ELKE GREAT GATSBY -FILM, VERGELYK: 2013, 1974, 1949 - SAT / ACT PREP AANLYN GIDSE EN WENKE
As jy opgekyk het The Great Gatsby film, het u waarskynlik besef dat daar meer as een is. So watter van The Great Gatsby films wat jy moet kyk? Wonder u of u nie die boek kan lees nie?
Ons het 'n volledige gids vir elk van die Great Gatsby filmaanpassings, sowel as 'n paar advies om oor die films te skryf!
The Great Gatsby Flieks 101
Gatsby het vier rolprentaanpassings gehad, met twee veral bekende films met 'n groot begroting: die 1974-weergawe met Robert Redford in die hoofrol en die film van 2013 met Leonardo DiCaprio. Daar is ook 'n stille film -aanpassing in 1926 gemaak, net 'n jaar nadat die roman verskyn het, maar die film is verlore, met slegs 'n sleepwa van een minuut wat oorleef om die bestaan ​​daarvan te getuig.
Sommige elemente van die filmaanpassings het 'n sterk invloed op mense se visie en begrip van die roman gehad, maar daar is nie een 'beste' nie Great Gatsby film of een van die beste Great Gatsby rolverdeling, of selfs een film wat die gees van die roman ten volle vasgevang het . (Vergelyk dit met Om 'n Mockingbird dood te maak , wat net een groot filmverwerking het wat volgens baie nie net die boek waardig is nie, maar ook een van die beste films ooit.)
Dus, om duidelik te wees: nie een van die Great Gatsby films kan die ervaring van die lees van die roman vervang . En daar is nie eens 'n duidelike keuse vir die beste aanpassing om na te kyk nie!
As u een (of, as u ambisieus is, almal van die aanpassings) benewens die boek lees, kan u egter ook die karakters visualiseer, die grootheid van Gatsby se partytjies herken en sommige van die groter temas van die boek waardeer. . Hier is 'n paar voor- en nadele om na a te kyk Great Gatsby film.
Voordele van kyk na die Great Gatsby Flieks
Puik optredes. Alhoewel dit versprei is oor die vier verskillende films, het elkeen van die hoofkarakters in Gatsby kry ten minste een uitstekende vertoning, van Alan Ladd se Jay Gatsby tot Sam Waterston se Nick Carraway tot Elizabeth Debicki se Jordan. As jy kyk hoe die akteurs hierdie karakters lewendig maak, kan dit jou help om die beste reëls, motiverings en uitkomste van hierdie karakters te waardeer. Dit kan u op sy beurt help om beter opstelle oor te skryf The Great Gatsby !
Pragtige beeldmateriaal. Gatsby word dikwels geprys vir sy eenvoudige, beskrywende skryfwerk, maar dit kan lekker wees om 'n filmmaker se visie van, byvoorbeeld, een van Jay Gatsby se uitspattige partytjies te sien eerder as om net die orkes, die drankies en die partytjiegangers in u kop te verbeel. Dit help u nie net om die ongelooflike dekadensie van die twintigerjare, en veral die ryk karakters in die roman, te waardeer nie, maar dit kan u ook help om 'n visuele detail te waardeer wat u moontlik gemis het tydens u eerste deurlees van die boek.
Waardering van die sleutellyne. As u 'n boek vir uself lees, loop u soms agter 'n reël of gedeelte wat eintlik 'n baie belangrike stuk dialoog of karakterisering bevat. As u na 'n filmverwerking kyk en na die reëls van die draaiboekskrywer luister, kan u sommige van die Gatsby is die mees ikoniese frases.
Soms is 'n prentjie regtig duisend woorde werd.
Redes om nie een van hierdie films te kyk nie
U sal minstens 'n uur en 'n half moet begroot, maar waarskynlik meer as u na 'n Gatsby Fliek. Die tydsduur vir elk van die films is soos volg:
hoe om optelling te verbeter
1949 Weergawe — 91 minute
1974 Weergawe - 149 minute
2000 weergawe - 90 minute
Weergawe 2013 - 142 minute
Veral met die baie besige skedules wat baie studente deesdae het, kan dit moeilik wees om tyd te spandeer om twee en 'n half uur daaraan te bestee om na 'n Gatsby film, bo en behalwe die tyd wat dit neem om die boek te lees.
Hou ook in gedagte dat die boek relatief kort is - in die tyd wat dit neem om na een van die films te kyk, kan u maklik die helfte van die boek lees.
Onakkurate en afwykings van die roman
Dit is duidelik dat geen rolprent 'n boek perfek kan aanpas nie, sodat alles van klein besonderhede (soos Daisy se haarkleur) tot groot plotgebeurtenisse (soos Tom blatant vir George vertel dat Gatsby die moordenaar in die 2013 -film is) verander kan word. Dit kan 'n probleem wees as u 'n toneel wat slegs in een van die films voorkom, vermeng met iets uit die boek wanneer u aan 'n opdrag werk.
Die direkteur se visie vir Fitzgerald is verkeerd
By enige film het die regisseur (saam met die draaiboekskrywer, filmmaker, akteurs en die res van die bemanning) 'n sekere weergawe of boodskap wat sy lewendig maak. Dit kan 'n bietjie ingewikkeld raak in boekaanpassings, aangesien 'n boek - veral een so ryk en gelaagd soos Gatsby - 'n verskeidenheid boodskappe en temas kan bevat, maar 'n regisseur kan kies om net een of twee uit te lig.
As 'n kort voorbeeld beklemtoon die film uit 1949 die kriminele ondernemings van Gatsby en kan dit amper soos 'n morele verhaal lees. Maar die film van 2013 plaas Gatsby en Daisy se mislukte liefdesverhouding voor en in die middel.
Die moontlike probleem hiermee is dit as u net een film kyk en die boek oorslaan, kan u 'n groter tema heeltemal mis dat die boek duidelik toon, soos die valse hoop van die Amerikaanse droom, omstrede rasseverhoudinge in die 1920's, of die onvermoë om die verlede werklik te herwin. Maak kortliks seker dat u verstaan ​​dat terwyl 'n film net op een of twee temas moet konsentreer om 'n samehang te wees, 'n boek nog vele meer kan aanbied, en u beslis Gatsby moet lees om die verskillende temas wat dit raak, te verstaan.
Met die voor- en nadele in gedagte, kan u verder lees vir meer inligting oor elke filmaanpassing om te besluit of u een (of almal!)
Na die opsommings het ons advies oor die skryf van films, wat 'n al hoe meer algemene taak is in klasse Engels/Taalkuns!
Die eerste groot aanpassing van Die Groot G. atsby kom in 1949, net toe die boek al hoe gewilder word (maar voordat dit werklik as 'n klassieke Amerikaanse roman gevestig het). Hierdie film, gemaak deur Paramount Pictures, het dus nie 'n hoë begroting nie en is hoofsaaklik afhanklik van die sterrekrag van Alan Ladd as Gatsby om die film te verkoop.
Miskien was die ateljee reg om op Ladd te steun, want dit blyk dit Ladd se optrede is die belangrikste aspek van hierdie aanpassing wat die moeite werd is om na te kyk . Hy bring 'n ongelooflike gelaagde uitvoering van Gatsby in 'n uitvoering wat ongelukkig baie beter is as die film rondom hom.
Hierdie film is nie so akkuraat in die plot van die boek as latere aanpassings nie - dit fokus meer op Gatsby se kriminele ondernemings, maak Jordan meer belangrik en eindig met Nick en Jordan wat getroud is. Dit is ook 'n laer begroting as die latere produksies en het meer 'n film noir gevoel .
Boonop is die ander akteurs, veral Betty Field as Daisy, nie naastenby so goed soos die hoofrol nie, wat die algehele rolprent swakker maak as latere produksies. (Alhoewel Shelley Winters fantasties is soos Myrtle.)
Hierdie film is ook moeiliker om te vind, aangesien dit ouer is en nie maklik beskikbaar is vir stromingsdienste soos Netflix nie. Die beste opsie is om na 'n paar snitte op YouTube te kyk, 'n DVD -kopie by 'n plaaslike biblioteek op te spoor of dit op Amazon te koop.
Hierdie film is eintlik die moeite werd om te vind as u 'n uitstekende visualisering van Gatsby self wil hê, maar nie so bekommerd is oor die omliggende produksie of ander karakters nie en/of u hou van ou films en film noir. Maar vir die meeste studente is een van die latere aanpassings waarskynlik 'n beter keuse.
Die 1974 weergawe van The Great Gatsby (soms na verwys as die 'Robert Redford Great Gatsby ') was Hollywood se tweede poging om die roman aan te pas, en volgens alle rekeninge het almal wat daarby betrokke was, baie harder gewerk om die boek reg te laat geskied. Dit het 'n baie groot begroting, wat Francis Ford Coppola ingebring het om die draaiboek aan te pas, en groot akteurs soos Robert Redford en Mia Farrow gespeel het. Die kostuums en stelle is pragtig.
Sommige kritici het egter opgemerk die duur natuurskoon neem ietwat weg van die egtheid van die boek - byvoorbeeld, in die toneel waar Daisy en Gatsby bymekaarkom, is die weer sonnig in plaas van reënerig, vermoedelik omdat die reën die kostuums sou verwoes het.
Ondanks hierdie flips, is die draaiboek van Coppola baie meer getrou aan die plot van die boek as die 1949 -weergawe. Die film kan egter nie die energie en passie van die roman kanaliseer nie, en kan dus platval of selfs dof raak.
Redford het gemengde resensies gekry vir sy optrede. Hy maak twee karakters-die suiwer Jay Gatsby en die hardnekkige Jay Gatz-waarvan sommige resensente hou en ander 'n bietjie swaarmoedig vind. (Dit is na my mening baie minder subtiel as die optrede van Ladd.)
Sam Waterston is puik as Nick Carraway . Hy vang baie van Nick se naïwiteit en optimisme vas, maar kry nie soveel om te doen as meer onlangse weergawes van die karakter nie. Mia Farrow se uitbeelding van Daisy het 'n beeld geword van hierdie kultuur van ons karakter, ondanks haar blonde hare en afwykende figuur. (In die boek word Daisy beskryf as donker hare, en was bedoel om soos Ginevra King en Zelda Sayre te lyk).
Al met al is dit 'n meestal getroue verwerking van die boek met pragtige stelle, kostuums en goeie optredes. Veral in vergelyking met die meer harde 2013 -weergawe, dit is waarskynlik die naaste fliek wat ons aan 'n aanpassing van bladsy tot skerm het Gatsby . Die nadeel is dat dit so is ietwat lae energie, en dit ontbreek baie aan die rits en verstand van die roman .
Hierdie weergawe is beskikbaar op Netflix -streaming, so as u 'n Netflix -rekening het, is dit baie maklik om na te kyk.
Hierdie film is redelik akkuraat, maar as gevolg van die korter tydsduur, is daar 'n paar snitte aan die plot. Dit het ook 'n paar vreemde toevoegings, soos Daisy met die naam 'Gatsby' in plaas van Gatsby self.
Paul Rudd as Carraway en Mira Sorvino as Daisy word meestal as goeie beslissingskeuses beskou, maar die Gatsby hier (Toby Stephens) was nie wonderlik nie - eerder leweloos en entoesiasties. Ek was ook nie mal oor Jordan nie, veral in vergelyking met Elizabeth Debicki se Jordan in die film van 2013. Die Myrtle van Heather Goldenhersh is ook interessant: sy is sagmoedig en jammerliker as ander Myrtles (veral Shelley Winters en Isla Fisher), wat 'n bietjie vreemd is, maar ek dink dit sorg vir 'n meer simpatieke karakter.
Hierdie film het ook baie laer produksiewaardes aangesien dit vir TV gemaak is, het dit nie die ontsnapping van die Redford- of Luhrmann -films nie. (Die partytjietonele is veral yl.)
Ek sal dit oorweeg om dit te kyk as u 'n film wil hê wat meestal akkuraat is in die boek wat ook vinniger beweeg, aangesien dit 'n korter tydsduur het. Dit is ook 'n goeie keuse as u 'n paar wonderlike kenmerke van Nick en Daisy wil sien.
Onderwysers, dit kan 'n goeie keuse wees as u 'n weergawe van die film in die klas wil wys, maar nie twee en 'n half uur het om aan die 1974 of 2013 weergawes te spandeer nie.
Hierdie een is waarskynlik die Gatsby 'n fliek waarmee u die meeste vertroud is. Regie deur Baz Luhrmann, hierdie Gatsby het die opvallende beeldmateriaal, danstonele, hoë energie en groot produksiewaardes waarvoor sy flieks bekend is. Met ander woorde, hierdie 2013 -aanpassing het al die energie en entoesiasme wat die vorige twee aanpassings ontbreek het .
Daar is egter 'n paar redelike groot afleidings hier. Die film gebruik byvoorbeeld 'n heeltemal ander raam - Nick is 'n bitter, geïnstitusionaliseerde alkoholis wat terugkyk op die somer wat hy saam met Gatsby deurgebring het, eerder as net 'n ontnugterde voormalige verkoopsman soos in die roman. Tom Buchanan is ook baie meer skelm, aangesien ons hom reguit vir George vertel dat Gatsby die moordenaar was en die man wat by Myrtle slaap.
Baie van die beelde is ook redelik hoog. Die toneel in hoofstuk 1 waarin Daisy en Jordan bekendgestel word, in wit rokke lê terwyl wit gordyne om hulle waai, word getrou, maar subtiel gedoen in die films van 1974 en 2000. Maar in die Luhrmann -film strek die CGI -gordyne regdeur die kamer, en ons kry 15 sekondes Daisy en Jordan giggel terwyl Tobey Maguire se Nick verbaas kyk.
Ten spyte van die plot-afleidings en soms swaar beelde, baie het Leo DiCaprio en Carey Mulligan se beurte onderskeidelik geloof as Gatsby en Daisy. Jordan, gespeel deur Elizabeth Debicki, is ook fantasties — waarskynlik die beste op film tot dusver . In plaas daarvan om op die agtergrond van tonele te verdwyn, is Debicki's Jordan energiek en verloof en verlewendig al die tonele waarin sy is.
Die film van 2013 is goed om na te kyk as u 'n ekstra sterk weergawe van die oordaad van die Jazz-era wil hê en nuuskierig is oor 'n meer artistieke verwerking van die roman.
Vergelyk die Great Gatsby Flieks na die roman
Een steeds gewilder taak op The Great Gatsby is om die boek te vergelyk met een van die filmverwerkings. Dit kan 'n aangename taak wees om aan te werk, aangesien u oor die boek sowel as 'n filmweergawe kan skryf Gatsby . Maar sommige studente sukkel daarmee, aangesien dit moeilik kan wees om 'n analise van die boek sowel as 'n film in u koerant op te neem.
Hier is 'n paar wenke vir die konstruksie van hierdie soort opstel.
Het 'n algemene argument of punt wat u probeer bewys, en maak dit hanteerbaar! Moenie probeer om die hele film met die hele boek te vergelyk nie. Zoom eerder in op 'n spesifieke aspek, soos om Daisy Buchanan in die boek te vergelyk met Daisy in die film, of kyk net na 'n paar van die simbole. As u byvoorbeeld gevra word om te skryf oor hoe simbole in die film aangepas word, moet u nie deur elke simbool gaan waaraan u kan dink nie. In plaas daarvan kan u op u papier fokus op die groen lig of die oë van dokter T.J. Eckleburg, en kyk regtig in detail na u gekose simbool.
Maak seker dat u spesifieke reëls, tonele of opnames gebruik om u argument te staaf. In u Engelse klasse het u waarskynlik geleer oor die gebruik van bewyse uit die boek as bewys vir u opstelle. Dit blyk dat u dieselfde met films kan doen! Nog beter, u het 'n groter verskeidenheid bewyse om uit te kies.
U kan praat oor 'n spesifieke opname van die film en hoe dit saamgestel is (basies waar die akteurs en voorwerpe in die opname gerangskik is). U kan ook praat oor reëls uit die draaiboek of die volgorde van tonele. Maak seker dat u op spesifieke, konkrete bewyse dui! (Moenie sê: Carey Mulligan se Daisy is vlugvoetig nie. Sê: Carey Mulligan se optrede in die terugflits -toneel toon meer rou, intense emosie as wat in die boek blyk, en onthul Baz Luhrmann se neiging om emosie te oortrek.)
Maak nie net 'n lys met plotverskille tussen die boek en die film nie. Deur slegs die plotverskille op te noem, kan u nie 'n diepgaande analise doen van die visie van die regisseur vir hul film en hoe dit anders is as die roman nie.
Voorbeeld van filmopstel
As 'n kort voorbeeld, laat ons kyk hoe een van Gatsby se bekendste simbole, die groen lig aan die einde van die Buchanans -beskuldigdebank, in twee van die films vertoon word en wat dit toon oor die visioene van die regisseurs.
In die film van 1974 word die groen lig baie eenvoudig weergegee - dit is letterlik 'n klein groen lig aan die einde van Tom en Daisy se beskuldigdebank:
Die regisseur Jack Clayton vertoef nie daaraan nie, en aan die einde van die film kry u net 'n klein blik daarvan voordat die finale vervaag tot swart. Die betekenis daarvan, sou ek aanvoer, is selfs meer te min gespeel as in die roman. Die behandeling van die groen lig weerspieël hoe Clayton 'n subtiele, selfs elegante, behandeling van die roman kies, met die fokus op die interaksie tussen die karakters eerder as die simboliek.
Maar in die 2013 -film verskyn die groen lig gereeld, en Luhrmann gebruik CGI en byklanke om die betekenis daarvan te beklemtoon (kyk hoe dit in die laaste toneel gebruik is ). Luhrmann se oordrewe weergawe van die groen lig spreek tot hoe hy die bekendste beeldmateriaal van die roman sterk beklemtoon , in 'n poging om die beeld van die roman aan die lig te bring. Ongelukkig kom dit ten koste van sommige van die karakterverhoudings en die getrouheid aan die plot van die boek.
Dit is net die begin van 'n langer analise van die simbole in die flieks, maar u kan sien hoe selfs deur slegs op een simbool in te zoem u nogal kan praat.
As jy regtig alles in die oë het, F. Scott Fitzgerald, kan jy dit ook oorweeg om na hierdie drie films te kyk:
wanneer is die psat 2016
G , wat in 2002 uitgekom het en 'n los aanpassing van Gatsby . In die film is Gatsby Summer G, 'n hiphopmagnaat wat probeer om die liefde van sy lewe, Sky, terug te wen. Die film het oor die algemeen swak resensies gekry, maar u kan nie ontken dat dit 'n baie kreatiewe uitwerking op Gatsby is nie, en dit het 'n klein maar getroue aanhang aanlyn gelok.
Middernag in Parys toon kortliks Scott en Zelda Fitzgerald tydens hul tyd in Parys, soos uitgebeeld deur Tom Hiddleston en Allison Pill. Dit is 'n prettige, indien fiktiewe, blik op F. Scott se lewe terwyl hy besig was om te skryf Gatsby .
Die nuuskierige geval van Benjamin Button , 'n onlangse film met Brad Pitt, is gebaseer op 'n kortverhaal van F. Scott Fitzgerald.