WAAROM DIE BREIN VAN VROUE MEER KWESBAAR IS VIR SIEKTES - BREINGESONDHEID
Waarom die brein van vroue meer kwesbaar is vir siektes, van angs tot Alzheimer
Die alarmklokke het vir neurowetenskaplike begin afgaan Roberta Diaz Brinton, Ph.D. , drie dekades gelede, toe sy sien hoe veral vroue veral daardeur getref word Alzheimer siekte . Oorweeg hierdie huidige statistieke : Byna twee derdes van die pasiënte wat met die breinversteuring gediagnoseer word, is vroue-teen die ouderdom van 65 jaar word 'n ontsaglike een uit elke vyf gediagnoseer, en teen 2050 kan soveel as 9 miljoen vroue die siekte opdoen. Dit is nog erger vir Afro -Amerikaners twee tot drie keer so waarskynlik as nie-Spaanse blankes om Alzheimer te ontwikkel.
Maar toe Brinton, die direkteur van die Center for Innovation in Brain Science aan die Universiteit van Arizona (en wie se werk al jare ondersteun word deur die Vroue se Alzheimer Beweging ), gaan soek na antwoorde, en sy vind die status quo -reaksie op hierdie statistieke in die beste geval onbevredigend en in die ergste geval vervelend.
Ek het telkens gehoor dat dit is omdat vroue langer leef as mans, sê sy. Maar ons leef net ongeveer vier en 'n half jaar langer. Dit verklaar nie ons tweeledige lewenslange risiko nie.
Dit verduidelik ook nie hoekom 'n aantal ander breingesondheidskwessies vroue veel meer as mans raak nie: Vroue is twee keer meer geneig as mans om sekere soorte breingewasse , byna twee keer groter kans om te hanteer depressie , en drie keer meer waarskynlik hoofpyn . Ons is ook baie meer geneig om 'n beroerte te kry en 'n outo -immuun siekte Dit beïnvloed die brein soos veelvuldige sklerose.
Neem deel aan die gesprek oor breingesondheid: Topkenners het hul insigte en advies gedeel Jy en jou brein , 'n webreeks aangebied deur Prevention, Gesonde Vroue , en die Vroue se Alzheimer Beweging .
Dus het Brinton en 'n aantal van haar kollegas regoor die wêreld begin fokus op wat spesifiek in die brein van vroue kan gebeur - behalwe veroudering en ongelukkige gene - om tot so 'n hoër breinsiekte te lei.
Die antwoord het duidelik geword. Ons weet dat Alzheimer se siekte ongeveer 20 jaar kan neem om te ontwikkel voor 'n diagnose, en dat die gemiddelde ouderdom van 'n Alzheimer -siekte ongeveer 72 tot 75 jaar is, sê Brinton. Dit verg nie 'n vuurpylwetenskaplike om die wiskunde te doen nie en sien dat as u 20 van die gemiddelde ouderdom van 'n Alzheimer -diagnose aftrek, u die gemiddelde ouderdom van menopouse , wat 51 is.
Sedert Brinton se aha -oomblik het nog meer navorsing oortuigende redes verskaf dat die brein van vroue kwesbaarder is as mans vir sekere siektes. Geslagsverskille in ons biologieë - verskillende chromosome en hormone byvoorbeeld - beïnvloed elke chroniese siekte, sê Jill Goldstein, M.D. , 'n professor in psigiatrie en medisyne aan die Harvard Medical School en uitvoerende direkteur van die Innovation Center on Sex Differences in Medicine. So ook ons ​​geslag, insluitend dinge soos sosiale rolle en verwagtinge. Ek is meer optimisties as ooit tevore dat ons 'n impak kan hê op hoe ons siektes voorkom en behandel as ons aandag gee aan die belangrikheid van hierdie verskille.
Dit is die goeie nuus: Wetenskaplikes het meer as ooit tevore inligting oor hoe en waarom seksverskille in die brein kwesbaar is vir siektes en wat u daaraan kan doen. Die verouderende brein is dinamies - dit is nie hierdie lineêre afname wat die meeste van ons vrees nie, sê Brinton. En as u die oorgange wat die vroulike brein ervaar, wat tot siektes kan bydra, ken, kan u uwe veerkragtiger maak.
Hoe estrogeen die brein beïnvloed
As dit kom by oorgange, puberteit, swangerskap , en perimenopouse is die grotes wat 'n sleutelrol speel in die vorming en verandering van die vroulike brein. En hoewel ons veral oor voortplanting kan dink as dit kom by geslagshormone, dien hulle eintlik 'n aantal funksies wat niks met reproduksie te doen het nie en alles wat te doen het met die manier waarop die brein energie gebruik, sê Lisa Mosconi, Ph.D ., direkteur van die Women's Brain Initiative (nog 'n projek befonds deur JY ) en skrywer van Die XX brein .
Vir die vroulike brein is oestrogeen die hoofreguleerder van energieproduksie, wat breinselle gesond en aktief hou, sowel as die bevordering van breinaktiwiteit in streke wat verantwoordelik is vir geheue , aandag en beplanning. Ons weet dat oestrogeen die vorming van nuwe verbindings tussen breinselle aanmoedig, wat die brein meer veerkragtig en aanpasbaar maak, sê Mosconi. Dit is ook 'n neurobeskermende hormoon wat breinselle eintlik beskerm teen skade. By mans werk testosteroon op soortgelyke maniere, wat hul brein help om optimaal te werk.
Maar nadat mans tydens die puberteit 'n toename in testosteroon ervaar, bly hul hormoonvlakke relatief bestendig tot andropouse, wanneer hulle geleidelik afneem. (Dit kan enige tyd gebeur van 'n man se 40's tot sy 80's - of nooit.)
Vroue, aan die ander kant, ondergaan verskeie stygings en dalings in estrogeen, danksy ons menstruele siklusse en swangerskap, en ons ervaar 'n drastiese val in die jare wat voorlê menopouse . As jy oestrogeen as brandstof vir die brein beskou, eerder as om net babas te maak, word die omvang van die afname in estrogeen rondom menopouse baie duideliker, sê Mosconi.
Die verandering van hormone in die vroulike brein versnel ook die verouderingsproses, sê Mosconi, wat ons neurone verswak en ons brein meer kwesbaar maak vir ouderdom en siektes. Toe Mosconi byvoorbeeld kyk na breinskanderings van perimenopousale en postmenopousale vroue, het sy 30% verminderde breinergievlakke gevind. Interessant genoeg het mans van dieselfde ouderdom minimale breinveranderinge getoon of nie.
Mosconi en Brinton se navorsing oor die verskille in hoe vroulike en manlike brein glukose metaboliseer, kan hierdie bevindings help verduidelik. By beide mans en vroue verbruik die brein heelwat glukose - die belangrikste bron van brandstof, sê Brinton. Maar by vroue reguleer oestrogeen tot 25% van hierdie glukosemetabolisme.
Geslagsverskille in ons biologieë beïnvloed elke chroniese siekte.
Elke toestand wat die brein se vermoë beperk om glukose uit die bloedvate op te neem of die glukose in energie om te skakel, het 'n invloed op die breinfunksie, voeg Brinton by. Dit verklaar waarom vroue dikwels kognitiewe agteruitgang ondervind ( brein mis en geheue verval, iemand?) wanneer estrogeen tydens perimenopouse daal. Tog begin iets meer kommerwekkend gebeur as minder estrogeen minder glukosemetabolisme in u brein vertraag: u brein stuur 'n hongerreaksie uit.
Die goeie nuus is dat u brein perifere vet uit u dye en u maag begin trek om hierdie hulpbron te kry om u te help, sê Brinton. Maar op lang termyn hou die brein daarvan om nie genoeg glukose te kry nie - en dit sal eintlik sy eie wit stof vir energie begin 'eet'. (Wit materie bied noodsaaklike verbindings en verenig verskillende breinstreke in netwerke wat verskillende take verrig.)
Hierdie relatief nuwe begrip van die vele maniere waarop estrogeen die brein beskerm, kan help om te verduidelik hoe manlike en vroulike brein anders verouder, sê Mosconi. Oor die algemeen het mans van 40 tot 60 jaar 'n hoë breinergievlak, maar vir vroue is daar 'n duidelike afname in brein-energie tydens menopouse. En vir diegene wat geneig is tot Alzheimer, is daar 'n groter risiko om te ontwikkel Alzheimer se amyloïede gedenkplate tydens menopouse. Om duidelik te wees, nie alle vroue ontwikkel Alzheimer -gedenkplate nie, en nie alle vroue met die gedenkplate ontwikkel nie demensie . Ons werk daaraan om hierdie risiko beter te verstaan.
Die impak van die stresgaping
Nog 'n belangrike stuk van die legkaart is die verskillende maniere waarop mans en vroue se brein reageer op spanning , sê Cynthia Munro, Ph.D. , 'n medeprofessor in psigiatrie en gedragswetenskappe aan die Johns Hopkins Universiteit.
Oorweeg die onlangse navorsing wat byna duisend breinskanderings behels: Dit het bevind dat chroniese stres gelei het tot breinkrimping en verminderde geheue prestasie by mense in die 40's en 50's - 'n verandering wat ernstiger was by vroue. Ander studies het getoon dat mans biologies beter in staat is as vroue om hul breinreaksies by chroniese stres aan te pas, sê Jessica Caldwell, Ph.D. , 'n neurosielkundige wat fokus op seksgebaseerde breinnavorsing en die direkteur van die Alzheimer se bewegingsvoorkomingsentrum vir vroue by Cleveland Clinic.
In die lig van chroniese spanning, lyk dit asof mans se brein by die stressor kan aanpas op 'n manier wat hulle in staat stel om op 'n nuwe punt te funksioneer, sê Caldwell. Vroue se brein doen dit nie, en wanneer spanning is chronies en ons liggame vertel ons brein dat ons voortdurend in die veg-of-vlug-modus is, dit is baie sleg vir die hippocampus, wat verantwoordelik is vir die geheue.
Dit is omdat die hippokampusstreek van die brein belaai is met streshormoonreseptore (ook bekend as glukokortikoïedreseptore), wat dit veral sensitief maak vir stres, sê Caldwell. As die brein oorstroom word deur kortisol, probeer dit om te herkalibreer deur die hoeveelheid stressein waarna dit luister, te verminder - en die glukokortikoïedreseptore kan as gevolg daarvan verdwyn, wat die reaksie van die brein op stres nog meer kan verswak, wat enige kognitiewe probleme wat u moontlik reeds ondervind. As stres ernstig en onverbiddelik is, word die vermoë om op 'n gesonde manier op toekomstige stressors te reageer, ook verswak.
Dit is veral 'n groot probleem vir vroue, omdat ons geneig is om sommige soorte spanning meer te ervaar as mans, op elke ouderdom, sê Caldwell. Van ons middel-30's tot middel-40's is vroue in die werk/lewe/sorg vir kinders en ouderlinge/jongleren-alles-en dit gebeur ook wanneer perimenopouse ook estrogeenvlakke laat afneem. Hierdie kombinasie kan voorkom dat nuwe breinselle groei en selfs breinselle in die hippocampus doodmaak - 'n perfekte storm wat by vroue gesien word, maar nie by mans nie.
In 'n geheuetoets kon vroue wat in die veertigerjare meer stressors aangemeld het, minder woorde onthou as diegene wat minder stressors aangemeld het, sê Munro. Hierdie navorsing het geen verskil by mans gevind nie. Ons weet ons kan nie stres stop nie, sê sy. Maar die navorsing maak dit duidelik dat ons ons vermoë om kalm te bly, moet oplei.
Bewese maniere om jou brein te beskerm
'N Paradigmaskuif vind plaas in terme van hoe neurowetenskaplikes en dokters dink oor die breingesondheid van vroue, sê Brinton. In plaas daarvan om simptome te behandel as ons ouer is en kognitief te ver weg is, moet ons dit neem brein-gesondheid stappe nou . Trouens, die onlangse bevolkingsgebaseerde studies skat dat meer as 'n derde van alle gevalle van Alzheimer voorkom kan word as mense belangrike lewenstylverskuiwings maak. Hier is wat u in u 40's, 50's en daarna kan doen om u brein veerkragtiger te maak. Die beste deel: dit is nooit te laat om te begin nie.
Moenie breinskyfies ignoreer nie.
Breinmis en vergeetagtigheid lyk miskien na normale dele van die perimenopouse, maar dit is eintlik belangrike leidrade dat daar estrogeenveranderinge in u brein plaasvind, sê Brinton. Dit is tekens dat u 'n kans het om strategieë te implementeer wat risiko's kan voorkom.
U kan byvoorbeeld 'n goeie kandidaat wees hormoonvervangingsterapie (HRT) . Ons navorsing toon dat as hormoonterapie voorgeskryf word wanneer vroue menopousale simptome het, dit die risiko om Alzheimer te ontwikkel kan verminder, sê Brinton. As HRT na die menopouse ingevoer word, wanneer die brein se oestrogeenresponsisteem reeds afgebreek is, het HRT geen voordeel nie.
Verlaag die breinsonde manier.
As u op soek is na wetenskaplike ondersteuning dieet vir die gesondheid van u brein , vol groente, kruie, vis, vrugte, neute, bone en volgraan - die Mediterreense dieet —Is die regte pad, sê Mosconi. Haar navorsing het bevind dat die brein van 50-jarige vroue wat hierdie dieet volg, vyf jaar jonger lyk as dié van vroue van dieselfde ouderdom wat 'n tipiese Westerse dieet geëet het. Die plantaardige voedsel is ryk aan fito-oestrogenen, wat soos ligte oestrogeen in die liggaam optree.
Dit is ook belangrik om genoeg te kry vesel , sy sê. Vesel beïnvloed die vlakke van geslagshormoonbindende globulien [SHBG], wat estrogeen baie beïnvloed, sê Mosconi. Veselgroente is 'n uitstekende manier om jou brein die glukose te kry wat nodig is, want vesel stabiliseer jou bloedsuiker, waardeur die glukose jou brein kan bereik. Groente met die hoogste glukose- en veselkonsentrasie sluit in: uie, sprietuie, raap, rutabagas, wortels, pastinaak en rooi beet .
Beweeg jou lyf.
Oefening is vir almal een van die sterkste voorkomende hulpmiddels teen die siekte van Alzheimer, maar dit blyk veral belangrik te wees vir vroue: by vroue jonger as 65 hou fisieke aktiwiteit verband met 'n 30% laer risiko van Alzheimer se siekte in vergelyking met sedentêre persone, en vroue tussen die ouderdomme van 65 tot 70 jaar wat oefen, sien 'n risiko -vermindering van 20%.
Nie 'n groot fan van die gimnasium nie? Brinton sê: Probeer net meer beweging deur die dag insluip. Sy het 'n goedkoop trapstapel langs haar lessenaar en gebruik dit elke uur 'n paar minute. As jy lief is oefensessies met 'n hoër intensiteit , gaan maar, sê Brinton. Maar weet dat selfs klein bewegings met laer intensiteit gedurende die dag u hartklop kan verhoog bloedvloei verhoog na u brein, wat help om dit gesond te hou.
Rus u liggaam en gees.
Navorsing toon dat vroue dit moeiliker het om aan die slaap te raak en aan die slaap te bly as mans, wat jammer is, want slaap is wat Brinton die groot breineliksir noem. As u ouer word, moet u ekstra herstel- en hersteltyd inbou, wat gebeur terwyl u slaap, sê sy.
Volg dus die goeie advies wat u voorheen gehoor het: Beperk skermtyd in die nag, stel 'n ontspannende slaaptydroetine op, spandeer tyd in natuurlike lig om u sirkadiese ritme , en vermy dagslapies. Kry professionele hulp as u sukkel om te slaap of nie uitgerus voel as u wakker word nie, sê Brinton.
Verlig jou geestelike las.
Vroulike neurowetenskaplikes het pas die konsep van kognitiewe las begin bestudeer (ook die hoeveelheid geestelike gimnastiek wat die meeste vroue daagliks doen om al die balle in die lug te hou) en die impak daarvan op ons brein. Dit blyk dat die grootste deel van die beplanningswerk in die huishouding gedoen word - doktersafsprake maak, die gesinsvakansie bespreek en die lys aangaan - kognitiewe probleme later in die lewe kan beteken.
Dit is goed om 'n verstandelike las te hê, sê Caldwell, maar as hierdie ekstra verantwoordelikheid oorweldigend raak, het u moontlik 'n chroniese stressor dit is regtig sleg vir jou brein. Wees eerlik oor wat u kan jongleren - en wat te veel voel. Haal dan 'n paar dinge van u lys af. Caldwell sê: Wat sou jy vir haar sê as jy 'n vriendin gehad het met jou las?
U verdien immers om op u breingesondheid te fokus. Soos Brinton sê: Die neurale stroombane in u brein maak uit wie u is - wat beteken dat u na u brein moet sorg as u vir uself wil sorg. Die beskerming van u noggin is die uiteindelike vorm van selfversorging. Doen dit dus self, want Brinton en haar kollegas soek oplossings vir almal.