Dit breek binne my
September 15, 2020 metmyhoedinmyhandLeave a comment
Daar is niks so moeilik as om dit wat in jou hart is oor jou lippe te laat loop nie. Gister oggend tydens ons opening is daar vir ons voorgelees oor die impak van die tong op 'n mens se lewe. Hoe dit 'n mens se hart en uitkyk op die lewe raak.
Dit het my laat dink dat daar eintlik iets veel groter is as die tong en dit is ons gemoed. Dit wat jy dink en voel bepaal hoe jy deur die dag, ure en minute jou pad gaan stap. My paadjie is maar gesaai met 'n swaar hart gevul met soveel trane. Om al die warboel van gevoelens en gedagtes tot uiting te bring is on onbegone taak.
Wat ek wel weet is dat die gevoel van nutteloosheid, onsigbaar so groot deel uitmaak van elke dag. Elke dag word aangepak met die hoop dat dit beter gaan wees as die vorige. Dat ek nie verder "gestraf" gaan word vir dit wat my voorganger aangejaag het nie. Dat dit wat ek doen vir die mense waarvoor ek omgee genoeg is en nie net die heeltyd beoordeel sal word nie.
Die gevoel van totale "ek betekenis niks" is oorweldigend. Die gevoel as jy in jou kar klim en huistoe ry en wonder watter drama wag nou weer en wat gaan jy nou weer nie reggedoen het nie maak die vrees lammend.
Vir soveel van ons is dit presies hoe ons elke dag voel. Jy staan op met die beste voornemens maar deur die verloop van die dag verander dit in 'n vrees wat jou wese en gedagtes oorneem.
Matteus 11:28-30 verseker ons dat ons na Jesus toe kan gaan, ALMAL wat oorlaai en moeg is. Hy sal jou laste ligter maak. En dis wat ons doen. Jy loop gedoerig met die skietgebedjies van Jesus asseblief help my, wees met my, dra my. Maar partykeer voel dit asof dit teen die wolke vasstamp en nerens uitkom nie. "Cast your burdens onto the Lord" is die woorde van een van my gunsteling liedjies. As jy dit uitsing dan voel jy sommer die laste ligter raak maar satan staan egter regter agter die liedjie net o, in te tree sodra daai laaste woordjie geuiter word.
Ons as mens is so geneig om ons self te meet aan ander. Om ons waarde te sien in dit wat ons bereik het en besig is om te doen dat ons die goed van die verlede miskyk. Maar ongelukkig het God reeds lankal iemand op ons padkaart geplaas om ons te kan herinner aan die waarde wat ons toegevoeg in hulle lewens. Aan die verskil wat ons gemaak het lank voordat ons ons eie waarde vergeet het.
Voeg dade by die woord is 'n bitter maklike gesegde maar so moeilik om uitteleef. Haal die splinter uit jou eie oog nog moeiliker. Partykeer is die splinter in die ander persoon se oog teenoor jou so groot dat jy joune maar los want wat gaan tog verander. Hulle gaan nie ewe skielik die goed in jou raaksien as hulle net in dit wat hulle glo sleg is van jou vaskyk nie. En hier is die "shocker". Bewys hulle jy is beter. Moenie vaskyk is dit wat hulle dink nie maar kyk na dit wat hulle nie verwag nie. Leef jouself 110% uit. Glo in jouself. Jy het nie gekom waar jy vandag is deur nie net jouself te wees nie. Jy het gewerk vir dit wat jy het en waarin jy glo. Staan op vir jouself. Wys hulle wat in jou steek en as hulle dit nie "like" nie "to bad so sad".
Jy is uniek geskape in God se beeld. Hy het jou gemaak en gebring tot waar jy vandag is. Hy sal jou nie nou los nie. Neem al daai angs en vrese en draai dit om in geleenthede. Maak jouself weereens die beste jy wat net jy kan wees.
August 25, 2020 metmyhoedinmyhandLeave a comment
Ek sit nou al 'n hele paar dae met woorde diep vasgevang. Daar is soveel gevoelens wat rond swem en soveel onsekerheid wat daarmee saamgaan. Daar kom partykeer in mens se gemoed soveel gedagtes en gevoelens na vore dat mens onseker is oor wat jy met dit alles moet doen.
Daar is partykeer baie diep dae waar dit voel asof alles wat jy doen of aanpak absoluut niks beteken nie. Dit voel asof die donker gang waarin jy stap nie 'n eindpunt het nie. Jou gemoed is swaar. Jou gedagtes iets wat jy nie liewer wil verwoord nie. Die verlange na 'n sielsgenoot of skouer is nie altyd so maklik bekombaar nie. Afstand en tyd is ook nie 'n faktor nie. Wat mens wel terughou is die gevoel van hulpeloosheid. Wat gaan hulle tog kan sê of doen om dinge te verander? Hoe gaan dit die situasie verbeter?
Daai gevoel van uiterse alleenheid en onbeskryflike seer is nie maklik nie. Die antwoord hierop is egter die maklikste ooit. Slaan jou oë op na Bo. Dis waar jou veiligheid en heil vandaan kom. Dan die volgende vraag wat gaan begin knaag: Maar onthou Hy my of verdien ek Sy tyd?
Die antwoord is JA. God stel dit duidelik in Sy woord dat Hy jou nooit sal los nie. Hebreers 13:5 "Ek sal jou nooit alleen los nie en Ek sal jou nooit in die steek laat nie." God is met ons altyd.
Psalm 139: "Here, U sien dwarsdeur my, U ken my. Of ek sit en of ek opstaan, U weet dit, U ken my gedagtes nog voordat hulle by my opkom. Of ek reis en of ek oorbly, U bepaal dit, U is met my al my paaie goed bekend. Daar was nog nie 'n woord op my tong nie of die Here weet wat dit gaan wees. U omsluit my van alle kante, U neem my in besit. Die wete oorweldig my, dit is te hoog vir my begrip. Waarheen sou ek vlug om aan u teenwoordigheid te ontkom? Klim ek op na die die hemel, is U daar, gaan lê ek in die doderyk, is U ook daar. Vlieg ek na die oorste, of gaan woon ek in die verre weste, ook daar lei U hand my, hou U my regterhand vas. Ek sou die duisternis kon vra om my weg te steek, of die lig rondom my om in die nag te verander maar vir U is selfs die duisternis nie donker nie…"
Vas moet jy staan in geloof. 'n Kosbare vriend het een keer vir my gesê daar is nie 'n maklike pad of antwoord nie. Partykeer moet die bloed vloei in 'n oorlog om mense se wonde te genees. Slote is nie verniet slote nie. Daar is 'n diep gat ja, maar as jy opkyk die die rante altyd werkbaar. Jy gaan partykeer harder moet grawe en dieper moet vastrap maar daar is 'n eindpunt. Daar is altyd 'n uitweg. Die donkerte van die sloot is miskien vir jou pikswart maar God het klaar jou roete bepaal. Hy sal jou nooit laat wankel en laat val nie. Psalm 121: " Die Here sal jou beskerm teen alle gevaar, jou lewe sal Hy beskerm, Hy sal jou beskerm waar jy ook gaan, nou en vir altyd."
Jesaja 41:10: " Moenie bang wees nie, Ek is by jou, moenie bekommerd wees nie, Ek is jou God. Ek vesterk jou. Ek help jou, Ek hou jou vas, met My eie hand red ek jou." Hoe wonderlik is dit nie om te weet dat selfs in die donker tyd van verkeerd trap, struikel en val hou Hy my hand vas, is ek nooit alleen nie.
Ons as mens is so geneig om net hier reg voor ons te kan kyk. Ons sien nie die horison of die sonsopkoms raak nie. Vir ons gaan dit oor die nou. En een ding moet jy besef. Jou tyd is nie God se tyd nie. Hy doen dinge en laat dinge gebeur op Sy tyd en op Sy manier. Ons moet net geduldig wees wat seker een van ons menswees se grootste foute is. Geduld is nooit bo aan ons lysie nie.
Wat ek jou vandag van wil verseker is die volgende: Jou bootjie gaan nooit op 'n see vaar sonder storms nie. Jou seile gaan nooit standvastig en vir ewewig staande bly nie. Daar is donker dae. Daar is bitter dae. Daar is dae wat jy verdrink en dae wat jy voel jy is dood binne. Dis alles okay. Alles gaan okay wees want God is met ons, altyd. Hy loop saam met ons. Hy dra ons wanneer ons nie meer kan loop of staande bly nie. Hy hou ons styf vas aan ons regterhand en omvou ons met Sy liefde en guns. Al wat ons moet doen is weet dat die sloot nie werklik so diep is nie. Dat die donker tonnel wel 'n uitkoms het en dat daar altyd hoop is.
Kyk net op na Bo. Glo, hoop en vertrou in Sy onvoorwaardelike liefde.
August 6, 2020 metmyhoedinmyhandLeave a comment
Wie was jy boerseun? As ons na die betekenis kyk van die twee woorde verpersoonlik dit jou in jou algehele wese.
'n Boer is 'n persoon wat op 'n plaas gewasse kweek en verbou; asook vee (plaasdiere) teel en grootmaak om gewoonlik as voedsel vir mens en dier gebruik te word. Dit het 'n baie algemene beroep vir vele mense geword, reeds sedert die oorsprong van die beskawing.
Jy was meer as net die boer van die plaas. Ons het die eer gehad om die gewasse op jou lande te wees. Jy het ons grootgemaak en versorg met liefde en omgee. Jou groot hart het altyd plek gehad vir nog. Jy het ons lewens gevul met die voedsel van kennis en lewenslesse deur jou geleer. Jou staaltjies en stille omgee het ons gevorm in die mense wie ons vandag is. Onderwys van nie net 'n beroep vir jou nie. Ons het ons oorsprong as gevolg van jou. Jou versorging, afsnoei van dit wat nie daar moes wees nie. Jou drukkies en veilige vesting van jou kantoor was ons landgoed geseend in oorvloed.
As ons na die woord gaan kyk wat jy so goed geken het en jou fondasie was lees ons in 1 Kron 28 vers 9-10 die volgende van 'n seun:
9 En jy, Salomo(Oelie), my seun, jy moet die God van jou vader ken en Hom dien met jou hele hart en met 'n gewillige gemoed, want die Here ondersoek alle harte en ken die bedoeling van elke gedagte. As jy na Hom vra, sal Hy Hom deur jou laat vind, maar as jy Hom verlaat, sal Hy jou vir altyd verwerp.
10 Besef nou dat die Here jou gekies het om 'n gebou as heiligdom op te rig. Pak nou die werk aan en doen dit!"
Die Here het jou geroep by naam. Jou naam was in die palm van Sy hand. Jou geloof onwrikbaar. Die voorbeeld van geloof wat jy in ons gelos het het ons geleer dat ons nooit kan opgee nie. Dat ons nooit alleen was nie en dat as jy glo niks onmoontlik is nie. Jy het geleef soos 'n ware seun van God.
Oelie as mens na alles kyk en eers begin dink is dit moeilik om te verwoord en te omskryf wat jy vir ons gedoen en beteken het. Woorde soos mentor, onderwyser, vader, oupa, vriend, kollega en nog soveel meer omvou jou.
Daar is dinge wat ons altyd sal onthou. Jou blikbeker koffie (want dis die boere manier), jou eiers kook in die ketel, jou groot hande waarvoor almal bang was maar nooit besef het gevul was met soveel liefde nie. Jou kantoor deur was altyd oop. By jou kon mens in stilte sit en jy het geweet wat om te doen. Jy kon mens met jou kyk moed gee. Ek sal nooit verstaan hoe jy altyd die beskuit en soetkoekies kon uitruik al het ek dit hoe goed probeer wegbere vir langer spesiale koffies. Gold Reef City se treintjie, melktertdag, vrugtekoek bak, rooster bou sal nooit weer dieselfde wees nie. Maar ek weet eending. Jy is deel van elke tree geloop in Gold Reef, jy is in elke bestandeel van my melktert en vrugtekoeke sal geeet word met liefde want dit was deel van jou.
Jou spore is spore wat nooit vergeet gaan word nie. Jy was 'n reus in soveel lewens. Jou fondasie wat jy neergele het in die lewens van jou familie, vriende, leerders en kollegas sal altyd daar wees. Hulle se altyd jy kry nie 'n monument as jy nie meer daar is nie maar jy is verkeerd. Jou monument sal altyd by ons wees in elke tere herrinnering. Rus sag my vriend. Stap die hemelse tuine vol, gee hulle gas oor die blikbeker koffie en geniet al die vreugdes van 'n pynlose rus. Jy verdien dit. Jou werk sal voortleef in die van ons wat geseend was om jou te ken.