Aanneming in die Bybel het ‘n baie spesifieke betekenis. Kom ons kyk daarna.
Aanneming is, volgens J. I. Packer (Knowing God), die grootste voorreg wat die evangelie aan ons bied – selfs meer as vryspraak. Hoe is dit moontlik?
Aanneming is die begin van ‘n ryke verhouding met God. Met aanneming neem God ons op in sy familie en gemeenskap – ons word sy kinders en erfgename. Nabyheid, liefde en vrygewigheid lê in die hart van hierdie verhouding. Om in die regte verhouding met God te wees (vryspraak) is belangrik, maar om deur Hom versorg te word omdat Hy ons liefhet (aanneming) is selfs groter.
Julle het die Gees ontvang wat julle tot kinders van God maak en wat ons tot God laat roep: “Abba!” Dit beteken Vader. Hierdie Gees getuig saam met ons gees dat ons kinders van God is. En omdat ons kinders is, is ons ook erfgename. Ons is erfgename van God, erfgename saam met Christus. Aangesien ons deel het aan sy lyding, sal ons ook deel hê aan sy heerlikheid (Romeine 8:15 – 17). Ons kry basies dieselfde in Galasiërs 4:4 – 7). Daar sê Paulus dat God sy Seun gestuur het om ons, wat aan die wet onderworpe was, los te koop sodat ons as kinders van God aangeneem kon word.
In hierdie gedeeltes beklemtoon Paulus die nabyheid, liefde en vrygewigheid wanneer God ons sy kinders maak. As sy aangenome kinders kan ons vir Hom Vader noem. Maar deur aanneming ondervind ons ook vrygewigheid – ons word erfgename. Alles behoort aan julle … maar julle behoort aan Christus en Christus aan God (1 Korintiërs 3:21 – 23)
Packer sê dat aanneming die raamwerk moet wees waardeur ons die res van ons Christelike lewe moet sien. Dit is werklik so belangrik, so noodsaaklik vir die Christelike lewe.
Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het: Hy noem ons kinders en ons is dit ook (1 Johannes 3:1) Ongelooflik!