Lesse te leer uit die Schweizer-sageBetogers by die Laerskool Schweizer-Reneke. Foto: ANA Die politieke debat en sosialemedia-oproer oor die eerste skooldag by Laerskool Schweizer-Reneke het nog nie bedaar nie. Die doel van hierdie artikel is nie om aan die debat vanuit die duidelik party-politieke of ideologiese invalshoek van die meeste kommentators deel te neem nie. Die vraag is: Wat het hierdie gebeure veroorsaak en wat kan almal hieruit leer? Daar is verskeie laerskole in Schweizer-Reneke. Daar is egter net een Afrikaanse laerskool. Die hoërskool is ŉ dubbelmediumskool (Afrikaans en Engels). Ten spyte van die feit dat die beheerliggaam besluit het dat dié laerskool se taal Afrikaans sal wees, neem hulle van tyd tot tyd nie-Afrikaanssprekende kinders in – uit die goedheid van hul hart, want dit verg ekstra moeite. Die ouers van hierdie Setswana-kinders weet dat dit ’n Afrikaanse skool is, maar aanvaar dit so, omdat hulle weet hul kinders sal goeie onderrig ontvang. Soms kan van hierdie kinders nie Afrikaans óf Engels praat nie – slegs Setswana. Anders as wat die politici in Mahikeng of die mense in Sandton wil hoor, is daar in die Noordwes Provinsie (en in talle ander landelike provinsies) kinders wat glad nie Engels magtig is nie. En dis ook wat hier gebeur het. ’n Klompie swart kleuters is deur die skool aanvaar, al kan hulle nie Afrikaans óf Engels praat nie – op vyf jaar is hulle slegs Setswana magtig. Die grootste deel van die res van die klas is Afrikaanssprekend en kan nie Engels of Setswana praat nie. Hoe sal die eerste skooldag in graad R onder hierdie omstandighede verloop? Die juffrou, wat nie Setswana magtig is nie, bring haar Setswanasprekende huishulp skool toe, om te help om te tolk en sodat die Setswana-leerders kan verstaan wat van hulle verwag word – en om hulle tuis te laat voel tussen hul ander maatjies (wat hulle nie regtig kan verstaan nie, en andersom). In die loop van die dag word foto’s van die graad R-klasse geneem en vir die ouers op ’n WhatsApp-groep geplaas – om hulle gerus te stel dat dit goed gaan. ’n Hele paar foto’s word geneem – in die meeste foto’s is daar geen skeiding tussen die kinders nie, hulle sit en staan vrylik rond. Een foto wys dat die vier swart kleuters by hul eie tafel eenkant sit. Onderwyseres X neem foto’s in onderwyseres Y se klas. Die ouer van een van die swart kleuters ontvang die foto waar hulle eenkant sit. Sonder om die verduideliking van die skool se kant af te aanvaar, stuur hierdie ouer die foto die sosialemediawêreld in: “Dis rassisme!” Die ander foto’s wat ’n ander kant van die prentjie skilder, word egter nie deur die ouer aangestuur nie. ’n Ander ouer, wat reeds geruime tyd ’n kind in die skool het (en wat later in ’n TV-onderhoud op Eyewitness News verskyn) doen navraag oor die foto. Die onderwyseres se antwoord, dat dit aan die begin van die dag gedoen word om die kinders eers tuis te laat voel (hulle kan immers Setswana met mekaar praat), waarna daar vrylik beweeg en geleer word, stel hom tevrede. Hy ken immers die onderwyseresse en weet dat hulle die kinders se beste belange dien. Sy ouer seun het volgens hom ’n goeie basis by die skool ontvang – en geen rassisme ervaar nie. Die foto wat deur die ouer die sosiale media ingestuur is, versprei soos ’n veldbrand. En blitsvinnig is al wat ’n politieke party op die rassismeperd. Die EFF stuur lummels wat nie ouers is of enige belang by die skool het nie, om die skool binne te dring en allerhande eise te stel. Selfs die DA se provinsiale jeugleier klim op die rassismeperd. Nadat die polisie aanbeveel dat die skool liewer moet sluit, word kinders, (wit en swart) getraumatiseerd huis toe gestuur en ouers breek die skoolheining in vrees vir hul kinders se veiligheid. Die LUR arriveer en met groot selfbelangrikheid praat hy die polities-korrekte taal en skors (sommer van die verhoog af) onderwyseres X – wat die foto geneem het, nie onderwyseres Y wie se klas dit was nie. Hy doen dit nadat hy die skoolhoof gevra het wie die foto geneem het. Daar is sterk sprake dat die skoolhoof en die onderwyseres in wie se klas die foto geneem is, ook geskors gaan word – die hoof omdat hy die LUR kwansuis “mislei” het oor watter onderwyseres verantwoordelik was. Teen die tyd van die publikasie van hierdie artikel, het dit nog nie gebeur nie, waarskynlik omdat die LUR met Solidariteit se hofstukke gekonfronteer is. En so duur die ongelukkige sage voort – met onnoembare skade aan kinders, ouers, opvoeders en rasseverhoudinge oor die algemeen. Aan alle Maroela Media-lesers: Dis maklik en verstaanbaar om kwaad te word as goeie bedoelings so gruwelik en wreed skeefgetrek en uitgebuit word. As verantwoordelike landburgers, Afrikaners en Christene is ons enigste opsie om die regte dinge te bly doen, en nie van koers af gedwing word deur politieke boeliery nie. En laat ons die organisasies ondersteun wat sulke onregte wil regstel en vir die saak van onderwys in Afrikaans wil werk.