Polisiekantoor in wetstoepassing
Moet polisiebeamptes spesiale behandeling kry wanneer hulle die wet oortree?
In wetstoepassingskringe regoor die Verenigde State gaan 'n stil debat voort oor die broederskap van die " dunblou lyn " en professionele beleefdheid onder polisiebeamptes. Die kern van die bespreking is die vraag of polisiebeamptes geskenklikheid moet ontvang as hulle verkeersoortredings pleeg en selfs sekere misdade, veral in die lig van die moeilike werk wat hulle het en die belangrikheid van 'saam te steek'.
Professionele beleefdheid is nie uniek aan wetstoepassing nie; 'n sekere geslagsgees bestaan ​​beslis oor bykans alle beroepe. Wagters, byvoorbeeld, tipeer dikwels medediensknegte beter as jy uit eet. Gasvryheidsbedryfswerkers kan dikwels hul medewerkers "versorg" deur hulle gratis drankies of verbeterde diens te gee. Histories het dokters gratis mediese dokters en hul familielede aangebied.
Feit is, mense wat dieselfde of soortgelyke werk verrig, het 'n mate van waardering en begrip van wat hulle van dag tot dag hanteer, en hulle het 'n natuurlike neiging tot empatie en 'n begeerte om mekaar te help. Oorwegend hoe moeilik ' n dag in die lewe van 'n polisiebeampte kan wees, is dit nie 'n wonder nie dat mede-offisiere geneig is om die ander kant te kyk as hul "broers en susters in blou" geringe oortredings en oortredings pleeg.
Hoër standaarde vir polisiebeamptes
In wetstoepassing verwag die publiek egter dat hul beamptes volgens 'n hoë etiese standaard gehou word . Om hul werk te verrig en hul doel te bereik om openbare veiligheid te verbeter, maak amptenare staat op die vertroue van die publiek. Deel van daardie trust behels 'n verwagting dat beamptes die wet sal volg en deur voorbeeld sal lei.
Kry uit die tronk vry?
Meestal word professionele hoflikheid vir polisiebeamptes gegee - of ten minste verwag - in die verkeer stop. Jy het ongetwyfeld die "dunblou lyn" -stickers op die agterste vensters van motors in die verkeer gesien. Baie beamptes en openbare veiligheidspersoneel wys die skynbaar onskuldige plakker as 'n simbool aan ander beamptes dat hulle "op die werk" is, 'n frase wat toegepas word op diegene wat in wetstoepassing werk. Die verwagting is dat ander beamptes toegeeflik sal wees, want "ons is almal saam daarmee."
In die meeste omstandighede word beamptes oor die algemeen beskik oor watter wette hulle afdwing en hoe hulle dit afdwing. Aanhalings, arrestasies, kennisgewings om te verskyn en geskrewe of mondelinge waarskuwings is in die meeste gevalle op die tafel. Om te weet dat 'n oortreder 'n polisiebeampte is, kan dikwels 'n ander beampte se besluit beïnvloed in hoe om sy of haar diskresie te gebruik.
Leniency for Cops - Reg of verkeerd?
Maar is dit reg? Moet polisiebeamptes spesiale oorweging ontvang? Of moet daar van hulle verwag word om die wet te volg - alle wette - net soos almal en om dieselfde gevolge as almal te ontvang?
Vir diegene wat aan die kant van toegeeflikheid en professionele beleefdheid val, is die argument dat niemand anders weet wat beamptes van dag tot dag in die gesig staar nie.
Baie sê dat mede-offisiere hulle sal wees om jou te help wanneer jy hulp nodig het, en daarom moet jy dit in gedagte hou as jy een keer opgehou het. In sommige gevalle kan 'n kaartjie of 'n inhegtenisneming iemand se werk beteken, wat die besluit neem om die handhawingsaksie soveel moeiliker te maak. Beamptes, sommige sê, moet vir mekaar sorg.
Wie is die Rat?
Alhoewel dit redelik kan wees dat beamptes 'n mate van oorweging kan oorweeg, word sommige wetstoepassingsbeamptes eintlik kwaad as hulle of 'n lid van hul gesin 'n verkeerskaartjie ontvang of selfs 'n skriftelike waarskuwing. Beamptes wat kaartjies aan ander beamptes skryf, word soms "rotte" of slegter genoem, en daar is sommige wat sterk glo dat 'n beampte in amper geen omstandighede handhawingsaksie teen 'n ander moet doen, hetsy aan of buite diens nie.
Die missie verrig
In werklikheid vlieg hierdie idee in die gesig van hoekom beamptes kies om in wetstoepassing te werk , om mee te begin. Dit ondermyn ook die vertroue wat die publiek in die beroep geplaas het. Die feit is dat beamptes na verwagting voorbeeldig sal wees om die wet te volg sodat hulle geloofwaardigheid kan hê wanneer hulle dit afdwing. Versuim om te voldoen aan die wet, of aan dieselfde of hoër standaard gehou word waaraan ons die publiek hou, neem weg van die vermoë van beamptes om wette effektief af te dwing en sodoende hul vermoë om lewens en eiendom te beveilig, weg te neem.
Real Professional Courtesy
Eerder as om woede uit te spreek by 'n ander beampte omdat hy nie 'n professionele beleefdheid aan 'n ander gegee het nie, is die verontwaardiging beter gerig op die persoon wat die beampte in daardie posisie geplaas het, om mee te begin. Kortom, ongeag jou beroep, as iemand nie aanspreeklik is vir die wet nie, dan is die beste aksie om dit nie in die eerste plek te breek nie.
Polisiebeamptes verstaan ​​dat hul beroep uniek is en dat beamptes saam moet bly om suksesvol te bly en veilig te bly. Maar hulle is ook almal bewus van die gevolge van die verbreking van wette - selfs verkeerswette. Behalwe die regsgevolge en die ongerief van die buite-sak uitgawes van 'n verkeerskaartjie, is daar reële-wêreld gevolge wanneer dinge verkeerd gaan. Wette is in plek om mense veilig te hou teen skade. Wanneer beamptes dit nie volg nie, of hulle nie hul foute besit nie en weier om die verantwoordelikheid en gevolge van hul eie aksies te aanvaar, hou hulle op om deel te wees van die oplossing en begin om deel te wees van die probleem.