Jy sit ook jou foon af en hoop mense vergeet jy het gesê jy sal na hulle hond se verjaarsdagpartytjie toe gaan, want jy het mos nou al weer daarvoor óók ja gesê. Voor 29 sê ŉ mens vir alles ja. Kombuistees, babatees, hennepartytjies, troues, die opening van ŉ koevert, noem dit en jy is daar, aangetrek vir die tema en elke ding. Ná 29 is dit moeilik om die gewoonte van ja-sê af te leer, so jy begin verskonings uitdink, of ander goed reël sodat jy net nie die geleentheid hoef by te woon nie. “Jammer, ek kan nie meer na die kombuistee toe kom nie,” SMS jy een dag voor die RSVP-datum aan die gasvrou, “ek het ongelukkig reeds vir my ŉ chemiese gesigbehandeling bespreek.” Jy moet weet jy wil regtig nie daar wees as jy eerder geld uithaal om die eerste laag van jou gesig te laat afbrand met suur nie. Jy kry aaklige terugflitse van verlede Woensdagaand wanneer jy tik: “Geniet dit baie, en drink sommer ŉ tequila vir my onthalwe ook.” Jy het in elk geval jou skoolvriendinne maande laas gesien, en ná Chantelle en Pieter geskei is, is niks in elk geval meer dieselfde nie.
Dit is die lekkerte van die “ek-is-amper-30”-sindroom. Jy neem jou eie besluite. As jy besluit jy wil gaan, dan gaan jy. As jy besluit jy wil trou, dan doen jy dit en so ook skei. As jy besluit jy bestee elke sent wat jy het aan ŉ paar skoene oor die internet, dan dra jy die skoene met trots, want jý het dit gekoop met jou eie grootmens-geld. As jy besluit jy druk ŉ hele pak Eet Sum Mor-koekies in jou keel af voor aandete, dan is dit jou eie saak as jy oor ŉ week nie in jou duur Woolies-broek pas nie.
Sê ek ook. Ek is al oor 50, en het nou die dag eers agter gekom daai simptome is al ‘n rukkie by my. Seker te besig.
Goed geskryf! Ek vermoed mens gaan deur sulke gevoelens en gedagtes enige dag vanaf die 25ste verjaarsdag. Met ‘n verskeidenheid goedjies wat bykom – dankie vir lekker glimlag.
God laat dit nie ongesiens verbygaan nie. Lees gerus die wêreldgeskiedenis. Uitgebreide imperiale koninkryke word ingeneem deur volke wat voorheen nie deur hulle gereken is nie. Nasies kom en gaan. Elke oorlog het ’n draai­punt. Dié wat vandag wen, is môre aan die verloorkant. Roemryke veldhere sneuwel en diktators word voor wêreldhowe gedaag en gevonnis.
ŉ Foto van die verdagtes wat van ŉ veiligheidskamera op ŉ wynplaas in die omgewing af kom. Foto: Verskaf
Sy vrou (57) het intussen die rumoer gehoor en uit die slaapkamer gekom om ondersoek in te stel. “Toe sy die kamerdeur oopmaak en hulle sien, het sy dadelik die deur toegestamp en probeer om die handvatsel op te druk sodat hulle nie kan inkom nie. Hulle het op haar afgestorm en die handvatsel so hard geruk dat dit gebreek het. Sy het naderhand die deur gelos en vir hulle gesê om te vat wat hulle wil en ons net nie seer te maak nie. Dit was toe asof hulle so half bedaar het.”
Die aanvallers het daarna gesê dat twee van hulle gaan ry om geld uit die bankrekeninge te trek, terwyl twee gaan agterbly by die huis. Indien Barrington dus nie vir hulle die regte PIN-nommers vir die bankkaarte gee nie, sou hulle die egpaar leed aandoen.
“Ek het vir hulle die regte nommers gegee en hulle is al vier met ons bakkie daar weg,” het hy gesê. “Ek het hulp oor die tweerigtingradio ontbied en daar is ŉ radio in my bakkie ook. Ek dink hulle het seker gehoor dat ek hulp ontbied en hulle het toe die bakkie net so in die dorp gelos. Hy is later verlate daar gevind.”
Barrington sê hy het nie meer inligting oor die inbraak by die wynplaas nie en kan nie bevestig wanneer dit gebeur het nie. Die datum op die foto’s toon egter dat dit dieselfde oggend om 01:20 geneem is, enkele ure voordat die aanval op die Barrington-egpaar plaasgevind het.