Woord-Skatte Gemyn op Tsumeb: January 2013
geplaas deur Johannes de Koning om 09:00 Geen opmerkings nie:
Saterdag, 19 Januarie 2013
- die vergete prediker se belangrike bediening.
Nie te lank gelede nie, het ons Kersfees gevier. Jesus se menswording. Tog verstaan min mense regtig waarvoor Jesus gekom het. U sien, ons kan nie die betekenis van Jesus se koms eintlik reg verstaan sonder die agtergrond van Johannes die Doper se prediking nie. En tog word daar oor die algemeen min gepraat oor Johannes se boodskap. Dis ‘n geval van ‘n vergete prediker met ‘n ongemaklike boodskap, waarvan mense nie juis hou nie. Maar, ons kan nie Jesus losmaak van Johannes nie. Jy kan nie sê : “Ek hou van die Baba in die krip , maar ek gril vir die profeet met die kameelhaarkleed.” nie.
Groot getalle mense het na Johannes by die Jordaan gestroom om gedoop te word. (Lees hiervan in Lukas 3:1-20) Mens sou dink dat Johannes hulle almal met ope arms sou verwelkom het. (en sommer vir ‘n foto saam met die belangstellendes geposeer het!) Johannes spreek hulle egter baie skerp aan : “Julle slange...” Dit lyk of sommige maar net so gou moontlik gedoop wou word, om God se oordele vry te spring. ‘n Klomp kansvatters! Hulle het miskien gedink dat redding in ‘n ritueel te vinde is. Nou sê, Johannes : “Nee, nee...” Die essensie van die saak is bekering, nie net doop nie. Wys dat julle bekering eg is!
Johannes se boodskap is ‘n boodskap van bekering. Dit was ‘n voorloper van Jesus se boodskap. En wat was Jesus se boodskap? “...Bekeer julle en glo die evangelie.” (Markus 1:14,15)
Kom ons kyk na ‘n paar belangrike aspekte rondom die saak van bekering:
Wie het hierdie bekering nodig? (8) Alle mense, juis ook verbondsmense. Hierdie mense wat deur Johannes as addergeslag aangespreek is, het juis gedink dat hierdie bekeringstorie nou nie juis op hulle van toepassing is nie. “Ons is mos kinders van Abram, rasegte Israeliete...” Miskien het hulle gedink : “Bekering is seker net bedoel vir tollenaars en prostitute!” Johannes se woorde impliseer duidelik : “Niemand is outomaties ‘n kind van God nie!” (al was jou oupa ‘n sendeling in Malawi of jou pa ‘n ouderling op Otjiwarongo) Met die uitspraak oor die klippe word die waarheid van die wedergeboorte beklemtoon. God alleen is instaat om mense sy kinders te maak. (Johannes 1:12,13) Nie afkoms nie, maar Goddelike ingrype is ‘n vereiste om gered te word! Die mens is in inderdaad soos ‘n klip, dit kos ‘n Goddelike wonderwerk om ons sy kinders te maak. (Die beeldspraak van klippe en kinders is moontlik ook gekies, omdat dit in Aramees ‘n woordspeling : abnayya-binayya vorm.)
Waarom is hierdie bekering nodig? (9) Daar is ‘n dringende gevaar! Juis vir julle wat dink dat julle van Abram afstam en daarom voel julle het nie bekering nodig nie. God se finale oordeel is voor die deur. Bome wat nie vrugte van bekering dra nie word uitgekap! Die boodskap van die byl! Hoe nodig is die boodskap van die byl! Die hedendaagse mens wil glad nie aan die oordeel herinner word nie. Minstens 3 keer verwys Johannes na God se oordeel in hierdie gedeelte. (7- toorn, 9 - vuur, 16,17 - vuur) Dit was ‘n belangrike onderdeel van Johannes se boodskap en ook Jesus s’n. Jesus het self het ‘n soortgelyke gelykenis van die boom in die wingerd vertel. “Gee die boom nog ‘n jaar kans om vrugte te dra, so nie, kap hom af.” (Lukas 13:8,9 ) Ja, dis ‘n genadeboodskap. Jesus is die Tuinier wat vir nog ‘n kans pleit – maar daar kom ’n afsnypunt!
Wat behels hierdie bekering? Die woord vir bekering hier is “metanoia” d.w.s. “change of mind”. Verander jou sienings! As ons kyk na 10-14, sien ons, bekering is nie vaag en teoreties nie. Dit sê nie : “Julle moet darem net julle bes probeer of bietjie beter oor julle self voel nie!” Dis baie aktueel en konkreet in ons eie persoonlike situasie! Dit vereis ook duidelike aksie en optrede!
~ Verander jou siening oor jou sonde en kies daarteen. Dis nie net sommer so sondetjies in die algemeen nie. Nee, dis baie spesifiek juis daardie konkrete basiese wortelsonde in jou omstandighede. Daardie ding wat jou lewe beheer en besoedel. Daardie groot ding wat jou weghou van God. Let op, elke groep kry ‘n afsonderlike gepaste antwoord vir hulle eie situasie. Vir ons elkeen kom die oproep tot bekering in konkrete gepaste vorm : “Breek met daardie onsedelike verhouding, los daardie oneerlike praktyk, vergewe daardie persoon wat jou so bitter maak...”
~ Verander jou siening oor Jesus Christus en onderwerp jou aan Hom. Johannes bepleit nie bloot morele verandering opsigself nie, maar verandering in gehoorsaamheid en onderwerping aan Jesus Christus. (15,16) Hy wys hulle op die twee aspekte van Jesus se werk. Jesus reinig en vernuwe ons deur sy Heilige Gees, maar hy doop ons ook met vuur. Vuur is simbolies van oordeel. Jesus bring skeiding! Die koring word bymekaargemaak,maar die kaf met onuitbluslike vuur verbrand! (17) Bekering is bekering tot Jesus, dis onderwerping aan sy Koningskap. Dit beteken ek vertrou Hom vir vergifnis, maar ook dat ek begin maak soos Hy sê om te maak. So nie, wag daar oordeelsvuur!
Johannes se boodskap was ‘n ongemaklike boodskap!
Johannes was geen mooipraatjiesprediker en “people’s pleaser” nie. Hy het sy boodskap van bekering nie net daar ver en veilig by die Jordaan nie, maar ook aan koning Herodus self gebring : “Jy mag nie jou broer se vrou vat nie”. Dit was ‘n bietjie baie gewaag om ‘n koning direk oor sy sonde aan te spreek. Dit het Johannes in die tronk laat beland (20) en soos ons weet later sy kop op ‘n skottel! Die boodskap van bekering is nie gewild nie, maar dis deel van die goeie boodskap, die evangelie. In die Grieks word die woord “ge-evangeliseer” gebruik. (18) Dis goeie nuus, dis genade, ons kry die kans om te bekeer en ons aan Jesus se heerskappy te onderwerp. Bekering (en ook daaglikse heiligmaking) is juis ‘n bewys dat ek die goeie nuus van die verlossing deur Jesus aanvaar het en my eie gemaak het.
Mag ons ons betyds bekeer en bewaar word van die byl en die vuur!
geplaas deur Johannes de Koning om 10:27 Geen opmerkings nie:
Sleutelwoorde: Bekering, Johannes die Doper, Verbondsmense
geplaas deur Johannes de Koning om 12:21 Geen opmerkings nie:
- badfees in die vuil rivierwater.
“Ek het my sondes afgewas”, het Mandita Panna, ‘n Nepalees en een van die vroeë baaiers by die Kumbh Melah van 2013 verklaar volgens die BBC. Die Kumbh Melah fees is na bewering die wêreld se grootste byeenkoms van mense en het so pas in Indië begin. Die mensemassas wat by hierdie Hindoe ritueel betrokke raak, is inderdaad duiseligwekkend. By 2001 se Kumb Melah was daar blykbaar 40 miljoen mense, maar hierdie jaar word 80-100 miljoen pelgrims verwag. (o, ja en sowat ‘n miljoen toeriste ook nog!) Vanjaar is dit ‘n besondere geleentheid, want dit is ‘n Maha (groot) Kumb Melah wat net elke 12 jaar gevier word in vergelyking met die Ardh (halwe) Kumb Melah van 2007 wat elke 6 jaar gehou word.
Die Kumbh Melah behels ‘n 55 dae lange fees waartydens pelgrims by Allahabad by die samevloei van die Ganges en Yamuna riviere hulle in die vuil rivierwater begeef. Hierdie mense is so deur die Satan verblind, dat hulle glo dat hulle deur die water van hulle sondes gereinig sal word en so verlossing kan vind. Dis soos ons weet ‘n bose leuen; al wat met jou in hierdie erg besoedelde “badwater” kan gebeur is om een of ander siekte op te tel. Erger, jy word nog net meer deur die magte van die duisternis gebind en verblind! Voorwaar is die duiwel ‘n mensemoordenaar soos Jesus dit self sê in Johannes 8:44. Mens kry amper die indruk dat Satan direk agter ‘n fees soos hierdie sit om mense weg te hou van die enigste ware reinigingsmiddel, die kosbare bloed van Jesus Christus. Die bloed van Jesus, God se Seun reinig ons van alle sonde soos ons in 1 Johannes 1:7 lees. Vertroue op Jesus se plaasvervangende offerdood aan die kruis is die enigste manier hoe ons rein voor God kan staan met ‘n skoon gewete.
Mag elkeen van ons wat Jesus aanvaar het, dankbaar wees oor sy genoegsame kruisdood en ons daarin verheug! Mag ons hierdie boodskap helder oordra aan ‘n wêreld in duisternis, want nie net die Hindoes in Indië nie, maar ook baie mense tussen ons, ja selfs kerkmense glo dat sonde weggeneem kan word deur menslike rituele, morele verbeterings of godsdienstige prestasies.
Die Kumbh Melah is beslis nie 'n toeriste aantreklikheid soos deur sommige bemark nie, maar eerder 'n demonstrasie van demoniese duisternis... Mag dit elke Christen aanspoor om te bid vir die uitbreiding van God se Koninkryk op aarde!
Volgens skatting het sowat 8 miljoen baaiers op die eerste dag deelgeneem. (foto BBC)
geplaas deur Johannes de Koning om 15:14 Geen opmerkings nie:
Sleutelwoorde: Hindoe fees, Rituele
geplaas deur Johannes de Koning om 08:25 Geen opmerkings nie:
Saterdag, 05 Januarie 2013
- Praying Johny
Die Quarterly Meeting van die Primitive Methodist Connexion, gehou in Bridlington, 1823 moes ‘n belangrike besluit neem. Die evangelisasiewerk in die dorpie Filey, in die noorde van Engeland was in die weegskaal. Alle pogings om in hierdie goddelose dorpie ‘n impak met die evangelie te maak het misluk. Die inwoners het verhard en onverskillig gebly. Miskien het die tyd gekom om waardevolle werkers na ander gebiede wat meer ontvanklik was te verskuif.
Praying Johny, oftewel John Oxtoby het na die argumente geluister. Sy hart vol medelye is diep geraak deur die moontlikheid dat hierdie dorp so aan ongeloof oorgelaat moes word. Toe sy opinie gevra is, het hy passievol gereageer : “What do I think? I think the Lord has a great work tot do at Filey, and if you will send me I will go and live upon potatoes and salt, and lie on a board if necesarry before it shall be given up.”
Oxtoby se aanbod is aanvaar, en hy het met sy karige besittinkies in ‘n sak die pad gevat na Filey toe. Toe een van sy vriende hom vra waarheen hy gaan het hy geantwoord : “To Filey, where the Lord is gannin to revive his work.”
Toe Johny die dorpie in sig kry, het hy op sy knieë agter ‘n heining neergeval en by God begin pleit vir die plek. ‘n Paar uur later het ‘n meulenaar toevallig daar verby gegaan en vreemde geluide gehoor agter die heining. Dit het vir hom geklink soos twee persone wat in ‘n argument betrokke was. Johny het soos Jakob van ouds met God geworstel totdat hy seker was dat God hom verhoor het. Terwyl hy van sy knieë opstaan het hy uitgeroep : “It is done Lord, it is done! Filey is taken! Filey is taken!” Dit was inderdaad die geval. ‘n Herlewing het in Filey uitgebreek.
Wie was hierdie merkwaardige gebedstryder, John Oxtoby? Geen geleerde nie, maar ‘n eenvoudige plaasarbeider. Hy is gebore in 1767 op ‘n plaas by Little Givendale naby York. As ‘n kind van plaaswerkers het hy slegs basiese skoolopleiding ontvang. Vir baie jare het Oxtoby ‘n lewe sonder kennis van God geleef, maar in 1804 het sy koers drasties verander. Deur die woorde van ‘n rondreisende Metodiste prediker is sy gewete aangespreek. So ontsteld was hy dat hy nie kon slaap of eet nie. Hy het tot God geroep vir genade. Hy het nie onmiddellik ‘n antwoord ontvang nie. Eers na ‘n langdurige stryd van etlike maande het hy die versekering van God se vergifnis deur Jesus Christus gekry. Nou het sy begeerte om hierdie vreugde met familie en vriende te deel, geen perke geken nie. Sy pogings is met vyandskap en onverskilligheid begroet, maar het tog later begin vrugte afwerp weens sy volharding.
Die dramatiese verandering in Oxtoby kon ook nie misgekyk word deur die mense van die dorpie, Warter nie. Johny het elke huisie en gehuggie besoek. Aanvanklik is die deure dikwels in sy gesig toegeklap, maar gaandeweg het daar verandering gekom. Johny het opregte belangstelling in die huismense se nood en probleme getoon en altyd saam met hulle gebid. So het hy die bynaam, “Praying Johny” gekry. Die mense van Warter het spoedig ook verlang om hulle eie kerkgeboutjie te hê, en dit was Johny self wat ‘n geskikte stuk grond geskenk het sowel as ‘n bydra vir die oprigting van ‘n gebou. Vir die volgende 15 jaar het Praying Johny persoonlik evangelisasiewerk gedoen in die dorpies van Oos Yorkshire. Hy het in assosiasie gewerk met die Weslyaanse Metodiste, maar het steeds sy beroep as plaaswerker beoefen.
Op 52 jarige leeeftyd het Johny by die Primitive Methodists aangesluit. Dit was ‘n groep wat ontstaan het vanuit die werk van Hugh Bourne, William Clowes en Daniel Shubotham. Dit was manne met ‘n passievolle geestelike energie. Op hierdie tydstip het die oorsponklike Metodiste baie van hulle eertydse vuur verloor en Bourne en sy vriende is uitgeskop uit die plaaslike Methodist Society weens hulle aandrang op evangelisasie metodes wat nie vir die Society aanvaarbaar was nie. In 1812 het hierdie manne en talle van die gelowiges wat die resultaat van hulle prediking was ‘n nuwe assosiasie gevorm. Hulle het die naam, Primitive Methodists gekies as ‘n uitdrukking van hulle begeerte om iets te herwin van die evangeliese ywer wat voorheen by die Wesley broers, George Whitefield en ander vroeëre Metodiste aanwesig was.
Benewens die gawe van gebed, het Praying Johny ook die verwante gawe van geloof gehad en baie verhale het die rondte gedoen van merkwaardige antwoorde wat hy op sy gebede ontvang het. Een so ‘n verhaal gaan oor ‘n meneer Stephenson van Hull wat in groot angs verkeer het oor ‘n skip van hom wat nie op die verwagte tyd teruggekeer het nie. Verlies van die skip sou groot skade meebring, maar om als te vererger was sy eie seun ook aanboord van die skip. Hy het sy probleem met Johny gedeel, wat homself gewend het tot vas en gebed oor die saak. Na ‘n tyd het God aan Johny die innerlike sekerheid gegee dat als goed sou afloop en dat die vaartuig en almal aan boord veilig sou wees. Johny het met die oog van geloof, die skip “gesien”. So seker was hy van sy saak dat hy vir Stephenson verseker het dat hy die skip sou herken as hy terugkeer sonder dat hy dit self ooit met sy fisiese oë gesien het. Weke het verbygegaan sonder enige nuus. Einde ten laaste het die skip teruggekeer. Stephenson het Johny laat haal en hom gevra of hy die skip sou kon uitwys tussen die honderde ander in die hawe. Johny het hulle deurgekyk en skielik uitgeroep : “That’s the ship which God had showed me while at prayer! I knew she would come home safely and that I would see her.” Hy was reg!
John Oxtoby was ‘n gedetermineerde sielewenner. Sy joernaal gee duidelike bewyse van die genade en krag van God wat gepaard gegaan het met sy prediking en ‘n ryke oes van bekeerlinge tot eer van God opgelewer het.
Soos Johny geleef het, het hy ook gesterf. Hy wat naby Jesus geleef het, het ook sy Verlosser se teenwoordigheid in sy sterwe ervaar. Aan ‘n vriend het hy gesê Christus was “present and precious – wonderfully precious to my soul.” Vir ‘n ander vriend : “Tell them, all the former manifestations I have had are nothing compared with those I now feel.” Tydens sy lewe het hy ‘n las vir siele gehad wat hom aangevuur het om in gebed in te tree. Met sy laaste kragte het hy nog fluisterend gebid : “Lord, save souls : do not let them perish” Sy finale woorde was : “Glory, glory, glory.” Op 19 Januarie 1830 het Praying Johny in die heerlikheid van sy Heer ingegaan! Hy is in Warter begrawe.
Sal hierdie nederige kneg van God se lewe ons nie tog ook aanspoor om hierdie jaar volhardend in gebed voor ons Verlosser te leef nie?
Verwerk uit “SINGING IN THE FIRE” van Faith Cook. Die boek bevat ook wonderlike verhale van minder bekende geloofshelde soos Edward Payson, Wang Ming-Dao, Thomas Hogg, William Bramwell, Allen Gardiner, die Saphir familie en andere.
geplaas deur Johannes de Koning om 10:23 Geen opmerkings nie:
Sleutelwoorde: Biografiese skets, Boeke, John Oxtoby, Primitive Methodists, Volhardende gebed
Dinsdag, 01 Januarie 2013
- skud af die greep van die gisters.
Ek het gister weer ‘n bietjie geloer in die welbekende en beminde dagboek, “MY ALLERBESTE VIR SY ALLERHOOGSTE” van Oswald Chambers. Dis so waar wat hy sê in sy stukkie by 31 Desember: “Ons huidige genot van God se genade voel asof dit getemper word deur ons herinnering aan gister se sondes en flaters.”
So waar! Dis mos so dat die klank van gisteraand 12 uur se klokslag nie die sondes van die verlede kan uitdoof nie. Die grootste dosis desibels van nuwejaarsjolyt kan ook nie die sagte stem van die gewete tot swye bring nie. Daardie stem wat ons skuldig en nutteloos laat voel. Die gewete wat maak dat die gisters (van 2012 en nog verder terug) wreed vir ons grynslag en gedurig herinner : “Onthou jy nog? Onthou jy wat jy daardie dag gesê en gedoen het? Onthou jy die hartseer wat jy veroorsaak het? Die kanse wat verspeel is? Die sondes wat onherroeplike skade, skande en leed veroorsaak het?” As al ons gruwelike gisters ‘n greep op ons gemoed kry, gaan ons die nuwe jaar in met ‘n stuk sielsverlamming. Vol onvrede en vrees!
Vir die kind van God is daar egter ‘n blye oplossing, want daar was ‘n kruis! O, my vriend, moenie vergeet nie, daar was ‘n kruis, ‘n vloekpaal! Jesus het daar gehang, die vlekkelose Lam van God, ja, maar Hy was op daardie oomblik, bedek...besmeer met al die gruwelike sondes van ons gisters. God het Hom toe daar as sondaar “behandel” (2 Korintiërs 5:21) Dit het behels dat God se toorn op Jesus neergekom het, dat ons sonde volledig gestraf is, dat Goddelike geregtigheid geskied het, volgens die eise van die wet.
Elkeen wat sy hoop op Jesus stel, kan dus weet : “My gisters is uitgewis! In God se boeke bestaan dit nie meer nie!” Die feit van die kruis bring dus ‘n antwoord aan my beskuldigende gewete. Aardse offers deur aardse priesters (van die Ou Verbond) kon nie hierdie volle vrede bring nie, maar Jesus se volmaakte offer (van die Nuwe Verbond) wel, soos Hebreërs 9:13,14 dit stel:
“Wanneer die bloed van bokke en bulle en die as van ‘n vers op die onreines gesprinkel word, maak dit hulle uiterlik rein. Hoeveel te meer sal die bloed van Christus ons gewete bevry van die las van dade wat tot die dood lei, sodat ons die lewende God kan dien!”
Hierdie bevryding van die gisters vind plaas as ons die waarheidsbelofte van die Nuwe Verbond glo : “Oor hulle ongeregtighede sal ek genadig wees en aan hulle sondes nooit meer dink nie.” (Hebreërs 8:12)
Ons begeer almal ‘n vrugbare vreugdevolle diens aan God en in sy teenwoordigheid in 2013. Die geheim is om vas te hou aan die volkome genoegsame versoeningswerk van Jesus aan die kruis! Om kinderlik te glo, dat sy offer ook vir my, vir my die ellendigste van alle sondaars genoeg was. So word daar afgereken met ons gruwelike gisters en so vind ons die vryheid om die toekoms tegemoet te gaan!
Ja, ons kan leer uit die foute en sondes van die gisters, maar hulle kan ons, wat ons vertroue op Jesus stel, nie meer vashou en verhinder om God nou met ‘n rein gewete te dien nie.
Chambers sluit af : “Ons gisters hou vir ons gebroke onomkeerbare dinge in. Dit is waar dat ons geleenthede verspeel het, wat nooit weer sal terugkeer nie, maar God kan hierdie destruktiewe angstigheid verander in konstruktiewe bedagsaamheid vir die toekoms. Laat die verlede met rus, maar laat dit rus in die soet omarming van Christus. Laat die gebroke, onomkeerbare verlede in sy hande en betree die onoorwinlike toekoms met Hom.”
Mag 2013 ‘n groter besef van die genoegsame genade in Jesus by ons werk en ons so aanspoor tot groter gehoorsaamheid en vreugdevolle diens aan God ons Verlosser! Mooi jaar vir jou!
Robbe by Kaapkruis. Of hulle vreugdevol is sal ek nie weet nie, maar vrugbaar is hulle wel!
Sleutelwoorde: Nuwe Verbond, Nuwejaar, Oswald Chambers, Sondige verlede, Toekoms