Iewers is iets drasties verkeerd!…	Jy is ñ regte kluisenaar, weet jy.
Hierdie was ñ uittreksel uit my dag. (paintings:Google Images)
Author travel460Posted on Julie 25, 201713 Kommentare op Iewers is iets drasties verkeerd!…	Ongeflippenlooflik.	(fotos:Google Images)
Author travel460Posted on Julie 25, 2017Julie 25, 201713 Kommentare op Ongeflippenlooflik.	Besluitneming.	(fotos:Google Images)
Die oomblik wat ek boontoe beur om asem te skep, lyk die pad anders. “Distorted”.
Author travel460Posted on Julie 24, 2017Julie 24, 201716 Kommentare op Besluitneming.	Lekker onthoue is goed.	(fotos:booking.com)
Ek en Bertus is water-mense. Of dit nou damwater of rivierwater of seewater is. Ons het bloed én water in ons are. Na twee weke se ‘harde’ aankope, neem die uwe drie dae af. Gewoonlik verkies ek Kuta sodat ek veilig genoeg in die aande langs die see kan ronddwaal, of tot na elf-uur in die winkeltjies kan ronddrentel.
I, myself and me. Op ñ dag soos vandag is dit vir my goed om tussen my herinneringe terug te stap. Om te onthou. Die deur oop te stoot.
Author travel460Posted on Julie 21, 201716 Kommentare op Lekker onthoue is goed.	Die kwaad is verby.	En dit is weggegee, vir die Enigste Een wat daarmee kan ‘deal.’
Daar lê baie op en affe nog voor, ek weet. Maar vir vandag, vir nou, het ñ rustigheid weer in my binnekant kom lê.
Dít wil ek koester; dít laat my toe om my Vader te voel.
Die lyf kry maar swaar, so onder die druk van al die spanning. Die slaap is min, die dinke rof.
Vanoggend in die gym se swembad, nadat die koue my behoorlik verlam het, het die water my toegevou in ñ beskerming. Ek het afgesink en vir ñ wyle op die bodem gaan sit. Net gesit. En selfs al moes ek my asem ophou, het my wese asem geskep.
Elke haal wat ek gegee het, heen en weer oor die lengte van die swembad, was ñ soortvan ‘oorgee’, ñ aflê.
Ek is nie ñ baklei-mens nie. Nie ñ kwaai mens nie. Baie min negatief.
Ek kon dit wegswem. Wou nie uitklim nie. Soos om in ñ poel vol vars, Lewende Water te vertoef, met die begeerte om net daar te bly.
Met my ‘nuwe vel’ soek ek vandag die son op. Net soos ek weet dat Kieter daar by die huis ook nou in die sonstrale lê,
…so weet ek, ek het net Sy hitte nodig.
Ja. Die kwaad is verby.
Author travel460Posted on Julie 20, 2017Julie 20, 201713 Kommentare op Die kwaad is verby.	Ek sê jou, ek het die antwoord!	En ons kan boonop baie, baie geld maak. Sien, dit werk so…
Paartjie trou. Vir ñ rukkie gelukkig. Skuur soms. Smile net. Beweeg aan.
Babatjies kom by. Skuur meer. Gaan speel golf. Voel beter.
Die lewe gebeur. Skuur BAIE. Trek sommer by die golfklub in.
Hierdie is my voorstel. Die perfekte oplossing!!!
ñ Huweliksberadings RETREAT: ‘Gee ons sewe dae van jou lewe, en ons waarborg jou huwelik sal weer werk.’ (Terms and conditions apply)
Die inskrywingsgeld moet baie hoog wees, wat op twee dinge dui. Die paartjie is desperaat, en ou boetie, hulle gaan hard probeer want hulle betaal! Baie! En moes ñ week afvat by die werk.
By die pragtige, kleinerige gebou met lieflike tuine en ñ swembad, staproetetjies, aangekom, moet hulle ALLES wat hulle saamdra, ingee. Dit word in ñ lieflike Bali kluis/kas toegesluit, en elkeen kry sy eie sleuteltjie om te hou. Om enige tyd te gebruik, natuurlik ja, ons is vier-en-twintig uur op diens.
“Hier links is ñ voorbeeld van die Lodge kamers. Pragtig né.”
“Ja, julle is reg, dit is ñ spa bed op die stoep.”
“Nouja, stap net gou hier regs agter in, hier is waar ons eerste sessie plaasvind…”
“Weet julle tweetjies, ek gaan alles nou mooi vir julle verduidelik. Laat ek net iets in die gang kry…”
En dis nou hier waar my plan inskop. Elkeen word in sy eie sel toegesluit. Ek hou die sleutel. Kos word een maal per dag deur ñ anonieme persoon gebring wat nie ñ woord praat nie. Die twee selle is deur tralies verbind, met geen toegang tot mekaar nie. Geen wegloop, wegstorm, kinders gryp en met karre wegjaag, goed rondgooi, goed breek, na vriende toe vlug, mense bel en bel en bel nie. Vir sewe volle dae sien en hoor julle net mekaar. Geen privaatheid. Geen vinnige Whatsapps. Niks. Niemand.
En al wat oorbly is om te praat, te skreeu, te huil, te baklei, te vloek. Dalk te slaap. Dan weer van vooraf. Die verlede oor en oor deur te trap, al die sleg en vieslik moontlik voor mekaar se deure te lê. Mekaar weer af te breek, maar dan mekaar te sien verkrummel, te sien seerkry, te sien treur, te hoor huil.
Mekaar se verlate harte te aanskou.
WANT DAAR IS NêRENS OM WEG TE STEEK NIE. NêRENS OM WEG TE KRUIP EN ALLEEN TE PROBEER AANGAAN NIE.
Ek sien en beleef presies wat my gedrag aan jou doen. Selfs as ek op die toilet sit.
Dis my plan, ja. Vir ñ volle week lank weg van kinders, en van familie, vriende, werk. Net die harde koue werklikheid van ñ huwelik wat wankel. Die twee verantwoordelik daarvoor. Op gelyke voet. In ñ yskoue sel met ñ dun kombers. Stoksiel alleen. Met net die huweliks’vyand’ om mee te engage.
O, en engage sal gebeur. Sewe dae is lank.
Dis my plan. En manlief voel saam. Hierdie plan, hierdie een het ñ kans.
En moenie dink dat na die sewe dae, as hulle nie bereid is om saam onder dieselfde kombers in te klim, gaan ons oopsluit nie. Onthou,
TERMS AND CONDITIONS APPLY. Die sleutels bly by my.
Ag nou ja. Nou voel ek beter. Daar lui my foon, seker die kinders…
Julle mag my nie hierdie week judge nie, onthou. Want die lewe gebeur.
Author travel460Posted on Julie 19, 2017Julie 19, 201750 Kommentare op Ek sê jou, ek het die antwoord!	As ek julle net kon wegsteek.	Al probeer ons hoe hard, daar kom tye dat ons ons oë nie op al die dinge om ons kan bly hou nie. Want die dinge van die lewe loop hul eie paaie, en laat net ñ spoor agter.
Die spoor is soms vreesaanjaend. Waar lei hy heen? Gaan daar ñ ‘stop’ wees?
Die spoor kan verwoestend raak.
Tog. Daar is altyd ñ spoor. Soms van hoop. Vol drome vir die toekoms.
Maar ‘meer soms’ is dit ñ spoor van trane en seerkry.
Ek haat die Bali ape. Wil nie verby hulle loop nie. Wil hulle nie eers in die bome sien rondspring nie. Hulle is deel van my nagmerries.
En tog. Toe kleindogter saam met my oorsee is, moes ñ apie net asseblief op haar klim. ‘Toe oumie. Net een keer.’
Hulle het op ons pad gekom, al het ek hulle ook hoe probeer vermy. En glo my, ek kry dit gewoonlik reg, deur vêr ompaaie te stap.
Hulle het haar opgespoor. En ten spyte van al my voorkomende optredes, het een op haar geklim.
Selfs al probeer ons hoe hard om gevaar af te weer, om ons geliefdes te beskerm.
Ons kan nie ons oë op alle dinge hou nie.
Author travel460Posted on Julie 18, 201723 Kommentare op As ek julle net kon wegsteek.	Navigasie van bydraes