Die EU se ekonomiese bestuur verduidelik - EU verslaggewer
Die lesse wat uit die onlangse ekonomiese, finansiële en soewereine skuldkrisis geleer is, het gelei tot opeenvolgende hervormings van die EU-reëls, wat onder meer nuwe toesigstelsels vir begrotings- en ekonomiese beleid en 'n nuwe begrotingstydlyn ingestel het.
Die nuwe reëls (ingevoer deur die Six Pack, die Two Pack en die Verdrag oor stabiliteit, koördinering en regering) is gegrond op die Europese semester, die EU-beleidskalender. Hierdie geïntegreerde stelsel verseker dat daar duideliker reëls bestaan, beter koördinering van nasionale beleid dwarsdeur die jaar, gereelde opvolg en vinniger sanksies vir oortreding van die reëls. Dit help lidlande om hul begrotings- en hervormingsverpligtinge na te kom, terwyl die Ekonomiese en Monetêre Unie in sy geheel robuuster word.
Die volgende is die belangrikste kenmerke van die nuwe stelsel.
Coördinatie binne die jaar: DIE EUROPESE SEMESTER
Voordat die krisis, die begroting en ekonomiese beplanning beleid in die EU plaasgevind deur middel van verskillende prosesse. Daar was geen omvattende siening van die pogings op nasionale vlak, en geen geleentheid vir lidlande om 'n gesamentlike strategie te bespreek vir die EU-ekonomie.
Koördinering en leiding
Die Europese semester, wat in 2010 ingestel is, verseker dat lidlande hul begrotings- en ekonomiese planne op spesifieke tye deur die jaar met hul EU-vennote bespreek. Hierdeur kan hulle kommentaar lewer op mekaar se planne en kan die Kommissie vroegtydig beleidsriglyne gee voordat besluite op nasionale vlak geneem word. Die Kommissie monitor ook of lidlande werk aan die doelwitte vir werk, onderwys, innovasie, klimaat en armoedevermindering in die langtermyn-groeistrategie van die EU, Europa 2020.
'N Duidelike tydlyn
Die siklus begin elke jaar in November met die Kommissie se Jaarlikse Groei-opname (algemene ekonomiese prioriteite vir die EU), wat lidlande beleidsriglyne vir die volgende jaar bied.
Landspesifieke aanbevelings wat in die lenteaanbodlidstate gepubliseer is, het aangepas advies oor dieper strukturele hervormings, wat dikwels meer as een jaar neem om te voltooi.
Eurosone monitering van die begroting versterk teen die einde van die jaar, met lidlande indiening konsep begroting planne, wat word jaarliks ​​deur die Kommissie en bespreek deur eurosone ministers van Finansies. Die Kommissie hersien ook die fiskale posisie in die eurosone as 'n geheel.
Die Kommissie monitor implementering van prioriteite en hervormings 'n paar keer 'n jaar, met 'n fokus op die eurosone en lidlande met fiskale of finansiële probleme.
November: Die jaarlikse groei Survey (AGS) gee 'n uiteensetting algehele ekonomiese prioriteite vir die EU vir die volgende jaar. Die Alert Meganisme Verslag (AMR) skerms lidlande vir ekonomiese wanbalanse. Die Kommissie publiseer sy menings oor konsepbegroting planne (vir alle eurosone lande) en Ekonomiese Vennootskap Programme (vir eurosone lande met tekorte oormatige begroting). Die begroting planne word ook bespreek deur eurosone ministers van Finansies.
Desember: lidlande van die eurosone neem finale jaarlikse begrotings aan, met inagneming van die advies van die Kommissie en die opinies van ministers van finansies.
Februarie / Maart: Die Europese Parlement en relevante EU-ministers (vir indiensneming, ekonomie en finansies, en mededingendheid) se vergadering in die Raad bespreek die AGS. Die Kommissie publiseer sy winter ekonomiese vooruitsig. Die Raad stel ekonomiese prioriteite vir die EU, gebaseer op die AGS. Dit is rondom hierdie tyd dat die Kommissie publiseer in-diepte resensies van lidlande met potensiaal wanbalanse (diegene wat in die AMR).
April: Lid State dien hul stabiliteit / Konvergensie Programme (begroting planne medium termyn) en hul nasionale hervorming programme (ekonomiese planne), wat behoort te wees in ooreenstemming met al die vorige EU aanbevelings. Dit is as gevolg van 15 April vir eurosone lande, en teen die einde van April vir die EU. Eurostat publiseer geverifieerde skuld en tekort data van die vorige jaar, wat is belangrik om te kyk of lidlande vergader hul fiskale teikens.
Mei: Die Kommissie stel landspesifieke aanbevelings (MVO's) voor, aangepaste beleidsadvies aan lidlande gebaseer op die prioriteite wat in die AGS geïdentifiseer is en inligting uit die planne wat in April ontvang is. In Mei publiseer die Kommissie ook sy lente ekonomiese vooruitskatting.
Junie / Julie: Die Europese Raad onderskryf die CSR, en die EU-ministers vergadering in die Raad bespreek. ministers van Finansies EU uiteindelik neem hulle in Julie.
Oktober: lidlande van die eurosone dien konsepbegrotingsplanne vir die volgende jaar by die Kommissie in (teen 15 Oktober). As 'n plan nie ooreenstem met die mediumtermyn-teikens van 'n lidstaat nie, kan die Kommissie dit versoek om op te stel.
Meer verantwoordelike BEGROTING
Die stabiliteit pact is gestig op dieselfde tyd as die eenheid munt ten einde gesonde openbare finansies te verseker. Maar die manier waarop dit toegepas word voor die krisis nie die opkoms van ernstige fiskale wanbalanse in sommige lidlande het verhoed.
Dit is gereformeerde deur die Six Pack (wat die wet in Desember 2011 het) en die Twee Pack (wat in Mei 2013 in werking getree), en versterk deur die Verdrag oor die stabiliteit, koördinering en bestuur (wat in Januarie 2013 in krag geword het sy 25 ondertekenaar lande).
Headline tekort en perke skuld: Grense van 3% van die BBP vir tekorte en 60% van die BBP vir skuld gemaak is in die stabiliteit pact en vasgelê in die Verdrag. Hulle bly geldig.
'N Sterker fokus op skuld: Die nuwe reëls maak die bestaande 60% van die BBP skuld limiet operasionele. Dit beteken dat lidlande in die buitensporige tekort proses geplaas kan word as hulle skuld verhoudings bo 60% van die BBP wat nie voldoende is verminder (waar die oortollige oor 60% nie af 'n jaar kom deur ten minste 5% gemiddeld oor drie jaar).
'N nuwe uitgawes maatstaf: onder die nuwe reëls moet die owerheidsbesteding nie vinniger styg as die potensiële BBP-groei op mediumtermyn, tensy dit ooreenstem met voldoende inkomste.
Die belangrikheid van die onderliggende begrotingspos: Die stabiliteits- en groeipact fokus meer op die verbetering van openbare finansies in strukturele terme (met inagneming van die gevolge van 'n ekonomiese afswaai of eenmalige maatreëls op die tekort). Lidstaten het hul eie begrotingsdoelwitte op mediumtermyn vasgestel, ten minste elke drie jaar, met die doel om hul strukturele balans met 0.5% van die BBP per jaar te verbeter. Dit bied 'n veiligheidsmarge teen die oortreedinge van die tekortgrens van 3%, met lidlande, veral dié met 'n skuld van meer as 60% van die BBP. Dit word aangemoedig om meer ekonomiese tye en minder in ekonomiese slegte tye te doen.
A fiskale verdrag vir 25 lidlande: Onder die Verdrag oor die stabiliteit, koördinering en bestuur (TSCG), vanaf Januarie 2014 begroting doelwitte medium termyn moet vasgelê in nasionale wetgewing en daar moet 'n beperking van 0.5% van die BBP op strukturele tekorte wees (styg tot% 1 as die skuld-tot-BBP-verhouding is heelwat laer as 60%). Dit staan ​​bekend as die fiskale verdrag. Die verdrag het ook gesê dat 'n outomatiese regstelling meganismes moet geaktiveer word as die limiet strukturele tekort (of die aanpassing pad daarheen) is, nie nagekom, wat lidlande sal vereis om in nasionale wetgewing uiteengesit hoe en wanneer hulle die verbreking sou regstel in die loop van toekomstige begrotings.
Buigsaamheid tydens 'n krisis: Deur middel van die onderliggende begrotingspos oor die medium termyn, kan die Stabiliteits- en Groeipact tydens 'n krisis buigsaam wees. As groei onverwags agteruitgaan, kan lidlande met begrotingstekorte oor 3% van BBP ekstra tyd kry om hulle reg te stel, solank hulle die nodige strukturele pogings aangewend het. Dit was die geval in 2012 vir Spanje, Portugal en Griekeland, en in 2013 vir Frankryk, Nederland, Pole en Slowenië.
Beter handhawing van die reëls
Beter voorkoming: Lidstaten word beoordeel of hulle hul mediumtermyn teikens bereik. Vordering word elke April geassesseer wanneer lidlande hul stabiliteits- / konvergensieprogramme aanbied (driejaarlikse begrotingsplanne, die voormalige lande van die eurosone, laasgenoemde vir die EU). Hierdie publikasies word binne drie maande deur die Kommissie en die Raad gepubliseer en ondersoek. Die Raad kan 'n mening aanneem of lidlande uitnooi om die planne aan te pas.
Vroeë waarskuwing: as daar 'n "beduidende afwyking" is van die mediumtermyn-teiken of die aanpassingspad daarheen, rig die Kommissie 'n waarskuwing aan die lidstaat wat deur die Raad onderskryf word en wat openbaar gemaak kan word. Die situasie word dan gedurende die jaar gemonitor, en as dit nie reggestel word nie, kan die Kommissie 'n rentedraende deposito van 0.2% van die BBP voorstel (slegs die eurosone), wat deur die Raad goedgekeur moet word. Dit kan aan die lidstaat terugbesorg word as dit die afwyking regstel.
Oormatige tekort proses (VGP): As lidlande verbreek óf die kriteria tekort of skuld, hulle geplaas word in 'n buitensporig tekort proses, waar hulle is onderhewig aan ekstra monitering (gewoonlik elke drie of ses maande) en is 'n spertyd vir die verbetering van hul tekort. Die Kommissie tjeks nakoming regdeur die jaar, gebaseer op gereelde ekonomiese vooruitskattings en Eurostat skuld en tekort data.
Vinniger sanksies: Vir eurosone lidlande in die buitensporige tekort proses, finansiële boetes skop vroeër en kan geleidelik optrek. Versuim om die tekort te verminder kan lei tot boetes van 0.2% van die BBP .. Boetes kan styg tot 'n maksimum van 0.5% as statistiese bedrog bespeur en boetes kan 'n skorsing van Kohesie befondsing (selfs vir nie-eurosone lande) in te sluit. In parallel, kan die 25 lidlande wat die TSCG onderteken beboet 0.1% van die BBP vir die versuim om die fiskale verdrag behoorlik te integreer in die nasionale wetgewing.
Nuwe stemstelsel: Besluite oor die meeste sanksies onder die oormatige tekort proses word geneem deur Reverse Gekwalifiseerde meerderheid (RQMV), wat beteken dat boetes wat deur die Raad goedgekeur word nie, tensy 'n gekwalifiseerde meerderheid van lidlande hulle omkeer. Dit was nie moontlik voor die Six Pack van krag geword. Daarbenewens het die 25 lidlande wat die Verdrag oor die stabiliteit, koördinering en bestuur onderteken het ingestem om die omgekeerde gekwalificeerde meerderheid meganisme selfs vroeër herhaal in die proses, byvoorbeeld, wanneer jy moet besluit of 'n lidstaat te plaas in die buitensporige tekort proses.
Trap-UP toesig in die eurosone
Die krisis het getoon dat probleme in een lid van die eurosone belangrike besmettingseffekte in buurlande kan hê. Daarom is ekstra toesig geregverdig om probleme te bevat voordat hulle sistemies word.
Die Two Pack, wat op 30 Mei 2013 in werking getree het, het 'n nuwe moniteringsiklus vir die eurogebied ingestel, met die indiening van konsepbegrotingsplanne van die lidlande elke Oktober (behalwe vir die wat onder makro-ekonomiese aanpassingsprogramme is). Die Kommissie reik dan 'n mening daaroor uit
Dit maak ook voorsiening vir meer in-diepte monitering van eurosone lande in oormatige tekort, en vir strenger toesig van diegene in die gesig staar meer ernstige probleme.
Lidlande in die buitensporige tekort prosedure moet reulgar vorderingsverslae oor hoe hulle die regstelling van hul tekorte te dien. Die Kommissie kan nou vra meer inligting of beveel verdere optrede van mense in gevaar van die vermiste hul tekort sperdatums. Eurosone lidlande met oormatige tekorte moet ook dien Ekonomiese Vennootskap Programme, wat planne vir 'n gedetailleerde fiskale-strukturele hervormings bevat (byvoorbeeld, op pensioen stelsels, belasting of openbare gesondheidsorg) wat hul tekorte in 'n blywende manier sal regstel.
Lidlande wat finansiële probleme ondervind of onder voorsorgprogramme van die Europese stabiliteitsmeganisme is, word onder 'verbeterde toesig' geplaas, wat beteken dat hulle deur die Kommissie gereelde hersieningsmissies onderwerp en addisionele inligting oor hul finansiële sektore moet verskaf.
Programme vir finansiële hulp: lidlande wie se probleme 'beduidende nadelige gevolge' vir die res van die eurosone kan hê, kan gevra word om volledige makro-ekonomiese aanpassingsprogramme voor te berei. Hierdie besluit word geneem deur die Raad met gekwalifiseerde meerderheid op voorstel van die Kommissie. Hierdie programme is onderhewig aan kwartaallikse hersieningsmissies en streng voorwaardes in ruil vir enige finansiële hulp.
Post-program toesig: lidlande sal post-program toesig solank 75% van enige finansiële bystand af getrek uitstaande bly ondergaan.
Monitering EXTENDED vir makro-ekonomiese WANBALANS
Op grond van die ervaring van die krisis, die Six Pack hervormings 'n stelsel van monitering vir ekonomiese beleid, wat bydra tot die normale toesig onder die Europese semester. Dit staan ​​bekend as die makro-ekonomiese wanbalanse Prosedure, en bevat 'n aantal opeenvolgende stappe:
Beter voorkoming: alle lidlande gaan voort met die indien van nasionale hervormingsprogramme - dit word nou elke jaar in April gedoen. Dit word deur die Kommissie gepubliseer en ondersoek om te verseker dat beplande hervormings strook met die prioriteite van die EU se groei en werkgeleenthede, insluitend die Europa 2020-strategie vir langtermyngroei.
Vroeë waarskuwing: Lid State word gekeur vir 'n moontlike wanbalanse teen 'n telbord van 11 aanwysers, asook hulp aanwysers en ander inligting, om ekonomiese ontwikkeling oor tyd te meet. Elke November, die Kommissie publiseer die resultate in die Alert Meganisme Verslag (sien MEMO / 12 / 912). Die verslag identifiseer lidlande dat verdere ontleding ( 'n deeglike hersiening) vereis, maar nie enige gevolgtrekkings te maak.
In-diepte resensies: Die Kommissie onderneem 'n in-diepte oorsig van die lidlande wat in die AMR wat potensieel in gevaar van wanbalanse. Die in-diepte oorsig is gepubliseer in die lente en bevestig of ontken die bestaan ​​van wanbalanse, en of hulle oormatige of nie. lidlande word versoek om die bevindinge van die in-diepte oorsig in ag neem in hul hervorming planne vir die volgende jaar. Enige opvolg is opgeneem in die raad van die Kommissie gee aan elke lidstaat in die land-spesifieke aanbevelings aan die einde van Mei.
Oormatige Wanbalanse Prosedure: Indien die Kommissie die gevolgtrekking dat oormatige wanbalanse bestaan ​​in 'n lidstaat, mag dit aanbeveel om die Raad dat die lidstaat saamstel van 'n korrektiewe aksieplan, insluitend sperdatums vir nuwe maatreëls. Hierdie aanbeveling is deur die Raad. Die Kommissie en die Raad monitor die lidstaat dwarsdeur die jaar om te kyk of die beleid in die regstellende aksieplan geïmplementeer.
Boetes vir lidlande in die eurosone: Boetes geld slegs as laaste uitweg en word gehef vir die herhaalde versuim om op te tree (nie om die wanbalanse self reg te stel nie). As die Kommissie byvoorbeeld herhaaldelik tot die gevolgtrekking kom dat die regstellende aksieplan van 'n Eurosone-lid onbevredigend is, kan hy voorstel dat die Raad 'n boete van 0.1% van die BBP per jaar hef. Boetes kan ook gehef en verskerp word as lidlande nie op grond van die plan optree nie (begin met 'n rentedraende deposito van 0.1% van die BBP, wat kan omgeskakel word na 'n boete as daar herhaaldelik nie voldoen word nie). Die sanksies word goedgekeur, tensy 'n gekwalifiseerde meerderheid lidlande dit omverwerp.
'N bloudruk vir die toekoms
Die hervormings wat oor die afgelope drie jaar plaasgevind het, is ongekende, maar die krisis het getoon hoeveel die onderlinge afhanklikheid van ons ekonomieë sedert die stigting van die Ekonomiese en Monetêre Unie gestyg het. Daar is 'n besondere behoefte aan lande in die eurosone om nader aan mekaar te werk om beleidsbesluite te neem wat die wyer belangstelling van hul mede-eurosone-lede in ag neem.
Die idees van die Europese Kommissie vir die toekoms word uiteengesit in die Bloudruk oor 'n diep en egte ekonomiese en monetêre unie, gepubliseer op 28 November 2012 (sien IP / 12 / 1272). Die bloudruk verduidelik hoe om te bou op die argitektuur wat ons in die komende maande en jare stapsgewys het.
Die Kommissie het reeds sy idees ontwikkel oor 'n raamwerk vir die koördinering ex-ante van groot strukturele hervormings en op 'n konvergensie en mededingendheid instrument aan te moedig en te ondersteun lidlande wat die implementering van moeilike hervormings (sien IP / 13 / 248). Hierdie voorstelle sal ontwikkel word volgende besprekings by die Europese Raad.
Op die Europese Semester.
Op die buitensporige tekort prosedure (insluitende deurlopende VGP's deur land).
Oor die makro-ekonomiese wanbalansprosedure (insluitende in-diepte resensies per land).
Verwante onderwerpe:Ekonomiese en Monetêre Unieekonomiese bestuurEU-beleidskalenderOormatige tekort prosesGewildefull-beeldrobuusteSix PackVerdrag oor die stabiliteit Koördinering en Bestuurtwee Pack