Vyf dinge wat jy moet weet oor hartwurmsiekte en jou kat | Troeteldiere Huishouding
As jy dink honde is die enigste wat hartwurmsiekte kry, nooi ek jou uit om weer te oorweeg. Alhoewel honde die meer natuurlike gasheer vir hierdie siekte is, is katte ook vatbaar vir hartwurminfeksie. Dit word geskat deur die Amerikaanse Hartwurm Vereniging dat in enige gegewe gemeenskap die voorkoms van hartwurminfeksie by katte ongeveer 5% tot 15% persent is van honde wat nie op voorkomende medikasie is nie.
Terwyl die honde en katagtige weergawes van hartwurmsiekte soortgelyk is, is daar 'n paar treffende verskille. Ek bespreek hierdie verskille hieronder, binne die vyf feline feite wat verband hou met hartwurmsiekte.
Die meeste honde met hartwurmsiekte behels baie wurms en die hart en longe is die primêre teikens vir skade. In teenstelling, is slegs een of twee wurms tipies teenwoordig in 'n geaffekteerde kat1, en die siekte neem sy primêre tol op die longe. Die kat se immuunstelsel gaan in oordrewe reaksie in reaksie op onvolwasse hartwurms in die longe en / of fragmente van sterwende, volwasse hartwurms wat vloei deur bloedvate wat in die longe voer. Die gevolg van hierdie immuunstelsel aktiwiteit is 'n hele klomp ontsteking wat verwoesting in die longe kan veroorsaak. Die akroniem HARD (hartwurmverwante respiratoriese nood) word gebruik om katte longsiekte wat veroorsaak word deur hartwurms te beskryf.1.
Algemene simptome van hartwurm siekte sluit in:
In seldsame gevalle kan erger simptome en selfs skielike dood voorkom. Een van die mees verrassende simptome wat voorkom by katte met hartwurmsiektes, maar nie by honde nie, is 'n intermitterende braking wat nie verband hou met eet nie.1.
Nie alle katte met hartwurmsiekte toon simptome nie. Vir die katte wat positief toets vir die siekte tydens roetine-ondersoek, maar vry is van simptome, word aanbeveel dat dit gedurende twee tot drie jaar (die lewensduur van die volwasse wurms) deeglik nagegaan word.
Die mees betroubare siftingstoets vir hartwurminfeksie by honde word 'n antigeentoets genoem. Op 'n bloedmonster uitgevoer word, word mikroskopiese deeltjies (antigeen) wat deur volwasse, vroulike hartwurms geproduseer word, opgespoor. By katte is dit nie ongewoon om 'n manlike enigste bevolking te hê nie, aangesien daar dikwels slegs een tot twee wurms teenwoordig is. Daarbenewens ontwikkel baie katte simptome en word dit getoets wanneer die wurms onvolwasse is. Om hierdie redes het katte met aktiewe hartwurmsiekte dikwels negatiewe antigeen toetsuitslae. As die antigeentoets egter positief is, is dit 'n bewys van hartwurmsiekte.
Omdat antigeen toetse negatief kan wees by katte met hartwurmsiekte, is dit baie belangrik om die antigeentoets te koppel met 'n bloed teenliggaam toets in daardie katte wat simptome toon. Die teenwoordigheid van teenliggaampies beteken dat die kat se immuunstelsel aan die hartwurm parasiet blootgestel is. 'N Negatiewe teenliggaam toets is goeie bewyse dat 'n kat nie besmet is nie. Aan die ander kant kan 'n positiewe teenliggaamstoets beteken dat daar ook 'n aktiewe infeksie is, of die kat het hartwurminfeksie in die verlede ervaar. Teenliggaampievlakke kan verhef wees lank nadat die hartwurms dood is.
Die American Heartworm Society beveel aan dat aanvanklike sifting vir kardinale hartwurmsiekte beide antigeen- en antiliggaamtoetsing insluit. As resultate die moontlikheid of waarskynlikheid van hartwurmsiekte ondersteun, word ultraklank van die hart en röntgenstraling van die bors om die longe te evalueer, aanbeveel om die diagnose te bevestig of te weier.
In teenstelling met die hond se weergawe van hierdie siekte, is kattewortelinfeksie nie spesifiek behandelbaar nie. Melarsomien, die dwelm van keuse om volwasse hartwurms in honde dood te maak, is giftig vir katte. Om hierdie rede word kardinale hartwurmsiekte beheerbaar eerder as behandelbaar beskou. Kortikosteroïede soos prednisoon of prednisoloon word algemeen gebruik vir hul kragtige anti-inflammatoriese effekte. Behandeling duur voort totdat die volwasse wurms dood is en van die longe verwyder word ('n twee tot drie jaar proses).
Siektevoorkoming is die beste strategie, veral in gebiede waar muskiete versprei. Die American Heartworm Society beveel aan om mondelings toegedien te word, een keer per maand voorkomende medikasie, wat begin met agt weke oud vir alle katte in hartwurm-endemiese areas. Praat met jou veearts oor hartwurm in jou omgewing. Afhanklik van die weer in 'n bepaalde streek, kan voorkomende medikasie jaarliks ​​of jaarliks ​​aanbeveel word.
'N binnenshuise katte lewenstyl is nie 'n waarborg teen hartwurm infeksie. Trouens, een van die vier gevalle van hartwurmsiekte kom voor by katte wat uitsluitlik binne-in woon1.
Volgende, kyk uit, Hartwurmsiekte: Katte kry dit ook >>
Is my kat vir hartwurmsiekte gesif?
Moet my kat op hartwurm voorkom? Indien wel, watter maande van die jaar moet dit gegee word?
Watter simptome moet ek kyk?
"Opsomming van die huidige Feline Riglyne vir die Voorkoming, Diagnose en Bestuur van Hartwurm (Dirofilaria Immitis) Infeksie in Katte." (2014): American Heartworm Society. Web.