JY LEES NOU Nag(merrie) vlug
Ek sal nie sê ek het ’n vliegfobie nie. Nee. Ek is nie bang vir vliegtuie nie. Nee. Ek verkies net om op die grond te wees eerder as in die lug.
Maar as jy ver van jou hartland woon, is vlieg nou eenmaal jou voorland. Deesdae vlieg ek só gereeld tussen Europa en Afrika dat ek al amper gemaklik begin voel in ’n vliegtuig. Nie fisiek gemaklik nie - dis onmoontlik in toeristeklas - maar soort van emosioneel ontspanne. Soms kry ek dit selfs reg om aan die slaap te raak.
Soos die keer toe Daniel se neus onverklaarbaar en oorvloedig begin bloei het net voordat die vliegtuig land - en tydens die landingsproses mag ’n mens mos nie opstaan om toiletpapier of enigiets anders te gaan haal nie. Ek het desperaat sy T-hemp oor sy kop gepluk en voor sy neus gedruk, maar dit het nie gehelp om die bloedbad te keer nie. Teen die tyd dat die vliegtuig tot stilstand gekom het, sou jy sweer ons het albei pas ’n terroriste-aanval oorleef. Bloed net waar jy kyk, van ons hare tot ons skoene.