Ons het lankal geweet dat die derm verantwoordelik is vir die vertering van voedsel en die verspilling van die afval. Meer onlangs het ons besef die derm het baie meer belangrike funksies en tree op as 'n soort klein brein wat ons gemoed en eetlus beïnvloed. nou, nuwe navorsing dui daarop Dit kan ook 'n rol speel in ons drange vir sekere soorte kos.
Hoe werk die Mini-brein?
Die gut mini-brein produseer 'n wye verskeidenheid hormone en bevat baie van dieselfde neurotransmitters as die brein. Die maag bevat ook neurone wat in die mure van die maag geleë is in 'n verspreide netwerk bekend as die enteriese senuweestelsel. Trouens, daar is meer van hierdie neurone in die ingewande as in die hele rugmurg.
Die enteriese senuweestelsel kommunikeer na die brein via die brein-gut-as en seine vloei in beide rigtings. Die brein-gut-as word vermoedelik betrokke by baie gereelde funksies en stelsels binne die gesonde liggaam, insluitend die regulering van eet.
Kom ons kyk wat gebeur met die brein-gut-as wanneer ons 'n ete eet. Wanneer voedsel in die maag kom, word sekere dermhormone afgeskei. Dit aktiveer seinweë vanaf die maag na die breinstam en die hipotalamus om voedselverbruik te stop. Sulke hormone sluit in die eetlus-onderdrukkende hormone peptied YY en cholesistokinien.
Darmhormone kan direk bindende reseptor teikens in die brein, maar daar is sterk bewyse dat die vagus senuwee speel 'n belangrike rol in die brein-gut sein. Die vagus-senuwee tree op as 'n groot snelweg in die brein-gut-as, wat die oor 100 miljoen neurone in die enteriese senuweestelsel verbind tot die medulla (aan die basis van die brein).
navorsing het getoon dat vagus senuwee blokkade kan lei tot gemerkte gewigsverlies, terwyl vagus senuweestimulasie is bekend om te sneller oormatige eet in rotte.
Dit bring ons by die onderwerp van voedselbehoeftes. Wetenskaplikes het grootliks ontbloot die mite dat kosse begeertes ons liggame se manier is om ons te laat weet dat ons 'n spesifieke tipe voedingstof benodig. In plaas daarvan, 'n opkomende navorsingsliggaam stel voor dat ons voedselkruisings eintlik beduidend gevorm kan word deur die bakterieë wat ons in ons dermkanaal het. Om dit verder te verken, sal ons die rol van darmmikrobes dek.
Soveel as 90% van ons selle is bakteries. Trouens, bakteriese gene buite menslike gene met 'n faktor van 100 tot een.
Die derm is 'n uiters komplekse mikrobiese ekosisteem met baie verskillende bakterieë, waarvan sommige in 'n suurstofvrye omgewing kan leef. 'N Gemiddelde persoon het ongeveer 1.5 kilogram darmbakterieë. Die term "gut microbiota" word gebruik om die bakteriese kollektief te beskryf.
Ons het elkeen ongeveer 1.5kg bakterieë in ons ingewande. Christopher Pooley, CC BYGut mikrobiota stuur seine na die brein via die brein-gut-as en kan dramatiese effekte op dieregedrag en gesondheid hê.
In 'n studie, byvoorbeeld, muise wat geneties aan vetsug predisponiseer was, het leun gebly toe hulle in 'n steriele omgewing gevoed is sonder derm mikrobiota. Hierdie kiemvrye muise was egter, omskep in vetsugtige muise wanneer 'n fekale korrel wat uit 'n vetsugtige muis gevoer konvensioneel gevoer is, gevoer word.
Die rol van Gut Microbiota In Food Cravings
Daar is toenemende bewyse om die rol van derm mikrobiota te ondersteun om te beïnvloed waarom ons sekere kosse verlang.
Ons weet dat muise wat in kiemvrye omgewings geteel word verkies meer lekkers en het 'n groter aantal soet smaak reseptore in hul maag in vergelyking met normale muise. Navorsing het ook gevind daardie persone wat "sjokolade verlang" het mikrobiese afbreekprodukte in hul urine wat verskil van dié van "sjokolade-onverskillige individue" ten spyte van die eet van identiese diëte.
Baie derm bakterieë kan vervaardiging spesiale proteïene (genoem peptiede) wat baie ooreenstem met hormone soos peptied YY en ghrelin wat honger reguleer. Mense en ander diere het teenliggame teen hierdie peptiede geproduseer. Dit laat die duidelike moontlikheid dat mikrobes moontlik die menslike eetgedrag kan beïnvloed deur hul peptiede wat hongerregulerende hormone naboots of indirek deur middel van teenliggaampies wat met eetlusregulering kan inmeng.
Daar is aansienlike uitdagings om te oorkom voordat ons hierdie kennis in die praktiese sin van gut mikrobiota kan toepas.
Eerstens is daar die uitdaging om die dermmikrobes in te samel. Tradisioneel word dit van stoelgang afgehaal, maar gut mikrobiota is bekend wissel tussen verskillende streke van die derm, soos die dunderm en dikderm. Die verkryging van bakteriese weefsel deur endoskopie of 'n ander indringende versamelingstegniek kan, naas stoelmonsters, ook lei tot meer akkurate voorstelling van die derm mikrobioom.
Tweedens, die tipe volgordebepaling wat tans gebruik word vir gut mikrobiota-screening is duur en tydrowend. Voorskotte sal gemaak moet word voordat hierdie tegnologie in roetine gebruik is.
Waarskynlik die grootste uitdaging in darmmikrobiota-navorsing is die vestiging van 'n sterk korrelasie tussen darmmikrobiotapatrone en menslike siekte. Die wetenskap van darmmikrobiota is in sy kinderskoene en daar moet baie meer navorsing wees om siekteverhoudings uit te beeld.
Maar daar is rede om hoopvol te wees. Daar is nou sterk belangstelling in die gebruik van beide prebiotika en probiotika om ons gut mikrobiome te verander. Prebiotika is nie-verteerbare koolhidrate wat die groei van voordelige gutbakterieë veroorsaak, terwyl probiotika voordelige lewende mikroörganismes in voedsel en aanvullings voorkom.
Fekale oorplanting is ook nou 'n aanvaarde behandeling vir die pasiënte wat 'n ernstige vorm van ingewandsbakterie-infeksie genoem het Clostridium difficile, wat nie aan antibiotika reageer nie.
Die gebruik van sulke geteikende strategieë sal waarskynlik al hoe meer algemeen word, aangesien ons beter verstaan ​​hoe die mikrobiota van die maag ons liggaamlike funksies beïnvloed, insluitende kosse drange.
Dr Vincent Ho is aangestel as kliniese akademiese gastro-terapeut aan die Skool vir Geneeskunde, Universiteit van Wes-Sydney in 2011. Hy het sy graad in medisyne en chirurgie aan die Universiteit van Nieu-Suid-Wallis in 2002 voltooi. Sy basiese en gevorderde dokteropleiding in gastro-enterologie is in Queensland voltooi.
Openbaringsverklaring: Vincent Ho werk nie vir, raadpleeg eie aandele in of ontvang befondsing van enige maatskappy of organisasie wat voordeel sou trek uit hierdie artikel nie en geen relevante affiliasies het nie.
Voedsel Ing.: 'N Deelnemende Gids: Hoe Industriële Voedsel Maak Ons Sker, Vetter En Poorer En Wat Jy Kan Oor Dit Doen - Geredigeer deur Karl Weber.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Hoe Die Bakterieë In Ons Gut Beïnvloed Ons Begeertes Vir Kos