In my reis om die oorsaak van my eie spanning te ontbloot, het ek ten minste drie lae ontbloot. Eerstens, toe ek my privaatpraktyk as sielkundige begin het, het ek onseker gevoel omdat ek 'n kans gehad het om uit 'n veilige posisie te bedank, en ek was nie seker van toekomstige sukses nie. Sukses het vinnig aangekom en ek het geglo dat die spanning met sulke sukses moet verdwyn. Dit het nie.
Die tweede besef het 'n paar jaar later gekom terwyl hulle met 'n ander sielkundige gesels. Ek het besef dat ek bang was vir woede. Om hierdie vrees te besef en te erken dat woede dikwels 'n integrale deel van psigoterapie is, het ek gedurende die sessies my angs gebruik as 'n aanduiding dat woede op 'n direkte manier hanteer moet word.
My angs het 'n normale en gepaste bondgenoot geword in die aangesig van woede. Ek het gevoel dat hierdie benadering my doeltreffendheid as 'n terapeut en my lewe in die algemeen verhoog het. Maar die angs in die oggend het voortgegaan. 'N Derde besef was die gevoel van verantwoordelikheid, om verantwoordelik te wees vir die lewens van ander. Ek het gesukkel met die idee, en dit het gelei tot aanvaarding, maar geen groot verandering nie.
Teenoor die Tormentors van Disleksie, Sosiale Fobies en Unathleticism *
Soos blyk uit my sukses, was ek 'n persoon wat nog altyd hierdie kwaaddoeners gekonfronteer het. Ek was disleksies maar het uiteindelik my Ph.D. My sosiale agteruitgang is uiteraard oorkom deur 'n suksesvolle sielkundige te word. Vir ongeveer ses maande het ek 'n aantal jare gelede in die klagte-afdeling van 'n groot warenhuis gewerk om my vrees vir die gebruik van die telefoon te oorkom. Ek het nooit 'n suksesvolle atleet geword nie, maar ek het op ander gebiede vergoed. Op die oppervlak moes ek nie oor die jare met hierdie angs bekommerd wees nie.
Die besef dat my angs veroorsaak is deur hierdie dieper gevoelens van gebrek aan vertroue en vrees om deur ander seergemaak te word, was nie genoeg om my in die oggend te laat voel wat gerus en stil was nie. Uit my ervaring in die gebruik van hipnose en geestelike beelde om ander met angs te help verstaan ​​ek hoekom. Ek weet om sulke onderbewuste oortuigings te verander, "praat met" die onderbewussyn deur drome of beeldwerk. Ek het my gedrag deur wilskrag verander, maar in my verbeelding was ek nog steeds die seer en onrustige kind.
Dit het so gebeur dat ek Donderdag, Junie 14, na 'n vierdaagse vergadering van die Derde Wêreldkonferensie oor Beeldverhale gaan. Sondag moes ek 'n werkswinkel oor magstryd aanbied. Hierdie konferensie het my die tyd gegee, 'n forum om in hierdie stryd in myself te werk en 'n plek om my te deel met 'n aantal pragtige mense by die konferensie wat nie geweet het wat hulle vir my gedoen het nie. Hul vermoë om te luister en veral hul humor was wat ek nodig gehad het. Ek het elke aand 'n goeie uur of meer in my kamer spandeer op hierdie oortuigings.
Op Saterdagmiddag het ek na 'n werkswinkel oor dierebeelde gegaan en verskeie diere met behulp van Rene Pelley a-Kouri ontmoet. Ek gebruik gereeld diere in terapie met ander, maar ek gebruik diere op 'n ander manier. Ek het Rene se model interessant gevind. Ek gebruik 'n model van die vier rigtings van die medisyne wiel om struktuur te gee aan die beelde van diere, terwyl Rene die sewe chakras gebruik het.
René het my eers (en die hele groep) gevra om 'n dier uit my hartchakra te laat kom. My beeld was stadig om te vorm, en eers wanneer ek in 'n dieper trance weggedryf het, waar ek 'n moderne plattelandse huis met 'n afdraande oprit en 'n nuwe motor in die oprit gesien het (geen huis, oprit of motor wat ek geweet het nie) het my beeldspraak spontaan geword. Ek was daardie motor gewas en 'n paar voet op 'n lang boom was 'n eekhoring met sy stert heen en weer, wat my gevra het om dit op die boom te volg. Ek staan ​​daar en wonder waaroor die eekhoring gaan.
Die tweede beeld was van my derde-oog-chakra en weer was dit stadig om te kom. Ek het gewag om beheer te verloor en die beheer is verlig toe ek deur 'n swart tonnel begin dryf het wat op 'n baie groen en blou wei met bome en struike geopen het. In hierdie wei was 'n takbokke aan die gang en kyk ek merkwaardig na.
Die derde beeld was van die eerste chakra wat gesentreer is aan die basis van die ruggraat. Die prent het vinnig verskyn. Ek was besig om 'n groot, wollerige buffel aan sy nek vas te hou en geniet die warmte en sagheid van sy bont terwyl dit voortdurend bewei.
Die vierde beeld was van die tweede chakra, net onder my naeltjie, wat daardie emosionele deel van myself verteenwoordig. Ek het in 'n stegie gesit met my bene verleng en uitmekaar, met 'n grys rot tussen my bene effens buite my voete. 'N Paar voet weg, teen die muur van 'n gebou, was 'n vullisblik, nuut of skoon in voorkoms. Die rot kyk na my en ek het geweet dat dit my gevra het om toestemming te gee om deur die vullisdrank te rommel.
Hou soek en die antwoord sal kom
As ek Sondag huis toe ry, het ek insig gevind. By die gebruik van die medisyne wiel taksonomie, knaagdiere is diere van die Suide, van vertroue, speelse en onskuld. Die hert en buffel is diere van die Noorde, of diere van wysheid, begrip en spiritualiteit.
As ek die eekhoring en die rat bymekaarbring, het dit my getref dat die rot daardie vullis of onrustige deel van my was om te laat los. Die eekhoring het my gekyk om hom te volg op die boom van die lewe, die pad wat Moeder Aarde en Vader Hemel verbind, om bo die wantroue te styg. Ek het aan die rat gesê dit was vry om te gaan. Die ander beelde het aangedui dat ek in my spiritualiteit, in my wysheid en begrip, veilig en tevrede was.
Eers wanneer ek te hard probeer om te verstaan, het die gevoel van hierdie beelde registreer en sin maak. My stryd met wantroue het begin verby.
Hierdie artikel is aangepas met toestemming van Aanhangsel B van die boek:
Die Krag van Ekstatiese Trance: Praktyke vir Genesing, Geestelike Groei, en Toegang tot die Universele Gees
deur Nicholas E. Brink.
'N Student van Felicitas Goodman en Belinda Gore, sielkundige Nicholas Brink, ondersoek meer as 20-tradisionele trance houdings vir waarsêery, besluitneming, skuldgevoelens en hartseer, siekteverligting en emosionele pyn, geestesreise, vormverskuiwing, interaksie met dieregeeste. en die dood, en die ontdekking van vorige lewens. Hy verken die fisiologie en sielkunde van ekstatiese reis. Hy bied leiding aan diegene met min of geen ondervinding, asook metodes vir langdurige praktisyns om hul praktyk te verdiep en die ekstrasensoriese krag van ons antieke voorouers te herwin.
Nicholas E. Brink, Ph.D., is 'n sielkundige wat sedert 1977 'n privaat kliniese praktyk onderhou het. Hy is raad gesertifiseer deur die Amerikaanse Raad vir Professionele Sielkunde, op die direksie van die Internasionale Vereniging vir Drievolle, en 'n vorige president van die Amerikaanse Vereniging vir die Studie van Geestelike Beeld. 'N Gesertifiseerde onderwyser van ekstase-trance met die Felicitas Goodman-instituut, woon in Coburn, Pennsylvania.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Oorwin die Inner Demon of Angst deur Diere en Imagery te gebruik