Daar is ruimte vir lidmate wat aan die werklike en persoonlike aard van die duiwel en demone glo, en daar is ruimte vir lidmate wat die Bybelse spreke oor die bose en duiwels anders interpreteer. [i]
Hierdie siening van Machen word bevestig deur die onlangse heruitgawe van Anton van Niekerk se boek, Geloof sonder sekerhede. Hoe kan ek nog glo?[iii] Van Niekerk is ’n professor in etiek in die filosofie departement aan die Universiteit van Stellenbosch en ’n proponent in die NG Kerk. Hy begin deur te vra na die misterie van die mens se bestaan en ontstaan in die grootsheid van die heelal, beide in terme van ruimte en tyd. Van Niekerk stel dat hierdie misterie egter nie in terme van God as die Oorsprong daarvan nie, maar eerder in terme van die oerknalteorie en dus per implikasie in terme van die ewolusionisme verstaan moet word. Hy distansieer homself hierna direk en per implikasie van al die punte van die belydenisskrifte deur die loop van sy boek. Hy sien die belydenisskrifte eintlik as 'n verleentheid:
Die tradisionele belydenisskrifte van die gevestigde kerke bevat myns insiens ’n hele aantal artikels wat nog kwalik ernstig opgeneem kan word deur moderne mense. Dit is nie nodig om hier uitvoerig in te gaan op die voorbeelde wat tans dikwels in openbare gesprekke opduik nie. ’n Mens kan maar net dink aan die Christelike kerk se skeppings-en sondeleer wat vandag ’n yslike verleentheid geword het.[iv]
Die woorde, feitlik onbetwisbare getuienis van die wetenskap sluit natuurlik hier die oerknalteorie en ewolusionisme in. Die begrip ontluiking, soms ook uitgedruk as emergensie (Engels: emergence), speel onder meer 'n belangrike rol in beide teorieë. Hierdie begrip is ’n baie wye begrip, maar vir ons doeleindes kan dit verduidelik word as ’n nuwe vlak van werklikheid wat bo-op ’n vorige vlak van werklikheid ontstaan. Die nuwe vlak is hiervolgens ook nie tot die ou vlak reduseerbaar nie. ’n Klassieke voorbeeld is primitiewe eensellige lewe wat kwansuis uit chemiese reaksies in ideale omstandighede sou ontstaan het. Hierdie spesifieke voorbeeld van nie-reduktiewe ontluiking het egter onoorkomelike probleme omdat dit ’n inherente teenstrydigheid behels wat ons nie nou kan bespreek nie. Daar kan wel genoem word dat die enigste manier om hierdie teenstrydigheid te oorbrug deur ’n geloofsdaad kan geskied dat dit wel op een of ander magiese manier oorbrug sal word. Van Niekerk se denkwyse gee egter duidelik te kenne, in pas met sy liberale humanistiese denke, dat God uitgesluit word as die finale grens van alles:
Die vraag onstaan egter nou: As die finale vraag nie God is nie, wat beteken God dan vir Anton Van Niekerk? Godsdiens is vir Van Niekerk die lewenstoewyding wat ontstaan vanuit die belewenis wat volg met die ontmoeting tussen die mens in sy grondige wese en die misterie van sy bestaan. Gestel in die taal wat ons hierbo gebruik, ontluik ’n Godsbeskouing dan in hierdie ontmoeting as 'n bepaalde tradisie. Hierdie tradisie vind dan neerslag in bepaalde geskrifte soos die Bybel en die Koran.[vii]
Die genoemde 2011 sinodebesluit van die NG Kerk is geneem vanuit ’n teologie wat radikaal rondswem in die waters van hierdie tipe oortuiginge van Van Niekerk. Sy boek is maar net ’n enkele een in die liberale wêreldbeskouing wat ’n voorsmakie gee van die idees waarmee mense vandag rondloop. Hierdie idees het meer as 'n eeu se ervaring in Skrifkritiek en dekades-lange dekonstruksie van hoe om die Bybel vir eie doeleindes te laat buikspreek. Ons moet hierdie onderliggende wêreldbeeld in gedagte hou in voortgaande debatte. Dit is hier waar ons die gedagtes en planne sal moet uitdaag.