Nuuskommentaar: GeloftedagArgieffoto Vanjaar se Geloftedag (en Versoeningsdag) staan teen die agtergrond van taalwoelinge by die Universiteite van Stellenbosch en Noordwes (Potchefstroom-kampus), en die minister van hoër onderwys se monduitspoelery oor Akademia. Ook op ander terreine het baie Afrikaners ’n versnelde proses van vervreemding in hul eie land ervaar. Nou is dit Geloftedag. Daar kan, en is al lang stukke geskryf oor hoe Geloftedag nié gevier behoort te word nie, soos dat dit verkeerd was en is om dit vir politieke doeleindes te kaap. Oor bykans elke punt is al in die verlede rusie gemaak. Maar wat van die positiewe? Om ’n Gelofte te kan maak, moet die betrokkenes in die eerste plek Christene wees. Die Gelofte se viering daarna moet dus in die eerste plek staan in die lig van dit wat Jesus op aarde aan ons openbaar het. Sy opsomming van die Tien Gebooie, naamlik dat jy God en jou naaste moet liefhê (en jou vyande ook), kan nie deur die latere verstaan van ’n Gelofte ongedaan gemaak word nie. ’n Volk wat ‘n Gelofte aangaan, neem ook ’n groot verantwoordelikheid op hom en sy nageslag, veral in ’n Gelofte soos dié van toekomstige geslagte wat ook ingebind word. In ’n Gelofte moet ook eerlikheid ingebou word, omdat die Afrikaner ’n God dien wat eerlikheid hoog stel. Word na die uiteenlopende weergawes van die gebeure in verskillende bronne gekyk, is dit duidelik dat minstens sommiges hul eie vooroordele in die weg van eerlike historiese optekening laat staan het. Terwyl veral ouer bronne ’n taamlike groot aantal swart soldate in die laer aandui – skerpskutters van Port Natal wat deur Alexander Biggar saamgeneem is om die moord op sy seuns te wreek), en die bruin bediendes en presies wat hul rol was, swyg ander bronne heeltemal hieroor. Terwyl van die ouer bronne aandui hoeveel swart stamme na die slag uit hul skuilings kon kom en dus saam met die Voortrekkers grootliks beveilig is, bied ander bronne die geskiedenis as suiwer een van wit teen swart aan. Gestroop van latere bymotiewe en misbruike, maak dit ook sin om die Voortrekkers se ideale na te gaan, soos onder meer kragtig in Piet Retief se manifes saamgevat. Ook hieruit blyk ’n strewe om in vrede met die ander mense wat hulle in die binneland aantref te kan woon, maar ook ’n vasbeslotenheid om hul eie kultuur, sterk gedrewe deur die Bybel in die wakis, te handhaaf. God het die oorwinning by Bloedrivier beskik. God is ’n ewige God, en daarom verdamp die Gelofte nie maar mettertyd nie.