Spesifieke aspekte van die Amish-omgewing hou verband met veranderinge aan immuunselle wat voorkom ...
Met die eerste oogopslag kan dit raaiselagtig lyk as mense aansluit by groepe of oortuigings wat vir hulself 'n persoonlike koste inhou. Dit is nog meer verbasend wanneer die groeplede nie nou verwant is nie en wanneer die persoonlike koste buitengewoon goed en sleg is. Voorbeelde is goed gedokumenteer in die geskiedenis - van merkwaardige dade van positiewe ondersteuning in die groep soos sokkerondersteuners tot selfmoorddade van terrorisme.
Oor die afgelope twee dekades is die konsep van identiteitsversmelting het na vore gekom as 'n belangrike sielkundige teorie. Oorspronklik is die ontwikkeling van die teorie gemotiveer deur die die 9/11 aanvalle in New York en die Madrid-treinbomaanvalle. Identiteitsfusie bied die idee dat ons persoonlike identiteit poreus is, sodat dit met 'n groep geïntegreer kan word.
Navorsing oor identiteitsversmelting neem steeds aan. Onlangse vooruitgang sluit in die identifisering van voorgangers vir identiteitsversmelting, verstaan ​​die neurologiese basis vir samesmelting en die meganismes wat ondersteuning samesmelting, soos uiterste gedeelde ervarings.
Die evolusie-oorsprong van die konsep self is egter baie minder goed begryp. Waar kom dit byvoorbeeld vandaan, en hoe het hierdie verskynsel hom so sterk by mense gevestig? Dit is groot vrae wat oor die duisende jare van die menslike verhaal strek en innoverende tegnieke vir ondersoek nodig het.
Die skenking spel
Gemotiveer deur hierdie waarnemings, het ek en my kollegas begin oorweeg hoe identiteitsfusie deur evolusionêre prosesse bevorder kan word. Met behulp van hoëprestasie-rekenaars het ons duisende evolusiestappe nagevolg en die uitkoms onder baie verskillende aannames waargeneem.
Ons het rekenaarmodelle gebaseer op agentskappe. Agente is programmeerbare sagteware-entiteite, soos karakters in 'n rekenaarspeletjie, wat met beperkte kognisie geskep word, maar met 'n mate van vryheid om op 'n eenvoudige manier te kommunikeer wat elemente van menslike gedrag weerspieël, soos die ingesteldheid om ander te help.
Sokkerondersteuners ervaar identiteitsversmelting. Shutterstock / MILKXT2
In ons nuutste studie, het ons die skenkspel gebruik om die manier waarop identiteitsversmelting ontstaan, te ondersoek. In die spel het elke groeplid die vryheid om te kies of dit 'n ander agent help indien dit gevra word, gebaseer op die reputasie van die ander lid. Hulp word verteenwoordig deur 'n skenking, wat 'n lae koste vir die skenker inhou, maar 'n veel groter voordeel vir die ontvanger.
Donasies verseker 'n sterk reputasie vir die vrygewige skenker en alle agente verdien 'n uitbetaling wat hulle wil maksimeer. Na 'n tydperk van interaksies kan evolusie geskoei word waar agente hul metode selfsugtig opdateer deur die strategieë te kopieer wat gebruik word deur die agente wat die beste uitbetaal.
Ons laat agente kies in watter mate hul reputasie beheer word deur hul eie optrede (persoonlike identiteit) of uit die groep se reputasie (groepsidentiteit). Omdat die reputasie van 'n agent sentraal staan ​​in die strewe na oorlewing en beloning, word dit moeilik om toekomstige donasies te verseker met 'n identiteit wat 'n swak reputasie bied.
Om op die reputasie van die groep te vertrou, is egter nie eenvoudig nie - dit beteken om vertroue te stel in ander wat die geleentheid het om gratis te ry. Met ander woorde, shirkers kan 'n sterk groepsreputasie gebruik om donasies te ontvang terwyl hulle nie hulself skenk nie.
Ons eksperimente het gefokus op die ondersoek na die effek van middels wat sensitief is vir huigelaars - diegene wat valslik 'n samesmelting van 'n groep weerspieël, maar betrap word met aksies wat nie die reputasie van die groep ondersteun nie. In die mensewêreld word huigelaars dikwels beskou as besonder aanstootlik, wat kognitiewe dissonansie veroorsaak wat 'n herstellende reaksie kan motiveer. In ons geval aanvaar ons dat agente net die eenvoudigste weg volg om die harmonie te herstel - ignoreer die huigelaar.
Ons het gevind dat wanneer gefuseerde middels in staat is om ander wat skynheilig lyk in vergelyking met hulself in toenemende mate te ignoreer, in terme van of hulle groeplede help, dan versprei identiteitsfusie.
As hulle geïgnoreer word, verloor skynheilige agente geleenthede om donasies te ontvang, en hul strategieë het ook minder kans om deur ander gekopieër te word en na die volgende generasie oorgedra te word. Dit het skynheiliges nadele, wat beteken dat die versmelting ooreenstem met sterker vlakke van uitbetaling, wat fusie 'n aantreklike strategie maak om na te streef.
Interessant genoeg blyk dit dat nie al die versmolten bevolking so moet optree nie. Dit is genoeg dat net die mees gefuseerde agente so optree om identiteitsversmelting te laat posvat. Dit help verder om die konsep te vestig.
Mense is instinktief sensitief om skynheiliges op te spoor, te internaliseer en daarop te reageer. Ons resultate dui aan dat hierdie merkwaardige vermoë 'n rol kan speel in die handhawing van sterk identiteite.