Handelinge van Petrus - Wikipedia
Handelinge van Petrus
Die Handelinge van Petrus is 'n Nuwe Testamentiese Apokriewe skrif en vermoedelik tussen 150 en 200 n.C. geskryf. Daar is feitliks niks bekend omtrent die ontstaan van die boek nie. Dit is oorspronklik in Grieks geskryf en later vertaal na Latyn, Siries, Etiopies, Kopties en Slawonies. 'n Derde van die oorspronklike manuskrip het verlore gegaan en die res daarvan is nog in Latyn beskikbaar. Die laaste gedeelte van die boek word Petrus se marteldood genoem. Dié gedeelte is ook destyds apart oorgeskryf sonder die res van die boek.
Hierdie boek het weinig geskiedkundige waarde.
BNF: cb12068412q (data)
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Handelinge_van_Petrus&oldid=1784488"
Die bladsy is laas op 7 September 2018 om 10:38 bygewerk. Lande regoor die wêreld probeer steenkoolproduksie beëindig. Alhoewel dit sal help in die stryd teen klimaatsverandering, sal gemeenskappe wat in steenkoolmynbou spesialiseer hul plaaslike werksmark sien daal of word heeltemal uitgeskakel. Die meeste van hierdie plekke het steenkool gemyn vir baie generasies. Gegewe jarelange tradisies, sal sulke gemeenskappe onvermydelik weerstand bied teen ontknoping, tensy hulle die nodige versekering kry rakende hul ekonomiese en sosiale oorlewing.
Ons het onlangs ondersoek ingestel na wat in steenkoolstreke van Kanada, Australië en Duitsland gedoen en nie gewerk het nie. Ons doel was om te identifiseer watter beleid die suksesvolste was om steenkoolproduksie te stop sonder om die ekonomiese las op steenkoolwerkers en gemeenskappe te plaas. Ons resultate word nou in die joernaal gepubliseer Energiebeleid.
Werkers in onttrekkingsbedrywe soos mynbou of olie word dikwels aangebied as die openbare gesig van teenkanting teen die beskerming van die omgewing. Navorsing het egter getoon dat werkers in 'vuil' bedrywe wel neig ondersteun omgewingsvriendelike beleide sodra hul onmiddellike belange nie negatief beïnvloed word nie.
Verder is daar duidelike bewyse dat die beskerming van die omgewing en die oorgang na die ekonomie met 'n lae koolstofinhoud die potensiaal het om werk te skep net soveel as wat dit werkloosheid kan veroorsaak.
Die Europese vakbondinstituut het verskillende aanwysers van a ontwikkel "Net oorgang" weg van steenkool - dialoog, heropleiding, ensovoorts. In ons artikel het ons hierdie aanwysers gebruik om te identifiseer wat in ons drie gevallestudiesareas gewerk het.
Ons het gevind dat aktiewe dialoog met gemeenskappe die belangrikste is. In Noordryn-Wesfale, Duitsland, word die beleid gesamentlik deur werknemers en werkgewers geformuleer, wat werkers 'n stem gee wat grootliks gelyk is aan dié van nyweraars. Die verhouding van werknemers in die toesighoudende direksie is bepaal deur die aantal werknemers, wat beteken dat daar 'n derde werknemerverteenwoordiging is as daar meer as 500-werknemers is en pariteit op die raad van toesig is as daar meer as 2,000-werknemers is. Dit het daartoe gelei dat steenkoolmynbou geleidelik verminder is en nou amper uitgeskakel word sonder groot sosiale of politieke omwenteling.
In kontras, Hazelwood-steenkoolkragstasie en aangrensende myn in Victoria, Australië is gesluit met minimale konsultasies met vakbonde of die regering, en daarna net vyf maande kennisgewing.
Waar dialoog wel plaasvind, moet dit eg wees en gevolg word deur aksie. In steenkooldorpies in Alberta, Kanada, soos Forestburg of Wabamun, het die bedryf probeer om met werkers en plaaslike amptenare te praat, maar die struktuur van die samesprekings is swak omskryf, wat tot gevolg gehad het dat werkers nie vertrou nie die ontwateringsprosesse.
Werk na steenkool
Ons het weer indiensneming in 'skoon' bedrywe geïdentifiseer as 'n manier om lewensbestaan ​​te behou. Die Duitse benadering tot heraanstelling het Noord-Ryn-Wesfale homself herontwerp as 'n leier in nuwe energietegnologieë. Die kern hiervan was 'n bottom-up-benadering wat samewerking tussen werkers, gemeenskappe, werkgewers en die regering insluit.
Essen, Duitsland, was eens bekend vir sy steenkool. In 2017 is dit 'Europese groen kapitaal' gemaak. Lukassek / luike
In Victoria het die oorheersing van die steenkoolbedryf die oorgang na 'n laer koolstofekonomie belemmer. Die vestiging van die Aardwerker Koöperasie bied 'n platform vir verskillende groepe wat geraak word om volhoubare ondernemings soos Australië se eerste fabriek in besit van werkers, die vervaardiging van hernubare energie-toestelle en komponente. Dit demonstreer hoe plaaslike gemeenskappe werk kan skep en winste binne hul gebied kan handhaaf sonder om op steenkool te vertrou.
In Alberta skuif 'n aantal produksiefasiliteite bloot van steenkool na gas. Terwyl hierdie verskuiwing werkgeleenthede buite die steenkoolsektor skep, is dit doen min om werk in die algemeen te verseker, aangesien die ontginning en produksie van aardgas minder werkers benodig as steenkool. Die energie-onderneming TransAlta omskakel byvoorbeeld sy steenkoolaangedrewe Sundance-kragstasie in Wabamun na aardgas, wat beteken dat die totale arbeidsmag in die helfte gesny sal word sodra die afleggings afgehandel is.
Belê in die toekoms van mense
Heropleiding stel werkers in staat om die nodige vaardighede te ontwikkel om buite die steenkoolsektor te werk. In Noordryn-Wesfale is opleidingsprogramme op verskillende sektore gerig, waaronder ingenieurswese, ambagte, besigheid en tegnologie. Die industriële hartland van die Ruhr-gebied, wat eens die sentrum van die Duitse steenkoolbedryf was, het sedert 15 ses nuwe universiteite, 60-kolleges en 1961-navorsingsfasiliteite. hierdie Strukturwandel, of strukturele verandering, het 'n hoogs geskoolde arbeidsmag ontwikkel en toon die potensiaal vir ekonomiese groei en diversifisering buite steenkool.
Onderwys en opleiding is meer toeganklik gemaak deur gesubsidieerde heropleiding - in Alberta, deur die Onderrigbewys vir steenkool en elektrisiteit, en in Victoria deur die Opleidingswaarborg. Dit verseker dat heropleiding nie 'n ekstra las op diegene wat ontslag in die gesig staar nie.
Maak voormalige steenkooldorpe weer wonderlik
Belê in infrastruktuur is 'n verdere manier om werkers en hul gesinne volhoubare oorgange te verseker. In Noordryn-Wesfale en Victoria het die regering se finansiering hoofsaaklik op paaie en spoorweg gefokus, naas beleggings in gemeenskapsinfrastruktuur soos sport- en ontspanningsgeriewe. Dit verseker dat voormalige myngebiede nie sinoniem bly met steenkoolproduksie, besoedeling en sosio-ekonomiese probleme nie, en maak dit 'n aantrekliker plek vir ander nywerhede om te belê.
Die wegbeweeg van fossielbrandstowwe soos steenkool is sentraal tot die bereiking van emissieteikens. Dit hoef nie groot sosiale onrus te skep nie. Met die welwillendheid van beleidmakers en deur middel van maatreëls soos dié wat ons geïdentifiseer het, kan ontbindingstrategieë ontwikkel en geïmplementeer word, terwyl die bestaan ​​van diegene wat direk geraak word, behou word.
Owen Douglas, Nadoktorale navorser, omgewingsbeleid, Universiteitskollege Dublin en Kieran Harrahill, PhD-navorser oor die bio-ekonomie en samelewing, Universiteitskollege Dublin
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Hoe steenkoolmyne gesluit kan word sonder om lewensbestaan ​​te vernietig