So soek ek die week sago in Qazaqstan. Om die storie te vertel, moet ek egter bietjie agtergrond gee vir die behoefte aan sago, iets wat ek donkiejare laas te ete gehad het.
Seuns skryf dat sy tog een het en sy voeg toe by dat die enigste gegewe die sago is wat in die hoendermengsel gesit word. En daar het sy my aandag: Sago.
Ons het so nou en dan toe ek klein was sago-poeding gekry en dit was belaglik lekker. Die deurskynende balletjies, die roomagtigheid en veral die appelkooskonfyt wat my ma self gekook het.
Jammer om dit te moet skryf, maar gekoopte appelkooskonfyt doen net nie die ding nie. Dit het nie die suurderige velletjies van tuisgemaakte appelkooskonfyt nie.
Ek vra waarom sago en sy verduidelik dat haar oumagrootjie dit gedoen het om die sous in die hoendermengsel op te suig.
Ek stuur ‘n boodskap vir my Russiese vriendin om te vra waar ek sal kan koop. Sy laat weet dat sy geen idee het waarvan ek praat nie, al het ek ‘n foto van die vertaling gestuur. Ek Google en soek ‘n foto en stuur aan. Ek was sommer ook verras toe ek sien dat sago eintlik stysel is wat van die merg (pith) van ‘n verskeidenheid palmbome gemaak word.
Ek het juis sulkes in my tuin in Suid-Afrika. En soos wat ek verstaan, is daardie rooi pitte gevaarlik vir honde. En ook dat sago ‘n stapelvoedsel in die tropiese gebiede is. Ons is nie in die tropiese gebied nie. Wens dalk ons was. Hierdie koue is erg.
Manlief se tolk, wat sy eie bakkery het, kan ook nie help nie, nog nooit daarvan gehoor nie. Ek antwoord dat hulle die woord het, dus ook die produk moet hê. Nee antwoord hulle, die woord is soos die Engels gespel, dus net vertaal.
Dit, terwyl ek nog die hele tyd op vertaling na Engels staatmaak as die mense om my in elk geval nie Engels verstaan nie.
Nou wag ek maar vir die antwoord. As ek nie kan kry nie, gaan ek my lus vir sago moet laat wag tot ek in Suid-Afrika is. Want ons is hier ook ingeperk as gevolg van die virus. Om die waarheid te skryf, ons is dalk erger ingeperk.
Ons het ‘n pas per familie gekry om of die ewe dae van die maand of die onewe dae van die maand buite te mag wees.
Die jonger geslag Qazaqs ken nie die produk nie. En hulle oorheers in hierdie land met ‘n baie hoë persentasie jong mense.
Ons het nou die dag konfyt gekoop wat soos appelkoos kan proe, dus kan ek dit gebruik as ek die sago eendag kry. Anders moet ek self maak, daar is bevrore appelkose in die vrieskas. Of ek die moed daarvoor het, is ‘n ander saak.
Ek het weer op plaas grootgeword, winkel was net vir dit wat my ma nie self kon maak en my pa nie self kon slag en verwerk nie.
Ek stem saam, as mens die tyd met TV verwyl het, is dit op ons oudag te laat om spyt te wees. Skete pla dan.
Ek kan nie help om te glimlag as jy skryf nie, al gaan dit oor diep en hartseer sake. Jy toor met woorde en skep prentjies daarmaae.