Later gewaar ons ’n roofvoël met die kenmerkende gekromde bek in ’n boom regs van pad. Dit lyk na ’n soort valk. Toe ons nader kom, herken ons hom as ŉ Afrikaanse sperwer.
Dit laat my onwillekeurig dink aan een jaar toe die kos vir die saadvretertjies in die veld min was en ons ’n voëltjievoerder aan ’n wasgoedlyn in ’n groot boom in ons agterplaas opgehang het.
Ek het ŉ ronde opvangbak geprakseer en aan die onderkant van die voerder gehang. In ŉ bedding daaronder was ŉ voëltjiebad en dit was daagliks ’n gekwetter soos die frette (bronskleurige, bruinrooi vinke) kom vreet en bad het.
Ons het ŉ keer of wat ŉ paar blink oë van ’n gemmerkat tussen die plante gewaar, maar hulle was te rats en hy het nie ŉ kat se kans gestaan om een vir aandete te vang nie.
Maar ‘n ander vyand het later sy verskyning gemaak: ’n Afrikaanse sperwer het op die frette op die gras onderkant die voerder afgeduik. Sy geduikery was aanvanklik redelik skuins en die voëltjies het hom betyds gewaar en met ŉ whoosh-geluid in alle rigtings weggevlieg.
Ná ŉ paar mislukte pogings het hy sy taktiek verander: Hy sweef reguit op die voerder af, vou sy vlerke toe voor hy tussen die drade aan die onderkant van die voerder deurgaan, stoot die pote vorentoe, gryp na die voëltjies op die opvangbak en kom met ’n fret in ’n poot aan die anderkant tussen die drade uit. Daar sprei hy weer sy vlerke, vlieg tot op ’n tak in die boom langsaan, en vreet.
Die kaalwangvalk skree met ’n hoë fluit en ons het hom al ŉ keer of wat aan die voorkant van die huis agter ’n groot bloukopkoggelmander of een van daai kleurvolle akkedisse met die lang sterte sien hop of by ’n opening tussen die bakstene van die stutmuur langs ons terras, sien pik.
As die voëltjievoerder in die agterplaas hang, oornag heelwat van die frette sommer tussen die droë blare van die wilde dadelpalms langs die een kant van die huis, wat nes yslike groepneste aan die onderkant van die groot krone afhang.
Hier en daar sien ons rooibokkies, maar andersins is daar nie ’n beweging nie. Ons gesels verder oor die doenighede van die voëls en blouapies by die huis, terwyl ons die omgewing bespied.
Die rooikophoutkappers laat ook vroegoggend saam met die grootringduiwe van hulle hoor. Later gesels ’n geelblestinker ’n ent weg, swartoogtiptolle kwetter om die huis, spegte, glasogies en ’n mannetjieskuifkophoutkapper roep, en ons hoor ook soms ’n diederikie en by tye ’n groen geveerde meitjie in die omgewing.
Die suikerbekkies is gereelde besoekers aan ons die tuin, veral die rooikeelsuikerbekkie – die mannetjie met sy swart lyf en skarlakenrooi bors en die wyfie met haar gryserige olyfkleur rugkant en borskant, swaar gespikkeld.