Desember 24, 2008 netjane3 Kommentaar
Vir al my blogvriende en getroue lesers wens ek 'n baie Geseënde Kersfees toe!
Baie dankie vir al die kommentaar, omgee, wyse woorde en grappies – ek waardeer dit vreeslik baie.
My wense vir julle almal is eenvoudig (en ek steel eintlik Just Jinger se woorde): "Peace, love, more tolerance…".
Geniet die trifle! 😉
Desember 22, 2008 netjane12 Kommentaar
Ek lees al 'n hele ruk lank Postsecret. Die strekwydte van mense se gevoelens, gedagtes en lewens vang my elke keer. Daai tipe "vang" waar iets gelyk so hartseer of mooi is dat die hartseer mooi raak en die mooi hartseer. Dis so amazing dat jou hart pyn. Human vulnerability – it gets me everytime.
Ek het toe onlang vir my een van die boeke bestel, net om op my eie tyd na die poskaarte te kan kyk. As deel van die inleiding verskyn hierdie stuk:
"To the person who mailed the postcard that read, "The thing I hate most about myself is that I'm too lazy to change the things I hate," I read your secret and cried. I decided to look at myself and see what my problem was. More than being lazy, I realised it was about fear. I was afraid of trying my hardest and still not succeeding. But then I realised I was already living my worst case scenario by not even attempting to move forward. Today, I decided fear and laziness would not rule my life. I hope knowing you helped someone will help you too."
Ek is lui. Ek is bang. Ek is lui omdat ek bang is.
Nie meer nie. Ek het Vrydag 'n groot besluit oor my toekoms geneem. Ek hoop net nie ek is te lui om dit uit te voer nie..
Desember 19, 2008 netjane11 Kommentaar
Desember 19, 2008 netjane2 Kommentaar
Desember 13, 2008 netjane13 Kommentaar
Ek was die laaste ruk so half, wel, ek skat die beste woord is "half". Half tevrede, half gelukkig, half besig, half moeg, half wakker, half honger, half bly. So net genoeg in 'n bui om myself te irriteer, maar sonder om regtig opmerklik anders te wees. Liefie het aanhou vra "what's wrong angel?" en ek het net gesê ek weet nie. Want ek weet nie. Is dit maar net die tyd van die jaar? Is ek maar net vol nonsens, of hoe werk hierdie tipe ding?
Toe sit ek vanmiddag en kyk na die reën en dut so bietjie en toe drink ek 'n lekker koppie koffie en lees bietjie blogs. En toe tref dit my. In hierdie presiese woorde: "Wat de fok?".
Ek is nie half gelukkig en half bly en half besig en half moeg en half wakker en half tevrede nie. Ek is heel.
Ek besef nou ek was op 'n manier kwaad vir myself. Oor ek nog nie heeltemal my lewe "na Swede" in volle swang begin lewe het nie. Omdat daar nog bokse rondstaan en omdat my wasgoed omtrent elke week 'n week agter is. My dankie sê kaartjies van die troue is nog nie geskryf of gepos nie en meeste van die geskenke word nog nie eens gebruik nie, omdat ek 'n stupid reël gemaak het dat ek eers die kaartjie moet stuur voor ek dit mag gebruik. Ek skuld 'n klomp mense 'n sms en 'n oproep en ek het soveel goeie bedoelings, maar beloftes maak skuld.
Ek het eintlik 'n helse klomp goed deurgemaak hierdie jaar. Ek is ontwortel, moes 'n nuwe lewe uit 'n ou ene maak, moes 'n troue reël, het getrou (!) en dit alles in die tyd van die jaar waar dinge nie stadiger raak nie, maar woester!
Ek's nou weer reg. As 'n beloning vir myself het ek toe gedink ek gaan 'n re-cap van van die jaar se beste herinneringe vir myself maak. Net om te onthou: "you've come a long way baby".
Kan, wil en moet
Desember 2, 2008 netjane19 Kommentaar
Ek dra nog rompe en rokke wat bo my knie sit. Ek dra sulke netjiese snyerspakkie rokkies werk toe en oor naweke dra ek graag rompe. Ek dra dit nie omdat ek vreeslike mooi bene het nie, maar omdat my bene nog netjies is en ek dit nog kan doen.
Baie mense wil nog goed doen, maar kan nie noodwendig nie. Wat my by my vraag bring: wanneer moet iemand ophou om iets te doen? As hulle nie meer wil nie, as hulle nie meer kan nie, as ander mense dink hulle kan nie meer nie, as dit 'n kombinasie van wil en kan is? Wanneer moet mens ophou mini's dra? Wanneer moet mens ophou werk? Wanneer moet mens ophou kinders hê? Is daar reëls of sosiaal aanvaarbare praktyke? Of behoort ons so vry in ons besluitneming te wees dat "wil" bo "kan" die deurslaggewende faktor moet wees?
Ek vra al hierdie vra, nie omdat ek noodwendig oor my mini dra wonder nie (ek gaan ophou sodra ek 30 is, terloops), maar omdat ek saammet 'n bejaarde dame werk. Sy is verder ook nie vreeslik gesond nie, en het veral die afgelope jaar vreeslik met haar gesondheid gesukkel. Sy kom werk egter nou elke dag, is vriendelik, het die nodige bekwaamheid om die take te verrig, maar alles dit maak nie op vir die feit dat sy oud is nie. Sy is stadiger as die res van ons. Sy raak ongeduldig as goed nie onmiddelik na haar sin verloop nie. Sy het nie heeltemal die memo oor die nuwe Suid-Afrika gekry nie en is vreeslik uitgesproke oor haar geloof. (In die kantoor is 'n Hindu dame getroud met 'n Jordaniese moslem, 'n ateïs, 'n stil gelowige Christen en ek – nie heeltemal wat ek 'n gebedsgroepie sal noem nie).
Op 'n BBC Lifestyle program sien ek 'n ma en pa van 'n tweeling (3), waar die verskil tussen ma (28) en pa (62) 34 jaar is. En die kindertjies is heel in hulle moere in. Was dit regverdig van die pa om nog in te stem om kinders te hê? Net omdat hy kan en wil, beteken dit hy moes?