Familielewe in die Christen kultuur – Rusplekkies op my Geloofspad
Julie 27, 2020 Tommy & Mari Lessing Kultuur, Leefstyl, Preke
Familielewe in die Christen kultuur
Gedurende die veertiende eeu was Raynald III ‘n hertog in die huidige België. Na ‘n rusie, het Raynald se jongste broer suksesvol in opstand teen hom gekom. Toe Edward vir Raynald gevange geneem het, het hy ‘n kamer rondom hom met vensters en ‘n deur gebou en hom belowe dat hy sy titel en eiendom aan hom sou teruggee die dag dat hy die kamer verlaat.
Die probleem was egter dat Raynald baie oorgewig was en nie deur die openinge in die kamer kon pas nie. Raynald sou eers gewig moes verloor voordat hy uit die kamer sou kon kom. Edward het geweet dat sy ouer broer nie sy aptyt kon beheer nie en het elke dag vir hom die heerlikste kosse gestuur. Raynald het deurentyd gewig bly optel inplaas daarvan om gewig te verloor. Toe iemand vir Edward beskuldig het dat hy Raynald wreed behandel het, het gesê: “My broer is nie ‘n gevangene nie. Hy kan uitgaan as hy wil. ‘
Raynald het tien jaar lank in daardie kamer gebly en was eers vrygelaat nadat Edward in ’n geveg omgekom het. Sy gesondheid was teen daardie tyd egter so verwoes dat hy binne ‘n jaar oorlede was. Hy was ‘n gevangene van eie begeertes. Net soos Raynald verslaaf was aan sy aptyt, sal die sonde almal verslaaf en uiteindelik vernietig wat daaraan toegee.
Ek wil egter nie vandag praat oor individuele sondes nie. Ek wil praat oor die geweldige mag wat sonde het oor hele kulture en hoedat hele kulture vernietig kan word daardeur. Niemand wat enigsins ’n bietjie nuus lees, sal kan stry dat die Westerse kultuur, wat veronderstel is om Christenskap as sy fondasie te hê, in sy totaliteit in ’n afwaartse spiraal beland het nie. Die sosioloog en historikus Carl Zimmerman het in 1947 reeds in sy boek ‘Family and Civilization’ patrone opgeteken waar hy die verbrokkeling van verskillende kulture vergelyk het met die parallelle agteruitgang van die gesinslewe in daardie kulture. Daar was ’n aantal spesifieke patrone van huishoudelike gedrag wat die afwaartse spiraal van elke kultuur wat Zimmerman bestudeer het, tipeer het. Wanneer ek daarna kyk, is dit vir my opvallend hoedat die verbrokkeling van huwelike en vaderloosheid aan die begin van hierdie spiraal staan. Ons Christen-Westerse kultuur loop ook die gevaar om vernietig te word indien ons nie vinnig aandag geen aan hierdie patrone nie. Wanneer ek na hierdie patrone kyk, is dit vir my asof dit skakels is in ’n ketting, waarvan die een na die ander lei.
Die huwelik verloor sy heiligheid
Die eerste patroon wat Zimmerman opgemerk het, is dat die huwelik sy heiligheid begin verloor en dat waar egskeiding die uitsondering was, dit die reël word. Die Bybel leer vir ons in
Mal 2:14-16 En julle vra: Waarom? Omdat die HERE getuie is tussen jou en die vrou van jou jeug aan wie jy ontrou geword het, terwyl sy tog jou metgesel is en die vrou van jou verbond. (15) Het Hy dan nie een mens gemaak nie, hoewel Hy gees oorgehad het? En waarom die een? Hy het ‘n geslag van God gesoek. Neem julle dan in ag ter wille van julle gees en wees nie ontrou aan die vrou van jou jeug nie. (16) Want Ek haat egskeiding, sê die HERE, die God van Israel, en dat ‘n mens sy kleed met geweldpleging bedek, sê die HERE van die leërskare. Neem julle dan in ag ter wille van julle gees en wees nie ontrou nie.
Die asem van God is wat aan ons lewe gee. Sy asem veroorsaak dat ons meer as net ’n versameling elemente is. Ons noem daardie asem ‘gees’. Omdat God se gees in ons is, verwag God dat ons dit in ag sal neem, veral binne die huwelik. Daarom spreek God Hom in vers 16 sterk uit teen egskeiding en teen huweliksgeweld.
Die realiteit van statisitieke in onlangse studies is dat 59 persent van respondente tussen die ouderdom van 18 en 34 sê dat hulle onlangs deur ’n verbrokkeling van ’n huwelik gegaan het.
Die helfte van die vrouens (51 persent) sê dat hulle die egskeiding geïnisieer het. Ontrouheid is die grootste rede waarom vroue verwys na die oorsaak van hul mees onlangse verbrokkeling van ’n verhouding. Die grootste rede waarom mans sê dat hulle hul laaste maat gelos het, was dat hulle eenvoudig “uitmekaar gegroei het.”
1 uit 4 vroue sê dat mishandeling ‘n faktor was in hul mees onlangse opbreking was.
As kinders van God het ons ’n plig om op te staan in die openbaar en die heiligheid van die huwelik te begin verdedig en te eer.
Tradisionele betekenis van die huwelikseremonie is verlore.
Die tweede patroon wat Zimmerman opgemerk het, is dat die tradisionele betekenis van die huwelikseremonie verlore raak. Dit is ongelukkig so dat die staat die huwelikseremonie by die kerk oorgeneem het. Tradisioneel is die huwelik ’n lewenslange verbond tussen ’n man en ’n vrou. ’n Verbond verskil van ’n kontrak hoofsaaklik in die sin dat ’n kontrak prestasie georienteerd is, waar ’n verbond verhouding georienteerd is. Omdat ’n verbond meer op die verhouding as op prestasie fokus, is daar sekere rites en simbole wat tradisie geword het in die huwelikseremonie en wat simbole is van die sluiting van die verbond.
Dit wat die Bybel bedoel het as ’n lewenslange verbond tussen ’n natuurlike man en ’n natuurlike vrou, het egter verander. Die huwelikseremonie, wat gebou is rondom die simbole van die voltrekking van bloedverbond, is nou gesentreer rondom die opstel van ’n gewone kontrak wat sommer deur staatsamptenare bevestig kan word. In sommige lande kry mens selfs ‘drive through marriages’, waar jy sommer kan trou terwyl jy in jou motor wag; en egskeidings is net so maklik. Ek het onlangs gelees van ’n huwelik wat letterlik net ’n uur gehou het voordat die paartjie weer geskei het. Hoewel dit op die oog af onbeduidend mag klink, is die verlies aan die tradisionele betekenis van die huwelikseremonie, ’n sleutelfaktor in die vernietig van ’n kultuur in sy totaliteit.
Ontduiking van gesinsverantwoordelikhede
Die derde patroon is die weiering van mense in tradisionele huwelike om hulle gesinsverantwoordelikhede te aanvaar. Studies in gevangenisse het getoon dat byna elke gevangene wat aan die studies deelgeneem het, geen vaderfiguur of ’n problematiese vaderfiguur gehad het. Die direkte implikasie is dat, indien vaders hulle verantwoordelikhede in die gesin meer ernstig opneem, die gevangenisbevolking baie kleiner sal wees. Dit het byna al die norm geword dat ’n man ’n vrou sal swanger maak en dan totaal van sy verantwoordelikhede teenoor daardie vrou en baba, sal wegstap. As teenvoeter daarvoor het aborsies gekom, met sy verwoestende uitwerking op die psige van die vrou.
Redelik onlangs, binne die laaste 50 jaar, het daar ook ’n nuwe beweging ontstaan waar die dissiplinering van kinders ’n probleem begin word, het. Dit het ge-eskaleer tot waar dit vandag ’n strafbare oortreding geword het vir ’n ouer om sy of haar kind liefdevol te tugtig. Hoewel daar baie oor gedebateer kan word, is die rol van hierdie patroon duidelik identifiseerbaar in die vernietiging van ouer kulture; net soos dit vandag ook prominent staan terwyl daar ’n duidelike afwaartse beweging in die spiraal van die Westerse kultuur is. In sommige lande word daar nie meer na ouers verwys nie, maar na ‘care-givers’ of ‘die persoon wat my grootgemaak het’. Finansieël word daar ook nie meer omgesien nie en toenemend meer kinders moet op ’n jong ouderdom reeds gaan werk.
Die Bybel leer egter vir ons:
Ef 5: elkeen van julle [moet] ook afsonderlik sy eie vrou liefhê net soos homself, en die vrou moet die man eerbiedig.
Deu 6:6-7 En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees; (7) en jy moet dit jou kinders inskerp en daaroor spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lê en as jy opstaan.
Verlies aan openbare respek vir ouers en gesag in die algemeen.
Die logiese gevolg wanneer ouers hulle gesinsverantwoordelikhede ontduik, is dat kinders sonders duidelike etiese en morele beginsel grootword. Die mens is egter ’n sosiale wese en daarom raak baie kinders by sosiale strukture soos jeugbendes betrokke wanneer daar nie ’n gesonde funksionering van gesinne is nie. Omdat kinders grootword sonder die konsep van respek en dit aanvaarbaar word om teen gesag te rebelleer, onstaan daar ’n openlike verlies van respek vir ouers en gesag in die algemeen. Ek glo dat elkeen wat na hierdie boodskap luister of dit lees, sal kan vertel hoedat jong kinders totaal disrespekvol teenoor hulle ouers of ander gesag in die openbaar optree, sonder dat daar enige gevolge of die minimum gevolge, is. Dit lei daartoe dat kinders ook nie die nodige respek het vir wetstoepassers nie. Die verlies aan respek vir ouers bring egter ’n vloek oor die kinders:
Spr 30:17 ‘n Oog wat met die vader spot en die gehoorsaamheid vir die moeder verag—die kraaie van die dal sal dit uitpik, en die kuikens van die arend sal dit opeet.
Daarom leer die Woord
Ef 6:2-4 Eer jou vader en jou moeder—dit is die eerste gebod met ‘n belofte— (3) sodat dit met jou goed mag gaan en jy lank mag lewe op die aarde. (4) En vaders, moenie julle kinders vertoorn nie, maar voed hulle op in die tug en vermaning van die Here.
Versnelling van jeugmisdadigheid, promiskuïteit en rebellie.
Jeugmisdadigheid, promiskuïteit en rebellie neem volgende toe. In Suid-Afrika het jeugmisdaad ’n groot kopseer vir die regering geword. Onbegeerlike sosiale strukture soos bendes het alreeds tot gevolg dat sekere landstreke soos die ‘Cape Flats’; byna onregeerbaar geword het.
Saam met die misdadigheid kom promiskuïteit. Baie min jong mense hou hulself seksueel rein. Dit het inteendeel ’n skande geword om die ouderdom van 16 te bereik en nog ’n maagd te wees. Baie kinders het teen die ouderdom van 20 alreeds veelvuldige seksuele maats en selfs aborsies gehad. Saambly sonder om te trou het sosiaal aanvaarbaar geword. Winkelpoppe wat naak of halfnaak orals in winkelsentrums rondstaan, het so algemeen geword dat niemand eers meer skeef daarna kyk nie. Kinders van so jonk as 10 jaar begin alreeds verleidelike klere aantrek sonder enige teenstand van hulle ouers. Die druk op tieners om deel te neem aan ‘sexting’ is baie groot.
Die volgende logiese stap is rebellie. Die sogenaamde ‘establishment’ word op verskillende maniere aangeval en alternatiewe leefstyle word voorgestele en aangehang. Die lyn tussen reg en verkeerd verdof en in sommige gevalle word reg blatant verkeerd en verkeerd word blatant reg genoem. Die probleem is net dat van hierdie kinders grootgeword het en nou aan die beheer staan van magtige organisasies wat hierdie dinge op die Westerse kultuur in sy geheel, afdruk.
Groeiende begeerte en aanvaarding van owerspel en perversies
Die laaste patroon waarna ek wil verwys, is ’n groeiende begeerte en die aanvaarding van owerspel. Sogenaamde ‘oop huwelike’ waar die man of vrou of beide, ander bedmaats as mekaar het, het algemeen geword. Bloedskande het nie meer die stigma wat dit gehad het nie. Ek het onlangs gelees dat bloedskande nie meer ’n gemeenregtelike misdaad in Duitsland is nie, m.a.w. broers en susters of ma en seun of pa en dogter kan as getroudes saamleef en dit is sosiaal aanvaarbaar. Dit het in die Romeinse oorheersing ook gebeur en Paulus waarsku die kerk daarteen in
1 Kor 5:1-2 ‘n Mens hoor waarlik van hoerery onder julle, en hoerery van so ‘n aard as wat selfs onder die heidene nie bekend is nie: dat iemand die vrou van sy vader het. (2) En tog is julle opgeblase in plaas dat julle liewer getreur het, sodat hy wat hierdie daad gedoen het, kan verwyder word onder julle uit.
Saam daarmee kom daar ’n groei in ’n groot aantal perversies, waarvan dit huidiglik alreeds onwettig geword het om selfs net daarteen te spreek in die openbaar.
Die Kain vir Abel doodgeslaan het en die Here hom daaroor gekonfronteer het, het hy uitdagend aan God gevra, ‘Is ek my broer se wagter?’ God, wat alles weet, het hierna vir Kain gestraf vir die moord en Kain moes leer wat baie mense vandag op die harde manier gaan leer: Besluite het gevolge.
Nog voordat Kain sy broer vermoor het, het God met Kain gepraat en ’n baie belangrike ding vir hom gesê wat vandag nog net so van toepassing is:
Gen 4:7 …die sonde lê en loer voor die deur, en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers. Wanneer ons, as God se kinders, nie oor hierdie sondige patrone begin heers nie, gaan dit ons vernietig net soos Raynald se onbeheersde aptyt hom vernietig het.
Tagged familie, featured, Kultuur, Zimmerman
One thought on “Familielewe in die Christen kultuur”
Julie 28, 2020 om 12:00 nm
Moenie beweeg voordat jy dit sien nie