Robert Chatt - Inligting - 2022
Robert Chatt is gebore in Barnard Castle in Augustus 1870. Hy speel sokker vir Cleator Moor en Middlesbrough Ironopolis voordat hy in Augustus 1893 by Aston Villa aansluit.
Aston Villa het die eerste afdeling van die Football League-kampioenskap in die seisoen 1893-94 gewen. Die klub het 84 doele in 30 wedstryde aangeteken. Die belangrikste bydraers was John Devey (20), Dennis Hodgetts (12) en Charlie Athersmith (10). Verdedigers, James Cowan (middel), Jack Reynolds (regterkant) en Willie Groves (linkerhelf) was ook belangrike lede van die span. Chatt het slegs daardie seisoen in 13 wedstryde gespeel.
Chatt het gereeld in die 1894-95-seisoen 'n gereelde persoon geword. Aston Villa eindig in die derde plek met Chatt wat 10 doele in 28 wedstryde aangeteken het.
Aston Villa het oorwinnings behaal oor Derby County (2-1), Newcastle United (7-1), Nottingham Forest (6-2), Sunderland (2-1) om die FA Cup-eindstryd van 1895 teen West Bromwich Albion te haal. Robert Chatt het die enigste doel van die wedstryd ná 39 sekondes aangeteken.
Aston Villa het die Eerste Divisie-titel in 1895-96 gewen. Chatt het egter slegs in 17 wedstryde gespeel en dit was moeilik om te speel in 'n aanval wat 78 doele aangeteken het, insluitend Johnny Campbell (26), John Devey (16), John Cowan (9), Charlie Athersmith (8), John Cowan (9) en Dennis Hodgetts (3). Soos Philip Gibbons in Association Football in Victoriaanse Engeland uitgewys het: "Aston Villa het die ligakampioenskap sowel as die FA Cup gedurende die drie vorige seisoene gewen, met 'n span wat algemeen as die beste in die land erken is."
Chatt het besluit om in Junie 1898 uit die professionele sokker te tree. Hy het nou by Stockton aangesluit en later 'n medalje vir die FA Amateur Cup gewen. Hy het ook vir South Shields en Willington Athletic gespeel voordat hy die afrigter van Doncaster Rovers (1904-1905) geword het. Hy beklee soortgelyke poste by Port Vale (1905-1906), Manchester City (1906-1916), South Shields (1919), Caerphilly (1921-1922) en Newport County (1922-1931).
Robert Chatt is in 1935 oorlede.
Die brandweer van Chattanooga het 'n lang en ryk geskiedenis wat dateer uit die burgeroorlog. Vorige lede van hierdie departement het 'n boek getiteld "The History of the Chattanooga Fire Department" vervaardig, wat baie interessante teks en outentieke foto's bevat wat verband hou met hierdie departement, wat 'n tydperk van 1871 tot die middel van die sewentigerjare dek.
Klik op die kleinkiekies vir groter beelde
910 Wisdom Street (kaart)
(423) 643-5610 (faks)
(423) 643-5611 (faks)
Robert Mitchum is op 6 Augustus 1917 in Bridgeport, Connecticut, gebore in 'n Noors-Ierse Metodiste-gesin.  Sy ma, Ann Harriet Gunderson, was 'n Noorse immigrant en seekaptein se dogter, sy pa, James Thomas Mitchum, was 'n werf en spoorwegwerker van Ierse afkoms.  Sy ouer suster, Annette (bekend as Julie Mitchum tydens haar toneelspelloopbaan), is gebore in 1914. Hul pa, James Mitchum, is in Februarie 1919 doodgemaak tydens 'n ongeluk in Charleston, Suid -Carolina. Robert was een jaar oud, en Annette was nog nie vyf nie. Hulle ma het 'n staatspensioen gekry en het gou agtergekom dat sy swanger is. Haar derde kind, John, is in September daardie jaar gebore. Ann trou weer met luitenant Hugh "The Major" Cunningham Morris, 'n voormalige offisier van die Royal Naval Reserve. Ann en Morris het 'n dogter saam gehad, Carol Morris, gebore Julie 1927, op die familieplaas in Delaware. Toe al die kinders oud genoeg was om skool te gaan, het Ann werk gekry as 'n linotipe operateur vir die Bridgeport Post. 
As kind was Mitchum bekend as 'n grapjas, wat dikwels in vuisgevegte en onheil betrokke was. Toe hy 12 was, het sy ma hom gestuur om by haar ouers in Felton, Delaware, te woon. 'N Jaar later, in 1930, verhuis hy by sy ouer suster Annette in die Hell's Kitchen in New York. Nadat hy uit die Hoërskool Haaren geskors is, het hy sy suster verlaat en deur die hele land gereis, met spoorwaens gespring,  'n aantal werksgeleenthede onderneem, insluitend slootgrawe vir die Civil Conservation Corps en professionele boks. Op 14 -jarige ouderdom in Savannah, Georgia, het hy gesê dat hy gearresteer is vir rondlopery en 'n plaaslike kettingbende aangetrek is.  Volgens Mitchum se eie rekening ontsnap hy en keer terug na sy gesin in Delaware. Gedurende hierdie tyd, toe hy herstel van beserings wat hom amper 'n been gekos het, ontmoet hy Dorothy Spence, met wie hy later sou trou. Hy is spoedig terug op die pad en uiteindelik 'op die spoor' na Kalifornië. 
Mitchum arriveer in 1936 in Long Beach, Kalifornië, en bly weer by sy suster, nou onder die naam Julie. Sy het na die Weskus verhuis in die hoop om in rolprente op te tree, en die res van die Mitchum -gesin het gou by hulle aangesluit. Gedurende hierdie tyd werk Mitchum as 'n spookskrywer vir die astroloog Carroll Righter. Julie het hom oortuig om saam met haar by die plaaslike teatergilde aan te sluit. By The Players Guild of Long Beach het Mitchum gewerk as 'n toneelstuk en af ​​en toe 'n bietjie speler in die produksies van die onderneming. Hy het ook verskeie kort stukke geskryf wat deur die gilde uitgevoer is. Volgens die biografie van Lee Server (Robert Mitchum: Baba, ek gee nie om nie), Het Mitchum sy talent vir poësie aan die werk gesit deur liedjies en monoloë vir Julie se nagklubopvoerings te skryf.
In 1940 keer hy terug na Delaware om met Dorothy Spence te trou, en hulle verhuis terug na Kalifornië. Hy het sy artistieke aktiwiteite prysgegee by die geboorte van hul eerste kind James, met die bynaam Josh, en nog twee kinders, Chris en Petrine, het gevolg. Mitchum het gedurende die Tweede Wêreldoorlog by die Lockheed Aircraft Corporation vaste werk as masjienoperateur gekry, maar die geraas van die masjinerie het sy gehoor beskadig.   Hy het ook 'n senuwee-ineenstorting opgedoen (wat tydelike blindheid tot gevolg gehad het) as gevolg van werkverwante stres.  Daarna soek hy werk as filmakteur, wat aanvanklik optree as 'n ekstra en in klein sprekende dele. Sy agent het vir hom 'n onderhoud met Harry Sherman, die vervaardiger van Paramount's, gekry Hopalong Cassidy Westerse rolprentreeks, met William Boyd Mitchum, is in 1942 en 1943 aangestel om minderjarige rolle in verskeie films in die reeks te speel. Die menslike komedie. Sy eerste krediet kom in 1943 as 'n privaat marinier onder 'n bevelvoerder en ster van die rolprent Randolph Scott in 'n Marine Raider -eenheid in die oorlogsfilm op die Stille Oseaan. Gung Ho! 
Mitchum het voortgegaan om werk te vind as 'n ekstra en ondersteunende akteur in talle produksies vir verskillende ateljees. Nadat hy regisseur Mervyn LeRoy beïndruk het tydens die maak van Dertig sekondes oor Tokio, Mitchum het 'n kontrak van sewe jaar met RKO Radio Pictures gesluit. Hy is versorg vir B-Western-ster in 'n reeks Zane Gray-aanpassings. 
Na aanleiding van die matig suksesvolle Westerse Nevada, RKO het Mitchum aan United Artists geleen vir Die verhaal van G.I. Joe (1945). In die film vertolk hy die oorlogsmoeide offisier Bill Walker (gebaseer op kaptein Henry T. Waskow), wat vasbeslote bly ondanks die probleme waarmee hy te kampe het. Die film, wat die lewe van 'n gewone soldaat deur die joernalis Ernie Pyle (gespeel deur Burgess Meredith) se oë gevolg het, het onmiddellik 'n kritiese en kommersiële sukses geword. Kort na die verfilming is Mitchum in die Amerikaanse weermag opgeneem en dien hy as geneesheer in Fort MacArthur, Kalifornië. Tydens die 1946 Academy Awards, Die verhaal van G.I. Joe is genomineer vir vier Oscars, waaronder Mitchum se enigste benoeming vir beste manlike byrol. Hy het die jaar afgesluit met 'n Western (Wes van die Pecos) en 'n verhaal van terugkerende mariene veterane (Tot die einde van tyd), voordat hy verfilm in 'n genre wat Mitchum se loopbaan en skermpersoonlikheid bepaal het: film noir.
Film noir Edit
Mitchum was aanvanklik bekend vir sy werk in film noir. Sy eerste inval in die genre was 'n ondersteunende rol in die B-film van 1944 Wanneer vreemdelinge trou, oor pasgetroudes en 'n reeksmoordenaar in New York. Onderstroom, 'n ander van Mitchum se vroeë noir -rolprente, het hom voorgehou as 'n ontsteld, sensitiewe man wat verstrengel was in die sake van sy broer (Robert Taylor) en sy broer se verdagte vrou (Katharine Hepburn). Van John Brahm Die Locket (1946) het Mitchum as 'n bitter eks-kêrel vir Laraine Day se femme fatale beskryf. Raoul Walsh's Vervolg (1947) kombineer Westerse en noir style, met Mitchum se karakter wat probeer om sy verlede te herroep en diegene te vind wat verantwoordelik was vir die dood van sy gesin. Kruisvuur (ook 1947) was Mitchum 'n lid van 'n groep soldate uit die Tweede Wêreldoorlog, van wie een 'n Joodse man doodmaak. Dit bevat temas van antisemitisme en die gebreke van militêre opleiding. Die film, geregisseer deur Edward Dmytryk, het vyf Oscar -benoemings verdien. 
Volg Kruisvuur, Speel Mitchum in Uit die verlede (ook genoem Bou my galg hoog), geregisseer deur Jacques Tourneur en met die kinematografie van Nicholas Musuraca. Mitchum speel Jeff Markham, 'n eienaar van die vulstasie in 'n klein dorpie en voormalige ondersoeker, wie se onafgehandelde sake met dobbelaar Whit Sterling (Kirk Douglas) en femme fatale Kathie Moffett (Jane Greer) terugkom om hom te spook.
Op 1 September 1948, nadat 'n reeks suksesvolle films vir RKO, Mitchum en aktrise Lila Leeds in hegtenis geneem is vir die besit van dagga.  Die arrestasie was die gevolg van 'n steekoperasie wat ook bedoel was om ander Hollywood -partytjies vas te vang, maar Mitchum en Leeds het nie die tipoff ontvang nie. Nadat hy 'n week in die gevangenisstraf gedien het (hy het die ervaring aan 'n verslaggewer beskryf as "soos Palm Springs, maar sonder die rif"), het Mitchum 43 dae (16 Februarie tot 30 Maart) in 'n gevangenis in Castaic, Kalifornië, deurgebring plaas. Lewe fotograwe is toegelaat om foto's te neem van hom in sy tronkuniform.  Die arrestasie het die ontginningfilm geïnspireer Sy moes nee gesê het! (1949), met 'n hoofrol in Leeds.  Die skuldigbevinding is later op 31 Januarie 1951 deur die hof in Los Angeles en die distriksprokureur se kantoor omvergewerp nadat dit as 'n opset blootgestel is.
Ondanks of weens Mitchum se probleme met die reg en sy ateljee, was sy films wat onmiddellik na sy arrestasie vrygestel is, lokettreffers. Rachel en die vreemdeling (1948) speel Mitchum 'n ondersteunende rol as 'n bergman wat meeding om die hand van Loretta Young, die bediende en vrou van William Holden. In die filmverwerking van die roman van John Steinbeck Die Rooi Ponie (1949), verskyn hy as 'n vertroude koeihand vir 'n boerderygesin. Hy het teruggekeer na film noir in Die groot steel (ook 1949), waar hy herenig is met Jane Greer in 'n vroeë Don Siegel -film.
Loopbaan in die 1950's en 1960's Edit
In Waar gevaar lewe (1950), speel Mitchum 'n dokter wat tussen 'n verstandelik ongebalanseerde Faith Domergue en Claude Rains hoorndrink. Die Racket was 'n nuwe weergawe van die vroeë misdaaddrama met dieselfde naam en Mitchum was 'n polisiekaptein wat korrupsie in sy gebied bestry. Die film van Josef von Sternberg, Macao (1952), het Mitchum as 'n slagoffer van 'n verkeerde identiteit by 'n eksotiese oord -casino, teenoor Jane Russell. Otto Preminger s'n Engel Gesig was die eerste van drie samewerkings tussen Mitchum en die Britse verhoogaktrise Jean Simmons. In hierdie film speel sy 'n kranksinnige erfgenaam wat van plan is om die jong ambulansbestuurder Mitchum te gebruik om vir haar te vermoor.
Mitchum is afgedank Blood Alley (1955), as gevolg van sy optrede, het na bewering die vervoerbestuurder van die film na San Francisco Bay gestuur. Volgens Sam O'Steen se memoires Sny na die jaag, Het Mitchum op die stel opgedaag na 'n nag se drink en 'n ateljeekantoor geskeur toe hulle nie 'n motor vir hom gereed gehad het nie. Mitchum het die stel van die derde dag van die verfilming verlaat Blood Alleybeweer dat hy nie saam met die regisseur kon werk nie. Omdat Mitchum laat opdaag en onreëlmatig gedra, het die vervaardiger John Wayne, nadat hy Humphrey Bogart nie as plaasvervanger gekry het nie, self die rol oorgeneem.  
Na 'n reeks konvensionele Westers en films noirs, asook die Marilyn Monroe -voertuig River of No Return (1954), verskyn Mitchum in die enigste film van Charles Laughton as regisseur: Die nag van die jagter (1955). Gebaseer op 'n roman deur Davis Grubb, speel die riller Mitchum as 'n monsteragtige misdadiger wat hom as 'n prediker voordoen om geld te vind wat deur sy selmaat in die huis van die selmaat weggesteek is. Sy optrede as eerwaarde Harry Powell word deur baie beskou as een van die beste in sy loopbaan.   Stanley Kramer se melodrama Nie as 'n vreemdeling nie, wat ook in 1955 vrygestel is, was 'n lokettreffer. Die film speel Mitchum teen tipe, as 'n idealistiese jong dokter, wat met 'n ouer verpleegster (Olivia de Havilland) trou, net om sy moraliteit baie jare later te bevraagteken. Die film is egter nie goed ontvang nie, en die meeste kritici het daarop gewys dat Mitchum, Frank Sinatra en Lee Marvin te oud was vir hul karakters. Olivia de Havilland het die hoogste rekeninge ontvang vir Mitchum en Sinatra.
Op 8 Maart 1955 stig Mitchum DRM (Dorothy en Robert Mitchum) Productions om vyf films vir United Artists te vervaardig, en vier films word vervaardig.  Die eerste film was Bandido (1956). Na 'n opeenvolging van gemiddelde Westers en die swak ontvang Buitelandse intrige (1956), speel Mitchum in die eerste van drie films saam met Deborah Kerr. Die oorlogsdrama van John Huston Die hemel weet, meneer Allison, speel Mitchum as 'n korporaal wat skipbreuk gely het op 'n eiland in die Stille Oseaan met 'n non, suster Angela (Deborah Kerr), as sy enigste metgesel. In hierdie karakterstudie sukkel hulle om die elemente en die indringende Japannese leër te weerstaan. Die film is genomineer vir twee Oscar -toekennings, waaronder beste aktrise en beste aangepaste draaiboek. Vir sy rol is Mitchum genomineer vir 'n BAFTA -toekenning vir beste buitelandse akteur. In die Tweede Wêreldoorlog duikboot -klassieke Die vyand hieronder (1956) het Mitchum 'n sterk optrede gelewer as die Amerikaanse vlootleutnant-bevelvoerder Murrell, die kaptein van 'n Amerikaanse vlootvernietiger wat met die Duitse kaptein Curt Jurgens, wat weer saam met Mitchum gespeel het, in die legendariese film uit 1962 speel. Die langste dag. Die film het 'n Oscar vir spesiale effekte gewen. 
Donderpad (1958), die tweede DRM -produksie, is losweg gebaseer op 'n voorval waarin gesê word dat 'n bestuurder wat maanskyn vervoer, noodlottig op Kingston Pike in Knoxville, Tennessee, iewers tussen Bearden Hill en Morrellweg, neergestort het. Volgens Metro Pulse skrywer Jack Renfro, die voorval het in 1952 plaasgevind en is moontlik gesien deur James Agee, wat die verhaal aan Mitchum oorgedra het. Hy speel 'n hoofrol in die film, vervaardig, was medeskrywer van die draaiboek en word gerugte dat hy 'n groot deel van die film geregisseer het. Dit kos sy seun James, as sy broer op die skerm, in 'n rol wat oorspronklik vir Elvis Presley bedoel was.  Mitchum skryf ook (saam met Don Raye) die temalied, "The Ballad of Thunder Road".
Hy keer terug na Mexiko vir Die wonderlike land (1959) en Ierland vir 'N Verskriklike skoonheid/Die Night Fighters vir die laaste van sy DRM Productions. 
Mitchum en Kerr herenig vir die Fred Zinnemann -film, Die Sundowners (1960), waar hulle man en vrou gespeel het wat in die depressie-era sukkel. Oorkant Mitchum is Kerr genomineer vir nog 'n Oscar -toekenning vir beste aktrise, terwyl die film genomineer is vir 'n totaal van vyf Oscars. Mitchum is daardie jaar se National Board of Review -toekenning vir beste akteur bekroon vir sy optrede. Die toekenning erken ook sy uitstekende optrede in die Vincente Minnelli Western -drama Tuis van die heuwel af (ook 1960). Hy was saam met die voormalige voorste dames Kerr en Simmons, sowel as Cary Grant, vir die Stanley Donen -komedie Die gras is groener dieselfde jaar.
Mitchum se optrede as die dreigende verkragter Max Cady in Kaapse vrees (1962) het hom verder bekend geword vir die speel van koue, roofkarakters. Die 1960's is gekenmerk deur 'n aantal minder films en geleenthede wat gemis is. Onder die films wat Mitchum gedurende die dekade deurgegee het, was John Huston's Die Misfits (die laaste rolprent met sy sterre Clark Gable en Marilyn Monroe), die Oscar-bekroonde Patton, en Vuil Harry. Die opvallendste van sy films in die dekade was die oorlogsepos Die langste dag (1962) en Anzio (1968), die Shirley MacLaine-komedie-musiekspel Wat 'n pad om te gaan! (1964), en die Howard Hawks Western El Dorado (1967), 'n remake van Rio Bravo (1959), waarin Mitchum Dean Martin se rol oorgeneem het as die dronk wat John Wayne te hulp kom.  Hy werk saam met Martin vir die 1968 Western 5 kaartstut, speel 'n moordprediker.
Een van die minder bekende aspekte van Mitchum se loopbaan was sy toevlug tot musiek as sanger. Kritikus Greg Adams skryf: "Anders as die meeste bekende sangeres, het Robert Mitchum eintlik musiektalent gehad."  Mitchum se stem is dikwels gebruik in plaas van die van 'n professionele sanger wanneer sy karakter in sy films sing. Opvallende produksies met Mitchum se eie sangstem ingesluit Rachel en die vreemdeling, River of No Return, en Die nag van die jagter. Nadat hy tradisionele calypso -musiek gehoor het en kunstenaars soos Mighty Sparrow en Lord Invader ontmoet het tydens die verfilming Die hemel weet, meneer Allison op die Karibiese eilande Tobago, het hy opgeneem Calypso - is so. in Maart 1957. Op die album, vrygestel deur Capitol Records, het hy die calypso -klank en -styl nageboots, selfs die unieke uitsprake en slang van die styl aangeneem. 'N Jaar later het hy 'n liedjie opgeneem waarvoor hy geskryf het Donderpad, getiteld "The Ballad of Thunder Road". Die country-liedjie het 'n beskeie treffer vir Mitchum geword en bereik nommer 69 op die Advertensiebord Pop Singles -grafiek. Die liedjie is ingesluit as 'n bonussnit op 'n suksesvolle heruitgawe van Calypso. en het gehelp om die film aan 'n groter publiek te bemark. 
Alhoewel Mitchum steeds sy sangstem in sy rolprentwerk gebruik het, het hy tot 1967 gewag om sy opvolgrekord op te neem, Daardie man, Robert Mitchum, sing. Die album, wat deur die in Nashville gebaseerde Monument Records vrygestel is, het hom verder na country-musiek gebring en het liedjies soortgelyk aan "The Ballad of Thunder Road" verskyn. "Little Old Wine Drinker Me", die eerste enkelsnit, was 'n top-10-treffer by country-radio, bereik die nommer nege daar, en stap oor na die hoofstroomradio, waar dit 'n hoogtepunt bereik het op nommer 96. Die opvolging daarvan, "You verdien elkeen Ander ", word ook op die Advertensiebord Country Singles -grafiek. Hy sing die titellied vir die Westerse Jong Billy Young, gemaak in 1969.
1957 Calypso — is so. — Hoofstad
1967 Die man Robert Mitchum. Sing 35 Monument
1958 "The Ballad of Thunder Road" — 62 Die man Robert Mitchum. Sing
1962 "The Ballad of Thunder Road" (heruitgawe) — 65
1967 "Klein ou wyn drink my" 9 96
"Julle verdien mekaar" 55 —
Mitchum het 'n afwyking van sy tipiese skermpersoon gemaak met die 1970 Lean -film Ryan se dogter, waarin hy die hoofrol was as Charles Shaughnessy, 'n sagmoedige skoolmeester in die Eerste Wêreldoorlog-Ierland. Ten tyde van die opnames het Mitchum deur 'n persoonlike krisis gegaan en was van plan om selfmoord te pleeg. Afgesien van 'n persoonlike krisis, was sy onlangse films kritieke en kommersiële flops. Die draaiboekskrywer Robert Bolt het vir hom gesê dat hy selfmoord kan pleeg nadat die film klaar is en dat hy persoonlik vir sy begrafnis sal betaal.  Alhoewel die film genomineer is vir vier Oscar -toekennings (twee gewen) en Mitchum baie gepubliseer is as 'n aanspraakmaker op 'n nominasie vir beste akteur, is hy nie genomineer nie. George C. Scott het die prys gewen vir sy optrede in Patton, 'n projek waarvoor Mitchum verwerp het Ryan se dogter.
In die sewentigerjare verskyn Mitchum in 'n aantal misdaaddramas wat goed ontvang is. Die vriende van Eddie Coyle (1973) laat die akteur 'n verouderde Boston hoodlum speel tussen die Feds en sy kriminele vriende. Die van Sydney Pollack Die Yakuza (1974) het die tipiese oorgeplant film noir storieboog vir die Japannese onderwêreld. Hy het ook in 1976 verskyn Midway oor 'n epiese geveg van die Tweede Wêreldoorlog in 1942. Mitchum se rol as 'n verouderende Philip Marlowe in die Raymond Chandler -aanpassing Vaarwel, My liefling (1975) is deur die gehore en kritici voldoende ontvang sodat hy die rol in 1978 kon herhaal Die groot slaap.
In 1982 speel Mitchum Coach Delaney in die filmverwerking van die dramaturg/akteur Jason Miller se 1973 Pulitzer-pryswennerstuk Daardie kampioenskapseisoen.
By die première vir Daardie kampioenskapseisoen, Terwyl Mitchum dronk was, het hy 'n vroulike verslaggewer aangerand en 'n basketbal wat hy vasgehou het ('n rekwisiet uit die film) na 'n vroulike fotograaf gegooi Tyd tydskrif, haar nek beseer en twee van haar tande uitgeslaan.   Sy het hom vir $ 30 miljoen vir skadevergoeding gedagvaar.  Die pak het hom uiteindelik "sy salaris uit die film gekos". 
Daardie kampioenskapseisoen moontlik 'n paar maande later indirek tot 'n ander debakel vir Mitchum gelei het. In Februarie 1983 Besoek in 'n onderhoud, het hy verskeie rassistiese, antisemitiese en seksistiese uitsprake gemaak, insluitend, toe hy gevra is of die Holocaust plaasgevind het, "so sê die Jode."   Na aanleiding van die wydverspreide negatiewe reaksie, het hy 'n maand later om verskoning gevra en gesê dat sy stellings 'prank' en 'vreemd aan my beginsel' was. Hy beweer dat die probleem begin het toe hy 'n rassistiese monoloog uit sy rol in Daardie kampioenskapseisoen, die skrywer glo dat die woorde sy eie is. Mitchum, wat beweer het dat hy maar teësinnig tot die onderhoud ingestem het, het toe besluit om die skrywer met nog meer aansteeklike verklarings saam te vat. 
Mitchum het uitgebrei na televisiewerk met die 1983 -miniserie Die wind van oorlog. Die groot begroting van Herman Wouk word op ABC uitgesaai, met Mitchum as vlootoffisier "Pug" Henry en Victoria Tennant as Pamela Tudsbury, en ondersoek die gebeure wat gelei het tot Amerika se betrokkenheid by die Tweede Wêreldoorlog. Hy het in 1988 teruggekeer na die rol Oorlog en herinnering,  wat die verhaal tot die einde van die oorlog voortgesit het.
In 1984 het Mitchum die Betty Ford -sentrum in Palm Springs, Kalifornië, betree vir die behandeling van 'n drankprobleem. 
Hy speel George Hazard se skoonpa in die 1985-miniserie Noord en Suid, wat ook op ABC uitgesaai is.
Mitchum speel oorkant Wilford Brimley in die 1986 gemaakte TV-fliek Thompson's Run. 'N Verharde misdadiger (Mitchum), wat van 'n federale gevangenis na 'n Texas -instansie oorgeplaas word om 'n lewenslange vonnis te beëindig, word deur sy niggie (gespeel deur Kathleen York) met vuurwapen bevry. Die polisieman (Brimley) wat hom oorgeplaas het, en al meer as 30 jaar lank die bedrieër se vriend en teëstander is, beloof om die twee te vang.
In 1987 was Mitchum die gasheer op Saturday Night Live, waar hy Philip Marlowe vir die laaste keer gespeel het in die parodieskets, "Death Be Not Deadly". Die program vertoon 'n kort komediefilm wat hy gemaak het (geskryf en geregisseer deur sy dogter, Trina) Gasvry, 'n bespotlike opvolger van Uit die verlede. (Jane Greer herhaal haar rol uit die oorspronklike film.) Hy was ook in die komediefilm van Bill Murray in 1988, Skelm.
In 1991 ontvang Mitchum 'n lewenslange toekenning van die National Board of Review of Motion Pictures, in dieselfde jaar ontvang hy die Telegatto -toekenning en in 1992 die Cecil B. DeMille -toekenning van die Golden Globe -toekennings. 
Mitchum het tot middel 1990's in rolprente opgetree, soos in Jim Jarmusch's Dooie man, en hy vertel die Westerse Grafsteen. Hy verskyn ook, in teenstelling met sy rol as die antagonis in die oorspronklike, as 'n hoofspeurder van die polisie in Martin Remors se remake Kaapse vrees, maar die akteur het geleidelik sy werklas vertraag. Sy laaste filmverskyning was 'n klein, maar deurslaggewende rol in die biografiese film op televisie, James Dean: Race with Destiny, speel Reuse regisseur George Stevens. Sy laaste hoofrol was in die Noorse film van 1995 Pakten. 
Mitchum, 'n lewenslange swaar roker, sterf op 1 Julie 1997 in Santa Barbara, Kalifornië, as gevolg van komplikasies van longkanker en emfiseem.  Hy was vyf weke skaam van sy 80ste verjaardag. Sy liggaam is veras en sy as op see gestrooi, alhoewel daar 'n plotmerk in die Odd Fellows -begraafplaas in Delaware is. Hy word oorleef deur sy vrou van 57 jaar, Dorothy Mitchum (2 Mei 1919 - 12 April 2014, Santa Barbara, Kalifornië, 94 jaar oud)  sy seuns, akteurs James Mitchum en Christopher Mitchum en sy dogter, skrywer Petrine Day Mitchum. Sy kleinkinders, Bentley Mitchum en Carrie Mitchum, is akteurs, net soos sy jonger broer, John, wat in 2001 oorlede is. 'N Ander kleinseun, Kian, is 'n suksesvolle model. 
Sommige kritici beskou Mitchum as een van die beste akteurs van die Goue Eeu van Hollywood. Roger Ebert noem hom "die siel van film noir"Mitchum was egter selfverslawend in 'n onderhoud met Barry Norman vir die BBC oor sy bydrae tot die film, Mitchum stop Norman in die middel van die vloei en sê in sy tipiese nonchalante styl:" Kyk, ek het twee soorte toneelspel. Een op 'n perd en een van 'n perd. Dit is alles. "Hy het ook daarin geslaag om sommige van sy mede -akteurs te irriteer deur sy verwarring oor diegene wat die beroep as 'n uitdagende en harde werk beskou het, uit te spreek. sy taak was om 'betyds op te daag, sy reëls te ken, sy punte te tref en huis toe te gaan.' beteken "geen aksie nodig nie", wat kritikus Dirk Baecker beskou het as Mitchum se manier om homself daaraan te herinner om die wêreld van die verhaal te beleef sonder daarop te werk. 
AFI se 100 jaar. 100 Stars noem Mitchum as die 23ste grootste manlike ster in die klassieke Hollywood-rolprent. AFI erken ook sy optrede as die dreigende verkragter Max Cady en dominee Harry Powell as die 28ste en 29ste grootste skermskurk van alle tye as deel van AFI se 100 jaar. 100 helde en skurke. Hy het die stem gegee van die beroemde Amerikaanse Beef Council -advertensies wat van 1992 tot met sy dood gespeel het oor "Beef. It's What's for dinner".
'N' Mitchum's Steakhouse 'werk in Trappe, Maryland, , waar Mitchum en sy gesin van 1959 tot 1965 gewoon het.
Nog nooit gedeel menings oor die voormalige inwoners van Cameron Hill nie.
'N Groot gemeente in Alton Park in 1933.
Lugfoto vanaf 1970 teen 2021
Glass St. en Boyce Street Car
Die stem vir openbare mag - 12 Maart 1935
Die herontdekte oorsprong van 'n huis in Hill City.
Veertig studente is vernoem na 'n klasfoto van 1899.
In 1926 verslaan die stad se kommissaris van strate en toekomstige burgemeester van vyf termyn Georgië se blokkade van Broad Street.
Verlede teenoor hede Uitsig - 3200 blok Brainerdweg
'N Nuwe gedetailleerde uitsig vanaf die winter van 1863-1864.
'N Terugblik met unieke en onvergeetlike foto's
'N Meestal vergete verhaal van regters, balju en die kommissarisse wat in die tronk is vir die saak
Vyftien merkwaardige foto's van 'n lank vergete piekniekbestemming.
Die vroeë lugvaartpromotor Ben King het 'n plakboek gehou tydens sy tyd op die eerste kommersiële lughawe van Chattanooga - Marr
EPB het Chattanooga begin dien as The Electric Power Board in 1939. Sy agtergrond is 'n unieke en fassinerende uitsig.
Mense, stoepe en die oorsprong van Lindsaystraat
Kyk betyds terug na die bou van die I-75/24 Split in Chattanooga
Byna vergete: The King's Bridge 1872-1917
Historiese dokumente onthul feite oor die vroeë intrekkers van Ross's Landing
Soek op sleutelwoorde oor die hele webwerf.
Perry Mayo -versameling
Geskiedenis gedeel: Perry Mayo het mildelik 'n boks swart en wit negatiewe van medium formaat geskenk. Die foto's is waarskynlik vanaf die middel 1950's tot die vroeë 1960's geneem. Hulle beskryf sommige van die aktiefste periodes van infrastruktuurverandering in die geskiedenis van Chattanooga sedert die burgeroorlog.
Foto's van Stokes
In 1922 beskryf sy doodsberig hom as 'een van die mees prominente fotograwe van die stad'.
Opmerklik is dat 'n aansienlike stel van sy fotoversameling drie generasies oorleef het. Stokes, unieke monumente, geboue en historiese uitsigte.
Glasplaatnegatiewe wat meer as 100 jaar gelede vasgevang is, verteenwoordig die daaglikse lewe, huise, vriende en bakens wat moeilik is om in ons huidige landskappe te plaas.
Hier sien ons jong mans en vroue met glinster in hul oë - grootouers en oupagrootjies in hul fleur omstreeks 1900. Terwyl hul hele lewe gekom en gegaan het, kry ons 'n merkwaardige blik op hul wêreld.
Op 24 November 1863 is die gewone oorlogsmis aangevul deur 'n dik mis wat die hele dag oor Lookout Mountain gehang het. Die daaropvolgende konflik sou bekend staan ​​as die stryd bo die wolke.
Deur die beheer oor Wauhatchie, 'n aansluiting van die Nashville- en Trenton -spoorweë, te verkry, het die vakbond beheer oor sy kort toevoerlyne gegee en hulle in staat gestel om vinnig die honger troepe in Chattanooga te hervoorsien.
Op 25 November 1863 het troepe onder bevel van generaal George H. Thomas die konfederale geweerputte aan die basis van Missionary Ridge aangeval en sonder om te wag vir bevele die hoogtes in een van die groot aanklagte van die oorlog afgeskaal.
Vanuit sy uitkykpunt op Orchard Knob, het generaal Ulysses S. Grant die Army of the Cumberland gerig terwyl dit op 25 November 1863 teen Missionary Ridge gevorder het.
Die oggend van 27 Oktober 1863 gly die Unie -magte stilweg langs die Tennessee -rivier af en verras pikke by Brown's Ferry wat die weg oopmaak vir die beroemde toevoerroete Cracker Line.
Skiet die haas
Dean Cundey, filmmaker: Ons het 3D-maquette gehad-beeldhouers van rubber, wat gemaak kan word van Roger-of die wezel of die ander toonkarakters, almal in grootte volgens die manier waarop hulle in die film moes lyk. Ons oefen die toneel met die makette, óf Bob [Zemeckis] óf ek manipuleer dit om deur die toneel te beweeg, sodat die akteurs kan sien waar hulle moet kyk asof hulle regtig daar is.
Dan kies ons een keer, sodat die animators daarna kan kyk en kan uitvind waar Roger moet wees, of die kamera draai of oor die vloer beweeg, of hoe die animators 'n verwysing het na wat die aksie veronderstel was om te wees, wat die karakters veronderstel was om te doen. Dit was 'n groot hulp vir die skep van die interaktiwiteit sowel as 'n groot hulp vir die animators.
Joanna Cassidy, Dolores: Soms het dit baie take verg en moes ons 'n paar tekeninge langs die pad sien.
Jeffrey Price, draaiboekskrywer: Dit was so duur. Ons moes die hele ding regtig uitdink, en daar was nie baie vermorsing nie. Daar was miskien een toneel wat in die film uitgesny is, maar ons moes dit heeltemal deurdink.
Ons het 'n paar konsepte in 1980 en 1981 geskryf en toe die projek verlaat. Bob Zemeckis wou destyds die fliek doen, maar hy was in die tronk. Nadat hy afgegaan en gemaak het Romanseer die klip en Terug na die toekoms hy was uit die tronk en kyk rond na sy volgende projek.
[Steven] Spielberg het hom 'n ander weergawe van die draaiboek gegee, maar hy onthou ons weergawe en gaan terug om dit te vind, wat die droom van elke skrywer is - dat hulle eendag sal besef hoe groot ons werk was en ons weer kom vind. Maar op daardie stadium was niks regtig gedoen nie. Spielberg het dit ontwikkel, so ek is seker dat hy 'n paar idees het oor hoe dit tegnies kan werk. Toe ons in produksie was, is ons meegedeel dat ons 'n paar goed uit die draaiboek moes sny, want toe het almal 'n goeie idee gehad van wat dit regtig kos.
Terug aan die begin van die vorige eeu
Die lewensverhaal van Marchand ' is nogal 'n verhaal. He was born in Amiens, a small town in the north of France, in 1911, the same year as Ginger Rogers, Ronald Reagan and former French president Georges Pompidou.
The best part about this software is that it is available for both Windows en Mac computer and it support all Android phone and tablets including Samsung, Xiaomi, HTC, Sony, Google Pixel, Moto, Lenovo, Oppo, etc.
Let wel: Stop using your Android phone or tablet after losing the chat messages. And do not add any new data on it, as adding new data will overwrite the existing data and hence the chance for recovery will decrease.