118 Die gees van die Antichris | Bybelverskille
← 117 Het Herodus of sy informante gesê dat Johannes uit die dood opgestaan het?
119 Verweer van ‘n manuskrip kan lei tot ‘n variasie. →
Posted on 2015/05/26	by Herman of bibledifferences.net
Jesus het in die vlees gekom; 1Johannes 4:3
Waarom sou dit so belangrik wees om te bely dat Jesus “in die vlees gekom het”?
1933/53 Vertaling: 1Johannes 4:2 – 3: “Hieraan ken julle die Gees van God: elke gees wat bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het, is uit God; en elke gees wat nie bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het nie, is nie uit God nie; en dit is die gees van die Antichris waarvan julle gehoor het dat hy kom, en hy is nou al in die wêreld.”
Die weergawe soos in die 1933/53 Bybel word ondersteun deur 1 Unsiale manuskrip voor 500 n.C. en 5 ná 750 n.C. asook 17 minuskuls ná 850 n.C. en net 3 antieke vertalings, 2 uit Sirië en 1 Aramese vertaling.
Moderne vertalings het ‘n korter weergawe, soos die ASV: “Hierin ken julle die Gees van God: Elke gees wat bely dat Jesus Christus in die vlees gekom het, is uit God, en elke gees wat Jesus nie bely nie, is nie uit God nie; en dít is die gees van die Antichris…”
2 Unsiale manuskripte, beide voor die jaar 500 n.C. en 5 minuskul manuskripte ná 850 n.C. asook 11 antieke vertalings vanaf 250 n.C. en versprei vanaf Egipte, Etiopië, Europa tot in Rome.
Volgens die Griekse manuskripte tot ons beskikking het die twee weergawes ‘n baie gelyke verteenwoordiging.
‘n Antieke vertaling gee weer ‘n bewys dat die weergawe wat daarin voorkom, gebruik was in die tyd en plek waar daardie vertaling ontstaan het. Die groot geografiese verspreiding van antieke vertalings met die korter weergawe laat die pendulum meer in die guns van die korter weergawe swaai.
Ons probeer beredeneer hoe die variasie kon ontstaan het. Sou ‘n kopieerder die woorde “…in die vlees gekom het nie.” per toeval of selfs doelbewus uit sy kopie verwyder het? Dit is baie onwaarskynlik. Dit is egter baie maklik dat iemand hierdie sinsnede uit die geheue in wat hy so pas geskryf het, kon herhaal en so hierdie variasie geskep het. Dit dui daarop dat die korter weergawe eerder die oorspronklike was. Die langer weergawe is gevolglik eerder die variasie op wat Johannes oorspronklik onder leiding van die Heilige Gees neergeskryf het.
Ons probeer vasstel wat ons uit die konteks kan aflei en vra die vraag: Waarmee het ons eintlik in hierdie verse te doen? Waarom is juis die belydenis dat Jesus in die vlees gekom het, dié toets vir die gees van die antichris?
Ons glo dat Jesus as Middelaar twee nature gehad het. Hy was volledig God; So alleen kon Hy absoluut sondeloos wees. Ook was Hy volledig mens; want teenoor diereoffers kan alleen ‘n mens die straf vir die sonde van ‘n mens dra. Net as ware, sondelose mens kon die Middelaar aan God se vereistes vir ‘n versoeningsoffer voldoen. In 1Johannes 4:1 staan daar duidelik: “glo nie elke gees nie, maar stel die geeste op die proef…” In Johannes se tyd was die Dosetisme as ‘n Gnostiese dwaalleer, reeds baie aktief. Hulle het Jesus se menslike natuur ontken en het beweer dat Jesus as seun van God, nie in die werklikheid van ‘n sondige aardse liggaam kon kom nie – dat Hy slegs geestelik was. Die vleeslikheid van Jesus sou dan deur die dissipels uitgedink gewees het. Die hele geskiedenis van die lyding, kruisiging en opstanding sou dan slegs ‘n konstruksie van die dissipels wees om die versoeningsoffer van die Ou Testament by die Christelike geloof te laat inpas. Dit bring nie net die versoenings sterwe van Jesus in gedrang nie, maar die werklikheid van Jesus se menslike natuur!
In Grieks word verskillende werkwoordsvorme vir spesifieke redes gebruik. Indien ek iets wil aandui wat in die verlede gebeur het, maar waarvan die effek in die hede voortgaan, gebruik mens die deelwoord.
Ek illustreer dit: Ek wil nie maar net sê “die koppie het geval en gebreek” as ‘n blote feit nie, ek wil klem lê op die effek daarvan op die huidige soos: “Ek wou vir my koffie skink maar die koppie het geval en gebreek.” Nou is die klem op die effek wat die gebeurtenis uit die verlede, op die hede het. Dít is die werkwoordvorm wat Johannes hier gebruik as hy sê dat Jesus “in die vlees gekom het.” Dit is nie maar net ‘n historiese feit nie, maar inderdaad ‘n feit wat steeds in die hede voortgaande effek het. Die feit dat Jesus as Seun van God mens geword het en ‘n volledige menslike natuur aangeneem het, het steeds effek. Die versoeningsoffer aan die kruis, maar ook die opstanding en die sit aan die regterhand, is nie maar net afgehandelde historiese waarhede nie, dit het nou steeds voortgaande effek! Wie alles maar net vergeestelik, en die twee nature van Jesus, die Goddelike en die menslike ontken, is nie vervul met die Heilige Gees nie, maar met die gees van die antichris!
Prof. Francois Malan (emeritus) verduidelik dit as volg: “‘Elke gees wat bely dat Jesus Christus as mens gekom het, is uit God’ – dit gaan daarom dat die persoon wat na jou toe kom die waarheid oor Jesus bely: dat Jesus Chrustus van God af gekom het en mens geword het (letterlik: in die vlees gekom het, soos in Joh 1:14; en 6:51-55 sy vleis eet en sy bloed drink – dat Hy waarlik ‘n swakke mens geword het). Dit word bely teenoor die Grieke wat nie glo dat Jesus ten volle mens geword het nie, en teen die Jode wat nie sy godheid kan aanvaar nie. Die voltooide vorm van die werkwoord ‘gekom het’ impliseer dat Jesus se koms in die verlede steeds deurwerk in die hede. Die Seun van God het ten volle in ons geskiedenis ingetree as die tussenganger tussen ons en die Vader. Dit is nie slegs ‘n geloofsartikel nie, maar wys na ‘n egte persoonlike verhouding met God deur Jesus, en na die gevolg daarvan vir die manier waarop ons lewe. ”
Die korter en langer weergawes bring albei hierdie selfde klem na vore.
In die kort weergawe kom nóg ‘n variasie voor wat grammatikaal gelyk staan. Sommige vertalings lui: “…wie Jesus nie bely nie.” Dié weergawe vind ons in die ASV soos hierbo.
Hiermee plaas die vertaler klem op Jesus in geheel, wat beide sy Goddelkike en menslike nature sou insluit.
Die tweede moontlikheid is: “…wie dit van Jesus nie bely nie.” Dié weergawe vind ons weer in die BDV soos hieronder.
Die Bybel, ‘n Direkte Vertaling: “Hieraan ken julle die Gees van God: Elke gees wat bely dat Jesus die Chrustus as mens gekom het, is uit God, en elke gees wat dit nie van Jesus bely nie, is nie uit God nie, maar is die gees van die Antichris…”
Hiermee plaas die vertaler weer die klem op die erkenning van die menslike natuur van Jesus, aangesien dít die toets is in die stryd teen die Dosetisme.
Wanneer ons na al die feite hierbo kyk, toon die kort weergawe soos wat ons in moderne vertalings kry, ‘n groter aanduiding dat dit die oorspronklike bewoording verteenwoordig. Maar die keuse tussen die twee variasies van die vertaling van die kort weergawe beklemtoon die delikate keuses wat die vertaler uit gelyke moontlikhede moet kies.
In ons tyd word ons gekonfronteer met ‘n sterk aanslag teen die Goddelike natuur van Jesus. Die vertaling: “Wie Jesus nie erken nie, …” lê klem op beide sy Goddelike én menslike nature. Daarom verkies ek persoonlik dit.
“Wie Jesus nie erken nie, is nie uit God nie; en dít is die gees van die Antichris…”
En húlle is baie aktief in ons tyd! Ons mag nie toelaat dat hulle dwaalleer ons geloof in Jesus ondergrawe nie!
“Glo nie elke gees nie, maar stel die geeste op die proef of hulle uit God is!”
This entry was posted in Eksterne Maatstawwe (Gegewens), Interne Kriteria, Intrinsieke kriteria, Konteks, Verskille: Geheue. Bookmark the permalink.