En nou, dít. ‘n Skamele grys klossie veseltjies wat ek sommer so tussen my vingers kan vashou, verloren van themaat. Hierdie maats is oor die lengtes en breedtes van die wêreld versprei, in hotelstorte, in motors, oor landsvlaktes of sommer dwarrelend in die groot lugstrome wat om die aarde waai – klein stukkies ek, ’n tydsgeskaalde getuienis van die lewe van iemand wat ook eens vol drome was.
Hierdie soort van swierige name kom, lyk dit vir my, meer dikwels hier in die Kaapwêrelde voor. Dis half of die droë grasvelde en swaarkry van die ou Noorde al hierdie geite uit ons mense uitgedroog het. Daar is jy Tom, Dick of Pietie, soos die gees die vaad’re maar lei.
Andere sal jou weer wysmaak dat nostalgie die paraffien is wat die lampie aan die gang hou in die ouetehuis. Daar kan jy daelank na hartelus sit en nostalgeer en glimlag oor die bekende, outydse werklikheid waarin jy ronddool. Jy is nie meer alleen nie.
In ‘n artikel in Popular Mechanics het hulle eens oor die werking van die skeppende brein bespiegel, en die konsensus was dat ‘n mens se brein eintlik apart van jou bewuste denke kan funksioneer en jy soort van net sy gasheer is. Hy sal, wanneer dit hom behaag, vir jou verrassende ingewings en idees gee, hy sal op sy eie die antwoorde van blokraaisels gaan soek en dit net skielik op jou dump. Dis ook hy wat die spitsvondige antwoord op jou tong sit, in so ‘n mate dat ‘n mens soms self moet lag vir die snaaksigheid daarvan.
Tom was lank en byna pynlik aantreklik. Hy het ‘n lang, blonde kuif gehad en kuiltjies in sy wange as hy glimlag. En hy het geglimlag, gereeld en geredelik.
Ons het Tom vir ‘n ruk nie gesien nie. Hy het nie skool toe gekom nie. Hy het ook nie kom kuier nie.
Toe hy weer by die skool kom, was hy ‘n ander mens. Hy was knorrig en asosiaal. Ons klomp jong kannetjies sou nie kon verstaan wat in sy gemoed gebeur het nie. Vir ons was hy net skielik ‘n vreemdeling en daar was geen manier waarop mens toenadering tot hom kon soek nie. Tom het ook nie meer by ousus kom kuier nie.
Ek het baie gewonder oor Tom, noudat ek mense en hulle seer beter verstaan. Ek het gewonder oor sy gesin in Bethlehem, of hulle ook seer het, of hy broers of susters gehad het wat hom ook mis. Ek het gewonder of my sus ook nog ‘n bietjie seer het oor Tom.