Die Woolsey-vuur wat uit Topanga Canyon in Kalifornië gesien word. Foto met vergunning van Peter Buschmann / USDA / Flickr
In November 2018 het die Woolsey-vuur byna 100,000-hektaar van die Los Angeles- en Ventura-graafskappe verwoes, woude, velde en meer as 1,500-strukture vernietig en die ontruiming van byna 300,000-mense oor 14-dae gedwing. Dit het so vurig verbrand dat dit 'n litteken in die land wat van die ruimte sigbaar is. Ondersoekers het vasgestel dat die Woolsey-vuur begin by die Santa Susana-veldlaboratorium, 'n kernnavorsingseiendom besmet deur 'n gedeeltelike ineenstorting in 1959 van sy mislukte natriumreaktor-eksperiment, asook vuurpyltoetse en gereelde vrystellings van bestraling.
Die Staat van Kalifornië se Departement van Giftige Stowwe Beheer (DTSC) verslae dat sy lug-, as- en grondtoetse na die brandskou op die eiendom uitgevoer is, geen vrystelling van bestraling buite die grondlyn vir die besmette terrein het nie. Maar die DTSC-verslag het nie genoeg inligting nie, volgens Bulletin van Atoomwetenskaplikes. Dit bevat 'n paar werklike metings van die rook van die vuur, en die data laat alarms op. navorsing op Tsjernobyl in die Oekraïne na aanleiding van veldbrande in 2015 blyk duidelik die vrystelling van straling van die ou kernkragsentrale, wat die kwaliteit van DTSC se toetse in twyfel trek. Daarbenewens het wetenskaplikes soos Nikolaos Evangeliou, wie studies stralingsvrystellings van veldbrande by die Noorweegse Instituut vir Lugnavorsing, wys daarop dat dieselfde warm, droë en winderige toestande die Woolsey-vuur vererger (alles wat verband hou met mensgemaakte wêreldwye verwarming) is 'n voorloper vir toekomstige klimaatverwante radioaktiewe vrystellings.
Met ons klimaat-beïnvloed wêreld wat nou hoogs vatbaar is vir brande, uiterste storms en seevlak styging, word kernkrag aangewys as 'n moontlike vervanging vir die verbranding van fossielbrandstowwe vir energie - die grootste oorsaak van klimaatsverandering. Kernkrag kan aantoonbaar wees verminder koolstofdioksiedemissies. Tog is wetenskaplike bewyse en onlangse rampe in die vraag of kernkrag veilig in ons opwarmingswêreld kan funksioneer. Wilde weer, brande, stygende seevlakke, aardbewings en opwarming van watertemperings verhoog die risiko van kernongelukke, terwyl die gebrek aan veilige, langtermyn-berging vir radioaktiewe afval 'n aanhoudende gevaar bly.
Die eiendom van Santa Susana Field Laboratory het 'n lang geskiedenis van besmette grond en grondwater gehad. Inderdaad, 'n 2006-adviespaneel het 'n verslag wat daarop dui dat werkers by die laboratorium sowel as inwoners wat in die omgewing woon, ongewoon hoë blootstelling aan straling en industriële chemikalieë gehad het wat verband hou met 'n toename in voorkoms van sommige kankers. Ontdekking van die besoedeling het Kalifornië se DTSC in 2010 tot gevolg gehad om a te bestel opruim van die webwerf deur sy huidige eienaar - Boeing - met hulp van die Amerikaanse Departement van Energie en NASA. Maar die vereiste opruiming is gehinder deur Boeing se regsgeveg 'n minder streng skoonmaak uit te voer.
Net soos die Santa Susana-veldlaboratorium bly Tsjernobyl grotendeels onverminderd sedert die ineenstorting in 1986. Met elke verbygaande jaar word dooie plantmateriaal opgehoop en temperature styg, wat dit veral vatbaar maak vir brande in die era van klimaatsverandering. Stralingsvrystellings van besmette gronde en woude kan volgens Evangeliou duisende kilometers na menslike bevolkingsentrums vervoer word.
Kate Brown, 'n historikus by die Massachusetts Institute of Technology en die skrywer van Handleiding vir Oorlewing: 'n Tsjernobil-gids tot die toekoms (2019), en Tim Mousseau, 'n evolusionêre bioloog aan die Universiteit van Suid-Carolina, het ook ernstige kommer oor bosbrande. 'Rekords toon dat daar brande in die Tsjernobil-sone is wat die stralingsvlakke met sewe tot 10 keer sedert 1990 verhoog het,' sê Brown. Verder noord, smelt gletsers bevat 'radioaktiewe uitval van globale kern toetsing en kern ongelukke op vlakke 10 keer hoër as elders'. Soos ys smelt, vloei radioaktiewe afloop in die see, word geabsorbeer in die atmosfeer en val as suurreën. "Met brande en smeltende ys betaal ons basies 'n skuld van radioaktiewe afval wat tydens die vurige produksie van kernbyprodukte gedurende die 20-eeu ontstaan ​​het," sê Brown.
FLei is 'n ander simptoom van ons opwarmingswêreld wat tot 'n kernramp kan lei. Baie kernaanlegte word op kuslyne gebou waar seewater maklik as koelmiddel gebruik word. Seevlak styging, kuslynosie, kusstorms en hittegolwe - alle moontlike katastrofiese verskynsels wat verband hou met klimaatsverandering - word verwag om meer gereeld te word, aangesien die Aarde steeds warm word, wat groter skade aan kernkragkragsentrales bedreig. 'Meer afwesigheid van kweekhuisgasvrystellings is nie voldoende om kernkrag te bepaal as 'n versagting vir klimaatsverandering nie,' sluit Natalie Kopytko en John Perkins in hul papier 'Klimaatsverandering, Kernkrag, en die Aanpassing-Versagtende Dilemma' (2011) in Energiebeleid.
Voorstanders van kernkrag sê dat die relatiewe betroubaarheid en kapasiteit van reaktore dit 'n baie duidelike keuse maak as ander nie-fossiele brandstofbronne soos wind en son, wat soms deur die fluktuasies in die beskikbaarheid van natuurlike hulpbronne gebring word. Tog ontken niemand dat ouer kernaanlegte, met 'n ouer infrastruktuur wat dikwels die verwagte leeftyd oorskry nie, uiters ondoeltreffend is en 'n groter risiko vir rampe ondervind.
"Die primêre bron van kernkrag wat vorentoe gaan, is die huidige kernvloot van ou plante," het Joseph Lassiter, 'n energie-deskundige en kernvoorstander, wat van die Harvard-universiteit afgetree het, gesê. Maar selfs al is daar openbare steun vir [bou nuwe] kernkragsentrales, moet dit gesien word of hierdie nuwe kernkragsentrales 'n beduidende bydrae sal lewer tot die vermindering van fossielemissies gegewe die koste en skedule-oorskryding wat die bedryf geteister het. '
Lassiter en verskeie ander energiekenners advokaat vir die nuwe kernkragsentrales van Generation IV wat vermoedelik ontwerp is om hoë vlakke van kernkrag te lewer teen die laagste koste en met die laagste veiligheidsrisiko's. Maar ander kenners sê dat die voordele hier nog onduidelik bly. Die grootste kritiek op die kernreaktore van Generation IV is dat hulle in die ontwerpfase is, en ons het nie tyd om te wag vir hul implementering nie. Klimaatverlagingsaksie is dadelik nodig.
'Nuwe kernkrag verteenwoordig skynbaar 'n geleentheid om globale opwarming, lugbesoedeling en energiesekuriteit op te los,' sê Mark Jacobson, direkteur van die Stanford Universiteit se atmosfeer- en energieprogram. Maar dit maak geen ekonomiese of energie sin nie. "Elke dollar spandeer aan kernresultate in een vyfde die energie wat mens met wind of son sal kry [teen dieselfde koste] en kernenergie neem vyf tot 17 jaar langer voordat dit beskikbaar word. As sodanig is dit onmoontlik vir kernkrag om te help met klimaatsdoelwitte om 80 persent van die uitstoot deur 2030 te verminder. Ook terwyl ons wag vir kern, word steenkool, gas en olie verbrand en die lug besoedel. Daarbenewens het kernenergie-sekuriteitsrisiko's ander tegnologieë het nie: wapensproliferasie, ineenstorting, afval en uraanwerkers nie-kanker risiko's. '
31-lande het wêreldwyd kernkragsentrales wat tans aanlyn is, volgens aan die Internasionale Atoomenergie Agentskap. Daarenteen het vier lande beweeg om kernkrag uit te faseer na aanleiding van die 2011 Fukushima-ramp, en 15-lande het teenstrydig gebly en het geen funksionele kragsentrales nie.
Met byna alle lande se koolstofdioksiedemissies toenemende - en China, Indië en die VSA wat die pak verrig - die klein Skandinawiese land van Denemarke is 'n uitloper. Die koolstofdioksiedemissies neem af, hoewel dit nie kernkrag lewer nie. Denemarke invoer sommige kernkrag wat deur sy bure Swede en Duitsland geproduseer word, maar in Februarie het die land se mees linkse politieke party, Enhedslisten, 'n nuwe klimaat gepubliseer. plan Dit beskryf 'n pad vir die land om te begin staatmaak op sy eie 100 persent hernieubare, nie-kernenergie vir krag- en hitteproduksie deur 2030. Die plan sal beleggings in hernubare energie benodig, soos son en wind, 'n slim rooster en elektriese voertuie wat dubbel as selfoonbatterye verdubbel en die rooster tydens spitstye kan herlaai.
Gregory Jaczko, voormalige voorsitter van die Amerikaanse Kernregulerende Kommissie en die skrywer van Confessions of a Rogue Nuclear Regulator (2019) glo die tegnologie is nie meer 'n lewensvatbare metode om klimaatsverandering te hanteer nie: 'Dit is gevaarlik, duur en onbetroubaar, en dit sal nie 'n klimaatkrisis inhou nie.'
Heidi Hutner is 'n professor, skrywer en rolprentmaker by Stony Brook University. Sy publiseer wyd oor ekofeminisme, kernkwessies, toksies en klimaat. Tans vervaardig en rig sy die dokumentêre film Ongelukke kan gebeur: Die Vroue van die Drie Myl-eiland, en die skryf van 'n metgeselboek, 'n kernmemoir.
Erica Cirino is 'n wetenskapfotojoernalis, wat stories oor wildlewe en die omgewing dek, wat meestal verband hou met biologie, bewaring en beleid. Sy is gevestig in New York en Kopenhagen.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Waarom kernkrag is nie die antwoord op die klimaatkrisis nie