Geskryf deur Georgia Garrard, et al
'N Indruk van biodiversiteitsgevoelige stedelike ontwerp (BSUD) wat deur die skrywers ontwikkel is in samewerking met Mauro Baracco, Jonathan Ware en Catherine Horwill van RMIT se School for Architecture and Design. skrywer met dien verstande
Stedelike aard speel 'n kritieke rol in die land toekomstige lewensvatbaarheid van stede. 'N Opkomende navorsingsonderneming toon dat die terugbring van die natuur in ons stede 'n indrukwekkende reeks voordele kan bied, wat wissel van gesondheid en welstand om aanpassing en versagting van klimaatsverandering. Afgesien van die voordele vir mense, is stede dikwels 'n hotspot vir bedreigde spesies en is dit regverdigbare plekke vir ernstige investering in natuurbewaring.
Australiese stede is gemiddeld die tuiste van drie keer soveel bedreigde spesies per eenheidsarea as landelike omgewings. Tog beteken dit ook dat verstedeliking een van die vernietigendste prosesse vir biodiversiteit bly.
Ondanks die regering se verbintenisse tot groen stedelike gebiede neem die plantegroei in stede steeds af. In 'n onlangse verslag is bevind dat vergroeiingspogings van die meeste van ons metropolitaanse plaaslike regerings gaan eintlik agteruit.
Huidige benaderings tot stadsbeplanning beskou biodiversiteit tipies as 'n beperking - 'n 'probleem' wat hanteer moet word. Op die beste manier is biodiversiteit in stedelike gebiede "verreken", Dikwels ver van die plek waar dit geraak word.
Dit is 'n swak oplossing omdat dit nie daarin slaag om die natuur te voorsien op die plekke waar mense die meeste baat kan vind by interaksie nie. Dit lewer ook twyfelagtige ekologiese uitkomste.
Bou die natuur in die stedelike struktuur
'N Nuwe benadering tot stedelike ontwerp is nodig. Dit sou biodiversiteit as 'n geleentheid en 'n gewaardeerde hulpbron behandel wat in alle fases van beplanning en ontwerp bewaar en gemaksimeer moet word.
In teenstelling met tradisionele benaderings tot die bewaring van stedelike biodiversiteit, beoog biodiversiteitsgevoelige stedelike ontwerp (BSUD) om stedelike omgewings te skep wat positief is op perseel bydrae tot biodiversiteit. Dit behels noukeurige beplanning en innoverende ontwerp en argitektuur. BSUD poog om die natuur in die stedelike struktuur in te bou deur stedelike beplanning en ontwerp te koppel aan die basiese behoeftes en oorlewing van inheemse plante en diere.
Figuur 1. Stappe in die bioUDiversiteitsgevoelige stedelike ontwerp (BSUD) benadering. skrywer met dien verstande
BSUD gebruik ekologiese teorie en begrip om vyf eenvoudige beginsels op stedelike ontwerp toe te pas:
habitat te beskerm en te skep
help om spesies te versprei
antropogeniese bedreigings tot die minimum beperk
ekologiese prosesse te bevorder
moedig positiewe interaksies tussen mens en natuur aan.
Hierdie beginsels is ontwerp om die grootste impak van verstedeliking op biodiversiteit aan te spreek. Dit kan op enige skaal toegepas word, van individuele huise (sien Figuur 2) tot ontwikkelings op die gebied.
Figuur 2. BUSD-beginsels toegepas op die skaal van 'n individuele huis. skrywer met dien verstande
BSUD vorder in 'n reeks stappe (sien Figuur 1) wat stadsbeplanners en ontwikkelaars kan gebruik om 'n netto positiewe uitkoms vir biodiversiteit uit enige ontwikkeling te bereik.
BSUD moedig biodiversiteitsdoelwitte aan om vroeg in die beplanningsproses, tesame met sosiale en ekonomiese teikens, op te stel voordat gebruikers deur 'n deursigtige proses gaan om die doelstellings te bereik. Deur eksplisiet die uiteensetting van biodiversiteitsdoelwitte te stel (soos om die oorlewing van spesie X te verbeter) en hoe dit gemeet sal word (bv. Waarskynlikheid van volharding), stel BSUD die geleentheid vir besluitnemers om deursigtige besluite te neem oor alternatiewe, toetsbare stedelike ontwerpe, geregverdig deur gesonde wetenskap.
Byvoorbeeld, in 'n hipotetiese ontwikkelingsvoorbeeld in die westelike Melbourne, was ons dit in staat om te demonstreer dat die regulasies van katkisasie onvervangbaar was tydens die ontwerp van 'n stedelike omgewing wat die volharding van die nasionaal bedreigde, gestreepte beenlose akkedis sou verseker (Figuur 3).
Figuur 3. As u katte binnenshuis hou, word ander maatreëls aansienlik verbeter om bevolkings van die gestreepte beenlose akkedis te beskerm. skrywer met dien verstande
Hoe lyk, voel en klink 'n BSUD-stad?
Biodiversiteitsgevoelige stedelike ontwerp verteenwoordig 'n fundamenteel verskillende benadering tot die bewaring van stedelike biodiversiteit. Dit is omdat dit poog om biodiversiteit in die beboude vorm in te sluit, eerder as om dit tot gefragmenteerde oorblywende habitatte te beperk. Op hierdie manier kan dit biodiversiteitsvoordele lewer in omgewings wat nie tradisioneel as ekologiese waarde beskou word nie.
Dit sal ook belangrike medevoordele vir stede en hul inwoners lewer. Twee-derdes van die Australiërs woon nou in ons hoofstede. BSUD kan waarde toevoeg tot die merkwaardige reeks voordele wat stedelike vergroening bied en help om groener, skoner en koeler stede te lewer, waarin inwoners langer leef, minder gespanne en produktief is.
BSUD bevorder interaksie tussen mens en natuur en bestuur van die natuur onder inwoners van die stad. Dit doen dit deurgaans menslike skaal stedelike ontwerp soos geboue, gefokusde binne-geboue en breë boulevardstrate. In vergelyking met hoë woonstelle of stedelike uitsprake, is daar getoon dat hierdie ontwikkelingsskaal beter lewensvatbaarheidsuitkomste lewer, soos aktiewe, stapbare straatkuns.
Midde-opkoms, geboue-gefokusde geboue en breë boulevardstrate wat geskep is deur 'n biodiversiteitsgevoelige stadsontwerpbenadering. Grafiese voorstelling ontwikkel deur skrywers in samewerking met M. Baracco, C. Horwill en J. Ware, RMIT School for Architecture and Design, skrywer met dien verstande
Deur Australië se unieke biodiversiteit te herken en te verbeter en inwoners se ervarings met die natuur te verryk, dink ons ​​dat BSUD belangrik sal wees vir die skep van 'n gevoel van plek en sorg vir die stede in Australië. BSUD kan ook stedelike inwoners met die inheemse geskiedenis en kultuur verbind deur inheemse Australiërs te betrek by die beplanning, ontwerp, implementering en bestuur van stedelike heraturering.
Wat moet verander om hierdie visie te bereik?
Alhoewel die motiverings om hierdie benadering te benut dwingend is, is die weë om hierdie visie te bereik nie altyd eenvoudig nie.
Sonder noukeurige beskerming van die oorblywende natuurlike bates, van die oorblywende plante tot enkele bome, kan plantegroei in stede maklik "sterf deur 1,000 snye". Beplanningshervorming is nodig om weg te kom van die verrekening en verwydering van hindernisse vir innovasie in die beskerming en verbetering van biodiversiteit ter plaatse.
Daarbenewens is werklike of waargenome konflikte tussen biodiversiteit en ander sosio-ekologiese probleme, soos bosbrand en veiligheid, moet versigtig bestuur word. Bedryfsgebaseerde skemas soos die Green Building Council of Australia Green Star-stelsel kan 'n aansporing vir ontwikkelaars bied deur middel van BSUD-sertifisering.
Alhoewel BSUD baie belangstelling wek, is daar dringende werkvoorbeelde nodig om 'n bewysbasis op te stel vir die voordele van hierdie nuwe benadering.
Georgia Garrard, senior navorsingsgenoot, navorsingsgroep vir interdissiplinêre bewaringswetenskappe, RMIT Universiteit; Nicholas Williams, medeprofessor in stedelike ekologie en tuinbou, Universiteit van Melbourne, en Sarah Bekessy, professor, RMIT Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Hoe om stede te ontwerp waar mense en die natuur albei kan blom