PREEKSKETS: Matt 17:14-20
Die gebeure in ons fokusteks speel af kort na die merkwaardige verheerliking op die berg (17:1-8) en terwyl Jesus op pad is na Jerusalem. Met hulle onvermoë om die besorgde pa te help lyk die dissipels maar sleg en Jesus het harde woorde vir hulle en die ander by hulle (v17).
Met hulle bereidheid om by Jesus te gaan leer oor wat verkeerd gegaan het (v19) lyk die dissipels darem effens beter. Jesus gebruik die geleentheid om vir hulle te verduidelik hoe belangrik geloof is en dat selfs 'n mosterdsaad-hoeveelheid daarvan 'n groot invloed kan hê. Aan die een kant is dit bevrydend, maar dit roep ook verskeie verstaansprobleme op: Hoe weet ek hoe groot my geloof is? Watter meetinstrument gebruik mens daarvoor?
Om hierdie vraagstukke op te los help dit ons om al die pad na Matt. 10:1-8 terug te gaan. Hier lees ons van Jesus wat aan sy dissipels die vermoë gee om sekere dinge te doen. Geloof is om vanuit hierdie beloftes en gawes te leef. Dit vertrou op wat God belowe en kan doen.
Die beskrywing van geloof as 'n mosterdsaadjie het op die end nie ten doel dat ons probeer om geloof 'n meetbare entiteit te maak en binne onsself te meet nie. Dit gaan eerder om die merkwaardige kontras uit te lig tussen die vertrouensverhouding in ons (wat maar klein kan wees) en die grootsheid van die krag van God waarop dit gerig is. In die besef en vertroue dat ons maar alleen op God se krag staat maak, kan Hy berge deur ons versit.