Te veel manlike hormone - Simptome - 2021
Te veel manlike hormone
As ons oor manlike en vroulike hormone praat, bedoel ons sekshormone in 'n mediese sin. Daar is egter geen streng geslagspesifieke skeiding nie. Vroue vorm ook manlike en omgekeerd mans vorm vroulike hormone. Die verskillende hoeveelheidverhouding is deurslaggewend vir die onderskeie effek in die organisme. Manlike hormone word onder die term androgene gegroepeer. Testosteroon is die belangrikste verteenwoordiger van hierdie klas stowwe. Daar is ander hormone wat aan androgene toegeskryf word. Met die uitsondering van androsteroon, is hul biologiese belang baie laag.
Testosteroon word vervaardig van cholesterol, wat in verskillende tussentydse stappe afgebreek word. Dit gebeur in die testikels en in klein hoeveelhede in die bynierskors, by vroue ook in die eierstokke. Na produksie kom dit in die bloed en is dit gebonde aan 'n vervoerproteïen wat dit na sy teikenselle neem. Testosteroon wat nie nodig is nie, word in die lewer afgebreek. Androsteron word geproduseer as 'n intermediêre produk, wat 'n soortgelyke effek het, maar in 'n swakker vorm. Die eindprodukte van die ineenstorting gaan uiteindelik na die niere. Daar word dit uitgefiltreer en dan in die urine uitgeskei. Testosteroon is verantwoordelik vir talle funksies wat die geslagsverskille definieer.
Funksies van testosteroon
Testosteroon is verantwoordelik vir die ontwikkeling van die manlike fenotipe (voorkoms) in voorgeboortelike ontwikkeling. Dit verseker dat die penis, skrotum en prostaat in die manlike embrio ontwikkel. Die volgende stap in ontwikkeling, wat grootliks deur die aktiwiteit van testosteroon bepaal word, is puberteit. Hier word die geslagsdifferensiasie wat in embrionale ontwikkeling begin is, voortgesit en word dit aangevul deur verdere veranderinge. Die geslagsorgane groei en bereik volwassenheid. Die sekondêre seksuele eienskappe ontwikkel. Dit sluit in die verandering van die stemposisie (gebroke stem), die verhoging van spiermassa en die ontwikkeling van verhoogde liggaamshare.
Die bevordering van spiergroei is gebaseer op die anaboliese effekte van testosteroon. Dit verhoog proteïensintese en gee die spiere die proteïene-boustene wat hulle benodig om dit op te bou. Soortgelyke prosesse speel ook 'n rol in botmetabolisme. Testosteroon bevorder groei van die beenlengte, maar sorg ook dat die proses vroeg voltooi is. Dit inisieer prosesse wat die groeikloof sluit. In die algemeen is testosteroon baie belangrik by die definiëring van liggaamsgrootte.
Die derde anaboliese proses waarby testosteroon betrokke is, is die vorming en ontwikkeling van rooibloedselle (eritropoiesis). Die verhoudings is nog nie wetenskaplik uitgeklaar nie. Navorsers het egter opgemerk dat die kombinasie van testosteroon en hipoksie (gebrek aan suurstof) in die bloed die produksie van eritropoiëtien stimuleer. Hierdie hormoon begin die vorming van nuwe eritrosiete. Verhoogde spiergroei en verhoogde eritropoïese is prosesse wat die atlete veral van belang is. Dit is belangrike kriteria om prestasies te verhoog. Die wete dat testosteroon hierdie prosesse kan bespoedig, het daartoe gelei dat dit twyfelagtige populariteit as 'n dopingmiddel in sport verkry het.
'N Verdere belangrike funksie van testosteroon, wat met puberteit begin, is om prosesse te bevorder wat baie belangrik is vir voortplanting. Die aktiwiteit daarvan veroorsaak dat die sperms volwassenheid gedurende hierdie tyd bereik. 'N Voldoende testosteroon is ook nodig om seksuele begeerte (libido) te verhoog. Uit 'n suiwer biologiese oogpunt is dit niks meer as 'n belangrike dryfveer vir voortplanting nie. Dit word ook weerspieël in die feit dat testosteroonvlakke by vroue en dus die begeerte na seks die hoogste is gedurende die ovulasieperiode.
Dierestudies het getoon dat toediening van testosteroon aggressiwiteit verhoog. Sommige publikasies beskryf die oordraagbaarheid van hierdie resultate aan mense. Daar is egter tot dusver geen wetenskaplik bewese basis vir hierdie siening nie. Die stellings is slegs gebaseer op empiriese waarnemings wat nog nie stelselmatig geklassifiseer is nie.
Natuurlik is al die funksies wat hier beskryf word gebaseer op die aanname dat daar geen hormonale wanbalanse is nie. Sekere prosesse kan die balans van hormone met mekaar en die vrystelling van individuele aktiewe bestanddele egter ontwrig. Dit sluit ook die oormaat testosteroon in.
Om te kan bepaal of daar 'n verhoogde testosteroonvlak in die bloed is, is dit belangrik om die standaardwaardes te ken. Dit wissel natuurlik vir mans en vroue, maar verskil ook in verskillende lewensfases.
Normale waardes by mans
In die volgende word die eenheidspiktogram per milliliter (pg / ml) gebruik om die testosteroonwaardes te vertoon. In sommige publikasies word ander parameters gebruik. Dit kan tot verwarring by belangstellendes lei. Daar is egter nou laboratoriumwaardevisualiseerders op die internet wat gebruik kan word om die waardes in die ander waardeskaal om te skakel. Die evaluering van die resultate moet in elk geval vir 'n dokter gereserveer word.
Die waardes verander baie aansienlik as u deur die verskillende lewensfases gaan. By 'n manlike pasgebore baba is hulle gemiddeld tussen 5,27 en 11,8 pg / ml. Reeds in die tweede tot sewende week van die lewe daal die waarde tot 4,04 tot 8,46 pg / ml. Dit het op die ouderdom van sewe sy voorlopige laagtepunt bereik met minder as 0,29 pg / ml. Dan styg dit deurlopend tot 'n maksimum van 8,8 tot 27,0 pg / ml tussen die ouderdom van 18 en 39. Dan begin die ouderdomsverwante afname, wat manifesteer bo 60 jaar met 'n gemiddeld van 5,6 tot 19 pg / ml.
Normale waardes by vroue
Die testosteroonvlak by vroue is aansienlik laer in alle lewensfases as by mans. By babas is dit ongeveer 9,74 pg / ml en daal dit op sewejarige ouderdom tot minder as 0,34 pg / ml. Vanaf die ouderdom van agt is die dinamiek van ontwikkeling dieselfde as vir mans, maar met laer waardes. Die maksimum waarde tussen die ouderdomme van 18 en 39 is vlak met 2,57 pg / ml. Daarna sink dit weer op en bereik dit gewoonlik 'n waarde onder 1,55 pg / ml op 'n ouderdom van meer as 60 jaar.
Die testosteroonvlakke wat tydens die laboratoriumtoets in die bloed gemeet is, is hoofsaaklik belangrik vir mediese ontleding. In vergelyking met die normale waardes, help dit om te bepaal of te veel of te min manlike hormone aktief is. Die bloedtoets word altyd uitgevoer as die vermoede bestaan ​​dat siektes of ander prosesse in die liggaam die testosteroonbalans negatief beïnvloed. Dit is 'n belangrike bousteen om die oorsake van verhoogde of verlaagde waardes te bepaal.
Oorsake van verhoogde testosteroonvlakke
Androgenitale sindroom is 'n groep oorerflike siektes waarin hormoonsintese in die byniere versteur word weens 'n ensiemtekort. Dit beïnvloed veral die hormone kortisol en aldosteroon. Hul tekort aktiveer die beheersentrums in die brein, die hipotalamus en die pituïtêre klier. Dit stimuleer die byniere om die tekort te vergoed. As gevolg hiervan produseer dit toenemend hormoonvoorlopers wat weens die gebrek aan ensieme nie omgeskakel kan word in kortisol en aldosteroon nie. In plaas daarvan word alternatiewe metaboliese weë geopen wat die afbreek van hormoonvoorlopers na androgene bevorder. Dit kan testosteroonvlakke aansienlik verhoog. Die siekte kan reeds aktief wees in embrionale ontwikkeling en beïnvloed in elk geval die ontwikkeling van kinders.
Oorproduksie van testosteroon kan ook veroorsaak word deur gewasse op die organe wat betrokke is by die produksie daarvan. Dit gebeur altyd as die tumorselle nog baie dieselfde lyk as die gasheerselle. Kanker kan die testikels by mans, die eierstokke by vroue en die byniere by albei geslagte beïnvloed. Die fundamenteel hoër sintesetempo van die tumorselle lei tot die oorproduksie van testosteroon.
Verhoogde testosteroonvlakke verskyn steeds in verslae oor doping. Die hormoon is een van die anaboliese steroïede. Dit bevorder spierbou en vetverlies. Dit kan uithouvermoë ook verbeter. Dit is alles parameters wat die verbode gebruik van die stof interessant maak vir prestasiegerigte atlete. Gevolglik is die mark vir sulke ondernemings baie groot. Dit is ook te wyte aan die feit dat gereelde en stelselmatige kontrole slegs in mededingende sportsoorte plaasvind. Die 'normale' fiksheids- en liggaamsbouarea is grootliks buite hierdie beheer. Dit vorm 'n grys gebied waarin onwettige handel en die gebruik van verbode middels in die geheim kan floreer.
Terwyl dopingatlete bewustelik te veel testosteroon verbruik, kan 'n tekort aan vroulike hormone 'n relatiewe oormaat testosteroon by vroue veroorsaak. Dit kan altyd gebeur as vroue ophou om geboortebeperkingspille te neem. As gevolg hiervan, is die hormonale balans buite balans. Dit neem 'n sekere tyd vir die liggaam om by die veranderde situasie aan te pas, en testosteroon kry die oorhand. Sommige pille bevat ook stowwe wat die liggaam se testosteroon onderdruk. As hierdie effek verdwyn, reageer die testosteronproduserende organe met verhoogde aktiwiteit.
'N Tipiese siekte by vroue wat geassosieer word met 'n toename in testosteroonvlakke, is polisistiese ovariumsindroom (PCOS). Dit is 'n komplekse kliniese beeld waarin die metabolisme van die eierstokke deur verskillende patogene faktore op groot skaal ontwrig word. Die strukturele verandering as gevolg van die vorming van talle siste in die eierstokke is morfologies op die voorgrond. Funksioneel veroorsaak die ingewikkelde versteuring van die hormoonbalans 'n toename in die androgeenvlak.
Met adrenogenitale sindroom kan die pasgebore babas in sekere vorme al kenmerke van die siekte sien. Dit is die geval wanneer die oorerflike veranderinge reeds in die embrioniese ontwikkeling ontwikkel het. Veranderde eksterne geslagsdele kan waargeneem word by aangetaste meisies. Die sterk vergrote en byna penisagtige klitoris word veral opvallend. Die innerlike geslagsdele is normaal.
By seuns is die uiterlike indruk van geslagsorgane nie merkbaar nie, behalwe vir pigmentveranderings op die skrotum. Onherkenbaar en onbehandeld, die siekte kan lei tot die sogenaamde voortydige puberteit (Pseudopubertas praecox). Seuns ontwikkel 'n sterk vergrote penis terwyl die testikels klein is as kinders. Die groei van liggaamshare begin voortydig by beide geslagte. Die bene word versterk deur die verhoogde testosteroon en groei vinniger in die lengte. Terselfdertyd word die sluiting van die groeikloof egter versnel, sodat die eindresultaat 'n kort statuur is. Verdere tipiese simptome van 'n oormaat testosteroon verskyn. Dit kan aknee by beide geslagte wees, en meisies kan ook swak borsontwikkeling, siklussteurings en onvrugbaarheid ervaar. Simptome soortgelyk aan laasgenoemde kan ook die gewasse op die testosteroonproduserende organe veroorsaak.
Anaboliese steroïede wat as dopmiddel in sport gebruik word, kan natuurlike testosteroon bevat. Hulle word egter meestal gemaak van sintetiese stowwe wat 'n soortgelyke effek het as die liggaam se eie hormoon. Hierdie preparate kan ernstige newe-effekte veroorsaak. Die tipiese testosteroon aknee is nog steeds relatief onskadelik. Kardiovaskulêre probleme en lewerskade wat deur permanente verbruik veroorsaak word, is baie gevaarliker. Die pompfunksie van die linkerventrikel kan in so 'n mate verminder word dat die prestasie nie net beperk word nie. Die risiko om te sterf aan hartversaking, 'n beroerte of die sogenaamde tweede dood neem enorm toe. Ander newe-effekte kan opgemerk word as verminderde testikels en die onvermoë om swanger te raak.
Polisistiese ovariumsindroom is 'n kliniese beeld waarin die gevolge van te veel manlike hormone in 'n baie tipiese vorm waargeneem kan word. Dit het natuurlik te make met die feit dat slegs vroue wat hul vroulike voorkoms toenemend verloor, geraak word. Die volgende veranderinge is die tekens dat 'n oormaat testosteroon as gevolg van PCOS kan ontstaan:
Versterking van liggaamshare deur groei en veranderinge in haarstruktuur - die fyn en skaars sigbare vellushaar word dikker lang hare.
Die stemposisie verdiep.
Testosteroon bevorder spiergroei en vetverlies. Dit maak die statuur meer manlik.
Die hare van die kopvel val uit soos by mans.
Op dieselfde tyd krimp die bors.
Die tipiese testosteroonaknee spruit uit die verstopping van die talgkliere.
Die gevolge van 'n oormaat testosteroon is dikwels sigbaar en hoorbaar. Dit geld veral as vroue geraak word. Om hierdie rede kan die dokter reeds die vermoede bevestig dat te veel manlike hormone deur die deeglike mediese geskiedenis en die visuele bevindings aan die werk is. Die bloedtoets kan bepaal of daar 'n groter waarde is en hoe sterk die styging is. In adrenogenitale sindroom word verdere hormoonparameters bepaal (17-hidroksiprogesteroon).
Siekte van interne organe kan beide die oorsaak en die gevolg van 'n verhoogde testosteroonvlak wees. Dit kan met behulp van beeldtegnieke ondersoek word. Ultraklankondersoeke op PCOS en lewerskade wat deur doping veroorsaak word, kan oorweeg word. Magnetiese resonansbeelding (MRI) kan ook gebruik word om veranderinge in die aangetaste organe meer akkuraat te klassifiseer.
As deel van die diagnose van hartprobleme, kom die spesifieke prosedures vir die ondersoek van hartfunksie in die spel. Dit sluit in EKG, Doppler-sonografie en moontlik hartkateterisering. In die geval van adrenogenitale sindroom kan 'n molekulêre genetiese analise gebruik word om die genetiese defekte te bepaal en te bevestig. Dit is moontlik tydens swangerskap. Die weefsel wat benodig word vir die ondersoek, word óf uit die vrugwater geneem of verkry deur chorioniese villusmonstering (chorion = buitenste perikarp van die fetus). Vroeë opsporing is baie belangrik, want daar kan met die baarmoeder begin word.
Soos met ander siektes, moet terapie fokus op die oorsaaklike faktore wanneer testosteroonvlakke verhoog word. In die geval van verhoogde inname deur dopingatlete, is dit redelik maklik. Diegene wat geraak word, moet eenvoudig nie die verbode stowwe inneem nie. As 'n reël normaliseer die testosteroonvlak en neem die simptome af as daar nog geen duidelike organskade opgedoen het nie.
Vir vroue wat ophou om die pil te neem, is dit 'n bietjie ingewikkelder. Die onttrekking van die onttrekking is gewoonlik buite die kwessie omdat goeie redes tot die besluit gelei het. Dit is dikwels vir leke moeilik om die hormoonbalans op hul eie te herbalanseer. Die vroue wat geraak word, moet beslis 'n ginekoloog raadpleeg om saam 'n geteikende terapie te vind.
Geen oorsaaklike behandeling is tans moontlik vir adrenogenitale sindroom nie. Die terapie strek tot die medisinale byvoeging van die ontbrekende hormone. Dit verminder die produksie van androgene. Die bynierskors krimp en kry uiteindelik weer die normale grootte. Die hormonale balans is weer in balans. Die terapie moet so vroeg as moontlik begin, ideaal in die baarmoeder. Dit moet voortdurend gekontroleer word, omdat die vraag na die hormone wat in stresvolle situasies voorsien word, groter is en aangepas moet word. Kinders met die adrenogenitale sindroom het 'n baie goeie voorspelling met die vroeë aanvang en optimale aanpassing van medikasie. U kan 'n normale lewe lei. Die tipiese simptome verdwyn heeltemal. Geaffekteerde vroue bereik normale vrugbaarheid in volwassenheid.
In die geval van polisistiese eierstoksindroom is medisynehormoonterapie ook op die voorgrond. Die doel is om die invloed van oortollige androgene te onderdruk en die veranderinge wat deur hulle veroorsaak word, uit te skakel. Dit is belangrik vir baie vroue wat geraak word om vrugbaarheid op hierdie manier te herwin. Aangesien vetsug en diabetiese veranderinge die siekte bevorder, kan hulle ook bydra tot hul herstel deur hul dieet aan te pas en gereeld te oefen.
As die siekte nie met medikasie gestop kan word nie, kan chirurgiese verwydering van die aangetaste eierstok ook 'n opsie wees. Chirurgiese terapie kan ook nodig wees vir gewasse op die testikels of byniere indien ander prosedures soos chemoterapie of bestralingsterapie nie suksesvol was nie. Dit bestaan ​​gewoonlik uit die verwydering van die aangetaste orgaan. (FP)
Schmiedel, Volker: Cholesterol - uiteindelik gewone teks! U pad na optimale bloedlipiedvlakke, Triassic, 2015
Heger, Sabine et al .: "Puberteit en puberteitsversteurings", in: Pediatrics, Springer, September 2014
Rastrellia, Giulia et al .: "Testosteroon en seksuele funksie by mans", in: Maturitas - The European Menpause Journal, Jaargang 112, Junie 2018, Maturitas
Murday, S. et al .: "Doping in populêre sportsoorte - en onaangename verrassings", in: Current Dermatology, 42 (08/09), 2016, Thieme