Egiptiese graf wat 4400 jaar gelede bestaan, het verborge skagte wat die skatte van die 'goddelike inspekteur' kan bevat - Inligting
Die 4400 jaar oue graf is die volgende in 'n reeks seldsame ontdekkings by die Saqqara-piramide-kompleks in Egipte. In 'n BBC-artikel word Mostafa Waziri, sekretaris-generaal van die Hoogste Raad van Oudhede, aangehaal en beskryf die vonds as 'uniek in die afgelope dekades'.
Watter skatte is gevind?
Die Egiptiese Ministerie van Oudhede het aangekondig dat die graf gebou is vir 'n man genaamd Wahtye, wat gedurende sy leeftyd bekend was as die 'Goddelike Inspekteur'. Volgens 'n artikel in Live Science het die minister van Egiptiese oudhede, Khaled El-Enany, verlede week tydens 'n perskonferensie aan verslaggewers gesê dat die graf 'ten minste 55 standbeelde' bevat en dat dit 'buitengewoon goed bewaar en [kleurvol] is met beelde binne . "
Die graf bevat 24 standbeelde op die boonste verdieping en 31 standbeelde op die onderste verdieping. (Egiptiese ministerie van oudhede)
Wie was die Goddelike Inspekteur?
Hierdie hooggeplaaste priester, bekend as die 'Goddelike Inspekteur', het tussen 2446–2438 vC vir Farao Neferirkare gewerk, het Waziri gesê. Sy graf bevat twee vlakke "met 24 standbeelde op die boonste verdieping en 31 standbeelde op die onderste verdieping", wat beide mense en gode voorstel, sommige lewensgroot en ander "minder as ongeveer 1 voet hoog".
Priesters was belangrike mense in die antieke Egiptiese samelewing. (Egiptiese ministerie van oudhede)
Watter leidrade gee die hiërogliewe?
Die brandende en buitengewoon goed bewaarde skilderye van die graf illustreer Egiptiese mense wat daagliks besig was met kook, drink en bou. Die hiërogliewe maak melding van Wahtye se vrou "Nin Winit Ptah", 'n naam wat beteken "die grootste van die god Ptah", 'n skeppergod wat in Memphis naby Saqqara aanbid is. Daar word ook gereeld melding gemaak van Wahtye se ma, "Merit Meen", wat beteken "liefhebber van die god Min, 'n vrugbaarheidsgod in die ou tyd." Waziri gesê.
Die Saqqara -voël: het die ou Egiptenare geweet hoe om te vlieg?
Herstelwerk onthul beeldjie van Osiris wat in die piramidesmuur afgeskei word
Die mure van die graf is bedek met hiërogliewe, die skryfstelsel van antieke Egipte. (Egiptiese ministerie van oudhede)
Geskuur in antieke Egipte
Volgens 'n artikel oor die ontdekking van die ou graf op ABC.net.au, meet dit "10 meter lank by 3 meter breed en net minder as 3 meter hoog" (ongeveer 33 voet lank by 10 voet breed en net minder as 10 voet) hoog) volgens mnr Waziri. Verder, "Die graf lê in 'n begrawe rant wat slegs gedeeltelik ontbloot is" en Egiptiese owerhede het ook aangekondig dat die span argeoloë 'versteek onder die graf' 'vyf verborge skagte' ontdek het, waarvan een volgens Waziri kan lei tot 'die sarkofaag van Wahtye en artefakte wat saam met hom begrawe is. " Die span beplan om op 17 Desember hierdie vyf skagte op te grawe.
Die graf is in 'n begrawe rant gevind. (Egiptiese ministerie van oudhede)
Waarom is daar soveel dieremummies gevind?
Saqqara was meer as twee millennia lank die nekropolis vir Memphis, die hoofstad van antieke Egipte. In 2011 is bewys dat die mense 'n ding het om dooie diere te aanbid. By 'n hondekatakombe in die Saqqara -nekropolis het 'n internasionale span argeoloë onder leiding van Paul Nicholson van die Universiteit van Cardiff 'byna agt miljoen dieremummies' op die begraafplaas opgegrawe, volgens 'n artikel van Live Science van Julie vanjaar. En in 2018 het navorsers ''n buitengewoon seldsame vergulde grafmasker' en 'sewe antieke Egiptiese grafte' ontdek waarin 'n versameling 5de en 6de dinastie 'scarabee- en katmummies' gevind is.
Standbeelde word merkwaardig bewaar. (Egiptiese ministerie van oudhede)
Daar kan gepostuleer word dat daar sonder twyfel 'n gemummifiseerde dier met die sarkofaag van die 'Goddelike Inspekteur' ontdek sal word. Dierekultusse het van ongeveer 747 vC tot 30 vC gewild gebly en tydens die Romeinse besetting skerp afgeneem. Volgens 'n Live Science -artikel wat in Junie vanjaar gepubliseer is, beweer navorsers; 'Die [dier] kultusse was moontlik 'n simbool van nasionale identiteit toe die land deur die mense van ander nasies, soos die Libiërs en Perse, binnegeval is. "Hulle het 'n pelgrimstempel opgerig vir byna elke god wat u wil hê," het professor Aidan Dodson van die Universiteit van Bristol in Engeland gesê.
Waarvoor is die tempels en katakombes gebruik?
Hy is van mening dat die tempels en katakombes in Saqqara "waarskynlik handel en handel aangespoor het" en hy het ook aan WordsSideKick.com gesê: "Daar is waarskynlik 'n groot hoeveelheid handel, nie net vir die vervaardiging van die dieremummies nie, maar ook vir mense wat kos, verblyf en drankies. " Dobson het tot die gevolgtrekking gekom dat die dierekultus "waarskynlik 'n voorouer van 'n massatoerismebedryf was." Die 'Goddelike Inspekteur' was 'n sentrale figuur in die dierekultusse van Saqqara.
Katakombe. (Egiptiese ministerie van oudhede)
Egiptiese graf wat al 4400 jaar gelede bestaan, het verborge skagte wat die skatte van die 'goddelike inspekteur' kan hou - geskiedenis
Expatica is die internasionale gemeenskap se aanlyn tuiste weg van die huis. Expatica is 'n moet-lees vir Engelssprekende uitgewekenes en internasionale mense in Europa, en bied 'n op maat gemaakte plaaslike nuusdiens en noodsaaklike inligting oor woon, werk en verhuis na u land van keuse. Met diepgaande eienskappe bring Expatica die internasionale gemeenskap nader aan mekaar. Onder andere bied Expatica die beste afspraakwebwerf vir Expats in Duitsland sedert 2001.
Belangrikste sleutelwoorde van die onderstaande artikel: Egipte :, skyfiesdeling, funksionaliteit, advertensies, koekies, Egipte, oud, koninkryk, relevant, prestasie, verskaf, grafte, verbeter, gebruik, koninklik.
Old Kingdom Egypt: Royal Tombs Slideshare gebruik koekies om die funksionaliteit en prestasie te verbeter en om relevante advertensies aan u te verskaf.  Die Ou Koninkryk (2686 vC-2182 vC) was 'n tydperk van politieke stabiliteit en ekonomiese voorspoed, waartydens groot grafte vir Egiptiese konings in die vorm van piramides gebou is.  'n Egiptiese argeologiese sending het 'n graf van die ou koninkryk ontdek van 'n dame genaamd 'Hetpet', wat vermoedelik 'n topamptenaar in die koninklike paleis was tydens die einde van die vyfde dinastie, volgens inligting wat deur Egiptiese owerhede op Saterdag. 
Die Piramides van Giza en die Nyl -delta was die grafte wat die farao's van die ou koninkryk van Egipte gekies het.  Die monumentale grafte is oorblyfsels van die Ou Koninkryk -era van Egipte en is ongeveer 4500 jaar gelede gebou. 
Egipte se ou koninkryk (dinastieë 3-6, ongeveer 2649-2150 vC) was een van die mees dinamiese periodes in die ontwikkeling van Egiptiese kuns. 
Onder koning Djoser, die eerste koning van die Derde Dinastie van die Ou Koninkryk, is die koninklike hoofstad van Egipte na Memphis verskuif, waar Djoser sy hof gevestig het.  Die bekendste is binne die piramides in die Vallei van die Konings of die grafte uit die era van die piramides (gedurende die ou koninkryk, 2650 tot 2150 v.C., wat strek van 3de tot 6de dinastie).  Die piramides in Giza is gebou tydens die Ou Koninkryk, waarin die grafte van die koning en sy familielede en slawe gehuisves is.  Hierdie grafte is gebou in die vorm van groot piramides, en daarom word daar gereeld na die ou koninkryk verwys as die 'era van die piramides'. 
In hierdie tydperk het kunstenaars grafte van die elite versier met meer toneel van godsdienstige gebeurtenisse, eerder as die alledaagse toneel wat sedert die Ou Koninkryk gewild was.  Benewens fyn beeldhouwerke en reliëfs wat die styl van die Ou Koninkryk weerspieël, is die meerderheid grafgoed spesiaal vir die graf gemaak.  In die Ou Koninkryk het konings eers piramides vir hul eie grafte gebou, omring deur klipmastaba -grafte vir hul hoë amptenare. 
Gedurende die Ou Koninkryk het die koning van Egipte (eers Farao genoem in die Nuwe Koninkryk) 'n lewende god geword wat absoluut regeer het en die dienste en rykdom van sy onderdane kon eis.  Tydens die Ou Koninkryk van Egipte (ongeveer 2686 vC - ongeveer 2181 vC) het Egipte bestaan ​​uit die Nylrivier suid tot by Elephantine, sowel as Sinai en die oases in die westelike woestyn.  Die ou koninkryk van Egipte bestaan ​​van die derde tot die sesde dinastieë (2686 vC-2182 vC).  Kunstenaars van die ou koninkryk: tegnieke en prestasies. 1ste Engelse uitg. Egipte: Supreme Council of Antiquities Press, 2009.  "Nylvloei -mislukking aan die einde van die ou koninkryk, Egipte: Strontium isotopiese en petrologiese bewyse". 
Die Ou Koninkryk is miskien veral bekend vir die groot aantal piramides wat op hierdie tydstip as begraafplase vir Egipte se konings gebou is.  Egiptiese beeldhouwerk van die ou koninkryk: Hierdie beeldhouwerk is in die vierde dinastie geskep en verteenwoordig die godin Hathor, koning Menkaure en die godin Bat.  Egiptiese ambagsmanne gedurende die Ou Koninkryk het die kuns vervolmaak om ingewikkelde reliëfversiering uit klip te beeldhou en te sny.  Die term self is geskep deur historici uit die agtiende eeu, en die onderskeid tussen die ou koninkryk en die vroeë dinastiese tydperk is nie die antieke Egiptenare nie. 
Verlede Saterdag onthul argeoloë in Egipte hul nuutste vonds, die graf van 'n priesteres uit die ou koninkryk wat bedek is met buitengewoon goed bewaarde muurskilderye.  Egiptiese argeoloë het Saterdag met trots die graf onthul van 'n priesteres uit die Ou Koninkryk versier met goed bewaarde en skaars muurskilderye.  Egiptiese argeoloë het die ontdekking aangekondig van 'n graf wat ongeveer 3500 jaar gelede aan die begin van die ou Egipte se nuwe koninkryk begin het, gedurende 'n tydperk wat die 18de dinastie genoem is. 
Die graf is gevind tydens opgrawings op die begraafplaas van die Giza West Field, wat grafte van die belangrikste amptenare van die Ou Koninkryk huisves en in 1842 deur vorige argeoloë ontdek is.  The Old Kingdom is die tydperk in die derde millennium (ongeveer 2686-2181 vC), ook bekend as die 'Age of the Piramides' of 'Age of the Piramid Builders', aangesien dit die groot 4de dinastie insluit toe koning Sneferu die kuns vervolmaak het van piramidesbou en die piramides van Gizawere wat onder die konings Khufu, Khafre en Menkaure gebou is.  Die eerste farao van die ou koninkryk was Djoser (iewers tussen 2691 en 2625 vC) van die derde dinastie, wat beveel het dat 'n piramide (die stap -piramide) in Memphis se nekropolis, Saqqara, gebou moet word.  'n Groot begrafnisboot is byvoorbeeld naby die piramide van die Farao Cheops van die Ou Koninkryk gevind.  Gedurende die Ou Koninkryk het slegs die farao toegang tot hierdie materiaal, waarna geleerdes die piramide -tekste noem.  Gedurende die Ou Koninkryk het koninklike mastabas uiteindelik ontwikkel tot 'steen-piramides' en dan 'ware piramides', alhoewel nie-koninklike gebruik van mastabas meer as duisend jaar lank gebruik is.  Stappiramide in Saqqara: Djoser se stappiramide was die eerste van die groot piramides wat tydens die Ou Koninkryk in Egipte gebou is.  Die ou koninkryk, bekend as die 'era van die piramides', word gekenmerk deur revolusionêre vooruitgang in argitektuur.  Die ou koninkryk word die algemeenste beskou as die tydperk van die Derde Dinastie tot die Sesde Dinastie (2686-2181 vC).  Die Ou Koninkryk en sy koninklike mag bereik 'n hoogtepunt onder die Vierde Dinastie (2613-2494 vC), wat begin het met Sneferu (2613-2589 vC). 
Namate begrafnisgebruike in die Ou Koninkryk ontwikkel het, is welgestelde burgers in hout- of klipkiste begrawe.  Alhoewel die Ou Koninkryk 'n tydperk van interne veiligheid en voorspoed was, is dit gevolg deur 'n tydperk van verdeeldheid en relatiewe kulturele agteruitgang wat deur Egiptoloë as die eerste tussenperiode verwys is. 
Die graf is gevind in 'n groter gebied van die westelike nekropolis van Giza, waarvan bekend is dat dit grafte uit die ou koninkryk huisves.  Die meeste van die kuns wat ons uit die Ou Koninkryk het, kom uit grafte. 
Die ou koninkryk van Egipte het ongeveer 500 jaar geduur, van 2686 tot 2160 vC.  Haal hierdie bladsy aan: Carr, K.E. Ou Koninkrykskuns - Antieke Egipte. 
Na die ineenstorting van die Nuwe Koninkryk, is daaropvolgende konings begrawe in grafte in die noorde van Egipte: sommige van hulle begrafnisse is nog nooit ontdek nie.  Gedurende 2017 het die Antieke Ministerie 'n reeks ontdekkings in Egipte gemaak, waaronder sommige in die suidelike stad Luxor, bekend om sy skouspelagtige tempels en grafte wat oor verskillende dinastieë uit die ou Egiptiese geskiedenis strek. 
"Sulke tonele is skaars en is slegs voorheen gevind in die (Ou Koninkryk) graf van 'Ka-Iber', waar 'n skildery 'n aap laat sien wat dans voor 'n kitaarspeler, nie 'n orkes nie, 'sê Mostafa Waziri, sekretaris-generaal van die Hoogste. Raad van Oudhede, aan AFP gesê.  Die antieke ministerie het gesê dat die begraafplaas grafte bevat van topamptenare uit die Vyfde Dinastie van die Ou Koninkryk (2465-2323 vC), en dat verskeie reeds sedert 1842 opgegrawe is. 
Die geskiedenis van Faroniese Egipte strek oor byna 3 millennia, wat begin het rondom 3100 vC. Groot prestasies is gedurende drie periodes behaal: die ou, middel en nuwe koninkryke wat ongeveer 500 jaar (2700-2200 v.C.), 200 jaar (2000-1800 v.C.) en 500 jaar (1600-1100 v.C.) geduur het. 
In die Ou Koninkryk, terwyl piramides vir konings gebou is, is die edeles in mastabas begrawe.  Byna al die farao's van die Ou Koninkryk (c2686-2125 vC) en die Midde-Koninkryk (c2055-1650 vC) het piramides in die noordelike woestyne van Egipte gebou.  Hierdie tendense dui weereens aan dat hulpbronne toenemend van die koninklike piramide af weggeneem is en in plaas daarvan na ander doelwitte gedurende die loop van die ou koninkryk. 
Die graf is gevind in 'n groter gebied van die westelike nekropolis van Giza, waarvan bekend is dat dit grafte uit die ou koninkryk huisves.  Terwyl die ander muur van hierdie kamer Mehu in verskillende jagtonele toon, word 'n algemene kenmerk van die grafte van die ou koninkryk as jag beskou as 'n simbool van mag en intelligensie. 
Die graf is ontdek deur Egiptiese argeoloë tydens die opgrawings van die westelike begraafplaas van Giza, en dateer uit die vyfde dinastie van die ou koninkryk (2465-2323 vC).  Sommige van hierdie standbeelde is voltooi, terwyl ander in verskillende konstruksiefases gelaat is, en daarom verteenwoordig hierdie graf 'n belangrike demonstrasie van die rotskonstruksie van die ou koninkryk. 
Die Saqqara -kompleks is een van die belangrikste argeologiese terreine van Egipte, aangesien dit die begraafplaas is van die eerste dinastieë van die ou koninkryk.  Aan die einde van hierdie kamer is daar 'n lang gang weswaarts en versier met baie tonele van die daaglikse lewe van die Egiptenare tydens die bewind van die ou koninkryk met tekeninge van bootseil, visvang, oes en jag ook .  Old Kingdom Mastaba Tombs - AskAladdin Om hierdie webwerf behoorlik te laat werk, plaas ons soms klein datalêers wat koekies genoem word op u toestel.  Met die uitsondering van Akhmim, waar verf gedurende die betrokke tydperk die voorkeurmedium vir muurtonele was, is die meeste van die provinsiale rotsgrawe van Bo-Egipte in die Ou Koninkryk versier met reliëf.  Die valse deur van die opgegrawe graf van Shendwas, vader van Khonsu, wat albei as hoofde van die koninklike skrifgeleerdes gedien het gedurende die Ou Koninkryk, is versier met 'n skildery wat die eienaar van 'n offer -tafel in Saqqara naby Kaïro, Egipte, uitbeeld , Donderdag 8 Julie 2010. 
Egipte se oudheidshoof, Zahi Hawass, het gesê dat die nuwe vondste "die mees vooraanstaande grafte is wat ooit uit die ou koninkryk gevind is", vanweë hul "ongelooflike kleure".  Hy meen Hetpet, 'n vrou wat vermoedelik naby die ou Egiptiese koninklikes was, het nog 'n graf gehad in die westelike nekropolis van Giza, waar die grafte van topamptenare van die Ou Koninkryk van Egipte geleë is. 
Gedurende 2017 het die ministerie van oudhede 'n reeks ontdekkings in Egipte gemaak - waaronder sommige in die suidelike stad Luxor, bekend vir sy skouspelagtige tempels en grafte wat oor verskillende dinastieë uit die ou Egiptiese geskiedenis strek.  Die talle grafkelders uit Saqqara is byna almal bedek met skilderye of reliëfs en het ons baie inligting verskaf oor die lewe in die Nuwe Koninkryk en die hoeveelheid moeite wat die Egiptenare gedoen het om hul nalatenskap selfs na die dood te bewaar.  Hulle toon geen teken van vertraging nie: Behalwe al die wonderwerke wat ontdek is, lê daar beslis meer skatte onder die uitgestrekte woestyn. 2017 was 'n goeie jaar vir oorblyfselsjagters in Desember is twee 3500 jarige grafte naby die ou Egiptiese stad Luxor en die ikoniese Vallei van die Konings ontdek.  Hierdie Mastaba -graf behoort aan 'n amptenaar wat aangestel is as 'n hoof van justisie, die hoogste regeringspos in die ou Egipte, in die bewind van die koning Teti, die eerste koning van die 6de dinastie.  Die eerste rede is dat die ontwerp daarvan anders is as enige ander graf in Saqqara, en die tweede rede is dat dit die beste bewaarde voorbeeld is van die kuns en argitektuur van die ou koninkryk wat nog steeds sy skoonheid behou.  Die begraafplaas huisves grafte van topamptenare uit die Vyfde Dinastie van die Ou Koninkryk (2465-2323 vC), en volgens RTE is daar reeds verskeie gegrawe sedert 1842. 
'N Vrou met 'n omhulde toga omhoog gehou deur skouerbande, tipies van die Egiptiese drag van die ou en middelste koninkryke.  Khnumhotep en Niankhkhnum het geleef in die bewind van Neussere, die sesde koning van die vyfde dinastie van die ou koninkryk. … piramides van hul soewereine, die Ou Koninkryk (ongeveer 2575- omstreeks 2130 v.C.) is edeles in mastabas begrawe.  ... die dele van 'n normale Ou Koninkryk (ongeveer 2575- omstreeks 2130 v.C.) begrafnismonument.  Weg van die argitektuur gee hierdie standbeelde 'n betroubare voorbeeld van die klere wat die dienaars van die koninklike familie in die ou koninkryk gedra het. 
Die inskripsie dateer die dubbele graf uit die 6de dinastie, wat die begin van die agteruitgang van die Ou Koninkryk, ook bekend as die era van piramides, was.  "Sulke tonele is skaars. Dit is slegs voorheen gevind in die (Old Kingdom) graf van 'Ka-Iber', waar 'n skildery 'n aap laat sien wat dans voor 'n kitaarspeler, nie 'n orkes nie, 'het Mostafa Al-Waziri, leier van die argeologiese missie, aan Agence France-Presse gesê. 
Alhoewel daar nog baie raaisels is wat nog opgelos moet word oor die ou piramides van Egipte, is dit duidelik dat dit nie bloot monumentale grafte was nie, ten minste in die oë van die Egiptiese konings. 
Groot moddermastabas met klipelemente van die latere Ou Koninkryk is ook by Balat in Dakhla Oasis gevind.  Khufu se liggaam en sy aardse besittings is geplunder lank voordat argeoloë aangekom het, waarskynlik voor die einde van die Ou Koninkryk in ongeveer 2218 v.C.Sommige van die kolossale granietplafonstene vir die King's Chamber is meer as 18 voet lank en weeg 25 tot 40 ton. 
Die mees uitgebreide grafte in die ou tyd was die grafte wat die Egiptenare vir hul konings, die farao's, gebou het.  "In hierdie versierde grafte het jy wonderlike tonele van elke aspek van die lewe in antieke Egipte-dus gaan dit nie net oor hoe Egiptenare gesterf het nie, maar hoe hulle gelewe het."  Uit die huidige getuienis blyk dit dat die agtiende dinastie die laaste tydperk is waarin Egiptenare gereeld verskeie voorwerpe uit hul daaglikse lewens in hul grafte begin het, wat in die negentiende dinastie begin het, grawe bevat minder items uit die daaglikse lewe en bevat voorwerpe wat spesiaal gemaak is vir die volgende wêreld.  Ander voorwerpe in die grafte wat tydens die daaglikse lewe gebruik is, dui daarop dat Egiptenare reeds in die Eerste Dinastie in die volgende lewe behoefte verwag het.  Teen die Eerste Dinastie was sommige Egiptenare ryk genoeg om grafte oor hul begrafnisse te bou eerder as om hul liggame in eenvoudige putgrafte te plaas wat in die sand gegrawe is.  Kisttekste en houtmodelle het uit nuwe grafte van die tydperk verdwyn, terwyl hartskubbe en beeldjies in die vorm van mummies nou gereeld by begrafnisse ingesluit is, soos dit sou wees vir die res van die Egiptiese geskiedenis.  Aanwysings tot sulke ontdekkings kan gevind word in Egiptiese geskrifte uit die tydperk wat noemenswaardige persone noem wat waarskynlik grafte beoordeel het, maar nie geïdentifiseer is nie.  By Giza ontdek argeoloë dr. Zahi Hawass, dr. Mark Lehner en die Egiptiese Opperraad van Oudhede twee ongelooflike begraafplase met mummies en grafte van die bouers van die groot piramides.  Vroeë Egiptenare het mastabas gebou om die grafte van hul oorledenes te merk.  Die Egiptenare het vroeg reeds mastabas, grafte van gedroogde bakstene gebou, wat dan gebruik is om skagte en kamers wat in die aarde gegrawe is, op te bou. 
Beide die Egiptiese samelewing en die ekonomie is grootliks beïnvloed deur die organisering van groot bouprojekte wat deur die staat geborg is, wat daarop gemik was om grafte vir hul konings te bou.  Rykere Egiptenare kon dit bekostig om begrawe te word met juweliersware, meubels en ander waardevolle besittings, wat hulle die doelwitte van grafrowers gemaak het.  Die klipgrawe, alhoewel hulle moontlik nie uitgebrei en nie versier is nie, dui op 'n hoër klasstatus in die Egiptiese samelewing. 
Die koninklike piramides is versier met skilderye wat die lewe en prestasies van die oorlede koning uitbeeld en gevul met al die benodigdhede wat die gees in die hiernamaals in die Rietveld sou benodig. Pharoahs is begrawe in die gebied wat bekend staan ​​as The Valley of the Kings en hul grafte was uitgebreide ewige huise wat hul status as goddelike heersers weerspieël.  Konings is begrawe in meervoudige, rotssnitte grafte in die Vallei van die Konings en nie meer in piramides nie.  Die mure van die graf van koning K'inich Janaab Pakal van Palenque (603-683 nC) was versier met beelde van Pakal se oorgang van die aardse lewe na die koninkryk van die gode en hy is begrawe in 'n uitgebreide gesnyde sarkofaag wat weerspieël dieselfde tema.  Verdere kontinuïteit van hierdie lewe na die volgende kan gevind word in die plasing van grafte: die persone wat die koning gedien het gedurende hul leeftyd, het begrawe in die nabyheid van hul heer.  Beelde, soos die ka -standbeelde, het dikwels gedien as begrafniskuns, wat die oorledene in grafkelder vergesel het met die doel om lewe na die dood te behou.  Grafkuns bevat afbeeldings van ou boere wat hul landerye beoefen en vee versorg, hengel en voël, timmerwerk, kostuums, godsdienstige rituele en begrafnispraktyke.  Begrafnisse in die laat tydperk kon gebruik maak van grootskaalse, tempelagtige grafte wat vir die eerste keer vir die nie-koninklike elite gebou is.  Die Mesopotamiërs, hetsy suid in die omgewing van Sumer of noord in Akkad, was so bekommerd oor die behoorlike begrafnis van dooies dat hulle dikwels grafte binne of langs hul huise gebou het sodat hulle kon voortgaan om na die oorledene om te sien en voorkom die probleme wat spruit uit spook (dieselfde praktyk is waargeneem deur die Maya-kultuur, wat ook 'n diepgewortelde vrees vir spoke gehandhaaf het).  Die opkoms van die Christendom, en die nuwe geloof in die liggaamlike opstanding van die dooies, het egter gelei tot 'n afname in verassings en 'n gebrek aan ruimte vir die oorledene op begraafplase, katakombes wat in die aarde gegrawe is, met rakke vir lyke in die mure, het die algemeenste vorm van die graf in antieke Rome geword.  Aangesien die Grieke geglo het dat herdenking aan die dooies nodig was vir die voortbestaan ​​van die gees in die hiernamaals, het Griekse grafte gereeld die oorledene in gewone omstandighede uit die lewe afgebeeld (soos om te gaan sit en te eet, saam met vriende te kuier of familie) om die lewendes te herinner aan wie daardie persoon in die lewe was.  Die grafte was ook goed voorsien van genoeg kos en drank, insluitend wyn en bier, vir koninklike feeste in die volgende wêreld, asook heilige voorwerpe wat bedoel was om die oorledene te help om die ewige lewe te verkry, selfs gunstelinge.  Twee kenmerke van die graf sluit in (1) 'n grafkamer waarin die liggaam van die oorledene (binne 'n kis) sowel as begrafnisvoorwerpe wat die belangrikste geag is, en (2) 'n 'kultusplek', wat lyk 'n kapel waar rouklaers, familie en vriende kon saamkom.  Die nuwe valse deur was 'n nie-funksionele klipbeeld van 'n deur na die graf, óf binne-in die kapel óf aan die buitekant van die mastaba, wat dien as 'n plek om offers te bring en gebede vir die oorledene op te sê.  Baie het gedink dat die 62 grafte wat voor 1922 ontdek is, alles verteenwoordig wat in die vallei gevind sou word-totdat Howard Carter die rusplek van 'n seuntjie-koning genaamd Tutankhamun ontdek het.  Daar is soortgelyke skilderye wat in ander grafte gevind is, insluitend die begrafnisskamer van "Jnoum Hetep II", van die twaalfde dinastie wat in Beni Hasan in die provinsie Minia ontdek is, en in die van die "Ka Empire" in Saqara , suid van Kaïro.  Die Vierde Dinastie was ook getuie van die vervaardiging van sogenaamde "reservaatkoppe", gewone en haarlose naturalistiese borste wat hoofsaaklik in nie-koninklike grafte gevind is.  Die familielede van die farao, soos Nefertiabet, Khufu se dogter-uitgebeeld op hierdie reliëf wat in haar graf in Giza gevind is-is begrawe langs die piramide van die soewerein.  Die graf van die arende (ook op Orkney) dateer uit 3000 vC en dit bevat die bene van meer as 300 mense wat mettertyd daar begrawe is.  Die meerderheid voorwerpe wat in die Ramesside -grafkelders gevind is, is vir die hiernamaals gemaak.  Houtmodelle van bote, tonele van voedselproduksie, vakmanne en werkswinkels, en beroepe soos skrifgeleerdes of soldate is in die grafte van hierdie tydperk gevind.  Dit is moontlik dat enige graf wat nog gevind is, so goed weggesteek is dat dit ook die antieke diewe se kennis ontgaan het.  Geen persoonlike besittings is in een van hierdie grafte ontdek nie, maar die afwesigheid word toegeskryf aan antieke plundering van grafte.  Die grafte in Skotland, soos die grafgraf van Maeshowe in Orkney, toon 'n merkwaardige ooreenkoms met dié van antieke Griekeland, veral die tholos -graf.  Die toenemende omvang van die piramides word deels toegeskryf aan die beskerming van die waardevolle besittings daarbinne, en baie ander grafte is in rotskranse ingebou in 'n poging om grafrowers te stuit.  In die volgende dinastieë het die piramide -ontwerp verander van die "trap" -piramide na 'n ware piramidesvorm, terwyl konings aanhou om grafte vir hul konings te bou.  Vir 'n oorlede koning was die graf egter op 'n plek met die grootste heiligheid.  Die graf was die huisvesting vir die oorledene en het twee belangrike funksies vervul: die graf bied oneindige beskerming vir die oorledene om te rus, asook 'n plek vir rouklaers om rituele uit te voer waarin die oorledene die ewige lewe gehelp het.  By aankoms by die graf, en in wese die volgende lewe, het die priester die opening van die mond -seremonie op die oorledene uitgevoer.  Hierdie konsep is eweneens aanwesig in die grafte van Indië, waar grawe oorspronklik grotte was of in rotskranse gesny is, maar uiteindelik ontwikkel het tot mausoleums wat die lewe van die oorledene gevier het en hulle onsterflikheid verseker het deur herinnering deur die lewendes.  Romeinse grafte het ook die lewe van die individu gevier, maar in teenstelling met dié van Griekeland of Indië, was daar dikwels inskripsies eerder as beeldhouwerk of reliëf, waardeur die dade van die oorledene gelees en opgesê kon word.  Die binnemure van die grafte is versier met tonele van die daaglikse lewe en begrafnisrituele.  Hulle het die kuns vervolmaak om ingewikkelde reliëfversiering te sny en gedetailleerde beelde van diere, plante en selfs landskappe te produseer en die essensiële elemente van hul wêreld vir ewig op te teken in tonele wat op tempels en grafte se mure gesny en gesny is.  Hierdie grafte het nismure gehad, 'n boustyl wat die paleis-fasade-motief genoem word omdat die mure die wat rondom die paleis van die koning was, nageboots het.  Skatte-soos die goue maskers wat by koning Tut gevind is-is skitterend, maar die grafte bevat ook die meer alledaagse.  Grafrowers, skattejagters en argeoloë fynkam al eeue lank die Vallei van die Konings-maar dit lewer steeds verrassings op.  In 2005 het 'n span onder leiding van die argeoloog Otto Schaden die vallei se eerste onbekende graf sedert Tutankhamun ontdek.  Hierdie graf, wat tot 'n hoogte van 43 meter hoog word, is die eerste keer in 1974 in die stad Xi'an ontdek en moet nog opgegrawe word weens die vrees vir die verskillende strikke waarvan Shi Huangti gesê het bedink om die ontsaglike skat waarmee hy begrawe is, te beskerm.  Eerste keiser van China sterf Shi Huangdi, begrawe met 'n leër van 8 000 terracotta -krygers in die paleisgraf.  Die graf van die eerste keiser van China is egter voor sy dood begin en is gebou deur die dienspligtiges van werkers uit elke provinsie in die land.  Tradisioneel is grafte geleë in grotte, ondergronds of in strukture wat spesifiek ontwerp is om die oorblyfsels van oorlede mense en dikwels hul besittings, geliefdes, of, soos by die graf, bekend as 'The Great', te bevat Death Pit 'in die stad Ur, u dienaars.  Die mastaba het voortgegaan as 'n graf vir die gewone mense, maar vir koninklikes is dit vervang deur die struktuur wat bekend staan ​​as die piramide.  The Brownshill Dolmen in County Carlow volg die gebruik van 'n begraafkamer in die aarde, maar word onderskei deur 'n steensteen wat op regop megaliete van 100 ton weeg (vermoedelik die swaarste klip in Europa) en die graf bekend as die heuwel van die gyselaars, in Meath, is soortgelyk aan Newgrange deurdat dit gebou is (ongeveer 3000 vC) sodat die opkomende son op sekere dae die binnegraafkamer verlig om hergeboorte en lewenslig te simboliseer.  In die vroeë dinastiese tydperk was grafte gevul met voorwerpe uit die daaglikse lewe, soos meubels, juweliersware en ander waardevolle items.  Mense uit die elite -geledere in die agtiende dinastie het meubels sowel as klere en ander items in hul grafte geplaas, voorwerpe wat hulle ongetwyfeld tydens hul lewe op aarde gebruik het.  Afgesien van die juweliersware, wat ook tydens die lewe gebruik kon word, is voorwerpe in die grafte van Ramesside vir die volgende wêreld vervaardig.  Onder Ramses II en later verdwyn alle daaglikse lewensvoorwerpe uit grafkelders.  Die grafkaarte bewys uitgebreide voorbereidings vir die volgende wêreld, waarin mense die voortgesette lewe beloof is en dat farao's een met die gode sou word.  Die meerderheid elite-grafte in die Nuwe Koninkryk was rotsafgesnyde kamers.  Baie van hierdie grafte het 'n serdab, 'n klein kamer met 'n standbeeld wat gemaak is om soos die oorledene te lyk.  Standbeelde van die oorledene is nou in grafkelders opgeneem en vir rituele doeleindes gebruik.  Hindoe -godsdienstige oortuigings het verassing en die verspreiding van die as aangemoedig, maar met die bekendstelling van Islam in die land word die belangrikheid van die fisiese oorblyfsels van die oorledene beklemtoon en grafte word meer wydverspreid as 'n manier om die dooies te eer en te onthou. .  Graf - Ancient History Encyclopedia Tomb Joshua J. Mark 'n Graf is 'n omheinde ruimte vir die bewaarplek van die oorblyfsels van die dooies.  Begrafnis van die dooies is die daad om die lyk van 'n dooie in 'n graf te plaas wat daarvoor gebou is of daarin.  Daar was ook 'n merkbare toename in die aantal begrafnisse in een graf, 'n seldsame gebeurtenis in vroeëre periodes.  Die reghoekige, moddersteen-graf met 'n ondergrondse grafkamer, 'n mastaba genoem, het in hierdie tydperk ontwikkel.  Grafte uit die Mykeense tydperk (1900-1100 v.C.) staan ​​bekend as tholos of byekorf, wat vermoedelik afkomstig is van vroeë Minoïese argitektoniese vooruitgang op Kreta.  Een van die bekendste van hierdie tholos -grafte is die skatkis van Atreus (ook bekend as die graf van Agamemnon, hierbo op die foto), wat gebou is c. 1250 vC.  Daarom was die Ou Egiptenare baie ernstig oor die manier waarop die grafte gebou is.  Grafte is nog altyd beskou as die huise van die dooies en elke graf wat ooit gebou is, is met hierdie konsep in gedagte gebou.  Hulle grafte is gebou uit modderstene en rommel en blykbaar vir die minder belangrike werkers te wees.  Die koninklike hof of adel is begrawe in koninklike begraafplase, maar buite die koninklike begraafplase van Giza, Sakkara en Abusire het 'n adel gekies om begrawe te word in klipgrawe wat in die kranse gesny is wat na die Nyl kyk.  Vir diegene met laer rang as koninklike hofdienaars tydens die Elfde Dinastie, was grafte eenvoudiger.  Die gebruik van stela voor die graf begin in die Eerste Dinastie, wat dui op 'n begeerte om die graf met die naam van die oorledene te individualiseer.  'n Belangrike opskrif op die graf van Ankhtifi, 'n nomarg tydens die vroeë Eerste Tussenperiode, beskryf die jammerlike toestand van die land toe hongersnood die land bekruip het. 
Bewyse uit die grafte dui aan dat ongeveer 30 jaar 'n werkerskorps van 10 000 arbeiders wat in skofte van drie maande werk, geneem het om 'n enkele piramide te bou.  Die grafte van die Maya -heersers is op dieselfde manier gebou as dié van die konings van ander kulture, deurdat dit weelderig was in beide styl en struktuur en gevul met al die benodigdhede wat 'n mens in die hiernamaals sou benodig.  Aangesien gewone mense sowel as konings egter sulke grafte gehad het, dui die argitektuur aan dat sommige ryk mense in die dood wel 'n verhoogde status behaal het.  In die een graf, deur Wooley 'The Great Death Pit' genoem, is die lyke van ses wagte en 68 hofdiens gevind.  Argeologiese opgrawings wat in die 1920's na Christus deur C. Leonard Wooley uitgevoer is, het die koninklike grafkelders van Ur blootgelê waarin baie pragtige werke gevind is wat bestaan ​​uit goud, lapis lazuli en karneool (veral die diadeem van koningin Puabi).  Menslike offers wat in vroeë koninklike grafte gevind is, versterk hierdie siening.  Reservaatkoppe, wat in die grafte van gewone mense gevind is, het moontlik gelykstaande aan die ka -standbeeld gedien, maar die presiese doel bly 'n kwessie van debat.  Hierdie beelde is tipies gemaak van hout of klip en is in grafte geplaas as 'n rusplek vir die ka, of gees, van die persoon na die dood.  Rondom hierdie klipgraf was begrawe diere, insluitend seekoeie, olifante, krokodille, bobbejane, beeste, bokke, skape en honde.  In Griekeland was die grafte van die rykes nou, argitektonies, nou verbind met die moderne mausoleum deurdat dit dikwels sierlik versierde klipgeboue was wat die liggende dooies huisves.  Hierdie grafte lyk soos mastabas, klip en plat, met 'n reghoekige bank soos 'n konstruksie, maar op kleiner skaal.  Byvoorbeeld, om by die graf in Maeshowe in te gaan, moet jy 'n groot klip eenkant toe skuif en dan neerdaal in die kamer wat die onderwêreld verteenwoordig.  Met verloop van tyd het hierdie grafkamers dieper gesink en is hulle met trappe verbind.  Teen die tyd dat die Griekse skrywer Diodorus Siculus die grafte van die vallei besoek het (ongeveer 60 v.C.), skryf hy: "Ons het daar niks gevind nie, behalwe die gevolge van plundering en vernietiging."  Hierdie bekwame vakmanne het 'n gewaardeerde plek in die samelewing gehad, wat blyk uit die grafte, mummies en artefakte wat op hierdie begraafplaas gevind is.  Daar word gesê dat die graf die oorledene se plek in die kosmos verteenwoordig, wat uiteindelik afhang van die sosiale klas van die oorledene.  Die graf is die laaste rusplek van 'n dooie persoon wie se siel egter in 'n ander koninkryk sou voortleef.  Grieke herdenk die herdenking van 'n geliefde se dood deur hul graf te besoek en met hulle te gesels, en sorg altyd dat hulle hul naam noem om aan die dooies te wys dat hulle onthou word.  Dit was egter aan die lewendes om die geheue van die oorledene lewendig te hou en gereeld sou 'n merker daarvoor opgerig word en in die plek van 'n werklike graf by die herdenkingseremonie van u dood dien.  Voorwerpe vir daaglikse gebruik is gedurende hierdie tydperk nie gereeld in die grafte opgeneem nie.  Ten minste een laat Ramesside -farao se graf (Ramses VIII) is nog onontdek, en baie meen dat dit in die vallei gevind kan word.  Alhoewel hul ingange goed weggesteek was, is byna al die bekende koninklike grafte van die vallei waarskynlik beroof voor die einde van die 20ste dinastie-Egiptiese verslae getuig van rowersproewe en die strawwe strawwe wat opgelê is.  Die bou van 'n graf sou ook die status weerspieël van die persoon wat daar begrawe is en die oortuigings van 'n sekere kultuur rakende die hiernamaals.  Die graf het uitstekende en goed bewaarde muurskilderye waarin Hetpet uitgebeeld word in verskillende jag- en hengeltonele en ook voor 'n groot tafel gesit het wat offerandes van haar kinders ontvang het. 
"Ou Egiptiese begrafnispraktyke vanaf die eerste millennium v.C. tot die Arabiese verowering van Egipte (ongeveer 1069 v.C.-642 n.C.)".  In die ou tyd is Egiptenare direk in die grond begrawe.  Vir hierdie doel, oor 'n tydperk, het Egiptiese kunstenaars 'n beperkte repertoire van standaardtipes aangeneem en 'n formele artistieke kanon gevestig wat Egiptiese kuns vir meer as 3000 jaar sou definieer, terwyl dit buigsaam genoeg was om subtiele variasie en innovasie moontlik te maak .  Egiptiese sienings oor die aard van tyd gedurende hierdie tydperk het geglo dat die heelal in siklusse werk, en dat die Farao op aarde gewerk het om die stabiliteit van die siklusse te verseker.  Vanaf die vroegste tydperke van die Egiptiese geskiedenis is alle Egiptenare begrawe met ten minste 'n paar goedere wat hulle na die dood nodig geag het.  Teen die einde van die predynastiese tydperk was daar toenemende aantal voorwerpe wat in die reghoekige grafte met die liggaam neergelê is, en daar is toenemende bewyse van rituele wat deur Egiptenare uit die Naquada II-periode (3650-3300 v.G.J.) beoefen is.  Hierdie rituele en protokolle sluit in die mummifisering van die liggaam, towerkuns en begrafnis met spesifieke grafgoed wat vermoedelik nodig is in die Egiptiese hiernamaals.  Voorbeeld van 'n Mastaba: Koninklike mastabas is gebruik om begraafplase van baie belangrike Egiptenare te merk. Af en toe insluiting van herkenbare Egiptiese materiaal uit die Tweede Tussentydperk bied die enigste punte wat hierdie begrafnisse onderskei van dié van Predynastiese en selfs vroeëre periodes.  Hoof van 'n koning, ca. 2650-2600 vC, Brooklyn Museum Die vroegste voorstellings van Egiptiese konings is op klein skaal.  'n Antropoïde kisvorm het gestandaardiseer, en die oorledene het 'n klein standbeeld van Shabti gekry wat die Egiptenare geglo het dat hulle in die hiernamaals werk vir hulle sou verrig.  Egiptiese beeldhouers het die eerste lewensgrootte standbeelde en fyn reliëfs in klip, koper en hout geskep.  Egiptiese beeldhouwerk het die vorm aanneem van standbeelde (wat dikwels lewensgroot was) en reliëfs (wat in klipblokke gesny is). 
Omdat die idees van die dooies so waardevol is, is dit duidelik waarom die Egiptenare die oorledene met respek behandel het.  Die Egiptenare het geglo dat die oorledene na die dood nog steeds sulke woede kan hê of 'n wrok kan hê soos die lewendes.  Alhoewel 'n groot deel van hul artistieke pogings toegespits was op die behoud van lewe na die dood, omring Egiptenare hulself ook met voorwerpe om hul lewens in hierdie wêreld te verbeter, met die vervaardiging van elegante juweliersware, fyn gesnyde en ingelegde meubels, en kosmetiese gereedskap en werktuie van 'n wye verskeidenheid reeks materiale. 
In hierdie tydperk het die edeles en baie nie-koninklike Egiptenare toegang tot begrafnisliteratuur begin kry.  Een van die begrafnispraktyke wat die Egiptenare gevolg het, was die behoorlike voorbereiding vir die hiernamaals. 
Alhoewel spesifieke besonderhede met verloop van tyd verander het, was die voorbereiding van die liggaam, die towerrituele en grafgoed noodsaaklike dele van 'n behoorlike Egiptiese begrafnis.  Die antieke Egiptiese begraafproses het mettertyd ontwikkel namate ou gebruike weggegooi en nuwes aangeneem is, maar verskeie belangrike elemente van die proses het voortgeduur.  In die Nuwe Koninkryk het sommige van die ou begrafnisgebruike verander.  Alhoewel die politieke struktuur van die Nuwe Koninkryk aan die einde van die twintigste dinastie in duie gestort het, weerspieël die meerderheid begrafnisse in die 21ste dinastie die ontwikkelinge uit die vroeëre tydperk direk.  Egipte bereik sy eerste deurlopende hoogtepunt van die beskawing - die eerste van drie sogenaamde 'Koninkryk' -tydperke (gevolg deur die Middelryk en Nuwe Koninkryk) wat die hoogtepunte van die beskawing in die laer Nylvallei aandui.  Tydens Egipte se nuwe koninkryk (1539-1075 vC) het die vallei 'n koninklike begraafplaas geword vir farao's soos Toetankamen, Seti I en Ramses II, sowel as koninginne, hoëpriesters en ander elite van die 18de, 19de , en 20ste dinastieë.  Nuwe koninklike farao's, wat nader aan die oorsprong van hul dinastiese wortels in die suide wou wees, het hul grafkelders gebou in die heuwels van hierdie dorre gebied wes van Luxor, wat nou die Vallei van die Konings genoem word. 
Die konsep en geloof in oordeel word uiteengesit in die Book of the Dead, 'n begrafnisteks van die nuwe koninkryk. 
In die Eerste Tussenperiode en in die Middelryk word sommige van die Piramide -teks ook gevind in begraafkamers van hoë amptenare en op baie kiste, waar dit begin ontwikkel tot wat geleerdes die kistekste noem.  Aan die einde van die Middelryk is nuwe objekttipes in die begrafnisse ingebring, soos die eerste shabtis en die eerste hartskarabas.  Begrafnisgebruike in die Middelryk weerspieël sommige van die politieke tendense van hierdie tydperk. 
Die Derde Dinastie van Egipte (ongeveer 2670-2613 v.G.J.) begin met koning Djoser, bekend vir sy stappiramide in Saqqara.  Die eerste word die Meidum -piramide genoem, vernoem na die ligging daarvan in Egipte.  Die eerste begrafnisse in Egipte is bekend uit die dorpe Omari en Maadi in die noorde.  Alhoewel dit nie die eerste ontdekking in sy soort in Egipte is nie, het die argeologiese span die belangrikheid daarvan beklemtoon, gegewe die eienaardigheid dat 'n nie-edele vrou alleen begrawe word.  In 'n poging om die siek toerismesektor in die land te laat herleef, wil Egipte die argeologiese geheime van die farao's sowel as ander antieke terreine wat onder die land begrawe is, blootlê.  Dit is waarskynlik dat gemeenskappe regoor Egipte werkers, sowel as voedsel en ander noodsaaklikhede, bygedra het vir wat op sommige maniere 'n nasionale projek geword het om die rykdom en beheer van die ou farao's te toon.  "Antieke Afrikaanse beskawings tot ongeveer 1500: faraoniese Egipte tot ongeveer 800 vC". bl.27. 
Uit die 3de dinastie is standbeelde gemaak wat die heerser op lewensgrootte wys waarop hierdie kop die kroon van Bo-Egipte dra selfs die menslike skaal oortref. 
Sulke onthullings het daartoe gelei dat Zahi Hawass, sekretaris-generaal van die Egiptiese Raad van Oudhede en 'n National Geographic-ontdekkingsreisiger, opgemerk het dat dit in een opsig die Piramides was wat Egipte gebou het-eerder as andersom.  Die ou Egiptenare het massiewe openbare monumente vir hul farao's gebou.  Dit was in hierdie era dat voorheen onafhanklike ou Egiptiese state as nomes bekend geword het onder die bewind van die Farao. 
Alhoewel die tipe begraafgoed deur die antieke Egiptiese geskiedenis verander het, het hul doel om die oorledene te beskerm en die lewe hierna te voorsien, gebly.  Die Ou Egiptenare het die woord "sarkofaag" vertaal as "besitter van die lewe", en daarom sou die sarkofaag die oorledene in die hiernamaals help.  Die Ou Egiptenare het geglo dat deur die oorledene met hul organe te begrawe, hulle weer saam met hulle in die hiernamaals kan aansluit.  Die ou Egiptenare het geglo dat elke god die oorledene afsonderlik sou oordeel voordat hy die hiernamaals kon binnegaan. 
Ou Egiptenare het geglo dat die begrafnisproses 'n belangrike rol speel in die stuur van mense na 'n gemaklike hiernamaals.  Egiptiese begrafnis is die algemene term vir die antieke Egiptiese begrafnisrituele rakende die dood en die reis van die siel.  Begrafnisbote maak deel uit van 'n paar ou Egiptiese begrafnisse.  Die antieke Egiptenare het 'n uitgebreide reeks begrafnispraktyke gehad wat volgens hulle nodig was om hul onsterflikheid na die dood (die hiernamaals) te verseker.  Ka -standbeeld: 'n Soort antieke Egiptiese standbeeld wat bedoel is om 'n rusplek te bied vir die ka, of gees, van die persoon na die dood. 
Die Griekse historici Herodotus (5de eeu v.C.) en Diodorus Siculus (1ste eeu v.C.) lewer die mees volledige bewyse van hoe antieke Egiptenare die bewaring van 'n dooie liggaam benader het. 
Ander kuns is driedimensioneel en is gevind in die grafte, soos hierdie borsbeeld van koning Zoser, uit die Derde dinastie van Egipte, omstreeks 2600 vC.  Argeoloë in Egipte het 'n 4 400 jaar oue graf naby die beroemde piramides van die land op die Giza-plato net buite Kaïro ontdek, het die ministerie van oudhede Saterdag gesê, die jongste ontdekking wat die owerheid hoop om die verbysterende toerismesektor te help herleef.  Hierdie beeld uit die video, 3 Februarie 2018, toon muurskilderye in 'n graf van 4 400 jaar oud naby die piramides buite Kaïro, Egipte.  Die volgende twee briewe is neergesit by die graf van Inherhenmet in Kaw, 'n plek in die middel van Egipte. 
Die graf is gevind tydens opgrawings in die westelike begraafplaas van Giza deur 'n span Egiptiese argeoloë onder leiding van Mostafa Waziri, sekretaris -generaal van die Hoogste Raad van Oudhede.  Verlede jaar het Egiptiese argeoloë verskeie mummies, kleurvolle houtsarkofe en meer as 1000 begrafnisbeelde in 'n 3500 jaar oue graf naby die stad Luxor opgegrawe as 'n "belangrike ontdekking".  Egiptenare het uitgebreide maatreëls getref om grafrowers te stuit, soos om die tonnel met puin te vul ná die begrafnis of om groot blokkeerstene in te steek.  Die Egiptenare het aan die graf gedink as een van die plekke waar hulle siele sou lewe nadat hulle gesterf het.  Die antieke Egiptiese beskawing het gedurende hierdie 1600 jaar dramaties verander, en baie van hierdie veranderinge word weerspieël in hoe die grafte van die konings en koninginne, edelman en werkers gebou en versier is.  'n Spesiale soort grafte wat uit die Nuwe Koninkryk bekend is, is dié van die werkers wat die koninklike grafte in die Vallei van die Konings gebou het.  Hulle mummies sou begrawe word in versteekte rotsgrawe in die Vallei van die Konings op die westelike oewer van die Nyl in die suidelike stad Thebe, terwyl 'n baie sigbare gedenktempel op die grens tussen die bewerkte grond ( die tuiste van die lewendes) en die steriele woestyn (tuiste van die dooies), sou die fokus van die koninklike lykskultus wees.  Sy eie graf, naby aan die westelike oewer van die rivier die Nyl, was moontlik nie geskik vir die Vallei van die Konings nie, maar die nekropolis waarin hy begrawe is, was nietemin gereserveer vir hooggeplaastes, insluitend edeles en regering amptenare.  Om van 2018 af te skop, het in Januarie opgrawings begin oor die graf van koning Tut se vrou, Ankhesenamun, in 'n syvallei in die omgewing van die legendariese Vallei van die Konings.  Hierdie grafte is versier met tonele van die reis wat die koning (of koningin) sou neem terwyl hulle van hierdie lewe na die hiernamaals oorgaan en die koning in die teenwoordigheid van groot gode wys en aan hulle offerandes bring.  Hierdie mastabas is versier met nie-godsdienstige tonele wat die daaglikse lewe en amptelike pligte van die edelman uitbeeld (Getoon in Fig. 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 en 23 is tonele uit die grafte van Adelaars).  Die ba en die ka het nie net tyd saam met die mummie en die standbeeld van die oorledene in die graf deurgebring nie, maar ook voorrade wat 'n persoon in die volgende lewe sou benodig, is in die graf gestoor, net soos daar stoorgeriewe was in 'n huis.  'n Afgestorwene kan selfs pos by die graf ontvang, net soos pos in 'n persoon aan hierdie persoon gestuur kan word.  As daar twee valse deure in die westelike binnemuur van die mastaba was, is die suidelike ingeskryf vir die oorledene van die oorledene, terwyl die noordelike een vir sy vrou ingeskryf is.  Sommige daarvan kom van die mure van die grafte, óf die piramides van die Farao's óf die grafte van minder belangrike mans en vroue.  Die graf lê tussen 'n reeks begraafplase in Saqqara, nie ver van die beroemde piramides van Giza nie, wat stadig maar seker opgegrawe is sedert dit die eerste keer in 1842 ontdek is.  Dit kan wees omdat dit die eerste is tyd in die onlangse geskiedenis is die graf ontdek, dit is nie die enigste geval dat die rusplek versteur word nie.  "Ander het hierdie graf duidelik hergebruik en in die ou tyd rondgesteek.  Die Egiptiese ministerie van oudhede het die ontdekking Saterdag aangekondig en gesê dat die graf waarskynlik aan 'n hooggeplaaste amptenaar behoort, bekend as Hetpet tydens die 5de dinastie van antieke Egipte.  Behalwe die muurskilderye, meld Nevine El-Aref van Ahram Online dat die styl van die graf en die versiering daarvan dateer uit die 5de dinastie, die tydperk van ongeveer 150 jaar wat strek van 2494 vC tot 2345 vC. Die ingang lei na die L -vormige graf wat 'n suiweringsbak bevat met die naam van die priesteres.  Soortgelyke tonele is gevind in ander grafte wat aan die latere 12de dinastie behoort, volgens die verklaring van die ministerie.  "Sulke tonele is skaars. en is eers voorheen gevind in die graf van 'Ka-Iber', waar 'n skildery 'n aap toon wat voor 'n kitaarspeler dans, nie 'n orkes nie, 'het Mostafa Waziri, sekretaris-generaal van die Hoogste Raad van Oudhede, aan AFP gesê.  In 'n aankondiging op Facebook het die Egiptiese ministerie van oudhede gesê dat die graf behoort aan 'n vrou genaamd 'Hetpet', 'n elite -lid van die koninklike paleis tydens die einde van die vyfde dinastie (2 494 v.C. - 2 345 v.C.), wat as hoëpriesteres gedien het aan die godin van vrugbaarheid en moederskap Hathor.  Minister van oudhede, Khaled al-Enany, het aan verslaggewers gesê dat die graf op die Giza-plato naby Kaïro gebou is vir Hetpet, 'n priesteres van Hathor, die godin van vrugbaarheid, wat vroue tydens die bevalling bygestaan ​​het. 
Vyftig grafidentifikateurs wat begrafniskeëls genoem word, is tot dusver naby die graf ontdek, maar tans behoort 40 aan vier ander amptenare wie se liggame nog nie ontdek is nie.  Die nuut ontdekte graf "het die argitektoniese styl en die dekoratiewe elemente van die vyfde dinastie, met 'n ingang wat lei na 'n 'L' -vormige heiligdom," het die ministerie gesê. 
Foto's van die wonderlike klipstrukture, wat duisende jare terug dateer, wat in die Wes -Sahara ontdek is.
Honderde geheimsinnige klipstrukture wat in Wes -Sahara ontdek is
Die strukture kom in alle groottes en vorms voor, en argeoloë weet nie presies waarvoor baie van hulle gebruik is of wanneer dit geskep is nie.
Nee, argeoloë het die graf van Antony en Cleopatra nie gevind nie
Helaas, die 'paar so beroemd' moet nog ontdek word. Hier is wat ons wel weet.
Skade aan die ou snywerk van die Egiptiese egpaar was bedoel om hulle in die hiernamaals seer te maak
Die daad was bedoel om hulle in die hiernamaals uit te wis.
Hierdie 2300-jarige Egiptiese vesting het 'n ongewone taak gehad: die bewaking van 'n hawe wat olifante na die oorlog gestuur het
Die enorme vesting is gebou in 'n tyd toe Egipte deur die Ptolemeërs regeer is, 'n dinastie van farao's wat afstam van een van die generaals van Alexander die Grote.
Foto's: 2.300 jaar oue vesting langs die Rooi See ontdek
Die vesting sou 'n hawe beskerm het wat gebruik is om oorlogsolifante te vervoer.
Argeologiese ontdekkings waarna u in 2019 moet kyk
Ons vind moontlik wat in die Groot Piramide skuil. En ook tablette uit 'n verlore stad in Irak en Faberge -eiers van die Russiese koninklike familie. Bly ingeskakel.
Die 10 grootste argeologieverhale van 2018
Hier is 'n terugblik op die fassinerende dinge wat argeoloë hierdie jaar onthul het.
Antieke Aramees -beswering beskryf 'verslinder' wat slagoffers 'vuur' bring
Die kliphouer dateer 2800 jaar terug en is ingeskryf met skerpioene en duisendpote sowel as die beswering.
4400 jaar oue graf van 'Divine Inspector' met verborge skagte wat in Egipte ontdek is
Een van die verborge skagte kan die sarkofaag van die goddelike inspekteur bevat.
Foto's: Uiters bewaarde antieke graf wat in Saqqara ontdek is
Pragtige foto's toon 'n 4400 jaar oue graf van 'n goddelike inspekteur in antieke Egipte.
Jammer Indiana Jones, die verbondsark is nie in hierdie Ethiopiese kerk nie
Verskeie media berig dat die heilige bors waarin die Tien Gebooie weggesteek is, in die kerk van Our Lady Mary of Zion skuil.
Hierdie ring dra die naam van die man wat Jesus tot die dood veroordeel het. Wie het dit regtig gedra?
Hierdie ring dra die naam Pilatus. Maar kenners meen dat dit waarskynlik nie aan Pontius Pilatus behoort nie, wat die teregstelling van Jesus in die Bybel beveel het.
Argeoloë soek rolle van die Dooie See in twee nuutgevonde Qumran -grotte
Die grotte is presies op die regte plek om hierdie manuskripte uit die Bybelse era te hou.
Kosmiese luguitbarsting het moontlik 3 700 jaar gelede 'n deel van die Midde -Ooste uitgewis
In 'n oogwink het die lugval 'n gebied noord van die Dooie See verwoes.
Foto's: Mummies ontdek in grafte in die antieke Egiptiese stad
Argeoloë het verskeie mummies en sarkofae in twee afsonderlike grafte naby Luxor (antieke Thebe) in Egipte ontdek.
Uitstekend bewaarde mummies wat in een van Egipte se grootste grafte ontdek is
Die graf is so groot dat argeoloë sedert die 19de eeu opgegrawe het.
Plunderaars in die Midde -Ooste wend hulle tot geestelike besit om goue skat te vind
Sommige plunderaars wend hulle tot geeste wat "jinn" genoem word in hul jag op goudskatte.
Die nuut ontblote Griekse stad is moontlik die legendariese tuiste van gevangenes uit die 'Trojaanse oorlog'
Die antieke stad dateer uit tussen 300 v.C. en 400 n.C.
Foto's: Mini Terracotta -leër versteek in die kuil in China
'N 2.100 jaar oue put met strydwaens en klein keramiekbeelde van infanterie, kavalerie, uitkyktorings, musikante en bediendes is in China ontdek.
Honderde klein terracotta-krygers het 2100 jaar oue Chinese werf bewaak
Dit lyk soos 'n klein weergawe van die Terracotta -leër wat die eerste keiser van China bewaak.
Tientalle kattemummies en 100 kattebeelde gevind naby die ou Egiptiese piramide
Dit lyk asof die ou Egiptenare 'katmense' was, of ten minste katmummiemense.
Purrfect -foto's: Kattemummies en houtkattebeelde wat by die antieke Egiptiese begrafniskompleks ontdek is
Tientalle katmummies en ongeveer 100 houtbeelde van katte is naby 'n piramide in Saqqara, Egipte, ontdek. Dit blyk dat die gebied duisende jare gelede al vir katbegrawe gebruik is.
Antieke seremoniële komplekse onthul in die wêreld se droogste woestyn
By hierdie seremoniële komplekse in die Atacama -woestyn is baba -begrafnisse en klipmonumente gevind.
Die kleinste aap van die aarde het 8 pond geweeg, 12,5 miljoen jaar gelede gelewe
Die oorblyfsels van die kleinste aap wat nog ooit op die aarde geloop het, is moontlik in die heuwels van Kenia ontdek, sê wetenskaplikes.
Binne die graf
Om binne -in die graf te stap, was soos om terug te keer in die tyd vier en 'n half millennia. Die grafkompleks van die hoëpriester het twee vlakke wat versier is met sierlike hiërogliewe en 55 standbeelde. Beide beeld verrassend genoeg tonele uit die gesinslewe van Wahtye uit. Sy ma, Merit Meen, word herhaaldelik genoem, terwyl sy vrou Weret Ptah verteenwoordig word in 'n standbeeld wat langs 'n standbeeld van die man self staan.
Die meeste ander standbeelde toon mense of gode, sommige lewensgroot en sommige minder as 3 voet lank. Amptenare van die Egiptiese ministerie van oudhede het hul hoop uitgespreek dat een van die vier verborge skagte onder die kompleks die sarkofaag van Wahtye se sarkofaag kan hou, en hulle is van plan om dit uit te grawe om uit te vind!
Lande, stede en plekke
Daar is 'n ou legende onder die Hindoes van Indië wat vertel van 'n beskawing van ontsaglike skoonheid onder Sentraal -Asië. Daar word gesê dat verskeie ondergrondse stede noord van die Himalaja -berge geleë is, moontlik in Afghanistan, of onder die Hindoe Kush. Hierdie ondergrondse Shangri-la word bewoon deur 'n ras van goue mense wat selde met die oppervlaktewêreld kommunikeer. Af en toe reis hulle in ons land deur tonnels wat in baie rigtings strek. Daar word vermoed dat ingange na die tonnels in verskeie van die ou stede van die Ooste versteek is. Daar word gesê dat tonnelingange in Ellora en die Ajanta -grotte in die Chandore -bergreeks van Indië is. & Quot
Een tonnel in Brasilië is naby Ponte Grosse in die deelstaat Parana. (Vrugteboorde is hier gesien.) 'N Ander ingang in Brasilië is naby Rincon, deelstaat Parana. Ook in die staat Santa Catarina, Brasilië, naby die stad Joinville, is daar 'n berg met 'n ingang na die tonnels.(Santa Catarina is 'n gebied met ondergrondse aktiwiteite, insluitend vreemde 'sing' van ondergronds.) 'N Ander ingang in Brasilië is in die deelstaat Sao Paulo naby Concepiao. Nog 'n ingang in Santa Catarina naby Gaspar het ondergrondse vrugteboorde.
Die state Santa Catarina en Parana, Brasilië, word heuningkoek deur 'n netwerk van Atlantiese tonnels wat na onderaardse stede lei. & quot
Die ingang van die Nahanni -vallei (Kanada)
Dit beslaan 250 vierkante myl in die suidelike punt van die Mackenzieberge van Kanada. Dit lê byna 550 myl wes van Fort Simpson aan die Mackenzierivier in die noordweste van Kanada. Warmwaterbronne en swaelgeisers hou die vallei ongeveer 30 grade jaarliks ​​warmer as die omliggende gebiede (die vallei is meer as 60 grade breedtegraad), wat dit voortdurend onder die mistigheid bedek. Hierdie vallei word slegs deur diere bewoon, aangesien mense wat die vallei binnekom gewoonlik koploos en redelik dood is. Die Indiese stamme van die gebied vermy hierdie vallei. (Hierdie stamme sluit die Ojibways, die Slave, die Dogribs, die Stoney, die Beavers en die Chipweyans in.) Daar word dikwels na hierdie vallei verwys as die "Valley of the Headless Men".
Kanadese UFO -basisse
Ingange by Lake Ontario moontlik onderwater UFO basisse/stede. Toronto -tonnels wat na die ondergrondse stad lei. Newfoundland -veroordeelde ystermyn verbind met tonnels. Ontariomeer & quotLigte & quot; Oranje-gekleurde sfere is gesien wat uit die Ontariomeer kom/duik. Die gebied met die hoogste aktiwiteit is tussen Oakville en Toronto. Daar is moontlik 'n verbinding met die Lakeview-hidro-elektriese aanleg, aangesien baie van hierdie UFO's in die rigting gesien is.
(Let op: "The Great Lakes Triangle" deur Jay Gourley sal interessante leesstof wees vir meer inligting oor UFO's, ens. in die Great Lakes -omgewing.)
Toegang tot Toronto
Daar is 'n klein opening na die ondergrondse tonnels van Parlementsstraat in die sentrum van Toronto. (Die ingang is tussen twee woonstelgeboue en lei via die riool na die tonnels.) Die ondergrondse stad (verlate?) Onder Toronto het sy sentrum onder Gerrardstraat en Kerkstraat. Bo hierdie gebied is vreemde magnetiese effekte waargeneem.
(Let wel: hierdie hoek van die Gerrard- en Kerkstraat het 'n hoër ongeluksyfer as op enige ander plek in Toronto. Daar word geglo dat ondergrondse toerusting wat kragtige magnetiese velde gebruik - wat baie vreemde magnetiese effekte in huise naby hierdie kruising veroorsaak het - verantwoordelik is vir die bisar toerustingfoute wat dikwels die oorsaak van hierdie ongelukke is.)
Die Indiane naby Toronto het legendes van hierdie tonnels.
Uittreksel uit uitheemse ID's
As ons na die Chinese folklore gaan,. ons vind 'n tydsverloop van honderde jare. Daar is 'n boek getiteld & quotThe Report betreffende die grothemel en lande van geluk in beroemde berge, & quot Tu Kuang-t'ing, wat van 850 tot 933 nC geleef het
Hierdie boek bevat tien 'grothemels' en ses-en-dertig 'klein grothemels' wat veronderstel was om onder die berge in China te bestaan. Hier is die gerapporteerde ervarings van 'n man wat 'n gang binnegaan wat na een van hierdie grothemels lei:
Nadat hy tien myl gestap het, bevind hy hom skielik in 'n pragtige land 'met 'n helder blou lug, skitterende pienkerige wolke, geurige blomme, diggroeiende wilgers, toring die kleur van kaneel, paviljoene van rooi jade en verre paleise.' 'N Groep lieflike, verleidelike vroue wat hom na 'n jaspishuis gebring het, het hom ontmoet en pragtige musiek gespeel terwyl hy' 'n robynrooi drankie en 'n jade-gekleurde sap 'gedrink het. Net toe hy die drang voel om hom te laat verlei, onthou hy sy gesin en keer terug na die gang.
Gelei deur 'n vreemde lig wat voor hom gedans het, stap hy terug deur die grot na die buitenste wêreld, maar toe hy sy tuisdorp bereik, herken hy niemand wat hy gesien het nie, en toe hy by sy huis aankom, ontmoet hy sy eie afstammelinge van nege generasies vandaar. Hulle het hom vertel dat een van hul voorouers drie honderd jaar tevore in 'n grot verdwyn het en nooit weer gesien is nie. '
Die ingang van Staffordshire, Engeland
Iewers in Staffordshire, Engeland, bestaan ​​daar 'n eensame veld waarin 'n arbeider 'n groot ysterplaat onder die vuiligheid ontdek het. Die & quothatch & quot was groot en ovaal, met 'n ysterring daarop gemonteer. Hierdie ingang lei na die tonnels. Die veld is in 'n vallei omring deur byna alle kante deur bosse. Die arbeider het 'n sloot gegrawe vir een of ander doel. Die voorval is aangemeld in & quotA History of Staffordshire & quot deur Dr Plot, wat die boek aan die einde van die 1700's geskryf het. Dit is moontlik om die ingang te vind as daar presies vasgestel kan word in watter vallei die arbeider grawe.
Dr. Earlyne Chaney, in 'n artikel met die titel 'Odyssey Into Egypt' in haar okkultiese tydskrif Stem van Astara (Mei, 1982) vertel van 'n ontdekking wat sy en navorser gevind het Bill Cox is in Egipte vertoon. Dit was twee tonnels, waarvan nie een volledig ondersoek is nie. Die een was in die tempel van Edfu tussen Luxor en Kaïro in die ruïnes van El Tuna Gabel en die ander naby Zozer's Step Pyramid in Kaïro naby Memphis-Saqqarah, binne die graf van die Bul, genaamd & quotSerapium & quot.
Die Egiptiese regering het albei tonnels verseël weens die vrees vir sekere argeoloë wat beweer het dat hulle te diep in die dieptes van die aarde ingeloop het, en omdat hulle gevind het dat die aarde verenig is met gedeeltes wat na ander dieptes lei, en die moontlikheid dat ontdekkingsreisigers verdwaal.
As daar wel sulke labirinte bestaan, kan dit een verhaal verklaar wat beweer dat mans geklee soos 'n "Egiptiese Egiptenaar" diep in onverkende tonnels naby Kaïro gesien is, asook 'n moontlike bevestiging van die verhaal wat in Die voorpunt van Nevada Aerial Research publikasie dat die Amerikaanse (?) regering in die geheim 'n groot basis onder 'n grot van groot grootte ('n paar kilometer in deursnee) onder die woestynsand van Egipte onderhou.
Kan dit aansluit by die vae verwysings na 'n ondergrondse samelewing (s) waarna sekere mense 'in die kennis' verwys, wat bekend staan ​​as die 'Phoenix Ryk'en/of die'Gizeh mense'?
Die ingang van die Liyobaa -grot
Dit is afgesluit deur Katolieke priesters wat geglo het dat dit 'n ingang na "Hel" is
Die dorp 'Liyobaa' of om te vertaal 'The Cavern of Death' was geleë in die provinsie Zapoteca, iewers naby die antieke dorp 'Mictlan' of die dorp 'Onderwêreld'.
Die grot van die dood was eintlik geleë in die laaste kamer van 'n gebou of tempel met agt kamers. Hierdie tempel het vier kamers bo die grond en nog vier belangrike kamers onder die oppervlak van die aarde gebou. Hierdie gebou was geleë in "Theozapotlan," en die ingang van die tonnel het een onder 'n berg gelei. "
Carolina -eilande en Maleisië
Paul Doerr, in uitgawe nommer 6 van hom Nuusbrief onbekend, het die tradisie verband gehou met 'n ras van menslike reuse wat volgens verhale op die Carolinas -eilande en veral Papoea na bewering onder die grond gegaan het. As die inwoners van 'n verlore eiland-kontinent 'Chhamat' genoem word, sal hulle volgens die legende eendag na vore kom. Hierdie legende is wydverspreid in Maleisië, wat toevallig die grootste en grotendeels erkende grotkamer bevat, die "Sarowak-kamer" op die eiland Borneo op die Maleisiese eilande.
Dit word gesê dat dit 230 voet breed en 980 voet lank is en nêrens minder as 270 voet hoog is nie, groot genoeg om die twee vorige aanspraakmakers vir die grootste amptelike kamer ter wêreld maklik te hou - Carlsbad's & quot; Big Room & quot; in New Mexico en die & quotSalle de la Verna & quot in die Pierre Saint-Martin-grotte in Frankryk. Die Yankee -stadion kan in die een kant van die Sarowak -kamer pas, met ruimte oor!
The Book of Dyzan, wat uit antieke manuskripte vertaal is, vertel van intellektueel gesofistikeerde mense uit 'n antieke aarde-gebore samelewing wat die oppervlak van die aarde laat vaar het, en die onrein menslike ras van hul kennis ontneem het, en in vlieënde vaartuie vertrek om weer aan te sluit hul grond & quot van yster en metaal. & quot
Die ingang van die Maltese grot
Hierdie ingang is geleë op die eiland Malta, naby die klein dorpie & quot; Casal Paula. & Quot; werkers wat 'n put in Casal Paula grawe, val in 'n ondergrondse grot. Die put word gegrawe vir 'n huis op & quotHal Saflienti, & quot; die hoofstraat in Casal Paula. Die grot waarin die werkers beland het, is verbind met 'n hele kompleks grotte en tonnels. Hierdie ingang staan ​​bekend as die "Hypogeum of Hal Saflienti." (In Latyn is "Hypogeum" die naam vir 'n ondergrondse struktuur.)
Die tonnels onder die Hypogeum is afgesluit, selfs al het 'n skool 30 studente in die grotte geneem en verdwyn, gids en al. Soektogte kon nooit 'n spoor van mense en kinders opspoor nie.
Die ingang van die ystermyn in Newfoundland
Nadat een van die ystermyne in die Newfoundland -provinsie dieper as enige ander gegrawe is, het vreemde gebeurtenisse veroorsaak dat die myn gesluit is. Die myndorp waarin hierdie myn geleë is, is naby die grens van Newfoundland-Quebec. Hierdie myn, wat veroordeel is, is buite perke, en die polisie dwing dit wel af. Dit is blykbaar die enigste manier om toegang te kry om in te gaan.
Ses en dertig ondergrondse stede is tot dusver ontdek in Kappadokië waarvan sommige in agt vlakke daal. Sommige van hierdie stede het 'n bevolking van duisende. Die ventilasiestelsel is so doeltreffend dat selfs agt verdiepings in die lug nog vars is. Dertig uitgestrekte ondergrondse stede en tonnelkomplekse is ook naby gevind Derinkuya in Turkye .
Karl Brugger, in sy boek The Chronicle of Akakor (Delacorte Press., N.Y., 230 pp), gee die geskiedenis - soos deur een van hul hoofde aan die skrywer gegee - van die Ugha Mongulala stamgenoot, wie se voorvaders na bewering deel was van 'n uitgestrekte ryk wat Suid -Amerika in die ou tyd bedek het.
Sommige van hierdie ou mense, het die opperhoof beweer, het die planeet verlaat lugvaartuie om ander dele van die sonnestelsel en verder te verken en agter te laat groot ondergrondse stede onder die Andesberge en Wes -Brasilië.
In 1971, as gevolg van die konstante indringing van blanke setlaars of indringers in hul gebied, het 30 000 oorlewendes van die Ugha Mongulala na bewering ontsnap na hierdie ou stelsel van ondergrondse stede, bestaande uit 13 afsonderlike ondergrondse komplekse wat almal met tonnels verbind is, waarvan een na Lima strek, en ander in die Andes -bergreeks van Peru.
Saga Magazine se UFO Annual [980, p4], onder die opskrif 'Cave Martians', beskryf 'n bisarre ontmoeting met onderaardse wesens wat blykbaar bestaan ​​het uit 'n soort outomatiese vorme, moontlik op 'n verkenningsmissie van 'n ondergrondse beskawing. Die verhaal het betrekking op 'n tonnel naby Xucurus, Argentinië (?), Ongeveer 90 kilometer van Buenos Aires af.
Die tonnel is deur die landbouer Gerardo Cordeire ontdek en bevat nege verbindings en vreemde inskripsies op die mure.
Vanuit die ingang het 'n meter voet lank, groen, met antennas op hul koppe en vierkantige bene verskyn, en wat volgens honderde getuies van die stad en die nabygeleë inwoners op enorme "draagbare radio's" lyk.
Ondergrondse stede, basisse en tonnelsisteme in die Verenigde State
STAATSKAART VAN ONDERGRONDSTUNNELE
Hierdie gebiede is gevind op 'n regeringskaart wat slegs 'n paar van die ondergrondse basisse in die Verenigde State toon.
EDWARDS AIR FORCE BASE: Vanaf Edwards gaan 'n tonnel na die Vandenberg -lugmagbasis Vanaf Vandenberg ry jy terug Edwards toe en gaan suidoos na die ondergrondse basis op 'n plek wat op die kaart aangedui word as Cat., Wat waarskynlik Catalina -eiland beteken, met 'n vlieënde piering daar dus word uitheemse ruimtevaartuie daar gesien.
Die kaart toon 'n ondergrondse basis en 'n tonnel wat daarop ingaan op 'n plek met die naam 29 palms.
Die volgende plek op die kaart waar 'n ondergrondse basis is, is die Chocolate Mts.
Dit lyk asof daar 'n perseel in Nevada by Tonopah, gebied 51 by Groom Lake, is en 'n plek wat aangewys word as COG AFB.
In Arizona het ons webwerwe by Wickiup en Page.
Utah daar is een in Salt Lake City (R & ampD AFB).
Daar is een in Riverton & quotM & quot, Denver, Colorado, Colorado Springs, COG Creedo en Delta.
In New Mexico is hulle in Dulce, Taos, Los Alanos, ALB, AFB, Datil en Carlsbad.
In Texas is daar een by Lubbock. Dit lyk asof Denton & quot908 & quot (C.O.G) 'n geïsoleerde een het, Ft. Stockton en in Old Mexico is daar een by Chihuahua.
Tulsa Oklahoma het een, en net daarvandaan blyk dit dat ons een het met 'n piering wat daaruit kom.
Hutchison AFB Kansas het een.
'Hierdie vreemde mense was nie net eienaardig in hul kleredrag nie en anders as die kostuum wat hulle ooit op die Amerikaanse Indiër en veral in die Indiër in Kalifornië gesien het, maar ook kenmerkend van voorkoms en lang gelaat, grasieus en rats, met die voorkoms van nogal oud en tog uiters viriel. '
Na hul toevlug verseël die Atlantiese oorwinnaars die ingang en vestig 'n uitgebreide wagstelsel wat die Lemuriërs verbied om ooit uit hul slawerny te ontsnap. Die Atlantiërs, dr. Doreal state, woon nog steeds in hul kolonie onder die berg Shasta en pendel elke drie maande deur vreemde sigaarvormige lugskepe na 'n gebied in die suidelike Stille Oseaan om die verseëlde ingang van die gevange Lemuriërs na te gaan. & quot
Die Paihute-Indiane in die suidweste van die VSA beweer dat 'n Griekse of Egiptiese ras eers die massiewe grotte in die Panamint Mts gekoloniseer het. duisende jare gelede [een bron beweer dat die basis omstreeks 2500 vC gestig is, wat toevallig ongeveer 600 jaar is na die begin van die opkoms van die Egiptiese intellektuele kultuur] toe Death Valley deel was van 'n binnelandse see wat aan die Stille Oseaan gekoppel was.
Toe die see opdroog, het hierdie mense-wat beskryf word as vloeiende gewaad wat oor een skouer gedrapeer is, kopbande wat hul lang donker hare teruggehou het en 'n brons-goue vel-uit nood hul kollektiewe kennis en verstand begin ontwikkel kort daarna begin om vlieënde kano's te bou en kwotasie. Hierdie vlieënde masjiene het aanvanklik vlerke gehad, was relatief klein en het gevlieg met 'n dompelbeweging en 'n harde 'wervelende geluid'. Met verloop van tyd het die skepe vlerkloos geword, groter geword en steeds gladder en stiller gevlieg.
Uiteindelik het hierdie mense, die HAV-MUSUVS, hul beskawing na nog dieper grotte gebring wat hulle verder ondergronds ontdek het, en begin om die nabygeleë planete en uiteindelik ander sterrestelsels te verken, terwyl hul eie tegnologiese ontploffing elke aspek van hul samelewing begin verfyn het. Hierdie Hav-musuvs het blykbaar 3000-4000 jaar lank interplanetêre of interstellêre reise gehad sedert hulle hul vliegmasjiene ontwikkel het. Sou dit moontlik een van die talle inheemse-terraniese & quotancient astronaut & quot-beskawings gewees het wat blykbaar Lyra en ander stelsels gekoloniseer het?
Die verhaal van die Panamints is vertel deur 'n Navaho-Indiër met die naam Oga-Make, wat dit op sy beurt gehoor het van 'n ou medisyneman van Paihute.
Ander bronne spreek van 'n & quotKokoweef & quot; rivierstelsel wat na bewering onder die Kokoweef-piek net oos van Fort Irwin lê, wat gelyk het volgens die beweerde ontdekker, 'n mnr. Earl Dorren 'n paar "Indiane" wat ook beweer het dat hulle daarin was-soos 'n "Grand Canyon" ondergronds. Dit bestaan ​​na bewering uit 'n rivierklowe wat oor die algemeen 500 voet breed en meer as duisend voet hoog is, langs sy steil ondergrondse kranse, groot stalaktiete en katarakte. Daar word gesê dat die alluviale sand op die 'strande' langs die rivier, wat na bewering 'n groot persentasie goudstof bevat, 'n paar meter diep is.
Die ingang van hierdie grot is na bewering deur mnr. Dorr gesluit om ander te beskerm teen die verkryging van goud. Daar is eintlik bewyse dat Dorr wel dinamiet die onderste vlak van die 'Kin Sabe'-grot in Kokoweef-piek gesluit het, en dat daar tans pogings is om in hierdie ondergrondse stelsel in te breek. Die water van die rivier het na bewering gestyg en geval met die getye, wat daarop dui dat 'n baie groot watermassa stroomop kan bestaan, dit wil sê as Dorr se rekening sowel as die rekeninge van die Indiane nie gemaak is nie).
Volgens die munisipale waterdirekteur het die Shavertron -artikel gepraat met 'n man wat beweer het dat hy 'n paar jaar gelede deur die regering aangestel is om waterbronne vir Ft. Irwin. Hy het na bewering 'n ou myn in die omgewing verken en gevind dat die as diep binne-in die as gekruis het met 'n ou aardfout of kloofagtige grot wat 'n aansienlike afstand horisontaal voortgeduur het. Hierdie staatsamptenaar volg die kloof en kom na bewering op die oewer van 'n groot ondergrondse riviergrot van meer as 'n kwart myl!
Die geweldige watervloei - moontlik afkomstig van die waters wat blykbaar onder die Groot Bekken, die Nevada- en Mojave -woestyne verdwyn? -kan die waterbehoeftes van die hele Suid -Kalifornië 'gevoed' het.
Pat Garrett se Reptilian Experience gerapporteer aan Mary Sutherland,
BUFO Paranormale en UFO Radio
Voorval: 7 Maart 2004
Die afgelope Sondag. die 7de. Ek en 'n vriend het op twee ATV's gery op 'n plek genaamd "The Underground", dit is 'n openbare en privaat bergingsfasiliteit in Carthage, Mo. vandaar die naam. Hulle brei hierdie plek voortdurend uit en daar is kilometers ver uitgesnyde grotte daarin. en dit gaan redelik diep. Hierdie fasiliteit stoor duisende en duisende voedselhouers, almal ontwater vir die vloot. Ek het hulle gesien en dit is openbare kennis hier rond. Dit is ook 'n uitkykplek wat ongeveer 40 000 tot 50 000 mense kan huisves. Ek sê dit vir jou om 'n idee te gee van die omvang van die plek. Ek het sowat 9 jaar gelede daar as onderaannemer gewerk. Ek het gehelp om die kantoorruimtes bo -op te bou. Ek het toe begin verken. ongeveer een keer per maand en het dit tot die afgelope Sondag gedoen. Ek het egter nog nooit so ver of so diep gegaan nie.
Dit was lekker om die ATV's te ry en ondergronds te vaar. geen reën- of weerprobleme nie. ooit. Ons was ongeveer 8 myl daar en ek sou sê, miskien 500 voet diep toe ons 'n draai afdraai in 'n gebied wat gemerk is "Naval Authoritative Zone". Die mure word meer gedefinieer as: gepoleer of afgewerk, en dit was opvallend omdat dit 'n nuutgeblaasde gebied moes wees. heeltemal agterlik sou ek dink.As ons nog steeds gedink het dat niks verkeerd was nie, het ons voortgegaan en eintlik die spoed verhoog omdat die vloer nou geplavei is en ons vinniger kon gaan.
Ons het 'n ongewone geverfde patroon op die vloer gekry en ek het gedink: & quotcool graffiti. kinders was hier onder. ons is veilig. sal nie probleme ondervind nie. & quot Die pad sak af en dan neem dit 'n draai van 90 'na links. ons het geen waarskuwing gehad nie en ons het te vinnig gegaan. Ek het geweet ons gaan die muur raak. MAAR ons HET NIE. ons het deur 'n soort projeksie van die grotkant gegaan. alhoewel ek nie weet hoe dit gedoen is nie. dit het regtig gelyk. Ons het 'n heeltemal nuwe padstelsel oorgekom. hierdie een was groot en baie ouer as waar ons vandaan kom.
Ons begin 'n reuk ruik. muwwerig, klam, word sterker namate ons dieper op die reuk ingaan. Die beligting het ook verminder, waarskynlik 60% minder as dié van die ander gebied. ons het ons hoofligte aangeskakel. Ons het ongeveer 5 tot 7 myl per uur vir ongeveer 5 minute aangehou en ons het opgemerk dat dit koeler word. wat vir my baie vreemd was. sedert een keer in 'n grot 'n sekere afstand. die temp sê dieselfde. Ons draai regs en begin dink aan 'n rusplek aan die kant. ongeveer 40 voet weg.
Ek het gedink dit lyk soos 'n paar fonteine ​​totdat hulle beweeg het. Ons het albei onmiddellik gestop. Ons was ongeveer. 30 meter daarvandaan, en wat ons gesien het, was twee wesens, die een was baie hoog, minstens 7 meter lank, miskien meer en baie kragtig gebou. rooierig van kleur en die ander een was ongeveer 6 voet groot, maar dit was nie rooi van kleur nie, maar bleek, soos 'n albino, en dit was nie so kragtig gebou as die ander nie. Hulle het soos reptiele gelyk. lewende, wandelende, intelligente wesens. nie mens nie. nie warmbloedig nie. Reptiele! Ek weet dit klink mal, maar dit is waar.
Hulle het niks gesê nie, maar ek het 'n sterk gevoel van die groot een. Een of ander kwaadwilligheid, bose teenwoordigheid. My vriend skree en ons draai om. 'n kragdraai. Ons het teruggegaan toe my vriend sê: 'die groot een' was agter ons aan. Ek kyk terug en dit volg ons. Ek het die oorweldigende gevoel gehad dat as dit ons sou vang, daar skade aan ons sou kom. Ons het deur die muurprojeksie gegaan en ek kyk terug en sien hoe die ding sy arm opsteek en 'n soort wapen het. Dit het gevuur en die ATV getref waarop my vriend was. Die enjin gaan dood en hy stop. Ek het vir hom gesê om op te spring. en hy het. Ek het dit geskiet en toe sê my vriend: "STOP!" Ek vertraag, en hy sê: "KYK!"
Ek kyk terug en die ding stop by die graffiti op die grotvloer/pad. Die ATV was aan die kant van die graffiti/simbool. Dit was duidelik dat die ding nie die merk sou oorsteek nie. Ek het meer vertraag. ons was nou ongeveer 75 meter verder. Ek het gestop en ons drie. Ek, my vriend en die wese/reptiel/man ding kyk net na mekaar. vir ongeveer 15 sek. En laat ek jou vertel. dit is 'n lang tyd. Toe begin ek weggaan. Dit het daar gebly en wag totdat ons buite sig was. Sodra ons die grot skoongemaak het, klim ek op my selfoon en bel die balju se departement. Ek is meegedeel dat hulle nie sou uitkom nie en dat & quotUnderground Security & quot dit sou hanteer.
Toe sit hulle op! Volgens wet moet hulle dit nie doen nie. Ons kan ophou met enigiemand. maar 'n regeringskantoor, of dit nou Stad of Federaal is, kan u nie ophou nie. Ek was in elk geval geskok en bang, en ons het aan die buitekant van die ondergrondse motor na my vragmotor gestyg en seker genoeg. Ondergrondse sekuriteit wag op ons. Ons is aangesê om te vertrek, om dit nie aan iemand te vertel nie. dit as ek terugkom. Die vloot sou aanklagte aankla.
Ek is ook meegedeel dat ek 10 minute het om te vertrek, anders word ek ingeneem. Wat kan ek sê. ons vertrek. Dit is 3 dae sedert dit gebeur het en ek is nog steeds geskok. Ek is 'n kragtige persoon, 6'4 & quot en 265 pond en ek was nog nooit in my lewe bang vir my lewe nie. tot die afgelope Sondag. Ek het my een van my twee ATV's verloor. So ver ek weet. dit is nog steeds daar onder. My vriend sal nie daaroor praat nie en ek het niks van iemand daarvan gehoor nie. Ek het wel die Sheriff's Dept gebel en hulle het gesê dat hulle nooit 'n oproep van my gekry het nie. Wel, dit is my storie. Ek het nog nooit in my lewe iets vreemds gebeur nie, en ek is baie bekommerd hieroor.
Ek kan jou dit vertel. Ek het 'n drang gehad om die dinge wat ek daar onder gesien het, dood te maak. Ek weet nie of dit 'n natuurlike reaksie is nie, aangesien die meeste mense 'n natuurlike afkeer van reptiele het of as gevolg van my geloof en die gevoel van boosheid wat ek gehad het. of wat. Al wat ek weet, is dat hulle werklik is. en ek wens ek kon iets doen. enigiets om hierdie dinge te bestry of te help. Pasop almal en weereens baie dankie dat ek dit kon skryf en hierdie ervaring kon deel.
Lys van Chinese uitvindings
China was die bron van baie innovasies, wetenskaplike ontdekkings en uitvindings.  Dit sluit die Vier groot uitvindings: papiermaak, die kompas, buskruit en drukwerk (houtblok en roerende tipe). Die onderstaande lys bevat hierdie en ander uitvindings in China wat deur argeologiese of historiese bewyse getuig word.
Die historiese streek wat nou bekend staan ​​as China, het 'n geskiedenis gehad van meganika, hidroulika en wiskunde wat toegepas is op horologie, metallurgie, sterrekunde, landbou, ingenieurswese, musiekteorie, vakmanskap, vlootargitektuur en oorlogvoering. Teen die tydperk van die strydende state (403–221 vC) het inwoners van die strydende state gevorderde metallurgiese tegnologie gehad, insluitend die hoogoond en die koepeloond, terwyl die fyn smeed- en plasproses bekend was deur die Han -dinastie (202 v.C. – 220 n.C.) . 'N Gesofistikeerde ekonomiese stelsel in die keiserlike China het tydens die Song -dinastie (960–1279) uitvindings soos papiergeld tot stand gebring. Die uitvinding van kruit gedurende die middel van die 9de eeu het gelei tot 'n verskeidenheid uitvindings, soos die vuurlans, landmyn, vlootmyn, handkanon, ontploffende kanonballe, veelvlakkige vuurpyle en vuurpylbomme met aërodinamiese vlerke en plofbare vragvragte. Met die navigasiehulp van die kompas uit die 11de eeu en die vermoë om op die see te stuur met die agterste roer van die 1ste eeu, vaar voormoderne Chinese matrose tot in Oos -Afrika.    In watergedrewe uurwerke gebruik die voormoderne Chinese die ontsnappingsmeganisme sedert die 8ste eeu en die eindelose kragtoevoer in die 11de eeu. Hulle het ook groot meganiese marionetteaters gemaak wat aangedryf word deur waterwiele en koetswiele en outomate wat bedien word deur paddlewielbote.
Die hedendaagse kulture van Peiligang en Pengtoushan verteenwoordig die oudste Neolitiese kulture van China en is omstreeks 7000 vC gevorm.  Sommige van die eerste uitvindings van Neolitiese China sluit in halfmaan- en reghoekige klipmesse, kliphakke en grawe, die verbouing van gierst en die sojaboon, die verfyning van serikultuur, rysverbouing, die skepping van pottebakkery met koordmatmandjie-ontwerpe , die skepping van pottebakkers en pottebakkers en die ontwikkeling van seremoniële vaartuie en skapulasie vir waarsêery.   Die Britse sinoloog Francesca Bray voer aan dat die makmaak van die os en buffels gedurende die Longshan-kultuur (ongeveer 3000-omstreeks 2000 v.C.), die afwesigheid van besproeiing uit die Longshan-era of gewasse met 'n hoë opbrengs, vol was bewyse van Longshan-verbouing van graangewasse in droëland wat hoë opbrengste gelewer het "slegs toe die grond sorgvuldig bewerk is", dui daarop dat die ploeg ten minste deur die Longshan-kultuurperiode bekend was en verduidelik die hoë opbrengste in die landbou wat die opkoms van Chinese beskawing tydens die Shang -dinastie (omstreeks 1600 – ongeveer 1050 v.C.).  Later uitvindings, soos die saadboor met veelvuldige buise en ysterploeg van swaar gietbord, het China in staat gestel om 'n veel groter bevolking te onderhou deur groter verbeterings in die landbouproduksie.
Vir die doeleindes van hierdie lys word uitvindings beskou as tegnologiese eerstes wat in China ontwikkel is, en dit sluit dus nie buitelandse tegnologie in wat die Chinese deur kontak verkry het nie, soos die windpomp uit die Midde -Ooste of die teleskoop uit die vroeë moderne Europa. Dit bevat ook nie tegnologieë wat elders ontwikkel is en later afsonderlik deur die Chinese uitgevind is nie, soos die kilometerteller, waterwiel en kettingpomp. Wetenskaplike, wiskundige of natuurlike ontdekkings, veranderinge in klein konsepte van ontwerp of styl en artistieke innovasies verskyn nie op die lys nie.
Die volgende is 'n lys van die Vier groot uitvindings- soos aangedui deur Joseph Needham (1900–1995), 'n Britse wetenskaplike, skrywer en sinoloog wat bekend is vir sy navorsing oor die geskiedenis van Chinese wetenskap en tegnologie. 
Alhoewel daar aangeteken word dat die Han -dinastie (202 v.C. - 220 n.C.) hofhofmeester Cai Lun (50 n.C. - 121 n.C.) die proses vir die vervaardiging van pulp uitgevind het en die gebruik van nuwe materiaal vir die vervaardiging van papier, antieke vulling en inpakpapier -artefakte vasgestel is tot die 2de eeu vC is in China gevind, die oudste voorbeeld van die vervaardiging van pulp was 'n kaart van Fangmatan, Tianshui  in die 3de eeu, papier as skryfmedium is wyd gebruik, wat tradisionele maar duurder skryfmedia vervang soos repe bamboes in draadrolle gerol word, stroke sy, nat kleitablette wat later in 'n oond verhard word, en houttablette.      Die vroegste stuk papier waarop dit geskryf was, is ontdek in die ruïnes van 'n Chinese wagtoring by Tsakhortei, Alxa League, waar die Han -dinastie -troepe hul posisie in die nC verlaat het. 110 na 'n Xiongnu -aanval.  In die papiermaakproses wat deur Cai in 105 ingestel is, het 'n gekookte mengsel van moerbeiboom, hennep, ou linne en visnette 'n pulp geskep wat in pasta gestamp is en met water 'n houtraamsif met 'n mat toegewerk riet word dan in die mengsel gedomp, wat dan geskud en daarna gedroog word tot velle papier wat onder blootstelling aan sonlig gebleik is KS Tom sê hierdie proses is geleidelik verbeter deur loging, polering en beglazing om 'n gladde, sterk papier te produseer.  
Houtblok drukwerk: Die vroegste eksemplaar van houtblokdruk is 'n enkele vel dharani sutra in Sanskrit wat tussen 650 en 670 nC op hennep papier gedruk is, is dit in 1974 uit 'n Tang -graf naby Xi'an opgegrawe.  'n Koreaanse miniatuur dharani Boeddhistiese sutra wat in 1966 ontdek is, met uitgestorwe Chinese skryfkarakters wat slegs tydens die bewind van die enigste selfregerende keiserin, Wu Zetian (r. 690–705), gedateer is, dateer nie vroeër as 704 nie en word bewaar in 'n Silla-Koreaanse tempelstoepa wat gebou is- in 751.  Die eerste gedrukte tydskrif, die Kaiyuan Za Bao, is in 713 nC beskikbaar gestel. Die vroegste bekende boek wat gereeld gedruk is, is die Diamant Sutra gemaak tydens die Tang -dinastie (618–907), 'n boekrol van 5,18 m (17 voet) met die datum 868 nC.  Joseph Needham en Tsien Tsuen-hsuin skryf dat die sny- en druktegnieke wat gebruik word vir die delikate kalligrafie van die Diamant Sutra Die boek is baie meer gevorderd en verfyn as die miniatuur Dharani sutra vroeër gedruk. 
Beweegbare tipe: Die veelvuldige wetenskaplike en amptelike Shen Kuo (1031–1095) van die Song -dinastie (960–1279) was die eerste wat die proses van roerende druk in sy Dream Pool opstelle van 1088. Hy skryf die vernuwing van herbruikbare kleikarakters toe aan 'n onbekende vakman met die naam Bi Sheng (990–1051).     Bi het met houtkarakters geëksperimenteer, maar die gebruik daarvan is eers in 1297 tot 1298 vervolmaak met die model van die amptelike Wang Zhen (fl. 1290–1333) van die Yuan -dinastie ( 1271–1368), wat ook geskrewe karakters volgens rymskema op die oppervlak van ronde tafelvakke gerangskik het.   Eers in 1490 met die gedrukte werke van Hua Sui (1439–1513) van die Ming -dinastie (1368–1644) vervolmaak die Chinese metaalbewegende karakters, naamlik brons.   Die Qing -dinastie (1644–1912), geleerde Xu Zhiding van Tai'an, ontwikkel Shandong in 1718 glasagtige emalje -roerende druk. 
Bewyse van die eerste gebruik van kruit in China kom uit die Tang -dinastie (618–907).  Die vroegste opgetekende resepte vir kruit is deur Zeng Gongliang, Ding Du en Yang Weide geskryf in die Wujing Zongyao, 'n militêre manuskrip wat in 1044 saamgestel is tydens die Song -dinastie (960–1279). Die kruitformules beskryf die gebruik van brandbomme wat uit katapulte gelanseer word, van verdedigingsmure neergegooi of teen die muur laat sak word deur ysterkettings wat deur 'n omruilhendel aangedryf word.   hul mislukte inval in Japan in 1274 en 1281.  Gedurende die 13de en 14de eeu het kruitformules sterker geword (met nitraatvlakke van tot 91%) en kruitwapen meer gevorderd en dodelik, soos blyk uit die Ming -dinastie ( 1368–1644) militêre manuskrip Huolongjing saamgestel deur Jiao Yu (fl. 14de tot vroeë 15de eeu) en Liu Bowen (1311–1375). Dit is voltooi in 1412, 'n lang tyd na Liu se dood, met 'n voorwoord wat die Jiao in sy Nanyang -publikasie bygevoeg het. 
Alhoewel 'n antieke hematiet -artefak uit die Olmec -era in Mexiko wat ongeveer 1000 vC dateer, dui op die moontlike gebruik van die steenkompas lank voordat dit in China beskryf is, het die Olmieke nie yster gehad wat die Chinese sou ontdek dat dit kon gemagnetiseer word deur kontak met loodsteen nie .  Beskrywings van lossteen wat yster aantrek, is in die Guanzi, Bemeester Lu se lente- en herfsannale en Huainanzi.    Die Chinese van die Han-dinastie (202 vC-220 nC) het noord-suid-georiënteerde kompasvormige kompasse vir waarsêery en geomancy begin gebruik, en nog nie vir navigasie nie.    Die Lunheng, geskryf deur die skrywer, wetenskaplike en filosoof van die Han -dinastie, Wang Chong (27 - omstreeks 100 nC), het in hoofstuk 52 gesê: "Hierdie instrument lyk soos 'n lepel en wanneer dit op 'n bord op die grond geplaas word, wys die handvatsel na die suide ".   Daar is egter nog twee verwysings onder hoofstuk 47 van dieselfde teks na die aantrekkingskrag van 'n magneet volgens Needham (1986), , maar Li Shu-hua (1954) beskou dit as lodestone, en verklaar dat daar geen eksplisiete vermelding van 'n magneet in is nie Lunheng.  Die Chinese polimaat Shen Kuo (1031–1095) van die Song -dinastie (960–1279) was die eerste om beide magnetiese deklinasie (in onderskeidende ware noorde) en die magnetiese naaldkompas in sy Dream Pool opstelle van 1088, terwyl die skrywer van die Song -dinastie Zhu Yu (fl. 12de eeu) die eerste was wat die gebruik van die kompas spesifiek vir seevaart in sy boek in 1119 gepubliseer het.     [ 46]   Selfs voor dit was die Wujing Zongyao militêre manuskrip saamgestel deur 1044 beskryf 'n termoremanensie kompas van verhitte yster of staal in die vorm van 'n vis en in 'n bak water geplaas wat 'n swak magnetiese krag veroorsaak deur remanensie en induksie van die Wujing Zongyao aangeteken dat dit saam met die meganiese suidwaartse strydwa as padvinder gebruik is.  
Uitvindings wat ontstaan ​​het in die huidige China gedurende die Neolitiese era en die prehistoriese Bronstydperk word hieronder in alfabetiese volgorde gelys.
klok: Klerkklokke gemaak van erdewerk is op verskeie argeologiese terreine gevind.  Die vroegste metaalklokke, waarvan een op die Taosi -terrein gevind is, en vier op die Erlitou -terrein, gedateer omstreeks 2000 v.C., is moontlik afgelei van die vorige prototipe van erdewerk.  Vroeë klokke speel nie net 'n belangrike rol in die opwekking van metaalklank nie, maar speel waarskynlik 'n prominente kulturele rol. Met die opkoms van ander soorte klokke tydens die Shang-dinastie (omstreeks 1600-omstreeks 1050 v.C.), word hulle na diensbare funksies op Shang- en Zhou-terreine verplaas, en word dit ook aangetref as deel van die perde-en-wa-toerusting en as kraagklokke van honde. 
Kis, hout: Die vroegste bewyse van houtkisreste, gedateer 5000 v.C., is gevind in die graf 4 in Beishouling, Shaanxi. Duidelike bewyse van 'n houtkis in die vorm van 'n reghoekige vorm is in graf 152 op 'n vroeë Banpo -terrein gevind. Die Banpo-kis behoort aan 'n vierjarige meisie van 1,4 m (4,5 ft) by 0,55 m (1,8 ft) en 3-9 cm dik. Tot 10 houtkiste is gevind uit die Dawenkou -kultuur (4100–2600 vC) in Chengzi, Shandong.   Die dikte van die kis, soos bepaal deur die aantal houtrame in die samestelling daarvan, beklemtoon ook die vlak van adel, soos vermeld in die Klassiek van rites, Xunzi en Zhuangzi.  Voorbeelde hiervan is op verskeie neolitiese plekke gevind, waarvan die dubbele kis, waarvan die vroegste gevind is in die Liangzhu -kultuur (3400–2250 v.C.) in Puanqiao, Zhejiang, bestaan ​​uit 'n buitenste en 'n binnekis, terwyl die drievoudige kis, met sy vroegste vondste uit die Longshan -kultuur (3000–2000 vC) by Xizhufeng en Yinjiacheng in Shandong, bestaan ​​uit twee buitenste en een binnekiste. 
Kookware en pottebakkery: Die vroegste pottebakkers wat van 20 000 tot 19 000 BP dateer, is opgegrawe in die Xianrendong -grot in die Jiangxi -provinsie in China. Die teenwoordigheid van verskroeide oppervlaktes op die potskerwe dui aan dat dit waarskynlik as kookgerei gebruik is.  By 'n opgrawing van die Yuchanyan -grot in die Hunan -provinsie is aardewerk van 18 300 tot 15 430 BP gevind.  Die vervaardiging van pottebakkery deur jagter-versamelaars in Oos-Asië het die opkoms van die landbou in daardie streek met 10 000 jaar voorafgegaan, wat die tradisionele oortuiging dat pottebakker voortspruit uit die neolitiese rewolusie uitgedaag het. 
Dolk-byl: Die dolk-byl of ge Dit is ontwikkel tydens die Neolitiese steenwerktuig uit landbou-steenwerktuie, maar dolbyl van klip word gevind in die Longshan-kultuur (3000–2000 vC) by Miaodian, Henan. Dit het ook op dieselfde tyd as 'n seremoniële en simboliese jadewapen verskyn, waarvan twee uit ongeveer 2500 vC gedateer is, en word op die Lingjiatan -terrein in Anhui gevind.  Die eerste brons ge verskyn op die vroeë Bronstydperk Erlitou, , waar twee onder die meer as 200 bronsartefakte (vanaf 2002) op die terrein gevind is,  drie jade ge is ook van dieselfde perseel ontdek.  Totaal van 72 brons ge in graf 1004 te Houjiazhuang, Anyang,  39 jade ge in die graf van Fu Hao en meer as 50 jade ge op die Jinsha -terrein alleen gevind.  Dit was die basiese wapen van die infanterie van Shang (ongeveer 1600 - 1050 vC) en Zhou (ongeveer 1050–256 vC), hoewel dit soms deur die "aanvaller" van strydwaens gebruik is. Dit het bestaan ​​uit 'n lang houtskag met 'n bronsmes wat loodreg op die punt vasgemaak is. Die wapen kan na onder of na binne geswaai word om onderskeidelik 'n vyand te haak of te sny.  Teen die vroeë Han -dinastie (202 vC - 220 nC), militêre gebruik van die brons ge beperk geword het (meestal seremonieel), is hulle tydens die Han -dinastie stadig uitgefaseer deur ysterspiese en yster ji kappies. 
Diepwater boor: 'N Paar van die vroegste bewyse van waterputte is in China geleë. Die Chinese het diep geboorde grondwater ontdek en uitgebrei om dit te drink. Die Chinese teks Die boek van veranderinge, oorspronklik 'n waarsêende teks van die Westelike Zhou -dinastie (1046-771 vC), bevat 'n inskrywing wat beskryf hoe die ou Chinese hul putte onderhou en hul waterbronne beskerm het.  Argeologiese bewyse en ou Chinese dokumente toon aan dat die prehistoriese en antieke Chinese al 6000 tot 7000 jaar gelede die aanleg en vaardighede gehad het om diep waterputte vir drinkwater te grawe. Daar word vermoed dat 'n put wat op die opgrawingsplek van die Hemudu opgegrawe is, gedurende die Neolitiese era gebou is.   Die put was omhul deur vier rye stompe met 'n vierkantige raam aan die bokant van die put. Daar word ook vermoed dat 60 ekstra teëlputte suidwes van Beijing omstreeks 600 vC gebou is vir drink en besproeiing.  
Stene, afgevuur: Die oudste gebakte stene is gevind op die Neolitiese Chinese terrein van Chengtoushan, wat dateer uit 4400 vC.  Hulle was gemaak van rooi klei, aan alle kante gebak en as vloer vir huise gebruik. Teen 3300 vC is daar by Chengtoushan afgevuurde stene gebruik om paaie te baan en fondamente te bou, ongeveer op dieselfde tyd as die Indusvallei -beskawing. Terwyl songedroogde stene baie vroeër in Mesopotamië gebruik is, is baksteenstene aansienlik sterker as boumateriaal. Bakstene word gedurende die 2de millennium vC steeds op 'n plek naby Xi'an gebruik.  Gevuurde stene is gevind in die ruïnes van die Wes -Zhou (1046–771 v.C.), waar dit op groot skaal vervaardig is. Die timmerman se handleiding Yingzao Fashi, gepubliseer in 1103 tydens die Middeleeuse Chinese Song -dinastie, beskryf die baksteenproses en beglazingstegnieke wat toe gebruik is.   
Lak: Lak is sedert die Neolitiese tydperk in China gebruik en kom van 'n stof wat uit die lakboom onttrek is in China.  'n Rooi houtbak, wat vermoedelik die vroegste bekende lakhouer is,  is by 'n Hemudu (ongeveer 5000 vC - ongeveer 4500 vC) opgegrawe.  Die Britse sinoloog en historikus Michael Loewe sê dat kiste op baie vroeë Bronstydperke blykbaar gelak is, en artikels van gelakte hout kan ook algemeen voorkom, maar die vroegste goed bewaarde voorbeelde van lak kom uit die Oostelike Zhou-dinastie ( 771 - 256 vC) webwerwe.  Wang Zhongshu stem egter nie saam nie en verklaar dat die oudste goed bewaarde lakartikels afkomstig is van 'n Xiajiadian (c.2000-c.1600 BC) terrein in Liaoning wat in 1977 opgegrawe is, en die items is rooi gelakte vate in die vorm van Shang Dinastie brons gu skepe.  Wang verklaar dat baie lakartikels uit die Shang -dinastie (ongeveer 1600 - ongeveer 1050 v.C.) gevind is, soos fragmente van bokse en wasbakke, en swart ontwerpe soos die Chinese draak en taotie oor 'n rooi agtergrond.  Koningin Fu Hao (oorlede omstreeks 1200 v.C.) is begrawe in 'n gelakte houtkis.  Daar was drie keiserlike werkswinkels tydens die Han -dinastie (202 vC - 220 nC) wat slegs gestig is vir die vervaardiging van lakware, gelukkig vir die historikus. hulle is gemaak, soos 'n lakbeker wat in die Han -kolonie in die noordweste van Korea gevind is, met die opskrif dat dit in 'n werkswinkel naby Chengdu, Sichuan, gemaak is en presies gedateer is na 55 nC. 
Gier verbouing: Die ontdekking in die noorde van China van makgemaakte variëteite van besemmielies en jakkalsstertgiers uit 8500 v.C., of vroeër, dui daarop dat die verbouing van gierst die rys in dele van Asië voorafgekom het.  Duidelike bewyse dat gierstowwe teen 6500 vC begin groei het op plekke van Cishan, Peiligang en Jiahu.  Argeologiese oorblyfsels uit Cishan beslaan meer as 300 opbergputte, 80 met gierst -oorblyfsels, met 'n totale gierstoorplek van ongeveer 100,000 kg graan.  Teen 4000 vC gebruik die meeste Yangshao -gebiede 'n intensiewe vorm van beesstertgierst, met opbergputte en fyn voorbereide gereedskap om die gewas te grawe en te oes. Die sukses van die vroeë Chinese gierboere word vandag nog weerspieël in die DNA van baie moderne Oos -Asiatiese bevolkings, sulke studies het getoon dat die voorouers van die boere waarskynlik tussen 30 000 en 20 000 BP in die gebied aangekom het en dat hul bakteriese haplotipes nog steeds gevind word in die huidige bevolkings in Oos -Asië. 
Roeiende roeispaan: Roeispane is sedert die vroeë Neothiliese tydperk gebruik; 'n kanovormige pottebakkery en ses hout roeispane uit die 6000 v.C. is op 'n Hemudu-kultuurterrein in Yuyao, Zhejiang, ontdek.   In 1999 is 'n roeispaan van 63,4 cm (2 voet) lank, wat dateer uit 4000 vC, ook opgegrawe in die Ishikawa -prefektuur, Japan. 
Plastiek: Die vroegste gebruik van skilpaaie kom van die argeologiese terrein op die Jiahu -terrein. Die skulpe, met klein klippies van verskillende grootte, kleur en hoeveelheid, is met klein gaatjies geboor, wat daarop dui dat elke paar van hulle oorspronklik vasgemaak was. Soortgelyke vondste is ook gevind in die Dawenkou -begraafplase van ongeveer 4000–3000 vC, sowel as in Henan, Sichuan, Jiangsu en Shaanxi.  Die skilpadskudders bestaan ​​meestal uit die skulp van landskilpaaie,  geïdentifiseer as Cuora flavomarginata.  Argeoloë meen dat hierdie skulpe gebruik is as ratels in seremoniële danse, sjamantiese genesingsinstrumente of rituele toebehore vir waarsêery. 
Ploegskaar, driehoekig: Driehoekvormige klipploegskare word gevind op die terreine van die Majiabang-kultuur wat gedateer is tot 3500 vC rondom Tai-meer. Ploegskare is ook ontdek op die nabygeleë Liangzhu- en Maqiao -terreine wat ongeveer uit dieselfde tydperk gedateer is. David R. Harris sê dit dui daarop dat teen hierdie tyd meer intensiewe verbouing in vaste, waarskynlik gebundelde landerye ontwikkel het. Volgens die klassifikasie en gebruiksmetodes van Mu Yongkang en Song Zhaolin het die driehoekige ploeg baie soorte aangeneem en was dit die vertrek van die Hemudu- en Luojiajiao-graaf, met die klein ploeg Songze in die middel van die proses. Die ploeë na Liangzhu het trekdiere gebruik.  
Aardewerk stoomboot: Argeologiese opgrawings toon dat die gebruik van stoom om te kook, begin het by die pottebakkers wat bekend staan ​​as yan stoomwaaiers a yan bestaan ​​uit twee vate, a zeng met 'n geperforeerde vloer op 'n pot of 'n ketel met 'n driepootbasis en 'n boonste deksel. Die vroegste yan stoomboot uit ongeveer 5000 vC is op die Banpo -terrein opgegrawe.  In die onderste Yangzi -rivier, zeng potte verskyn die eerste keer in die Hemudu -kultuur (5000–4500 v.C.) en die Liangzhu -kultuur (3200–2000 v.C.) en word ook gebruik om rys te stoom yan stoomwaens opgegrawe in verskeie Liangzhu -terreine, waaronder drie wat op die Chuodun- en Luodun -terreine in die suide van Jiangsu gevind is.  In die Longshan -kultuur (3000–2000 vC) by Tianwang in die westelike Shandong, 3 groot yan stoomwaens is ontdek. 
Aardewerk urn: Die eerste bewys van 'n keramiek -ure wat uit ongeveer 7000 vC dateer, kom uit die vroeë Jiahu -terrein, waar 'n totaal van 32 begraafplate gevind word,  nog 'n vroeë vonds is in Laoguantai, Shaanxi.  Daar is ongeveer 700 begraafvarings opgegrawe oor die Yangshao (5000–3000 vC) gebiede en bestaan ​​uit meer as 50 variëteite vorm en vorm. Die begraafplase is hoofsaaklik gebruik vir kinders, maar ook sporadies vir volwassenes, soos aangetoon in die vondste in Yichuan, Lushan en Zhengzhou in Henan.  Sekondêre begrafnisse wat bene van 'n kind of volwassene bevat, word in die urns in Hongshanmiao, Henan, gevind.  Daar is 'n klein gaatjie in die meeste kinder- en volwasse begraafplate geboor, en daar word vermoed dat die gees toegang daartoe het.  Dit word opgeteken in die Klassiek van rites dat die erdekiste in die tyd van die legendariese tydperk gebruik is , het die tradisie van begrawe in erdebakke gehou totdat die Han -dinastie (202 vC – 220 nC) geleidelik verdwyn het. 
Rys verbouing: In 2002 berig 'n Chinese en Japannese groep die ontdekking in die ooste van China van gefossileerde fitoliete van mak rys wat blykbaar uit 11 900 vC of vroeër dateer. Fytoliet -data is egter in sommige oorde omstrede weens moontlike besmettingsprobleme.  Dit is waarskynlik dat aangetoonde rys teen 7000 vC in die middelste Yangtze -vallei verbou is, soos aangetoon in bevindings uit die Pengtoushan -kultuur in Bashidang, Changde, Hunan. Teen 5000 vC is rys in die Hemudu -kultuur naby die Yangtze -delta gematig en in potte gekook.  Alhoewel gierstyd deur die geskiedenis heen die belangrikste gewas in die noorde van China gebly het, het die staat verskeie sporadiese pogings aangewend om rys al in die 1ste eeu rondom die Bohai -golf in te voer. 
Saltern: Daar word beweer dat een van die vroegste salterns vir die oes van sout teen 6000 vC op die Yuncheng -meer, Shanxi, plaasgevind het.  In die ruïnes van Zhongba by Chongqing word sterk argeologiese bewyse gevind van soutmaak wat dateer uit 2000 v.C.  
Serikultuur: Serikultuur is die produksie van sy uit sywurms. Die oudste sy wat in China gevind word, kom uit die Chinese neolitiese tydperk en dateer uit ongeveer 3630 vC, wat in die Henan -provinsie voorkom.  Syvoorwerpe wat uitgegrawe is van die Liangzhu -kultuurterrein in Qianshanyang, distrik Wuxing, Zhejiang, dateer uit ongeveer 2570 v.C. en bevat sydrade, 'n gevlegte sygordel en 'n stuk geweefde sy.  'n Bronsfragment wat by die Shang -dinastie (ongeveer 1600 - ongeveer 1050 v.C.) by Anyang (of Yinxu) gevind is, bevat die eerste bekende skriftelike verwysing na sy. 
Sojaboon verbouing: Die verbouing van sojabone het teen 2000 vC in die oostelike helfte van die noorde van China begin, maar is byna seker baie ouer.  Liu et al. (1997) het gesê dat sojaboon sy oorsprong in China het en ongeveer 3500 v.C.  Teen die 5de eeu word sojabone in groot dele van Oos -Asië verbou, maar die gewas het eers ver in die 20ste eeu verder as hierdie gebied beweeg.  Geskrewe rekords van die verbouing en gebruik van die sojaboon in China dateer ten minste tot by die Westelike Zhou -dinastie. 
Nat veldbewerking en rys veld: Kweek van nat veld, of die rijstveld, is in China ontwikkel. Die vroegste rijstveld dateer uit 6280 BP, gebaseer op koolstofdatering van die rys- en grondorganiese materiaal wat op die Chaodun -terrein in Kushan County gevind is.  Padvelde is ook deur argeoloë opgegrawe by Caoxieshan, 'n plek van die Neolitiese Majiabang -kultuur. 
Uitvindings wat hul eerste verskyning in China gemaak het na die Neolitiese era, spesifiek tydens en na die Shang -dinastie (c. 1600–1050 vC), word hieronder in alfabetiese volgorde gelys.
In die ou tyd het die stad van KOM OMBO staan ​​by die kruispad van die karavaanroete uit Nubië en paaie uit die goudmyne van die Oostelike Woestyn onder Ptolemeus VI (180–145 v.C.), word dit die hoofstad van die Ombos -naam en 'n opleidingsdepot vir Afrika -olifante, wat die Ptolemeërs nodig om die pachyderms van die Seleucidiese Ryk te beveg. Meer onlangs het baie van die Nubiërs wat deur die skepping van die Nasser -meer in die 1960's verplaas is, hulle in die stad gevestig.
In 2007 het Belgiese argeoloë ontdek wat Egipte kan wees oudste rotskuns, op rotsblokke in die dorpie Qurta, buite Kom Ombo. Voorlopig gedateer tot vyftienduisend jaar gelede (soos die beroemde Lascaux-grotte in Frankryk), sal die geverfde beelde, gazelle, seekoeie, visse en mense met oordrewe boude onbeperk wees vir die afsienbare toekoms, en Kom Ombo bly baie beter bekend vir sy Ptolemaïese Tempel van Haroeris en Sobek. Anders as ander tempels in die vallei, staan ​​dit steeds langs die Nyl, wat die aanloop deur die rivier een van die hoogtepunte van 'n vaart maak.
Tempel van Haroeris en Sobek
Die Tempel van Haroeris en Sobek staan ​​op 'n lae uitspansel naby 'n draai in die rivier waarvan die sandbanke in antieke tye 'n plek was vir krokodille. Hierdie nabyheid aan die Nyl het die terrein bewaar en beskadig, en die tempel bedek met sand wat dit teen Koptiese ikonokaste beskerm het, maar ook die pylon en die voorhof afgespoel het. Wat oorgebly het, is gepas deur Amelia Edwards beskryf as 'n 'pragtige bolyf' afgekap en dakloos, maar tog indrukwekkend.
Die kenmerkende kenmerk daarvan is bisymmetrie, met twee ingange, heiligdomme en sale wat nominaal in die middel verdeel is. Die linkerkant is opgedra aan die valkoppige Haroeris, die 'Goeie Dokter' ('n vorm van Horus die Ouere) en sy gemaal Ta-Sent-Nefer, die 'Goeie Suster' ('n aspek van Hathor). Die krokodilgod Sobek (hier geïdentifiseer met die son as Sobek-Re), sy vrou ('n ander vorm van Hathor) en hul seun Khonsu-Hor word aan die regterkant van die tempel geëer.
As u die tempel nader, sien u op die eerste plek die Poort van Neos Dionysos. Die herkoms daarvan is onduidelik, aangesien geleerdes nie saamstem oor die aantal, volgorde en datums van die verskillende Ptolemeërs nie, wat elkeen 'n titel soos Soter (Verlosser), Euergetes (Weldoener) of Philometor (Moederliefhebber) aangeneem het. Sommige identifiseer Neos Dionysos as Ptolemaeus XII, ander as Ptolemaeus XIII, maar almal is dit eens dat hy die vader van die groot Cleopatra was en die bynaam "The Bastard" gekry het.
Met die voorhof (bygevoeg deur keiser Trajanus in 14 nC) tot lae mure en stompies pilare, word u oë gevestig op die fasade van die Hypostyle Hall, waarvan die oorlewende kolomme in blomhoofstede bars onder 'n stuk cavetto kroonlys met 'n gevleuelde sonskyf en tweeling uraei bo elke portaal is die kleure nog helder. Bas-reliëfs op die buitemuur toon hoe Neos Dionysos deur Thoth en Horus gesuiwer word, en nogmaals in die teenwoordigheid van Sobek, wie se gesig weggesny is.
Die buitenste hiposter -saal
Dwaal te midde van die dik kolomme in die Buitenste hipostyle -saal, let op die heraldiese lelie van Bo -Egipte of die papirus -simbool van die Delta wat op hul voetstukke gesny is. Op die binnemuur van die fasade is pragtige gravures van Neos Dionysos se kroning voor Haroeris, Sobek, Wadjet en Nekhbet (die godinne van die noorde en suide), en sy verskyning voor Isis, Horus die ouderling en 'n leeu met 'n leeu. Neos Dionysos bied dieselfde gode aan die agterkant van die gang, waarvan die regterkant 'n deel van sy dak behou, versier met vlieënde aasvoëls.
Die Binne Hipostyle -saal
Deur die ouer in te gaan, Binne Hypostyle Hall, vind u 'n verligting van Sobek in sy reptielvorm tussen die portale. Ptolemeus II ontvang die hps (swaard van oorwinning) van Haroeris (vergesel van sy suster Cleopatra III en sy vrou Cleopatra IV) in die suidwestelike hoek van die saal en bring offers aan gode op die skagte van die pilare, terwyl sy ouer broer ook aan Haroeris aan die agterkant doen van die saal, waar 'n lys van tempelgode en feeste langs die muur op die onderste register verskyn.
Vestibules en heiligdomme
Buite die Inner Hypostyle Hall lê die eerste van drie, nou dakloos, voorportale (elke stel effens hoër as die voorafgaande) versier deur Ptolemaeus VI. Scenes aan die agterkant beeld die fondament van die tempel uit, met Sheshat, die godin van die skrywe, wat die afmetings en offergawes en offerandes aan Sobek meet. Om die tempel in 'n suiwer toestand te handhaaf, is hierdie rituele gereeld herhaal in die Aanbiedingsaal. Die verwoeste kamer regs het eens klere en heilige tekste gehad, soos by Edfu en Dendara. Aan die suidelike muur verskyn offergawes aan Haroeris, 'n beskrywing van die tempel en 'n adres aan Sobek, wat ook 'n klein reliëf van 'n geboortevrou op ongeveer borshoogte bevat. Let ook op die geverfde aasvoëls op die plafon.
'N Fyn verligting tussen die deure van die heiligdomme toon dat Ptolemeus en sy suster-vrou 'n palmstingel ontvang, waaruit 'n Heb-Sed-teken hang wat die jare van sy bewind voorstel. Khonsu doen die eerbewyse, gevolg deur Haroeris en Sobek (wat onderskeidelik lug en water verteenwoordig). Ptolemaeus dra self 'n Masedoniese mantel. Omdat daar so min oorbly van die heiligdomme, kan u 'n geheime gang tussen hulle sien, waarvandaan die priesters vir die gode sou 'spreek' wat dit toeganklik is via 'n ondergrondse grafkelder in een van die heiligdomme agter die binne gang.
Die buitekorridor en gebiede
In die buitenste gang tussen die Ptolemaïese tempel en die Romeinse ommuurmuur, het pelgrims graffiti op die sypaadjies gekrap om tyd te spandeer voor hulle afspraak met die Goeie Dokter, wat deur 'n standbeeld agter die sentrale kapel voorgestel is. Ore wat op die mure gekap is, het hul smekinge gehoor en die oë simboliseer die gesondheid wat hulle soek. Alhoewel hulle deur smekende vingers weggesteek is, kan u nog steeds reliëfs sien wat skulpels, suigkoppies, tandheelkundige gereedskap en beensae uitbeeld, en Marcus Aurelius wat 'n borskruis aan Ta-Sent-Nefer, die Goeie Suster, bied. Dit is bekend dat antieke Egiptiese medisyne ten minste agt honderd voorskrifte bevat, insluitend een vir oogkatarak, wat bestaan ​​uit gebakte skilpadbrein met heuning.
Ander rituele fokus op 'n Heilige goed met twee trappe wat tot in die diepte daal, wat water uit die Nyl gehaal het om a swembad gebruik vir die grootmaak van heilige krokodille, toeganklik deur 'n ondergrondse gang.
Suid van die heilige put, die intrigerende Krokodilmuseum vertoon meer as twintig gemummifiseerde krokodille, votive-tablette en beelde, wat in die sewentigerjare op 'n begraafplaas in die nabygeleë dorpie El-Shabta gevind is. Die eertydse Egiptenare het krokodille gevrees en eerbiedig-wat hul sluipmoordvaardighede verbind het met die mag van die farao-en het krokodilvel as militêre lyfwapen gebruik. Krokodille is op baie kultusplekke aanbid, van Qasr Qaroun in die Fayoum tot Kom Ombo, en begrawe op begraafplase in die omgewing.
Verder suid staan ​​die verwoeste Geboortehuis van Ptolemeus VII - of wat daarvan oorgebly het sedert die helfte van die ruïnes in die negentiende eeu in die Nyl geval het. 'N Gewone reliëf van die koning wat voëls jag, verskyn op die suidelike muur.
Die Labirint bevat 1500 kamers en 'n gelyke aantal ondergrondse kamers wat die Griekse historikus nie mag ondersoek nie. Volgens Labyrinth -priesters was "die gange verbysterend en ingewikkeld", wat ontwerp is om die talle boekrolle wat volgens hulle in ondergrondse woonstelle weggesteek is, te beskerm. Die massiewe kompleks het veral Herodotus beïndruk en hy het met ontsag die struktuur uitgespreek:
"Daar het ek gereeld twaalf paleise gesien wat kommunikasie met mekaar gehad het, afgewissel met terrasse en rondom twaalf sale gerangskik het. Dit is moeilik om te glo dat dit die werk van 'n mens is. Die mure is bedek met gesnede figure en elke hof is pragtig gebou van wit marmer en omring deur 'n kolonnade. Naby die hoek waar die labirint eindig, is daar 'n piramide, twee honderd en veertig voet hoog, met groot gesnede dierefigure daarop en 'n ondergrondse gang waardeur dit kan ingaan. Ek is baie geloofwaardig vertel dat ondergrondse kamers en gange hierdie piramide met die piramides in Memphis verbind het. "
In sy gevierde studie, On the Mysteries, veral dié van die Egiptenare, Chaldeërs en die Assiriërs, het Iamblichus, 'n Siriese verteenwoordiger van die vierde-eeuse Siriese verteenwoordiger van die Alexandriese Skool vir mistieke en filosofiese studies, hierdie inligting opgeteken oor 'n ingang deur die liggaam van die Sfinx in die Groot Piramide: 2
"Hierdie ingang, wat in ons dae deur sand en rommel belemmer is, kan nog steeds tussen die voorpote van die gehurkte kolos opgespoor word. Dit was voorheen gesluit deur 'n bronshek waarvan die geheime bron slegs deur die Magi bedryf kon word. Dit was beskerm deur openbare respek , en 'n soort godsdienstige vrees het sy onaantasbaarheid beter gehandhaaf as wat gewapende beskerming sou gedoen het. In die maag van die Sfinx is galerye uitgesny wat na die ondergrondse deel van die Groot Piramide gelei het. dat u, sonder om 'n gids deur die hele netwerk, in die gang te gaan, keer op keer en onvermydelik terug na die beginpunt. "
Dit is in antieke Sumeriese silinder seëls opgeteken dat die geheime woning van die Anunnaki ''n ondergrondse plek was.' gesig van 'n leeu ". Die merkwaardige ou teks, ongelukkig gefragmenteerd, het bygevoeg dat 'Hy [Huwana) nie vorentoe kan beweeg nie, en ook nie kan terugbeweeg nie', maar hulle kruip van agter af na hom en die weg na 'die geheime woning van die Anunnaki' was nie meer geblokkeer nie. Die Sumeriese verslag bevat 'n waarskynlike beskrywing van die Sfinx met leeukop in Giza, en as die wonderlike wese gebou is om ou trappe en laer gange wat na ondergrondse gebiede onder en om dit lei, te bewaak of uit te wis, dan was die simboliek daarvan die beste.
Plaaslike 19de-eeuse Arabiese kennis het beweer dat daar onder die Sfinx geheime kamers is wat skatte of magiese voorwerpe bevat. Hierdie oortuiging is versterk deur die geskrifte van die eerste-eeuse Romeinse historikus Plinius, wat geskryf het dat diep onder die Sfinx die "graf van 'n heerser met die naam Harmakhis verberg is, wat groot skat bevat", en vreemd genoeg is die Sfinx self eens genoem "The Great Sphinx Harmakhis wat sedert die tyd van die volgelinge van Horus wag gehou het". Die Romeinse historikus Ammianus Marcellinus van die vierde eeu het bykomende onthullings gemaak oor die bestaan ​​van ondergrondse gewelwe wat na die binnekant van die Groot Piramide kon lei
"Inskripsies wat die ou mense beweer, is op die mure van sekere ondergrondse galerye gegraveer en gange is diep in die donker binnekant gebou om te bewaar, antieke wysheid om in die vloed verlore te gaan."
. Volgens Masoudi in die 10de eeu het meganiese standbeelde met ongelooflike vermoëns bewaak ondergrondse galerye onder die Groot Piramide. Sy beskrywing wat duisend jaar gelede geskryf is, is vergelykbaar met die gerekenariseerde robotte wat vandag in ruimtefilms vertoon word. Masoudi het gesê dat die outomate geprogrammeer is vir onverdraagsaamheid, want hulle vernietig almal "behalwe diegene wat deur hul optrede toelaatbaar was". Masoudi het beweer dat "die geskrewe verslae van wysheid en verwerwing in die verskillende kunste en wetenskappe diep weggesteek was, sodat dit as rekords kon bly ten bate van diegene wat dit later kon begryp". Dit is fenomenale inligting, aangesien dit moontlik is dat sedert die tye van Masoudi 'waardige' persone die geheimsinnige ondergrondse kamers gesien het. Masoudi het erken: "Ek het dinge gesien wat 'n mens nie beskryf nie, uit vrees dat mense aan jou intelligensie kan twyfel. Volgens Masoudi
In dieselfde eeu het 'n ander skrywer, Muterdi, verslag gedoen van 'n bisarre voorval in 'n smal gang onder Giza, waar 'n groep mense verskrik was om te sien hoe een van hul partye doodgeslaan word deur 'n klipdeur wat op sigself skielik skielik skielik uit die voorkant van die gang uit en sluit die gang voor hulle.
Herodotus het gesê dat Egiptiese priesters die tradisie van 'die vorming van ondergrondse woonstelle' deur die oorspronklike ontwikkelaars van Memphis aan hom voorgehou het. Die oudste inskripsies dui dus daarop dat daar 'n soort uitgebreide kamertelsel onder die oppervlak van die gebiede rondom die Sfinx en piramides bestaan.
Die ou rekords is bevestig toe die teenwoordigheid van 'n groot holte ontdek is in 'n seismiese opname wat op die terrein in 1993 gedoen is. Die opsporing is in die openbaar erken in 'n dokumentêr genaamd The Mystery of the Sphinx, vertoon vir 'n gehoor van 30 miljoen mense op NBC TV later die jaar. Die bestaan ​​van kamers onder die Sfinx is bekend. Egiptiese owerhede bevestig nog 'n ontdekking in 1994, die onthulling daarvan is aangekondig in 'n koerantberig wat onder die opskrif "Mystery Tunnel in Sphinx" was:
Werkers wat die siek Sfinx herstel, het 'n ou gang ontdek wat diep in die liggaam van die geheimsinnige monument lei. Die hoof van die Giza -oudhede, mnr. Zahi Hawass, het gesê daar is geen geskil dat die tonnel baie oud was nie. Wat egter verbaas is: wie het die gang gebou? Hoekom? En waarheen lei dit.
Mnr. Hawass het gesê dat hy nie van plan was om die klippe wat die ingang blokkeer, te verwyder nie. Die geheime tonnel loop in die noordelike kant van die Sfinx in, ongeveer halfpad tussen die uitgestrekte pote van die Sfinx en sy stert.
Die gewilde aanname dat die Sfinx die ware portaal van die Groot Piramide is, het met verbasende volharding oorleef. Hierdie oortuiging is gestaaf deur l00-jarige planne wat deur vrymesselaars en Rosicrucian-ingewydes opgestel is, wat toon dat die Sfinx die sieraad is wat 'n saal oorskry wat met alle piramides kommunikeer deur ondergrondse gange uit te straal. Die planne is saamgestel uit inligting wat oorspronklik ontdek is deur die vermeende stigter van die orde van die Rosekruisers, Christian Rosenkreuz, wat na bewering 'n 'geheime kamer onder die grond' binnegedring het en 'n biblioteek met boeke vol geheime kennis gevind het.
Die skematiese tekeninge is vervaardig uit inligting wat deur die argitekte van die raaiselskool besit is, voordat sandopruiming in 1925 begin het, en verborge deure na onthoude onthaalsale, klein tempels en ander omhulsels onthul het.
Die kennis van die raaiselskole is versterk deur 'n reeks merkwaardige ontdekkings in 1935 wat bewys lewer van bykomende gange en kamers wat die gebied onder die piramides vervleg. Die Giza-kompleks toon die belangrikste elemente van 'n doelbewus geboude, verenigende struktuur met die Sfinx, die Groot Piramide en die Tempel van die Sonnemanne wat direk met mekaar verband hou, bo en onder die grond.
Kamer en gange wat die afgelope paar jaar deur gesofistikeerde seismograaf en grond -deurdringende radar (GPR) toerusting opgespoor is, het die akkuraatheid van die planne bepaal. Egipte gebruik ook gesofistikeerde satelliete om plekke onder die oppervlak in Giza en ander plekke begrawe te identifiseer. Die nuwe opsporingstelsel is aan die begin van 1998 bekendgestel en die ligging van 27 onopgrawe terreine in vyf gebiede is presies bepaal. Nege van die terreine is op die oostelike oewer van Luxor en die ander in Giza, Abu Rawash, Saqqara en Dashur. Die afdrukke van die Giza-gebied toon 'n byna onbegryplike massa netagtige tonnels en kamers wat die gebied deurkruis en mekaar sny en verweef soos traliewerk wat oor die hele plato strek. Met die ruimtebewakingsprojek kan egiptoloë die ligging van 'n groot terrein, die waarskynlike ingang en die grootte van kamers bepaal voordat hulle met opgrawings begin. Spesifieke aandag word gevestig op drie geheime plekke: 'n gebied in die woestyn 'n paar honderd meter wes/suidwes van die oorspronklike ligging van die Swart Piramide, waar rondom tans 'n massiewe stelsel betonmure van sewe meter hoog gebou word, wat agt vierkante kilometer groot is. ou snelweg wat die Luxor -tempel met Karnak en die "Weg van Horus" oor die noordelike Sinai verbind het.
Onder die mistici of lede van Egiptiese raaiselskole het tradisie verduidelik dat die Groot Piramide op baie maniere groot was. Ondanks die feit dat dit eers in die jaar 820 ingeskryf is, het die geheime skole van voor-Christelike Egipte daarop aangedring dat die interieur uitleg goed aan hulle bekend was. Hulle het voortdurend beweer dat dit nie 'n graf of 'n grafkamer was nie, behalwe dit
het wel een kamer vir simboliese begrafnis gehad as deel van 'n aanvangsritueel.
Volgens mistieke tradisies is die binnekant geleidelik en in verskillende fases via ondergrondse gange betree. Daar word gesê dat verskillende kamers aan die einde van elke fase van vordering bestaan ​​het, met die hoogste en uiteindelike aanvangsfase wat verteenwoordig word deur die nou genoemde Koningskamer.
Bietjie vir bietjie is die tradisies van die raaiselskole bevestig deur argeologiese ontdekkings, want in 1935 is vasgestel dat daar 'n ondergrondse verbinding is tussen die Sfinx en die Groot Piramide en dat 'n tonnel die Sfinx verbind met die antieke tempel in die suide kant (vandag die Tempel van die Sfinx genoem).
Namate die enorme 11-jaar lange projek van die sand- en seeskulpopruiming van Emile Baraize in 1935 voltooi was, het merkwaardige verhale ontstaan ​​oor ontdekkings wat tydens die opruimingsprojek gemaak is. 'N Tydskrifartikel, geskryf en gepubliseer in 1935 deur Hamilton M. Wright, handel oor 'n buitengewone ontdekking onder die sand van Giza wat vandag ontken word. Die artikel is vergesel van oorspronklike foto's deur dr. Selim Hassan, die leier van die wetenskaplike ondersoekspan van die Universiteit van Kaïro wat die ontdekking gemaak het. Dit het gesê:
"Ons het 'n metro ontdek wat deur die ou Egiptenare van 5 000 jaar gelede gebruik is. Dit loop onder die paadjie tussen die tweede Piramide en die Sfinx. Dit bied 'n manier om onder die dam te beweeg van die Cheops -piramide na die Piramide van Chephren [Khephren ]. Uit hierdie metro het ons 'n reeks skagte opgegrawe wat meer as 125 voet afloop, met ruim bane en sykamers. "
Ongeveer dieselfde tyd het die internasionale nuusmedia verdere besonderhede van die vonds bekend gemaak.
Die ondergrondse aansluitingskompleks is oorspronklik gebou tussen die Groot Piramide en die Tempel van die Solarmen, want die Piramide van Khephren was 'n latere en oppervlakkige struktuur. Die metro en sy woonstelle is opgegrawe uit soliede, lewende berggrond -'n werklik buitengewone prestasie, aangesien dit gebou is
Daar is meer oor die verhaal van ondergrondse kamers in Giza, want mediaberigte beskryf die onthulling van 'n ondergrondse gang tussen die tempel van die sonmanne op die plato en die tempel van die Sfinx in die vallei. Die gang is 'n paar jaar voor die vrystelling en publikasie van die betrokke koerantberig opgegrawe.
Die ontdekkings het daartoe gelei dat dr. Selim Hassan en ander geglo en in die openbaar verklaar het dat hoewel die ouderdom van die Sfinx in die verlede altyd raaiselagtig was, dit moontlik deel was van die groot argitektoniese plan wat doelbewus gereël en uitgevoer is in samewerking met die oprigting van die Groot Piramide.
Argeoloë het destyds nog 'n groot ontdekking gemaak. Ongeveer halfpad tussen die Sfinx en die Khephren -piramide is vier enorme vertikale skagte ontdek, elk ongeveer agt voet vierkantig, wat reguit deur massiewe kalksteen afloop. Dit word 'Campbell's Tomb' genoem op die Vrymesselaars- en Rosicrucian -planne, en 'die skagkompleks', het dr. Selim Hassan gesê, 'het geëindig in 'n ruim kamer, in die middel waarvan nog 'n skag wat na 'n ruim hof afgesak het, met sewe sykamers ". Sommige van die kamers bevat groot, verseëlde sarkofae van basalt en graniet, 18 voet hoog.
Die ontdekking het verder gegaan en gevind dat daar in een van die sewe kamers nog 'n derde vertikale as was wat diep in 'n baie laer kamer neergedaal het. Ten tyde van die ontdekking was dit oorstroom met water wat gedeeltelik 'n eensame wit sarkofaag bedek het.
Daardie kamer is in Maart 1999 die 'graf van Osiris' genoem en op 'n vervaardigde televisiedokumentêr is dit 'vir die eerste keer oopgemaak'. Dr Selim Hassan het gesê:
"Ons hoop om 'n paar belangrike monumente te vind na die opruiming van hierdie water. Die totale diepte van hierdie reeks skagte is meer as 40 meter of meer as 125 voet. In die loop van die skoonmaak van die suidelike deel van die metro, is daar gevind 'n baie fyn kop van 'n standbeeld wat in elke detail van die gesig baie ekspressief is. "
Volgens 'n afsonderlike koerantberig van destyds was die standbeeld 'n uitstekende beeldhouwerk van koningin Nefertiti, beskryf as ''n pragtige voorbeeld van die skaars soort kuns wat in die Amenhotep -regime ingehuldig is'. Die plek waar die standbeeld vandag is, is onbekend.
Die verslag beskryf ook ander kamers en kamers onder die sand, almal onderling verbind deur geheime en versierde gange. Dr Selim Hassan het onthul dat daar nie net binne en buite die voorhowe is nie, maar dat hulle ook 'n kamer gevind het wat hulle die 'Kapel van Aanbieding' noem, wat in 'n groot rotskloof tussen Campbell se graf en die Groot Piramide gesny is. In die middel van die kapel is drie sierlike vertikale pilare in 'n driehoekige uitleg. Hierdie pilare is baie belangrike punte in hierdie studie, want hulle bestaan ​​is in die Bybel opgeteken. Die gevolgtrekking is dat Esra, die geïnisieerde Torah -skrywer (ongeveer 397 v.C.), die ondergrondse uitleg van gedeeltes en kamers in Giza geken het voordat hy die Torah geskryf het. Die ondergrondse ontwerp was waarskynlik die oorsprong van die driehoekige uitleg rondom die sentrale altaar in 'n Vrymesselaarslodge. In die oudhede van die Jode het Josefus in die eerste eeu geskryf dat Henog van die roem van die Ou Testament 'n ondergrondse model gebou het wat bestaan ​​uit nege kamers. In 'n diep gewelf in een kamer met drie vertikale kolomme, plaas hy 'n driehoekige tablet goud wat daarop die absolute naam van die Godheid (God) dra. Die beskrywing van Henog se kamers was soortgelyk aan die beskrywing van die Offer -kapel onder die sand net oos van die Groot Piramide.
'N Voorkamer wat baie soos 'n begraafkamer was, maar "ongetwyfeld 'n kamer van inleiding en ontvangs", is hoër op die plato gevind, nader aan die Groot Piramide en aan die boonste punt van 'n skuins gang, diep in rots gesny aan die noordwestelike kant van die Aanbiedingskamer (tussen die Aanbiedingskamer en die Groot Piramide). In die middel van die kamer is 'n 2-voet lange sarkofaag van wit Turah-kalksteen en 'n versameling fyn albastervate. Die mure is pragtig gevorm met tonele, inskripsies en embleme van veral die lotusblom. Die beskrywings van albastervate en die emblematiese lotusblom het merkwaardige parallelle met wat in 1904 in die tempelwerkswinkel op die top van die berg Sinai/Horeb deur sir William Petrie gevind is.
Bykomende ondergrondse kamers, kamers, tempels en gange is ontdek, sommige met vertikale ronde steunkolomme, en ander met muursnywerk van delikate figure van godinne geklee in pragtige klere. Dr Selim Hassan se verslag beskryf ander pragtig gesnyde figure en vele
mooi gekleurde fries. Daar is foto's geneem en 'n skrywer en navorser wat dit gesien het, Rosicrucian H. Spencer Lewis, het aangeteken dat hy 'diep beïndruk' was met die beelde. Dit is nie bekend waar die skaars voorbeelde van kuns en oorblyfsels vandag is nie, maar sommige het gerugte dat dit deur private versamelaars uit Egipte gesmokkel is.
Die voorafgaande gegewens is slegs 'n paar vervat in die uitgebreide verslag van Dr Selim Hassan wat in 1944 deur die Government Press, Kaïro, gepubliseer is onder die titel Excavations at Giza (10 volumes). Dit is egter slegs 'n fragment van die hele waarheid van wat onder die gebied van die piramides is. In die laaste jaar van sandopruiming het werkers die wonderlikste ontdekking ontdek wat die wêreld verstom het en internasionale mediadekking gelok het.
Argeoloë wat verantwoordelik was vir die ontdekking was "verbouereerd" oor wat hulle opgegrawe het, en verklaar dat die stad die mooiste beplande was wat hulle nog ooit gesien het. Dit is vol tempels, pastelgeverfde boerenhuise, werkswinkels, stalle en ander geboue, waaronder 'n paleis. Dit is kompleet met hidrouliese ondergrondse waterweë en het 'n perfekte dreineringstelsel saam met ander modemgeriewe. Die interessante vraag wat uit die ontdekking ontstaan, is: waar is die stad vandag?
Die geheime ligging daarvan is onlangs onthul aan 'n uitgesoekte groep mense wat toestemming gekry het om die stad te verken en te verfilm. Dit bestaan ​​in 'n groot natuurlike grotstelsel onder die Giza -plato wat in oostelike rigting onder Kaïro uitstrek. Die hoofingang is van binne die Sfinx, met trappe wat in rots gesny is wat afloop na die grot onder die rots van die Nyl.
Die ekspedisie het kragopwekkers en opblaasvlotte afgevoer en langs 'n ondergrondse rivier gereis wat na 'n meer van een kilometer breed gelei het. Aan die oewer van die meer lê die stad, en permanente beligting word verskaf deur groot kristallyne balle wat in die grotmure en plafon geplaas word. 'N Tweede ingang na die stad word gevind in trappe wat na die kelder van die Koptiese Kerk in die ou Kaïro (Babilon) lei. Dit is moontlik dat die stad oorspronklik Gigal genoem is, afkomstig van die verhale van mense wat op die aarde woon in die boeke Genesis, Lasher en Henog.
Filmopnames van die ekspedisie is geskiet en 'n dokumentêr genaamd Chambers of the Deep is gemaak en daarna aan privaat gehore vertoon. Dit was oorspronklik bedoel om die beeldmateriaal aan die algemene publiek bekend te maak, maar om een ​​of ander rede is dit weerhou.
'N Veelvormige sferiese kristallyne voorwerp ter grootte van 'n bofbal is uit die stad gebring, en die bonatuurlike aard daarvan is tydens 'n onlangse konferensie in Australië aangetoon. Diep binne -in die vaste voorwerp is daar verskillende hiërogliewe wat stadig soos bladsye van 'n boek omdraai wanneer dit geestelik versoek word deur die persoon wat die voorwerp hou. Die merkwaardige item onthul 'n onbekende vorm van tegnologie en is onlangs vir ontleding na NASA in die VSA gestuur.
Historiese dokumente het getoon dat daar gedurende die 20ste eeu verbysterende ontdekkings gemaak is waaroor vandag nie gepraat is nie, by Giza en die berg Sinai, en dat daar baie Egiptiese gerugte was oor die ontdekking van 'n ander ondergrondse stad binne 'n radius van 28 rniele van die Groot Piramide. In 1964 is meer as 30 enorme, veelvlakkige ondergrondse stede in die ou Turkse koninkryk Cappadocia ontdek. In een stad alleen was daar grotte, kamers en gange wat volgens argeoloë tot 2000 huishoudings ondersteun het, wat 8 000 tot 10 000 mense leef. Hulle bestaan ​​is 'n bewys dat baie sulke onderaardse wêrelde wag om onder die oppervlak van die aarde gevind te word.
Opgrawings in Giza het ondergrondse metro's, tempels, sarkofae en een ondergrondse stad aan die lig gebring, en bevestiging dat ondergrondse gange die Sfinx met die piramides verbind het, is nog 'n stap om te bewys dat die hele kompleks noukeurig en spesifiek bedink is.
As gevolg van die opgrawings van dr. Selim Hassan en moderne ruimtebewakingstegnieke, het die rekords en tradisies van die antieke Egiptiese raaiselskole wat beweer dat hulle geheime kennis van die Giza -plato behou, tot die hoogste mate van aanvaarbaarheid gestyg.Een van die mees verwarrende aspekte van die ontdekking van ondergrondse fasiliteite in Giza is egter die herhaalde ontkenning van hul bestaan ​​deur Egiptiese owerhede en akademiese instellings. Die weerlegings is so aanhoudend dat die publiek die twyfel van geheimsinnige skole betwyfel het en vermoed dat dit vervaardig is om besoekers aan Egipte te verbloem. Die skolastiese houding word gekenmerk deur 'n openbare verklaring van Harvard Universiteit in 1972:
'Niemand moet aandag gee aan die belaglike bewerings met betrekking tot die binnekant van die Groot Piramide of die veronderstelde gange en onopgegrawe tempels en sale onder die sand in die Piramidesdistrik wat gemaak word deur diegene wat verband hou met die sogenaamde geheime kultusse of geheimsinnige samelewings van Egipte en die Ooste. Hierdie dinge bestaan ​​slegs in die gedagtes van diegene wat die soekers na geheimsinnigheid wil lok, en hoe meer ons die bestaan ​​van hierdie dinge ontken, hoe meer word die publiek laat vermoed dat ons doelbewus probeer om dit wat een van die groot geheime van Egipte is, te verberg. Dit is beter vir ons om al hierdie bewerings te ignoreer as om dit bloot te ontken. Al ons opgrawings op die gebied van die Piramide het geen ondergrondse gange of sale, tempels onthul nie , grotte, of enigiets anders, behalwe die een tempel aangrensend aan die Sfinx. "
Dit was goed genoeg vir die wetenskaplike mening om so 'n verklaring oor die onderwerp te maak, maar in die voorafgaande jare is amptelike bewerings gemaak dat daar geen tempel langs die Sfinx is nie. Die bewering dat elke sentimeter van die gebied rondom die Sfinx en piramides diep en deeglik ondersoek is, is weerlê toe die tempel langs die Sfinx in die sand ontdek is en uiteindelik vir die publiek oopgemaak is. Oor sake buite die amptelike beleid blyk daar 'n verborge vlak van sensuur te wees, wat ontwerp is om beide die Oosterse en Westerse godsdienste te beskerm.
Ten spyte van ongelooflike ontdekkings, is die blote waarheid dat die vroeë geskiedenis van Egipte grotendeels onbekend en dus ongebonde gebied bly. Dit is dus nie moontlik om presies te sê hoe kilometers ondergrondse gange en kamers onder die Giza -plato aangesteek is nie, maar een ding is seker: tensy die ou mense in die donker kon sien, is die uitgestrekte ondergrondse gebiede op een of ander manier verlig. Dieselfde vraag word aangespreek oor die binnekant van die Groot Piramide, en Egiptoloë het saamgestem dat vlamme nie gebruik is nie, want die plafonne was nie swart met oorblywende rook nie.
Uit wat tans bekend is oor ondergrondse gange onder die Piramide -plato, is dit moontlik om te bepaal dat daar minstens drie myl gange 10 tot 12 verdiepings onder die grondvlak is. Sowel die Book of the Dead as the Pyramid Texts maak opvallende verwysings na "The Light-makers" Uit wat tans bekend is oor gange onder die oppervlak onder die Piramideplato, is dit moontlik om te bepaal dat daar ten minste drie
Iamblichus het 'n fassinerende verslag opgeteken wat gevind is op 'n baie ou Egiptiese papirus wat in 'n moskee in Kaïro gehou is. Dit was deel van 'n 100 vC verhaal deur 'n onbekende skrywer oor 'n groep mense wat toegang tot ondergrondse kamers rondom Giza verkry het vir ondersoekende doeleindes. Hulle het hul ervaring beskryf
"Ons het by 'n kamer gekom. Toe ons binnekom, word dit outomaties verlig deur lig uit 'n buis, die hoogte van een man se hand (ongeveer 15,24 cm) en dun, wat vertikaal in die hoek staan. Toe ons die buis nader , dit het helderder geskyn, die slawe was bang en het weggehardloop in die rigting waarvandaan ons gekom het! Toe ek daaraan raak, het dit uitgegaan. In sommige kamers het die ligte buise gewerk en in ander nie. Ons het een van die buise oopgebreek en dit laat krale van silwer kleur vloeistof vloei wat vinnig om die vloer loop totdat dit tussen die krake verdwyn [kwik?]. aan, het die ligbuise geleidelik begin misluk en die priesters het dit verwyder en in 'n ondergrondse gewelf gebêre wat hulle spesiaal suidoos van die plato gebou het. laat hulle weer werk. "
Dit was 'n algemene gebruik onder vroeë Egiptenare om verligte lampe in die grafte van hulle dooies te verseël as offerandes aan hul god, of dat die oorledene hul weg na die 'ander kant' moes vind. Onder die grafte naby Memphis (en in die Brahmin -tempels van Indië) is ligte gevind wat in verseëlde kamers en vaartuie werk, maar skielike blootstelling aan lug het hulle geblus of hul brandstof veroorsaak
Grieke en Romeine het later die gewoonte gevolg, en die tradisie het oor die algemeen gevestig geraak -nie net die van werklike brandende lampe nie, maar miniatuur reproduksies gemaak in terracotta is saam met die dooies begrawe. Sommige lampe was omhul in sirkelvormige vate ter beskerming, en gevalle word aangeteken waar die oorspronklike olie na meer as 2000 jaar perfek daarin bewaar gevind is.
Ooggetuies het baie bewyse dat lampe gebrand het toe die grafte verseël is, en dit is deur latere omstanders verklaar dat dit steeds brand toe die kluise honderde jare later oopgemaak is.
Die moontlikheid om 'n brandstof voor te berei wat homself so vinnig kan vernuwe as wat dit verbruik is, was 'n bron van groot kontroversie onder die middeleeuse skrywers, en daar bestaan ​​talle dokumente wat hul argumente uiteensit. Na deeglike oorweging van die beskikbare bewyse, het dit goed gelyk binne die moontlikheid dat antieke Egiptiese priesterchemici lampe vervaardig het wat brand, indien nie vir onbepaalde tyd, dan ten minste vir 'n aansienlike tydperk.
Talle owerhede het oor die brandende lampe geskryf, met W. Wynn Westcott wat beraam dat die aantal skrywers wat die onderwerp as meer as 150 en HP Blavatsky as 173 beskou het. Hoewel gevolgtrekkings van verskillende skrywers verskil , 'n meerderheid erken die bestaan ​​van die fenomenale lampe. Slegs 'n paar het volgehou dat die lampe vir ewig sou brand, maar baie was bereid om toe te gee dat hulle etlike eeue sonder brandstof sou brand.
Daar word algemeen geglo dat die lontjies van die ewigdurende lampe gemaak is van gevlegde of geweefde asbes, wat deur vroeë alchemiste 'salamander' genoem word. "salamanderswol". Die brandstof was blykbaar een van die produkte van alchemiese navorsing wat moontlik in die tempel op die berg Sinai geproduseer is. skrywer het twee ingewikkelde formules herdruk
Sommige meen dat die fabelagtige, ewigdurende lampe van tempels slinkse meganiese voorwerpe is, en 'n paar humoristiese verduidelikings is uitgebrei.
In Egipte bestaan ​​daar ryk ondergrondse afsettings van asfalt en petroleum, en sommige wil hê dat priesters asbeslontjies deur 'n geheime kanaal met 'n oliedeposito verbind, wat weer aan een of meer lampe gekoppel is. Ander het gedink dat die oortuiging dat lampe onbepaald in grafte brand, die gevolg was van die feit dat in sommige gevalle dampe wat soos rook lyk, uit die ingange van nuut oopgemaakte kluise kom. Partye wat later ingegaan het en lampe ontdek wat oor die vloer versprei was, het aangeneem dat dit die bron van die dampe was. Daar was 'n paar goed gedokumenteerde verhale oor die ontdekking van brandende lampe, nie net in Egipte nie, maar ook in ander dele van die wêreld.
In 2008 is ek en my vrou na Europa, en toe ons met die sonsopkoms in Frankfurt aankom na die 24 uur vliegtuigreis uit Sydney, terwyl my vrou op haar eie toer saam met haar suster vertrek het, het hulle familielede in Duitsland en Oostenryk besoek, en ek het vertrek alleen op die trein na Parys. Later die middag het ek met die trein na Brive-la-Gaillarde gery, 'n hotel gevind en die slaap verloor. Die volgende oggend het ek 'n motor gehuur en in die volgende vier weke baie van die oorspronklike argeologiese terreine in die suide van Frankryk besoek, asook baie argeologiese museums. Dit was 'n wonderlike ervaring. Ek en my vrou ontmoet ons later in die Swartwoud en ry langs die Donau van die bron af na Boedapest, kampeer die grootste deel van die pad, 'n wonderlike reis en versamel baie foto's, insluitend 'n besoek aan Dolni Vestonice in Tsjeggië. sowel as 'n besoek aan die Natuurhistoriese museum van Wene. Aanhangers van Jean Auel sal die belangrikheid van die reis besef!
In 2014 het ek en my vrou nog 'n Europese fietstoer onderneem, van Amsterdam na Kopenhagen, daarna van Keulen aan die Ryn tot by die Swartwoud, in elke geval kampeer en baie nuttige foto's geneem in museums langs die pad, insluitend die museums in Leiden, Nederland en Roskilde in Denemarke, en die Nasionale Museum in Kopenhagen. Ek het later weer 'n motor gehuur en meer gefotografeer en nog vele meer plekke in Frankryk besoek.
Ek spandeer baie tyd op die webwerf, gewoonlik ten minste 'n paar uur per dag, dikwels meer. Ek doen baie vertalings van oorspronklike artikels wat nie in Engels beskikbaar is nie, 'n tydrowende taak, maar ek glo 'n waardevolle taak. Mense en die lot was baie vrygewig teenoor my, en dit is goed om 'n baie klein deel terug te gee van wat ek gekry het. Met behulp van aanlynvertaalprogramme en die gebruik van aanlynwoordeboeke is daar min tale wat ek nie kan vertaal nie, hoewel ek Tsjeggies 'n uitdaging vind!
Kyk die video: 5D Grobnica Faraona 720
Copyright © salvadoryoscar.com | Egiptiese graf wat al 4400 jaar gelede bestaan, het verborge skagte wat die skatte van die 'goddelike inspekteur' kan bevat...