'Ek het die lewe gekies' deur Brygida Grysiak - Ouervideobiblioteek - 2022
Ek was soms ontroer, soms geïrriteerd. Alhoewel die skrywer baie kwessies te ondeurdag lê, wat in alle opsigte nie ooreenstem met die aanvaarde konvensie van verslaggewing nie, en die laaste vier hoofstukke bereik, kon ek uiteindelik 'n sug van verligting blaas. Op die stadium toe ek dit gelees het, het ek al geweet dat ek die boek vir u kan aanbeveel. Ondanks baie "buts" ...
Lees u noukeurig? Word kwaad!
Ek het die indruk dat hierdie boek nie aan my gerig is nie. Nie omdat ek 'n kind het nie en ek nooit aan aborsie gedink het nie. Nie omdat ek die beëindiging van swangerskap as sleg beskou nie, maar aan die ander kant voel ek nie die reg om hierdie besluit van ander weg te neem nie. Nie as gevolg van my spesifieke, onwrikbare wêreldbeskouing, wat soortgelyk is aan die een wat die skrywer in die hart probeer inprop nie, met 'n paar silhoeëtte van vrouens wat die lewe gekies het. Die redes is heeltemal anders ...
In die eerste plek het ek die indruk dat die skrywer, TVN24-joernalis Brygida Grysiak, die leser onderskat. Hy herhaal dikwels 'n stelling en probeer waarskynlik om hul 'waarheid' oor te dra. Ek was moeg om te sê "daar is altyd 'n ander uitweg", "die lewe is die lewe" en baie ander verhale wat deur baie van die karakters in hierdie versameling vertel word. Ek is bewus daarvan dat dit in 'n sekere sin 'n doelbewuste prosedure kon gewees het wat gestraf is om op die meriete te konsentreer, en nie net die ingewikkelde lot van jong vroue nie, maar dat die leser myns insiens die moontlikheid van selfassessering ontneem, en dit is wat die verslag doen, wat nie vereis nie kommentaar. Boonop is dieselfde uitdrukkingsvorm, dieselfde patroon van verhale, wat gelukkig aan die einde van die versameling verander, dalk nie daarvan gehou nie.
En as dit kom by kommentaar, word dit bloot aan die einde van die boek 'opgestel'. Enersyds hier wyse, eenvoudige, mooi, maar waarskynlik onnodige woorde. Ek quote:
Elkeen van hierdie vroue het verantwoordelikheid aanvaar. Vir die kind wat sy in haar gedra het. ' Onbeplan, soms ongewens, soms siek. Sy het verantwoordelikheid geneem. Vir liefde Maar ook uit 'n gevoel van gewone menslike ordentlikheid (...) het ek A gesê, ek moet B. sê, al is dit baie moeilik. Die vroue wat ek ontmoet het, is oorintellektuele argumente oor die reg om oor u baarmoeder te besluit. Hulle het hierdie keuse oorleef. En hulle het goed gekies. Hulle weet dat die reg om hul eie baarmoeder te maak nie meer weeg as die reg om te lewe van die kind wat sy binne haar besit nie. Omdat dit 'n man is. Het die reg om te lewe. Soos ons almal.
Daar is altyd 'n uitweg
Brygida Grysiak se boek gee hoop. Om baie ekstreme situasies te beskryf: armoede, alkohol, sielkundige en fisieke mishandeling, totale gebrek aan ondersteuning, seergemaakte gevoelens, vertrek van 'n maat en selfs prostitusie: dit wys dat daar in elke wêreld dieselfde reëls bestaan.
Aan die ander kant is daar geen geregtigheid nie. U kan die situasie nie vergelyk wanneer twee liefdevolle mense wat 'n warm huis, 'n werk het, en 'n liefdevolle gesin onverwags 'n onbeplande swangerskap het met die een waarin die vrou alleen bly nie. Hy verlaat die alkoholiese vader, word deur sy maat verwerp, het nêrens heen om heen te gaan nie, baar 'n kind en kry óf hulp óf gee 'n pasgebore baba vir aanneming.
Brygida Grysiak luister ook na ander verhale: 'n vrou leer van 'n terminale siekte, 'n fetus ontwikkel in haar baarmoeder dat niemand kans gee nie. Desondanks besluit sy om 'n kind te baar en dankie te sê vir elke dag wat u saam deurgebring het, vir elke glimlag, sonstraal en drukkie. Dit is 'n geveg. Heldhaftige. Dit is 'n oomblik waarmee u wedergebore kan word. Almagtige moeders, soos die skrywer dit noem.
Dit is baie hartseer dat die stories wat beskryf word, waar is. In die gesig kan u regtig u oë wyd oopmaak en skaam wees vir u gedagtes of woorde. Aan die ander kant is hierdie verhale gevul met hoop met helder kleure. Die besef dat u altyd in enige situasie kan omgaan, dat daar altyd 'n uitweg is wat u kind kan laat leef. In sulke oomblikke word loopbaan, drome en planne irrelevant, wat te midde van 'n weerlose pasgeborene dikwels op die agtergrond moet gaan. U kan weer na hulle toe kom. Sodra dit geneem is, kan die besluit om die kind te verwyder en die geïmplementeerde idee nie verander word nie. En dit is waaroor hierdie boek handel, onder andere.