Gedig: WinterArgieffoto Foto: Jörg Peter, Pixabay Uit: Vier gebede by jaargetye in die Boland Mei-Julie 1937 III. Winter Nou lê die aarde nagtelang en week in die donker stil genade van die reën en skemer huise en takke daeliks bleek deur die wit mistigheid en suising heen. Dis alles ryk en rustig van die swaar geheime wasdom wat sy paaie vind deur warm aarde na elke skeut en blaar, en ver en naby alles duister bind in vog en vrugbaarheid en groot verlange; tot ons ŉ helder middag skielik sien die gras blink, en die jong graan teen die hange, en weet dat alle rus die lewe dien: hoe kon ek dink dat somer ryker is as hierdie groei se stil geheimenis?