Joseph Farquharson Victoriaanse landskapskilder - Skotse Kunstenaar - 2020
Joseph Farquharson DL (4 Mei 1846 - 15 April 1935) was 'n Skotse skilder, hoofsaaklik van landskappe. Hy is die bekendste vir sy sneeu winterlandskappe, dikwels met skape en wat dikwels sonsopkoms of skemer uitbeeld. Hy is in Edinburgh, Skotland gebore en is dood in Finzean, Aberdeenshire, Skotland.
Agtergrond en vroeë lewe
Joseph Farquharson het 'n lang en vrugbare loopbaan as skilder gekombineer met sy geërfde rol as 'n Skotse laird. Hy het in beide olie en waterverf geverf. Sy ma, 'n beroemde skoonheid, was 'n Ainslie. Sy vroeë dae is in sy pa se huis in Northumberlandstraat onder Queen Street Gardens en later by Eaton Terrace buite die Deanbrug, Edinburgh en Finzean, die familieboedel in die hooglande, bestee.
Sy pa Francis was 'n dokter en laird van Finzean. Josef is in Edinburgh opgevoed en toegelaat deur sy pa om eers Saterdae met sy pa se verfkas te verf. Toe Joseph op die ouderdom van 12 jaar oud was, het Francis Farquharson sy seun sy eerste verf gekoop en slegs 'n jaar later het hy sy eerste skildery by die Royal Scottish Academy uitgestal. Artistieke loopbaan Joseph Farquharson het gedurende die 1860's op die Trusteesakademie in Edinburgh opgelei. "Die skildery Laird" (alhoewel hy nog nie die titel van laird gehad het nie) studeer eerste onder Peter Graham R.A. en dan by die Lewensskool by die Royal Scottish Academy. Die gewilde Skotse landskapskilder, Peter Graham, het 'n goeie vriend gehad en sy invloed op Farquharson is onmiskenbaar. Sy eerste uitstalling by die Royal Academy, Day's Dying Glow, was in 1873. Net soos ander vooraanstaande Aberdeen-kunstenaars, John Philip en William Dyce, het hy Edinburg omseil en Glasgow ten gunste van Londen om 'n wyer gehoor en beskermhere te wen. Sy eerste groot portret, mej Alice Farquhar, is in 1884 uitgestal. Farquharson is veral bekend vir sy werke wat skape uitbeeld en sy beste werke sluit dikwels 'n menslike figuur in. Mans en vroue van Skotland wat hul daaglikse arbeid verrig, word dikwels in dramatiese landskappe uitgebeeld. Byna al die vroeë werke was geïnspireer deur sy landelike omgewing en hy het ook sy handelsmerk gemaak. Ander vakke wat hy dikwels geverf het, het verbrand en vlieg visvang. Joseph Farquharson was die meeste vaardig om die warmte en lig van sonop en skemering vas te lê. Die waterskeiding in sy loopbaan is gekenmerk deur drie of vier winters wat vanaf 1880 in Parys bestee is. Daar studeer hy onder Carolus-Duran, 'n bewonderaar van Velázquez. Carolus-Duran het sy studente geleer om die kwas dadelik te gebruik en in terme van vorm en kleur te dink. As gevolg hiervan, Farquharson se werk is altyd gekenmerk deur ryk behandelde verf. Baie van sy skilderye is in die noord-ooste van Skotland by sy geliefde Finzean voltooi. In 1885 het hy na Noord-Afrika gegaan. Onder die werke wat gedurende die daaropvolgende 8 jaar geskep is, was die Egiptiese en op die banke van die Nyl buite Kaïro. Hierdie skilderye is uitstekend, maar word dikwels vergete. Die ongewone titels van baie van Farquharson se skilderye staan ​​uit en is soms lank. Baie van hulle is uit gedigte deur Burns, Milton, Shakespeare en Gray geneem. Farquharson was baie patrioties en goed bekend in die Skotse letterkunde. Hy is in 1922 as medeprofessor van die Koninklike Akademie verkies, Royal Academician in 1915 en Senior Royal Academicus. Behalwe om meer as 200 werke aan die Royal Academy te vertoon, het hy 73 by die Royal Society of Arts en 181 by die Fine Art Society. Hy het ook uitgestal by die Royal College of Art en die Tate Gallery. Die bekende kunstenaarskritikus, Sickert, het Farquharson die onderwerp gemaak van 'n opstel wat hom gunstig met Courbet vergelyk. Hy het Farquharson se spanning en realisme uitgespreek en kritiek op die voorspelling van sy polêre opposites, die Bloomsbury-groep, wie se geskrif hy gesê het "gelukkig loop dit nie in die noorde van Skotland nie"Die merkwaardige realisme van Farquharson se werk kan toegeskryf word aan sy begeerte om te werk en pleinlug. Dit moes op 'n unieke manier uitgevoer word wat aangepas is vir die harde Skotse klimaat. Farquharson het 'n skilderhut op wiele gebou, kompleet met 'n stoof en 'n groot glasvenster vir die waarneming van die landskap. Om so realisties 'n moontlike uitslag te verkry as hy die skape wat dikwels in sy sneeuboeke voorkom, gebruik het, het hy 'n kudde van "nabootsing"Skape wat geplaas kan word in die landskap van sy keuse. Farquharson het so baie tonele beeste en skape in sneeu geverf, hy het die bynaam 'Bevrore Skaap Farquharson'. Farquharson het die titel van Laird in 1918 geërf ná die dood van sy ouer broer Robert, 'n dokter en LP vir Wes-Aberdeenshire. In 2008 het die oorspronklike van die 1901-skildery onder die sneeu-besmette takke aan die lig gekom, vir die eerste keer in 40 jare, toe die vrou eienaar haar huis te koop aangebied het. Die skildery, wat sy in die 1960's van 'n Bond Street-handelaar gekoop het vir £ 1,450, sal na verwagting tot £ 70 000 gaan haal. Dit word op 'n veiling by Lyon en Turnbull in Edinburgh aangebied. Nick Carnow, 'n direkteur by die afslaers, het gesê dat die naamlose verkoper na 'n kleiner huis beweeg en nie plek vir die skildery het nie. | © Wikipedia
Joseph Farquharson (Edimburgo, 4 maggio 1846 - Finzean, 15 April 1935) Dit is 'n belangrike plek om te geniet van die dorpswêreld. Die dorp is 'n ideale plek om die dorp te besoek. Dit is 'n ideale plek om te reis na die landelike gebiede van Finse, en dit is die moeite werd. Farquharson ricevette l'educazione artistica alla Trustees 'Academy di Edimburgo e nel 1860 iniziò una produzione paesaggistica profondamente influenzata da Peter Graham. Dit is 'n goeie idee om te verseker dat u 'n belangrike rol gespeel het in die ontwikkeling van Egipte, veral in Egitto, waar u die konsentrasies van sosiaal-oriënterende aktiwiteite, sowel as die ontwikkeling van die land se hoofkwartier. Profoundamente influenzata dal suo mentor francese Carolus-Duran, la sua pittura en ricca ed elaborata, echeggiante delle lezioni dei maestri di Barbizon. | © Wikipedia