Die Groot Johannes Evangelie, Boek 1, Hoofstuk 60, Paragraaf 2-4
[1.60.2] Die handelaar, deels self uitermate verbaas en deels ook ergerlik, sê: "Dit is wat gebeur, indien ek ook net die voet oor die drumpel sit; niks as wanorde oor wanorde! Wat doen dan die kokke! Is dan daar by my nie al dikwels meer as tienduisend gaste bedien nie, en alles het ordelik afgeloop; nou is daar almal saam skaars 'n duisend, en orals is daar net wanorde! Maar wat sien ek?! By al die vensters kyk jongelinge uit; my kasteel is vol van mense, en jy en jou onderdanige knegte sê, dat daar alle deure van my kasteel gesluit is?! Hoe gebeur dit? Lieg julle en wil julle julle traagheid voor my verbloem, of, indien die kamers gesluit is, wie het hulle gesluit?"
[1.60.3] Die voog weet nie, wat hy daarop vir sy heer moet antwoord nie, en die hele groot dienaarskap is oor die sigbare ergernis van die heer van die kasteel in groot verleentheid en verwarring; niemand het enige raad en weet nie hoe om hulleself te help nie.
[1.60.4] Maar Ek sê vir hierdie handelaar: "Liewe vriend, berus daarby soos wat dit nou is en staan! Sien, toe jou dienaars en wagte vantevore na My in die laan gekom het, omdat jy hulle gestuur het, om vir My te vra, wie Ek is, en wat Ek met sodanige groot geselskap hier kom soek, het Ek as 'n Heer van jou verwag, dat jy vir ons almal 'n goeie middagete moet gee! Toe was jy vinnig toe daartoe verbind, alhoewel jy nie geweet het wie Hy is, wat Hom die reg toegeëien om van jou vir so baie gaste 'n middagete te vra.