'Ek ontmoet my pa se moordenares' | SARIE
'Ek ontmoet my pa se moordenares'	deur admin
Jennifer en haar jeugliefde, Werner, is verlede jaar op 20 Desember getroud, byna 20 jaar nadat hulle mekaar laas gesien het.
Dit was twee dekades waarin die lewe sy draaie met hulle albei geloop het. Vir haar was daar baie emosionele pyn. Eers die wrede kruisboog-moord op haar pa, depressie, 'n pynlike egskeiding en toe, in 2007, die nuus: Haar pa se moordenares het parool gekry.
Maar juis weens dié berigte het sy en Werner mekaar weer raakgeloop. Vandag weet hulle alles wat hulle deurgemaak het, het hulle geslyp. Jennifer glo dit was so bestem.
Sy vertel self: Ek het in 'n huis grootgeword waar my pa, 'n stasiemeester, baie weg was vir afloswerk om meer geld te verdien. Die gemis aan 'n vaderfiguur het seker juis daartoe bygedra dat ek foute gemaak het met mans.
Ek was baie beginselvas. In my matriekjaar het ek vir Werner ontmoet. Ek en sy ma was groot vriendinne en ek het gereeld ná kerk by haar gaan koffie drink. Hy was in die Weermag en het enkele naweke pas gekry. Hy het deurdringende blou oë gehad, en ek onthou hoe bewus ek was van my hormone wanneer hy my gesoen het. Hy het in een van sy briewe geskryf as ek eendag met hom wil trou, moet ek eers gaan studeer en genoeg 'koppies' bymekaarmaak.
'My pa se gereelde afwesigheid het sy tol geëis'
My ouers was nie oorstelp nie. Maar ek het ingestem en my aanstaande en sy ma het die troue begin reël. Só land ek toe met 'n trourok in 'n boks in Johannesburg om my huweliksbeloftes af te lê. My grootste verrassing was toe my pa en sy vriendin, 'n weduwee 16 jaar jonger as hy, daar aankom … pasgetroud!
'My hart was stukkend … '
'My emosies het wipplank gery'
sjoe, sy is beslus 'n spesiale mens en het baie genade ontvang om te studeer en 2 kinders groot te maak deur al daardie emosionele pyn en opdraendes! En so word mens sterkte en wyser en nou verdien sy beslis om baie liefgehe en gekoester te word…al hierdie dinge maak my dink en ek is dankbaar dat sy haar storie vertel.
Jy is 'n voorslag vrou. Hoop jy en jou blou-oog man sal die 20 jaar wat julle verloor het ekstra bykry. oorspoed vorentoe.
Ai, dit was nou vir my so hartseer en ook bemoedigend om jou storie te lees. Ek het jou pa geken net voor sy dood. Hy het by my en my kinders gelosseer tot 'n paar weke voordat hy vermis geraak het. Ek was destyds ook 'n enkel ma nadat my man selfmoord gepleeg het. Om my kinders te kon versorg, het ek drie van my slaapkamers uitverhuur en Graham was een van my losseerders. Ek kan net goeie goed van Graham onthou en kon nie glo wat ek gelees het toe sy hom beskuldig het van daardie aaklige goed nie. Jou pa was altyd goed gemanierd en bedagsaam, Hy was baie twyfelagtig om terug te trek na sy vervreemde vrou toe en 'n paar dae voor hy vermis geraak het, het hy my kom vra of ek al sy kamer verhuur het. Ongelukkig was sy kamer reeds gevul en kon ek hom nie help nie. En toe die nuus dat hy vermis word en daarna van sy dood. Dit was vir my 'n groot slag en toe al die leuens wat sy vertel het! Meisie, ek is so bly om te verneem dat dit goed gaan met julle. Graham het baie gepraat van sy kinders en hoe hy julle mis. Ons almal neem verkeerde besluite, maar God hou altyd 'n deur oop sodat ons weer kan begin. Sterkte vir julle en baie liefde.