Lukas 20 — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
Jesus se gesag bevraagteken (1-8)
Illustrasie van wrede landbouers (9-19)
God en die keiser (20-26)
Vraag oor opstanding (27-40)
Is die Christus die seun van Dawid? (41-44)
Waarskuwing teen skrifgeleerdes (45-47)
+2Kn 17:13, 14; 2Kr 36:15, 16; Han 7:52; Heb 11:36, 37
Of “oneer aangedoen”.
+Ps 118:22; Jes 28:16; Mt 21:42, 44; Mr 12:10, 11; Han 4:11; 1Pe 2:7
+Mt 22:15-22; Mr 12:13-17
+Mt 22:21; Mr 12:17
2010/7/1, bl. 23-25
Onderwyser, bl. 148-150
Of “tydperk; stelsel van dinge”. Sien Woordelys.
2014/8/15, bl. 29-30
+Eks 3:2, 6; Mt 22:31-33; Mr 12:26, 27
2005/5/1, bl. 13
Of “uit sy standpunt”.
Nader aan Jehovah, bl. 287-288
2013/2/1, bl. 7
2003/8/15, bl. 32
2002/1/15, bl. 5-6
“My volgeling”, bl. 106
+Mt 23:2, 6, 7; Mr 12:38-40
Lett. “wat die huise van die weduwees verslind”.
Luk. 20:6Lu 7:29
Luk. 20:102Kn 17:13, 14; 2Kr 36:15, 16; Han 7:52; Heb 11:36, 37
Luk. 20:13Mt 17:5; Joh 3:16
Luk. 20:17Ps 118:22; Jes 28:16; Mt 21:42, 44; Mr 12:10, 11; Han 4:11; 1Pe 2:7
Luk. 20:37Eks 3:2, 6; Mt 22:31-33; Mr 12:26, 27
Luk. 20:43Ps 110:1; Han 2:34, 35
Luk. 20:46Mt 23:2, 6, 7; Mr 12:38-40
20 Op een van die dae, terwyl hy die volk in die tempel geleer het en die goeie nuus bekend gemaak het, het die hoofpriesters en die skrifgeleerdes saam met die ouermanne gekom 2 en vir hom gevra: “Sê vir ons: Deur watter gesag doen jy hierdie dinge? Wie het jou hierdie gesag gegee?”+ 3 Hy het hulle geantwoord: “Ek sal julle ook ’n vraag vra, en sê julle vir my: 4 Het Johannes se gesag om te doop uit die hemel of van mense gekom?” 5 Toe het hulle onder mekaar geredeneer en gesê: “As ons sê: ‘Uit die hemel,’ sal hy vra: ‘Hoekom het julle hom nie geglo nie?’ 6 Maar as ons sê: ‘Van mense,’ sal die hele volk ons met klippe doodgooi, want hulle is daarvan oortuig dat Johannes ’n profeet was.”+ 7 Daarom het hulle gesê dat hulle nie weet uit watter bron dit was nie. 8 Jesus het vir hulle gesê: “Dan sê ek ook nie vir julle met watter gesag ek hierdie dinge doen nie.”
9 Toe het hy vir die volk hierdie illustrasie begin vertel: “’n Man het ’n wingerd geplant+ en dit aan landbouers verhuur, en hy het vir ’n lang tyd na die buiteland gereis.+ 10 Op die regte tyd het hy ’n slaaf na die landbouers toe gestuur sodat hulle vir hom van die druiwe van die wingerd sou gee. Die landbouers het hom egter geslaan en hom met leë hande weggestuur.+ 11 Maar hy het nog ’n slaaf na hulle toe gestuur. Hulle het hierdie een ook geslaan en verneder* en met leë hande weggestuur. 12 Hy het ook ’n derde slaaf gestuur. Hulle het hierdie een ook gewond en uitgegooi. 13 Die eienaar van die wingerd het toe gesê: ‘Wat sal ek doen? Ek sal my seun, die geliefde, stuur.+ Hulle sal hom tog seker respekteer.’ 14 Toe die landbouers hom sien, het hulle onder mekaar begin redeneer en gesê: ‘Dit is die erfgenaam. Laat ons hom doodmaak sodat die erfenis ons s’n kan word.’ 15 Toe het hulle hom uit die wingerd uitgegooi en hom doodgemaak.+ Wat sal die eienaar van die wingerd dan aan hulle doen? 16 Hy sal hierdie landbouers kom doodmaak en die wingerd vir ander gee.”
Toe hulle dit hoor, het hulle gesê: “Mag dit nooit gebeur nie!” 17 Maar hy het reguit na hulle gekyk en gesê: “Wat beteken die woorde in die Skrif wat sê: ‘Die steen wat die bouers verwerp het, het die belangrikste hoeksteen* geword’?+ 18 Elkeen wat op hierdie steen val, sal vernietig word.+ En elkeen op wie hierdie steen val, sal vergruis word.”
19 Die skrifgeleerdes en die hoofpriesters het toe probeer om hom in daardie selfde uur gevange te neem, maar hulle was bang vir die volk, want hulle het besef dat hy hulle in gedagte gehad het toe hy hierdie illustrasie vertel het.+ 20 Nadat hulle hom fyn dopgehou het, het hulle manne gestuur wat in die geheim gehuur is om voor te gee dat hulle regverdig is. Hulle wou hom kry om iets te sê wat hulle teen hom kan gebruik,+ sodat hulle hom aan die regering en aan die gesag van die goewerneur kan oorlewer. 21 Hulle het vir hom gesê: “Leermeester, ons weet dat die dinge wat u sê en aan ander leer, reg is en dat u nie partydig is nie, maar dat u die waarheid oor God se weg leer. 22 Is dit reg vir ons om belasting aan die keiser te betaal of nie?” 23 Maar hy het geweet dat hulle slinks is en het vir hulle gesê: 24 “Wys vir my ’n denaʹrius.* Wie se beeld en titel is hierop?” Hulle het gesê: “Die keiser s’n.” 25 Hy het vir hulle gesê: “Betaal dan aan die keiser wat aan die keiser behoort,+ maar aan God wat aan God behoort.”+ 26 Hulle kon hom nie kry om iets voor die volk te sê wat hulle teen hom kon gebruik nie, maar hulle was verbaas oor sy antwoord en het niks gesê nie.
27 Party van die Sadduseërs, dié wat sê dat daar geen opstanding is nie,+ het egter vir hom kom sê:+ 28 “Leermeester, Moses het vir ons geskryf: ‘As iemand sterf en sy vrou sonder kinders agterlaat, moet sy broer met die vrou trou en kinders gee vir sy broer wat gesterf het.’+ 29 Daar was sewe broers. Die eerste broer het met ’n vrou getrou, maar hy het gesterf sonder dat hy kinders gehad het. 30 Toe het die tweede broer 31 en daarna die derde broer met haar getrou. En so het al sewe broers gesterf en geen kinders agtergelaat nie. 32 Laastens het die vrou ook gesterf. 33 Wie se vrou sal sy in die opstanding wees? Want al sewe was met haar getroud.”
34 Jesus het vir hulle gesê: “Die kinders van hierdie wêreld* trou en word in die huwelik gegee, 35 maar dié wat waardig geag word vir daardie wêreld* en die opstanding uit die dood, trou nie en word ook nie in die huwelik gegee nie.+ 36 Om die waarheid te sê, hulle kan ook nie meer sterf nie, want hulle is soos die engele, en hulle is God se kinders omdat hulle kinders van die opstanding is. 37 Maar selfs Moses het in die verslag oor die doringbos bekend gemaak dat die dooies wel opgewek word toe hy Jehovah* ‘die God van Abraham, die God van Isak en die God van Jakob’ genoem het.+ 38 Hy is nie ’n God van die dooies nie, maar van die lewendes, want vir hom* lewe hulle almal.”+ 39 Party van die skrifgeleerdes het gesê: “Leermeester, wat u gesê het, is waar.” 40 Want hulle het nie meer die moed gehad om hom ’n enkele vraag te vra nie.
41 Toe het hy vir hulle gevra: “Hoekom sê hulle dat die Christus Dawid se seun is?+ 42 Want Dawid sê self in die boek van die Psalms: ‘Jehovah* het vir my Here gesê: “Sit aan my regterhand 43 totdat ek jou vyande ’n voetbank vir jou voete maak.”’+ 44 Dawid noem hom dus Here. Hoe is hy dan sy seun?”
45 Terwyl die hele volk geluister het, het hy vir sy dissipels gesê: 46 “Pasop vir die skrifgeleerdes wat daarvan hou om in lang klere rond te loop en om op die markpleine gegroet te word en wat die voorste* sitplekke in die sinagoges en die beste plekke by aandetes wil hê,+ 47 en wat die weduwees van hulle besittings beroof* en lang gebede doen net om deur mense gesien te word. Hulle sal ’n strenger* oordeel ontvang.”