Tobit - www.bybelkennis.co.za
Op Pinksterfees (die heilige fees van die sewe weke) is ‘n heerlike ete vir my gekook en ek het gaan sit om te eet.
2 Toe ek sien hoe baie gekookte kos daar is, sê ek vir my seun: “Gaan haal soveel van ons arm mense wat die Here dien as wat jy kry. Ek sal wag tot jy terug is.” 3 Maar hy kom terug en sê: “Pa, een van ons mense is verwurg en is op die markplein neergegooi!”
4 Voor ek nog enigiets geëet het, het ek opgespring en sy lyk verskuif na ‘n buitekamertjie waar dit kon bly totdat die son onder was.
5 Terug by die huis, het ek gewas en my kos geëet terwyl ek baie hartseer was. 6 Toe het ek onthou wat die profeet Amos geskryf het: “Julle feeste sal in hartseer verander; al julle feesviering in ‘n gesnik”; en ek het gehuil.
7 Toe die son onder is, het ek ‘n graf gaan grawe en die lyk begrawe. 8 Maar my bure het vir my gelag en gesê: “Hy is nog steeds nie bang om doodgemaak te word hiervoor nie! Hy moes een keer vlug en nou begrawe hy al weer die dooies!”
9 Later daardie nag het ek teruggekom nadat ek die man begrawe het. Omdat ek onrein was, het ek teen die muur van die binnehof geslaap. My gesig was oop. 10 Ek het nie geweet daar is mossies op die muur nie en hulle warm mis het in my oop oë geval. Wit velle het oor my oë gevorm. Ek het na die dokters gegaan, maar hulle kon my nie help nie.