Albatros D.XI - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Albatros D.XI was die eerste Albatros -vegter wat deur 'n roterende enjin aangedryf is, maar soos die ander Albatros -vegterontwerpe van 1918, het dit nie in produksie gekom nie.
Die D.XI was een van 'n reeks vereenvoudigde ontwerpe wat deur Albatros vervaardig is. Die D.IX het 'n plat -en -vlak romp met dieselfde houtraamwerk en laaghoutbedekking bekendgestel as op ander Albatros -vliegtuie. Die D.X het 'n beter neus gehad en het I -stutte tussen die vlerke gebruik.
Die D.XI het die romp met 'n plat en plat romp gehou, maar het die enjins wat op die vroeëre vliegtuie gebruik is, vervang deur 'n Siemens-Halske Sh III-draaimotor wat 160 pk lewer. Die D.XI was 'n sesquiplane, met 'n kleiner vlerkspan op die onderste vleuel. Ek stutte verbind die boonste en onderste vleuel, en 'n ander stel stutte verbind die basis van die I -stutte met die bokant van die romp. Die D.XI was kleiner en ligter as die D.X.
Twee prototipes is vervaardig. Die eerste het gebalanseerde ailerons en 'n vier-lomp propeller, die tweede het ongebalanseerde ailerons en 'n tweelem propeller. Beide vliegtuie het deelgeneem aan die tweede D-tipe kompetisie van Mei-Junie 1918 (een van sewe en dertig tipes ingedien). Ondanks die indrukwekkende klimspoed van die D.XI is dit nie in produksie bestel nie en die konteks is gewen deur die Fokker V 28, wat die Fokker D.VIII begin het.
Enjin: Siemens-Halske Sh III roterende enjin
Krag: 160 pk
Span: 26 voet 3 duim
Lengte: 18ft 3 3/4 in
Hoogte: 9ft 4 5/8in
Leeg gewig: 1,087 lb
Laai gewig: 1,516 lb
Maksimum spoed: 118 mph
Klimkoers: 15,1 minute tot 16,400ft
Uithouvermoë: 1,5 uur
Bewapening: Twee Spandau -masjiengewere
Skep 'n nuwe Albatros
V ervare reproduksies is voltooi deur ervare WW-I-vliegtuigbouers soos Cole Palen, Jim Appleby en Walt Redfern (saam met Ron Sleep). Beperkte data is al 'n geruime tyd beskikbaar, maar nie alles was betroubaar nie, so baie van die inligting wat vandag beskikbaar is, kom as gevolg van bewaringswerk aan die twee oorspronklike oorlewendes. Die eerste taak sou wees om te besluit watter inligting byderhand korrek is en daarom tydens konstruksie gebruik kan word. Die tweede probleem sou wees om die spasies in te vul, die ontbrekende inligting te vind en enige afwykings reg te stel. Om te voorkom dat die wiel so te sê uitgevind word, het TVAL 'n pakket gereedgemaakte Albatros -tekeninge en navorsing wat voorheen op die twee oorlewende vliegtuie gedoen is, voorberei en daarna hierdie data vergelyk met die naaste oorspronklike vliegtuig, die D.Va in Canberra, Australië (reeksnommer D.5390/17).
Michelle Crosbie en Warren Rangi van TVAL vertrek oor die Tasman om 'n eerste studie van die Canberra -vliegtuig te doen. Om dit te bereik, het hulle die inligtingpakket saamgebring wat TVAL ingesamel het, bestaande uit al die beskikbare dokumentasie, verskeie stelle tekeninge en 'n aantal foto's. Die doel was om dele van die oorspronklike vliegtuig te meet en hierdie metings met die data te vergelyk om te bepaal watter inligting korrek is. Dit sou nie net bestaan ​​uit 'n presiese dimensionele analise van dele nie, maar ook identifisering van materiale, bevestigingsmiddels, hardeware en konstruksietegnieke indien moontlik. Selfs volgrootte papierpatrone is gemaak van sommige dele wat nie maklik op hul plek gemeet kon word nie. Die aanvanklike ondersoek het bewys dat daar 'n gebrek aan voldoende data en ernstige tekortkominge is in die bestaande plannestelle waartoe ons toegang gehad het.
'N Radikale nuwe idee het by my opgekom deur gebruik te maak van tegnologie wat baie nuut is in die konstruksie van vliegtuie, maar algemeen om LASER -skandering en digitale modellering om te keer. Met hierdie tegnologie kan 'n baie akkurate rekenaarmodel opgestel word wat die oorspronklike vliegtuig sou dupliseer en al die data verskaf wat nodig is om 'n lugwaardige vliegtuig te reproduseer. Hierdie laserskanderingstegnologie blyk presies te wees waarna TVAL gesoek het; dit kon akkuraathede tot 0,001 duim kry sonder dat direkte fisiese kontak met die voorwerp gemeet word! In sommige gevalle sou hierdie akkuraatheidsgraad meer akkuraat en gedetailleerder gewees het as oorspronklike tekeninge. Hierdie hulpmiddel bestaan ​​uit 'n gelede arm met 'n digitale sonde of 'n laserskandeerder, die arm het verskeie 'gewrigte' wat dit moontlik maak om die vorm van enige oppervlak te volg; dit kan verskeie meters in enige rigting bereik. As ons TVAL ken, sal dit baie baat by 'n 3D -model wat ons besluit het om 'n vliegtuig in volle grootte te skandeer. TVAL het reeds baie ondervinding opgedoen in omgekeerde tegnieke en volledige enjins, maar 'n hele vliegtuig sou 'n ander storie wees.
A 'n tweede reis oor die Tasman gereël is, hierdie keer sou Uli Beck en Charlotte Key die oorspronklike vliegtuigraamwerk ondersoek, terwyl Warren Rangi baie van die ander onderdele en byeenkomste ondersoek het. Spesifieke fokus was op die gebruikte konstruksietegnieke en materiaalkeuse. Na byna twee weke se digitalisering is genoeg inligting gekry om 'n volledige digitale model van die vliegtuig te bou. As 'n byproduk van al hierdie gedetailleerde digitalisering, modellering en navorsing, kan TVAL WINGNUTWINGS Ltd. (Kyk na hul webwerf by www.wingnutwings.com en sien die Albatros -modelstel nou beskikbaar.)
Tdie unieke vorm en monokoque ontwerp van die Albatros -romp het 'n paar vervaardigingsprobleme veroorsaak, wat begin met die materiaal; ons moes ons eie laaghout maak vir die skote van die romp, kry die toepaslike naels en maak selfs ons eie 5 -kleurige ruitstof!
Die konstruksie van die vliegtuig begin met 'n bespreking van die rompstruktuur. Hierdie interne struktuur sou as 'n leermiddel gebruik word om uit te vind hoe ons die verskillende laaghoutpanele gaan vorm en of al die ander komponente soos skote, stringers, longons en toebehore gaan werk. Nadat die basiese vorm uitgelê is, het ons besluit om 'n armatuur te bou om die laaghoutvelle te vorm. Hierdie armatuur het ons in staat gestel om die hele romp in vier basiese fases te vervaardig, die boonste en onderste velle wat in wese dieselfde is en die twee kante. Elke "vel" bestaan ​​uit 'n paar kleiner dele laaghout wat saamgedek is om 'n veel groter stuk te vorm. Malcolm Frazer, reeds 'n deskundige in die vorming van hout, het sy ervaring gebruik om 'n proses te skep wat dit wat byna 100 jaar gelede gedoen is, sou herhaal. Daar is ook 'n aantal ingewikkelde saamgestelde krommes en verdubbels wat met groot manlike en vroulike vorm gestoom en gedruk moes word. Een van die interessantste verskille tussen hierdie vliegtuie en Britse vliegtuie van die tydperk was die gebrek aan metaalbeslag en die eenvoud van ontwerp. Toe die gereedskap gemaak is om die laaghoutvelle te vervaardig, het die romp redelik vinnig saamgegaan.
Die vervolmaking van die strategie
T die Albatros -vlerke en stert verskil nogal van wat ons met Britse vliegtuie gewoond was, eenvoudig, sterk en sonder metaaldele was hier die norm. Baie as (hardehout) is eerder as spar gebruik, so ons het tyd geneem om te eksperimenteer met asvlerkoppe van stoom en die uitsny van die kajuit op die boonste vlerk. Nadat ons die strategie vir die buig van die as -komponente vervolmaak het, het ons gefokus op die unieke ontwerp. Die D.Va het gebruik gemaak van 'n verbeterde ondervlerksper, dit is 'n opgeboude spar- en laaghoutkas, baie anders as die gelamineerde sparretjies waaraan ons gewoond was. Selfs die gewone ronde kabeldraaddrade op die Albatros was 'n verandering van die vaartbelynde RAF -drade wat op die meeste Britse vliegtuie gebruik is.
Vir baie vliegtuigbouers van die Groot Oorlog is die Mercedes D.III -enjin die 'heilige graal' van aero -enjins, dit is deur die hele oorlog op 'n aantal Duitse vegters, bomwerpers en twee sitplekvliegtuie aangebring. Die enjin self is 'n kunswerk, kragtig en betroubaar en baie moeilik om te vind! Dit het TVAL 'n paar jaar geneem om 'n geskikte voorbeeld te vind om te hersien.
Ben Brister het die konstruksiespan bestuur wat die vliegtuigraamwerk gebou het. Die TVAL -enjinwinkel was besig om 'n oorspronklike Mercedes -enjin vir die projek op te knap. In die verlede het ons hele enjins vir vliegtuie soos die BE2 of die Fokker D.VIII gebou, maar die Mercedes is 'n heel ander enjin, dit is 'n GROOT ses -silinder vloeistofgekoelde enjin met 'n aantal ingewikkelde bykomstighede. eksponensieel moeiliker, soos dit was, moes ons verskeie bykomstighede vir ons Mercedes -enjin vervaardig. Sodra onderdele gemaak is om die wat ontbreek te vervang, kan ons met die heropbou begin.
Benewens die voor die hand liggende groot vliegtuigraamstrukture, moes ons ook al die ander bou! Wiele, bande, instrumente, handlugpompe, waterpomp smeersels, replika masjiengewere, hardeware, (insluitend leer om kabels te verbind), vervaardiging van ruitstof, probeer om kleure te pas en geometriese patrone te korrigeer deur oorspronklike stofmonsters as verwysing te gebruik. En natuurlik alles sonder die regte fabrieksplanne. Dit was tydrowend en moeilik om materiaal te spesifiseer en groottes te bepaal uit sketse, foto's en verslae oor vliegtuie. Dit is 'n kruising tussen 'n groot raaisel en 'n legkaart met 'n bietjie geskiedenis!
Dit het egter alles bymekaar gekom en die eerste voltooide Albatros was gereed vir sy eerste vlug teen 28 Oktober 2009.
Nadat ons 'prototipe' sy toetsvliegprogram voltooi het, het ons begin bou aan ons eerste produksie -voorbeeld vir Fantasy Of Flight in Florida, hierdie vliegtuig is op 14 April 2011 getoets.
K ermit Weke het 'n opvallende verfskema vir sy Albatros gekies, die kleure van Offstv. Adolf Schreder. Hierdie Jasta 17 -vliegtuie het 'n wit stertarea naby die vertikale stabiliseerder en 'n swart roer, sowel as die kleurvolle en effens effektiewe camouflage met 5 kleure stof wat op die vlerke aangebring is.
Xi Jinping, (gebore 15 Junie?, 1953, Fuping -provinsie, Shaanxi -provinsie, China), Chinese politikus en regeringsamptenaar wat as vise -president van die Volksrepubliek China gedien het (2008–13), hoofsekretaris van die Chinese Kommunistiese Party (KKP 2012 -), en president van China (2013–).
Xi Jinping is 'n politikus en regeringsamptenaar wat in 2013 president van China geword het en hoofsekretaris van die Chinese Kommunistiese Party in 2012. Hy was ook van 2008 tot 2013 vise -president van China.
Wie is die pa van Xi Jinping?
Xi Jinping is die seun van Xi Zhongxun, wat vroeër as adjunk -premier van China gedien het. Xi Zhongxun was dikwels ten gunste van sy party en regering, veral voor en tydens die kulturele revolusie en nadat hy die optrede van die regering tydens die voorval op die Tiananmen -plein in 1989 openlik gekritiseer het.
Wie is die vrou van Xi Jinping?
Xi Jinping trou in 1987 met die gewilde volksanger Peng Liyuan.
Wanneer het Xi Jinping die president van China geword?
Xi Jinping word in 2013 president van die Volksrepubliek China.
Wanneer het Xi Jinping sy tweede termyn as president van China begin?
Xi Jinping is verkies tot 'n tweede termyn as president van China in Maart 2018. Ook in 2018 het die National People's Congress 'n wysiging goedgekeur om die termyn vir China se president en vise -president af te skaf. Dit het Xi Jinping in staat gestel om ná 2023 in die amp te bly, toe hy sou moes uittree.
Xi Jinping was die seun van Xi Zhongxun, wat eens as adjunk-premier van China gedien het en 'n vroeë wapengenoot van Mao Zedong was. Die ouderling Xi was egter dikwels ten gunste van sy party en regering, veral voor en tydens die kulturele rewolusie (1966–76) en nadat hy die optrede van die regering openlik gekritiseer het tydens die voorval op die Tiananmen Square in 1989. Die vroeë kinderjare van die jonger Xi is grootliks bestee aan die relatiewe luukse van die woonkompleks van die Chinese regerende elite in Beijing. Tydens die Kulturele Revolusie, met sy vader gesuiwer en uit guns, is Xi Jinping egter in 1969 na die platteland gestuur (hy het grotendeels na die landelike Shaanxi -provinsie gegaan), waar hy ses jaar lank as 'n handewerker op 'n landbougemeente gewerk het. Gedurende daardie tydperk het hy 'n besonder goeie verhouding met die plaaslike boerdery ontwikkel, wat die pasgebore Xi se geloofwaardigheid in sy uiteindelike opkoms deur die KKP sou help.
In 1974 word Xi 'n amptelike partylid, wat as taksekretaris dien, en die jaar daarna begin hy aan die Tsinghua -universiteit in Beijing, waar hy chemiese ingenieurswese studeer. Nadat hy in 1979 gegradueer het, werk hy drie jaar lank as sekretaris van Geng Biao, wat toe die vise -premier en minister van nasionale verdediging in die sentrale Chinese regering was.
In 1982 het Xi die pos prysgegee en eerder besluit om Beijing te verlaat en as adjunk -sekretaris vir die KKP in die Hebei -provinsie te werk. Hy was daar gevestig tot 1985, toe hy aangestel is as 'n partykomiteelid en 'n onderburgemeester van Xiamen (Amoy) in die Fujian -provinsie. Terwyl hy in Fujian woon, trou Xi met die bekende volksanger Peng Liyuan in 1987. Hy werk verder opwaarts, en teen 1995 het hy opgevaar na die pos van adjunk-provinsiale partysekretaris.
In 1999 word Xi waarnemende goewerneur van Fujian, en hy word die volgende jaar goewerneur. Onder sy bekommernisse as hoof van Fujian was omgewingsbewaring en samewerking met Taiwan in die omgewing. Hy beklee sowel die adjunk -sekretariële as die regerende poste tot 2002, toe hy weer verhef is: daardie jaar was sy verhuising na die provinsie Zhejiang, waar hy as waarnemende goewerneur en vanaf 2003 as partysekretaris gedien het. Terwyl hy daar was, het hy gefokus op die herstrukturering van die provinsie se industriële infrastruktuur om volhoubare ontwikkeling te bevorder.
Xi se lotgevalle het vroeg in 2007 nog 'n hupstoot gekry toe 'n skandaal rondom die boonste leierskap van Sjanghai daartoe gelei het dat hy as die sekretaris van die stad oorgeneem het. Sy voorganger in die pos was onder diegene wat deur 'n wydlopende pensioenfondsskema besmet was. In teenstelling met sy reformatoriese vader, het Xi 'n reputasie gehad vir omsigtigheid en om die party te volg, en as sekretaris van Sjanghai was sy fokus veral op die bevordering van stabiliteit en rehabilitasie van die stad se finansiële beeld. Hy beklee die pos egter slegs vir 'n kort tydjie, aangesien hy in Oktober 2007 gekies is as een van die nege lede van die vaste komitee van die CCP's Political Bureau (Politburo), die hoogste regerende liggaam in die party.
Met hierdie promosie is Xi op die kort lys van moontlike opvolgers geplaas vir Hu Jintao, hoofsekretaris van die KKP sedert 2002 en president van die Volksrepubliek sedert 2003. Xi se status word meer verseker toe hy in Maart 2008 tot vise -president van China verkies word . In hierdie rol fokus hy op bewaringspogings en die verbetering van internasionale betrekkinge. In Oktober 2010 is Xi aangewys as ondervoorsitter van die kragtige Sentrale Militêre Kommissie (CMC), 'n pos wat eens deur Hu beklee is (wat sedert 2004 voorsitter van die kommissie was) en in die algemeen as 'n belangrike opstap na die presidensie beskou is. In November 2012, tydens die KKP se 18de partykongres, is Xi weer verkies tot die vaste komitee van die Politieke Buro (verminder tot sewe lede), en hy volg Hu op as hoofsekretaris van die party. Hu het destyds ook die voorsitter van die CMC aan Xi afgestaan. Op 14 Maart 2013 is hy deur die National People's Congress verkies tot president van China.
Onder die eerste inisiatiewe van Xi was 'n landwye veldtog teen korrupsie wat duisende hoë en lae amptenare (beide "tiere" en "vlieë") vinnig verwyder het. Xi beklemtoon ook die belangrikheid van die 'oppergesag van die reg' en vra dat die Chinese grondwet nagekom word en dat die regspleging meer professionaliseer as 'n manier om 'sosialisme met Chinese eienskappe' te ontwikkel. Onder leiding van Xi was China toenemend selfgeldend in internasionale aangeleenthede en dring aan op sy aanspraak op territoriale soewereiniteit oor byna die hele Suid -Chinese See ondanks 'n ongunstige uitspraak van die Permanente Arbitrasiehof in Den Haag en die bevordering van sy inisiatief "One Belt, One Road" vir gesamentlike handels-, infrastruktuur- en ontwikkelingsprojekte met Oos -Asiatiese, Sentraal -Asiatiese en Europese lande.
Xi het daarin geslaag om die mag in 'n vinnige tempo te konsolideer tydens sy eerste termyn as president van China. Die sukses van sy veldtog teen korrupsie het voortgegaan, met meer as een miljoen korrupte amptenare wat teen die einde van 2017 gestraf is, het die veldtog ook gedien om baie van Xi se politieke teenstanders te verwyder, wat sy pogings om onenigheid uit te skakel en sy greep op mag te versterk, verder versterk het. In Oktober 2016 het die KKP aan hom die titel "kernleier" toegeken, wat voorheen slegs aan invloedryke partye Mao Zedong, Deng Xiaoping en Jiang Zemin gegee is, en die titel het onmiddellik sy statuur verhoog. 'N Jaar later het die KKP gestem om Xi se naam en ideologie, wat beskryf word as' denke '(' Xi Jinping -gedagte oor sosialisme met Chinese eienskappe in 'n nuwe era ') in die party se grondwet te verskans, 'n eer wat Mao voorheen toegeken is. Xi se ideologie is later in die grondwet van die land vasgelê deur 'n wysiging wat deur die National People's Congress (NPC) in Maart 2018 aangeneem is. Gedurende dieselfde wetgewende sitting het die NPC ook ander wysigings aan die grondwet goedgekeur, insluitend een wat termynbeperkings vir die land se afgeskaf het president en vise -president, sou hierdie verandering Xi in staat stel om ná 2023 sy amp te bly, as hy sou moes bedank. Die NPC het Xi ook eenparig in Maart verkies tot 'n tweede termyn as president van die land.
Albatros D.XI - Geskiedenis
Ek gaan voort met my werk oor Albatros D.XI wat in 'n draad begin: http://www.theaerodrome.com/forum/models/42780-albatros-d-xi-1-48-karaya.html
Wonderlik, soos gewoonlik. Vir my beteken dit dat dit tyd is om terug te keer na 'n gewone besoek aan The Aerodrome: D
Die laaghout-nabootsing is met 'n plakkaat gedruk?
P.S. Diegene wat Wojtek nog nie ken nie: hy is 'n bose towenaar wat towerkuns in sy model gebruik. Of ten minste is dit die enigste rasionele verduideliking van sy wonderlike effekte.
Uitstekende werk met die landing. Ek het probeer om stutte op die manier te doen, maar het op die minste nie so goed gegaan nie. Watter tipe skroefdraad gebruik jy?
Soos altyd sien ek uit na u volgende vordering!: D
Ja Grzegorz, dit is 'n plakkaat wat op 'n kleurlaserdrukker gedruk word. Kyk hier: http://www.theaerodrome.com/forum/models/34307-ansaldo-1-balilla-resin-1-48-a-2.html
Watter tipe skroefdraad gebruik jy?
Dit is 'n gewone aluminiumskroef vir 'n paar euro.
. was hierdie oorspronklike u/c -stutte te onbeskof, dat u besluit het om dit te vervang?
Dit was twee redes.
1. In die oorspronklike vliegtuig is die onderstutte effens dunner soos in die Karaya -model.
2. Koper/kuipstutte is baie sterker as plastiek of hars. Kyk na my Dr.I :(
Het so iets met jou gebeur wat voorheen met harsstutte gebeur het? Ek het nog nooit hars gedoen nie, en soos ek binnekort gaan, sal dit lekker wees om onnodige verrassings te vermy.
Koper/kuipstutte is baie sterker as plastiek of hars. Kyk na my Dr.I :(
Ai. hard land op die Dr.1- die Alb. lyk baie mooi!
Het so iets met jou gebeur wat voorheen met harsstutte gebeur het? Ek het nog nooit hars gemaak nie, en soos ek binnekort gaan, sal dit lekker wees om onnodige verrassings te vermy.
As die model 1/48 skaal is, beveel ek beslis aan dat u NIE harsstutte gebruik nie. Hulle breek nie net nie, hulle kan ook na 'n jaar of twee stadig krom word. Hars kan baie onstabiel wees.
Dit is baie maklik om koperstutte te maak, en u model sal so stewig soos 'n tenk wees. Ek het vroeër koper gebruik vir die stutte van die landingsrat en bamboes vir die tussenvlakstutte. Ek het een keer 'n 1/48 skaalhars Halberstadt CL.II laat val, en dit het nie gebreek as gevolg van die koper- en bamboesstutte wat op hul plek was nie. Ek het die model ook toegerus met onsigbare naalddraad van nylon, wat dit nog sterker gemaak het.
Let daarop dat ons stutte versterk word met harde staaldraad (0,9 mm). dit is 'n baie beter oplossing as slegs hars.
Radek, u produseer die buitengewoonste kits. Ek is net klaar met jou DH-5 en gebruik die onderstel. Dit is pragtig en baie stewig. Hou aan met die goeie werk. Waar is daai Nieuport 12!
Wojtek! Puik werk met 'n lieflike kit.: Groete:
[QUOTE = wojtek_fajga490201] Albatros D.XI eenvliegtuig :)
Die stabiliseerder lyk asof dit in 'n uiterste neusopwaartse posisie afgewerk is. Is dit 'n artefak van die kit, of kan die hele steek so op die regte ding beweeg word?
LOL Jessie, nou is dit Jessica!
& quotHy wat 'n skop gekry het uit jou Sy wat opmerkings & quot
Daar was elders twyfel oor my vroulikheid. knip:
Ek kry nog steeds onstuimigheid of verwarring, die ou dink dat ek 'n man is, en ek is verbaas dat die model waarna hulle kyk, deur 'n wyfie gebou is.
Wat kan ek sê, ons het beter onderdele met baie bykomstighede: D
Ek dink die regte ding moet net so geknip word net om te voorkom dat dit by die opstyg neerslaan.
Dit was die dae voordat stabiliteit ontdek is (behalwe Be.2s wat skaars uit hul eie pad kon kom), is ek geneig om te dink dat u reg kan wees.
. hoe het jy dit gedoen en met watter tipe verfmerk?
Wat is die verskil tussen die twee stelle?
Nee, dit is nie 'n artefak van die stel nie; ek monteer slegs stabiliseerder tydelik vir foto's. Deur die model af te werk, herstel ek dit in die regte posisie.
O Dit is goed. Ek het 'n visioen gehad van u pas afgehandelde model wat skielik opstaan ​​en gaan staan ​​net na die opstyg, en 'n 1/48 vlieënier het net nie die krag om die neus vinnig genoeg af te dwing om aan te hou vlieg nie: rolleyes:
Karaya maak twee (2) D.XI -kits. 'N Vroeë en 'n laat weergawe. Wat ek vra, is hoe verskil die 2 stelle? Is dit net in die verfskema en merke, of is daar strukturele verskille? Watter kit het jy gebou?
Verskille tussen 48021 en 48022 modelle: skroef (2 en 4 lemme), u/c -stutte, ailerons, enjinkap.
Meer foto's hier: Albatros D.XI | 1: 48 | Karaya - galeria (http://www.modelarstworedukcyjne.pl/index.php?option=com_content&ampview=article&ampid=132)
Dankie vir die reis.
Dit is interessant om daarop te let dat wyle Fokker -vegters van rotasies na inlynmotors oorgeskakel het terwyl wyle Albatros die omgekeerde gedoen het.
Dit is 'n gewone aluminiumskroef vir 'n paar euro. Kan iemand my verwys na 'n kommersiële bron van houtgraan -etikette wat net so goed soos hierdie is?
Probeer Mike Taylor by Misterkit.usa. Sy webwerf het die afgelope tyd probleme ondervind, maar hy kan nog steeds vir jou die baie mooi Spada -houtgraanplakkers kry.
Dankie Bud, ek sal hulle probeer. Ek het al voorheen probeer om die Spada -etikette op te soek, maar hul webwerf is blykbaar nie meer aan die gang nie, en ek het aangeneem dat hulle nie meer werk nie.
Wojtek - tegnies 'n uitstekende verbetering volgens u gewone hoë standaarde, maar ek het regtig gehoop dat u 'n paar bespuitings oor die houtplakkers sou plaas, net soos u met u Lloyd CV :( graan bederf die model regtig vir my.
Ek is jammer mense, maar houtgraan in 1/48 is nie naby hierdie skynbaar nie. Selfs nie in 1/32 nie. Ek is jammer om 'n buit te wees en iets anders as 'n positiewe opmerking te lewer (ek probeer dit regtig 'n opbouende opmerking maak). Ek is beslis nie 'n meester in houtkorrel nie (eintlik is ek redelik seker ek suig daaraan), maar asseblief, subtielheid met houtkorrels is regtig die sleutel in my oog. Toonverskille is wat jy op 'n afstand sien, nie individuele korrels nie. Hou dit in gedagte met u houtkorrels.
Jammer dat ek hierdie draad gekaap het: onseker:
Stem saam met Brad en Seren: houtgraan op hierdie skale is in werklikheid nie sigbaar nie.
. Maar OTOH, ek huiwer nie om gereeld houtgraan -etikette of potlode te gebruik om houtsenuwees na te boots nie, want dit is eenvoudig pragtig!
U kan dit verstaan ​​as 'n & quotartist licence & quot. )
Soos daar in die stokperdjie gesê word: bou wat u wil, soos u wil en om pret te hê.
. Maar OTOH, ek huiwer nie om gereeld houtgraanplakkers of potlode te gebruik om houtsenuwees na te boots nie, want dit is eenvoudig pragtig!
Dit lyk asof daar twee menings hier is, voor en teen, en miskien is dit 'n goeie ding. Vir myself het ek deesdae met baie laaghout gewerk (in die bootbedryf), en ek sien niks besonders ongewoons met wat hier uitgebeeld word nie (ek het selfs baie meer korreldefinisie gesien, afhangende van houtvlekke en al dan nie ' stabiliseerders 'van die een of ander soort is eers aangebring), maar dit is goed om te sien dat 'n eenvoudige' rubberstempel 'nie hier aangebring word nie! Wojtek! Jy word uitgedaag!
Dankie vir die vriendelike verwelkoming by die Albatros -model en opmerkings oor die houtgraan. Dit is miskien te oordrewe, maar my bedoeling was om die nuwe vliegtuig, die prototipe, uit te beeld wat pas die fabriek verlaat het en bedek was met 'n helder laaghout. In teenstelling met die baie verslete Lloyd, wat voor die diens in die Poolse lugmag vir 'n paar maande in AH diens gevlieg het, moet die Albatros na my mening frisser lyk. Ek het 'n paar foto's van houtvliegtuie gevind waar die houtkorrel duidelik sigbaar is. Hulle was my inspirasie.
Soms bemoeilik die identifisering van Duitse vliegtuie uit die oorlog in die tyd dat die Duitse vervaardigers nie net tipies hul eie benamings gebruik nie, maar ook soms hul nie-amptelike "Idflieg-styl" klasnommers aan hul eksperimentele produksies gegee het, miskien in die hoop op produksieorders, of selfs op voortgeboude hulle. Die "Rs" (reuse watervliegtuig) en "CLs" (twee sitplek watervliegtuig) aanwysings van die Zeppelin-Lindau-onderneming is voorbeelde, asook die nie-amptelike "Dr" benamings van die eksperimentele Euler-drievliegtuie, ΐ & #93 wat eintlik nooit amptelike benamings gekry het nie.
Die Duitse vloot het hul eie stelsel vir die klassifikasie van vliegtuigtipes, Α ], maar het dit nie gebruik nie, en ook nie die Luftstreitkräfte -stelsel om spesifieke vliegtuigtipes aan te dui nie, en verkies om die vervaardigers se benamings te gebruik. Lugskepe was heeltemal buite die twee stelsels, individueel genommer op dieselfde manier as Duitse vernietigers en duikbote, meestal in die "L" -reeks. Β ]
Benewens die identifisering van tipes, is die Idflieg -tipe benamings ook dikwels ingesluit as deel van die Duitse vliegtuig se reeksnommermerke.
Vier kleurvolle Duitse Warbirds
Meer helder geverfde Duitse Warbirds
Hallo en ek hoop jy het 'n wonderlike naweek. Ek moes net 'n paar kleurvolle vliegtuie plaas om my dag op te vrolik. Wat hulle gemeen het, is dat hulle Duits, opvallend is en nog nie hier geplaas is nie.
Dit is die eerste prototipe van die Albatros D.XI. Een van die belangrikste onderskeidingspunte is die vier lem -skroef en die buis wat in die kap bo die toegangsdeur loop.
Fokker Dr.I August Raben Jasta 18 - reeksnommer 479/17 - 1918
Hierdie Dr.I in een van twee drievliegtuie van Jasta 18 wat deur August Raben gevlieg word. Ek kan verkeerd wees en die kap moet wit wees, indien wel, is ek van plan om die profiel te herwerk. Daar is 'n ander profiel wat blou en wit sirkuleer en beweer dat dit deur Raben in Jasta 7 gevlieg is. .17-26 met 'n foutiewe onderskrif. Verdere navorsing blyk te wees dat hierdie verwysing onakkuraat en eenvoudig verkeerd is. Ek vertrou die oordeel van Dan-San Abbot oor hierdie aangeleentheid, hy is baie meer ingelig as wat ek ooit sal wees. Dus, enige webwerf wat nog steeds hierdie profiel plaas en die verhaal van Raben wat met Jasta 7 vlieg, is verkeerd, ek sien hoe hierdie kleurskema opgeval het. Die verwysing is 'n swart -en -wit beeld, en dit is oop vir veel interpretasie, maar dit lyk asof duideliker gedagtes die oorhand gekry het. Ek het hierdie pos verander en die blou -en -wit profiel uit die sirkulasie op hierdie webwerf verwyder. Ek vra om verskoning vir die toesig van my kant.
Albatros D.XI (oz5708)
Aanhaling: ''n Grondboontjie -taak van die Eerste Wêreldoorlog wat u vlieënde vriende en die beoordelaars sal beïndruk! Albatros D XI, deur David Wagner.
Die Albatros D XI was 'n belangrike vertrekpunt in die ontwerp vir 'n onderneming wat 'n paar van die elegantste tweedekker van die Eerste Wêreldoorlog vervaardig het. Hul vroeëre vegters en verkenningsvliegtuie het almal wonderlik vaartbelynde rompskole wat vloeistofgekoelde enjins omsluit. Die D XI was bedoel om voordeel te trek uit 'n laatoorlogse Duitse belangstelling in die kragtiger roterende enjins wat beskikbaar was, en wat die Fokker D VIII en die Siemens Schuckert D III aangedryf het. Albatros vervaardig twee modelle van die D XI vir die derde vegkompetisie in Junie 1918, maar kry nie 'n produksiebevel nie.
Die D XI is 'n fassinerende kombinasie van ontwerpmomente. 'N Stomp, vierkantige romp met die klassieke, grasieuse Albatros-vlerke. Ek dink dit maak 'n interessante skaalmodel. Soos gewoonlik vir my, het ek gekies om 'n weegskaal met ondervlieg en skaalafstand te gebruik.
Die modelplan is eenvoudig en nie moeilik vir enige ervare model nie. Ek sal Robert Wells se gedrukte ruitweefsel aanbeveel. Die plastiekmotor van Peck Polymers, 'n vierbladige skroef en 'n draaier is meer moeite om te bou, maar maak regtig 'n verskil in voorkoms, en u sal u gewig daar nodig hê. Die plan is streng in alle verhoudings. Ek moet sê, ek was aangenaam verras toe ek agterkom dat my model baie goed gevlieg het.
Die struktuur is geensins ongewoon nie, so ek sal nie oor die bouvolgorde kyk nie, behalwe 'n paar punte. Dit weerspieël grootliks die manier waarop ek die afwerking bou en benader. Dit is 'n tweedekker met 'n grondboontjieboon, so u moet dit lig hou om goed te vlieg. Ek gebruik gelamineerde balsastroke vir al die vliegoppervlaktes. Kies die romp van die romp versigtig. Ek verkies dat hulle redelik styf is, sodat die weefselkrimp nie buig nie. Dit is reg, ek bedek grondboontjies met Japannese weefsel en krimp dit styf vas met water, op die ou manier.
'N Woord oor die vlerke. As u nog nooit een met 'n onderkamervloer gebou het nie, moenie bang wees om dit te probeer nie. Freeflight -modelle gebruik al jare lank ondervliegvlakke met groot sukses, en daar is 'n rede daarvoor. They fly better at the slow speeds of our models, and this is particularly true for a high drag biplane. I used sliced ribs for this model, as I do for almost all my models without tapered wings. I find sliced ribs to be faster and lighter than cutting and notching solid ribs.