Die Slag van Reichshoffen, 6 Augustus 1870 - Die versamelings
Titel: Die Slag van Reichshoffen, 6 Augustus 1870.
Skrywer: MOROT Aimé (1850 - 1913)
Datum getoon: 06 Aug 1870
Afmetings: Hoogte 430 - Breedte 800
Prentverwysing: 68-005940 / MV6902
Die Slag van Reichshoffen, 6 Augustus 1870.
Publikasiedatum: Augustus 2005
Vanaf die begin van die Frans-Pruisiese oorlog in Augustus 1870 het die Franse leërs ernstige terugslae in die Elsas gely. Die militêre gevolg van hierdie nederlae was, die dag na 6 Augustus, die vervanging van Bazaine deur Mac-Mahon as opperbevelhebber van die Franse leërs.
Dit is hierdie absurde militêre daad wat Aimé Morot in hierdie skildery opgespoor het. Maar die sorgeloosheid van die opdrag word nie weerspieël in hierdie samestelling waar die perderuiters onweerstaanbaar lyk na die Pruise agter die bome in 'n hinderlaag nie. Dit is 'n kompakte massa waaraan niks kan weerstaan ​​wat uitgebeeld word nie, en hoewel die kunstenaar die dood getoon het wat perde en hul ruiters tref, blyk dit uit die skildery dat die aanklag oorwinnend was. Die werk is 'n voorwendsel om die heldhaftigheid van die Franse soldaat aan te toon, maar spoor nie die betreurenswaardige omstandighede waarin die klag uitgevoer is nie. Formeel neem die kunstenaar die ou formule van gevegskilderye op, met die dooies op die voorgrond as 'n foelie vir die hoofaksie. Maar daar is nie meer 'n oorwinnaar-generaal hier nie: die oomblik wat Morot gekies het, is die van die dood van kolonel de Lacarre aan die linkerkant, wie se kop gedra is deur 'n kanonskogel aan die hoof van die 3de cuirassiers. Vir 'n rukkie het die offisier koploos voor sy regiment galop. Dit is die kuierassier wat die werklike onderwerp van die skildery is, sy impulsiewe aanval, sonder dat een van die soldate bo die ander beklemtoon word. Gevolglik het Morot, 'n soldaat wie se dapperheid nie bevraagteken kan word nie, die werklikheid van die gebeurtenis wat allesbehalwe intelligent was, verraai om die Franse soldaat te rehabiliteer. Daar sal ook opgemerk word dat die aanklagte - dit is die van Woerth wat hier voorgestel word - nie in Reichshoffen plaasgevind het soos die legende graag wou sê nie, en die stryd op 6 Augustus dra in werklikheid die naam Froeschwiller of deur Woerth. Die mite het hierdie aanklagte dus baie vroeg beetgepak en 'n naam en glorie daaraan geheg waarop hulle egter nie kon aanspraak maak nie.
Die legende deurtrek hierdie skildery. As u na hom kyk, kan u dink die stryd was 'n oorwinnaar. Trouens, miskien was dit die absurditeit van hierdie aanklagte wat die mite laat ontstaan ​​het. Dit was nodig om die Franse soldaat, wat nie onwaardig was nie, tot absurd, tot selfmoord, van sy bevel te skei. Die rehabilitasie van die kuiwerder kom neer op die afbreek van die keiserlike regime en sy hooggeplaastes, in die besonder Mac-Mahon, 'n slegte generaal wat nogtans president van die Republiek sal wees van 1873 tot 1879. Maar die prentjie is geskilder in 1889, ten tye van die opkoms van die Boulangisme, wat 'het 'n sterk wraakgees vergesel. Die rehabilitasie van die cuirassier van 1870 was om die Franse wat sy nederlaag te danke het, slegs aan 'n gehate politieke regime voor te stel.
Hierdie tabel is te vergelyk met die Aanklag van die 9de kuiermense in Morsbronn deur Édouard Detaille (Reims, Saint-Remi museum). Hierdie werk toon al die absurditeit van 'n swaar ruiterklag in 'n stadstraat. Dit is dus die werklikheid wat Detaille in teenstelling met Morot getoon het. Maar die datum het baie met hierdie opvoering te doen: Detaille het sy werk in 1874 uitgestal, die nederlaag is nog steeds in almal se gedagtes en dit is 'n kompromislose visie, in 'n tydperk van politieke onsekerheid, wat hy onthul. Die tyd vir die heropbou van Frankryk het nog nie aangebreek nie, met wraak as 'n uitvloeisel.