Hoe sê ons 'God is goed én almagtig' te midde van lyding? | Kerkbode
Hoe sê ons 'God is goed én almagtig' te midde van lyding?
14 Julie 2021 Lourens BosmanGestuur
"God is goed. God is almag­tig. Lyding bestaan. Kies twee." So klink 'n bekende meem wanneer mense praat oor onreg, rampe, epidemies, siekte en dood.
Oor die bestaan van die lyding en negatiewe magte redeneer niemand. As jy hoegenaamd oplet, sal jy dit sien. Die vraag is dus eintlik: Hoe kan ons gelyktydig sê dat God goed én almagtig is?
Ek dink dit is betekenisvol dat die Joods-Christelike tradisie nie maklik torring met die idee dat God goed is nie. En dit is nie asof die Bybelse skrywers nie die probleem ken nie. In nood en gevaar het baie van hulle gewonder oor waar God is terwyl hulle swaarkry. Lees maar die Psalms, of Job. Maar deur die wanhoop en onbegrip kom hulle elke keer hiernatoe terug: "Here, ons onthou u goedheid en liefde, betoon dit tog weer aan ons."
Ons moenie dink dit is vanselfsprekend dat mense só oor God dink nie. In baie ander godsdienste is die gode nie goed of goedgesind teenoor die mense nie. Die Grieks-Romeinse gode, byvoorbeeld, is immoreel, heeltyd besig met stryery en willekeurig wanneer hulle die noodlot van mense bepaal. Die Griekse siening was dat die gode almagtig is maar hulle is nie goed of betroubaar nie. Die gode bring die slegte oor die mense. As jy gebede uit daardie tyd lees, sien jy die mense verlang na gode op wie hulle kan reken. Zeus en die ander gode is dit egter nie. Iemand het van die Grieks-Romeinse gode gesê: "The gods are frivolous."
Só dink ons nooit oor die drie-enige God nie. 'n Vorige Kerkbode-peiling het gewys dat NG lidmate nie dink die epidemie en swaarkry is God se straf nie. Ons sal eerder verstellings maak aan ons sienings oor God se almag en waar die slegte vandaan kom, as om God se goedheid te bevraagteken. Die God wat ons aanbid, is nie kwaad vir ons nie. Inteendeel, sy grootste kenmerk is troue liefde.
In hierdie tyd van siekte en dood is dit belangrik dat ons nadink oor wie God is en hoe God betrokke is in die wêreld.
Miskien is die grootste gevaar dat ons begin dink God is afwesig of afsydig. Dat Hy sy gesig wegdraai van ons, soos Psalm 13 sê. Maar hoe is 'n mens in pas met 'n afwesige God? Raak jyself ook afwesig wanneer die donkerte opdaag?
Dit is egter ook moontlik om te sê dat God by ons is ín die donker dieptes, dat Hy ons nooit verlaat of in die steek laat nie. Dat ons selfs in die dood en daarna op sy troue liefde kan reken. Die groot kwessie is nie God se almag nie, maar sy aanwesigheid.
Om in hierdie tyd in pas met die lewende God te wees, beteken dan om saam met Hom te gaan na waar mense bang is, of hartseer, of moedeloos. Om die moeilike oproep te maak. Om na die wanhopige stem te luister. Om aanwesig te wees in lyding. Sy troue liefde is die polsslag vir ons lewe.