Omgewing: Kommissie konsulteer oor hoe die EU kan veg teen dramatiese toename in handel met wilde diere - verslaggewer van die EU
Die Europese Kommissie het 'n openbare raadpleging oor hoe die EU meer effektief in die bekamping van wild handel kan van stapel gestuur word. Dit kom in reaksie op 'n onlangse wêreldwye oplewing in stropery en onwettige handel wild, wat nou teen ongekende vlakke vir 'n paar spesies. Meer as 1,000 renosters gestroop in Suid-Afrika in 2013, in vergelyking met 13 in 2007, byvoorbeeld, en renosterhoring is nou meer werd as goud. Die EU is 'n belangrike bestemming mark en 'n belangrike deurgangspunt vir onwettige wild produkte, met die georganiseerde misdaad speel 'n toenemende rol.
Janez Potočnik, kommissaris vir die omgewing, het gesê: "Handel met wilde diere eis die biodiversiteit geweldig baie en ons moet maniere vind om meer beslissende aksie te neem. Hierdie konsultasie is 'n eerste stap in die rigting van wat ek hoop 'n belangrike verandering in ons benadering sal wees."
Cecilia Malmström, kommissaris vir binnelandse sake, gesê. "Handel met wilde diere skep groot winste vir internasionale georganiseerde misdaadgroepe. In die mededeling wat ons vandag aanneem, word uiteengesit hoe alle akteurs kan saamwerk om hierdie misdaad meer effektief te beveg."
Die EU was die afgelope dekade aktief in die stryd teen onwettige handel in natuurlewe, deur streng handelsreëls vir bedreigde spesies aan te neem en op groot skaal ondersteuning te bied aan pogings om handel te dryf teen wild in ontwikkelende lande. In Afrika het die EU die afgelope dertig jaar meer as € 500 miljoen vir die bewaring van biodiversiteit verbind, met 'n portefeulje van lopende projekte ter waarde van ongeveer € 30 miljoen.
Wildlife misdaad is hoogs winsgewende en vervolging is skaars. Die groeiende vraag na onwettige produkte het vernietigende gevolge vir 'n aantal spesies wat reeds bedreig. Die veranderende omvang van die probleem het vrae oor hoe die EU meer effektief in die stryd teen wild handel kan wees opgewek. Die Kommissie is dus op soek na standpunte oor tien vrae wat verband hou met wild handel, insluitend die geskiktheid van die huidige raamwerk, gereedskap wat bestaande pogings kan versterk om die probleem te beveg, hoe die EU in die besonder kan help, die verbetering van ons kennis en data, en die moontlikheid van sterker sanksies.
Kommentaar kan wees hier voorgelê totdat 10 April 2014.
Die resultate van hierdie konsultasie en die uitslag van 'n konferensie wat op 10 April 2014 gehou word, sal bydra tot 'n oorsig van die bestaande EU-beleid en -maatreëls op hierdie gebied, met die doel om die EU te help om 'n meer effektiewe rol te speel om die probleem aan te spreek.
Wildlife handel (die onwettige oorgrenshandel in biologiese hulpbronne uit die wilde, insluitend die handel in hout en mariene spesies) is nie 'n nuwe verskynsel nie, maar sy skaal, aard en impak het die afgelope jaar aansienlik verander.
Wildlife handel is een van die mees winsgewende transnasionale kriminele aktiwiteite wêreldwyd, gedryf deur 'n hoë en stygende vraag na wild produkte, veral in Asië. Lae vlakke van bewustheid, 'n lae risiko van opsporing en 'n lae sanksie vlakke maak dit besonder aantreklik vir georganiseerde misdaad netwerke in die EU en verder.
Die aantal Afrika-olifante wat onwettig doodgemaak is, het die afgelope dekade verdubbel, met 22,000 2012 wat deur stropers in 40,000 vermoor is; renosterstropery het in Suid-Afrika toegeneem, met renosterhoring wat teen € 78 / kilo verkoop is; en stropery is nou verantwoordelik vir 900% van die Sumatraanse tiersterftes. Tierbene verkoop vir € XNUMX / kilo.
Wildlife handel ontneem baie van die wêreld se mees gemarginaliseerde mense, insluitend inheemse gemeenskappe, van belangrike geleenthede vir volhoubare lewensonderhoud. Sy bande met korrupsie en onwettige geld vloei, deur geldwassery byvoorbeeld ondermyn die oppergesag van die reg en goeie bestuur. Dit het ook brandstof plaaslike onstabiliteit in Sentraal-Afrika, waar 'n paar militia groepe gebruik inkomste uit wild handel om hul aktiwiteite te finansier. Dit ondermyn biodiversiteit en dus bedreig die gesondheid van kardinale ekosisteme.