In 1929 het Alexander Fleming ontdek dat die skimmel op 'n kolonie Staphylococcus-bakterie in 'n Petri bakkie in sy laboratorium die bakterieë tot helder dou opgelos het. Die ontdekking van die bakteriedodende penisilliennotatum (swam van die notatumvariëteit) het uiteindelik gelei tot die ontwikkeling van antibiotika en het die verloop van die mediese geskiedenis verander.
Penisillien, en die daaropvolgende antibiotika, het bakterieë dood gemaak sonder om die liggaamselle te dood. Fleming se ontdekking het dus 'n lewensbelangrike rol gespeel in die verbetering van die menslike lewensverwagting in die twintigste eeu en daarna, en het mediese prosedures en operasies moontlik gemaak wat in die verlede onmoontlik was.
Alexander Fleming, die seun van 'n Skotse boer, is op 6 Augustus 1881 in Lochfield gebore. Hy was 'n energieke jong man wat geesdriftig was oor sport en hy het die heuwels saam met sy broers deurswerf met jag, swem, sokkerspeel en boomklim. Op die ouderdom van 14 jaar het hy as 'n verskepingsklerk in Londen gewerk en sou dalk nooit 'n dokter geword het as dit nie was vir 'n erflating van 'n oom nie.
Hy het geglo dat 'n middel in die liggaam die antwoord kon wees en in 1922 het hy lisosiem, 'n middel wat in menslike trane en slym voorkom, suksesvol geïdentifiseer. Hierdie middel kon sommige bakterie dood, maar ongelukkig nie die gevaarlikes wat mense gedood het nie.
Twee navorsers, Florey en Chain, het egter sy artikel gelees en daarin geslaag om klein hoeveelhede van die stof by Oxford te suiwer. Massaproduksie was egter nodig om die ongelowiges te oorreed en die Noordelikestreek-navorsinglaboratorium van Peoria in Illinois, was genader. Hierdie maatskappy het uitgevind dat 'n neweproduk van mielies, naamlik mieliestroop, 'n uitstekende medium vir die teling van fungi was. Hulle het ook 'n besonder produktiewe teelaarde van die penisillientipe geïsoleer op 'n spanspek wat in die plaaslike vrugtemark gevind is.
Sir Alexander Fleming was gelukkig getroud met sy vrou, Sareen, wie se ondersteuning hom aan die gang gehou het deur die lang jare toe die wêreld sy werk verwerp het. Hulle het een kind gehad. Na haar dood was Fleming gebroke. In 1953 het hy met 'n briljante bioloog, Amalia Voureka, getrou. Hy is in 11 Maart 1955 oorlede aan koronêre trombose.