Geestelike Reis Na Sterwe? [Archive] - Wendag - Debating Christianity and Religion Forum
Wendag - Debating Christianity and Religion Forum > Algemeen > Kletshoekie > Geestelike Reis Na Sterwe?
View Full Version : Geestelike Reis Na Sterwe?
Carel van Heerden25th July 2009, 14:06GEESTELIKE REIS NA STERWE?
Bogenoemde grafskrif se laaste reël vorm die basis van hierdie skrywe: Geestelike Reis na Sterwe?
Carel van Heerden25th July 2009, 14:16INLEIDING
Daar word baie geskryf en gespekuleer oor wat gebeur as ‘n mens sterf en die gees die liggaam verlaat. Dit blyk dat die Bybel in baie gevalle slegs dit wat belangrik is beklemtoon. Hierdie feit veroorsaak dat daar somtyds verkeerdelik vertolkings gegee word oor wat die Bybel presies bedoel. Watter roete volg die gees van ‘n mens wanneer dié, die fisiese liggaam verlaat? Waarom praat ons van spoke en geeste, waar kom hulle vandaan en wat is hul eindbestemming? As ek sterf, wat kan ek verwag? Hoe versoen ‘n mense spoke, demone, geeste, naby-dood ervarings, reïnkarnasie en ander fenomene sinvol met mekaar indien dit wel verbandhoudend is? Kan dit aan die hand van die Bybel gedoen word? Wat gebeur as ‘n mens selfmoord pleeg? Waar is die hemel of die hel? Bestaan die hemel of hel regtig? Is die hel ‘n vlammehel soos in die Bybel aangetoon of is die hel slegs die afwesigheid van God in die hiernamaals soos uit die Bybel vertolk- en deur sommige kerke verkondig word? Dan weer, watter rol vervul engele en waar kom hulle vandaan? Het hulle ‘n rangorde? Wat is die rol van Satan en sy demone? Waar kom hulle vandaan en hoe wyd strek hulle magte?
Omdat daar baie veranderlikes is poog hierdie skrywe om ‘n bondige agtergrond te verskaf maar wyd genoeg om dit vir ‘n oningeligte persoon verstaanbaar te maak. Om moontlike antwoorde te verkry word ‘n diagram, gebruik om die moontlike reis van ‘n gees onder bepaalde omstandighede te verduidelik.
Carel van Heerden25th July 2009, 14:27As vertrekpunt word Lukas 16:19-31 uit die Bybel geneem. Die feit dat die Bybel hierdie gedeelte as ‘n gelykenis aandui word deur Dr. Isak Burger in sy boek Die Eerste 5 Minute Na Die Dood ontken. Hy skryf (p10) dat ‘n duidelike aanduiding dat Jesus nie ‘n gelykenis vertel nie, is dat Hy ‘n persoon se naam noem – Lazarus. [Hierdie stelling sal later bespreek word – CvH] Oor hierdie gelykenis is daar waarskynlik ook ander boeke geskryf en het baie preke en verskeie besprekings deur Bybelskoliere die lig gesien. Eksegese van Lukas 16:19-31 lewer verskillende gesigspunte en opinies. Hierdie skrywe lewer egter ‘n heel ander invalshoek op hierdie gedeelte in die Bybel.
(19)En daar was ‘n ryk man, en hy het purper en fyn linne gedra en elke dag vrolik en weelderig gelewe. (20)En daar was ‘n bedelaar met die naam van Lasarus wat vol swere voor sy poort gelê het. (21)En hy het verlang om hom te versadig met die krummels wat van die ryk man se tafel val. Ja, selfs die honde het gekom en sy swere gelek. (22)En toe die bedelaar sterf, is hy deur die engele weggedra na die boesem van Abraham. (23)En die ryk man het ook gesterwe en is begrawe. En toe hy in die doderyk sy oë ophef, terwyl hy in smarte was, sien hy Abraham van ver af en Lasarus aan sy boesem. (24)En hy roep en sê: Vader Abraham, wees my barmhartig en stuur Lasarus, dat hy die punt van sy vinger in water kan insteek en my tong verkoel; want ek ly smarte in hierdie vlam. (25)Maar Abraham antwoord: Kind, onthou dat jy jou goeie dinge in jou lewe ontvang het, en so ook Lasarus die slegte. En nou word hy getroos, maar jy ly smarte. (26)En by dit alles is daar tussen ons en julle ‘n groot kloof gevestig, sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat dáár is, nie na ons kan oorkom nie. (27)En hy sê: Ek bid u dan, vader, om hom na my vader se huis te stuur— (28)want ek het vyf broers—om hulle dringend te waarsku, sodat hulle nie ook in hierdie plek van pyniging kom nie. (29)Toe sê Abraham vir hom: Hulle het Moses en die Profete; laat hulle na dié luister. (30)Maar hy antwoord: Nee, vader Abraham, maar as iemand uit die dode na hulle gaan, sal hulle hul bekeer. (31)Maar hy sê vir hom: As hulle na Moses en die Profete nie luister nie, sal hulle nie oortuig word nie, al sou iemand ook uit die dode opstaan. Indien mens in hierdie gelykenis van Jesus slegs konsentreer op die hemel en die hel, blyk dit dat na sterwe, die gees van die mens óf hemel, óf hel (doderyk soos dit hierbo genoem word) toe gaan! Ook dat dit ‘n proses is wat nie omgekeer kan word nie. Is dit wat gesê word oor die hemel en die hel die enigste moontlikheid waarheen die gees direk na afsterwe kan gaan, of beklemtoon dié gedeelte slegs die twee eventuele eindbestemmings naamlik hemel of hel? Dan weer, is daar moontlik verskillende vlakke in die hemel? Ontvang die mense wat hel toe gaan straf ooreenkomstig hulle sondes indien daar wel ‘n hel is? Hierdie is omstrede vrae wat wel gevra en oor geskryf word. Indien ‘n mens die Bybel lees kry jy uiteenlopende antwoorde op hierdie vrae. Dit is gevolglik nodig om eerstens die hemel en daarna die hel, soos in die Bybel aangedui, van nader te beskou. Indien Lukas 16:19-31 gelees word is dit duidelik dat daar van ‘n hemel en ‘n hel as eindbestemming gepraat word. Dit blyk dat Lazarus se gees direk hemel toe gegaan het nadat hy gesterf het. (22)En toe die bedelaar sterf, is hy deur die engele weggedra na die boesem van Abraham. (23)En die ryk man het ook gesterwe en is begrawe. En toe hy in die doderyk sy oë ophef,… Vers 23 kan waarskynlik ook vertolk word dat die ryk man na sterwe in ‘n ander plek (hemel uitgesluit) sy oë kon oopgemaak het. [sien latere beskrywing van die doderyk – CvH]. Die vermoede bestaan dus dat nie alles oor die geestelike roete na die hemel of die hel gesê is nie. Om hierdie stelling te motiveer kan na die volgende voorbeelde in die Bybel kyk word: Carel
Carel van Heerden25th July 2009, 14:34In Genesis 22 word vertel hoe die Here vir Abraham beveel het om sy seun Isak te gaan offer. Hierdie gedeelte in die Bybel het baie besprekings tot gevolg gehad. Sommige skrywers meen dit is ‘n onregverdige opdrag en in stryd met God se natuur as ‘n liefdevolle God. Ander sê prontuit dat hulle hulle nie aan so ‘n opdrag skuldig sou maak nie. Leon Attebury verwys in sy artikel van 31 Mei 2009 op die “Kletskerk” dat: “Ongeveer 2 jaar gelede het ‘n brief van my oor Isak se offer in Die Burger verskyn. Daarin het ek vertel hoedat ek nie die storie vir my 6 jarige dogter kon klaar lees nie en gou-gou moes wegblaai van die onstellende skets wat toon hoe Abraham gereed is om sy vasgebinde kind keel-af te sny. En ek het my ontsteltenis verwoord oor die karakter van ‘n God wat sulke dinge van sy volgelinge vra.”
Hy skryf voorts dit is: “Interessant dat König (p291) dieselfde ervaring deurgemaak het met sy kleinkind en ook vinnig die angswekkende storie weggepraat het.” Dan vra hy (Attebury), ‘n paar eenvoudige reguit vrae aan König: ”Dink hy God het Abraham beveel om Isak te offer? Vanaf die gee van die opdrag tot by die uitkoms het 3 dae verloop. Was dit deurentyd God se plan om Abraham vir daardie 3 dae te laat wroeg onder die indruk dat hy sy seun moet gaan keel-af sny? Of dink hy Abraham (of die Bybelskrywer) het verkeerdelik hierdie gebeure aan God toegedig?”
Maar gee die Bybel voldoende agtergrond waarom die versoek tot Abraham gerig was? In die eerste gedeelte van dié verhaal word daar niks oor engele gesê nie. As hierdie verhaal egter in die boek [I]Jubileë oorvertel word, word gesê dat dit Prins Mastema, een van die bose engele, was wat na die Here toe gekom en vir Hom uitgedaag het om vir Abraham te toets deur vir hom te sê om sy eie seun te gaan offer. Anders as wat Mastema egter verwag het, het Abraham absoluut gehoorsaam aan die Here gebly .[Waarom word Job se omstandighede nie bevraagteken nie? Dit word gesê Satan het ‘n uitdaging gerig! – CvH]
Carel van Heerden25th July 2009, 14:39In 'n boek met die naam Pseudo-Philo (http://www.wendag.com/philo/) kry 'n mens net sulke interessante veranderings. So word die verhaal van Dawid en Goliat byvoorbeeld op 'n hele paar plekke verander. In plaas van vyf klippies (soos die Bybel sê) tel Dawid sewe klippies op. Op elkeen van die klippies skryf hy dan iets. Op die eerste vyf klippies skryf hy die name van sy voorvaders, Abraham, Isak, Jakob, Moses en Aaron. Op die sesde klippie skryf hy sy eie naam en op die sewende klippie skryf hy die Here se Naam. Anders as in die Bybel, lees ons in hierdie boek nog ook dat die Here spesiaal 'n engel met die naam Zervihel gestuur het om vir Dawid by te staan toe hy vir Goliat aangedurf het. Zervihel was die Here se "Oorlogsengel". In die Bybel word net gesê dat Dawid vir Goliat teen die voorkop met die klip gegooi het en dat hy daarna sy kop afgekap het. In Pseudo-Philo (http://www.wendag.com/philo/) word egter vertel dat Goliat nie dadelik dood is toe Dawid hom met die klip raakgegooi het nie en nog geleef het toe Dawid by hom kom. Hy het toe vir Dawid gevra om gou te maak en hom sommer dadelik dood te maak. Dawid het toe eers vir hom gesê om sy oë oop te maak en te kyk wie hom doodgemaak het. Toe Goliat kyk, het hy die engel Zervihel gesien. Daarna het Dawid sy kop afgekap.
The Biblical Antiquities of Philo - http://www.wendag.com/philo/ (http://www.wendag.com/philo/index.htm)
Carel van Heerden25th July 2009, 14:48As daar net direk na ‘n hemel of ‘n hel gegaan word, waar byvoorbeeld kom spoke of geeste dan vandaan? Navorsing dui daarop dat daar wel afgestorwenes is, wie se geeste, ten spyte van wat hierbo geskryf staan, op daardie stadium nie hemel of hel toe is nie. Wanneer mens navorsing in verband met dié fenomeen lees, dan blyk dit dat die mense wat die navorsing onderneem het, nie mense is wat geeste oproep óf probeer om die geestelike wêreld binne te dring, soos die Bybel ons waarsku om te doen nie. Hulle ondersoek ‘n fenomeen wat sigbaar is en deur die mens waargeneem word! Trouens dit word selfs gefotografeer en klankopnames daarvan gemaak. Aan die ander kant is hierdie geeste van mense nie dalk bose geeste of soos genoem word demone nie?
Tydens die mens se leeftyd op aarde vind verskeie interaksies met hom en deur hom plaas, om dan veral sy eindbestemming (hemel of hel volgens Lukas 16:19-31) aan die einde van sy of haar leeftyd te bepaal. Hierdie interaksies op aarde kan as volg beskou word:
Die mens vasgevang in sy tydelike woning naamlik die vleeslike liggaam se interaksies vind plaas met sy medemens en sy leefwêreld om hom.
Bogenoemde interaksies word beïnvloed deur God en/of Satan uit die geestelike wêreld. Die mens se gees is onsterflik. God wil die mens die ewige lewe laat beërwe en Satan (wie God- en dan ook die mens haat) wil op sy beurt die gees van die mens vir homself opeis.
Ten slotte: Om ‘n moontlike reis van ‘n gees na afsterwe te kan verstaan is dit nodig om die die eidbestemmings na behore te bespreek. Daar is uiteenlopende opinies oor veral die hel as eindbestemming. Hierdie skrywe poog om die gesigspunte en ervarings van ander mense op ‘n objektiewe manier te vertolk, na te vors wat die Bybel daaroor te sê het, en poog om dit in ‘n geheelbeeld weer te gee. Voorts huiwer dit nie om moontlike antwoorde te probeer gee waar inligting ontbreek of nie bekombaar is nie – somtyds seker hoogs omstrede. Carel
Carel van Heerden26th July 2009, 12:04HEMELSE DOMEIN (AFDELING 1) ALGEMENE INLIGTING
Wanneer in hierdie artikel van ‘n “domein” gepraat word, word bedoel die dimensie waarin geestelike wesens teenwoordig is. Dit kan gesien word as die geeste se wêreld, of kortom die geesteswêreld. So sal die hemelse domein die hemel aandui soos ons in die algemene spreektaal daarna verwys.
DIE BYBEL OOR DIE HEMEL
As vertrekpunt begin ons by die Hemelse domein. Wat word met die woord hemel, soos in die Bybel (Ou- en Nuwe Testament) gebruik, bedoel? http://www.wendag.com/images/GEESTELIKE%20REIS%20NA%20STERWE%20-%20MODEL.jpg
OU TESTAMENTIESE SIENING
Die letterlike betekenis van die Hebreeuse woord wat in die Ou Testament voorkom en wat ons met “hemel” vertaal, is nie seker nie. Net soos in Akkadies so ook in Hebreeus, is die uitdrukking ‘hemel en aarde” ‘n aanduiding van alles wat bestaan – die heelal.
“Hemel” kom in die Ou Testament voor in die betekenis van “uitspansel” (Gen 1:8). Aan daardie uitspansel het God die son, maan en sterre gestel (Gen. 1: 14-19). Hierdie sterre- (en ook wolke- hemel word herhaaldelik in die Ou Testament bedoel wanneer daar van “hemel” gepraat word (Gen 15:5; 22:17; Deut. 28:23; Job38:33, 37; Ps. 147:8; Jer. 33:22). Verder word die hemel genoem as die woonplek van God: die Engel van God roep vanuit die hemel na Hagar en Abraham (Gen 21:17).
Gen 21:17 Toe hoor God die stem van die seun, en die Engel van God het na Hagar geroep uit die hemel en haar gevra: Wat is dit met jou, Hagar? Wees nie bevrees nie, want God het na die stem van die seun geluister op die plek waar hy is.
In die hemel is die troon van die Here (Ps 11:4; 103:19; Jes. 66:1) Die uitdrukking “die hemel van die hemele”, beteken: die hemel in sy geheel; moontlik is die betekenis ook; “die hoogste hemel” (soos die Afrikaanse vertaling dit ook weergee).
Carel van Heerden26th July 2009, 12:17NUWE TESTAMENTIESE SIENING
In die Nuwe Testament is die hemel die plek waar God in die besonder woon (Matt. 6:9). In die hemele – ‘n meervoud om die begrip sterk te beklemtoon – is die engele tuis (Matt. 18:10) en daar kom die saliges. Christus daal uit die hemel neer (Joh 3: 13), en nadat Hy Sy werk volbring het, vaar Hy weer na die hemel op (Hand. 1:11). Aan die einde kom Hy uit die hemel om die lewende en die dode te oordeel (Matt. 24:30; 1 Thess. 1:10).
Uit bogenoemde beskrywings van die hemel soos beskryf word in die Ou- en Nuwe Testament, is daar een gemene deler: dit is die ruimte bokant ons. Ons weet die aarde is rond en draai. Wat nou aan ‘n bepaalde kant is, is 12 ure later aan die teenoorgestelde kant. Daar kan dus makliker met die term uitspansel omgegaan word. Die hemel is dan volgens die Bybel iewers in die uitspansel. Daar is egter nog niks gesê van hoe die hemel lyk nie. Dit is juis die probleem. As ons aan die hemel dink dink ons aan watter wondelike plek dit vir óns gaan wees! Dit is eintlik die verkeerde manier om oor die hemel te dink. In Openbaring 4 vertel Johannes dat hy in ‘n visoen na die hemel weggevoer is. Wat is dit wat die grootste indruk op hom gemaak het? Nie die mense en ander geestelike wesens in die hemel nie, maar die troon van God. Dit is die heel eerste ding wat hy noem (vers 2) en alles wat hy verder vertel, het op die een of ander manier met die troon van God te doen. God sit op die troon; vier en twintig ouderlinge, die lewende wesens en engele is rondom die troon; weerligstrale en donderweer kom uit die troon…. Die belangrike saak wat Johannes wil beklemtoon is dat die hemel totaal oorheers word deur God se teenwoordigheid. God is alom teenwoordig. Die hemel is vanwaar God die ganse wêreld regeer. Johannes beklemtoon ‘n baie belangrike saak: God is in beheer van almal en alles.
In Openbaring 7:9-17 vertel Johannes dat hy ‘n ontelbaar groot menigte mense voor God se troon gesien het. “Uit alle nasies en stamme en volke en tale,” Die rede is dat hy vir sy lesers ‘n kykie in die toekoms wil gee. Hy doen dit nie om mense se nuuskierigheid te bevredig oor presies hoe dit in die hemel gaan lyk nie. Hy beklemtoon iets belangriks naamlik dat mense moet onthou dat hulle op pad is na ‘n wonderlike plek. Hulle moenie moed opgee en swig voor die swaarkry en versoekings nie.
Ander aanduiduidings in die Bybel van die hemel is dat dit aangedui word as ‘n stad. In Heb. 11:10 word aangetoon dat Abraham, toe hy geroep is, gehoorsaam weggetrek na die plek wat hy as erfenis sou ontvang. Hy het egter ‘n stad verwag wat fondamente het, waarvan God die boumeester en oprigter is. Heb.13:14 verwys na blywende of ewige stad. “Want ons het hier geen blywende stad nie, maar ons soek die toekomstige”. In Openbaring 3:12 “Wie oorwin, Ek sal hom ‘n pilaar in die tempel van my God maak, en hy sal daar nooit weer uitgaan nie; en Ek sal op hom die Naam van my God skrywe en die naam van die stad van my God, van die nuwe Jerusalem, wat uit die hemel van my God neerdaal, en my nuwe Naam”. In Openbaring 21:2-3 word die aarde ‘n stad van God.
(2)En ek, Johannes, het die heilige stad, die nuwe Jerusalem, sien neerdaal van God uit die hemel, toeberei soos ‘n bruid wat vir haar man versier is.(3)En ek het ‘n groot stem uit die hemel hoor sê: Kyk, die tabernakel van God is by die mense, en Hy sal by hulle woon, en hulle sal sy volk wees; en God self sal by hulle wees as hulle God. Johannes verduidelik verder dat dit ‘n stad van kristal en lig is.
(10)En hy het my in die gees weggevoer op ‘n groot en hoë berg en my die groot stad getoon, die heilige Jerusalem, wat uit die hemel van God neerdaal; (11)en dit het die heerlikheid van God gehad, en sy lig was soos ‘n baie kosbare steen, soos die kristalhelder jaspissteen.
Ten slotte word aangedui dat die lig van die stad God is.
(22)En ‘n tempel het ek nie daarin gesien nie, want die Here God, die Almagtige, is sy tempel, en die Lam. (23)En die stad het die son of die maan nie nodig om in hom te skyn nie, want die heerlikheid van God het hom verlig, en die Lam is sy lamp. (24)En die nasies van die wat gered word, sal in die lig daarvan wandel, en die konings van die aarde bring hulle heerlikheid en eer daarin. (25)En bedags want nag sal daar nie meer wees nie sal sy poorte nooit gesluit word nie; (26)en hulle sal die heerlikheid en die eer van die nasies daarin bring. (27)En daarin sal nie inkom iets wat verontreinig en gruwelikheid en leuens doen nie; maar net die wat geskrywe is in die boek van die lewe van die Lam. Omdat Openbaring baie van simboliek gebruik maak, moet in ag geneem word dat die stad soos beskryf, dalk ‘n simboliese stad mag wees. Die Bybel met verklarende aantekeninge dui die heilige stad, die nuwe Jerusalem, aan as die teenoorgestelde van die onheilige wêreldstad (Open. 11:8; 17:1-18; 18 1-24). Die nuwe Jerusalem (Open. 3:12), soos die heilige stad van ouds, dien as woonplek van God en Sy eie volk (Ps.132:13v. ; Gal. 4:26; Hebr. 12:22), en is herskep om die heilige middelpunt van die nuwe aarde te wees. Deur God self is dit vernuwe; daarom ontwikkel dit nie uit die aarde tot volmaaktheid nie, maar daal dit uit die hemel, vgl. Hebr. 11:10 soos ‘n bruid wat vir haar man versier is.
Bogenoemde is wat die Bybel ons vertel van die hemel. Carel
Carel van Heerden27th July 2009, 10:10DIE HEMEL AS BESTEMMING VIR GELOWIGES
Waar kom die gedagte vandaan dat gelowiges hemel toe gaan? [nie noodwendig direk na die dood nie. Meer hieroor op ‘n latere stadium -CvH] Hierdie uitdrukking hang saam met die antieke wêreldbeeld wat God se woonplek as bo die aarde, agter die uitspansel, voorgestel het. Na hulle dood gaan woon gelowiges dan saam met God in sy woonplek. Volgens Prof. Hermie C van Zyl sal ons egter vandag "hemel" anders moet verstaan. Die antieke wêreldbeeld help hier. Die wêreld is soos 'n drieverdiepinggebou gesien.
2. Die kelderverdieping (onder die aarde) is die doderyk (she’ol).
3. Die eerste verdieping is die hemel. Laasgenoemde is 'n blou koepel wat oor die plat aarde gespan is. Dit het sluise, waaruit die reën val. En die son, maan, sterre en wolke beweeg hier op hulle baan.
Onsigbaar agter die koepel is die woonplek van God - die hemel. Hier is sy troon; hier woon Hy met sy hemelinge (gerubs, serafs, engele) wat hom dien, baie soos 'n oud-Oosterse koninklike paleis. Vanuit die hemel regeer God die hemel en die aarde. Dit is die koninkryk van die hemel/God. Die hemel self is in die Joodse voorstellings dikwels in verskillende vlakke ingedeel. Sewe was 'n gewilde getal. Paulus weer maak in 2 Korintiërs 12 melding van 'n man (waarskynlik hyself) wat tot in die derde hemel weggeruk is.
Die Ou Testament dui aan dat almal wat sterf na die doderyk (she’ol) gaan (onder die aarde), en daar ‘n donker bestaan soos skaduwees voer. Gaandeweg het daar 'n verskuiwing ingetree. In die Nuwe Testament kry mens die gedagte dat gelowiges hemel toe gaan, byvoorbeeld:
Christus sê vir die moordenaar aan die kruis: Vandag sal jy saam met my in die paradys (wisselterm vir hemel) wees; [‘n stelling wat ’n bespreking regverdig - CvH]
Johannes 14:2: Christus sê aan sy dissipels: In my Vader se huis is daar baie wonings, Ek sal julle kom haal en julle sal saam met my wees; 2 Korintiërs 5:1: As ons aardse tentwoning afgebreek word, het ons 'n vaste gebou in die hemel; en Openbaring 7: Die gestorwe martelare is in die hemel voor die troon van die Lam.
Vandag het baie mense 'n probleem met die begrip hemel, want ons deel nie meer die antieke wêreldbeeld nie. Dus, die hemel as fisiese woonplek van God (en as ons toekomstige woning) is problematies. Ons weet van die ontsagwekkende grootte van die kosmos. Die hemel as God se woonplek is kennelik nie bo die wolke, of selfs bo die aarde se atmosfeer, of op pad maan toe, of waar ook al nie. Jurie Gargarin, die Russiese ruimtevaarder, was dus destyds reg toe hy gesê het: "Ek het God nêrens gesien nie." Hy sou ook nie. Daardeur het hy eintlik net sy onkunde en ongeloof geopenbaar.
Die punt is: Ons moet ons siening van "hemel" aanpas. Ons moet eerder sê: Die hemel is 'n alternatiewe bestaanswyse. Dit mag ook tyd en ruimte beslaan, maar dan nie soos ons tyd en ruimte vandag verstaan nie. Dit is ook nie ver weg, agter die verste sonnestelsels nie, maar 'n ander dimensie van bestaan. Dis hier by ons, maar net aan die "ander kant" (Duits: jenseits) van wat ons kan waarneem, buite bereik van ons huidige waarnemingsvermoë.
Die vraag is nou hoe vergelyk die vertelings van persone wat ‘n naby-dood ervaring gehad het met dit wat in die Bybel staan? Carel
Carel van Heerden28th July 2009, 09:40NABY-DOOD ERVARINGS
Die begrip “naby-dood ervarings” of NDE soos dit ook in hierdie artikel gebruik word, verdien ‘n afsonderlike bespreking alvorens enige inligting daaroor geplaas word. Die Bybel fokus hoofsaaklik op die volk Israel en die Messias. 2 000 jaar plus gelede was die moderne tegnologie, mediese kennis en -apparaat soos vandag in gebruik, onbekend. Om iemand te resussiteer en weer by te bring (nadat so ‘n persoon oënskynlik dood was), het na my kennis nie plaasgevind nie. Enkele uitsonderings word wel in die Bybel aangetoon waar persone na sterwe weer lewendig geword het, maar onder ander omstandighede:
(23) en smeek Hom dringend en sê: My dogtertjie is op haar uiterste; kom lê haar die hande op, sodat sy gesond kan word, en sy sal lewe. (35) Terwyl Hy nog spreek, kom daar mense van die owerste van die sinagoge se huis en sê: U dogter is dood. Waarom val u die Meester nog lastig? (39) En toe Hy binnegaan, sê Hy vir hulle: Waarom gaan julle so te kere en ween julle? Die kind is nie dood nie, maar slaap*. *[Hierdie woorde het ook die gedagte laat ontstaan dat ‘n gees na afsterwe gaan “slaap” – CvH] (40) En hulle het Hom uitgelag. Maar Hy het almal uitgedryf en die vader van die kind saamgeneem en die moeder en die wat by Hom was, en ingegaan waar die kind lê. (41) Toe gryp Hy die hand van die kind en sê vir haar: Talíta, koemi! wat, as dit vertaal word, beteken: Dogtertjie, Ek sê vir jou, staan op! (42) En die dogtertjie het dadelik opgestaan en begin rondloop, want sy was twaalf jaar oud. En hulle was uitermate verbaas. Johannes 11
(1) En daar was ‘n man siek, Lasarus van Betánië, die dorp van Maria en haar suster Martha. (2) En dit was Maria wat die Here gesalf het met salf en sy voete afgedroog het met haar hare, wie se broer, Lasarus, siek was. (3) Die susters het toe na Hom gestuur en gesê: Here, hy vir wie U liefhet, is siek. (4) En toe Jesus dit hoor, sê Hy: Hierdie siekte is nie tot die dood toe nie, maar tot die heerlikheid van God, sodat die Seun van God daardeur verheerlik kan word. (5) En Jesus het Martha en haar suster en Lasarus liefgehad. (6) En toe Hy hoor dat hy siek is, het Hy twee dae vertoef in die plek waar Hy was. (7) Eers daarna sê Hy aan die dissipels: Laat ons weer na Judéa gaan. (17) Toe Jesus dan gekom het, het Hy gevind dat hy al vier dae in die graf was. (23) Jesus sê vir haar: Jou broer sal opstaan. (38) En Jesus het weer in Homself geweldig bewoë geword en by die graf gekom. En dit was ‘n spelonk, en ‘n steen het daarteen gelê. (39) Jesus sê: Neem die steen weg. Martha, die suster van die oorledene, sê vir Hom: Here, hy ruik al, want hy is al vier dae dood.(40) Jesus sê vir haar: Het Ek nie vir jou gesê, as jy glo, sal jy die heerlikheid van God sien nie? (41) Hulle neem toe die steen weg waar die oorledene lê. En Jesus het sy oë opgeslaan en gesê: Vader, Ek dank U dat U My verhoor het; (42) en Ek het geweet dat U My altyd verhoor, maar ter wille van die skare wat rondom staan, het Ek dit gesê, sodat hulle kan glo dat U My gestuur het. (43) En nadat Hy dit gesê het, het Hy met ‘n groot stem geroep: Lasarus, kom uit! (44) En die oorledene het uitgekom, aan hande en voete met grafdoeke gebind, en sy gesig was toegedraai met ‘n doek. Jesus sê vir hulle: Maak hom los en laat hom gaan. (45) En baie van die Jode wat na Maria gekom het en aanskouers was van wat Jesus gedoen het, het in Hom geglo. Die laaste geval hier van toepassing is soos hierbo vermeld onder die opskrif “Die hemel as bestemming vir gelowiges” vind ons in 2 Korintiërs 12. Paulus maak melding van 'n man (waarskynlik hyself) wat tot in die derde hemel weggeruk is. Dit verskil gevolglik van die vorige twee gevalle waar die persone gesterf het en toe opgewek is.
Carel van Heerden28th July 2009, 19:46Enkele opmerkings:
In nie een van bogenoemde gevalle word enige iets vermeld wat die afgestorwenes ervaar het (NDE) na sy/haar terugkeer na die aardse lewe nie. Indien iets gesê sou gewees het, het die skrywers van die Bybel dit waarskynlik nie nodig gevind om dit te boekstaaf nie. Waarskynlik kon dit wat gesê gewees het (indien wel) nie aanvaar of geglo gewees het nie. Die mense van daardie tyd se verwysingsraamwerk was anders as die huidige mensdom s’n. Paulus meld dat dié man “onuitspreeklike woorde gehoor het wat ‘n mens nie mag uitspreek nie”. Waarom nie? Om dieselfde redes soos reeds genoem, of het die spreektaal se woordeskat tekort geskiet om dit wat ervaar is te beskryf?
Die gedeelte oor Lazarus se dood en opwekking behoort in sy geheel gelees te word. Let op dat Jesus nie haastig was om na Lazarus te gaan nadat Hy gehoor het dat hy siek was nie – dit ten spyte van sy liefde vir Lazarus. Eers twee dae later het Jesus en sy dissipels vertrek. Vier dae na Lazarus se afsterwe wek Jesus hom eers op. Waarom sou dit wees? Jesus se antwoord aan Martha en Sy kort gebed aan Sy Vader (verse 40 -42) verskaf waarskynlik die antwoord. “(40) Jesus sê vir haar: Het Ek nie vir jou gesê, as jy glo, sal jy die heerlikheid van God sien nie? (41) Hulle neem toe die steen weg waar die oorledene lê. En Jesus het sy oë opgeslaan en gesê: Vader, Ek dank U dat U My verhoor het; (42) en Ek het geweet dat U My altyd verhoor, maar ter wille van die skare wat rondom staan, het Ek dit gesê, sodat hulle kan glo dat U My gestuur het.
In die geval van die owerste van die sinagoge met die naam van Jaïrus antwoord Jesus: “Hierdie siekte is nie tot die dood toe nie, maar tot die heerlikheid van God, sodat die Seun van God daardeur verheerlik kan word”.
Jesus en die heerlikheid van God staan dus hier sentraal. Nie wat ervaar is na die dood nie maar dat Jesus wel deur die Vader gestuur is.
Naby-dood ervarings het vandag vir ons baie te sê. Die tye waarin ons leef is meer gekompliseerd met meer mense, meer gevare, meer versoekings en meer uiteenlopende vertolkings oor sake. Dit word dus gaandeweg moeiliker om geloof te bly behou. Naby-dood ervarings lig die sluier aan die “ander kant” so ‘n bietjie. Die mens se ingebore nuuskierigheid wil hom meer laat weet van dit wat “anderkant” aangaan.
Om bloot naby-dood ervarings van die tafel af te vee is myns insiens om nie sout op die tafel te hê nie. Hierdie ervarings wil soos met Lazarus die geval is, weer bevestig dat Jesus deur die Vader gestuur is en om te bevestig dat vir die Christen gelowige die ewige lewe bewerkstellig is. Dit gaan egter ‘n bietjie verder. Dit gee ons ‘n toekomsblik op dit wat vir die Christen gelowige kom en wat ons kan verwag soos aangedui in Openbaring 7:9-17. Soos van ouds moet die mens van vandag nie moed opgee en swig voor die swaarkry en versoekings nie.
Naby-dood ervarings wat geboekstaaf is het baie elemente wat ooreenkom. Daarna word daar egter verskillende ervarings beleef.
Ten slotte: Daar is teoloë en persone wat naby-dood ervarings afmaak met een of ander “verskoning”. Argumente wat gebruik word is onder andere dat die Bybel nie daarna verwys nie, dat dit sonde- of die werking van demone is. Onder andere ook dat hierdie vertellings nie “kannonieke” gesag dra nie. Na aanleiding van die laaste sin kan ek slegs vra watter “kannonieke” gesag het die evangelies gehad alvorens dit in die Bybel opgeneem is? Dit was ervarings en belewenisse wat later eers geboekstaaf is.
Carel van Heerden29th July 2009, 07:53NABY-DOOD ERVARINGS OOR DIE HEMEL
Uit Kevin Williams se navorsing van naby-dood ervarings, blyk dit dat 17% van die persone ‘n ervaring van ‘n stad van lig beleef het. Hierdie stede van lig word deur hierdie persone met die volgende byvoeglike naamwoorde beskryf: pragtig, goud-agtig, nie-aards, onbeskryflik, feëtjie-agtig, kleurvol, briljant, oneindig, kristalagtig, paradys, uitspansel-agtig, hemels, oneindig, briljant, verhewe bo enigiets op aarde, onbeskryflik, beter as enigiets wat beskryf kan word. Hierdie stede van lig verteenwoordig volgens hierdie naby-dood persone as ‘n totale wêreld, gemaak van lig en liefde, straal multi-gekleurde lig uit, met transentendale musiek, gevul met wesens van lig, gemaak van glas, gebou van die suiwerste lig, multi-dimensioneel, gebou deur God, die lig van die stad is God, die stad van God.
Binne ‘n stad van lig is daar gloeiende kristal katedrale, koepels, torings soos Europese kastele en huise soos nog nie op aarde gesien is nie. Volgens Jayne Smith verteenwoordig die stad ‘n wêreld: “I found myself at the top of the hill, I saw that over on the horizon and just a little bit lower on the horizon, there was a city. I realized in some way that this was more than just a city, that what I was seeing actually represented a world. I wondered, "Was that the world I just came from or the one I am going to?”
Ander naby-dood waarnemings van die hemel as stad van lig word as volg beskryf:
A city of crystal cathedrals: Dannion Brinkley
A beautiful unearthly city: Emanuel Tuwagirairmana A beautiful fairy tale city: Sherry Gideon A multi-colored crystal city: Ricky Randolph Dan ‘n interessante siening van Craig Lundahl: Souls are seen being prepared for the city of light.
“Those living on the higher realms of the city radiate the brightest light, being so resplendent that their glory must be cloaked so others of lower degree can look upon them. Visiting the higher levels is possible, but the spirits of lower realms must be prepared or covered so they can stand in the presence of greater glory ... Some new arrivals are taken to a place of orientation where they rest, adjust to their new condition, and prepare to take their place in the city of light.” An endless, brilliant, city of light and love: Dr. George Ritchie. Hy beskryf sy naby-dood ervaring met die hemel onder andere soos volg:
“And then I saw, infinitely far off, far too distant to be visible with any kind of sight I knew of - a city. A glowing, seemingly endless city, bright enough to be seen over all the unimaginable distance between. The brightness seemed to shine from the very walls and streets of this place, and from beings which I could now discern moving about within it. In fact, the city and everything in it seemed to be made of light, even as the figure at my side was made of light. At this time I had not yet read the Book of Relevation. I could only gape in awe at this faraway spectacle, wondering how bright each building, each inhabitant, must be to be seen over so many light-years of distance. Could these radiant beings, I wondered, amazed, be those who had indeed kept Jesus the focus of their lives? Was I seeing at last ones who had looked for him in everything? Looked so well and so closely that they had been changed into his very likeness? Even as I asked the question, two of the bright figures seemed to detach themselves from the city and start toward us, hurling themselves across that infinity with the speed of light.
Seeing these beings and feeling the joy, peace and happiness which swelled up from them made me feel that here was the place of all places, the top realm of all realms. The beings who inhabited it were full of love. This, I was and am convinced, is heaven. As marvelous as I thought the previous realm was, after glimpsing this new realm we were seeing, I began to understand for the first time what Paul was saying in 1 Corinthians 13 when he wrote: "If I have the gift of prophecy and can fathom all mysteries and all knowledge, and if I have a faith that can remove mountains, but have not love, I am nothing." Carel
Carel van Heerden29th July 2009, 08:06[Randy Gehling se verhaal is hieronder bygevoeg aangesien dit elemente bevat wat in ‘n latere afdeling bespreek sal word.]
Randy Gehlings Near-Death Experience
Ten-year-old Randy Gehling of Arlington Heights, Illinois, had been begging for a new bicycle for his birthday all summer long. On September 8, 1988, the tenth anniversary of his arrival on planet Earth, he got his bicycle – but he also came very close to changing his mailing address to heaven.
Steve and Kathy Gehling, Randy’s parents, found the accident bitterly ironic.
“For months he begs for a new bike for his birthday,” Steven said.
“The minute he spotted it on the porch, he tore off the ribbons, ignored the eight little friends gathered for his birthday celebration, and took off for a “quick spin” around the block. He just didn’t seem to see the teenager from across the street using the alley as a shortcut home.”
“He had been unconscious ever since the neighbor boy hit him with his car. His new bicycle was all mangled. Some of the neighbors said that Randy was sent flying fifteen or twenty feet by the impact. All we could do was pray.”
The next morning at about seven-twenty, about seventeen hours after his accident, Randy opened his eyes, saw his parents at his bedside, and smiled. He accepted their gentle hugs and kisses in silence, then told them: "Wow, Mom and Dad, what a trip!" Steve and Kathy chuckled at their son's first words. Then at a loss for the proper response to such a comment, Steve said: "Yeah, I guess you really went flying over the handlebars, eh?"
Carel van Heerden29th July 2009, 08:15According to the notes taken by Kathy Gehling, here, somewhat abbreviated, is Randy's account of his near-death experience: "I didn't really know what had hit me. I just seemed to go flying through the air.
Carel van Heerden29th July 2009, 08:19Samevatting Daar is beduidende ooreenkomste van dit wat die Bybel ons meedeel oor die hemel en dit wat persone wat in ‘n naby-dood toestand was ervaar het. Daar kan dus aanvaar word dat die hemel ‘n werklikheid is, dat die hemel in ‘n ander dimensie voorkom op ‘n plek wat ons in ons huidige dimensie nie kan waarneem nie. Volgens Prof. Hermie van Zyl het “Ons het geen eerstehandse ervaring van die hemel nie. Dis nie deel van ons alledaagse ervaring nie. Uitsprake daaroor is dus baie spekulatief. En die Bybel gee geen inligting oor die hemel by mense wat uit die dood opgewek is nie (byvoorbeeld Lazarus).” Wat wel gesê kan word is dat die hemel ‘n plek is wat nie in woorde beskryf kan word nie.
Is dit nie belangriker om eerder te konsentreer op die dinge waaroor die Bybel wel baie praat, naamlik wat Christenskap vir die hiernoumaals beteken, en nie vir die hiernamaals nie. Is een van die dinge van Christenskap nie om: “….. to let the love that I would feel in my heart express itself to all people”.
Carel van Heerden30th July 2009, 13:31SATAN EN DEMONE (Afdeling 2)
Die Griekse woord vir duiwel is diabolos en word in die Nuwe Testament slegs in die enkelvoud gebruik; byna altyd vir Satan. Ongelukkig het die vertalers die woord diamonia ook met “duiwels” in plaas van “demone” vertaal. (In die meeste Engelse vertalings word dit korrek met demons vertaal). Die volgende riglyn kan gebruik word in die Bybel: waar “duiwels” in die meervoud gebruik word, kan dit gelees word as “demone”. In gevalle waar daar van ‘n duiwel of die duiwel sprake is in ‘n geval van duiwelbesetenheid, is dit in die Grieks “demoon” (bv. Luk. 4:35; 9:42). Slegs waar daar van die duiwel sprake is as Satan, die prins van die demone, word die woord diabolos in die Grieks gebruik (bv. Luk 4:2; 1 Pet. 5:8; Op. 20:2) Daar is net één duiwel (Satan) en ‘n menigte demone. Satan word ook die “owerste” (leier, regeerder, hoof of koning) van die demone genoem (Matt. 9:34; 12:24).
OORSPRONG VAN SATAN EN DEMONE
Dit is ‘n algemene siening onder Christene dat Satan ‘n gevalle engel is. Die val van Satan het waarskynlik plaasgevind in die onberekenbare periode na die volmaakte skepping van hemel en aarde (Gen. 1:1) in die tyd toe die aarde deur een of ander katastrofe woes en leeg geword het (Gen. 1:2). Moontlik was dit juis die val van Satan wat daarvoor verantwoordelik was dat die aarde woes en leeg geword het!
Min word in die Bybel gesê oor die duiwel se oorsprong. Die siening dat Satan ‘n gevalle engel is word waarskynlik gebaseer op Lukas 10:18, “Toe sê Hy vir hulle: Ek het die Satan soos ‘n bliksem uit die hemel sien val” en Openbaring 12:9 “En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp.” Johannes 8:44 dui die duiwel aan as: “ ‘n mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ‘n leuenaar is en die vader daarvan.”
Volgens Genesis 6 en Judas 1:5 en 6 blyk dit dat daar ‘n tweede val van engele was. “(6)En die engele wat hul eie beginsel nie bewaar het nie, maar hul eie woning verlaat het, het Hy vir die oordeel van die groot dag met ewige boeie onder die duisternis bewaar; (7)soos Sodom en Gomorra en die stede rondom hulle, wat op dieselfde manier as hierdie mense gehoereer en agter vreemde vlees aangeloop het, as ‘n voorbeeld gestel is, terwyl hulle die straf van die ewige vuur ondergaan.” Die eerste groep onder leiding van Satan in hulle rebellie teen God en die tweede groep as gevolg van sondige wellus waardeur hulle hulle oorspronklike skeppingsbeginsels oortree het en sodoende direkte oorsaak was waarom God die sondvloed gestuur het. Hierdie groep engele het met die dogters van die mense vermeng sodat ‘n vreemde geslag, “die geweldiges uit die ou tyd” tot stand gekom het.
Die Boek Henog beskryf meer oor die “Seuns van God” en die reuse. Demone soos Azasel, waarvan ons in ons Ou Testament ook lees, word meer van geskryf byvoorbeeld:
1 And all the others together with them, took unto themselves wives, and each chose for himself one, and they began to go in unto them and to defile themselves with them, and they taught them charms
3 became pregnant, and they bare great giants, whose height was three thousand ells:** Who consumed
[I]*[Lees die kommentaar oor die boek Enoch veral rakende “Die seuns van God” – elders op dié forum – CvH]
**[Eng. Cubit = 1 el. 1 el = 17.6 duim of 44.704 cm. 3000 el = 52800 duim of 4399.955296 voet of 1341.122682 meter. Die reuse was hiervolgens 1.342 km hoog. Met ‘n voetlengte in ‘n verhouding met lyflengte van 1:5.9 sou so ‘n reus se voet ±227 meter lank gewees het. Ongeloofwaardig groot! – C v H.]
Uit ‘n ander hoofstuk :
3 were led astray, and became corrupt in all their ways. Semjaza taught enchantments, and root-cuttings, ‘Armaros the resolving of enchantments, Baraqijal (taught) astrology, Kokabel the constellations, Ezeqeel the knowledge of the clouds, Araqiel the signs of the earth, Shamsiel the signs of the sun, and Sariel the course of the moon. And as men perished, they cried, and their cry went up to heaven . Hierdie engele is moontlik dié engele wat in kettings in die onderwêreld (Abussos of Tartarus) of onderste hel (my woordkeuse) is.
[In die model verteenwoordig die pyl vanaf die hemelse domein (blou) na pyl A wat op die Domein van die Onderste Hel (afdeling 3) uitloop, die uitgeworpe demone soos hierbo beskryf].
Carel van Heerden30th July 2009, 15:13DIE AARD VAN DEMONE OP DIE AARDSE DOMEIN
Ons weet dat engele geeste is (Heb.1:14). Dus is gevalle engele ook geeste, maar bose of onreine geeste (teenoor God se engele wat goeie en rein geeste is). Hierdie gevalle engele, het hulle geen permanente, fisieke liggame soos ons dit ken nie. Dit blyk duidelik uit die Bybel dat demone smag om in ‘n fisieke liggaam te woon (Matt. 12:43 “En wanneer die onreine gees uit die mens uitgegaan het, gaan hy deur waterlose plekke en soek rus en vind dit nie”. Mat 12:44 ]“Dan sê hy: Ek sal teruggaan na my huis waar ek uitgegaan het. En hy kom en vind dit leeg, uitgeveeg en versier”. Mark. 5:12 “..en al die duiwels het Hom gesmeek en gesê: Stuur ons in die varke, sodat ons in hulle kan vaar”). Die begeerte om in die liggaam te woon het waarskynlik ‘n tweërlei oorsaak. Eerstens is demone onrustige en rustelose wesens (dit is volkome verstaanbaar, en hulle maak dié wat in hulle beheer is net so). Blykbaar verskaf ‘n fisieke liggaam aan hulle ‘n mate van rus. Tweedens is dit ‘n baie effektiewe metode vir die duiwel om sy wil en gesag in die mensdom te laat geld as hy die beheer oor die liggaam, wil en verstand van ‘n mens kan oorneem.
Alhoewel alle demone soos hulle leier Satan, versinnebeelding is van alles wat sleg, boos, onrein en anti-God is, is daar tog demone wat in sekere booshede, sondes en onreinhede “spesialiseer”. So is daar byvoorbeeld “leuengeeste” (1 Kon. 22:21-23). Die oorsaak van sekere vorme van kompulsiewe gedrag kan moontlik tot ‘n mindere of meerdere mate hier gesoek word. Ander voorbeelde is byvoorbeeld “waarsêende geeste” (Hand. 16:16) en “verleidende geeste” (1 Tim. 4:1).
Soos die geval by engele is daar ook ‘n hiërargie by demone. Satan is die aarts- of hoofdemoon. Ons lees ook van “owerhede, magte, wêreldheersers” (Ef.6:12), “vorste” (Dan. 10: 13-20) asook gewone demone. Die geval van Abraham en Isak is ‘n verdere voorbeeld. Toe die Here vir Abraham beveel het om sy seun Isak te gaan offer, blyk dit dat Prins Mastema (een van die bose engele), Hom uitgedaag het om vir Abraham te toets.
Satan en sy demone is nie alomteenwoordig nie. Hulle kan net op een plek op ‘n slag wees. Baie van dit wat ons aan Satan toeskryf, is dus eintlik streng gesproke die werk van demone.
Ons kry dus twee groepe veroordeelde gevalle engele. Satan en sy demone wat werksaam is op die aardse domein en dié groep wat in kettings gebind is in die onderste hel. Wanneer die Aardse Terrein bespreek word sal die magte van Satan en sy demone verder onder bespreking kom met hulle interaksies met die mens.
Carel van Heerden30th July 2009, 20:27DIE HEL EN SY DOMEINE (Afdeling 3)
http://www.wendag.com/images/domeine/Domeine van die hel_0002.jpg
Hierdie gedeelte vorm tot ‘n groot mate die basis vir die hieropvolgende redenasies. Dit word gevolglik breedvoeriger bespreek. Met die eerste lees hiervan mag dit ietwat deurmekaar voorkom – veral as dit aan die hand van die Bybel gedoen word. Graag wil ek voorstel dat hierdie gedeelte eers gelees word alvorens die Bybel of ander bronne gebruik word. Neem in ag dat ander verwysings nie noodwendig met hierdie weergawe gaan ooreenstem nie. Sekere bronne gebruik She’ol en Hades in dieselfde konteks, met doderyk word somtyds Hades bedoel, terwyl ander bronne na Hades verwys as die hel. Om dit makliker verstaanbaar te maak is die terminologie in hierdie gedeelte aangepas sodat dieselfde woordgebruik vir dieselfde beskrywing deurgaans gehandhaaf word. Spelling word ook deurgaans dieselfde gehou byvoorbeeld She’ol in plaas van sjeool ensomeer. Hel A en Hel B is dieselfde plek maar onderskeid word gemaak deur te verwys na die hel van duisternis en die hel van vuur. Twee name word gebruik om hierdie hel te beskryf naamlik Gehenna (Grieks) en Gehinnom (Hebreeus) Gebruik figuur 1 om u deur hierdie beskrywings te help.
Om beter te verstaan na watter afdeling van hierdie hel verwys word, word hel A as Gehenna (duisternis) aangedui en Hel B as Gehinnom (vuurhel).
Die Afrikaanse woord “hel” kom van die Germaanse woord “chaljo”, wat in Goties as “halja” verskyn, in Ou-Nederlands as “hel”, in Duits as “Hölle, in Ou-Engels as “hel” en in die moderne Engels as “hell”. As ons na die geskiedenis van hierdie woord se betekenis kyk, het dit dalk iets beteken soos “toemaak” of “bedek”.
Die Ou Testament praat nooit van die hel nie. Waarvan die Ou Testament wel praat, is die doderyk. Die woord doderyk kom 77 maal in die Bybel voor. Die Ou-Testamentiese mens het verwag om ná die dood na die doderyk, of (in Hebreeus) She’ol neer te daal. (Vlak 1 in figuur 1) Die doderyk/She’ol was onder die aarde geleë, en daar was geen kontak tussen die doderyk en God nie. In die doderyk het ‘n mens ‘n skadubestaan gevoer vir so lank jou nageslag jou onthou en van jou praat. Wanneer die herinneringe aan jou vervaag het, het jy ook ophou bestaan. In die doderyk was ook geen sprake van beloning of straf vir ‘n mens se lewe op aarde nie. Gevolglik was bekering nie ter sprake nie. Alle mense het na dieselfde plek gegaan en in dieselfde toestand voortbestaan tot hulle vervaag het. Daarom was dit so belangrik dat ‘n mens seuns sou hê, sodat hulle jou herinnering in ere kon hou. Toe die mense egter besef dat daar ‘n lewe na die dood is, besef hulle ook dat die Doderyk of dan ook She’ol, net ‘n tydelike plek is waar geeste van afgestorwes bly voor die laaste opstanding. Die Ou Testament het dus ‘n woord (She’ol) om die plek waar die dode vertoef, aan te dui, maar nie ‘n woord wat die plek van pyniging van die goddelose aandui nie. Dit blyk egter dat die kiem van hierdie waarheid (pyniging), wat in die Nuwe Testament duideliker geopenbaar word, reeds in die Ou Testament aanwesig was en aangewys kan word. Dit is die woord “gehenna”, wat in die Joodse teologie van die tydperk na die Ou Testament die hel aandui. Die sin, “die plek van die verdoemdes”, was ontleen aan die naam wat in die Ou Testament aan ‘n bepaalde plek gegee was, naamlik ‘n vallei suid van Jerusalem – sien Gehenna hieronder.
Carel van Heerden30th July 2009, 20:33NUWE TESTAMENTIESE SIENING
In die Nuwe Testament word veral twee woorde gebruik vir die doderyk. Die een is die Griekse woord “Hades”. Die term Hades was reeds in die Griekse mitologie as die god van die onderwêreld bekend (en dus as die koningkryk van dié god self). Dié woord is in betekenis baie naby aan die Hebreeuse begrip She’ol en word in die antieke Griekse vertaling van die Ou Testament, die Septuaginta, gebruik om She’ol te vertaal. So word Psalm 16:10 in verband met Jesus se dood in Handelinge 2:27 en 31 aangehaal deur die vertaling van die woord She’ol met Hades. [Vandaar die samevoeging van She’ol en Hades in Figuur 1.- CvH]
Carel van Heerden30th July 2009, 20:55http://www.wendag.com/forum/picture.php?albumid=31&pictureid=97
Die foto hiernaas wys die Gehenna vallei (teenswoordig genoem die Hinnon vallei) soos dit vandag daar uitsien.
Die ander woord in die Nuwe Testament is “Gehenna”. Die woord Gehenna word sterk met straf geassosieer want dit is die plek waar sondaars ná die dood gestraf word vir hulle sondes. Op drie plekke in die Nuwe Testament (Matt. 11:23; Luk. 10:14 en 16:23) word Hades ook wel in dié betekenis gevind, eerder as in die doderyk (as neutrale plek). Gehenna is gevolglik die naam wat in moderne vertalings meestal met “hel” vertaal word. Gehenna is die naam van ‘n vallei suid van Jerusalem se suidwestelike punt (Jos. 15:8). In Hebreeus is dit “die vallei van Hinnom” genoem. In Aramees, die latere spreektaal van die Jode, het dit “gehinno(m) geword. [Gehenna(Grieks) word nou Gehinnom (Aramees – hier aangedui as Hebreeus)– sien Figuur 1- CvH] Vroeër was daar ‘n afgodskultus in hierdie dal gevestig. Dit is die “trofet” genoem (= ‘n groot vuurmaakplek of offerplek). In koning Josia se tyd was daar nog steeds ‘n aanbiddingsplek vir Molek, ‘n afgod aan wie kinders geoffer is (vgl. 2 Konings 23:10). Volgens 2 Kronieke 28:3 en 33:6 het Agas en Menasse hier vir Molek aanbid. Josia het dié kultus uitgeroei, maar in Jeremia se tyd word daar nog melding gemaak van hierdie heidense praktyk. Jeremia voorspel dat dit ‘n algemene begraafplaas gaan word, dus ‘n onrein plek (Jer. 7:31, 19:11 en 32:35). Jesaja het dieselfde vallei weer gesien as ‘n plek van straf deur verbranding. Volgens hom sou die Here ‘n vuur aansteek om die Assiriërs te straf (Jes. 30:33). Omdat die Hinnomvallei ‘n ashoop was is vuilgoed daar weggegooi en verbrand sodat daar gedurig ‘n stinkende, gloeiende hoop gemors gelê het. Dit kon maklik die simbool word van ‘n ewigdurende vuur. Die Jode het geglo dat die finale oordeel so gaan wees. Daarom druk Matteus 13:24, 50; 25:41 die ewige straf met hierdie woord uit. As jy jou wou voorstel hoe die hel gaan wees, dink aan daardie vallei. Dit is een van die redes waarom die hel verbind word met ‘n vuur wat brand.
Naas vuur word die ewige straf aan die ander kant ook voorgestel as duisternis, wat weer meer op die ervaring van die veroordeelde wys (Matt. 8:12, 22:12-13, 25:30, 2 Pet. 2:17, Judas 1: 13).
(12)Maar die kinders van die koninkryk sal uitgedryf word in die buitenste duisternis. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
(12)En hy sê vir hom: Vriend, hoe het jy hier ingekom sonder ‘n bruilofskleed aan? En hy kon geen woord sê nie. (13)Toe sê die koning vir sy dienaars: Bind sy hande en voete, neem hom weg en werp hom in die buitenste duisternis. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
Mattheus25(30)En werp die nuttelose dienskneg uit in die buitenste duisternis; daar sal geween wees en gekners van die tande.
2 Petrus 2 (17)Hulle is waterlose fonteine, miswolke voortgedrywe deur ‘n stormwind, vir wie die donkerheid van die duisternis vir ewig bewaar word. Judas 1
(13)woeste golwe van die see wat hulle eie skandes laat opskuim, dwaalsterre vir wie die donkerheid van die duisternis vir ewig bewaar word. Die buite-Bybelse boeke, wat veral gefokus het op God se ingryping aan die einde van die tyd, het op hierdie idee van Gehinnom voortgebou. Die Persiese konsep van straf deur verbranding het hiertoe meegewerk. Hulle het die Hinnomvallei gesien as ‘n plek waar God die sondaars, veral die vyande van sy volk, sou straf deur hulle te verbrand. In die buite-Bybelse boek van 2 Esdras (7:78 e.v.) antwoord God duidelik op ‘n vraag van Esra oor die lot van goddeloses onmiddellik na hulle dood. Volgens hierdie bron sal sulke siele in pyniging verkeer, altyd in rou en hartseer.
Carel van Heerden30th July 2009, 21:10In die boek Henog ontwikkel die idee dat daar drie afdelings in die doderyk is, naamlik ‘n deel vir die regverdiges en twee afdelings vir sondaars, [Sien figuur 1- CvH] van wie sommige reeds vir hulle sonde gestraf is en nie sal opstaan nie, en ander weer opstaan om gestraf te word (1 Henog 22:1-14). In hierdie onderskeie plekke van bewaring ervaar die dooies reeds 'n voorsmakie van hulle ewige bestemming (naamlik straf of heerlikheid).
In die tyd net voor die Nuwe-Testamentiese era het die fariseërs verskillende opinies oor die hel gehad. Die skool van rabbi Sjammai het geleer dat daar drie groepe mense is: die regverdiges; die bose mense wat “onmiddellik opgeskryf en verseël is in Gehenna”, [vlak 2 in Figuur 1] en ‘n derde groep wat “afdaal na Gehinnom [vlak 3 in Figuur 1] en klaag en weer opkom”. Die skool van Rabbi Hillel het geleer dat die goddelose ‘n jaar lank in Gehenna gestraf en dan vernietig word, hoewel uitsonderlik bose mense “afgaan na Gehinnom en daar gestraf word in alle ewigheid”. Jesus sluit aan by aan by die spraakgebruik deur die plek van straf Gehenna te noem [Hier bedoelende die tweede of laer deel naamlik Gehinnom soos aangedui in Figuur 1] (in die gelykenis van Lasarus egter “Gehinnom” [my verandering vanaf Hades]**). So sê Jesus dat elkeen wat vir sy broer “Raka!” sê, in die vuur van Gehinnom verantwoording moet doen (Matt. 5:22). In Matteus 10:28 waarsku Jesus dat ons Hóm moet vrees wat liggaam én siel in Gehinnom kan vernietig. In Matteus 23:15 waarsku Hy die Fariseërs dat hulle van mense bekeerlinge maak net om hulle kinders van Gehinnom te maak. Hy vra hulle ook as “addergeslag” (dus kinders van Satan) hoe hulle die oordeel van Gehinnom sal ontvlug (Matt. 23:23). In Jesus se mond word na die ewige straf verwys as ‘n vuur (Matt. 5:22, 7:19; Mark 9:42, 43). ‘n wurm wat nie sterf nie (Mark. 9:48), verwydering uit die teenwoordigheid van Christus (Matt. 7:23) en duisternis waar ‘n mens huil en op die tande kners (Matt. 8:12; 22:13; 25:30). Die hel is ‘n ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele (Matt. 25:41, 46). Dit lyk of Jesus verskillende grade van straf voorsien: dubbele slae of ligter slae (Luk. 12:47, 48). **[In baie van die engelse literatuur asook in die engelse Bybels is Hades=Hel. Hulle maak nie onderskeid tussen “voorportaal” of “slaap toestand” nie – dit is wel deel van die Doderyk. – Sien Figuur 1]
(47)En daardie dienskneg wat die wil van sy heer geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word; (48)maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word. En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis. Buite die Evangelies word die woord Gehenna [In Fig.1 Gehinnom] net in een konteks gevind. Jakobus spreek die mening uit dat die menslike tong ‘n vuur is wat self uit Gehenna [In Fig.1 Gehinnom] aangesteek word (Jakobus 3:6). Carel
Carel van Heerden31st July 2009, 09:03Doderyk: Abussos of Tartarus
Abussos of Tartarus word gewoonlik gebruik om die bodemlose put of tronk aan te dui waarin die demone gegooi word. Daar heers net terreur en chaos (Op. 9:1; Rom 10:7) Gewone mense kom nie daar nie. Tartarus is die Griekse werkwoord “ταρταρόω ” (tartaroo) en beteken om af te gooi in die hel,“cast down to hell”. “2 Peter 2:4 signifies to consign to Tartarus, which is neither Sheol nor Hades nor Hell, but the place where those angels whose special sin is referred to in that passage are confined “to be reserved unto judgement;” the region is described as pits of darkness” (Vine’s dictionary, p. 553). [Die model dui ABUSSOS ook genoem TARTARUS aan as die Domein van die Onderste Hel (afdeling 3)].
Ook in die Nuwe Testament kry ons die gebruik van die woord doderyk (gevangenis). In 1 Petrus 3:19-20 word vertel dat Jesus met sy kruisiging vir ‘n rukkie na die doderyk is. Daar word dit ‘n gevangenis genoem. “.. (19)in wie Hy ook heengegaan en gepreek het vir die geeste in die gevangenis, (20)wat eertyds ongehoorsaam was toe die lankmoedigheid van God een maal gewag het in die dae van Noag, onderwyl die ark gereed gemaak is, waarin weinig, dit is agt, siele deur water heen gered is”; Dit stem ooreen met die ander verwysings in die Nuwe Testament waar God deur Jesus (Op. 1:18) of die engele (Op 20:1) oor die sleutel van hierdie gevangenis beskik. Hulle kan dus mense uitlaat vir die ewige lewe. Die volgende gedeelte handel waarskynlik hieroor: Lukas 20 [/B](35)maar die wat waardig geag word om daardie eeu en die opstanding uit die dode te verkry, trou nie en [B]word nie in die huwelik uitgegee nie. (36)Want hulle kan ook nie meer sterwe nie, want hulle is soos die engele en is kinders van God, omdat hulle kinders van die opstanding is”.
Carel van Heerden31st July 2009, 09:29Samevatting van die hel en sy domeine
Die toepassing van die woord doderyk kan gevolglik gesien word as ‘n sekere plek van bestemming in die hiernamaals wat tydens die mens se leeftyd op aarde bepaal word deur sy/haar onderskeie interaksies met sy/haar medemens binne sy/haar leefwêreld omvou deur sy/haar geloofsoortuiginge. Hierdie plek van bestemming vir die mens se gees kan onderverdeel word in drie afdelings en wel by name:
HADES – die plek vir die regverdiges – voorportaal of “slaaptoestand” - wag vir die opstanding;
GEHENNA 1 - hel A – die plek van duisternis – mense wat deur God geoordeel is;
GEHENNA 2 ook genoem GEHINNOM – hel B – die plek van vuur – mense wat deur God geoordeel is.
Dan is daar ook die ABUSSOS (gevangenis) ook genoem TARTARUS, die blyplek van die Bose.
Bogenoemde is die Bybel se getuienis aangaande die hel met sy verskillende domeine. Die volgende moet egter in gedagte gehou word:
Die konsep van die hel het geleidelik in die denke van die Bybelskrywers ontwikkel. Hoewel daar ooreenkomste bestaan tussen die Ou-Testamentiese opvatting van die doderyk en die Nuwe-Testamentiese begrip van hel, is dit nie dieselfde plek of toestand nie.
Die voorstellings van die hel sluit baie nou aan by hoe die Bybelse mense die wêreld gesien het en by die omgewing van Jerusalem. Dit beteken dat die openbaring oor hierdie aspek van die werklikheid ten nouste gekoppel is aan die terminologie en taal wat die mense van die Bybel sou verstaan. Vir die skrywers van die Nuwe Testament was dit ‘n uitgemaakte saak dat daar ‘n ewige verderf is. Paulus beskryf die straf as “grimmigheid en toorn”, “verdrukking en benoudheid oor die siel”: Die ewige lewe, daarenteen, as “heerlikheid en eer en vrede” (Rom 2:7-19).
(7)aan die wat deur volharding in goeie werke heerlikheid, eer en onverganklikheid soek die ewige lewe; (8)maar aan die wat eiesinnig en aan die waarheid ongehoorsaam, maar aan die ongeregtigheid gehoorsaam is grimmigheid en toorn; (9)verdrukking en benoudheid oor die siel van elke mens wat kwaad doen, oor die Jood eerste en ook oor die Griek; (10)maar heerlikheid en eer en vrede vir elkeen wat goed doen, vir die Jood eerste en ook vir die Griek. Vandag 2000+ jaar na Christus, het ons beskouing van die wêreld totaal verander. Die siening van die hel soos mense dit vandag verstaan, en soos dit verkondig word in die kerke, is dat die hel nie soseer ‘n plek is nie, maar die toestand van afsnyding van God. Iemand het gesê dat die verderf die skadukant van God se genade is.
Volgens Johannes het Christus die mag oor die dood en die doderyk. (Op. 1:8; 9:1 en 20:1). Die doderyk word in Openbaring meermale voorgestel as die “afgrond”. Openbaring1:8 Ek is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde, sê die Here, wat is en wat was en wat kom, die Almagtige. 9:1 En toe die vyfde engel blaas, sien ek ‘n ster wat uit die hemel op die aarde geval het, en aan hom is die sleutel van die put van die afgrond gegee. 20:1 En ek het ‘n engel uit die hemel sien neerdaal, met die sleutel van die afgrond en ‘n groot ketting in sy hand. Dit lyk asof Paulus tog verwag het om onmiddellik na die dood by Christus te wees (2Kor. 5:8; Fil. 1:23) Luk. 23:43 kan’ soos dit geskryf staan, ook so gesien word. Lukas 16:22 is ‘n ander voorbeeld. 2Kor. 5:8 Maar ons het goeie moed en verkies om liewer uit die liggaam uit te woon en by die Here in te woon. Fil. 1:23 Want ek word van weerskante gedring: ek het verlange om heen te gaan en met Christus te wees, want dit is verreweg die beste; Luk. 23:43 En Jesus antwoord hom: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees. [Ook ‘n ander siening – CvH]*
Luk. 16:22 En toe die bedelaar sterf, is hy deur die engele weggedra na die boesem van Abraham. [Ook ‘n ander siening – CvH]**
*[Indien ‘n mens Lukas 23:43 hierbo lees, kan dit waarskynlik verstaan word synde direk na die dood, direk na die hemel of paradys. Daar is egter ander teorieë rakende die vertolking rakende hierdie bepaalde sin]
**[ Lees in hierdie verband onderstaande: BETEKENIS VAN LUKAS 16:19-26]
Carel van Heerden31st July 2009, 12:52HEDENDAAGSE SIENINGE IN VERBAND MET DIE HEL
Die bestaan van die hel al dan nie is ‘n kontroversiële onderwerp. Op webwerwe word verskillende teorieë verkondig en opinies gehuldig. Die mens se vrees vir die hel word ook somtyds gebruik om te poog om die mens die hemel in te skrik. Na aanleiding van voorafgaande verdien die siening van die hel by die “post moderne mens” verdere aandag. Insiggewend is die verskynsel dat die hemel as ‘n eindbestemming nie baie problematies is in die aanvaarding daarvan by die meeste mense nie. Die meeste mense “glo” dat daar ‘n hemel is. Sodra die hel ter sprake kom, is daar hoofsaaklik twee uiteenlopende gesigspunte: Die erkenning van die hel as ‘n werklikheid en die ontkenning van die bestaan van ‘n hel. Die hel as werklikheid word weer onderverdeel in ‘n “ewigdurende hel” en ‘n “hel van korte duur”.
Die hel as werkikheid - ewigdurend
Daar is ‘n hel. Jesus het so gesê. Hoe die hel werklik lyk en wat dit alles behels is onderhewig aan spekulasie. Is die hel ‘n plek soos algemeen aanvaar word ‘n plek waar jou siel gebrand word in vlamme, gloeiende kole swael ensomeer?
Philip du Toit se siening ten opsigte van die hel verteenwoordig min of meer die deursnee gelowige christen se siening van die hel as ‘n werklikheid en ewigdurend.
“Daar is aanduidings dat die "helse" vuur 'n ewige vuur is. Een so 'n voorbeeld is Judas 1:7, waar vertel word van die lot van die sondaars van Sodom en Gomorra: "soos Sodom en Gomorra en die stede rondom hulle, wat op dieselfde manier as hierdie mense gehoereer en agter vreemde vlees aangeloop het, as ‘n voorbeeld gestel is, terwyl hulle die straf van die ewige vuur ondergaan." Jes 33:14 praat van die "ewige gloed (branding)." Mt 25:41 praat van die "ewige vuur" waarin sondaars gaan beland – dieselfde vuur wat ook berei is vir die duiwel en sy engele. Dit is presies waarvan Op 20:14 praat, dieselfde vuur waarin die dier en die valse profeet (die duiwel en sy engele) dag en nag gepynig word, "tot in alle ewigheid" (Op 20:10). Jud 1:13 praat ook hiervan: "dwaalsterre vir wie die donkerheid van die duisternis vir ewig bewaar word". ‘n Ander gedeelte waarna verwys word dat die hel bestaan en ewigdurend is, is die verhaal wat Jesus vertel het van die ryk man en Lasarus (bedelaar), wat gesterf het (Luk 16:19-31). Met hulle sterwe is Lasarus na die "boesem van Abraham" en die ryk man het sy oë opgehef in die doderyk [sien Gehinnom in figuur 1- CvH] terwyl hy in smarte was. Dan word vertel hoe die ryk man met Abraham in gesprek gegaan het en versoek het dat Lasarus die punt van sy vinger in die water moet steek om sy tong te verkoel. Abraham sê onder andere vir die ryk man: "En by dit alles is daar tussen ons (hemel) en julle (hel) ‘n groot kloof gevestig, sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat dáár is, nie na ons kan oorkom nie." Daar word gesê dat dit duidelik is dat hierdie nie 'n werklike verhaal is wat Jesus vertel nie, maar dat dit 'n tipe gelykenis is wat hy gebruik. Dan ontstaan die vraag of daar sekere beginsels i.v.m. die helse toestand hieruit afgelei kan word? Die antwoord blyk dat ‘n mens nie hieruit kan aflei dat die heiliges (in die geval Abraham) as't ware die hel kan besoek nie. Trouens, dit lyk of hierdie gelykenis juis op die teenoorgestelde dui, nl. dat daar as't ware 'n onoorbrugbare kloof bestaan tussen die toestand in God se ewige teenwoordigheid en die ewige godverlate toestand
Die toestand van vuur blyk dus sonder enige twyfel 'n ewige toestand te wees waarin die ongelowiges in 'n bewustelike toestand verkeer om die pyniging te ervaar. Wat die presiese aard van daardie toestand is, en wat die vlak van bewustheid is, is nie heeltemal duidelik nie, maar dit kan met redelike sekerheid afgelei word dat mense steeds hulle siel gaan behou.
Carel van Heerden31st July 2009, 12:56Die hel as werklikheid op ‘n korttermyn
Hierdie lering sê dat God die goddelose totaal en al sal vernietig, en dat hulle nie 'n ewige marteling sal ondergaan nie, maar in hulle totale menswees vernietig gaan word. Hierdie lering berus op onder andere tekste soos bv. Johannes 3:16, wat sê: "Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan (lettelik: vergaan / vernietig word) nie, maar die ewige lewe kan hê." Hierdie lering kan egter nie staande bly in die lig van die Skrif nie, want buiten dat daar 'n oorvloed getuienis is wat daarop dui dat die straf, pyniging en vuur vir ewig is, is dit uiters gevaarlik om grense ("constraints") vir 'n lering te stel op grond van jou eie dogma oor hoe jy dink God behoort te wees. Ons kan nie vir God in 'n reglynige menslike skema indruk nie. God is beide 'n God van liefde en oordeel. God is beide genadig en 'n verterende vuur. God moet aanbid word maar ook gevrees word. God is meer as wat ons in ons menslike verstand kan vasvat. Mens sou in elk geval in 'n teenargument kon sê dat annihilisme 'n soort "maklike straf" is vir goddelose mense, en dat dit nie werklik die omvang van God se toorn oor die sonde verteenwoordig nie. Carel
Carel van Heerden1st August 2009, 05:20Straf volgens oortredinge
Daar is alreeds aangetoon dat dit blyk dat daar swaarder of ligter straf mag wees vir oortredinge of sonde gepleeg. Die volgende gedeeltes in die Bybel dui op so ‘n moontlikheid:
(47)En daardie dienskneg wat die wil van sy heer geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word; (48)maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word. En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis. Hebreërs 10
(29) hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het? Matteus 5
(25) Wees gou goedgesind teenoor jou teëparty so lank as jy nog saam met hom op die pad is, sodat die teëparty jou nie miskien oorgee aan die regter en die regter jou oorgee aan die geregsdienaar en jy in die gevangenis gewerp word nie. (26) Voorwaar Ek sê vir jou, jy sal daar sekerlik nie uitkom voordat jy die laaste oortjie betaal het nie.
Clarke verduidelik Mattheus 5 vers 25 as volg: “Thou art a sinner; God hath a controversy with thee. There is but a step between thee and death. Now is the accepted time. Thou art invited to return to God by Christ Jesus. Come immediately at his call, and he will save thy soul. Delay not! Eternity is at hand; and if thou die in thy sins, where God is thou shalt never come.
Those who make the adversary, God; the judge, Christ; the officer, Death; and the prison, Hell, abuse the passage, and highly dishonor God.”
Tydens die bespreking van afdeling 4 – Aardse terrein en domein – sal verder hierop ingegaan word, veral ten opsigte van naby-dood ervarings.
Carel van Heerden1st August 2009, 05:40Die hel as ‘n onwerklikheid
Lees mens versigtig die argumentasielyne vir die voorstaanders wat ontken dat daar ‘n hel is, is baie argumente gefundeer op vertalingsfoute wat in die Bybel voorkom, enkele woorde wat in Bybelverse uitgelig word en die bevraagtekening van God se karakter. So word byvoorbeeld God se liefde vir die mens gebruik om te verklaar dat God ‘n liefdevolle God is en dit nie aan die mensdom sal doen nie. Niks word dan vermeld van ‘n regverdige God nie. Die volgende uitreksels dien as voorbeelde:
"The writers of Hebrew and Greek Scriptures were inspired to write exactly what God told them to write. Unfortunately, no translator was so inspired."
When I tell church members about God's victorious love and grace, that God through Christ Jesus "will draw all men" (John 12:32); "all men to justification of life" (Rom. 5:18,19); "in Christ shall all be made alive" (1 Cor. 15:22-28); "to head up all in the Christ" (Eph. 1:10); "That in the name of Jesus every knee shall bow...every tongue should be acclaiming that Jesus Christ is Lord, for the glory of God" (Phil. 2:10,11); "Who will have all men to be saved" (1 Tim. 2:4); "We have our hope set on the living God Who is the Savior of all men" (1 Tim. 4:10); "The all is created through Him and for Him" and "Through Him to reconcile the all to Him (making peace through the blood of His cross" (Col. 1:16, 20). When I declare God's glorious plan to restore all back to Himself, church members ask, "But what about hell?" Dan ook:
Those who believe in "hell" as a place of punishment (although the two words never appear together in the Scriptures, even in mistranslations) do not seem to remember the verse which says Jesus' soul was in "hell" three days and three nights. For what was He being punished? In the KJV at 1 Cor. 15:55, the word translated "grave" in the text is changed to "hell" in the margin, and at Rev. 20:14-15, the word "hell" in the text is changed to "grave" in the marginal reading! Apparently the translators could not make up their minds which word should be used. The word in the text used by the translators of the KJV is hades, meaning "unseen." It means neither "grave" nor "hell." Die volgende is enkele artikels wat as verdere leeswerk kan dien ten gunste van die hel as ‘n onwerklikheid.
Bible Threatenings Explained Some leading selling English Bible translations seem to teach both the concept of everlasting punishment AND universalism, that is, the salvation of all mankind. This book by Dr. John Wesley Hanson shows that those passages in SOME translations that teach Hell have been mistranslated or misinterpreted. Dr. Hanson analyzes each of those passages of Scripture which appear to teach endless punishment proving the original Greek and Hebrew taught something entirely different. The Outcome of infinite Grace by Dr. Loyal Hurley The Case Against Hell by Mercy Aiken (with Gary Amirault) An article that asks some very important questions about the history of the doctrine of Hell. Contrary to popular belief, this doctrine is not found in the Bible. Read this article for proof. 150 Reasons for Believing in the Final Salvation of All Mankind By Erasmus Manford. 150 Scripturally-based reasons, proving that God is not the eternal tormenter of most of of His creation. The Lake of Fire By J. Preston Eby. Taken from the "Savior of the World Series" in which Preston Eby takes a closer look at many of the words and terms that are regularly used in Church and examines them in the light of the original Greek, as well as the light of the rest of scripture. What is the Lake of Fire? Take a look at this most enlightening article and find out!
Uit voorafgaande blyk dit duidelik dat daar uiteenlopende opinies oor die term hel is, ook of die hel ‘n werklikheid is al dan nie. Afhangende van watter gesigspunt verteenwoordig word, word die Bybel gebruik om daardie standpunt te onderskryf of om dit te bevestig. Carel
Carel van Heerden24th August 2009, 09:48NABY-DOOD ERVARING OOR DIE HEL
Bill Wiese ‘n groot Christen, beskryf in sy boek 23 minute in die hel sy ervaring in die hel wat hy eerstehands beleef het. Op die oggend van 23 November 1998 om ongeveer 03:00 is sy gees bonatuurlik uit sy liggaam geneem.
Hy het gevoel hy trek die lug en val to op die vloer van ‘n tronksel ….. in die hel. Hy was poedelnakend en uiters blootgestel aan geweldige hitte, hitte so erg dat hy nie kon asemhaal nie.
In die sel was vier masiewe demone, afskuwelike kreature tussen twaalf en veertien voet hoog met skubbe en oë wat hom met haat aangestaar het.
Hulle was geweldig sterk met brute krag, ‘n duisend keer dié van ‘n gewone mens. Hulle het hom met minagting in die sel rondgegooi.
Weens die hitte was hy total kragteloos en geweldig dors.
Daar was geen rus of slaap nie en uit die halfdonkerte ‘n aanhoudende geskree. ‘n Verskriklike stank het geheers te midde van vuur en swaelrotse en klippe wat neergereën het.
Die ergste was die gevoel van totale hulpeloosheid, totale isolasie en geen kommunikasie met enigiemand nie – geen verlossing tot in alle ewigheid nie.
Na 23 minute in aardse tyd het die verlossing gekom. Jesus het homself kom haal.
Dit het hom ‘n jaar geneem om van dié traumatiese gebeurtenis te herstel.
Carel van Heerden24th August 2009, 11:32BETEKENIS VAN LUKAS 16:19-26 – ‘N ANDER INVALSHOEK In sy boek Die Evangelie Is Op Die Spel skryf Prof. Adrio König (p.202) dat daar verskillende teorieë is oor die bewustelike belewing van die tussentoestand in die hemel of die hel, of ‘n voorlopige plek soos die doderyk. [In Figuur 1 die She’ol of Hades - CvH] Hy wys daarop dat die gelykenis van die ryk man en Lasarus (Luk. 16:19-31) as belangrikste bron dien!
Verder skryf hy: “Die probleem met hierdie beskouing is dat die besonderhede van Lukas 16 aanvaar word as ‘n beskrywing van hoe dit werklik sal wees. Dit is vir sommige egter moeilik om te aanvaar. Daar is regtig besonderhede in Lukas 16 wat vreemd voorkom. Dit sou immers beteken dat daar kontak sal wees tussen hemel en hel, so direk dat mense in die hemel alles sal sien wat in die hel aangaan, en al die gekerm sal hoor. Verder is die vraag ook hoe dit sal werk met die water en die ryk man se tong. Onthou dit sal voor die opstanding wees. Dit sal nog die tyd van die tussentoestand wees. Maar dan het ‘n mens mos nie ‘n liggaamlike lewe nie. Hoe het jy dan ‘n tong, en hoe kan water help vir die pyn? Kan ‘n mens regtig brand as jy nie ‘n liggaamlike bestaan het nie?” Dr. Isak Burger beskou Lukas 16: 19-31 egter nie as ‘n gelykenis nie. In wese stem hy dus saam met König dat die verhaal letterlik vertolk moet word en nie as beeldspraak nie. In sy boek Die eerste 5 minute na die Dood (p10) skryf hy (Burger): “ ’n duidelike aanduiding dat Jesus hier nie ‘n gelykenis vertel nie, is die feit dat Hy ‘n persoon se naam noem – Lasarus (vgl v. 20). In ander gelykenisse verwys Jesus altyd na denkbeeldige persone en geen name word genoem nie. Sy vertel trant hier verwys ook duidelik na ‘n spesifieke geval: En daar was ‘n ryk man ….. En daar was ‘n bedelaar.. (v. 19,20)”.
Om Lukas 16: 19 – 31 beter te verstaan** uit ‘n oogpunt van eksegese en uit ‘n teologiese hoek, is daar belangrikke aspekte in die verhaal wat nie in aanmerking geneem is by König sowel as Burger se skrywes nie. Die vertrekpunt is Mattheus 13 : 34 – 35.
(34) Al hierdie dinge het Jesus deur gelykenisse vir die skare gesê, en sonder gelykenis het Hy vir hulle niks gesê nie; (35) sodat vervul sou word die woord wat gespreek is deur die profeet: Ek sal my mond open deur gelykenisse; Ek sal uitspreek dinge wat verborge was van die grondlegging van die wêreld af. **[Die volgende is my vertaalde en geredigeerde weergawe van Dr. Ernest L. Martin se werk: The real meaning of Lazarus and the Rich Man (1984) – CvH]
Carel van Heerden25th August 2009, 09:43Gelykenisse is ‘n vorm van storievertelling waarvan sekere fisiese verskynsels van welbekende dinge vergroot word om die beter verstaan van geestelike onderrig te verseker. In baie gevalle word gebeure uitermate vergroot om die onderrig te beklemtoon. ‘n Bekende geval van hierdie beginsel is te vind in die gelykenis van die mostertsaad. Dit is nie die kleinste saadjie nie en die boom word nie so groot soos aangedui nie. Mattheus 13
As ons weet dat Christus in gelykenisse tot die mense gespreek het, waarom dan ‘n gelykenis vandag letterlik opneem as die mense in sy tyd dit nie gedoen het nie? Let op wat Paulus sê wat te doen het met vuur van die oordeel. Niemand in sy tyd (selfs vandag nie) neem hom letterlik op nie. Romeine 12 (20) As jou vyand dan honger het, gee hom iets om te eet; as hy dors het, gee hom iets om te drink, want sodoende sal jy op sy hoof vurige kole ophoop. Hierdie gedeelte is afkomstig van Spreuke 25 (21) As jou vyand honger het, gee hom brood om te eet; en as hy dors het, gee hom water om te drink. (22) Want jy hoop gloeiende kole op sy hoof, en die HERE sal jou dit vergelde. Hierdie gloeiende kole is natuurlik figuurlik gesproke. Kom ons kyk nou analities na Lukas 16 : 19 – 31. Feitlik elke gedeelte van die ryk man en Lazarus het ‘n simboliese betekenis. Indien die betekenis van die verhaal as letterlik beskou word, word die simboliese betekenis ongedaan gemaak.
Waarna verwys die volgende?:
Carel van Heerden26th August 2009, 09:42Met reg kan gevra word waarna die gelykenis dan verwys?
(22) En ‘n Kananése vrou het van daardie gebied gekom en na Hom geroep en gesê: Wees my barmhartig, Here, Seun van Dawid! My dogter is erg van die duiwel besete. (23) Maar Hy het haar nie ‘n woord geantwoord nie. Toe kom sy dissipels nader en vra Hom en sê: Stuur haar weg, want sy roep agter ons aan. (24) Maar Hy antwoord en sê: Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel. (25) Daarop kom sy en val voor Hom neer en sê: Here, help my! (26) Maar Hy antwoord en sê: Dit is nie mooi om die brood van die kinders te neem en dit vir die hondjies te gooi nie. (27) En sy sê: Ja, Here, maar die hondjies eet darem van die krummels wat van die tafel van hulle base afval. (28) Toe antwoord Jesus en sê vir haar: o Vrou, groot is jou geloof; laat dit vir jou wees soos jy wil hê. En haar dogter het gesond geword van daardie uur af. Ook die frase “voor sy poort gelê ” herinner aan die gebruik deur Jode om ‘n Heidense bekeerling so aan te dui. Hierdie Eliëser moes geassosieer gewees het met ‘n bediende of dienaar aangesien Jesus hierdie gelykenis onder andere vertel het om te verduidelik wat dit beteken om ‘n getroue dienaar te wees.
(2)Toe vra Abram: Here HERE, wat sal U my gee, aangesien ek sonder kinders heengaan en die erfgenaam van my huis die Damaskéner Eliëser is? (3) Verder het Abram gesê: Aan my het U geen nageslag gegee nie; so sal dan die bediende van my huis my erfgenaam wees. Die Lazarus van die gelykenis verteenwoordig Abraham se getroue dienaar Eliëser. Hoe getrou hy was word bevestig dat as erfgenaam van al Abraham se besittings, hy ‘n opdrag van Abraham gekry het wat sou lei tot die afstand doen van sy erfporsie.
(2) Toe sê Abraham aan sy dienaar [Eliëser], die oudste van sy huis wat die opsig gehad het oor al sy goed: Lê tog jou hand onder my heup, (3) dat ek jou kan laat sweer by die HERE, die God van die hemel en die God van die aarde, dat jy vir my seun geen vrou sal neem uit die dogters van die Kanaäniete onder wie ek woon nie; (4) maar dat jy na my land en my familie sal gaan om vir my seun Isak ‘n vrou te neem. Die Bybel dui aan dat hy hierdie opdrag van Abraham presies en betroubaar uitgevoer is. Van God se beloftes en seëninge aan Abraham sou Eliëser deur sy getrouheid, niks erf nie. Die erfporsie wat ingesluit het aansien, mag, koningskap, priesterskap en rykdom asook die land Kanaän as ‘n ewige besitting het nou oorgegaan na Isak en sy toekomstige familie.
Genesis 24:36 En Sara, die vrou van my heer, het vir my heer ‘n seun gebaar nadat sy al oud was; en hy het aan hom alles oorgegee wat hy besit. Eliëser was nou ‘n “uitgeworpene”. Hy en sy moontlike nageslag sou niks erf nie. In die gelykenis word Lazarus nou ‘n “bedelaar” met geen aardse besittings nie.
Wie dan was die Ryk Man? Hy was ‘n seun van Abraham. In die gelykenis spreek die Ryk Man, Abraham aan as sy “Vader”. “(24)En hy roep en sê: Vader Abraham….(25) Maar Abraham antwoord: Kind,……” Hierdie Vader seun verhouding maak die Ryk Man ‘n wettige erfgenaam van Abraham. Inteendeel, die Ryk Man het al die fisiese seëninge gehad wat aan Abraham se nageslag belowe is. Hy het purper gedra, die simbool van koningskap, ‘n teken dat die Davidiese of Messiaanse Koningskap syne was. Hy het fyn linne gedra, ‘n simbool van priesterskap. ‘n Bewys dat God se priesterwyding en die Tempel syne was. Wie was hierdie Ryk Man wat in besit van al hierdie seëninge was terwyl hy op aarde geleef het?
Carel van Heerden27th August 2009, 09:05Die Israelietiese stam wat uiteindelik die posisie van beide koningskap en priesterdom bekom het en wat die verteenwoordiger van al die beloftes wat aan Abraham gegee was, was Juda. Lukas 16 (28) want ek het vyf broers—om hulle dringend te waarsku, sodat hulle nie ook in hierdie plek van pyniging kom nie. Lukas 30
(20) Toe sê Lea: God het my ‘n mooi geskenk gegee; nou sal my man eindelik by my woon, want ek het vir hom ses seuns gebaar. En sy het hom Sébulon genoem. Lukas 35
(23) Die seuns van Lea was: Ruben, die eersgeborene van Jakob, daarna Símeon en Levi en Juda en Issaskar en Sébulon. Juda sowel as die Ryk Man het elk vyf seuns gehad. Nie net dit nie, die broers in die gelykenis het in hulle midde “Moses en die profete” gehad (vers 29). Lukas 16
(29) Toe sê Abraham vir hom: Hulle het Moses en die Profete; laat hulle na dié luister. Aan die mense van Juda was gegee die “orakels van God” (Rom. 3:1-2). Romeine 3
(1) Wat is dan die voordeel van die Jood? Of wat is die nut van die besnydenis? (2) Groot, in alle opsigte: ten eerste tog seker dat aan hulle die woorde van God toevertrou is. Alhoewel die Ryk Man (Juda) egter in besit was van die werklike erfporsie van Abraham se seëninge (beide geestelik en fisies), wys Jesus daarop dat hy nie getrou was in sy verantwoordelikhede nie. Wanneer die werklike erfporsie ontvang moes word, was Juda in die “doderyk” in “smarte” terwyl Lazarus (Eliëser, die getroue dienskneg) by Abraham se boesem was. Hy is uiteindelik ontvang in “die ewige tente” (Luk 16:9).
(9)En Ek sê vir julle: Maak vir julle vriende deur die onregverdige Mammon, sodat wanneer julle die lewe verlaat, hulle jul in die ewige tente kan ontvang. Die gelykenis dui aan dat daar ‘n groot kloof tussen Abraham en Eliëser en die Ryk Man (Juda) was. Die Griekse woord chasm beteken ‘n diep ravyn of vallei met kranse aan beide kante. Die twee was ver van mekaar geleë “sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat dáár is, nie na ons kan oorkom nie”(vers 26). In die Griekse literatuur was dit algemeen aanvaar dat diep klowe water sou bevat. Indien gekyk word vanuit ‘n Palistiniese oogpunt na so ‘n kloof, is daar net een moontlike kloof naamlik die groot skeurvallei tussen die hooglande van Trans-Jordaan en die heuwels van Efraim waarbinne die Jordaanrivier vloei. Hierdie skeurvallei pas nie net die geykenis se beskrywing nie maar voldoen ook aan die Griekse beskrywing van chasm. Hierdie skeurvallei of slenkdal* is die bekende foutlyn deur Afrika en is die grootste en langste sigbare vallei op aarde. *[Die “Groot Slenkdal van Oos-Afrika” strek van die Hermongebergtes in Israel, oor die Jordaandal tot by die Dooie See, oor die golf van Akaba, oor die Rooi See, dwarsoor Ethiopië tot by die Rudolfmeer. Hier verdeel dit in twee takke wat loop oor Kenia en Tanganjika (tans die Verenigde Republiek van Tanzanië) en die westelike tak wat oor Uganda wes van die Victoriameer verbyloop oor die Oostelike Kongo, Westelike Republiek van Tanzanië om weer by Malawimeer aaneen te sluit. Hiervandaan strek dit oor die Malawimeer, Shirevallei, tot naby die mond van die Zambesi. –CvH]
Die Jordaanvallei verdeel die oorspronklike “land van belofte” aan Abraham, wat aanvanklik behoort het aan ongelowiges. Die westelike kant van die Jordaan verteenwoordig die gebied wat die Bybel beskou het as die oorspronklike heilige land. Soos die engel vir Joshua gesê het: “Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is heilig. En Josua het so gedoen (Joshua 5:15). Die Ryk Man was in smarte, “want ek ly smarte in hierdie vlam (vers 24).” In dieselfde skeurvallei was vroeër die stede van Sodom en Gomorra wat “op dieselfde manier as hierdie mense gehoereer en agter vreemde vlees aangeloop het, as ‘n voorbeeld gestel is, terwyl hulle die straf van die ewige vuur ondergaan” (Judas 1:7).
Deur “die stede van Sodom en Gomorra tot as te verbrand, hulle tot ondergang veroordeel het en as ‘n voorbeeld gestel het vir die wat in die toekoms goddeloos sou wees” (2 Petrus 2:6). Wanneer die beeldspraak van Jesus se gelykenis verstaan word, word die leeringe daarin vervat eenvoudig en leersaam. Die tema van hierdie gedeelte is getroue dienaarskap. Eliëser [Lazarus], Abraham se getroue dienaar, het homself onterf van aardse belonings deur sy gehoorsaamheid aan Abraham se wense, maar het homself (na die dood wanneer die werklike erfskap kom) by Abraham se boesem bevind. Die hoof erfgenaam van Abraham se seuns (Juda, die geestelike leier van al die stamme van Israel) het aan die ooste kant van Kanaän gebly in so verre dit sy erfposie betref. Hy het alle fisiese seëninge geërf terwyl in die vlees, maar in die gees was hy nie toegelaat om die geestelike Jordaan oor te steek na die finale Abrahammietiese efrposie nie.
Die Ryk Man, net soos Moses as gevolg van opstandigheid, was nie toegelaat om die “kloof” oor te steek en die land van melk en heuning te geniet nie. Juda was wel geseënd met koningskap, priesterskap, die heilige skrifte, die profete en ander seëninge, maar hy was nie toegelaat om die ware geestelike seëninge van die toekoms te geniet nie omdat hy onbetroubaar was in sy seunskap en die ware boodskap van redding aangebied deur God se eie Seun geweier het. Jesus het gesê: “…sal hulle nie oortuig word nie, al sou iemand ook uit die dode opstaan” (Lukas 16:31). Ten slotte: Die enigste evangelie wat die gelykenis van Lazarus en die Ryk Man bevat is dié van Lukas. Lukas het saaam met Paulus gereis om die woord te verkondig aan die heidene. GEVOLGTREKKING
Bogenoemde verduideliking beteken dat die gelykenis van Lazarus en die Ryk Man wel verband hou met die hemel en die hel. Die hemel as beloning en die hel as straf. Dit is egter nie die hoofboodskap van die gelykenis nie. Die gelykenis verkondig ‘n spesifieke boodskap naamlik dat ook die heidene die beloftes van Abraham kan erf indien hulle so getrou sou wees soos wat Eliëser was. Bogenoemde gedeelte beklemtoon ook die feit dat daar meer as een vertolking aan bepaalde gedeeltes deur die mens aan Bybelse beskrywings gegee word. Ook dat ‘n mens nie noodwendig die hoofstroom van beredenerings altyd as heeltemal korrek kan aanvaar nie. Nie dat dié noodwendig verkeerd is nie, maar dat daar dalk alternatiewe antwoorde is, die een dalk meer reg as die ander! Hierdie gesigspunt vorm dan ook die vertrekpunt na die volgende afdeling naamlik die aardse terrein en domein (afdeling 4).
Carel van Heerden27th August 2009, 10:08AARDSE TERREIN EN DOMEIN (AFDELING 4) http://www.wendag.com/images/GEESTELIKE%20REIS%20NA%20STERWE%20-%20MODEL.jpg
Die aardse terrein is die fisiese gebied waar die mens gebore word, leef en uiteindelik sterf. In Bybelse terme “ ‘n kort tydjie”. In ‘n vleeslike toestand beleef ons ruimte, tyd, afstand, spoed, swaartekrag ensomeer wat verskillend blyk te wees as dié in die geesteswêreld. Hierdie fisiese gebied van die mens hou bepaalde beperkinge in vir die mens. Met die aardse domein word bedoel die gebied van die aarde wat geokkupeer kan word deur die engele, demone ensomeer in ‘n ander (geestelike) dimensie. Dit sluit in die gebied onder die aarde, in die water, in die lug ensomeer.
Die aarde is die gebied waar die aardse terrein en -domein mekaar ontmoet. Die mens beskik oor ‘n onsterflike gees wat eers na sterwe (eerste dood) die liggaam sal verlaat. Carel
Carel van Heerden3rd September 2009, 03:36NABY-DOOD ERVARING/S
Hierdie fenomeen is die verskynsel waar ‘n persoon klinies gesterf het, wat hy/sy ervaar en beleef wanneer sy/haar gees die fisiese liggaam verlaat om dan weer later na die fisiese liggaam terug te keer. In sy boek Life after Life beskryf Dr. Raymond A. Moody – ‘n mediese dokter – die ervaringe van meer as 300 pastiente wat die fenomeen ervaar het. Hy vind by al die gevalle ooreenstemmende elemente toe hulle in ‘n naby-dood ervaring, klinies gesterf het, of toe hulle ‘n naby-dood situasie beleef het vanweë ernstige beserings of ongeluk. In sy opvolg boek, Reflections on Life after Live dui hy aan dat hy met soveel meer sulke gevalle te doen gekry het, dat hy nie meer telling gehou het nie. Ook het hy gevind dat ander medici – veral Dr. Elisabeth Kubler-Ross – ook hieroor navosing gedoen het. Hy skryf verder dat die fenomeen vandag so wydverspreid voorkom dat die vraag nie meer is “whether there really is such a phenomenon but rather, what are we to make of it?” OOREENSTEMMENDE GEWAARWORDINGE TYDENS STERFTE
Wanneer ‘n persoon sterf bereik hy ‘n stadium van uiterste fisiese spanning. Dit is op hierdie stadium en verder wanneer ‘n dokter so ‘n persoon as klinies dood verklaar.
Dan hoor hy ‘n ongemaklike geraas – ‘n harde gelui of gedreun en ondervind terselfdertyd ‘n vinnige beweging deur ‘n lang tonnel.
Hierna bevind hy hom skielik buite sy fisiese liggaam, maar steeds in die onmiddelike fisiese omgewing. Sy liggaam word van ‘n afstand af gesien, gewoonlik van bo-af, asof hy ‘n toeskouer is. Die pogings om hom by te bring deur die dokters word baie emosioneel ervaar.
Na ‘n tyd raak hy meer gewoond aan sy buitengewone toestand. Hy bemerk hy het steeds ‘n “liggaam.” Dit is egter ‘n liggaam van ‘n ander aard en met ander vermoëns as die liggaam wat hy agter gelaat het.
Dan begin ander dinge gebeur. Ander kom om hom te ontmoet en hom te help. Hy sien die geeste van familie en vriende wat alreeds gesterf het. Hy ervaar ‘n warm liefdevolle gees, die warmte en liefde is van so ‘n aard soos wat hy nog nooit ervaar het nie. ‘n Wese van lig verskyn voor hom.
Die Wese vra hom ‘n vraag, nie verbaal nie, om hom sy lewe te laat evalueer en help hom daarmee deur sy lewe se hoofmomente voor hom te laat terugspeel.
Op ‘n stadium bevind hy hom by ‘n soort van ‘n versperring of grens wat die verskil tussen die aardse lewe en die lewe van die volgende dimensie aandui.
Op hierdie stadium voel hy egter hy moet terug aarde toe omdat die tydperk van sy dood nog nie aagebreek het nie.
Hy bied weerstand omdat sy ervaring in dié lewe sodanig is dat hy dit nie wil verlaat nie.
Hy word oorweldig deur ‘n intense gevoel van liefde, vreugde en vrede.
Ten spyte van sy gevoel om te bly, keer hy op ‘n manier terug na sy fisiese liggaam en lewe op aarde.
Later probeer hy ander mense van sy ervaring vertel. Ons woordeskat is egter ontoereikend om wat hy ervaar het behoorlik mee te beskryf.
Ander wat sy verhaal hoor dryf die spot met hom. Dit laat hom stilbly.
Die ervaring wat hy gehad het verander sy lewe ingrypend. Veral sy siening oor die dood en sy verhouding tot die lewe.
Dit is nodig om op hierdie stadium daarop te wys dat nie alle naby-dood ervarings noodwendig dieselfde elemente bevat nie. Die geval van Nandie Bosch is ‘n tipiese geval. Die ervaring van persone wat ‘n naby-dood ervaring beleef het mag ook ten opsigte van die model verskil. Hierdie verskille sal later na verwys word. Ook insiggewend is die feit dat “ ‘n tonnel” slegs deur westerlinge ervaar word maar dat in Japan dit nie die geval is nie. Die volgende aanhaling spreek vanself: “One problem with trying to understand the NDE being real as experienced is that there is some variability among different cultures in one or more of its components. For example, a tunnel is common in the west but not in Japan. Existing religious knowledge or beliefs can also influence any religious figure one may encounter on the other side. Nevertheless, the experience could be real and tailored such that the transition to the other side is easier.”
Carel van Heerden13th October 2009, 11:37ENKELE VERDUIDELIKINGS VAN DIE MODEL
Voordat verder gegaan word is dit miskien wys om na sekere komponente van die model te verwys en dié beter toe te lig.
Die groen gedeelte – genoem die AARDSE TERREIN EN DOMEIN (afdeling 4) het onderaan ‘n tweerigting pyl met ‘n vraagteken daarbinne. Bo die naam van die afdeling kom ook so ‘n tweerigting pyl voor met die letters NDE daarbinne geskryf.
Die twee tweerigting pyle dui op gevalle in hierdie artikel vermeld van naby dood ervarings (NDE). Dit dui met ander woorde die rigting aan waarheen die gees van die mens moontlik kon beweeg het nadat dit die fisiese liggaam verlaat het en dan eventueel weer teruggekom het.
In die onderste pyl beteken die vraagteken dat daar onsekerheid bestaan, soos in Nandie Bosch se geval, of haar gees direk na die domein van die onderste hel (Abussos) op pad was en betyds kon terugkeer, en of dit ‘n geval was dat sy na die Gehenna 2 (hel B) op pad was via pyl C1 alvorens haar gees kon terugkeer. Die pyl B2 dui op die beweging van die menslike gees wat beskryf is uit naby dood ervarings van wat hulle beleef het. In die meeste gevalle wat beskryf is, is die deurgang van die tonnel – donker – eers ervaar alvorens die gees in die lig in beweeg het. Randy se geval bied ‘n goeie beskrywing van sy ervaring. Die pylpunt B2 is waar die besluit geneem word of jy wil aangaan na die hemelse domein of wil terugkeer na die aardse terrein. Die donker tonnel kan ook op ander plekke voorkom as dié plek wat in die model aangedui word.
Die pylaanduidings C1 en C2, asook die ander verwysings, sal later breedvoerig bespreek word.
Carel van Heerden13th October 2009, 13:04DIE GEES VAN DIE MENS
Ons gaan so maklik met die term gees om asof ons presies weet waarvan ons praat. Vir die meeste mense beteken dit bloot jou gees wat by afsterwe die liggaam verlaat en in ‘n ander (nuwe) dimensie verder voortleef. Meestal word die gees na afsterwe in verband gebring met ‘n reis na die hemel of die hel. Dit is algemeen bekend dat die gees wat jou liggaam tydens afsterwe verlaat nog steeds jy is. Jou gees het egter ‘n ander “samestelling” as wat die geval was in sy vleeslike samestelling tydens jou leeftyd op die aarde. Maar hoe beskryf ‘n mens ‘n gees? Hoe verduidelik jy aan iemand anders hoe jou of sy gees lyk? As ons vir ‘n kind of ‘n tiener moet verduidelik dat wanneer hy/sy doodgaan en sy/haar gees gaan hemel toe, hoe lyk die gees van jou wat hemel toe gaan?
Wat sê die Bybel oor die gees?
Om meer oor ‘n gees te wete te kom is dit nodig om te kyk “waaruit” bestaan die mens. In 1 Thes. 5:23 word die mens beskryf as gees, siel en liggaam.
1Th 5:23 En mag Hy, die God van die vrede, julle volkome heilig maak, en mag julle gees en siel en liggaam geheel en al onberispelik bewaar word by die wederkoms van onse Here Jesus Christus! Gees (Grieks = Pneuma) = Die asem van God.
Siel (Grieks = psuche) = wil = emosies
Liggaam (Grieks = soma) = geformeer uit die stof van die aarde
Jou gees is die asem van God wat Hy in die mens geblaas het om hom ‘n lewende siel te maak. Indien die gees die asem van God is wat Hy in die mens geblaas het om hom ‘n lewende SIEL te maak, hoe kan ‘n pasgebore baba SONDIG wees? Wil ons dan sê God se asem is sondig?
Jakobus 2:26 Want soos die liggaam sonder gees dood is, so is ook die geloof sonder die werke dood.
Jou gees is dié deel wat jou mens maak, wat jou laat bid, wat jou na God laat soek. In Johannes 3:5 sê Jesus: as iemand nie gebore word uit water en Gees nie, kan hy in die koninkryk van God nie ingaan nie.
Geboorte uit water is jou fisiese geboorte as baba wanneer jy ‘n kind van pa en ma word.
Geboorte uit die Gees is jou geestelike geboorte uit die Heilige Gees wanneer jy ‘n kind van God word. Hierdie geestelike geboorte uit die Heilige Gees verwys nie na die wedergeboorte nie. Dit verwys na jou aanvaarding van God wanneer jou verstand en kognitiewe rypheid sodanig is dat jy godsdiens kan beofen. Dit behoort ‘n deurlopende proses van ontwikkeling en selfverbetering (wat sou Jesus doen) te wees tot afsterwe.
Godsdiens is die mens se poging om God te behaag, sy soeke na God – alles op sielsvlak.
Kan ‘n gees van ‘n mens beskryf word?
Indien jou gees die asem van God is wat Hy in jou geblaas het om jou ‘n lewende siel te maak, kan as vertrekpunt gesê word dat ‘n mens se gees soos die wind is. In ons dimensie van bestaan onsigbaar. Die gees van die mens is in die fisiese liggaam woonagtig ongeag fisiese gebreke of intellektuele getremdhede. Die gees in die mens is wat jou laat redeneer, -verstaan, -verskil, tussen goed en kwaad laat onderskei ensomeer. Komende van God is dit volmaak in vorm en onsterflik.
Na sterwe verlaat die gees die fisiese liggaam. Naby-dood ervarings gee hier meer inligting oor ‘n beskrywing van die gees van ‘n mens. In die geval van Randy Gehring, Nandie Bosch en Bill Wiese (hierbo beskryf), kan ons voorlopig die volgende eienskappe van ‘n menslike gees aflei:
‘n Gees kan vlieg (vinnig beweeg), dit kan praat, lag en skreeu, en kan hoor. Dit het gevoel, is fisies, egter in ‘n ander dimensie. Die engel het Randy se hand vasgehou en dit ‘n pluk gegee om in die lig in te beweeg. Dit kan loop en hardloop. Hy het sy oupa omhels en sy sterk arms gevoel. ‘n Gees is dus nie “wind” in dié ander dimensie nie. Volgens Randy se naby-dood ervaring wil dit blyk dat ‘n mens se gees voortgaan om
dit wat op die aarde moontlik was soos hierbo beskryf, nog steeds te ervaar. Wanneer uit die liggaam, kom daar egter sekere eienskappe by soos om te onder andere te kan “vlieg” en nie swaartekrag gebonde te wees nie.
Volgens Nandie Bosch se ervaring kan dit ook deur materie (soos ons dit ken) beweeg. Kan dit vrees ervaar en beangs raak. Tydens Bill Wiese se 23 minute in die hel het hy intense hitte, wanhoop, swakheid en vrees ervaar. Die volgende gedeeltes uit sy boek (p4) is insiggewend: “Toe het die ondier my teen die muur gegooi. Ek het op die grond neergeval en dit het gevoel asof elke been in my liggaam gebreek is. Ek het pyn ervaar, maar dit het gevoel asof die pyn op een of ander manier verlig word. “ Dan die volgende: “Toe hy my teen sy borskas vasdruk, het die skerp vinne in my rug gesteek. Ek was soos ‘n lappop in die enorme ondier se omhelsing. Toe het hy sy kloue in my borskas ingedruk en dit weer uitgeruk. My vlees het in flardes van my lyf af gehang en ek het weer op die vloer geval.”
Hy gaan voort en ervaar dan die volgende (p5): “Die geestelike benoudheid wat ek ervaar het, was onbeskryflik. Om sulke boosheid om genade te smeek het klaarblyklik net hulle begeerte om my te folter, laat toeneem. Ek was bewus van die feit dat daar geen vloeistof by my wonde uitgekom het nie. Geen bloed nie, geen water nie, niks nie.”
Kom ons kyk weer na ‘n gedeelte van Adrio König (hierbo aangehaal) ten opsigte van Lazarus en die Ryk man. “Verder is die vraag ook hoe dit sal werk met die water en die ryk man se tong. Onthou dit sal voor die opstanding wees. Dit sal nog die tyd van die tussentoestand wees. Maar dan het ‘n mens mos nie ‘n liggaamlike lewe nie. Hoe het jy dan ‘n tong, en hoe kan water help vir die pyn? Kan ‘n mens regtig brand as jy nie ‘n liggaamlike bestaan het nie?” Volgens Randy Gehring en Bill Wiese se ervaring kan op König se vrae moontlik as volg geantwoord word: “Ja ‘n mens het nie ‘n liggaamlike lewe nie. Dit beteken egter nie dat die gees van ‘n mens byvoorbeeld nie regtig kan brand nie. Dit kan brand maar kan nie uitbrand nie aangesien ‘n gees nie kan nie sterf nie. Voorlopig kan gesê word dat water nie sal help vir die pyn nie aangesien volgens Wiese daar nie water in die hel is nie. ‘n Gees van ‘n mens ervaar geen pyn nie behalwe as jy in die hel is.”
Uit bogenoemde kan die volgende vraag gevra word: “As ons na God se beeld as aardse wesens geskape is, waarom sal ons dan anders wees in geestelike “formaat” as God self dan ‘n Geestelike Wese is?
Die mens se gees is ook herkenbaar in terme van nasionaliteit. In Openbaring 7:9-17 vertel Johannes dat hy ‘n ontelbaar groot menigte mense voor God se troon gesien het. “Uit alle nasies en stamme en volke en tale,”
Uit bogenoemde gevalle en baie ander wat nie in hierdie artikel vermeld is nie, blyk dit dat die gees van die mens na sterwe voortgesit word in die hiernamaals synde as dieselfde persoon maar dan in ‘n ander dimensie. Die fisiese dood van die mens is dus bloot ‘n oorbeweeg van die aardse lewe na ‘n geestelike lewe.
Carel van Heerden16th October 2009, 14:00AARDSE TERREIN VS AARDSE DOMEIN (Afdeling 4 van model)
Voorheen is daar verwys na die aardse terrein as die fisiese gebied waar die mens gebore word, leef en uiteindelik sterf. In Bybelse terme “ ‘n kort tydjie”. In ‘n vleeslike toestand beleef ons ruimte, tyd, afstand, spoed, swaartekrag ensomeer wat verskillend blyk te wees as dié in die geesteswêreld. Hierdie fisiese gebied van die mens hou bepaalde beperkinge in vir die mens. Daar is ook na die aardse domein verwys as die gebied van die aarde wat geokkupeer kan word deur die engele, demone ensomeer in ‘n ander (geestelike) dimensie. Dit sluit in die gebied onder die aarde, in die water, in die lug ensomeer.
Die aarde is die gebied waar die aardse terrein en -domein mekaar ontmoet. Dit waarna vervolgens gekyk gaan word is die stryd van die mens op die aardse terrein met die geestelike wesens wat teenwoordig is en kan wees in die aardse domein. Hierdie stryd wat op aarde afspeel tussen die geestelike wesens en die mens bepaal uiteindelik die denke, handelinge en beskouinge van die mens, om dan by die afsterwe van die mens, dié se geestelike reis bepaal.
Die vraag kan gevra waarom dit nodig is dat daar ‘n stryd op aarde tussen geestelike wesens en die mens moet wees? Dan nie net vanaf geestelike wesens met die mens nie, maar ook tussen mense. Verder met die mens en die natuur: d.w.s. die aarde, plante, insekte en diereryk. Nog meer – ook tussen alle lewende wesens, van insekte tot die hoogste rangorde in die diereryk. Om hierdie waarom of stryd te verstaan moet teruggegaan word na dit wat al die probleme veroorsaaak en onderlê, naamlik die sonde.
Carel van Heerden17th October 2009, 22:19DIE SONDE
Om oor ‘n onderwerp soos die sonde te skryf, kan verskeie boeke tot gevolg hê. Vir die doel van hierdie artikel word aanvaar dat die leser oor genoegsame kennis beskik wat betref die sonde. Daar gaan dus net kortliks na sekere hoofmomente verwys word. Veral dan met betrekking tot hierdie artikel en ander “vreemde?” uitsprake.
OORSPRONG VAN DIE SONDE
In afdeling 2 is reeds oor satan en sy demone geskryf. Hierdie gedeelte beskou satan en sy demone uit ‘n ander hoek.
Die sonde het sy oorsprong by die engele:
Die vraag ontstaan hoe dit moontlik was dat die kwaad in God se wêreld kon indring? Hierdie bly vir ons ‘n raaisel. Al wat die Bybel vir ons sê is dat die sonde sy eerste ontstaan in die hemel gehad het onder die engele, dus vlak by die heilige troon van God. Onder leiding van satan, wat waarskynlik ‘n hoofengel was, het daar onder die engele ‘n opstand teen God ontstaan. Die engele wat van God afgeval het, het hulle eie beginsel nie bewaar nie en was nie tevrede met die woning (posisie) wat God hulle gegee het nie (Judas 1: 6).
Judas 1:6 En die engele wat hul eie beginsel nie bewaar het nie, maar hul eie woning verlaat het, het Hy vir die oordeel van die groot dag met ewige boeie onder die duisternis bewaar; Die sonde was dus in sy wese eintlik selfverheffing, trotsheid, verwaandheid (1 Timotius 3:6).
1Timotius 3:6 Hy moet nie ‘n nuweling wees nie, sodat hy nie verwaand word en in dieselfde oordeel as die duiwel val nie. As gevolg daarvan is die bose engele uit die hemel gewerp (2 Petrus 2:4)
2 Petrus 2:4 Want as God die engele wat gesondig het, nie gespaar het nie, maar hulle in die hel gewerp en aan kettings van duisternis oorgegee het, om vir die oordeel in bewaring gehou te word; Satan is dus die vader van die leuen en ‘n mensemoordenaar van die begin af (Johannes 8:44).
Johannes 8:44 Julle het die duiwel as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was ‘n mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ‘n leuenaar is en die vader daarvan. Hy het hom verbeel dat die skepsel die Skepper van die troon af kan stoot en het op grond van daardie leuen ‘n opstand georganiseer wat tot sy eie ondergang gelei het. Hy het ‘n magtige aantal engele (hier geteken as sterre) saam met hom na die verderf gesleep (Openbaring 12:4).
Openbaring 12:4 en sy stert het die derde van die sterre van die hemel meegesleep en hulle op die aarde gegooi. En die draak het gestaan voor die vrou wat op die punt was om te baar, sodat hy haar kind sou verslind sodra sy gebaar het.
Daarom word hy genoem die owerste van die duiwels, god van hierdie eeu, ensomeer. Hy is satan (teëstaander van God) of duiwel (lasteraar) en word ook genoem die verleier (Mattheus 4:3) of die draak of slang (Openbaring 12:9 ens.).
Mattheus 4:3 En die versoeker het na Hom gekom en gesê: As U die Seun van God is, sê dat hierdie klippe brode word. Openbaring 12:9 En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp. Carel
Carel van Heerden18th October 2009, 06:54Die val in die paradys.
Volgens Genesis 3 het die Satan ‘n poging aangewend om God se skeppingsplan te verydel deur die mens ook tot ‘n val te bring. Wie self in sonde lewe, wil altyd ander ook daarin meesleep. Satan wou, as hy kon, die hele wêreld saam met hom in die ongeluk dompel.
Die Satan was baie listig om die mens nie direk aan te val nie, maar deur ‘n vir hom bekende en aantreklike dier, naamlik die slang. Ook was Satan listig genoeg om eers vir Eva te nader. As vrou was sy meer vatbaar vir die sinlike kant van die lewe en die aantreklikheid van die verbode vrug. God het sy verbond ook nie met haar direk gesluit nie, maar wel met Adam en alleen deur hom ook met haar. Sy het die verantwoordelikheid dus nie so sterk gevoel nie. Toe sy eers in die sonde verstrik was, was sy net die een om Adam tot sonde te verlei.
Carel van Heerden18th October 2009, 10:22Die sonde setel nie in die vlees nie.
Die ou Griekse wysgere het gemeen dat die sonde of kwaad eintlik bestaan dat ons natuurdrifte heers oor die rede of verstand. Maar die Bybel dui daarop dat bose gedagtes (begeerlikhede) voortkom uit die hart (Mattheus 15:19). Mattheus 15:19 Want uit die hart kom daar slegte gedagtes, moord, egbreuk, hoerery, diewery, valse getuienis, lastertaal. Sondes soos hoogmoed, haatdraendheid ensomeer is geestelik en nie liggaamlik van aard nie. “Vlees” kom in die Bybel voor in die sin van stoflike (1 Korintiërs 15:39), liggaamlik (Romeine 2:28), die mens as brose, sterflike wese (Genesis 6:3).
1Korintiërs 15:39 Alle vlees is nie dieselfde vlees nie, maar die vlees van mense is anders as die vlees van vee, en dié van visse anders as dié van voëls. Romeine 2:28 Want nie hy is ‘n Jood wat dit in die openbaar is nie, en nie dít is besnydenis wat dit in die openbaar in die vlees is nie; Genesis 6:3 Toe sê die HERE: My Gees sal nie vir ewig in die mens heers nie, omdat hy ook vlees is; maar sy dae sal wees honderd en twintig jaar. Paulus veral gebruik die term “vlees” veelvuldig in die sin van die bedorwe, versondigde vlees en die sondige en van God afvallige lewensrigting (vergelyk Romeine 8). As hy daarteenoor die Gees stel, dan bedoel hy die Heilige Gees wat ons lewe vervul en beheers (veral Galasiërs 5:17)
Galasiërs 5:17 want die vlees begeer teen die Gees, en die Gees teen die vlees; en hulle staan teenoor mekaar, sodat julle nie kan doen wat julle wil nie. Ons stryd op die aardse terrein is daarom nie teen vlees en bloed nie, maar teen die bose geeste in die lug dit wil sê die aardse domein (Efesiërs 6:12).
Efesiërs 6:12 Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug. Dat die sonde nie in ons liggaam setel nie, blyk onder andere daaruit dat die duiwels nie aardse liggame het nie en tog sondig (Efesiërs 6:12), ook daaruit dat Christus nie sonde gehad het nie en tog ‘n liggaam gehad het (Romeine 9:5; 2 Korintiërs 5:21).
Romeine 9:5 aan wie die vaders behoort en uit wie die Christus is na die vlees Hy wat oor alles is, God, lofwaardig tot in ewigheid! Amen. 2 Korintiërs 5:21 Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom. Paulus noem ons liggame tempels van die Heilige Gees (Romeine 6:13; 1 Korintiërs 6: 13-20). In die opstanding ná die dood sal ons ook liggame hê (1 Korintiërs 15).
Romeine 6:13 En moenie julle lede stel tot beskikking van die sonde as werktuie van ongeregtigheid nie, maar stel julleself tot beskikking van God as mense wat uit die dode lewend geword het, en julle lede as werktuie van geregtigheid in die diens van God
(13) Die voedsel is vir die maag, en die maag is vir die voedsel, maar God sal die een sowel as die ander tot niet maak. En die liggaam is nie vir hoerery nie, maar vir die Here; en die Here vir die liggaam. (14) En God het ook die Here opgewek en sal ons opwek deur sy krag. (15) Weet julle nie dat julle liggame lede van Christus is nie? Sal ek dan die lede van Christus neem en dit lede van ‘n hoer maak? Nee, stellig nie! (16) Of weet julle nie dat hy wat ‘n hoer aanhang, met haar een liggaam is nie? Want die twee, sê Hy, sal een vlees wees. (17) Maar wie die Here aanhang, is een gees met Hom. (18) Vlug vir die hoerery. Enige sonde wat ‘n mens doen, is buite die liggaam; maar wie hoerery bedryf sondig teen sy eie liggaam. (19) Of weet julle nie dat julle liggaam ‘n tempel is van die Heilige Gees wat in julle is, wat julle van God het, en dat julle nie aan julself behoort nie? (20) Want julle is duur gekoop. Verheerlik God dan in julle liggaam en in julle gees wat aan God behoort. Die sonde kom nie uit God uit nie. Die Bybel leer ons dat God goed en heilig is en die sonde haat (Deuternomium 32:4; Jesaja 6:3; 1 Johannes 1:5; Jakobus 1:17; Romeine 1:18 ensomeer). God kan dus nie die outeur van die sonde wees nie. Wel het Hy die moontlikheid daartoe geskep, maar die skepsel en nie die Skepper nie is die bron van die kwaad.
Deuternomium 32:4 Die Rots—volkome is sy werk; want al sy weë is strafgerigte; ‘n God van trou en sonder onreg; regverdig en reg is Hy. Jesja 6:3 En die een het die ander toegeroep en gesê: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare. Die hele aarde is van sy heerlikheid vol! 1 Johannes 1:5 En dit is die verkondiging wat ons van Hom gehoor het en aan julle verkondig: God is lig, en geen duisternis is in Hom nie. Jakobus 1:17 Elke goeie gif en elke volmaakte gawe daal van bo af neer, van die Vader van die ligte, by wie daar geen verandering of skaduwee van omkering is nie. Romeine 1:18 Want die toorn van God word van die hemel af geopenbaar oor al die goddeloosheid en ongeregtigheid van die mense wat in ongeregtigheid die waarheid onderdruk, In ‘n vorig afdeling is die vraag gevra dat indien die gees die asem van God is wat Hy in die mens geblaas het om hom ‘n lewende SIEL te maak, hoe kan ‘n pasgebore baba SONDIG wees? Wil ons dan sê God se asem is sondig?
Op hierdie stadium behoort dit duidelik te wees dat die sonde nie uit God kom nie (die gees, die asem van God, is dus nie sondig nie). Ook dat die sonde nie in die vlees setel nie. ‘n Pasgebore kan dus nie sondig wees nie.
Hoe moet ‘n mens dan vers 7 van Psalm 51 (’53 vertaling) verstaan: Psalm 51:7 Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang.
Hierdie gedeelte sal later volledig bespreek word.
Carel van Heerden19th October 2009, 10:13DIE WESE VAN DIE SONDE
Die aard van die eerste sonde: Daar is alreeds genoem dat dit blyk of by die engele die eerste opstand teen God in hoogmoed gewortel was. Die sonde van Adam en Eva was ‘n komplekse verskynsel en het sulke dinge ingesluit soos ongehoorsaamheid, selfverheffing, twyfel, ongeloof, diefstal (van die verbode vrug), begeerlikheid, ensomeer. Die eet van daardie verbode vrug, wat op sigself so nietig lyk, was in werklikheid ‘n growwe misdaad en het in hom die kiem gedra van al die liederlike en vuile sondes wat daaruit gebore is.
Daardie eerste oortreding was des te ernstiger omdat dit teen ‘n direkte bevel van God ingegaan het, omdat dit gepleeg is deur ‘n skepsel wat na Gods beeld geskape was, omdat dit om so ‘n betreklike nietigheid gegaan het soos iets om te eet, terwyl die hele tuin vol heerlike vrugte was, en omdat dit geskied het so kort nadat God dit direk verbied het op straf van die dood.
Wat alles onder sonde ingesluit word: In die Bybel word die begrip sonde op baie maniere aangedui. So word die sonde byvoorbeeld aangedui as afdwaling, afwyking, verdraaidheid, oortreding van grense, afval, opstand, verbreking van die verbondsverhouding tussen God en mens. Dit word aangedui as skuld, troubreuk, nietigheid, valsheid, dwaasheid, goddeloosheid, kwaad, onreg, vleeslikheid, ensomeer.
Dit word beskryf as vyandskap teen God (Romeine 8:7). Dit word voorgestel as jouself soek (Filippense 2:21; 1 Korintiërs 10:24).
Romeine 8:7 omdat wat die vlees bedink, vyandskap teen God is; want dit onderwerp hom nie aan die wet van God nie, want dit kan ook nie. Philippense 2:21 want hulle soek almal hul eie belange, nie dié van Christus Jesus nie.
1 Korintiërs 10:24 Laat niemand sy eie voordeel soek nie, maar elkeen die voordeel van ‘n ander. Die sonde word met “die wêreld” in verband gebring vir sover dit onder die mag van die bose lê. (Galasiërs 6:14; 1 Johannes 2:15; 5:19).
Galasiërs 6:14 Maar wat my betref, mag ek nooit roem nie, behalwe in die kruis van onse Here Jesus Christus, deur wie die wêreld vir my gekruisig is en ek vir die wêreld. 1 Johannes 2:15 Moenie die wêreld liefhê of die dinge wat in die wêreld is nie. As iemand die wêreld liefhet, dan is die liefde van die Vader nie in hom nie. 1 Johannes 5:19 Ons weet dat ons uit God is en die hele wêreld in die mag van die Bose lê. Die sonde leef in “die oue mens” (Kolessense 3:9). Sonde is die verbreking van die liefdesband wat ons aan God en ons naaste verbind (Mattheus 22: 36-40). Kolossense 3:9 Lieg nie vir mekaar nie, omdat julle die oue mens met sy werke afgelê het. Mattheus 22
(36) Meester, wat is die groot gebod in die wet? (37) En Jesus antwoord hom: Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand. (38) Dit is die eerste en groot gebod. (39) En die tweede wat hiermee gelykstaan: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself. (40) Aan hierdie twee gebooie hang die hele wet en die profete. In 1 Johannes 3:4 lees ons dat die sonde die ongeregtigheid is. Dit is miskien die mees fundamentele tekening van die wese van die sonde. Dis onreg teenoor God en mens en ‘n omkering van alle geregtigheid.
1 Johannes 3:4 Elkeen wat die sonde doen, doen ook die wetteloosheid, want die sonde is wetteloosheid. Carel
Carel van Heerden20th October 2009, 10:39Fundamentele eenheid van alle sonde: Jakobus sê: “Want wie die hele wet onderhou, maar in een opsig struikel, het aan almal skuldig geword” (Jakobus 2:10). Al sou ons die ganse wet onderhou en net in één klein opsig sonde doen, het ons die hele wet verbreek en waardeloos, soos ‘n diamant wat ‘n kraak het. Geen jota of tittel van die wet mag verbygaan nie (Mattheus 5:17-19). Daarom het Jesus alle geregtigheid volbring en geen enkele sonde gehad of gedoen nie. Daar is geen neutrale terrein nie. Wie nie goed doen nie, doen kwaad. Wie God nie verheerlik nie, doen sonde (Mattheus 10:32; 33; 12:30). Of dit nou in die kerk is of op ‘n politieke vergadering, of ons met ons werk besig is of met sport, of ons in diens is of met vakansie, of ons met godsdiens besig is of met wetenskaplike navorsing, altyd en oral word ons geroep om gehoorsame en toegewyde kinders van God te wees.
(32) Elkeen dan wat My sal bely voor die mense, hom sal Ek ook bely voor my Vader wat in die hemele is. (33) Maar elkeen wat My verloën voor die mense, hom sal Ek ook verloën voor my Vader wat in die hemele is. Mattheus 12:30 Hy wat nie met My is nie, is teen My; en hy wat nie saam met My versamel nie, verstrooi. Alle sondes is sonde teen God: Die kwaad wat ons doen, is nie maar net ‘n misdaad teenoor die owerheid of ‘n onreg teenoor die maatskappy nie, maar is ‘n aanranding van God self. Alles wat ons doen, selfs vas en bid, moenie gedoen word om deur die mense gesien te word nie, maar met die oog op God (Mattheus 6:16-18). Mattheus 6 (16) En wanneer julle vas, moenie lang gesigte trek soos die geveinsdes nie; want hulle mismaak hul gesigte, sodat dit deur die mense gesien kan word dat hulle vas. Voorwaar Ek sê vir julle, hulle het hul loon weg. (17) Maar jy, as jy vas, salf jou hoof en was jou gesig, (18) sodat jy nie die mense laat sien dat jy vas nie, maar jou Vader wat in die verborgene is; en jou Vader wat in die verborgene sien, sal jou in die openbaar vergelde. As ons die goeie navolg, moet dit nie wees omdat ons daardeur die mensheid wil dien en gelukkig maak nie, maar omdat ons God daardeur verheerlik (Mattheus 5:48).
Mattheus 5:48 Wees julle dan volmaak soos julle Vader in die hemele volmaak is. Sonde wortel in die hart: Die sonde dra nie in die eerste plek ‘n vleeslik-sinlike karakter nie, maar kom uit die hart op. Dit was omdat versinsels wat die mens in sy hart bedink het, altyd deur net sleg was, dat God die ou wêreld deur die sonvloed verdelg het. (Genesis 6:5; vergelyk Psalm 7:10; 139:13; Spreuke 23:26 en andere)
Genesis 6:5 Toe die HERE sien dat die boosheid van die mens op die aarde groot was en al die versinsels wat hy in sy hart bedink, altyddeur net sleg was, Psalm 7:10 My skild is by God wat die opregtes van hart verlos. Psalm 139:13 Want U het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef. Spreuke 23:26 My seun, gee my jou hart, en laat jou oë ‘n welgevalle hê in my weë. Dawid bid om ‘n rein hart. (Psalm 51:2; Lukas 6:45; 12:33-35; 15:17-20)
Psalm 51:2 Was my heeltemal van my ongeregtigheid en reinig my van my sonde.
Lukas 6:45 Die goeie mens bring uit die goeie skat van sy hart te voorskyn wat goed is; en die slegte mens bring uit die slegte skat van sy hart te voorskyn wat sleg is; want uit die oorvloed van die hart spreek sy mond. Lukas 12
(33) Verkoop julle besittings en gee aalmoese; maak vir julle beurse wat nie oud word nie, ‘n skat in die hemel wat onuitputlik is, waar geen dief by kom of mot verteer nie. (34) Want waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees. (35) Laat julle heupe omgord wees en julle lampe aan die brand. Lukas 15
(17) Maar hy het tot homself gekom en gesê: Hoe baie huurlinge van my vader het oorvloed van brood, en ek vergaan van honger! (18) Ek sal opstaan en na my vader gaan, en ek sal vir hom sê: Vader, ek het gesondig teen die hemel en voor u, (19) en ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie; maak my soos een van u huurlinge. (20) En hy het opgestaan en na sy vader gegaan. En toe hy nog ver was, het sy vader hom gesien en innig jammer vir hom gevoel en gehardloop en hom omhels en hartlik gesoen. “Uit die hart kom daar slegte gedagtes, moord, egbreuk, hoerery, diewery, valse getuienis, lastertaal.” Daarom sê die Bybel: ‘Bewaar jou hart meer as alles wat bewaar moet word, want daaruit is die oorspronge van die lewe” (Spreuke 4:23).
Carel van Heerden21st October 2009, 09:54Sonde dra die karakter van Christusverwerping: Die evangelie is vir die eerste keer deur God self verkondig aan Adam en Eva in die paradys (Genesis 3:15). Genesis 3:15 En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad. Hy sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt. Alhoewel alle mense nie salig word nie, word die evangelie tog aan alle mense verkondig en die genade hulle aangebied. Die mens wat hom verhard in die sonde, staan dus dubbel skuldig, nie net dat hy van God afvallig geraak het nie, maar hom ook nog teen God se reddened genade verset het. Johannes 15: 22; Mattheus 11:6)
Joh 15:6 As iemand in My nie bly nie, word hy uitgewerp soos die loot en verdroog, en hulle maak dit bymekaar en gooi dit in die vuur, en dit verbrand.
Mat 11:6 En salig is elkeen wat aan My nie aanstoot neem nie. Ons kan dus sê dat die verwerping van God se genade in Christus die kern en samevatting van alle sondes uitmaak, selfs ook by hulle wat Christus nie bewustelik verwerp nie omdat hulle nie met die Skrifte bekend is nie, Die sondaar verwerp sowel God as sy genade.
Sonde is nie iets substansieels nie: Sonde is nie ‘n soort geestelike of stoflike smetstof nie. Dit is nie een van die baie dinge wat God geskape het nie, want dan sou God die outeur van die sonde wees. Die sonde leef as te ware van die goeie, omdat as die goeie nie bestaan het nie, die sonde dit ook nie sou kon aangetas het nie. Die sonde kan alleen gedoen word met die gawes en kragte wat God gegee het. Om God te onteer en onheil te bewerk, is egter ‘n fatale misbruik van daardie gawes. Die sonde werk die dood, en as dit in sy doel kon slaag en alles vernietig, dan sou daarmee die sonde self ook vernietig wees. Die sonde bly dus ‘n onverklaarbare raaisel, sowel as wat sy oorsprong en sy wese betref. Nietemin, dit is ‘n magtige faktor waarom die heil of ondergang van die ganse skepping draai.
Carel van Heerden25th October 2009, 11:17Die sonde vernietig nie die wese van die skepping nie: Voor en ná die sondeval bly die mens byvoorbeeld nog ‘n mens. Hy het nog die beeld van God. Hy het nog verstand, maar bedink daarmee vleeslike in plaas van geestelike dinge. Hy het nog liefde, maar dit is nou selfsugtige liefde vir homself in plaas van God. Hy het nog ‘n wil maar daarmee verset hy hom teen die wil van God in plaas van God se wil te dien. Die mens kan egter herstel, op voorwaarde dat die verderflikheid van die sonde in hom omgekeer of gebreek kan word en dat hy deur Christus die sonde kan oorwin. Die sonde wis dus nie die skepping van God uit nie, maar stel die kragte en wette wat daarin werksaam is, óm tot die ontbinding en verbreking van God se handewerk. In daardie sin werk die sonde dan die dood.
Alleen ‘n redelike-sedelike wese kan sondig: Sonde is altyd gefundeer in ‘n persoonlike wil. Daarom kan ‘n dier of plant nie sondig nie. Daar is by die mens ook wel sonde uit onkunde, uit begeerlikheid of uit erflike aanleg, maar dit staan alles nie los van die wilslewe nie. Selfs die vleeslike karakter van ons drifte en neiginge is bepaal deur ons wilslewe, wat sy stempel op ons afdruk. Daarom kan ons nooit aanvaar dat die begeerte tot sonde nie verkeerd is nie, dan met die voorbehoud dat ons net nie daardie beegeertes tot sonde in sondige dade omskep nie (vergelyk Mattheus 5:28).
Mattheus 5:28 Maar Ek sê vir julle dat elkeen wat na ‘n vrou kyk om haar te begeer, reeds in sy hart met haar egbreuk gepleeg het. Sonde baar sonde en druk ‘n stempel op ons hele wese af, wat ons na die (meer) sonde laat neig. So gesien kan gesê word dat ons soms gestraf word vir ons sonde, omdat dit ons in groter sonde laat val. Die begeerlikheid baar sonde, en die sonde lei tot die dood (Jakobus 1:13-15).
(13) Laat niemand, as hy in versoeking kom, sê: Ek word deur God versoek nie. Want God kan deur die kwaad nie versoek word nie, en self versoek Hy niemand nie. (14) Maar elkeen word versoek as hy deur sy eie begeerlikheid weggesleep en verlok word. (15) Daarna, as die begeerlikheid ontvang het, baar dit sonde; en as die sonde tot volle ontwikkeling gekom het, bring dit die dood voort. Daarom sê Paulus dat ‘n bietjie suurdeeg die hele deeg suurmaak (Galasiërs 5:9) en dat dié wat aan Christus behoort, die vlees met sy hartstogte en begeerlikhede gekruisig het (Galasiërs 5:24).
(9) ‘n Bietjie suurdeeg maak die hele deeg suur. (24) Maar die wat aan Christus behoort, het die vlees met sy hartstogte en begeerlikhede gekruisig. As Paulus in Romeine 7:14-20 sê dat dit nie hy is nie maar die sonde wat in hom woon wat hom die sonde laat doen, dan bedoel hy nie dat hy nie daarvoor verantwoordelik is nie, maar wil hy alleen aandui dat sy verloster wil in Christus stry teen daardie bedorwe vleeslike wil, wat nog in sy natuur gewortel is, al is die wortel ook afgesny. Sonde is dus ‘n positiewe verderwing van ons wilslewe en stel ons verantwoordelik voor God. Dit is nie ‘n “siekte” waarvoor ons dan eintlik “bejammer” moet word nie.
(14) Want ons weet dat die wet geestelik is, maar ek is vleeslik, verkoop onder die sonde. (15) Want wat ek doen, weet ek nie; want wat ek wil, dit doen ek nie, maar wat ek haat, dit doen ek. (16) En as ek doen wat ek nie wil nie, dan stem ek die wet toe dat dit goed is. (17) Maar nou is dit nie meer ek wat dit doen nie, maar die sonde wat in my woon. (18) Want ek weet dat in my, dit wil sê in my vlees, niks goeds woon nie; want om te wil, is by my aanwesig, maar om goed te doen, dit vind ek nie. (19) Want die goeie wat ek wil, doen ek nie, maar die kwaad wat ek nie wil nie, dit doen ek. (20) Maar as ek doen wat ek nie wil nie, dan doen ek dit nie meer nie, maar die sonde wat in my woon. Carel
Carel van Heerden3rd March 2010, 20:06Is daar ‘n rangorde van sonde? Daar word verskillende indelinge gemaak ten opsigte van die sondes, byvoorbeeld sondes in gedagtes, woorde en dade, sondes van die gees en van die vlees, sondes van nalatigheid en van bedryf, verborge en openbare sondes ensomeer. Alle sondes is deur God vervloek en dodelik in hul uitwerking. Tog maak die skrif ‘n verskil tussen sondes wat uit onkunde en sondes wat doelbewus gedoen is. Numeri 15:
(22) Verder, as julle jul misgaan en nie al hierdie gebooie doen wat die HERE aan Moses meegedeel het nie— (23) alles wat die HERE julle deur Moses beveel het van die dag af dat die HERE dit beveel het en verder in julle geslagte— (24) dan moet die hele vergadering, as dit buiten wete van die vergadering, in swakheid gebeur het, een jong bul berei vir ‘n brandoffer as lieflike geur aan die HERE, met die spysoffer en die drankoffer wat volgens voorskrif daarby behoort; en een bokram as sondoffer. (25) En die priester moet versoening doen vir die hele vergadering van die kinders van Israel, en dit sal hulle vergewe word; want ‘n swakheid was dit, en húlle het hul offer as vuuroffer aan die HERE en hul sondoffer, weens hulle swakheid, voor die aangesig van die HERE gebring. (26) Dit sal dan die hele vergadering van die kinders van Israel vergewe word, ook die vreemdeling wat onder hulle vertoef; want dit het die hele volk deur swakheid oorgekom. (27) En as ‘n enkele siel in swakheid sondig, moet dié ‘n jaaroud bokooi as sondoffer bring. (28) En die priester moet versoening doen vir die siel wat hom misgaan het, weens sy sonde in swakheid voor die aangesig van die HERE begaan, om vir hom versoening te doen; en dit sal hom vergewe word. (29) Wat die kind van die land onder die kinders van Israel aangaan en die vreemdeling wat onder hulle vertoef—een en dieselfde wet moet vir julle geld, vir hom wat in swakheid iets doen. (30) Maar die siel wat iets moedswillig doen, van die kinders van die land of van die vreemdelinge, hy versmaad die HERE; en dié siel moet uitgeroei word onder sy volk uit. (31) Want die woord van die HERE het hy verag en sy gebod verbreek. Dié siel moet sekerlik uitgeroei word; sy ongeregtigheid is op hom. Onkunde maak die sonde ligter, maar neem nie alle skuld weg nie.
Handelinge 3:17 En nou, broeders, ek weet dat julle dit in onwetendheid gedoen het, net soos julle owerstes; In die algemeen kan gesê word dat die sondes teen God swaarder is as oortredinge teenoor mense. Wie meer gawes as ‘n ander het, staan des te skuldiger.
Lukus 12:47 En daardie dienskneg wat die wil van sy heer geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word; (48) maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word. En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis. Omstandighede maak ook ‘n verskil, alhoewel dit ons nie álle skuldigheid ontneem nie, en eweeens of en in hoeverre ons aan die sonde toegee.
Spreuke 6:30 ‘n Dief word nie verag as hy steel om sy begeerte te bevredig nie, omdat hy honger het; Carel
Carel van Heerden3rd March 2010, 22:13Die sonde teen die Heilige Gees: Toe Jesus ‘n duiwelbesetene wat blind en stom was, gesond gemaak het, het die Fariseërs Hom beskuldig dat Hy dit deur die krag van Beëlsebul gedoen het. Dit is toe dat Jesus gesê het: (Mat 12:31) “Daarom sê Ek vir julle: Elke sonde en lastering sal die mense vergewe word, maar die lastering teen die Gees sal die mense nie vergewe word nie. (32) En elkeen wat ‘n woord spreek teen die Seun van die mens, dit sal hom vergewe word; maar elkeen wat spreek teen die Heilige Gees, dit sal hom nie vergewe word nie, in hierdie eeu nie en ook in die toekomende nie.” Volgens Hebreërs 6:4-8; 10:26 en 29 asook 1 Johannes 5:16 wil dit voorkom asof daar geen genade vir hom is wat sondig teen die Heilige Gees nie. Hebreërs 6
(4) Want dit is onmoontlik om die wat eenmaal verlig geword het en die hemelse gawe gesmaak en die Heilige Gees deelagtig geword het, (5) en die goeie woord van God gesmaak het en die kragte van die toekomstige wêreld, (6) en afvallig geword het—om dié weer tot bekering te vernuwe, omdat hulle ten opsigte van hulleself die Seun van God weer kruisig en openlik tot skande maak. (7) Want die grond wat die reën indrink wat dikwels daarop val, en nuttige plante voortbring ter wille van hulle vir wie dit ook bewerk word, het deel aan die seën van God. (8) Maar as dit dorings en distels oplewer, deug dit nie en is naby die vervloeking—die einde daarvan is verbranding. Hebreërs 10:26 Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie, Hebreërs 10:29 hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het? 1 Johannes 5:16 As iemand sy broeder ‘n sonde sien doen wat nie tot die dood is nie, moet hy bid, en Hy sal hom die lewe gee—vir die wat nie ‘n sonde tot die dood doen nie. Daar is ‘n sonde tot die dood; daarvoor sê ek nie dat hy moet bid nie. In al hierdie gevalle wil dit voorkom of die sonde teen die Heilige Gees alleen gedoen kan word deur iemand wat deur God se wonderdadige openbaring as te ware oorweldig en oortuig word van die waarheid en wat hom nogtans daarteen verset en verhard en die Goddelike openbaring uitmaak vir Satanswerk. Tog moet ons alle ongeloof beskou as Godverwerping, al is daar miskien graadverskil. Ons weet dat dit die Heilige Gees is wat die openbaring van Gods genade in Christus Jesus subjektief aan ons toepas, en in daardie sin sou ons kon sê dat alle verwerping van Gods geopenbaarde waarheid ‘n sonde teen die Heilige Gees is, omdat dit die Gees is wat ons oortuig van sonde en van geregtigheid en van oordeel (Johannes 16:8) Johannes 16:8 en as Hy kom, sal Hy die wêreld oortuig van sonde en van geregtigheid en van oordeel: Carel
Carel van Heerden6th March 2010, 13:26Die Satan en die sonde: Dat ons glo aan ‘n satan wat die groot aanhitser tot sonde is, help ons om baie ander dinge te verstaan. In die eerste plek weet ons dat die sonde nie ‘n ewige Goddelike beginsel is soos sommige mense meen nie. Satan is ‘n skepsel, en die sonde kom dus van die skepsele. Verder weet ons dat sonde in sy diepste kern ‘n geestelike beginsel en nie ‘n sinlike element is nie, aangesien dit begin het by Satan wat ‘n gees was. Sonde is ook nie ‘n noodsaaklike en verbygaande faktor in die proses van ontwikkeling nie, want Satan bly altyd Satan, draer van die bose, ook in die hel. Verder weet ons dat die mens nie ‘n duiwel is of ooit kan word nie. Anders as die Satan is die mens verlei tot sonde en is daar by hom reddingsmoontlikheid, waarvoor die duiwel nie vatbaar is nie. Die duiwels het een vir een op hulself in sonde geval, anders as die mens, wat in sy hoof Adam, organies in die sonde versink het, en daarom in Christus, die tweede Adam, gered kon word.
Carel van Heerden18th March 2010, 19:59SAMEVATTING VAN DIE WESE VAN DIE SONDE
Dit sal miskien gepas wees om die wese van die sonde wat ons op die aardse terrein en domein (afdeling 4 van die model) “ervaar”, by wyse van ‘n voorbeeld uit die Bybel te illustreer. In hierdie verband dien die gedeelte van die geskiedenis van Dawid soos aangeteken in 2 Samuel 11:2 en dit wat daarop volg as voorbeeld.
2 Samuel 11:2 En teen die aand, toe Dawid van sy bed opgestaan het en op die dak van die paleis wandel, sien hy van die dak af ‘n vrou wat besig was om ‘n bad te neem; en die vrou was baie mooi van aansien. (3) En Dawid het ondersoek laat doen na die vrou, en hulle het gesê: Is dit nie Bátseba, die dogter van Elíam, die vrou van Uría die Hetiet nie? (4) Daarop stuur Dawid boodskappers en laat haar haal. En toe sy by hom inkom, het hy met haar gemeenskap gehad, terwyl sy haar juis van haar onreinheid gereinig het. Daarna het sy na haar huis teruggegaan. (5) En die vrou het swanger geword en gestuur om Dawid te laat weet: Ek is swanger. (6) En Dawid het Joab laat weet: Stuur Uría, die Hetiet, na my. En Joab het Uría na Dawid gestuur. Kyk ons na wat gesê is oor die aard van die eerste sonde dan was Dawid net soos Adam en Eva ongehoorsaam en het hy ook begeer. Dawid was wel bewus dat hy sondig maar daaroor meer op ‘n latere stadium. Wanneer ons kyk wat die Bybel aandui wat alles onder sonde ingesluit word dan merk ons oortreding van grense, afdwaling, afval, troubreuk, dwaasheid, goddeloosheid en vleeslikheid as enkeles van dit wat hy gesondig het. Hy het die vyandigheid van God geword (Romeine 8:7).
Omdat alle sondes teen God is, is dit nie maar net ‘n misdaad teenoor Uría of of ‘n onreg teenoor Bátseba nie, maar is ‘n aanranding van God self.
Dawid se sonde het vleeslike in plaas van geestelike dinge bedink. Hy het nog liefde, maar dit is nou selfsugtige liefde vir homself in plaas van God. Sy sonde was gefundeer in ‘n persoonlike wil. Sy sonde was doelbewus gedoen. Het Dawid nie meer gawes as ‘n ander gehad nie? Maak dit hom nie des te skuldiger nie?
Die vraag kan nou gevra word of Dawid sonde teen die Heilige Gees gepleeg het? Dit is interessant om daarop te let dat die Heilige Gees in die ou vertaling slegs drie keer in die Ou Testament vermeld word. Dawid was baie deeglik bewus van die Heilige Gees. In Psalm 51:11 (OV) sê hy: ”Verwerp my nie van u aangesig nie en neem u Heilige Gees nie van my weg nie.” (Die ander twee verwysings na die Heilige Gees kom later ter sprake). Volgens my siening het Dawid nie teen die Heilige Gees gesondig nie, maar teen God omdat alle sondes teen God is.
Dat die stryd teen satan as aanhitser verloor is, blyk duidelik dat Dawid nie net Bátseba begeer en met haar gemeenskap gehad het nie, nee hy het verder gegaan en haar man Uría, die Hetiet, laat vermoor.
Die rede waarom Dawid God versoek om hom nie van sy aangesig te verwerp nie, ook om die Heilige Gees van hom weg te neem nie, is juis vanweë sy sonde soos in 2 Samuel 11:1 en verder, soos beskryf word.
Psalm 51 verdien egter ‘n bespreking aangesien hierdie psalm geskryf is na die dood van sy seun wat hy by Bátseba verwek het. Die dood van sy seun was die straf op sy sonde.