Jy kan dit doen! Jy is meer as net ’n doodgewone vrou – jy is bedoel as ’n seën vir ander. Jou hart, die kern van wie jy is, kan baie dinge te bowe kom. Dit is die oorsprong van jou kreatiwiteit, krag en oortuigings.
Daar is seker nie ’n mens wat nie voor verandering te staan kom nie. Vir sommige vroue is dit bloot ’n fase in hulle lewe, vir ander is dit ’n nimmereindigende kronkelpad. Daarom glo ek daaraan om elke dag te improviseer – jy kan immers niks voorspel nie!
Ek was nie altyd lief vir die verhoog nie. Toe ek ’n kleuter was, was ’n gehoor vol toeskouers my heel grootste vrees. Dit was so erg dat ek ’n kalmeerstroop en sielkundige ondersteuning nodig gehad het om aan die verhoog gewoond te raak.
Na ’n rol in die toneelstuk Monsters is ek gedwing om grense oor te steek wat ek nie gedink het moontlik is nie. Teater en toneelspel, wat merendeels geskoei is op veranderlikes, is baie waardevol. Dit help my om my onmiddellike omstandighede, wat binne ’n oogwink kan verander, te stuur.
Daar is mos altyd die twee kante van ’n muntstuk. Al veroorsaak enige verandering onsekerheid, help dit ook om jou opnuut te wys hoeveel oorlewingskrag daar in jou verskuil is. Soos die keer toe ’n leeu my aan die hand gebyt het en ek steke moes kry. Of toe my ouers gebel het om van die groot K te vertel.
So het ek ook agter ’n toe kamerdeur in my ouerhuis gewroeg oor die lewe. Die droom van ’n musiekloopbaan het heeltemal buite bereik gelyk. Gedagtes oor mislukking het my verteer. Die gevoel dat ek die Here en my ouers teleurstel, was soos ’n swaar, donker jas wat ek elke dag oor my skouers moes gooi.
Vandag nog sal sulke gedagtes my tyd steel wanneer ek wonder of ek die regte liedjie gesing het, ’n goeie vertoning gelewer het of die regte keuse gemaak het. Dit is in hierdie tye dat ek myself van voor af daaraan moet herinner dat ek al weer op “ek” fokus, en nie op God nie.
Ons weet Jesus het die grootste verwerping deur sy eie Vader beleef sodat ons nooit daardeur hoef te gaan nie. Hierdie sekerheid is nie op gevoel gegrond nie, maar op vir seker weet.
Dit beteken nie jy gaan nooit weer minderwaardig voel of jouself glad nie meer aan wêreldse standaarde meet nie. Nee. Jy weet nou jy is uniek, presies nes jy bedoel was om te wees, volgens Hom.
Ek voel ongelooflik bevoorreg om te kan sê dat die vroue wat my die meeste inspireer, die vroue die naaste aan my is: my ouma, my ma en my sussies.
My ma, Marlene, is ’n busybody wat niks wil misloop nie. Ek het vir seker my FOMO (Fear Of Missing Out) by haar geërf. Sy het net ’n manier om die murg uit die lewe te suig – letterlik en figuurlik. Sy kom uit Namibië en kan ’n skaapkop skade aandoen!
My ouer sussie, Marilet, het die drie mooiste dogtertjies in die hele wêreld. Daar is min mense wat hulle gemeenskap, geliefdes en familie so toegewyd en onselfsugtig dien soos sy. Sy is ’n ongelooflike ma – ek is verstom oor die liefdevolle en kreatiewe manier waarop sy haar meisiekinders grootmaak.
Ons “babasussie”, Pulane, het ontwikkel in ’n verstommende go getter-vrou. Sy is sterk en ontsettend vindingryk. Ek vergaap my altyd aan hoe sy ’n plan kan maak om enigiets te laat werk.
Bekoorlike vrouwees is in die klein goedjies. Jy hoef nie ’n kuur vir kanker te ontdek of sewe weeskinders aan te neem om ’n inspirasie te wees nie. Begin by die mense om jou. Dis al wat Hy vra: om ’n verskil te maak in jou eie klein kringetjie.
Jy moet eerlik kan sê wanneer jy ruimte nodig het of wanneer jy nie aan gekarring wil word nie. Dit geld natuurlik vir al twee van julle. Na jare van saamleef sal jy ook besef wanneer jou maat ’n stil tydjie nodig het. Dan moet julle kan begryp van waar af dit kom en mekaar help sonder om geaffronteerd te voel.
Dit was ’n doelbewuste keuse om gelukkig te wees. Hartseer en pyn sal daar altyd wees, net in verskillende gedaantes. Dit is onvermydelik, maar gelukkig nie onoorkombaar nie.
Jy het altyd ’n keuse om ’n slagoffer van jou omstandighede te wees of om daarmee klaar te speel. Hartseer en pyn mag jou nie definieer nie. Dit is belangrik om negatiewe emosies en gebeure te verwerk, maar jy moet keer dat dit jou vashou.
Persoonlike tyd elke dag is broodnodig. Jy moet jouself gereeld afsonder en net stil raak. Maak dit ’n manier van bid, dan kry jy nuwe perspektief.
Wanneer daar nou struikelblokke in my lewe is en ek dit op hierdie manier benader, ervaar ek Sy seën. Dit is asof Hy die lyne inkleur sodat ek die groter prentjie weer duidelik kan sien.
As vrou het ek en jy die voorreg om die wedloop van die lewe te hardloop. Ons is voorbeelde vir ons vriendinne, lewensmaats of selfs vreemdelinge. Dit is soos ’n hinderniswedloop – hoe kan ons aanhou hardloop wanneer ons nie die struikelblokke oorsteek nie?
Omdat dit my ingesteldheid is, verwelkom ek elke uitdaging of seerkry wat my mag oorkom. Dit help my ook om ’n positiewe verskil in ander se lewens te maak.