Elders - My 1025 km te Voet Langs die Camino (Afrikaans, Paperback): Erns Grundling: 9780795801341 | Books | Buy online in South Africa from Loot.co.za
Elders - My 1025 km te Voet Langs die Camino (Afrikaans, Paperback) Loot Price: R228
Authors: Erns Grundling Asics-Nike Max Herre-Nike Air Veer Udsalg, Asics-Nike Max Herre-Nike Air Veer København Butikker, Asics-Nike Max Herre-Nike Air Veer Bedste Værdi
Buy Nike Air Veer GS Herre Rød Hvid Danmark,asics gel kayano,priser med rabat Gebruikers op dit forum: AlwineBald, anne12sheila, Cerastes, Franciska15, Nele80 en 18 bezoekers
[ Sleipnir | Time: 353ms (App: 94ms DB: 45ms) | 12 Queries ] As jy middels soos alkohol en onwettige dwelms gebruik, loop jy ’n groter risiko vir selfbeskadiging en ander vorme van selfdoodgedrag, wat ernstige openbare gesondheidsprobleme in Suid-Afrika tot gevolg het.
Dit is een van die bevindings van ’n onlangse studie aan die Universiteit Stellenbosch (US) wat deur die Mediese Navorsingsraad en die Nasionale Navorsingstigting befonds is.
“Die gebruik van middels soos alkohol en onwettige dwelms kan tot selfbeskadiging lei deur inhibisie te verlaag, gevoelens van woede en aggressie te vererger en mense se vermoë om goeie oordeel aan die dag te lê, te belemmer. Dit kan ook psigotiese simptome bespoedig en paranoia, waanvoorstelling en hallusinasies veroorsaak wat ’n persoon beveel om hom of haar te beseer of dood te maak,” sê dr. Elsie Breet van die US se departement sielkunde.
Breet het in haar onlangse doktorale studie in sielkunde aan die US gekyk na die verband tussen substansgebruik en selfbeskadiging onder pasiënte wat by die Groote Schuur-hospitaal in die Wes-Kaap behandel is.
Selfbeskadiging is wanneer ’n persoon hom of haar opsetlik, maar nie noodlottig beseer of vergiftig nie, ongeag die voorneme om te sterf of nie.
As deel van haar navorsing het Breet ’n sistematiese oorsig gedoen van 108 internasionale studies oor die verband tussen substansgebruik en selfdoodgedrag in lae- en middelinkomste lande. Sy het ook ’n retrospektiewe oorsig gedoen van die rekords van 230 selfbeskadigingspasiënte om hul demografie, die wyse waarop hulle van mediese dienste gebruik gemaak het en die sosiokulturele verskille tussen selfbeskadigingspasiënte wat middels gebruik en diegene wat dit nie doen nie, te bepaal.
Voorts het Breet onderhoude met 80 selfbeskadigingspasiënte gevoer om te bepaal hoe hulle die verband tussen substansgebruik en hul selfbeskadiging verstaan.
Breet sê ’n oorsig van die literatuur toon dat daar vir elke voltooide selfdood ongeveer 8 tot 22 besoeke by die ongevalle-eenheid ná ’n daad van selfbeskadiging is.
“Studies het gereeld gewys dat substansgebruik ’n risikofaktor vir selfbeskadiging is wat op maniere gewysig kan word om die risiko van selfbeskadiging te verminder.”
Sy sê beskikbare gepubliseerde data suggereer selfbeskadiging kom meer algemeen voor onder Suid-Afrikaners wat vroulik, jonger (ouderdomsgroep: 18 tot 34 jaar), minder geskool, enkellopend, werkloos en sosiaal geïsoleer is, of ’n geskiedenis van trauma het.
Oor die pasiënte wat aan haar studie deelgeneem het, sê Breet “soveel as 37% van die selfbeskadigingspasiënte het aangedui dat hulle ’n geskiedenis van chroniese substansgebruik het. Vergeleke met ander selfbeskadigingspasiënte was diegene met ’n geskiedenis van chroniese substansgebruik meer geneig om manlik te wees, en hulle te sny of te hang. “Een uit vyf selfbeskadigingspasiënte het aangedui dat hulle middels vóór die selfbeskadiging gebruik het. Dié pasiënte wat middels gebruik het was ook meer geneig om depressiewe bewussynsvlakke te hê wanneer hulle in die hospitaal opgeneem word, en was meer geneig om ’n groter getal mediese hulpbronne te benut en langer in die hospitaal te bly.”
Breet sê die evaluering en hantering van substansgebruik moet integraal wees tot die versorging van alle individue wat die risiko loop om selfdood te pleeg.
Hersiene ministeriële handboek nou by president