Alles oor Sam
Geskryf deur VL Sullivan
Die maande blyk te hê gehaas in Desember 1999. Die momentum voel soos 'n sneeu-reën naby sy bestemming. Verlede eeue poststempel vir aflewering word binnekant ingelui, want die wêreld wag met asemhalende asem om die volgende eeu te ervaar. Ons haal onsself as die mees opgevoede, goed toegeruste mense in die geskiedenis van die mensdom. Maar ek wonder. Wat het ons regtig geleer? Die nuwe jaar lok ons ​​om tyd te neem om na te dink. Sal ons 'n spelling sit, miskien 'n garing spin en wonder by die magie van die jaar se geboorte 'n nuwe millennium?
Die armes is nog steeds by ons en gerugte van oorlog vonk elke dag. Met al ons tegnologiese vooruitgang, blyk ons ​​steeds babas te wees in die manier waarop ons met mekaar verband hou. Om Christelik te praat, praat ons 'n goeie spel, maar min is bereid om die prys te betaal om 'n lewe te leef in die patroon 2000 jaar gelede deur een bekend as Jesus Christus van Nasaret.
In my gemeenskap is daar net een man wie se lewe harder praat as sy woorde. Hy staan ​​bekend as Sam. Ek ken sy naam nie, maar ek sien hom soms as hy sy fiets ry, of langs die pad loop. Sam is toegelaat om te lewe as die "aangenome skisofreniese" van die rykes in my gemeenskap. Sy lewe gee ons 'n gevoel van liefde, sodat ons skuldvry kan leef in ons oulik gemeubileerde huise. Ons verstaan ​​nie hoe 'n mens kan lewe soos hy leef nie. Ons wil nie leer hoe om aan te pas by die lewe op straat nie. Ons wil nie bedreig word met die lewenstyl wat ons so hard gewerk het om te bereik nie. Sodoende sien Sam ons nou en dan, help ons om dit te onthou wanneer ons siek en moeg is om te werk.
Solank as wat Sam glimlag en golwe wanneer ons hom verbygaan, sal ons hom toelaat om in die bosse langs die snelweg te bly. Sam het geleer hoe om te oorleef en nie ons welstand bedreig nie. Hy het geleer hoe om nie deur ons bedreig te word nie. Ons dink hy wil leef soos hy dit doen. Ons sê dat hy gekies het om so te lewe, sodat ons hom sal toelaat, solank hy niks doen om ons bang te maak nie.
Sam is nie soos Jesus Christus van Nasaret nie. Hy maak nie dissipels nie. Hy bestaan ​​net alleen in sy wêreld. Ek dink hy het dit geleer om die veiligste manier te wees vir hom om in vrede in ons gemeenskap te lewe. Hy wil nie gekruisig word nie. Hy wil in die gemeenskap woon waarin hy sowat 60 jaar gelede gebore is omdat dit sy tuiste is.
Ek praat soms met Sam as ek hom ontmoet op my aandwandelings. Sy oë is so helder, hulle skitter as hy glimlag. Hy het rooskleurige wange en wit hare en baard. Hy is altyd vuil en ruik van urine. Maar as Sam as Kersfees geklee was, kon kinders vir ewig oortuig wees dat die Kersfeesmyt die waarheid was. Sam se gees is so sag en rustig stil. Ek voel altyd goed oor my na ons kort besoeke.
Plaaslike legende het dit dat Sam gewerk het totdat hy in sy veertigerjare was. Sommige sê hy het 'n suster wat naby woon en dat Sam haar soms besoek.
Ek wonder wat gebeur het met Sam. Ek wonder hoekom ek so gelukkig voel as ek Sam sien.
VL Sullivan het 'n BA in Sielkunde / Menslike Dienste van Mary Mount University, Arlington, VA; het gegradueerde studie in Maatskaplike Werk aan die Universiteit van Arkansas by Little Rock gedoen; sowel as gegradueerde studie in die Adoptie-, Pleegsorg- en Attachmentteorie vir die Instituut vir Internasionale Verbindings, Druskininkai, Lietuva. Sy het gewerk vir 3-jare in Psigiatriese Residensiële Behandelingsentrums met kinders van 6-12, en vir 3-jare werk in Psigiatriese Hospitale met verstandelik gestremde individue van alle ouderdomme en bevolkings. Haar poësie is gepubliseer deur Sparrowgrass Poetry Forum, Inc. in "Treasured Poems Of America", Winter 1993 onder die naam van Vicki S. Johnson. [EMAIL PROTECTED]