Om afskeid te neem is seker een van die moeilikste dinge wat die mens moet verwerk, en dit gebeur deurlopend in sy lewe. Daar is net een wyse waarop dit makliker word: aanvaar die pyn as 'n groeimiddel om tot die punt te kom waar dankbare herinneringe jou help om nie binne jouself te sterf nie.
"Verskoon my, maar dink jy regtig jy sal nog van die vrugte van die bome kan eet?" vra die buurman. "Ek meen, jy is darem al diep in jou jare en so 'n boom groei stadig."
"Nee, natuurlik dink ek nie ek sal nog self daarvan eet nie," sê die ou man. "Teen daardie tyd sal ek seker al dood wees. Maar ek het alle hoop dat ander mense sal! Ek het besef dat ek my lewe lank vrugte geëet het van bome wat ander mense geplant het. Dis nog nie te laat om my dankbaarheid teenoor hulle te bewys nie, daarom laat ek vir ander wat ná my kom 'n paar vrugtebome na."