Sokolov Vladimir Nikolaevich, Russiese Sowjet digter: biografie, persoonlike lewe, werk
Vladimir Sokolov kreatiewe leser gerig word aan die individu, nie die massa. Lees sy gedigte, asof in gesprek met sy siel. Massa gehoor het nie waardeer en nie waardeer die belangrikheid van die gedigte van die digter, maar fynproewers van literatuur baie waarde Tomiko Vladimir Sokolov.
Sokolov Vladimir Nikolaevich - 'n Russiese en Sowjet-digter, vertaler en essayis. Hy is gebore April 18, 1928. Lewe en dood van Vladimir ontmoet in Rusland. Die digter het in die rigting van "stille poësie" in Russies. Debuutwerk is die gedig "Ter nagedagtenis aan 'n vriend." Sokolov Vladimir Nikolaevich is bekroon met die Russiese staat prys. A. S. Pushkina in 1995.
so die familie
Die seun is gebore in die streek Tver (Lihoslavl) in 'n gesin van militêre ingenieur en argivaris, suster van die bekende satirikus 1920-1930 Mikhail Kozyrev.
Kozyrev was altyd geïnteresseerd in die letterkunde, so die familie het 'n paar tradisies ontwikkel. Antonina Yakovlevna, ma die digter se geliefde werk van Alexander Blok. Interessante feit, dat sy weer lees volumes van gunsteling skrywer, terwyl hulle wag vir die baba. Dit is spesifiek gedoen om 'n kind aan te wakker 'n belangstelling in die letterkunde, volgens die ou oortuigings. Of volume Blok, of ingebore eienskappe van die digter, het hul werk.
Die eerste literêre stappe
Sokolov Vladimir Nikolaevich begin skryf gedigte in die ouderdom van 8. Tydens die bestudering van in die hoërskool, Vladimir publiseer verskeie tydskrifte in samewerking met sy vriend David Lange ( "Die Dawn" (1946) en "die XX-ste eeu" (1944)). In dieselfde tydperk het die digter is geïnteresseerd in die literêre sirkel van talentvolle digteres E. Blaginin. In die toekoms, sal die jeug op die aanbeveling van die Literêre Instituut Blaginin E. en L. Timofeev word aangeneem. Vladimir het na skool in 1947 tydens 'n seminaar Vasiliya Kazina. In 1952 gegradueer 'n jong man uit die literêre Instituut.
Russiese Sowjet digter Sokolov gepubliseer sy eerste gedig, "In die geheue van 'n vriend," 1 Julie 1948 in die "Komsomolskaya Pravda". Jong talent onmiddellik opgemerk Stepan Shchipachev, wat die digter in sy artikel uitgelig "Notes op die poësie." S. Sokolov Shchipachev beveel om die Unie van Sowjet-skrywers.
Die eerste gedrukte boek is gepubliseer in 1953 onder die titel "Morning op die pad." Sokolov homself wou titel dit as "Wings". Yevtushenko selfs erken dat soms gebruik in sy gedigte Vladimir Nikolaevich lyne, en het hom sy meester wees. So soms ek deelgeneem het aan die destydse gewilde vertonings van die sestigerjare. Die meeste dikwels, vermy hy openbare optredes sedert sy werk "praat" net alleen met die leser, met sy diepste gedagtes.
Vertaling van Bulgaarse Russiese skrywer begin belangstel nadat hy sy lewe met 'n Bulgaarse vrou Henrietta Popova verbind. Vertaling grootliks gefassineer die digter, en hy gewy veel tyd om dit te. Reeds in 1960, die wêreld het die boek " 'n gedig deur van Bulgarye."
In 1954 het die digter in die liefde met die pragtige Henrietta, wat die filosofie Fakulteit Moskou Staat Universiteit klaar. Die meisie was 'n bietjie ouer, Vladimir Nikolayevich getroud was. Maklik liefde van jong mense het in 'n ware gevoel dat gevra Henrietta Popov Bulgaarse egskeiding haar man. Dit blyk dat alles baie goed gaan, jong gelukkig. Baie gou het hulle 'n pragtige seun Andrew en 'n half later, die wêreld het die baba Snezana. In 1957, 'n jong paartjie in staat was om 'n woonstel in die huis van die skrywer se kry. Trouens, dit was 'n groot sukses en geluk. Na die geboorte van kinders Henrietta wat betrokke is by die onderrig van Bulgaarse taal by die Literêre Instituut. Gorky. In poësie toenemend begin Sokolova Bulgaars motiewe verskyn - .. Ou kerke, Topolonitsa rivier, berg Rila, ens Niemand kon raai wat verrassings berei die lot van Russiese digter. Sokolov Vladimir Nikolaevich, wie se persoonlike lewe het nie suksesvol was, het daarin geslaag met trots aan al die houe van die lot te beweeg. In 1961, ná 7 jaar van 'n gelukkige huwelik, sy vrou het selfmoord gepleeg. Sokolov het alleen agtergebly met twee kinders. Andrew voed en Snezhana gehelp twee vroue - ma en suster van die digter. Dit sal opgemerk word dat die suster het ook bevind sy literêre pad: Marina Sokolova was romanskrywer.
Sokolov Vladimir Nikolaevich trou vir die tweede keer. Sy verloofde - Marianne Rogovskaya, geleerde en literêre kritikus. Vir 'n lang tyd gelei het sy die Huis-museum van Chekhov in Moskou. Sokolov Vladimir Nikolaevich, wie se biografie is reeds besmet deur die selfmoord van sy vrou, getroud hy 'n derde keer. Nou, sy keuse was 'n ou skoolmaat Elmira wat gevoelens by die skool aangevuur vir hom. Elmira Slavogorodskaya liefgehad digter van die pyn wat hy gely het, maar hy het - vir jou begrip. Baie van die gedigte is toegewy aan Sokolov Elmira. Die vrou het 'n baie moeite om die literêre talent van Vladimir hou. Hul lewe het saam plaas op 'n baie moeilike tyd vir Vladimir, oor wat hy gesê het: ". Daar is geen magte om te glimlag" Ten spyte van al hierdie dinge, selfs Turgenev geskryf dat liefde verskillende gevoelens kan bring, maar nie te danke. In 1966, die egpaar geskei. Dit gebeur rustig en sonder skandaal. Na die einde van die egskeidingsproses Sokolov het sy beroemde gedig "wrong."
50-60 jaar van die vorige eeu is gekenmerk deur die feit dat die stad gee 'n groot aantal onskuldige mense veroordeel. Die hele gemeenskap is baie simpatiek teenoor hulle en gehelp as beste wat sy kon. Jaroslav Smelyakov teruggekeer uit die tronk nadat twee "otsidok". Hy het weer vinnig sy reputasie en ontvang een van die voorste posisies in die Writers 'Union. Vladimir Sokolov geliefd kreatiwiteit Smelyakov, bewonder sy gedigte en voordrag hulle hardop.
Byna al Moskou het geweet van die stormagtige roman Henrietta en Jaroslav Smelyakov. In die donker was daar slegs familielede Vladimir Nikolaevich homself. Sokolova suster in sy memoirs geskryf dat hy nie verstaan wat Smelyakov Bubu kon oorwin, omdat Hy toornig en lelike man was. Maar die feit bly staan - Henrietta halsoorkop verlief op hom. Miskien is dit gebeur het as gevolg van die aura van martelaarskap wat self omring Smelyakov, of as gevolg van sy talentvolle gedigte. Interessant genoeg, die Henrietta sy vertel haar man oor sy roman. Dit maak nie net sit dit op kennisgewing en gewy aan al die besonderhede. Sokolov gesmeek haar nie aan al vertel, maar sy het gesê ... Dit was 'n gewone dag, en Vladimir gaan werk. Voete Hom voor die middestad en dan na sy eie huis. Hy het aan die hele situasie van families, wat was geskok deur die voorval.
Op die oomblik het Henrietta om die huis langsaan om Smelyakov. Die deur is geopen deur sy vrou, en hy agtervolg Jaroslav Vrou, geniet dit beledigende. Verlaat die huis, Henrietta vergeet sleutels, en op haar voorstoep wag vir die gaste. 'N Buurvrou, sien dit, uitgenooi vir jouself. Bubu gestel in 'n ander kamer, so sy was nie haarself. Toe sy geloop, die venster is wyd oop, maar sy was reeds dood Henrietta.
Sokolov het nie dadelik vertel daaroor. Hy is na die hospitaal, waar hulle vertel wat gebeur het gebring. Yuri Vladimir Nikolaevich Levitansky gedwing om 'n glasie vodka drink, maar dit het nie gehelp nie. Vir 'n paar weke die wewenaar net afgekom. Interessant genoeg, nadat hierdie familie Sokolov 'n oproep van die KGB en vertel dat Vladimir sal geskors word van die Skrywersvereniging Unie, en dat dit sal 'n beroep vir 'n motor te klap in 'n psigiatriese hospitaal. Nie met tyd om te herstel van 'n skok, is Sokolov familie in die teenoorgestelde uiterste gegooi. Suster vinnig hardloop vir die dokter, wat gesonde verstand V. N. Sokolova bevestig. Sy eerste vrou, die digter liefdevol genoem Buba en dikwels het familie wat sy was net sy ware sielsgenoot.
Baie verse Sokolov gewy aan sy geboorteland. Die mees noemenswaardige en prominente is die volgende: "By die stasie," "Aand in die tuisland", "die beste jare het ek geleef het," "Star van Fields" en "omgewing".
Kreatiwiteit en Sokolova werk is opgemerk en waardeer. Hy het 'n groot taak nie net as 'n skrywer nie, maar ook as 'n talentvolle vertaler. In 1977 het die skrywer 'n ridder van die Orde van Cyril en Methodius in Bulgarye. In 1983, Vladimir het 'n pryswenner van die staat prys van die USSR, N. Vaptsarov International-prys, die Internasionale Prys Lermontov, sowel as die eerste ontvanger van die Russiese Pushkin Staat-prys. Daarbenewens, Sokolov Vladimir Nikolaevich besit baie staat toekennings van die USSR en die Russiese Federasie.
In 2002, die Regional Library Sentraal in Likhoslavl is vernoem V. N. Sokolova. Ook naby die biblioteek opgerig 'n gedenksteen Sokolov.
Boeke Vladimira Sokolova
Sokolov Vladimir Nikolaevich - 'n digter wat 'n groot literêre erfenis gelaat. Die publikasie van sy boeke begin in 1981 en duur tot 2007. In die boeke van die digter is duidelik sigbaar op slag en die vryheid van skryf aan 'n visitekaartjie Sokolova geword. Hy skryf gedigte, waarvan verskeie genres kombineer: drama, poësie, drama en epiese. Boeke van die digter verskyn selde - 'n subtiele versameling van meer as 4 jaar. Dit is omdat dit is baie veeleisend en sensitief oor hul kreatiwiteit. Die laaste jaar van die lewe van die digter se gevul met die tragiese gedigte. Die laaste boek in sy leeftyd gepubliseer is, was 'n versameling van "n gedig van Marianne." Die daling van die kreatiewe lewe van vertaling uit Bulgaarse in Russies het nie die digter voormalige vreugde gebring.
In 2008, ten einde die werk en die lewe van die digter Vladimir Sokolov, 'n dokumentêre rolprent is geskiet voortbestaan, "Ek was 'n digter op aarde. Vladimir Sokolov. " Die première plaasgevind het nadat die 80 ste herdenking van sy geboorte op die kanaal "Kultuur". Die storielyn van die film vind plaas in 'n dialoog van die weduwee van die digter Marianne Rogowska en sy student Yuri Polyakov. In die film, 'n gedig voorgedra beste Sokolova. Ook in die film word gewys fragmentariese oorlewende beeldmateriaal van die lewe van die digter.
In die laaste jare van sy lewe het die skrywer twee versamelings gepubliseer: "Besoek" in 1992 en "Die meeste van my gedigte," in 1995. Nuutste versameling sluit die hoeveelheid werk Sokolova in 'n halfeeu. Maar die "Besoek" is vol gedagtes van die skrywer oor die tragedie van die era en morele nekrose bevolking.
Sokolov geleef in Astrakan baan en huis beroemde skrywer se Lavrushinsky Lane. Die laaste jare van sy lewe die digter het in Moskou. En ná die dood van Buba hele gesin soos jaag slegte geluk. Die digter begin swaar drink, en sy seun was 'n verskriklike tragedie. Gou baie siek moeder, Vladimir Nikolaevich moes klim die venster na die windskerm moeder slaag. Hy is dood aan natuurlike oorsake in die winter van 1997. Die digter is begrawe in die begraafplaas Novokuntsevskom (Moskou).