Barberton-konsentrasiekamp - Wikipedia
Teen September 1901 was die "skaap"-troppe wat by die verskillende kampe vir slagdoeleindes aangehou is, feitlik opgeslag, en ofskoon verskillende kampe, soos dié te Barberton, nog vir 'n geruime tyd met die treurige "vrekvlys" tevrede moes wees, het die hoop eindelik ontstaan dat daar 'n verbetering aan die vleisfront sou kom. Die toevlug is nou tot blikkiesvleis ("corned beef") geneem en die algemene superintendent van Transvaalse kampe het ook die hoop gevoed "that the facilities may soon be forthcoming to enable the camps to obtain at least one ration per week of frozen meat".
Die verhoging van die randsoenskaal van die "all other classes" of "undesirables" het egter niks gehelp nie, want dit is meer as geneutraliseer deur die swakker gehalte voedsel – en in die eerste plek vleis – wat sedert Mei 1901 aan die gekonsentreerde bevolking verskaf is. Die slagdiere, afkomstig van die skaaptroppe wat die Britse soldate in die uitvoering van lords Roberts en Kitchener se verskroeideaardebeleid van die plase af weggeroof het, was teen die middel van 1901 brandmaer. As gevolg van die toepassing van die verskroeideaardebeleid was daar vir hulle geen weiding nie, sodat hulle so afgeval het dat hul teen September 1901 letterlik gedreig het om van ellende te vrek.
Omdat hulle begryp het dat hulle alles in hul vermoë moes doen om die sterftesyfer in die kampe af te bring en so die goeie naam van Groot-Brittanje voor die wêreld te probeer red, het hulle gunstig op die Dameskomitee se aanbevelings gereageer en is 'n nuwe rantsoenskaal opgestel en in Januarie 1902 in gebruik geneem. Hierdie skaal het 'n groter verskeidenheid voedselsoorte ingesluit as die vorige skale, hoewel die hoeveelhede tog minder was as wat die Dameskomitee aanbeveel het.
Die nuwe rantsoenskaal het veroorsaak dat die weerstandsvermoë teen siektes verhoog het, soos weerspieël word in die laer sterftesyfers gedurende die laaste maande van die bestaan van die konsentrasiekampe.