Hendrik IV maak die hydra dood - Die versamelings
Hendrik IV maak die hydra dood
Henry IV wat die Hydra doodmaak
MARECHAL Jean-Baptiste (2020 - 2020)
Titel: Hendrik IV maak die hydra dood
Skeppingsdatum : rondom 1600
Afmetings: Hoogte 91 - Breedte 74
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Louvre museum) / Stéphane Maréchalle Skakel na beeld
Prentverwysing: 11-518873 - RF1997-13
© RMN-Grand Palais (Louvre museum) / Stéphane Maréchalle
'N Mitologiese portret in die konteks van burgeroorloë
Hierdie twee skilderye, ten spyte van hul chronologiese verskil van twee eeue, is amptelike portrette van koning Hendrik IV as die held Herakles-Hercules veroweraar van die mitologiese monster die Hydra van Lerna. Dit is in hierdie konteks dat die monargie 'n 'mediakampanje' gebruik met die simboliese krag van die antieke helde. Ons sien dan 'n vermeerdering van mitologiese portrette wat die meerderwaardige gesag van die koning openbaar en sy oorwinnende stryd teen wanorde en opstand.
Henri IV, 'n nuwe Hercules
Hierdie twee skilderye bevat portrette van Hendrik IV wat hom vergelyk met die Griekse held Heracles, die magtige seun van Zeus, in sy tweede werk: Conquering the Hydra of Lerna. In die skildery in die Louvre word die koning op 'n paradoksale manier geskilder, en sy gesig met die gebleikte baard toon die afdruk van ouderdom terwyl sy atletiese liggaam die jeug van helde oproep. Geklee in die antieke styl in moderne argitektuur, verraap Hendrik IV die Herkuleuse eienskappe vir homself: die moedswilligheid, hierdie vel van die Nemeense leeu verslaan in sy eerste werk, vasgebind om sy skouers, en die klub wat sy kanonieke wapen is. In die tweede skildery, gedateer 1782, is die koninklike ikonografie nie meer in sy eeu nie. Die koning word in 'n elegante houding voorgestel, geklee in die tradisionele koninklike kostuum, skoene in stewels, met sy swaard, oorgehang met 'n versiering van vrugte, en met die aarbei en die Kruis van die Orde van die Heilige Gees wat sy toewyding toon Katoliek. In albei werke vertrap die koning die Hydra van Lerna aan sy voete, 'n uitgestrekte monster uit die Peloponnesos, met 'n reptiel liggaam en pes asem waarvan die veelvuldige tentakels oorval word deur koppe wat die vermoë het om weer van hulle gebore te word - dieselfde. Die twee skilders het die oop monde van hierdie verslindende monster beklemtoon wat deur die verpletterende mag van die koning verslaan is, en sodoende 'n werklike historiese teleskoop tussen die Oudheid en die moderniteit geskep.
Mitologie in diens van die politiek
Hierdie tweede werk van Heracles het 'n groot sukses deur die geskiedenis van die kuns, omdat die hydra 'n simbool word van wanorde, van rebellie, van die verraderlike vyand wat beweeg, verdwyn om hergebore te word, die land besmet en saai onenigheid. Terwyl die hydra deur die Valois met Protestantisme geassosieer is, neem Hendrik IV hierdie mitologiese allegorie slim op om dit hierdie keer te assosieer met die Katolieke Bond, wat deur sy mag teëstaan ​​insubordinasie en verdeeldheid beliggaam. . In hierdie klimaat van burgeroorloë probeer die Katolieke Liga van Frankryk onder leiding van Charles de Mayenne die koninklike mag te destabiliseer wat eers in 1593 verseker sal word, toe Hendrik IV die protestantisme verwerp en veral na sy kroning in 1594 en die edik van Nantes in 1598 wat 'n einde maak aan godsdiensoorloë. Hierdie portrette van Hendrik IV wysig die antieke ikonografiese kodes van die legende van Herakles teen die hydra van Lerna met die oog op koninklike propaganda. Dit is nie meer, soos in die Oudheid, 'n geveg van aangesig tot aangesig tussen Heracles en die monster wat verteenwoordig word nie, veral om die atletiese eienskappe van die held in 'n samelewing wat die epiese tweestryd bevoordeel, uit te lig. In hierdie skilderye bly Henry IV, ondanks die chronologiese gaping, die hoofonderwerp van die skildery wat die blik van die toeskouer toespits: hy verpletter die oorwonne hydra aan sy voete om die figuur van die koning wat die orde herstel het, uit te lig die eenheid van die koninkryk. Geheroïseer deur hierdie portrette wat vaardig deelneem aan sy kommunikasiebeleid om sy legitimiteit te herstel en volhoubaar te vestig, stel Henri IV hom voor as 'n nuwe Hercules, triomfantelike, beskaafde en vredemaker.
orde van die Heilige Gees
Françoise Bardon, Die mitologiese portret aan die hof van Frankryk onder Henri IV en Lodewyk XIII. Mitologie en politiek, A. en J. Picard, Parys, 1974.
David El Kenz, Die koning van Frankryk en die monster in die gravures: ontstaan ​​en politieke agteruitgang van 'n beeld in die 16de en 17de eeu , in René Girault (reg.), Materiaal vir die geskiedenis van ons tyd, nr. 28, 1992. The Image of Power in Contemporary Art. Die tyd van die vorste. Die tyd van die sjefs. Die tyd van leiers, bl. 3-7
Corrado Vivanti, Burgeroorlog en godsdiensvrede in die Frankryk van Henri IV, Desjonquères, Parys, 2006.
Sonia DARTHOU, "Henri IV wat die hydra doodmaak"
Manierisme: 'n artistieke beweging wat in die 16de eeu in Italië gebore is en wat beskou word as die laaste fase van die Renaissance. Dit neem sy naam van die Italiaanse woord maniera wat gebruik word om die persoonlike styl van 'n kunstenaar aan te dui. Vir skilders wat aan hierdie stroom geheg is, het die effek van styl voorrang bo balans en harmonie. Hulle word gekenmerk deur 'n elegante ontwerp, komplekse komposisies wat spanning en wanbalanse bevoordeel, 'n afstand van die serviele nabootsing van die natuur.
Valois (dinastie): Dinastie van die konings van Frankryk wat geheers het van 1328 tot 1589. Vanaf die einde van die dinastie van die direkte Kapenaars, dws van Karel IV Le Bel tot die laaste van die Valois Henri III.
Bourbon: Royal House of France, verbonde aan die Kapeniese dinastie, wat die Valois opvolg. Dit is aan bewind gebring deur Henri IV (1553-1610).