Daar lê ŉ onontginde rykdom in die digterlike geskiedenisoptekening en -skrywing, die herkartografering van ouwêreldse geografie.
“Dis g’n land vir ’n ou man, dié”, met die “hart ligter as ‘n veer” raak snare wat hier rondom ons onophoudelik tril. Dankie vir die uitstekende resensie, Tom: sien werklik daarna uit om hierdie bundel te lees.
Mens is al so fatalisties onttaal deur die afskuwelike verhale van elke dag waar die koei deur die kerk gedryf word tot by die konsistorie uit en waar die koster sommer so in die verbygaan ook nog doodgeskiet word vir die bietjie kollektegeld – die gesamentlike goeie wil – wat die diens opgelewer het… Dankie tog dat daar ook ander benaderings en besinnings is