Met: Evelyne Dandry (die ma); Francois Marthouret (die pa); Marina de Van (Sophie); Adrien de Van (Nicolas); St�phane Rideau (David); Lucia Sanchez (Maria); Jules-Emmanuel Eyoum Deido (Abdu)
Antoine Fischer (Gregory)
Draaiboek en regie: Francois Ozon
Verdere vertonings tydens die fees: Dinsdag 13/2 (20:15); Sondag 18/2 (18:00)
Die titel verwys na n oorbekende televisiegenre. In hierdie geval word daar eintlik die spot gedryf met die o�nskynlik kerngesonde gesinne wat dikwels in sitkoms opgedis word.
Die vader van die huis bring eendag n rot huis toe. Hy het dit iewers gesien en moes dit net koop, hok en al. Die rot betower die res van die huishouding ook, insluitende die ma, wat van die begin af die rot wantrou en eers heelwat later onder sy invloed kom  met skokkende gevolge!
Nicolas skok eerste sy gesin deur een aand aan tafel, voor gaste, aan te kondig dat hy gay is. Een van die gaste, Abdu, werk met tieners en gaan praat dan met hom in sy kamer. Dit blyk dan dat hy daardie aand aan tafel self eers daarvan bewus geword het. Sy eerste gay ervaring, op maat van die derde beweging van Mahler se vierde simfonie met seegeluide daarby ingemeng, en met die strandtoneel teen sy kamermure, is n aanduiding van die toon van die prent: n ernstige gespot met mense en hul sekslewens.
Sophie spring een nag by n venster uit en raak verlam. Sy is dan aangewese op die vreugdes van sadomasochisme, en haar k�rel, die lydsame David, speel n tyd lank nederig saam. (St�phane Rideau, wat David vertolk, is n paar jaar gelede hier gesien in sy rolprentdebuut, Andr� Techine se ontroerende Les rouseux sauvage (Wild reeds).)
Die Spaanse bediende, Maria, probeer David met n Spaanse spesialiteit opkikker, en is glad nie meer so hardwerkend as aan die begin nie.
Die pa se poging om van die rot ontslae te raak in opdrag van die gesin is uiters onsuksesvol en lei tot n grillige afloop vir die verhaal.
Hoewel daar ernstige temas in die verhaal ingeweef word, word almal so lighartig hanteer  selfs die bloedskande  dat die komedie, hoewel swart (jammer, Abdu), steeds komedie bly en nie noodwendig n ernstige boodskap oordra nie.
Volgens Nodi Murphy, een van die organiseerders van die Gay en Lesbiese Filmfees, het fliekgangers in Johannesburg gekla dat Sitcom nie queer genoeg is nie, met ander woorde  in Newspeak  nie n sterk genoeg stelling omtrent gay sake maak nie. Maar as die oorspronklike betekenis van die woord in gedagte gehou word (raar, vreemd, ongewoon), is Sitcom bepaald queer. Nie noodwendig enigeen se idee van n wonderlike fliek nie, maar as gevolg van sy andersheid n interessante ervaring is.
Lesers wat ge�nteresseerd is in meer inligting omtrent die Fees, ook oor hoe om te verseker dat die Fees sal voortbestaan, kan gerus die organiseerders Out in Africa se webblad (www.oia.co.za) besoek.