Wilde knoffel - knoffel - Eienskappe van wilde knoffel - Interessant
Algemeenhede en verbouing
Ons hoor gereeld van wilde knoffel, maar ons weet nie heeltemal wat dit is nie.
Allium ursinum is 'n kruidagtige en bolagtige plant, met 'n kruidagtige ontwikkeling en word gekenmerk deur 'n groot aantal syagtige blare.
Hierdie verskeidenheid knoffel is ongetwyfeld maklik om te vind, veral in die Italiaanse bosse, gebiede waar dit op besonder digte plekke groei.
Van die belangrikste verskille wat ons kan vind met betrekking tot gekweekte knoffel, moet ons onderstreep hoe wilde knoffel blare bevat wat 'n uiters meer verfynde aroma versprei in die omliggende omgewing, terwyl die aroma van die blomme sterker is.
Bear se knoffel het sy naam te danke aan die feit dat hulle gedurende die lenteseisoen die eerste kos verteenwoordig wat bere geëet het nadat hulle uit die winterslaap gekom het.
Hierdie plant het die eienaardigheid dat dit ook gereeld voorkom in waterlope, soos strome, tot 'n hoogte van duisend meter, maar vir sy ontwikkeling is die optimale grond met 'n hoë kalksteenvlak.
Dit kan met groot eenvoud herken word, juis vanweë die tipies aromatiese en intense reuk wat deur die blare vrygestel word.
Dit is 'n plant wat goed groei saam met ander plantspesies en selfs bruikbaar is vir ander plante, aangesien dit die gevaar wat deur die vorming van parasiete en siektes voorkom, verwyder.
Die bolle van die plant van wilde knoffel dit word op dieselfde manier as tradisionele knoffel gebruik, inteendeel, die blare kan vir verskillende doeleindes of vars gebruik word of nadat dit gekap en gevries is.
Kweek van wilde knoffel
Wilde knoffel word gekenmerk deur die feit dat dit baie goed groei in al die taamlik skaduryke omgewings of in 'n half-skaduwee posisie, aangesien die direkte sonstrale die plant slegs 'n paar uur kan bereik en veral in minder warm deel en bedompige dag.
Om goeie resultate te verkry uit die verbouing van hierdie spesifieke plant, moet ons beklemtoon dat die saai van wilde knoffel onvermydelik met houers van 'n beperkte grootte voltooi moet word.
Die volgende stap sal in werklikheid presies bestaan ​​uit die oordrag van die gemaklike plante na 'n meer geskikte ruimte, wat deur albei groter potte voorgestel kan word, weet u van die grond af: op hierdie manier is dit moontlik om die knoffelplant dra.
As u die bedoeling het, kan u die vermenigvuldiging ook doen deur die klossies te verdeel, selfs al is die saai seker die mees gebruikte metode, sowel as die metode wat die tegniese oogpunt die beste resultate waarborg.
Wat die voorkeursklimaat en atmosferiese toestande betref, moet ons onthou hoe hierdie plant bo alle gematigde en vogtige klimaat verkies, selfs al het dit 'n goeie weerstand teen die bittere koue wat die winterseisoene kenmerk: die feit dat dit bestand is tot 'n temperatuur gelyk aan -15 grade, sê baie oor die groot vermoë om die ongunstige klimaatstoestande te weerstaan ​​wat die knoffelplant dra.
Die krokus, of krokus, behoort tot die iridaceae-familie en word in die meeste van die Mediterreense lande verbou, maar ook in Klein-Asië. Uit die bol van die krokus kom 'n plant nie meer as ...
Freesia is 'n bolplant inheems aan Suid-Afrika, behoort tot die iridaceae-familie en is uitstekend om in potte te verbou, ook vanweë die baie maklike instandhouding daarvan, en kan ...
Die gladiolus, of gladiolus, behoort tot die iridaceae-familie en is 'n plant wat veral geskik is vir tuine, en daar is baie variëteite van gladiolus, waarvan sommige basters is. Hierdie blom het ...
Lelie, ook bekend as Lilium, is 'n bolplant van die Liliaceae-familie en kan tot tagtig verskillende soorte tel, sonder om basters vir verbouing te tel. Die lelie is oorspronklik ...
Voordelige eienskappe wilde knoffel
Wilde knoffel word gekenmerk deur sy interne stowwe soos swael, flavonoïede, slym, minerale soute en suiker.
Dit is in elk geval ook belangrik vanuit 'n fitoterapeutiese oogpunt, aangesien dit merkwaardige ontsmettings-, hipotensiewe, anti-helminthiese en suiwerende eienskappe het, wat beslis 'n ooreenkoms met tradisionele knoffel kan aandui.
Dit is 'n verskeidenheid knoffel wat 'n stimulerende werking op die afskeidings van gal kan uitoefen en word veral gebruik in die situasies van dermafwykings om 'n dubbele rede: in die eerste plek slaag beerknoffel redelik effektief om die gisting te blokkeer meganismes wat winderigheid en naarheid kan veroorsaak, maar aan die ander kant is dit ook in staat om 'n eliminasie-aksie uit te voer teen patogene mikro-organismes van die dermflora.
Wilde knoffel: berging van wilde knoffel
Die versameling van die blare, soos ons reeds gesê het, moet altyd gedurende die periode tussen April en Mei gedoen word, of voordat blom begin.
Een van die mees gebruikte stelsels vir die bewaring van wilde knoffel is ongetwyfeld die stelsel waarin slegs die jong en sagte blare versamel word, en dan op 'n lap gelaat word totdat dit heeltemal droog is.
Die volgende bewerking is om hulle te maal, 'n bietjie olyfolie by te voeg, asook organiese seesout: later moet u hierdie mengsel in 'n lugdigte pot gooi en dit dan behoorlik opberg.
Dit is 'n uitstekende spesery vir slaaie en rys, maar dit kan ook baie nuttig wees vir sop.
Heel gereeld word wilde knoffel gemeng met dennepitte, parmesaan en okkerneute, op so 'n manier dat dit 'n goeie alternatief vir die tradisionele Genoese pesto is.
Tuine van Bomarzo
Koördinate: 42 ° 29′29.88 ″ N 12 ° 14′51.27 ″ O / 42.4916333 12.2475750 N ° / 42.4916333 12.2475750 Die Heilige Hout ("Sacred Grove"),  in die omgangstaal genoem Park of the Monsters (Park of the Monsters in Italiaans), ook genoem Tuin van Bomarzo, is 'n monumentale monumentkompleks geleë in Bomarzo, in die provinsie Viterbo, in die noorde van Lazio, Italië. 
Die tuin is gedurende die 16de eeu geskep.  Dit is geleë in 'n beboste valleibodem onder die kasteel van Orsini, en word bewoon deur groteske beeldhouwerke en klein geboue tussen die natuurlike plantegroei.
Dit groei ook spontaan langs strome en in gebiede waar die grond is veral kalkagtig. Vir diegene wat dit wil verbou, kan wilde knoffel vermenigvuldig word met verdeling van bolle en klossies, of deur saaimoet egter in houers van voldoende grootte en nie te groot uitgevoer word nie. Sodra dit gebore is, sal die saailinge geleidelik in groter potte oorgeplant word totdat dit geplant word. Dit sal met omsigtigheid gedoen moet word, om te kyk of die beer plant nie is geleë in gebiede te blootgestel aan die son en in die bedompige somerhitte, wat die blare kan uitdroog.
Gieter moet gereeld wees en sonder stagnasie as die plant in pot geplaas is. Wat die oop land betref, behalwe vir die sultry- en droogtetydperke, is die reën genoeg. Diegene wat nie net wil oes nie, maar ook wilde knoffel in die kombuis wil gebruik, moet weet dat die blare gereeld gebruik word as alternatief vir basiliekruid in 'n soort pesto Genoese styl. Voeg net kaas, dennepitte of okkerneute en ekstra suiwer olyfolie by, en stamp alles in 'n vysel of in 'n meer moderne blender. Pasop vir die blare. Nadat dit gewas is, moet dit goed met kombuispapier gedroog word, sodat dit nie swart word nie.
Hoe om wilde knoffel te kweek
As u die regte plek het om dit te doen, is dit maklik om houtknoffel te verbou. Knoffel benodig goed gedreineerde, kleierige grond met skaduwee in die son. Oormatige vog is een van die min probleme wat u teëkom wanneer u hierdie wilde knoffelplant verbou, dus moet u die grond met sand verander indien nodig om dit beter te laat dreineer. Te veel water kan bolvrot veroorsaak.
As u eers in 'n pleister in u tuin of tuin gevestig is, hoef u niks te doen om u ramson te laat groei nie. Solank u sommige bolle in die grond laat, sal hulle elke jaar terugkom en is daar geen ernstige siektes of plae wat hulle beïnvloed nie.
Terapeutiese eienskappe van wilde knoffel
Orsino-knoffel word wyd in die Nordiese lande gebruik vir sy natuurlike medisinale eienskappe en vir sy veelvuldige terapeutiese eienskappe: in daardie gebiede is dit al eeue bekend dat die bol en die blare van die plant, as dit gereeld dag vir dag verbruik word, ook deur middel van deur die voortdurende gebruik van 'n infusie wat met hulle gemaak word, gee dit meerdere permanente voordele vir die hele organisme, wat bevoordeel word. Statisties is die Europese land wat die meeste daarvan gebruik maak, Duitsland, 'n rekord wat ook verkry word danksy die gunstige geografiese ligging, wat die Orsino Garlic-plant perfek laat ontwikkel. Gelukkig word die voordelige eienskappe daarvan ook al 'n paar jaar in Italië benut, wat gesien word deur die natuurlike en oorvloedige voorkoms van Knoffel Orsino in die talle plaaslike riviere of mere, soms vervang, verkieslik, bo die effens sagter van gewone knoffel. 'N Ander positiewe aspek van hierdie plant word gegee deur die feit dat elke onderdeel in sy geheel gebruik kan word, wat enorme voordele bied, sowel intern as ekstern vir die organisme wat dit gebruik: die bol, toepaslik gekap of heel gelaat, kan in werklikheid gebruik word vir sop, slaaie en vleis, terwyl die blomgedeelte gebruik kan word vir aftreksels, omelette en skoonheidsmaskers.
Elke deel van hierdie plant het dus enorme voordelige eienskappe vir die interne organisme en vir die vel. Die terapeutiese eienskappe waarvan hierdie tipologie wilde knoffel besit is veelvuldig en kan opgesom word in 11 hoof medisinale eienskappe, wat op 'n mediese vlak erken word: Knoffel Orsino het
1) 'n sterk antibiotiese en antifungale werking
2) die vermoë, medies geverifieer, om die vlak van slegte cholesterol in die bloed natuurlik te verlaag sonder skadelike newe-effekte vir die liggaam
3) die vermoë om 'n ontwikkelde bloedsuiweringsaksie uit te voer
4) in staat is om 'n natuurlike en effektiewe ontgifting van parasiete en skadelike swamme wat soms in die menslike liggaam voorkom, te bewerkstellig
5) verminder die teenwoordigheid van swaar metale in die bloed
6) bevat essensiële vitamiene en minerale in baie groot hoeveelhede
7) het ontsmettingsmiddeleienskappe en beskerm ons liggaam teen eksterne aanvalle deur die skade wat reeds plaasgevind het deur die vernietiging van bakterieë en patogene kieme te behandel
8) het 'n sterk diuretiese werking, wat ons niere in staat stel om op hul beste te funksioneer en ons liggaam van afvalstowwe te suiwer
9) het baie suiwerende en hipotensiewe eienskappe, dit wil sê regulering en normalisering van die hartklop
10) їЅ ryk aan vitamien A, vitamien B, vitamien C, vitamien PP en hormoonagtige, ook nuttig gedurende die menopouse
11) het eienskappe teen skielike haarverlies en uiteindelik
12) het strelende en suiwerende eienskappe vir alle velsoorte.
Die mens het al duisende jare kosbare bondgenote in plante gevind vir die higiëne en gesondheid van sy liggaam, en ook vir die gees. In die afgelope eeue het die eerste dokters blomme, wortels, blare en bl.
Die blom van die altea het pienk of persrooi kleur en het 'n gewone kroonblom wat gevorm word deur vyf hartvormige blomblare. Die vrugte is plat en skyfvormig en lyk soos die vrugte.
LпїЅanice verde is 'n meerjarige kruidagtige plant wat deel uitmaak van die Umbelliferae-familie en is inheems in die Midde-Ooste. Dit het 'n eiervormige vorm wat ryk is aan sade waarvan lpom deur distillasie verkry word.
Hierdie immergroen inheems aan die Mediterreense kom kom nou byna in elke wêreld ter wêreld voor. Die botaniese naam is Illicium verum en die plant word steranys genoem omdat pres.
Tuinmaak, blomme, diere en honderde stapsgewyse artikels!
Die term wilde knoffel (allium ursinum) is afgelei van die geskiedenis, 'n kruising tussen die werklikheid en die legende, waarvolgens hierdie plantsoort 'n ware herstellende kos vir bere sodra die winterslaapperiode verby is.
Die blare is groot en syerig, wat 'n ligter reuk kan afgee as die skerp een van die gekweekte knoffel, terwyl die wit blomme 'n meer kenmerkende en effens sterker aroma uitstraal.
Tipies die plant, wat nie meer as 40 cm hoog is nie, styg naby die waterweë, want dit verkies 'n grond wat ryk is aan kalksteen en brei uit tot regte kolle.
Dit word ook verkeerdelik beerknoffel of eetbare wilde knoffel, beergras genoem.
Die eienskappe van wilde knoffel
Die botaniese naam oorspronklik is Allinum Ursinum, maar gewoonlik word dit ook gewone knoffel genoem, wat baie verkeerdelik eerder interpreteer as gekweekte knoffel wat in naeltjies verkoop word. Uit die wilde knoffelbol word blomme en blare jaarliks ​​gegenereer volgens 'n voorafbepaalde lewensiklus.
Aangesien dit 'n kruidagtige oorsprong het, het die plant nie 'n regte stam nie, aangesien die blare direk vanaf die grondvlak ontstaan, om 'n minimum hoogte van ongeveer 20 cm te bereik, maar nooit meer as 40 cm nie. Die blaar is robuust, skraal, met 'n volle en volronde konsekwentheid en van heldergroen kleur, tot 30 cm lank, terwyl die breedte tot 6 cm bereik.
Die bloeiwyse van wilde knoffel lyk kenmerkend en baie aangenaam, al is dit moeilik om meer as 20 blomme vir elke plant te tel. Die vorm "del blomgroep"Is soos 'n sambreel met puntige en tapse blomblare, los van mekaar (elke blom het 6 blomblare en 6 meeldrade), wat vaagweg aan die vorm van 'n ster herinner.
'N Belangrike eienaardigheid word gevoel tydens die periode voor blom: 'n membraan omhul die blom, asof dit wil beskerm, en val dan mettertyd en gee ruimte aan die blom self. Bye en insekte is verantwoordelik vir inseminasie.
Van April tot Junie dit is moontlik om die blomplant te waardeer met 'n pragtige kontras tussen die spierwit en die heldergroen van die blare, 'n visuele plesier wat oor 'n groot gebied uitbrei, aangesien die beer se knoffel geneig is om te groei en 'n taamlike oop en groot veldstraal dek. .
Die verbouing van wilde knoffel
Die verbouing in die bos verkies die wilde knoffelverbouing skadugronde of skaduryke sade, nie besonder sonnig nie, en sorg dat die warm sonstrale die plant slegs enkele ure direk tref, verkieslik vroegoggend of laatmiddag.
Dit is belangrik om wilde knoffel te verbou beperkte houers op voorafbepaalde afmetings, is dit omdat dit goed is om altyd beheer oor die bewerking te hê, gegewe die kenmerk daarvan dat dit in kolle groei en ontwikkel. Hierdie eienaardigheid moet egter eers later vrye teuels gegee word: eers is dit beter om die saailinge in klein ruimtes te laat groei, dan geleidelik in groter potte en dan selfs direk in die grond te plant. Hierdie proses waarborg 'n effektiewe ontwikkeling van die spesie.
'N Metodologie wat in ag geneem moet word om tegnies 'n pragtige plantasie beskikbaar te hê, is die van verdeling van die klossies, 'n plantvermenigvuldigingspraktyk wat uitstekende resultate kan lewer as dit goed toegepas word.
Die ideale klimaat vir die ontwikkeling van wilde knoffelgroei bestaan ​​uit 'n omgewing wat nie te warm is nie, maar gematig en basies vogtig. Aangesien dit 'n plantegroei is wat in die bos ontwikkel, kan dit goed weerstaan, selfs tot die laagste temperature wat in die koudste winters voorkom: die plant kan selfs probleme onder nul (-10 of selfs -15 ° C) weerstaan, maar dit doen nie beteken dat dit onder hierdie omstandighede kan groei en ontwikkel.
Die ideaal vir 'n winsgewende en effektiewe verbouing is om die toestande in die onderbos te herskep, ondanks die feit dat die tipe plant nie spesiale aandag verg nie. Die enigste waarskuwing is: gedurig nat as die plante in die pot is, maar sonder om stagnasie te skep, terwyl die reën voldoende is as die plantasie op die grond is.
Voordelige en genesende eienskappe van wilde knoffel
Benewens die skep van 'n aangename chromatiese en estetiese effek, bied wilde knoffel waardevolle voordelige en terapeutiese eienskappe wat veral in die lande van Noord-Europa waardeer word, maar wat onlangs ook in Italië opgemerk word.
Oor die algemeen is dit moontlik om a aftreksel met blare en gloeilamp wat daagliks verbruik moet word om die liggaam 'n suiwerende effek wat met verloop van tyd duur.
Die ideale klimaat vir die ontwikkeling van die wilde knoffelplant is gemiddeld in Duitsland, en daarom word die eienskappe van hierdie spesies in hierdie land waardeer en bekend.
In Italië het die afgelope tyd periodes uitgebrei, danksy die vele mere en waterweë wat ons gebied uiteensit. 'N Hoeksteen van ons land is kook en wilde knoffel word ook in die kombuis gebruik, soos knoffel plaasvervanger vanaf verbouing, om die gereg 'n minder sterk en fyner geur te gee.
Dit kan verstaan ​​word as die ekwivalent van grasuie. Grasuie is vir ui, soos wilde knoffel vir knoffel, net om die idee te gee. Niks word van die plant weggegooi nie, want elke onderdeel kan nuttig en waardeer word, nie net vir 'n kulinêre gebruik nie, maar ook vir die een of ander voordelige of terapeutiese eienskappe.
Eienskappe van wilde knoffel
Vanuit 'n terapeutiese oogpunt word wilde knoffel gekenmerk deur sekere belangrike eienskappe, wat dikwels ook deur die mediese sektor erken word.
Beklemtoon antibiotiese werking en antiswam.
Erkende vermoë om cholesterolverlaging sonder om irriterende newe-effekte te veroorsaak.
Suiwerende aksie bloedvloei, wat ook die teenwoordigheid van swaar metale in die bloedsamestelling verminder.
Antibakteries en antiswam natuurlik, en reinig die liggaam van die teenwoordigheid van swamme en bakterieë.
Sterk inhoud van vitamiene (A, B, C) en minerale wat nuttig is vir die menslike liggaam.
Kragtige ontsmettingsmiddel in staat is om bakteriële infeksies te vertraag.
Sterk diuretiese werking ten bate van 'n algemene reiniging van die liggaam, wat die werking van die niere bevoordeel. Daarbenewens is wilde knoffel 'n plant waardeur u voordeel kan trek uit 'n volledige suiwering van u liggaam.
Funksie hartklopreguleerder en verminder hipertensie.
Nuttige versterking vir die hare e anti-val-aksie.
Kalmerende eienskappe e suiwer vir die vel.
Oor die algemeen bevorder wilde knoffel in die kombuis spysvertering, derm se reëlmatigheid en gesondheid van die lewer, verminder probleme wat verband hou met maagpyn, vergemaklik die vrystelling van die asemhalingskanale en beveg die vorming van kankerselle in die knop, en dien dit as 'n beskermer.
Benewens die lys, is daar verskeie insekwerende produkte wat ramsons bevat, wat ook erken word vir hierdie eienskappe.
Gloeilamp: dit kan fyngemaak word of in sy geheel gebruik word om lekker sop voor te berei of om vleis of bykosse te geur.
Blomme: die gebruik van blomme in die kombuis is om kleur en geur aan omelette of slaaie te gee, maar dit kan ook op die regte manier gebruik word vir die samestelling van skoonheidsmaskers, en gebruik die suiwerende eienskappe (meng gekapte blomme en blare met natuurlike jogurt om saam te stel 'n fluweelagtige tekstuur wat op die gesig aangebring moet word).
Blare: nuttig by infusies of vir die bereiding van sop, waar dit, as dit tot kookpunt gebring word, sous, sop (uitstekend in kombinasie met aartappels) en groente-room 'n ander smaak kan gee.
Hoe om wilde knoffel op te berg
Uiteraard is wilde knoffel nie 365 dae per jaar beskikbaar in al sy krag en prag nie, maar dit is nodig om die oes in sommige seisoene te kies, soos in die lente, om die blomme ook beskikbaar te hê, terwyl 'n bietjie voor blom die die ideale tyd om die blare te versamel.
Bewaring het hoofsaaklik betrekking op die blare: versamel in 'n sagte vorm, moet dit op 'n stof laat rus sodat dit natuurlik kan droog word en nie in direkte kontak met die sonstrale is nie en dan in klein papiersakkies geplaas word om dit op te berg. Dan gaan ons na versnipper en plaas dit in 'n lugdigte pot waarin olyfolie en 'n knippie sout gegooi word.
Nadat dit goed toegedraai is, moet dit op 'n koel en droë plek gelaat word. Na 'n geruime tyd is dit moontlik om die mengsel te gebruik slaai sous, maar ook vir eerste maaltye soos rys, pasta of sop.
Alternatiewelik is dit moontlik kap die wilde knoffel, veral die blare en maak 'n soort pesto, vervang dit deur die klassieke basiliekruid en voeg dit dan by dennepitte, olie en kaas.
Die bewaring kan ook vir die gloeilamp plaasvind: sny dit net in twee of drie dele en laat dit staan droog in die son, en hou dit dan in papiersakkies toegedraai, gereed om gebruik te word indien nodig. Om 'n minder beslissende geur te hê, is dit raadsaam om die bol teen die einde van die somer te oes nadat die blomtyd verby is.