Jehovah maak 'n pragtige naam vir homself
19, 20. Wat onthou die Jode, en waarom?
19 Te midde van hulle ellende word party Jode beweeg om aan die verlede te dink. Jesaja sê: "Daar is aan die dae van lank gelede gedink, aan sy kneg Moses: 'Waar is die Een wat hulle uit die see laat optrek het saam met die herders van sy kudde? Waar is die Een wat Sy heilige gees in hom geplaas het? Die Een wat Sy pragtige arm aan die regterhand van Moses laat gaan het; die Een wat die waters voor hulle uit gekloof het om vir hom 'n naam te maak wat tot onbepaalde tyd duur; die Een wat hulle deur die bruisende waters laat trek het sodat hulle, soos 'n perd in die wildernis, nie gestruikel het nie? Net soos wanneer 'n dier in die valleivlakte afgaan, het die gees van Jehovah aan hulle rus verskaf.'"—Jesaja 63:11-14a.*
20 Ja, wanneer die Jode die vrugte van ongehoorsaamheid pluk, verlang hulle na die dae toe Jehovah hulle Redder was en nie hulle vyand nie. Hulle onthou hoe hulle "herders", Moses en Aäron, hulle veilig deur die Rooi See gelei het (Psalm 77:20; Jesaja 51:10). Hulle onthou 'n tyd toe hulle God se gees nie bedroef het nie, maar daardeur gelei is deur middel van die leiding van Moses en ander ouer manne wat deur die gees aangestel is (Numeri 11:16, 17). Hulle onthou ook dat hulle gesien het hoe Jehovah se "pragtige arm" van sterkte deur middel van Moses ten behoewe van hulle gebruik is! Mettertyd het God hulle uit die groot en vreesinboesemende wildernis geneem en hulle in 'n land wat oorloop van melk en heuning—'n plek van rus—ingelei (Deuteronomium 1:19; Josua 5:6; 22:4). Maar nou ly die Israeliete omdat hulle hulle goeie verhouding met God verloor het!
Hierdie vers kan ook begin: "Hy het . . . gedink" (Jesaja 63:11, voetnoot in NW ). Maar dit beteken nie noodwendig dat dit Jehovah is wat dink nie. Die volgende woorde beskryf die gevoelens van God se volk en nie Jehovah s'n nie. Die Soncino Books of the Bible vertaal hierdie woorde soos volg: "Toe het Sy volk aan die ou dae gedink."