Ouerige motors om die groente en vrugte in te vervoer. Kattebakke oop. Of caddy-agtige trokkies met die agterdeure oop.
En soos wat mens verbystap, kan jy by die eerste groepe in die kattebak kyk en besluit of jy wil koop. Ek sou nog wou, toe sien ek die geslagte hoenders, oop en bloot, pootjies nog aan. Met vuil eiers langsaan (sien foto onder). So kan ek nie my hoenders en eiers koop nie.
Ons stap steeds verby, om die hoek na waar die stalletjies van die mark self is. Daar is enkele tafels met appels, frambose, druiwe en perskes. En ek besluit om by die een vrou te koop. Ses appels en ses perskes vir die week.
Toe moet ons terug. Ek soek aartappels, myne is klaar en die wat ek in die supermarkte koop word te gou oud.
En toe sien ek ‘n trollie met enkele aartappels oor. Ons is laat, dit is naby 10 en die boere is besig om skoon te maak om te gaan. Hulle vee selfs die paaie waar hulle motors gestaan het.
Daar staan mense by die trollie en ek vra ‘n sakkie vir die aartappels. Hy gee ‘n verfrommelde een aan. Ek vat dit maar en kies vir my drie mooies om in die sakkie te sit.
Ek het my asvaal geskrik, maar vir die ongeskikte boer sien ek nie kans nie. Hy praat iets, maar ek en manlief hoor niks. Ons is reeds so twee karre verder.
Manlief brom onderlangs dat ons nie verleë oor sy aartappels is nie, ons kan dit teen goeie prys in die supermark ook koop. Net gedink ons ondersteun die man, die supermark laai die prys.
Ons ken die stadsmense, die vrouens by die mark wat soveel moeite doen dat ons hulle vrugte en groente koop.
Ek sal nie, die manier waarop verkoop word sit my af. Maar by die mark self gaan ek weer koop, die vrouens is baie gaaf. En die vrugte is vars. Ek het geskrik, hoor.
Ek stem, die vrot aartappels moes in die eerste plek nie eens daar gewees het nie – as hy trots was op sy groente.
Ek stem saam. Dit was baie anders as wat dit binne in die mark is. Daar koop ek vars en mooi groente en vrugte.