Lama Tsomo is 'n Tibetaanse Boeddhistiese Lama, 'n voormalige tuiste, en 'n erfgenaam van 'n gesinsfortune, wat 'n stil lewe in die berge van Montana leef. Nou begin sy die praktyke en insigte wat deur jare van eensame terugtrekke en studie geleer word, te leer.
Hoe kan 'n geestelike ontwaking die kanse verbeter dat ons wêreld genees sal word? En waar kan ons die insigte en vermoëns vind om elkeen van ons te help om die lewe te navigeer en outentiek gelukkig te wees?
Lama Tsomo, een van die eerste Amerikaanse vroue wat as 'n Tibetaanse Boeddhistiese Lama aangestel is, het al jare lank hierdie vrae gemompel.
Tsomo is 'n student van Gochen Tulku Sangak Rinpoche, wat die onderrig van die Nyingma-pad van Tibetaanse Boeddhisme dra. Onder sy leiding het Tsomo meer as drie jaar van eensame retraites gedoen. En sy het daarin geslaag om die Tibetaanse taal op te tel, sodat sy direk met haar onderwyser kon praat deur konsepte te gebruik wat nie maklik in Engels uitgedruk is nie.
Nadat sy vaardigheid op al die vlakke van die Nyingma-paadjie behaal het, het Rinpoche haar in Februarie 'n Xamax in 'n plegtigheid in sy klooster in Nepal in 'n seremonie in sy tempel in Montana beplan.
Lama Tsomo het 'n merkwaardige agtergrond. Vir baie in die Verenigde State is Tsomo bekend as Linda Pritzker. Sy is 'n erfgenaam van 'n familie-fortuin wat gebou is via die Hyatt Hotel-ketting en ander ondernemings. Haar goed-verbonde uitgebreide familie sluit Penny Pritzker, onlangs aangestelde sekretaris van handel deur president Obama in; Gigi Pritzker, rolprentmaker en mede-stigter van Odd Lot Entertainment; en Anthony en Jay Robert Pritzker (JB), medestigters van die Pritzker-groep, 'n waagkapitaal- en beleggingsbestuursfirma, het onlangs op die voorblad van Bloomberg BusinessWeek.
Linda Pritzker het geen belangstelling gehad om by enige van die familieondernemings aan te sluit nie. As 'n tiener het sy 'n passie ontdek om die omgewing te red na 'n somer om die wildernisgebiede van Glacier National Park en ander dele van die Amerikaanse weste te verken. Sy het geglo dat 'n beskawing gebou op 'n toenemende vraag na goedere (en die natuurlike hulpbronne wat nodig is om dit te produseer) nie tot geluk en welsyn lei nie en nie volhoubaar is nie.
As 'n jong vrou, het sy Chicago verlaat en 'n lewe as 'n huisier in Wisconsin begin, waar sy bokke grootgemaak het, die gesin se groente gegroei het en drie kinders grootgeword het. Sy het as 'n Jungiese terapeut beoefen, 'n boek oor die plek van vroue en meisies in die Westerse mitologie geskryf en haar rykdom deur filantropiese groepe gedeel, waarna sy amper altyd anoniem gee. (Volledige bekendmaking: YES! Magazine is een van die niewinsorganisasies wat ondersteuning ontvang van Lama Tsomo en haar stigting.) Sy het later na 'n plattelandse gemeenskap in die berge van Wes-Montana verskuif.
Vandag bou Lama Tsomo - met die toesig oor Rinpoche - 'n Boeddhistiese toevlugsentrum in Montana, bekend as die Namchak Retreat Ranch. Sy ontwikkel ook 'n plan om Tibetaanse Boeddhisme te leer via 'n netwerk van leerkamer- en oefenkringe. Sy het pas 'n boek, wat in 2014 vrygestel is, geregtig Hoekom glimlag die Dalai Lama altyd? 'N Westerse Inleiding en Gids tot Tibetaanse Boeddhistiese Praktyk. Sy het ook 'n twee-DVD-stel voltooi, wat 'n dialoog met Christelike mistiese teoloog Matthew Fox is. Deur haar leerstellings en geskrifte hoop sy om die praktyke wat haar diep vreugde en betekenis het, te deel en om maniere te ondersoek wat 'n groter geestelike ontwaking ons wêreld kan verander.
Tot nou toe het sy die kollig vermy, haar privaatheid en haar kontemplatiewe manier van lewe noukeurig bewaak. Maar haar onderrigpraktyk en geskrifte beteken dat sy 'n meer openbare figuur word, en sy het ingestem om haar storie en haar aspirasies met JA te deel! Tydskrif se Sarah van Gelder.
Sarah van Gelder: Ek wil met jou praat oor jou geestelike reis en hoe jy 'n praktisyn en onderwyser van Tibetaans Boeddhisme geword het. Eerstens, wat het jou laat besef dat jy 'n geestelike gids nodig het? En wat het jou gedink Gochen Tulku Sangak Rinpoche was die regte onderwyser vir jou?
Lama Tsomo: Ek het vir 'n aantal jare mediteer, sleg, sonder onderrig. En ek het net opgegee-ek het net gedink, ek het geen idee wat ek doen nie! My gedagtes is dwaal. Ek kan net so in 'n tandarts se wagkamer sit. So het ek opgegee.
Na vyf jaar van nie mediteer nie, het ek oor die algemeen uit soorte gevoel. My lewe was onnodig. Dus het ek besluit om terug te gaan om te mediteer, maar hierdie keer sal ek dit met onderrig doen. Ek het 'n lys van eienskappe wat ek in 'n onderwyser gesoek het, neergeskryf: moenie belangstel om saam met vroulike studente te slaap nie, moet op 'n wetenskaplike wyse in hul tradisie kennis hê en moet 'n bekwame praktisyn wees. Een ding wat ek vergeet het om by die lys te voeg, was "moet Engels praat."
Ek was op 'n eensame 10-dag-retraite by 'n Tibetaanse Boeddhistiese sentrum in Santa Fe. En net so het Rinpoche aan die einde van die toevlug 'n leer aangebied. Ek het dit nie dadelik gekry nie, dit was waarvoor ek gebid het. Maar die volgende keer dat ek hom gesien het, het dit vir my duidelik geword. Dit is my lama!
Rinpoche was alles wat ek op die lys gehad het, maar natuurlik het hy nie Engels gesels nie. Ek is egter dankbaar, want ek het Tibetaans geleer. En om in Tibetan te kan dink en woorde te verstaan ​​wat ons nie in Engels het nie, is dit amper soos om deur die glas in 'n ander wêreld te gaan.
Van Gelder: Sê vir my 'n bietjie meer oor jou onderwyser se storie. Ek weet dat hy tyd in die tronk in Tibet deurgebring het.
Lama Tsomo: Tydens die Chinese Kulturele Revolusie was daar pogings om geestelike leiers te skande en hul status in die oë van hul volgelinge te verminder.
Die owerhede het geweet dat Rinpoche 'n gelofte geneem het om lewende wesens te vermoor. Hulle het toe vir hom gesê hulle gaan die plaaslike mense op 'n dorpsplein in Kham, oostelike Tibet, bymekaar maak en dat die volgende dag 'n skaap voor die skare moet doodmaak of homself doodgemaak moet word.
Hy het baie van die nag wakker geword en probeer om uit te vind wat om te doen. Hy was slegs sowat 13 jaar oud. Uiteindelik het hy 'n plan opgestel: Hy sal die wag kwaad kry om hom te slaan, en dan val hy af.
In die môre het hulle hom na die plein gebring waar almal bymekaargekom het, en die skape is na vore gebring.
Hy draai na die wag - 'n Tibetaanse man, wat vir die Sjinees werk - en hy begin praat dharma [Boeddhistiese leerstellings]. Dit was 'n groot nee nee; godsdiens is op daardie tydstip as "die opiaat van die volk" beskou. Hy maak die wag aan die kant, maar die wag doen niks en word nie kwaad nie. Uiteindelik is Rinpoche skreeuende aanhalingstekens uit die Skrifte - eintlik baie inspirerende, diepgaande aanhalings - en almal in die vierkant is soos: "Wat?"
Uiteindelik trek die wag hom af en tref hom. Rinpoche val af soos beplan en bly stil. Die dorpsmense is natuurlik glad nie om daaraan deel te neem nie, en soos Rinpoche gehoop het, kom die skaap op een of ander manier weg.
Die gevolg is dat beide Rinpoche en sy pa, ook 'n lama, in die gevangenis gestuur word. Albei was geestelike leiers met 'n afkoms wat teruggekom het, selfs voordat die Boeddhisme in Tibet gekom het, na die Adelsklas.
Van Gelder: En hoe was sy tyd in die tronk?
Lama Tsomo: Dit blyk dat al die geliefde Lamas en geleerdes saam gegooi is. Rinpoche, wat in 'n geïsoleerde landelike gebied gewoon het, sou nooit so 'n goeie opvoeding gekry het as hy nie in die tronk was nie.
Aanvanklik was hy heeltemal woedend by die Chinese. Jy kan jou voorstel. Hier is 'n preteen, skielik uit sy familie geskeur, sonder beheer oor sy lewe, en kyk hoe sy land vernietig word. Trouens, hy moes gedwing word om deel te neem aan die vernietiging; gevangenes soos Rinpoche moes die bome wat hul gemeenskappe al eeue lank beskerm het, kap.
Op 'n dag het sy onderwyser gesê: "So, ek verstaan ​​dat jy nie altyd die werk doen wat hulle jou gee nie. Soms, terwyl hulle nie kyk nie, maak jy net 'n geraas met jou luikrug en jy sny die boom nie eintlik nie. "
En hy het gesê: "Ja, dit is waar."
En sy onderwyser het gesê:
Moenie dit doen nie. Ons kan nie tel hoeveel leeftyd u gehad het nie, maar iewers langs die lyn moet u die karmiese sade wat u nou maai, geplant het. Jy werk dit af terwyl jy die dharma saam met my studeer. En die wagte saai intussen die saad van slegte karma wat hulle in die toekoms sal maai. Maar hulle sal geen leiding hê nie, so hulle gaan nog meer ly.
Rinpoche het dit baie gedink, en hy het medelye vir die wagte gehad. Hulle het slegte sade geplant vir hul eie toekoms, en hulle het nie eens 'n vlugtige geluk beleef in ruil vir die lyding wat hulle later sou ervaar nie.
Terwyl Rinpoche sy situasie vanuit hierdie oogpunt sien en sy gedagtes met die praktyke opgelei het, het sy ervaring verander van 'n helse lewe na een wat hy beskryf as amper soos die hemel. Alhoewel sy buitenste ervaring nie een bietjie verander het nie, was hy nou regtig gelukkig.
Lama Tsomo by haar huis in landelike Montana. (Foto met vergunning van Lama Tsomo.)
Van Gelder: Rinpoche klink soos 'n buitengewone onderwyser. Hoe studeer hy onder hom en doen die praktyke wat jy van hom geleer het, daagliks jou gevoel van welsyn?
Lama Tsomo: Toe ek met Rinpoche begin studeer het, het ek baie vrae gevra en 'n teoretiese begrip gekry. Maar ek wou self sien of die metodes werklik gewerk het.
Ek het hulle dan getoets. Met sommige praktyke het ek opgemerk dat ek amper dadelik kalm en wakker word. Een ding wat ek gedoen het, was om die eerste oggend in die bed op te sit en doen 'n eenvoudige oefening wat 30 na 60 sekondes neem. En ek het dadelik die verskil gevoel
Ander praktyke het langer gegaan, soos die verloofde meditasies, maar na 'n rukkie het ek opgemerk dat ek deur my dag gegaan het op 'n manier wat meer medelydend, kalm, gefokus en meer was wat ek werklik is my ware wese het vorentoe gekom en die ander dinge was wegvallend. Die woord in Tibetaans vir gerealiseerde of verligte of Boeddha is sangye. En gesing beteken skoonmaak, skoonmaak en gye beteken rypwording en voortbring.
Ek het die metodes verder getoets, en ek het gedink ek sal 'n totale onderdompeling probeer. Na 'n paar 10-dag-retraites het ek die verskil regtig opgemerk. Ek was soort van gloeiende, en sommige van my ou neurose en statiese was uit die weg. Ander mense het die verandering begin merk.
In moeilike situasies met mense, waar ek normaalweg in my eie emosionele reaksie betrap sou word, kon ek 'n bietjie ekstra tyd kry voordat die reaksie van die geveg of vlug oorgeneem is. Dit is ekstra tyd voor die amygdala skop in en die adrenalien stormloop, wat die hoër breinfunksies afskakel, soos medelye. En so het ek op 'n ander manier op die oomblik gedra.
En daarna, eerder as om 'n moeilike ontmoeting te hou en dit weer en weer te speel, en om myself te martel met wat iemand gesê het, kan ek dit laat los.
So ja, ek is baie gelukkiger.
Ek het nog uitdagings in my lewe. Namate jy ouer word, word jou verantwoordelikhede groter en word jou kinders ouer en jy bekommer hulle en jy bekommer jou oor jou werk en die probleme van die wêreld. Ek is bewus van al die dinge en beweeg deur hulle. Terselfdertyd is ek nie so verlam deur hulle of reaktief nie.
Van Gelder: Ek wonder waar jy dink ons ​​is in hierdie oomblik in die geskiedenis. Jy het nie net Tibetaanse Boeddhisme bestudeer nie, maar ook Jungiese sielkunde. Wat het jy in jou studies geleer oor waar ons is en die uitdagings wat ons in die gesig staar?
Lama Tsomo: Uit die oogpunt van die Joodse siening glo ek dat die mensdom in 'n sekere sin die ontwikkelingsfases van die kinderjare heropstel. Babas is heeltemal verenig met hul moeders-daar is nie eens 'n aparte gevoel van self nie. Dan begin hul ego's ontwikkel, en as hulle by die kleuter ouderdom kom, het hulle dikwels nagmerries. Hulle is bekommerd oor monsters onder die bed. Die bewuste verstand moet die bewusteloos afstoot; hulle moet die prins vind om die draak dood te maak. Dit is dus die ontwikkelingstaak in daardie stadium.
Dan kom ons na adolessensie, waar die ego in volledige, volle vertoning is, nie getermineer deur ervaring, wysheid of kennis nie. Ons glo ons weet beter as ons pa of ma.
Dan gebeur die verlore seun oomblik en ons besef: "O my gosh, ek weet dit nie alles nie! En ek het die hulp en die wysheid van die geslagte voor my nodig."
Ek dink ons ​​is vandag in 'n verlore seun se oomblik. Ons het tot die einde van ego-inflasie gekom; ons begin om te sien dat ons nie alles weet nie. Baie van ons besef dat ons terug moet gaan na die wysheid van die ouderlinge. Deur die wysheid van inheemse kulture saam met tegnologie te bring, het ons die geleentheid om 'n meer gebalanseerde, volwasse lewe te skep.
Om kortliks oor 'n baie diep en komplekse proses te praat, besef baie van ons dat ons ons ego in diens van die Moeder (die aarde) en Vader (hemel, spiritualiteit, tradisionele morele kodes) moet bring. Die ego gaan oor die feit dat ons onsself apart moet wees, onderskei van almal en alles. Vanuit die geestelike oogpunt - en ook die nuwe wetenskaplike - sien ons dat ons eintlik eintlik een groot ding is.
Hierdie gesamentlike gevoel is eenvoudig liefde. My pa, in frustrasie met my, het eenkeer gesê: "Jy dink dat as ons almal net van mekaar liefgehad het, kan ons al die probleme van die wêreld oplos." Ek het dit vir 'n oomblik oorweeg en gesê: "Ja." Hy was onkarakteristies sprakeloos gelaat.
Ek praat van 'n verlore seun oomblik omdat die meeste van ons kan sien dat ons op 'n kursus is wat lyding op 'n vlak wat groter is as enige opgetekende geskiedenis as ons voortgaan op ons huidige, ego-gedrewe kursus. As ons wakker word met ons almal en alles, op 'n fundamentele vlak, kan ons uitvind hoe om saam te werk om hierdie moeilike probleme op te los. En ons sal baie gelukkiger voel terwyl ons dit doen!
Van Gelder: Kan jy meer sê oor wat dit sou beteken as meer mense die soort wakker begin waaroor jy praat?
Lama Tsomo: Dit sou beteken dat ons wakker word van die feit dat ons nie afsonderlik is nie - wat ek nie op u koste kan baat nie.
Daar was 'n gedagte aan die begin van kapitalisme dat as almal vir hul eie voordeel gewerk het, dit alles sou baat. Ek dink ons ​​kan met sekerheid sê dat ons met daardie idee geëksperimenteer het en dit was 'n klinkende mislukking. Terwyl selfbelang beslis 'n menslike neiging is, is die feit dat ons almal uit een groot, onbeduidende bewustheid kom, die mees fundamentele aspek van die menslike natuur. Kapitalisme of korporatisme, soos ek dit sien, neem nie hierdie meer fundamentele aspek in ag nie. 'N Korporasie is 'n kunsmatige manier vir mense om saam te werk. Dit is nie gegrond op die dorp of stam nie, wat eeue-oue maniere is om saam te werk wat in ag neem op ons natuurlik ontwikkelde begeerte om by te dra. En kommunisme, as sodanig, het ook nie gewerk nie; dit is ook kunsmatig en pas nie by wie ons as mens is nie. Daarom het dit ook misluk.
Ons ware natuur is dat ons nie apart is nie. As ons regtig afsonderlik was, waarom gee ons om as ons sien hoe 'n ma haar kind getref het?
Ons is vasgevang in hierdie fliek wat ons skep om die werklikheid te interpreteer, en ons verstaan ​​nie dat ons die outeur en die direkteur is nie. En daaruit veroorsaak illusie baie lyding.
Maar wat as ons daardie lae weggooi, wat het die Boeddha gedoen? Wat as ons die werklikheid sien soos dit werklik is - dat ons elkeen 'n golf op een groot, pragtige see is? Dan moet ons eenvoudig ons probleme oplos, wat volgens my die verstandelike vermoë het om te doen.
Van Gelder: Hoe sien jy dit speel? Watter tekens soek jy daarvoor, ten minste in sommige aspekte van ons wêreld, is mense besig om op die gevoel van onderling verband te werk?
Lama Tsomo: Ons situasie is soos 'n huis van kaarte; Die manier waarop ons onsself gereël het, is verskriklik vir almal en die Aarde. Dit werk nie vir ons nie.
'N Ou paradigma sterf. Ek dink aan dit soos 'n ou landmassa wat in die see verkrummel en ons nie meer kan ondersteun nie. Ons kan probeer om groot staalgordels te gebruik om dit saam te hou en baie hulpbronne en moeite te gebruik. Of ons kan kyk en sien daar is 'n nuwe vasteland, 'n nuwe landmassa wat natuurlik opkomende is, net soos die eilande van Hawai'i uit die oseaan uitgekom het.
Dat natuurlike opkoms is 'n belangrike ding wat ek gebruik om beleggings sowel as filantropie te ondersoek. My pa het ons opgelei om te verstaan ​​dat ons meer hulpbronne het as wat ons nodig het, beteken dat ons die verantwoordelikheid het om die wêreld te help en ander wat dit nie het nie.
Van Gelder: Kan jy vir my 'n paar voorbeelde gee van sommige van die gebiede waar jy sien dat die opkoms plaasvind?
Lama Tsomo: Eienaarskap is 'n belangrike een. Ek was besig om te lees oor eienaarskap in a onlangse uitgawe van JA! Magazine en voel dat dit absoluut noodsaaklik is. So die vraag is in my denke as ek probeer om die regte ding in die wêreld te doen. 'N Ander beweeg van 'n Wall Street-ekonomie na een wat gebaseer is op Main Street.
Nog 'n voorbeeld is die werk van Allan Savory, 'n voorstander van rotasie weiding, wat meer doeltreffend en volhoubaar is omdat dit die natuur nader naboots.
Van Gelder: Jy is so bewus van die wêreldsituasie en net hoe erge dinge het nou geword. Hoe handhaaf jy jou gevoel van ewigheid en geluk op dieselfde tyd as jy bewus is van hoeveel lyding daar is?
Lama Tsomo: Jare gelede, voordat ek oor hierdie praktyke gekom het, het ek met 'n gevoel van vrees geleef. Ons gebruik allerhande hulpbronne, soms om net by die bure te hou en dinge koop wat ons slim oortuig het om te koop, maar kan ons dit doen sonder om die aarde te vernietig?
Hoe meer ons oopmaak vir die feit dat ons nie afsonderlik is nie, hoe meer bewus word ons van die pyn en die gevaar wat tans in die wêreld teenwoordig is. Maar as ons dit regtig oopmaak, gaan ons die groot tragedies voel wat ons misleide aksies geskep het. Ons het die krag nodig om oop te bly terwyl ons daardeur gaan. Die ding wat die meeste veroorsaak dat mense afsluit, voel hulpeloos, dink ek.
Een van die praktyke wat ons doen, is om bewus te wees van onverbiddelikheid, entropie, en dat enige samestelling van dinge wat saammekaar val, van mekaar val - en dit sluit ons liggame in. So in die beperkte tyd wat ek oorgebly het, vra ek myself, wat gaan ek doen wat die mees strategiese sal wees om die grootste effek in weldaad te hê? Dit is my motivering elke dag.
En, om die meegevoelspier te oefen, is daar praktyke, soos tonglen, waar jy mense wat in 'n ramp of 'n moeilike situasie vasgevang is, visualiseer, die lyding inasem om hulle daarvan te verlig en geluk te gee. Die asem en visualisering help jou om jou natuurlike medelydende reaksie meer lewendig en visceraal te maak. Dit help dan om jou uit die I-can't-do-anything-verlamming af in die aksie af te haal. Oor die jare het ek bevind dat die uitoefening van hierdie "deernisspier" my vermoë om meegevoel het, geweldig toegeneem het.
Jare gelede het Rinpoche my beveel om 'n toevlugsoord te bou waar mense hierdie metodes in totale onderdompeling kan oefen, in 'n ongerepte natuurlike omgewing. 'N Paar van ons werk nou saam hier onder Rinpoche se leiding. Ons hoop om die groot tempelfasiliteit in 2018 of 2019 oop te maak.
Ons sangha het ook die tuin van 1,000 Boeddha 'n paar kilometer verder gebou - 'n pelgrimstogplek. Dit gebeur net so. Die sentrale figuur by die Tuin is 'n 27-voet-hoë sny van Yum Chenmo. Yum Chenmo beteken "Groot Moeder" in Tibetan - die groot swanger leegheid waaruit alle manifestasie kom. Sy staan ​​ook bekend as "Prajnaparamita", wat in Sanskrit transendente kennis beteken.
Daar is kwaliteite binne daardie leegheid. Byvoorbeeld, sy is naak van die middel om haar borste te wys, en borste word met medelye geassosieer. Sodra ons die wortel binne ons onsself bereik wat vir almal algemeen is, kan ons sien dat as daar daar lyding is, ek nie daarvan skei nie. Daar is 'n reaksie wat inherent is aan lewend en bewus.
Van Gelder: Jy beweeg in 'n nuwe fase in watter onderwys 'n belangrike fokus van jou lewe gaan wees. Watter vorm sal dit neem?
Lama Tsomo: Deur die praktyke wat ek geleer het om met Rinpoche te studeer, het ek 'n manier gevind om oop te wees vir die lyding en om oplossings te ondersteun - of dit met my tyd, my denke, my geld of my aanmoediging vir ander wat dinge doen.
Terwyl die uitdagings in my lewe nie ooreenstem met diegene wat Rinpoche in die tronk gekonfronteer het nie, het ek hulle beslis. Moenie ons almal nie? Maar omdat ek hierdie metodes geoefen het, voel ek oor die algemeen vreugdevolle, medelydende en diep hulpbronne. Ons het almal nodig in hierdie uitdagende tye, wat volgens my net meer uitdagend gaan wees. Tog kan ons ontmoet wat kom met vaardigheid en vreugde en hart.
Rinpoche het ontelbare ure spandeer en my geleer om hierdie metodes wat my ervaring van hierdie lewe baie betekenisvol en vreugdevol gemaak het, te leer. Net nadat hy my 'n lama beveel het, het hy gepraat van my verantwoordelikheid om hierdie leringe saam te slaag. Die Namchak-ontspanningsfasiliteit, die boek wat ek pas klaar geskryf het, en 'n netwerk van woonkamerpraktykgroepe wat ek sal vorm, is alle maniere waarop ek hierdie vorm van Tibetaanse Boeddhisme aan belangstellende westerlinge bring.
Guru Rinpoche, wat Boeddhisme na Tibet gebring het, het voorspel dat Boeddhisme na die Weste sou kom. Hy het ook baie spesifieke dinge oor hierdie tye voorspel. Een voorspelling was dat wanneer die wêreld besonder uitdagend word, mense na die metodes van Tibetaanse Boeddhisme sal draai, omdat hulle ons kan help om hierdie moeilike tye te hanteer. Ek wil help wie ookal belangstel om hierdie bron van wysheid te bekom.
Leer meer oor Lama Tsomo se werk en oor die Namchak Retreat Ranch by http://www.namchakretreatranch.org/about-namchak/lamatsomo/ waar jy ook inligting kan kry oor haar komende boek, Hoekom glimlag die Dalai Lama altyd? en haar DVD met Christelike mistiese teoloog, Matthew Fox, "The Lotus and the Rose."
Hoekom is die Dalai Lama altyd aan die glimlag ?: 'n Westerse Inleiding en Gids tot Tibetaanse Boeddhistiese Praktyk
deur Lama Tsomo.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Hoe 'n Amerikaanse Lama vind vreugde in onstuimige tye