Hieruit leer ons dat God nie vroeg of laat is nie. Hy was ook nie vroeg of laat om sy Seun, ons Here Jesus Christus, na die wêreld te stuur nie. Hy het gekom in die volheid van die tyd, die tyd wat Hy bestem het.
Broeders en susters, alhoewel ons ook soms dieselfde vrae as die ongelowiges vra, verskil ons in die manier waarop ons vra. Kyk weer na die psalmdigter: daar was altyd ŉ vertroue op God, ŉ geloof in sy bestaan en sy vermoë om ons te red in nood. Selfs in moeilike tye het die psalmdigter hom altyd in gebed na God gewend.
Die eerste is dat ons nie té nuuskierig moet wees oor die tye nie – ŉ waarskuwing wat ons herhaaldelik in die Bybel vind. Oor die algemeen leer ons in die Bybel dat ons ons wel oor die eindtye moet besorg, dat ons daarna moet verlang, maar dat ons nié besorg moet wees oor die presiese tyd wanneer dit gaan gebeur nie. Deur die eeue het baie mense egter die terugkeer van Christus probeer koppel aan spesifieke oomblikke of selfs mense in die geskiedenis.
Die tweede beginsel wat Petrus benadruk, is dat ons gebrekkige natuur nooit God se gedagtes volkome kan verstaan nie. Ons is op die aarde, ons is beperk. Ons gedagtes is ook verdraai en verdorwe deur die sonde. Een van die eerste dinge wat ons moet besef, is dat ons altyd hierdeur beperk word wanneer ons oor God, sy weë en sy werke mediteer:
Ons moet nooit dink dat God nie betrokke is in die beweging van die tyd en die geskiedenis nie. God staan bó die tyd. Dit is amper onmoontlik vir ons om so ŉ konsep te begryp, en tog is dit baie belangrik.
Die God wat die wêreld gemaak het en alles wat daarin is, Hy wat Here van hemel en aarde is, woon nie in tempels met hande gemaak nie. Ook word Hy nie deur mensehande gedien asof Hy aan iets behoefte het nie, omdat Hy self aan almal lewe en asem en alles gee. En Hy het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, terwyl Hy vooraf bepaalde tye en die grense van hulle woonplek vasgestel het, sodat hulle die Here kon soek, of hulle Hom miskien kon aanraak en vind, al is Hy nie ver van elkeen van ons nie; want in Hom lewe ons, beweeg ons en is ons, soos sommige van julle digters ook gesê het: Want ons is ook sy geslag.
Broeders en susters, hoewel God nie gebonde aan tyd is nie, tree Hy wel op die regte tyd op. Dit is net so belangrik. Dit is God wat die tydproses begin het. God het die geskiedenis aan die beweeg gesit toe Hy die wêreld geskape het. Hy staan bo en buite die tyd, maar Hy hou dit aan die gang.
In die eerste punt het ons gesien dat God nie aan tyd gebonde is nie, maar dat Hy ook op die regte tyd optree om die hemel en die aarde te skape. Hy tree op die regte tyd op om ons Here Jesus Christus na die aarde te stuur om vir ons sondes te sterf. Daar is meer as 300 spesifieke voorspellings rakende ons Here Jesus se geboorte, lewe, bediening, dood en opstanding in die Ou Testament, en hulle is almal vervul.
Dit moet julle veral weet, dat daar aan die einde van die dae spotters sal kom wat volgens hulle eie begeerlikhede wandel en sê: Waar is die belofte van sy wederkoms? Want vandat die vaders ontslaap het, bly alles soos dit was van die begin van die skepping af.
Hoekom leer hierdie spotters dit? Die apostel Petrus sê dat dit gaan oor morele verantwoordelikheid. Hierdie mense, soos baie in vandag se tyd, ontken die komende oordeel sodat hulle kan bly sondig. Die gedagte aan morele toerekeningsvatbaarheid lei tot ongemak en irritasie.
Paulus stel dit so in Handelinge 17: God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer, omdat Hy 'n dag bepaal het waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel deur 'n Man wat Hy aangestel het, en Hy het hiervan aan almal sekerheid gegee deur Hom uit die dode op te wek.
God sál oordeel! Christus sál terugkeer! Die versekering van sy wederkoms gee ons krag om aan te gaan. Die help ons om minder en minder lief te wees vir die wêreld, om elke dag met afwagting na die hemele te kyk, om hoopvol te wees in ŉ hopelose wêreld en om ander te maan om hul te bekeer. Sy wederkoms help ons om nugter te bly op ons christelike lewenspad.
Petrus praat van twee gebeurtenisse: die Skepping en die Sondvloed: Want moedswillig vergeet hulle dat daar van lankal af hemele was en 'n aarde wat uit water en deur water ontstaan het deur die woord van God, waardeur die toenmalige wêreld met water oorstroom is en vergaan het. Maar die teenswoordige hemele en die aarde is deur dieselfde woord as 'n skat weggelê en word vir die vuur bewaar teen die dag van die oordeel en die verderf van die goddelose mense. (2 Petrus 3:5-7)
Paulus skryf iets soortgelyk: Of verag jy die rykdom van sy goedertierenheid en verdraagsaamheid en lankmoedigheid, omdat jy nie besef dat die goedertierenheid van God jou tot bekering wil lei nie? (Romeine 2:4)
Die Here vertraag nie die belofte soos sommige dit vertraging ag nie, maar Hy is lankmoedig oor ons en wil nie hê dat sommige moet vergaan nie, maar dat almal tot bekering moet kom. Maar die dag van die Here sal kom soos 'n dief in die nag, waarin die hemele met gedruis sal verbygaan en die elemente sal brand en vergaan, en die aarde en die werke wat daarop is, sal verbrand.
Ons kan die Here dank dat ons nie nodig het om bomskuilings te bou soos die Amerikaners van die 1950s nie. Maar selfs al sou ons bomskuilings hê, sou dit nie die krag van die terugkerende Here Jesus Christus kon weerstaan nie.
Net die Christelike kerk beskik oor hierdie hoop. Selfs al beleef ons die moeilikste tye, moet ons dit sien as ŉ opwindende tyd om die hoop van ons Here Jesus Christus met ander te deel.