Hoe om te weet of u bloei as gevolg van 'n miskraam - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgHoe om te weet of u bloei as gevolg van 'n miskraam
Deur Krissi Danielsson Opgedateer 24 Julie 2019 Goedgekeur deur Rachel Gurevich, kenner van die welstandraad
Bloeding as gevolg van 'n miskraam
Definisie van bloeding
Beraming van bloedverlies
Oorsake van bloeding
Hoe lank duur bloeding?
Oorsake van miskraam
Waarom moet u weet van bloeding of swaar bloeding wat verband hou met miskraam? Wanneer is bloeding normaal en wanneer is dit te veel? Wat is die moontlike oorsake van bloeding tydens 'n miskraam, hoe word dit behandel, en wat is die moontlike komplikasies?
Dit is belangrik om bewus te wees van die tekens en simptome van oormatige bloedverlies, sodat u dadelik mediese hulp kan kry indien nodig. Bloeding tydens en na miskraam is baie ongewoon, maar is die grootste oorsaak van sterftes wat verband hou met miskrame, veral miskrame in die tweede trimester.
Bloeding is normaal na 'n miskraam, maar hoe kan u weet hoeveel bloeding te veel is?
Miskraam word gedefinieer as verlies aan swangerskap wat voor week 20 van die swangerskap plaasvind en voordat 'n fetus buite die baarmoeder kan oorleef. As 'n swangerskap te eniger tyd verlore gaan tussen 'n gemiste periode en 20 weke, het die bloedvate in die baarmoeder vermeerder en is weefsel opgebou om die swangerskap te ondersteun. As 'n miskraam voorkom, word hierdie materiaal deurgegee.
Tydens 'n "normale" miskraam is vaginale bloeding gewoonlik swaarder as 'n tipiese menstruasie, so hoe kan u weet hoe kan u weet hoeveel te veel is? Wat kwalifiseer as 'normale bloeding' en wat vorm 'n 'bloeding?'
Soek onmiddellik mediese hulp as u bloeding swaar genoeg is om binne 'n uur deur 'n menstruasieblok (gereeld, nie maxi of mini nie) te suig.
Dit is ook belangrik om onmiddellik mediese hulp in te win as u simptome het wat 'n ektopiese swangerskap kan aandui, ongeag die hoeveelheid bloeding. Simptome van 'n gebroke ektopiese swangerskap kan die skielike pyn in u buik of rug, 'n vinnige polsslag, lighoofdigheid of bewussynsverlies insluit.
Bloeding verwys na oormatige bloedverlies en word in kategorieë verdeel op grond van die persentasie bloed wat in u liggaam voorkom
Kategorie I - tot 15 persent van die bloedvolume
Kategorie II - verlies van 15 tot 30 persent van die bloedvolume
Kategorie III - verlies van 30 tot 40 persent van die bloedvolume
Kategorie IV - verlies van meer as 40 persent van die bloedvolume
Aangesien die meeste mense nie 'n eenvoudige manier het om die persentasie bloedtoevoer van hul liggaam wat hulle verloor het, te bereken nie, is daar baie maniere waarop hulle bloedverlies kan skat.
Laat ons eers praat oor normale bloeding om die betekenis van "bloeding" te verstaan. Gedurende 'n normale menstruasieperiode sal u ongeveer 80 sent bloed laat. Een teelepel is gelyk aan 5 stuks, dus sou 'n normale periode ongeveer 16 teelepels of 5 eetlepels bloed tot gevolg hê. In teenstelling hiermee is die hoeveelheid bloeding met 'n normale vaginale aflewering ongeveer 500 sent. 'N Miskraam lei gewoonlik tot die verlies van 'n hoeveelheid bloed tussen hierdie getalle, maar nader aan dié van 'n gereelde periode.
Oormatige bloeding word makliker beskryf in terme van menstruasieblokkies. As u binne 2 uur deur 'n kussing bloei, kan u bloeding te veel wees. As u binne 'n uur deur 'n groot kussing bloei, moet u dadelik hulp soek.
U kan hoor van ander simptome wat bloedverlies kan aandui, maar dit is belangrik om mediese hulp te soek voordat hierdie simptome voorkom. U kan byvoorbeeld hoor dat met 'n oormaat bloeding u hartklop toeneem (tagikardie.) Tog kan soveel as 30 persent van u bloed verlore gaan voordat 'n vinnige hartklop voorkom. Dieselfde geld vir ander simptome en tekens van bloedverlies en bloedarmoede.
As u bloeddruk daal, of as u bleek en sweet lyk, het u al te veel bloed verloor en moet u 911 skakel.
Daar is verskillende oorsake van bloeding na 'n miskraam, maar die mees algemene is behoue ​​produkte van bevrugting of 'n onvolledige miskraam. As produkte van swangerskap in u baarmoeder bly, vind die normale samesmelting van u baarmoeder wat plaasvind na 'n miskraam nie plaasvind nie. (As dit nie na 'n volle bevalling plaasvind nie, word dit baarmoederatonie genoem.) U moet die bevrugtingprodukte verwyder, sodat u bloeding kan stop.
Benewens 'n onvolledige miskraam, sluit ander minder algemene maar belangrike oorsake die volgende in:
Bloedingsiektes soos hemofilie en von Willebrands-siekte (von Willebrand-siekte raak 1, 3 persent van die bevolking en baie vroue is nie bewus van die toestand voordat hulle oormatig bloei na 'n miskraam of bevalling nie)
Bloedverdunner medisyne (medisyne soos Heparin, hoewel dit belangrik is om daarop te let dat sommige kruiepreparate ook bloeding kan veroorsaak)
Blaas van die eierstokke
AV-fistels (waar arteries direk met are in u baarmoeder of serviks verband hou)
Skok gevolg deur verspreide intravaskulêre stolling (DIC)
Choriocarcinomas ('n baie ongewone tumor van die baarmoeder)
'N Ultraklank kan dikwels help met die diagnose van 'n onvolledige miskraam, terwyl die verdikking van die baarmoederwand gesien word. As u 'n diagnose maak, sal u dokter ook u geskiedenis (veral die swangerskapstydperk van u swangerskap) en die liggaamlike ondersoek ondersoek (of u serviks oop is en of daar swanger produkte teenwoordig is.)
Hoe 'n dokter 'n miskraam kan diagnoseer met ultraklank
Die behandeling van bloeding na 'n miskraam kan 'n mediese noodgeval wees. Die eerste stap is om te verseker dat u stabiel is, en die noodmaatreëls evalueer wat by elke noodgeval voorkom - lugweg, asemhaling en sirkulasie.
'N Groot IV word gewoonlik geplaas en binneaarse vloeistowwe word gegee. U bloed sal getrek word vir tipe en kruisvorming sodat 'n bloedoortapping gegee kan word indien nodig.
Die volgende stap is om vinnig die oorsaak van u bloeding te evalueer (sluit die minder algemene oorsake van bloeding, soos 'n lewensvatbare swangerskap met 'n gebreekte ovariale siste, bloedingstoornisse, ens.) Uit, en los dan die bron van u bloeding op. Dikwels beteken dit 'n noodgeval D&C (dilatasie en curettage) om die produkte van bevrugting te verwyder. Medikasie kan gebruik word om u baarmoeder saam te trek nadat u dit verwyder het.
Bloeding met 'n miskraam is 'n lewensgevaarlike komplikasie en opkomende mediese sorg is nodig. Sonder noodhulp kan skok en selfs die dood voorkom. Erge bloedverlies kan lei tot 'n gebrek aan bloedvloei na die brein, en komplikasies wat verband hou met hipoksie (gebrek aan suurstof in die weefsel van die liggaam) is moontlik indien noodbehandeling vertraag word.
Met goeie mediese sorg hou die meeste komplikasies verband met die operasie (D&C en moontlik histerektomie as dit ernstig is) of oortappingsreaksies.
Na bloeding wat verband hou met miskraam, kan dit 'n tydjie neem voordat u bloedtellings na normaal terugkeer, en dit is belangrik om dit rustig te neem gedurende hierdie tyd.
As u na die literatuur kyk, moet u nie ontstel as u artikels oor aborsie praat nie. Die geneesheer gebruik die term "aborsie" om aborsies sowel as miskrame te beskryf, terwyl opsetlike aborsies 'elektiewe aborsies' genoem word en miskrame 'spontane aborsies' genoem word.
Tydens 'n miskraam kom die bloeding en die pynlike buikkrampe (die ander belangrikste simptoom van miskraam) die meeste voor wanneer u die plasenta en die sak deur u vagina gaan. Hierdie proses kan gewoonlik ongeveer 60 minute tot 'n paar uur duur. As u nie die weefsels van nature self kan deurgee nie, kan 'n dokter dit help om dit te verwyder deur 'n mediese prosedure te gebruik, genaamd dilatasie en curettage (dikwels 'n D & C genoem).
Na die miskraam kan u binne die volgende twee weke of so 'n bietjie bloei, maar die hoeveelheid bloed moet geleidelik daal. U normale menstruele siklus moet binne ongeveer ses weke terugkeer.
Die meeste miskrame word veroorsaak deur ewekansige chromosomale probleme. As die selle in die fetus te veel chromosome bevat, te min daarvan, of as hulle strukturele abnormaliteite het, kan 'n miskraam voorkom. Afwykings kan ook voorkom as gevolg van 'n geblokkeerde eier (as 'n bevrugte eier in die baarmoeder inplant, maar nooit 'n baba word nie), dwelms, alkohol, rook en moontlik 'n oormatige inname van kafeïen tydens swangerskap. Soms kan 'n moeder se eie gesondheidstoestande ook bydra, soos lupus, tiroïedsiektes, diabetes, infeksies en hormoonprobleme.
As u nie seker is of u 'n miskraam gehad het nie, kan 'n dokter 'n ultraklank, bekkenondersoek en 'n bloedtoets (om u vlak van menslike chorion gonadotropin of hCG te meet) gebruik om die vraag te beantwoord.
Fisies sowel as emosioneel kan 'n miskraam baie pynlik wees. Dit is natuurlik om depressief, verward en kwaad te voel, en as u met ander vrouens praat wat dit ook al gedoen het, kan dit u help. Vra u dokter vir meer inligting en of sy bewus is van 'n plaaslike ondersteuningsgroep. Daar is baie uitstekende aanlyn-ondersteuningsgemeenskappe beskikbaar om diegene wat swangerskap verloor het, te help, en verskeie organisasies wat mense ondersteun wat 'n miskraam ondergaan het.
Die belangrikste is dat u tyd gee om te bedroef. U sal waarskynlik 'n magdom platte van vriende en familie hoor, wat u soms erger kan laat voel. Ons weet dat dit nie help om te hoor dat u jonk is of dat u weer kan probeer nie. U moet hierdie swangerskap bedroef. Bederf jouself gedurende hierdie tyd.
Copyright aanneming en pleegsorg: Hoe om te weet of u bloei as gevolg van 'n miskraam - aanneming en pleegsorgLees Meer