Nuwe Stories-kortverhaalwedstryd 2013: Onderhoud met Marteni Burger - LitNet
Nuwe Stories-kortverhaalwedstryd 2013: Onderhoud met Marteni Burger
Naomi Bruwer, Marteni Burger 2013-12-11
Ek was baie beïndruk met die verskeidenheid verhale wat in die bundel opgeneem is. Ek dink die "jong stemme" wat na vore gekom het, bied nuwe en interessante uitdagings aan die leser. Daar is ook belangwekkende en relevante invalshoeke wat die leser se vooropgestelde idees direk aanspreek en uitdaag. Dit is vir my 'n groot eer dat my werk as deel van hierdie projek gepubliseer word. My eie kortverhaal spreek juis tot Suid-Afrikaners se vooropgestelde idees ten opsigte van ras en geweld in ons land. "PIK" handel oor 'n plaasaanval waarin 'n abstrakte romanse die katalisator van 'n gruwelike nag van bloed en angs is.
Dit was absoluut wonderlik, ongelooflik, fantasties lekker. Dit was vir my 'n ware leerskool en ek is seker dit geld almal wie se werk in die bundel verskyn. Suzette Kotze-Myburg, Leti Kleyn en Janita Holtzhausen was so hulpvaardig en hulle kommentaar was soos 'n klein beiteltjie waarmee hulle stories tot perfeksie geslyp het. As ek volgende jaar kon deelneem sou ek, maar ongelukkig is ek 'n 1983-baba, so ek raak te oud vir die bundel.
Een van my vriende, Emile, het eendag vir my oor 'n bottel Portugese wyn en 'n brandsoushoender gesê dat mens nooit moet toelaat dat feite 'n wonderlike storie terughou nie. Baie vreemde dinge gebeur in die lewe; dit klink dalk nie soos feite nie, maar van waar dan die vlieënde pierings wat die vetste mense in Amerika kan ophys? Die ander ding wat mens uit 'n proses soos hierdie kompetisie leer, is: Sit op jou agterstewe en werk. Daar is nie kortpaaie nie en daar is nie tyd vir luiheid nie – daar is vingers wat tik en ore wat rook. Dis hoe mens 'n storie begin.
Daar is twee boeke wat ek regtig oor en oor lees. Ek neem aan dit maak seker hulle skrywers my gunstelinge: Toorberg deur Etienne van Heerden en Triomf deur Marlene van Niekerk. Wat kan meer boeiend, hartverskeurend of lagwekkend wees as 'n familiesaga? Geraamtes in kaste wals tog die lekkerste op die maat van 'n tikmasjien. Ek het ook onlangs 'n hele paar boeke van Chris Karsten gelees waaroor ek mal was, en ek dans ook graag saam met Jacques Pauw se duiwels.
Op die aand van die Nuwe Stories 2 se bekendstelling het daar voorstelle gekom dat ek dalk 'n roman moet probeer aanpak of miskien my eie kortverhaalbundel moet probeer doen. Dis 'n uitdaging wat ek beplan om aan te vat sodra ek weer my voete in Arcachon neersit. Om getroud te wees met rugby in Frankryk is sekerlik 'n roman op sy eie met ongelooflike draaie en vreemde belewenisse waar die waarheid meestal terugstaan vir fiksie. Daar vlieg ook soms pierings rond, maar die enigste vet in die piering is 'n gans s'n en al wat ophys, is 'n Franse neus oor 'n bottel wyn.