As u inligting soek oor die geboorte van die dood, kan u hartseer en bang voel. Ons sal 'n bietjie deel oor die simptome, waarskuwingstekens en oorsake, maar die belangrikste is dat ons sal praat oor wat u die beste kan help in hierdie moeilike tyd.
'N Stilgeboorte (ook genoem intra-uteriene fetale ondergang) word meestal gedefinieer as die verlies van 'n baba wat plaasvind na die 20ste week van swangerskap waarin 'n baba sterf voordat hy gebore word. ('N Verlies wat voor 20 weke voorkom, word gewoonlik as 'n miskraam beskou.)
As u 'n geskiedenis van geboorte, miskraam of neonatale dood het (dood gedurende die eerste 28 dae van die lewe.) As u 'n geskiedenis van premature geboorte, toksemie of vertraagde groeivertraging het tydens 'n vorige swangerskap, kan dit ook 'n groter risiko inhou.
Ras. Swart vroue het 'n hoër voorkoms van doodgeboorte as blanke vroue, selfs as hulle vir sosio-ekonomiese status beheer word.
Naelstringongelukke - Naelstringongelukke soos 'n knop in die koord, 'n verlengde koord (as die koord voor die baba uit die vagina kom en saamgepers word) of 'n koord wat styf om die nek van die baba gehul is, is ongeveer 10 persent. van doodgeboortes. Hou in gedagte dat baie babas die koord om die nek het tydens die geboorte (losweg) en dit veroorsaak nie gereeld probleme nie.
Daar is 'n paar keer dat 'n stilgeboorte voorkom kan word en ander kere dat voorkoming nie moontlik is nie. As deel van die voorgeboortelike sorg let dokters op na vroeë tekens van probleme by die moeder en die baba. As daar risikofaktore bestaan, soos hoë bloeddruk, kan 'n dokter soms optree om risiko te verminder. Daarom is dit so belangrik om voorgeboortelike sorg te soek. Vir vroue wat 'n groter risiko vir geboorte het, moet 'n konsultasie met 'n perinatoloog of 'n verloskundige wat spesialiseer in hoërisiko-swangerskap, oorweeg word. 'N Aantal faktore word tans bestudeer vir hul rol in die vermindering van die risiko van doodgeboorte. Van probiotiese aanvullings tot slaapposisie, is dit belangrik om 'n dokter te vind wat u kan help met die nuutste navorsing oor alles wat u kan doen om u risiko te verminder.
As daar gevind word dat u baba nie 'n hartklop het tydens 'n roetine voorgeboortelike ondersoek nie, sal sy eers die afwesigheid van 'n hartklop wil bevestig. 'N Ultraklank word gewoonlik eers gedoen. As daar vasgestel word dat die baba dood is, het 'n vrou 'n paar opsies.
Sy sal moontlik dadelik vir 'n mediese induksie van kraam geskeduleer word (of 'n C-afdeling laat doen indien aangedui), of sy kan kies om te wag of sy binne 'n week of twee op haar eie gaan arbei. Daar is 'n paar risiko's om te wag (soos bloedklonte), daarom is dit belangrik om die risiko's en voordele van hierdie opsies deeglik te begryp.
As u wonder of u u gebore baba moet vashou of nie, is die antwoord dat daar nie 'n reg of verkeerd is nie, net wat die beste vir u is. Sommige ouers vind dat die hou van die baba noodsaaklik is vir die kopieërproses, terwyl ander die baba glad nie wil sien nie. Daar word gekyk na die vraag of die hou van die baba terapeuties is (sommige navorsing dui daarop dat die hou van die baba moontlik die risiko van kliniese depressie kan verhoog), maar die ouers moet alleen besluit.
Die moeilikste is dat paartjies moontlik nie hul voorkeure ken totdat dit te laat is nie. Sommige ouers wat nie hul babas aanhou nie, kry dit later spyt. As u nie seker is wat u wil doen nie, praat dan met u verloskundige verpleegster. Sy (of hy) sal waarskynlik 'n idee hê wat die beste by ander in 'n soortgelyke situasie help.
Ouers het gewoonlik die opsie om foto's te neem en 'n haarsluit by hul doodgebore baba te hou. In stilgeboortes, in teenstelling met miskrame, is daar ook die opsie om 'n formele begrafnis en / of verassing te hou, en ouers moet navraag doen oor die hospitaalbeleid in daardie gebied. In sommige gevalle moet ouers ook besluit om 'n lykskouing aan die baba te laat doen om die rede vir die geboorte te bepaal.
Dit is baie moeilike besluite wat u moet hanteer as u u baba treur, en al wat u op hom of haar gehoop het. U kan hierdie gedagtes oor 'n begrafnis na 'n doodgeboorte, asook die voor- en nadele rakende fetale lykskouing, hersien.
Vir ma's, moet u verstaan ​​dat u maat ook treur, al spreek hy nie sy gevoelens op dieselfde manier uit nie. (Mans en vroue reageer dikwels baie anders, alhoewel hulle dieselfde emosies ervaar.) Hy probeer miskien 'n sterk front om u te ondersteun.
Almal hanteer anders as hulle geboorte het, maar baie vroue vind dat taktieke soos die hou van 'n dagboek of die bywoning van ondersteuningsgroepe terapeuties kan wees in die hantering van swangerskapverlies. Maak nie saak hoe lief vir u familie en vriende nie, as hulle nie 'n geboorte gehad het nie, kan hulle nie regtig weet wat u voel nie. Daar is verskeie wonderlike organisasies vir ondersteuning vir swangerskapverlies waardeur u kontak kan maak met ander om die ondersteuning te kry wat u benodig. 'N Paar van hierdie organisasies is uitsluitlik bedoel om ouers te help om na 'n stilgeboorte te gaan.