ADV Hervormde Kerk - Demografiese verskuiwing van mense na die kusgebiede - Jan 2017
Jy is hier: Tuis ADV Kommissie Omgee-in-Aksie Artikels Demografiese verskuiwing van mense na die kusgebiede - Jan 2017
Demografiese verskuiwing van mense na die kusgebiede - Jan 2017
Demografiese verskuiwing van mense na die kusgebiede
Die bewerings is op RSG gemaak dat daar tans gemiddeld 172 huisgesinne per maand na die kusgebiede van Suid-Afrika verhuis. Die bewering is dat, sou die huidige tendens voortduur, daar teen die jaar 2030 tussen 75% en 80% van Suid-Afrikaners langs die kusgebiede van Suid-Afrika sal woon.
Hierdie tendens het die Ringsdiakenvergadering (RDV) -komissie van die Ring van Swellendam genoop om beplanning te doen om hierdie saak proaktief te hanteer.
Vrydag 12 Augustus en Saterdag 13 Augustus 2016 is daar by die gemeente Outeniqua in George kort-, medium en langtermynbeplanning gedoen. Andries Pretorius het die beplanningsgeleentheid gelei. Die ringe van Wes-Kaap en Oos-Kaap is ook uitgenooi na die beplanningsvergadering en ds. Danie Taljaardt van die Oos-Kaap het ook die geleentheid bygewoon.
Die vergadering het besluit om die korttermynbeplanning te doen vir sake wat handel oor 'n 0-1 jaar tyd, die medium termyn beplanning van 2-5 jaar en die langtermynbeplanning vir 6 jaar en langer.
Die beplanning is gedoen rondom verskillende areas.
Met gesinsorg is daar hoofsaaklik gefokus op die ontwrigte gesin, die gesin wat nuwesoortige eise in die gesig staar met waarskynlik verminderde inkomste, finansiële druk met dalk twee huishoudings, want al meer gebeur dit dat die broodwinner van die gesin net naweke pendel na die gesin. Hierdie broodwinner word spesifiek so genoem want die broodwinner is nie meer net die pa nie, maar al meer is dit ook die moeder van die gesin.
Hierdie verskynsel kan baie druk op die vertroue in die huwelik self plaas, asook op die gesin self.
Hierdie werklikheid bring onder andere aanpassingsprobleme, gesinsdruk, huweliksdruk en finansiële druk op die huisgesin.
Met die kindersorg is besluit om nie beplanning aangaande die kind wat wees is te doen nie, maar die beplanning moet eerder oor die kind wat verplaas word, gedoen word. Hierdie kind ervaar onder andere ‘n verlies van vriende, skoolsekuriteit, ‘n bepaalde kultuur met sy eie waardes, en dikwels ook die afwesigheid van die broodwinner in die huisgesin.
Die verhuising bring sy nuwe geleenthede vir die kind maar ongelukkig is dit ook die geleentheid vir die kind wat sukkel om aan te pas en in te pas om hul ontvlugting in afhanklikheid in verskillende vorme te gaan soek en vind.
Oor die saak van bejaardesorg is gehandel oor twee sake. Eerstens, so dikwels kan die bejaarde nie saamkom as daar deur die kinders verhuis word na ander gebiede nie want die ouetehuise in die kusgebiede het ook druk en het lang waglyste. Daarom word die bejaarde so dikwels agtergelaat daar waar mense vanaf verhuis. Dit bring sy eie nuwe bekommernisse en eise. Tweedens is daar gehandel oor die eise, geestelik en maatskaplik, wat gestel word aan die bejaarde wat wel besluit om saam met die kinders te verhuis. Ou bome word moeilik verplant!
Met die medium termynbeplanning is daar gefokus op korttermyn sake wat oorloop in ‘n medium termyn en selfs kan oorloop na langtermyn.
Verder is gefokus op die sake van navorsing oor beskikbare hulpbronne, venootskappe bou met spesialiste en hulpbronne asook die opleiding van die diakens en Kerkrade vir hierdie taak en impak van hierdie demografiese verskuiwing.
Met die langtermynbeplanning is gefokus op evaluasie en tendense wat voortvloei vanuit die kort- en medium termynbeplanning. Gapings en tekortkominge moet geïdentifiseer word en risikobestuur moet deurlopend gedoen word.
‘n Bedieningsplan moet gebou en opgestel word op so ‘n wyse dat dit voortdurend geëvalueer word, bestuur word en uitgebou kan word.
Om die las van hierdie werk en beplanning ligter te maak is besluit om vir sekere areas van beplanning aan spesifieke gemeentes te gee en dat daar dan deur die gemeentes saamgewerk moet word om die inligting en dienste te deel met mekaar.
Die spreekwoord lui dat ‘n muntstuk altyd twee kante het, maar hierdie muntstuk het waarskynlik drie kante.
1.Die opvang en inskakeling van die mense wat inkom na die kusgebiede, in die maatskaplike, sosiale en kerklike strukture.
2.Die impak van die demografiese verskuiwing op die bestaande en reeds gevestigde kusgebiedgemeenskappe, strukture en lewe.
3.Waar daar ‘n demografiese verskuiwing is van mense beteken dit dat daar is nie net gebiede wat vol loop nie maar daar is ook gebiede wat leegloop. Wat is die impak van hierdie demografiese verskuiwing op die gemeenskappe en gemeentes waar die mense vandaan verhuis. Een saak van bekommernis byvoorbeeld is, hoe word die broodwinner wat vir 5 dae alleen is weg van sy of haar gesin gehanteer?
Die Ring van Swellendam beplan om hierdie verskuiwing goed en positief te hanteer.
Ds Ferdie Nortje