Coltsfoot - hoes weggejaag * Oor plante
Coltsfoot - hoes weggejaag
In die vroeë lente, sodra die sneeustortings smelt, verskyn ongewone "sonne" op die donker opwarmde ontdooide kolle. Groot, heldergeel, op 'n hoë voetstuk, trek hulle hul ligte mandjies na die son. Daar is geen blare in plante nie, slegs bloeiwyses. Vrolik, vreugdevol, met 'n glimlag. Dit blom kolvoet - 'n meerjarige kruidagtige plant wat sedert antieke tye bekend is. Dit word tot op hede gebruik om verkoue en inflammatoriese siektes te behandel in die amptelike en tradisionele medisyne.
Die vulvoet behoort tot die familie van asters (Asteraceae) In die genus word die enigste spesie voorgestel hoefblad (Tussilago farfara). Die Latynse naam tussilago word vertaal as 'hoes wegjaag', die soortnaam Farfar - 'meel dra'. Die tweede naam word geassosieer met 'n witterige deklaag aan die onderkant van die blare, asof dit met gryserige meel bestrooi is. Vandaar 'n ander naam vir kolvoet - meeldraer. Coltsfoot, wat wyd gebruik word as 'n medisinale produk, het baie ander sinonieme: koningsdop, runnik, sandblom, blare, blare, oomblare, klippies, beeste, dubbelkant, moedergras, tabakgras, waterbult, beeste ryp, perdekop, ens.
Coltsfoot behoort tot die plante van Eurasië en is wydverspreid in die streke van die Russiese Federasie. Die toegegroeide gordyne beslaan gebiede wat vry van suid is vanaf die suidelike streke tot die Oeral, en vang die Leningrad- en Murmansk-gebiede vas. Dit groei op die skiereilande van Kanin en Kolguyev, in die Malo- en Bolshezemelskaya-toendra. In die Asiatiese deel van Rusland word dit regoor Siberië (Suid-, Wes-, Oostelike), die Kaukasus, Kazakstan en in sommige gebiede van die Verre Ooste aangetref.
Beide plaaslike en ingevoerde plante (Verre Ooste) se voetsool is onpretensieus vir die omgewing, maar verkies steeds klam plekke. Dit groei op byna alle soorte gronde, in bladwisselende woude, op die oewers van reservoirs en riviere, in landerye, vakante lotte, stortingsterreine, hellings van kloof, steengroewe, langs paaie.
Biologiese beskrywing van veevoet
Coltsfoot is 'n meerjarige risoom van 'n kruidagtige plant, 5-30 cm hoog, en die risoom is kruipend, vorm lang blomvormige en vegetatiewe lote. Rhizome is 'n stoororgel.
Die plant begin groei vanaf die vroeë blom onmiddellik nadat die sneeu gesmelt het. Op hoë voetstukke bedek met rooierige skubberige blare (skubbe) verskyn enkele bloeiwyses - kopvormige mandjies, met 'n deursnee van 2,0 tot 2,5 cm. In die mandjie is die kolvoet in die middel klein buisvormige en rietblomme helder - geel skakerings met die geur van heuning. Rietblomme van veeboer is produktief. Sentrale blomme is tweeslagtig, onvrugbaar. Afhangend van die klimaat van die streek, blom dit vanaf Maart tot April. Die mandjie het 'n enkelry-bedsprei. Nadat hy geblom het, wil dit verdwyn, en dit word in 'n donsige kop van miniatuur-sambrele verander.
Die vrug van lakvoetasien lyk soos 'n klein silinder met 'n sagte sagte hare en dra by tot 'n groter verspreiding van sade. Na rypwording sterf die blommestingels af.
Ongeveer 'n week na die aanvang van die blom blom die blare op die onderste deel van die vegetatiewe lote van die kolvoet. Donkergroen, langkorrelige vorm hulle groot, eenvoudige blaarblaaie van 'n afgeronde koordvormige, hoekige, afgeronde, kordaatvormige vorm met gekartelde rande, wat soms soos die onderoppervlak van 'n perd se hoef lyk.
Die verskillende kleur van die bo- en onderkante van die blare is 'n kenmerkende kenmerk van die voetsool waarmee die plant onmiddellik herken word. Die boonste gedeelte is glad, donkergroen, blink, het 'n verhoogde verdampingsfunksie, daarom is dit kouer vir aanraking (stiefma). Die onderste deel is witterig as gevolg van digte klein openbaring. Dit voel sag, sag (soos ma se hande), merkbaar warmer - vandaar die naam coltsvoet.
Versameling en aankoop van rou veevoer
Vir medisinale doeleindes word blare meestal gebruik, minder gereeld - bloeiwyses en risoom.
Besonderhede oor die algemene reëls vir die versameling en droging van grondstowwe van medisinale plante kan gevind word in die artikel "Hoe om medisinale kruie behoorlik te versamel en te droog"
Die oes van bloeisels van die voete
Blomme grondstowwe word eerste geoes. Versamel bloeiwyses uit verligte gebiede. Die konsentrasie van voordelige elemente en verbindings is hoër in blomme in sonnige gebiede as in bos- en skaduryke plante. Die bloeiwyses van Coltsfoot word die beste versamel op droë bewolkte dae, nie vroeër as drie dae na reënerige of nat weer nie. U kan nie bloeiwyses op stortingsterreine, weiding, naby paaie, nywerheidsondernemings versamel nie. Bloeiwyses was nie. Daarom word nie aanbeveel om hoogs stowwerige en besmette bloeiwyses op te neem nie.
Coltsvoetblomme word sonder 'n voetstuk gepluk, slegs 'n mandjie. Bloeiwyses word in gratis houers versamel, sodat dit nie belemmer word nie. Huise word onmiddellik uitgelê op tafels bedek met absorberende papier of natuurlike materiaal, jute; U kan metaalgaas van vlekvrye staal gebruik.
Om droog te word, gebruik 'n geventileerde kamer, droog met 'n trek of met goeie ventilasie; as dit droog word, is dit baie belangrik dat die blomme nie laat vrot nie, wat dan verrot; as u droog word, word die blommetjies van die voetvoet voortdurend getik en gedraai.
As die blomme van die vulvoet tydens die droogproses swel, dit na vlieënde sambrele word, beteken dit dat die skoonmaak laat uitgevoer is en dat bloeiwyses nie gebruik word vir die voorbereiding van medisyne nie.
Die oes van voetsoolblare
Die blare van die voete word in Junie-Julie geoes en kies jong ontwikkelde blaarblaaie en hou 'n paar reëls in ag:
kolvoetblare word geoes as rosetblare aan die basis van die stingels die openbaring van die bokant van die blaarblad verloor;
blare van voetvoet, wat aan albei kante bedek is, is nie geskik vir die versameling van grondstowwe nie;
die bokant van die blaar moet groen, lewendig (nie vergeling nie), glad wees, sonder bruin kolle en ander skade.
Die blare van die vulvoet word met die hand uitgepluk of met 'n sekatuur afgesny, sodat die blomblare 3-5 cm is; die versameling van blare word uitgevoer volgens dieselfde reëls as vir bloeiwyses.
Sommige kruiedokters versamel jong ontwikkelde blare van die voetsoorte na ryp en vergiet sade:
die versamelde blare van die voete word in wye mandjies gestapel, in 'n los laag, nie saamgepers nie;
huise voer onmiddellik 'n skott uit en skei vuil, geskeur, atipies, siek;
soms, indien nodig, kan u die blare spoel en onmiddellik uitsprei vir vooraf droging;
voorbereide blare word die beste onder 'n afdak of onder 'n dak uitgelê; wees seker dat u goeie ventilasie of 'n trekvormige, na onderkant na bo het;
blare van kolvoet word op jute, matte en ander geskikte materiale uitgelê en dit vrylik in 1-2 lae uitgelê;
tuis kan blare om droog te word op 'n vislyn geslinger en van die plafon af gehang word;
as dit gedroog word, word die blare konstant gemeng. Gedroogde blare effens krul. Die blare wat tydens droging bruin word, word weggegooi.
Blare van voetsoolblare kan ook in spesiale droërs by 'n temperatuur van + 40 ° ... + 45 ° C gedroog word. Die einde van die droging word bepaal deur die broosheid van die petiole; behoorlik gedroogde blare is reukloos, bitter van smaak, met 'n slymgevoel op die tong.
Oes die wortels van die voete
Afhangende van die klimaatstoestande van die streek, word die risoom van die voetvoet in die herfs in die laaste dae van September, die eerste helfte van Oktober, opgegrawe.
Rhizome word tuis onder lopende water gewas en op jute of mat gelê om oortollige water te dreineer en vog te verdamp. Die gedroogde wortelstokke van houtsneene word nie langer as 1-2 cm in stukke gesny en op 'n dun laag op 'n metaalplaat uitgelê nie.
Rhizome word by 'n temperatuur van + 50 ° C gedroog. Hulle draai die gekapte massa voortdurend. U kan droog in oonde, oonde, spesiale droërs. Die brosheid van die snye dui aan die einde van die droging.
Alhoewel die wortels van kolvoet, tesame met blare en blomme, medisinale eienskappe het, maar tans word dit minder gebruik vir behandeling. Sommige kruiedokters stel hulle voor in die samestelling van ander afkooksels in die behandeling van verkoues.
Metodes en rakleeftyd van medisinale grondstowwe
Ek gebruik verskillende houers om ruwe voete te bêre:
linne-krip of klein sakke jute of linne;
glashouers met 'n vryfprop wat nie toelaat dat vog deurkom nie;
sakke met dik maar asemende papier;
Medisinale grondstowwe word in 'n droë, warm kamer geberg. Die rakleeftyd van droë bloeiwyses van voetsoorte is 2 jaar, droë blare - 3 jaar en wortels - slegs 1 jaar. As die blomme verkleur, die blare van kleur verander, word die wortels sag en ietwat vrot, as die rou materiaal 'n onaangename reuk kry, kan dit nie vir behandeling gebruik word nie.
Voordele van Coltsfoot
Die genesende eienskappe daarvan bepaal 'n wye verskeidenheid en 'n hoë konsentrasie voedingstowwe in die organe van die voetsool.
organiese verbindings, insluitend arnidiol en faradiol;
flavonoïede - verbindings van natuurlike antioksidante, insekdoders en swamdoders; in die liggaam is hul rol soortgelyk aan vitamiene; dit beperk ook die vorming van bloedklonte in die bloed, voorkom die oksidasie van "slegte" cholesterol;
fitosterole - vetagtige stowwe, beïnvloed die metabolisme, dra by tot die genesing van die epidermis en vogretensie in weefselselle;
glikosiede - stikstofvrye verbindings wat verband hou met diuretiese, hormonale, wondgenesing, antibiotika, anti-aritmiese middels, antitumor en ander biologiese aktiwiteite;
bitterheid - stimuleer die spysverteringskanaal, galkliere, die toediening van pankreas en maagsap, ens.;
plantslym - biologies aktiewe stowwe, het 'n omhullende eienskap, pyn versag en die genesingsproses versnel, veral ontsteking van verskillende etiologieë;
organiese sure - reguleer metaboliese prosesse in die liggaam;
vitamiene, makro- en mikro-elemente en ander verbindings.
Coltsfoot blare bevat:
Gebruik van voetvoet in amptelike farmakologie
Volgens hul medisinale eienskappe is coltsfoot 'n unieke kruie. Die medisinale eienskappe van bloeiwyses en blare (minder gereeld - wortels) word volgens die aanbevelings van dokters vir behandeling gebruik:
respiratoriese organe (inflammatoriese prosesse met langdurige depressiewe hoes);
spysverteringstelsels (gastritis, kolitis, inflammatoriese prosesse van die spysverteringskanaal);
urinêre stelsel (ontsteking van die niere en blaas);
senuweeagtig- en kardiovaskulêre stelsel - verlig oormatige opwekking, bevorder stil slaap.
Afkooksels van voetvoet normaliseer druk, verlig hoofpyn, beïnvloed die liggaam met aterosklerose. Eksterne gebruik in die vorm van salf, poeiers, vars sap vir wonde, purulente absesse, rypskade, brandwonde, ontsteking van die are. Word gebruik in skoonheidsmiddels om hare te versterk en te laat groei, die vel skoon te maak en ander higiëneprosedures.
In apteke kan u die volgende koop:
droë blare en bloeiwyses van vulvoet Folium Farfarae en Flores Farfaiae;
versamelings ekspektorant-kruie, wat onder meer voëls insluit, byvoorbeeld borsversameling nr. 2, "bronchopulmonary";
uittreksels en alkoholtinkture;
fitobalm van pyn in spiere en gewrigte ('n mengsel van 5 kruie);
voedende nagroom (kosmetiese velsorg);
gelroom vir intieme higiëne en ander medisyne.
Ons herinner u daaraan! Voordat u medisyne vir behandeling, veral kinders, koop, moet u 'n dokter raadpleeg.
Die gebruik van vulvoet in tradisionele medisyne
Gebruik kolvoet in die vorm van afkooksels:
Neem 1 eetlepel vir 250 g water sonder die droë gras of 'n mengsel van kruie.
Die gras word by kookwater gevoeg en maak die houer onmiddellik met 'n deksel toe en verwyder dit van die stoof af.
Die sous word 15 tot 30 minute toegedien en word 2-3 keer per dag vir 50-60 g geneem in dieselfde tydperk 0,5 uur voor etes.
Afkooksels word op verskillende maniere voorberei. Die hierbo voorgestelde metode is die algemeenste.
Gebruik kolvoet in die vorm van kruietee van blare en blommeasook gemeng met ander kruie.
Droë grondstowwe word in die teepot (1-2 eetlepels per 250 g water) gegiet en met kookwater soos gewone tee gebrou.
Word ook gebruik vir behandeling water en alkohol tinkture.
Giet 25 g fyngemaalde ruwe voete met 100 gram mediese alkohol om die alkoholtinktuur van coltsfoot voor te berei. Dring aan op 'n matige warm plek vir 8-10 dae, skud af en toe. Filtreer en giet in 'n dig toegemaakte bottel. Gebruik soos nodig. 'N Waterige infusie van vulvoet word in dieselfde afmetings voorberei, maar dring slegs op 6-8 uur aan en gebruik onmiddellik, aangesien dit nie geberg word nie.
In die volksgeneeskunde word daar gereeld voetvoet gebruik in die vorm van vars sap:
Vars gewasde vars velle word in 'n vleismeul (verkieslik nie metaal nie) gerol;
Sap word deur 'n dubbele laag gaas gedruk.
Voeg 20-40% alkohol of vodka by die opberging.
Om voor te berei gekap gruwel Van vars blare van uilvoet af moet u vars gewasde blare met u hande in klein stukkies skeur en in 'n kleimortel vergruis. Moenie metaalgereedskap gebruik nie. Die gevolglike mis word deur seldsame gaas op die wond toegedien.
Op die basis van hings is dit gemaak en tuisgemaakte salf:
Tuisgemaakte salf word voorberei op gesmelte varkvet, ongesoute koei-olie of geel petroleumjellie, wat die basis vorm. Neem 4 dele van die basis vir 4 dele van die basis, meng deeglik met 'n houtlepel. Droë poeier word fyn gemaal om die poeier te berei. In plaas van die poeier, kan u vars sap, sous, tinktuur of uittreksel (halfgekookte sous) gebruik. Die gebruik van die vloeibare bestanddeel van die salf verg uitgebreide vermenging, dus dit is geriefliker om die poeier te gebruik.
Coltsfoot is 'n tradisionele middel teen hoes, sowel as sputum-mukosa. Tee daaruit kan hoes vergemaklik, en maak 'n viskose bronchiale slym meer vloeibaar.
Infusies en afkooksels van coltsvoet kan gebruik word vir aterosklerose, hoë cholesterol, om bloeddruk te verlaag, vir mastitis by 'n verpleegster.
Vars sap van uilvoet word gebruik met 'n loopneus in die neus, en die jeuk van 'n insekbyt word gevryf. Vars sap smeer scrofula, maagsere, velletsels. Word gebruik om die mond van inflammatoriese prosesse te spoel, met tonsillitis, laringitis en ander inflammatoriese prosesse.
In die afwesigheid van veesap, kan inflammatoriese prosesse in die mondholte verwyder word, kan tandpyn ook 'n afkooksel van die blare wees.
Infusies en saamgepers van blare van die voetsool word gebruik vir wonde, skuur, vlak snye. 'N Saam van gestoomde blare word gebruik vir erysipelas, behandeling van kook, gordelroos, spatare, dermatitis en besmetlike velletsels.
Coltsfoot-salwe word gebruik vir alle soorte velletsels. 'N Salf wat op gaas aangebring word, word op die beskadigde gebied aangebring, verbande, 1-2 keer per dag verander totdat dit genees.
Kontraïndikasies en reëls vir die gebruik van veevoet
Ten spyte van die afwesigheid van newe-effekte, is dit noodsaaklik om alle soorte voorbereide medisinale preparate van voetsoolvoet nie langer as 2-6 weke te neem nie, as gevolg van die teenwoordigheid van alkaloïede in die plant, waarvan die toksisiteit tans swak bestudeer word.
Die dosis kolvoet per dag mag nie 2-3 keer lepels per dosis (40-50 g) 2-3 keer per dag oorskry nie, tensy anders voorgeskryf (druppels alkohol, water, spoel).
Moenie weggedra word deur langdurige onafhanklike behandeling nie. Raadpleeg u dokter.
U kan geen oplossings van coltsfoot gebruik vir orale toediening aan kinders jonger as 2 jaar nie. U kan dit by die bad voeg as u die uitslag van die luier uitswem of smeer.
Kinders ouer as 2 jaar mag tuis- en apteekmedisyne slegs op aanbeveling van dokters gebruik
Coltsfoot kan 'n allergiese reaksie veroorsaak. Met allergieë is eksterne geneesmiddelgebruik moontlik. Wees versigtig!
Moet nie vloeibare preparate van kolvoet vir swanger en borsvoedende vroue gebruik om interne siektes te behandel nie.
In ernstige siektes van die lewer, pankreas en niere, word die gebruik van veervoet vir die behandeling van medisyne nie aanbeveel nie.