Armoede Nostalgie – wolfshadowwhispers
Nostalgie pak my beet vandag. Sommige mense sal nie verstaan hoe lekker dit was om in die middstad in ‘n arm buurt te bly nie. Daar het ek die lewe leer ken, van die ryk tannie wat ‘n skelm verhouding met haar ryk Chinese baas gehad het tot die meisie was altyd gegom was en soms by jou geld geleen het vir kos. (Laat ek die gom meisie verduidelik: nooit vir gom geld geleen nie, en altyd die geld vir jou terug gegee het. En ja, ek het haar probeer wys ek het nie van haar lewens keuses gehou nie. En sy het altyd gevra ek moet saamstap sy wil wys sy koop kos. En ja sy het altyd die geld terug gegee vir my, al het ek geweier. Ek het haar nooit geoordeel nie. My geloofsoortuiging het my geleer om nooit iemand te oordeel nie, al stem ek nie saam met hulle lewens keuses nie.)
Arm buurte het my lewenslesse geleer. Soos dat daardie The Doors liedjie, People are strange, so waar is want ‘ek was vir ‘n klomp ‘strange people’ strange. Daar was die hermafrodiet wat altyd op die trappe gesit en rook het en vir my gesê het:“Jy weet, jy trek altyd swart aan, vlermuis, maar toemaar ek is ‘n man en vrou, ons almal het IETS, en dis okay om so te wees.” (Hy/sy het my vlermuis genoem). Dan was daar ‘n boemelaar wat soms soos ‘n spook kom rond dwaal het waar ek bly en ek is seker sommige van julle wat al in Pretoria middestad was het hom gesien. Die man het ‘n pers kleed gedra soos ‘n druid of towenaar uit Lord of The Rings en sy lang hare was klip hard gemaak en het soos ‘n kwikstertjie stert agter sy kop gestaan. Wat de hel die weird oom was weet ek nie, en ek het ook nie gevra nie.
Ek is weird. En het vir oor die 20 jaar gebly tussen weird mense. Nou bly ek in ‘n buurt wat meeste middestedelinge sal dink is ‘n ryk mansbuurt. Almal hier dra duur klere, ry ongemaklikke karre wat meer kos as wat baie mense ooit in hulle lewe sal verdien en ek voel nostalgies… alles hier, behalwe ek (en ek bedoel ek want almal kyk my weird uit), almal hier is normaal en ek mis die arm mense wat weirder as ek was wat my ook snaaks aangekyk het…
Name is weggelaat om mense se identiteite te beskerm
Foto is ‘n selfie wat ek by Fort Klapperkop geneem het.
normaal, Nostalgie, Snaakse mense
12 thoughts on “Armoede Nostalgie”
Oktober 1, 2016 at 2:20 nm
Ag dit roer die hartsnare wanneer jy so praat. Ek sal myself eerlikwaar nie beskryf as ‘n mense-mens nie (te self-gesentreerd het my ma altyd gesê), maar ek is mal oor die uniekheid van menswees. Skape interesseer my niks; almal lyk dieselfde en neuk inh dieselfde rigting. Klink asof jy ‘n lekker jonglewe gehad het.
Oktober 1, 2016 at 3:43 nm
Daar was die mooiste ou huisies in Pretoria se destydse middestad, van die soort met ‘n lang gang van voordeur tot spensdeur aan die agterkant. Ek onthou hoe ‘n klein dogtertjie eendag vir my deur die voordeurglas van so ‘n huisie gewaai het, met ‘n vrolike geesdrif wat my deur baie jare nog steeds bybly. Om in ‘n gemoedelike buurt te bly, sorg vir lewensgehalte, ne Wolfie?
Oktober 1, 2016 at 10:51 nm
Ai Wolfie,laat jy my ook nou terugverlang na ‘n tyd van eenvoud in ‘n gewone dorp met gewone mense,sonder al vandag se opgesmuktheid!
Oktober 3, 2016 at 1:33 nm
Daardie dae is prysloos…. dit is wat ons karakter en insig gekep het ne?
Oktober 3, 2016 at 2:25 nm
Oktober 3, 2016 at 12:11 nm
Ek verkies ook enige dag weirdness bo normaliteit.
Oktober 13, 2016 at 9:11 nm
Weird is uniek, prysloos, flambojant en baie spesiaal!!!!!!!!!!!!
Oktober 20, 2016 at 11:07 nm
Oktober 21, 2016 at 8:18 vm
Februarie 12, 2018 at 11:46 vm
Ek het jou regtig gemis. Jy is in my doodgewone normale wêreld lekker om te ken. Ek moes noodgedwone die laaste paar maande van n doodse stadige wifi-verbinding gebruik maak en ek kon net nie met alles wat rondom my inmekaarstort sit en wag en kyk hoe die kringetjie in die soekspasie draai en draai nie. Nou vang ek elke Maandag bietjie van die bloggers wat ek volg op. Jy praat my taal en al wat ek kan hoop is dat jou dae vol maanlig sal wees. Werk mooi met jouself. Dankie vir gou skryfgoed.
Februarie 19, 2018 at 2:34 nm
Dankie vir die inloer Bitterbosie. Ek verstaan goed hoe meoilike dit soms is om op die net te wees met stadige wi-fi. Ek was mos vir ‘n hele lang ruk skaars ook, daar het so baie goed gebeur dat ek sommer gelug het van die internet af, want as ek aanlyn gaan verkies ek om in ‘n goeie gemoed te wees Toemaar my dae is die afgelope week of vol maanlig, dit gaan weer goed met my.