In matriek het ons manne, wat ná skool agtergebly het vir skyfskietoefening, ons trommeldik aan slaptjips met sout en asyn geëet wat ons ouers ’n hele tien sent uit die sak gejaag het.
Deur die loop van die Bybelse geskiedenis het ’n talent twee inhoudelike betekenisse gehad, maar nou ook nie vreeslik baie verskil nie. Punt is, ’n talent was ’n yslike lot silwer en selfs goud. In Kronieke lees ons dat die Ammoniete hul strydwaens teen 33,7 ton silwer gehuur het – ’n aanduiding dat talente nie vlak gekyk moes word nie. In Babilonië was ’n talent net onder die 50 kg.
Ná die koms van die Romeine was die talent steeds ŉ enorme bedrag, en een gelykstaande aan 6 000 denarii. ’n Denarius (’n Griekse geldeenheid) was die normale bedrag wat aan ’n werker betaal is.
Nou kom die heer in die gelykenis se woede oor die kneg wat die paar talente wat aan hom toevertrou is, in perspektief. Dit was ’n enorme bedrag geld wat hy vir veilige bewaring gaan begraaf het. Deur dit eerder rente te laat verdien, kon daar al ’n aardige bedraggie geld by gewees het.