Toe die vlamme opskiet, het die jongste vrou, wat maar nog 'n meisie was, haar gesig in haar hande weggesteek en bitterlik gehuil.
Haar trane het Shaw só ontstel dat hy na sy offisier gegaan het en gesê het hul bevelvoerder se beleid is onnodig en onverantwoordelik. Dit het 'n woordewisseling tussen hulle veroorsaak en die offisier het gesê: ``As jy dan so baie vir die Boere voel, sluit jou by hulle aan.''
Shaw, wat nooit iemand was wat baie gepraat het nie, het presies dit gedoen. Hy het sy burgerlike klere aangetrek en na die Boere oorgeloop. Hy was 'n ongewapende drywer vir die Boere, het 'n baard gekweek en het by die Boeremeisie wat gehuil het toe hul huis afgebrand is, gaan kuier as hy nie op kommando was nie.
Hy is voor 'n krygsraad gebring en gevonnis om geskiet te word. Die offisier in bevel van die vuurpeloton het 'n stoel van die Krige-gesin geleen om die veroordeelde aan vas te maak. Met die eerste sarsie skote is hy misgeskiet, maar met die tweede het hy 'n doodskoot gekry.
Later is gesê dat sy met Shaw se vriend Freicher getroud is. Sy het dikwels gesê sy moet die graf gaan versorg. Sy het as skaduwee vir die graf 'n peper- en 'n denneboom daar geplant. Vandag is dit yslike bome. Blomme het gereeld op die graf verskyn. Later jare was daar ook mandjies kunsblomme toe sy te oud en swak geword het om gereeld vars blomme op te sit.
Toe ek in 1992 die graf besoek het, was dit nie meer sigbaar nie net die twee bome en die grafnommer het daar gestaan. Dit was in die hoek van die begraafplaas in Ventersdorp. Al die ou grafte was met onkruid toegegroei en niks kon op die grafkruise gelees word nie. In Ventersdorp staan die storie as die ``Legende van die Blomme'' bekend.