Pierre de Coubertin - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Pierre de Frédy, Baron de Coubertin (1 Januarie 1863 - 2 September 1937) was 'n Franse pedagoog en historikus, beter bekend as die "Vader van die Olimpiese Spele." Coubertin was aktief in baie sportsoorte en beskou sportsoorte as 'n belangrike rol in die ontwikkeling van karakter. het ook geglo dat wêreldvrede deur sportkompetisies bevorder sou word.
Hy was die primêre mag in die herlewing van die Olimpiese Spele in 1896, byna 1 500 jaar na die afsluiting van die oorspronklike speletjies in Athene. As 'le Renovateur' (die herleier) van die Olimpiese Spele, beïnvloed Pierre de Coubertin die hele wêreld en bring mense van alle nasies, rasse en kulture nader aan mekaar in 'n gemeenskaplike strewe na uitnemendheid in sport.
Pierre de Coubertin is op 1 Januarie 1863 in Parys, Frankryk, gebore in 'n aristokratiese gesin. Hy was die derde kind van Charles Louis de Frédy en Agathe-Gabrielle de Mirville. Hy het baie van sy somers deurgebring in die familie Château de Mirville, naby Le Havre in Normandië, vanwaar sy familie afkomstig is. Sy vader en moeder, 'n kunstenaar en 'n musikant, het hul kinders met 'n edele gees grootgemaak en het die jong Pierre die belangrikheid van opvoeding ingebring.
Coubertin het die militêre of politieke loopbaan wat deur sy gesin beplan is, geweier. In plaas daarvan hou hy homself besig met onderwys, en besluit hy om die Franse onderwysstelsel te laat herleef. Hy het geglo dat onderwys die sleutel tot die toekoms van die samelewing is.
Coubertin was 'n aktiewe sportman en het verskillende sportsoorte beoefen, waaronder boks, omheining, perdry, rugby en roei. Hy het geglo dat sport noodsaaklik is vir die ontwikkeling van menslike karakter, en dat mens deur middel van sportmanskap 'n mens se morele energie ontwikkel. Hy beskou sport dus as 'n belangrike deel van die persoonlike ontwikkeling van jong mense en beskou dit as 'n kerndeel van die algemene opvoedkundige strategie vir Frankryk.
Coubertin is geïnspireer deur sy besoeke aan Duitse, Britse en Amerikaanse kolleges en universiteite, waar hy liggaamlike opvoeding gesien het as 'n deel van die skoolaktiwiteite. Hy was veral lief vir rugby en was die skeidsregter van die eerste Franse kampioenskap-rugbyunie ooit op 20 Maart 1892 tussen Racing Club de France en Stade Français.
Sy pogings om opvoedkundige hervormings in te stel en groter belangstelling in liggaamlike opvoeding en sport te bewerkstellig, het in Frankryk weinig entoesiasme gekry. Hy het egter voortgegaan om na sy doel te werk, en in 1890 'n sportorganisasie gestig, Union des Sociétés Francaises de Sports Athlétiques (USFSA). Hy het nooit 'n groter sukses met onderwyshervormings behaal nie.
Geboorte van die idee van die Olimpiese Spele
Standbeeld by Lausanne
Coubertin het 'n internasionale kompetisie in die vooruitsig gestel om atletiek te bevorder. 'N Toenemende belangstelling in die antieke Olimpiese Spele, gevoed deur die argeologiese vondste op Olympia, het 'n plan geskep om die ou speletjies te laat herleef. Op 'n vergadering van die Union des Sports Athlétiques in Parys in 1892 verklaar Coubertin sy plan openlik:
Laat ons ons roeiers, ons hardlopers, omheiners na ander lande uitvoer. Dit is die ware vrye handel van die toekoms; en die dag waarop dit in Europa ingevoer word, sal die oorsaak van die vrede 'n nuwe en sterk bondgenoot ontvang het. Dit inspireer my om nog 'n stap aan te pak wat ek nou voorstel, en daarin sal ek vra dat die hulp wat u tot dusver aan my gegee het, weer sal uitbrei, sodat ons saam kan probeer realiseer op 'n basis wat geskik is vir die omstandighede van ons moderne lewe. , die wonderlike en weldadige taak om die Olimpiese Spele te laat herleef.1
Sy plan het aanvanklik weinig entoesiasme geïnspireer, aangesien Coubertin nie die eerste was wat so 'n idee voorgestel het nie. Voor hom het filantrope Evangelis Zappas in 1859, en William Penny Brookes, in 1860, probeer om iets te organiseer wat op die Olimpiese Spele gelyk het. Hulle kon nie hul idees uitbrei nie en dit het nog nooit veel belangstelling gewek nie. Coubertin was die eerste een wat verbindings gehad het en wat volhardend genoeg was om sy plan deur te voer en dit op internasionale vlak te verhoog.
Begin van die Olimpiese Spele
Standbeeld van Pierre de Coubertin in die Centennial Olympic Park, Atlanta.
Ondanks die aanvanklike skeptisisme, het Coubertin daarin geslaag om 79 afgevaardigdes uit nege lande bymekaar te sit om 'n internasionale kongres by te woon wat op 23 Junie 1894 by die Sorbonne-universiteit in Parys gehou is. Die deelnemers was onder meer van België, Groot-Brittanje, Frankryk, Griekeland, Italië, Rusland, Spanje, Swede en die Verenigde State. Die kongres het ten doel gehad om die antieke Olimpiese Spele te hervestig.
Die kongres het gelei tot die stigting van die Internasionale Olimpiese Komitee (IOC), waarvan Coubertin die algemene sekretaris geword het, met die taak om die spele te organiseer. Daar is ook besluit dat die eerste moderne Olimpiese Spele in Athene, Griekeland, sal plaasvind en dat hulle elke vier jaar gehou sou word. Demetrious Vikelas uit Griekeland is gekies as die eerste president van die IOC. Die Olimpiese Spele van 1896 was 'n sukses, en Coubertin het die IOC-presidentskap oorgeneem toe Vikelas ná die eerste wedstryde uitgetree het.
Coubertin het gemeen dat wêreldvrede deur die Olimpiese Spele bevorder kan word:
Vrede kan slegs die produk van 'n beter wêreld wees; 'n beter wêreld kan slegs deur beter individue bewerkstellig word; en beter individue kan slegs ontwikkel word deur die gee en neem, die buffer en verslaan, die spanning en spanning van vrye mededinging.2
Ondanks sy aanvanklike sukses, het die Olimpiese Beweging moeilike tye te kampe gehad, aangesien die Olimpiese Spele in Parys in 1900 en die Spele in 1904 in St. Louis, deur World Fairs oorskadu is, en min aandag geniet het. Boonop het politieke probleme, soos die Amerikaanse span se weiering om die Star and Stripes voor die koning van Engeland te verlaag, die vrees bevestig dat die gees van die Spele besmet sou word deur nasionalisme.
Dit het na die Somer-Olimpiese Spele in 1906 verbeter, en die Olimpiese Spele het die belangrikste sportgebeurtenis ter wêreld geword. Coubertin het die moderne vyfkamp vir die Olimpiese Spele in 1912 geskep.
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het Coubertin ontnugter geraak oor die moontlikheid van wêreldvrede, aangesien hy jong mense in die loopgrawe sien sterf. Hy het selfs op 53-jarige ouderdom aansoek gedoen om in die Franse leër te dien, maar is van die hand gewys.
Na die oorlog verhuis Coubertin en sy gesin, vrou en twee kinders, na hul nuwe villa, Ma toue in Lausanne, Switserland. Coubertin het daarna uit die IOC-presidentskap gestaak ná die Olimpiese Spele in 1924 in Parys, wat baie suksesvoller blyk te wees as die eerste poging in daardie stad in 1900. Hy is as president opgevolg deur Henri de Baillet-Latour van België.
In 1936 is hy benoem vir die Nobelprys vir vrede, maar het dit nie ontvang nie.
Coubertin het ere-president van die IOC gebly totdat hy in 1937 aan Genève, Switserland, aan 'n beroerte gesterf het. Hy is begrawe in Lausanne (die setel van die IOC), hoewel sy hart afsonderlik begrawe is in 'n monument naby die ruïnes van die antieke Olympia.
Pierre de Coubertin word beskou as die vader van die moderne Olimpiese Spele. Hy het die simbool van die Olimpiese Spele ontwerp - die vyf ineen-sluitingsringe. Hy het ook die Olimpiese handves en protokol ontwikkel, insluitend die prosedures vir die openings- en afsluitingseremonies wat vandag nog gebruik word. Boonop het hy die atleet se eed afgelê.
Die Pierre de Coubertin-medalje (ook bekend as die True Spirit of Sportsmanship medalje) is 'n toekenning wat deur die Internasionale Olimpiese Komitee gegee word aan die atlete wat die gees van sportmanskap in die Olimpiese Spele demonstreer. Die Pierre de Coubertin-medalje word deur baie atlete, toeskouers en die Internasionale Olimpiese Komitee beskou as die grootste eer wat 'n Olimpiese atleet kan ontvang, selfs groter as 'n goue medalje.
Coubertin, Pierre de. 1970. Die Olimpiese idee. Diskoerse en opstelle. Lausanne: Editions internationales Olympic.
Coubertin, Pierre de. 1979. Olimpiese Memoires. Lausanne: Internasionale Olimpiese Komitee
Coubertin, Pierre de. 2000. Olimpisme: geselekteerde geskrifte. Lausanne: Internasionale Olimpiese Komitee. ISBN 9291490660
Coubertin, Pierre de en Isabel Florence Hapgood. 1897. Die evolusie van Frankryk onder die Derde Republiek. New York: Thomas Y. Crowell.
↑ About.com, 'n geskiedenis van die Olimpiese Spele. 23 Junie 2007 herwin.
↑ EdGate.com, profiel van Pierre de Coubertin. 23 Junie 2007 herwin.
Kristy, Davida. 1995. Coubertin se Olimpiese Spele: Hoe die Spele begin het. Minneapolis: Lerner Publications Co. ISBN 0822533278
MacAloon, John. 1984. Hierdie wonderlike simbool: Pierre De Coubertin and the Origins of the Modern Olympic Games. Universiteit van Chicago Press. ISBN 0226500012
Müller, Norbert en Otto Schantz. 1991. Bibliografie Pierre de Coubertin = Bibliografie Pierre de Coubertin = Bibliografía Pierre de Coubertin. Lausanne: Comité international Pierre de Coubertin. ISBN 3885003287
Alle skakels is op 28 Maart 2020 opgespoor.
Die Internasionale Pierre De Coubertin-komitee (CIPC) -webwerf van die komitee in Lausanne, Switserland
Olimpiese Spele voor Pierre de Coubertin - Oor die geskiedenis van die Olimpiese Spele
Pierre de Coubertin-Biografie op BookRags.com
Pierre de Coubertin en sy verhouding tot die Katolieke Kerk-Van W. Schwank & A. Koch (red.): Begegnung. Schriftenreihe zur Geschichte der Beziehung zwischen Christentum und Sport (2005)