiftig deur aannames wat gevorm word in 'n wêreld wat oorlede is met die einde van die Koue Oorlog en die ineenstorting van die USSR. Byvoorbeeld, president Vladimir Poetin vol lof vir die post-Tweede Wêreldoorlog Jalta nedersetting in sy toespraak aan die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies op 28 September 2015 vir die verskaffing van dekades van stabiliteit. Dit ongeloofwaardig eis herhaal en uitgebrei deur minister van buitelandse sake Sergei LAVROV in sy opstel oor die historiese agtergrond van die Russiese buitelandse beleid gepubliseer in die Maart-uitgawe van Rusland in Global sake, 'n tydskrif geborg deur die Ministerie van Buitelandse Sake.
Hierdie soort van stellings te illustreer 'n stel oortuigings wat deur hedendaagse Russiese beleidmakers, blykbaar nie bekommerd nie deur ernstige ondersoek met betrekking tot hul waarheid. Die invloed daarvan op die Westerse denke is aansteeklik, gegewe die neiging om Rusland te verstaan ​​as erfgename van die keiser regte en belange van die ontbinde Sowjetunie. Die effek is om verskille tussen die Kremlin en ander Europese lande te omskep in wedstryde tussen die "Ooste" en die "Weste". Die Weste moet respekteer, dit is aangemoedig van tyd tot tyd, rente Rusland se op sigself verseker van verdediging in diepte buite sy grense. Lande soos Oekraïne, wat weier om te aanvaar gedwonge onderdanigheid aan die Kremlin veronderstel, onder hierdie manier van dink, om dit te verduur ter wille van 'n groter goed.
Die direkteur van die Carnegie Moscow Centre, Dmitri Trenin, gepubliseer 'n gesaghebbende artikel oor 18 Maart oor Russiese buitelandse beleid oor die volgende vyf jaar. Dele is rekeninge van die Russiese vestiging denke en dele, oor die algemeen simpatiek ontleding van die betekenis daarvan Trenin se (soos ek dit sien). Hy berig dat die Oekraïne krisis het gelei tot Rusland ophou om op te tree in ooreenstemming met die reëls ontwikkel ná die einde van die Koue Oorlog en plaas openlik na 'n Amerikaanse hegemonie 'n uitdaging. Die Kremlin was nou de facto in 'n 'regime van oorlog ", en Poetin omskep in sy militêre leier. Trenin verslae later in sy stuk, wat brei uit op hierdie tema, wat Poetin neem sy rol as president as een wat deur God aan hom toegeken word. Trenin voorspel dat terwyl daar vraagtekens oor ekonomiese en sosiale toekoms Rusland se die stryd teen die Verenigde State en sy ondersteuners in Europa sal vir die volgende vyf jaar, deur tydperke van onsekerheid en gevaar.
Daar is geen Russiese verduideliking van wat die nuwe reëls van betrokkenheid moet wees as die ou norme nou gehou te gewees het gedikteer deur die Verenigde State van Amerika is om weggegooi is. Poetin en ander het voorgestel dat die "groot moondhede" soos Rusland moet optree as die leiers van die plaaslike groepe en werk saam met hul analoë. kan maak voorgangers reg in sy voorgestelde hartland sou egter verseker dat dieselfde beginsel verhoudings sou regeer tussen plaaslike hegemons: 'n ontstellende fantasie as daar ooit een.
Terug in die werklike wêreld, Moskou het nie in elk geval gedwing pad na die leier van sy denkbeeldige Eurasianist hartland geword. Dit is ook die voorstel, geopper deur die Wes-ontleders en 'n verdere lug in die Carnegie papier, wat gespreksgenote vertrou deur beide kante vertroulike samesprekings tussen Moskou en die Weste (vermoedelik die Verenigde State in die besonder) kan voer oor strategiese verskille 'n realistiese moontlikheid. Geheime onderhandelinge tussen geakkrediteerde deelnemers oor gesamentlik ooreengekom en konkrete doelwitte is een ding. Welmenende uitwisseling tussen groot en goeie mense is iets heel anders.
Poetin en sy kollegas het die bewerings dat die Verenigde State van Amerika is gebuig oor die wêreld oorheersing gemaak, en die vernedering indien nie vernietiging van Rusland die lang gevestigde doel van die Amerikaanse beleid. Hierdie absurde al diep gevoel eise verdraai Rusland se hele benadering tot internasionale aangeleenthede. Nóg doel is óf haalbaar vir Washington of, as die getuienis toon, verlang die Verenigde State. Dieselfde Russe by geleentheid eis terselfdertyd dat die Verenigde State van Amerika (en die EU) is gedoem om te daal voordat te lank. Hulle troos hulself met die idee dat ander groeperinge soos BRICS, die Sjanghai Samewerking Organisasie of die Eurasiese Unie kan verander word in nuwe sentrums van mag vir Moskou.
Maar die algehele effek is om die Russiese buitelandse beleid te maak in 'n soeke na samehang, nie die implementering van 'n rasionele strategie om ware nasionale belang Rusland se bereik. Dat rente, selfs in terme van die verkryging van die status van Rusland se as 'n belangrike krag in die wêreld was, sou die beste gedien word deur die bou van 'n soliede en konstruktiewe verhouding met ander lande op grond van die oppergesag van die reg, nie die dreigement van geweld. Dit is wat die Weste wil, nie die wêreld oorheersing. En dit is wat Rusland se burgers nodig het.
Ander lande, nie die minste nie dié van die Weste, het natuurlik om te verstaan ​​wat die Russiese idees kan wees. Maar dit is nie te sê dat hulle moet aanvaar as 'n geldige stel riglyne vir hul omgang met Rusland. Rusland is nou een land onder andere, nie die regeerder van 'n blok. Die Koue Oorlog is verby.
Verwante onderwerpe:DmitriDmitri TreninEurasianistEurasianist hartlandGewildefull-beeldhartlandRuslandSergey LavrovTrenin