Oefening om te voorkom as gevolg van pyn in die lumbale ruggraat - Gesondheid - 2022
Oefening om te voorkom as gevolg van pyn in die lumbale ruggraat
Vermy oefeninge wat die buiging van die ruggraat beklemtoon.
Die pyn van die lumbale ruggraat is 'n algemene en potensieel gestremde toestand. Die meeste mense met lae rugpyn kan oefening kry. In werklikheid word mense met lae rugpyn dikwels deur hul gesondheidsorgverskaffers aangemoedig om te oefen. Maar nie alle oefening is geskik vir iemand met pyn in die lumbale ruggraat nie. Daardie oefeninge wat die ruggraat buig, is geneig om ruggraatkompressie te verhoog en moet vermy word. Oefeninge wat groter impak kan hê, kan ook probleme veroorsaak.
Die regte soorte strek kan baie terapeuties wees vir pyn in die rug van die lumbale ruggraat. Die strekke wat die voorbuiging van die ruggraat beklemtoon, kan meer riskant wees. Navorsing wat in die teks "Clinical Biomechanics of the Spine" aangebied word, toon dat as u met so min as 20 grade vorentoe buig, die las op die skyf van die onderrug tot meer as dubbel u liggaamsgewig verhoog. Die volle voorwaartse buiging van 'n toonaanraking plaas die skywe onder geweldige druk, wat hulle vatbaar maak vir beserings. Joga-houdings soos 'die ploeg' wat in hierdie prentjie gesien word, moet ook vermy word deur diegene met lae rugprobleme.
Kernsterkte en stabiliteit is belangrik vir die handhawing van 'n gesonde lumbale ruggraat. Die uitdaging is om oefeninge te selekteer wat die kern versterk sonder om verdere pyn of beseringsrisiko te veroorsaak. Sommige mense maak die fout om aan te neem dat hul rugpyn uitsluitlik die gevolg is van swak buikspiere. Hulle beoog om die probleem reg te stel deur sit-ups te doen. In 'n wetenskaplike proefskrif oor rehabilitasie van die lae rug, beveel Joshua Johnson van die Utah State University aan om weg te gaan van sit-ups, omdat dit hoë spanning op rugmurgstrukture plaas en aansienlike drukkragte tydens optrede skep.
In 'n studie wat in 2010 in die 'American Journal of Sports Medicine' gepubliseer is, is bevind dat die algemeenste beserings onder oormatige fietsryers onder die laer rug was. Van al die fietsryers wat ondervra is vir die studie, het 58 persent laer rugpyn in die vorige 12 maande ondervind, en 41 persent van alle fietsryers het mediese behandeling daarvoor gesoek. Hierdie spesifieke studie het nie na 'n spesifieke onderliggende oorsaak vir die tempo van rugbeserings gesoek nie, maar die gebuigde liggaamshouding is sekerlik vermoed. Wat ook al die onderliggende oorsaak is, die meeste mense met lae rugprobleme blyk fiets te wees.
Baie mense met lae rugpyn verdra nie vertikale impakte nie, dus vermy hulle intuïtief hardloop en spring. Dit is waarskynlik verstandig. Hardloop skep meer as twee keer die stootkragte van loop as die voet die grond tref. Vermenigvuldig dit duisende treë in 'n gemiddelde oefensessie, en die kumulatiewe impakbelasting vergroot regtig. As u hardloop of spring, verhoog u rugpyn, let op die waarskuwing van die pyn en vervang oefening met laer impak.
Lae rugpyn het baie moontlike oorsake. Spesifieke tipes en erns van lae rugtoestande kan verskillende gevolge hê vir oefening. As u 'n diagnose by u gesondheidsorgaanbieder bepaal, kan u help om 'n oefenprogram te beplan en te ontwerp wat geskik is vir u toestand. As u met 'n ervare, gesertifiseerde persoonlike afrigter werk, kan dit u ook help om vorderings te ontwikkel wat veilig en effektief kan wees.