115 Gelaster en Verheerlik uit 1 Petrus verwyder? | Bybelverskille
← 114 Het Jesus gesê dat Hy in die "dinge" of in die "huis" van sy Vader moes wees?
116 Openbaring 8:13 Was dit 'n "Engel" of 'n "arend" wat die aankondiging doen? →
Posted on 2015/03/18	by Herman of bibledifferences.net
115 Belaster 1Petrus 4:14
Die stelling: "Wat hulle betref, word Hy wel gelaster; maar wat julle betref, word Hy word verheerlik." kom nie in moderne vertalings voor nie. Wat sou die rede wees?
OAV.: 1Petrus 4:14 As julle beledig word oor die Naam van Christus, is julle gelukkig, omdat die Gees van die heerlikheid en van God op julle rus. Wat hulle betref, word Hy wel gelaster; maar wat julle betref, word Hy verheerlik.
1983 – Vertaling, die Bybel vir Almal, die NLV en die ASV asook Die Bybel, 'n Direkte Vertaling: "As julle ter wille van Christus se Naam beledig word – geseënd is julle, omdat die Gees van heerlikheid, dit is die Gees van God, op julle rus."
201-300 Papirus 72 Tertullianus, Origenus* Sahidies Ciprianus
301-400 Sinaïtikus, Vatikanus Bohairies Efraemus, Athanasius, Didymus
401-500 Aleksandrinus Siries, Armeniaans, Etiopies
601-700 Siries Antiochus 1 Oud Latyn, Siries*
701-800 Johannes-Damaskus Atous-Laurae 3 Oud Latyn
801-900 Unsiale 056, 0142, 049 5 Minuskuls Moskuensis, Angelicus, Porfirianus 1 Oud Latyn
901-1000 2 Minuskuls, Bisantynse Leesbundel Ps-Oekumenius
1001-1600 5 Minuskuls 4 Oud Latyn, Vulgaat 10 Minuskuls, Leesbundel 1 Oud Latyn, Huidige Vulgaat Theophylact
Volgens die manuskripte tot ons beskikking is dit duidelik dat die oudste dokumente sonder hierdie byvoeging is. Behalwe vir 'n Sahidiese Vertaling uit die jaar ±250 n.C., is die volgende manuskrip met die sin bygevoeg eers ná 600 n.C. Voor 500 n.C. is 4 Griekse manuskripte en 4 antieke vertalings wat van Afrika, deur Sirië tot by Rusland strek, sonder hierdie sin. 5 Kerkvaders, insluitend Origenes wat 'n kommentaar op elke sin van die Nuwe Testament geskryf het, ken ook nie hierdie sin nie. Selfs die meerderheid middeleeuse manuskripte is ook sonder hierdie sin. Die hele korpus van manuskripte dui daarop dat hierdie sin nie deel van die oorspronklike outografie kon wees nie.
Vervolgens probeer ons bepaal hoe hierdie variasie kon ontstaan het. Wanneer 'n sin in die een variasie voorkom en in die ander ontbreek, is die enigste moontlikheid dat om een of ander rede gemanipuleer is.
Indien die oorspronklike outografie wel hierdie sin bevat het, moet ons probeer bepaal waarom iemand dit sou verwyder. Daarvoor kan geen rede aangevoer word nie.
Verder is daar geen herhaling van woorde aan die begin of die einde van die sin om die variasie as 'n toevallige uitlaat of miskyk te vermoed nie.
Indien die oorspronklike outografie sonder hierdie sin was, moet ons probeer vasstel waarom en hoe dit sou kon gebeur dat dit bygevoeg is. So 'n sin sou nie sondermeer uit die lug gegryp word nie. In vers vier sê Petrus dat die heidene lasterlike dinge sê. In vers elf beklemtoon Petrus dat ons optrede God in alles deur Jesus Christus moet verheerlik.
Die twee woorde, laster en verheerlik, word in die sin wat ons bespreek herhaal maar in 'n nuwe toepassing. Hierdie sin toon sterk die beeld van 'n glos wat deur iemand in die kantlyn geskryf was en later deur 'n kopieerder in die teks gevoeg is.
Volgens interne gegewens kan ons net aflei dat die sin nie in die oorspronklike outografie was nie. Dit kon eerder as glos later ingevoeg gewees het.
Wat verder van belang is, is die rol wat hierdie sin speel in die opbou of konteks van hierdie hoofstuk.
1Petrus 4 : 1 – 6: Hier hanteer Petrus lyding na die voorbeeld van Christus en die teenstelling daarvan teenoor die vorige sondige lewe en teenoor mense wat nog in sonde lewe. In vers 4 word wel vermeld dat die heidene lasterlike dinge sê, en dat hulle rekenskap sal moet gee aan Hom wat gereed staan om te oordeel.
In verse 7 – 11 wys Petrus op die naderende einde en hoe ons teenoor mede gelowiges moet optree. In vers 11 meld hy dat God in alles wat ons doen, verheerlik moet word. Verse 12 – 16: Lyding moet nie as gevolg van sonde wees nie, maar indien ons ter wille van die Naam van Christus beledig word, moet ons ons die daaroor skaam nie. Ons moet weet dat die Gees van God op ons rus.
In hierdie hoofstuk gaan nie oor die verskil van die optrede van heidene teenoor Christene nie. Dit is die klem wat hierdie sin tot die bespreking byvoeg. Hierdie perikoop gaan eerder oor die verstaan en hantering van lyding deur die Christen.
Verder word hierdie sin grammatikaal sterk gebind aan die voorafgaande. Waar die Heilige Gees direk vooraf genoem is, sou hierdie sinsnede direk daaraan koppel. "Wat hulle betref, word die Heilige Gees wel gelaster; maar wat julle betref, word die Heilige Gees verheerlik."
Maar in hierdie perikoop gaan gladnie oor die Heilige Gees nie. Dit gaan oor die hantering van lyding, en dat God verseker dat die Heilige Gees op dié een wat ly, sal rus.
Hierdie sin breek gevolglik die gedagtegang van die perikoop.
Uit bogenoemde is dit duidelik dat hierdie sin nie pas in die konteks nie en geen positiewe funksie in die geheel speel nie. In teendeel bring dit 'n vreemde klem weg van die konteks van die perikoop mee.
Met al drie kreteria wat eerder daarop dui dat die oorspronklike outografie sonder hierdie sinsnede was, moet ons dit as latere toevoeging eerder uit die teks verwyder.
This entry was posted in Glos, Hantering van Verskille, Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria, United Bible Societies Teks. Bookmark the permalink.