4) ‘n Leerling aan die Kimberley Boys High School se einde-van-die-jaar opgewondenheid is effe afgewater nadat hy geskors is omdat hy ‘n bottel water op sy onderwyseres se kop uitgegooi het… ten aanskoue van al sy klasmaats. Duidelik ‘n mannetjie wat in ‘n klas van sy eie is. Veral noudat hy geskors is en sy eksamens by die distrikskantoor moet skryf. Dit sal die bogsnuiter leer. Graad 9 en hy is effe gevak.
Om dan ‘n paar maande na die tyd, met die laaste plantbrommers wat nog in ons sitkamer rondvlieg opsoek na die plante, uiteindelik die movie te siene te kry, was nogal ‘n ervaring. Ja, dit was moeite. Ja, ek wil nie weer ‘n orchid sien nie. Maar goeie genugtig: Dit was alles die moeite werd. Die art design neem mooit die movie oor nie. Trouens, saam met Wilson Dunster se ongelooflike spel en Mari Bortslap se eenvoudige, dog treffende teks, kom alles byeen vir ‘n visuele ervaring wat jou so reg in die gevoelens tref. So as jy volgende keer weer ‘n movie kyk, dink dalk vir ‘n oomblik aan die props wat gebruik word, die klere wat gedra word en die plekke waar daar verfilm is. Dit was alles gewone plekke en goeters, maar mense wat hulle storie ken het dit opgecharge tot die pragtige prentjies wat jy sit en geniet.