As woorde ontbreek | Slaai Sonder Blare
← Pyn in my appel
As woorde ontbreek
As die Springbokke verloor, word baie woorde gehoor, gelees, geskree. Die skeidsregter en sy familie word tot in die sesde geslag vervloek. Die afrigters se talente word met die uitskeidingsisteme van seeslakke vergelyk. Sosiale netwerke gons kru- en kraswoorde wat Oumas opnuut na hul Bybels laat gryp. Brandewyn het nie brieke nie, want almal weet bier gaan jou nie laat beter voel nie, maar ook nie melk nie… so alkohol word (teoreties korrek) 'n oplossing.
Op die vooraand van die laaste skoolkwartaal, sug onderwysers diep en laat hoor dan treurmares oor die lang-langnaweek wat die departement 'n skoolvakansie noem. Die kinders kort medikasie, die ouers 'n klap, die kurrikulum kort rigting en die onderwysers meer geld. Foto's met opskrifte word teen die osoon se kamermuur opgeplak, want die humoristiese woorde, laat ons so bietjie belangriker voel.
Die buurman gil op sy kleuters. Dan gil die buurvou op die buurman. Woorde word rondgeslinger oor hoe om kinders groot te maak, hoe om dissipline toe te pas en hoe om die begroting te laat klop. Adviseurs gee raad en raadgewers advies. Dominees preek en skuldiges soek verskoning. Dokters is voorskriftelik. Rekenmeesters praat die taal van syfers en politici lieg soos… wel, politici.
Boelies se kragtigste wapen, is die woord. Die Woord van Jou God, is ook jou wet. Woorde gee orde, struktuur, logika, rede… woorde gee sin… en sin gee betekenis. Woorde gee ons hoop, verklaar ons liefde, vertel frustrasie, verduidelik verslaentheid en dra gelukwense oor.
Maar soms, soos op 'n Sondagaand, as ek woord ontvang dat dit nie goed gaan met iemand vir wie ek omgee nie… dan vang die woord my in 'n net vas. Want so kragtig as wat woorde is, soveel meer kan 'n drukkie vertel. So magtig en vaardig soos ek met woorde verkeer, so kierang hulle my ook as ek nie my hand op haar skouer kan sit nie. Woorde is nie altyd genoeg nie. Inteendeel, soms is woorde oorbodig, onnodig en krukke wat nie help vir steun nie. Die eerste woorde is dalk 'n mylpaal. Die nuus uit die kundige se mond is terminaal. Die laaste woorde verskyn op die grafsteen. Soveel wanhoop, hartseer, seerkry wat nie met pleisters en mooi woordjies reggeruk kan word nie. My woordeboek het 'n uiltjie gaan knip. Soms moet ek net glo en vertrou dat my stilte ook iets kan sê, want die regte woorde, die woorde wat werklik my omgee en liefde vasvang, ontbreek.