Die Here stel dit vir ons duidelik in sy Woord dat Hy van ons verwag om eensgesind onder mekaar te wees. Die brief wat Paulus aan die Romeine skryf, bevat telkens hierdie vermaning. "...wees eensgesind onder mekaar; moenie na hoë dinge streef nie, maar voeg julle by die nederige; moenie eiewys wees nie;" (Rom. 6:16). Eweneens skryf hy sy brief aan die Filippense wat hulle in hoofstukke 2 en 3 tot eensgesindheid maan. "Maar wat ons reeds bereik het — laat ons volgens dieselfde reël wandel, laat ons eensgesind wees." (Fil. 3:16).
Die Here Jesus Christus waarsku ons teen die gevaar van verdeeldheid. Verdeeldheid wat natuurlik die teenkant van eensgesindheid is. "...Elke koninkryk wat teen homself verdeeld is, word verwoes; en 'n huis wat teen homself is, val." (Luk. 11:17). Daar lê'n bykans onstuitbare krag in eensgesindheid. Maar daarteenoor ook 'n ongekende vernietigende krag in verdeeldheid.
Mense sug in barensnood om verlossing uit die ellendige staatkundige bestel waarin ons tans moet probeer oorleef. 'n Bestel waarin bedrog, korrupsie, leuens, agterdog en alles met sataniese karaktertrekke hoogty vier. En die owerste van hierdie wêreld sit smalend en wek moedeloosheid by mense oort hy só stewig gevestig is ent hierdie toestand, hierdie koninkryk van hom, onwrikbaar vas staan.
As ons ons op God se hulp en redding wil beroep, sal ons bereid moet wees om op sy bevele ag te gee. Ons sal daartoe bereid moet wees om Hom te gehoorsaam. Ons sal daartoe bereid moet wees om aan Hom diensbaar te wees. Ons kan nie God se hulp inroep om vir ons in te tree as ons self die bevelvoerder in die stryd wil wees nie – wat 'n arrogante houding is dit nie! Dit is wanneer ons elkeen vir diens aanmeld met dieselfde gesindheid as wat daar in Christus Jesus was dat ons in ootmoedige eensgesindheid God se krag onder ons sal sien werk. Dit is wanneer ons nie elkeen ons eie koers wil inslaan, die grootste wil wees, die eer wil ontvang, die redder en held wil wees, die sterkste wil staan nie, maar eerder in nederige ootmoed na die wil van God opsien en bereid wees om te offer wat ook al Hy van my vra dat sy leiding ons sal lei tot daar waar ons op die hoogtes van die aarde kan tree.
Ek wonder of daar enige vader onder ons is wat daarvan hou om te sien hoe sy kinders met mekaar twis? Is dit vir 'n vader lekker om te sien dat sy kinders nie met mekaar wil praat nie, nie oor mekaar se welstand omgee nie, elkeen net na sy eie belang omsien – net vir sy eie huis hardloop soos wat die profeet Haggai dit stel in hoofstuk 1:9:"Julle het uitgesien na baie, en kyk, dit het min geword; en julle het dit in die huis gebring, maar Ek het dit weggeblaas. Waarom? spreek die HERE van die leërskare. Ter wille van my huis wat in puin lê, terwyl elkeen van julle vir sy eie huis hardloop." Maar ons Vader in die hemele moet daarmee tevrede wees wanneer ons op hierdie wyse teenoor mekaar handel?
Ons sal eerder vroeër as later moet besef dat die aanslag teen die gelowige Afrikanervolk met sy sedes, norme en waardes na 'n hoogtepunt gedryf word. Die geestelike aanslag wat nou tot op die spits gedryf word, sal met 'n baie kragtige fisiese aanslag opgevolg word. Individue sal nie hierteen opgewasse wees nie. Die grootste volk op aarde sal nie daarteen opgewasse wees indien daar verdeeldheid in daardie volk heers nie. Maar hier ter plaatse sal een van die jongste volke op die volkere-verhoog moet besluit of ons die krag wat daar in Godvresende eensgesindheid lê gaan opneem en of ons in verwaandheid ons lelik gaan misreken om te dink dat ons elkeen sterk genoeg gaan wees om hierdie aanslag te trotseer. . .