Dit is in ‘n sekere sin ook ‘n heel onskuldige oefening, en ek oordryf polemies (nie dat dit enige effek het nie!). Dan beskryf die spreker o.a. hoe hy sy ma bekyk het as sy teen die trap opstap na haar slaapkamer – haar rypwordende dye (dink aan moerbeie), haar groot boude, wat hom so laat gloei het op ‘n manier waaroor jy stilbly. 7 Is julle nie vir My soos die kinders van Kus nie, o kinders van Israel? spreek die HERE. Andries, ek stem vir jou ‘ek hoop die ander feeste kyk af.! Dit is nou verskriklik toevallig: ek het pas gister ‘n opname van Sjostakovitsj se Simfonie 13 (Babii Yar) gekoop en gisteraand daarna geluister, en nadat ek die CD se omslagboekie gelees het, was ek van plan om vanoggend Jevtoesjenko se gedig (en van die ander wat Sjostakovitsj vir daardie simfonie getoonset het) te plaas en bietjie te skryf oor die moeilikheid wat die komponis en die skrywer in die vroee 60’s, rondom die eerste opvoering van die werk, met die sensors opgetel het… Ek sal nog steeds, miskien Maandag, iets oor die simfonie skryf. ‘n Aangrypende werk.