Was daar ooit 'n nie-reghoekige banknoot? - Geskiedenis Podcasts - 2022
U weet almal dat elke nasionale vlag behalwe die van Nepal reghoekig is. Die meeste muntstukke is rond. Dit is 'n paar ou norme.
Wat van papiergeld? Die reghoekige vorm is amper universeel. Nadat ek op numeriese bronne op die internet rondgekyk het, het ek nie 'n enkele historiese voorbeeld gevind van 'n rekening wat óf nie reghoekig was nie, óf 'n gat het (soos baie munte). Goeie redes vir hierdie vorm sluit in die maksimalisering van die gebruik van voorraad en gestapelde stapel. Nietemin…
Was daar 'n banknoot wat nie 'n soliede reghoek was toe dit uitgereik is nie?
Gewone banknote, uitgereik in "normale tye" en gemaak van papier, is feitlik almal reghoekig en sonder gate. Maar daar was 'n paar keer dat mense onthou dat enigiets 'geld' kan wees as hulle net daarin glo.
Hieronder is 'n paar voorbeelde van gate in note en vreemde vorms. Hierdie voorbeelde is gekies om by die vraag te pas soos oorspronklik omskryf. Sommige voorbeelde pas nog steeds by die opgedateerde vraag: Zimbabwe se gat is amptelik weer uitgereik, hoewel dit nie so ontwerp is nie. Enkele voorbeelde van Notgeld is ontwerp en uitgegee in min of meer ronde vorm. Die laaste voorbeeld was selfs van die begin af heeltemal onreëlmatig, aangesien die materiaal wat gebruik is, klein was en bedoel was om vir 'n ander doel gebruik te word ...
Het u 'n gat soos muntstukke?
In 1997 is Zaïre (nou die Demokratiese Republiek van die Kongo) se diktator Josepeh Sese Seko Mobutu uiteindelik omvergewerp. Soos sy gesig op die banknote van die land verskyn, het die nuwe regering eenvoudig Mobutu se gesig uit hul bestaande geldeenheid geslaan en dit bly gebruik totdat nuwe geldeenheid gedruk kon word.
Gatponsnotas, UKkrediet, MoneyLife, 2017
As dit nie so is nie daardie streng oor "nie 'n reghoek nie, maar steeds geldige wettige betaalmiddel", dan:
Toe doen die Portugese iets vreemds aan die kante van die Real:
Portugal se eerste papiergeld is in 1797 deur die regering ingestel. Sommige van hierdie note is hervalideer vir voortgesette gebruik tydens die oorlog van die twee broers (1828 tot 1834) .5 Vanaf die 1820's het verskeie private banke papiergeld uitgereik. Die mees uitgebreide aangeleenthede was deur die Banco de Lisboa, waarvan die note in beide réis en moedas was, ter waarde van 4800 réis. Hierdie bank het note uitgereik vir 1200 en 2400 réis, 1, 4, 10, 20, 50 en 100 moedas. Die Banco Commercial de Braga, Banco Commercial do Porto, Banco de Guimaraes en Banco Industrial do Porto het ook notas uitgereik, met draertjeks wat deur 'n aantal ander banke tussen 1833 en 1887 uitgereik is.
In 1847 het die Banco de Portugal note vir 10 000 en 20 000 réis ingevoer. 6 000 réis -note is vanaf 1883 uitgereik, gevolg deur 50 000 réis in 1886. In 1891 het die Casa de Moeda note vir 50 en 100 réis, 7 en die Banco ingevoer de Portugal het note vir 200, 500, 1000 en 2500 réis ingevoer, gevolg deur 100,000 réisnote in 1894.
En vroeë Amerikaanse banknote is ook vreemd.
Kontinentale geldeenheid. 1776
$ 1/6 -plaat C -reeksnommer: 145.707 CC 02/17/76
Ondertekenaar: Robert Tuckniss (in rooi ink).
Grootte: 80 x 60 mm (ontwerp aan die voorkant: die vertikale afmeting is 78 mm, terwyl die horisontale rand in ons voorbeeld afgewerk is; ontwerp van die agterkant: 74 x 55 mm).
Opmerkings: genommer en onderteken met rooi ink. Die sonwyser met die "FUGIO" -legende en die leuse van "MIND YOUR BUSINESS" verskyn regs in die middel van die voorkant. In hierdie breukbenaming verskyn een versiering in die regter boonste hoek van die raam van die sonwyser; dit is die sleutel tot die benaming, aangesien elke punt gelyk is aan 1/6de van 'n dollar. In die regterkantste grens word 'CURRENCEY' verkeerd gespel. Die agterkant toon die dertien gekoppelde ringe wat die kolonies verteenwoordig en die legendes "WE ARE ONE" en "AMERICAN CONGRESS". Papier bevat blou drade en mika -vlokkies.
Herkoms: gekoop deur die Robert H. Gore, Jr.
Uit 'n Switserse veiling van "Banknoten und Notgeld", SINCONA, 2015, let op dat daar nog baie meer sulke voorbeelde in die katalogus voorkom. Soms lyk die 'gate' net soos hulle, aangesien dit regtig 'n deurskynende venster vir die watermerk is. Maar in tye van krisis of ander skielike veranderinge is dit regtig gate uit en die geld behou sy geld, 'a' waarde. :
As u aandring op 'op die manier ontwerp en uitgereik' (in plaas van 'in sirkulasie gebly'), dan dink ek dat slegs die soorte Mobuto- en Sowjet-gate tel (hulle is weer uitgereik), en slegs die papieragtige Notgeld vorms tel. Soms afgerond en ovaal. Dit sou 1914-1923 amper die tydsraamwerk maak om na meer voorbeelde te soek (as ons nie veel verder teruggaan nie).
Maar eintlik kan enigiets as geld verklaar word, selfs al is dit inherent waardeloos. Byvoorbeeld, sny speelkaarte, uitgereik in 1914 in Lopischewo, Oos -Pruise:
En uit vorige drade hier op HS: E:
Alhoewel die materiaal in beide gevalle nie eens papier is nie, was die eerste een die moeite werd en bedoel om in te staan ​​vir papier.
Net vir vermaak, groter weergawes van die Notgeld, klik om te vergroot:
Hier is 'n paar vierkantige banknote. Die eerste is ook moontlik uniek omdat dit eensydig is.
"'N Klein vierkantige en taamlik skaars bankbiljet van baie goeie of veel beter uit Argentinië. Dit is die peso -nota van 1 April 1867 wat deur die provinsie Buenos Ayres in Argentinië uitgereik is. Die nota is van wit papier met swart druk." Bron: picclick.com
Thailand het ook 'n vierkantige banknota uitgereik. Hierdie een is van 1987.
"'N Nota wat op 3 Junie 1987 uitgereik is, verteenwoordig 'n nuwe inisiatief om die koning op sy 60ste verjaardag te vereer. Dit is 15,9 sentimeter vierkant: die" 1 "verteenwoordig die eerste banknoot wat ooit gemaak is, die" 5 "is vir die vyfde verjaardag siklus, en die "9" staan ​​vir koning Rama IX. " Bron: neutmuskaatversamelaar
Die webwerf Numisbids, onder die kategorie 'Noodgeld', bevat verskeie voorbeelde van ronde, agtkantige en driehoekige geld, benewens dié wat reeds deur LangLangC. Sommige hiervan kan as papiergeld kwalifiseer, maar ek dink nie as banknote nie. Soos die OP banknote en papiergeld in sy pos genoem het, is hier 'n voorbeeld uit Duitsland.
Van ekstra belang, in Frankryk, monnaie de nécessité (noodgeld) is soms tussen 1914 en 1923 op karton gedruk.
Daar is in die kommentaar hieronder en elders daarop gewys dat 'n vierkant 'n reghoek is. Tegnies is dit waar, maar (tereg of verkeerd) in algemene gebruik is dit nie 'n moeilike reël nie en is daar meer as een definisie vir 'n reghoek. Die Cambridge Dictionary (Amerikaans) definieer 'n reghoek as ''n plat vorm met vier sye en vier hoeke van 90 °, met teenoorgestelde sye van dieselfde lengte en twee kante langer as die ander twee". Die Oxford -woordeboek sê (vir 'reghoek')" 'n Vlakke figuur met vier reguit sye en vier regte hoeke, veral een met ongelyke aangrensende sye, in teenstelling met 'n vierkant. "Die Collins -woordeboek (Amerikaans) sê 'n reghoek is," 1. enige vierkantige vlak figuur met vier regte hoeke, 2. enige so 'n figuur of vorm wat nie 'n vierkant is nie; langwerpig".
Miskien is 'n bietjie out-of-the-box denke nodig.
Bron: Alexander Klink via Wikimedia Commons, toekenning 4.0 -lisensie
Daar was baie min spesies (dws edelmetaalmuntstukke) in die Noord -Amerikaanse kolonies van Brittanje, dus gedurende die grootste deel van die koloniale tydperk, tabak was geld in die groot tabakproduserende kolonies Maryland, Virginia en Noord-Carolina. Dit was nie 'n blote handelswarehandel nie - koloniste het sover gegaan om die 'pond tabak' (ter waarde van ongeveer 3 sekondes) as die monetêre eenheid te gebruik. Skuld is aangeteken, belasting en boetes gehef en ander goedere in pond tabak.
Dit is iets wat 'kommoditeitsgeld' genoem word (soos ek verduidelik het in 'n ou antwoord van Worldbuilding SE), maar ek het gedink dit kan hier pas, want die gebruik van kommoditeitsgeld in die kolonies het direk in papiergeld ontwikkel:
Die tabak is 'n stand-in vir spesies, net soos papiergeld.
Betalings kan in duisende pond tabak beloop, wat moeilik kan wees om oor te dra, sodat betalings en skulde dikwels net grootboekondernemings of pakhuisontvangste was.
Tabakpryse in Engeland kan baie wissel, en die prys van ingevoerde goedere ook.
Die kwitansies was gewoonlik vir vaste bedrae en kon nie 'gebreek' word soos 'n stuk van agt nie.
So het individuele kolonies begin om papiergeld uit te reik.
Bogenoemde is weliswaar (ongeveer) reghoekig en gekoppel aan die Britse geldeenheid. Maar tydens die Revolusionêre Oorlog moes hulle teruggaan na tabak, want kontinentale geld was in wese waardeloos:
(Bron: smokersforum.in; ek het geen idee waar hulle dit vandaan kom nie)
Dit lyk asof een van die kandidate uit 1945 Finse banknote naby vierkante was. Na wat ek kan sien, is dit steeds reghoekig, as dit 'n ongewone verhouding is. Ek kan ongelukkig nie afmetings vind om seker te wees nie.
Tesourier van die Verenigde State
Die Tesourier van die Verenigde State is 'n amptenaar in die Amerikaanse ministerie van finansies wat oorspronklik aangekla is van die ontvangs en bewaring van staatsgeld, hoewel baie van hierdie funksies deur verskillende buro's van die departement oorgeneem is. Die tesourier bly die bewaarder van die Verenigde State met betrekking tot deposito's van goud, spesiale trekkingsregte en finansiële geskenke aan die Library of Congress.   As sodanig het die kantoor 'n nominale toesig oor die Bullion Depository van die Verenigde State. Die handtekening van die tesourier verskyn saam met die van die sekretaris van die tesourie op alle Federal Reserve Notes.
Die verantwoordelikheid vir die toesig oor die Bureau of Gravure and Printing, die United States Mint en die United States Savings Bonds Division (nou die Savings Bond Marketing Office in die Bureau of the Public Debt) is in 1981 aan die Tesourier toegedeel. In 2002 het die kantoor van die tesourier het 'n groot herorganisasie ondergaan wat hierdie formele toesigpligte verwyder het. Die tesourier adviseer nou die direkteur van die munt, die direkteur van die buro vir gravure en druk, die sekretaris en die adjunk -sekretaris van die tesourie oor aangeleenthede rakende munt, munt en die vervaardiging van ander instrumente deur die Verenigde State. 
President Harry S. Truman het Georgia Neese Clark in 1949 as die eerste vroulike penningmeester aangestel. Sedertdien was elke volgende penningmeester 'n vrou, en sewe van die afgelope elf penningmeesters was ook Spaans.
Die vereiste van die Senaatbevestiging vir die aanstelling is in Augustus 2012 laat vaar. 
In die afgelope 60 jaar was die tydsduur wat die kantoor vakant was, meer as 4000 dae of elf jaar. Alhoewel die kantoor in die 172 jaar daarvoor minder as 'n jaar leeg was.
Historiese Britse syfers oor banknote
Sedert die uitreiking van 'n £ 20-pond-nota met William Shakespeare in 1970, het die Bank of England-banknote 'n verskeidenheid bekende Britte op die agterkant van die note ingesluit.
Het u al ooit gewonder hoe die Bank van Engeland besluit wie op ons geld moet verskyn?
Ons begin hierdie hoofstuk deur te kyk na die kriteria wat hulle gebruik en kyk dan terug om te sien watter historiese figure in die verlede gekies is en wat in die hede gebruik word.
Behalwe dat ons die banknote self beskryf, kyk ons ​​ook na die mense agter die note - wat hulle aan Brittanje en die wêreld gebied het - om hulle so 'n eer te verdien. Ter afsluiting kyk ons ​​na die volgende 2 bekende mense wat vanaf 2017 op ons banknote te sien sal wees.
Soos die goewerneur van die Bank van Engeland, het Mark Carney met reg gesê: "Geld was 'n geheue vir 'n land en sy mense."
Hoe besluit die Bank of England wie op banknote verskyn?
Die belangrikste kriteria wat die Bank of England gebruik om te oordeel of iemand op 'n banknoot moet wees, is dat dit mense moes wees wat die Britse samelewing gevorm het deur innovasie, leierskap en/of waardes.
Daar word gepoog om mense uit verskillende agtergronde en terreine in te sluit. Hulle neem ook in ag wie reeds op notas verskyn het, sodat die keuse die diversiteit van die Britse samelewing en verskillende dissiplines weerspieël.
Die historiese karakter moet wyd bewonder word en moes 'n belangrike bydrae tot die samelewing en/of kultuur gelewer het. Daar moet ook 'n geskikte portret van hulle wees wat op die agterkant van die nota gebruik kan word, en hierdie prentjie moet herkenbaar wees.
Uiteindelik kan mense wat nog lewe, nie op uitstekende banknote en fiktiewe karakters verskyn nie.
Veranderinge in die keuringsprosedure
Sedert 2014 het die keuringsprosedure verander. Eerstens vergader 'n advieskomitee vir banknote om 'n veld te kies en vra die publiek om mense in hierdie gekose veld aan te wys. Toe hulle in 2014 nominasies uitnooi vir die nuwe £ 20-noot, was die kategorie die visuele kunste.
Die Bank of England het daarna 29 000 nominasies ontvang van 590 verskillende mense wat op hierdie gebied werk, waaronder skilders, beeldhouers, argitekte, modeontwerpers, fotograwe en filmmakers. In hierdie stadium van die keuringsprosedure het spesialiste in die visuele kunste by die komitee aangesluit en 'n lang lys opgestel.
Om 'n laaste kortlys te maak, het die Bank fokusgroepe bestuur om te identifiseer watter historiese karakters sterk by die Britte sou aanklank vind en of daar rede tot kommer was. Die komitee het toe 'n kortlys opgestel as gevolg van die terugvoer wat hulle van die fokusgroepe ontvang het, sowel as diepgaande historiese navorsing oor al die genomineerdes.
Om 'n laaste kortlys te maak, het die Bank fokusgroepe bestuur om te identifiseer watter historiese karakters sterk by die Britte sou aanklank vind.
Die kortlys, wat 'n uiteenlopende reeks karakters uit verskillende historiese tydperke verteenwoordig, is dan aan die goewerneur van die Bank van Engeland gegee om die finale besluit te neem. As gevolg van hierdie prosedure is die kunstenaar JMW Turner gekies om vanaf 2020 op die nuwe polimeer £ 20 -noot te verskyn.
Wie het verskyn op die banknote van Bank of England?
16 verskillende historiese figure verskyn op sterling banknote in die periode 1970-2017 7 wetenskaplikes/ingenieurs, 3 staatsmanne/staatsamptenare, 2 mense wat met sosiale hervorming te doen het, 2 outeurs, 1 ekonoom en 1 musikant.
Een van die probleme om die banknote in chronologiese volgorde op te spoor, is dat baie oorvleuel ten opsigte van uitreikdatums of wanneer dit wettig betaalbaar was. Laat ons daarom na hulle kyk volgens die benamings van die banknote wat begin met die £ 1 -noot.
Die noot van een pond
Wettige betaalmiddel: Tot 1988
Omgekeerde ontwerp: Sir Isaac Newton hou 'n boek en ook foto's van 'n teleskoop, prisma en kaart van die sonnestelsel.
Sir Isaac Newton (1643-1727) is wêreldwyd bekend vir sy werk in fisika, sterrekunde sowel as wiskundige berekening. Daar word geglo dat hy saam met Einstein die invloedrykste wetenskaplike van alle tye was. Weet u egter dat hy baie invloed op die Britse pond gehad het sedert hy 'n pos beklee het as opsigter/meester van die (koninklike) munt? Miskien is dit gepas dat hy gekies was om op die Britse pond te verskyn, aangesien hy soveel gedoen het om die herwinning van die pond (1696) te red van 'n fiasko van wanbestuur en bedrog. Hy het ook op die spoor van muntstukke en vervalsers gegaan.
Die noot van vyf pond
Uitgawedatums: 1971- 1990
Wettige betaalmiddel: Tot 1991
Omgekeerde ontwerp: Die 1ste hertog van Wellington en 'n gevegstoneel uit die Slag van Salamanca (22 Julie 1812)
Arthur Wellesley, die eerste hertog van Wellington (1769-1852) was 'n beroemde Anglo-Ierse militêre leier en staatsman. Tydens die Skiereilandoorloë (1807-14) het hy Brittanje, saam met hul bondgenote Portugal en Spanje, tot 'n beslissende oorwinning teen die Franse gelei. Hy is deesdae miskien minder bekend as 'n politikus, alhoewel hy twee ampstermyne as premier gedien het. By die tydgenote, Iron & Duke, was hy polities konserwatief. Ten spyte hiervan was hy 'n belangrike rol in die verdediging van die Katolieke emansipasie en het hy selfs 'n tweegeveg gevoer om sy standpunte te verdedig.
Kleur: Oorwegend turkoois-blou
Wettige betaalmiddel: Tot 2003
Omgekeerde ontwerp: George Stephenson vergesel van 'n gravure van die stoomenjin, 'Rocket ' en die Skerne -brug (op die Stockton na Darlington Railway).
George Stephenson (1781-1848) was 'n Engelse burgerlike en meganiese ingenieur. As seun van 'n mynwerker, het hy in sy vrye tyd leer lees en skryf. Hy is geakkrediteer daarvoor dat hy onafhanklik van sir Humphrey Davy 'n veiligheidslamp vir mynwerkers uitgevind het. Daar word geglo dat hierdie lamp die naam van die 'Geordie ' is, waar mense in die Noordooste hul bynaam kry. Stephenson word die 'Vader van die Spoorweë ' genoem vir sy werk aan die stoom-aangedrewe spoorwegstelsel. In 'n 1829 -kompetisie wat deur mededingende spoorwegondernemings gereël word deur duisende, het sy enjin 'Rocket ' 'n rekordspoed van 36mph behaal.
Toe die oorspronklike note met Stephenson vrygestel word, moes miljoene vernietig word aangesien die datum van sy dood verkeerd was.
Wettige betaalmiddel: Tot 2017
Omgekeerde ontwerp: Elizabeth Fry en 'n prentjie waarin sy voorgelees het aan gevangenes in die Newgate -gevangenis.
Elizabeth Fry (1780-1845) was 'n Engelse tronkhervormer, sosiale hervormer en filantroop. Baie van haar idees is ondersteun deur haar oortuigings as 'n kwaker. Fry, bekend as die ' Angel of Prisons ', het selfs 'n nag in die tronk gesit om werklik te verstaan ​​hoe die ervaring was. In 1818 word sy die eerste vrou wat in die parlement getuienis lewer. Vanweë haar werk is nuwe wetgewing aangeneem om gevangenes mensliker te behandel. Haar nalatenskap het ná haar dood voortgegaan ten spyte van die huidige oproepe dat sy na die huis moes terugkeer, maar haar voorbeeld was 'n inspirasie vir die suffragettes.
Wettige betaalmiddel: Ja
Soort nota: Polimeer (die eerste ooit)
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van Winston Churchill met foto's van Westminster en Big Ben, 'n agtergrondbeeld van die Nobelprysmedalje en 'n aanhaling uit een van Churchill se toesprake: "Ek het niks om te bied nie, behalwe bloed, moeite, trane en sweet."
Sir Winston Churchill (1874-1965) was 'n Engelse politikus, staatsman, skrywer en (nie-akademiese) historikus.Ondanks 'n militêre loopbaan en diensperiodes in die parlement, is Churchill veral bekend vir sy rol in die handhawing van die moraal van die Britte tydens die 2de Wêreldoorlog as die leier van die koalisieregering. Het u geweet dat hy tydens die beriggewing oor die Boereoorlog gevange geneem is, maar ontsnap het deur 300 myl na die Portugese gebied van Mosambiek te reis? Hy is ook een van slegs agt mense wat as ereburgers van die VSA aangestel is (1963).
Kleur: Oorwegend bruin
Wettige betaalmiddel: Tot 1994
Omgekeerde ontwerp: Florence Nightingale se portret saam met haar wat die gewondes by Scutari in die Krimoorlog versorg
Florence Nightingale (1820-1910) was 'n Engelse sosiale hervormer en die stigter van moderne verpleegkunde. Na die Krim gestuur as gevolg van die geskreeu oor die behandeling van gewondes, was Nightingale se werk van kardinale belang om sterftes met twee derdes te verminder. Algemeen bekend as die 'Lady of the Lamp ' of die ' Angel of the Crimea ', het Nightingale sowel die St. Thomas -hospitaal as die Nightingale Training School gestig. Het u egter geweet dat sy ook die eerste vrou was wat by die Royal Statistical Society aangesluit het? Om statistiese data aan verskillende komitees voor te lê, het sy gebruik gemaak van moderne grafieke en is dit geakkrediteer om die poolgebieddiagram uit te vind.
Kleur: Oorwegend oranje-bruin
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van Charles Dickens met 'n toneel uit sy roman 'Pickwick Papers '.
Charles Dickens (1812-1870) was 'n produktiewe Engelse skrywer wie se bekendste romans die volgende insluit: 'Oliver Twist ', 'A Tale of Two Cities ', 'A Christmas Carol ' en 'Great Expectations '. Baie geskryf vir weeklikse of maandelikse serialisasies, sy hoofstukke eindig dikwels op 'n kranshanger. Die feit dat Dickens op 12-jarige ouderdom gedwing is om in 'n fabriek te werk, beteken dat hy belangstel in sosio-ekonomiese toestande en die gevolge daarvan vir die werkersklas. Selfs vandag is die noem van iets 'Dickensian ' 'n verwysing na sy beskrywings. Sy boeke word steeds verfilm (en soms in 'n moderne omgewing) wat die universele aantrekkingskrag van sy plotte en karakters toon.
Wettige betaalmiddel: Tot 2018? (Nog nie bekend gemaak nie)
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van Charles Darwin vergesel van foto's van HMS Beagle, kolibries en blomme onder 'n vergrootglas.
Daar was klagtes toe die briefie van tien pond met 'n prentjie van kolibries gedruk is sedert Charles Darwin sy teorie ontwikkel het deur vinke en spotvoëls te bestudeer.
Charles Darwin (1809-1882) was 'n natuurkundige, geoloog en bioloog wat gekies is om op 'n banknoot te verskyn vanweë sy bydrae tot die wetenskap. Hy was oorspronklik bedoel om 'n dokter te wees, net soos sy pa, en het op die universiteit belanggestel in die natuurwetenskappe. Sy groot kans het gekom toe hy op 'n 5-jarige reis oor die hele wêreld op die HMS Beagle gegaan het en die geleentheid gekry het om die flora, fauna en geologie van verskillende lande/eilande te bestudeer. Sy boek 'On the Origin of Species by Natural Selection ' was meer as 20 jaar aan die gang dat hy tot publikasie gedruk is omdat Wallace onafhanklik met dieselfde idee vorendag gekom het.
Twintig pond noot
Kleur: Oorwegend pers
Wettige betaalmiddel: Tot 1993
Omgekeerde ontwerp: Portret van William Shakespeare met 'n foto van die balkontoneel uit sy toneelstuk Romeo en Juliet '
Dit is gepas dat Shakespeare die onderwerp van die eerste banknoot in die reeks historiese personasies moes gewees het omdat hy beskou is as die grootste skrywer in die Engelse taal en die topverkoper-fiksieskrywer van alle tye (na raming 4 miljard eksemplare van sy werke is verkoop). Hy het meer as 30 toneelstukke geskryf, wat losweg gegroepeer is in die kategorieë historiese toneelstukke, komedies, tragedies en romanse, en hy het ook meer as 150 sonnette geskryf. Het u geweet dat Shakespeare ook verantwoordelik was vir die uitvind van honderde nuwe woorde/uitdrukkings wat ons vandag nog gebruik, insluitend hofmakery, bloedsuiging, gek, skoolseun en asemhaling?
Kleur: Oorwegend pers-mauve
Wettige betaalmiddel: Tot 2001
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van Michael Faraday met 'n foto van hom wat 'n lesing by die Royal Institute aanbied met behulp van die magneto-elektriese vonkapparaat.
Michael Faraday (1791-1867) was 'n Engelse chemikus en fisikus wat bygedra het tot die studie van elektromagnetisme en elektrochemie. Sy ontdekkings en geformuleerde beginsels lê ten grondslag aan latere wetenskaplike ontwikkelings, soos die uitvinding van elektriese motors, transformators en kragopwekkers. 'N Ongelooflike prestasie, aangesien hy selfonderrig was. Hy het die woorde elektrode, katode en ioon uitgevind en die woord 'farad ' is ter ere van hom gegee as 'n maatstaf van elektriese kapasitansie. Hy was geïnteresseerd in 'n verskeidenheid ander onderwerpe, soos omgewingswetenskap sowel as die onderrig van wetenskap in skole.
Wettige betaalmiddel: Tot 2010
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van sir Edward Elgar met 'n foto van die Worcester -katedraal.
Sir Edward Elgar (1857-1934) was die invloedrykste Engelse komponis van internasionale formaat sedert Purchell. As deel van die Laat -Romantiek -beweging het sy werke gelei tot 'n renaissance in Engelse musiek en is dit bereik deur 'n man wie se pa 'n musiekwinkel het en wat homself geleer het om instrumente te speel. Hy is veral bekend vir sy Enigma Variations (1898-99), sy konserte vir viool en sy koorwerk soos die 'Dream of Gerontius ' (wat sterk beïnvloed is deur sy katolisisme). Sy 'Pomp & Circumstance Marches ' (1901) het die deuntjie geword van 'Land of Hope & Glory ', Engeland se nie -amptelike volkslied en altyd gesing tydens die Last Night of the Proms.
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van Adam Smith met 'n foto van 'n speldfabriek en 'n aanhaling uit die boek van Smith ' en die groot toename in die hoeveelheid werk wat daaruit voortspruit.
Die Skotse ekonoom, filosoof en skrywer, Adam Smith (1723-1790) was 'n verteenwoordiger van die Verligtingsbeweging. Smith het vanaf die ouderdom van 14 die universiteit bygewoon en 'n hegte vriendskap met die filosoof/ekonoom David Hume ontwikkel. Een van sy invloedrykste boeke was die 'Wealth of Nations ' (1776), wat soms die 'bybel ' van kapitalisme genoem word. Hy was die eerste om aan te dui dat produksie/handel (of BBP deesdae) die ware toets was van 'n land se rykdom eerder as sy goudreserwes en het die deugde van die verdeling van arbeid geprys om produktiwiteit te verhoog (soos voorgestel deur die penfabriek op sy banknoot).
Die noot van vyftig pond
Kleur: Oorwegend groen
Wettige betaalmiddel: 1996
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van sir Christopher Wren met 'n plan van die St. Paul's Cathedral.
Alhoewel sir Christopher Wren (1632-1725) veral bekend is as die argitek van die St. Paul's Cathedral en vir die heropbou van 52 van die Londense kerke na die Groot Brand van 1666, het hy sy akademiese loopbaan begin as 'n professor in sterrekunde. In 'n era toe die wetenskap nie soos in die huidige tyd in dissiplines verdeel was nie, het sy belangstellings landbou, lig en breking, ballistiek en mikroskope ingesluit. As gevolg van sy interdissiplinêre belange word hy in 1662 stigterslid van die Royal Society. Benewens kerke ontwerp hy ook die Royal Observatory, Greenwich en die Sheldonian Theatre, Oxford. Het u geweet dat die parlement die helfte van sy salaris teruggehou het terwyl hy aan St. Paul's gewerk het, in die hoop dat hy vinniger sou gaan?
Kleur: Oorwegend rooi
Wettige betaalmiddel: Tot 2014
Omgekeerde ontwerp: 'N Portret van sir John Houblon en 'n beeld van sy huis in Threadneedle Street, die perseel van die Bank of England.
Ter ere van die 300ste herdenking van die Bank of England is sir John Houblon (1632-1712) gekies om op die £ 50-note te verskyn sedert hy die eerste goewerneur van die Bank of England was. As handelaar was Houblon bekend om sy billike saketransaksies en openbare gees, en as erkenning daarvoor is in 1689 'n ridderskap bekroon. Vyf jaar later was hy 'n belangrike rol in die organisering van die finansierings- en bestuurstruktuur van die Bank of England. Hy dien ook as burgemeester van Londen (1695) en kommissaris van die Admiraliteit (1698-99).
Omgekeerde ontwerp: Portrette van Matthew Boulton en James Watt met 'n foto van die Whitbread Engine en die Soho Manufactury, Birmingham.
Die eerste verskyning van twee mense saam op 'n banknoot is van Matthew Boulton en James Watt.
Matthew Boulton (1728-1809) was 'n nyweraar en entrepreneur, terwyl James Watt (1736-1819) 'n wetenskaplike was. Dit was die eerste keer dat twee mense saam op 'n banknoot verskyn en erken die feit dat hulle 'n vennootskap gestig het om stoommasjiene te ontwikkel en te verkoop (1775). Hulle bydrae was van kardinale belang om die gebruik van stoommasjiene uit die myn-/tekstielbedryf na ander nywerhede uit te brei en die industriële rewolusie stukrag te gee. Watt het die term 'horsepower ' bedink en die metrieke eenheid van krag is na hom vernoem terwyl die Boulton -fabriek buite Birmingham 'n baanbreker was in die idee van spesialisering van arbeid om die produksie te verhoog.
Waarom gebruik ons ​​nie meer $ 1 000 rekeninge nie?
Dit is slegs een van die verhale uit ons reeks "I 've Always Wondered ", waar ons al u vrae oor die sakewêreld aanpak, ongeag hoe groot of klein. Al ooit gewonder of herwinning die moeite werd is? Of hoe stap handelsmerke teen handelsmerke?Lees hier meer uit die reeks.
In die vroeë 1900's het 'n bottel Coke 'n nikkel gekos, 'n Ford Model T kon $ 290 haal en sommige woonstelhuurpryse het tot $ 4 per maand gedaal.
Dit mag dus intuïtief klink dat ons nou groter rekeninge sou hê om die aankoopproses geriefliker en doeltreffender te maak.
Daarom het luisteraar Rabin 'Monroe ingeskryf met die vraag, "Waarom gebruik ons ​​nie meer $ 1000 rekeninge nie? Dit lyk meer gepas om dit nou te gebruik as in die vroeë 20ste eeu. "
Die hoogste waarde van denominasie wat tans in produksie is, is die $ 100 -rekening, maar in die afgelope dekades het die Federale Reserweraad $ 1,000, $ 5,000, $ 10,000 en selfs $ 100,000 -rekeninge uitgereik.
Die geskiedenis van die $ 1,000 -rekening
Die eerste bekende gebruik van die rekening van $ 1,000 val saam met die begin van die Verenigde State.
Matthew Wittmann, 'n assistent -kurator by die American Numismatic Society, 'n organisasie wat muntstukke bestudeer geldeenheid.
Maar destyds was dit slegs 'n fraksie van die waarde werd, het hy bygevoeg.
'Die $ 1 000 -noot lyk dus ongelooflik, maar dit weerspieël eintlik hoe min papiergeld dit gewaardeer is,' het Wittmann gesê. 'Dit was destyds moontlik slegs $ 20 se' regte 'harde geld werd.
Die Amerikaanse regering het eers amptelik $ 1,000-rekeninge gedruk tot aan die begin van die burgeroorlog, sê Dennis Forgue, 'n numismatikus wat werk by die muntbedryf Harlan J. Berk Ltd.
Lee Ohanian, 'n professor in ekonomie aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles, het gesê dat die wetsontwerp gebruik is om vinnig voorrade soos ammunisie tydens die oorlog te koop.
In die dekades daarna is die $ 1 000-rekening en ander geldeenhede met 'n groot denominasie meestal gebruik in eiendomstransaksies of interbankoordragte, het Ohanian gesê.
'Hulle het baie groot finansiële transaksies vergemaklik wat hoofsaaklik tussen banke of ander finansiële tussengangers uitgevoer is,' het Ohanian gesê. 'So dit het die lewe 'n bietjie makliker gemaak.'
Die VSA het teen 1946 opgehou om die rekening van $ 1 000 en groter denominasies te druk, maar hierdie wetsontwerpe het steeds versprei totdat die Federale Reserweraad besluit het om dit in 1969 te herroep, het Forgue gesê.
Forgue het gesê dat president Richard Nixon meen dat hierdie denominasies dit makliker sal maak vir misdadigers om geld te was, wat dan tot sy bevel vir die uitskakeling gelei het.
Boonop blyk dit dat die betaling van $ 1 000 rekeninge nie baie koste -effektief was nie. Om dit te vervaardig, moet u die moeite doen om nuwe plate te graveer vir baie klein produksielopies, het Wittmann gesê. Om baie note van $ 1 te laat loop, is meer koste -effektief as om relatief min $ 1,000 -note te produseer, het hy bygevoeg.
Is daar 'n kans dat ons die briefie kan terugbring? Dit is slegs waarskynlik as daar groot probleme binne die ekonomie is, het Wittmann gesê. Die verspreiding van groot geldeenhede is byna altyd te wyte aan inflasie of waardevermindering, het hy gesê.
Kyk na Zimbabwe, wat miljoene-, biljoen- en triljoen-dollar-note uitgereik het. Een noot van $ 100 biljoen uit die suidelike Afrikaanse land is 40 Amerikaanse sent werd.
Of neem 'n stap terug na Duitsland in die vroeë 2022's, destyds bekend as die Weimarrepubliek, toe hiperinflasie die land getref het. Dit was toe 4,2 triljoen punte gelykstaande was aan 'n dollar.
Kenners sê ook dat hulle dink dat moderne tegnologie groot rekeninge onnodig maak. Kredietkaarte, tjeks, enige vorm van elektroniese oordrag - dit voldoen almal grootliks meer aan groot transaksiebehoeftes as wat 'n tasbare noot kan, sê hulle.
"As u nie u kredietkaart gehad het nie, u nie u debietkaart gehad het nie, of daar 'n massiewe ineenstorting van die wêreld in telekommunikasiestelsels en rekenaars was, dan kan u u voorstel dat rekeninge met 'n hoë denominasie baie nuttig sal wees," het Ohanian gesê. . "Gestel die ander persoon wil dit aanvaar."
Ja, kommer oor vervalsing kan 'n probleem wees. Selfs die gebruik van huidige groot bedrae - rekeninge van $ 50 en $ 100 - kan vrae stel oor die egtheid daarvan by die kasregister.
As u gelukkig is om op 'n rekening van $ 1.000 te kom, kan u dit tegnies na die bank neem vir $ 1.000 krediet, maar die bank sal dit dan na die Federale Reserweraad stuur, wat dit sal verhinder om te hersirkuleer, het Wittmann gesê.
Boonop is baie $ 1,000 -rekeninge baie meer werd as die vermelde bedrag, het Wittmann bygevoeg.
Daar is vier denominasies (waardes) van Bank of England -note in omloop: £ 5, £ 10, £ 20 en £ 50. Klik op die onderstaande prente om uit te vind hoe u die funksies van elk van ons notas kan kontroleer:
Uitgereik op 13 September 2016 en bevat Sir Winston Churchill.
Uitgereik op 14 September 2017 en bevat Jane Austen.
Uitgereik op 20 Februarie 2020 en bevat JMW Turner
Uitgereik op 13 Maart 2007 en bevat Adam Smith.
Uitgegee op 2 November 2011 en bevat Matthew Boulton en James Watt.
Belangrikste sekuriteitskenmerke van Bank of England banknote
Videotranskripsie - Belangrike sekuriteitskenmerke van Bank of England -banknote
Die Bank of England banknote. Daar is vier denominasies van banknote in omloop: & pond5, & pond10, & pond20 en & pond50. Al vier denominasies van note is op polimeer gedruk. Daar is ook & pond20 en & pond50 note op papier gedruk. Hierdie film sal deur 'n aantal belangrike sekuriteitskenmerke vertoon word. U moet hierdie funksies nagaan om te verseker dat die notas eg is.
Die volgende sekuriteitskenmerke word op die polimeer note aangetref. Daar is 'n groot deurskynende venster. 'N Portret van die koningin word op die venster gedruk met die numeriese waarde van die note en die woorde' Bank of England 'twee keer om die rand gedruk. 'N Metaalbeeld word oor die venster geplaas. Die foelie is goud aan die voorkant van die & pound5 en & pound10 note, goud en blou aan die voorkant van die & pound20 noot, en goud en groen aan die voorkant van die & pound50 noot. Die foelie is silwer op die agterkant van alle note. Op die polimeer & pond20 en & pond50 note is daar 'n tweede, kleiner venster in die onderste hoek van die noot.
Onder die deurskynende venster aan die voorkant van al die polimeer note is daar 'n silwer foelie met 'n hologram. As u die noot van kant tot kant kantel, verander die woorde tussen die waarde van die noot en 'Pond'. 'N 3D-beeld van die kroningskroon verskyn bo die deursigtige hoofvenster.
Die volgende sekuriteitskenmerke word op die papiernotas aangetref. As u die papier- en pond20 -noot van kant tot kant kantel, verander die holografiese beelde op die foeliestrook tussen 'n '& pond' -simbool en die getal' 20 '. As u die & pound50 -noot op en af ​​of van kant tot kant kantel, verander die beelde op die groen bewegingsdraad tussen 'n '& pond' -simbool en die getal' 50 '. As papierbanknote teen die lig gehou word, is daar 'n helder denominasie bo -aan die koningin se portret in die watermerk.
Sommige sekuriteitskenmerke is algemeen op alle huidige banknote van Bank of England. Op die voorkant van enige van die aantekeninge voel u 'n verhoogde druk. Byvoorbeeld, op die woorde 'Bank of England' en in die regter onderste hoek. Onder 'n goeie kwaliteit ultravioletlig verskyn die numeriese waarde in helderrooi en groen op die voorkant van die note, teen 'n dowwer agtergrond.
Die Bank of England banknote
Ons sal 'n nuwe & pond50 -noot uitreik op 23 Junie 2021. Dit sal ons eerste & pond50 -noot wees wat op polimeer gedruk word.
Dit bevat die wiskundige Alan Turing, wat deur ons karakterkeuse gekies is.
Eerste weergawe van SSN -kaart. Geen vormnommer en geen hersieningsdatum nie. Die voorafgedrukte inligting op die kaart se gesig was in blou ink met 'n seël van die Social Security Board (in 'n ligter blou skakering) in die middel van die kaart. Die SSN was in rooi ink. Die datum van uitreiking is op die kaart getik. Het 'n & ldquostub & rdquo gehad om die posadres in te tik. (Die stomp moet weggesit word vir veilige bewaring.) Die linkerkant is geperforeer. Die kaart het 'n geboë opskrif met 'n Wet op sosiale sekerheid. & Rdquo Onder die opskrif was & ldquo -rekeningnommer. & Rdquo Het voorafgedrukte legendes en kwessie van uitgawe & rdquo en & ldquoemployee se handtekening gehad. & Rdquo Die instruksies op die agterkant was in swart ink.
Tweede weergawe van SSN -kaart. Dieselfde as die eerste weergawe van die kaart. Die stomp het 'n gesentreerde legende en slegs vir kantoorgebruik. & Rdquo
Derde weergawe van SSN -kaart. Die kaart self was dieselfde as die vorige weergawe, maar daar was 'n paar variasies in die drukwerk. In sommige afdrukke is die SSN op die stomp gedruk, terwyl ander daarop getik moes word. In sommige afdrukke het die stomp vooraf gedrukte spasies met die naam en adres van die NH.
Eerste weergawe van die vervangende SSN -kaart. Op die agterkant van die kaart is die vormnommer getoon as & ldquoForm OA-702 DUP. & Rdquo Die kaartformaat was dieselfde as die oorspronklike SSN-kaart, behalwe dat dit liggroen was en dat ldquoDUPLICATE & rdquo skuins oor die gesig gedruk was in rooi letters (groen letters vir dié wat deur RRB gebruik word). Daar was 'n seël van die Social Security Board in die middel van die kaart. Die linkerkantlyn is nie geperforeer nie. Die agterkant van die RRB -weergawe het slegs & ldquoRR & rdquo in groot letters getoon. Die kaarte het nie 'n stomp nie.
Tweede weergawe van die vervangende SSN -kaart. Die voorafgedrukte inligting was in blou ink. & ldquoDuplikaat & rdquo is nie op die kaart gedruk nie. Op die agterkant van die kaart was & ldquoForm OA-702.1. & Rdquo Datum van uitreiking is weggelaat. Alle gedrukte inligting was in swart ink. Agterkant van die kaart was: Federal Security Agency, Social Security Board
Vierde weergawe van SSN -kaart. Die voorafgedrukte en kwodaat van uitreiking & rdquo is uitgeskakel. & ldquoWerknemer se handtekening & rdquo verander na & ldquoworker se handtekening. & rdquo Die SSN het die stomp in rooi voorgedruk. & ldquo Federale veiligheidsagentskap en rdquo is op die agterkant van die stomp gedruk. Instruksies moet die kaart aan die werkgewer wys.
Derde weergawe van die vervangende SSN -kaart. Die kaart was dieselfde as die vorige weergawe. Die stomp het 'n boks aangedui met die naam en tuisadres van ldquoworker. & Rdquo
Vierde weergawe van die vervangende SSN -kaart (hersiening 12/42). Die hersieningsdatum is op die agterkant van die kaart gedruk. Die naam van die legende en die werkgewer se werk is op die stomp voorgedruk. Die voorafgedrukte inligting op die kaart en stomp was in blou ink. Instruksies (in swart ink) bevat inligting oor naamsveranderinge.
Vyfde weergawe van SSN -kaart (hersiening 4/43). Die kaart lyk dieselfde as die vorige weergawe. Die instruksies op die agterkant van die kaart is uitgebrei.
Sesde weergawe van SSN -kaart (hersiening 7/44). Dieselfde as die vorige weergawe, behalwe dat die linkerkant reguit was en die vormnommer (& ldquoForm OA-702 & rdquo) en die hersieningsdatum (7-44) verskyn in die onderste linkerhoek van die stomp en die agterkant van die kaart.
Vyfde weergawe van die vervangende SSN -kaart (hersiening 7/44). Die kaart was dieselfde as die vorige weergawe. & ldquoDie werkgewer se naam en rdquo is nie meer op stomp voorgedruk nie.
Sewende weergawe van SSN -kaart (1/46 hersiening). Die seël was nou die seël van die Social Security Administration en beide die kaart en die stomp het die legende gedra & ldquoFor Social Security Purposes Not For Identification. & Rdquo Die agterkant van die kaart het getoon: Federal Security Agency, Social Security Administration.
Sesde weergawe van die vervangende SSN -kaart (1/46 hersiening). Beide kaart en stomp het getoon & ldquoFor Social Security Purposes-Not For Identification & rdquo on the bottom. Agterkant van die kaart het gewys: Federal Security Agency, Social Security Administration.
Agtste weergawe van SSN -kaart (hersiening 6/48). Sommige kaarte was dieselfde as die vorige weergawe, ander het 'n nuwe kop, & ldquoSocial Security & rdquo met 'n klein SSA -seël in die kop tussen & ldquoSocial & rdquo en & ldquoSecurity. & Rdquo Daar was variasies in die afdrukke van hierdie weergawe.
Sewende weergawe van die vervangende SSN -kaart (3/48 hersiening). Kaart het die seël van die Social Security Administration in plaas van die seël van die Social Security Board. Die agterkant van die kaart wys: Federale Veiligheidsagentskap, Social Security Administration.
Agtste weergawe van die vervangende SSN -kaart (hersiening 10/48). Die SSA -seël verskyn as 'n effens gestippelde ontwerp in dieselfde blou skakering as die res van die formaat. Die instruksies op die agterkant van die kaart en die stomp is in blou ink gedruk.
Negende weergawe van die vervangende SSN -kaart (hersiening 7/49). Die kaart was dieselfde as die vorige weergawes met die & ldquoSocial Security & rdquo -kop.
Afdrukke van die 6/48 weergawe van die SSN -kaart het 'n opskrif & ldquoSocial Security & rdquo met 'n klein SSA -seël tussen die twee woorde.
Negende weergawe van SSN -kaart (1/52 hersiening). & ldquoSignature & rdquo in plaas van & ldquoWorker se handtekening & rdquo verskyn op kaart en stomp.
Tiende weergawe van die vervangende SSN -kaart (1/52 hersiening). & ldquoSignature & rdquo eerder as & ldquoWorker se handtekening & rdquo verskyn op kaart en stomp.
Tiende weergawe van SSN -kaart (hersiening van 4/53). Die kaart was dieselfde as die vorige weergawe. Die instruksies op die agterkant van die kaart is hersien. Het ook gewys: Departement van Heath, Onderwys en Welsyn, Social Security Administration.
Elfde weergawe van die vervangende SSN -kaart (4/53 hersiening). Die kaart was dieselfde as die vorige weergawe. Die instruksies op die agterkant van die kaart is verander. Terug het gewys: Departement van Gesondheid, Onderwys en Welsyn, Social Security Administration.
Elfde weergawe van SSN -kaart (2/54 weergawe). Die seël op die kaart is verander na 'n klein DHEW -seël.
Twaalfde weergawe van die vervangende SSN -kaart (2/54 hersiening). Die seël is verander na 'n DHEW -seël.
Twaalfde weergawe van SSN -kaart (hersiening van 7/54). Die kaart was dieselfde as die vorige weergawe. Daar was klein veranderinge aan die instruksies op die agterkant van die kaart.
Dertiende weergawe van die vervangende SSN -kaart (7/54 hersiening). Kaart en stomp was dieselfde as die vorige weergawe. Instruksies op die agterkant van die kaart en stomp gebruik die term & ldquofield office & rdquo eerder as & ldquodistrict office. & Rdquo
Veertiende weergawe van die vervangende SSN -kaart (3/56 hersiening). Die kaart en stomp was dieselfde as die vorige weergawe. Instruksies bevat inligting vir die NH om kontak te maak met SSA as dit heeltemal uitgeskakel is.
Dertiende weergawe van SSN -kaart (hersiening van 4/56). Die kaart was dieselfde as die vorige weergawe. Instruksies op die agterkant van die kaart het gesê dat u met SSA in aanraking moet kom as 'n werker heeltemal ongeskik raak.
Vyftiende weergawe van die vervangende SSN -kaart (hersiening van 4/56). Die kaart en stomp was dieselfde as die vorige weergawe. Sommige kaarte is moontlik gedruk met 'n hersieningsdatum van 4/56 (eerder as 3/56).
Sestiende weergawe van die vervangende SSN -kaart (hersiening 10/58). Die kaart en stomp was dieselfde as die vorige weergawe. Instruksies bevat inligting dat 'n vrou SSA moet kontak wanneer sy 62 jaar oud is.
Veertiende weergawe van SSN -kaart (hersiening van 5/59). Die kaart en die stomp was dieselfde as die vorige weergawe. Instruksies het inligting verskaf dat 'n vrou SSA moet kontak wanneer sy 62 jaar oud is. Die instruksies op die agterkant was in swart ink.
Vyftiende weergawe van SSN -kaart (hersiening 9/61). Die kaart en stomp is hersien om te lees & ldquo Vir sosiale sekerheid en belastingdoeleindes - nie vir identifikasie nie. & Rdquo
Sewentiende weergawe van die vervangende SSN -kaart (weergawe 11/61). Die kaart en stomp is hersien om te lees & ldquo Vir sosiale sekerheid en belastingdoeleindes - nie vir identifikasie nie. & Rdquo
Sewentiende weergawe van SSN -kaart
Agtiende weergawe van SSN -kaart (1/72 hersiening). Legend & ldquoNot For Identification & rdquo was nie meer op die kaart nie (getoon van 1946 tot 1972). 'N Groot DHEW -seël was in die middel van die kaart. Die formaat van die stomp is verander na koevertgrootte (die kaart was 'n klein tweesydige skeur van die stomp). Die instruksies is op die agterkant van die kaart en stomp uitgebrei en was in swart ink.
Agtien weergawe van die vervangende SSN -kaart. Dit was die laaste weergawe van die vervangende SSN -kaart. Daarna het oorspronklike en vervangende kaarte dieselfde gelyk.
Negentiende weergawe van SSN -kaart (hersiening 4/76). Die kaart is dieselfde as die vorige weergawe. Die stompgrootte is kleiner. Die instruksies is minder en word in blou ink gedruk.
Twintigste weergawe van die SSN -kaart (hersiening 5/80). Die seël word verander na 'n DHHS -seël.
Een-en-twintigste weergawe van die SSN-kaart (hersiening van 4/81). Die kaart is dieselfde as die vorige weergawe.
Op 17 Mei 1982 het SSA begin met die aantekening van SSN -kaarte wat uitgereik is aan vreemdelinge wat SSN's wat nie werk nie, toegewys is en nie geldig is vir indiensneming nie. & Rdquo
Tweede en twintigste weergawe van SSN-kaart (hersiening 6/82). Die kaart is dieselfde as die vorige weergawe. Die SSN is van die kaartstomp verwyder. Instruksies voeg inligting oor legende by op SSN-kaarte wat nie werk nie.
Drie-en-twintigste weergawe van SSN-kaart (weergawe 9/82). Die kaart is dieselfde as die vorige weergawe.
Vier en twintigste weergawe van SSN-kaart (hersiening 10/83). SSA begin met die uitreiking van valsbestande SSN -kaart (op blou banknootpapier met willekeurig geplaasde gekleurde planchette op die agterkant).
Vyf-en-twintigste weergawe van SSN-kaart (hersiening van 4/84). Die kaart is dieselfde as die vorige weergawe met die instruksies herformatteer.
Ses en twintigste weergawe van SSN-kaart (1/87 hersiening). Dieselfde as die vorige weergawe met 'n effens donkerder skakering van blou ink op die agterkant van die kaart en stomp.
Sewe en twintigste weergawe van SSN-kaart (1/88 hersiening). Anti-kopieer VOID-patroon bygevoeg as sekuriteitsfunksie vir kaart.
Op 14 September 1992 het SSA die legende begin wys Ldquo SLEGS GELDIG VIR WERK MET INS MAGTIGING & rdquo vir vreemdelinge met tydelike werkmagtiging.
Agt-en-twintigste weergawe van SSN-kaart (Januarie 1994). Die taal op die kaart sê dat NH's die kaart op 'n veilige plek moet bewaar om verlies of diefstal te voorkom. & Rdquo
Nege-en-twintigste weergawe van die SSN-kaart (April 1995) het die nuwe seël van die SSA op die kaart.
Dertigste weergawe van die SSN -kaart (06/99). Gekorrigeerde SSA -adres waarna kaarte teruggestuur moet word.
Een-en-dertigste weergawe van die SSN-kaart (12/2002). Instruksies is opgedateer vir duidelikheid, om te vra dat die NH -verslag verander in naam, Amerikaanse burgerskap of uitheemse status na SSA en nie toelaat dat ander SSN gebruik nie. Die instruksie & ldquodo dra dit nie saam nie en word op die agterkant van die kaart gevoeg.
Tweedertigste weergawe van die SSN-kaart (03/2004). Die taal, & moenie dit saam met u dra nie & rdquo word op die voorkant van die kaart gevoeg en die VOID-patroon teen kopie word verwyder. In April 2004 word die beperkende legende, GELDIG VIR WERK MET INS MAGTING, verander om INS verandering na DHS te wys.
Drie-en-dertigste weergawe van die SSN-kaart (11-2006). Die linkerkant van die SSN -kaartehouer bevat 'n verduideliking van die datum wat onder die handtekeningreël op die SSN -kaart gedruk is. Die regterkant van die draer bevat instruksies vir die ondertekening van die kaart. Vanaf 04/07 word die datum waarop die kaart uitgereik is, onder die handtekeningreël gedruk. Vanaf 9/08/07 word die nommerhouer en die naam van die rsquos altyd op twee reëls gedruk, met die laaste naam direk onder die voor- en middelname.
Vier en dertigste weergawe van die SSN-kaart (10-2007). Die 10-2007-weergawe van die SSN-kaart bevat ekstra sekuriteitsfunksies. Sommige van die meer herkenbare kenmerke is:
'N Unieke nie-herhalende spiraalontwerp, wat die bestaande gemarmerde patroon vervang. Die nuwe patroon sal dieselfde of baie dieselfde kleur as die huidige agtergrond hê en sal steeds uitgevee word.
Kleurverskuiwende ink is baie herkenbaar aan die voorkant van die kaart, aangesien dit in valuta gebruik word.
'N Latente beeld op die voorkant van die kaart, slegs sigbaar as die dokument op 'n spesifieke hoek gekyk word.
20 feite oor die dollarrekening wat elke Amerikaner behoort te weet
Die rekening van $ 1 is een van die bekendste voorwerpe in die VSA, met George Washington's streng gesig wat die voorkant versier en die piramide- en arendontwerp aan die agterkant. Alhoewel ons hierdie geldeenheid in ons sak gedra het sedert ons 'n toelaag ontvang het, is daar nog baie feite oor die dollarrekening wat u waarskynlik nie ken nie. Van die ontwerpkenmerke tot die grootliks vergete geskiedenis, die dollarrekening is eintlik vol verrassings.
Lees verder om 'n dieper begrip te kry van 'n item wat u elke dag gebruik, en miskien vind u die antwoorde op 'n paar vrae wat u nog altyd gehad het. Hier is 20 dinge wat u moontlik nie van die George Washingtons in u beursie geweet het nie. En vir meer aangename feite, kyk na 100 fassinerende feite wat u met almal wat u ken wil deel.
Die rekeninge van $ 5, $ 10, $ 20 en $ 50 is almal in die afgelope dekade of so herontwerp, en die Federale Reserweraad het kleur en watermerke bygevoeg om die vervalsers te slim af. Maar die dollarrekening het sedert 1963 onveranderd gebly. Die rede waarom dit volgens die Amerikaanse ministerie van finansies nie opgedateer is nie, is dat hierdie benaming "selde vervals word".
Maar 'n ander moontlike rede om in ag te neem, is waarskynlik die lobby wat deur die automaatbedryf gedoen word, wat sy masjiene moet herontwerp om nuwe rekeninge te akkommodeer as die huidige ontwerp hersien word.
Die laaste verandering wat aan die dollarrekening aangebring is, was die byvoeging van die reël "In God We Trust", wat in 1963 bygevoeg is. Hierdie frase het op alle Amerikaanse geldeenhede ingesluit na 'n wet wat deur president aangeneem is. Dwight Eisenhower in 1956, wat dit die amptelike leuse van die land maak. En vir meer inligting om u te help met die volgende trivia -aand, kyk na 55 feite so interessant dat u uself sal skop omdat u hulle nie ken nie.
Terwyl ons ons land se eerste president met die $ 1 -rekening assosieer, was syne eintlik nie die eerste gesig wat op die geldeenheid verskyn nie. Die eer het gegaan Salmon P. Chase, wie se gesig op die land se eerste $ 1 -noot was, wat tydens die Burgeroorlog in 1862 uitgereik is.
As destydse sekretaris van die tesourie was Chase ook toevallig die man wat die eerste banknote van die land ontwerp het. Sy ydelheidsprojek duur tot 1869, die jaar toe George Washington sy plek inneem.
Die eerste presidentsvrou, Martha Washington, was een van die gesigte van die silwer sertifikaat van $ 1. Die sertifikate, wat eers in 1886 gedruk is, is ondersteun deur die silwer deposito's van die Amerikaanse regering en bevat 'n gravure van Martha gebaseer op haar portret deur Charles Francois Jalabert. Die silwer sertifikate het 'n lang termyn behaal, maar is in 1957 gestaak, hoewel die laaste druk met Martha (hierdie keer saam met haar man) in 1896 verskyn het. Tot op hede het Martha Washington en Pocahontas is die enigste twee vroue wat nog ooit op Amerikaanse papiergeld verskyn het.
Ons noem dit miskien 'papiergeld', maar die geldeenheid bestaan ​​eintlik uit 75 persent katoen en 25 persent linne. Volgens die tesourie se buro vir gravure en drukwerk word die materiaal afgelewer (met die uitsondering van wat vir $ 100 -rekeninge gebruik word) in hoeveelhede van 20.000 velle wat elk noukeurig opgespoor word. Die verskillende kleure ink word spesiaal deur die Buro gemeng om veiligheidsredes.
Nie 'n slegte opbrengs op belegging nie: die Federale Reserweraad bestee ongeveer 5,5 sent om elke rekening van $ 1 te produseer ('n baie beter transaksie as die 2,06 sent wat dit kos om 'n sent te produseer). Terwyl die $ 2 -rekening dieselfde pryskaartjie dra, word die rekeninge daarvandaan duurder. Die rekening van $ 5 kos 11,4 sent, die $ 10 kos 11,1 sent en die rekening van $ 20 kos 11,5 sent om te vervaardig. En vir meer feite oor munte en rekeninge, kyk hoekom Quarters Ridges het - en ander wonderlike geldfeite.
Volgens die Federale Reserweraad val 'n dollar gemiddeld ongeveer elke 5,8 jaar uit sirkulasie. Dit is meer gereeld as die gemiddelde $ 20 -rekening (7,9 jaar), $ 50 -rekening (8,5 jaar) en $ 100 -rekening (15 jaar) - maar minder gereeld as die $ 5 -rekening (5,5 jaar) en $ 10 -rekening (4,5 jaar). En vir 'n paar gemoedversterkende trivia, kyk na 50 goedvoel-feite om kwarantynverveling te genees
Vanweë die koste en die noodsaaklikheid om gereeld die $ 1 -rekeninge te herdruk, het dit 'n paar kragtige vyande gekry. In 2013 het 'n groep van vyf senatore, waaronder Arizona's John McCain en die van Iowa Tom Harkin, verenig agter 'n poging om oor te skakel na 'n muntstuk van $ 1, soos gerapporteer deur USA Today. Volgens die senatore en verbruikersadvokate wat hulle ondersteun, sou so 'n verskuiwing die regering $ 13,8 miljard oor drie dekades bespaar. Maar om verskillende redes (die voorportaal van die vendingmasjien), het die poging nêrens gekom nie.
U kan sien waar u dollar is en waarheen dit gaan deur die webwerf Where's George te gebruik. Voer die reeksnommer van die dollar in u beursie in, en u kan uitvind watter poskodes dit deurgaan om by u uit te kom, en kyk waarheen dit gaan nadat u dit spandeer het.
Die piramide aan die agterkant van die wetsontwerp verteenwoordig die jong Verenigde State, met 13 stappe wat die oorspronklike 13 kolonies verteenwoordig, en 'n onvoltooide top wat die groei en uitbreiding van die land weerspieël. Die "Oog van Voorsienigheid" aan die bokant verteenwoordig 'n alles-sienende god-maar nie, soos sommige samesweringsteoretici jou sou vertel nie, die Illuminati. En vir meer fassinerende feite, kyk na 100 heeltemal nuttelose feite wat te vermaaklik is vir woorde.
Die arend op die agterkant van die dollarrekening is bedoel om oorlog en vrede oor te dra, met pyle in sy linkerklier en 'n olyftak in sy regterklou.
Ons het reeds die 13 stappe op die piramide genoem, maar kyk verder en u sal sien dat die nommer 13 op 'n paar ander plekke op die geldeenheid verskyn. Daar is 13 pyle in die arend se klou, asook 13 strepe en 13 sterre op die Groot Seël.
Dekades gelede het die Federale Reserweraad raad geldeenheid gedruk in benamings van $ 500, $ 1,000, $ 5,000 en $ 10,000. Dit is hoofsaaklik gebruik vir bankoordragbetalings, wat onnodig geword het nadat meer gevorderde (en veilige) maniere om geld oor te dra, ingestel is. Die produksie het tydens die Tweede Wêreldoorlog opgehou om hierdie groot rekeninge te stop, en in 1969 het die minister van tesourie aangekondig dat die departement sal stop met die verspreiding van die geldeenheid.
Hulle is nog steeds wettig betaalmiddel, maar u sal dit moontlik wil aanhou as u dit in besit neem - daar bestaan ​​slegs 'n paar honderd $ 5,000 en $ 10,000 rekeninge.
Die grootste benaming van die amptelike Amerikaanse geldeenheid wat ooit gedruk is, was die $ 100,000 reeks 1934 goue sertifikaat. Met 'n portret van president Woodrow Wilson, is hierdie note van Desember 1934 tot Januarie 1935 gedruk en is dit hoofsaaklik gebruik vir amptelike transaksies tussen die Federale Reserwebanke - dit was dus onwaarskynlik dat 'n lid van die algemene publiek dit in die hande sou kry. (Ondanks gerugte van die teendeel het die departement van tesourie nooit 'n muntnota van $ 1 miljoen opgelewer nie.)
Volgens die jongste berekeninge van die Federale Reserweraad van 2019, is daar in totaal 43,4 miljard rekeninge in die Verenigde State. Dit verdeel ongeveer soos volg:
12,4 miljard dollar -rekeninge
1,3 miljard $ 2 rekeninge
3,1 miljard $ 5 -rekeninge
2,0 miljard $ 10 rekeninge
9,4 miljard $ 20 rekeninge
1,8 miljard $ 50 rekeninge
13,4 miljard dollar -rekeninge
Volgens CNBC sou u 'n rekening ongeveer 4 000 keer heen en weer moes vou voordat dit werklik skeur. Alhoewel dit baie mag klink, word die drempel vir dollarrekeninge binne ongeveer 22 maande bereik, berig die Federale Reserweraad.
Maar as u toevallig 'n rekening skeur, is dit steeds goed om dit te gebruik. Solank driekwart van 'n rekening ongeskonde is, kan dit verruil word vir 'n hele rekening. As dit in die helfte geskeur is, solank die reeksnommer aan beide kante ooreenstem, kan dit gebruik word. As dit erg vermink is, kan u die rekening eintlik stuur aan die afdeling vir verminkte valuta van die Buro vir Gravure en Drukwerk, waar dit hersien en gereeld vervang word (die groep hanteer ongeveer 30 000 eise per jaar).
'N "Ster" op 'n rekening beteken dat dit 'n plaasvervanger vir een met 'n fout is.As 'n onvolmaaktheid op 'n rekening opgespoor word nadat 'n reeksnommer reeds oordruk is, vervang die Buro vir Gravure en Druk dit met 'n 'sternoot' voordat dit in omloop gaan. 'N Sternoot is 'n noot met dieselfde reeksnommer met 'n asterisk aan die einde daarvan. Hierdie rekeninge is skaarser as note met tradisionele reeksnommers, maar dra presies dieselfde waarde as enige ander dollar.
As u die raam rondom die syfer "1" in die regter boonste hoek van die dollarrekening fyn kyk, kan u sien dat dit 'n klein voëltjie of uil is wat links bo uitkyk. Sommiges het vermoed dat dit Minerva verteenwoordig, die Romeinse godin van wysheid, wie se heilige voël die uil was en 'n algemene figuur is in die samesweringsteorieë van Illuminati. Ander voer aan dat dit eintlik 'n klein spinnekop is, deels vanweë die ontwerp van die webbed wat dit omring. Dit het ook ingrypende samesweringsteorieë geïnspireer.
Nie een van hierdie raaiskote is egter ooit bevestig nie. In werklikheid is die ongeïdentifiseerde ontwerp waarskynlik slegs 'n eienaardigheid van die patroon.
As u soveel hande verander, is dit waarskynlik geen verrassing dat dollarrekeninge nie die skoonste voorwerpe is nie. 'N Studie van 2017 gepubliseer deur PLOS One Daarbenewens virusse, troeteldier -DNA en ander materiaal is daar 100 verskillende bakteriestamme op die getoonde dollarrekeninge gevind. Geen wonder dat mense versigtig is met die hantering van kontant tydens die koronaviruspandemie nie.
Wie was eerste in die VSA?
In die VSA is papiergeld uitgereik deur sowel regerings- as private entiteite en het dit sedert 1690 in die land versprei, ook gedurende die tydperk van die burgeroorlog, toe die Konfederasie sy eie geldeenheid gedruk het.
Terwyl Tubman se keuse vir die uitbeelding van die $ 20 -rekening histories is, is sy nie die eerste vrou nie - nie mities of werklik nie - wat op papiergeld in die Verenigde State verskyn.
Martha Washington, die eerste presidentsvrou, was die laaste vrou wat 'n Amerikaanse noot versier het.
Pocahontas was die eerste nie -mitiese vrou wat die onderskeiding op Amerikaanse papiergeld verdien het, nadat dit op die agterkant van die $ 20 -rekening van 1865 tot 1869 en op die $ 20 -rekening in 1875 uitgebeeld is.
Martha Washington was die enigste ander vrou wat op Amerikaanse federale papiergeld verskyn het. Sy was op die voorkant van die $ 1 silwer sertifikaat van 1886 en 1891 en (saam met die van haar man) op die agterkant van die $ 1 silwer sertifikaat van 1896. Ander vroue, soos die eerste dames, Rachel Jackson en Dolley Madison, is op private banknote uitgebeeld .
Lucy Pickens was die eerste vrou wat op papier geldeenheid uitgebeeld is in die huidige Amerikaanse National Numismatic Collection, National Museum of American History, CC BY-SA
Die eerste nie -mitiese, historiese vrou wat op 'n geldeenheid binne ons huidige grense verskyn, was egter nie op 'n Amerikaanse wetsontwerp nie, maar eerder op konfederale geld: "Koningin van die Konfederasie" Lucy Holcombe Pickens (en die presidentsvrou van South Carolina) word op die Konfederasie uitgebeeld $ 1 -rekeninge van 1862 en 1863 en die $ 100 -rekening van 1862 tot 1864.
Met ander woorde, in teenstelling met nuusberigte, was Pickens eintlik die eerste vrou wat op papiergeld in die VSA uitgebeeld is, en nie Pocahontas of Martha Washington nie.
Negatiewe rentekoerse: absoluut alles wat u moet weet
Sedert die groot resessie sit 'n groot aantal gevorderde ekonomieë vas met lae groei en lae beleggings en inflasie. In 'n poging om groei te herwin, het sentrale banke toenemend kragtige geldmaatreëls getref. Hiervan is die negatiefste rentekoerse die mees omstrede en die minste begryplike.
Die sentrale bank van Denemarke was die eerste wat in 2012 onder die nul gekom het. Tot die verbasing van baie het dit nie spanning in die finansiële stelsel tot gevolg gehad nie. In 2014 het verskeie van die sentrale banke van Europa die voorbeeld gevolg. Twee jaar later, so ook die Bank of Japan.
Dit word dikwels as 'n onkonvensionele beleid beskou om rentekoerse tot onder nul te stel, maar dit kan eintlik gesien word as 'n voortsetting van die volkome normale monetêre beleidspraktyk om die korttermynrentekoers te verskuif in reaksie op skommelinge in die ekonomie. Daar is 'n beperking op hoe laag rentekoerse kan gaan, maar dit blyk dat hierdie limiet nie nul is nie en ons het dit nog nie bereik nie.
Rentekoersverlagings onder nul werk grootliks soos in normale tye met positiewe rentekoerse, alhoewel daar 'n paar verskille is: die uitwerking op byvoorbeeld banke en die sielkundige impak van rentekoerse wat in 'n negatiewe gebied val (meer hieroor hieronder).
Deur die geskiedenis heen is daar algemeen geglo dat sentrale banke nie die korttermyn rentekoerse onder nul kon verlaag nie. Waarom sou iemand immers betaal om geld in 'n bank te deponeer of om vir iemand geld te leen, as hulle net hul geld gratis by die huis kon hou? Kontant het altyd 'n nul rentekoers.
Daar word algemeen geglo dat as rentekoerse wel onder nul daal, selfs al sou hulle met 'n baie klein bedrag, almal met spaargeld na die bank sou hardloop om dit vir gereed geld te verander. Die nulrentekoers op kontant is beskou as die laagste punt waarna 'n rentekoers kan daal, die punt waarop sentrale banke nie meer ammunisie sou hê nie.
Ekonome het verskillende vindingryke voorstelle gemaak om die nulpunt te omseil en die krag van sentrale banke terug te kry. In die 19de eeu stel Silvio Gesell 'n belasting voor op kontanthouding. In 2009 stel Greg Mankiw 'n loterykema voor om willekeurig reeksnommers op banknote te kies en dit nietig te verklaar, wat dit riskant maak om kontant vas te hou. In 2014 het Kenneth Rogoff verduidelik dat as ons net heeltemal kontant kan uitfaseer, daar geen alternatief is om 'n negatiewe koers op bankdeposito's en effekte te betaal nie. En daar is ook ander voorstelle.
Toe sentrale banke begin om rentekoerse tot onder nul te laat sak sonder om maatreëls te tref om kontant duur te hou, het dit die heersende wêreldbeskouing verander. Nul was nie meer die laer grens vir rentekoerse nie. Dit blyk dat baie mense bereid was om te betaal omdat hulle nie hul spaargeld in kontant hoef te hou nie.
Die voorbeeld van Switserland dui daarop dat rentekoerse minstens -0,75% kan daal sonder om 'n groot vraag na kontant te veroorsaak. Daar is menings uitgespreek oor waar die effektiewe ondergrens kan wees en waarop dit afhang. Maar uiteindelik weet ons nog steeds dat geen land hierdie punt bereik het nie, en dit is nog onbekend hoeveel rentekoerse verder kan verlaag word voordat ons 'n breë verskuiwing na kontant sien.
Hoe werk rentekoersverlagings onder nul?
Sentrale banke hou geld vir handelsbanke. As die rentekoers onder nul verlaag word, beteken dit dat hulle, die sentrale banke, die handelsbanke rente op die geld kan hef. Die handelsbanke kan intussen die rentekoers wat hulle hul kliënte hef, met dieselfde bedrag verlaag en hul geld terugbetaal, hoewel daar 'n paar belangrike uitsonderings is op sommige bankdeposito's, wat ons later bespreek.
Stel jou voor dat 'n pensioenfonds 'n deposito by 'n handelsbank hou. As die rentekoers daal, kan die fonds probeer om finansiële bates met 'n hoër opbrengs te koop, soos effekte (wat soos langtermynlenings is). Dit verhoog die vraag na en dus die prys van hierdie bates, en dit is hoe die rentekoersverlaging na die breër finansiële mark oorgedra word. Om mee te ding met goedkoper kapitaalmarkfinansiering, kan banke ook die rentekoerse wat hulle op lenings hef, verlaag.
Uiteindelik is die doel van die sentrale bank om die ekonomiese aktiwiteit te verhoog en inflasie aan te spoor van die lae of selfs deflasionêre vlakke waarvoor sommige lande tans gevaar loop. Daar is ten minste vier maniere waarop dit kan gebeur:
1) Banke kan meer aan huishoudings en maatskappye leen, eerder as om kontant vas te hou, wat nou duur geword het.
2) Besighede kan meer belê, aangesien beleggingsfinansiering nou goedkoper is.
3) Huishoudings kan minder spaar of leen om meer te spandeer.
4) Die vraag na die geldeenheid kan daal. Dit kan lei tot 'n verswakking van die geldeenheid, 'n styging in die prys van ingevoerde goedere en 'n groeiende vraag na die land se nou goedkoper uitvoer.
Sommige het aangevoer dat aansporings om te bestee in lande met 'n verouderde bevolking op dowe ore val. Gekonfronteer met negatiewe rentekoerse, kan spaarders en afgetredenes wat van hul pensioene leef, meer geneig wees om hul uitgawes te verminder, omdat hulle óf vaste spaardoelwitte het, óf omdat hulle van die rente uit hul kapitaal leef.
Daar is geen bewyse dat spaarders in die geheel skielik op hierdie nuwe manier reageer op rentekoersverlagings op 'n negatiewe gebied nie. Die feit is dat vir elke spaarder in 'n ekonomie iemand aan die ander kant hierdie geld leen. Dink aan nuwe huiseienaars met hoë verbande en motorlenings, nuwe ondernemings-of selfs die regering. Die verhoogde koopkrag van leners as gevolg van negatiewe rentekoerse kan maklik die veronderstelde spaarsaamheid van afgetredenes en ander spaarders vergoed, soos hier verduidelik.
'Reële' teenoor 'nominale' rentekoerse
Die soort rentekoers wat ons almal ken, word a genoem geen mineraal rentekoers. Dit meet die hoeveelheid geld wat ons in 'n jaar verdien, teen 'n besparing van $ 100. A reële rentekoersaan die ander kant, meet hoeveel die $ 100 werd is in terme van wat u 'n jaar later daarmee kan koop.
As u byvoorbeeld piesangs wil koop en piesangs nou $ 1 kos, maar in 'n jaar tot $ 1,03 sal styg weens inflasie van 3%, en u $ 100 in die bank betaal geen nominale rentekoers nie, dan is u na 'n jaar slegs as u 97 piesangs kan koop, is u reële rentekoers -3%. Inflasie beloop in hierdie geval 'n negatiewe reële rentekoers.
Omgekeerd, as die prys van piesangs na 'n jaar tot 97 sent daal (deflasie van 3%), sal u $ 100 vir u ongeveer 103 piesangs koop, en u reële rentekoers is positief 3%, selfs al ontvang u geen nominale rente nie oor die besparing.
Die reële rentekoers, wat regtig belangrik is vir die waarde van u spaargeld, hang dus af van die nominale rentekoers, maar ook van inflasie.
In lande waar die inflasiekoers hoër is as die nominale rentekoerse, is die reële rentekoerse negatief, en u besparing daal in waarde volgens wat u daarvoor kan koop. In lande waar inflasie laer is as die nominale rentekoers, styg die werklike waarde van u spaargeld daarteenoor.
Switserland, die VSA en die 'geld -illusie'
In die Verenigde State is die reële rentekoerse op die kort termyn negatief, aangesien die Amerikaanse inflasie positief is, maar die rentekoerse steeds naby nul is. As u 'n bankdeposito of 'n verband in dollar teen 'n nominale rentekoers naby nul het, verloor u spaargeld waarde in terme van wat u mettertyd in die VSA vir hulle kan koop.
In Switserland, aan die ander kant, is inflasie tans negatief, maar die nominale rentekoerse ook, en die twee kanselleer mekaar grotendeels vir korter horisonne. In Switserland verloor u spaargeld (belê in effekte met byvoorbeeld 'n negatiewe nominale rentekoers) minder waarde in terme van die goedere wat u mettertyd daarvoor kan koop as in die VSA.
En tog - sommige meen dat hul spaargeld belas word deur negatiewe nominale rentekoerse in Switserland, terwyl min mense 'belas' word deur die negatiewe reële rentekoerse in die VSA. Die rede waarom negatiewe nominale koerse so omstrede lyk, is as gevolg van sogenaamde geld-illusie. Die publiek onderskei oor die algemeen nie tussen nominale en reële rentekoerse nie, en beskou slegs negatiewe nominale rentekoerse as relevant vir die waarde van hul spaargeld.
Geld illusie kan in werklikheid negatiewe rentekoerse 'n baie kragtiger manier maak om mense aan te moedig om te spandeer en te belê, eerder as om te spaar, aangesien hulle besef dat hulle andersins op hul spaargeld belas sal word.
Die persepsie van negatiewe rentekoerse as 'n onregverdige belasting kan egter 'n openbare reaksie op die sentrale bank veroorsaak - waarvan die sentrale banke deeglik bewus is. Hierdie risiko's laat die vraag ontstaan ​​of sentrale banke en ander owerhede die verantwoordelikheid het om beter te kommunikeer en die publiek op te voed wanneer hulle hierdie instrument gebruik.
Werk die negatiewe rentekoerse dus in die praktyk?
Die kort antwoord is: Ja, maar.
Verlagings tot onder nul het gelei tot 'n wydverspreide daling van rentekoerse in die ekonomieë wat dit gebruik het, op dieselfde manier as wat rentekoersverlagings op positiewe gebiede gebeur. Die uitsondering hier is die oordrag deur banke. Klik hier vir 'n gedetailleerde verduideliking, maar nou is dit die kort.
As banke hul rentekoerse tot onder nul verlaag, betaal hulle meestal nie die kleiner deposito's van huishoudings nie, en die meeste van ons betaal nie 'n negatiewe nominale rentekoers op ons aanvraagdeposito's nie. Die feit dat ons banke nie negatiewe rente aan kleinhandeldeposito's deurgee nie, kan 'n kans op kontant voorkom. Wat ons nie weet nie, is hoe kleinhandelaars sou reageer op 'n negatiewe depositokoers, of hoe negatief die koers sou moes wees voordat 'n groot reaksie plaasvind.
In plaas daarvan om negatiewe kleinhandelsdepositokoerse te hef, kon banke oor die algemeen fooie op deposito -rekeninge verhoog om die verlies aan rente -inkomste te vergoed. Die fooie beloop basies 'n negatiewe rentekoers. As u 'n jaarlikse fooi van $ 60 (of $ 5 maandelikse instandhoudingsfooi) op ​​u deposito -rekening betaal, en u gemiddeld $ 2,000 in u rekening hou, is dit gelykstaande aan 'n negatiewe rentekoers van 3%. In sommige van die lande met negatiewe rentekoerse is banke ook 'n deel van die koste van negatiewe rentekoerse bespaar deurdat groot dele van hul geld by die sentrale bank geparkeer was, vrygestel van die negatiewe rentekoers.
Daar is baie moontlike redes waarom banke nie negatiewe rentekoerse op klein bankdeposito's wil aandui nie, soos die begeerte om nie waardevolle kleinhandelklante te verloor nie. Maar dit is belangrik om daarop te let dat banke ander finansieringsbronne het, en dat sommige bankdeposito's (dit wil sê die groot deposito's van ondernemings en pensioenfondse, groottermyndeposito's) negatiewe rentekoerse in die betrokke lande het.
Rentekoerse op banklenings het oor die algemeen gedaal, maar nie soveel as wat rentekoerse gewoonlik daal as die sentrale bank rentekoerse verlaag nie. In Switserland het sommige rentekoerse op langtermynlenings selfs gestyg. Hierdie landverskille word steeds nie goed verstaan ​​nie en kan verband hou met verskille in die banke se mededingende omgewing.
Alle rentekoerse in geld- en effektemarkte het egter gedaal, en as 'n algemene reël het negatiewe rentekoersverlagings op grootliks dieselfde wyse oorgedra na breër finansiële markte as wat rentekoersverlagings oordra wanneer hulle bo nul is.
Ten spyte hiervan het die ekonomieë wat rentekoerse tot onder nul verlaag het, nie groot herstel beleef nie. Beteken dit nie dat negatiewe rentekoerse nie werk nie? Nee, om die eenvoudige rede dat sentrale banke gewoonlik die rentekoerse baie verder moet verlaag om herstel te kry.
Die besnoeiings tot onder nul was tot dusver klein. Japan se onlangse rentekoersverlaging in negatiewe gebiede was byvoorbeeld van 'n positiewe 0,05% tot 'n negatiewe 0,10%. Die Switserse sentrale bank verlaag sy koers tot 0,75% onder nul. Die meeste van ons sal skaars 'n rentekoersverlaging van 0,15% op ons deposito-rekening sien, en as ons 'n banklening vir 0,75% minder kry, sal baie van ons nie jaag om nuwe motors te koop nie. Om 'n ekonomie regtig 'n hupstoot te gee met 'n rentekoersverlaging, doen sentrale banke gewoonlik baie meer.
Ter vergelyking, verlaag die Amerikaanse sentrale bank die rentekoers van ongeveer 6% tot ongeveer 1% tydens die relatief ligte Amerikaanse resessie in 2001, en weer met 5% in reaksie op die wêreldwye finansiële krisis in 2008. Dit sou in werklikheid het in 2008 en 2009 baie meer verlaag as die rentekoers nog nie nul bereik het nie, wat vermoedelik die onderste grens was.
Dit beteken dat hoewel negatiewe koerse waarskynlik nog erger deflasionêre druk verhoed het, die baie skugter besnoeiings onder nul nie genoeg was om 'n effektiewe hupstoot te gee in die meeste lande wat dit ingestel het nie. Die medisyne werk, maar baie sterker dosisse sal nodig wees om dit te genees.
Sentrale banke het gehuiwer om rentekoerse verder in 'n negatiewe gebied te verlaag, deels omdat hulle met negatiewe koerse baanbrekers was en nie geweet het of dit sou werk nie en of daar nadelige ekonomiese newe -effekte sou wees. Ons weet nou baie meer, maar ons weet nog steeds nie waar die onderste grens werklik is nie, en soos ons hieronder bespreek, bly daar onsekerhede. 'N Ander faktor wat sentrale banke moontlik laat huiwer het, is die ongewildheid van negatiewe rentekoerse en kommer oor die gevolglike openbare of politieke terugslag. Sentrale banke is van nature versigtig.
Wat is die gevare van negatiewe koerse?
Die belangrikste bekommernis oor negatiewe rentekoerse is dat ons nie weet op watter punt mense, korporasies of finansiële instellings al hul effekte en bankdeposito's sal wil verkoop nie en eerder kontant sal eis. Ons weet nie waar die onderste grens is nie, en om per ongeluk hierdie punt te bereik, kan sleg wees vir die vertroue en die funksionele werking van die finansiële stelsel.
Daar is verskillende maniere en instrumente om hierdie risiko te beperk. Die sentrale bank kan gereed staan ​​om banke te help wat deposito's verloor, en sentrale banke kan die verdeling van kontant beperk - maar sulke idees is omstrede en polities problematies. Om die onderste grens te bereik, sal die sentrale bank waarskynlik weer dwing om rentekoerse te verhoog.
Ander bekommernisse hou verband met 'n lang tydperk van lae reële rentekoerse eerder as negatiewe nominale rentekoerse op sigself. Lae reële rentekoerse kan lank die finansiële markte verdraai en die risiko van finansiële onstabiliteit verhoog. Met 'n minimale opbrengs op effekte en sommige banke wat selfs 'n fooi hef vir die hou van kontant, is beleggers op soek na beter beleggingsgeleenthede.
Dit is presies hoe monetêre beleid bedoel is om te werk: om risiko's en die ekonomie te stimuleer. Maar as beleggers geld in nie-produktiewe finansiële bates of vaste eiendom plaas net omdat hierdie bates na verwagting in waarde sal styg, en omdat hulle min ander alternatiewe het, kan dit borrels veroorsaak wat eendag sal bars. Hierdie risiko is nie eie aan negatiewe nominale rentekoerse nie, en sommige meen dat sulke risiko's kleiner kan wees as die ekonomie in 'n afswaai is.
Sedert die wêreldwye finansiële krisis het die oog op markpryse, tekens van uitbundigheid en buitensporige finansiële risiko's 'n belangrike rol gespeel in die bestuur van monetêre beleid in reaksie op negatiewe skokke vir die ekonomie. Sentrale banke kan op verskillende maniere reageer op tekens van finansiële onstabiliteit, afhangende van hul mandate en gereedskapstel. Sommige sentrale banke kan die risiko-neem direk reguleer (sogenaamde makroprudensiële maatreëls), terwyl ander nie die gesag het nie. Ander bevraagteken of sulke beleide genoeg is, en vra dat sentrale banke rentekoerse moet verhoog in die lig van stabiliteitsrisiko's. Maar die verhoging van die rentekoerse voordat die ekonomie weer groei, kan die terugkeer na groei vertraag.
Sommige beskou negatiewe rentekoerse as 'n risiko vir die finansiële gesondheid van banke, pensioene en versekeringsfondse.Hierdie risiko's hou ook hoofsaaklik verband met lae reële rentekoerse eerder as negatiewe nominale rentekoerse op sigself, en weerspieël die besigheidsmodelle wat hierdie instellings aangeneem het toe die reële rentekoerse na verwagting hoër sou wees.
Besigheidsmodelle verander egter, en banke in lande met negatiewe rentekoerse tot dusver het gemiddeld nog nie 'n daling in hul wins as gevolg daarvan gesien nie. Alhoewel dit [KS2] kan verander, is dit steeds 'n riskante strategie om die nominale rentekoerse vandag te verhoog om die wins van finansiële instellings te beskerm, omdat dit tot 'n laer vraag en laer groei kan lei, wat weer die periode van lae werklike rentekoerse. Dit kan nog meer druk op finansiële instellings plaas.
Negatiewe rentekoerse het deel geword van die sentrale bank se gereedskapstel om te reageer op 'n ekonomiese afswaai wanneer die nominale rentekoerse reeds baie laag is. Hulle het grootliks gewerk soos die rentekoersbeleid op positiewe gebiede werk. Dit is 'n sukses en toon dat sentrale banke 'n bietjie meer vuurkrag het as wat hulle gedink het.
Daar is egter grense vir hoe ver rentekoerse onder nul kan daal as daar geen verdere maatreëls is om algemene finansiële en ekonomiese risiko's te verminder nie.
Met gebrekkige groei, hoë werkloosheid en hardnekkige lae beleggingsaktiwiteit in baie ekonomieë, wil beleidmakers dalk meer doen, en monetêre beleid is verre die enigste opsie, hoewel ander soorte monetêre beleidsmaatreëls gebruik kan word. Openbare beleggingsprojekte en 'n hupstoot vir staatsuitgawes in die algemeen kan baie help om rentekoersverlagings aan te vul. Staatsbesteding het 'n goeie rekord as dit gaan om die bevordering van groei, veral as rentekoerse laag is.
Hervormings aan die aanbodkant, ideaal gekombineer met fiskale beleid, kan ook help om ekonomieë meer mededingend en produktief te maak deur die werking van markte te verbeter, opvoedkundige stelsels op te gradeer, kritieke infrastruktuur op te bou en entrepreneurskap en innovasie los te laat. Sulke maatreëls sal die potensiaal vir toekomstige groei verhoog. As dit deur die publiek verstaan ​​word - en geglo word - kan dit ook hier en nou vertroue verhoog, wat besteding en groei verhoog.
Opmerking: die standpunte in hierdie artikel weerspieël dié van die outeurs en verteenwoordig nie noodwendig die standpunte van die IMF, die uitvoerende raad of die bestuur van die IMF nie.
1. Gautama Boeddha
Gautama Boeddha, gebore Siddhartha Gautama in die 6de eeu v.G.J., was 'n geestelike leier wie se leerstellings die Boeddhistiese godsdiens gegrond het. Hy het sy volwasse lewe begin deur verskillende godsdienstige leerstellings te bestudeer en te beoefen en 'n asketiese (afwesige) leefstyl te leef. Dit het gelei tot sy rol as 'n godsdienstige leier. Gautama kon egter nie innerlike verligting bereik deur sy asketiese leefstyl nie, maar het 'n meer gematigde leefwyse begin gebruik. Toe dit hom help om 'n mate van begrip van homself en die wêreld te bereik, het hy begin leer dat die lewe in balans moet wees (die 'middelweg' genoem) eerder as in uiterste vorme.
Op soek na die antwoorde op sy vrae oor menslike lyding, mediteer Gautama een aand totdat hy suiwer verligting bereik het. Op hierdie oomblik het hy bekend geword as Boeddha en het hy geleer wat hy geleer het. Sy nuwe leerstellings staan ​​bekend as die agtvoudige pad en die vier edele waarhede. Dit het die grondslag van Boeddhisme geword. Boeddha het eenheid in sy volgelinge bevorder, sodat alle klasse, rasse, geslagte en agtergronde by die beweging kon aansluit. Sy doel om menslike lyding te beëindig en geestelike ontwaking te bereik, het verskeie godsdienstige gelowe beïnvloed, sowel as geestelike literatuur en filosofiese leerstellings.