Maluleke, Gezani (2018-03)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Die bewaring van biodiversiteit oor die afgelope eeue is deur uitsluiting en ook soms deur gedwonge verskuiwing van mense vir die skep van bewaringsgebiede gekarakteriseer. In die post-apartheid periode het Suid-Afrikaanse bewaringspraktyke deur 'n transformasie-proses beweeg waarin bewaringsbeleid hersien is. Op hierdie basis het die Makuleke-gemeenskap 'n beginsel van samewerkende bestuur aangeneem om die bewaringstatus van die noordelike deel van die Nasionale Kruger Wildtuin, voorheen bekend as die 'Pafuri-driehoek', te behou nadat hulle hulle grond na 'n suksesvolle grondeiseproses herwin het en 'n ooreenkoms vir samewerkende bestuur met die Suid-Afrikaanse Nasionale Parke (SANP) gesluit het. Gegewe die feit dat die samewerkende bestuursooreenkoms vir 'n periode van 50 jaar geld, maar onderhewig is aan hersiening na 25 jaar, behoort 'n assessering oor die funksionaliteit van die ooreenkoms 'n prioriteit te word sodat remediërende maatreëls in werking gestel kan word voordat 'n verpligte hersiening begin word, om te verseker dat die integriteit van beide die Makuleke-gemeenskap en die SANP nie ondermyn word nie. In 'n poging om hierdie samewerkende bestuursreëling ten opsigte van 'n beskermde gebied te herbedink, moes hierdie studie vasstel of die bestaande samewerkende bestuursooreenkoms in die Makuleke Streek (die huidige naam van die Pafuri Driehoek) 'n werklikheid of bloot retories is en of dit sy beoogde doelstellings bereik of slegs 'n papiermodel is. Aangesien samewerkende bestuur nie noodwendig gelykheid impliseer nie, veral nie in die konteks van kennis en finansiële kapasiteit van die partye in die ooreenkoms nie, het hierdie studie die magsbalans tussen die Makuleke-gemeenskap en die SANP ondersoek. Hieruit volg dat die studie argumenteer dat gemeenskapsdoelwitte deur strategieë nagestreef moet word wat die rol van plaaslike gemeenskappe in die besluitnemingsproses ten opsigte van hulle natuurlike hulpbronne beklemtoon. Die studie toon aandat daar 'n behoefte is om die bestuurstruktuur te verander en om 'n sakemodel te ontwikkel op 'n wyse wat die gelyke bydrae van beide partye tot die bewaring van biodiversiteit en sosio-ekonomiese ontwikkeling in die Makuleke Streek sal bevorder.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/103576