Sledgehammer deur Peter Gabriel - Kunstenaarsfeite
Sledgehammer deur Peter Gabriel
Dit is beïnvloed deur die 60 -jarige sielmusiek waarna Gabriel as tiener geluister het, veral Otis Redding, wat Peter in 1967 by die Ram Jam -klub in Londen sien optree het. Die horingseksie was tipies van hierdie klank.
Hierdie liedjie handel oor seks, en die lirieke is gelaai met falliese simbole. Benewens die woord 'voorhamer', sluit ander verwysings na die manlike lid ook die trein, stootwaentjies en die groot doppie in. Die innuendo was tipies van die blues -musiek waaruit Gabriel geput het.
Gabriel het gesê oor die tema van hierdie liedjie: 'Soms kan seks deur hindernisse breek as ander vorme van kommunikasie nie te goed werk nie.'
Sommige van die lirieke is geïnspireer deur 'n aanhaling van die Duitse filosoof Friedrich Nietzsche, wat gesê het dat 'n goeie boek deurbreek soos 'n byl in 'n bevrore see '.
Gabriel het 'n horingseksie (die legendariese Memphis Horns, wat op verskeie treffers van Stax Records gespeel het) op hierdie lied gebruik, wat gelei het tot kritiek dat hy die styl van Phil Collins probeer kopieer om kommersiële sukses te behaal. Collins gebruik horings en kry baie radiospel met liedjies soos 'Easy Lover' en 'Sussudio'. Gabriel het gesê dat dit nooit sy bedoeling was nie en dat hy meer 'n invloed op Collins, sy bandmaat by Genesis, gehad het.
Die uiters innoverende video is geregisseer deur Stephen R. Johnson en bevat stop-motion klei-tegnieke. Dit het in 1987 die MTV -musiektoekennings ingepalm en word beskou as 'n groot deurbraak.
Johnson het die vorige jaar die Talking Heads -video vir 'Road To Nowhere' geregisseer, waar hy baie van die tegnieke wat in 'Sledgehammer' sou verskyn, gebruik het. Jeff Ayeroff by Gabriel se platemaatskappy het vir Peter die snit gewys en saam met Johnson laat werk, wat sê dat hy nie eens van die liedjie gehou het nie. 'Ek het gedink dit is net nog 'n wit seuntjie wat swart wil klink,' het hy in die boek gesê Ek wil my MTV hê .
Johnson, 'n Amerikaner wat in 2015 oorlede is, het 'n span animators, waaronder die Britse span, die Quay Brothers, ingespan om aan die snit te werk en 'n grof snit op 'n videobandmasjien voor te berei wat deur rame van video as verwysing kan werk.
Die konsepte was destyds tipies van geanimeerde video's, groter as die begrotings en die tydsberekening - die hoenders moes 'n meer ingewikkelde dans doen, maar uiteindelik het hulle 'n paar eenvoudige stappe gedoen as die regte hoenders (die soort wat jy koop in die kruidenierswinkel) wat hulle vir modelwerk gebruik het, het vinnig misluk. Daar was ook probleme met elektriese stroom wat deur Gabriel loop toe hy 'n verligte pak aantrek vir die eindtoneel. Dit is opgelos deur 'n geskikte Gabriel en die res van die stel in Scotchlite -band te bedek. Die video begin met 'n eier wat bevrug word, en eindig dan met Gabriel wat in die kosmos dwaal, en bied 'n interessante storielyn wat fokus op die kontinuum van die lewe en die opvallende effekte. Johnson het ook gewerk aan Gabriel se video's vir 'Big Time' en 'Steam'.
Volgens sommige bronne is dit die mees afgespeelde video van alle tye op MTV. Toe die netwerk hul 100 grootste musiekvideo's in 1999 lys, was 'Sledgehammer' nommer 4. Die top 3:
3) ' Ruik soos Teen Spirit '(1991)
Dit is aanneemlik dat 'Sledgehammer' meer as hierdie uitgesaai is, aangesien hulle al minder video's gehad het om uit te kies en die treffers in 'n strenger draai te speel. 'Thriller' het waarskynlik nie so baie airplay gekry nie, want dit was 'n baie lang video met 'n draai -einde wat een keer onthul het, het nie baie herhalings gekyk nie.
Tydens 'n episode van Johnnie Walker se Long Players op BBC Radio 2, vertel Gabriel hoe hy 16 uur lank onder 'n swaar glasplaat vir die video gelê het, terwyl elke raam een ​​na die ander geskiet is.
Gabriel onthou in dieselfde program as die stop-motion-animator Nick Park Wallace & Gromit roem het gewerk op die beroemde toneel waar oondklare hoenders op 'n fluit solo gedans het.
Dit was Gabriel se eerste nommer 1 -enkelsnit in die VSA. Sy voormalige band, Genesis, het hul eerste nommer 1 gehad, ' Onsigbare aanraking , 'kort voordat Gabriel dit gedoen het en op 19 Julie 1986 die boonste plek behaal, terwyl Gabriel daardie week die nommer 2 -plek behaal het. Op 26 Julie 1986 stel Gabriel sy voormalige bandmaats af om die nommer 1 -posisie in te neem, en Genesis val op #3.
Die 'Big Dipper' verwys na 'n hout -achtbaan by Blackpool Pleasure Beach in Engeland.
Die video van die liedjie het 10 nominasies ontvang tydens die MTV Video Music Awards in 1987, wat 'n rekord opgestel het vir die meeste nominasies vir 'n enkele video. Die snit het 'n rekord van nege VMA's gewen. Lady Gaga se video vir 'Bad Romance' het in 2010 ook tien benoemings gekry, maar slegs sewe gewen.
Grammy -kiesers was minder vriendelik teenoor Gabriel en het die toekenning vir die beste konsepmusiekvideo aan Genesis gegee vir ' Land van verwarring , 'waarin poppe eerder as die orkes verskyn het. Dit is steeds die enigste Grammy -toekenning wat Genesis ooit gewen het.
Die So Die album is grootliks opgeneem in die Gabriel's Ashcombe House -tuisateljee naby Bath, Somerset, Engeland, met 'n afwerking by die Townhouse Studios in Londen. Ashcombe se opnamefasiliteit is gehuisves in die voormalige koeiskuur van 'n omgeboude plaashuis.
Produsent Daniel Lanois het nie gedink dat die omgewing goed was nie, maar dit het die werk gedoen. Hy het vertel Klank op klank in 1987: ''n Fantastiese plek, maar die waarheid is dat daar goeie toerusting was, maar nie baie goed geïnstalleer nie. Dit alles het verander noudat Peter 'n nuwe ateljee -kompleks laat bou het, maar dit is op die ou plek gedoen, waar dit 'n bietjie 'funksioneel' was. Die nuwe plek is ongelooflik en hy noem dit The Box. Dit is in dieselfde distrik, maar in 'n ander vallei.
Tegnies was daar 'n paar probleme So . Dit is 'n rekord wat goed klink. As ek dit op die radio hoor, dink ek: 'Hmmm, nou het dit iets.' Ons het 'n geluid gekry en ek is baie bly daaroor. '
Die oorspronklike weergawe van hierdie liedjie was byna dubbel die lengte van die vyf minute enkelsnit. Klankingenieur Kevin Killen verduidelik aan Klank op klank : 'In die uitgebreide weergawe klink dit na 'n baie cool snit wat in 'n meer hanteerbare vorm verwerk moet word, sodat sy wonderlike idees op 'n meer bondige manier aangebied kan word, moontlik met die oog op 'n enkelloper.'
Killen het verduidelik hoe die vervaardiger Dan Lanois die unieke klanke op die snit gemaak het deur 'n illusie te skep: 'Dan het hy baie gehou van hierdie idee om instrumente te kombineer om 'n nuwe deel te maak, tydens die opname,' het hy gesê. 'Dit was dus nie ongewoon dat Dan 'n 12-snaar elektriese kitaar gespeel het nie, David Rhodes sy Steinberger ses-snaar kitaar of Strat, en Peter die CP70, Fairlight of Prophet 5. In plaas daarvan dat hul instrumente tot drie opgeneem is diskrete snitte, is almal as 'n enkele klankbron behandel en opgeneem in 'n mono- of stereosnit om 'n klank -illusie/deel te skep.
'Terwyl ons elke klankbron verwerk het, het dit ingelig en beïnvloed hoe David, Dan en Peter sou speel, en aangesien daar soveel wisselwerking tussen die deel en die verwerking was, het dit werklik 'n paar unieke klanke opgelewer. Ons het probeer om voorraadgeluide op te neem, maar hulle moes 'n bekende, maar nie onmiddellik herkenbare, voetspoor hê nie. In wese klink die dele baie meer op sleutelbordgebaseerde of effens kitaargebaseerde, maar gewoonlik was dit nie een nie. '
Voor So , Gabriel se eerste vier solo-albums was almal op hul eie (hoewel die vierde genoem is Sekuriteit in die VSA). 'Ek het oorspronklik gedink ek sou titels vermy en my plate soos tydskrifte maak,' het hy gesê Draai . 'As u tuis kyk in 'n hoop tydskrifte, onthou u dit gewoonlik aan die prent op die voorblad; Ek wou hê dit moet soos 'n werk lyk. '
Hy het die nuwe album 'n universele titel gegee sodat mense nie dieselfde plaat twee keer sou koop nie.
Gabriel erken die musiekvideo vir die sukses van die liedjie, want hy het vertel Rollende klip 'Ek dink dit het 'n gevoel vir humor en plesier, en nie een van hulle is veral met my verbind nie. Ek bedoel - verkeerd in my manier van kyk daarna - ek dink ek is gesien as 'n redelik intense, eksentrieke Engelsman. '
'N Uitgebreide dansmengsel is ook in 1986 vrygestel. Hierdie remix is ​​gedoen deur John Potoker, wat baie materiaal gehad het om mee te werk, aangesien Gabriel baie konfyt vir die liedjie opgeneem het. Potoker het ook baie werk gedoen om liedjies te remix vir Gabriel se voormalige Genesis -bandmaat Phil Collins.
Dit tref nommer 1 in Amerika op 26 Julie 1986. Op 14 November daardie jaar is dit in die Miami vise episode 'Better Living Through Chemistry', een van die sewe liedjies wat Peter Gabriel in die reeks geplaas het. Miami vise het die regte op baie liedjies gekry terwyl dit nog warm was, wat die kontemporêre gevoel van die vertoning bydra. Vir die kunstenaars het die plasings hulle nie net blootgestel nie, maar ook cachet, want die vertoning was ongetwyfeld cool.
Flieks om hierdie liedjie te gebruik, sluit in Rebound (2005), Big Momma's House 2 (2006) en Sneeu Engele (2007).
Tydens die maak van So , Gabriel, Lanois en Rhodes sou opdaag vir opnamesessies met geel konstruksiehoedjies as 'n manier om die bui te verlig as dinge te gespanne raak. Lanois dink die foefie het die deuntjie help inspireer.
'Ons het besluit dat ons 'n regime sou stig, soos 'n werksetiek,' het hy in 'n Songfacts -onderhoud gesê. 'Ons het dus 'n bietjie pret gehad met die idee dat ons werk toe kom asof ons konstruksiewerkers is. Ons sou hierdie geel hardehoed dra!
Ons sou opdaag vir die werk met die harde pet op, en ek sou altyd sê: 'Laat ons met 'n voorhamer slaan!' Ons sou deur die werksdag kom, en daar was baie verwysings na die voorhamer. Ek dink dis waar Peter die titel gekry het. So, ons het pret gehad en werk saam. '
Toe Gabriel toer agter die So album in 1986 het hy nie 'n horingseksie gebring nie, en dit het op sy klawerbordspeler, David Sancious, geval om die geluide te skep, wat nie 'n maklike taak in 'n lewendige omgewing was nie. In 'n Songfacts -onderhoud met Sancious het hy verduidelik:
'Dit was die eerste dae van die monsterneming, so baie toestelle wat nou bestaan, bestaan ​​toe nie eers nie, maar u kon 'n monster neem, en hy het die aantekeninge van die oorspronklike horingafdeling - The Memphis Horns - geneem. Maar daar is geen frases opgeteken nie. Ons het die werklike note van die horings in dele geneem, en toe het ek dit aan 'n deel van die klawerbord toegewys, sodat ek besluit het hoeveel van die klavier die klankgedeelte sou beslaan. Daar is ongeveer vier verskillende horingsdele en verskillende skyfies en leestekens en dinge wat gebeur het, so ek moes dit versprei oor die lengte van die 88-noot-sleutelbord. En dan is daar ook die orrelklanke daarin, en 'n shakuhachi -fluitklank wat ek moes speel. Dit is lekker om op te stel en 'n minuut om dit te programmeer, maar elke keer as jy die horingseksie hoor, speel ek fisies op die instrument, en met die horingmonsters was dit die regte klank. '
Hy het bygevoeg: 'Ons het Akai -monsternemers met diskette gebruik - u moes 'n diskette daarin sit. En ons het soveel monsters gehad dat dit twee Akai -samplers bo -op mekaar geneem het om vir my al die klanke te gee wat ek nodig sou hê vir 'n spesifieke liedjie. Dus, tydens die stel, was my tegnikus langs my toetsbord, en hy sou die monsters inloer vir byvoorbeeld 'Sledgehammer', maar u moes wag totdat dit laai, en Peter sou tyd by die mikrofoon moes doodmaak. Hy kyk terug na my en ek moet hom die hoë teken gee om te sê: 'Ja, jy kan die liedjie nou begin, want al die monsters is gereed om te gaan.'