God se Woord – Ons Lig Wanneer Die Lewe Donker is
Julie 10, 2015 Julie 10, 2015 liefgodgrootliks2015
deur Jen Thorn | Jul 9, 2015 | Psalms 119 |
Ek weet ons almal het dae, weke en maande van swaarkry. Ek praat oor dae wanneer dit moeilik is om te fokus op 'n taak as gevolg van bekommernis, en nagte wat ons beroof word van die slaap. Soms lyk dit of hierdie moeilike tye net oor en oor voortsleep. Na 'n paar weke voel ons emosioneel uitgeput, soos ons kan moontlik nie nog een ding hanteer nie.
Ons lees oor so 'n tyd in die lewe van ons Psalmdigter in verse 81-88. Spurgeon noem hierdie deel die middernag van die Psalm. Dit is donker en somber, en tog "skyn die sterre"
Hierdie arm Psalmdigter is in 'n slegte manier. Daar is mense agter hom en wat hom wil (v 61) ruïneer, ander spot hom (v 51), en hulle vertel leuens oor hom(v69).
Dan voel hy asof sy fisiese lewe in gevaar is (vs. 87).
Ons het almal 'n breekpunt en die Psalmdigter voel dat hy besig is om syne te bereik. Hy kom op 'n punt in sy beproewings en lyding waar hy nie seker is dat hy nog een ding kan hanteer nie. (vs.83).
"Ek het verskrompel soos 'n velsak in die rook…"
Wanneer velsakke in 'n rokerige omgewing gelos is, het hulle donker geraak met roet en het droog en geplooi geraak. Dit is hoe die Psalmdigter gevoel het. Hy is uitgeput, gevoer met bekommernis, gemerk met hartseer, frustrasie, en waarskynlik vrees.
Maar soos Spurgeon sê, hierdie donker en somber tyd het ook sterre gehad. Sy geloof het voort gegaan. Hy het voortgegaan om te klou met al sy krag aan die woord van God, wetende dat op 'n sekere punt sou nag draai tot dag.
Dit is wat proewe behoort te doen met ons. Hulle behoort ons dieper in God se Woord te stoot, and daarvoor meer styf in die arms van God. Die moeilikste dae kan nie ware gelowiges wegskeur van hul God nie.
Vers 89 begin met die aanbreek van 'n nuwe dag en nuwe hoop vir die skrywer
"U woord, Here, staan vir altyd vas in die hemel"
Wanneer die Psalmdigter rond gegooi word deur al sy probleme, maak hy seker om sy vastrapplek te vind op die soliede rots van God se Woord. Dit is onbeweeglik, veilige en bestendige. Dit moet ook ons vastrapplik wees. Wanneer ons ​​op hierdie rots staan, sal ons krag vind om teen die versoeking te baklei en die ellende te verdra, krag om gehoorsaam te wees, en besluit om vas te staan.
Hoe is dit moontlik vir God se woord om al hierdie vir ons te doen? Hierdie woord is dieselfde woord wat alles in bestaan gepraat ​​het ( vs.91 ) en wat vandag die aarde onderhou (Heb 1:3). Hy hou alle dinge deur sy magswoord in stand. Hierdie woord is gevul met krag, omdat dit die vlees aangeneem het en 'n man geword (Johannes 1 ).
Die rede waarom ons deur die moeilikste dae kan lewe, is omdat ons 'n nuwe lewe gegee is deur Christus en die Gees het verblyf geneem in ons harte. Ons veg nie alleen nie. Ons loop nie deur hierdie moeilike dae alleen nie.
Ons huil nie alleen nie.
Kan jy jou indink hoe dit sou wees as ons nie God se Woord gehad het nie? Ons sou nie ware wysheid ken nie, ons sou nie 'n plek vind vir ware troos of vreugde nie, ons sou nie vir God geken het nie, en ons sou nie redding gehad het nie.
God se Woord is werklik 'n skat wat meer waardevol is as die mees verregaande bedrae van aardse rykdom (vs. 72). Ek bid dat, net soos die Psalmdigter, dat God se Woord ook ons ​​mees gesogte besitting sal word... iets waarmee ons nie sonder kan leef nie.