Preke Prediker 3:18
Psalm 116:1, 7
Teks: Prediker 3: 18
Ter wille van die mensekinders gebeur dit, dat God hulle kan beproef, en dat hulle kan insien dat hulleself vee is.
(NAV: Dit is ter wille van mense self dat God hulle toets; hulle moet insien dat hulle niks anders as diere is nie.)
Die skrywer van hierdie boek het agtergekom dat net die dinge wat God doen, blywend is (v. 14). Mense se aardse werke het nie 'n groot reikafstand nie, en gaan gou verby, want dis net op die tydelike lewe gerig. Mense wat hulleself los van God sien, kan nie eers die verskil sien tussen 'n mens en 'n dier nie.
1. Wêreldse onreg
2. God se toets
3. Vernuwing in Jesus Christus
Die gedeelte van vers 16 - 22 behandel die onreg wat mense in hierdie lewe oorkom. Wat is die doel daarvan? Die skrywer gaan 'n oplossing vir die saak aanbied.
Die skrywer begin dan die saak argumenteer by 'n punt wat vir mense baie belangrik is:
Sy werke - die dinge wat hy doen, sy swoeg en sweet.
Hy begin dan vertel wat hy self sien - dit wat hy ervaar van die arbeid van die mens.
Die mens werk dikwels hard, en dan word sy werk deur ongeregtigheid tot niet gemaak.
Dan lyk die hele saak so tevergeefs: waarom werk mens, want dit is asof vernietiging alles oorheers.
Vers 16 stel die saak dat selfs die regspleging vals is:
Die hoogste regsmag gee sy kragte om wantoestande te bevorder.
Dis asof die reg heeltemal in onreg verval het.
Dis nou die een plek waar mens verwag dat dit nie sal gebeur nie.
U moet net onthou dat dit wat hier beskryf word, die waarneming is van hoe die man op straat die wêreldgebeure beleef - dis nie noodwendig hoe God die saak sien nie.
Vers 17 stel dit dan dat God nogtans alles beheer.
Wat ookal gebeur en wat die mense ookal dink, God oefen sy reg uit oor regverdiges en boosdoeners.
God beheer elke ding op die sekond af - Hy bepaal vir elke ding sy tyd. Hy sien ook toe dat dit so gebeur.
Die punt wat gemaak word, is dat die mense nie dadelik kan sien dat God se raad reg voortgaan en gebeur nie.
Maar dit neem nie die feit weg dat elke ding wat gebeur, ook die onreg wat ons sien en self beleef, in diens van die Here staan nie.
Die Here gebruik juis die onreg om met mense te werk, daarom laat Hy bepaalde dinge op bepaalde tye gebeur.
Vers 17 bied dus inderdaad 'n troosgrond vir die verontregte en die een wat ly: Al gebeur daar hoeveel onregverdige dinge, God sal op sy tyd die saak regmaak, en jou reg herstel of jou pyn wegneem.
Daarom toon die Bybel hier aan dat geen menslike handeling blywende waarde het nie - net God se handelinge is ewigdurend. So regeer God deur die eeue oor mense en hulle dinge en laat Hy op sy tyd dat die ware reg homself vestig oor die leuen.
2. God se toets.
Vers 18 maak dan die uitspraak dat die reg van God nie in die wêreld altyd dadelik duidelik is nie.
Die Here het 'n bepaalde bedoeling daarmee dat Hy die ongeregtigheid laat voortgaan - en soms selfs vir lang tye laat voortgaan.
God wil die mense wat daarby betrokke is, toets.
Hy wil kyk of hulle by die ware reg sal bly, al word die onreg nie gestraf nie.
Hy wil kyk of hulle dalk maar later sal dink dat hulle maar ook na die kant van ongeregtigheid toe moet oorslaan, sodat hulle onreg met onreg kan beveg.
Die toets dien ook dat daar 'n tweedeling tot stand kom onder die mense:
Aan die een kant is daar die wat steeds die almag van God sal bely (v. 14). Dis almal van ons wat soos hierdie kindjie vanoggend in die verbond van God ingelyf is. Dis ook waarom die Here ons openlik inlyf - sodat ons van sy liefde en sy reg kan weet!
Aan die ander kant is daar die wat glo dat daar geen verskil is tussen 'n mens en 'n dier nie. Dis juis hulle wat in ongeregtigheid lewe. Hulle het ook geen verbintenis met God nie.
Daarby moet mens onthou dat die feit dat hier geskryf staan dat die Here hier besig is om te toets, juis sy almag openbaar: Hy kan toets, want Hy is in beheer!
Hy is in beheer, want Hy kan die onreg beïndig of laat voortgaan terwyl Hy die mense wat daarby betrokke is, toets.
Teenoor Hom staan die mens heeltemal nietig: Die beste prestasie wat die mens kan lewer, is om getoets te word.
Vers 19, 20 toon baie duidelik aan dat daar een punt van ooreenkoms is tussen die mens en die dier:
Hulle is altwee nietig en magteloos teen God.
Altwee is van stof gemaak en altwee keer na stof toe terug.
Mens moet hierdie woorde in hulle regte perspektief sien, want anders kan ons dalk verkeerdelik lees dat die Bybel hier sê dat 'n mens en 'n dier dieselfde is.
Die gedeeltes wat hier die ooreenkoms tussen die mens en die dier beskryf, is die tweede deel van 'n kontras.
Die eerste deel is in vers 14 wat beskryf wat God doen, en die tweede deel begin in vers 16 wat vertel wat in die wêreld aangaan.
Die siening dat mense dieselfde is as diere, kom dus net by wêreldlinge voor - nie by God en die wat in Hom glo nie.
Die geweldige boodskap is dat ten spyte van wat jy sien - onreg en al sulke dinge - die gelowige juis geroep word om deur dit wat hy sien, die werklikheid van die verlossing te sien.
Hierdie gedeelte sê dit baie duidelik. God gaan alles nuut maak. Vers 18 sê tog baie duidelik dat God net die onreg toelaat as 'n toets.
En 'n toets duur nie vir ewig nie.
Die enigste iets wat hierdie onregmatigheid tot niet maak, is dat ons in 'n verbinding met die Verlosser self moet leef.
Dit is waar die geweldige krag van vers 14 na vore kom: God die Almagtige se werke bestaan tot in ewigheid.
Een van God se almagtige werke is dat Hy die duiwel verslaan en vernietig het.
Die duiwel kan dus nie weer opstaan nie - nie tot in ewigheid nie.
Prakties beteken dit dat God in Jesus Christus reeds alle ongeregtigheid tot niet gemaak het, sodat ons in die hemel in 'n ryk van volmaaktheid kan ingaan.
God het in Jesus Christus ook nog versoening tot stand gebring.
Hierdie versoening is spesifiek oor ons sondes wat ons doen - in die woorde van hierdie gedeelte: vir ons eie deelname aan die voortgang van ongeregtigheid.
Die feit is net dat ons nie altyd regverdig optree nie. Daar is baie kere wat dinge in ons lewens gebeur dat ons 'n verkeerde ding doen omdat onsself daaruit voordeel trek.
Ons moet sulke optrede sien teen die agtergrond van Prediker 3:
Daardie voordeel hou net vir die wêreldse bestaan enige goed in. Dit het geen blywende seën in homself nie.
Inteendeel, as die Here kom, dan verander die wêreldse voordeel wat ons geniet het in 'n saak wat deur God gestraf word.
Dan dra hierdie ongeregtigheid van ons by tot helse angs wat om ons toeslaan as God sy oordeelsoë oor ons laat gaan.
Ons weet almal hierdie dinge.
Daar sit nie een gelowige onder ons wat nie al hierdie dinge self oordink het en by voorbaat al spanning oor ons ongeregtigheid beleef het nie.
Baie keer dink ons ook dat alles tevergeefs is, en dat die lewe in elk geval geen sin het nie, want ons gaan gestraf word oor ons sondes.
Buitendien is die hele lewe net een lang stryd met min plesier. Wat is die sin van die lewe?
Dit is waarom ons Woordverkondiging so nodig het.
Die Heilige Gees verkondig God se genade.
Genadeverkondiging is die verkondiging van God aan moedelose mense dat Hy hulle red uit onreg en vernedering.
Dit is 'n proklamasie waarby God met almag , helder en duidelik sê dat Hy met sy genade wat ewig bly ons sondes vergewe.
Woordverkondiging wek by ons die verwagting dat die Here weer kom. Dan gaan Hy finaal die onreg van ons af wegbreek. Ons nuut maak. Totaal en volmaak nuut, so nuut dat Hy ons selfs 'n nuwe blyplek gee.
Daarom is dit belangrik dat u onthou dat ellendes en onreg wat oor die ware gelowiges kom, bloot is omdat God hulle toets (v. 18).
Onderskei u van die wêreld daarin dat u nie deel word van daardie ongeregtigheid nie.
Onthou dat hierdie wêreld, veral in die eindtyd, gekenmerk sal wees deur ongeregtigheid en onreg, want hierdie wêreld gaan nie saam in die hiernamaals in nie.