Toe ek 'n kind was, is ek in die kerk geleer dat die woorde Christen en Nasarener was sinonieme, en dat dit verwys na dieselfde groep mense. Jare later het ek besef dat dit nie korrek was nie. Een van die stigters van die Katolieke Kerk, Epiphanius van Salamis, het in die vroeë vierde eeu 'n boek geskryf Panarion ( Teen ketterye ), waarin hy 'n groep wat die Nasareners vir oefen Joods Christendom. Dit wil sê, die Nasareners het in die Messias geglo, maar tog het hulle die oorspronklike Joodse rituele van besnydenis, die sabbat en die wette van Moshe (Moses) gehou.
Die Nazareners verskil in wesenlike dinge van hulle nie[the Orthodox Jews] , omdat hulle die gebruike en leerstellings wat deur die Joodse wet voorgeskryf word, beoefen; behalwe dat hulle in Christus glo. Hulle glo in die opstanding van die dooies, en dat die heelal deur God geskep is. Hulle verkondig dat God een is, en dat Jesus Christus sy Seun is. Hulle is baie geleerd in die Hebreeuse taal. Hulle lees die Wet[the Law of Moshe] …. Daarom verskil hulle … van die ware Christene omdat hulle dit tot nou toe vervul[such] Joodse rituele as die besnydenis, Sabbat en ander.
[Epiphanius van Salamis, "Against Heresies," Panarion 29, 7, pp. 41, 402]
Aangesien Epiphanius Katoliek was, het sy veroordeling van die Nazareners beteken dat die Katolieke Christene en die Nazareners moontlik nie dieselfde groep mense kon gewees het nie – maar dit was twee afsonderlike groepe.
Maar as die Messias en sy apostels Joods was, waarom het Epiphanius die Nasareners veroordeel omdat hulle Joods Christendom? Om die vraag te beantwoord, laat ons kyk na die werke van Marcel Simon, 'n laat -katolieke kenner van die eerste eeu. Alhoewel Marcel Simon 'n vroom Katoliek was, was hy dit nie eens met Epiphanius nie en het gesê dat Epiphanius weet dat die Katolieke Kerk nie van die apostels afstam nie.
"Hulle[Nazarenes] word in wese gekenmerk deur hul hardnekkige gehegtheid aan Joodse vieringe. As hulle ketters in die oë van die Moederkerk geword het, is dit bloot omdat hulle vasgebind was op verouderde posisies. Hulle verteenwoordig goed,[even] al weier Epiphanius dit energiek, die baie direkte afstammelinge van die primitiewe gemeenskap, waarvan ons skrywer[Epiphanius] weet dat dit deur die Jode met dieselfde naam aangewys is as 'Nazareners'. "
[Eerste eeu-kenner Marcel Simon, Judéo-christianisme, pp. 47-48.]
Marcel Simon vertel dat Epiphanius geweet het dat dit die Nasareners was wat afstam van Jakobus, Johannes, Petrus, Paulus, Andreas en die res; tog noem Epiphanius en Marcel Simon die Nazareners 'ketters' omdat hulle dieselfde geloof bly behou het as wat die Messias hulle geleer het. Maar is dit nie wat die Skrif sê om te doen nie?
3 Geliefdes, terwyl ek baie ywerig was om aan u te skryf oor ons algemene redding, het ek dit nodig gevind om aan u te skryf en u te vermaan om ernstig te stry vir die geloof wat eens en vir altyd aan die heiliges oorgelewer is.
As Judas vir ons sê om "ernstig te stry" vir die geloof wat "eenmalig" aan die heiliges oorgelewer is, is dit dan nie die geloof wat ons moet behou nie?
Toe ek meer oor die Katolieke Kerk begin lees, het ek begin sien dat daar baie in die Katolieke Kerk was wat voel dat hulle op een of ander manier die gesag het om te verander wat die Skrif leer.
'Sommige teoloë het geglo dat God die Sondag eweneens direk as die dag van aanbidding in die Nuwe Wet bepaal het,[and] dat Hy self die Sondag uitdruklik deur die Sabbat vervang het. Maar hierdie teorie word nou heeltemal laat vaar. Daar word nou algemeen geglo dat God eenvoudig aan Sy Kerk die mag gegee het om elke dag of dae wat sy as Heilige Dae sou ag, opsy te sit. Die Kerk het Sondag, die eerste dag van die week, gekies en mettertyd ander dae as heilige dae bygevoeg.
[John Laux, A Course in Religion for Catholic High Schools and Academies (1936), vol. 1, bl. 51.]
Het John Laux gesê dat die Kerk die gesag het om die Vader se woord te verander? Watter sin het dit gemaak? Dit het geen sin gemaak nie, maar ander Katolieke het dieselfde gesê.
'Maar u mag die Bybel lees van Genesis tot Openbaring, en u sal nie 'n enkele reël vind wat die heiliging van Sondag magtig nie. Die Skrif handhaaf die godsdienstige viering van Saterdag, 'n dag waarop ons[the Church] moet nooit heilig nie. "
[James Cardinal Gibbons, The Faith of our Fathers, 88ste uitgawe, bl. 89.]
Baie hooggeplaaste Katolieke Kerk-owerhede erken dat die Katolieke Kerk die aanbiddingsdae alleen verander het.
'Vraag: Het u 'n ander manier om te bewys dat die Kerk die mag het om voorskrifte te instel?
'Antwoord: As sy nie so 'n mag gehad het nie, sou sy dit nie kon doen waarin alle moderne godsdienstiges met haar saamstem nie-sy kon nie die viering van Sondag, die eerste dag van die week, vervang het vir die viering van Saterdag, die sewende dag nie , 'n verandering waarvoor daar geen Skrifgesag is nie. "
Die Katolieke Kerk beweer dus dat sy die mag gehad het om die aanbiddingsdae te verander bloot omdat hulle dit gedoen het (en daarmee weggekom het.) Dit stem glad nie ooreen met die Skrif nie! In plaas daarvan word ons aangesê om nie sy woord by te voeg of weg te neem nie.
32 "Alles wat ek u beveel, pas dit op; u mag dit nie byvoeg of daarvan wegneem nie."
Die Skepper het Israel gesê om die sewende dag Sabbat (Saterdag) te onderhou as Sy amptelike rusdag, en daar is nooit geprofeteer dat dit sou verander nie.
Shemote (Exodus) 20: 8
8 "Onthou die sabbatdag om dit afgesonderd te hou."
Wat het gebeur? Het die Katolieke die oorspronklike Nazarene -Israelitiese geloof onderdruk? En as dit die geval is, hoe kan ons dan die oorspronklike geloof herbou vir diegene wat dit wil beoefen?
En kan ons dit alles uit die Skrif verifieer? Sê die Skrif vir ons dat daar twee afsonderlike groepe mense in die eerste eeu was, die Christene en die Nazareners? En indien wel, tot watter groep sê die Skrif dat die apostels behoort het?