Wie sou nou kon raai dat die kransduif ’n groot voorliefde vir sout het. Kransduiwe pak ’n blok wildlek toe waar dit ookal uitgesit word in wildtuine, op plase of kleinhoewes. By die kus pik hulle gereeld aan rotse waarop soutwater droog geword het.
Die kransduif, Columba guinea, word maklik uitgeken aan die kaal rooi vlekke rondom sy oë. Dié 33 cm lange voël het wynrooi vlerke met wit kolle, rooi bene en ’n swart snawel. Sy kop en onderste dele is blou-grys en sy stert is grys met ’n swart punt. Die geslagte lyk eners en die onvolwassenes het nog nie die rooi kleur op hulle gesigte nie. Hulle word soms verwar met die geelbekbosduif. Die bosduif is egter groter en donkerder met heldergeel kaal vlekke rondom die oë, ’n geel snawel en geel bene.
’n Kransduif kies net een maat vir die res van sy lewe, maar kan ’n ander een kies as sy lewensmaat te sterwe kom. In die broeiseisoen sal die mannetjie hoog in die lug opvlieg en dan in sirkels rondvlieg om die wyfie te beïndruk.
Hulle kan dwarsdeur die jaar broei en die nes is ’n wankelrige platform van stokkies, takkies, onkruid en gras wat op die rand van ’n krans of gebou geplaas word. Daar word twee wit eiers gelê en dit vat 15 tot 18 dae vir die eiers om uit te broei.