Nog nooit vantevore is die Suid-Afrikaanse koerantopskrifte en nuusbulletins in só ’n mate gedomineer deur iemand wat nie ’n regeringsminister, sportster of massaprediker was, as wat tans die geval met die heer Malema is nie. Dis alom bekend dat Malema se houtwerkvaardighede hoogs bedenklik is, maar dit wil voorkom asof hy ’n groter bedrewenheid in sy geskiedenisklasse getoon het. Daarvan getuig sy onrusbarende gedrag, wat toenemend ooreenkomste met die mees berugte antagonistiese figuur in die geskiedenis toon.
Hitler het ’n fyn bewustheid gehad van die krag van simbolisme, en deur te hamer op die ‘ongeregtighede van die verlede’ het hy die Duitse volk om sy pinkie gedraai. Ditto Malema.
Maar dis die volgende ooreenkoms tussen Hitler en Malema wat deur elke Suid-Afrikaner met meer as net ’n tikkie benoudheid in oënskou geneem behoort te word: in 1923, ’n volle tien jaar voordat Hitler tot Kanselier van Duitsland verkies is, het hy ’n optog van sowat 2000 Nazi’s deur die strate van München gelei. Die oogmerk hiérmee was om uitendelik ’n staatsgreep op die ongewilde Weimarregering uit te voer. Die Biersaal-putsch, soos dit later bekend sou staan, het egter misluk. Hitler is tot vyf jaar gevangenisstraf gevonnis, waarvan hy uiteindelik nege maande uitgedien het. In die tronk het hy sy handleiding vir Nazi-oorheersing, Mein Kampf, geskryf en die res is, wel, geskiedenis.
Presies twee weke nadat Malema ’n optog teen armoede gelei het, is hy deur die ANC se nasionale dissiplinêre komitee skuldig bevind aan ’n rits oortredings en is hy vir vyf jaar uit die party geskors. Suid-Afrikaners, wit en swart, juig, en hoop dat dit die einde van die era van rassepolarisasie sal inlui. Noem my sinies, maar ek is nie oortuig dat die laaste bladsy in die biografie van Julius Malema geskryf is nie.
Ek hoop egter ek is verkeerd. Mag Malema deur die geskiedenis onthou word as ’n magshonger demagoog wat eens op ’n tyd gedreig het om die relatiewe rasseharmonie wat ons ná 1994 bereik het, ongedaan te maak. Mag sy skorsing ’n draaipunt vir ons land wees en mag ons kinders se kinders ons eendag vra: Julius? Julius wie?
Laat ek maar eers net dankie sê – dankie vir jou boodskap. En jammer dat dit moes lyk asof ek dit ignoreer. Ek het dit regtig nie gesien nie.