Vandag is die 180ste herdenking van die geboorte van Gustavo Adolfo Bécquer | Huidige literatuur
Vandag is die 180ste herdenking van die geboorte van Gustavo Adolfo Bécquer
Carmen Guillen | | Opgedateer op 17/02/2016 23:28 | skrywers, genres, Letterkunde, gedigte
Dit is op dae soos vandag dat ek veral bly is om oor literatuur te kan skryf. Die rede hier: vandag is die 180ste herdenking van die geboorte van Gustavo Adolfo Bécquer, een van die twee romantiese outeurs wat romantiek in Spanje "herleef". Die ander skrywer, hoe om haar nie te noem nie: Rosalía de Castro. Saam het hulle die Romantiek, wat omstreeks 1850 begin het, laat herleef. Om hierdie rede word hierdie twee outeurs as postromanties geklassifiseer.
Maar kom ons gaan oor Bécquer, ons sal kortliks saamvat wat sy persoon en werk vir literatuur beteken het:
Hy het baie werke geskryf, maar hy is veral bekend daarvoor "Rympies" y "Legendes", laasgenoemde in prosa geskryf.
Soos 'n goeie romantikus hy was lief vir verskeie vroue: Julia Espín, Elisa Guillén en Casta Navarro. Met laasgenoemde trou hy in 1861 en skei jare later.
Hy is met net meer as 34 jaar oorlede, Ongelukkig. Ons kon lank nie van sy literatuur hou nie, maar ondanks dit het hy 'n taamlik erkende skrywer geword onder ander skrywers.
Selfs so, sy poësie is postuum gepubliseer, spesifiek in 1871, aangesien sy eerste gedigte in 'n vuur verlore gegaan het, waarvoor Bécquer dit moes herskryf en ook nuwe gedigte moes skep, wat hy genoem het "Die boek van die mossies". Na die dood van die skrywer het sy vriende en kollegas hierdie geskrifte herrangskik en gepubliseer onder die naam wat vandag bekend is: "Rympies".
«Rimas» deur Bécquer
Sy rympies is kort gedigte, gewild in toon en met baie musikaliteit in hul verse. Daarin kan 4 totaal gedifferensieerde blokke perfek waargeneem word:
Rympies I tot VIII: Hulle praat van poësie self, van die digter se skryfhandeling. Daarin word die probleem wat die digter het as dit gaan om die regte woorde te vind wat presies uitdruk wat hy wil sê, by baie geleenthede weerspieël.
Rympies IX tot XXIX: Hulle praat oor hoopvolle en vreugdevolle liefde, liefde wat vir die eerste keer gevoel word en opwindend is.
Rympies XXX tot LI: Inteendeel, dit spreek van teleurstelling oor die liefde en alles wat dit behels.
Rympies LII tot LXXVI: Sy mees algemene temas is eensaamheid, pyn, hartseer en hopeloosheid.
In hierdie rympies praat Bécquer met 'n skraal, blou-oog vrou («Jou blou leerling ...»), blonde hare en ligte gelaatskleur. Hy sê dat dit 'n gefrustreerde en onmoontlike liefde is, maar soms lyk dit asof die vrou die poësie self is, die een wat nie bereik word nie, die perfekte poësie wat die skrywer weerstaan ​​...
Die poësie van Bécquer verskil baie van die voorheen geskrewe romantiese poësie. Bécquer, onder a intieme en geheimsinnige stralekrans, vlug van die tipiese konsonantrympies van romantiese verse, en skep sy eie komposisies: korter en korter, meer direk, meer natuurlik, nie so geforseerd of sierlik nie, ...
Hy het dit self van sy digkuns gesê:
«Natuurlik, kort, droog, wat uit die siel ontspring soos 'n elektriese vonk, wat die gevoel met 'n woord verwond en vlug; en naak van die kunswerk, ... maak dit die duisend idees wakker wat in die bodemlose oseaan van fantasie slaap ».
Die simboliek van sy poësie en die wesenlikheid daarvan was sterk invloed op outeurs soos Juan Ramón Jiménez of dié van die Generation of 27. Daarom kan gesê word dat Bécquer voor sy tyd 'n digter was, 'n voorloper van latere bewegings, asook 'n laat-romantikus.
Hier is 'n dokumentêr oor die lewe en werk van GA Bécquer. Dit is net 15 minute, dit is die moeite werd om te sien:
Sommige van sy rympies (XXX, LIII,
'N Traan verskyn in sy oë
en aan my lip 'n frase van vergifnis;
Trots het gepraat en haar huilend afgevee,
en die frase op my lippe het verval.
Ek gaan op 'n pad; haar, vir 'n ander;
maar as ons aan ons wedersydse liefde dink,
Ek sê nog steeds: "Waarom het ek die dag stilgebly?"
En sy sal sê: "Waarom het ek nie gehuil nie?"
Versugtinge is lug en gaan na die lug.
Trane is water en hulle gaan see toe.
Vertel my, vrou, wanneer die liefde vergeet word
Weet jy waarheen dit gaan?
Die donker swaeltjies sal terugkom
op jou balkon om hul neste op te hang,
en weer met die vlerk na sy kristalle
speel sal hulle bel.
Maar die wat die vlug teruggehou het
u skoonheid en my geluk om na te dink,
diegene wat ons name geleer het ...
Diegene ... sal nie terugkeer nie!
Die bos kamperfoelie sal terugkom
uit u tuin die mure om te klim,
en weer in die aand nog mooier
sy blomme sal oopgaan.
Maar dié, gevul met dou
wie se druppels ons kyk bewe
en val soos trane van die dag ...
Hulle sal terugkeer van die liefde in u ore
die vurige woorde om te klink;
jou hart uit sy diep slaap
miskien sal dit wakker word.
Maar stom en geabsorbeer en op my knieë
soos God voor sy altaar aanbid word,
soos ek jou liefgehad het ...; van die haak af,
Wel ... hulle sal nie van jou hou nie!
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » skrywers » Vandag is die 180ste herdenking van die geboorte van Gustavo Adolfo Bécquer
Teodora Leon Salmon deur Amiot dijo
Wel, ek het baie daarvan gehou om na die klank oor Becquer se lewe te luister en sy rympies te lees. En as liefhebber van briewe wil ek graag literêre nuus ontvang.