Ek het toe ek by die blogwêreld betrokke geraak het vir San raakgeloop. Sy het gedigte geskryf wat met my hart gepraat het. En toe raak sy weg, heeltemal net weg. Intussen het ek en sy bevriend geraak en met mekaar op geselstoeps gesels. En speel EK al lankal met die gedagte om haar te nooi om deel van die Goue Vroue skryfspan te word. Want sy is ‘n eend van ons dam, sy sal maklik inpas.
Ek kan nie help om die idioom te gebruik nie. Hoe dan anders. Want ek woon mos nou in die Noord-Kaap. En hier word Afrikaans suiwer gepaart. So sê die agent nou die dag dat iemand nie ‘n eend van ons dam is nie. Hoe gepas? Die idioom word ook in die ontkennende vorm gebruik. Ek geniet die Noord-Kaap baie. Geen Engels in die taal vermeng nie. Suiwer Afrikaans. Ek voel skoon skaam as ek Engelse woorde ingooi as ek hier praat.
Seegogga is ons kunstige vriendin. Sy skilder vir ‘n vale en het al vele pryse vir haar werk gekry. Sy woon in Struisbaai se omtes, Wes-Kaapse se wêreld.
Appeltjie is ‘n ook onderwyseres, laerskool. Ook van die Wes-Kaap. Sy skryf die oulikste voorlees stories oor haar woefkind, Dawie.
Woordnoot is ‘n vrou wat maklik kanse waag, al dink sy nie so nie. Sy het onlangs die berge aangedurf. Sy woon in Pretoria.
Daar was ander inwoners ook, maar hulle het Rebusfontein verlaat. Ek het geen idee of hulle gaan terugkom nie. As jy ons soek, kan jy onder towerinne sowel as Goue Vroue soek.
Ons het onlangs die naam na Goue Vroue verander omdat ons tydens die pandemie verplig was om die goud in elkeen te soek.
Ons leuse is: Een vir almal en almal vir een. Raai watter storie het ons saam met ons eie kinders gekyk?
Jy is nr 17, ek nr 2. Ek gaan bietjie loer waar daar oor ons goud geskryf is, net om die gedagtes te verskerp.
Oe dankie, Frannie, dit help my ook baie. Ek wonder altyd waar die broodjies vandaan kom. Dit gaan dus oor die munte in die broodjies.
Baie dankie, Christa, vir die bekendstelling. Jy het baie moeite gedoen. Dit klink na ‘n oulike klomp goues. Ek dink hierdie eendjie gaan lekker saam swem.