Testikulêre inflammasie: simptome, oorsake, terapie
Posted on Julie 21, 2019
Orchitis is 'n pynlike infeksie van die testikels met virusse of bakterieë. Kinders en adolessente word veral aangetas. Seksueel aktiewe mans of pasiënte met prostaat siekte ontwikkel meer gereeld testikulêre inflammasie. Aangesien die testes 'n belangrike rol speel in voortplanting, en testikelsiektes kan lei tot die verlies van vrugbaarheid, moet 'n dokter altyd so gou as moontlik geraadpleeg word. Lees meer oor die testikelontsteking!
Testikulêre inflammasie: beskrywing
Die orchitis (orchitis) word meestal veroorsaak deur virusse ontsteking van die testikulêre weefsel. Dit kan eensydig of bilateraal voorkom. In die meeste gevalle strek die ontsteking ook tot die epididymis. Die gekombineerde ontsteking van die testes en epididimiede word epididymorchitis genoem.
Testikulêre inflammasie kom veral voor by seuns na puberteit en by mans. Dit kom minder gereeld by kinders voor. In die meeste gevalle kan die siekte suksesvol behandel word.
Testikulêre ontsteking: simptome
Afhangend van die oorsaak van die testikulêre inflammasie, is daar effens verskillende simptome. As 'n virusinfeksie binne 'n paar uur voorkom, is daar skielik pyn en swelling in die testesarea. Aanraking, stywe klere en bewegings is pynlik. Die testikel is rooi. Die pampoentvirusse is dikwels die oorsaak van die testikulêre inflammasie. Pasiënte kry dan gewoonlik swelling van die parotisklier en pyn in die gesig en nek, veral as hulle kou.
Bakteriële sindroom word ook geassosieer met erge pyn, rooiheid en swelling. Die simptome ontwikkel egter oor 'n paar dae en nie binne enkele ure nie. By 'n bakteriële ontsteking word die epididymis gewoonlik aangetas.
Met 'n testikelontsteking kan koors ook voorkom.
Testikulêre inflammasie: oorsake en risikofaktore
Die algemeenste oorsaak van testikulêre inflammasie is infeksie met pampoentvirusse. Hierdie patogene is baie aansteeklik, en soos die griepvirusse, word hulle versprei oor die kleinste druppeltjies in die kamer, byvoorbeeld wanneer hy nies of hoes. 'N Ontsteking van die testikels kom voor as gevolg van pampoentjies by tieners en mans. Kinders ontwikkel selde orgitis.
In die konteks van ander virusinfeksies kan 'n testikulêre ontsteking ontwikkel, soos infeksies met varicella (patogene van waterpokkies en gordelroos), die Ebstein-Barr-virus (patogene van mononukleose = klierkoors) of coxsackie-virusse.
Net so kan bakteriële infeksies 'n orgitis veroorsaak, soos salmonellose of brucellose. As gevolg van 'n seksueel oordraagbare siekte soos gonorree of sifilis, kan die testes ontsteek word.
Soms ly pasiënte eers aan epididimitis (epidiymitis), byvoorbeeld as gevolg van stygende kieme in 'n urienweginfeksie. Daarna kan die patogene van die epididymis na die testikels versprei.
'N Orkitis kan ook die gevolg van trauma wees.
Testikulêre inflammasie: ondersoeke en diagnose
Vanuit die beskrywing van die simptome en die noukeurige ondersoek van die testikel, kan die dokter gewoonlik baie vinnig 'n testikulêre ontsteking aflei. 'N Belangrike diagnostiese teken is die sogenaamde Prehn-teken: by 'n testikulêre ontsteking bedaar die pyn dikwels as die testes effens opgelig word. Met behulp van 'n spesiale ultraklankondersoek (Doppler-sonografie), ondersoek die dokter ook die bloedvloei na die testikel. Inflammasie verhoog die bloedsomloop.
Afbakening van testikulêre torsie
Beide ondersoeke (Prehn se teken en Doppler-sonografie) is ook belangrik om die testikulêre torsie (testikulêre torsie) as die oorsaak van die pyn uit te sluit. Hier het die testikels gedraai op die spermatiese koord, wat die bloedtoevoer onderbreek (sigbaar in Doppler-sonografie). Daarbenewens is die Prehn-teken negatief in 'n testikulêre torsie, dit wil sê dat die pyn nie verminder as die testikel verhoog word nie. Die presiese onderskeid tussen skrotum en testikulêre torsie is baie belangrik, want laasgenoemde is 'n noodgeval wat onmiddellike chirurgie benodig!
As die vermoede bestaan ​​van pampoentjie-orgitis en geen inenting teen pampoentjies plaasgevind het nie, kan 'n bloedtoets help om die siekte op te spoor. Vir hierdie doel word in die bloed gesoek vir spesifieke teenliggaampies teen die pampoentjiesvirus.
Indien nodig, kan gepaardgaande urienweginfeksies in 'n urinetoets opgespoor word.
As daar vermoedelik 'n seksueel oordraagbare siekte is, kan die patogeen daarvan in 'n uretra-depper opgespoor word. As die vermoede bevestig word, moet die maat by die behandeling opgeneem word om wedersydse besmetting te voorkom.
Testikulêre inflammasie: behandeling
Die behandeling van 'n testikelontsteking hang daarvan af of bakterieë of virusse die sneller is.
Virale voorwaardelike orgitis
By 'n virusinfeksie soos pampo-orgitis is die terapie gewoonlik verligting van die simptome. 'N Deel van hierdie simptomatiese terapie is:
Koel die testikels af met nat koeverte
Laai testikels op
Pynstiller vir die pyn
As die testikelontsteking deur bakterieë veroorsaak word, word 'n oorsaaklike behandeling met antibiotika bygevoeg by die simptomatiese terapie wat hierbo beskryf word. Afhangend van die pasiënt, ouderdom en patogeen groep, is daar verskillende groepe aktiewe bestanddele wat gebruik word. Daar word gereeld tetrasikliene (soos doksisiklien), fluorokinolone (soos ciprofloksasien), kefalosporiene (soos keftriaksoon) of makroliede (soos azathioprine) gebruik.
Testikulêre ontsteking: siekteverloop en prognose
'N Testikulêre inflammasie is gewoonlik baie pynlik en onaangenaam. Maar oor die algemeen kan dit suksesvol behandel word.
By pampoens orgitis duur die simptome ongeveer 'n week (drie tot tien dae). Afhangend van die respons op die antibiotika, kan bakteriële inflammasie ook 'n paar dae duur.
Na 'n virale testikulêre ontsteking word spermproduksie gewoonlik 'n paar maande benadeel. In seldsame gevalle word die testikulêre weefsel beskadig sodat permanent te min of te trae sperma geproduseer word – die pasiënt bly onvrugbaar. Dit raak een tot twee persent van die pasiënte met pampoentjie-orgitis.
As komplikasie van 'n Hodenentzündung kan 'n abses wees (gevorm deur versmelting van weefsel, ingekapselde pus). Hy moet chirurgies uitgeskakel word.