Die vers gaan oor ‘n kraanvoëlpaar (kraanvoël geassosieer met langlewendheid) agter ‘n heining, waarskynlik in die park, en ‘n “ek” met ‘n liggewende blom (sy gesig agter die heining, waar hy staan en kyk na die ingehokte vogels?). As ons na gevaar wil kyk, dan is die heel grootste gevaar die komende verdrukking wanneer die Antichris ‘n skrikbewind oor die hele aarde sal voer (Op. 13:1-8). Die finale bestemming en ewige tuiste van alle gelowiges is in die Nuwe Jerusalem. ’n Helder bewussyn van die wonderlike plek waarheen ons op pad is, moet ons motiveer om in die huidige, goddelose wêreld geestelik staande te bly en aan die geloof vas te hou. Daar is steeds ook verkennende navorsing nodig rondom die neerslag van die filosoof J.H. van den Berg se kensketsing van metabletika, soos ek indertyd in my resensie van sy 1989-bundel ‘By die dinge’ genoem het. Hulle wag vir ‘n enkele godsdiensleier wat die hele wêreld sal verenig (Op. 13:3-4) Soos verskillende vertakkings van ‘n rivier sal al die gelowe op aarde saamvloei en hande vat om hulle gemeenskaplike ekumeniese doelstelling van eenheid op aarde te verwesenlik.