Watter soort bewyse (indien enige) kan gebruik word om 'n groot verowering in die tyd voor die skryf te identifiseer? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Watter soort bewyse (indien enige) kan gebruik word om 'n groot verowering in die tyd voor die skryf te identifiseer?
Na wat ek verstaan, is skryfwerk nie gedurende die Bronstydperk heeltemal ontwikkel nie. Dus, as daar 'n verowering in Alexander-die-groot-styl was wat die bekende wêreld vir 'n kort tydperk verenig het, watter bewys sou historici kon vind. Sou dit selfs moontlik wees om van so 'n gebeurtenis kennis te neem as net hoorsê?
Verspreiding van tegnologie en mode.
Sommige voorafgeskrewe beskawings word geïdentifiseer deur hul artefakte, soos die bekerkultuur of die koordware-kultuur. 'N Grootskaalse verowering sou die artefakte van die dominante kultuur wyd versprei.
Tydsberekening van grootskaalse vernietiging.
As u na Troje kyk, is daar 'n aantal bekende verwoesting met hul benaderde ouderdomme. 'N Groot aantal vernietigings in dieselfde tydperk sou 'n idee wees daarvan iets drasties gebeur het, maar dit sou natuurlik nie bewys dat daar 'n enkele oorwinnaar was nie.
Argeogenetika gebruik genetiese toetse vir historiese analise. Net soos tydsberekening, kan dit nie 'n enkele oorwinnaar wees nie, maar dit kan gekombineer word met die modehoek - wie was in ryk grafte?
Maar uiteindelik sou alles bespreek word. Stel jou voor dat 'n stad afgebrand, herbou is, en toe word 'n man van ver in 'n graf begrawe met vreemde wapens en baie juweliersware. 'N Buitelandse militêre goewerneur? 'N Ryk handelaar? 'N Verbitterde ballingskap?
Taalkundiges kan insig gee. In The Horse, The Wheel and Language help die verspreiding van Proto -Indo -Europese tale, saam met gepaardgaande tegnologie, om 'n reeks invalle te verduidelik.
Ernstig is bewaarde oorblyfsels met tekens van geweld die een kant, die wapens daarvoor en natuurlik ook versterkings die ander kant:
Daar blyk algemene ooreenkoms te wees dat daar in die Mesolitiese en Neolitiese tydperke min tekens van konflik in Suidoos -Europa is. In teenstelling hiermee dui die voorkoms van geraamtebeskadiging onder mesolitiese begrafnisse in Noord- en Wes -Europa aan dat geweld 'n gereelde deel van die lewe was, veral in die latere Mesolitiese, miskien as gevolg van druk op hulpbronne. Onder die LBK -boere in Sentraal -Europa blyk daar episodes van uiterste geweld te wees waarin hele gemeenskappe vermoor is. In die Neolitiese Wes -Europa is 'n paar omheinde nedersettings blykbaar aangeval en hul inwoners doodgemaak, en sommige kollektiewe grafte het individue ingesluit wat gewelddadig gesterf het.
Geweld was dus teenwoordig in die vroeë periodes van die Europese prehistorie, maar dit is moeilik om te kenmerk; sporadiese opvlamings lyk oor die algemeen meer geneig as die georganiseerde en geïnstitusionaliseerde geweld van oorlogvoering. Dit lyk asof daar geen voorwerpe was wat uitsluitlik bedoel was om mense aan te val nie; huishoudelike gereedskap en jagwapens is gebruik om die beserings op te spoor wat geïdentifiseer is. Nedersettings is ook nie algemeen beskerm teen aanvalle van mense nie, hoewel die slote, oewers, houtpalades en klipmure wat gebruik is om nedersettings af te baken en diere binne of buite te hou, ook beskerming kan bied wanneer geweld uitbreek.
Vanaf die Chalcolithic -tydperk dui die bewyse egter daarop dat konflik beide verwag en bestuur word. Terreine in baie dele van Europa, van die steppe deur die suidooste tot in Sentraal -Europa en in die westelike Middellandse See, het nou meer sake -verdediging gehad. Voorwerpe wat spesifiek as wapens ontwerp is, soos strydbyle, verskyn nou, en die beklemtoning van beker op boogskiet toerusting dui daarop dat geskikte gereedskap ook as wapens bevorder word. Individue, veral mans, is gereeld met sulke toerusting begrawe, wat toon dat 'n vegter nou een van die sosiale rolle is wat in die begrafnisritueel gemerk is.
Maar daar is een voorbehoud om hierdie vraag te beantwoord: die Alexander-styl skaal van verowering was uiters skaars. As ek ooit die tipe verowering nader. Oorlogvoering kom meer gereeld op skaal toe.
Alhoewel oorlogvoering endemies was in die Ystertydperk -samelewing, was baie daarvan op strooptogte om buit, beeste en vroue aan te skaf, asook slawe om aan die onversadigbare vereistes van die Mediterreense wêreld te voldoen. Suksesvolle strooptogte vereis mobiliteit; waens, perde of bote was noodsaaklik om die aanval vinnig en onverwags te maak en om agtervolging te vermy. Raiders was dus oor die algemeen 'n uitgesoekte groep edeles en hul persoonlike volgelinge.
As 'n verowering kort genoeg plaasvind voordat die streek geletterd raak, kan legendes van die verowering neergeskryf word nadat geletterdheid begin het, en later kan historici vir ewig betwis of die legendariese verowering in die voorafgeleë tye werklik gebeur het.
Volgens die latere legende het King Harald Fair Hair byvoorbeeld al die ander koninkryke in Noorweë verower en dit ongeveer 872 verenig. Maar 'n aantal skeptiese moderne historici twyfel of Harald Noorweë verenig het en selfs al bestaan ​​hy.
'N Ander legende beweer dat 'n man met die naam Nor Noorweë verower en verenig het en dat die meeste konings van die klein koninkryke in Noorweë wat deur Harald Fair Hair verower is, afstammelinge van Nor was.
Aangesien Noorweë duisende jare lank bewoon is voordat die geskiedenis daarvan begin het, is dit beslis moontlik dat dit verenig en later verdeel, verenig en later verdeel is, 'n aantal kere voor die geskiedenis, en dat die legendes oor Nor en Harald Fair Hair - indien waar - verwys slegs na die laaste twee gevalle.
Die lys van Inka-heersers gaan terug na Manco Capec (regeer 1200? -1230?) En die klein koninkryk Cuzco het uitgebrei tot die Inca-ryk en waarskynlik die grootste inheemse koninkryk ooit in Suid-Amerika tydens die bewind van Pachacuti Inca Yupanqui (r. 1438-1471/72) en sy opvolgers. Daar was baie beskawings in Suid -Amerika voor die Inka -ryk, en 'n aantal sterk en magtige state.
Fernando de Montesinos se geskiedenis van Peru (1644) bevat 'n lys van Inca -keisers wat baie langer is as die gewone 12, 'n lys van 104 of 107 konings.
Sommige geleerdes meen dat dit 'n voor-Inka-reeks voorstel van die Andes-here wat na die Wari- of Tiahuanaco-state terugkeer.
Dit is dus moontlik dat die lys die name bevat van heersers van groot veroweringsryke wat andersins deur die geskiedenis vergeet is en met min bewyse om aan te sluit by verskillende state wat deur argeologie bestaan.
Honderd heersers met 5 tot 30 jaar per gemiddelde bewind sou 500 tot 3000 jaar gestrek het as die heersers almal opeenvolgend was en nie heersers van verskillende state terselfdertyd insluit nie.
Sedert die stigting van die Chinese Ryk in 221 vC het die Chinese koninkryk dikwels in verskillende afsonderlike state verdeel en later deur een van daardie state herower en herenig. Soms is 'n deel van of die hele China deur vreemde mense verower, en ander kere het China baie vreemde lande verower. Dus het die grense van China voortdurend uitgebrei en gekrimp.
Die vroegste bekende Chinese skrif dateer uit die Shang -dinastie, die eerste historiese dinastie van China. Die koninkryk van die Shang-dinastie (omstreeks 1600 v.C.-1046 v.C.) was waarskynlik relatief klein in vergelyking met die hele China. En dit is natuurlik om te veronderstel dat die legendariese eerste dinastie, die Xia -dinastie (ongeveer 2070 v.C. - omstreeks 1600 v.C.) - indien werklik - dieselfde of 'n kleiner gebied as die Shang -dinastie regeer het, en dat die legendariese vroeëre Drie Soewereine en Vyf keisers wat China regeer het - indien dit werklik was - regeer dieselfde of 'n kleiner gebied as die Xia en die Shang.
Maar dit lyk vir my moontlik dat sommige van die legendariese vroeëre heersers gedurende 'n onbepaalde tyd 'n uitgestrekte gebied kon verower, verenig en regeer het, en dat rebelle tydens die Xia -dinastie tot 'n relatief klein omvang gereduseer het. . Dit het moontlik twee of meer kere gebeur tussen die vroegste van die drie soewereine en vyf keisers en die Shang -dinastie.
Sommige legendes dat legendariese vroeë heersers van sommige lande gebiede regeer het wat baie groter was as die lande in die historiese tyd, kan moontlik gebaseer wees op werklike groot, maar kortstondige, prehistoriese verowerings.
Emily is 'n feitekontroleerder, redakteur en skrywer met kundigheid in sielkundige inhoud.
Die bestanddele wat gebruik word om metamfetamien in klandestiene laboratoriums te vervaardig, is oor die algemeen huishoudelike produkte wat op sigself min gevaar inhou, maar in kombinasie ernstige toksiese en plofbare effekte kan hê.
Sou u dit herken as u met 'n metamfetamienlaboratorium in aanraking gekom het? Watter bestanddele en toerusting sou teenwoordig wees? Wat moet u doen as u 'n laboratorium vind?
Wat is 'n sistematiese oorsig?
'N Sistematiese oorsig is 'n publikasie wat 'n kliniese vraag aanspreek deur navorsing te ontleed wat aan sekere uitdruklik gespesifiseerde kriteria voldoen. Die kriteria vir insluiting is gewoonlik gebaseer op navorsing uit kliniese toetse en waarnemingsstudies. Evaluerings word gedoen op grond van streng riglyne, en die resensies word gereeld bygewerk. Dit word gewoonlik as een van die hoogste bewyse beskou en behandel gewoonlik diagnose- en behandelingsvrae.
Voordele van sistematiese resensies
Sistematiese resensies verfyn en verminder groot hoeveelhede data en inligting in een dokument, wat die bewyse effektief saamvat om kliniese besluite te ondersteun. Aangesien dit gewoonlik deur 'n hele span kundiges onderneem word, kan dit maande of selfs jare neem om dit te voltooi en moet dit gereeld bygewerk word. Die spanne bestaan ​​gewoonlik uit inhoudskenners, 'n ervare soektog, 'n bio-statistikus en 'n metodoloog. Die span ontwikkel 'n streng protokol om deeglik op te spoor, te identifiseer, te onttrek en te ontleed almalvan die beskikbare bewyse wat hul spesifieke kliniese vraag aanspreek.
Namate stelselmatige resensies meer gereeld gepubliseer word, het kommer oor kwaliteit tot die PRISMA-verklaring gelei om 'n minimum stel items op te stel vir verslagdoening in sistematiese resensies en metaanalises.
Baie sistematiese resensies bevat ook 'n meta-analise.
Wat is 'n meta-analise?
Metaanalise is 'n spesifieke tipe sistematiese oorsig wat fokus op die keuse en hersiening van kwantitatiewe navorsing. Navorsers wat 'n meta-analise doen, kombineer die resultate van verskeie onafhanklike studies en resensies om, waar moontlik, 'n sintese te produseer. Hierdie publikasies het ten doel om besluite te neem oor 'n spesifieke terapie.
Voordele van meta-analise
'N Metaanalise sintetiseer groot hoeveelhede data met behulp van 'n statistiese ondersoek. Hierdie tipe analise sorg vir 'n mate van beheer tussen studies en algemene toepassing op die bevolking.
Vir meer inligting oor hoe om sistematiese resensies in die Walden -biblioteek te vind, sien die Levels of Evidence Pyramid -bladsy:
'N Inleiding tot die boek Josua
A. A. Herhalend Geskiedenisbeskouing gebaseer op YHWH se verbonde:
1. Westerse geskiedenisbeskouing is hoofsaaklik lineêr soos dit gebeurtenisse in 'n chronologiese lyn van A tot Z volg oorsaak en effek in naturalistiese terme beskou
2. 'n Ou geskiedenis van die Nabye Ooste is hoofsaaklik siklies (dikwels rondom die gereelde siklus van seisoene) met oorsaak en effek bekyk in bonatuurlik terme
3. Die Ou Nabye Oosterse bure van Israel het probeer om hul historiese lotsiklusse te rig (of te beheer) deur die opsê van gepaste beswerings of voortekens
4. Israel is in hulle wet verbied om waarsêery, voortekens en beswerings te beoefen, daarom het hulle probeer om hul geskiedenis te rig (of te beheer) deur aan hul verbond met YHWH te voldoen
5. Daarom het teologie en geskiedenis vir Israel saamgesmelt deur die verbonde van YHWH, en ontdek die historiese boeke YHWH se soewereine, verbondswerk in die geskiedenis:
a. Oorsaak en gevolg word verstaan ​​in die lig van God se verbondsreaksie op menslike aktiwiteite en besluite:
1) Let op die siklusse van regters
2) Let op die afvalligheid in die koningsboeke
b. In die besonder verduidelik die Abrahamitiese en Mosaïese verbonde YHWH se soewereine ontvouing van die geskiedenis vir Israel
B. Die teologie van die historiese boeke is Deuteronomisties:
1. Die konsep van 'n Deuteronomistiese Geskiedenis was 'n ontwikkeling van die vroeëre bronkritieke benadering tot die Pentateug (JEDP), maar het eers in 1943 deur Martin Noth sy gedetailleerde uitdrukking gevind in sy werk Die Deuteronomistiese Geskiedenis (Sheffield, Engeland: JSOT, 1981)
2. 'n Klassieke Deuteronomistiese Geskiedenis sou bevestig dat die historiese boeke van Deuteronomium-2 Konings die redaksionele werk van profete was gedurende die agtste eeu v.C. om godsdienstige hervorming te bevorder wat eers plaasgevind het daarna Josia het die boek gelees (vgl. 2 Kon. 22-23)
3. Die probleme van hierdie klassieke benadering is enorm vir die konserwatiewe Skrifstudent, insluitend misleiding rakende Mosaïese gesag vir Deuteronomium, en 'n herskrywing van die geskiedenis vir politieke doeleindes deur die profete van die agtste eeu
4. Daar is baie vlakke waarop die waarheid van die klassieke Deuteronomistiese benadering aangespreek kan word (sien Kitchen, Ou Ooste en Ou Testament) insluitend die feit dat 2 Kronieke 34 die hervormings van Josia plaas voor die ontdekking van die wetboek in die tempel. Daarom is dit die beste om die historiese rekonstruksie van 'n klassieke Deuteronomistiese geskiedenis te verwerp
5. Nietemin is die teologiese beklemtoning van 'n Deuteronomistiese Geskiedenis waardevol om die historiese boeke te verstaan, omdat die geskiedenis van Israel gesien word in terme van haar lojaliteit aan die verbond-veral Deuteronomium 27-30:
a. Gehoorsaamheid aan die Mosaïese Wet en geloof in YHWH sal seëninge en voorspoed van die Mosaïese verbond meebring
b. Ongehoorsaamheid aan die Mosaïese Wet en 'n weiering om op YHWH te vertrou, sal vloek meebring (vgl. Deut. 4 Jos. 23 Rigters 2: 11-23 1 Sam. 12 2 Sam. 7 1 Kon. 8 2 Kon. 17: 7-23 )
c. Israel is nietemin voortdurend ongehoorsaam en verdien oordeel, maar God vernietig die volk nie heeltemal vanweë sy verbond met Abraham nie (Gen. 12)
C. Die ontwerp van die historiese boeke: Om God te openbaar wat in ooreenstemming met sy verbonde werk
1. Westerse samelewings skryf geskiedenis ter wille van inligting, of om lesse by ander te leer, of om elemente van naturalistiese oorsaak en gevolg te ontleed
2. Ou samelewings in die Midde -Ooste het die geskiedenis dikwels geskryf as 'n propaganda -instrument om die bewindhebbers te eer met historiese verhale wat die negatiewe negeer en die positiewe versier
3. Die historiese benadering van Israel kan egter kwalik as 'n propaganda-ontwerp beskou word (selfs vir die Dawidiese dinastie), aangesien dit soveel van die foute van sy heersers insluit (insluitend David-2 Samuel)
4. Die ontwerp van die historiese literatuur van Israel was om te leer oor die manier waarop JHWH, hulle verbondsgod, in die geskiedenis opgetree het-veral in die lig van die mislukkings en ontrou van Israel:
a. Regsliteratuur God se wil verklaar wat ontwerp was om die morele, geestelike en etiese rigting van die nasie te vorm
b. Historiese literatuur was 'n openbaring (verslag) van die soewereine werk van God in ooreenstemming met sy verbonde in die geskiedenis
c. Profetiese literatuur was 'n verklaring van die wil van God in die geskiedenis in die oordeel van die land se historiese handel en in belofte van God se toekomstige seën
d. Hoewel Israel ontrou was aan hulle Mosaïese verbond met YHWH en het dikwels die vonnis ontvang van hul suzerein-Heer, was YHWH ook toegewyd aan sy volk en het hulle gelewer ooreenkomstig sy beloftes aan Abraham met die oog op a Nuwe Verbond wat Hy in hulle harte sou bewerk
II. SKRYWER/REDAKTEURS: Josua, die hoëpriester Eleazar en sy seun Pinehas, en/of ander tydgenote van Josua wat hom oorleef het
A. Hexateuch: Sommige het hierdie boek geïdentifiseer met die Wellhausenian-skool wat dit as deel van 'n Hexateuch (Genesis-Joshua) verbind het met dieselfde bronne waaruit die Pentateug (JEDP) bestaan ​​het, en dateer die boek dus met bronne uit die agt en sewende eeu en 'n post-eksiliese skrywer 1
B. Deuteronomiese geskiedenis: Sommige mense verstaan ​​dat hierdie boek die produk was van die redaksionele werk van profete gedurende die agtste eeu v.C. om godsdienshervorming te bevorder
C. 'n Skrywer uit die vyftiende eeu: Daar is baie bewyse dat die boek Josua geskryf is deur 'n skrywer (outeurs) wat geleef het gedurende of naby die tyd toe die gebeure plaasgevind het:
a. Die Talmoed bevestig dat Joshua sy eie boek geskryf het en dat sy dood deur Eleazar seun van Aaron opgeteken is en dat Eleazar se dood deur sy seun, Phinehas, opgeteken is. 2
b. Joodse Middeleeuse vertellers 3 bevestig dat die meeste vier van die boek uit Joshua se tyd 5 kom
2. Interne bewyse: Ondersteun Josua en diegene wat moontlik sy tydgenote was:
a. Die boek het 'n ooggetuie -kwaliteit:
1) Veral in hoofstukke 5-7
2) Let op die "we " en "us " verwysings in 5: 1, 6
3) Daar is lewendige beskrywings van die stuur van die spioene, die kruising van die Jordaan, die vang van Jerigo, die slag van Ai
b. Die besonderhede in laasgenoemde hoofstukke dui daarop dat die verslae geskryf is deur 'n skrywer wat 'n tydgenoot van Josua was, indien nie Josua self nie: 6
1) Die belangrikste Fenisiese stad was Sidon (13: 4ev 19:28), maar later het Tirus dit verower
2) Ragab het nog gelewe (6:25)
3) Die heiligdom was nog nie permanent geleë nie (9:27)
4) Die Gibeoniete was nog steeds dienaars in die heiligdom (5:27 vgl. 2 Sam. 21: 1-6)
5) Die Jebusiete het nog steeds Jerusalem beset (15: 8 vgl. 2 Sam. 5: 6vv)
6) Die Kanaäniete was nog in Gezer (16:10 vgl. 1 Kon. 9:16)
7) Ou plekname (Kanaänitiese stede) word gebruik en moet geïnterpreteer word 7
8) Die Filistyne was nie 'n nasionale bedreiging vir Israel soos dit geword het na hul inval omstreeks 1200 v.C.
9) Daar word gesê dat Josua self dele van die boek geskryf het (8:32 24:26)
c. Sommige dele van die boek is laas as Josua geskryf, maar nie veel later nie:
1) Die frase " tot op hede " dui op 'n tyd later, maar nie veel later nie, as die gebeurtenis self 8
3) Die verhuising van Dan (19:40 vgl. Rigters 18: 27ev)
4) Verwysing na die " heuwel Juda " en " van Israel " (11:21) kan 'n verdeling van die land veronderstel na die dood van Salomo, maar dit kon 'n latere redaksionele opdatering gewees het
5) gedeeltes wat die lewe van Josua (4:14) of later Israelitiese geskiedenis (10:14) opsom
6) Verwysings na die boek Jashar (10:13 vgl. 2 Sam 1:18)
7) Verwysings na Jaïr (13:30 sien Rigters 10: 3-5)
8) Uitbreiding van die gebied van Kaleb (15: 13-19 sien Rigters 1: 8-15)
d. Woudstra se opmerkings is nuttig: Die gebrek aan eenstemmigheid onder diegene wat argumenteer vir 'n laat datum, hoewel dit ietwat gepaard gaan met 'n soortgelyke tekort onder diegene wat 'n vroeë datum verkies, is tog 'n regverdige rede om die data opnuut te ondersoek en 'n gesonde skeptisisme ten opsigte van sommige van die kritici se bewerings. Is dit nie genoegsame regverdiging om die aanbieding van die boek meer waar te maak as wat lank reeds toegelaat is nie? Sou dit nie ook 'n invloed hê op die datum van samestelling nie? Kon die geskiedenisbeskouing wat in Josua ontwikkel is, nie 'n produk wees van die dae waarin Israel, volgens die boek se eie getuienis, die Here gedien het nie (24:31), dit wil sê in die dae van Josua self en van die ouderlinge wat hom oorleef het? Die gees van vreugdevolle optimisme wat die boek in die algemeen deurdring, kan moontlik die beste deur die aanname verantwoord word. " 9
III. KANONIESE PLAAS VAN JOSHUA:
A. Hebreeuse Geskrifte: Een van die profete
1. Joshua is gegroepeer met die "Writings "
2. Die "Prophets " is gegroepeer in "Vorige profete " (Joshua-2 Kings [Ruth nie ingesluit nie)) en "Latter profete " (Jesaja-Maleagi [sonder klaagliedere en Daniel])
3. Dit was die eerste boek van die voormalige profete
4. Miskien is hierdie boek om die volgende redes by die profete opgeneem:
a. Josua was self 'n profeet
b. Die boek Josua verkondig waarhede wat deur die profete geleer is
c. As hulle dit as profeties eerder as histories noem, dui dit daarop dat hierdie boeke hoofsaaklik teologies van aard is eerder as annalisties. " 10
d. Klassifikasie van die profete 11: Die profete kan geïdentifiseer word binne drie basiese kategorieë-(1) voor-monargie 12, (2) voor-klassieke 13, (3) klassieke 14-soos die volgende grafiek ontvou: 15
Inval van Engeland
Die verowering was die laaste daad van 'n ingewikkelde drama wat jare tevore begin het, in die bewind van Edward die Belyder, laaste koning van die Angelsaksiese koninklike geslag. Edward, wat William in 1051 byna seker as sy opvolger aangewys het, was betrokke by 'n kinderlose huwelik en gebruik sy gebrek aan 'n erfgenaam as 'n diplomatieke instrument, en beloof die troon aan verskillende partye gedurende sy bewind, insluitend Harold Godwineson, later Harold II, die kragtige graaf van Wessex. Die ballingskap Tostig, wat Harold se broer was, en Harald III Hardraade, koning van Noorweë, het ook ontwerpe op die troon gehad en dreig met inval. Te midde van hierdie botsende teenstrydige aansprake, noem Edward uit sy sterfbed Harold sy opvolger op 5 Januarie 1066 en word Harold die volgende dag as koning gekroon. Volgens die Bayeux Tapestry en ander Normandiese bronne is Harold se posisie egter in die gedrang, want hy het in 1064 'n eed afgelê om William se troonreg te verdedig.
Van byna die begin van sy bewind het Harold uitdagings aan sy gesag gekonfronteer. Tostig het in Mei op die suidelike en oostelike kus van Engeland begin inval, en uiteindelik saam met Harald III. Harold kon sy milisie die hele somer op sy hoede hou, maar het dit vroeg in September ontslaan toe hy nie meer voorraad gehad het nie en sy boeresoldate moes terugkeer na hul lande vir die oes. Dit het die suide sonder verdediging gelaat en dit blootgestel aan inval deur William. Voordat William egter aankom, het Harald III en Tostig in die noorde binnegeval Harold het na Yorkshire gehaas, waar hy op Stamford Bridge (25 September) 'n oorweldigende oorwinning behaal het waarin Harald III en Tostig omgekom het.
Intussen het William op die vasteland steun gekry vir sy inval deur sowel die Normandiese aristokrasie as die pousdom. Teen Augustus 1066 het hy 'n mag van 4 000–7 000 ridders en voetsoldate bymekaargemaak, maar ongunstige winde het sy vervoer agt weke lank aangehou. Uiteindelik, op 27 September, terwyl Harold in die noorde beset was, het die winde verander, en William het die kanaal onmiddellik oorgesteek. Toe hy op 28 September in Pevensey beland, verhuis hy direk na Hastings. Harold, wat haastig met ongeveer 7 000 man suidwaarts was, het Hastings op 13 Oktober genader. Verras deur William teen dagbreek op 14 Oktober, het Harold sy leër op 'n rant 16 km noordwes opgestel.
Harold se muur van hoogs opgeleide infanterie het vasgehou te midde van die aanranding van William sonder om die Engelse linies te oortree en paniekbevange geraak oor die gerug van William se dood, en die Normandiese kavallerie vlug wanordelik. Maar William haal sy helm af om aan te toon dat hy lewe, het sy troepe bymekaargemaak, wat baie Engelse soldate omgedraai en vermoor het. Terwyl die geveg voortduur, is die Engelse laatmiddag verswak, Harold is vermoor (deur 'n pyl in die oog, volgens die Bayeux Tapestry), en teen die aand het die oorblywende Engelse versprei en gevlug. William het daarna 'n groot vordering gemaak om Londen te isoleer, en in Berkhamstead het die groot Engelse leiers hom voorgelê. Hy is op Kersdag, 1066, in die Westminster Abbey gekroon. Sporadiese inheemse opstande het voortgeduur totdat die ernstigste in Northumbria (1069–70) in 1071 onderdruk is deur William self, wat toe groot dele van die noorde verwoes het. Die onderwerping van die land is voltooi deur die vinnige bou van 'n groot aantal kastele.
RSR 's Lys van bewyse vir die uittog
* RSR se lys van historiese bewyse vir die uittog: (Sien die lys self net hieronder.) Bob Enyart en Fred Williams bied 'n nuwe Real Science Radio -reeks aan in hul prettige List Shows -formaat, hierdie oor die historiese bewyse vir Israel se verblyf in en hul uittog uit Egipteland. RSR het voorheen 'n onderhoud met die filmmaker Timothy Mahoney gevoer oor sy fantastiese Patterns of Evidence: The Exodus, beskikbaar in ons KGOV -winkel en op patternsofevidence.com. Bob en Fred gebruik ook die werk van Brad Sparks wat 'n geleerde Exodus -konferensie aan die Universiteit van Kalifornië, San Diego, gereël het. (Hier is Deel 2, Deel 3, Deel 4, Deel 5, Deel 6, Deel 7, Deel 8, en 'n bonus: die verstommende genetiese mummie -bewyse en ons Mahoney -onderhoud van 2019 vir die Patrone: Moses vervolg.)
Dan, op dieselfde dag in 2020 wat Die Rooi See -wonderwerk, in die Bewyspatrone reeks in die teaters gekom het, het RSR die eer gehad om 'n onderhoud met Tim te voer. En daarna het Bob Enyart en Fred Williams die film beoordeel.
Die Moses vervolg het byvoorbeeld landwyd op 900 skerms in die teaters verskyn. Nou dring RSR op u om die films vir uself en vriende te kry! Rolprentmaker en vriend rsr.org/tim-mahoney het verwagtinge oortref ('n ongelooflike prestasie!) Wat die ateïstiese geleerdes hul mening uitgespreek het teen die moontlikheid dat Moses kon Eksodus (en die ander boeke van die Pentateug) geskryf het en dan die getuienis gesê het! Het die alfabet begin met die Hebreërs (en hul aleph-bet)? Te danke aan Die kontroversie van Moses, kan die publiek nou self insien in wat voorheen slegs 'n akademiese domein was, en Mahoney stel die bevooroordeelde saak van die kenners duidelik bloot.
* Lys van bewyse vir die uittog : Hierdie lys is geen plaasvervanger vir die werk van Tim Mahoney en Brad Sparks nie, dus beveel ons die Patterns of Evidence -reeks en Sparks se artikel (en ander) in Israel se Exodus in transdissiplinêre perspektief sterk aan. Ons lys hier vul materiaal aan van Mahoney en Sparks.
- Die Hebreërs het die woord "Farao" aan die wêreld gegee : Onthou eers dat ons Engelse woord "alfabet" afkomstig is van die eerste twee letters van die Hebreeuse alfabet, aleph en weddenskap. Dink dan aan die etimologie van die woord Farao wat terugkyk na die term vir die paleis van die koning van Egipte. Chilperic Edwards, een van die eerste geleerdes wat die Code of Hammurabi vertaal het, het aangaande die nie-Egiptiese oorsprong van die titel van hul monarg gesê: "Farao was die naam wat Hebreeuse skrywers aan die koning van Egipte gegee het." Die meeste Egiptoloë verwerp die historiese grondslag vir die uittog, en verwerp enige belangrike rol vir Abraham se nageslag in Egipte. Tog is taal self, een van die grootste wêreldskatte, miskien ons belangrikste historiese monument. So kan Israel se rol in Egipte herontdek word deur te erken dat die Jode die Hebreeuse woord Farao aan die wêreld gegee het, 'n woord wat uiteindelik deur die ou Egiptenare self algemeen gebruik is. Edwards voeg by: 'Daar is voorgegee dat [die woord Farao] 'n korrupsie van die Egiptenaar is pa-oura. Maar ur, of ons, beteken eenvoudig 'n hoofman, of hoofman, en is nog nie op 'n monarg toegepas nie. [Geen] woord, term of titel wat soos Farao lyk, is nog gevind op enige Egiptiese monument wat op enige koning aangebring is nie. "Vir meer inligting oor die titel dat Farao Joods is, terwyl die naam Moses Egipties is, se ee rsr.org/pharaoh.
Die volgende item in hierdie lys is die moeilikste om te verstaan,
maar as u dit verstaan, kan u baie van die res oorweeg.
Nee: Franklin, Finkelstein
- Uittog het nie in die 13de eeu vC plaasgevind nie : Puik! Byna almal is dit eens, van alle sekulêre Egiptoloë wat die uittog volstrek verwerp tot baie Bybelse letterkundiges, is dit dit eens dat die uittog nie in die 13de eeu v.C. of in die tydperk van die nuwe koninkryk van Egipte gebeur het nie. Tim Mahoney se Patterns of Evidence -film beklemtoon die primêre argument wat argeoloë, soos Norma Franklin en Israel Finkelstein, gebruik het om die bewyse vir enige Israelitiese teenwoordigheid in antieke Egipte af te maak. Dennis Prager het sy beoordeling van hul argument gegee en hier is die opsomming van Bob Enyart: "The Exodus never happen, but when it never happen was in the 13th century BC." Trouens, 1270 vC is die presiese datum waarop baie sê dat die uittog nie plaasgevind het nie! Hierdie nie-opvolger kom dan tot die gevolgtrekking dat "Israel se oorsprong" voortspruit uit "Palestina van ongeveer 1300 tot 1000 vC." Hoekom? As gevolg van die datum van 'n uittog wat nooit gebeur het nie. As die uittog egter vroeër plaasgevind het, nader aan 1500 v.C., selfs al het dit die berg bewyse agtergelaat wat in Mahoney se film en elders gedokumenteer is, benadeel die '13de-eeuse argument' (oftewel die Ramesses Exodus Theory) kundiges en sluit baie harde bewyse uit selfs uit oorweging.
* Argeoloë kombineer die naam "Ramses" met die boudatum: Exodus 1:11 sê dat die Jode 'vir die farao voorraadstede gebou het, Pithom en Ramses', wat moontlik openbare graanhuise gehad het. Sekulêre Egiptoloë is in konflik die naam van hierdie stad met die datum van die eerste konstruksie op daardie plek. Dit argumenteer vir die oorweging van Mahoney se werk, want dit is deur hierdie konklusie dat bewyse van die Hebreërs eeue voor Ramses II, wat Pi-Ramsees gebou het, stelselmatig verwerp word. (Pithom en Ramses is moontlik die bergingsfasiliteite van Pi-Ramses.) Om so 'n fout te illustreer, oorweeg die Google-soektog na: wanneer is New York gestig.
* New York was eers later New York: NYC is eers in 1664 '' vernoem '' 'New York'. 'York' is 'n Britse naam en toe die Nederlanders die nedersetting in 1624 stig in die streek wat hulle 'New Netherland' noem, bou hulle spoedig 'Fort Amsterdam' en noem die eiland "New Amsterdam". Vier dekades later het die koning van Engeland die grond aan die "hertog van York" toegestaan ​​en dit het New York geword. Google se datum vir die stigting van die stad, in ooreenstemming met talle ander verwysings, word as geldig geag, alhoewel 'New York City' nie in 1624 bestaan ​​het nie. (Istanbul is eeue voor Christus gestig as Bisantium, maar die algemeenste naam was Konstantinopel van 330 nC tot 1922.) Dit is so algemeen dat ons dit dikwels nie eers as anachronisties beskou om die huidige naam vir iets te gebruik nie, selfs as ons verwys na 'n tyd voordat die naam in gebruik geneem is. Jesus en die Nuwe -Testamentiese skrywers skryf die Pentateug, die eerste vyf boeke van die Skrif, aan Moses toe (Hand. 15: 1 w Gen 17 Mark 12:26, ​​ens.) By die skryf van Genesis, jare nadat die gebeure plaasgevind het, het Moses natuurlik soms na God as YHWH verwys, alhoewel die gebeure plaasgevind het lank voordat hy God se naam in Exodus geleer het. Op dieselfde manier noem Genesis die land van Ramses.
* 'N Ou stad wat deur Semiete gebou is, is in Ramses opgeneem: 'N Beduidende opgrawing is uitgevoer in 'n Semitiese stad met die naam Avaris. Wat gevind is, word in die Exodus -film aangebied Bewyspatrone en opgesom in die koeëls net hieronder. Dit is dus interessant, soos selfs deur Wikipedia gerapporteer, dat "Avaris opgeneem is in die nuwe stad Pi-Ramesses wat deur Ramesses II (1279–1213 vC) gebou is." Daar is dus 'n bekende Semitiese verband met die bou van die vroeë nedersetting onder Ramses. Hierdie relatief nuwe inligting kan die anakronisme van "Ramesses" verklaar, en argeoloë moet daarom gewaarsku word om nie alle bewyspatrone vir die uittog wat op daardie plek opgegrawe is, af te maak nie, bloot op die bewering dat sulke bewyse tot 'n datum voor Farao Ramses II behoort.
Egiptoloog Manfred Bietak
- Avaris in Goshen in die Nyl -delta van Egipte was die tuiste van die Semitiese bevolking : Opgrawing van die 15de eeu vC Avaris, onder die suidelike deel van die stad Ramses uit die 13de eeu, het die egiptoloog Manfred Bietak 'n groot stad ontdek wat op meer as 600 hektaar gebou is, met inwoners wat Semiete was. (Bietak glo dat hierdie Semiete nie Israeliete kon gewees het nie, omdat die uittog nie in die 13de eeu vC plaasgevind het nie.)
- Huise in Avaris was van buitelandse ontwerp: 'N Beduidende persentasie van die koshuise in Avaris was anders as Egiptiese wonings en was duidelik gebou soos die huise in die noorde van Sirië. Die grond onder sommige van hierdie huise is gebruik om hul dooies te begrawe, wat 'n gebruik was van Ur van die Chaldeërs, die geboorteplek van Abraham.
- Avaris het 'n groot stad van buitelanders geword : Deur dertig jaar veldwerk in die delta van Egipte en die ontbloting van een van die grootste stede in die antieke wêreld, skat Bietak die bevolking van die 'groot stad' Avaris tussen 25 en 30 duisend buitelanders, mense wat afkomstig is uit Kanaän, Sirië-Palestina. ". Hy voeg by: "Dit is duidelik dat hierdie stad iets soos 'n spesiale status, soos 'n vrye sone, so iets geniet het." Egiptoloë het ook opgemerk dat die welvarende Semitiese inwoners van Avaris self geen slawe besit nie. (Onthou dat Hebreërs een van die Semitiese mense is, aangesien die term antisemiet ons ongelukkig daaraan herinner.)
- Farao se ondersteuning vir die buitelanders van Avaris : Die Semitiese inwoners van Avaris (vandag, Tell El-Dab'a) het waarskynlik geïmmigreer onder die beskerming van die Egiptiese kroon. Want gedurende 'n tydperk van drie of vier geslagte het hulle gedy te midde van die magtige Egipte, wat die steun van Farao sou vereis het. Bietak, wat emeritus -professor in Egiptologie aan die Universiteit van Wene is, interpreteer die artefakte wat hulle agtergelaat het, en sê: "Oorspronklik het hulle hierheen gekom met die seën van die Egiptiese kroon." (Genesis 47: "Toe het Farao met Josef gepraat." Egipteland is voor u aangesig. Laat u vader en broers in die beste van die land woon. ")
- Twintig Semitiese nedersettings in Gosen : Dr John Bimson van die UK's Trinity College skat dat daar benewens Avaris ook meer as 20 gedeeltelik opgegrawe nedersettings van Semiete, ligter mense uit die noorde van Egipte, insluitend uit die land Kanaän, bestaan ​​in die noordoostelike Nyl van Egipte Delta streek. Die Middelrykse datering van Avaris kan die eerste vestiging van hierdie tweede millennium v.C. stede, wat almal binne die land genaamd Gosen is. (Genesis 47: "Israel het in Egipteland, in die land Gosen, gewoon ... en het baie gegroei en vermeerder.") [Kry patrone!]
- Die Hebreërs het die woord "Goshen" aan Egipte gegee : Net soos die woord Farao, is 'n ander woord wat van die Jode afkomstig is, die Hebreeuse Gosen, wat verwys na 'n vrugbare gebied van die Nyl -delta. Dit is een van die insigte wat veroorsaak het dat die egyptoloog Manfred Bietak die ommekeer tussen die verfilming van die eerste en derde filmpatrone veroorsaak het. Hy het gesê dat die Israeliete in Egipte geen bewyse het om oor die toponiem Goshen en ander in die streek te praat nie: "Waarom het Egiptiese skrifgeleerdes ter wille van die semitiese toponieme gebruik vir 'n gebied wat aan Egipte behoort? Dit kan net bedoel dat die mense wat daar woon, die meerderheid, 'n semitiese taal gepraat het. Ek dink dat 'n mens die verhaal van die verblyf van die Israeliete in Egipte nie moet wantrou nie. " Sien meer op rsr.org/pharaoh#goshen, insluitend sy verwysing na die egiptoloog -taalkundige Sarah Groll se werk. Die Jode gee die woorde aan die mensdom Farao en Goshen word verdwerg deur die Exodus -rekening self (sien hieronder), aangesien dit aan die wêreld 'n paar van sy ander mees ikoniese simbole en konsepte gegee het. Vir niks hiervan nie, die Tien Gebooie, die mees herkenbare mediese simbool van die slang en die personeel, en die beginsel dat selfs regeringsleiers nie bo die wet, sou 'n grondslag in die geskiedenis hê as die uittog nie histories was nie.
- Die Hebreërs het die Tien Gebooie aan die wêreld gegee: Oortyds gerapporteer as gegraveer op klip en meer onlangs gegraveer op die mure van die Amerikaanse Hooggeregshof en die gebou van die Verenigde Nasies, verskyn die onvergelyklike Tien Gebooie eers in The Exodus. As 'n maatstaf van die invloed daarvan, dui Google aan dat meer as 11 miljoen webblaaie na die tien gebooie verwys as u 'tien gebooie' in dubbele aanhalingstekens Google (om die soektogte meer akkuraat te maak)! Omdat hy 3500 jaar oud is, is dit steeds 'n miljoen meer webblaaie as dié wat die 'Amerikaanse kode' noem. Wat die "Maastricht -verdrag" (of die "Verdrag oor die Europese Unie", wat Europese wette bevat), die "Grondwet van die Volksrepubliek China" en "Sharia -wet" betref. Gekombineer. En verdubbel. Net soos Moses vereer word in die Hebreeuse en Christelike Bybels (en selfs in die Koran), het die dekaloog ongekende invloed. As dit nie die uittog was nie, sou die wêreld nooit die tien gebooie geken het nie.
- Die Hebreërs het die woord "alfabet" aan die wêreld gegee: Die eerste twee letters van die Hebreeuse alfabet word genoem Aleph en Weddenskap. Sekulariste het aangevoer dat die Hebreeuse stam een ​​onbeduidende stam onder tienduisende in die antieke wêreld was. Tog het die Jode ook nie net die internasionale woord aan die wêreld gegee nie alfabet maar die konsep van 'n alfabet self. (Vir die bewering wat die Feniciërs dit gedoen het, sien Mahoney's Patterns II.) Vir die eerste keer verskyn 'n wetenskaplike teks in 2017, Die wêreld se oudste alfabet: Hebreeus as die taal van die protokonsonantale skrif deur Douglas Petrovich vertaal 'n hele reeks Egiptiese inskripsiestene. Petrovich evalueer die bewyse en voer aan dat die Hebreërs in Egipte die mensdom van die ouderdom van piktogramme tot die doeltreffendheid van klanke gebring het toe hulle die eerste alfabet ter wêreld bedink het.
- Die Hebreërs het die wêreld die gewildste mediese simbool gegee: Artikels van American Right To Life Die eed, 'n slang en 'n staf en die hippokratiese eed en aborsie beskryf die geskiedenis van die mediese simbool van die slang op 'n staf. Die sekulêre wêreld dateer hierdie simbool uit die tyd van Hippokrates. Soos die Hebreërs meer as 'n duisend jaar tevore opgeteken het, het die HERE egter vir Moses gesê: 'Maak 'n vurige slang, en sit dit op 'n paal, en elkeen wat gebyt word, sal lewe as hy daarna kyk. ' Moses het toe 'n bronsslang gemaak en dit op 'n paal gesit, en so was dit as 'n slang iemand gebyt het, toe hy na die bronsslang kyk, het hy gelewe. "(Numeri 21: 8-9.) As die tydsraamwerke was omgekeer en Hippokrates was voor Moses, niemand kon twyfel dat sekulêre argeoloë sou aandring dat die Bybel die voorafbepaalde simbool vir medisyne van die Grieke kopieer nie, maar aangesien die werklike tydsraamwerke hierdie simbool meer as 'n duisend jaar voor Israel se uittog gee , sekulêre historici ontken die duidelike bron van die slang- en stafsimbool vir die herstel van fisiese gesondheid.
- Argeoastronomie bevestig die New Chronology kragtig: Die goue standaard vir betroubare datering van historiese gebeure maak gebruik van antieke astronomiese waarnemings. Die van Tim Mahoney Patrone werk gebruik die agnostiese Egiptoloog David Rohl Nuwe chronologie vir die geskiedenis van Egipte. 'N Wetenskaplike artikel bevestig deur vooraanstaande kenners, bevestig Rohl se datums vir Amenemhat III met 39 nuwemaanwaarnemings, waarvan 11 opeenvolgend is! Dr David Lappin, 'n post-doktorale navorsingsgenoot in Glasgow in 'n referaat van 2002, "die maandatums van die 12de dinastie pas eenvoudig nie by die Ortodokse chronologie nie, terwyl die ondersteuning wat dit aan David Rohl se New Chronology bied, niks minder as opvallend is nie. " (Die werk is positief beoordeel deur die statistikus en die wêreldbekende argeo-sterrekundige dr. Peter Huber, historikus van wiskunde en Babiloniese sterrekunde-deskundige Lis Brack-Bernsen, en die Egiptoloog van die Brown Universiteit Leo Depuydt. Sien Rohl's Exodus: Myth or History? Pp. 80-85.)
- Die Semitiese grafte het verskil van Egiptiese begrafnisse : Bietak berig dat die Semitiese begrafnisse by Avaris onderskei kon word van dié van die Egiptenare, deels as gevolg van die oriëntasie van die liggame in die grafte en deur die Kanaänitiese erdewerk en wapens wat gevind is, en deels omdat die oorledenes onder hul eie begrawe is huise.
Wil u navorsing doen met RSR?
Oorweeg dit om by ons RSR -navorsingspan aan te sluit
terwyl ons weekliks vergader via 'n aanlyn videokonferensie -oproep.
- Hierdie Semiete was herders : Alhoewel dit bekend was dat Bietak nie die historisiteit van die uittog aanvaar nie, het die filmmaker Mahoney egter vir Manfred gevra: 'Kan hierdie buitelanders die vroeë Israeliete gewees het?' En hoewel Bietak dit verwerp (grootliks omdat hy glo dat die uittog nie in die 12de eeu gebeur het nie), is sy eerste reaksie sprekend. "Ons het bewyse van skaapwagters; ons vind telkens in hierdie gebied putte met bokke en skape, sodat ons skaapwagters ken." (Genesis 46: "Josef het gesê:" Ek sal optrek en vir Farao sê. die van my vader se huis, wat in die land Kanaän was, het na my toe gekom. En die manne is herders. naby die Semitiese stad Avaris. Tog verdedig Bietak sy standpunt deur te sê: "Volgens my is die vestiging van die proto-Israeliete in Kanaän eers vanaf die 12de eeu [dws die beweerde datum van die uittog] en die stad Avaris is ook 'n paar eeue gevestig. vroeg. " [Kry patrone!]
- Paleis in Avaris gebou vir 'n Semiet : Terwyl die vele huise van Avaris in Siriese styl gebou is, spog een woonplek egter met Egiptiese argitektuur, 'n paleis met 'n fasade. Alhoewel Egiptiese argitektuur, is hierdie paleis gebou vir 'n vreemdeling! Die kompleks het gehoorkamers, 'n kleedkamer (vir die aantrek van amptenare), 'n binnehof en 'n portiek -kolonnade met 12 pilare.
- Die paleis van die Semiet het twaalf grafte gehad : In die tuin van die paleis het argeoloë twaalf grafte ontdek, blykbaar van twaalf belangrike persone. (Gen. 49: "Al hierdie is die twaalf stamme van Israel." Waarvan die aartsvaders Josef en sy elf broers was.) Hulle begrafnis, in ooreenstemming met die grafte van Avaris, was anders as Egiptiese begraafplase.
- Avaris se paleis het oor 'n plat huis gestaan: Die paleis van die Semiet was bo-op die struktuur wat voorheen op daardie plek gebou is, 'n nie-Egiptiese huis in Siriese styl. "So het [die nasie] Israel in Egipteland, in die land Gosen, gewoon, en hulle het daar besittings gehad en het baie gegroei en vermeerder. En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gewoon. Toe die tyd nader kom [Jakob sou sterf, het hy sy seun Josef gebel en vir hom gesê: 'Begrawe my asseblief nie in Egipte nie, maar laat my by my vaders lê; u sal my uit Egipte wegvoer en my [in die spelonk van Machpela] begrawe begraafplaas. '"Blykbaar is geen graf gevind vir die vorige welgestelde Semitiese inwoner [Jacob?] wat op die eerste stuk grond in Gosen gewoon het nie, maar slegs die grafte vir sy twaalf seuns, verteenwoordig deur die twaalf pilare van die paleis .
- Die Semitiese heerser het 'n piramidevormige graf gehad : Regdeur Egipte en sy lang geskiedenis, met 'n enkele uitsondering, was strukture in piramide die koninklike domein. Die enigste bekende uitsondering op 'n begrafnis van 'n piramide vir iemand anders as 'n farao of 'n koningin, was vir die Semiet wat in die paleis by Avaris gewoon het, wat nie 'n koning was nie, maar 'n koning se begrafnis gekry het. Want afgesien van elf grafte van noemenswaardige mans, was elke graf wat onder individuele gedenkkapelle lê, 'n twaalfde, 'n graf wat soos 'n piramide gebou is, maar om 'n vreemdeling te eer. Hierdie oorlede amptenaar is versier met 'n gooi wat in die Egiptiese kultuur gebruik is om 'n vreemdeling te identifiseer.
- Standbeeld van Semiet binne -in die piramide -graf : Grafrowers het ongetwyfeld gedink dat hulle alles van waarde uit die graf van hierdie amptenaar geneem het. Maar hulle het die gebroke fragmente van 'n standbeeld agtergelaat wat uniek bly in die hele geskiedenis van Egipte. Heropbou toon dat die amptenaar liggeel vel en rooi hare gehad het, wat iemand uit een van die nasies in die noorde verteenwoordig. Die figuur met 'n groter lewensduur het tot twee keer die hoogte van 'n persoon gestyg, ook uniek vir ander as koninklikes. Die majesteit daarvan demonstreer die ongeëwenaarde belangrikheid van die man wat daar begrawe is. Verder, en die belangrikste, is hierdie spesifieke noordelike versier met 'n gestreepte laag van verskeie kleure. (Gen. 37: ". Toe Josef by sy broers kom, trek hulle hom uit sy jas, sy jas van baie kleure." Terloops, "trek die broers Josef op en lig hom uit die put en verkoop hom aan die Ismaeliete vir twintig sikkels silwer. En hulle het Joseph na Egipte geneem. ") Dr. Charles Aling, emeritus -professor van Northwestern College en besoekende professor in Oxford aan die Liberty University Oxford Study Program, was assistent -velddirekteur op ekspedisies in Luxor in Egipte, insluitend in die Vallei van die Konings. Aling hou 'n tradisionele Exodus -datum van ongeveer 1450 v.C. en sê dat hierdie Siro-Palestynse Egiptiese amptenaar óf 'Joseph' is, óf dat dit iemand is wat 'n besondere loopbaan gehad het as wat Joseph gehad het.
- Besonderhede-Akkurate bykomstighede, soos die 20-sikkelprys van 'n slaaf: Baie moderne geleerdheid verwerp Moses as die outeur en verkies 'n uiters laat datum vir die skryf van die boek Exodus, in die 7de eeu vC en selfs later, en eweneens vir die boek Genesis. Die skrywer het natuurlik nie toegang tot moderne biblioteke nie en ook nie na soekinstrumente op die internet nie. Geringe historiese gegewens in die teks wat die uittog in die ouer Middelryk van Egipte plaas, bied dus addisionele bewyse vir egtheid en Mosaïese outeurskap. Byvoorbeeld, met betrekking tot die "twintig sikkels silwer" (Gen. 37:28), meld moderne argeologie hierdie presiese prys vir die aankoop van slawe, soos bekend uit spesifieke dokumente en selfs versterk in die kode van Hammurabi. (Eeue voor Josef was die gemiddelde prys van 'n slaaf tien sikkels. En hierdie 'klein detail' impliseer natuurlik geensins dat slawerny eintlik 'n klein probleem was nie, maar dit was 'n gruwelike misdaad teen die mensdom.) Dus, as Exodus is eers 900 jaar na die interne datering van die lewe van Moses geskryf, hoe sou 'n bygelowige Israeliet van die 7de eeu vC die prys van 'n slaaf van 900 jaar tevore weet?
- Die leë graf : Grafrowers neem edelmetale en waardevolle artefakte, maar hulle sal nie tyd mors om die bene op te grawe nie. Toe hierdie piramide -graf egter opgegrawe is, anders as in die honderde ander Semitiese grafte wat tot dusver opgegrawe is, het die argeoloë gevind dat die bene ontbreek. Anders as met grafaanvallers, sal diegene wat die liggaam met respek behandel, die bene beweeg, en hulle sal dit met eerbied doen. (Gen. 50: "Toe het Josef 'n eed afgelê van die kinders van Israel en gesê:" .Jy sal my bene hiervandaan opdra. "Exodus 12:" En Moses het die bene van Josef saamgeneem, want hy het die kinders van Israel onder plegtige eed en gesê: 'God sal u beslis besoek, en u sal my bene hiervandaan saam met u opdra.' 'Josef is ook 'n tipe van Christus. water in wyn en eindig met die dood van die eersgeborene. En elkeen is deur hul eie verraai om die verlosser van sy volk te word, en albei het 'n leë graf agtergelaat.) [Kry patrone!]
- Joodse teks uit die 4de eeu verwys na Josef se laaste graf in Sigem : Die verskillende verwante Bybelse verwysings kom tot die gevolgtrekking in Josua 24: "Die bene van Josef wat die kinders van Israel uit Egipte laat optrek het, het hulle in Sigem begrawe. '' N Buitebybelse teks wat tussen 400 en 450 nC deur 'n Joodse skrywer geskryf is, verwys na Josef se begraafplaas in Sigem tussen drie stukke grond in Kanaän wat lank gelede deur die Jode gekoop is. En vandag nog bestaan ​​daar 'n begrafnismonument wat op die plek van Joseph se laaste rusplek gebou is, net 'n duisend voet noordwes van die diep put wat uit soliede rots uitgekap is wat minstens 2000 jaar lank bekend staan ​​as Jacob's Well. [Moslems het egter 'n deel van die graf ontmantel en daarna op 17 Oktober 2015 verbrand.]
- 'N Farao se piramide wat deur die waterweg van Josef gebou is : Tipies word een farao, Amenemhat III, seun van Senusret III, uitgebeeld met sy ore na buite gedraai, asof hy luister na die geroep van sy mense. Hierdie farao het sy piramide gebou reg langs 'n ou kanaal wat tot vandag toe nog vir besproeiing gebruik is, genaamd die Waterweg van Josef. Vandag is die ingang van die piramide van Amenemhat 20 voet onder die water, oorstroom deur die waters van hierdie kanaal, waarvan die hoofroete binne 100 voet van die struktuur verby is. Hierdie farao het teen die einde van die 12de dinastie geleef en was die voorsitter van die 'hoogste vlak van materiële welvaart' in die Midde -Koninkryk van Egipte.
- Die Hebreërs het die woord "Amen" aan die wêreld gegee: Die etimologie van Amen, gebruik as 'n tussenwerpsel aan die einde van 'n gebedsbetekenis, so sal dit wees, dit wil sê, laat dit wees soos u gesê het, gaan terug van die Engelse deur die Latyn na die Grieks na die Hebreeus, sonder dat die uiteindelike oorsprong uiteindelik bekend is. Tot nou toe. 'N Term met so 'n volgehoue ​​en konsekwente betekenis het waarskynlik 'n beduidende oorsprong. In die geskiedenis het elkeen van sy voorstelle die eerste Joodse raadgewer vir konings aanvaar. Josef se farao Amenem, wat die waarheid en wysheid van die raad erken, sal altyd effektief antwoord "soos u gesê het", dit wil sê "so sal dit wees. "Die klein stam van sewentig Hebreërs (wat binnekort honderde duisende kan tel) het die naam van die farao as 'n idioom gebruik,"so sal dit wees", of,"laat dit wees soos u gesê het. "Deur fonetiese erosie het die familie van Jacob dit verkort tot" Amen "en 3 500 jaar later word die woord 'n biljoen keer per week geuiter.
- Semitiese slawe verskyn skielik tydens die bewind van Amenemhat : 'N Tyd van onderdrukking begin met die bewind van Amenemhat III of tydens 'n moontlike heerskappy tussen hom en sy vader, wat na berig word "die geskatte tyd was dat Asiatiese [Wes -Asiatiese, dit wil sê Semitiese] slawe in Egipte verskyn het. (Gen. 41: "En al die lande het na Josef in Egipte gekom om graan te koop, want die hongersnood was erg in alle lande." Gen. 47: "Toe sê Josef vir die mense:" Ek het dit vir jou en jou grond gekoop dag vir Farao. "Omdat die hongersnood ook Kanaän beïnvloed het, het Egipte moontlik ook Semiete in die handel vir graan gekoop.)
- Die Waterweg van Josef : Vir duisende jare is hierdie kanaal vernoem na Josef, in Arabies genoem Bahr Yussef. Gedurende dieselfde tydperk as die vroeë nedersetting by Avaris, is 'n natuurlike uitloop van die Nyl uitgebrei en verdiep tot 16 voet en meer as nege myl lank om op daardie tydstip die helfte van die water van die Nyl af te lei om die vrugbare oppervlakte wat bewerk kon word, aansienlik te vergroot met sy waters. (Gen. 41: "Farao het 'n droom gehad, en kyk, hy staan ​​by die [Nyl] rivier. Skielik kom daar sewe koeie uit die rivier op, mooi en vet ... Toe kom daar sewe ander koeie agter hulle op uit die rivier, lelik en maer, en het by die ander koeie op die oewer van die rivier gestaan. "Daarom het Josef miskien nie net Farao aangeraai om die graan van sewe jaar van oorvloed te stoor nie, maar hy het moontlik ook die oorvloedige oes verhoog deur te bou Hierdie Bahr Yussef.) Besproeiingspogings was altyd plaaslike aangeleenthede en kanale is maklik vernietig deur die jaarlikse oorstroming, wat die Waterweg van Josef as die grootste kanaal van die ou Egipte gelaat het.
- Relevansie van die pandemie van die 21ste eeu: Alhoewel die ekonomiese stilstand meer mense as die koronavirus kan doodmaak, dui God se openbaring aan Farao en Josef, soos geïmpliseer deur Markus 2:27, aan dat regerings wel God se goedkeuring het om buitengewone versagtende stappe te neem om lewens te red in die lig van 'n vermoedelike eksistensiële bedreiging. (Alhoewel regerings daardie gesag natuurlik kan misbruik en misbruik.) Pharoah het ongetwyfeld baie huise en baie grond onteien om die waterweg van Joseph te skep om die waters van die Nyl na die massiewe ou Moerismeer te bring as 'n reservoir wat die watergebied van Birket verviervoudig het Karun. En ewe ongetwyfeld het duisende Egiptenare gemor dat die regering geen reg het om hul grond in te neem nie, veral omdat die weer hulle beslis nie so sleg lyk nie!
- Egipte se "Nomes" het toe onder Farao opgeneem : Tot in die tyd van Avaris is Egipte verdeel in Nomes, met streekleiers van groot mag. Skielik, ten tyde van die vestiging van Avaris, het hierdie streekmoondhede, ongeveer 20 nomme elk in Bo- en Benede -Egipte, verdwyn en is dit onder Farao se beheer opgeneem. (Gen. 47 "Toe het Josef die hele Egipteland vir Farao gekoop. Omdat die hongersnood baie onder hulle was. So het die land die farao geword.") Egiptoloë weier egter om selfs sulke sterk parallelle met die uittog te oorweeg. Hulle vooroordeel teenoor die Bybel se historisiteit bevredig baie argeoloë met die sirkulêre argument wat Mahoney voorgestel het Patrone: "Ramesses was die grootste bouer -koning van Egipte. As kenners meen dat daar geen bewyse is gedurende die tyd van Ramses nie, waarom dink hulle dan dat hy die farao van die uittog is?" Hoekom? Omdat hulle in die verkeerde eeu na bewyse van die uittog soek en dit nie vind nie, bevestig hulle hul vooroordeel maklik.
- Die tyd toe die rykdom van Egipte gekonsolideer het: Omdat hulle die uittog verwerp, het die geskiedkundiges van die land geen verklaring vir Egipte se groot konsolidasie van rykdom in die kroon gegee nie. Uniek in hul lang geskiedenis en skielik het die rykdom van bo- en onder -Egipte aan Farao behoort. Argeoloog Bryant Wood, Ph.D. in Siro-Palestynse argeologie en bekroon met National Endowment for the Humanities en die National Science Foundation-toelaes onder toesig van 'n opgrawing in Tell el-Maskhuta, Egipte, ens. Dr Wood hou vas aan 'n tradisionele (Bybelse) datum vir die uittog en wys daarop dat die ekonomiese beleid van Joseph die Farao se historiese konsentrasie van rykdom en mag goed verklaar.
- Bevolkingsontploffing by Avaris: In die vroeë tweede millennium v.C. 'n maagdelike land in Egipte se Nyl -delta -gebied word deur Semiete in 'n handjievol huise gevestig, maar binne 'n paar geslagte ontplof hulle getalle na waar Avaris een van die grootste stede van die antieke wêreld word. (Eksodus 1: "Maar die kinders van Israel was vrugbaar en het baie geword, vermeerder en het uiters sterk geword en die land was vol van hulle.")
- Besonderhede - boumateriaal sluit stene in strooi in : Baie klein besonderhede, soos die prys van 'n slaaf en die gebruik van strydwaens, bevestig deur argeoloë, dra by tot die "toevallighede" wat ooreenstem met die Bybelse verslag. Egiptoloë meld byvoorbeeld dat strooiversterkte kleistene gereeld in die konstruksie deur die geskiedenis van Egipte voorkom. (Eksodus 5: "Op dieselfde dag het Farao die bevelvoerders van die volk en hulle offisiere beveel en gesê:" Jy mag die volk nie meer strooi gee om te baksteen soos voorheen nie. Laat hulle gaan en vir hulle strooi bymekaarmaak. daarop, die kwota bakstene. ") Verder, soos Hershel Shanks opgemerk het, het die Jode in Israel nie met modderstene gebou nie, maar met klippe en sodoende nog 'n aspek bygevoeg tot die konsekwentheid tussen Exodus en argeologie. Oorweeg ook die waarde van sulke toevallige inligting. Historici en taalkundiges wat oor koning Arthur uit die 12de eeu se Geoffrey van Monmouth lees, kan die historisiteit van Arthur al dan nie aanvaar, maar uit die toevallige besonderhede in Geoffrey se verslag kan hulle tot die gevolgtrekking kom dat dit inderdaad 900 jaar gelede geskryf is.
- Avaris se bevolking word skielik so arm soos slawe : Die welvarende bevolking het arm geword. Lyke wat later by Avaris begrawe is, toon nood, as gevolg van ondervoeding. Hul geraamtes toon 'Harris-lyne', sigbaar in X-strale of deur die bene te breek en na hul dwarssnit te kyk. Dit vorm in die langer bene van die liggaam as gevolg van trauma soos ondervoeding, en veral onder jongmense. (Eksodus 1: "En daar het 'n nuwe koning oor Egipte opgestaan ​​wat Josef nie geken het nie. En hy het vir sy volk gesê: Kyk, die volk van die kinders van Israel is meer en magtiger as ons ... 'Daarom het hulle taakbeamptes aangestel hulle om hulle te verdruk met hulle laste ... En die Egiptenare het die kinders van Israel met ywer laat dien, en hulle het hulle lewens bitter gemaak met harde slawerny - in mortier, in baksteen.") [Kry patrone!]
- "215 jaar in Egipte": Moses se genealogie weerspreek nie, maar pas by die Bybelse tydsraamwerk:
Hierdie video se argument het 'n ander gevolg. Dit lei tot 'n ietwat ouer datum vir die wêreldwye vloed as wat die meeste kreasioniste erken. Jesus en die apostels haal gereeld uit die Septuagint aan, dit wil sê uit die gewilde Bybelversie van hulle tyd. Joodse geleerdes het begin met die vertaling van die Hebreeuse Ou Testament in Grieks, ongeveer 300 v.C. (Sien die vertalers van die King James Bible uit 1611 en ons eie kgov.com/kjo -debat vir voorbeelde van die Nuwe Testament wat die Septuaginta -vertaling aanhaal eerder as die oorspronklike Hebreeuse teks. Hoe is dit moontlik dat Jesus 'n populêre vertaling sou aanhaal eerder as die Omdat hy, anders as met baie godsdienstige leiers, geen verdraagsaamheid vir verkeerde inligting gehad het nie en dat hy nie styf was nie.) Die vergelyking van die Septuaginta met die Hebreeuse Masoretiese teks toon 'n ooglopend doelbewuste, sistematiese aanpassing van die genologieë en dra by tot 'n skepping wat nader aan 7000 is as 6 000 jaar gelede. In die Masoretiese teks, die geslagsregisters van diegene wat geleef het daarna die wêreldwye vloed dui op 650 minder jare ou geskiedenis. Maar as die Septuaginta -rekord die akkurater is, het die vloed nader aan 3000 vC plaasgevind en RSR het die gevoel dat die antieke geskiedenis baie makliker in die Bybelse tydsraamwerk sal inpas. (Rassisme -waarskuwing: as u na 'n motief soek vir wie die genealogie verander het, moet u in gedagte hou dat daar oorweldigende skuld by alle rasse en nasionaliteite bestaan, Egipties en Grieks, Persies en Arabies, Japannees en Koreaans, en die ergste van alles, Christene teenoor Jode. Sien asseblief ons kort opname oor die geskiedenis van antisemiste in die kerk en veral die verslag van Martin Luther se haat.)
* Voor Israel se verblyf, gesofistikeerdheid in die land Kanaän: As ons in argeologie agteruit kyk van die tydperk van die Bybel vir die uittog na die tyd van Israel se aartsvaders, is daar dan bewyse van gesofistikeerde beskawing in die land Kanaän wat by die Bybelse verslag pas? Genesis beskryf die huishoudelike gebruik van diere selfs in die tyd van Abraham, waaroor argeologie sterk getuig van die makmaak van kamele. Net so kan kunstenaars abstraksies (soos uitverkiesing, waaroor die Jerusalem Post 'n artikel met ons eie BEL -kunswerk geïllustreer het) uitdagend vind om uit te beeld. Maar van byna agt en dertig honderd jaar gelede, in die tyd van Israel se aartsvaders en voor hulle verblyf in Egipte, het mans kunswerke gemaak om ontasbare dinge uit te beeld, insluitend die van "bedagsaamheid"! Vir ander voorbeelde, sien rsr.org/genius-of-ancient-man.
- Later grafte in Avaris gevul met liggame van babas en jonger mense : Vroeë dood het algemeen geword in die eens welvarende groot stad. 'Toe spreek die koning van Egipte met die [leiers van die] Hebreeuse vroedvroue, van wie die naam een ​​is was Shiphrah en die naam van die ander Puah, en hy het gesê: 'As u die pligte van 'n vroedvrou vir die Hebreeuse vroue uitvoer en dit op die geboortestoele sien, as dit 'n seun is, moet u hom doodmaak, maar as dit 'n dogter is Dan sal sy lewe. " Benewens die reeds hoë 25% kindersterftesyfer wat tipies is vir 'n begraafplaas uit hierdie tyd en plek in die geskiedenis. Geslagsverwante verskille is nie duidelik in die bene van die baba nie (ten minste nie vir argeoloë nie), dus is daar geen geslagsinligting beskikbaar nie. , tragies, vyftig persent van die kinders wat in Avaris begrawe is, wat tien jaar en jonger was, was babas wat in die eerste drie maande van hul lewe gesterf het! [Hierdie menslike tragedie herinner ons aan die Planned Parenthood virale onderduimse video's waaroor RSR ons eie video van 2 minute vervaardig het.]
- Meer vroue as mans het hierdie tydperk oorleefTerwyl die 'buitengewone' sterftesyfer van kinders te wyte was aan 'n epidemie, was diegene wat langer gelewe het, vanweë hul nuwe lewensverwagting tussen 32 en 34 jaar, wat later begrawe is, buite verhouding vroulik, 60%, vergeleke met die 40% van die mans. Onthou eerstens dat die Bybel aandui dat daar baie jare verloop het gedurende die tyd van Farao se volksmoordopdrag (Eksodus 1:20), en tweedens, onthou die burgerlike ongehoorsaamheid van die leiers van die Hebreeuse vroedvroue wat 'God gevrees het en nie soos die koning gedoen het nie' van Egipte hulle beveel het "(Eksodus 1:17). Terwyl die Bybel dus praat van die basiese menslike ordentlikheid van Shiphrah en Puah, dui die forensiese getuienis daarop dat Farao 'n beroep op ander kon doen wat aan sy moorddadige besluit voldoen het. (Die virale video's van die verkoop van fetale liggaamsdele herinner hieraan, en onthou dat RSR ons eie YouTube-video van 2 minute, die ergste aborsievideo nog: Intact living fetus, vervaardig het.)
- Ou Egiptiese dokument van die tydperk bevat 70 name van Semitiese slawe: Die Brooklyn -papirus noem die name van ongeveer 100 huisbediendes, waarvan 70% Semitiese name gehad het, waarvan 'n aantal uit die Bybel bekend is, insluitend die name van twee van die stamme van Israel, Jesaja en Ashar, en daar is Shiphra (dieselfde naam as een van die leiers van die Hebreeuse vroedvroue), en die vele ander. Hierdie Hebreeuse slawe word in 'n papirus genoem nie uit die 19de dinastie en die tyd van Ramses II en die nuwe koninkryk, maar uit die 13de dinastie en die middelryk!
- Die antieke Egipte se Hebreeuse slawenname is hoofsaaklik vroulik: Die meeste van die genoemde Hebreeuse slawe was vroue, wat ooreenstem met die getuienis in die grafte van Avaris. Soos ons beklemtoon, is argeoloë soos Norma Franklin skuldig aan seleksievooroordeel, aangesien hulle alle sodanige getuienis onmiddellik uit die weg ruim, omdat dit nie uit die 1200's v.C. dit is wanneer hulle glo dat die uittog nie plaasgevind het nie. Hierdie besondere Hebreërs het egter eeue voor die beroemde bouer Ramesses II 'n slaaf gemaak in Egipte, die farao waarvan feitlik almal (behalwe Hollywood) saamstem, het geen uittog gesien nie. [Kry patrone!]
- Die uniekheid van hierdie vinnige uitgestrektheid van die Semitiese bevolking van Egipte: Die bewyse vir die uittog wat hier gelys is, kom nie uit die 19de dinastie nie, maar uit baie vroeër, uit die enigste tydperk in Egipte se geskiedenis toe die getuienis 'n groot aantal Semitiese mense dokumenteer. Alhoewel hulle tot slawerny was, het hierdie Semiete nietemin 'n enorme bevolkingsgroei beleef, wat verstommende verwikkelinge was wat slegs een keer in die hele Egipte se geskiedenis gebeur het. En hierdie mense het in die land Gosen in die Nyl -delta gewoon. Deur die historisiteit van die uittog te verwerp, beweer egiptoloë dat al hierdie ontdekkings hoogstens toevallig met die Bybelse verslag is. Daar bestaan ​​uiters sterk apologetiek vir die Bybelse verhale oor die skepping, die wêreldwye vloed, die opstanding en talle ander besonderhede van die heilige geskiedenis. Totdat die filmwerk van Mahoney en Sparks oor die literatuur en parallelle wat deur geleerdes getrek is (sien hieronder), het Christene egter baie minder buite-Bybelse bevestiging vir die uittog gehad as wat ons gehad het vir ander groot gebeurtenisse in die Bybel. Nou word kragtige apologetiese bewyse vir die uittog al hoe meer beskikbaar.
Prof. Rosalie David, Univ. van Manchester
- Die Semiete vertrek skielik uit Avaris en elders: Die eens florerende stad Avaris verdwyn vinnig uit die geskiedenis en word uiteindelik letterlik begrawe deur die bou van 'n ander stad, Ramses. Vir 'n ander voorbeeld, 120 myl suid van Avaris, is 'n ander soortgelyke stad, Kahun, opgegrawe. Argeoloë het 'n ommuurde en bewaakte nedersetting gevind wat 'n groot Semitiese bevolking ondersteun, maar tog bewys van slawerny. Dit lyk ook asof die inwoners daar oornag verdwyn het. Volgens professor en Egiptoloog Rosalie David van die Universiteit van Manchester was die stad se verlaat skielik en onvoorspelbaar. 'Hulle goedere is gevind in die strate en huise van Kahun, presies waar dit gelaat is, voordat dit by die sand van die woestyn begrawe is.'
- Die vertrekkende Semiete het geraamtes van pasgeborenes agtergelaat: Die ontdekking by Kahun het bevind dat die woestynsand die stad begrawe het, maar dat baie van die huise nog tot op die dak staan. Hulle 3500 jaar oue mure val egter in die 1880's toe hulle opgegrawe is. 'N Sumeriese praktyk wat ook in die ruïnes van die vroegste Alaskaanse setlaars gevind is, was om hul dooies onder hul eie huise te begrawe. Interessant genoeg het hierdie Kahun -graaf ook, soos berig deur Wikipedia, "houtkaste wat onder die vloere van baie van die huise begrawe is, ontdek dat dit geraamtes van babas bevat, soms twee of drie in 'n boks, en verouder. slegs 'n paar maande by die dood. " ("As jy hulle op die geboortestoele sien, as dit 'n seun is, dan moet jy hom doodmaak.", Exodus 1: 15-16).
- Die Semiete van die 12de Dinastie van Kahun was slawe: Met verwysing na wetenskaplike bronne, sê Wikipedia ook: "Ander rekords toon aan dat daar 'n groot aantal Semitiese slawe in Egipte was gedurende die 12de dinastie. Dit is interessant dat sommige van die villa's gebou is uit lae moddersteen geskei deur lae rietmatte, 'n tegniek wat in Mesopotamië gebruik word. Verder was die begrafnis onder die woonkwartiere van 'n huis 'n gebruik wat by Ur [geboorteplek van Abram/Abraham] opgemerk is. by 'n ewe sterk muur was Semitiese (Asiatiese [wat Hebreeus kan beteken) slawe wat nie deur hul opsieners vertrou word nie. "
Egiptoloog prof. James Hoffmeier, PhD
- Uittogplae was histories korrek om Farao uit te daag: Antieke Egiptiese kultuur word beskou as Farao as goddelik met beheer oor sommige van die belangrikste kenmerke van die lewe, soos die son en die Nyl. Volgens die egiptoloog dr. James Hoffmeier van die Trinity International University in Chicago, was die skrywer wat die plae van die uittog opgeteken het, op hoogte van die pantheon van Egipte en het die God van die Hebreërs getrek "teen al die gode van Egipte" (Ex. 12: 12).
As voorspel het die staf van Aaron die towenaars se opgetowerde slange verteer, diere wat beskou kan word as verteenwoordigend van Apep (aanbid uit predinastiese tye van byna 3000 v.C.), die slanggod en verpersoonliking van die bose (wat herinner aan die slang in Eden).
Die water van die eerste plaag het in bloed verander het die Nylgod Hapi oorweldig (dikwels uitgebeeld as water uit 'n kruik, sien Eks. 7: 19-20 aanbid vanaf ongeveer 2350 vC in die vyfde dinastie).
Die tweede plaag se epidemie van paddas bespot Heqet, die padda -godin van vrugbaarheid (aanbid vanaf ongeveer 2800 vC in die Tweede Dinastie) en alleen word beskryf as selfs die farao se slaapkamer en op sy bed, Ex. 8: 3.
Die derde plaag se luise opgestaan ​​uit die grond, die domein van die Aardsgod Geb (vader van slange, wat herinner aan Gen. 3:14, en aanbid vanaf ongeveer 2600 in die Derde Dinastie). Herodotus in 440 vC skryf: "In ander lande het die priesters lang hare, in Egipte is hulle koppe geskeer. Die priesters skeer elke dag hul hele liggaam, sodat geen luise of ander onrein dinge aan hulle kan kleef as hulle besig is met die diens van die gode. "
Die vierde plaag vlieg was baie groter as die bizar gewilde miskruier (skurfte), wesens wat hul vullisbolletjies oor die grond gerol het oënskynlik terwyl Khepri, 'n humanoïde figuur met die gesig van 'n skarabee (aanbid vanaf ongeveer 2300 v.C. in die sesde dinastie) die son oor die aarde gerol het lug. Die Egiptenare het geweet dat skarlakse jonges uit begrawe mis ontstaan ​​het. As hulle ook weet dat vlieë uit onbegrawe mis ontstaan, kan hulle hul insekgod blameer omdat hulle nie sy werk gedoen het nie en die vlieë toegelaat het om te vermeerder. (Sien rsr.org/dung-beetles vir hul vermoë om deur die Melkweg te navigeer!)
Die vyfde plaag se aftakeling van vee het Osiris beledig wat as die stiergod (insluitend die kalf, ens., en van minstens ongeveer 2 500 v.C. in die vierde dinastie aanbid is) van dood en opstanding, saam met Isis, koningin van die gode (aanbid uit
2475 vC in die vyfde dinastie) wat dikwels koei se horings op haar kop gedra het.
Die sesde plaag kook kom as, in die lug gegooi, veroorsaak dat mens en dier kook, wat Heka en Isis minag. (Heka is in die predinastiese tydperk aanbid met inskripsies uit amper 3000 vC en Isis uit ongeveer 2400 vC in die vyfde dinastie.) Heka was die vader en Isis, die beskermvrou van die towerkuns, en as magie het dit saamgevoeg met die genesende kunste, ironies genoeg, die towenaars was nie in staat om hulself van die kook te genees nie. Dus "kon die towenaars nie voor Moses staan ​​as gevolg van die kook nie, want die kook was ook op die towenaars" (Eks. 9:11).
Die sewende plaag hael oorwin Nut (aanbid vanaf ongeveer 2000 v.C.), een van die nege primêre Egiptiese gode van die Ennead, godin van die lug, en die ander Ennead -hemelgode, Isis en Set, wat dubbel bespot word, saam met hom die god van storms en vreemdelinge (aanbid begin ongeveer 3000 vC in die Eerste Dinastie), wat albei ook die gewasse sou beskerm. Maar "die hael het in die hele Egipteland getref, alles wat in die veld was. Die hael het elke kruid van die veld getref en elke boom gebreek" (Eks. 9:25). En deur hierdie plaag het Yahweh die graangod, Neper, geterg (eers aanbid in die Middelryk, 2055-1650 vC), wat bekend was as die god van gars, "want die gars was in die kop" (Eks. 9: 31, gereed om geoes te word wanneer dit deur die hael vernietig word).
Die agtste plaag se sprinkane het weer die magteloosheid van Neper en van Egipte se ander oes- en oesgode blootgelê toe 'die land verduister' is deur die sprinkanswerms, 'en hulle eet elke kruie van die land en al die vrugte van die bome wat die hael agtergelaat het' (Ex. . 10:15). Dus Neper en Nepit, god en graangodin, en Renenutet (aanbid in die Piramide -tekste, miskien so vroeg as omstreeks 2350 vC aan die einde van die vyfde dinastie), voedingsslang en oesgodin ("Ek sal maak. die plante floreer en buig onder hul vrugte "), en die Ennead Geb (aanbid vanaf ongeveer 2650 vC in die Derde Dinastie), god van die aarde en gewasse, wat almal verslaan is.
Die duisende van die negende plaag die grootste van Egipte se afgode verduister, Ra die Son god (aanbid vanaf ongeveer 2900 v.C. in die Tweede Dinastie aanbid as Ar in antieke Armenië en sien ons debat met 'n vermeende afstammeling van Ra). Die drie dae van duisternis wat 'selfs gevoel kan word', het ook Khepri en Atum geblus in Heliopolis, die stad van die son.
Die finaliteit van die tiende plaag, met die dood van al die eersgeborenes, het Farao as bedrog blootgestel, want hy was vermoedelik die goddelike beskermer van Egipte, die verpersoonliking van die gode van die son en van die opstanding. Hierdie en ander waarnemings lei daartoe dat baie die uittog erken as een van die buitengewoonste dramas in die geskiedenis van die wêreld, 'n rekord wat die Skepper pas. En in die verslag van die tiende plaag maak die God van die Hebreërs dit duidelik dat Hy 'teen al die gode van Egipte' geveg het (Eks. 12:12).
- Baie liggame is nie begrawe nie, maar op mekaar gegooi in kuile: Egiptoloog Manfred Bietak het ook die oorskot van baie mense wat vinnig begrawe is, ontbloot en geglo dat hulle moontlik gesterf het in 'n plaag waar 'n vinnige begrafnis nodig was. David Rohl sê dat dit 'n bewys kan wees van die tiende plaag en die dood van die eersgeborene.
- Ten tye van die vinnige begrafnisse vertrek Semiete vinnig: Rohl voer aan dat die skielike vertrek van die bevolking in die Semitiese stad Kahun 120 myl suid van Avarice, en van Avarice self, 'n bewys is van 'n algemene uittog van al die Semiete wat vinnig besig was om in te pak en Goshen te verlaat, waarna die getuienis toon dat Avarice self in puin gelê het.
- Die aanvaarde chronologie van Egipte verdraai die tydlyne van sy bure: Die geskiedenis van die omliggende kulture vereis dat lang tydperke ingevoeg word sonder om 'n ander rede as om dit te laat pas by die aanvaarde chronologie van Egipte. Maar die kenners wat geen bewyse vir die uittog vind terwyl hulle in die verkeerde eeu kyk nie, verwerp diegene wat probeer om die tydlyn van Egipte te hersien in plaas van die tydlyne van die naburige tydgenote. 'N Ander argeoloog wat blykbaar die Exodus, Kent Weeks, Ph.D. in Egiptologie van die Yale -universiteit, erken dit egter dat "korrelasies tussen Egiptiese chronologie en dié van ander kulture in die ou Nabye Ooste nog meer verwarrend is." Die 'aanvaarde' chronologie van Egipte vereis dat onverwagte gapings in die plaaslike rekords van omliggende kulture ingevoeg word, in die geskiedenis van Ciprus, Troje, Nubië, Griekeland, Sirië, Fenisië en die Hetiete, alles ooreenstem met die datering van iets wat Egipte se derde donkerte genoem word. tydperk. Die film van Mahoney voer aan dat die verskuiwing van die geskiedenis van Egipte blykbaar die tydlyne van Egipte, hul omliggende nasies en die Bybel kan pas.
Egiptoloog Kent Weeks, PhD
- Egipte se onseker chronologie word gebruik om die Skrif in diskrediet te bring: Bevooroordeelde kenners beweer dat die historiese tydlyn van Egipte, alhoewel dit ernstige probleme met baie ander mediterrane geskiedenis toon, toon dat die Bybelse verslag nie veel meer as mitologies is nie. Selfs Isaac Newton, die grootste wetenskaplike ter wêreld wat meer oor die Bybel en die geskiedenis geskryf het as wat hy oor wiskunde en fisika geskryf het, het die ware chronologie van die wêreld egter gebaseer op die Bybelse tydlyn. In ons eie eeu het prof. Weeks, wat die graf (KV5) van Ramesses II in die Vallei van die Konings herontdek het, aan Tim Mahoney gesê: "Ramses II as die farao van die uittog? Hoe kan ons dit bewys? Chronologie help nie regtig nie"Wat? Hoe kan dit wees? Wel, soos Weeks bygevoeg het, en sy saak onderskat:" Die chronologie van Egipte is nog steeds 'n bietjie dubbelsinnig. "
David Rohl, Engelse Egiptoloog
- Die ou Egiptiese priester Manetho onthou dat God Egipte geslaan het: David Rohl, Engelse Egiptoloog en wenner van 'n gesogte geskiedenisnavorsingsbeurs wat deur die Universiteit van Londen toegeken word, voer aan dat die aanvaarde tydlyn van Egipte verskuif moet word, en hoewel dit 'n agnostikus is, dui dit op 'n katastrofiese ineenstorting in die geskiedenis van Egipte as 'n hoogtepunt van baie bewyse om die historisiteit van die uittog te ondersteun. Nadat hy sy hele lewe lank die Midde -Ooste ondersoek het, het Rohl aan Mahoney gesê: 'Een van die grootste oomblikke in die Egiptiese geskiedenis is die inval van die Egiptiese beskawing wanneer hierdie buitelanders inval. Hierdie heersers van Hyksos vernietig die land en die Egiptenaar inheemse heerskappy word heeltemal onderdruk. Egipte is op sy knieë. Dit is wat ons in hierdie tydperk sien, en dit gebeur slegs een keer in 'n duisend jaar van Egipte se geskiedenis. As ons kan skakel dit na 'n baie bekende tradisie wat ons vertel het deur 'n Egiptiese priester genaamd Manetho, hy het 'n geskiedenis van Egipte in die 3de eeu vC geskryf, ons eindig met 'n verhaal soos hierdie.'In die bewind van 'n koning genaamd Didymos [ook Tutimaeus, Tutimaios, Timaios, Dedumos], een van die laaste konings van die 13de dinastie, het God die Egiptenare verslaan.' En God hier is enkelvoud. U sou verwag dat 'gode' geslaan sou word, maar u doen dit nie. "[Get Patterns!] Josephus berig dat hierdie buitelanders [Egipte] maklik verower het", soos Rohl vertel, "sonder om 'n slag te slaan." (Let op: Manetho se verslag word vir ons bewaar deur 'n rsr.org/armenian vertaling van Eusebius.)
- Hoeveel volumes om die teenstrydighede in die tydlyn te lys: Natuurlik daag kritici die datering van verskillende gegewens hierin uit Lys van bewyse vir die uittog. Maar wat as elkeen van die erkende dilemmas en teenstrydighede in die hoofstroom van die Egiptiese chronologie een na die ander verskyn? 'N Boek met hoeveel bladsye dit sou verg? Of 'n stel hoeveel volumes? Die egiptoloog van Oxford, sir Alan H. Gardiner, het eens geskryf: 'Egiptiese geskiedenis is bloot 'n versameling lappe en stukkies." Die Egiptoloë van Mahoney erken ook dat daar 'n enorme onsekerheid is. Die verdediger van die status quo wil dus met nederigheid beswaar aanteken teen die bogenoemde kritiek. Hoe meer foute in die hoofstroomliteratuur ingesluit is, hoe moeiliker is dit vir ander wat saamkom om getuienis korrek te herinterpreteer en datums toe te ken. Die Bimsons, en Rohls, en Alings, en Billingtons, en Woods, en Sparks, en Mahoneys van die wêreld, staan ​​onderweg voor 'n skrikwekkende taak wat geneig is tot foute.
- Die Israeliete en die stad Ramses: Oorweeg op hierdie punt weer die argument teen al hierdie bewyse vir die uittog. Rohl meen dat baie Egiptoloë verkeerdelik gelei is deur die vers in Exodus wat hierbo bespreek is, wat daartoe gelei het dat hulle in die verkeerde tyd na bewyse gesoek het. Die Israeliete 'het vir die farao voorraadstede gebou, Pithom en Raamses' (Eksodus 1:11), wat moontlik weer openbare graanhuise gehad het. Opgrawings het gelei tot die Ramses -uittogteorie wat volgens hierdie vers Moses en sy Farao op ongeveer 1250 vC sou plaas. Dit is egter maklik 'n anachronisme, soos hierbo beskryf, word gesê dat New York veertig jaar gestig is voordat dit sy naam gekry het. Genesis gebruik albei die name JHWH en Ramses anachronisties, en weer, is Avaris opgeneem in die nuwe stad Pi-Ramesses. Die stad wat deur Semiete (die Hebreërs) gebou is, het dus die stad Ramses geword, wat die anachronisme in Ex. 1:11 en miskien ook Gen. 47:11. Real Science Radio doen 'n beroep op Stephen Gabriel Rosenberg en ander skeptiese egiptoloë om hul stelselmatige argument teen moontlike Israelitiese getuienis terug te trek slegs omdat dit voor Ramses II gedateer is.
- Die beweging van Egipte se tydlyn toon die bewyspatroon vir die uittog: Soos Mahoney se Exodus -film uitbeeld, bied die verskuiwing van die tydlyn van Egipte dan 'n bewyspatroon, die koms van die Semiete in Egipte (Avaris), hul groot vermeerdering (Avaris -bevolking, 20 Semitiese stede), slawerny (ernstige bewyse, slawe name), oordeel op die land (die einde van die Middelryk, die "donker tydperk", Ipuwer -papirus, ens.), en die uittog (skielike vertrek), gevolg deur die verowering van die Israeliet van Kanaän (kyk byvoorbeeld rsr.org/jericho).
- Israel se Bybelse geskiedenis stel dit voor as slawe en mislukkings: Genesis, Exodus en feitlik die hele Ou Testament stel die Israeliete eers as slawe en dan, gedurende hul geskiedenis, as goddeloos voor. Selfs die aartsvaders en helde was in baie opsigte veragtelik. Dit word opgemerk om dit nie te veroordeel nie, maar om die 'geur van realisme' in die Hebreeuse Geskrifte en die onvervulde harde waarheid waarmee dit 'God se uitverkore volk' voorhou, te erken. Abraham en Isak was bereid om hul vrouens weg te gee om hul eie vel te red. Jakob beroof sy broer van sy eersgeboortereg Josef, vir al sy grootheid, het die vrye mense van Egipte in slawe verander, selfs koning Dawid was 'n egbreker en 'n moordenaar. Die Hebreeuse Geskrifte veroordeel die priesters, en soms selfs die "profete", en die konings van Israel en Juda, en die twaalf stamme self, in byna konstante opstand teen God en aanbid 'n goue kalf onmiddellik nadat hulle deur die lewende God verlos is . As hulle dit alles bedink het, sou u verwag dat hulle hulself as waardig vir God se verlossing sou beskou. Maar dan vat hulle selfs in die woestyn teen Hom en sê dat hulle wil teruggaan na Egipte. Wie sou dit skryf as dit nie waar was nie? So sterf feitlik die hele geslag wat uit Egipte gered is, in ongeloof in die woestyn (Numeri 32:13 Hebreërs 3: 16-19). Uiteindelik toon die Hebreeuse Geskrifte aan dat hulle selfs hul eie kinders offer as brandoffers aan die valse god Moleg. As 'n volk 'n fiktiewe weergawe van hul geskiedenis sou onthou, sou 'n mens dink dat dit meer komplimenteer sou wees as dié van die uittog.
- Die uittog ontbreek by tempelmure en farao's se grafte: Natuurlik. Selfs vooraanstaande Egiptoloë wat die historisiteit van Moses verwerp, erken saam met Kent Weeks, wat die Theban Mapping Project gestig het, en met Mansour Boraik, direkteur -generaal van oudhede in Luxor, dat daar geen amptelike inskrywings sou gewees het as die uittog gebeur het nie. Op 'n vraag het 'n ander Egiptoloog teenstander van 'n historiese uittog, Maarten Raven, dit ook so gestel: 'Selfs as die uittog gebeur het, moet u die Egiptenare nie vra om daaroor te skryf nie.'
Ipuwer Papyrus, 19de Dinastie, Leiden Museum
- Plae word in 'n ou Egiptiese dokument aangeteken: Algemene argeoloë beweer dat plae van Bybelse proporsie hul stempel in die geskiedenis van Egipte sou afgedruk het, maar dat daar nie so 'n merk bestaan ​​nie. Die filmmaker Mahoney het die bekende deskundige Maarten Raven, kurator van die Leiden -museum, uitgevra oor die Ipuwer Papyrus (besonderhede hieronder) wat sy fasiliteit bevat. Waarom verwerp Raven dit as 'n beskrywing van die plae van die uittog? Raven, wat nie glo dat die uittog ooit gebeur het nie, glo natuurlik dat dit in die 13de eeu v.C. In Ipuwer se duidelik nie -amptelike verslag spreek hy sy majesteit, die koning, aan en beskryf poëties rampe wat herinner aan die Bybelse plae en die gevolge daarvan. Ipuwer skryf: "Kyk, Egipte val op water en hy wat water op die grond gooi, gryp die magtiges in ellende... Die rivier is bloed ... Weg is die gars van oorvloed. het eienaars van rykdom geword. "Sy verslag is baie korter as die verslag van Moses in hoofstukke 4 tot 12 van die uittog. Tog is hy behep met een spesifieke gebeurtenis. Veertig keer Ipuwer herhaal die wonderlike waarneming dat Egipte se knegte nou sy rykdom besit! Tog gee hy geen aanduiding van enige gewelddadige slawe -opstand nie. En slegs een keer identifiseer hy die dader van die verwoesting van die land, weer eens vreemd, terwyl Ipuwer die nasionale katastrofe toeskryf aan die een "wat water op die grond gegooi het". Eienaardig, nè? [Kry patrone!] En vir meer besonderhede oor Ipuwer en uit baie ander ou Egiptiese dokumente, sien hieronder vir Brad Spark se literatuuroorsig.
- Moses het opgeteken dat Egipte nog 40 jaar na die plae onder druk was: As iets soos die verhaal van Exodus by 'n ryk gebeur, sou dit in duie gestort het. ("En dit het gebeur in die veertigste jaar. Dat Moses met die kinders van Israel gepraat het oor. [God se] dade wat Hy te midde van Egipte gedoen het, met Farao, die koning van Egipte, en met sy hele land. En hoe die Die Here het hulle tot vandag toe vernietig ", Deut. 1: 3 11: 3-4.) Die geskiedenis teken dus 'n groot donker tydperk in Egipte na die tradisionele datum van die uittog aan.
- Die Bybel dateer Exodus uit tot 480 jaar voor die tempel: Mahoney het opgemerk dat, "as mense na bewyse in die verkeerde tydperk van die geskiedenis soek, hulle dit nie sal vind nie." Historici moet dus let op die baie spesifieke chronologiese plasing van die uittog uit die Hebreeuse Geskrifte. 'En dit het gebeur in die vierhonderd en tagtigste jaar daarna die kinders van Israel het uit Egipteland gekom, in die vierde jaar van Salomo se regering oor Israel, in die maand Ziv, wat is in die tweede maand dat hy die huis van die Here begin bou het "(I Konings 6: 1). Vanaf die algemeenste datum van die begin van Salomo se regering is 970 vC. algehele Bybelse geskiedenis en in teenstelling met diegene wat 3000 jaar later saamgekom het wat glad nie glo dat die uittog plaasgevind het nie en wat dit nie in ongeveer 1270 vC plaasgevind het nie
- "Israel" ingeskryf op die 1210 v.C. Merneptah Stele: Volgens die sekulêre chronologie en hul Ramses -datum vir wanneer die uittog nie plaasgevind het nie, 'n vermelding van "Israel" as 'n gevestigde nasie in antieke Egiptiese hiërogliewe, twee keer geskryf, eers in 1360 v.C. en weer in 1210 v.C. sou dit onmoontlik wees. Want as Israel se eie Skrif bedoel was om die volk as 'n begin na 'n 1270 v.C. uittog, en dan na die 40 jaar van dwaal in die wildernis, en na die vele dekades van sukses en mislukking om Kanaän te probeer verower, sou selfs laasgenoemde van twee bekende inskripsies te vroeg in die geskiedenis geskryf gewees het. In Mahoney se rolprent word Rohl gelees van die hiërogliewe op die Merneptah Stele, wat kort na die dood van Ramesses gesny is. Die erkenning van die stele van Israel, reeds in die land Kanaän, as 'n beduidende mag, voer verder aan teen die einde van die 12de eeu v.C. Die datum van die nuwe koninkryk vir die uittog. Rohl voer aan dat hierdie stele argeoloë moet help om hul verouderde oortuiging te bevry dat die uittog, wat volgens hulle nooit plaasgevind het nie, in die tyd van Ramesses moes plaasgevind het. [Kry patrone!]
Dr Billington "Israel" 1360 v.C.
- "Israel" Ingeskryf op die voetstuk van 'n 1360 v.C. Egiptiese standbeeld: In Duitsland kan die publiek kyk na die gebreekte voetstuk van 'n ou Egiptiese standbeeld wat in die Egiptiese Museum van Berlyn gehuisves is. Die voetstuk dateer uit 'n nog vroeër tydperk, ongeveer 150 jaar voor die Merneptah Stele, of 1360 v.C. Clyde E. Billington, PhD in geskiedenis aan die Universiteit van Iowa, berig dat elkeen van die drie 'naamringe' op die 'Berlynse voetstuk' 'n groep mense opneem wat deur Farao in die streek Samaria verslaan is. Ashkelon, Kanaän en die derde, hoewel gedeeltelik weggebreek, lees "Israel" volgens sterk argumente wat onlangs deur egiptoloë en Bybelgeleerdes gepubliseer is. Terloops, Ludwig Borchardt, die Duitse Egiptoloog wat bekend was vir sy opgrawings by Tell el-Amarna, waar hy die beroemde borsbeeld van Nefertiti, koningin van Akhenaten ontdek het, is die een wat die "Berlynse voetstuk" van 'n Egiptiese handelaar in 1913 verkry het.
- Die verowering van Kanaän: Timothy Mahoney se baanbrekerfilm, wat argeologiese bewyse wat meestal slegs aan geleerdes by 'n massapubliek was, eindig deur argeologiese bewyse vir die Israelitiese verowering van Kanaän in die Bybelse tydlyn aan te bied. Die ruïnes van die versterkte stede wat in die Bybel beskryf word, wat Josua en die Israeliete te beurt geval het, is deur argeoloë geïdentifiseer en opgegrawe. Maar weer, die hoofstroom geleerdes beweer dat hierdie stede, wat in 'n kort tydperk verwoes is, nietemin in 'n historiese tydperk val wat nie pas by die Bybelse tydlyn van die uittog, Moses en die militêre generaal Josua nie. RSR's Lys van bewyse vir die uittog sal hierdie getuienis nie insluit nie, wat val buite Israel se verblyf in Egipte en die uittog self. Alhoewel die sterkste argument wat die sekulariste teen Josua het, hul bewerings oor die getuienis in die ruïnes van Jerigo is, moet u twee dinge oorweeg. Eerstens is die ruïnes van Jerigo daar! As gevolg van 'n kniehalterige reaksie teen byna alles wat in die Bybel opgeteken is, sou baie skeptici wens dat daar nooit 'n ruïnes van hierdie ou stad geïdentifiseer kon word nie. Maar daar is hulle. Tweedens wys ons diegene wat geïnteresseerd is in die oorweldigende argeologiese bewyse wat Joshua se verslag bevestig, na rsr.org/jericho, ons onderhoud met Bryant Wood, die gewildste gesag ter wêreld oor die verstommende ruïnes van een van die grootste stede in die antieke wêreld.
Moses: Koning moet die wet gehoorsaam, 1000 jaar voor Solon
- Die Boeke van Moses leer dat geen koning bo die wet verhewe is nie: Gewoonlik in die antieke heidense ryke ter wêreld, het hul koning bo die wet gestaan. Tog teken Moses aan dat God beveel dat selfs die koning die wet moet gehoorsaam. Ironies genoeg het baie konserwatiewes die heidense Solon van Athene die eerste verklaring van hierdie waarheid toegeskryf dat selfs regeringsleiers nie bo die wet verhewe is nie. 1000 jaar voor Solon het die vyfde boek van Moses egter aan 'n koning geleer dat: "as hy op die troon van sy koninkryk sit, moet hy vir homself 'n afskrif van hierdie wet skryf. [Wat insluit Moenie moord pleeg nie, Moenie steel nie, en Moenie meineed pleeg nie, 5: 17-20] en hy sal dit lees al die dae van sy lewe, sodat hy kan leer om die Here sy God te vrees en versigtig te wees om al die woorde van hierdie wet en hierdie insettinge na te kom, sodat sy hart nie verhewe bo sy broers, sodat hy nie van die gebod kan afwyk nie. "(Deuteronomium 17: 18-20). irrelevante en mitologiese teks oor Moses.
- Besonderhede - die Egiptenare gebruik strydwaens: Die eerste verwysing wat historici oor die gebruik van strydwaens ken, dateer uit ongeveer 1800 vC uit Mesopotamië. Die skrywer van Genesis en Exodus berig dat die Egiptiese amptenare en sy leër strydwaens gebruik het en argeoloë het gedokumenteer dat die wa die grootste militêre 'wapen' geword het wat begin in 1700 vC. Dus, soos deur verskillende moderne geleerdes beweer is, as Exodus eers 900 jaar nadat die Bybel dateer uit die lewe van Moses, geskryf is, hoe sou 'n Israeliet in die 7de eeu vC weet dat strydwaens so ver terug in die geskiedenis gebruik is, deur beide regeringsamptenare en die weermag? Sulke bevestigde besonderhede, vermenigvuldig deur Genesis en Exodus, help om die egtheid van die teks en outeurskap te dokumenteer.
Wetenskaplike sloping van die teorie.
- Die eenheid van die skrywer van die Pentateug: Eeue lank het die Bybel se 'hoër kritici' 'n enkele skrywer vir die boeke van die Torah verwerp en in plaas daarvan beweer dat redakteurs Genesis, ens., Uit verskeie bronne saamgestel het (verbeelde J, E, P en amp D -dokumente). In Mahoney se tweede film, Die kontroversie van Moses, vertel die akademikus Peter Gentry oor sy eie professor Die dokumentêre hipotese weerlegging deur die hoogs gekwalifiseerde Joodse Italiaanse geleerde Umberto Cassuto. Sy professor antwoord: "Ons lees nie sulke dinge hier nie." Omdat hy self 'n rebel was, kon Bob Enyart dit nie weerstaan ​​nie en het hy die boek gelees, 'n kort kragtoer teen die teorie. Hier by RSR beveel ons Cassuto se teks nou sterk aan, met sy agt goed ontvangde lesings wat in 1941 by die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem gelewer is. Enige verskoning wat die JEDP -teorie konfronteer, sal die lees van hierdie briljante teks vier. En u kan hoor hoe dr Gentry die argumente van Cassuto bespreek hier op Real Science Radio!
- Besonderhede - Die oudste bewyse van perde in Egipte kom van Avaris: Ten tye van die eerste gedokumenteerde geldkrisis, "toe die geld in Egipteland en in die land Kanaän misluk het, het al die Egiptenare na Josef gekom. Toe bring hulle hul vee na Josef toe, en Josef gee vir hulle brood in ruil vir die perde, die kuddes, die vee "(Gen. 47). In 'n geringe toeval, volgens Perde in antieke Egipte, 'n kort artikel van University College London, "Perde is gedurende die Tweede Tussentydperk (ongeveer 1700-1550 vC) in Egipte ingebring [natuurlik uit die noorde]. Die vroegste oorblyfsels van perde is 'n paar bene van Avaris en die geraamte van 'n perd wat by Buhen gevind is. "(Die vesting in Buhen is toevallig gebou deur Senusret III, die koning hierbo genoem.)
90 Egiptiese tekste met "Exodus parallels"
- Antieke Egiptiese literatuur stem ooreen met die uittog: Briljante geleerdes, diegene wat die eerste keer baie hiërogliewe historiese verslae vertaal het, het self parallelle opgemerk tussen die boek Exodus en die ou Egiptiese geskrifte wat hulle vir die mensdom herwin het. "Besprekings van uittogparallelle in die egyptologiese literatuur" begin op bladsy 259 van Springer se teks van 2015, Israel's Exodus in transdissiplinêre perspektief, soos volg:
Ongeveer 30 antieke Egiptiese tekste met Exodus "parallelle" of Exodus-agtige inhoud is geïdentifiseer deur 56 Egiptoloë, argeoloë en Semitisme van 1844 tot op hede in die professionele literatuur. Bykomende tekste word in die huidige studie geïdentifiseer vir 'n totaal van meer as 90 Egiptiese tekste wat Exodus -parallelle bevat.
In sy eerste film het Mahoney 'n onderhoud met belangrike Egiptoloë en ander gevoer om die lang opgemerkte parallelle (insluitend dikwels deur die beroemde taalkundiges wat die hiërogliewe vertaal het) te bespreek tussen Egiptiese letterkunde en die uittog, waaronder die Ipuwer Papyrus, die Berlynse fragment, die Brooklyn Papyrus , die Merneptah Stele en die Amarna Letters. Baie meer uitgebreide bewyse uit antieke Egiptiese literatuur is aangebied deur Brad C. Sparks tydens die akademiese 2013 Exodus -konferensie aan die Universiteit van Kalifornië in San Diego waarin sulke historiese verslae gedokumenteer word. RSR vestig nou sy aandag op hierdie bewyse.
Vermanings van Ipuwer: rivier is bloed, plae, armes kry rykdom
- Die hoogtepunte van die Ipuwer Papyrus: Kyk eers na 'n paar van sy waarnemings.
Ipuwer: "Kyk, Egipte val op water en hy wat water [bespot met die Nylgod Hapi] op die grond gryp, gryp die magtiges in ellende. Die rivier is bloed."
Exodus: ". Jy moet water uit die rivier neem en dit op die droë grond gooi. Die water wat jy uit die rivier neem, sal bloed word "(Eks. 4: 9)." En al die waters wat in die rivier was, het in bloed verander "(Eks. 7:20).
Ipuwer: "Die gars van oorvloed is weg. Voedselvoorrade raak min. Die edeles honger ..."
Eksodus: Toe die hael toeslaan, "was die gars in die kop" (Eks. 9:31) en die sprinkane het "elke kruie van die land geëet en al die vrugte van die bome wat die hael agtergelaat het" (Eks. 10: 15)
Die nommer een verbintenis van sekulêre argeoloë en historici is om die gesag van die Skrif te ondermyn. Groot meningsverskil oor ander aangeleenthede word professioneel geduld. Maar om die Bybel te bevestig, kos baie geld. So sal die meeste geleerdes stelselmatig Bybelse tekste, insluitend die uittog, dateer na baie later tydperke. Terselfdertyd is hulle gretig om 'n vroeg datum vir enige buite-Bybelse bevestiging, soos met die Ipuwer-teks, om enige moontlike verband tussen die twee te verduister. Alhoewel dit algemeen erken word dat die papirus self na die tyd van Moses neergeskryf is (as hy selfs bestaan ​​het, volgens sommige), beweer hulle dat Ipuwer die oorspronklike gekomponeer het lank voor enige moontlike datum vir die uittog. Die ooreenkomste is egter veels te uniek en verstommend om nie met mekaar verband te hou nie.
Ipuwer: gaan voort, "Kyk, plaag vee die land oor.Bloed is oral, sonder 'n tekort aan dooies. Hy wat sy broer in die dood begrawe, is oral. Wee my. Jammer is oor die hele land. "
Eksodus: "Daar sal harde geween wees in Egipte" (Eks. 11: 6)
- Verwydering van groot rykdom uit Egipte word voorspel: In Genesis spreek God se profesieë oor die slawerny van Israel in 'n vreemde land, en dan sal die nasie vir wie hulle dien, oordeel, en met groot besittings sal hulle uitkom (Gen. 15:14). En terloops, nadat Moses hierdie vertrek van die Jode uit Egipte aangeteken het, bevestig die Nuwe-Testamentiese skrywers en selfs Jesus Christus verskillende gegewens, selfs byvoorbeeld oor die manna wat die Israeliete in die woestyn ondersteun het (Johannes 6: 49-51) .
- Ipuwer Papyrus verwerping: Hier is 'n opmerking van Ipuwer wat geleerdes noem as 'n rede om te verwerp die historisiteit daarvan, alhoewel dit 'n ander is verstommende parallel na die uittog. "Inderdaad, arm mense het eienaars van rykdom geword, en hy wat nie vir homself sandale kon maak nie, is nou 'n besitter van rykdom." Dr Chris Heard doen 'n beroep op twee geleerdes, 'n S. Luria en Egiptoloog Miriam Lichtheim (ironies genoeg, albei vernoem na mense wie se bestaan ​​hulle ontken), wat albei die uittog verwerp en natuurlik enige verbintenis met Ipuwer.
"Die onhistoriese karakter van die hele genre [Ipuwer, ens.] Word deur S. Luria herken in 'n artikel wat nie die aandag geniet wat dit verdien nie. Hy wys op die fiktiewe, mitologies-messiaanse aard van hierdie werke en die vaste clichés deur wat die tema van 'sosiale chaos' uitgespreek het ... Luria het ook die sprekende punt gemaak dat die beskrywing van chaos in die Vermanings is inherent teenstrydig en dus histories onmoontlik: aan die een kant word gesê dat die land aan totale gebrek ly, aan die ander kant word die armes beskryf as ryk geword, fyn klere gedra en oor die algemeen weggedoen met alles wat vroeër aan hulle behoort het. meesters. Kortom, die Vermanings van Ipuwer het nie net 'n uitwerking op die lang afgelope Eerste Tussentydperk nie, dit is ook nie afkomstig van enige ander [d.w.s. Mosaïese] historiese situasie nie. "
So lui die desperaatheid van skeptisisme. Ipuwer se woorde beskryf die uiters unieke ontwikkeling wat Moses opgeteken het. "En die kinders van Israel het gedoen volgens die woord van Moses, en hulle het van die Egiptenaars silwer, goudvoorwerpe en klere gevra. En die HERE het die volk guns verleen in die oë van die Egiptenaars, sodat hulle het hulle toegestaan ​​wat hulle versoek het. So het hulle die Egiptenare geplunder. " word beweer dat dit 'n stelling is. Terloops, wie is die S. Luria? Die Joodse skrywer van die artikel waarna verwys word, is in 1929 in 'n Duitse tydskrif gepubliseer (KlioHy verberg sy Hebreeuse naam Salomo onder die voorletter. Solomon Lur'e, 'n gegradueerde van die Universiteit van Petersburg in 1914, het daarna in die geskiedenisdepartement van die Universiteit van Leningrad klasgegee. Terselfdertyd briljant, maar naïef, was hierdie geleerde wat lief was vir Charles Darwin, in die wiele gery met die gebruik van die metodes van die ondersoek van die natuurreg om die geskiedenis in 'n wetenskap te verander. En wie is die Chris Heard? Bob Enyart, die mede-gasheer van die RSR, het kortliks gekruis met die van hierdie medeprofessor van die Pepperdine-universiteit (sien video) toe Bob daar gepraat het teen die teïstiese evolusie. Net soos die meeste Christene wat 'n jong aarde verwerp, verwerp prof. Heard die historisiteit van die ses letterlike skeppingsdae, die wêreldwye vloed, die uittog en ongetwyfeld baie ander verslae wat in die Bybel as histories weergegee word.
- Ipuwer uittreksels: Lees self die Ipuwer Exodus Parallels en die Forty Times, wat die RSR -merke bevat, met die buitengewone veertig gevalle wat die tema van die wysgeer uitmaak dat die dienaars die rykdom van die nasie geneem het!
- Die daaropvolgende historiese konteks: Die beroemde sekulêre professor van die Universiteit van Kopenhagen Niels Peter Lemche het geskryf dat die Genesis- en Exodus -verslae ''n fiksie is wat in die middel van die eerste millennium geskryf is' en selfs: 'Net so is die Dawid van die Bybel, Dawid die koning, nie 'n historiese figuur. "
- Shalmaneser Stela: Net so is die ontdekking van die stela wat in 863 v.C. deur die Assiriese koning, het Shalmaneser daartoe gelei dat baie mense beswaar aangeteken het teen die teks, soos gepubliseer deur die British Museum waarin die stela vertoon word: "Ek het 1.200 strydwaens vernietig, ek, 200 kavallerie, 20.000 soldate, van Hadad-ezerz. 2000 strydwaens, 10.000 soldate van Agab, die Israeliet. 1 000 kamele van Gindibu ', die Arabier.' Wat terloops ook die eerste historiese verwysing na die Arabiere is.
- Mesha Stele: Nadat hierdie stela gevind is en sy vertaling "Agab, koning van Israel" so sterk afslag gekry het (omdat dit die skeptici weerspreek het), is die Mesha Stele gevind wat in opdrag van die koning van Moab in 840 v.C. wat sê, vanaf 2 Konings: "Omri was die koning van Israel en het Moab onderdruk" en aangaande een van die twaalf stamme: "En die manne van Gad het van ouds af in die land Atarot gewoon, en die koning van Israel het versterk Ataroth ", wat ook baie ongelukkig gemaak het.
- Assiriese rekords: Assiriese monarge verwys na nege van Israel se konings, Omri, Agab, Jehu, Menahem, Pekah en Hosea in die Noordelike Koninkryk en Asarja, Agas en Hiskia.
- Merneptah Stele: Toe ontdek 'n egiptoloog in Thebes die Merneptah Stele (sien hierbo ook algemeen bekend as die "Israel Stela" omdat "'n meerderheid geleerdes dit" vertaal "), nou in die Kaïro -museum en gedateer 1208 vC, wat oordryf , soos tipies, 'n veldtog van Ramses II se seun Merneptah met: "Israel word verwoes, sy saad is nie meer nie", en spreek van oorwinning oor die Hetiete, pa-Kanaän, Ashkelon, Gezer en Sirië, met die woorde, 'Die vorste lê neer en sê:' Vrede ', met die woord vrede uitgespel deur fonetiese glyfe te gebruik, nie 'n Egiptiese woord nie, maar die Hebreeuse' Shalom '!
- Tel Dan Stele: En meer onlangs is ontdek dat die Tel Dan Stele beslis gedurende die 842 v.C. tot 796 v.C. regering van Hazael van Damaskus, wat noem dat sy pa, Ben-Hadad II, geveg en gesterf het, en "Hadad het my koning gemaak. Ek het doodgemaak. en [ek] het [Ahas] iahu seun van [Joram familie] van die Huis van Dawid doodgemaak.
-Berlynse voetstuk: En later nog steeds 'n standbeeld-voetstuk met verslaan buitelanders en hul fragmentariese 'naamringe', waarvan een met baie ondersteunende bewyse vertaal is as 'Ia-shra-il', wat getuig van die konflik van Egipte met Israel die "nomades van YHWH" gaan histories nog verder terug as Merneptah, waarskynlik tot die middel van die 18de dinastie, soos verder bespreek op PatternsofEvidence.com.
- Temple of Amun's Seti Battle Scenes: In Karnak, rondom die gegraveerde teks van die Hetitiese verdrag met Ramses II, verskyn die gevegstonele van Seti teen pa-Kanaän en teen Ashkelon wat wys hoe hulle hul eie kinders vermoor om guns by hul god (soos die Moabiete in 2 Konings 3). 'Egiptoloog Frank Yurco van die Oriental Institute of Chicago erken dat die patroon van veldtogte by Karnak identies is aan die Merneptah -stele, het David Rohl geskryf. Dit het die ontbinding van ontbrekende materiaal moontlik gemaak, 'n 'opspraakwekkende ontdekking wat vinnig deur die Egiptologie -gemeenskap aanvaar is'. Karnak beeld Israeliete dus uit in strydwaens wat teen Seti I, die vader van Ramses II, veg, wat aandui, net soos al hierdie ander argeologiese vondste, dat die skeptici soos prof. Lemche geen nederigheid voor God het nie en dat Israel lank in die land was, het 'n volwasse monargie gehad en verdeel in noordelike en suidelike koninkryke, alles duidelik in die Skrif gestel en nou sterk getuig deur die buite-Bybelse geskiedenis.
- Genetiese bewyse vir die uittog uit Egiptiese mummies: Moses het vir die nageslag die Out-of-Babel geskiedenis van die mensdom se verdeling uit die Midde-Ooste opgeteken (Genesis 11, gebaseer op die Gen. 10 Table of Nations). Die 'beurs' wat sy rekeninge verwerp, insluitend die uittog, ondersteun die alternatiewe verspreidingsmodel genaamd Out-of-Africa. Maar in 2017 in die tydskrif Nature Communications 'n groot genetiese studie van 90 mammies het getoon dat die genoom van die ou Egiptenare (van 3400 tot 2400 jaar gelede, omtrent die tyd van Josua tot Maleagi) 'n sterk Midde -Ooste was (dink aan Babel/Mesopotamië, Ararat/Anatolië, Kanaän/Filistië). Eers baie eeue later is Egiptiese DNA aansienlik toegedien deur genetiese materiaal suid van die Sahara. Hierdie ontdekking kan help om die geleerdheid terug te keer na sy wortels, in ooreenstemming met Moses, dat "die Mesopotamiese vallei die wieg van die beskawing is." DNA lieg nie. Hierdie groot studie van 'n duisend jaar van die Egiptiese genoom weerspreek die historiese raamwerk van Moses se afvalliges, maar bevestig tog die voorspelling van Bybelse kreasioniste, en lewer sodoende nog meer kruisdissiplinêre bewyse vir die uittog!
- Hersien die eerste en tweede punte hierbo: Die verstommende waarheid is dat die Israeliete die woord aan Egipte en aan die hele wêreld gegee het Farao. Tog vorder die Egiptologie, net soos die wetenskap oor die algemeen, een begrafnis op 'n slag, en sulke argeologie moet baie traagheid oorkom om reg te kom. Om die Kanadese-Israeliese filmmaker van die Huntington-universiteit, Simcha Jacobovici, aan te haal: 'As u die Bybelse uittog verkeerd dateer, as u die uittog in 'n historiese konteks plaas waar dit nie hoort nie, dan vind u per definisie geen argeologiese bewyse daarvoor nie Joseph, of enige ander Bybelse figuur. En dit is presies wat die meerderheid argeoloë doen wanneer hulle met die uittog uitgaan. Eerstens sê hulle dat dit nie gebeur het nie. Dan dateer hulle onlogies wat nie met die 13de gebeur het nie. eeu vC - 1270 vC om presies te wees. " Christene, baie van ons, weet natuurlik dat die gesag van die Skrif die saak oplos. Maar vir diegene wat nog nie hierdie kennis het nie, geloof reageer behoorlik op 'die getuienis' (Heb. 11: 1). Maar soos dit gebeur het met die standbeeld van Josef, wat nou vir die publiek verberg is, sal baie wêreldwyd, insluitende sekulêre en godsdienstige mense in Egipte wat geen begeerte het om eertydse Israeliete te bevestig nie, probeer om "die waarheid te onderdruk" (Rom. 1:18). Omdat God aan alle mense die bewys van sy bestaan ​​getoon het wat "duidelik gesien kan word. Sodat hulle sonder verskoning is, want hoewel hulle God geken het, het hulle Hom nie as God verheerlik nie."
[Hierdie lys is onvolledig. As u meer bewyse wil sien, kyk gerus gedurende die somer van 2018. Gaan na rsr.org/wish-list. Stuur ook gerus kommentaar of ander bewysstukke per e -pos aan [email protected]]
* Die maak van : Luister ook na die aparte BEL -onderhoud van Tim Mahoney oor die film The Making Of the Patterns of Evidence.
* Meer inligting oor argeoloë en ander opgemerk:
- Dr Charles Aling, dien as besoekende professor in Oxford aan die Liberty University Oxford Studieprogram en is emeritus -professor van Northwestern College. Hy het as assistent -velddirekteur gedien op twee argeologiese ekspedisies in Egipte, die een het 'n koninklike graf in die Vallei van die Konings opgegrawe en die ander het inskripsies by die Karnak -tempel in Luxor gedokumenteer. Prof. emeritus Aling het 'n tradisionele uittogdatum van ongeveer 1450 v.C.
- Dr Bryant Wood, met voorgraadse en meestersgrade in meganiese ingenieurswese, het Wood by die Knolls Atomic Power Laboratory gewerk in die ontwerp van kernreaktors. Na aanleiding van sy belangstellings, behaal hy daarna 'n M.A. -graad in Bybelse geskiedenis aan die Universiteit van Michigan en 'n Ph.D. -graad in Siro-Palestynse argeologie aan die Universiteit van Toronto en dien as besoekende professor in die Departement Nabye Oosterse Studies aan die Universiteit van Toronto. Sy uitgebreide argeologiese veldwerk sluit in om mede-direkteur te wees van 'n opname van drie reservoirgebiede in die noorde van Jordanië, 1978-toesighouer vir die opgrawing van die Wadi Tumilat-projek in Tell el-Maskhuta, Egipte, 1979, 1981 en 1983 vrywilliger by die Ben Gurion Opgrawing aan die Universiteit van die Negev by Haruvit in die noordelike Sinai, lid van die Wadi Tumilat -projekopname van 1981 by die veldargeoloog Wadi Tumilat, Egipte, 1983 vir die opgrawings van die Associates for Biblical Research in Khirbet Nisya, Israel, 1985, 1987, 1990, 1991 , 1993 en 1994 en direkteur van die Kh. el-Maqatir-opgrawing, Israel, 1995 tot hede. Wood is 'n spesialis in antieke Kanaänitiese erdewerk, het toekennings ontvang van die National Endowment for the Humanities en die National Science Foundation vir argeologiese navorsing, en 'n wonderlike onderhoud met Real Science Radio oor die opgrawing van Jerigo! Dr Wood hou ook vas aan 'n tradisionele datum van die uittog.
- Dr. Ryan T. Mullins, lewer 'n taamlik saaklike opmerking oor die uittog wat buite die hoofonderwerp van sy boek van Oxford University Press uit 2016 is, Die einde van die tydlose God (sien kgov.com/time). Oor homself en ander gelowiges het hierdie Cambridge Ph.D. skryf dat:
". die Christen is verbind tot die bewering dat God op spesiale maniere in die geskiedenis optree. God het byvoorbeeld die uittog van die Israeliete bewerkstellig. Hierdie verhaal behels dat God op spesifieke tye op spesiale maniere optree, en enige Christelike navorsingsprogram sal hierdie tydperk van die geskiedenis en vele ander daarvan kan verantwoord. "
- Brad C. Sparks, sien Sparks -aanbieding tydens die akademiese 2013 -uittogkonferensie aan die Universiteit van Kalifornië, San Diego, waarin antieke Egiptiese geskrifte gedokumenteer word wat ooreenstem met die besonderhede van die uittog, en volgens die geleerdes wat die hiërogliewe vertaal het en eers hierdie belangrike historiese verslae gepubliseer het.
27 maklike formatiewe assesseringstrategieë vir die versameling van bewyse van studenteleer
'N Paar jaar gelede het ek afgekom op assesserings wat u in 90 sekondes deur TeachThought in 90 sekondes kan uitvoer en het baie geniet van die formatiewe assesseringstrategieë wat hulle uiteengesit het. Dit is maklik om formatiewe assesseringstrategieë in die klas te gebruik tydens onderrig - of "eenvoudige assesserings", soos hulle dit noem - en gee onmiddellike terugvoer wat onderwysers nodig het om te identifiseer watter leerders meer hulp nodig het en hul onderrig- ​​en lesplanne daarvolgens aan te pas. Besoek die blog hierbo vir meer inligting oor die volgende tegnieke:
Drie algemene misverstande
Verduidelik wat saak maak
Deur hierdie 10 te kombineer met 10 ander waaroor ons in die verlede geblog het, gee onderwysers 20 uitstekende formatiewe assesseringstrategieë om na te gaan of studente leer. Maak seker dat u deurkliek om meer te wete te kom oor hierdie formatiewe assesseringstrategieë.
Wil meer he? Hier is nog sewe strategieë wat u kan gebruik om bewyse van studenteleer op te wek.
Toegangskaartjies. Ons het geblog en die uitgangskaart verduidelik, so hoekom het u nie 'n toegangskaartjie nie? Hier stel die onderwyser 'n vraag aan die begin van 'n les, en studente skryf hul antwoorde op indekskaarte of repies papier. Antwoorde word gebruik om die aanvanklike begrip van iets wat in die dag se les bespreek moet word, te evalueer of as 'n kort opsomming van die begrip van die les van die vorige dag. Die onderwyser ontwerp die les rondom die feit dat inligting aan die begin van die les oor studente leer sal kom en gebruik kan word om die onderrig en leer in die les te verbeter. Maak seker dat u die vraag skryf sodat dit maklik geïnterpreteer en ontleed kan word, sodat u en/of die studente tyd kan neem om die antwoorde te ontleed en ruimte laat om die les aan te pas, indien nodig.
Hou die vraag aan die gang. Met hierdie formatiewe assesseringstrategie sal u die een student 'n vraag stel en dan 'n ander student vra of die antwoord redelik of korrek lyk. Vra dan 'n derde student vir 'n verduideliking waarom daar 'n ooreenkoms is of nie. Dit help om al die studente betrokke te hou, want hulle moet bereid wees om saam te stem of nie saam te stem met die gegewe antwoorde nie en verduidelikings te gee.
30 sekondes aandeel. Met hierdie strategie maak studente 'n beurt om tot 30 sekondes elk iets wat in 'n les geleer is, aan te beveel. Verbindings met die leerdoelwitte of sukseskriteria is waarna u op soek sal wees in die taal wat die student gebruik. Maak dit 'n roetine aan die einde van 'n les, sodat alle studente die geleentheid kry om deel te neem, insigte te deel en te verduidelik wat geleer is.
Parkeerterrein. Dit is 'n onderbenutte strategie vir studente en kan vrae voor die leer, sowel as tydens en daarna, na vore bring. Hierdie hulpmiddel bied ook 'n anonieme plek vir vrae wat direk verband hou met die inhoud of raak aan die huidige onderwerp en insig kan gee in die denke van studente. Slaan eenvoudig 'n plek op u witbord neer om idees of vrae neer te skryf wat op die oomblik nie heeltemal relevant is nie, maar wat later heroorweeg moet word.
Een-minuut papier. Dit kan as 'n tipe uitgangskaartjie beskou word, aangesien dit gewoonlik aan die einde van die dag gedoen word. Vra u studente, individueel of saam met 'n maat, om op 'n enkele opdrag skriftelik te reageer. Tipiese aanwysings sluit in:
Die belangrikste leer uit die dag en hoekom
Die mees verrassende konsep en hoekom
Die mees verwarrende onderwerp en hoekom
Iets wat ek dink op 'n toets of vasvra kan verskyn, en hoekom
3-2-1. Aan die einde van die leer bied hierdie strategie studente 'n manier om op te som of selfs te bevraagteken wat hulle pas geleer het. Daar word drie instruksies gegee waarop studente kan reageer:
3 dinge wat u nie voorheen geweet het nie
2 dinge wat u verbaas het oor die onderwerp
Een ding wat u wil begin doen met wat u geleer het
Evalueringsbesinning. Hierdie nabetragting word eers deur die individuele student voltooi en dan in 'n klein groepie gedeel. Gee 'n lys vrae sodat leerders kan besin oor hul assesseringservaring. Die vrae bied insig in die leer van die inhoud en leertaktieke.
Al 27 hierdie formatiewe assesseringstrategieë is eenvoudig om toe te dien en gratis of goedkoop om te gebruik. Hulle gee u die bewyse van die leer van studente wat u nodig het om lesplanaanpassings aan te bring en aan te hou leer op die doelwit en vorentoe te beweeg. Hulle sal u studente ook waardevolle inligting gee, sodat hulle hul leertaktiek kan aanpas en weet waar hulle hul energie kan fokus.
As u nie heeltemal weet waar om te begin nie, kan die volgende besprekingsvrae help.
Vrae vir onderwysers
Hoe gebruik u formatiewe assesseringsdata om onderrigbesluite in te lig?
Hoe kan formatiewe assesseringstrategieë 'n leeromgewing van samewerking en betrokkenheid bevorder?
Hoe veroorsaak formatiewe assesseringstrategieë bewyse van studenteleer?
Wat is 'n strategie wat u môre kan probeer, en waarom?
Vrae vir leiers
Hoe gebruik u formatiewe assesseringsdata om akademiese besluite oor die hele skool te dryf?
Hoe kan u formatiewe assesseringstrategieë in personeelvergaderings, PLC's en vergaderings met onderwysers model?
Wat is drie formatiewe assesseringstrategieë wat u aan u onderwysers en personeel kan bring? Waarom dink u sou dit die beste by u skool wees?
Besoek die Formative Assessment Archive for Teach vir meer inligting. Leer. Groei. En kry meer formatiewe assessering wenke en truuks in ons e-boek "Laat dit werk: hoe formatiewe assessering u praktyk kan aanvul."
'N Kort opmerking dat hierdie tesisverklarings nie volledig nagevors is nie. Dit is slegs voorbeelde om u te wys hoe 'n tesisverklaring kan lyk en hoe u u eie idees kan implementeer in een waaraan u onafhanklik kan dink. As sodanig moet u nie hierdie proefskrifverklarings vir u eie navorsingsdokument gebruik nie. Hulle is bedoel om slegs as voorbeelde gebruik te word.
Inentings Omdat baie kinders weens siekte nie kan inent nie, moet ons vereis dat alle gesonde en bekwame kinders ingeënt word om kudde -immuniteit te hê.
Opvoedkundige hulpbronne vir lae-inkomste studente Skole moet gedurende die somers opvoedkundige hulpbronne bied vir lae-inkomste studente, sodat hulle nie vergeet wat hulle gedurende die skooljaar geleer het nie.
Skooluniforms Skooluniforms kan 'n voorafgaande koste vir gesinne wees, maar dit verwyder die visuele inkomsteverskille tussen studente en bied 'n meer egalitêre atmosfeer by die skool.
Populisme Die toename in populisme op die politieke verhoog van 2016 was 'n reaksie op toenemende globalisering, die afname in werkgeleenthede en die Siriese vlugtelingkrisis.
Openbare biblioteke Biblioteke is noodsaaklike hulpbronne vir gemeenskappe en moet swaarder deur plaaslike munisipaliteite gefinansier word.
Kuberboelie Met al hoe meer tieners wat slimfone en sosiale media gebruik, neem kuberafknouery toe. Kuberafknouery plaas baie spanning op baie tieners en kan depressie, angs en selfs selfmoordgedagtes veroorsaak. Ouers moet die gebruik van slimfone beperk, die aanlynaktiwiteit van hul kinders monitor en alle kuberafknouery by skoolamptenare aanmeld om hierdie probleem te bekamp.
Mediese dagga vir veterane Studies het getoon dat die gebruik van medisinale dagga nuttig was vir veterane wat aan post-traumatiese stresversteuring (PTSV) ly. Medisyne vir dagga moet wettig wees in alle state en aan hierdie veterane verskaf word. Bykomende mediese of terapeutiese dienste moet ook ondersoek en geïmplementeer word om hulle te help om weer in die burgerlike lewe in te skakel.
Werk lewe balans Korporasies moet meer geleenthede bied om tuis te werk en ses uur werksdae, sodat kantoorwerkers 'n beter balans tussen werk en lewe kan hê en meer produktief sal wees as hulle in die kantoor is.
Onderrig jongmense oor konsensuele seks Alhoewel seksopvoeding wat 'n bespreking van seksuele toestemming insluit, waarskynlik tot minder seksuele aanranding sou lei, moet ouers hul kinders die betekenis van toestemming van jongs af leer met ouderdomstipe lesse.
Of ek universiteit toe gaan of nie 'N Universiteitsgraad bied waardevolle lesse oor die lewe en 'n toekomstige loopbaan, maar nie elke hoërskoolleerling moet aangemoedig word om 'n universiteit direk na die gradeplegtigheid by te woon nie. Sommige studente kan baat by 'n handelsskool of 'n 'jaar' waar hulle meer intens kan dink oor wat hulle vir 'n loopbaan wil doen en hoe hulle dit kan bereik.
Studeer oorsee Om in die buiteland te studeer, is een van die kultureel waardevolste ervarings wat u op universiteit kan beleef. Dit is die enigste manier om heeltemal onderdompel te word in 'n ander taal en te leer hoe ander kulture en lande anders is as u eie.
Vroue se liggaamsbeeld Tydskrifte het die afgelope vyf jaar baie gedoen om 'n meer uiteenlopende groep modelle op te neem, maar daar is nog 'n lang pad om 'n gesonde vrou se liggaamsbeeld gesamentlik as 'n kultuur te bevorder.
Sigaretbelasting Die swaar belasting en verhoging van die prys van sigarette is in wese 'n belasting op die armste Amerikaners, en dit weerhou hulle nie daarvan om te koop nie. In plaas daarvan moet die staat en die federale regerings diegene wat ekonomies ontneem is, teiken met vroeë opvoeding oor die gevare van rook.
Veganisme 'N Veganiese dieet, hoewel 'n gesonde en etiese manier om voedsel te eet, dui op 'n voorregsposisie. Dit beperk u ook tot ander kulturele voedselervarings as u oor die hele wêreld reis.
Universiteitsatlete moet vergoed word Universiteitsatlete moet vergoed word vir hul diens aan die universiteit, aangesien dit moeilik is vir hierdie studente om met 'n besige akademiese en atletiese skedule werk aan te skaf en te beklee. Baie studente-atlete met studiebeurse kom ook uit lae-inkomste-woonbuurte, en dit is 'n stryd om bymekaar te kom wanneer hulle aan atletiek deelneem.
Vroue in die arbeidsmag Sheryl Sandberg maak baie interessante punte in haar topverkoperboek, Lean In, maar sy spreek slegs die baie bevoorregte werkende vrou aan en praat nie met diegene in laer-geskoolde, laer-loon-poste nie.
Gesteunde selfmoord Gesteunde selfmoord moet wettig wees en dokters moet die vermoë hê om seker te maak dat hul pasiënte die lewensversorging het wat hulle wil ontvang.
Bekendheid en politieke aktivisme Alhoewel Taylor Swift se lirieke dui op 'n feministiese perspektief, moet sy meer polities aktief en vokaal wees om haar magsposisie te gebruik om die samelewing te verbeter.
Die Burgeroorlog Die aandrang van baie Suid -Afrikaners dat die Suide hulle van die Unie afgeskei het vir die regte van die staat, teenoor die feit dat hulle afgeskei het om slawerny aan te hou, is 'n skadelike mite wat vandag nog rasseverhoudinge beïnvloed.
Blou kraagwerkers Steenkoolmyners en ander blouboordjiewerkers wie se werk stadig uit die arbeidsmag verdwyn, moet heropgelei word in poste in die tegnologiesektor of in hernubare energie. 'N Program om hierdie werkers weer op te lei, sal nie net die plaaslike ekonomie waar werk verplaas is, verbeter nie, maar ook lei tot 'n laer werkloosheid in die land.
Verskeidenheid in die arbeidsmag Om 'n uiteenlopende groep mense in 'n kantoor te hê, lei tot ryker idees, meer samewerking en meer empatie tussen mense met verskillende velkleure of agtergronde.
Verbeel jou weer die kernfamilie Die kernfamilie is tradisioneel gedefinieer as een ma, een pa en 2,5 kinders. Hierdie verouderde uitbeelding van die gesinslewe pas nie heeltemal by die moderne samelewing nie. Die definisie van 'n normale gesinslewe behoort nie tot twee-ouer huishoudings beperk te word nie.
Vaardighede in digitale geletterdheid Met meer inligting beskikbaar as ooit tevore, is dit van kardinale belang dat studente bereid is om die materiaal wat hulle lees, te ondersoek en vas te stel of dit 'n goeie bron is of nie, of dit misleidende inligting bevat. Om studente digitale geletterdheid te leer en hulle te help om die verskil tussen opinie of propaganda uit wettige, werklike inligting te verstaan, is 'n integrale deel.
Skoonheidskompetisies Skoonheidskompetisies word aangebied met die hoek waarmee dit vroue bemagtig. Om vroue in 'n swembroek op 'n verhoog te plaas terwyl hulle terselfdertyd beoordeel word oor hoe goed hulle 'n onmoontlike vraag in 'n kort tydjie beantwoord, is wreed en louter vir die vermaak van mans. Daarom moet ons ophou om skoonheidskompetisies te televisie.
Ondersteun meer vroue om vir 'n politieke posisie te hardloop Om meer vroue in politieke posisies te kry, moet meer vroue hul pos as kandidaat stel. Daar moet 'n groot poging aangewend word om vroue op te voed oor hoe hulle moet posvat, wie onder hulle moet optree, en ondersteuning vir 'n toekomstige kandidaat om 'n politieke loopbaan te begin.
2. Maar ek kan geen materiaal vind nie …
Niemand moet 'n onderwerp kies sonder om te probeer uitvind nie hoe 'n mens kan relevante inligting ontdek, en niemand moet oor 'n onderwerp besluit voordat hy agtergrondinligting oor die algemene gebied kry nie. Hierdie twee kontroles moet seker maak dat u vraestel moontlik is. Die truuk van goeie navorsing is speurwerk en verbeeldingryke denke oor hoe u inligting kan vind. Probeer eers om uit te vind watter soort dinge u doen moet weet oor 'n onderwerp om u navorsingsvraag te beantwoord. Is daar statistieke? Het u persoonlike briewe nodig? Watter agtergrondinligting moet ingesluit word? As u dan nie weet hoe u die spesifieke inligting kan vind nie, VRA. Dit is baie meer waarskynlik dat 'n verwysingsbibliotekaris of professor u na die regte bronne kan stuur as u 'n spesifieke vraag kan stel, soos " Waar kan ek statistieke vind oor die aantal huwelike tussen rasse? " as as u sê & #8220 Wat kan u vind oor rassehoudings? "
Gebruik die voetnote en bibliografieë van algemene agtergrondboeke sowel as verwysingshulpmiddels om u na spesiale studies te lei. As Carleton nie die boeke of bronne het wat u benodig nie, probeer dan om deur die biblioteek se minitex te bestel. Baie bronne is ook aanlyn beskikbaar.
Namate u navorsingsvraestel vorm aanneem, sal u agterkom dat u agtergrond benodig oor mense, plekke, gebeure, ens. Moenie net op 'n algemene opname vir u hele agtergrond staatmaak nie. Kyk na die verskillende goeie woordeboeke van biografie vir agtergrond oor mense, of kyk of daar 'n standaard boeklengte biografie is. As u met 'n regsaak te doen het, kyk na die agtergrond van die regters wat die hofbeslissing neem en die omstandighede rondom die oorspronklike voorval of wet. Probeer om openbare opinies in destydse koerante te soek. Met ander woorde, elke stukkie inligting wat u vind, moet die moontlikheid van ander navorsingspaaie oopmaak.
Leer om verskeie navorsingstegnieke te gebruik. U kan nie reken op 'n goeie navorsingsdokument as u op een rak in die biblioteek blaai nie. As gevolg van klassifikasie -eienskappe kan 'n werklik relevante boek in 'n ander afdeling van die biblioteek weggesteek word. Die Readers ' Guide (Verw. A13 .R4) is nie die enigste bron vir tydskrifartikels nie, en ook nie die kaartkatalogus vir boeke nie. Daar is hele boeke wat 'n lys van ander boeke oor spesifieke onderwerpe bevat. Daar is gespesialiseerde indekse van tydskrifartikels. Moderne geskiedenisjoernale word voor 1976 in die indeks vir sosiale studies en geesteswetenskappe (verw. A13 .R282) geïndekseer. Gebruik na 1976 die indeks vir sosiale wetenskappe (ref. A13 .S62) en die geesteswetenskaplike indeks (verw. A13 .H85). Sien ook Historical Abstracts (Verw. D1 .H5). Verwysingsbibliotekarisse help u graag om hierdie navorsingshulpmiddels te gebruik. Dit loon om in die verwysingslokaal van die biblioteek te blaai en in die gidse wat op die rakke staan, in te steek. Dit is ook die moeite werd om op die internet te blaai.
'N Passievolle statistikus
Kom ons begin deur na Nightingale te kyk as 'n sistemiese denker en 'n 'passievolle statistikus'. Haar werk in verpleging en sosiale hervorming is ingelig deur 'n godsdienstige geloof of filosofie wat 'n sistemiese benadering bevoordeel het: God het die wêreld gemaak en bestuur dit volgens wette, wat ons kan ontdek deur navorsing op sowel die biofisiese as die sosiale gebied. Vir Nightingale het dit die beste moontlike navorsing behels, toegang tot die beste beskikbare statistieke en kundigheid van die regering en die insameling van nuwe materiaal waar die bestaande voorraad onvoldoende was. Nightingale se leierskapstyl was baie gebaseer op kennis.
Sy was self 'n pionier -ontwikkelaar van opname -instrumente, altyd deur ander kundiges getoets en op gepaste gevalle getoets. Sy was ook 'n baanbreker in die grafiese voorstelling van data. In 'n tyd toe navorsingsverslae eers tabelle begin bevat het, gebruik Nightingale staaf- en sirkeldiagramme, wat met kleur gekodeer is om belangrike punte uit te lig (bv. Hoë sterftesyfers onder sekere omstandighede). Nightingale wou nie net die wetenskap regkry nie, maar ook om dit begryplik te maak vir leke, veral die politici en senior staatsamptenare wat die wette gemaak en bestuur het.
Versterk kontakopsporing met behulp van tegnieke vir onderhoudvoering
Die behandeling van besmette mense soos getuies van die verspreiding van 'n virus kan kontakopsporing verbeter. Meer
Kinders maak in sekere omstandighede beter ooggetuies as volwassenes
Navorsers vind dat jong kinders nie altyd kwesbaar is vir suggestiewe valse herinneringe nie, en dat volwassenes met voorstelle saamgaan as hulle by hul verenigings pas. Meer
Nuwe navorsing uit sielkundige wetenskap
'N Voorbeeld van navorsingsartikels wat die rol van meningsvorming in aanlyngraderings ondersoek en hoe die samestelling van polisieletse ooggetuie -identifikasie beïnvloed. Meer
Kyk die video: Ethics - Self Care And Burnout (Desember 2021).
Copyright 2021 \ Watter soort bewyse (indien enige) kan gebruik word om 'n groot verowering in die tyd voor die skryf te identifiseer?...