Wendag > Forum > Religie > Boervolk > Boervolk Teologie: > Die Ou Man se Geloof
Thread: Die Ou Man se Geloof
23rd March 2009, 17:33 #1
Ek plaas 'n opsomming aangaande die belangrikste aspekte van my geloof.
My God is die Skepper van Hemel en Aarde (Genesis 1:1), oorspronklik bekend as die Elohim.
Elohim is the Hebrew plural word meaning "goddesses and gods," but each time it appears in the Bible it is translated as "God." In the original manuscripts of the book of Genesis, Yahweh was one of the elohim
Die Skepper (Elohim) is 'n Godheid in die meervoud en nie 'n Enige HERE nie (Deuteronómium 6:4).
Die beeld van God is Manlik en Vroulik, maar nie in vleeslike, geslagtelike terme nie, want God is gees.
"En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld , na ons gelykenis… "(Genesis 1:26 ).
Daardie beeld en gelykenis van die Goddelikheid het vergestalt in Adam en Eva.
Adam en Eva word deur God aangestel om te heers oor die aarde (Genesis 1:28).
Adam en Eva was aanvanklik gees, soos die beeld van God waarna hulle geskape is.
Na die sondeval onder Satan se invloed ontstaan die vleeslike, geslagtelike liggaam van skaamte (sonde). Hierdie sondige liggaam het die dood (sterflikheid) gebring waarbinne die gees van die Adamiet vasgevang sou wees. Die Christus sou die eerste wees om die dood van die sondeval te oorwin.
Ons bestaan op aarde is 'n stryd tussen die vlees en die gees. Die sondige natuur van die vlees lei uiteindelik tot algehele geestelike verval en die gevolglike verdelging van mense deur 'n vloed.
Uit die drie seuns van Noag en hul vroue onstaan nuwe volke. Die nageslag van Jafet vestig hulle in Europa (Genesis 10:2 tot 5). Sem se nageslag bly in die Midde-Ooste.
Die God van Jafet is die Elohim (God-Genesis 9:27) en die God van Sem is Jahweh (die HERE -Genesis 9:26)
Na die vertrek van Jafet, volg die Torah die geskiedenis van Sem se nageslag, naamlik die Semiete en hul God, naamlik Jahweh (die HERE).
Die Allerhoogste (El-hoogste gesag oor die Adamiete) stel die Seuns van God aan as Heer van spesifieke volke. Jahweh (die HERE) ontvang Jakob (Israel) as sy afgemete erfdeel. (Deuteronómium 32:8,9).
Jahweh het geen behoefte daaraan dat hy deur enige ander volk aanbid word nie. Reg deur die Ou Testament funksioneer Hy as 'n Enige HERE vir die volk wat aan Hom toegedeel is naamlik, Israel. Telkens wanneer Jahweh aan die woord is, stel hy Homself bekend as die God van Abraham, Isak en Jakob. Nêrens in die Ou Testament verskyn Jahweh as die God van Adam en Eva nie. Die Priesterdom het egter wel aan die oorspronklike geskrifte gepeuter om die status van Jahweh terugwerkend te verhoog van God van Abraham tot God van aarde en hemel. Die Genesis 2:4 skeppingsverhaal is 'n goeie voorbeeld.
Die Israeliete het om die beurt flankeer met Baäl en ander gode. In die proses het sataniese praktyke onder die priesterdom ingesluip. Jahweh, die HERE van Israel verklaar byvoorbeeld dat Hy nie die praktyk van brandoffers en bloedrituele ingestel het nie (Jeremia 7:22). As die bloedrituele van die Bybel nie van Jahweh af kom nie, is dit van Satan. Die bloedrituele word in detail beskryf in die boek wat deur die priesterdom geskryf is, naamlik Levítikus.
Jahweh stuur deurentyd profete om sy afvallige volk en priesterdom terug te lei. Soms straf Jahweh sy volk om hulle te laat afsien van hul bose praktyke. Een daarvan was die bose praktyk van kinderofferande wat vir geslagte van konings tot gewone Israeliet toegepas is. Die profete had hul hande vol om die volk te laat afsien van hierdie praktyk omdat Jahweh dit verafsku en dit nooit beveel het nie (Jeremia 19:5). Tóg lê die priesterdom hierdie sataniese praktyk voor die deur van Jahweh, deur te verklaar dat Hy dit wel beveel het as straf (Eségiël 20:25,26).
Die priesterdom het deurlopend die begeertes van Satan in die naam van Jahweh deurgegee. Levítikus is 'n sprekende voorbeeld, juis omdat Jahweh ontken dat hy die opdragte daarin vervat gegee het, of selfs daaroor gepraat het (Jeremia 7:22). Die logiese implikasie daarvan is dat die "HERE" van Levítikus in werklikheid Satan is.
Uiteindelik dwaal die priesterdom so ver af deur die regverdiging van sataniese rituele en bose praktyke dat 'n Man op 'n dag vir hulle sou sê:
"Julle het die Duiwel as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was 'n mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy 'n leuenaar is en die vader daarvan." (Johannes 8:44).
Jesus kom as Seun van die Allerhoogste (Lukas 1:32)en verwerp die praktyk van offerande (Matthéüs 9:13 en 12:7).
Jesus verkondig die Koninkryk van die hemele. Hy is deur die Vader gestuur om aan ons die ewige lewe te gee en verduidelik dan in sy gebed tot die Vader hoe ons die ewige lewe kan verkry:
"En dit is die ewige lewe, dat hulle U ken, die enige waaragtige God, en Jesus Christus wat U gestuur het. Die werk wat U my gegee het, het Ek volbring (Johannes 17:3).
Die Christus se leringe word deur gewone mense aangeneem en hy lok 'n menigte volgelinge. Hierdie posisie bedreig die priesterdom en skrifgeleerdes en net soos hulle met Johannes die Doper gemaak het, stuur hulle provokateurs om hom met strikvrae uit te lok.
Die gesag van die priesterdom is deur die Romeinse ryk erken en hulle kon met redelike outonomiteit hul daaglikse werksaamhede voortsit en fondse insamel. Die priesters het egter gevrees dat die aktiwiteite van die Christus en die menigte mense wat hom volg, sou lei tot 'n ingryping deur die Romeine met tragiese gevolge vir die hele volk.
Teen hierdie agtergrond kom rapporteer die spioene aan die priesterdom dat Jesus iemand uit die dood opgewek het. Dit was die laaste strooi en die owerpriesters roep die Raad byeen. Hulle vrese word in die volgende vers verwoord:
"As ons Hom so laat begaan, sal almal in Hom glo; en die Romeine sal kom en ons land en ons nasie almal afneem."
Kájafas het egter 'n briljante plan. Sy redenasie was eenvoudig. Waarom moes die hele volk omkom as een man in die plek van die volk kon sterf. En sommer ook vir die verstrooides.
As hoëpriester kon Kájafas een profesie per jaar uitvaardig. In daardie jaar "profeteer" Kájafas dat Jesus vir die volk sou sterwe. En nie net alleen vir die volk nie, maar ook om die verstrooide kinders van God tot 'n eenheid saam te voeg (Johannes 11:45 tot 57).
Dat Kájafas se vals profesie geslaag het ,word bevestig deur die volgende woorde:
"En hulle het Hom weggelei, eers na Annas; want hy was die skoonvader van Kájafas wat daardie jaar hoëpriester was. En dit was Kájafas wat aan die Jode die raad gegee het dat dit voordelig is dat een man vir die volk sterwe (Johannes 18:13,14).
Kájafas se vals profesie word vandag nog verkondig, naamlik dat Jesus om my ontwil vermoor is. Dat Hy vir die sonde van die mensdom gesterf het. Tóg het Jesus reeds voor sy dood mag gehad om sondes te vergewe(Markus 2:10).
En selfs na sy opstanding gee Jesus mag aan die dissipels om sondes te vergewe of nie te vergewe nie (Johannes 20:23). Het Jesus dan vergeet dat Hy 'n paar dae van tevore die sonde van die mensdom met sy bloed skoongewas het?
En so lui die doopformulier vandag nog dat ek in sonde ontvang en gebore is. Hoe is dit moontlik dat ek as baba met sonde gebore kan word, terwyl dieselfde kerk verkondig dat Iemand anders reeds 2000 jaar gelede my sonde op hom geneem het? Dit ter illustrasie van die inkonsekwenthede ten opsigte van die verkondiging van die doktrine dat die Christus in my belang vermoor is.
Die Christus het sy opdrag sowel as die uiteindelik moord op Hom in 'n gelykenis verduidelik. Die rol van die Vader met betrekking tot die moord word soos volg deur die Christus verduidelik:
"Oplaas het hy sy seun na hulle gestuur en gesê: Hulle sal my seun ontsien. Maar toe die landbouers die seun sien, het hulle onder mekaar gesê: Dit is die erfgenaam; kom laat ons hom doodmaak en sy erfdeel in besit neem."
Diegene wat betrokke is by die moord en wat dink dat hulle daardeur 'n aandeel in die erfdeel het, moet op die volgende let:
"Die koninkryk van God sal van julle weggeneem en aan 'n volk gegee word wat die vrugte daarvan sal dra." (Mattéüs 21:33 tot 46).
Volgens die Bybel het Satan dit in die hart van Judas Iskariot gegee om die Christus te verraai (Johannes 13:27).
Volgens die kerklike doktrine het die Vader juis sy seun gestuur om vermoor te word, sodat Hy (die Vader) in staat gestel kon word om ons te vergewe. Die implikasie van hierdie doktrine is dat die priesters, Satan en die Vader saamgespan het om die Christus te vermoor. Dit is 'n bisare siening waaraan ek nie deel wil hê nie.
Ek verwerp die gedagte dat ek my saligheid vind in 'n bose moord deur Satan en die priesterdom op die Christus.
Ek vind my saligheid in die wete dat die Christus die dood en Satan oorwin het, deur die opstanding.
Die "sonde" waarna verwys word, het nie betrekking op my sondige natuur en ongehoorsaamheid nie, maar wel op die sondeval en die liggaam van sonde. Daarom word ons nieteenstaande die kruisdood in sonde (vleeslike liggaam) ontvang en gebore.
Die marteldood en opstanding het nie te make met my ongehoorsaamheid nie, maar was 'n stryd tussen Satan en die Christus, waardeur die Christus deur die opstanding die mag van Satan gebreek het.
"Aangesien die kinders dan vlees en bloed deelagtig is, het Hy dit ook op dieselfde manier deelagtig geword, sodat Hy deur die dood hom tot niet kon maak wat mag het oor die dood – dit is die duiwel- en almal kon bevry wat hul hele lewe lank uit vrees vir die dood aan slawerny onderworpe was. (Hebreërs 2:14, 15)
Daar is dus drastiese verskille tussen my geloof en die kerklike doktrine soos dit vandag verkondig word.
Die kerk verkondig die dood van die Christus en my geloof verkondig die opstanding.
Ek beskou die huidige kerklike doktrine daarom as die evangelie van die dood.
Na die Hemelvaart vertrek die apostels om die evangelie van die Christus aan die Israeliete in verstrooiing te verkondig. Soos wat die Jode van Jerusalem hierdie boodskap verwerp het, word dit ook deur die Israeliete in verstrooiing verwerp. Om hierdie rede wend Paulus hom tot die Heidene, (Handelinge 13:46) wat die nuwe evangelie wel aangryp en verbeur die Jode en Israeliete die koninkryk van God en word dit aan 'n ander volk gegee.
" Die koninkryk van God sal van julle weggeneem en aan 'n volk gegee word wat die vrugte daarvan sal dra." (Mattéüs 21:33 tot 46).
Die geskiedenis van die Christendom wys onteenseglik daarop dat ons Europese voorsate nog nooit die wet van Moses, insluitende die Sabbat en besnydenis hul eie gemaak het nie.
Alhoewel dominees die Tien Gebooie met reëlmaat in die kerk voorlees, is dit bloot 'n klakkelose relaas waaraan geen Boer gehoor gee nie.
Dit geld veral ten opsigte van die Hebreeuse Sabbat, die besnydenis en koswette.
Die vraag is of die wet van Moses, insluitende die Sabbat en die besnydenis, bedoel was om vir die mensdom te geld, of slegs bedoel was vir die Israeliete.
Die antwoord op hierdie vraag is setel in die antwoord op die volgende vraag.
Het die wet van Moses, insluitende die Sabbat en besnydenis ook gegeld vir die Fillisteine, Amalekiete, Egiptenare, Babiloniërs, Kananiete, Kusiete, Germane, ens?
In die tyd van die Nuwe Testament was daar heelwat verwarring onder die gelowiges aangaande die status van die wette van Moses. Die Bybel getuig van groot woordewisseling en stryery in hierdie verband.
Die rede vir die verwarring, was omdat die evangelie nou vir die eerste keer aan heidene gebring is. 'n Heiden was enige iemand wat in daardie stadium nie 'n Israeliet/Jood was nie (Grieke en ander Europeërs).
Die groot vraag was: "Is bekeerlinge uit die heidene verplig om die wette van Moses na te kom en hulle te laat besny as teken van die Verbond?" (Handelinge 15)
1. Daar het mense van Judea af gekom en die gelowiges wysgemaak: "As julle nie die gebruik van Moses nakom deur julle te laat besny nie, kan julle nie gered word nie."
2 Toe Paulus en Barnabas hulle daarteen verset en in 'n heftige meningsverskil met hulle betrokke geraak het, is daar besluit dat hulle twee en nog 'n paar ander van die gemeente na die apostels en ouderlinge in Jerusalem moet gaan in verband met hierdie vraagstuk.
Die saak sou in Jerusalem uitgeklaar word.
By hul aankoms in Jerusalem is volledig verslag gedoen aangaande al die bekeerlinge onder die heidene. Die wette van Moses kom toe weer ter sprake.
En weer lei hierdie vraagstuk tot 'n stryery.
7 En toe daar 'n groot woordewisseling plaasvind, het Petrus opgestaan en vir hulle gesê:
Let nou mooi op Petrus se woorde.
Broeders, julle weet dat God lank gelede onder ons verkies het dat die heidene deur my mond die woord van die evangelie sal hoor en gelowig word.
10 Nou dan, waarom versoek julle God deur op die nek van die dissipels 'n juk te lê wat ons vaders en ook ons nie in staat was om te dra nie?
Die "juk" waarvan Petrus praat, is die wette en besnydenis van die Ou Testament. In teenstelling met die ondraagbare juk van die Ou Testament is Jesus se juk sag.
want my juk is sag en my las is lig. Mattéüs 11:30
Na afloop van die vergadering besluit die Apostels, ouderlinge en gemeente om 'n brief aan die bekeerde heidene in Antiochíë te stuur, waarin die besnydenis en onderhouding van die wette van Moses as vereiste vir redding, (vers 1) ter syde gestel word.
23 En hulle het deur hul bemiddeling dít geskrywe(Handelinge 15:23):
Hier volg die inhoud van die brief:
Die apostels en die ouderlinge en die broeders aan die broeders uit die heidene in Antiochíë en Sírië en Cilícië: Groete!
Aangesien ons gehoor het dat sommige wat van ons uitgegaan het, aan wie ons geen opdrag gegee het nie, julle met woorde ontstel en julle gemoedere verontrus deur te sê dat julle besny moet word en die wet moet onderhou, het ons eenparig besluit om manne te kies en na julle te stuur saam met ons geliefde Bárnabas en Paulus. Manne wat hulle lewe oorgegee het vir die Naam van onse Here Jesus Christus.
dat julle jul onthou van afgodsoffers en van bloed en van wat verwurg is en van hoerery. As julle jul hiervan onthou, sal julle goed doen.
Bekeerlinge uit die Heidene (Grieke, Duitsers, Nederlanders, Engelse, ens/Jafet se nageslag) hoef nie die wette van Moses of die besnydenis toe te pas nie. Ons is per brief daaromtrent verwittig.
Al die verwarring rondom die geldigheid van die wette van Moses en die besnydenis ten opsigte van nie-Jode is toe finaal uitgeklaar.
Die belangrike brief is afgelewer en die Christene van Antiochíë was omtrént verlig en bly dat hulle nie onder die wette van die Joodse voorvaders staan nie.
33 En nadat hulle 'n tyd daar deurgebring het, het die broeders hulle met vrede na die apostels laat gaan.
En van daardie dag af geld die Sabbat en besnydenis nie vir ons mense wat uit die heidense nasies afstam nie en kan ons rustig voortgaan om op Sondag te rus. Daarom
eet ons onrein kosse, (in stryd met die Ou Testament)
beskou ons Boervroue nie as onrein nie, (in stryd met die Ou Testament)
besny ons nie ons seuns nie, (in stryd met die Ou Testament)
onderhou ons nie die Joodse Sabbat nie, (in stryd met die Ou Testament)
offer ons nie ons vee aan ons God nie, (in stryd met die Ou Testament)
glo ons nie aan veelwywery nie, (soos gemagtig deur die Ou Testament)
vas ons nie, (in stryd met die Ou Testament)
stenig ons nie ons ongehoorsame kinders nie (in stryd met die Ou Testament).
Dank die Vader daarvoor, dat Hy nie die juk van die Ou Testament op ons skouers geplaas het nie.
Wat die Israeliete/Jode aanbetref. Hulle sal dit vir hulle selwers moet uitklaar.
Wat die Boere aanbetref. Ons is Adamiete uit die Heiden nasies en is per brief op gesag van die Heilige Gees in kennis gestel dat die Ou Testament nie vir ons geld nie. Ons staan direk onder die Christus en maak aanspraak op Sy belofte.
Ek beskou die Boer as deel van daardie volk wat die vrugte sal dra!
25th March 2009, 20:27 #2
Re: Die Ou Man se Geloof
Naand Ou Man
Met waardering dat ek jou pos lees!
My vraag is net - hoekom is dit jou oortuiging dat Die Christus die werklike Messiahs is wat gekom het?
Johannes die Doper wat in die gevangenis was en bewus was van Jesus, het dan 2 van sy dissipels gestuur na Jesus om Hom te vra of Hy die Messiah is en of wag soek hulle na iemand anders?
Daar is ook verskeie stukke in die Bybel wat teenstrydig verwys na die geboorte en lewe van Jesus op aarde?
Omdat ons dan as Christene ons geloof baseer op die dood van Jesus as die Messiah, dan moet ons tog nie twyfel soos Johannes die Doper nie....Johannes het dan ten minste volgens die Bybel dan in dieselfde tyd as Jesus gespreek en Hom dus persoonlik gesien en ontmoet.
Nou as Johannes wat Jesus ontmoet en gesien en geweet het van Sy werke en dan nog twyfel; hoe moet ons nou 2000 jaar later seker wees?
Sê nou maar net Jesus was net 'n profeet? (ek weet dit klink nou soos Islam) Dan wag ons mos op die eerste koms en nie die wederkoms nie?
Jesus self het dan geprofeteer dat sommige van sy dissipels dan nog in die lewe sal wees met Sy wederkoms? Dit klink asof Jesus gedink het Hy sal binne die lewensduurte van Sy dissipels terugkeer?
Ek sal in verdere poste uitbrei oor sekere "onwaarhede" in die nuwe testament.
Hoor graag van jou
26th March 2009, 15:41 #3
Na die sondeval onder Satan se invloed ontstaan die vleeslike, geslagtelike liggaam van skaamte (sonde).
Baie dankie vir 'n sinvolle, bondige en logiese uiteensetting van jou geloof. Vorige delemma/s is verstaanbaar oorbrug.
Na aanleiding van bogenoemde aanhaling, enkele vrae wat nie vir my duidelik na vore kom nie. In Gen 1:28 moet hulle vrugbaar wees en vermeerder. Hoe vermeerder geestelike wesens aangesien God hulle geskep/geskape het. Is dit anders as in die geval van engele?
Volgens die tweede skeppingsverhaal is hulle deur Satan versoek. Was hulle toe in die Paradys soos beskrywe maar nie vasgevang deur die grense van die paradys soos beskryf word nie? Oor hierdie aspek het ek nog nie mooi duidelikheid nie. Enige verwysings na poste wat ek nog nie gelees het, vir die beter verstaan daarvan?