Ontmoet die enigste vroulike werktuigkundige op die VSA-fietsroetroete 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
Ontmoet die enigste vroulike werktuigkundige op die VSA-fietsroetroete
Editor's Note: Hierdie artikel is eers gepubliseer in die gedrukte uitgawe van Fietsry. Sluit nou aan!
Wrenching vir 'n professionele fietsspan behels veel meer as om fietse af te vee en kettings lubed te hou, sê Andrea Smith, werktuigkundige vir Team Colavita. Hier is 'n binne-kyk na een van die coolste werk in fietsry.
• Ek was op die baanspan aan die Universiteit van Montana in Missoula, en ek het begin om paadjies vir kruisopleiding te ry. Onmiddellik was ek soos: "Wow, dit is baie lekkerder as om te hardloop."
• Toe ek 20 was, is my fiets gesteel. Ek het nie die geld gehad om dit te vervang nie. Ek het 'n vriend op die kampus gehardloop wat gesê het: "Daar is hierdie geveg wat opkom, en daar is prysgeld. Jy moet met my oplei en dit betree." Ek het die bokswedstryd betree en gewen. Die prys was $ 500, wat my gehelp het om 'n bergfiets Gary Fisher Joshua te koop.
• Ek het gedink ek het hierdie fyn fiets. Ek moet leer om dit te versorg. Ek het in 'n fietswinkel ingeval en gevra of hulle enige soort kliniek gehad het. Die werktuigkundige het gesê, "As jy Saterdagoggend 'n latte inbring, sal ek 'n paar uur saam met jou spandeer."
• Ons het oor basiese fietsonderhoud gegaan, soos hoe om 'n ketting te breek en weer saam te sit. Ek het so bemagtig gevoel. (Kry beter met ons aanlyn Quick & Easy Bike Maintenance kursus!)
• Na die kollege het ek in die fietswinkel by 'n REI in Massachusetts gewerk. In 2010, ná ses jaar by REI, het ek by Ride Studio Café, wat pas in Lexington, Massachusetts geopen het, werk gekry. Ek het baie sewe fietse en opdragte opgebou. Destyds was dit 'n ongewone konsep om 'n fietswinkel in 'n kafee te hê. Mense sal binnekom en verwar wees oor wat aangaan.
• Toe ek in 2015 deur Team Colavita gehuur is, wou ek nie hê daar moet enige twyfel wees nie, soos "Is sy 'n goeie werktuigkundige?" Of "O, ek het nog nooit 'n vrou werk op my fiets gehad nie." Nie dat hulle het my so laat voel. Ek plaas baie druk op myself.
• Op enige gegewe dag kan die rol van 'n spanwerktuigkundige enigiets wees. Die bikes word gebou, al die buise vasgeplak, die toerusting na rasse vervoer, lughawe bakkies gedoen. En om seker te maak die spanmotor het baie rasdags-versnaperinge!
• Wanneer 'n ongeluk plaasvind of ryers noodsaaklike veranderinge aan hul fietse benodig, kan dinge stresvol wees. Hoe ek myself hanteer, kan maak of breek hoe die ruiter reageer op die situasie. Ek het nog altyd gewerk aan die oorblywende kalmte, en ek dink dit het my gehelp om probleme doeltreffend op te los.
• Minute voor die begin van die 2016 Redlands-renras, ek het in die karavaan gesit en die lewendige dekking gekyk. Ek het opgemerk dat een van ons ruiters op haar fiets bly kyk en spanmaats begin om oor neutrale ondersteuning te beweeg. Ek het uit die motor gespring, die ekstra fiets van die dak afgetrek en dit verskeie blokke na die beginlyn gery. Dit blyk dat die battery vir die elektroniese verskuiwing dood was. Gelukkig kon ons 'n fietsverandering maak.
• Gunsteling regstellings? Ek het gewerk op baie beach cruiser singlespeed hubs. Jy trek die binnekant uit en kyk wat daar aangaan. Dit is cool om te sien, "Ja, die kogellager is uitgeput, en ek moet hierdie stuk vervang, en dit gaan alles saam gaan en werk hoe dit moet."
• Ek onthou my eerste keer werk aan 'n padfiets. Ek was nog nooit op 'n padfiets nie! Ek was soos, "Is dit hoe dit veronderstel is om te skuif?" Nou, na 12 jaar met fietse, is dit lekker om te weet, "Goed, dit is my beroep. Ek is vol vertroue in my vermoë. "