Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: Kersdag 2003
Lofpsalm 146:1, 6.
Skriflesing: Jesaja 40.
Teks: Jesaja 40:27
Ons reg het direk voor God gestaan in Jesus Christus ons Verlossende God. Hy het ons onreg met God versoen en die onvrede tussen ons en God in vrede herstel. Hy kom aanstons om ons reg finaal te vervul in die herskepping van die hemel en die aarde en ons opstanding om volmaak toe te tree in sy koninkryk in.
Kom ons kyk hoe is hierdie hoofstuk aanmekaargesit:
Die eerste deel is ‘n aankondiging dat Sion se Koning aan die kom is. Die Koning kom spesifiek na Sion toe! (vers 1-11)
Die tweede gedeelte openbaar die grootheid en die majesteit van God (vers 12-26)
Die derde deel gee die vaste grond vir die kerk se gemoedsrus (27-31)
Daar staan ‘n aankondiger wat dit hard uitroep dat God sê sy volk moet getroos word. Met die volk van die Here word hier in die eerste plek die stam van Juda bedoel. Jerusalem is hulle stad waar hulle tempel was en waar hulle aanbid het.
En tog kom ons agter uit ‘n hele reeks woorde dat hier van heelwat meer as net van Juda gepraat word:
Sion en Jerusalem is dieselfde plek - maar Sion is telkens die verwysing na die Nuwe Jerusalem in die hiernamaalse
Jakob is telkens die verwysing na die volk op die aarde - veral dan die volk wat besig is om sondes te doen.
Daarteenoor is Israel dikwels die verwysing na die volk soos wat God hulle in sy genade herskep het (met verwysing na die Jabbokgebeurtenis). Dus ook dikwels ‘n verwysing na die uitverkore mensdom wat in die ewige koninkryk van God versamel sal wees.
Die troos van God word dus tydloos vir sy kerk toegeroep!
Die vraag is: Waarom het die kerk dan sulke besondere troos nodig?
Toe die profesie voorgedra was, was Juda vervolg en onder die druk van die Babiloniese leërs!
‘n Deel van die inhoud van die profesie was dan ook juis dat hulle onder die druk van ‘n naderende Ballingskap staan as gevolg van hulle swak verhouding met die Here.
‘n Groot deel van die volk was toe al klaar in Ballingskap in ‘n vreemde land en baie van die stede van Juda was reeds verlate.
Die troosboodskap was dus ‘n boodskap van herstel. Al straf die Here, Hy vernietig nie die wat Hy liefhet nie. Hy sal die straf op so ‘n manier voltrek dat daar redding sal wees!
Spreek na die hart van Jerusalem, en roep haar toe dat haar stryd verby is, dat haar skuld betaal is, dat sy uit die hand van die HERE dubbel ontvang het vir al haar sondes. (vers 2).
Om “na iemand se hart te spreek” beteken maar net dat jy sag en vriendelik met iemand moet praat. Dis byna ‘n sinoniem van “troos.”
Wat is die inhoud van die troos?
Die volk se skuld is betaal.
Dit klink nou eenvoudig, maar die woord wat daar in die Bybel gebruik word, is ‘n woord wat eitlik beteken “om slawediens te doen.”
Dis iemand wat ‘n slaaf geword het omdat hy nie sy skuld kon betaal nie en wat as slaaf moet werk om sy skuld te betaal.
Hierdie skuld is in die profesie betaal!
Dit beteken dat die maat wat God daarvoor afgemeet het, volgemeet is.
Duidelik hoor ons die kruiswoord van die Here Jesus aan die kruis:
Natuurlik is daar ‘n duidelike verband tussen hierdie skuld wat betaal is in Jesaja en die verlossingsraad van God wat volbring is aan die kruis.
Die profesie sinspeel daarop dat die Here nou op pad is na hierdie verloste volk toe! Die aankondiger is die stem van een wat roep:
Berei in die woestyn die weg van die HERE; maak gelyk in die wildernis ‘n grootpad vir onse God! (vers 3, 4.)
Die persoon wat voor die koning uit loop en aankondig dat die Koning op pad is, hoor in hierdie woorde al die koms en die wederkoms van die Ware Verlosser!
Natuurlik hoor hy die aankondiging van die Here dat Jerusalem herstel gaan word en dat die Ballinge uit Babel gaan terugkeer na Jerusalem toe.
Maar die gedeelte is ook ‘n uitbeelding daarvan dat die aankondiger net so duidelik die finale koms van die Verlosser na die Nuwe Jerusalem toe hoor!
‘n Stukkende wêreld moet herstel word. Die herskepping slaan skerp deur in die woorde:
elke dal moet opgevul en elke berg en heuwel klein gemaak word; en die bult moet ‘n gelykte en die rotsagtige plekke ‘n laagte word (vers 4).
Hierdie woorde word net so gebruik in Lukas 1:76 om die werk van Johannes die Doper aan te kondig! Hy was die wegbereider van die Here Jesus Christus! Daarmee weet ons dat hierdie profesie betrekking het op die versoening en herskepping soos dit deur die Here Jesus Christus tot stand gebring sou word.
Die kerkvolk kry ‘n boodskap: Die Koning kom en alles moet voorberei word dat die volk tot in ewigheid hulle God kan ontvang!
En die heerlikheid van die HERE sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal dit sien: want die mond van die HERE het dit gespreek (vers 5).
Hierin hoor ons ook duidelik die Nuwe Testamentiese aankondiging
Kyk, Hy kom met die wolke, en elke oog sal Hom sien, ook hulle wat Hom deursteek het; (Openbaring 1:7)
Natuurlik lê die sentrale vervulling van hierdie belofte in die koms van ons Here Jesus Christus wat die afskynsel van die heerlikheid van God is. Hy is dus die volkome openbaring van hierdie profesie! Dit staan in Hebreërs 1:3 geskryf:
Hy, wat die afskynsel is van sy heerlikheid en die afdruksel van sy wese en alle dinge dra deur die woord van sy krag, nadat Hy deur Homself die reiniging van ons sondes bewerk het, het gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte, (Hebreërs 1:3 AFR53)
Terug by Jesaja se profesie hoor hy ‘n stem praat wat sê hy moet roep dat alle vlees gras is.
Dit is die naderende God en Koning se stem wat hy hoor en wat hom aansê om vir die mense te sê hoe kragteloos en broos hulle is.
In hulleself is die mens se bestaan uiters kortstondig: Dit kom en gaan soos ‘n veldblom.
Tog is die aankondiging nie vol haat en verwyt nie, want die verganklikes word ook liefdevol “volk” genoem: Die Here se eiendom.
Die profesie ontwikkel al hoe meer: Waar die profeet eers net die stem van die Koning in die verte hoor, moet hy nou die stede van Juda toeroep: “Hier is julle God!”
Hier is julle God!
Kyk, die Here HERE sal kom as ‘n Sterke, en sy arm sal heers; kyk, sy loon is by Hom, en sy beloning is voor sy aangesig.
Hy sal sy kudde laat wei soos ‘n herder; Hy sal die lammers in sy arm vergader en aan sy bors dra; die lammerooie sal Hy saggies lei. (vers 10, 11)
Die Here is Niemand anders nie as die Verbondsgod! Hy openbaar Homself as die Almagtige wat regeer en gesag uitoefen! Kan u dink hoe hierdie oorlogsmoë, verslaande en verhongerde volk hierdie woorde moes beluister?
Hulle beleef nog die straf daarvan dat God hulle verstoot het omdat hulle Hom nie wou aanbid en dien nie, en hier word sy almag waarmee Hy sy vyande gaan verslaan en oorheers aangekondig!
Hy bring betaling saam: Sy loon is by Hom.
Dit beteken dat hulle toe verstaan het waarom daar vroeër vir hulle gesê is dat hulle skuld betaal is!
Die Here self het dit kom betaal! Die Here kom betaal vir diep skuldige mense ‘n genadeloon, sodat hulle van hulle eie skuld en straf af kan loskom!
Die Here gaan sy volk optel en teen sy bors dra. Hy is omring met liefde en sorg oor die wat syne is, al is hulle hoe verflenter deur die sonde.
Die volk kon dalk in hulle versukkelde toestand getwyfel het of dit moontlik is dat die Here regtig so magtig is soos die profeet sê.
Hulle sien dan niks daarvan nie. Hulle sien net die geweld van die dood en oorlog.
Daarom laat die Here die profeet vir die volk die grootheid van die Here skilder.
Die bedoeling is dat die volk moet moed skep, want daar is niemand wat die skepping so kon beplan en afgemeet het nie - net die Here Alleen.
Hy het ook nie hulp nodig gehad nie, en niemand het Hom raad gegee oor wat Hy moes doen, sodat dinge kon uitwerk nie.
Die magtigste volke is maar soos ‘n stoffie aan ‘n weegskaal - of soos ‘n druppel water wat aan ‘n emmer hang. As hulle gemeet word teen die heersersmag van die Here, is hulle magte wat nie eers bereken kan word nie, so klein en nutteloos is hulle.
Natuurlik moet die volk gewys word op die dwaashede wat hulle aangevang het, wat hulle gebring het tot waar hulle is. Daarom word dit duidelik gestel dat afgodediens dwaas en nutteloos is. Lewe en verlossing kan mens net kry by die lewende regerende God!
Die bedoeling van hierdie tussendeel van die profesie is
enersyds om die grootheid en heerlikheid van God te besing,
maar verder ook om aan te toon dat die hele skepping en die wêreld deur God bestuur word.
Dan kom die derde deel. Dis die toepassing van die feit van die koms van die Here na hierdie verslae en gebreekte mensvolk toe. Om dit te verstaan moet ons heel eerste kyk na die mense wat daar voor Jesaja gestaan het en wat na sy profesie geluister het:
Hulle was ‘n verpletterde volk. Die grootste gedeelte van hulle het al in Babel in ballingskap gesit.
Die res het in ‘n beleërde stad gesit - en nog daarby aanhoudend gehoor dat die Here hulle gaan straf en Jerusalem gaan laat val!
Wat gaan in hulle gemoed aan?
Verkeerde dinge! Ons hoor hulle ongelowige gesprekke met mekaar terug in die profeet se woorde:
My weg is vir die HERE verborge, en my reg gaan by my God verby!
In ons taal oorgesê: Ons lot gaan by die Here verby. Hy kan nie sien wat gebeur met ons nie. Hy bekommer Hom ook nie meer oor ons nie.
Hulle het gedink dat hulle as verdrukte volk ‘n regsaak voor God het teen hulle vyande - maar die Here doen niks aan die vyande nie.
Kyk net hoe verplaas hulle hulle skuld! Dis die Here se skuld!
Dis Hy wat nie sien nie! Dis waarom daar nie aan hulle reg voldoen word nie!
So maklik kom mens egter nie by jou eie sondes verby nie! Luister net hoe sag en mooi vermaan die Here hulle en wys Hy hulle tereg!
Waarom sê jy dan, o Jakob, en spreek jy, o Israel:
Dit gaan oor die twee name wat hier gebruik word: Jakob en Israel. Die twee name dui die wending aan wat God deur sy genade aanbring.
Jakob was die man wat God so gedien het dat Hy alles gesteel het wat die Here beloof het dat Hy dit vir hom sou gee. Hy was alles wat sy naam beteken het: ‘n bedrieër van faam!
Die genade van God in sy lewe was die nag toe die Here hom by die Jabbokrivier voorgekeer en met hom geveg het. Uiteindelik het die Here sy heup afgeslaan. Op Jakob se gesmeek vir genade het die Here sy naam verander na Israel toe. Hy het met God geworstel en is verander.
In hierdie twee name lê God se genade vir sy kerkvolk:
Julle wat in julle sondes julleself bejammer en dink dat God by julle verbygegaan het moet luister!
Hy het nie in sy reg by julle verbygegaan nie. Daarom is julle nie meer Jakob nie maar Israel. Julle reg is juis deur God hanteer, daarom die genade dat Hy kom!
Daarom die genade dat sy loon by Hom is! Dieselfde loon wat ons skulde betaal, vergeld sy en ons vyande!
Die vraag wat hier staan, is eintlik nie ‘n vraag nie. Dis ‘n sterk stelling wat maar net op hierdie manier neergeskryf is! Ons reg het nie by God verbygegaan nie. Hy het dit juis gesien en vir ons hanteer!
Die feit word gevolg met die volgende woorde:
Hy gee die vermoeide krag en vermenigvuldig sterkte vir die wat geen kragte het nie (Vers 28, 29)
Ons kyk vandag terug in die tyd, en ons herdenk dat God in sy Raad mens geword het. Die Koning het dus al gekom! Ons onthou dit! Daarom onthou ons ook die troos: Ons skulde is betaal - ons kan die Here met vrymoedigheid in sy genade tegemoetgaan!
Maar die openbaring van God het intussen al verder gegaan: ons verwag die Here se wederkoms. Daarom kry ons van nuuts af die boodskap: Die Koning kom en alles moet voorberei word dat die volk tot in ewigheid hulle God kan ontvang!
En die heerlikheid van die HERE sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal dit sien: want die mond van die HERE het dit gespreek (Jesaja 40:5).
Ons boodskap uit die Nuwe Testament:
Ons oë gaan deel wees van die pare oë wat die ewige God en Regter op die wolke sien kom!
Die gedagte aan hierdie wederkoms van die Koning van die kerk is vir die vromes en uitverkorenes begeerlik en troosryk. Daardie oomblik gebeur al die volgende dinge:
Dan sal hulle volle verlossing voltooi word en hulle sal daar die vrugte ontvang van moeite en lyding wat hulle gedra het.
Hulle onskuld sal deur almal erken word en hulle sal die verskriklike wraak sien wat God sal voltrek oor die goddeloses wat hulle in hierdie wêreld wreed vervolg, verdruk en gekwel het.
Die goddeloses sal deur die getuienis van hulle eie gewete tot erkenning van hulle skuld gebring word; hulle sal onsterflik word, dog slegs om gepynig te word in die ewige vuur wat vir die duiwel en sy engele voorberei is (Matt 25:41).
Die gelowiges en uitverkorenes, daarenteen, sal met heerlikheid en eer gekroon word.
Die Seun van God sal hulle naam voor God, sy Vader (Matteus 10:23) en sy uitverkore engele bely;
alle trane sal van hulle oë afgevee word (Openbaring 21:4).
Dan sal dit bekend word dat hulle saak … die saak van die Seun van God is.
En as 'n beloning uit genade sal die Here self hulle so 'n heerlikheid gee as wat die hart van 'n mens nooit sou kon bedink nie.
Daarom verwag ons hierdie groot dag met sterk verlange om die beloftes van God in Jesus Christus, ons Here, ten volle te geniet. (NGB artikel 37).
Datum: Kersdag 2003