'N Vroulike burgemeester onder die Vichy-bewind - Inligting
PARYS Gaston (1903 - 1964)
Een van die eerste vroue, wat deur die sub-prefek as burgemeester van Frankryk aangestel is
Madame Bouchemousse, een van die eerste vroue wat as burgemeester van Frankryk aangestel is
Skrywer: PARYS Gaston (1903 - 1964)
Skeppingsdatum : 1943 -
Tegniek en ander aanduidings: Madame Bouchemousse, een van die eerste vroue wat deur die sub-prefek as burgemeester van Frankryk aangestel is. Vigeois (Corrèze), 1943-1944
Kontak kopiereg: Gaston Paris / Roger-Viollet
Titel: Een van die eerste vroue, wat deur die sub-prefek as burgemeester van Frankryk aangestel is
Titel: Madame Bouchemousse, een van die eerste vroue wat as burgemeester van Frankryk aangestel is
Vichy en vroue
Onder die Vichy-regime word die burgemeesters van munisipaliteite met meer as 10 000 inwoners deur die regering aangestel. Volgens die amptelike virilistiese ideologie van die Franse staat of 'Nasionale Revolusie' is laasgenoemde beperk tot die private en huishoudelike sfeer. Dit is nie bekend of dit gepubliseer is of selfs die reaksie wat hulle ontvang het nie, maar dit lyk onwaarskynlik dat hulle in staat was om 'n invloed op die status van vroue te beïnvloed of te verander.
Die drie foto's is geneem uit 'n reeks met dieselfde naam, wat minstens sewe bevat. Almal is geneem deur Gaston Paris (1903-1964), 'n gesiene lid van die weekblad. Gesien (saam met Germaine Krull, André Kertész, Martin Munkacsi, Man Ray of Robert Capa) wat in Mei 1940 ophou verskyn. Bekend vir sy verslae en sy portrette van kunstenaars en persoonlikhede, is Gaston Paris ook die skrywer van fotografieborde met surrealistiese inspirasies of tydskrifmedewerkers Speurder.
In die eerste prentjie sien ons Madame Bouchemousse deur die vensterraam van haar huis. 'N Blaaragtige tak van die klein boompie wat daarlangs klim, dwarslig die middel van die prentjie en voeg 'n tweede raam by die eerste om die hooftoneel te verskraal in 'n klein vierkant waarop alle aandag dan geskenk word. In wat blykbaar haar kombuis is (potte en panne wat aan die agterkant van die muur hang), is die burgemeester in 'n beskeie geblomde rok besig om 'n wit laken aan te werk. Danksy 'n werk aan die lig en kontraste (swart bo-aan, wit op die laken) wat deur die fotograaf wonderlik bemeester word, straal Madame Bouchemousse die cliché uit. Haar oop voorkop wat amper die glans van die onberispelike laken weerspieël, haar effens glimlaggende toegepaste gesig, haar rustigheid en selfs die fyn gebaar van haar tweede hand (posisie van die vingers) gee dit 'n vreedsame, maar onmiskenbare genade, wat hierdie rustieke interieur verlig. meer as beskeie.
Aanvanklik minder poëties, wys die tweede beeld hoe die burgemeester besig is om die hoofvertrek van haar klein huisie te vee. Ons herken die venster en die klein boompie (aan die linkerkant), maar hierdie keer is dit deur die deuropening dat die fotograaf dit vasvang. 'N Sambreel en veral klompe (links) beklemtoon die landelike karakter van die toneel, net soos die henne voor die huis. Madame Bouchemousse, steeds geklee in haar blommerok, buk om 'n klomp droë takkies met haar hand uit te stoot.
Die dekor verander vir die derde beeld, wat 'n vergadering van die Vigeois-munisipaliteit verteenwoordig, al verminder die kamer met afgeleefde mure en die meubels nie die hierbo genoemde beskeie en landelike atmosfeer nie. Die burgemeester het agter 'n lessenaar gestaan ​​en sigbaar in die profiel, en het 'n aantrekliker rok gekies om die vergadering te lei. Sy staan ​​baie regop, in 'n houding van 'n sekere fermheid, albei hande rus op die tafel. Haar houding is waardig en 'n bietjie afwesig, die uitdrukking op haar gesig glimlag amper. Bygestaan ​​deur 'n jong donkerkopvrou (voorgrond) wat aantekeninge maak, berei sy haar voor om met 'n vergadering te praat waarvan net twee lede te sien is, ou boervroue in blomme.
'N Burgemeester, 'n vrou
Dit is van nature moeilik om die boodskap te spesifiseer wat Gaston Paris wil lewer. In 1943 of 1944 is hierdie foto's in werklikheid onderhewig aan Vichy-beheer, maar die pad en toewyding van die fotograaf ontken blykbaar enige propaganda-benadering wat die feminisme of progressiwisme van die Regime sal prys, andersins onwaarskynlik en heeltemal teenstrydig met sy leer. Inteendeel, dit blyk dat die skrywer bloot 'n ongewone werklikheid wou toon (verbasend gegewe die politieke konteks) en gekies het om sy onderwerp uit te lig terwyl hy sy artistieke visie gebring het.
Die verslagreeks dring in elk geval aan op die dubbele lewe van die burgemeester, eendag 'n 'normale' en beskeie vrou (sien haar huis) van 'n klein plattelandse dorpie wat besig is met 'vroulike' aktiwiteite (naaldwerk, skoonmaak) ; 'n ander dag burgemeester wat met 'n mate van selfvertroue die stadsraad voorsit. Hier word geen 'moderniteit' voorgehou nie: soos baie vrouens van destyds en in ooreenstemming met die Vichy-voorstelling, bestuur Madame Bouchemousse haar huis kalm en ernstig en sien sy haarself eerste en verwys altyd na die huishoudelike sfeer. Selfs in haar (onverwagse) rol as burgemeester blyk dit dat sy dieselfde bly, en die bestuur van Vigeois het waarskynlik nie so 'n beduidende verskil met dié van haar huis behels nie.
Die besluit om 'n vroulike burgemeester aan te stel, moet hier dus nie te veel geïnterpreteer word nie: miskien as gevolg van spesiale omstandighede en beperk tot 'n dorp met geen spesifieke belang nie, is hierdie 'nuuskierigheid' miskien nogal skilderagtig, maar dit verander nie die werklikheid wat hierdie vrou geleef het, en ook nie die visie op haar (en op al die vroue) nie. Uiteindelik, skadeloos, dui dit natuurlik ook nie op 'n verskuiwing in die ideologie van die Franse staat op hierdie punt nie.
Terloops, hierdie beelde gee ook 'n blik op die daaglikse lewe, en veral dié van vroue, in 'n klein plattelandse gemeente in die vrye sone tydens die besetting. Oorlog lyk ver, selfs al kan die totale afwesigheid van mans dit oproep. Wat betref die relatiewe ontbering wat in sy beelde gesien kan word, sou dit eerder verwys na die onheilspellende hardheid van hierdie redelik arm streek as na die onmiddellike konteks.
PAXTON, Robert, Die Frankryk van Vichy, 1940-44, Parys, Éditions du Seuil, 1973.
BERTIN, Celia, Vroue in beroep, Parys, Stock, 1993
VEILLON, Dominique, Die daaglikse lewe van vroue, in "The Vichy Regime and the French", geredigeer deur Jean-Pierre AZEMA en François BEDARIDA, Parys, Fayard, 1992.