Hierdie Kruisgewys fokus op leierskap in die konteks van gemeentes en die kerk. Daar is alreeds uitstekende literatuur oor dié onderwerp beskikbaar. Daarom is die artikels niks méér nie as ’n beskeie poging om ’n paar prentjies van leierskap te teken wat leraars en ander geestelike leiers in die toewyding aan hulle roeping kan stimuleer.
Paulus beskryf leierskap as een van die gawes van die Heilige Gees wat bedoel is vir die opdivbou van die liggaam van Christus (Rom 12:8). Vir hom is leierskap teologies ingebed in sy verstaan van die doel en funksionering van die kerk as God se instrument in hierdie wêreld. Leierskap het daarom ’n bepaalde vormende invloed, sowel in terme van die gemeenskap van gelowiges as in terme van die impak van die kerk in die wêreld. Hierdie vormende invloed word deur ’n hele aantal verskillende tipes leierskapstyle en -funksies uitgeoefen, elkeen wat bydra tot die vorming van die kerk as “volgroeide mens”, om soos Christus te wees (Ef 4:11-16).
Mark Lau Branson (Forming God’s People) gebruik hierdie gedagte as vertrekpunt vir sy idee dat leierskap se doel in die kerk die vorming van ’n Godsgemeenskap is. Om dit effektief reg te kry, moet leierskap in ’n gemeente volgens hom op drie funksies fokus:
Interpretatiewe leierskap skep ’n leerbare omgewing. Die beskikbare bronne – die Bybel, die gemeente se verhaal, die mikro- en makro-omgewing – word gebruik om luisterend God se inisiatiewe in die gemeente en gemeenskap agter te kom. Dit sluit in dat die geestelike, kulturele en finansiële outobiografieë van gemeentes in die lig van ander perspektiewe (“storiemure”) ondersoek word.
Verhoudingsleierskap skep ’n gemeenskap wat met die evangelie en met mekaar in hierdie wêreld op pad gaan. ’n Gemeente moet gehelp word om in ’n netwerk van vennootskappe, intern (kleingroepe) sowel as ekstern (gemeenskap), te funksioneer. Mark gebruik die beeld van ’n “knitting together of lives”.
• Die vaardighede van goeie predikante – Leon Venter ondersoek die vraag na die rol en interaksie van leraars se roeping en kernvaardighede. Hy maak konkrete voorstelle vir die rigting waarin met voortgesette bedieningsontwikkeling beweeg behoort word. “’n Predikant kan ’n briljante teoloog met ’n doktorsgraad wees, maar as hy of sy nie oor die vaardigheid van effektiewe kommunikasie beskik nie, sal hy of sy nie ’n impak in ’n gemeente maak nie.”
• Planloosheid nie ’n probleem, koersloosheid wél – eerste treë in gestuurde gemeentes – Karel van der Westhuizen ontgin die fokus op die rigting wat ’n mens in gestuurde gemeentes lei, eerder as om met ’n vaste plan van een of ander aard te werk. “Bevestig en vier die verlede, ja. Maar vier en bevestig veral die verhaal van die gemeente se hede en help hulle om hulle gawes aktief te ontsluit. Onthou: die gemeente, net soos hy tans is, is rééds ’n geskenk van God!”
• Die rol van mentorskap in die opbou van geestelike leierskap – Gerhard van der Merwe skryf oor die reisgenote wat nodig is op ons lewensreis en die rol wat mentors kan speel om gelowiges effektief te begelei. “Ons mors net té veel energie deur ’n skoot in die donker te skiet en te hoop vir die beste.”