Knuswortel (Carapichea ipecacuanha) - effek en toediening - Medisinale plante - 2021
'Die plant wat jou siek maak', Ipecacuanha, is die naam van hierdie emetiek in sy natuurlike gebied van oorsprong in tropiese Suid-Amerika. Alkaloïede in die onderstam van die Brasiliaanse struik irriteer die maagsenuwees en help sodoende om gifstowwe te bespaar. Die stowwe wat braking veroorsaak, is egter giftig - veral met die wortel van die kraai: die dosis maak die gif.
Eienskappe van die kraai se wortel
Wetenskaplike naam: Carapichea ipecacuanha
Algemene name: Ipecacuanha, dysenterie, gekruide wortel, aarbei, Brasiliaanse wortel, Ipecac, Brasiliaanse kraaiwortel, Colombiaanse kraaiwortel
Dele plante gebruik: Risoom
Brechwurz bevat alkaloïede soos kefelin, psychotrin, O-methylpsychotrin en emetin, glikosiede, iridoïede en groentesure. Die wortel bestaan ​​uit 30 tot 40 persent stysel en 3 tot 4 persent suur saponiene.
Effekte - alkaloïede
Die alkaloïede in die wortel irriteer die maagslymvlies, en dit lei tot die verhoogde produksie van brongiale afskeidings. By hoër dosisse veroorsaak die wortel 'n sterk drang om te braak, daarom is die plant tradisioneel in Suid-Amerika gebruik om gifstowwe wat mondelings geneem word, te verwyder. Ipecacuanha stroop veroorsaak ernstige braking met 'n vertraging van tot 30 minute deur die verantwoordelike senuweevesels van die parasimpatiese senuweestelsel te irriteer.
Hoe werk emetin?
Emetin is 'n isokinolienalkaloïed (isokinolien). Dit beperk proteïensbiosintese en voorkom dat die aminosuur-tRNA-molekules (aminoasiel-tRNA) aan die 60 S-subeenheid van euryaktiese ribosome geheg word. Emetin is medies effektief omdat dit die verdeling van vegetatiewe vorme van die naakte amoeba (Entamoeba histolytica) wat in die derm leef, belemmer. Dit veroorsaak die siekte amoebiese disenterie. In die verlede is die wortel van die kraai gebruik as 'n middel vir die Ruhr. Deur die maagsenuwees te stimuleer, veroorsaak emetin ook braking.
Newe-effekte - anafilaktiese skok
Die medies effektiewe stowwe, die alkaloïede, is self gifstowwe. Nadelige gevolge by hoër dosisse sluit duiseligheid, hipotensie en verhoogde speeksel in, sowel as 'n ooraktiewe skildklier.
Die gewenste naarheid kan lei tot afwykings in die spysverteringskanaal, wat verband hou met bloedige diarree, naarheid en pyn, en kortasem. Allergiese reaksies kom gereeld voor en dit verskyn as jeuk, uitslag en waterretensie in die vate. 'N Koors kan voorkom.
aandag: 'N Reaksie op die alkaloïede kan anafilaktiese skok wees, wat benewens kortasem en orgaanversaking tot hartstilstand - en dood kan lei.
Die droë ondergrondse dele van die plant dien as tee, uittreksel of poeier vir brongitis, brongiale asma, kinkhoes, gastro-intestinale inflammasie, slymvliesbloeding en bloedsomloop. Kruie medisyne kan onder die vel ingespuit word, mondelings ingeneem word, binnespiers of intraveneus toegedien word. Die aktiewe stof is beskikbaar as 'n vloeibare verdunning vir inspuiting, as tablette, druppels of stroop.
As 'n huismiddel?
Presiese dosering is nodig vir gekneusde wortels. 0,5 - 2 gram van die middel veroorsaak reeds die drang om te braak. Die aktiewe bestanddele is self giftig, en oordosering plaas die lewensgevaar. Daarom is Ipecacuanha in sy natuurlike vorm nie geskik as 'n huismiddel nie. U moet die plant nie as selfgemaakte tee gebruik nie, maar slegs as 'n gestandaardiseerde preparaat en presies by die voorgeskrewe dosis hou.
Ipecacuanha - naturopatie en fitoterapie
Naturopatie beskryf medisyne met middele wat nie sinteties vervaardig word nie. Dit sluit fitoterapie in, dit wil sê genesing met kruieprodukte soos salie, kruisement of Ipecacuanha, maar ook met minerale en "natuurkragte", insluitend water (bad, spoel, drink), lug (klimaat, boswandeling, ens.), Warmte (warm baddens, sauna, sweetkure) of koud.
Ipecacuanha - volksgeneeskunde en tradisionele medisyne
'N Groot deel van die mense wêreldwyd was en hang steeds daarvan af om remedies te kry vir siektes uit die omliggende natuur, en beoefen dus naturopatie. Ipecacuanha het ook inheemse mense in Suid-Amerika versamel en versamel. Dit groei as 'n struik in oop tropiese woude in Brasilië, veral in Mato Grosso en Minas Gerais. Die naam Ipecacuanha kom van die Tupi-taal en is afgelei van "i-pee-kaa-guene", wat "plant op die manier wat jou siek maak" beteken.
Amerikaanse inboorlinge gebruik ipecacuanha as 'n manier om ingeslukde gifstowwe op te spoel, en weet, soos die inheemse naam aandui, die skadelike gevolge wat die wortel self kan hê.
Ipecacuanha in aanvullende medisyne
Vanweë die giftige effekte van die alkaloïede, word ipecacuanha (in sy suiwer vorm) nie in Duitsland as 'n kruie-medisinale produk erken nie. In presiese dosisse word die aktiewe bestanddele egter in verskillende medisyne aangetref.
As 'n emetikus, kan hierdie hoofterapieë help, byvoorbeeld in die geval van vergiftiging: Op hierdie manier werk die braaksel nie die vergiftiging teen nie, maar help dit om gifstowwe uit die liggaam te verwyder deur die drang om te braak. As 'n toksiese effek reeds begin het, is ander medisyne nodig om die giftige stowwe in die liggaam te bestry.
Ipecacuanha in homeopatie
In homeopatie, 'n genesingsleer wat deur die dokter Samuel Hahnemann op die drumpel van die 19de eeu gestig is, word stowwe verdun en veronderstel om terselfdertyd versterk te word. In hoë sterkte bevat die voltooide middel nie meer die aktiewe bestanddeel nie, in medium- en lae sterkte, slegs skaars meetbare hoeveelhede.
In homeopatie is die teikengroep van homeopaties verdunde ipecacuanha 'ongeduldig, dikwels slegter en geïrriteerd of angstig', dikwels met 'opgeblase of gesonkelde vel' en ligte uitskeidings (menstruasie sowel as ontlasting of speeksel).
Gebruikers van homeopatie aanvaar dat Ipecacuanha "soos alle homeopatiese middels" goed verdra word vir alle ouderdomsgroepe, geen newe-effekte het nie en ook geskik is vir swanger vroue en borsvoedende vroue. Byvoorbeeld, 'homeopatiese middels as energieke medisyne' behoort die immuunstelsel te ondersteun om 'die liggaam te stimuleer om homself te genees' en die 'genesende krag van die natuur' te gebruik.
Wees egter versigtig, want die aktiewe bestanddele in Ipecacuanha, soos emetien, kan lei tot ongewenste nadelige gevolge, selfs in effens (te) hoë dosisse, en in die ergste geval die dood veroorsaak. Homeopatiese middels hou egter geen risiko in as dit korrek deur ervare terapeute gebruik word nie, maar 'n mediese effek van hierdie middels is nog nie duidelik getoon nie.
Braking wortel teen chroniese longsiekte (COPD)
In 2006 het 'n studie tot die gevolgtrekking gekom dat 'n kruiemiddel met rape, krullerige tak en sonskyn goeie resultate behaal het in 105 pasiënte met bevestigde COPD en 'n rookgeskiedenis. In 'n ses-maande dubbelblinde studie het die proefpersone die kruiemedisyne, 'n placebo of 'n standaardmengsel van salbutamol, teofillien en bromheksien ontvang.
Hoes, ekspektorasie, gestremdheid het aansienlik verbeter met die standaardmengsel sowel as met die kombinasiepreparaat wat bestaan ​​uit sonskyn, heiningraap en naarheid, maar nie met placebo nie. Die studie het niks gesê oor watter plante en watter stowwe hulle bevat verantwoordelik was vir die medisinale effekte nie.
Waarvoor word 'n emetiek (emetiek) gebruik?
Gifstowwe en medikasie wat 'n persoon per ongeluk of onbehoorlik mondeling neem, kan deur braking verwyder word. Naarheid word gebruik om die nodige naarheid te veroorsaak. Ipecacuanha word ook in Latyns-Amerika gebruik om dwelm-smokkelaars wat kokaïen in plastieksakke insluk, te skuldig bevind.
Spoelwater of maag?
Maagspoeling word ook gebruik om skadelike stowwe uit die spysverteringskanaal te verwyder en sodoende die liggaam ontgift. 'N Emetikum het die voordeel dat dit vinniger werk en minder inspanning verg, want maagspoeling behels die invoeging van 'n maagbuis deur die slukderm. Met vinnigwerkende gifstowwe kan die tydvoordeel lewens red.
'N Emetikum is nie geskik vir die verwydering van vloeistowwe wat korrosief is, wat weefsel binnedring en dit kan beskadig nie. Want as hulle braak, beskadig sulke stowwe ook die slukderm en die mond en keel.
Gevare van emetici - bolusdood en aspirasie
Benewens die spesifieke ongewenste gevolge van Ipecacuanha, is daar oor die algemeen gevare by die gebruik van emetika. Mense het herhaaldelik aan emetici gesterf. Mense met maagskade is veral in gevaar, byvoorbeeld weens gewasse of chroniese spysverteringskanaal, operasies in die voedselkanaal of Mallory-Weiss-sindroom.
Selfs mense sonder so 'n voorspanning kan chym inasem as hulle braak of erge ongemak ervaar as gevolg van irritasie van die vagus. Die risiko van braking is die dood van bolus, 'n hartstilstand wat veroorsaak word deur 'n groot vreemde liggaam wat die lugweë verstop.
Mediese geskiedenis - amoebiese dysenterie en brongitis
In 1648 beskryf Willem Piso en Georg Marggraf die "Speiwurz" as 'n remedie vir die Ruhr. In 1672 het die dokter Legras se wortelmonsters na Parys gebring. Jean Adrien Helvétius (1661-1727) het die wortels teen dysenterie in 1680 gebruik. Toe die koning van Frankryk van sy bloedige diarree genees is nadat hy Helvétius se remedie geneem het, het laasgenoemde onthul dat die medisyne van Ipecacuanha afkomstig is en 1000 Louisdor daarvoor gekry het.
Dysenterie is 'n inflammatoriese siekte van die kolon wat destyds wydverspreid was as gevolg van 'n bakteriële infeksie - die amoebiese disenterie. Apomorfine het later doeltreffender geblyk teen hierdie siekte en het Ipecacuanha vervang, maar naarheid is nog steeds in apteke gevind om die slym te help ophoop by brongiale klagtes.
In 1817 kon Pierre-Joseph Pelletier die belangrikste aktiewe bestanddeel, emetin, isoleer, wat die senuweevesels van die parasimpatika irriteer. In 1861 was 'n riglyn vir difterie dat emetiese middels grootliks in die behandeling moes vermy word, maar dat dit noodsaaklik was om opgehoopte slym te verwyder. Dan is Ipecacuanha die beste bo alle ander maniere.
Die Amerikaanse en Europese organisasies vir gifsentrums en kliniese toksikologie beklemtoon: Ipecacuanha mediese stroop moet nie as pasiënt aan vergiftiging gegee word nie. Eksperimentele studies oor hoe effektief sodanige stroop gifstowwe verwyder, het in die resultate betekenisvol verskil.
Daar is geen bewys uit kliniese toetse dat hierdie stroop die uitkoms van die behandeling van vergiftigde persone verbeter nie, en as 'n produk wat gereeld toegedien word, moet dit noodmedisyne verbied word. Daar is ook onvoldoende data om Ipecacuanha te neem onmiddellik na inname van gifstowwe om dit aan te beveel of nie aan te beveel nie. Ipecacuanha kan die doeltreffendheid van geaktiveerde koolstof, orale teenmiddels en dermvlies verminder. Dit moet ook nie gegee word aan iemand wat 'n swak bewussyn toon nie. (Dr. Utz Anhalt)
Hasegawa, Masayuki; Sasaki, Toshinobu; Sadakane, Koichi et al .: Studies vir die emetiese meganismes van ipecac stroop (TJN-119) en die aktiewe bestanddele daarvan in fretten: betrokkenheid van 5-hydroxytryptamine reseptore, in: Japanese journal of farmakology, Volume 89, Issue 2, Pages 113- 9 Junie 2002, NCCI
Murali, PM .; Rajasekaran S.; Paramesh P. et al .: Plantgebaseerde formulering in die hantering van chroniese obstruktiewe longsiekte: 'n gerandomiseerde dubbelblinde studie, in: Respiratoriese medisyne. Deel 100, Uitgawe 1, bladsye 39-45, Jan 2006, wetenskaplike voorskrif
American Academy of Clinical Toxicology and European Association of Poisons Centers and Clinical Toxicologists: Position Paper: Ipecac Syrup, in: Journal of Toxicology CLINICAL TOXICOLOGY Volume 42, Issue 2, Pages 133–143, 2004 (opgespoor op 12 Februarie 2019), bfarm
Margarete Magalhães Souza; Ernane Ronie Martins; Telma Nair Santana Pereira et al .: Voortplantingsstudies in ipecac (Psychotria ipecacuanha (brood.) Voorrade; Rubiaceae): stuifmeelontwikkeling en morfologie. Brazilian Archives of Biology and Technology, Volume 51, Issue 5, Curitiba Sept./Oct. 2008, scielo