Die Joernaal van Kaalvoet | Daar's 'n maniac op die freeway wat my jaag as die ander ouens cruise | Bladsy 2
Die hele issue of oor Facebook bevorderlik is vir kommunikasie sal sekerlik lank 'n brandpunt bly onder kwasie-filosowe soos ek. Ek verkyk my altyd aan die ondersteuingsgroepe vir verskillende causes wat so opspring na alek gebeurtenis. Verskynsels soos dat ons regse jeug nie kan spel nie, en frustreerde white liberals is ook glad nie ongekend nie. Koos Kombuis sing in "Jy was nog nooit in Langstraat as dit reen nie" oor 'n vermoedelik voormalige vriend van hom: " Dik gerook op goedkoop zol, sit en stuur jy eposse die wereld vol." Ek het al baie gewonder hoekom mense die behoefte het om laatnag by die glim van hulle rekenaarskerm te sit en hulle lewens uit te saai. Die teendeel is ook waar. Mense sit en spaai op ander mense. Dis asof hulle 'n real life sepie wil kyk.
Tog, as ek 'n paar wyne onder die blad het, en ek begin so paar staaltjies vertel, luister almal. Dit blyk dus duidelik dat die behoefte aan stories nog steeds daar is. Ek sit byvoorbeeld gisteraand by my buurman Goodstuff en betwis juis hierdie punt. Ek was van mening dat die karakters weg is, daar is nie meer mense om stories oor te vertel nie. Wel, miskien is die karakters nog steeds daar, maar daar is niemand om die storie te vertel nie, want almal is by die huis besig om te Facebook. Ek weet nie.
Dit alles ter syde, op Keetmanshoop het 'n Oom Stapper van Wyk gebly. Oom Stapper het buite die dorp by die Fichts se quarry gewerk en natuurlik soontoe gestap elke dag.
Die storie loop dat Oom Stapper Kaap toe gestap het. So in die Suiwes son al met die teerad langs het oom Stapper met sy Grashoppers gestap.
'n Jong meisie, vermoedelik van Windhoek af oppad Stellenbosch toe stop toe langs Oom Stapper en bied hom 'n geleentheid aan, waarop Oom Stapper kordaar antwoord :" Nee dankie, sussietjie, ek is haastig."
Van Riversdal af tot by Humansdorp is 'n lang end, veral vir kinders, en veral op 'n Sondagnamiddag saam met Lady, die poedel, op die agterseat.
Maar as die oudste suster daar bly, dan mens elke nou en dan daar gaan kuier vir 'n Sondagskaapboud, aartappels en rys.
Oom Roelf het vertel van Oom Wilhelm, sy ma se jongste broer, wat op 'n stadium, by hulle gebly het. Hy moes uit die aard van die saak elke Sondag saampiekel Humansdorp toe en oppad terug, as die boud begin saamgesels het daar onaardige klanke in die Valiant begin rondhang. As Oom Wilhelm, wat agter by die kinders moes sit, begin halstarrig raak, het hulle almal opeens saamgestem:" Nee Oom Wilhelm, dis nie ons wat poep nie, dis Lady."
Dan se Oom Wilhelm:" Issie. Issie die hontie. Die hond se poep smaak bitter."
Posted in Destyds | 1 Comment »
soms kan 'n mens net nie help nie
Desember 30, 2010 deur Kaalvoet
Ek weet mens moenie lag nie, maar soms kan mens net nie help nie. Daar is goed wat mens as algemeen of vanselfsprekend beskou, wat nie so algemeen vir ander is nie. Fnb het dis mos goed gedink om hulle plattelandse vleuel toe te maak. Seg een klient:"Hulle kan nie die bank toemaak nie! Wie gaan ons nou help met die masjien?"
My pa laai my sus nou die dag op Skelmbos af, en stop by my Spar vir brood en 'n kouk. Voor hom in die tou staan 'n oom, duidelik van iewers ver af, waarskynlik van een of ander dorp in die Noordkaap of Vrystaat waar FNB hulle tak gesluit het. Die oom het al sy inkopies op die toonbank gepak en geduldig gewag voor hy trots sy kredietkaart uit sy wallet haal.