Pastel: Ann Sanders: The Practical Pastelist - Tekening - 2021
Die Santa Barbara-kunstenaar Ann Sanders vind natuurlike skoonheid in haar omgewing en plaas dit in pastel volgens beproefde metodes - en sy benadruk dat jy dit ook kan doen.
Versameling Shirley Dettmann.
Die tonele in Ann Sanders ' pastelskilderye is mooi, maar dit is baie selde dat dit 'n poskaartbeskouing is. Dan vind sy 'n bepaalde uitkykpunt wat twee vrae bevestig: beantwoord dit 'n goeie samestelling? Roer dit my?
"Die keuse van 'n komposisie is meestal die stresvolste deel van 'n skildery vir my," sê Sanders. 'As ek dit vind, is daar 'n sug van verligting en as ek eers aan die gang is, kan ek ontspan. Maar eers moet ek rondkyk totdat ek 'n opwindende samestelling van lig en donker sien. Ek probeer om te wag totdat ek die een of ander aspek van die toneel in 'n rillings opwinding kry voordat ek 'n komposisie kies. Maar ek kan nie te lank huiwer nie - die goeie lig verander vinnig in die vroeë oggend- en laatmiddagskilderye. In die middag is dit 'n bietjie makliker, want hoe langer ek wag, hoe beter word die lig. Maar soggens, teen die tyd dat ek iets kies, voel ek al asof ek laat is! "
Versameling Joann Hymes.
Sanders is prakties in beide haar materiale en in haar proses: Sy werk aan Wallis Belgian Mist papier omdat die goeie tand en die neutrale toon haar in staat stel om pigment maklik aan te wend en in beide rigtings vanuit 'n middelwaarde te werk. Sy begin met harde pastelle en eindig met sagte, soos die konvensie ook is. Sy werk van donker tot lig in haar onderverf, evalueer die samestellende sukses van die abstrakte vorms, en maak dit dan in die blok met 'n was gedenatureerde alkohol. "Die alkohol bring die kontras af, veral met die liggies wat grys is," verduidelik Sanders. 'Ek verkies alkohol bo Turpenoïde omdat dit baie vinniger droog word.' Die pastellys gebruik plaaslike kleur vir die onderverf — behalwe vir blare, wat volgens haar baat by die onderkleuring van 'n warm aanvulling. Sy meng nie kleure met haar vinger of 'n ander hulpmiddel nie, en verkies eerder om ligkleurige kleure te kry om versnitte te verkry.
Die eerste pastelstel wat Sanders gekoop het, was 'n klein stel van 30 Rembrandt stokke. Sy het gedink dit sal genoeg wees totdat vriend en mede-pastel Patti Flynn verduidelik dat die regte aantal pastelstokkies te koop is "soveel as wat u kan bekostig." Sanders gebruik nou ongeveer 300 kleure, haal die papier af en breek elke nuwe stok in derdes, omdat sy verkies om met die kante van stukke te werk, eerder as met die ente. Sy gebruik dieselfde stel vir plein air- en ateljeewerk, georganiseer in 'n rugsakgrootte Heilman Pastelkissie.
Versameling Ann en
Sanders sê die opneem van hierdie toneel van 'n afstand het haar toegelaat om die vorm van die bome en die manier waarop die skaduwees die krans tref, te vertoon. Launiopoko
2006, pastel 10 x 8. Alle kunswerke in hierdie artikelversameling is die kunstenaar, tensy anders aangedui.
'Dit is lekker om op Hawaii te skilder, maar die kleure is so verskillend dat ek nie 'n Hawaiiaanse skildery langs 'n Santa Barbara-skildery kan ophang nie,' sê Sanders. 'Die kleure pas regtig glad nie saam nie - die lig is soveel helderder daar en die water is so groen. Die kleure hier is baie gryser. "
Versameling Deborah Read.
Aanvanklik was die kunstenaar slegs geïnteresseerd in die stillewe van die stillewe, maar nadat sy buite in 'n pastelklas in die buitelug geskilder het, was sy onmiddellik aan landskappe vasgehaak. "Dit was so wonderlik, so rustig, so inspirerend," onthou Sanders. Landskappe oorheers nou haar werk heeltemal, waarvan die meeste 'n gebalanseerde komposisie het. 'Skilderye met baie lug is 'n uitdaging,' sê sy. 'Dit kan vir my moeilik wees om 'n lug interessant te maak. Tensy daar iets spesiaals aan die gang is, probeer ek om 'n groot lug te vermy. Dieselfde vir 'n groot voorgrond - ek bewonder kunstenaars wat dit kan uittrek. ' Baie van Sanders se stukke bevat mensgemaakte strukture, behalwe vir 'n handjievol skilderye wat in Frankryk gemaak is. 'Dit is nie dat ek huise uit 'n toneel haal nie, maar dat ek aangetrokke is tot tonele sonder hulle,' verduidelik sy. "In die Provence het die strukture my aangespoor omdat hulle anders was as wat ek hier sien, en omdat die strukture my gehelp het om die plek so goed te onthou."
Sanders het 'n vroeë verbintenis tot die beskerming van wilde landskappe gevestig. Vir 'n landskapsskilder in Santa Barbara is dit in wese 'n no-brainer. Die kunstenaar sê dat sy gelukkig is om in 'n pragtige omgewing met die weer te woon, wat haar die hele jaar deur kan laat skilder. Baie groepvertonings in die Santa Barbara-omgewing het die Land Trust vir Santa Barbara County of 'n ander omgewingsoorsaak as hul begunstigde. "Deur aan hierdie vertonings deel te neem, voel ek asof ek 'n bietjie kan teruggee vir die voorreg om die oop ruimtes te geniet en te help met die bewaring daarvan," sê die kunstenaar.
Die kunstenaar oorweeg dit
haar gunsteling skildery.
'Ek het oorspronklik nie die rooi in die nie
voorgrond van die kreek,
maar toe ek dit insit, het ek
het sulke opwinding gevoel, 'het Sanders gesê
herinner. 'Dit het so laat lyk
baie beter. Dit is daardie oomblik binne
die skildery wat dit maak
spesiaal vir my. "
'Ek hou van hierdie skildery, want
dit beeld die grys mis uit
dat ek weet en moet
hanteer in Santa Barbara, "
sê die kunstenaar.
11 x 15. Versameling Tina
en Stephen Segal.
Die meeste van Sanders se werk word in een sessie per dag gedoen. 'Ek neem aan die begin 'n digitale foto, dus het ek 'n verwysing in die ateljee, maar ongeveer 90 persent van die werk word op die plek gedoen,' verduidelik Sanders. 'Ek probeer om nie te veel tyd te spandeer om aan dinge in die ateljee te werk nie.' Die afmetings van haar skilderye word ook deur gesonde verstand bepaal - en dit is nie net 'n saak om die oppervlakte in daardie vlugtige ure te bedek nie. 'Groter pastelle is omslagtig om op te stel,' sê sy. 'Dit is moeilik om die papier te hanteer sonder om dit te monteer, en die glas word swaar. Ek bestel matte en rame in grootmaat - prakties is 'n groot deel van alles wat ek doen. Sommige mense dink miskien dat ek myself beperk, maar deur die formaat so te kies, is ek nie bang om te veel in te stel nie. Ek kan konsentreer op skilder. "
Sanders is ywerig oor haar fokus. Sy skilder gewoonlik vyf dae per week, en op die dae wanneer sy nie skilder nie, is sy besig om 'n webwerf op te stel, om haar webwerf op te dateer, papierwerk te doen of ander kunsverwante aktiwiteite te doen. Haar voltydse toewyding aan kuns het ontstaan ​​uit een boek wat sy in 1992 gelees het—Teken aan die regterkant van die brein, deur Betty Edwards (Tarcher, New York, New York). Sanders noem haar lees van die boek 'n keerpunt in haar lewe. 'Dit het my geleer om te teken wat jy sien, en dit geld so baie vir die skildery,' verduidelik sy. Van toe af dra sy oral 'n potlood en klein sketsboek saam. Haar suster Lily, 'n waterverfskilder, het Sanders vir haar verjaardag in 1997 'n klein stel pastelle gegee omdat sy gevoel het dat sy in kleur moet verander. 'Ek het dit probeer, maar dit was moeilik en die resultate was onheilspellend,' erken die pastel. Maar iets van pastel het haar gefassineer - miskien die oordraagbaarheid daarvan - en sy het besluit om die medium na te streef. In 2000 neem sy lesse in pastel en in die herfs van 2001 verkoop sy haar eerste skildery aan 'n vreemdeling. "Ek het nooit in my wildste drome verwag dat iemand wat ek nie ken nie, geld wil spandeer op iets wat ek gemaak het," sê Sanders. 'Dit was soos 'n wonderlike gebeurtenis; dit was lewensveranderend, en ek is steeds baie dankbaar. Elke keer as ek 'n skildery verkoop, is dit so 'n bekragtiging. '
11 x 15. Versameling
Sanders is verheug dat sy haar werk verkoop en beskou dit as 'n bewys dat iemand kan leer om te verf. Sy het grootgeword in wiskunde en het nooit 'n artistieke neiging gehad nie. 'N Fisika-graad het haar voorberei op haar loopbaan as ingenieur. Op haar 50ste verjaardag het sy nog steeds geen idee gehad dat sy 'n kunstenaar sou wees nie. Maar haar suster het haar oortuig om klasse vir volwassenes te neem, en met die hulp van die boek Betty Edwards het sy die sleutel gevind. 'Ek glo dat dit gaan om te leer hoe om anders te sien, en dit is iets wat geleer kan word, nie iets wat u het of nie het nie,' sê sy. 'Ek het êrens gelees dat dit 1 000 skilderye nodig het om 'n goeie kunstenaar te word, en toe ek dit lees, het ek gedink dit was 'n haalbare doel - dit is immers net drie jaar lank 'n skildery. Ek staan ​​op nommer 484, so ek is nog steeds van 1 000 af, maar ek weet ek kan daar kom. ' Vir die talle mense wat reeds 'n Sanders-pastel in hul huis het, is die nommer net tegnies.
8 x 10. Versameling Mike
en Ruth Ann Collins.
Ann Sanders is in België gebore en het 'n doktorsgraad in fisika aan die Universiteit van Kalifornië in Santa Barbara verwerf. Benewens kunsklasse vir voortgesette onderwys aan die Santa Barbara City College, het die kunstenaar ook werkswinkels bygewoon deur Glenna Hartmann, Thomas Van Stein, Marcia Burtt, Richard Schloss, Sally Strand, Jean LeGassick, Randall Sexton, Michael Drury, Clark Mitchell, Albert Handell , Richard McKinley, en Chris Chapman. Sy word verteenwoordig deur Corridan Gallery, in Santa Barbara, en die Santa Barbara Art Association se Gallery 113.
Kyk die video: American Printing History Association Denker Fellows Symposium (Junie 2021).
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Pastel: Ann Sanders: The Practical Pastelist