Klimaatsverandering vee u geliefde koffie en wyne uit - Nuwe resepte - 2022
Klimaatsverandering vee u geliefde koffie en wyne uit
Hoe klimaatsverandering koffiegewasse en wingerde beïnvloed
Dit is nog 'n oordeelsdagverhaal oor die gevolge van klimaatverandering - en dit sal 'n invloed hê op wat u soggens (en saans) drink. Nuwe verslae toon dat die impak van klimaatsverandering op koffiegewasse sowel as wingerde wêreldwyd groot sal wees.
Dit gaan alles daaroor om aan te pas by die stygende temperature vir beide koffieboere en druiwekwekers, maar vir koffiekwekers is die uitdagings veral moeilik. Die U.S. News & World Report berig oor die probleme wat die mees geliefde koffieboon, die Arabica -koffieboon, in die gesig staar, insluitend "roes van koffieblare." Dit is bekend dat die swam byna hele kolonies koffiebone uitvee, soos die gewas van Sri Lanka in die 1860's; nou begin boere koffieblaarroes in Suid- en Sentraal -Amerika sien vorm. Jason Koebler skryf: "Koffieboere in Suid- en Sentraal -Amerika was dekades lank geïsoleer teen die gevolge van die siekte omdat koffieplante in die Amerikas in die koel berge verbou word, waar die temperature nie warm genoeg was om geskik te wees vir die plant nie. in die 1970's het die eerste gevalle van koffieroes Brasilië bereik, en toenemende temperature en reënval as gevolg van klimaatsverandering het die swam in staat gestel om op hoër hoogtes te leef. " Dit is nie 'n goeie teken vir koffiekwekers nie. Daar is een (ietwat) silwer randjie: die Robusta -boontjie vaar goed met klimaatsverandering. Die nadeel? Niemand hou van Robusta -bone nie. Wel, ons moet dalk eendag daarvoor tevrede wees.
Vir wynboere, wingerde wêreldwyd pas aan by veranderende temperature, gronde en onvoorspelbare weersomstandighede. Maar wat interessant is, is dat klimaatsverandering die wyne wat hulle produseer, hervorm. Sekere streke, soos Beaujolais en Elsas, vind groot veranderinge aan hul kenmerkende wyne en hul suurheid, suikers en aromatiese stowwe. Nog 'n uitwerking van klimaatsverandering op wyne? Dit is, soos Discovery News stel dit, om die wêreld te verander wynstreke streke, soos Denemarke of Swede, in te sluit wat nog nooit wynprodusente was nie. Die (baie klein) silwer randjie van dit alles? Sekere wynstreke, soos Tasmanië, Nieu -Seeland, Chili, Ontario en ander met kouer klimate, kan druiwe beter ryp maak in warmer temperatuur. Nie dat die aardverwarming nee -sêers dit as 'n verskoning moet gebruik om aardverwarming te ontken nie.
Klimaatverandering is slegte nuus vir baie beroemde wynstreke, maar vir ander kan dit sukses beteken
Wingerdstokke het 'n reputasie as delikate, gossamer -vlinderplante wat sukkel om te oorleef met elke sagte skuif in die wind, maar regtig ... dit is die kakkerlakke van die plantryk. Die noodsaaklike gehardheid was nog nooit so gerieflik nie, aangesien uiterste weer selfs die talentvolste en vindingrykste boere van elke streep in uitgedroogde, bevrore, sonbrande en/of oorstroomde velde uitdaag.
"Druiwe het 'n ingeboude versekeringsplan met hul drieknoppe-stelsel," sê Michael DiCrescenzo, wingerde van Altamont Winery. 'Elke saamgestelde knop op die wingerdstok het eintlik drie knoppe daarin. Die eerste twee is meer vatbaar vir vroeë ryp en weer, maar die derde knop - hoewel dit nie vrugte dra nie - is harder. Dus, selfs in 'n vreeslike seisoen, sal die plant oorleef. "
Hulle taaiheid is diep. "Wingerdstokke is van die moeilikste plante wat daar is," sê Michael. "Hulle het diep wortelstelsels en is rankplante, sodat hulle 'n manier sal vind om die voedingstowwe wat uit die grond gevind word, te haal." Altamont Winery, in die staat New York, verbou 23 druiwe -variëteite op 13 hektaar van Pinot Noir, tot Edelweiss, tot St. Pepin, wat wissel van klassieke vitis vinifera om New York-basters te oortref, nog 'n ingeboude versekeringsplan wat alle weermoontlikhede dek en help verseker dat ten minste 'n deel van hul druiweoes floreer, ongeag die weer.
Klimaatsverandering dreig om sommige van die wêreld se mees gevierde wynstreke-Napa-vallei, Bourgondië-van hul lang trone af te dryf, aangesien minder bekende of geliefde streke, soos New York, 'n heeltemal nuwe prys kry.
Wynmakers, gegewe die wildweerrit wat hulle die afgelope tyd ondervind het, kan vergewe word omdat hulle 'n geselsie oor druiwe laat vaar het en die wyse waarop die skalie-gebuigde grond waarop hul wingerd sit, 'n verfynde soutgehalte en struktuur aan die wyne verleen ten gunste van onderkant: op die ou end sal wyne uit 2016 se tydelike rumoer te voorskyn kom.
Wêreldwye neigings in die afgelope maande het die wynbedryf probeer om sy gesamentlike gedagtes te draai oor die implikasies wat uiterste weer kan hê op die oes van hierdie jaar - en die dekades wat voorlê. Klimaatsverandering dreig om sommige van die wêreld se mees gevierde wynstreke-Napa-vallei, Bourgondië-van hul lang trone af te dryf, aangesien minder bekende of geliefde streke, soos New York, 'n heeltemal nuwe prys kry.
Soos elke drinker jou sal vertel - daar is 'n wêreld van verskil in 'n wyn se drinkfaktor tussen druiwe wat in die veld geblom het, en druiwe wat net daarin geslaag het om te lewe.
Wölffer Estate Vineyard, op die North Fork, is byvoorbeeld bekend vir sy wyn, veral sy Chardonnay, rosé en Merlot, maar die landgoed het die afgelope dekade 'n besonder gunstige tyd vir hul produkte en die ontvangs gevind. ontvang. Wölffer se wynmaker, Roman Roth, erken dat klimaatsverandering bygedra het tot hul onlangse sukses, en sê dat hulle die variëteite wat nog steeds gekweek is, sal aanpas en sal aanpas vir 'n steeds warmer klimaat.
"Vyf van ons laaste ses oesjare was fantasties, en drie daarvan was absolute drome," sê Roman. 'U kan nie meer as dit vra nie. Maar alhoewel die klimaat hier vir ons ideale groeitoestande geskep het, weet ons dat die moontlikheid van 'n orkaan, of uiterste koue of hitte moontlik is, sodat ons nooit hoeke kan sny nie. En omdat dit byvoorbeeld in Augustus oor die algemeen warmer en vogtiger is, het ons 'n paar jaar gelede meer Trebbiano begin plant, en ons sal dit verder uitbrei omdat dit hier so goed aangepas is. Ons sal ook meer Cab Franc plant, maar nie meer Merlot nie, want dit is te ryp. "
Klimaatsverandering - of dit nou deur menslike aktiwiteite, die geheimsinnige siklusse van die aarde of albei veroorsaak word - vind plaas. Atmosferiese CO2 -vlakke neem toe en die wêreldtemperature het sedert 1880 met 1,4 ° F (0,8 ° C) gestyg, volgens NASA. En die koers neem toe. Die afgelope twee dekades van die 20ste eeu was die warmste wat nog ooit in 400 jaar was. Hierdie rekords word in Februarie gesloop, met NASA-data wat 'n gemiddelde globale oppervlaktetemperatuur van 1,35 ° C bo die gemiddelde temperatuur tussen 1951-1980 toon. Die vorige rekord is in Januarie opgestel.
Die noordelike halfrond was 2,76 ° C warmer as die basislyn van 1951-1980, wat verby die lank aanvaarde doelwit was om minder as 2 grade Celsius bo vooraf-industriële temps, oftewel die "magiese" tydelike getal, te verhit.
Die handhawing van die magiese 2 grade is veral belangrik vir wynmakers, wat waarskynlik genoeg gereedskap in hul arsenaal het om die probleme wat uit die hanteerbare bliksem ontstaan, te bestry, maar die druiwesoorte onder die wingerdstok moet heroorweeg as dit veel meer as dit swaai. In New York tot dusver vanjaar het die gemiddelde temperatuur -2,3 ° C ingelui, vergeleke met die normale -5 ° C.
Die meeste vitis vinifera wyndruiwe word tussen 12 ° C en 22 ° C verbou, maar sommige variëteite, soos Pinot Noir, kan slegs tussen 14 ° C en 16 ° C groei. Dit laat nie veel ruimte vir foute nie, en dit het die praktyk stadig verander die veld en verder. Sedert die sestigerjare het oes oor die hele wêreld byvoorbeeld begin, van Suid -Afrika tot Napa tot in Australië.
Tog sê wynmakers soos Mark Wagner, die stigter en wynmaker by Lamoreaux Landing in the Finger Lakes, dat produsente in New York met 'goeie kultuurpraktyke in die wingerd' wyne sal kan produseer sonder meer as die gewone hoofpyn.
Sommige navorsers skat dat wynproduksie in die voorste dele van Europa met 85% verminder sal word en selfs die berug konserwatiewe Bordeaux -wynraad het die AOC toestemming gevra om nuwe druiwesoorte te verbou wat hulle tans verbied.
'Ek het te veel seisoene deurgemaak om te probeer voorspel wat in die komende seisoen gaan gebeur,' sê Mark. 'Maar ek sal dit vir u sê. Ons sal die weer as 'n bewegende teiken beskou en sal voortgaan om veranderinge in die wingerd aan te bring wat, hoewel dit duur is, van kritieke belang is vir ons voortgesette sukses. Een van die grootste probleme wat ons die afgelope jare gesien het, is die toename in uiterste storms waar die reën tegelyk kom. "
Wingerde wat te lank in water swem, sal druiwe produseer met minder komplekse, saaier geure. Om dit te bekamp, ​​verseker hy dat erosie beperk word deur syboerdery, 'sê Mark. 'Boonop het ons 'n kunsmatige dreineringstelsel ondergronds geïnstalleer om oortollige vog in elke nuwe wingerd wat ons bou weg te trek, en ons het ingegaan en die dreinering in ons bestaande wingerde verbeter, waar daar probleme is. Dit is uiters duur, maar soos alle ander wingerdbestuurstelsels, betaal dit self as jy die oes kan bespaar. "
Mark skat dat ongeveer 20-30 hektaar van die 100+ hektaar nuwe afvoerstelsels vir die somer het. Maar wat van die winter? Hy het windmasjiene gebruik om die kouewindpatrone van die pooldraaikolk te bestry, en hy en Mike het af en toe (teësinnig) gebruik gemaak om brande in die wingerd te bou om reeds ontplante plante teen laat ryp te beskerm. Maar dit is riskant en kan eintlik meer koue weer die wingerd in trek, afhangende van die weerpatroon en wolkbedekking. 'N Erge en langdurige koue wat in die winter onder nul val, kan 'n afsterf veroorsaak.
'Hierdie jaar was nie te erg nie; ons het 'n ernstige dip gehad wat knoppe beskadig het,' het Mark gesê. 'Maar ek sou sê dat dit laer is as wat ons normaalweg as gemiddeld beskou.'
Ondanks die inherente romantiek van wyn en die kuns wat nodig is om 'n voortreflike produk te produseer, is druiwe steeds 'n goedere -oes, sê Mike. "Ongeveer 50% is wat in die wingerd gebeur, en 50% is wat in die bottelgerief gebeur." Wynmakers, indien nie boere self nie, werk daagliks saam met hul boere, en terwyl suksesvolle produsente en vervaardigers probeer om vir die toekoms te beplan, is hulle nog steeds mal daaroor om te belê in nuwe, onbeproefde variëteite wat beter kan vaar in 'n warmer wêreld, want ervaring en geskiedenis vertel hulle dat die enigste ding waarop hulle werklik kan reken in die veld, onvoorspelbaarheid is.
Op die oomblik is die wynmakers in New York die meeste bekommerd oor 'n vroeë bot, want soos Mike sê, "dit verhoog net die risiko vir die druiwe. En as ons in Mei laat ryp kry, wat hier gebeur, kan ons baie druiwe verloor. "
En tot dusver was die weer hierdie laat winter heerlik vir inwoners van die staat New York, maar skrikwekkend vir die wynmakers.
"Sodra die temperatuur vir twee tot vier weke laer as die vriespunt is, begin u die knop sien breek," sê Mike. 'In die ergste geval, die knoppe breek vroeg in April en daarna word ons gevries. Dit is te vroeg om te sê of dit sal gebeur-maar dit kan gebeur-so ons snoei in die wingerd, maar laat ongeveer 50% meer oor as wat ons normaalweg sou doen, sodat as ons afsterf, ons meer plantmateriaal het om mee te werk. "
En as daar nie 'n groot oornagvries is nie, gaan Mike terug en snoei weer. Dit neem tyd (en tyd is gelyk aan geld), maar soos met Mark se benadering tot duur wingerddreinerende en weerstoestande gereedskap, sal dit betaal as dit die druiwe red.
Warmer temps en langer groeiseisoene in Engeland het meer as 600 wynkelders tuisgemaak, Swede se wynbedryf floreer en British Columbia word 'n brandpunt vir Chardonnay.
Klimaatsverandering sal nie oral dieselfde impak hê nie. Ons het almal die grotendeels fassinerende "Sal jou stad onderwaterkaarte wees?" dat die projek van 3,7 miljoen Amerikaanse inwoners in 2 150 kusgebiede hul huise kan vernietig deur storms wat veroorsaak word deur klimaatsverandering en stygende waters.
Dieselfde haglike voorspellings word gemaak vir die wêreld se voorste streke van wynproduksie, naamlik Bordeaux en Rhône in Frankryk, Toskane in Italië, die Napa -vallei en Sonoma in Kalifornië en Chili. Vanaf 2050, dink ons, sal hulle R.I.P. of radikaal moet verander - sommige navorsers skat dat wynproduksie in die voorste dele van Europa met 85% verminder sal word en selfs die berug konserwatiewe Bordeaux -wynraad het die AOC toestemming gevra om nuwe druiwesoorte te verbou wat hulle tans verbied kan word.
Intussen het warmer temps en langer groeiseisoene in Engeland die tuiste van meer as 600 wynkelders gemaak, die wynbedryf in Swede groei en British Columbia word 'n brandpunt vir Chardonnay (die balsemende temps in die streek gee dit 'n voorsprong in gebalanseerde suurheid, vergeleke met voorheen geprysde Chardonnay -groeisones, waar die brandende hitte te soet drankbomme lewer). New York-die tuiste van die land se oudste wynmakery, Brotherhood-geniet 'n welverdiende (langdurige) kritieke en kommersiële sukses vir sy wyn.
En hoewel produsente kultivars kan aanneem wat gewoonlik slegs in warmer klimate verbou word, het hulle steeds topografiese uitdagings.
Tans is daar ongeveer 31,800 hektaar grond vir wyndruiwe in New York, terwyl Kalifornië 580,000 hektaar het. Alhoewel daar ongeveer 8,6 miljoen hektaar landbougrond in New York beskikbaar is (dit kan verskuif word namate die kweek van stapelgewasse soos appels in New York moeiliker word om effektief te groei), is die minerale inhoud van die grond, die helling van die grond, dreinering, die afbreekbaarheid , ensovoorts, maak dit moontlik nie ideaal vir 'n wingerd nie.
Kwekers en wynmakers, van wie baie inherent konserwatief van aard is en nie die eerste dwaas in die buurt wil wees wat die plaas op 'n riskante nuwe variëteit wil wed nie, is nog nie heeltemal gereed om hul wingerde heeltemal te herplant nie. Dit is te vroeg om te weet of die siklus van onvoorspelbaarheid sal voortduur, vererger of stabiliseer. Die enigste ding waarop ons almal veilig kan wed: oor tien jaar drink ons ​​nie dieselfde ding op dieselfde plekke nie.
As klimaatsverandering vinnig voortduur, kan die staat New York, effens warmer en met 'n langer groeiseisoen, die warmste plek word om die geliefde Europese wynvariëteite te skep en te drink wat gewoonlik verband hou met - en u raai dit - Europa en Kalifornië.
Wetenskaplikes sê klimaatsverandering kan voedsel en sjokolade in gevaar stel
(Firma V /shutterstock.com) Voedsel soos koffie, sjokolade en wyn loop gevaar vir klimaatsverandering, meen wetenskaplikes.
E-pos hierdie artikel
Stuur u artikel
Jou artikel is gestuur.
23 Oktober 2011 en mdash (Ontspan nuus) - As die waarsêers van klimaatsveranderinge en groot ondernemings waar is, kan geliefde kos soos 'n koppie oggendkoffie en 'n stukkie sjokolade 'n oorblyfsel van die verlede word.
Dit is die skerp waarskuwing van wetenskaplikes, boere en selfs groot voedselondernemings soos Starbucks, wat verlede week aan die Britse publikasie The Guardian gesê het dat klimaatsverandering 'n ernstige bedreiging vir die Arabica -koffieboon inhou.
Boere ondervind reeds die neerslag van klimaatsverandering, het Jim Hanna, direkteur van volhoubaarheid, gesê, met ernstige orkane en weerstandbiedende insekte wat gewasse verwoes.
Volgens die Union of Concerned Scientists bedreig (UCS) klimaatsverandering koffiegewasse in feitlik elke groot koffieproduserende streek ter wêreld, 'n werklikheid wat Hanna hierdie week aan lede van die kongres sal herhaal tydens 'n geleentheid wat deur die UCS geborg word.
Hoër temperature, lang droogtes gevolg deur intense reënval en gewassiektes het die afgelope paar jaar die koffievoorraad dramaties verminder. Tussen 2002 en 2011 het die produksie van Indiese koffie byvoorbeeld met byna 30 persent gedaal, sê die UCS.
Afnemende produksie het ook koffiemerkte in die supermark soos Maxwell House en Folgers in die VSA gedwing om hul pryse in 2010 en 2011 met 25 persent of meer te verhoog.
Die skrikwekkende waarskuwing van Starbucks oor die moontlike tekort aan koffie, voeg brandstof by aan die berigte dat die koffiereus die koudgeperste sapbarsbedryf betree, soos onlangs deur die New York Post berig.
Intussen waarsku 'n ander verslag wat verlede maand uitgereik is dat sjokolade 'n luukse item kan word as gevolg van die gevolge van klimaatsverandering.
Terwyl Ghana en die Ivoorkus meer as die helfte van die wêreld se kakao -aanbod produseer, kan stygende temperature in Wes -Afrika 'n groot hap uit die produksie neem en pryse teen 2050 laat styg, lui die verslag van die International Center for Tropical Agriculture. Die studie is befonds deur die Bill and Melinda Gates Foundation.
Verbruikers is ook gewaarsku dat die prys van grondboontjiebotter op die punt staan ​​om te styg na 'n somer wat hierdie jaar 'n sombere grondboontjie -oes opgelewer het, terwyl die Amerikaanse Wet op Omgewingsbeskerming (EPA) sê dat gewasse wat tans naby die klimaatdrempels is, soos wyndruiwe in Kalifornië sal waarskynlik 'n afname in opbrengs en kwaliteit ondergaan.
Klimaatsverandering: neem 'n tol op koffie?
As daar iets is waarop baie van ons reken - in goeie tye en in slegte tye, in reën of skyn - is dit 'n stewige koppie koffie in die oggend.
Maar navorsers het hierdie week getoon dat die geliefde koppie joe 'n groot risiko loop as gevolg van klimaatsverandering.
Navorsingsbotanis Aaron Davis van die Royal Botanic Gardens, Kew in Londen en kollegas het Woensdag in die tydskrif PLoS One geskryf en berig dat klimaatverhitting wilde variëteite kan veroorsaak Coffea arabica tot uitwissing teen 2080.
Met behulp van 'n rekenaarmodel het die groep verskillende opwarmingscenario's ontleed, met die fokus op tydperke van 20 jaar rondom 2020, 2050 en 2080. In die beste geval vir 2080 sou die Afrika-habitatte wat hulle bestudeer het-in Ethiopië, Soedan en Kenia- ervaar 'n vermindering van 65% in geskikte plekke vir aanplanting. In die ergste geval het geskikte plekke byna 100%gedaal.
"Ons modellering toon 'n baie negatiewe neiging vir die toekomstige verspreiding van inheemse Arabica -koffie onder die invloed van versnelde wêreldwye klimaatsverandering," het die skrywers van die studie geskryf.
Arabica is die gewaardeerde fabriek wat jaarliks ​​70% van die meer as $ 15 miljard se koffie wêreldwyd verkoop. Dit word meestal op plase verbou, met variëteite wat afkomstig is van 'n klein aantal plante wat in die 1600's en 1700's uit Ethiopië uitgevoer is, het Davis hierdie week aan National Geographic gesê.
Die gebrek aan genetiese diversiteit in gekweekte Arabica -plante is 'n rede tot kommer vir die bedryf, het Davis gesê, en het opgemerk dat "die geskiedenis van Arabica ondergaan word deur probleme met siektes, plae en produktiwiteitsprobleme - en telers het altyd teruggekeer na die natuur en gebruik genetiese diversiteit om dit aan te spreek. " Deur die kruising van wilde plante met weerstand teen plae of uiterste klimaat met die verboude variëteite, kan hulle gesonde gewasse handhaaf.
Maar as wilde variëteite verdwyn, wat beklemtoon word deur relatief hoë temperature, sou die genetiese diversiteit ook verdwyn, wat min in die teelgereedskap van produsente laat.
Alles is nog nie verlore nie, het die studie voorgestel. Die analise van die span het 'kernlokaliteite' geïdentifiseer waar koffieplante waarskynlik klimaatsverandering kan weerstaan. Sulke plekke, het hulle geskryf, waarvan sommige in reeds beskermde gebiede geleë is, kan gemerk word vir sorgvuldige bewaring.
Daarbenewens het hulle bygevoeg dat voortgesette genetiese studies van die geharde wilde Arabica -variëteite navorsers kan help om die variante te identifiseer wat hitte- en droogtetoleransie verbeter en die gene in gekweekte populasies meng.
"As deel van 'n toekomstige bron, en veral om genetiese potensiaal te bied om klimaatsverandering te versag, word inheemse bevolkings beskou as 'n belangrike bron vir die volhoubaarheid van Arabica-produksie op medium tot lang termyn," het hulle geskryf.
Klimaatsverandering is nie net 'n bedreiging vir wilde koffie nie - dit bedreig ook mak plante. In 2011 het die medewerker van Los Angeles Times, Melissa Allison, 'n verhaal geskryf oor hoe klimaatsverandering die produsente van Arabica -plante in Costa Rica die lewe bemoeilik.
'N Lang verwagte terugkeer na eet in geliefde restaurante in New York
Namate die gevoel van optimisme in die stad toeneem, stop een skrywer by haar gunsteling Manhattan -instellings en bestel 'n of twee geregte by elkeen.
In hierdie reeks vir T, besoek die skrywer Reggie Nadelson die instellings in New York wat dekades lank cool was, van restaurante tot onbesonge duike. Vir hierdie aflewering, wat saamval met die vrystelling van haar boek "Wonderlike Manhattan, "Kyk sy na van haar gunsteling plekke.
Vanoggend het ek, soos gewoonlik, koffie gedrink by Ground Support, 'n kafee op West Broadway net suid van Springstraat. My shakerato ('n mengsel van espresso en ys in Italiaanse styl) pas perfek by my ontbytslaai (avokado, rucola en 'n sny mortadella). Die plek was stampvol - soveel so dat die amandel -croissants amper verdwyn het - en die eienaar, Davide Drummond, glimlag soos altyd, begroet die inwoners en hul honde en vee die buitetafels af. Hy het onverpoos vasgehou. Toe die stad verlede lente gesluit is, het hy gereeld teen sonop die ses myl van sy huis in Brooklyn af gery om seker te maak dat SoHo kafeïen bevat.
'N Jaar gelede, byna tot vandag toe, het ek geskryf oor hoe sommige van die woonbuurte in New York dit reggekry het tydens toesluit. Verbasend genoeg het byna almal, en nog vele meer, dit oorleef. (Onder die opvallende uitsonderings is Jing Fong, die dim sum -paleis in Elizabethstraat, wie se eienaars genoodsaak was om hul groot eetkamer op te gee en tans 'n nuwe plek soek.) Dit was 'n baie moeilike jaar - moeilik, bitter, hartseer. - maar gerugte oor die dood van die stad was, blykbaar, baie oordrewe. Ek is nie onbewus daarvan dat die hele bedrywe (byvoorbeeld die teater) steeds in 'n benarde toestand is nie. Maar daar is ook 'n mate van optimisme. En om te sien hoe dit met sommige gunstelinge in Manhattan gaan, het ek gedink ek sou in die loop van 'n week by 'n dosyn of so kom, wat my ook in staat sou stel om iets lekker te eet.
Van SoHo af loop ek ooswaarts langs Houston na Russ & amp Daughters, die smaaklike winkel wat deel was van my lewe vandat ek oud genoeg was om 'n bagel and lox -toebroodjie te hou. "Toe die stilstand plaasvind, was ons baie bekommerd oor die toekoms," sê Josh Russ Tupper, wat die plek saam met sy neef en mede-eienaar van die vierde generasie, Niki Russ Federman, bestuur. Gelukkig het hulle onlangs 'n groot produksiefasiliteit by die Brooklyn Navy Yard gebou en kon hulle hul skeepsvermoë uitbrei, wat volgens Tupper 'Russ & amp Daughters lewendig gehou het en ons nog 100 jaar sal toelaat om voort te gaan.' En die besigheid keer nou terug na die East Houston Street -winkel. Ek is verheug dat ek in die tou moet wag om my gebraaide bielie met ligte botter te bestel, met skywe Wild Western Nova Scotia -gerookte salm en gerookte steurgarnale. Ek kry ook 'n half pond swartwitpens, 'n paar latkes en 'n bissel (wat 'n klein gedeelte beteken) salmstok, wat ek in 'n noodgeval in my sak steek. Gerieflik is Katz's Delicatessen slegs een blok oos. Ek hardloop om middagete te gaan haal: 'n tongbroodjie op vars Joodse rog met 'n klomp heldergeel mosterd en 'n halfsuur piekel.
Die volgende aand gaan ek stad toe na Schaller & Weber, die Duitse kruidenierswinkel in Second Avenue. Toe die eienaar, Jeremy Schaller, in Junie verlede jaar hoor dat die stad uitgebreide sitplekke buite toelaat, het hy 'n vragmotor van 'n vriend geleen en alles bymekaargemaak wat hy nodig gehad het om 'n pop-up restaurant, wat hy Blume genoem het, in die agterplaas te bou. Ek en my niggie, Caite, sit in die wyntuin in Oostenrykse styl, weggesteek van die stad, en eet die tuisgemaakte foie gras en 'n bottel Riesling. "Is jy opgewonde?" vra Schaller, soos mense deesdae doen, en as ons bevestig dat ons dit is, groet hy ons met 'n drukkie, 'n opwindende aanwysing van beter tye.
Dit was baie plekke, en baie - insluitend sommige wat al meer as 'n eeu lank oorleef het - het gedoen wat hulle moes. Toe die pandemie toeslaan, 'het ons die meeste van ons vleis aan Rethink Food geskenk', 'n niewinsorganisasie wat hom toespits op die vermindering van voedselonsekerheid, sê Bonnie Jenkins, die hoofbestuurder van Keens Steakhouse, wat die eerste keer in 1885 geopen het. Op die derde dag van my toer in Manhattan , sit ek en my neef John in die bedekte buitenshuise sitarea van die restaurant en verslind 'n uitstekende portierhuis vir twee wat skaars in die middel kom, effens gebrand en effens knapperig aan die buitekant. Ons deel 'n Manhattan en dink daaraan hoe 'n groot aand in die stad vir ons vaders in die stad 'n skemerkelkie en steak in die donker eetkamer met houtpanele beteken het. Toe die buite -eetplek in Desember oopgemaak word, was dit 28 grade. 'Maar ongelooflik,' sê Jenkins, 'het daar steeds mense gekom.'
Terwyl ek probeer om van die steak af te stap, loop ek verby Le Bernardin in West 51ste straat en dink hoe bly ek is dat dit weer oopgemaak is. Ek hou onbeskaamd van hierdie plek, vanweë die kos en sy styl, wat formeel is, maar nooit pompeus is nie. Om in te gaan is om na 'n ander wêreld vervoer te word. Die Franse het 'n woord daarvoor: "afbetaling. " Letterlik vertaal beteken dit die gevoel om 'n mens se land te verlaat, maar die ware sin is 'n ontsnapping uit die quotidian. En vir my beteken dit die eier. 'N Nagereg wat deur Bernardin se voormalige sjef Michael Laiskonis opgetower is, is 'n soort melksjokolade -pot de crème met karamelskuim en esdoringstroop en bedien in 'n ligbruin eierdop. Dit is ryk en romerig, bedek met net 'n paar soutkorrels om 'n sublieme en skynbaar pittige smaak by te voeg.
Natuurlik is nie alles soos dit was nie. Ek het onlangs gehoor dat Charles Gabriel die huurkontrak verloor het op Charles 'Country Pan Fried Chicken, sy restaurant aan die Frederick Douglass Boulevard wat dekades lank van die lekkerste hoender in die stad bedien het. Maar op die vierde dag van my ekspedisie deur die stad bel my vriend Curtis Archer, soms na verwys as die burgemeester van Harlem. Hy vertel my verreweg dat hy nie meer bedrywig is nie, maar die eienaar van die restaurant, Charles Gabriel, is op die punt om 'n gebakte hoendermagnaat te word. Tydens die inperking het Gabriel sy fokus verskuif na aflewering by die huis, iets waarvan hy nog nie veel gedoen het nie. Sake het gegroei en beleggers verskyn. As gevolg hiervan, sal Charles 'Country Pan Fried Chicken binnekort 'n nuwe plek in Edgecombe -laan en 145ste straat oopmaak, en daarna 'n buitepos aan die Upper West Side en nog een in Brooklyn. Op 73 sal Gabriel, wat een van die 21 kinders in 'n deelnemende gesin in Noord -Carolina grootgeword het en by sy ma leer kook het, uiteindelik die profiel kry wat hy verdien.
Ek en Curtis is egter op die oomblik ontneem van die kos van Gabriel, maar ons stop by Red Rooster, die restaurant van Marcus Samuelsson, wat Amerikaanse kookkuns bedien, vir die warm heuninghoender en die mieliebrood met geroosterde tamaties en mieliebotter. Daarna gryp ons 'n muffuletta - ryk en pittig met mortadella, coppa, mozzarella en Siciliaanse olyfslaai - by Settepani, die voormalige bakkery in Brooklyn wat klassieke Italiaanse kos in Lenoxlaan bedien.
Volharding, uitvinding, ontsaglike harde werk en, in sommige gevalle, nie 'n bietjie geluk nie, het al hierdie ondernemings aan die gang gehou. Ek het my nuutste boek 'Marvelous Manhattan' genoem, nie net vir die skyline en glans van die stad nie, maar ook as gevolg van die mense wat gereeld die een geslag na die ander dit uitsteek, suig en aan die gang hou. Toe restaurant-eetkamers aan die begin van die pandemie moes sluit, het Linden Pride en Nathalie Hudson, die eienaars van die kroeë Dante en Dante West in die dorp, begin met die bottel van hul baie bekroonde cocktails vir afhaal. Daar was geen tekort aan vraag nie. 'Dit was alles Negronis en enigiets met tequila of mezcal daarin. Dikwels was dit Negronis met tequila en mezcal in hulle, "sê Pride. In NoHo het Il Buco Alimentari sy pizzas verkoop vir afhaal. En verder wes, bied Raoul kitskaste aan sodat kliënte die gevierde burger van die restaurant tuis kan maak. Gelukkig doen die plek nou weer sulke goeie sake dat vriende, met die wete dat ek naby is, my bel om te vra of ek vir hulle 'n tafel kan kry.
Aan die einde van die week, voor ek weer koolhidrate af sweer, druk ek 'n besoek aan Il Posto Accanto, die wynkroeg in East Second Street, in vir 'n bord spaghetti alle vongole, pittig en opgestapel met vars mossels. Om die afgelope jaar kop bo water te hou, het Il Posto geskenkbewyse aangebied. Dieselfde geld by Di Palo's, die Italiaanse winkel vir lekker kos in Grandstraat, waar ek bykom om 'n bol mozzarella op te tel, net uit die bak, nog warm en drup van melk. "Mense het die geskenkbewyse gekoop, soms 'n duisend dollar elk," sê Lou Di Palo, die eienaar van die winkel saam met sy broers en susters, Sal en Marie. 'Ek het aanhoudend gesê om dit te gebruik, maar op 'n manier het mense' vergeet '.
10 bedreigde voedselsoorte wat u moet waardeer voordat dit weg is
Die ongelukkige waarheid is dat nie alles vir ewig duur nie. U kom altyd by u laaste hap roomys, 'n bord vol krummels uit u avokado -roosterbrood, of 'n leë bak wat net 'n paar sekondes gelede vol heerlike pasta was. En uiteindelik sal sommige van u gunsteling kosse vir altyd weg wees.
Die volgende kosse word bedreig as gevolg van 'n tekort of 'n onstabiele groeiomgewing, wat beteken dat u nie net in u spens kan gaan nie, of na die kruidenierswinkel om meer te kry as u opraak. Dit wil sê, geniet hierdie kos terwyl u kan, en hoop op 'n wonderwerk.
Ons weet almal van die ongelukkige afname in die byebevolking, maar ek wed dat u nie ver genoeg daaroor gedink het om te besef dat geen bye meer heuning beteken nie. Dit beteken nie meer soet en taai bolaag vir koekies, muffins of koffie nie. Bye verdwyn stadig danksy Colony Collapse Disorder, veroorsaak deur parasiete en plae, patogene, swak voeding en blootstelling aan plaagdoders. As die natuurlike versoeter van die natuur, moet u al die heuning geniet voordat u niks anders as kunsmatige suiker het nie.
Die Minions sou beslis verpletter wees om hierdie nuus te hoor. Piesangs word tipies verbou in streke soos Jordanië en Mosambiek, waar hulle deur Panama -siekte aangeval word. Dit word veroorsaak deur 'n swam wat die piesangplant deur die wortels binnedring, die vaskulêre stelsel versteur en die plant laat verwelk en uiteindelik sterf as gevolg van dehidrasie. Aan die ander kant word piesangs steeds gegroei op ander plekke waar hierdie siekte nie algemeen voorkom nie, sodat u miskien nog 'n rukkie van u geliefde bevrore piesangroomys kan geniet.
Dink u regtig dat u in 'n wêreld sonder sjokolade kan lewe? Hoe aaklig klink dit nie? Danksy aardverwarming beïnvloed stygende temperature die groei van sjokolade in gebiede soos Ghana en die Ivoorkus, waar meer as die helfte van die wêreld se voorraad sjokolade geproduseer word. It's predicted that climate change could significantly reduce the presence of chocolate by 2030. But thankfully, big chocolate companies like Hershey's and Mars are spending almost $1 billion in an attempt to help cocoa farmers avoid what could be the world's greatest tragedy.
No more girls' wine nights?! Well, maybe just not as baie wine nights. Increasingly warmer temperatures are making it tougher for wine production in areas like California and France. Luckily, cooler regions are still able to supply wine, including places like the U.K. and the American midwest. In Vermont, winemakers also produce ice wine, a dessert wine they make from frozen grapes. As amazing as that sounds, warmer winters may unfortunately put an end to that boozy dessert.
Italian winemaker Michele Reverdito told Die New York Times, &quotNebbiolo [the grape used to make barolo] means &aposthe wine of the fog&apos because you picked the grapes in November. Now we pick in September. The world is changing."