Die Suiderkruis het omgeval met die wysers na bo en Koue het haar neergevlei langs my sodat Slaap noodgedwonge moes padgee. Dit was die laaste paar ure voor dagbreek en Stilte se jas het oor alles gehang. In die dowwe sterrelig rondom my was die landskap 'n mengsel van donker en minder donker etse, ongefokus self na ek my bril opgesit het.
Voornag het ons rondom die vuur gesit en luister na die hienas se geroep. 'n Paar wildebeeste het onrustig geproes en die praat het saam met die vuur doodgegaan. Net die rook en die laaste indrukke het vir 'n rukkie rondegehang voordat Slaap ons kom haal het.
Nanag het ek my nuwe bedmaat se kokketerigheid probeer ignoreer deur my mussie oor my ore te trek en my serp stywer om my nek te draai. Sy't vir oulaas haar naels oor my rug getrek en die rilling was nie een van genot nie! Mymer is 'n ou woord maar dis wat ek gedoen het voordat Slaap so ongemerk soos 'n seisoenwisseling Koue se plek weer oorgeneem het en my gedagtes soos verf deurmekaar laat vloei het.
Later die oggend met die terugstap, het ons die Grootpote se spore bo-oor ons eie spore van die vorige dag gekry en vir 'n oomblik was die lewe soos dit moes wees.