Ernest Renan - Die versamelings
Ernest Renan (1823-1892), Franse skrywer
Mans van vandag: Ernest Renan
Titel: Ernest Renan (1823-1892), Franse skrywer
Skeppingsdatum : Voor 1892
Afmetings: Hoogte 7,4 cm - Breedte 4,2 cm
Tegniek en ander aanduidings: Foto van die album van 500 hedendaagse bekendes - Félix Potin-versameling. Kodak-Pathé Fonds.
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Musée d'Orsay) / Gérard Blot
Prentverwysing: 00-010579 / PHO1983-165-546-310
Skrywer: BONNAT Léon (1833 - 1922)
Afmetings: Hoogte 41,3 cm - Breedte 29 cm
Stoorplek: Nasionale Museum van die Château de Compiègne webwerf
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (gebied Compiègne) / beeld Compiègne
Prentverwysing: 09-579163 / C53.049 / 528
© RMN-Grand Palais (gebied Compiègne) / beeld Compiègne
Titel: Mans van vandag: Ernest Renan
Skrywer: COHL (Emile) (-)
Skeppingsdatum : tussen 1789 en 1914
Datum getoon: voor 1892
Afmetings: Hoogte 37,5 cm - Breedte 27 cm
Prentverwysing: 12-516620 / ODO1987-38-5-250
Publikasiedatum: April 2018
In die laaste twee dekades van die XIXe eeu het Ernest Renan (1823-1892) 'n beroemde geleerde, professor en skrywer geword. Die drie beelde verteenwoordig 'n aantal aspekte van die wetenskaplike, waarvan die bekendheid in Frankryk in die jare 1880-1890 groot was.
Die eerste beeld is 'n "Félix Potin" -kaart wat 'n fotografiese portret van Renan weergee. Tussen 1898 en 1908 is 'n album van 500 bekende persone uit die periode, Frans en buitelandse, uit die "Félix Potin Collection" saamgestel uit foto's wat dikwels geneem is deur groot werksessies, soos Nadar of Meurisse. Die medium is 'n teken van wat ons nou Renan se "mediadekking" sou noem, asook van sy bekendheid.
Die tweede portret is 'n tekening in ink en swart potlood deur Léon Bonnat (1833-1922). In 1885 het Cohl besluit om die antiklerikale skrywer te verteenwoordig wat bekroon is met die sukses van sy outobiografiese boek, Herinneringe aan kinderjare en jeug (1883), waarin hy 'n intellektuele en geestelike reis oproep vanaf die geloof van sy kinderjare tot die rasionalisme van volwassenheid, buite die kweekskool van Saint-Sulpice.
In die eerste portret, waarvan die fotograaf anoniem is en wat omstreeks 1900 vrygestel is, word Renan in close-up en driekwart voorgestel, met 'n blik wat na regs vlug, asof dit in intense meditasie gedompel word. Die mollige gesig is erg, terwyl die golwende lyn van die lippe, kenmerkend van Renan se fisiognomie, minagting kan wek vir onbenullige dinge. Die swart klere, tipies van die bourgeoisie, dui op die 'erns' van die voormalige seminaris, wat volgens hom in die Herinneringe aan kinderjare en jeug. In hierdie wyd verspreide populêre beeld verskyn Renan gelyktydig as die lekepriester en die romantiese geleerde.
Heel anders as die vorige cliché, verteenwoordig die tekening van Léon Bonnat die kop van 'n ou man waarin 'n mens minder die vrywillige karakter waarneem. Ons kan die swaarheid van die liggaam met die effens gebukkende houding raai: Renan lyk moeg deur die gewig van jare en kennis. Die blik agter die half toe oë, altyd 'n bietjie ontwykend, verklap die vonkel van 'n wakker intelligensie. Dit lyk asof die kalm gesigte in die gesig herinner dat Renan aan die einde van sy lewe aangehou is vir 'n wyse wat losgemaak is van die wêreld en sy stryd.
"Die Antichris": dit is die bynaam wat baie katolieke aan Renan gegee het wat hom nie vergewe het omdat hy die Lewe van jesus. In hierdie beroemde boek betwis Renan die godheid van Christus deur Jesus 'n 'goddelike mens' te maak en deur enige bonatuurlike ingryping in 'wonderwerke' te betwis. Hierdie lesing, wat as heiligskending beskou word, het die toorn van die Katolieke Kerk in hom getrek en gelei tot die opskorting van sy kursus in die Collège de France in 1864. Renan neem die aspek aan van 'n geestelike wat geklee is in 'n roukleed. Gewapen met 'n veer en stewig op sy bene geplant, is hy omring in 'n veelkleurige loodglasvenster en vergesel deur 'n impak wat sy regterarm vasklem. Cohl se karikatuur herinner aan die eerste portret deur die oriëntasie van die gesig, deur die verskuiwende blik en aan die mond wat ons nie weet as dit sarkasties glimlag of spottende minagting uitdruk nie. Soveel duiwelse eienskappe wat die ontwerper met 'n sterk dosis humor blootstel om die antiklerikale intellektueel te kenmerk.
Renan se aansien was geweldig in die jare voor sy dood. Die professor van die College de France het, net soos Victor Hugo of Louis Pasteur, 'n 'groot man' geword op die gebied van wetenskap en briewe en 'n intellektueel wat deur die Republikeine erken en bewonder is. Dit word getuig deur die "Félix Potin-versameling", waar Renan skouers skuur met mans wat bewonderde familielede was (Marcellin Berthelot, Emile Littré, Léon Gambetta), asook ander glorieë van die kunste en wetenskappe, soos Victor Hugo , Claude Monet, Henri Poincaré en Emile Zola. Ten spyte van hul verskille, herinner die drie beelde almal aan die belangrikste rol van die professor wat 'n hele geslag historici en filoloë aangemoedig het om historiese kritiek te ontwikkel en metodes op die gebied van die geesteswetenskappe te hernu, om die mensdom van die argaïese oortuigings. Lê heilige of inkarnasie van die Antichris, volgens die oortuigings wat 'n mens verdedig het, het Renan dus verskyn as 'n intellektueel wat die wêreld op 'n manier van 'n kluisenaar van Port-Royal weier, terwyl hy hom deur sy geskrifte volledig daartoe verbind het. en deur sy begeerte om mans te bevry van die oorheersing van godsdiensinstellings.
Frankryk sekondêre skool
François HARTOG, Die nasie, die godsdiens, die toekoms. In die voetspore van Ernest Renan, Gallimard, 2017.