12. Israel in die Verdrukking
Baie mense maak die fout om Israel in die Openbaringsgebeure mis te kyk. Hierdeur gaan 'n groot deel van die Bybelse perspektief op die sewe jaar lange verdrukking verlore, asook een van die belangrikste profetiese tekens van die einde van die kerkbedeling, naamlik die herstel van Israel en spesifiek ook hulle hoofstad, Jerusalem. As 'n algemene stelling in verband met die wederkoms word in Openbaring 1:7 gesê: "Kyk, Hy kom met die wolke, en elke oog sal Hom sien, ook hulle wat Hom deursteek het." Hierdeur word dit baie duidelik geïmpliseer dat Israel terug in hulle land en hulle stad, Jerusalem, moet wees omdat hulle ook in 'n nasionale verband, as volk, 'n besluit ten opsigte van die gekruisigde Jesus sal moet neem wat tydens sy eerste koms deur hulle vaders verwerp en oorgelewer is om gekruisig te word.
Wat ons kennis oor die naderende verdrukking betref, is die status van Jerusalem die belangrikste enkele teken wat die Here Jesus oor die einde van die kerkbedeling aan ons gegee het. Nadat Hy die fisiese verwoesting van die stad en die internasionale verstrooiing van die Jode beskryf het (Luk. 19:41-44; 21:5-6,20-24), beklemtoon Hy die feit dat Jerusalem net tot op 'n bepaalde tydstip in die toekoms aan die beheer en vertrapping deur nie-Joodse volke onderworpe sou wees: "…en Jerusalem sal vertrap word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is" (Luk. 21:24; kyk ook Rom. 11:25-26). Die woord "totdat" dui nie alleen op die feit dat Jerusalem se vertrapping in 'n stadium beëindig sal word nie, maar ook dat dit met die einde van die tye van die nasies sal saamval. Dit is dus vir ons baie belangrik om verwikkelinge in en om Jerusalem dop te hou, sodat ons die belangrikste teken van die einde van hierdie bedeling behoorlik in ag kan neem.
Hou in gedagte dat Bybelse Jerusalem die Ou Stad is, waarna ook as die Stad van Dawid verwys word, wat in 1967 in die Sesdaagse Oorlog deur Israel verower is. In 1980 is Jerusalem tot die hoofstad van Israel verklaar en daarna word nog net die Tempelberg deur die heidene vertrap. Israel word ongered in hulle land herstel. In Eségiël 22 van vers 18 af sê die Here dat Hy hulle in Jerusalem bymekaar sal maak en 'n vuur teen hulle sal aanblaas. In die benoudheid van die verdrukking sal hulle na die Here soek (Jer. 30:7; Hos. 5:15–6:2). In die proses van Israel se geestelike herstel sal die duiwel alles moontlik doen om die volk te bedrieg deur 'n valse messias aan hulle te bied. Die Antichris sal homself as Israel se Verlosser en beloofde Messias voordoen en die volksleiers sal hom as sodanig aanvaar. Die Here Jesus het na hierdie tragiese besluit verwys toe Hy tydens sy eerste koms en verwerping deur die volk gesê het: "Ek het gekom in die Naam van my Vader, en julle neem My nie aan nie. As 'n ander een in sy eie naam kom, hóm sal julle aanneem" (Joh. 5:43).
Hierdie verleier wat homself as die ware Messias sal voordoen, is die valse messias waarteen Jesus die volk duidelik gewaarsku het (Matt. 24:4-5). Hy is die ruiter op die wit perd wat in Openbaring 6 sal uitdraf as 'n oorwinnaar en om te oorwin. Hy sal geen tyd verspil om sy posisie in Israel te konsolideer nie, en groot openbare steun verwerf deur dit vir die volk moontlik te maak om die tempel te herbou. Hy sal die Messiaanse herlewing teëwerk as iets wat na bewering in stryd met Israel se nasionale godsdiens en offerdiens is en dus 'n bedreiging vir Judaïsme inhou.
Die 144 000 verseëldes
'n Baie belangrike gebeurtenis wat aan die begin van die verdrukking sal plaasvind, is die redding van 144 000 Jode en hulle afsondering in die diens van die Here. Dit vind baie duidelik ná die bedeling van die kerk plaas, omdat hulle godsdienstige posisie direk met hulle volks- en stamidentiteit in verband gebring word. Dit is anders as wat gedurende die volk se verstrooiing in die kerkdispensasie die geval was, waar volksverband nie 'n oorweging vir die redding van mense is nie (Gal. 3:28). Die 144 000 is die eerste groep wat deel van die geestelike herstel van die volk Israel sal uitmaak: "En ek het die getal van die verseëldes gehoor: 144 000 verseëldes uit al die stamme van die kinders van Israel" (Op. 7:4).
Daar is geen onduidelikheid oor hierdie stelling nie en dit is eksegeties totaal onregverdigbaar om die 144 000 Joodse evangeliste op die kerk of enige ander groep mense buite Israel toe te pas. Dit is duidelik dat die Here pas nadat Hy sy bruidsgemeente kom haal het, die geestelike potensiaal van die herstelde Israel sal benut om sy lig in die donker nag van die verdrukking te laat skyn. Toe Elia weggeraap is, het sy mantel en profetiese bediening op Elisa geval. In die komende uur van die duisternis sal die Here Homself ook nie onbetuig op die aarde laat nadat sy bruid weggeraap is nie.
Openbaring 7 sluit by 'n lang reeks profesieë in die Bybel aan waarin die waarborg gegee word dat die Here sy volk Israel nie alleen fisies en staatkundig in hulle land sal herstel nie, maar dat hulle in die laaste dae ook geestelik sal herleef: "Daarom, sê vir die huis van Israel... Ek sal julle uit die nasies gaan haal en julle uit al die lande bymekaar laat kom, en Ek sal julle in jul land bring. Dan sal ek skoon water op julle giet, sodat julle rein kan word... En Ek sal my Gees in jul binneste gee en sal maak dat julle in my insettinge wandel en my verordeninge onderhou en doen. En julle sal woon in die land wat Ek aan jul vaders gegee het; en julle sal vir My 'n volk en Ek sal vir julle 'n God wees" (Eseg. 36:22-28).
Daar is tans baie duisende Jode wat al aan die Nuwe Testamentiese feite omtrent Jesus se Messiasskap blootgestel is, maar nog nie 'n besluit daaroor geneem het nie. Nadat die wegraping plaasgevind het en al die Messiaanse Jode (dié wat voor die tyd reeds vir Jesus as hulle Messias aangeneem het) saam met die bruidsgemeente weg is, sal 'n ernstige herwaardering van Bybelse feite deur 'n groot groep agtergeblewenes gedoen word. Die Heilige Gees sal kragtiglik onder hulle werk (Sag. 12:10) en baie van hulle sal die Here Jesus as Verlosser aanneem.
Uit hierdie herlewing sal 144 000 weergebore Jode na vore tree wat deur die Here vir 'n wêreldwye evangelisasietaak afgesonder sal word (Matt. 24:14). Soos Daniël se drie vriende sal hulle in die uur van verdrukking bewaar word, sodat hulle hul bediening as die Here se uitverkore getuies onder uiters moeilike omstandighede sal kan uitvoer.
Omdat die wêreld ná die wegraping geestelik gesproke in duisternis gehul sal wees, sal die Here benewens die 144 000 Joodse evangeliste ook twee spesiale getuies in Israel opwek om teen die valse messias standpunt in te neem en ook oordele oor hulle teëstanders te bring: "En Ek sal aan my twee getuies gee dat hulle, met sakke bekleed, 1260 dae lank sal profeteer. Hulle is die twee olyfbome en die twee kandelaars wat voor die God van die aarde staan. En as iemand hulle wil beskadig, gaan daar vuur uit hulle mond en verslind hulle vyande; en as iemand hulle wil beskadig, moet hy op dieselfde manier gedood word. Hulle het mag om die hemel te sluit, sodat daar in die dae van hulle profesie geen reën val nie; en hulle het mag oor die waters, om dit in bloed te verander en om die aarde te tref met allerhande plae so dikwels as hulle wil" (Op. 11:3-6).
Daar is verskillende verklarings oor wie hierdie twee spesiale getuies sal wees. Oor die een, nl. Elia, is daar eenstemmigheid. In die laaste twee verse van die Ou Testament word gesê: "Kyk, Ek stuur julle die profeet Elia voordat die groot en vreeslike dag van die Here aanbreek. En hy sal die hart van die vaders terugbring tot die kinders, en die hart van die kinders tot hulle vaders, sodat Ek nie hoef te kom en die land met die banvloek tref nie" (Mal. 4:5-6). Die ander Joodse profeet wat baie groot aansien onder ortodokse Jode geniet, en ook buite Israel baie bekend is, is Moses. Dit is opvallend dat dit juis Moses en Elia was wat saam met Christus op die berg van verheerliking verskyn het (Matt. 17:3).
Verskeie verklaarders is van mening dat Moses en Elia in sterflike liggame na die land Israel sal terugkeer. Dit is egter nie 'n uitgemaakte saak dat Moses en Elia persoonlik na die aarde teruggestuur sal word om deur die Antichris en sy magte doodgemaak te word nie, want dit sal beteken dat Moses 'n tweede keer sterf. Dit is meer waarskynlik dat twee Messiaanse Jode in die gees en krag van Moses en Elia opgewek sal word. Die profesie oor die koms van Elia is reeds gedeeltelik in die optrede van Johannes die Doper vervul (Matt. 17:10-13). Johannes het egter net "in die gees en krag van Elia" opgetree en sodoende die tipiese rol van Elia vervul (Luk. 1:17). Hy het ontken dat hy Elia self was (Joh. 1:21).
Gedurende die eerste 3½ jaar van die verdrukking sal hierdie twee getuies kragtig in Israel getuig sodat die valse messias nie die hele volk sal kan mislei nie. 'n Oorblyfsel in Israel sal hierdeur voorberei word om die valse messias te verwerp wanneer hy homself in die herboude tempel tot God verklaar. Geen wonder dat die valse messias en sy volgelinge so uitermate vyandig teen hulle sal wees nie. Wanneer die valse messias homself in die middel van die verdrukking tot God verklaar, alleenheerskappy opeis en 'n militêre diktatuur instel, sal hy die twee getuies aanval en doodmaak: "En wanneer hulle hul getuienis voleindig het, sal die dier wat uit die afgrond opkom, teen hulle oorlog voer en hulle oorwin en hulle doodmaak" (Op. 11:7). Ná 'n paar dae sal die twee getuies uit die dood opgewek word en opvaar hemel toe (Op. 11:11-12). Hierna sal die donker en stormagtige tyd van die Antichris se 3½ jaar lange skrikbewind op aarde aanbreek. Terselfdertyd sal die oordele van die dag van die Here oor 'n sondige en rebelse mensdom uitgestort word. In hierdie tyd sal die Here 'n oorblyfsel in Israel teen uitwissing beskerm deur hulle op 'n spesiale plek in die woestyn te bewaar.
Herbouing van die tempel
In die eerste 3½ jaar van die verdrukking sal Israel en die nasies die slagoffers van grootskaalse misleiding wees en almal saam die valse messias as die ware Messias en spesiale gesant van God aanvaar. As universele messias sal hy die samebindende faktor tussen alle godsdienste in die wêreld wees. Vir die nominale Christene sal hy die Christus wees, vir die Moslems die Imam Mahdi, vir die Hindoes Krishna, vir die Boeddhiste die Maitreya Boeddha en vir die Jode die Messias. Alle gelowe sal hande vat en mekaar onderling aanvaar op grond van die valse aanname dat hulle dieselfde God aanbid en dus dieselfde wêreldmessias moet navolg.
In hierdie tyd sal Israel hulle tempel herbou as deel van die verbond wat hulle met die valse messias sal sluit. Dit sal in die teken van die voortgesette verwerping van Jesus staan, daarom sal die herbouing van die tempel 'n hoë prioriteit by die Antichris wees. Die hervatting van diere-offers sal ook die uitdruklike en voortgesette verwerping van Jesus Christus as die Lam van God behels, wat Homself eenmalig vir die sondes van die hele wêreld geoffer het (Heb. 7:26-27).
In Openbaring 11 word daar na die tempeldiens en die ontheiliging van die tempel in die verdrukking verwys. Watter tempel is dit? Daar word in die geskiedenis en profesieë oor Israel na die volgende vier tempels verwys:
2. Die tempel van Herodes. Hierdie tempel is in die laaste eeu voor Christus deur Herodes vir die Jode gebou om hulle guns te wen. Dit staan as die tweede tempel bekend.
3. Die tempel van die verdrukking. Hierdie tempel sal in die komende verdrukking (in die 70ste jaarweek van Daniël) ná 'n verbond tussen die Antichris en die Joodse volk in Jerusalem gebou word. Hierna word as die derde tempel verwys. Die Antichris sal homself in dié tempel tot God verklaar.
Die volgende verwysing word in Openbaring na die opmeet van die tempel in Jerusalem gemaak, asook die ontheiliging daarvan: "En 'n riet soos 'n stok is aan my gegee, en die engel het gestaan en gesê: Staan op en meet die tempel van God en die altaar en die wat daarin aanbid. Maar die voorhof buitekant die tempel moet jy uitlaat en dit nie meet nie, want dit is aan die heidene gegee; en hulle sal die heilige stad 42 maande lank vertrap" (Op. 11:1-2).
Johannes het die profesie oor die derde tempel ontvang 25 jaar nadat die tempel van Herodes (die tweede tempel) in 70 n.C. deur die Romeine verwoes is, dus kan dit slegs op 'n toekomstige tempel betrekking hê. Hierdie derde tempel sal ná 3½ jaar deur die valse messias ontheilig word: "En hy sal een week lank met baie 'n sterk verbond sluit, en gedurende die helfte van die week sal hy slagoffer en spysoffer laat ophou" (Dan. 9:27). Die afskaffing van die Jode se offerdiens in die middel van die verdrukking sal saamval met die tyd wanneer die Antichris sy rol as militêre diktator aanneem, homself tot God verklaar en ook 'n beeld van homself in die Allerheiligste van die tempel laat oprig: "En deur hom sal leërs op die been gebring word en die heiligdom, die vesting, ontheilig, en hulle sal die voortdurende offer afskaf en die ontsettende gruwel opstel… En dié koning sal doen net wat hy wil en homself verhef en hom groot hou bo enige god, en teen die God van die gode sal hy wonderbaarlike dinge spreek; en hy sal voorspoedig wees, totdat die grimmigheid ten einde is" (Dan. 11:31,36).
Die Here Jesus het in noue aansluiting by Daniël na die gruwelike afgodsbeeld van die Antichris in die tempel verwys wat pas voor die aanbreek van die groot verdrukking (die laaste 3½ jaar van die verdrukking) in die tempel opgerig sal word: "Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting [die valse messias en sy beeld] waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom… dan moet die wat in Judéa is na die berge vlug… Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie" (Matt. 24:15-21). Die ontnugterde Jode sal dan vinnig vir hulle lewe moet vlug omdat die Antichris almal van hulle sal probeer uitwis wanneer hulle weier om hom of sy beeld te aanbid.
Paulus verwys ook na die Antichris se ontheiliging van die tempel in die middel van die verdrukking wanneer hy homself tot God sal verklaar. Hy beskryf hierdie rebel as: "…die teëstander wat hom verhef bo al wat God genoem word of voorwerp van aanbidding is, sodat hy in die tempel van God as God sal sit en voorgee dat hy God is" (2 Thess. 2:4). In die Allerheiligste van die tempel waar die verbondsark is wat na die genadetroon van God verwys, sal die Antichris sy beeld laat oprig en eis om in God se plek deur alle mense op aarde aanbid te word.
In Openbaring 13 word die volle implikasies van die oprigting van hierdie afgodsbeeld in die tempel aangetoon. Dit sal die gedwonge aanbidding van die Antichris as die selfverklaarde god van hierdie wêreld behels, asook summiere doodstraf vir almal wat sal weier om hom as God te aanbid. Die valse profeet sal okkultiese lewe aan die beeld verleen: "En dit is hom gegee om 'n gees aan die dier se beeld te gee, sodat die dier se beeld ook sal praat en maak dat almal gedood word wat die dier se beeld nie aanbid nie" (Op. 13:15).
Wanneer die Antichris homself tot God verklaar, sal hy nie net die Joodse offerdiens verbied nie, maar ook al die valse godsdienste, al het hulle hom ook vroeër as hulle gemeenskaplike messias aanvaar. Dan sal hy nie meer met die titel van wêreldmessias tevrede wees nie, maar daarop aandring om deur alle mense as God aanbid te word. Alle ander vorms van aanbidding sal daarna streng verbode en met die dood strafbaar wees.
Hoewel godsdiensleiers in Israel baie swak oor die koms van 'n valse messias ingelig is, weet hulle goed dat daar eers 'n tyd van groot oordele sal wees voordat die Messias as Koning oor die aarde sal heers. In die Ou Testament word na die tyd van oordele as "die dag van die Here" verwys. Die volgende is 'n paar voorbeelde hiervan: "Die son sal verander word in duisternis en die maan in bloed, voordat die groot en deurlugtige dag van die Here kom" (Joël 2:31). "Naby is die groot dag van die Here, naby en baie haastig… Dié dag is 'n dag van grimmigheid, 'n dag van benoudheid en angs… 'n dag van duisternis en donkerheid" (Sef. 1:14-15). Die vervulling van hierdie profesieë sal in die groot verdrukking plaasvind, en die sondaars sal weet dat die verskriklike dag van die Here aangebreek het (Op. 6:15-17). Hierdie oordele sal oor Israel en die ongelowige nasies kom omdat hulle lankal reeds die rug op die ware Messias gedraai het en tot oneer van Hom in ongeloof of dwalings verval en valse godsdienste aangehang het.
Stryd tussen die draak en die vrou
In Openbaring 12 is daar 'n baie duidelike beskrywing van Israel waarin dié volk met 'n vrou vergelyk word: "En 'n groot teken het in die hemel verskyn: 'n vrou wat met die son bekleed was, en die maan was onder haar voete, en op haar hoof 'n kroon van twaalf sterre; en sy was swanger en het uitgeroep in haar weë en barensnood. En 'n ander teken het in die hemel verskyn, en daar was 'n groot vuurrooi draak met sewe koppe en tien horings, en op sy koppe sewe krone; en sy stert het die derde van die sterre van die hemel meegesleep en hulle op die aarde gegooi. En die draak het gestaan voor die vrou wat op die punt was om te baar, sodat hy haar kind sou verslind sodra sy gebaar het. En sy het 'n manlike kind gebaar, wat al die nasies met 'n ystersepter sou regeer; en haar kind is weggeruk na God en sy troon. En die vrou het na die woestyn gevlug waar sy 'n plek het wat deur God gereed gemaak is, dat hulle haar daar sou onderhou 1 260 dae lank" (Op. 12:1-6).
Israel word hier met 'n getroude vrou vergelyk. Let daarop dat Israel in die Bybel dikwels met 'n getroude vrou vergelyk word uit wie God se Seun na die vlees, Jesus Christus, gebore is. In Jesaja 54:5 en Hosea 2:15 word gesê dat die vrou, Israel, met God getroud is, en in Jeremia 31:4 word Israel 'n jonkvrou genoem. In teenstelling hiermee word die Nuwe Testamentiese kerk altyd 'n maagd genoem wat aan Christus verloof is en eers by die bruilof van die Lam as sy vrou aan Hom verbind sal word. Wat die simboliek van die ware kerk as 'n rein maagd betref, is daar die gelykenis van die tien maagde in Mattheus 25:1-13, asook Paulus se stelling in 2 Korinthiërs 11:2 dat hy die gemeente as 'n rein maagd aan Christus verbind het. Die vrou in Openbaring 12 het 'n manlike kind gebaar wat al die nasies met 'n ysterstaf sal regeer. Dit is Jesus Christus. Hieruit alleen is dit duidelik dat die vrou nie die kerk kan wees nie, want Christus is nie uit die kerk gebore nie. Hy is egter wél as die seun van Dawid uit die Joodse volk gebore.
Die vrou word verder gekwalifiseer deur die 12 sterre op haar kop wat op die 12 stamme van Israel dui, asook die son en die maan wat na Jakob en Ragel as stamvader en stammoeder wys (vgl. Jer. 31:11,15). Hierdie simboliek blyk duidelik uit 'n droom wat Josef gehad het, waarin die son, maan en elf sterre voor hom neergebuig het (Gen. 37:9-10). Jakob het geweet dat die droom op Josef se ouers en broers betrekking het. Onwaarskynlik soos dit in daardie stadium mag gelyk het, sou hulle later voor Josef neerbuig nadat hy koning in Egipte geword het. Josef was 'n tipe van die Messias.
Openbaring 12:1-5 verstrek agtergrondinligting oor die historiese rede vir die draak se vyandigheid teen God, asook sy groot aanslag tydens Christus se geboorte, sodat die eindtydse manifestasie van die eeue-oue stryd tussen die vrou en die draak in die lig hiervan goed begryp kan word. Die verdere voortsetting van hierdie bloedige stryd aan die begin van die tweede helfte van die verdrukking (dit is tydens die 3½ jaar van groot verdrukking) word van vers 6 af beskryf. Die draak se aanvanklike uitwerping uit die hemel word in vers 3-4 beskryf, asook sy latere weerwraak teen God deur Jesus kort ná sy geboorte te probeer doodmaak.
Daar is mense wat nie hierdie verse as agtergrondinligting vir die verstaan van gebeure in die groot verdrukking beskou nie, maar as gebeurtenisse wat almal eers in die verdrukking sal plaasvind. Hulle verklaar die manlike kind (enkelvoud) dan as die 144 000 Jode wat in Openbaring 7 reeds as getuies van die Messias weergebore en verseël is. Hoe kan mense wat vroeg in die verdrukking al as getuies van Jesus verseël is, eers in Openbaring 12, wat gebeure in die middel van die week beskryf, gebore of weergebore word?
Die duiwel het egter wél tydens en kort ná Jesus se fisiese geboorte in Israel deur middel van Herodes se kindermoord 'n groot poging aangewend om Hom dood te maak. Hy het nie daarin geslaag nie. In die gebeure rondom die kruisiging het hy in Judas, die Joodse volksleiers én Pontius Pilatus gevaar om Jesus oor te lewer om gekruisig te word. Jesus het egter die dood en die graf oorwin en hemel toe opgevaar. In die eindtyd, met Jesus se wederkoms, sal Satan weer 'n poging aanwend om Hom dood te maak. Eers sal hy al die Jode en Christene probeer doodmaak in 'n poging om alle verteenwoordigers van God se koninkryk op aarde uit te wis. Daarna sal Satan al die konings van die aarde aanhits om tydens Christus se wederkoms teen Hom te veg en Hom dood te maak (Op. 16:13-16; 19:19). Hierdie poging sal egter ook nie slaag nie, omdat die Here Jesus alle mag in die hemel én op aarde het (Matt. 28:18). Niemand kan teen Hom probeer veg en dit oorleef nie.
Satan het deur die eeue heen sy stryd teen God se koninkryk voortgesit deur God se volk (Israel) en God se gemeente (die kerk) te beveg. Nadat die bruidsgemeente weggeraap is, sal hy sy volle aandag aan Israel wy om hulle óf te mislei óf dood te maak sodat die Here se plan met hulle verydel kan word. Die Here sal egter op 'n baie duidelike wyse tot hulle redding kom. In Openbaring 12 word die vlug van Israel voor die Antichris uit na die woestyn beskryf. Dit sal pas ná die ontheiliging van die tempel en die verbreking van Israel se amptelike verbond met die Antichris in die middel van die verdrukking plaasvind. Die Joodse regering sal dan tot 'n val kom en die politieke leiers sal saam met die godsdiensleiers en burgerlikes inderhaas na die woestyn toe moet vlug waar die Here 'n oorblyfsel van Israel sal bewaar en onderhou.
Die vlug na Petra
Israel se vlug in die middel van die verdrukking na die woestyn toe (Matt. 24:15-22; Op, 12:6) sal na alle waarskynlikheid na Petra, suid van die Dooie See wees. In die lig van die moderne belangstelling in Petra, veral ook onder Jode, moet die historiese én eindtydse betekenis van hierdie plek goed begryp word.
Petra, wat "Rots" in Grieks beteken, is 'n verlate stad suid van die Dooie See in Jordanië. In die antieke geskiedenis het dit as Seïr bekend gestaan, wat die hoofstad van Edom was. In latere eeue het die Nabateërs in die plek van die verdryfde Edomiete hier gewoon en hulle hoofstad Petra genoem. Petra is in 'n lang skeurvallei geleë wat as die Kidrondal deur Jerusalem loop en daarna ook deur die Dooie See en verder suidwaarts. Waarskynlik het 'n groot aardbewing en vulkaniese aktiwiteit hier plaasgevind en die aarde oopgeskeur sodat 'n canyon met steil klowe en kranse gevorm is. Die oorblyfsels van die skouspelagtige stad bestaan uit tempels en grafkelders wat uit die groot formasies sandsteenrots gekap is. Daar is net 'n nou skeur wat toegang tot die canyon bied, en dit kan maklik geblokkeer en afgesluit word. Dit is dus 'n veilige ontvlugtingsplek.
'n Indrukwekkende gesig begroet die reisiger wanneer die veelkleurige sandsteenformasies van die mees unieke en beroemdste spookdorp in die wêreld voor hom opdoem. Verder is daar die misterie van die stad se geskiedenis, asook die verwagting dat dit gedurende die groot verdrukking, volgens Openbaring 12:6, vir 3½ jaar lank 'n ontvlugtingsplek vir 'n oorblyfsel in Israel sal wees wanneer die Antichris hulle as volk sal probeer uitwis. Petra se rol in die geskiedenis is dus, ten spyte van sy absolute verlatenheid, nog nie verby nie.
In historiese tye het Israel verskeie oorloë teen die Edomiete in Seïr (die latere Petra) gevoer. Die intense vyandskap tussen Israel en Edom het by die geskiedenis van Jakob en Esau begin, want Jakob is die stamvader van die Israeliete en Esau van die Edomiete. "En Esau het gaan woon in die gebergte Seïr. Esau, dit is Edom" (Gen. 36:8). Esau het van Hebron na Seïr, die latere Petra, getrek en die stad, asook die landstreek wat daarna as Edom bekend gestaan het, in besit geneem. Eers moes hy die reuse wat daar gewoon het, verslaan: "Die Emiete het tevore daarin gewoon, 'n volk groot en talryk en hoog van gestalte soos die Enakiete... Ook het die Horiete tevore in Seïr gewoon; maar die kinders van Esau het hulle uit hul besitting verdrywe en voor hulle uit verdelg en in hulle plek gaan woon" (Deut. 2:10,12).
Die goddelose en aggressiewe geaardheid van Esau het die belangrikste karaktertrek van die Edomiete geword. In Eségiël 25:12-14 sê die Here dat Edom wraaksugtig teen Israel gehandel het, daarom sal Hy sy toorn deur Israel op Edom uitstort om hulle uit te roei. Hy sou hulle uit hulle vesting neerwerp en dit 'n verlate plek maak: "Jou vreeslikheid het jou bedrieg, die vermetelheid van jou hart, o jy wat woon in die rotsklowe... Al maak jy jou nes so hoog soos die arend – daarvandaan sal Ek jou neerwerp, spreek die Here. So sal Edom dan 'n voorwerp van verbasing word; elkeen wat by hom verbytrek, sal hom verbaas en spot oor al sy plae. Soos die omkering van Sodom en Gomorra met hulle bure, sê die Here, sal daar niemand woon en geen mensekind daar vertoef nie" (Jer. 49:16-18). Hulle veilige vesting sou dus 'n spookdorp word.
Dit sou egter nie 'n einde aan die stryd tussen Edom en Israel meebring nie. Baie van die Edomiete het met afstammelinge van Ismael getrou, wat Abraham se seun by 'n Egiptiese slavin was, en sodoende met Israel se ander vyande vermeng geraak. Hulle is vandag nog as lede van verskillende Arabiese volke wat onder andere van Ismael en Esau afstam, met 'n haat- en moordveldtog teen Israel besig. Hulle probeer steeds om Israel uit te wis.
Die Here het geregtigheid laat geskied toe Hy die ongelowige Esau se eersgeboortereg aan Jakob gegee het. Hy sal ook geregtigheid laat geskied as Hy Edom se verlate rotsvesting, Petra, in die groot verdrukking as 'n skuilplek vir voortvlugtende Jode gebruik. Edom is weens hulle afgodediens en rebellie teen God as 'n selfstandige volk deur die Here verdelg. Dit is die rede waarom hulle eens veilige stad in die berge 'n spookdorp geword het. Hier, in die verlate Negef-woestyn, naby aan Israel se grens, sal die Here na alle waarskynlikheid 'n oorblyfsel van sy volk teen die aanslae van die Antichris en sy anti-Israelse magte beskerm.
Israel se verwagte vlug na Petra in die tweede helfte van die verdrukking moet verstaan word in die lig van die feit dat daar in die eindtyd, as gevolg van wêreldwye vervolging, 'n baie groot benoudheid soos 'n donker wolk oor hierdie volk sal toesak. In Daniël 12 staan daar: "In dié tyd sal Migael, die groot vors wat oor die kinders van jou volk staan, optree; en dit sal 'n tyd van benoudheid wees soos daar nie gewees het vandat 'n volk bestaan het tot op dié tyd nie; maar in dié tyd sal jou volk gered word... 'n Tyd, tye en 'n halwe tyd, en as hulle die mag van die heilige volk geheel verstrooi het, sal al hierdie dinge vervul word... En van die tyd af dat die voortdurende offer afgeskaf en die ontsettende gruwel opgerig word, sal 1290 dae verloop. Welgeluksalig is hy wat bly verwag en 1335 dae bereik" (Dan. 12:1,7,11,12).
Die Living Bible vertaal Daniël 12:1 soos volg: "In hierdie tyd sal Migael, die magtige engel wat as 'n vors oor jou volk waghou, in die hemel vir julle teen sataniese magte veg; en daar sal 'n tyd van benoudheid vir Israel aanbreek wat erger as enige lyding in hulle ganse geskiedenis is; maar in dié tyd sal jou volk gered word, elkeen wie se naam in die boek opgeskryf is." Hieruit is dit duidelik dat alle aanvalle teen Israel, deur die eeue heen, satanies-geïnspireerd was. Nou, in die eindtyd, is dit ook nie anders nie – dit is die duiwel self wat die vyande van Israel aanhits om hierdie volk uit hulle besitting te probeer verdryf en hulle uit te delg. Hulle kry egter met die Here te doen, want Hy het aan Abraham gesê: "Ek sal seën diegene wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek" (Gen. 12:3). Israel se vyande wek die toorn van die Here op.
Aan die begin van die 70ste jaarweek, soos in Daniël 9:27 beskryf, sal die Antichris 'n verbond met Israel én baie ander nasies sluit. In die middel van die jaarweek, m.a.w. ná 3½ jaar, sal Israel hulle verbond met hom verbreek wanneer hy in die herboude tempel in Jerusalem sal ingaan en homself daar tot God verklaar. Hy sal almal dwing om hom as God te aanbid en Israel ook verbied om enige verdere offers aan Jahweh te bring. Daniël 11:31 sê van hierdie diktator: "En deur hom sal leërs op die been gebring word en die heiligdom, die vesting, ontheilig, en hulle sal die voortdurende offer afskaf en die ontsettende gruwel opstel." Die ontsettende gruwel is 'n afgodsbeeld van die Antichris wat in die Allerheiligste van die tempel opgerig sal word.
Die Jode sal die verpligte afgodery verwerp, dan sal die tyd van groot benoudheid aanbreek wanneer 'n oorblyfsel van Israel inderhaas te voet na 'n eensame plek in die berge sal moet vlug. Hulle sal van Jerusalem af na die ruwe en byna verlate berge langs die Dooie See vlug, en daarvandaan waarskynlik verder suid na Petra toe. Die Here Jesus het gesê: "Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom… dan moet dié wat in Judéa is na die berge vlug… wie op die dak is, moet nie afkom om iets uit sy huis weg te neem nie; en wie op die land is, moet nie omdraai om sy klere weg te neem nie... En bid dat julle vlug nie in die winter of op die sabbat mag plaasvind nie. Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie. En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie" (Matt. 24:15-22). Omstandighede vir oorlewing sal absoluut kritiek onder die voortvlugtendes wees.
Dit is duidelik dat dit ortodokse Jode sal wees wat uit Jerusalem en omstreke, waar die Ou Testamentiese sabbatswette verskeie jare gelede weer ingestel is, sal moet vlug. Op die sabbat mag hulle net omtrent 'n kilometer ver stap – die afstand tussen Bybelse Jerusalem en die Olyfberg (Hand. 1:12) – wat beteken dat die Antichris se magte hulle maklik sal kan inhaal en doodmaak. Hulle moet ook bid dat hulle vlug nie in die winter sal wees nie, wanneer hulle vordering stadiger sal wees en hulle van blootstelling in die onherbergsame gebiede langs die Dooie See kan omkom.
Hierdie vlug word ook in Openbaring 12 beskryf: "En die vrou het na die woestyn gevlug waar sy 'n plek het wat deur God gereed gemaak is, dat hulle haar daar sou onderhou 1 260 dae lank. En daar het oorlog in die hemel gekom: Migael en sy engele het oorlog gevoer teen die draak, en die draak en sy engele het oorlog gevoer; en hulle kon nie oorwin nie, en hulle plek was in die hemel nie meer te vinde nie. En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp. Toe hoor ek 'n groot stem in die hemel sê: Nou het die heil en die krag en die koningskap die eiendom van onse God geword, en die mag van sy Christus; want die aanklaer van ons broeders is neergewerp, hy wat hulle aankla voor onse God dag en nag… Daarom, wees verheug, o hemele en die wat daarin woon; wee die bewoners van die aarde en die see, want die duiwel het na julle neergedaal met groot woede, omdat hy weet dat hy min tyd het. En toe die draak sien dat hy neergewerp is op die aarde, het hy die vrou vervolg wat die seuntjie gebaar het; maar die twee vlerke van die groot arend is aan die vrou gegee, sodat sy na die woestyn, na haar plek, kon vlieg, waar sy uit die gesig van die slang onderhou word, 'n tyd, tye en 'n halwe tyd [3½ jaar]. En die slang het uit sy bek water soos 'n rivier agter die vrou aan uitgegooi, om haar te laat wegvoer deur die rivier. En die aarde het die vrou te hulp gekom, en die aarde het sy mond oopgemaak en die rivier ingesluk, wat die draak uit sy bek uitgegooi het" (Op. 12:6-16).
Hierdie gedeelte sluit by Daniël 12 aan, waarin daar ook verwys word na die aartsengel, Migael, wat oorlog in die hemel sal voer. Die gevolg daarvan sal volgens Openbaring 12 wees dat die duiwel op die aarde neergewerp sal word, waar hy 'n verskerpte stryd teen Israel en die nasies sal voer. Van daardie oomblik af sal hy toegang tot die troon van God ontsê word, waar hy die ware gelowiges dag en nag aangekla het. Dan sal hy na die aarde neerdaal met dubbele woede omdat hy sal weet dat hy min tyd het. In daardie tyd sal hy op 'n nuwe manier in die Antichris vaar en hom 'n gedaanteverwisseling van valse vredevors tot 'n gewelddadige en magshonger diktator laat ondergaan. Die Antichris sal homself direk daarna in die tempel tot God verklaar en almal laat teregstel wat sal weier om hom as God te aanbid (Op. 13:15).
Hierna volg die laaste 3½ jaar van die verdrukking, wat as die groot verdrukking beskryf word. Dit sal 1260 dae lank wees, wat 42 profetiese maande van 30 dae elk is. Dit word ook as tyd, tye en 'n halwe tyd beskryf, wat op seisoensjare dui, m.a.w. 'n jaar, twee jare en 'n halwe jaar. Dit is dieselfde as 1260 dae of 42 maande. Op hierdie oomblik sal Israel hulleself uit die Antichris se nuwe wêreldorde onttrek omdat hulle sal weier om hom as God te aanbid. Die Antichris sal woedend wees en 'n Joodse volksmoord gelas, wat sal veroorsaak dat die Jode vinnig uit Jerusalem en omstreke na die berge toe sal moet vlug.
Sagaria 13:8-9 verwys na hierdie tyd van groot vervolging onder die Jode, waarin tweederdes in die land sal sterf en net 'n derde na 'n veilige plek in die berge sal ontvlug. In die Tweede Wêreldoorlog het 60% van die Jode in Europa omgekom, maar in die komende groot verdrukking sal 'n effens groter persentasie van alle Jode sterf, naamlik tweederdes. Die komende verdrukking sal dus die ergste van alle tye wees – nie net vir Israel nie, maar ook vir die ongelowige nasies wat saam deur hierdie tyd sal gaan.
Hoewel dit nie uitdruklik in die Bybel gesê word dat die voortvlugtende Jode na Petra toe sal gaan nie, word dit duidelik deur historiese gebeurtenisse, omstandigheidsgetuienis en 'n profesie oor Jordanië se posisie in die groot verdrukking geïmpliseer. Jode wat van Jerusalem af te voet berge toe vlug, sal om veiligheidsredes nie in die rigting van Egipte, Libanon, Sirië of die Middellandse See vlug nie omdat die invalsmagte van die Antichris uit hierdie rigtings sal kom en hulle maklik sal kan omsingel en uitwis. Hulle sal ook nie oos in die rigting van Amman vlug nie, omdat daar goeie toegangspaaie is waarop hulle maklik agtervolg en ingehaal sal kan word. Die enigste redelik veilige, hoewel ook die moeilikste begaanbare rigting vir hulle, sal van Jerusalem af suid en suidoos al langs die Dooie See af wees, wat 'n baie bergagtige gebied is.
Volgens die Joodse geskiedskrywer, Joséfus, het groepe Jode na Edom en Petra ontvlug toe die Babiloniërs Juda ingeval en Jerusalem en die tempel in die sesde eeu v.C. verwoes het. Toe die Romeine Jerusalem en die tempel in die jaar 70 n.C. verwoes het, het baie van die Jode na die verlate berge langs die Dooie See gevlug. Sommige van hulle het tevergeefs op 'n bergtop by Masada probeer skuil en teen die Romeine weerstand gebied. Ander het tot in Bosra en Petra suid van die Dooie See gevlug.
In die middel van die verdrukking, wanneer die Antichris homself tot God verklaar, sal die Jode in Israel in 'n baie verswakte posisie wees. Volgens Daniël 9:27 en Johannes 5:43 sal hulle aan die begin van die sewejarige verdrukking 'n vredesverbond met die Antichris sluit, in terme waarvan hulle óf sal ontwapen óf beheer oor hulle gewapende magte aan 'n internasionale vredesmag sal oorgee, en onder verdere druk hulle land sal verdeel om vir 'n Palestynse staat plek te maak (Joël. 3:2). In ruil hiervoor sal hulle veiligheid deur die valse "Messias" gewaarborg word en sal hulle ook die reg kry om die tempel in Jerusalem te herbou.
Wanneer Israel in die middel van die verdrukking hoogverraad teen die Antichris as selfverklaarde God en hoof van 'n wêreldregering pleeg, sal hulle geen militêre, humanitêre of logistieke ondersteuning van enige aard hê nie. Hulle sal te voet, sonder padkos, net met die klere aan hulle lyf moet vlug. Gegewe hierdie besondere omstandighede kan aanvaar word dat hulle vlug nie vreeslik ver sal wees nie. Petra is omtrent 220 kilometer suidoos van Jerusalem af, en hoewel dit 'n moeilike tog sal wees, is dit nie té ver vir voetgangers nie. Neem ook in ag dat die Here die aarde agter die vlugtende Israeliete sal laat oopskeur sodat hulle vyande hulle nie sal kan inhaal en oorrompel nie. Hierdie vlug en goddelike uitredding herinner baie aan Israel se vlug uit Egipte toe die Here die agtervolgende leërs van Farao by die Rooi See afgesny en verdelg het. Hy sal die voortvlugtende Jode in die woestyn onderhou, wat beteken dat Hy ook in hulle behoeftes aan kos en water sal voorsien, soos in die tyd ná hulle uittog uit Egipte.
Die opdrag aan die Jode is duidelik: "Vlug na die berge" (Matt. 24:16). Die berge in Israel is nie besonder hoog nie, op die hoogste omtrent 1200 meter. Hulle bied ook nie baie veilige beskutting nie. Hierteenoor is die berge by Petra die hoogste in Jordanië, omtrent 1500 meter hoog. Dit is van die mees ruwe en ontoeganklike berge in die wêreld. Dit sal baie moeilik vir die Antichris se magte wees om die Joodse ballinge hier te bereik. Die Jode sal beslis ook in die lig van Daniël 11:41 weet dat Jordanië 'n veilige ontvlugtingsplek sal wees, omdat dié land uit die hand van die Antichris sal ontkom. Daar staan: "Hierdie volke sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon." Die gebiede van hierdie drie antieke volke stem met die huidige Jordanië se grense ooreen. In die lig van hierdie Bybelse profesie sou dit dus baie wys wees om na die verlate bergvesting van die Edomiete in Jordanië te vlug. Neem verder ook die feit in ag dat Petra tot 'n wêrelderfenisgebied verklaar is wat nie aangeval, gebombardeer of op enige manier beskadig mag word nie. Dit maak nog soveel te meer daarvan 'n veilige ontvlugtingsoord.
Dit is baie moontlik dat die eindtydse Joodse vlugtelinge volgens Psalm 60:11-12 sal bid: "Wie sal my bring in die versterkte stad? Wie kan my lei tot in Edom? Het U, o God, ons nie verwerp nie?"
Voortgesette pogings deur die Antichris om die Joodse vlugtelinge op te spoor en uit te wis, sal afgelas word omdat daar elders in die wêreld opstande teen sy ryk sal voorkom, wat hy sal moet gaan onderdruk: "Gerugte uit die ooste en uit die noorde sal hom verskrik; daarom sal hy met groot woede uittrek om baie mense te verdelg en met die banvloek te tref" (Dan. 11:44). Sy belangrikste militêre basis en beheersentrum vir operasies sal in Israel wees, op die vlakte tussen Jerusalem en Tel Aviv: "Hy sal sy paleistente opslaan tussen die see en die berg van die heilige Prag [dit is tussen die Middellandse See en die Tempelberg]; maar hy sal aan sy einde kom, en daar sal vir hom geen helper wees nie" (Dan. 11:45). Hy sal van hierdie basis af sy groot militêre ontplooiing vir die slag van Armageddon reël, waar hy en sy magte tydens Christus se wederkoms verdelg sal word.
Koms van die Messias
Wanneer die ware Messias, Jesus Christus, aan die einde van die groot verdrukking terugkom, sal die slag van Armageddon sy hoogtepunt bereik. Die Antichris, die valse profeet, die konings van die aarde en hulle leërs sal hulleself versamel om oorlog te voer teen Jesus Christus en sy hemelse leër (Op. 19:19). Die antichristelike magte sal op verskillende plekke saamgetrek wees om die oorblyfsel van Israel te probeer uitwis en ook teen Jesus Christus self te veg. Volgens Sagaria 12 en 14 sal baie van hulle in en om Jerusalem ontplooi wees, omdat hulle sal weet dat Christus sy voet op die Olyfberg sal neersit. Joël 3 sê dat daar 'n groot sametrekking in die dal van Jósafat sal wees, wat die Kidronvallei is. Volgens Openbaring 16:16 sal daar ook 'n groot monstering van troepe in die vallei van Megiddo in Noord-Israel wees. Jesaja 63 dui aan dat die vyandelike magte tot by Bosra, net suid van die Dooie See, sal opruk voordat hulle gestuit sal word. Bosra is 40 kilometer suidoos van die Dooie See, omtrent halfpad tussen die Dooie See en Petra. Hierdie linies sal dus waarskynlik op pad wees om die Joodse vlugtelinge in hulle bergvesting in Petra te gaan aanval en verdelg.
In Jesaja 63 lees ons die volgende oor die wederkoms van die Messias, wanneer Hy die oorblyfsel van Israel sal uitred en Hom oor die vyande van sy koninkryk sal wreek: "Wie is dit wat daar aankom uit Edom, met bloedrooi klere uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos. Waarom is u gewaad so rooi, en u klere soos een wat die wynpers trap? Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap in my toorn en hulle vertrap in my grimmigheid, sodat hulle lewensap op my klere gespat en Ek my hele gewaad bevlek het. Want die dag van wraak was in my hart, en die jaar van my verlossing het gekom. En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun het nie. Toe het my arm My gehelp en my grimmigheid het My ondersteun. En Ek het die volke vertrap in my toorn en hulle dronk gemaak in my grimmigheid; en Ek het hulle lewensap op die aarde laat afloop" (Jes. 63:1-6).
Die oorblyfsel van Israel sal só gehate en van al hulle voormalige vriende verlate wees, dat niemand hulle sal help wanneer die Antichris en sy wêreldmag hulle probeer uitdelg nie. Hulle Messias, Jesus Christus, sal op 'n kritieke oomblik tot hulle redding kom en self hulle vyande uitwis. Hy sal die suidelike opmars sowat 40 kilometer van Petra af stuit. Die vyande van Israel én van God sal gedood word met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit, en al die voëls sal versadig word van hulle vlees (Op. 19:21). Die Olyfberg, waarop die Here Jesus met sy wederkoms sy voet sat sit (Sag. 14:4), sal middeldeur split. Hierdie berg sal dan ook 'n ontvlugtingsplek aan Jode bied wat tot aan die einde deur die vyand agtervolg sal word. "Julle sal vlug in die dal van my berge... soos julle gevlug het vir die aardbewing in die dae van Ussia, die koning van Juda" (Sag. 14:5).
Direk hierna sal daar 'n tydperk van verlengde rouklag vir Israel oor hulle sonde aanbreek. In opregtheid van hart sal hulle dit bely en volkome daarmee breek: "In dié dag sal die rouklag groot wees in Jerusalem… En die land sal rouklaag by geslagte… In dié dag sal daar 'n geopende fontein wees vir die huis van Dawid en vir die inwoners van Jerusalem teen sonde en onreinheid. En in dié dag, spreek die Here van die leërskare, sal Ek die name van die afgode uit die land uitroei, sodat aan hulle nie meer gedink sal word nie" (Sag. 12:11-13:2). Die nasionale rouklag van Israel sal 30 dae lank duur, soos wat gebruiklik vir leiers soos Moses en Aäron was (Num. 20:29; Deut. 34:8).
In Daniël se skedule van eindtydse gebeure word daar, onder andere, vir Israel se 30 dae van rou ná die koms van die Messias aan die einde van die groot verdrukking voorsiening gemaak deur dit by die 1260 dae van die tweede helfte van die week te voeg: "En van die tyd af dat die voortdurende offer afgeskaf en die ontsettende gruwel opgerig word, sal 1290 dae verloop. Welgeluksalig is hy wat bly verwag en 1335 dae bereik" (Dan. 12:11-12).
Die volgende tydsbepaling is uit dié gedeelte duidelik: Van die tyd af dat die valse Messias die offerdiens sal verbied en die tempel ontheilig deur 'n beeld van homself daarin te plaas, sal 1260 dae verloop totdat die ware Messias sy voete op die Olyfberg sit (Dan. 9:27; Op. 13:5). Ná 'n verdere 30 dae van rou sal die geestelike vereniging tussen Israel en die Messias voltooi wees. Dan sal daar 1290 baie dramatiese dae verloop het sedert daardie donker dag van openlike rebellie teen die koninkryk van die hemel, toe die valse messias homself in die tempel tot God verklaar het. 'n Verdere 45 dae sal deur die bruilofsmaal van die Lam, die herstel van die troon van Dawid in Jerusalem en die oordeel oor die nasies in beslag geneem word (Op. 19:7-9; Hand. 15:16-17; Matt. 25:31-32).
Wanneer die Messiasryk formeel begin, sal 1335 dae verstryk het sedert die aanvang van die valse Messias se skrikbewind toe sy afgodsbeeld in die tempel opgerig is. Jode wat hierdie verskriklike tyd oorleef, sal ná die 1260 dae van die groot verdrukking (Matt. 24:15-22) die koms van die Messias aanskou. Ná 1290 dae sal hulle geestelik met Hom versoen wees, en ná 1335 dae sal hulle die beloofde ryk van die Messias binnegaan. Dan sal ewige geregtigheid vir hulle as volk van God aanbreek terwyl die Messias uit Jerusalem regeer (Jes. 2:2-4).
Die wederkoms van Christus wat in Openbaring 19:11-21 beskryf word, sal in Israel plaasvind. In dié dag sal Hy sy voete op die Olyfberg sit, wat oos van die ou stad in Jerusalem is. Dit is die hoogste punt op die omringende berge van Judéa, en is presies dieselfde plek van waar Hy na die hemel opgevaar het: "En in dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê, aan die oostekant; en die Olyfberg sal middeldeur gesplyt word van oos na wes tot 'n baie groot dal; en die een helfte van die berg sal wegwyk na die noorde en die ander helfte na die suide. En julle sal vlug in die dal van my berge... Dan sal die Here my God kom, al die heiliges met U!" (Sag. 14:4-5). Die Here Jesus sal saam met sy heiliges kom wat voor die sewe jaar van verdrukking reeds weggeraap en met Hom verenig is.
By hierdie geleentheid, wanneer die Olyfberg sal oopskeur en geweldige aardbewings oor die hele wêreld voorkom, sal daar 'n baie dramatiese versoening tussen die Here Jesus en die oorblyfsel van Israel plaasvind. Tydens die benoudheid van die groot oorlog van Armageddon sal hulle hul toevlug in die rotsskeure van die Olyfberg neem om die agtervolgende leërs van die Antichris te ontwyk. Duisternis sal oor die aarde toesak terwyl die oordele van God oor sy vyande uitgestort word (Sag. 14:6,12-13).
Wanneer die lig weer deurbreek, sal die Jode die spykermerke in die Here Jesus se hande sien, en vra: "Watter wonde is daar tussen u hande?" Dan sal Hy antwoord: "So is Ek geslaan in die huis van my vriende" (Sag. 13:6). Dit sal 'n hartroerende oomblik wees wanneer die oorlewende lede van die volk Israel groot berou oor hulle sondes sal hê, en veral die feit dat hulle vaders die ware Messias tydens sy eerste koms verwerp het: "Maar oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem sal Ek uitgiet die Gees van genade en smekinge; en hulle sal opsien na My vir wie hulle deurboor het, en hulle sal oor Hom rouklaag soos 'n mens rouklaag oor 'n enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos 'n mens bitterlik ween oor 'n eersgebore kind. In dié dag sal die rouklag groot wees in Jerusalem, soos die rouklag van Hadad-Rimmon in die laagte van Megiddo. En die land sal rouklaag by geslagte" (Sag. 12:10-12). Jesus Christus sal die gelouterde, voortvlugtende en treurende oorblyfsel van sy volk aanneem en troos deur te sê: "Dit is my volk!" Hulle sal in antwoord hierop uitroep: "Die Here, my God!" (Sag. 13:9). Hierna sal Hy die vervalle hut van Dawid weer oprig (Hand. 15:16) en die wêreld uit Jerusalem regeer (Jer. 3:17).
Dit is baie duidelik dat die Here se vyande ook sy volk Israel se vyande is, daarom sal die slag van Armageddon in en om Israel plaasvind, met die middelpunt daarvan in Jerusalem. Hoewel Israel tans nog steeds die Messias verwerp, sal 'n oorblyfsel van hulle inderdaad met die Messias versoen word en 'n baie belangrike rol in die komende vrederyk op aarde speel.