Hoekom ons 'n Nuwe Demokratiese Party nodig het
Dit is tyd vir 'n Nuwe Demokratiese Party.
Die ou Demokratiese Party het 'n reuse-fondsinsamelingsmasjien geword, wat dikwels die doelwitte en waardes van die geldbelange weerspieël.
Dit is oorgeneem deur Washington-gebaseerde fondsinsamelaars, bundelaars, ontleders en stembusse wat gefokus het op die verhoging van veldtoggeld van korporatiewe en Wall Street-uitvoerende beamptes en om stemme uit boonste middelklas huishoudings in "swing" voorstede te kry.
Die verkiesing van 2016 het die ou Demokratiese Party verwerp.
Ons het 'n Nuwe Demokratiese Party nodig wat Amerikaners kan organiseer en mobiliseer in opposisie teen Donald Trump se Republikeinse party, wat op die punt staan ​​om al drie die takke van die Amerikaanse regering oor te neem.
'N Nuwe Demokratiese Party wat miljoene mense in 'n aktivistiese weermag sal draai om vredeliewend te weerstaan ​​wat gaan gebeur - wat hulle daagliks verduidelik van wat in Trump se administrasie plaasvind, tesame met take wat individue en groepe kan doen om hulle te stop of te versag skadelike effekte.
'N Partytjie wat kwesbare bevolkings beskerm teen teistering en uitsluiting - insluitende ongedokumenteerde jongmense, onlangse immigrante, mense van kleur en vroue.
'N Partytjie wat 'n nuwe generasie progressiewe kandidate sal werf om op die plaaslike, staats- en nasionale vlakke in 2018 en verder te bestuur, insluitend 'n leier wat Trump in 2020 opneem.
'N Partytjie wat alles moontlik sal doen om die progressiewe agenda op staats- en plaaslike vlakke te bevorder - om groot geld uit die politiek te kry, om toenemende ongelykheid te keer, gesondheidsorg uit te brei, om klimaatsverandering te keer, die militarisering van ons polisie te beëindig en die massamaking van ons mense te beëindig , en stop interminable en open-ended oorlogvoering.
Wat in Amerika op verkiesingsdag gebeur het, moet nie gesien word as 'n oorwinning vir haatbaarheid oor ordentlikheid nie. Dit word meer akkuraat verstaan ​​as 'n verwerping van die Amerikaanse magstruktuur, insluitend die ou Demokratiese Party.
Die kragstruktuur het Bernie Sanders as 'n afwyking geskryf, en tot onlangs het Trump nie ernstig geneem nie.
En dit het geen idee oor wat met die meeste Amerikaners gebeur het nie. 'N Gerespekteerde Demokratiese politieke insider het onlangs vir my gesê die meeste mense was grootliks tevrede met die status quo. "Die ekonomie is in goeie toestand," het hy gesê. "Die meeste Amerikaners is beter af as in jare."
Verkeerde. Onlangse ekonomiese aanwysers kan opduik, maar die aanwysers weerspieël nie die onsekerheid wat die meeste Amerikaners steeds voel nie, of die oënskynlike willekeur en onbillikheid wat hulle ervaar.
Die hoofaanwysers toon ook nie die verband wat baie Amerikaners tussen rykdom en mag sien nie, stagnante of dalende reële lone, stygende uitvoerende hoofpremies, en die ondermyning van demokrasie deur groot geld.
Mediaan gesin se inkomste is verlaag nou as wat dit 16 jaar gelede was, aangepas vir inflasie. Werkers sonder universiteitsgrade - die ou werkersklas - het die verste geval.
brug ekonomiese winste, intussen, het boontoe gegaan. Hierdie winste het vertaal in politieke mag om bankbailouts, korporatiewe subsidies, spesiale belastinggatgate, gunstige handelstransaksies en toenemende markkrag te verkry sonder om inmenging met monopolie-handhawing te hê - wat algehele lone verminder en wins toegeneem het.
Rykdom, krag en kronkelende kapitalisme pas bymekaar. Amerikaners weet 'n oorname het plaasgevind, en hulle blameer die onderneming daarvoor.
Die Demokratiese Party het een keer die werkersklas verteenwoordig. Maar oor die afgelope drie dekades het die partytjie gestaan ​​toe korporasies gehamer het vakbonde, die ruggraat van die wit werkersklas - om nie arbeidswette te hervorm om sinvolle boetes op maatskappye te stel wat hulle oortree nie, of om werkers te help om vakbonde met eenvoudige op-of- af stemme.
Gevolglik het die lidmaatskap van die unie gesink 22% van alle werkers toe Bill Clinton as president verkies is tot minder as 12% vandag, en die werkersklas verloor bedinging hefboom om 'n belang in winste die ekonomie te kry.
Beide Bill Clinton en Barack Obama het vurig gedryf vir vrye handelsooreenkomste sonder om miljoene blouboordwerkers te voorsien wat hul werk verloor het. Dit beteken om nuwes te kry wat ten minste betaal het.
Demokrate het ook toegelaat om handhawing van die handhawing van antitrust te bewerkstellig - met die gevolg dat groot maatskappye ver gegroei het groter, en groot nywerhede meer gekonsentreer.
Die kragstruktuur vrees begryp dat Trump se isolasieisme ekonomiese groei sal stamp. Maar die meeste Amerikaners kan nie minder omgee vir groei nie, want hulle het jare lank min voordele gekry, terwyl hulle die meeste van hul laste in die vorm van verlore werksgeleenthede en laer lone ly.
Die kragstruktuur word geskok deur die uitslag van die 2016-verkiesing omdat dit homself afgesny het van die lewens van die meeste Amerikaners. Miskien wil dit ook nie verstaan ​​nie, want dit sal beteken dat sy rol in die voorsitterskap van Donald Trump erken word.
Ons benodig 'n Nuwe Demokratiese Party wat Amerikaners sal help om te weerstaan ​​wat gaan gebeur en ons toekoms herbou.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > demokrasie > Die eerste 100-dae en die afbreek van die presidensie