Met die deurgaan van die briewe op BiegNet so oor die afgelope naweek was daar een brief wat my opgeval het: "My donker geheim". Daar was seker verskeie redes waarom, maar hier op die Maandag kan ek net die volgende redes onthou. In die eerste plek, die dapperheid van die skrywer om twee baie sensitiewe onderwerpe, naamlik seksuele molestering as kind en vroulike seksualiteit te verwoord. Mens sou seker kon sê dat dit relatief maklik is om dit te doen, want dit gebeur onder 'n skuilnaam. Toegegee, maar voordat 'n persoon daaroor kan skryf, moet hy of sy eers die teenwoordigheid daarvan "erken", dit binne die bewustheid inbring. En is die moeilike, uitdagende issues dan nie juis dié wat ons liewers wil ontken en onderdruk nie?
Uit my ervaring as terapeut het ek dikwels verstom (en hartseer) gestaan voor die ontsaglik destruktiewe impak wat 'n ervaring van seksuele molestering op individue kan hê. Op hulle algemene ontwikkeling as mense en op hulle daaglikse funksionering. En hierdie is nie net my subjektiewe ervaring nie, maar word ook deur navorsing (bv gevallestudies) ondersteun. En die groot uitdaging waarvoor die volwasse "survivors" van seksuele molestering as kinders soms te staan kom, is om die effek van hierdie traumatiese ervaring(s) op hulle lewe te minimaliseer, sodat hulle uiteindelik vanuit hulle eie identiteit kan optree en nie vanuit die "survivor"-identiteit nie. Claire Draucker verwys hierna as die proses van resolusie (resolution). Hierdie is dikwels 'n tydsame proses en vind nie gelyktydig op alle vlakke plaas nie. Hierdie proses kan met die hulp van 'n professionele persoon geskied of daarsonder, maar eersgenoemde mag dalk meer effektief wees, omdat die proses dikwels 'n ontsaglik alleen proses is, juis omdat dit so privaat is.
Soos baie ander vrouens wat die trauma van seksuele molestering as kind ervaar het, ervaar die skrywer van die bogenoemde brief ook 'n "probleem" ten opsigte van haar seksuele funksionering. Sommige vroue ervaar erge probleme juis op seksuele gebied. Sommiges ervaar "flashbacks" tydens seksuele omgang, selfs nog jare na die tyd. Ander "vries", kom "koud" voor en is seksueel "hiperaktief" of is tydens omgang so gespanne dat penetrasie vir hulle pynlik is. Ja, en dan is daar daardie groep dat voel dat daardie ervarings in die verlede hulle "slette" gemaak het. Of dat hulle verhoogde behoefte aan seksuele omgang "as gevolg van hulle verlede" is.
Die proses van resolusie beteken dat op seksuele vlak die individu dalk ten opsigte van haar seksualiteit groter vryheid moet begin ervaar. Sy moet probeer om haar seksuele ervarings en funksionering vanuit haarself te verklaar en dit nie net as 'n blote reaksie of as "'n gevolg van" sien nie. Dit beteken dat meer en meer gedrag binne konteks gesien behoort te word. Soos dat seksualiteit en seksuele funksionering ook bepaal word deur die persoon se eie unieke biochemiese hormonale samestelling. Sommige mense het as gevolg hiervan verskillende libido's, vlakke van stimulering (arousal) en begeertes (desires). Ek dink aan die skrywer sou ek graag wou noem dat daar 'n groot kans is dat haar seksuele behoeftes binne die "normale" spektrum val, maar dat sy op die een of ander wyse dalk met 'n sosiale konstruksie kan sit oor hoe vroue se seksualiteit binne 'n bepaalde gemeenskap gesien word, wat soms ondersteun word deur "powerful others" soos byvoorbeeld die kerk, jou ouers ensovoorts.
Dit mag 'n goeie idee wees, Iemand met seer, om dalk in verbinding te tree met 'n professionele persoon wat ervaring het daarvan om spesifiek met individue te werk wat die trauma van seksuele molestering as kind ervaar het.