Metodes om relatiewe risiko aan die publiek oor te dra, is dikwels verwarrend. Brian Talbot / Flickr, CC BY
in 'n onlangse verslag oor verwerkte vleis en die risiko van dermkanker, het die International Agency for Research on Cancer (IARC) gesê:
Elke 50 gram-gedeelte (onder 2 oz.) Verwerkte vleis wat daagliks geëet word, verhoog die risiko van kolorektale kanker met 18%.
Hierdie metode om risiko's te kommunikeer, het tot verwarring gelei vyandige reaksies. Wetenskaplikes kan die risiko's van kanker en ander siektes op verskillende maniere verduidelik; sommige is makliker om te verstaan ​​as ander.
Die IARC-verklaring is gebaseer op 'n samevatting van baie epidemiologiese studies wat die verband tussen vleisverbruik en dermkanker beoordeel, insluitend 'n studie deur een van ons.
Epidemiologie is die wetenskap om die verspreiding en determinante van siektes in populasies te bestudeer. In sy hart lê vergelykings tussen die frekwensie van siektes by mense wat blootgestel is aan of nie blootgestel is aan 'n spesifieke stof, omgewingstoestand of lewenstyl nie.
In hierdie geval vergelyk IARC die risiko van dermkanker by mense wat 50 gram verwerkte vleis per dag eet, en die risiko vir diegene wat glad nie verwerkte vleis eet nie.
Die toename van 18% beteken dat die risiko van dermkanker 1.18 keer groter is vir diegene wat 50 gram verwerkte vleis per dag eet, in vergelyking met diegene wat geen eet nie. Die syfer 1.18 staan ​​bekend as "relatiewe risiko".
Anders gestel, die styging is redelik klein. In kontras met, mans wat sigarette rook het ongeveer 20 keer die risiko dat longkanker ontwikkel as mans wat nie rook nie. Uitgedruk as 'n persentasie, is die toename in risiko as gevolg van rook 1,900%.
'N Potensiële probleem met die relatiewe risiko in die formaat wat IARC gebruik, is dat baie mense verkeerdelik tot die gevolgtrekking sou kom dat hulle verwerkte vleis geëet het, hulle 'n 18% (bykans een uit elke vyf) kans het om dermkanker te kry. Hulle is dus mislei.
Die aanbieding van relatiewe risiko's vir die publiek in enige formaat is nie baie leersaam nie. 'N Beter manier om die effek van spesifieke risikofaktore te kommunikeer, is om die sogenaamde' absolute risiko 'aan te bied.
Australiërs wat gelukkig genoeg is om tot die ouderdom van 85 te leef, het 'n kans van 8.2% om gedurende hul leeftyd met dermkanker gediagnoseer te word; dit is die 'lewenslange risiko'.
As ons aanvaar dat 'n kwart van die Australiese bevolking 50 gram per dag verwerkte vleis eet, sal die lewensduur risiko vir die driekwart wat geen verwerkte vleis eet nie 7.9% wees (of ongeveer een in 13). Vir diegene wat 50 gram per dag eet, is die lewenslange risiko 9.3% (of ongeveer een uit 11).
Alhoewel ons skatting dat 'n kwart van die bevolking daagliks 50 gram verwerkte vleis eet, waarskynlik nie korrek sal wees nie, het hierdie verhouding nie veel invloed op die twee absolute risiko's nie.
Uiteraard aanvaar hierdie naïewe berekening dat alles anders gelyk is; dat mense wat verwerkte vleis eet op geen ander maniere verskil wat die risiko van dermkanker beïnvloed van diegene wat dit nie doen nie.
Maar ons weet dat baie faktore bydra tot die risiko van dermkanker - om oorgewig te wees, alkoholverbruik, fisies onaktief te wees en familiegeskiedenis te noem. Met so baie veranderlikes wat risiko loop, is dit duidelik dat geen twee mense presies dieselfde risikoprofiel het nie.
Cancer Research Verenigde Koninkryk die risiko's aangebied op hierdie manier.
Ongeveer 1,000 mense in die Verenigde Koninkryk sal ongeveer 61 dermkanker op 'n sekere punt van hul lewens ontwikkel. Diegene wat die laagste hoeveelheid verwerkte vleis eet, sal waarskynlik 'n laer leeftydrisiko hê as die res van die bevolking (ongeveer 56 gevalle per 1,000 lae vleiseters).
As u slegs van 65 verwag, is u kans op dermkanker 2.9% as u nie verwerkte vleis eet nie en 3.4% as u elke dag 50 gram eet. Natuurlik, as u meer geniet, neem die risiko toe, maar in soortgelyke verhoudings vir elke ekstra 50 gram per dag.
Absolute risiko's stel mense in staat om die effekte te personaliseer en beter te vergelyk. Ja, die berekening van absolute risiko verg 'n sterk aanname dat daar geen ander verskille is tussen mense wat blootgestel is en wat nie blootgestel is nie. Maar ons glo steeds dat dit meer informatief is om absolute risiko's te vergelyk, en minder geneig is om te mislei as relatiewe risiko's.
Bevolkings toeskryfbare breuk
'N Verdere nuttige manier om die las van kanker as gevolg van 'n risikofaktor te kommunikeer, is om te bereken wat die populasie-toeskryfbare fraksie genoem word - dit wil sê, die breukdeel van kanker as gevolg van die risikofaktor.
navorsers onlangs beraam dat 18% van dermkanker in Australië toegeskryf kan word aan die verbruik van rooi en verwerkte vleis (hulle het nie inligting gehad om die gevolge van verwerkte en rooivleis te skei nie). Dit is gelykstaande aan ongeveer 2,600 gevalle in 2010.
Die toename in risiko as gevolg van rooi en verwerkte vleis is klein, maar saam vorm dit baie gevalle omdat Australiërs baie vleis eet.
Baie van die openbare geld, via belasting of geskenke fondse aan kankerorganisasies, word in navorsing belê. Daar is 'n morele verpligting om die bevindinge van sulke navorsing te rapporteer, maar een studie is selde definitief.
Daarom is belangrike oorsigte deur IARC noodsaaklik om die beste evaluering van die getuienis oor wat nie bydra tot kankerrisiko te bring nie. En mense wil weet.
Die beste kanker is die een wat jy nooit kry nie. Gegewe ons weet die oorsaak van ongeveer 'n derde van die kankers in Australië (rook, alkohol, gebrek aan oefening en voedingsfaktore), dit is nie onredelik om mense die beste beskikbare inligting te gee oor wat ons weet nie.
Maar dit is duidelik dat ons 'n manier het om beter te kommunikeer wat hierdie risiko's regtig beteken en hoe mense hierdie inligting in hul daaglikse keuses kan gebruik.
Gelukkig ondersteun dekades van vaste bewyse 'n paar eenvoudige raad om die kans op kanker in u guns te plaas. Vir die meeste mense:
Doen meer: ​​fisieke aktiwiteit, eet vrugte en groente
Doen minder: drink alkohol, eet hoë-kalorie kos, verwerkte en waarskynlik rooivleis, stel die vel bloot aan intense sonlig
Moenie: rook nie.
Dallas Engels, Professor aan die Universiteit van Melbourne en navorsingsgenoot, Kankerraad Victoria en Terry Slevin, Adjunk-professor, Skool vir Sielkunde en Spraakpatologie aan die Curtin Universiteit. Hy is WA en die voorsitter van die Kankerraad vir Onderwys en Navorsing en is voorsitter van die Kommissie vir Arbeid en Omgewing vir Kanker, Kankerraad Australië
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > genesing Dieet > Verward oor u kankerrisiko as u vleis eet? Hier is wat die syfers beteken