Hoekom vergeet die Here my?
Vraag: Dit voel of God my huishouding en my besigheid vergeet. Ek probeer nogsteeds om my besigheid meer gevorderd te kry en meer inkomste in te kry. Ek bid al vir 3 jaar dat God die besigheid moet seën en meer suksesvol maak? Hoekom ignoreer Hy my?
My man presteer baie goed met sy werk, en ek is nogsteeds n huisvrou. Dus my man is nooit tuis om te help.
Ek werk baie hard om die huishouding glad te laat verloop en alles loop net verkeerd. Hoekom vergeet die Here my?
Jy skryf nie hoe dit tans met julle huwelik gaan nie, maar uit jou vraag “hoor” ek dat jy steeds voel of God jou “huishouding en besigheid vergeet”. Daaruit lei ek af dat dinge, ook ten opsigte van julle verhouding in die huwelik (en jou man se ondersteuning in huishouding), nie glad loop nie.
Ek wil graag vir jou die Goeie Nuus bring: God vergeet nie sy kinders wat dringend en met erns na Hom soek nie.
Wil jy en jou man nie asseblief saam die onderstaande Skrifgedeelte lees en eerlik voor die Here kom staan nie. Dit kom uit 1 Petrus 3:1-9:
Vrouens, julle moet aan julle mans onderdanig wees. As daar van julle is met mans wat nie die woord van God glo nie, en die mans sien hoe godvresend julle is en hoe voorbeeldig julle julle gedra, sal hulle vir Christus gewen kan word deur die gedrag van hulle vrouens. Dit sal nie eens vir julle nodig wees om ’n woord te sê nie.
3Julle skoonheid moet nie bestaan in uiterlike dinge soos haarkapsels, juwele en sierlike klere nie. 4Nee, julle skoonheid moet dié van die innerlike mens wees: blywende beskeidenheid en kalmte van gees. Dit het by God groot waarde. 5In die ou dae het die gelowige vrouens wat op God gehoop het, hulle ook so versier: hulle was aan hulle mans onderdanig. 6Sara, byvoorbeeld, was aan Abraham gehoorsaam en het met eerbied na hom verwys. As julle doen wat goed is en julle nie deur dreigemente laat afskrik nie, is julle haar dogters.
7Mans, julle moet verstandig met julle vrouens saamleef. Bewys eer aan hulle as die swakker geslag wat saam met julle deel in die lewe as genadegawe. Dan sal julle kan bid sonder dat iets julle hinder.
Hoe elkeen hom moet gedra
8Ten slotte: Wees almal eensgesind, medelydend, liefdevol, goedhartig, nederig. 9Moenie kwaad met kwaad vergeld of belediging met belediging nie. Inteendeel, antwoord met ’n seënwens, want daartoe is julle geroep, sodat julle die seën van God kan verkry.
Ek wil nie fokus op al die detail van die Bybelgedeelte nie. Net dit: Die Here vra vir beide dat julle in liefde en opoffering, omgee en eer teenoor mekaar moet saamleef. En dan sê Hy die merkwaardige ding in vers 7: Dan sal julle kan bid sonder dat iets julle hinder.
Hou in gedagte dat gebed sekerlik (saam met Bybel-lees) die belangrikste kommunikasie-kanaal tussen ons en die Here is – nie net om ons behoeftes vir Hom bekend te maak en te vra nie, maar ook om vir Hom te sê dat ons Hom liefhet, om Hom te dank en te wys dat ons afhanklik van Hom wil leef. ‘n Innige gebedslewe wys ‘n lewende verhouding met die Here!
Maar as Christene nie bereid is om volgens bogenoemde norme (verse 1-7a, 8-9) te leef nie, word ons gebede verhinder. Hierdie laaste woorde kan op drie maniere verstaan word:
1. As ‘n Christen iemand anders (vrou, man, kollega, naaste) onregverdig, liefdeloos of onchristelik behandel, kan jou eie gewete jou begin verhinder om te bid. Ons liefdelose optrede, hardheid en gebrek aan vergewensgesindheid, maak dat ons aanvoel: Ek het nie vrymoedigheid om nou te bid nie. Ek moet eers gaan regmaak met my naaste. Maar jy wil nie, is gewoon nie lus nie of kwaad, en sien nie kans om jou verkeerde optrede te erken, te bely en te laat staan nie. En in plaas van breek met jou skuld, breek ‘n mens eerder met God... onbewustelik! Jy bid al hoe minder, of later glad nie meer nie... en dryf weg van God af.
2. Die tweede moontlike verstaan van die woorde is: dat sulke optrede hulle gesamentlike gebede verhinder; dat die mans en vroue in hulle huise nie langer meer saam kan of wil bid nie, omdat liefdeloosheid, onreg, vernedering, gebrek aan respek en sensitiwiteit die verhouding tussen hulle vertroebel het.
In Matteus 5:23-24 sê Jesus selfs dat, nie net as ons iets teen ons medemens (man/vrou ens.) het, moet ons vergewe voor ons bid nie, maar selfs indien ons medemens iets teen ons het (as ek aanvoel daar is spanning tussen ons, hy/sy is afsydig teenoor my, lyk hartseer of kwaad), dan moet ék gaan praat, gaan regmaak..., voor ek bid! Om saam tot God te bid, is nie ‘n blote formaliteit, wat Christene kan afhandel met kwaaivriendskap, bitterheid en ontevredenheid steeds in die hart, wat oomblikke na die gebed weer kan uitbars nie. Hoe swaar ookal, voor ons kan bid, moet ons ons lewens en verhoudings met mekaar regmaak. Wie nie bereid is om saam, eensgesind, tot God te bid en saam te stem oor wat hulle vra nie, moenie dink dat elkeen op hul eie sy Naam mag aanroep asof niks verkeerd is en die Here maar tevrede is daarmee nie.
3. Die derde verstaansmoontlikheid van vers 7b is: as ons nie bereid is om so (soos in verse 1-7a, 8-9) met mede-gelowiges (mede-erfgename van die nuwe/ewige lewe by God) te leef nie, ons gebede verhinder sal word, omdat God dit nie sal verhoor nie. Nie omdat God doof is, of ons vergeet het nie, maar omdat die geroep van die wat ons seermaak en te na kom so weergalm in die hemele... (lees asb weer vers 8 en 9 asook Jakobus 5:4).
Die sugte en trane van jou vrou (of man), wat jy so sonder liefde en respek behandel, onderskep jou gebede op pad na God toe.
Dieselfde Jakobus (in 4:3) leer ons: As julle bid, ontvang julle nie, omdat julle verkeerd bid: julle wil net julle selfsugtige begeertes bevredig kry. Dit is, as ons, selfs deur ons gebede, ons eie wil en behoeftes op God wil afdwing en nie bereid is om eerder sy wil te doen nie.
As ek alles hierbo gesê moet saamvat, waarsku die Here by monde van Petrus in vers 7b dat gelowiges hulle verhouding met Hom nooit kan losmaak van hulle verhouding met hulle medemens nie.
Daarom is dit so belangrik dat jy en jou man saam (sonder om mekaar te beskuldig), hierdie antwoord lees... en hand in eie boesem sal steek, “sodat julle die seën van die Here kan verkry” (sê vers 9b).
En die seën van die Here beteken nie (noodwendig) aardse voorspoed, ‘n suksesvolle besigheid of die afwesigheid van alle swaar en frustrasie nie, maar eerder die teenwoordigheid van die Here in alle swaar- en frustrasie-tye. Dit bring ‘n diepe sekerheid en vrede dat die Here by jou is, daar is en vir jou sal deur-dra en koester en krag gee vir alles wat jy moet doen.
Die punt is, die Here het ons as sy kinders, vir jou, nie vergeet nie. Maar ons mag ook nie leef asof Hy (en sy Woord) nie vir ons belangrik is nie (Dan beteken dit dat ons Hom dalk vergeet het).
In Psalm 50:15 (met die opskrif: Hy wat reg lewe, vir Hom sal Ek red) beloof die Here: Roep My aan in die dag van benoudheid: Ek sal jou uithelp en jy sal My eer.
Mag die Here werklik vir jou (en jou man en huishouding) so lei dat die waarheid van sy Woord vir julle waar word.
Vraag: Is dit reg as die NG Kerk tydens 'n voorstel en aannemings seremonie 'n bad in die kerk inbring en 'n groot doop doen?
Kan ek nog met vrymoedigheid 'n lidmaat van die GK wees (my vereenselwig met die GK) as ek myself wil laat grootdoop, nadat ek as kind klein gedoop is?
Omdat hierdie twee vrae met dieselfde saak te doen het, beantwoord ek dit graag saam.
Om by die antwoorde uit te kom is dit nodig dat ons die betekenis van die doop reg sal verstaan. Die eerste belangrike vraag wat ons moet beantwoord is:
1. Waarvan is die doop ‘n teken?
Ons glo dat die doop ‘n teken is wat God se beloftes vir ons bevestig en nie ‘n teken wat die gelowige se bekering of oorgawe bevestig nie.
Hoekom glo ons so?
Toe God met Abraham sy verbond (ooreenkoms) gesluit het, het God vir hom ‘n teken gegee, naamlik die besnydenis.
Gen 17:10 Dit is my verbond wat julle moet hou tussen My en julle en jou nageslag ná jou: Al wat manlik onder julle is, moet besny word— 11 julle moet aan die vlees van julle voorhuid besny word, en dit sal ‘n teken wees van die verbond tussen My en julle.
Elkeen wat in Jesus Christus glo, kry deel aan hierdie verbond en die beloftes wat God aan Abraham gegee het:
Ons het dus deel aan dieselfde verbond wat God met Abraham gesluit het. In hierdie verbond werk dit so dat die gelowiges se kinders ook deel het aan die beloftes van die verbond, daarom moes die kindertjies in die OT die teken ontvang. Nou ontvang die kindertjies die doop as teken omdat die doop in die plek van die besnydenis gekom het.
As iemand aan Christus behoort en deel het aan die beloftes, dan behoort die beloftes ook aan daardie persoon se kinders:
Handelinge 2:39 "Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep.
Die doop is dus ‘n teken wat bevestig dat God sy beloftes aan hierdie kindjie skenk. Wanneer die kindjie groot word moet die ouers hom/haar leer wat hierdie beloftes beteken en ook van die God wat hierdie beloftes gee. Wanneer die kindjie grootword en God en sy beloftes leer ken, kan die Heilige Gees geloof en liefde in die kind se hart werk. Wanneer die kind God liefkry en die beloftes wat hy/sy in die doop ontvang het vir hom/haar kosbaar is, eien hulle die beloftes toe en leef met vreugde daaruit. Daar kan in so kind se hart die begeerte groei om sy/haar geloof en liefde openlik voor die gemeente te bely. By geloofsbelydenis (sommige noem dit aanneming) sê die kind dat hy/sy die beloftes van God aangeneem het en dat God sy/haar God is. Geloofsbelydenis is dus die bevestiging van die antwoord wat die kind gee op God se beloftes.
2. Weer doop?
God is getrou. Wanneer Hy eenkeer belowe het gaan Hy nie terug op sy beloftes nie. Wanneer Hy die teken van die doop eenkeer vir iemand gegee het, kan daardie persoon net altyd weer teruggaan na daardie teken om daarin bevestiging te kry dat God se beloftes vasstaan vir jou persoonlik. Ek hoef dus nie weer gedoop te word nie. Om my weer te laat doop is eintlik om God se eerste teken in twyfel te trek.
Sommige mense dink aan die doop as ‘n teken wat my bekering bevestig. Hulle sien dit dus as ‘n teken van iets wat ek gedoen het. Wanneer iemand dit so sien, sou dit konsekwent wees wanneer so iemand elkeer as hy/sy afgedwaal het en bekeer, weer gedoop word. Dit sou beteken dat ‘n mens dalk verskeie kere gedoop moes word. Ons glo dat ek, wanneer ek afdwaal net weer kan terugkom na die doop as teken van God se beloftes. Hy het dit eenmaal op my naam aan my bevestig en die beloftes bly staan tot my dood. Ek moet dit net vir myself vat en my eie maak deur die geloof.
3. Om julle vrae reguit te antwoord:
Is dit reg as die NG Kerk tydens 'n voorstel en aannemings seremonie 'n bad in die kerk inbring en 'n groot doop doen?
Ek glo hulle gebruik die doop dan vir iets waarvoor dit nie bedoel is nie, naamlik om die geloofsbelydenis te bevestig en nie soos God dit voorskryf as ‘n bevestiging van sy beloftes nie. Ons het nie iets ekstra nodig nie, geloofsbelydenis voor die gemeente is reeds ‘n heerlike gebeurtenis.
Ek sou aanraai dat jy ‘n persoonlike gesprek met jou predikant of iemand met die nodige kennis voer. Jou besluit om deel te wees van jou gemeente (GK) berus nie net op een daad nie, maar op jou oortuiging waar jy die Here die beste kan dien. Ek het hierbo baie kortliks die gereformeerde siening van die doop uiteengesit, daar kan egter nog baie meer bevestiging verkry word vir die oortuiging. Voor jy jou laat herdoop, praat asb met iemand wat jy kan vertrou en wat die kennis het.
Vraag: Ek worstel ernstig met opvlieëndheid wat gevolg word deur vloekwoorde en die ydellike gebruik van God se naam. Ek het groot berou daarna maar dit gebeur dag na dag. Ek weet nie meer wat om te doen nie. As die geringste dingetjie verkeerd loop raak ek opvlieënd. Daar is nie eers tyd om tot 2 te tel nie, vergeet van tot tien te tel, dis oombliklik.
Nadat ek Efesiërs 4:28-32 gelees het is ek EERS bekommerd. Ek het al SO baie gebid hieroor maar ek raak net nie ontslae van die opvlieëndheid nie. Daar is dae wat dit glad nie gebeur nie dan is ek SO bly in my binneste en ek dank die Heer daarvoor net om die volgende dag weer opvlieënd te raak oor die een of ander onbenulligheid.
Menslike woede is ŉ natuurlike menslike emosie, weliswaar ŉ reaksie op die gebrokenheid wat met die sondeval in die wêreld gekom het.. Die Here hou selfs rekening daarmee dat mense kwaad kan word, maar Hy aanvaar dit nie. Vgl. Efes.4:26: As julle kwaad word, moenie sondig nie, en moenie ŉ dag kwaad afsluit nie. Hy wil dus hê dat ons ons kwaad-word reg sal hanteer en nie vrede daarmee sal maak nie. Hoe ons ons woede hanteer, is ’n keuse wat ons voor die Here moet maak, sodat dit nie tot verdere sonde aanleiding gee nie. Kwaad word wat nie reg hanteer word nie, lei tot woede! Dit is waarom die Here ons in dieselfde Efesiërs 4:31 leer: Moet nooit verbitter of opvlieënd wees of woedend word nie; moenie vloek of skel nie... En in Romeine 12:17-19, maan Hy ons om nie ons woede tot sondige gedrag te laat lei en self wraak te neem nie. Ongelukkig word baie mense op wie ons ons onbeheersde woede rig deur ons geknou.
Dit help nie om ons woede te ontken en te onderdruk nie. Onderdrukte woede mag tot probleme in onsself lei soos depressie, pessimisme, ongeduld, ŉ kritiese gees, stres verwante siektes.
Ons doel is nie om ons woede te elimineer nie maar om dit te verstaan, te hanteer en te besluit hoe ons in die toekoms dit moet hanteer. Die volgende stappe help ons om te verstaan hoe om ons woede te hanteer.
Erken dat jy kwaad is en moet dit nie onderdruk of ontken nie. Deur ons woede te erken beteken nie dat ons daarop moet reageer nie. Onthou om woede te ontken of te onderdruk sal dit nooit oplos nie. Neem verantwoordelikheid vir enige onvanpasde woede (Spreuke 28:13).
Probeer verstaan hoekom jy kwaad word en probeer die oorsake isoleer. Pasop vir verskonings soos “dit is ŉ familie kwaal” want dan kom jy nie by die werklike antwoord uit nie. Ons moet die bron van ons woede verstaan. Die wortels wat ons laat reageer op situasies en wat ons woede aan die brand steek is een of meer van die volgende:
o Pyn/Seer (jou hart is verwond): Almal van ons het ŉ God gegewe behoefte aan onvoorwaarlike liefde. Wanneer ons verwerp word of emosionele pyn ervaar gebruik ons baie keer woede as afskrik middel om mense en pyn weg te hou.
Voorbeeld is Josef se broers se woede wanneer Jakob hom voortrek (Genesis 37:3-4).
o Onregverdigheid (jou reg word geskend): Ons almal het ŉ innerlike morele kode met ŉ sin vir reg en verkeerd, regverdigheid en onregverdigheid. Wanneer daar onregverdig teen ons of iemand naby ons opgetree word reageer ons met woede. Indien ons daaraan bly vashou begin onopgelosde woede in ons harte nes maak. Voorbeeld is Jonatan se reaksie wanneer Saul Dawid vervolg (1 Samuel 20:32-34).
o Vrees (jou toekoms word bedreig): Ons almal is geskape met ŉ innerlike behoefte aan sekerheid. Wanneer ons bekommerd raak, bedreig voel, of ons omstandighede verander reageer ons soms met vrees. Dit gebeur selfs wanneer ons minderwaardig of onbekwaam voel. ŉ Bevreesde hart ontbloot ook ŉ gebrek aan vertroue in God se perfekte plan vir ons lewens.
Voorbeeld is Saul se reaksie op Dawid se suksesse op die slagveld (1 Samuel 18:8,12).
o Frustrasie (jou prestasie word nie aanvaar nie): Ons almal het ŉ God gegewe behoefte om iets te beteken (waarde te hê). Wanneer ons pogings in die wiele gery word of ons voldoen nie aan ons eie verwagtings nie, word ons sin vir waarde bedreig. Frustrasie oor verwagtinge waaraan nie voldoen word nie is ŉ groot bron van woede.
Voorbeeld is Kain se reaksie toe sy offer nie aanvaar is nie (Genesis 4:3-5,8).
 Herken en erken wat jy met jou woede wil bereik.
o Wil jy probeer om ander te kry om aan jou standaard te voldoen, of is jy skuldig deur altyd die situasie te vergroot, die ergste te verwag, mense te etiketteer (Spreuke 21:29) of
o Gebruik ek woede as ŉ taktiek om my behoefte aan liefde, erkenning, sekerheid ens. bevredig te kry (Filippense 4:19).
 Laat vaar die eise wat jy stel. In plaas daarvan om van ander te verwag om jou eise/behoefte vir liefde, waarde en sekerheid te voldoen, leer om na ons Vader in die hemel te gaan daarvoor. Wanneer ons twyfel aan God se liefde en sorg, lees van die baie gedeeltes in die Bybel wat oor God se liefde vir ons gaan, byvoorbeeld Jeremia 31:3; 29:11; Psalm 118:6; 2 Petrus 1:3.
Verstaan dat woede ŉ vrug van die vlees is (Gal.5:20) en bely dit voor die Here. Gryp veral vas aan Jesus wat jou verlos het van die beheersing van die vlees deur, in die situasie wat tot woede-uitbarstings aanleiding gee, jou daaraan te herinner dat jy in Jesus se krag dit kan oorwin!
Bid om die vervulling met die Gees, want dit is die Gees wat jou in staat sal stel om Jesus se verlossing vir jou voor oë te hou. Die teenpool van woede is o.a. geduld en vriendelikheid. Dit is vrug van die Gees. Hoe meer jy bid om met die Gees vervul te word, hoe meer sal Hy aan jou sy krag verleen om teen woede te stry. (Ef.5:18; Gal.5:22)
Spreek jou woede aan:
o Bepaal of jou woede werklik geregverdig (Spreuke 21:29).
o Besluit op ŉ toepaslike respons (Prediker 3:7).
o Vertrou op die Heilige Gees vir leiding (Johannes 16:13)
o Ontwikkel konstruktiewe dialoog wanneer gekonfronteer word (Kolossense 4:6)
 Demonstreer die genade van God deur vir jouself te sê:
“en nou is dit nie meer ek wat lewe nie, maar Christus wat in my lewe. Die lewe wat ek nou nog hier lewe, leef ek in die geloof in die Seun van God wat sy liefde vir my bewys het deur sy lewe vir my af te lê.” ( Galasiers2:20)
Watter vase van 'n baba se onwikkeling kry hy 'n siel?
Huwelik hulp nodig. Ek wil nie skei nie.
Bladsy 3 van 18