NMV Verspreidingsatlas | Gaeumannomyces caricis - Zeggehalmdoder
Gaeumannomyces caricis J. Walker
NMV soortcode: Soortcode in NMV Standaardlijst 2013 0872020
Danish pyrenomycetes (Munk 1957): 207 (als Linocarpon eucryptum)
Niet zomaar een bos....!! (Lammers ea 2012): 217 Deposit and receive 25% Midweek bonus!
This jackpot just passed €5,100,000!
€100 Midweek Bonus!€5,100,000 and growing fast!€100 Sport Welcome Bonus! Coenie Burger skryf oor hemelvaart as die afgeskeepte Christenfees. Vir moderne mense is die gedagte van Jesus wat op wolke boontoe is, natuurlik ‘n vreemde konsep.
Vier jy halloween of ‘n helse Reformasie? Alkoholiese epilepsie - simptome, effekte, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Alkoholiese epilepsie - Dit is die gevolg van 'n swaar verskeidenheid alkoholisme. 'N aanduiding van hierdie siekte kan beskou word as onvoorspelbare uitbrake van konvulsiewe aanvalle. Aanvanklik word die alkoholis bewussyn verloor, sy gesig word sigbaar bleek en kry geleidelik 'n blou kleur. Splete wat uit die mondskuim waargeneem word. Braking kom dikwels voor.
Alkoholiese tipe epilepsie word beskou as 'n tipe psigose, wat voortspruit uit die onophoudelike oormatige gebruik van alkoholiese vloeistowwe. Die gevaar van die betrokke siekte is om te ontwikkel tot 'n chroniese kursus wat gekenmerk word deur die voorkoms van aanvalle, onvoorwaardelik deur drink. In die brein, as gevolg van langdurige gebruik van alkoholhoudende vloeistowwe, word 'n patologiese proses gevorm met 'n toename in manifestasies selfs sonder die teenwoordigheid van dronkenskap wat deur alkohol veroorsaak word. Hierdie soort siekte is baie algemeen, soos alkoholisme. Daarom, om te weet wat om te doen wanneer 'n aanval van alkoholiese epilepsie vir almal goed is.
Simptome van alkoholiese epilepsie
Een van die gevolge wat alkoholisme veroorsaak, is alkoholiese epilepsie. Hierdie ellende vind egter nie plaas in almal wat ly aan 'n rampspoedige passie vir sterk drank nie. Die risiko van die voorkoms van 'n alkoholiese tipe epilepsie verhoog saam met die duur van die gebruik van alkoholiese vloeistowwe. Dikwels word epilepsie gevorm in vakke wat alkoholhoudende vloeistowwe vir langer as tien jaar misbruik. Soms kan hierdie siekte na twee jaar se drinkervaring voorkom. Dit is as gevolg van die individuele besonderhede van die organisme. Daarom is dit nogal moeilik om die waarskynlikheid van die vorming van alkoholiese epilepsie te voorspel. In 'n aantal alkoholiste vind hierdie patologie nie plaas nie, selfs in die finale stadiums van die ontwikkeling van die siekte.
Die hoofoorsake van alkoholiese epilepsie is die verwoestende effekte van warm drankies op die brein. Alkohol, bedwelmende drankies, hul afgeleides het 'n nadelige uitwerking op die menslike liggaam, en vergiftig dit met die gifstowwe. Patologiese transformasies vind in die brein plaas wanneer toksiese stowwe in 'n groot aantal in die liggaam van 'n alkoholis voorkom en word nie daaruit afgelei nie (dit gebeur tydens alkoholisme). Sulke transformasies vind plaas op die vlak van biochemiese prosesse - neurone sterf, as gevolg waarvan alle breinbedrywighede ontwrig word. As gevolg van sulke oortredings word epileptiese foci gegenereer.
Daarbenewens kan u ook minder algemene oorsake van alkoholiese epilepsie identifiseer, soos breinbesering, neuro-infeksie (encefalitis of meningitis), kankerprosesse in die brein.
Die manifestasies wat tydens alkoholiese epilepsie voorkom, is baie soortgelyk aan die gewone simptome van epilepsie, maar hulle het 'n aantal kenmerke. Die alkoholis het die verskynsel van demensie, afbreking van die persoonlikheid, wat gevind word in aanraking, afleiding, bitterheid, kieskeurigheid, versteurde slaap en spraak.
Die volgende simptome van alkoholiese epilepsie is inherent aan die wanorde: verlies van bewussyn, spierkrampe, brandpyne, druk sensasies.
Die beslaglegging begin nie noodwendig met spierkontraksies nie. Aanvanklik kan brandende hoofpyn voorkom, 'n gevoel van swakheid, naarheid, verhoogde speeksel, duiseligheid, spasmas in die borsarea, rolende oë, asemhaling, dermis rondom die lippe, blou lippe. Dikwels kan alkoholiste 'n deurdringende gehuil uitstoot, as gevolg van die samentrekking van die vokale toue. Onbeheerde urinering kom dikwels voor.
Terwyl die pasiënt swak is, het hy kritieke polsvlakke bereik (tot 170 slae), 'n afname in die frekwensie van respiratoriese kontraksies tot 8 asemhalings in sestig sekondes, 'n druksprong, 'n vernouing van die leerlinge en 'n remming van refleksresponse.
Verder word die genoteerde simptome van alkoholiese epilepsie gekenmerk deur 'n toename: die liggaam buig in 'n onnatuurlike posisie, daar is 'n onwillekeurige helling van die kop. Terselfdertyd is die gevolge vir 'n epileptiese drinker nogal onvoorspelbaar, wat begin met die beëindiging van asemhaling en eindig met die dood. Met die nederlaag van een area van die brein word krampe gekenmerk deur eensydigheid, met ander woorde, hulle strek na die gesigstreek of raak individuele ledemate. Maar met 'n uitgebreide patologiese fokus regdeur die liggaam is daar spasmas.
By die terugkeer na bewussyn bly die pasiënt spierdruk en ondraaglike pyn, waardeur die ledemate onbeweeglik raak. Met die ontwikkeling van die siekte begin, ontstaan ​​herhalings dikwels met relatief kort tussenposes. Na konvulsiewe beslaglegging kan alkoholiese slapeloosheid gevind word. Sy het sulke tekens soos vroeë ontwaking, hallusinasies, gekenmerk deur uitgesproke emosionele kleur, koors, kouekoors, delirium tremens.
Die eienaardigheid van hierdie siekte kan beskou word as die feit dat 'n epipadiast in 'n dag of twee voorkom nadat die pasiënt die gebruik van alkoholbevattende vloeistowwe voltooi het. Daarbenewens kan krampe ook veroorsaak word deur 'n beslaglegging te neem ter wille van die voorkomende effekte van anticonvulsante. Dit is as gevolg van die seldoodproses wat in die brein gelanseer is.
Die einde van 'n epileptiese beslaglegging word gekenmerk deur persoonlike agteruitgang, gemanifesteer deur verswakte spraak, verlies van koördinasie, verhoogde vertraging of aggressiwiteit, verminderde aandag en 'n skending van gesigsuitdrukkings.
'N Persoon wat 'n drang na bedwelmende drankies het, verwag gereeld die voorkoms van 'n epipridasie 48 tot 72 uur voor sy debuut. Voorlopers verskyn wat voorkom in eetlus, ongesteldheid, geïrriteerdheid, versteurde drome. Elke epi-aanval vir 'n alkoholis veroorsaak 'n groot gevaar. Sedert tydens 'n epiphrispu, kan 'n pasiënt ernstige beserings op homself reflekteer, byvoorbeeld as gevolg van 'n val beseer word. Daar is ook 'n risiko van verstikking van aspirasie van brakinginhoud.
Gevolge van alkoholiese epilepsie
Enige gevolg wat veroorsaak word deur 'n alkoholiese tipe epilepsie is verwoestend vir die individu. Alkoholisme self en epilepsie, veroorsaak deur oormatige verbruik van warm vloeistowwe, beïnvloed die prestasie van interne organe. Die lewensbelangrike aktiwiteit van die liggaam word versteur. Toenemend ontwikkel nuwe siektes wat moeilik is om te behandel. Daarom, vir 'n alkoholis, is die dood dikwels baie vinnig.
Die gevolge van alkoholiese epilepsie, in die eerste plek, sluit die patologiese transformasies in wat by die organe voorkom.
Benewens die genoteerde onherstelbare gevolge wat die liggaam tot gevolg het, kan 'n aantal negatiewe eindstryde ook onderskei word. In die eerste beurt is dit 'n gevaar vir besering, want tydens 'n epipriday kan 'n persoon nie sy eie liggaam beheer nie. Daarom tref 'n baie hoë waarskynlikheid om te val, gevolglik en die gevolglike beserings, op die asfaltoppervlak, beton of naby voorwerpe. Benewens die val, is daar 'n risiko van aspirasie met skuim wat uit die mond of braking kom. As gevolg van laat hulp, is die beslaglegging dikwels die laaste. Daarom moet almal weet wat om te doen wanneer hulle 'n epilepsie aanval ervaar.
Benewens die risiko van besering in die proses van epipridasie en val, vind transformasies plaas in die geestelike agtergrond van dronkies, wat veroorsaak word deur die stadium van alkoholisme.
Dikwels in pasiënte met epifiseuses is inherente: prikkelbaarheid, volmaaktheid, inkontinensie, geheueverlies. Tekens van lompheid verskyn, wilskrag verdwyn. Alkoholiese oordele en refleksies verander dramaties in die rigting van oppervlakkigheid. Met elke verbygaande dag sal dit vir hom moeiliker wees om die eenvoudigste bekende dinge te doen.
In hierdie vorm van patologie, ly die lewer aansienlik, aangesien dit daar is dat die vernietiging van alkohol en die neutralisering van ander gifstowwe voorkom. Met gereelde libaties ontstaan ​​lewervergiftiging, en as gevolg daarvan word die versperringsfunksie daarvan benadeel. Teen hierdie agtergrond is daar die ontwikkeling van vetterdistrofie, wat asimptomaties is. Die gevolg van hierdie patologie is die vorming van alkoholiese hepatitis, wat geleidelik ontwikkel tot die lewer van sirrose. As gevolg hiervan word die parenkymale weefsel van die orgaan van die vesel bindweefsel vervang. Sulke vervanging is onomkeerbaar. As gevolg hiervan stop die lewer om te funksioneer. Die eindresultaat hiervan word 'n lewende koma met verdere dood. Nie minder uitgesproke versteurings wat in die kardiovaskulêre stelsel ontstaan ​​nie. Statistiese waarnemings bevestig dat die skadelike verslawing aan alkoholbevattende vloeistowwe 'n dodelike uitkoms van hartafwykings in dertig persent van die gevalle veroorsaak. Myokardiale wanfunksionering en hipertensiewe siekte by alkoholiste kom op die ouderdom van dertig, dikwels selfs vroeër voor. Terselfdertyd is die hart hipertrofied, dit verhoog, en die hartspier word omskep in vetweefsel. Hartversaking word dan gevorm. Alkohol, in die bloedstroom, het 'n vernietigende effek op rooibloedselle. As gevolg hiervan kan hulle nie suurstof na die weefsels vervoer nie en kan hulle nie in dieselfde roetine organe voorsien nie. Dit word hipoksie genoem, wat die organe beïnvloed. Daarom, teen die agtergrond van die patologie wat oorweeg word, ontwikkel 'n verergering van enterokulitis en 'n peptiese ulkus wat tydens 'n chroniese kursus in 'n kanker tumor ontaard.
In epilepsie, wat veroorsaak word deur die onmiddelike absorpsie van hopdrank, is vyftig persent van alle sterftes as gevolg van akute pankreatitis. Daarbenewens, alkoholiese epiprikadki genereer neuronale dood, wat op sy beurt veroorsaak verlies van geheue en verlies van visie, die ontwikkeling van depressie en demensie. Dikwels, teen die agtergrond van 'n depressiewe staat, is selfmoord moontlik. Daarom is alkoholiese krampbesettings die laaste klok van die menslike liggaam, gewoond geraak aan die buitensporige drank van drank wat alkohol bevat. Daarom, as 'n dronkaard nie gereed is om professionele hulp te soek nie, is daar metodes van "alkoholiese epilepsie behandeling by die huis". In die afwesigheid van onmiddellike terapeutiese effekte sal alkoholiese epilepsie tot ontydige dood lei.
Benewens bogenoemde kan epiprikadki die lewensbestaan ​​en sosiale interaksie van die persoon aansienlik benadeel. Aangesien voortdurende afbreekpunte, skandale, gevegte, alledaags word. In die toestand van katersindroom in vypivokha is daar toenemende aggressie, woede, irritasie en onbeskofheid.
Behandeling van alkoholiese epilepsie
Die meeste mense wat ly aan pernike drange vir sterk drank, glo dat gesondheidswerkers hulself nie verstaan ​​hoe om alkoholiese epilepsie te behandel nie, want hulle het altyd een terapie - om die verbruik van alkoholhoudende vloeistowwe te beëindig. Dit is dikwels moeilik vir alkoholiste om hul vernietigende gewoonte op te gee. Daarom word alkoholiese epilepsie dikwels nie genees nie.
Trouens, die primêre voorwaarde vir effektiewe regstellende aksie is die beëindiging van die gebruik van alkohol, dronkenskap en ander sterk drankies. Die teenwoordigheid van selfs 'n enkele epipridasie in die geskiedenis is 'n teken van breinskade. Geen dwelms om volgehoue ​​remissie of 'n gunstige uitkoms te behaal nie, is nie in staat om alkoholiese drank te neem nie.
Behandeling van alkoholiese epilepsie. Diagnostiek word beskou as die voorlopige stadium van terapie, aangesien dit nodig is dat die geneesheer 'n algemene kliniese beeld van die patologie moet aanbied. Om hierdie doel te verseker, is dit nodig om elektro-enfalalografie te ondergaan, magnetiese resonansiebeeldvorming te maak, 'n reeks laboratoriumtoetse te slaag. Op grond van inligting verkry uit 'n laboratoriumeksamen, word 'n individuele program gekies wat bevat: geneesmiddelterapie, fisioterapeutiese aktiwiteite, psigoterapeutiese regstelling, rehabilitasie, wat sosialisering insluit.
Hieronder is die hooftegnieke wat die vraag beantwoord: "Hoe om alkoholiese epilepsie te behandel."
Dit is in die eerste beurt dwelmterapie, waarin 'n standaard stel medisyne voorgeskryf word. In geval van geheueverlies, beteken Aminalon, antikonvulsiewe middels (fenobarbital, chlooracon, karbamazepien) die vernietigende passie vir verdrietige drankies (Mitriptyline, Fenazepam). Benewens die bogenoemde fondse, word kalmeringsmiddels, vitamienpreparate en psigoleptika ook gebruik.
Farmakopee voorbereidings word persoonlik gekies vir elke epileptiese alkoholis en word uitsluitlik onder die totale beheer van mediese personeel gebruik. Vir 'n positiewe effek is dit nodig om terapie vroegtydig te begin, om dwelms, dosisse, en ook fisioterapeutiese prosedures voldoende te kies.
Medisyne moet daagliks op 'n sekere tyd geëet word. Dit is belangrik.
Die meeste van die onderwerpe wat aan swaar drink, ly nie die vernietigende drang van die siekte nie, daarom soek hulle nie behandeling daarvoor nie, veral in 'n gespesialiseerde organisasie. Epilepsie, gegenereer deur die aantrekkingskrag van individue tot bedwelmende drankies, is 'n heeltemal ander saak. Aangesien hierdie oortreding sterk pyn veroorsaak, draai baie na spesialiste self om hulp te kry, veral as hulle dit in hul eie huis voorsien.
Dikwels veroorsaak siek individue nie krampbesmettings met 'n dwaasheid nie, dus moenie antikonvulsante gebruik nie, maar ignoreer die gebruik van dwelms wat daarop gemik is om dronk dwelms te verminder. In hierdie situasie word die gebruik van voorgeskrewe medisyne deurlopend en daarop gemik om terapeutiese maatreëls te ondersteun. As jy nie die vernietigende las kan hanteer nie, sal herstel van konvulsiewe aanvalle nie werk nie.
Terselfdertyd is dit onmoontlik om ophou om alkoholhoudende vloeistowwe te drink, aangesien tydens 'n alkoholiese verslawing nie net 'n sielkundige afhanklikheid ontwikkel is nie, maar ook 'n fisiese een op dieselfde tyd. Daarom kan 'n direkte weiering van kwaadwillige drank die teenoorgestelde uitwerking veroorsaak. Daarom, om ontslae te raak van drang na alkohol is noodsaaklik in stadiums en uitsluitlik onder die toesig van spesialiste.
Rehabilitasieterapie is 'n stel maatreëls vir sosialisering en sielkundige hulp. As die pasiënt homself ophou om die skadelike drank te gebruik, sal dit sielkundig makliker word, wat die herstel van die vernietigde breinselle sal stimuleer.
Baie dronkaards wat aan epipadale aanvalle ly, draai nie na Aesculapius nie, daarom moet hul familie voorkeur gee aan die moontlikhede van tradisionele medisyne.
Alkoholiese epilepsie behandeling by die huis is moontlik, maar gee amper nie een honderd persent effektiwiteit nie. Daar is egter 'n aantal vakke wat die spesifieke middel van volksterapie verkies. Daarom beveel tradisionele medisyne die gebruik van onkonvensionele terapie as 'n aanvulling op farmakopee-medisyne aan.
In die eerste beurt, gebruik sterk afkooksels van die kompleks van kruie wat daarop gemik is om te kalmeer (valeriaan, meidoorn). Hulle het 'n kalmerende effek op die senuweestelsel, wat sterk drome bied wat nie nagmerries raak nie, verminder prikkelbaarheid en aggressiwiteit onderdruk.
Herbal decoctions, help om die liggaam te herstel na 'n toestand van verlengde libasie met giftige stowwe. Alternatiewe medisyne moet alkohol vry wees.
Nie-geneesmiddels sluit in:
- klipolie, wat die vernietigende neiging tot die gebruik van hopdrank verlaag en daartoe bydra om die immuunstelsel te versterk;
- St John's wort, Valeriana officinalis, motherwort, calamus wortels, wat angs verminder en aggressiwiteit inhibeer;
- heide en halogeen en kleinbloem, wat regeneratief op die senuweestelsel optree;
- meadowsweet, wat daarop gemik is om herhalende aanvalle te voorkom;
- brandnetel, wie se optrede gerig is op die skoonmaak van skadelike toksiene;
- Ivan-tee, wat metabolisme normaliseer.
Benewens bogenoemde moet familielede van 'n alkoholis wat konvulsief is, ingelig word oor voldoende hulp tydens aanvalle van alkoholiese epilepsie.
Gewoonlik vind 'n krampbeslag plaas na 'n dipsomanie die volgende dag. Dus, as 'n afbraak plaasgevind het en die pasiënt enige van die alkoholhoudende dranke verbruik het, moet die volgende dag onvermoeid nagegaan word. Ведь своевременно оказанная поддержка может спасти от возможной безвременной кончины как следствие эпиприпадка.
Dus, in die geval van 'n moontlike krampbeslag, moet die volgende aksies gedoen word: sit die persoon op 'n soliede horisontale vlak, ideaal as die vloer as sodanig gekies word. Dan moet jy die epileptiese bespaar van enige kledingstukke wat asemhaling kan beperk (onttrek die knoppies, los die serp of das). Dit is ook nodig om voorwerpe wat naby aan die epileptiese is, te verwyder en dit kan hom seermaak.
Tussen die tande word aanbeveel om 'n rol van 'n handdoek of enige ander groot ding in te voeg. Dit is nodig om moontlike depressie in die tong te voorkom, waarvan die resultaat verwurging kan wees.
Tydens 'n konvulsiewe aanval is dit verbied om die pasiënt met geweld te probeer immobiliseer. Dit is ook raadsaam om nie 'n persoon na minstens vyftien minute op te staan ​​nie.
Epilepsie, wat veroorsaak word deur alkoholiese drank, is 'n siekte wat in die vroeë stadiums met huismetodes reggestel kan word. Epipripsie verlaat as die pasiënt oor die verslawing aan alkoholbevattende dranke triomfeer en toepaslike terapie ondergaan met behulp van farmakopee-middels wat die liggaam van gifstowwe vrystel en die funksionering van die organe herstel.
Kyk na die video: Die HEILSAME gebruike van ALKOHOL volgens die BYBEL! (November 2019).
Copyright 2019 \ none \ Alkoholiese epilepsie