Redwood YN-25 - Inligting
(YN-25: dp.805; 1. 163'2 "; b.30'6"; dr. 11'8 "; s. 12k; cpl.48;
a. 1 3 ", 3 20 mm., 2 det .; el. Aloe)
Redwood (YN-25) is neergelê deur die American Shipbuilding Co., Cleveland, Ohio, 18 Oktober 1940; van stapel gestuur 22 Februarie 1941; en in opdrag van 12 Desember 1942 het luitenant -koms. Max A. Morrison, USNR, in bevel.
Na skud het Redwood suid gestoom na die Britse Wes -Indiese Eilande. Sy was tot Maart 1943 besig met die installering van torpedo -nette in Trinidad, en het in April na Antigua verskuif en net daar deur Mei opgepas. Die netto instandhoudingsaktiwiteite op Barbados, St. Vir die res van die Tweede Wêreldoorlog het sy nette daar en in hawens op Hispaniola opgepas
Herklassifiseer AN-30, 20 Januarie 1944, het Redwood in Augustus 1945 na Trinidad teruggekeer en tot September gehelp met die wegdoening van nette op see. Sy vaar daarna na die ooskus, en na beskikbaarheid by Charleston Navy Yard, meld sy op 24 November aan by die Atlantic Reserve Fleet in Green Cove Springs, Fla., Waar sy die 6 Junie 1947 uit diens stel. Administrasie se National Defense Reserve Fleet.
Evelyn Nesbit (gebore Florence Evelyn Nesbit, 25 Desember 1884 of 1885 - 17 Januarie 1967) was 'n Amerikaanse kunstenaarsmodel, koormeisie en aktrise. Sy is veral bekend vir haar jare as 'n jong vrou in New York, veral haar betrokkenheid by 'n dodelike liefdesdriehoek tussen spoorwegkenner Harry Kendall Thaw en argitek Stanford White, wat gelei het tot die moord van White deur Thaw in 1906.
In haar tyd was Nesbit 'n beroemde modemodel wat gereeld gefotografeer is vir koerante in die massasirkulasie, tydskrifadvertensies, aandenkingsitems en kalenders. In haar vroeë tienerjare het sy in Philadelphia begin werk as 'n kunstenaarsmodel. Nesbit het voortgegaan nadat haar gesin na New York verhuis het, en hulle poseer vir wettige kunstenaars, waaronder James Carroll Beckwith, Frederick S. Church, en veral Charles Dana Gibson, wat haar as 'Gibson Girl' geïdealiseer het. Sy was 'n kunstenaars- en modemodel toe modefotografie (as advertensiemedium) en die pin-up (as kunsgenre) begin uitbrei.
Nesbit het die teater binnegegaan, eers as 'n refreindanser. Sy word 'n kontrak aangebied as 'n ster, en trek aandag van 'n verskeidenheid ryk mans, waaronder Stanford White, byna drie keer haar ouderdom. In 1905 trou Nesbit met Harry Thaw, 'n multi-miljoenêr met 'n geskiedenis van geestelike onstabiliteit en beledigende gedrag. Die volgende jaar, op 25 Junie 1906, het Thaw White in die dakteater van Madison Square Garden doodgeskiet.
Die pers het die gevolglike hofsaak die 'verhoor van die eeu' genoem, en die dekking van hierdie bekende syfers was opspraakwekkend. Nesbit het getuig dat White haar en haar ma bevriend het, maar haar seksueel aangerand het toe sy bewusteloos was.    Daar word gesê dat Thaw White in vergelding doodgemaak het, gebaseer op sy eie obsessie met Nesbit.
Nesbit het Thaw besoek terwyl hy beperk was tot geestelike asale. Sy het deur 'n dansgroep deur Europa getoer, en haar seun, Russell Thaw, is daar gebore. Later het sy die seuntjie na Hollywood geneem, waar sy as aktrise in talle stilfilms verskyn het. Russell het ook in sommige hiervan opgetree. Nesbit het twee herinneringe oor haar lewe geskryf, gepubliseer in 1914 en 1934. Haar seun het later 'n vlieënier geword en as toetsvlieënier by die Douglas Aircraft Company gewerk ná die Tweede Wêreldoorlog.
Redwood Shores is opgebou uit herwonne grond  in die moeras van die San Francisco -baai in die 1960's, net soos sy buurman, Foster City, maar die ontwikkeling het amper nooit gebeur nie. Die eienaar van die grond, die Leslie Salt Company, het gevul in sagte grond, bekend as 'baai modder' wat voorheen gebruik is vir sout-verdampingsdamme, maar 'n beduidende twis het ontstaan ​​oor die vrees vir die vatbaarheid daarvan vir ernstige aardbewings omdat die gebied tussen en naby is na die San Andreas- en Hayward -foute. Die daaropvolgende stryd tussen verskillende regeringsinstansies en sakebelange het Leslie Salt uiteindelik buite werking gestel. As gevolg hiervan het Bank of America in 1972 die eienaar van die ontwikkeling geword. 
Dit was die tuiste van die Marine World/Africa U.S.A., Kalifornië -park van die 1960's tot 1986, toe die park na Vallejo, Kalifornië verhuis (wat uiteindelik Six Flags Discovery Kingdom geword het). Die voormalige ligging van Marine World het ontwikkel tot huise, woonhuise, woonstelle, woonstelle, parke, bewaarde grond en sakeparke in Silicon Valley, met die hoofkwartier, waaronder die voormalige hoofkwartier van Oracle Corporation.  In Desember 2020 het Oracle aangekondig dat dit sy korporatiewe hoofkwartier van Redwood Shores na Austin, Texas, verhuis het. 
Redwood Shores is ongeveer halfpad tussen San Francisco en San Jose geleë, en grens aan Belmont en San Carlos in die suidweste. Foster City lê in die noordweste en Bair Island in die suidooste word albei van Redwood Shores geskei deur sloughs. In die noordooste is San Francisco Bay.
Klimaatdata vir Redwood Shores, Kalifornië
Bron: "The Weather Channel 
Groot tegnologiemaatskappye het hul hoofkwartier in Redwood Shores, waaronder Imperva en Electronic Arts. Die gemeenskap bevat ook 'n tak van Ernst & amp Young, die hoofkwartier van Relayware en 'n hotel (Pullman Hotels and Resorts). Redwood Shores was jare lank die wêreldwye hoofkwartier van Oracle Corporation, totdat dit in Desember 2020 aangekondig het dat dit na Austin, Texas, verhuis. 
Die Redwood Shores -tak van die Redwood City Public Library bedien die gemeenskap. In die suide grens Redwood Shores aan die San Carlos -lughawe.
Redwood Shores is die omgewing vir roeiweddelings, insluitend kompetisies tussen Pac-12-konferensie-universiteite.
Die gemeenskap van Redwood Shores word bedien deur die Belmont - Redwood Shores School District, wat die twee skole in Redwood Shores en nog 5 skole in Belmont onderhou.
Stille Oseaan seëls is soms in die waterweë/strandmere rondom Redwood Shores opgemerk. Die gebiede in en om die gemeenskap is die tuiste van 'n verskeidenheid wild, insluitend wasbeer, stinkdiere, eende, ganse, eiers, groot bloureiers, klepelreëls, oes veldmuise, steenstrale, jellievisse en vele ander spesies. Canadese ganse maak 'n oorlas en die gemeenskap werk aktief daaraan om hul teenwoordigheid te verminder. 
'N Legende het in die San Lorenzo -vallei gegroei oor 'n wonderlike gebeurtenis wat die hele gemeenskap bymekaar gebring het, oor kwessies van onenigheid en oor duisende geluk. Jare lank het SLV -mense (saam met honderde besoekers van buite) met gratis pendelbusse na Highlands Park gekom vir 'n naweek van kuns en musiek wat wonderlik was ... hulle noem dit 'The Faire', maar die amptelike naam was nader aan 'The Redwood Mountains Fine Arts & Crafts Faire en Folk Music Festival. " Twintig jaar na die laaste een, maar nie vergete nie, luister Julie Hendriks na die woorde van haar volwasse seun toe hy sê: 'Mamma, ek mis die Faire. Waarom kan dit nie weer aangetrek word nie? " Sy het geïnspireer aan die Valley Women's Club voorgestel dat die Faire hernu word en dat dit moontlik 'n nuwe en beter plek in Roaring Camp sal vind. Gelukkig stem die VWC saam. Nog beter, die eienaar/operateur van Roaring Camp, Georgiana Clark, wat Julie se goeie vriendin was, is verlei om dit te probeer.
Julie was aktief in die oorspronklike Faire as kunstenaar en vrywilliger, en sy het gehoop om meer mense te voorsien van ervarings met die maak van geheue. Die woord het uitgekom, en 'n groep toegewyde vrywilligers het vinnig gestig om die "The Redwood Mountain Faire" te organiseer. Elke lid van wat die 'stuurkomitee' genoem word, was óf aktief in die organisering van die vroeëre Faire, het dit bygewoon (en wonderlike herinneringe daaraan gehad), óf daarvan gehoor en wou dit hernu sien. Dit het gelei tot 'n gemeenskapsgeleentheid om die gemeenskap te vier, wat weer 'n belangrike fondsinsamelingsinstrument sou wees vir diverse, verdienstelike plaaslike nie-winsgewende, skool- en gemeenskapsorganisasies. Elke lid van die stuurman was bereid om as vrywilliger hard te werk om die Faire te laat herleef en voort te gaan ten spyte van baie uitdagings.
Om dit te begin, het die VWC saadgeld, nie-winsgewende status, aanspreeklikheidsversekering en vrywillige hulp verskaf. Toe die eerste Faire nader, het die komitee twee groot fondsinsamelings ingerig vir ekstra saadgeld, 'n Luau en 'n Casino Night. (Dit het etlike jare voortgeduur.) Sommige lede het persoonlike lenings gegee, voorraad gekoop of toerusting geskenk. Die stuurkomitee wat in die eerste jaar gevorm is, was Julie Hendriks en Violet (Anna Lieby) Smith ('n vroeëre "Faire kid") wat die rol van Faire-mede-direkteure aangeneem het. Opgewonde om terug te wees, het Linda Moore (die vroeëre direkteur, oorspronklike en organiseerder van Faire vir die eerste vyf jaar) aangesluit. Vince Waskell (voorsitter van die VWC -raad), saam met Pam Spehar (wat haar gesin jaarliks ​​na die oorspronklike gebring het) en Alicia Kennedy (wat ook haar gesin gebring het) was onmiddellik betrokke by die eerste vergaderings, saam met Bobbi Faulk (kunstenaar en vrywilliger by die oorspronklike Faire), Dan Henning (met sy lang familiegeskiedenis gekoppel aan die SLV), Linda Spalinger (musiekliefhebber en Blue Grass -geleentheidspromotor), Eric Hammer (Faire "kind" wat as tiener by die oorspronklike Faire gewerk het), Nancy Macy (oorspronklike Faire -organiseerder en VWC -raadslid) en Steven Shabry (wat op baie musiekfeeste gewerk het, kos by geleenthede regoor die Weste). Violet en Eric was onder die tientalle "Faire -kinders" wat grootgeword het na die vroeëre Faire terwyl hul ouers daaraan gewerk het om 'n sukses daarvan te maak - en was gemotiveerd om dieselfde te doen vir die huidige Faire.
Die eerste jaar, 2010, die nuwe Redwood Mountain Faire was 'n eendaagse geleentheid. 'N Fantastiese sukses met 11 bands op twee verhoë en tientalle bekoorlike kuns- en kunsvlytstalletjies, 'n verskeidenheid kinderaktiwiteite en ander vermaak, saam met uitstekende kos, 'n unieke seleksie bier van vyf plaaslike mikrobrouerye en kwaliteitwyne van drie plaaslike wynkelders , het die eerste Faire $ 15 000 vir die nie-winsgewende begunstigdes verdien, wie se lede gehelp het om die Faire te beman.
Gedurende die tweede jaar (nou 'n tweedaagse byeenkoms met 'n laer inskrywingsgeld, met 22 groepe), het die Faire oornag en tydens die opstel met groot reën gestamp en die geleentheid op Saterdag gedrup. Dit is gevolg deur 'n koue, bewolkte Sondag - maar die vertoning het voortgegaan! Meadow Stage -optredes en kinderaktiwiteite het in Bret Harte Hall ingetrek, maar optredes het buite op die Creekside -verhoog voortgegaan. Sondag was die Meadow-optredes nog steeds binne, maar die weer het verbeter, sodat meer mense kom, en ons het die skuifdeure oorkant die hele gang van die saal oopgemaak, sodat die doodgewone gehoor kon kyk vanaf die skuins grasperk. Danksy noukeurig gekontroleerde uitgawes, ondanks die verlaagde inkomste, kon die Faire steeds uitgawes dek en $ 5,000 aan die nie-winsgewende ondernemings voorsien. (Die Valley -vroueklub het daardie jaar geen geld aanvaar nie.)
Van die derde tot die agtste jaar het die Faire aanhou groei en verbeter, Violet het die verantwoordelikhede van die direkteur aangeneem en opwindende nuwe stelsels ingebring om die bedrywighede en die bewustheid van die gebeurtenis te verbeter. Meer mense keer jaar na jaar terug --- die bou van die wonderlike herinneringe soos Julie gedroom het. Duisende het sedertdien vir tientalle ongelooflik talentvolle bands gedans en hande geklap, en geniet die heerlike werke van talentvolle kunstenaars en ambagsmanne. Honderde kinders het kreatiewe en prettige aktiwiteite gevind om te geniet. Duisende vrywilligers het die ingewikkelde werksaamhede van die Faire verskaf en het dit ook baie geniet.
Almal wat by die Faire verbonde is, voel diep dankbaar vir Georgie Clark en treur oor haar afsterwe in 2016. Ons dank is nou aan haar dogter, Melani, dat sy die Faire kon voortsit op hul wonderlikste plek - die glorieryke uitgestrektheid van Brullende kamp, in Felton, met sy weide met eikeboom, omring deur toringrooi bome en natuurlik die treine en die ou stad.
Dit alles het bymekaar gekom om te maak Die Redwood Mountain Faire 'n wonderlike geleentheid vir die gemeenskap.
Vanweë die noukeurige beplanning van die stuurkomitee, honderde vrywilligers en toenemende bywoning, het die Faire in die eerste agt jaar bykans $ 300 000 aan meer as twee dosyn plaaslike organisasies voorsien, terwyl 'n bekostigbare toegangsprys gehandhaaf is. En nou het duisende besoekers gehelp om dit te maak Die Redwood Mountain Faire 'n groeiende legende.
Welkom by die Faire! Ons is bly jy het gekom! Het 'n wonderlike tyd!
Die "Old Faire" .... 'N Vinnige terugblik….
Die oorspronklike "Redwood Mountains Fine Arts & amp Crafts Faire and Music Festival" duur 17 jaar lank in Highlands County Park, van 1980 tot 1996. Dit was 'n groot projek van die Valley Women's Club en feitlik elke VWC -lid het deur die jare op 'n manier gehelp . Dit het meer as $ 300 000 ingesamel ten bate van plaaslike nie-winsgewende organisasies gedurende daardie tyd.
Die VWC is geïnspireer om 'n kunsbeurs te onderneem toe kunstenaar Diana Troxell en ambagsman Linda Moore die gebrek aan geleenthede vir plaaslike kunstenaars en ambagsmanne uitwys om hul werke in die gemeenskap te verkoop. In die eerste jaar was dit 'n eendaggeleentheid genaamd "The Highlands Fair", en 25 kunstenaars en ambagsmanne het hutte gehad. In die groot huis was daar 'n kunsvertoning en vermaak, insluitend poësielesings en dansopvoerings. Deli-toebroodjies en tuisgebakte goedere is saam met sjampanje verkoop, wat $ 300 daardie eerste jaar ingesamel het. Die tweede jaar het die platbed van 'n vragmotor die verhoog gebied vir 'n baie gewilde musiekfees, insluitend 'n musiekkompetisie, danksy die idee van Rob Solomon wat van die Topanga Canyon Fiddle Festival gehou het. Die kermis, wat herdoop is tot "The Redwood Mountains Fine Arts & amp Crafts Faire and Folk Music Festival", was nog steeds 'n eendaagse geleentheid in April. Danksy meer kos en drank, en toesighouer Joe Cucchiara wat 'n groot hoed verbysteek, het dit $ 3000 ingesamel.
Met vaardigheid en harde werk het Linda Moore nog drie jaar lank die Faire as vrywillige direkteur georganiseer en dit tot 'n groot gemeenskapsgeleentheid en geldinsameling uitgebrei. As gevolg van die koue, mistige Aprilweer, het dit die derde jaar na Augustus verskuif en tot twee dae uitgebrei. Dit bloei met drie fases: die hoofverhoog met groot naam en plaaslike orkeste op die veld, die tweede verhoog, waar dulcimer-, viool-, kitaar- en sanger-/liedjieskrywerkompetisies en ander optredes op die verhoog in die grasperk by die groot huis plaasgevind het. , 'n kinderverhoog met spesiale optredes op die platform langs die speelgrond. 'N Beeldende kunste -vertoning was in die huis, en 45 ambagsmanne het gegroei tot byna 100 ambagsmanne, wat langs die paadjie, grasperk en veld van die park lê. Die voordeel van The Faire vir die gemeenskap vir $ 3, die derde jaar, wat uiteindelik na 'n dekade na $ 10 gestyg is, het verder gegaan as die geleentheid self, aangesien dit 'n belangrike bron van geldinsameling geword het vir 'n paar dosyn plaaslike nie-winsgewende en gemeenskapsorganisasies, wie se lede deelgeneem het aan die take om die Faire aan te trek.
Die Faire het suksesvol voortgegaan onder leiding van 'n reeks nuutbetaalde direkteure, terwyl alle ander betrokkenes nog steeds 'n vrywilliger was.
Duisende SLV -gesinne het deur die jare na die Faire gekom en saam fees gevier, terwyl die Faire wonderlike herinneringe en 'n ware gevoel van gemeenskap geskep het. Dit was blykbaar die inspirasie vir die stigters van die Strawberry Festival in die Sierras. Honderde "Faire -kinders" het by die Faire grootgeword terwyl hul ouers daaraan gewerk het om 'n sukses daarvan te maak. Teen 1995 was die koste egter so hoog dat terwyl die uitgawes gedek is, daar min netto inkomste was om die nie-winsgewende persone aan die Faire te bied. Met groot spyt was die VWC verplig om The Faire te staak. 'N Afsonderlike groep (wat meestal uit VWC -lede bestaan) kon dit nie stop nie, maar het daarin geslaag om 'n vereenvoudigde organisasie te reël Redwood Faire die volgende jaar, maar dit was die laaste keer, en so het dit geheue en legende geword… tot 2010 toe dit beter as ooit teruggekeer het!
Die nywerhede wat gehelp het om Fortuna te bou, soos visvang, boerdery en hout, duur tot vandag toe voort, saam met TV- en filmmaak (Humboldt County), handwerkbrouerye, fassinerende cannabisplase en toerisme. Trouens, Fortuna is een van die vinnigste groeiende ingelyfde dorpe in Humboldt County. Inwoners van die omgewing en jaarlikse besoekers geniet die gematigde klimaat en die pragtige natuurskoon.
Geskiedenisliefhebbers kan die Fortuna Depot Museum besoek, die tuiste van die oorspronklike treindepot. U leer inligting oor die spoorweg, Fortuna -goudmyners en die Rohner -gesin wat die eerste saagmeule, Springville Mill, geopen het. Uitstallings bevat boerdery- en houtstoerusting, visgereedskap, gereedskap, argiewe en meer. Die reuse-rooibos bied ook 'n blik op die antieke geskiedenis wat gemiddeld 500-700 jaar oud is, hoewel sommige meer as 2 000 jaar oud is.
Fortuna het beslis sy naam gestand gedoen. Tans is daar tans ongeveer 12 000 inwoners saam met duisende besoekers elke jaar. U sal ook gelukkig voel as u die kans het om Fortuna te besoek. Kyk gerus na ons blog om meer te wete te kom oor alles wat u in hierdie pragtige stad kan sien en doen. As u planne maak, bespreek 'n kamer by The Redwood, hier in Fortuna. Ons bied gemaklike en skoon verblyf, daaglikse ontbyt en is gerieflik geleë naby die aantreklikhede van Fortuna's en Humboldt County.
Leer om Maple Trees te tik en te identifiseer terwyl u eiendom verken. Proef die sap. Lees meer
Leer om Maple Trees te tik en te identifiseer terwyl u eiendom verken. Proe die sapwater reguit die boom en die onlangs gekookte stroop. Ander plaaslike Maple Farm -toer is ook beskikbaar. Seisoenaal aangebied Februarie - Maart. Weer hangende as die sap loop.
Aangebied op die eiendom van die gasheer of in die omgewing.
Natuurlike kenmerke vind u by Catskill's Le Petite Cabine in New York.
Besienswaardighede naby Catskill's Le Petite Cabine
Ons verblyf in Catskill's Le Petite Cabine was so 'n magiese ervaring! Die kajuit is so pragtig en huislik en daar is 'n skrywerskajuit langsaan wat ook so dromerig is! Ek dink my gunsteling deel was die buitestort met warm water wat daar is, al was dit koud in die oggend, was dit nog steeds so wonderlik om 'n warm stort buite te neem. Die kajuit het 'n stroompie reg onder, wat ook lekker is om in te swem, en daar is baie plekke om in ander strome en riviere te swem. Die dekor in die kajuit is uitstekend! En alles is te koop, aangesien hulle 'n antiekwinkel besit en altyd dinge uitruil. Ek was veral verlief op die slaapkamer heel regs en alles daarin. Daar is 'n kaggel en 'n pragtige bad en baie verskillende vuurputte buite en by die stroom! Dit is 'n plek wat absoluut moet bly!
Fantastiese mense om te huisves. Hulle was baie dankbaar en entoesiasties. Welkom terug enige tyd!
Wow - wonderlike ervaring!
Een woord. Sjoe! Anie was 'n wonderlike gasheer. Alles was gereed voor ons aankom (pampoene binne en buite en kaggel gereed). Regtig gemaklike bed (super belangrik), lekker kussings. Groot water. Weens die weer kon ek nie die buitelug langs die rivier benut nie, maar daar is regtig baie vuurputte, piekniektafels, stoele. Dit was 'n wonderlike ervaring. Het my eie groot hut in Tahoe, CA, en dit was meer as wat ek verwag het. Baie afgesonder, maar tog te alle tye veilig gevoel. Maklik om by te kom.
Sjoe, jy het die plek in styl verlaat! Hoop om jou binnekort te sien of dalk eendag jou kajuit te besoek.
'N Droomkajuit, groot gasvryheid
Wat 'n droom! Hierdie kajuit lyk asof dit uit 'n tydskrif gekom het met hoe perfek dit versier is. Ons bevind ons in 'n gebied wat die balans bied om baie afgesonderd te voel, maar nie ver van 'n hoofweg af om toegang tot al u behoeftes in die stad te kry nie (Anie het goeie aanbevelings gehad). U het alles wat u nodig het vir elke seisoen, en daar is nie 'n tekort aan dinge om in die omgewing te doen nie, aangesien u naby soveel ontspanningsplekke naby is. Die gasheer, Anie, was ook so 'n plesier onderweg. Ons het eintlik vasgeval in 'n klein sneeustorm en het nie veilig genoeg gevoel om uit te ry nie (ons het ook nie voorberei om in te bly nie) en Anie het vir ons 'n tuisgemaakte maaltyd gemaak wat ons vir aandete na die kajuit kon bring. Ek sal 100% aanbeveel om hier te bly en kan nie wag om eendag terug te kom nie.
Bly dat jy so 'n heerlike ervaring gehad het, avontuur met die storm. & amp gelukkig om jou te hê. Welkom terug enige tyd!
Wat 'n ongelooflike ervaring! Anie was vriendelik, kundig en het oortref wat ons verwag het. Die kajuit was pragtig, netjies en het ALLES wat jy nodig het vir 'n wegbreek. Al wat u as gas moet saambring, is kos, klere en persoonlike items. Die kajuit is net 5 minute na Narrowsburg, waar sy en Juliette 'n fantastiese antiekwinkel vol geskiedenis het. Oor die algemeen was dit die wegbreek waarna ons gesoek het, en ons kon nie 'n beter plek gekies het om dit deur te bring nie. Dankie Anie en Juliette, ons sal terug wees :) Brian en Sam
Ons hoop om julle weer te sien. Dit was wonderlik om u en amp te ontmoet, om die entoesiasme en respek vir die kajuit en die omgewing te hoor. Jy was ongelooflik voorbereid en het die plek so netjies verlaat!
Anie se plek is merkwaardig en sy ook. Die kajuit is baie oulik en baie knus. Ons het 'n wonderlike tyd weg van die stad gehad. Die huis is goed ingerig met oudhede, baie kookgerei, skottelgoed en vuurmaakhout. Verskeie wonderlike staptogte in die omgewing. Ideaal vir naweek sjefs.
Ek beveel hierdie plek sterk aan en ons sal beslis weer teruggaan. dikwels.
Wat 'n vriendelike en entoesiastiese paartjie. Baie dankbaar en wonderlik om hulle te ontmoet. Hulle het groot respek vir die Cabine gehad. Welkom terug enige tyd!
Ek het heerlik gebly by Le Petite Cabine, en Anie was ook 'n uitstekende gasheer. Dit is 'n ruimte met massiewe kreatiewe energie in elke detail, soveel as om binne te bly 'n avontuur op sigself word. Dit is onmoontlik om alles wat die Cabine bied in net een nag te ontdek. Dit alles word versterk deur die ongerepte wildernis wat u omring. Ek beveel sterk aan om hier te bly.
Dankie vir die aandag aan die besonderhede van die kajuit. Welkom terug enige tyd!
Ontwaking van die lente
Hierdie bekoorlike klein kajuit is 'n baie lieflike plek - ons beveel dit sterk aan. Ons moes as vriende 'n wonderlike naweek saam geniet. Ons het kosbare tyd spandeer om te kook, na goeie rekords geluister, gelees, gekuier, vure gekweek binne + buite (by die stroom), ons liggame in skerp koel fonteinwater gedompel, te midde van die ontwaking van die lente. Die kajuit bevat alles wat u verlang. U sal vind wat u nodig het. Die binnekant is baie verwelkomend, en ook die gasheer Anie. Kommunikasie was maklik. Sy sal ons op die hoogte hou en gemaklik voel. Ons sal terugkom en dit aanbeveel vir vriende en familie. Dankie vir hierdie wonderlike ervaring! J, A, S
Wat 'n entoesiastiese groep en baie onafhanklik. Eerste wat hierdie seisoen in River spring! Baie goed gedra en sagte hond. Hulle het die plek eerbiedig skoon verlaat. Welkom terug enige tyd!
Skoonheid in die bos
Die kajuit was soos belowe. Baie gemaklik. Snoesig. Goed versier. Die omliggende landskap was pragtig. Baie opsies vir buitevure. Die buitestort was ook baie lekker. Die gasheer was kundig en vriendelik. Ligging is fantasties. Naby genoeg aan die stad vir 'n vinnige reis as u wil. En die dorp is 'n lekker klein plekkie. Ver genoeg in die bos dat jy in afsondering kan ontsnap as jy dit verkies. Gaan beslis terug.
Dankie vir die vriendelike resensie! Welkom terug enige tyd.
Hierdie ruimte laat u onmiddellik tuis voel op die oomblik dat u instap en die son deur die dakvensters in die hoofkamer sien stroom. Helder en huislik. En soos opgemerk in ander resensies (wat almal baie akkuraat is, moet hier uiteengesit word), goed ingerigte, baie cool dekor. Ek kan voortgaan met die ontwerp van die plek, maar ek kan net sê dat daar in elke aspek van die kajuit duidelike aandag aan detail is. Skoon, knus en goed toegerus met alles wat u nodig het om gemaklik te voel en tuis te voel.
Ek en my vrou het 'n wonderlike, sorgelose (en babavrye) naweekverblyf gehad. Die gasheer, Anie (super awesome), het ons goeie inligting gegee oor plekke om in die omgewing te gaan kyk, van eetkamer tot ideale visvangplekke. Selfs na die eerste ontmoeting en groet en deurloop deur die kajuit, was sy tydens ons verblyf uiters reageer op vrae en was sy soet en behulpsaam.
Ek sal hierdie plek nie net in die praktyk aanbeveel nie, maar ek beplan reeds ons veelvuldige toekomstige herbesoeke. Opgewonde om die kajuit en die omgewing in ander seisoene te beleef!
Redwood County is die eerste keer in 1862 gestig en is een van die grootste provinsies in die suide van Minnesota, met 26 townships, 555,474 hektaar, met 874 vierkante myl en ongeveer 18,000 inwoners. Op 'n tyd was daar byna 150 mere.
Stoombootreise het in 1850 by die Minnesota -rivier begin en in 1853 tot by Redwood County gekom, voorrade en mense ingebring en koring uitgevoer naby die noordelike Redwood, destyds Riverside genoem, wat in 1881 die geboorteplek van Sears geword het.
Die spoorweë het in 1873 in die suidelike deel van die land gekom en na Redwood Falls in 1878. Die noordelike deel is bedien in 1884. In 1899 het dit van Sanborn na Vesta gekom, en die laaste een van Evan deur Wabasso en verder na Marshall gekom. in 1901. Op 'n tyd was daar 116 skooldistrikte in hierdie land.
Daar is 16 stede in die provinsie, meer as die meeste. Die oudste gebou wat nog gebruik is, is in 1861 gebou, die Old Agency Stone House, ongeveer 12 kilometer oos van Redwood Falls. Dit is die plek van die Sioux -opstand in 1862.
Die eerste saagmeule was aan die Redwoodrivier by die watervalle, wat in 1855 deur die Amerikaanse regering gebou is. Die eerste hof (hout), is in 1873 gebou en in 1891 vervang met die huidige baksteen, met byvoegings in 1963, 1967 en 1970 en die ander vloere daarna herbou.
Net toe Marine World/Africa USA sy eerste winsjaar toon, kom Marriot's Great America op die toneel in Santa Clara. Marine World/Africa USA het 'n afname in die bywoning beleef en teengewerk deur 'Tiger Mountain Rapids' by te voeg met 50 voet hoë waterglybane. Die ski-skou het 'n ski-vlieërstunt bygevoeg wat FAA-goedkeuring vereis het. En Lancelot, 'n 'eenhoorn' met 'n 10-duim-horing in die middel van sy voorkop, het 'n nuwe aantrekkingskrag geword. (Eintlik was Lancelot 'n Angorabok met gesmelte horings.)
Melkkartonbootwedrenne het 'n aantal jare 'n belangrike gebeurtenis geword. Skole, klubs en speurtroepe het hul eie bote heeltemal uit wasmelkkartonne gebou en daarna aan 'n wedren oor die strandmeer deelgeneem. Sommige bote het selfs regdeur gekom.
Wat Redwood familie rekords sal jy vind?
Daar is 28 000 sensusrekords beskikbaar vir die van Redwood. Net soos 'n venster in hul daaglikse lewe, kan Redwood-sensusrekords u vertel waar en hoe u voorouers gewerk het, hul opvoedingsvlak, veteraanstatus en meer.
Daar is 2 000 immigrasierekords beskikbaar vir die van Redwood. Passasierslyste is u kaartjie om te weet wanneer u voorouers in die VSA aangekom het, en hoe hulle die reis onderneem het - van die skeepsnaam tot die hawens van aankoms en vertrek.
Daar is 2 000 militêre rekords beskikbaar vir die van Redwood. Vir die veterane onder u Redwood -voorouers, bied militêre versamelings insigte oor waar en wanneer hulle gedien het, en selfs fisiese beskrywings.
In 1948 was die gebied, destyds Camp Golden Star, die plek waar 'n bloedbad plaasgevind het. Lavinia Richter, die kok in die kamp, ​​vermoor die raadgewers wat sy as verantwoordelik beskou het vir die dood van haar jonger seun Bobby, wat tydens die motorongeluk in die meer dood is weens hul nalatigheid. Haar oudste seun, Benjamin Richter, het haar uit selfverdediging gesteek nadat hy sy ma se misdaad gesien het en sy hom probeer doodmaak het, en hom ook die skuld gegee het, aangesien hy destyds sy broer moes dophou. Sedertdien het die vrou die kamp agtervolg as "The Lady in White", die land vervloek en almal wat in die omgewing sterf, veroordeel om spoke te word. Ώ ]
Twee en twintig jaar later, in 1970, was die nuut heropende en herdoopte kamp Redwood die plek waar vermoedelik die ergste somerkamp-slagting ooit was. Benjamin, nou 'n onteerde Viëtnam -veteraan wat as oppas by die kamp gewerk het, is deur Margaret Booth omskep vir die moord op al die beraders in kajuit 9, nadat die 'Lady in White' die gemoed wat reeds skynbaar geestelik ongesteld was, vergiftig het met wraakgierige gedagtes teen haar boelies om Richter, wat as Margaret se enigste vriend beskou is, seer te maak, maar wat volgens haar nie genoeg gedoen het om haar veilig te hou nie. ΐ ] Ώ ] Om haar verhaal te laat staan, het sy die slagoffers se ore versamel as trofeë iets Richter het gedoen as 'n soldaat gestasioneer en#160 in Saigon. Richter is gevange geneem en verhoor danksy Margaret se getuienis, wat hom as die enigste oorlewende van die slagting voorgedoen het. Α ]
Een van die beraders, Jonas, was so getraumatiseer deur sy eie dood dat sy spook nog steeds deur die bosse rondom die kamp dwaal en in 'n ewige kring van geheueverlies. Β ]
Veertien jaar later, in 1984, neem Margaret Booth 'n klein deel van die groot fortuin wat haar oorlede man haar verlaat het om Camp Redwood te koop en 'n veilige, suiwer, goddelike en ordentlike plek te skep waar kinders gedurende die somer kon ontsnap. Bertie, 'n veteraan van Camp Redwood wat daar as sjef gewerk het toe Margaret 'n berader was, het besluit om haar weer by te staan ​​as sjef.
As gevolg van die morbiede geskiedenis van die kamp en die komende Olimpiese Spele, kon Margaret 'n groep onervare beraders en 'n ER -verpleegster van die Hawthorne -hospitaal aanstel.
Die groep nuwe beraders besef gou dat daar iets sinister aan die kamp is. Α ]
Een vir een word die verskillende personeellede op verskriklike maniere deur Margaret, the Night Stalker en mnr. Jingles vermoor terwyl die geheime van Camp Redwood (insluitend 'n identiteitsdief en 'n wraakgierige suster) soos liggame in die meer na die oppervlak kom. Γ ] Δ ]
Margaret Booth gebruik die geleentheid om haar nuwe moorde op Brooke Thompson (wat Montana net uit selfverdediging vermoor het) die skuld te gee terwyl die twee reeksmoordenaars Richard Ramirez en Benjamin Richter na Los Angeles ry. Die onlangs oorlede Ray en Montana kom oor hul nuwe spookagtige toestand. Ε ]
Die meeste spoke van die raadgewers en besoekers wat oor die jare gesterf het, kom bymekaar om wraak te neem op Margaret en hul frustrasie teen onversigtige besoekers uit te skakel, veral teen ware misdaadliefhebbers wat nuuskierig is oor die kamp se morbiede geskiedenis. Ζ ]