Francois Mackandal (Macandal/Makandal) (? -1758) - Geskiedenis Podcasts - 2021
Francois Mackandal (Macandal/Makandal) (? -1758)
Francois Mackandal was 'n charismatiese en bekwame leier van 'n slaweopstand in Haïti in die 18de eeu. Mackandal was waarskynlik van Wes -Afrikaanse of Kongolese oorsprong wat hy op 12 -jarige ouderdom as 'n slaaf na St Domingue gebring het. Daar word vermoed dat hy aan die Lenormand -plantasie verkoop is.
As volwassene ontsnap hy aan die plantasie en lei hy 'n opstand teen Franse slawe -eienaars en plantasies. Hy was veronderstel om sy linkerhand en 'n deel van sy linkerarm te verloor terwyl hy 'n slaaf was. Daar word dikwels betwis hoe dit gebeur het, sommige bronne beweer dat sy arm in 'n ongeluk met 'n suikerpers vergruis is en dan uit die plantasie geslinger is, terwyl ander historici uit die plantasie gevlug het nadat hy tot 50 houe gevonnis is (wat die meeste mense sou doodmaak), maar die plantasie -eienaars wou nie toegee dat 'n slaaf die vaardigheid en brein het om aan sy wit gevangenes te ontsnap nie. Die antropoloog Mark Davis voer die teorie aan wat gebaseer is op 'n noukeurig gefiltreerde mondelinge geskiedenis dat Mackandal goed opgevoed was voordat hy 'n slaaf was en beide vlot Arabies kon lees en skryf, 'n moontlikheid as gevolg van die kontak van Arabiese slawe en handelaars in die Kongo en Wes Afrika, dat Mackandal intelligent en goed vertroud was met kruie, is sonder twyfel.
Wat ook al sy oorsprong was, 12 jaar nadat hy uit die plantasie gevlug het, het Mackandal 'n groep 'Marows of Maroons' in die afgeleë berggebiede van Haïti verenig om die Franse te beveg. The Maroons was 'n mengsel van die oorlewende Amerikaanse Indiane en ontsnapte swart slawe. Die inheemse bevolking, die Tainos, was byna uitgeroei deur eers Spaanse en daarna Franse kolonisasie, siektes en slawerny ingebring. Die Maroons kombineer beide inheemse Amerikaanse wildernisvaardighede met Afrika -landbou en vaardighede wat deur die ontsnapte slawe van baie nasies gebring is. Mackandal het 'n guerilla -leier geword wat verskillende geïsoleerde gemeenskappe in die berge verenig het om terug te keer teen die koloniste. Hy het slawe wat nog op die plantasies werk, as intelligensie -netwerk gebruik terwyl sy Maroen -magte plantasies sou aanval en verbrand. Mackandal en sy guerrilla's het plaaslike plante gebruik om gif te produseer wat dan aan slawe gegee is om hul meesters te vergiftig. Dit was 'n uitstekende terreurwapen en die Franse owerhede was bang dat baie grondeienaars Haïti sou verlaat weens die risiko van vergiftiging. Daar word beraam dat die magte van Mackandal meer as 6 000 tydens die opstand doodgemaak het.
Op 20 Januarie 1758 is Mackandal gevonnis om op die brandstapel verbrand te word, 'n algemene straf vir slawe, na sy verraad deur 'n slaaf wat gemartel is nadat hy gevang is. Mackandal was bekend daarvoor dat hy ontsnap het uit gevangenskap en baie verhale rondom sy dood, sommige sê dat hy ontsnap het toe die roof wat hom aan die paal bind, los was vanweë die stomp van sy linkerhand; ander verhale is van 'n mitiese aard en beweer dat sy siel ontsnap het vlamme en sy gees dwaal steeds in Haïti. Baie hiervan het die oorsprong in die feit dat Francois 'n Voodo Houngan of priester was en dikwels geprofeteer het dat die slawe eendag hul vryheid sou wen, en hy beweer ook dat syne onsterflik was. Mackandal het op baie maniere die saad gesaai vir die latere sukses van Toussaint Louverture, wat die eerste suksesvolle opstand teen Europese kolonialistiese moondhede sou lei.
20 Januarie 2009 Hoofman
(Dankie aan Mark Davis van macandal.org vir die gaspos oor 'n merkwaardige historiese parallel met die inhuldiging van Barack Obama van vandag.)
Die wêreld was verstom toe Barack Obama in 2008 tot die presidensie verkies is, met die wete van die kulturele hindernisse wat minderhede al honderde jare ondervind. Die datum van inhuldiging, 20 Januarie, is ook die herdenking van die brand op die brandstapel van 'n feitlik onbekende man, Francois Macandal,* wie se epiese oorlog teen kulturele hindernisse eeue lank begrawe is.
Lees 'n paar van sy verhale en oordeel of die historiese verkiesing van Barack Obama kon plaasgevind het sonder die man wat hulle genoem het "Macandal. "
Die parallelle met die reis van Barack Obama ' is talryk, maar die lewe van Macandal was miskien selfs merkwaardiger, bereikte hoogtes en val in die donkerste wanhoopskloof, maar dit slaag ondanks verbysterende kans. Die probleme van Macandal gaan moontlik daaroor om sy doel te vind en te droom van oorwinning, selfs as hy deur 'n meerderheid veroordeel word, aangesien hy meedoënloos agtervolg is deur soldate en opgejaag deur talle nee -sêers.
251 jaar gelede op 20 Januarie 1758 is Macandal aan 'n pos op 'n platform vasgeketting voordat duisende slawe bymekaar gekom het om sy wrede marteling en teregstelling te sien. Vanweë sy belangrikheid het die Franse slawe van honderde plantasies in die kolonie St. Domingue (nou Haïti en die Dominikaanse Republiek) versamel. Hulle het geglo dat so 'n aaklige skouspel Macandal se rewolusie, wat hy die Franse bewind begin beëindig het, en 12 jaar tevore begin beëindig het.
Omstreeks 1746 het Macandal aan sy plantasie ontsnap, duisende ontsnapte slawe verenig saam met baie wat nog tot slaaf gemaak is en verklaar dat hy hulle almal tot onafhanklikheid en vryheid sou lei. Hierdie verklaring, van iemand wat slegs ses jaar tevore uit sy huis in die Kongo geneem is, was ongekend, aangesien geen slawekolonie ooit 'n Europese nasie verslaan het nie. Toe mobiliseer Macandal tienduisende en het dit moontlik miljoene geïnspireer om slawerny te beëindig en koloniale hegemonie te verslaan in die Haïtiaanse rewolusie wat dekades na sy dood voltrek is.
Maar ironies genoeg selfs die beroemde, swart marxistiese skrywer C.L.R. James, skryf een van die grootste revolusies in die geskiedenis toe aan iets wat soortgelyk is aan 'spontane oproer' deur 500 000 swart slawe in 1791. Sedert 1791 het byna elke historikus die 'Haïtiaanse rewolusie' verminder, die enigste suksesvolle omverwerping van 'n koloniale mag deur swart slawe, tot 'kollektiewe woede', geïnspireer deur die blankes van die 'Franse revolusie'. Tog was dit moontlik die revolusie van Macandal, nie die honger boere van Frankryk nie, wat hul opstand in 1789 geïnspireer het.
Die ware verhaal van Macandal verteenwoordig onduidelike maar aangetekende getuienisse oor sy lewe en verduidelik waarom die slawe -opstand van 1791 in werklikheid 'Macandal's Revolution' was, amper 50 jaar aan die gang. Macandal voorspel die einde van slawerny, beplan dit, beplan dit en begin dit. Sy verhaal verbreek 'n mite wat al meer as 200 jaar lank onbetwisbaar is: dat die Haïtiaanse rewolusie van 1791 'n spontane slaweopstand was wat geïnspireer is deur die Franse boere wat twee jaar tevore die Bastille -gevangenis in Parys aangekla het.
Die Haïtiaanse rewolusie het uiteindelik die Franse verdryf en Napoleon en talle Franse generaals verslaan. Dit het ook geslaag teen die beroemde Britse leër en 'n nuwe regering gestig wat deur voormalige slawe bestuur is. Dit was die eerste domino in 'n reeks koloniale nederlae en wetswysigings wat gelei het tot die einde van institusionele slawerny en Macandal het alles begin.
Macandal: die opgevoede rewolusionêr wat eenheid gebring het
Op 20 Januarie 1758 het hy op die brandstapel doodgebrand of 'n wonderlike ontsnapping gemaak. Macandal was een van die grootste rewolusionêres in die geskiedenis, maar sy verhaal was verborge. Hy is die eerste bekende swart wat verklaar het dat hy slawerny sou beëindig. Hy is op 12 -jarige ouderdom uit die Kongo -streek na die Karibiese Eilande geneem, maar hy was vlot in Arabies en is deur slawe en aristokrate ver en wyd gesoek vir sy gebruik van plante in die behandeling van siektes. Hy was 'n begaafde musikant, skilder en beeldhouer. Onderrig is verbied vir slawe, maar hy leer vlot Frans praat. Nadat hy sy plantasie ontsnap het, het hy begin met die omverwerping van die Franse en die nederlaag van slawerny.
Macandal het uiteindelik duisende tot revolusie verenig en is moontlik meer verantwoordelik vir die beëindiging van slawerny as enige ander.
Selfs die swart marxistiese skrywer C.L.R. James skryf die "Haitian Revolution " toe aan spontane oproer deur 500 000 swart slawe. Geskiedkundiges het die Haïtiaanse rewolusie, die enigste suksesvolle omverwerping van 'n koloniale mag deur swart slawe, verminder tot 'n 'kollektiewe woede', geïnspireer deur die Franse revolusie. " Macandal se verhaal verbreek hierdie mite. Die Haïtiaanse rewolusie was die gevolg van die " Macandal Revolution " wat meer as 40 jaar voor 1791 begin het.
Baie het Macandal se Moslemwortels gebruik om Islamitiese ideologie te bevorder. Daar is egter geen bewys dat Macandal as volwassene óf Christen óf Moslem was nie. Misterieus kom hy uit die Christelike Kongo, maar het Moslem -wortels. Daar is ook geen bewys dat Macandal 'n Voodoo -priester was nie, soos sommige Haïtiane beweer. Inteendeel, Macandal het godsdiens as 'n belemmering beskou.
Sy enigste doel was om alle mense te verenig, ongeag godsdiens, stam of ras, en hulle bymekaar te bring vir een groot doel om slawerny te beëindig. Sy redenaar het 'n erudiese begrip van godsdienstige retoriek blootgelê. Godsdiens het rassiste verhoog, wat die mag daarvan gebruik het om verdeeldheid en gruweldade te rasionaliseer. Boukman Dutty, 'n Voodoo -priester en harde slawe -opsiener tydens Macandal se tyd, was ongetwyfeld 'n dodelike vyand van Macandal, hoewel hy later 'n vurige volgeling en revolusionêr geword het.
Hy beweer dat hy 'n profeet is wat deur God gestuur is om swart van slawerny te bevry. Sy profesie voor sy dood was dat hy met muskiete sou terugkom. Tydens die laaste revolusie het baie Franse gesterf as gevolg van geelkoors wat deur muskietbyt veroorsaak is.
Kyk ook na hierdie skakels vir meer inligting oor Macandal:
Beeld van Haïtiaanse 20 Gourdes -muntstuk ter ere van François Mackandal. (1968)
Praat: François Mackandal
Ek stel voor dat die artikel 'n onderskeid maak tussen Makandal se kragtige reputasie in die Haïtiaanse nasionale geskiedenis en die veel meer beperkte kennis wat historici het oor die man en die beweging wat met hom verband hou. --Altaar (kontak) 16:54, 17 Januarie 2009 (UTC)
Hierdie artikel is outomaties beoordeel omdat ten minste een artikel beoordeel is en hierdie bot al die ander graderings tot minstens daardie vlak gebring het. BetacommandBot 11:37, 27 Augustus 2007 (UTC)
Daar is baie mites oor Mackandal, en die afgelope paar jaar was daar al hoe meer Engelssprekende webwerwe met 'n opregte belangstelling in die geskiedenis.
Ek glo egter dat die verhaal van Mackandal met net een arm in die klas volksverhale of fabels oor die man val.
Alhoewel die verhaal van die man 'n geweldige historiese belang het, is dit ook vol mites en elemente van die bonatuurlike.
Dit is die moeite werd om dit in 'n ensiklopedie -artikel te noem, maar dit moet as folklore gemerk word.
Ek kan eerlikwaar nie onthou dat ek 'n historiese bewering gelees het dat Mackandal slegs een arm gehad het nie, en ek het baie portrette (naamlik semi-historiese uitbeeldings) van die man as revolusionêr en martelaar gesien, en ek kan nie een daarvan onthou nie wys hom met een arm.
Natuurlik is daar die moontlikheid dat ek verkeerd is, en dit is óf 'n historiese feit óf 'n baie bekende fabel (wat nie een van die skrywers waarmee ek gelees het, behandel het nie)-maar dit is waarom aanhalings nodig is.
Hey, raai wat: die portret van hom op die muntstuk wys sy linkerarm (naamlik die een wat die teks van die artikel nou suggereer, afgesny is). - Voorafgaand aan ongetekende kommentaar bygevoeg deur 89.243.38.46 (kontak) 09:20, 4 Julie 2009 (UTC)
'N Paar van die vorige bekommernisse oor die skeiding van die feit van die legende, die enigste bewyse wat daarop dui dat Macandal ooit iemand vergiftig het, is dat wit slawe -eienaars hom vermoor het omdat hulle geglo het dat hy dit gedoen het. Hy het nooit vergiftiging erken nie, selfs nie onder marteling nie, hoewel hy wel ander misdade erken het. As hy gifstowwe versprei het, is die kans groot dat dit bedoel was om beskermende of genesende sjarme te wees, nie bedoel om dood te maak nie. En daar is alternatiewe om die meeste vergiftigingssterftes (selfs dié wat vandag beweer word) te verduidelik. Byvoorbeeld: E. Coli is eers in 1885 ontdek. Of: maniokblaar bevat sianied wat 'n persoon kan vergiftig as dit nie reg gekook word nie. Ens., Beskuldigings van vergiftiging kom in baie slawe -samelewings voor, byna altyd slawe -eienaars wat slawe beskuldig. Byna altyd is daar nie meer bewyse as die beskuldiging nie. In hierdie geval van wit planters wat 'n Afrika -maroen beskuldig, is daar geen werklike bewys dat vergiftiging ooit plaasgevind het nie. - voorafgaande ongetekende kommentaar bygevoeg deur 128.220.159.20 (kontak) 15:12, 11 Julie 2011 (UTC)
Ek het pas een eksterne skakel op François Mackandal gewysig. Neem 'n rukkie om my wysiging te hersien. As u enige vrae het of die bot nodig het om die skakels of die bladsy heeltemal te ignoreer, besoek hierdie eenvoudige FAQ vir meer inligting. Ek het die volgende veranderinge aangebring:
Die verslaafde mense sou egter binnekort teen hul Franse slawe begin opstaan, en dit sou die grootste en bloedigste slawe -opstand in die geskiedenis begin, andersins bekend as die Haïtiaanse rewolusie.
In die meeste verslae word gesê dat die stryd van Haïti tot onafhanklikheid grootliks moontlik gemaak is deur die rol van Maroons vlugtende slawe wat dikwels in die berge gevlug het en in klein groepies of onafhanklike nedersettings gewoon het.
Een van hierdie kragtige maroenleiers was François Mackandal, wat in die begin tot die middel van die agtiende eeu 'n pyn in die boude van die Franse geword het.
"Eintlik was Mackandal die eerste om te verklaar dat slawe die Franse sou omverwerp en die slawerny sou beëindig," skryf Die Louverture -projek.
Mackandal, ook Makandal of Macandal, het saamgesweer om al die blanke plantasie -eienaars in die noorde van Saint Domingue te vergiftig en dit later na alle uithoeke van die kolonie te versprei.
Sommige slawe het selfs hul meesters ' huishoudings in die noorde begin vergiftig, insluitend ander slawe wat nie vertrou kon word nie. Maar 'n vroulike slaaf sou later die ondergang van Mackandal wees en tot sy teregstelling lei.
Daar word geglo dat hy in Wes-Afrika gebore is, maar Mackandal is op twaalfjarige ouderdom na die noorde van Saint-Domingue gebring om aan 'n suikerplantasie te werk. Hy is verkoop aan die Lenormand -plantasie naby Cap Français.
Volgens antropoloog Mark Davis is Mackandal deur 'n belangrike familie in die Kongo opgelei, aangesien hy baie slim was en vlot Arabies kon praat, lees en skryf.
Hy het ook beeldhouwerk, skilderkuns en musiek geken, en het 'n diepgaande kennis van kruie en medisinale plante. Hierdie eienskappe sou nuttig word in sy latere stryd teen die Franse.
Terwyl hy aan die plantasie werk, verloor Mackandal sy arm in 'n suikermeule en moes hy daarom vir vee sorg. Hy het later uit die plantasie gevlug en by 'n maroen gemeenskap aangesluit waar hy 'n leier geword het.
Mackandal, wat beweer dat hy bonatuurlike vermoëns het en geprofeteer het dat slawe uiteindelik hul vryheid en onafhanklikheid sou hê, kon die verskillende kastanjebruine groepe in die heuwels van Saint Domingue suksesvol organiseer tot 'n sterk vegmag.
Met kennis van kruie en plante, kon hy ook kragtige gifstowwe maak.
"Deur die netwerk van maroen en simpatieke plantasieslawe te gebruik, het Mackandal en sy volgelinge plantasie -eienaars, diere en selfs ander slawe suksesvol vergiftig," het 'n verslag van Slavery and Remembrance gesê.
Die blankes het jare lank gesoek na die oorsaak van die siektes en sterftes sonder enige resultaat. Intussen het Mackandal ook begin beplan vir 'n opstand.
Na 12 jaar, teen die einde van 1757, was die natuurlike en charismatiese leier gereed om 'n massavergiftiging van blankes uit te voer wat die opstand sou veroorsaak het. Hy is egter verraai deur die slavin en is in Januarie 1758 gevang en ter dood veroordeel op Cap-Français.
Bronne sê dat hy op die brandstapel verbrand moes word, maar hy het by die eerste vlamme losgebars.
'Die mees algemene geskrewe verslae (waarvan die meeste herverklarings gebaseer is op dieselfde bronne) sê dat Mackandal sy eerste brandwonde vrygespring het deur los te kom van bande wat onvoldoende oor die stomp van sy arm vasgemaak was. Die meeste van hulle sê dat hy weer vasgevang, teruggetrek en in 'n tweede brand verbrand is, 'volgens Die Louverture -projek.
In wese is Mackandal op die brandstapel in die middel van die plein in Le Cap verbrand. Plantasie -eienaars het hul slawe gebring en gedwing om te kyk.
Daar word gedokumenteer dat selfs na sy dood baie slawe in sy onsterflikheid aangedring het, en hy dus 'n belangrike inspirerende figuur vir die slawe geword het tydens die Haïtiaanse revolusie.
Op die oomblik glo baie dat sy siel die vlamme waarin hy op die brandstapel verbrand is, vrygespring het en dat dit steeds deur Haïti dwaal.
1750's Gratis swartes en mulatte begin rykdom en mag bymekaarmaak. Baie verkry plantasies, veral koffieplantasies in die Weste en Suide.
'Hierdie manne begin die kolonie vul, en dit is van die grootste perversie om hulle te sien; hul getalle word voortdurend toeneem onder die blankes, met fortuine wat dikwels groter is as dié van die blankes. . . Hulle streng spaarsaamheid het hulle elke jaar aangespoor om hul wins in die bank te plaas, hulle versamel groot kapitaalbedrae en word arrogant omdat hulle ryk is, en hul arrogansie neem toe in verhouding tot hul rykdom. Hulle bied aan op eiendomme wat in elke distrik te koop is, en veroorsaak dat hul pryse sulke astronomiese hoogtes bereik dat die blankes wat nie so baie rykdom het nie, nie kan koop nie, of hulself kan verwoes as hulle aanhou. Op hierdie manier word die beste grond in baie distrikte deur die halfkastele besit. . . Hierdie kleurlinge boots die styl van die blankes na en probeer alle geheue van hul oorspronklike toestand uitwis "
& mdash Koloniale administrateurs skryf aan die Ministerie van die Marine 1757 Die Makandal -sameswering. François Makandal (afwisselend gespel "Mackandal" of "Macandal"), 'n maroen leier, sameswering om al die blankes in die Noorde te vergiftig in 'n plot wat bedoel is om na "alle uithoeke van die kolonie" te versprei. In die noorde begin Makandal se groot netwerk van medewerkers - meestal vertroude huishoudings - die huise van hul meesters vergiftig, insluitend ander slawe wat nie vertrou kan word nie. Die blankes soek verwoed na die oorsaak van die siektes en sterftes. Nadat 'n ondervraagde slavin die rebelleleier verraai het, begin die planters 'n massiewe jag.
'N Nota oor Maroons Maroons was vlugtige slawe wat dikwels in die berge gevlug het en in klein groepies gewoon het terwyl hulle gevangenskap ontwyk het. Hierdie verskynsel, wat 'marronage' genoem word, was van deurslaggewende belang in die stryd om Haïti se onafhanklikheid. Maroons was van die magtigste figure van die revolusie, verantwoordelik vir die organisering van aanvalle en die vereniging van uiteenlopende groepe, selfs al het hul leiers hul saak verlaat en by die koloniste aangesluit.
'Marronage, of die verlatenheid van die swart slawe in ons kolonies sedert hulle gestig is, is nog altyd beskou as een van die moontlike oorsake van [die kolonies] se vernietiging. . . Die minister moet in kennis gestel word dat daar ontoeganklike of na bewering ontoeganklike gebiede in verskillende dele van ons kolonie is, wat dien as toevlugsoord en skuiling vir maroen, dit is in die berge en in die woude wat hierdie slawe -stamme hulself vestig en vermeerder en die vlaktes binnedring af en toe alarm maak en altyd groot skade aan die inwoners veroorsaak. "
& mdash Uit 'n memoir uit 1775, oor die toestand van maroenbloemen in Saint Domingue
"Die slaaf. . . onstabiel van aard en in staat is om sy huidige toestand te vergelyk met dit waarna hy streef, is onophoudelik geneig tot huwelik. Dit is sy vermoë om te dink, en nie die instink van huisdiere wat van 'n wrede meester vlug in die hoop om hul toestand te verbeter nie, wat hom dwing om te vlug. Dit wat hom blykbaar 'n gelukkiger toestand bied, wat sy teenstrydigheid vergemaklik, is die pad wat hy sal inslaan. "
& mdash Uit die register van die Bo -Raad van Le cap, 1767 Maart 1758 word Makandal tereggestel. Koloniste verbrand Makandal op die brandstapel in die middel van die plein in Le Cap. Eienaars bring hul slawe en dwing hulle om te kyk. Ondanks die feit dat hy sy dood aanskou het, dring baie slawe aan by Makandal se onsterflikheid en word hy 'n belangrike inspirerende figuur vir die slawe tydens die revolusie. 1763 & ndash1768 Blankes probeer om die affranchis te beheer namate hul bevolking saam met hul rykdom en mag groei. Affranchis, hoofsaaklik saamgestel uit gratis mulatte, bedreig die magstruktuur van die kolonie namate hulle invloedryke grondeienaars in die kolonie word.
Wetgewing wat bedoel is om hul ambisies te verydel en assimilasie met blankes te voorkom, verbied die affranchis om openbare ampte te beklee, bevoorregte ambagte te beoefen (soos wet of medisyne), na 21:00 in die openbaar bymekaar te kom, saam met blankes te sit of aan te trek, te waag, te reis of Frankryk binne te gaan. . Hierdie oortredings word gestraf met boetes, gevangenisstraf, kettingbendeplig, verlies van vryheid en amputasie.
Ondanks hierdie beperkings, is affranchis nog steeds verplig tot verpligte militêre diens tussen die ouderdomme van 15 en 45. Verder mag hulle steeds geld leen, 'n diens waarop die koloniste al hoe meer staatmaak. Gedurende die 18de eeu is die krediet van die affranchis van kritieke belang vir die groeiende omvang en rykdom van Saint Domingue. 1763 Die Sewejarige Oorlog in Europa eindig, en die Verdrag van Parys word onderteken deur Brittanje, Frankryk, Spanje en inheemse Amerikaners in Europa en die Noord -Amerikaanse kolonie.
Die koloniste is al hoe meer kwaad vir Frankryk se houvas op hul produksie, wat hulle verhinder om winsgewend met ander lande te handel. Koloniste begin groter administratiewe beheer van plaaslike aangeleenthede soek en die planters se outonomiebeweging begin momentum kry. Mei 1771 reik Lodewyk XV instruksies uit aan administrateurs, wat nuwe beperkings op swartes en mulatte beskryf. Die instruksies bevat 'n uiteensetting van die Code Noir van 1685 en mulatoes vind dat hulle baie van hul vryhede en voorregte in die kolonie gestroop is. 1773 Meer as 800 000 Afrikaanse slawe word van 1680 tot 1776 na Saint-Domingue gebring. Meer as 'n derde van hulle sterf binne hul eerste paar jaar in die kolonie. Slawe wat gedurende hierdie tyd ingevoer is, kom hoofsaaklik uit die koninkryke van die Kongo en Angola. Op hierdie punt het die omvang van die Atlantiese slawehandel egter so aansienlik uitgebrei dat sommige slawe van so ver as Mosambiek, aan die suidoostelike kus van Afrika, gebring word. 1776 Die Verenigde State verklaar sy onafhanklikheid van Engeland. Baie van die waardes in die Onafhanklikheidsverklaring van die nuwe republiek beïnvloed die denke van slawe in Saint-Domingue, insluitend die beroemde aanhef van die verklaring, wat lui:
Ons meen dat hierdie waarhede vanselfsprekend is, dat alle mense gelyk geskape is, dat hulle deur hul Skepper sekere onvervreembare regte toegerus is, onder andere die lewe, vryheid en die strewe na geluk. Dieselfde jaar skryf Adam Smith dat Saint-Domingue "die belangrikste suikerkolonies van Wes-Indië is." 1777 Frankryk en Spanje onderteken die Verdrag van Aranjuez wat Frans Saint-Domingue op die westelike derde van Hispaniola amptelik erken.
1784 Frankryk stel die Code Noir vanaf 1685 weer op weens plantmisbruik, wat hierdie keer hervormings aanbring wat slawe se werksure, voedselrantsoene en lewensgehalte aanspreek. Die Kode beperk strawwe en stel minimale kontroles oor die blankes in. Die kode verplig ook eienaars om slawe klein stukke grond te voorsien om voedsel uitsluitlik vir hul persoonlike gebruik te verbou. Hierdie kwessie van grondregte word 'n sentrale fokuspunt van die slawe se eise tydens die revolusies
Van 1784 tot 1785 maak nuwe koninklike verordeninge uit Frankryk dit vir slawe moontlik om misbruik van 'n meester, opsiener of plantasiebestuurder wettiglik aan die kaak te stel. Min slawe trek egter voordeel uit hierdie nuwe reëls, en diegene wat wel vind dat dieselfde stelsel in werklikheid steeds bestaan. 1788 Die Monsieur Le Jeune -saak
Die Le Jeune -saak uit 1788 het duidelik getoon dat die regstelsel van die kolonie duidelik blankes bo swartes bevoordeel, ongeag bewyse. Le Jeune, 'n planter in die Noorde, het 'n aantal van sy slawe vermoor nadat hy 'n gifsameswering vermoed het en twee ander vroue met vuur gemartel het terwyl hulle dit ondervra het. Alhoewel Le Jeune gedreig het om sy slawe dood te maak as hulle hom in die hof wou veroordeel, het veertien van hulle 'n amptelike klag in Le Cap ingedien. Hulle bewerings is bevestig deur twee landdroste, wat na die plantasie gegaan het om ondersoek in te stel. Die twee mans het die ondervraagde vroue steeds in kettings gevind, hul bene was so erg gebrand dat hulle reeds besig was om te ontbind. Een is kort daarna oorlede. Desondanks het wit planters tougestaan ​​om Le Jeune te ondersteun. Die goewerneur en voorneme het destyds geskryf: 'Dit lyk in een woord dat die veiligheid van die kolonie afhang van die vryspraak van Le Jeune.' Die hof was duidelik medepligtig toe hy later 'n negatiewe uitspraak gelewer het, wat die saak nietig verklaar het.
Hierdie tydlyn is die resultaat van 'n finale projek deur Kona Shen aan die Brown University. Die webwerf word geborg deur Brown se Departement Africana Studies. Terugvoer is welkom, stuur asseblief enige regstellings, kommentaar of vrae aan Kona Shen. Laaste opgedateer 27 Oktober 2015
François Mackandal het sy oorsprong in die keiserryk van antropoloë van Amerika, Mark Davis  en Wyatt Mac Gaffey . D'autres historiens soutiennent la même thèse selon laquelle Mackandal était kongo, tels que les professeurs spécialistes en études afro-américaines de l'université de Boston, Linda Heywood en John Thornton en David Patrick Geggus de l'université de Floride. [verwys. nécessaire] Si l'on en croit certaines sources, il était musulman , ce qui a conduit certains historiens à émettre l'hypothèse qu'il pouvait être né au Sénégal, au Mali ou en Guinée , bien que le inligting oor biografieë kan nie beskikbaar wees nie, maar dit is nie moontlik om 'n nuwe beskrywing van die woord te bevestig nie. Il est probablement capturé lors d'une razzia et, embarqué vers les Amériques, il arrive dans la colonie française de Saint-Domingue.Le chercheur Congolais Arsène Francoeur Nganga, à partir de la linguistique a démontrer que Macandal vient de "makandala". ya eu francisation du phonème /K /en /C /et la perte du segment final /A /, dans son ouvrage sur les origines Kôngo d'Haïti, préfacez par le professor Pierre Buteau le président de la société d'histoire d'Haïti .Arsène Francoeur Nganga soutient que Macandal était d'origine Kongo sur la base de l'ethnographie et la linguistique.Macandal ne pouvait pas être musulman car l'ethnographie de ses pratiques renvoi au rite petro-lemba du vodou haïtien qui est d'origine kongo, de plus son acolyte se nommait Mayombe (la forêt du mayombe de la région du congo) .Pierre Pluchon qui a décrit les pratiques de Macandal, fait observer l'utilisation de l'eau bénite en des ingrédients digne des pratiques kongo.Macandal a vécu dans le nord d'Haïti a major ité kongo.Dans les archives d'Haïti il ​​est écrit que Macandal est née en guinée.hors la guinée dans les archives d'Haïti c'est l'Afrique.
Selon Moreau de Saint-Méry, qui écrit trente ans après les faits, Mackandal devient esclave sur une propriété de Le Normant de Mézy  au Limbé. Après avoir perdu l'une de ses mains, prize dans un moulin à cannes, Mackandal aurait été chargé de garder les animaux . Ons bied 'n versekering van 'n la même époque, maar dit is ook 'n goeie manier om dit te doen, maar u kan ook versigtig wees, en ons kan 'n en suite -badkamer met 'n ensuite hê wat later 'n jalousie van 'n seun kan wees. esclave noire dont le Blanc était également épris son rival aurait alors trouvé un prétexte pour le maltraiter. Gesig on cette onreg, il s'offre la liberté en begin à marronner . Il serait alors resté insaisissable dix-huit ans durant .
Durant cette période, Mackandal organiseer la révolte de ses semblables contre les maîtres blancs français. Daar is ook sekere bronne: Mackandal était à l'origine musulman, dit is waarskynlik 'n moontlike plutôt en relation avec le vaudou, étant donné la prédominance de cette religion sur l'île. Considéré comme un houngan, il se dit immortel and impressionne ses semblables haïtiens. Il prépare du poison à partir de plantes et le distribue aux esclaves afin que ces derniers le mélangent aux boissons ou aux aliments des Français. Il devient un chef charismatique en unit les bandes d'esclaves marrons. Il crée un réseau d'organisations secrètes dans les plantations. Contre celles-ci, il dirige plusieurs actions nocturnes d'esclaves, à la lueur des flambeaux, et ils tuent leurs propriétaires.
Trahi par l'un des siens, il est capturé. Jugé par le Conseil supérieur du Cap-Français-aujourd'hui Cap-Haïtien-, est est déclaré, le 20 janvier 1758, «düement atteint & amp convaincu de s'être rendu redoutable parmi les nègres et les avoir corrompus et séduits par des prestiges et fait se livrer à des impiétés et des prophanations auxquelles il se serait luy même livré en mélant des choses saintes dans la composition à l'usage de paquets prétendus magiques, et tendant à maléfices, qu'il faisait et vendait aux nègres, d ' avoir en outre composé, vendu et distribué de ce poison de toutes espèces ». Il est condamné à faire amende honorable , ,  et, après avoir été soumis à la question ordinaire et extraordinaire (la torture) afin qu'il nomme des complices - ce qu'il fera  -, à être brûlé vif sur la place publique du Cap-Français .
Alors qu'il se démène dans le brasier, le poteau auquel il est attaché cède, en Mackandal saute hors du bûcher en disparait d'un coup. Les esclaves s'écrient: «Macandal sauvé! ».
Selon Moreau de Méry, Mackandal aurait inspiré chez les esclaves noirs eux-mêmes plus de terreur que d'admiration ainsi écrit-il que les Noirs-les «nègres» dans le texte-se mirent par la suite à appeler «macandals» les gifstowwe et les empoisonneurs, et que ce nom était devenu «l'une des plus cruelles letsurs qu'ils puissent s'adresser entre eux» .
HAITI 1758: Die tragiese verhaal van 'n Afrikaanse slaaf wat lewendig verbrand is, maar sy siel dwaal deur die stad, kyk video
In die 18de eeu toe slawerny hoogty gevier het, het Frankryk verskeie kolonies in die Karibiese Eilande gehad. Die belangrikste was egter Saint Domingue (nou Haïti), aangesien dit toe 'n suiker -eiland was, en die Franse was grootliks daarvan afhanklik vir ekonomiese groei.
Volgens die rekeninge het Frankryk ongeveer 1789 ongeveer 500 000 slawe in Saint Domingue gehad wat as arbeidsbronne vir katoen-, suiker- en koffieplantasies gewerk het.
Die verslaafde mense sou egter binnekort teen hul Franse slawe begin opstaan, en dit sou die grootste en bloedigste slawe -opstand in die geskiedenis begin, andersins bekend as die Haïtiaanse revolusie.
La ejecución de Mackandal precede treinta y tres años de la Revolución haitiana de 1791, año en el que se inició la primera revuelta de esclavos negros que culminaría con el establecimiento, en 1804, de Haití como primera república negra libre del mundo.