Die Odeon van Nea Paphos, Ciprus (illustrasie) - Inligting
Die Odeon van Nea Paphos, Ciprus
Die Odeon van Nea Paphos, Ciprus - Geskiedenis
Sistematiese opgrawings by Nea Pafos begin in 1962 deur die Departement van Oudhede waartydens baie van die antieke stad se administratiewe geboue sowel as privaat huise en kerklike geboue aan die lig gekom het. Nea Pafos was ook die middelpunt van opgrawings en navorsing deur baie buitelandse argeologiese missies van universiteite en skole van regoor Europa, Amerika en Australië.
In 1980 is Nea Pafos en Palaipafos op die Wêrelderfenislys van UNESCO ingeskryf.
Die belangrikste monumente op die terrein is:
Die Huis van Dionysos : Hierdie ryk gebou behoort aan die Grieks-Romeinse tipe, waar die kamers rondom 'n sentrale hof gerangskik is, wat as die kern van die huis gedien het. Dit lyk asof die huis aan die einde van die 2de eeu nC gebou is en na die aardbewings van die 4de eeu nC verwoes en verlaat is. Die huis van Dionysus beslaan 2000 vierkante meter. meter waarvan 556 bedek is met mosaïekvloere versier met mitologiese, vintage en jagtonele. By die ingang van die huis is dit 'n klippie-mosaïek wat die mitiese seemonster Scylla voorstel, wat behoort tot 'n Hellenistiese gebou onder die latere Romeinse gebou.
Nea Pafos: Mosaïek uit die huis van Dionysos
Nea Pafos: Mosaïek uit die Huis van
Die Huis van Orpheus : Dit behoort tot die tipe van die welgestelde Grieks-Romeinse huise met 'n sentrale hof soortgelyk aan die Huis van Dionysus. Dit dateer uit die laat 2de /vroeë 3de eeu nC Die hoofkamer van die gebou, die onthaalsaal, is versier met 'n mosaïekvloer wat Orpheus tussen die diere uitbeeld. Die mosaïekvloer van die volgende kamer het twee panele, een wat Hercules en die Leeu van Nemea voorstel, en die ander 'n Amasone met haar perd.
Die villa van Theseus : Die villa is gebou in die tweede helfte van die 2de eeu nC oor die ruïnes van vroeëre huise uit die Hellenistiese en vroeë Romeinse tydperke en was in gebruik tot die 7de eeu nC. Die groot grootte van die villa, bestaande uit meer as 100 kamers, dui daarop dat die gebou die woning was van die goewerneur van Ciprus. Baie van die kamers en drie van die vier porties rondom die sentrale hof is bedek met mosaïekvloere met meetkundige motiewe. Drie kamers in die suidelike vleuel van die gebou is versier met mosaïekvloere met menslike voorstellings, wat almal in verskillende fases behoort. Die oudste is die mosaïek wat Theseus en die Minotaur verteenwoordig, wat aan die einde van die 3de of begin van die 4de eeu nC dateer, met duidelike latere herstelwerk, waarskynlik na die aardbewings in die middel van die 4de eeu. Aan die einde van die 4de eeu nC is 'n nuwe mosaïek met Poseidon en Amphitrite bygevoeg tot 'n kamer, wat waarskynlik as 'n slaapkamer gedien het. Uiteindelik, aan die begin van die 5de eeu, is 'n mosaïekvloer in die ontvangskamer gelê, waarvan slegs 'n deel vandag bewaar is en die eerste bad van Achilles uitbeeld.
Nea Pafos: Mosaïek uit die Villa van Theseus
Die Huis van Aion : Tot dusver is slegs 'n gedeelte van die huis opgegrawe. Op die vloer van 'n apsidale kamer lê die mooiste mosaïek van Pafos uit die middel van die 4de eeu nC. wedstryd tussen Cassiopeia en die Nereïdes, Apollon en Marsyas, en uiteindelik die triomf van Dionysos.
Nea Pafos: Mosaïek uit die House of Aion
Die Agora : Die Agora, waarvan slegs die fondamente vandag bewaar word, het die vorm van 'n hof omring deur vier porties. Die geboue wat die westelike vleuel van die agora beslaan, is die beste bewaar. Dit bevat 'n Odeon, wat deur die departement van oudhede gerestoureer is en vandag verskillende kulturele geleenthede huisves, en die Asklepieion. Die hele kompleks dateer uit die 2de eeu nC
Nea Pafos: Die teater
Die teater : Geleë in die noordoostelike deel van die antieke stad, op die hange van die sogenaamde "Fabrica" ​​heuwel. Die Universiteit van Sydney, Australië, is tans besig met opgrawings op die terrein. Die bou van die teater dateer uit die stigting van die stad, maar dit het veranderings ondergaan en die oorspronklike plan daarvan is gedurende die Romeinse tydperk verander. Dit blyk dat die teater nog steeds in gebruik was tot in die 5de eeu nC
Nea Pafos: Die basiliek van Chrysopolitissa
Die Basiliek van Chrysopolitissa : Dit is een van die grootste basilieke wat op die eiland gebou is in die tweede helfte van die 4de eeu nC. Die ryk geometriese versiering van die mosaïekvloere van die basiliek dateer uit die 4de en 6de eeu nC. Na die vernietiging van die basiliek is daar in die 11de eeu 'n Bisantynse kerk op die terrein gebou. Dit is gevolg deur 'n tweede kerk uit ongeveer 1500 nC, wat vandag nog bestaan ​​en funksioneer as Pafos se Anglikaanse kerk. Noord van die basiliek is die ruïnes van 'n gotiese kerk wat aan 'n Franciskaanse klooster behoort, sigbaar. Die gotiese kerk is omstreeks 1300 nC gebou en het in 1600 n.C.
Binne die raamwerk van die veldtog van die Ministerie van Kommunikasie en Werke vir toeganklikheid vir persone met gestremdhede, is 'n netwerk van voetgangerbrue ontwerp en opgeneem in die argeologiese terrein van die Basiliek van Chrysopolitissa. Inligtingspanele is ook aan die begin van hierdie nuwe roetes geplaas.
Die kasteel van 'Saranda Kolones' : Die Bisantynse kasteel, bekend as 'Saranda Kolones' ('veertig kolomme') vanweë die groot aantal granietkolomme wat op die terrein bewaar is, is naby die hawe, suid van die agora, geleë. Die kasteel is in die 7de eeu nC gebou om die hawe en die stad Nea Pafos te beskerm teen die Arabiese aanvalle en dit het tot 1223 in gebruik gebly toe dit deur 'n aardbewing vernietig is.
Nea Pafos: Die kasteel van die veertig kolomme
Gedeeltelik toeganklik vir rolstoele volgens die aanwysings van die personeel van die webwerf.
(roete nie gemerk nie).
Spesiale parkeerplek: beskikbaar (gemerk)
Spesiale ruskamers: beskikbaar (gemerk)
Die grafte van die konings
Die Die grafte van die konings is 'n indrukwekkende nekropolis, net buite die mure, noord en oos van die stad Paphos. Dit is gedurende die Hellenistiese periode (3de eeu v.C.) gebou om aan die behoeftes van die nuutgestigte Nea Paphos te voldoen. Die naam hou nie verband met die begrafnis van konings nie, aangesien die koninklike instelling in 312 vC afgeskaf is, maar eerder met die indrukwekkende karakter van sy grafmonumente. Die terrein was die plek waar die hoër administratiewe beamptes en vooraanstaande Ptolemaïese persoonlikhede sowel as die lede van hul gesinne begrawe is.
Die nekropolis is gedurende die Hellenistiese en Romeinse tyd (200 vC - 300 nC) deurlopend as begraafplaas gebruik. Daar is voldoende bewyse dat die eerste Christene die terrein ook vir hul begrafnisse gebruik het, terwyl die terrein terselfdertyd 'n eindelose steengroef was. Plakkers vestig hulself in sommige van die grafte gedurende die Middeleeue en verander die oorspronklike argitektuur.
Die bestaan ​​van die terrein was reeds aan die einde van die 19de eeu bekend deur Cesnola, wat die grafte ernstig geplunder het. In 1915-16 het die destydse kurator van die Ciprus-museum, Markides, 'n paar skaggrafte opgegrawe, terwyl die ere-kurator van Paphos-museum Loizos Philippou in 1937 met 'n paar ander grafte begin werk het. Maar in 1977 het die Departement van Oudhede, wat agt groot grafkomplekse aan die lig gebring het.
Die meeste grafte word gekenmerk deur 'n ondergrondse, peristileerde, reghoekige atrium wat volledig in die natuurlike rots ingewerk is. Kolomme of pilare van die Doriese styl ondersteun die porties, wat die atrium omring het. Die grafkamers en die lokale vir enkele begrafnisse is in die portiekmure gegrawe. Dit lyk asof die mure oorspronklik bedek was met fresco's, hoewel slegs klein fragmente vandag bewaar word. Die argitektoniese kenmerke van die grafte hou dit direk verband met Hellenistiese prototipes uit Alexandrië, Delos, Pergamon en Priene.
Polis aan die noordkus van Ciprus
Daar is 'n aantal dorpe wat u vanaf Paphos kan besoek. Ons gunsteling was Polis, 'n klein, tradisionele vissersdorpie aan die noordkus van Ciprus. Dit is 37 km noord van Pathos naby die begin van die Akamas -skiereiland.
12 km verby Polis, op die Akamas -skiereiland, is die Baths of Aphrodite. Daar is 'n aantal aangename wandelinge wat 'n skouspelagtige uitsig oor die ruwe kuslyn bied, en kies 'n afstand wat by u fiksheidsvlakke pas. Om na die baddens te stap, is 'n kort geplaveide wandeling, en daar is 'n pragtige inheemse tuin. As u iets meer moeite wil doen, kan u op die goed gemerkte staproetes op die skiereiland stap.
Polis is die perfekte plek vir 'n lang, rustige middagete. Met u keuse uit enige aantal tavernas. Baie word deur gesinne besit en word al generasies lank bedryf. Dit sorg vir 'n aangename middag.
Daar is ook verblyf in Polis (en kampeer op die Akamas -skiereiland). U kan hier bly en dan na Paphos gaan, maar ek dink dit is baie beperk wat u in die aand moet doen.
Die Paphos Odeon is in Kato Paphos, in die hartjie van die toeristegebied, geleë en is een van die belangrikste monumente van Nea Paphos. Dit was deel van die Romeinse Agora -geboue en dateer uit die 2de eeu nC en dit is herstel deur die Departement van Oudhede. Dit bied vandag verskillende kulturele geleenthede.
Die argeologiese terrein van Nea Paphos
Nea Paphos is geleë op 'n klein heuwel aan die suidwestelike kus van die eiland. Volgens geskrewe bronne is die stad aan die einde van die 4de eeu v.C. deur Nicocles, die laaste koning van Palepaphos. In die begin van die 3de eeu v.C. toe Ciprus deel word van die Ptolemaïese Koninkryk, met sy hoofstad in Alexandrië, word Nea Paphos die middelpunt van die Ptolemaïese administrasie op die eiland. Tot aan die einde van die 2de eeu v.C. het Nea Paphos so 'n belangrike rol as politieke en ekonomiese sentrum van die streek gekry, dat die Ptolemeërs dit die hoofstad van die hele eiland gemaak het.
Toe dit in 58 v.C. Ciprus is deur Rome geannekseer, en Nea Paphos was steeds die hoofstad van Ciprus. Eers na die rampspoedige aardbewings van die 4de eeu nC, is die hoofstad oorgeplaas na Salamis, wat dan die naam Constantia gekry het. Selfs toe het Nea Paphos egter nog die ander stede van Ciprus oorheers. Na die Arabiese aanvalle in die middel van die 7de eeu, het Nea Paphos 'n tydperk van agteruitgang beleef en is dit dus kleiner. Die stad het gedurende die Bisantynse en Middeleeuse tydperk sy belangrikheid herwin, maar vanaf die Venesiaanse tydperk is die kusnedersetting Nea Paphos laat vaar en het die bevolking verder die binneland ingetrek waar die huidige stad Paphos (Ktima) ontwikkel het.
Sistematiese opgrawings by Nea Paphos het in 1962 begin deur die Departement van Oudhede waartydens baie van die antieke stad se administratiewe geboue, sowel as privaat huise en kerklike geboue aan die lig gekom het. Nea Paphos, was ook die middelpunt van opgrawings en navorsing deur baie buitelandse argeologiese missies, van universiteite en skole van regoor Europa, Amerika en Australië.
In 1980 is Nea Paphos en Palepaphos op die UNESCO se wêrelderfenislys ingeskryf.
Let asseblief daarop dat die volgende nie toegelaat word nie:
1. Toegang tot die teater na die begin van die opvoering.
2. Rook, en die verbruik van voedsel en drank op die argeologiese terrein (met die uitsondering van water).
3. Die gebruik van selfone tydens prestasie.
4. Foto's neem, met of zonder flits, en/of deel en/of geheel van die opvoering verfilm.
Aangesien skade aan die historiese monumente as gevolg van weggegooide kos en drank- en veral kougom- onomkeerbaar is, word u vriendelik versoek om alle rommel en vullis in die afvalmandjies te gooi.
In die stigtingsmite word die naam van die stad gekoppel aan die godin Aphrodite, aangesien die gelyknamige Paphos die seun (of, in Ovidius, dogter) van Pygmalion  was, wie se ivoor kultusbeeld van Aphrodite deur die godin tot lewe gebring is as " melkwit "Galatea. [ verduideliking nodig ]
Die skrywer van Bibliotheke gee die geslagsregister.  Pygmalion was so toegewyd aan die kultus van Aphrodite dat hy die standbeeld na sy paleis geneem het en dit op sy rusbank gehou het. Die daimon van die godin in die standbeeld ingegaan, en die lewende Galatea baar Pygmalion 'n seun, Paphos, en 'n dogter, Metharme. Cinyras, wat gedebatteer is of hy die seun van Paphos  of Metharme se vryer is, het die stad gestig onder beskerming van Aphrodite en die groot tempel vir die godin daar gebou. Volgens 'n ander legende wat Strabo bewaar het (xi. Bl. 505), is dit deur die Amazones gestig. 
Ou Paphos (Palaepaphos), nou bekend as Kouklia (Grieks: Κούκλια Turks: Kukla of Konuklia Frans: Kokokel) (Engel, Kypros, vol. ek. bl. 125), is op 'n heuwel  met 'n pad wat 'n paar kilometer tot by die see gestrek het. Dit was nie ver van die Zephyrium -rivier  en die monding van die Bocarus -stroom nie. 
Argeologie toon aan dat ou Paphos sedert die Neolitiese tyd bewoon is. Dit was 'n sentrum vir die kultus van Aphrodite. Aphrodite se mitiese geboorteplek was op die eiland. Die grondmite is verweef met die godin, sodat Ou Paphos die bekendste en belangrikste plek geword het om Aphrodite in die antieke wêreld te aanbid.
Die Griekse name van twee ou konings, Etevandros en Akestor, word getuig in die Cypriotiese leerplan oor voorwerpe van die sewende eeu vC wat in Kourion gevind word. 
Aphrodite en Paphos Edit
Die Grieke was dit eens dat Aphrodite op die plek van Paphos geland het toe sy uit die see opgestaan ​​het.  Volgens Pausanias (i. 14), hoewel haar aanbidding aan Pafos vanuit Sirië bekendgestel is, was dit baie meer waarskynlik dat dit van Feniciese oorsprong was. Voordat dit deur argeologie bewys is, is gedink dat die kultus van Aphrodite voor die tyd van Homerus (ongeveer 700 v.C.) gevestig is, soos die bos en altaar van Aphrodite in Paphos genoem word Odyssee (viii. 362).  Argeologie het vasgestel dat Cyprioten 'n vrugbaarheidsgodin vereer het in 'n kultus wat Egeïese en oostelike vastelandaspekte gekombineer het voor die aankoms van die Grieke. Vroulike beeldjies en sjarme wat in die onmiddellike omgewing gevind word, dateer uit die vroeë derde millennium. Die temenos was goed gevestig voordat die eerste strukture in die Laat Bronstydperk opgerig is:
Daar was 'n ononderbroke kontinuïteit van kultus van daardie tyd tot 391 nC toe die Romeinse keiser Theodosius I alle heidense godsdienste verbied en die heiligdom in die puin val waarin ons dit vandag vind.
Ou Paphos was die middelpunt van aanbidding van Aphrodite vir die hele Egeïese wêreld. Die Cinyradae, of afstammelinge van Cinyras, was die hoofpriesters van Griekse naam, maar van Feniciese oorsprong. Hulle mag en gesag was groot, maar uit sekere inskripsies kan afgelei word dat hulle beheer is deur 'n senaat en 'n vergadering van die mense. Hier was ook 'n orakel.  Min stede is al ooit soveel gesing en verheerlik deur die digters.  Die ruïnes van Aphrodite se uitgestrekte heiligdom is nog steeds waarneembaar, die omtrek daarvan word gekenmerk deur groot fondamentmure. Na sy vernietiging deur 'n aardbewing is dit herbou deur Vespasianus, op wie se munte dit voorgestel is, sowel as op vroeër en later, en in die styl van die van Septimius Severus.  Uit hierdie voorstellings en die bestaande ruïnes het Gustav Friedrich Hetsch, 'n argitek van Kopenhagen, probeer om die gebou te herstel.   
Nuwe Paphos Edit
Nuwe Paphos (Nea Paphos) is gestig op die see naby 'n natuurlike hawe. Dit lê ongeveer 60 stadions of 12 km noordwes van die ou stad.  Dit het ook 'n grondliggende mite: dit word gesê dat dit gestig is deur Agapenor, hoof van die Arcadiërs by die beleg van Troje,  wat na die verowering van die stad verdryf is deur die storm wat geskei het die Griekse vloot na die kus van Ciprus. (Pausanias viii. 5. § 2.) 'n Agapenor is genoem as koning van die Pafians in 'n Griekse distich wat in die Analecta  bewaar is en Herodotus (vii. 90) verwys na 'n Arcadiese "kolonie" in Ciprus. 
In werklikheid is dit waarskynlik gestig deur Nicocles (omstreeks 306 vC), die laaste koning van Palaepaphos, gebaseer op 'n inskripsie wat sy stigting van die tempel van Artemis Agrotera in Nea Paphos bevat. Die inwoners van Marion is waarskynlik ook na die nuwe stad oorgeplaas nadat dit in 312 vC deur Ptolemeus vernietig is.  'n Skare ongebruikte silwer muntstukke (in die Ciprus -museum) wat onder die Hellenistiese Huis gevind is en dateer uit die einde van die 4de eeu v.C., is die vroegste vonds op die terrein en dui die stigtingsdatum daarvan aan.
Ou Paphos het altyd die voorrang behou in die aanbidding van Aphrodite, en Strabo verklaar dat die pad wat na New Paphos lei, jaarliks ​​stampvol was van manlike en vroulike kiesers wat na die antieke heiligdom reis, en nie net van die nuwe Paphos af nie, maar ook van ander stede van Ciprus. Toe Seneca sê (N. Q. vi. 26, Epistel 91) dat Pafos byna deur 'n aardbewing vernietig is, is dit moeilik om te sê na watter van die dorpe hy verwys. Dio Cassius (lew. 23) vertel dat dit deur Augustus gerestoureer is en "Augusta" ter ere van hom genoem is, maar hoewel hierdie naam in opskrifte behoue ​​gebly het, het dit nooit die antieke in populêre gebruik verdring nie. 
Volgens die Bybelse Handelinge van die apostels, nadat hulle by Salamis geland het en die Woord van God in die sinagoges verkondig het,  het die profete en leraars, Barnabas en Saulus van Tarsus, langs die hele suidelike kus van die eiland Ciprus gereis totdat hulle Pafos bereik het.  Daar is Sergius Paulus, die Romeinse prokonsul, tot bekering gekom nadat Saul die towenaar Elymas bestraf het.  In Paphos identifiseer Handelinge Saulus eers as Paulus. 
Tacitus (Hist. ii. 2, 3) teken 'n besoek aan van die jeugdige Titus aan Paphos voordat hy toetree tot die ryk, wat met baie nuuskierigheid navraag gedoen het oor die geskiedenis en oudhede daarvan. (Vgl. Suetonius Titus c. 5.) Onder hierdie naam het die historikus die ou sowel as die meer moderne stad ingesluit: en onder ander kenmerke van die aanbidding van die tempel teken hy aan dat die enigste beeld van die godin 'n piramidale klip was. 
Paphos Argeologiese Park beslaan die grootste deel van die antieke Griekse en Romeinse stad en is 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied vir sy ou ruïnes.
Die belangrikste oorblyfsels wat tot dusver ontdek is, is vier groot en uitgebreide Romeinse villa's: die huis van Dionysos, die huis van Orpheus, die huis van Aion en die huis van Theseus, almal met bewaarde mosaïekvloere. Boonop het opgrawings 'n Agora, Asklepion, die Basiliek van Panagia Limeniotissa, 'n Odeon -bioskoop, 'n teater en 'n nekropolis, bekend as die grafte van die konings, ontbloot.
Paphos verloor geleidelik 'n groot deel van sy aantrekkingskrag as administratiewe sentrum, veral na die stigting van Nicosia. Die stad en die hawe het gedurende die Middeleeue en die Ottomaanse bewind steeds agteruitgegaan, namate Nicosia en die hawestad Larnaca belangriker geword het.
Die stad en distrik het gedurende die hele Britse koloniale tydperk steeds bevolking verloor, en baie van die inwoners het na Limassol, Nicosia en oorsee verhuis. Die stad en distrik Paphos het tot 1974 die mees onderontwikkelde deel van die eiland gebly.
Moderne Paphos Edit
Na die Turkse inval in Ciprus in 1974, was daar 'n vinnige ekonomiese aktiwiteit op alle gebiede, veral toerisme in die Kato Paphos -gebied. Die regering het baie belê in besproeiingsdamme en waterverspreidingswerke, padinfrastruktuur en die bou van die Paphos Internasionale Lughawe, die tweede internasionale lughawe in Ciprus.
In die 1980's het Kato Paphos die grootste deel van die belegging ontvang. In die 1990's is Coral Bay Resort verder ontwikkel en in die 2000's is die Aphrodite Hills -oord ontwikkel.
Vandag is Paphos, met 'n bevolking van ongeveer 35 961 (vanaf 2018 [update]), 'n gewilde toeriste -oord en 'n vissershawe. Ktima is die belangrikste woonbuurt, terwyl Kato Paphos by die see rondom die middeleeuse hawe gebou is en die meeste luukse hotelle en die vermaaklikheidsinfrastruktuur van die stad bevat. Apostolou Pavloulaan (St. Paul's Avenue), die besigste pad in Paphos, verbind twee kwartale van die stad. Dit begin naby die middestad by Kennedy Square en eindig buite die middeleeuse fort by die hawe.
Die ekonomie van Paphos hang sterk af van toerisme en daar is vier oorde in die distrik: Kato Paphos, Coral Bay, Latchi en Aphrodite Hills. Die grootste is Kato Paphos, wat meer as die helfte van die bevolking van Paphos in diens het. Boerdery, veral die verbouing van piesangs, druiwe en tabak, dra aansienlik by tot die ekonomie van Paphos.
Paphos -kasteel staan ​​by die hawe en was oorspronklik 'n Bisantynse fort wat gebou is om die hawe te beskerm. Dit is in die 13de eeu deur die Lusignans herbou voordat dit in 1570 ontmantel is deur die Venesiërs, wat dit nie kon verdedig teen die Ottomane wat dit herstel en versterk het nadat hulle die eiland verower het nie. Saranta Kolones, Kato Paphos, naby die hawe, is 'n kasteel wat in die eerste jare van die heerskappy van Lusignan (begin van die 12de eeu) gebou is, miskien op die plek van 'n vorige Bisantynse kasteel. Dit is in die aardbewing van 1222 vernietig.
Onder die skatte wat naby Paphos opgegrawe is, is die mosaïek in die huise van Dionysos, Theseus en Aion, wat na 16 eeue ondergrondse kluise en grotte bewaar is, die grafte van die konings en die pilaar waaraan die heilige Paulus gesê is dat dit vasgemaak en geklits is en die antieke Odeon -teater. Ander besienswaardighede sluit in die Bisantynse museum en die Distriksargeologiese museum, met sy versameling Cypriotiese oudhede uit die Paphos -gebied wat dateer uit die neolitiese tydperk tot 1700 nC. Naby die Odeon is die ruïnes van die ou stadsmure, die Romeinse Agora, en 'n gebou opgedra aan Asclepius, die god van die geneeskunde.
Die mosaïekvloere van hierdie elite -villa's wat uit die 3de tot die 5de eeu dateer, is een van die beste in die oostelike Middellandse See. Hulle beeld hoofsaaklik tonele uit die Griekse mitologie uit.
Die stad bevat baie katakombe -terreine wat uit die vroeë Christelike tydperk dateer. Die bekendste is die Saint Solomoni -kerk, oorspronklik 'n Christelike katakombe wat sommige van die fresco's uit die 12de eeu behou het. Daar word vermoed dat 'n heilige boom by die ingang die kwale genees van diegene wat 'n persoonlike offer aan sy takke hang.
'N Paar kilometer buite die stad kom die rots van Aphrodite (letterlik "Stone of the Greek") uit die see. Volgens die legende het Aphrodite op hierdie plek uit die golwe opgestaan. Die Griekse naam, Petra tou Romiou hou verband met die legendariese grenswag van die Bisantynse tyd, Digenis Acritas, wat die oproerige Sarasene weggehou het. Daar word gesê dat om een ​​aanval af te weer, hy 'n groot rots na sy vyand geslinger het.
Die Aphrodite Hills -oord is onlangs op die perseel gebou. Die oord beskik oor 'n vyfster-interkontinentale vakansiehotel, 'n 18-putjie-gholfbaan, tennisbane, fiksheidsfasiliteite, vakansiehuise, woonstelle, meenthuise en die Retreat Spa. 
Naby Petra tou Romiou is Palaepaphos, Ou Paphos, een van die mees gevierde pelgrimstogte in die antieke Griekse wêreld, en eens 'n antieke stad-koninkryk van Ciprus. Die ruïnes van die Tempel van Aphrodite staan ​​reeds in die 12de eeu vC. Die tempel was een van die belangrikste plekke van Aphrodite se kultus en pelgrimstog van die antieke wêreld tot in die 3de - 4de eeu nC. Die museum, in die Lusignan Manor, huisves artefakte uit die omgewing.
Yeroskipou is 'n stad in die metropolitaanse gebied van Paphos, wat jare lank bekend is vir sy 'loukoumi'.
Noordoos van Paphos lê die Ayios Neophytos (St. Neophytos) -klooster, bekend om sy "Encleistra" (omhulsel) wat deur die kluisenaar self uit die berg gesny is, met 'n paar Bisantynse fresco's uit die 12de en 15de eeu. Die geverfde dorpskerk Emba (Empa) is naby.
Vier kilometer noord van Paphos is die dorpie Lemba (Lempa), die tuiste van talle kunstenaars, van wie baie oop ateljeewinkels is. Dit is die tuiste van die beeldhouwerk wat bekend staan ​​as die Groot Muur van Lempa deur die Cypriotiese kunstenaar Stass Paraskos en die Cyprus College of Art.
Aan die kus van Paphos lê die wrak van M/V Demetrios II wat op 23 Maart 1998 in swaar see gestrand het tydens 'n reis van Griekeland na Sirië met 'n vrag hout.
Op 8 Desember 2011 strand die EDRO III ook aan die kus van Ciprus. Dit is naby die seegrotte van Paphos aan die westelike oewer van die eiland naby die Akamas -skiereiland geleë. Die Edro III is gebou in die 1960's, geregistreer in Freetown, Sierra Leone, en is verskuldig aan 'n Albanese redery. Dit het van Limassol, Ciprus, na Rhodos gereis toe dit gestrand het. Dit is tot vandag toe steeds skipbreuk, alhoewel die vrag en brandstofolie verwyder is. Plaaslike owerhede huiwer om die skip van die rotse te verwyder, omdat die kuslyn 'n beskermde natuurpark is waar skilpaaie nesmaak en endemiese plant- en diersoorte gedy.
Die Odeon in gebruik vandag
Die Odeon is nie net 'n pragtige argeologiese terrein om te besoek nie, maar lewendige musiek en teateropvoerings word opgevoer, sowel as 'n gedeelte van die terrein is herstel deur die Cypriotische departement van oudhede. Gebeurtenisse wat hier opgevoer is, het die 2de Georgiese kultuurfees en 'n uitvoering van Oedipus the King deur Sophocles ingesluit.
'N Besoeker kan amper voel asof hy teruggetrek het in die tyd na die 2de eeu nC en sit tussen die ou Cyprioten en geniet die lewendige uitvoering van hierdie ou toneelstukke en dramas wat nuut sou gewees het vir die ou Cyprioten. Die vorming van die gekapte kalksteen bied 'n eteriese akoestiese ervaring.
Foto's van Paphos, in die suidweste van Ciprus, Ciprus
Paphos of, in Grieks, Páfos (Πάφος) is 'n stad aan die suidwestelike Meditteraanse kus van Ciprus en ongeveer 50 kilometer wes van Limassol. Dit is gestig as New Paphos (Nea Paphos) om hom te onderskei van Old Paphos (Palaepaphos), nou Kouklia genoem, 23 kilometer na die ooste. Dit is waarskynlik in 312 vC gestig deur Nicocles, die laaste koning van Palaepaphos en was bekend as die sentrum van aanbidding van die godin Aphrodite. Dit is nou 'n gewilde toeristebestemming met hotelle en oorde op die strand.
Die moderne stad Paphos is verdeel in twee vlakke: Pano Paphos, die kommersiële sentrum en Kato Paphos, die onderste en kusgebied met sy groot argeologiese terreine. Kato Paphos Argeologiese Park is 'n UNESCO -wêrelderfenisgebied, waar die grootste deel van die antieke Griekse en Romeinse stad gestaan ​​het. Daar is groot Romeinse villa's met goed bewaarde mosaïekvloere. Daar is die Odeon -amfiteater, 'n Romeinse buitelug -teater en verder noord die Agiou Lambrianou -katakombe en 'n nekropolis wat bekend staan ​​as die grafte van die konings, ondergrondse grafte wat uit soliede rots gesny is, sommige dateer uit die 4de eeu vC.
Die kasteel van Paphos het 'n uitsig oor die hawe van Paphos, oorspronklik gebou as 'n Bisantynse fort en herbou na 'n aardbewing deur die Frankiese Lusignans. Hulle het destyds in die dertiende eeu oor Ciprus geheers. In 1570 is dit deur die Venesiërs afgebreek, maar deur die Ottomane herstel en versterk. Oos van die hawe af kan u die mosaïekvloer en kolomme van die Christelike Chrysopolitissa -basiliek van die 4de eeu, die grootste vroeë Bisantynse basiliek op die eiland, vind. Dit is uiteindelik vernietig tydens Arabiese aanvalle in 653. Net noord daarvan is die Sint -Pauluspilaar, waar die mense van Paphos volgens tradisie die Heilige Paulus vasgebind en hom laat sweer het dat hy wel Paphos besoek het, volgens die Bybel.
Ongeveer vyf kilometer noord van Paphos is Chloraka, waar generaal Georgios Grivas in die nag van 10 November 1954 op die strand van St. . Hier is 'n museum met die "Agios Georgios", die boot wat in 1955-59 ammunisie vir die EOKA Liberation Struggle gebruik is. 'N Standbeeld van Grivas (of Dhigenis, soos hy tydens die oorlog genoem is) is op die strand.
Die grafte van die konings is 'n wonderlike nekropolis uit die Hellenistiese en Romeinse tydperk, ongeveer 300 v.C. tot 300 v.C.
Ten spyte van sy naam was dit ryk en edel diegene wat hier begrawe is, nie konings nie. Gedurende die Hellenistiese tydperk is dit gebruik vir die Ptolemaïese hoëklas en hul gesinne. Dit het gedurende die Romeinse tydperk voortgeduur. Daar is ook bewyse dat die eerste Christene ook hierdie begraafplaas gebruik het.
Die grafte is uit soliede rots gesny. Hierdie feit en hul skoonheid maak hulle so 'n indrukwekkende monument.
Dit is langs die argeologiese park van Paphos in die weste geleë. Dit is ook deel van die ou terrein wat deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied verklaar is.
Die ingang na die terrein is vanaf die laan Tombs of the Kings, die pad wat Kato Paphos met Coral Bay verbind. Busse stop buite die monument. Daar is ook genoeg gratis parkeerplek, dus die toegang is baie maklik en die toegangsgeld is goedkoop.
Nog 'n ou monument wat u in Paphos moet sien.
Aliathon Resort is in die hartjie van Paphos se toeristegebied geleë, ideaal geleë naby die onderstaande interessante plekke wat u kan besoek terwyl u by ons bly.
Die mosaïekvloere van hierdie adellike villa's wat van die 3de tot die 5de eeu nC dateer, word beskou as die beste in die oostelike Middellandse See. Met hoofsaaklik tonele uit die Griekse mitologie, word dit per ongeluk in 1962 ontdek deur 'n boer wat sy veld ploeg. Die mosaïek in die House of Dionysos beeld die god van wyn uit, terwyl die huis van Thyseus name is na 'n mosaïek waarop die ou Griekse held 'n klub teen die minotaur sien.
Die "graf van die konings" is naby die see in die noordwestelike nekropolis van Paphos geleë. Hulle het hul naam te danke aan hul grootte en glans - sommige behoort waarskynlik aan die Pafiese aristokrasie, en nie omdat koninklikes daar begrawe is nie. Hulle is rotsgekap en dateer uit die Hellenistiese en vroeë Romeinse tydperke. Sommige van hulle boots die woonhuise na, met die kamers (hier die begraafkamers) wat uitloop op 'n atrium in die verdieping. Hulle is soortgelyk aan grafte wat in Alexandrië gevind is, wat die noue verhouding tussen die twee stede gedurende die Hellenistiese tydperk aantoon.
Graf van die konings Av, Pafos
Dit is 'n klein 2de-eeuse Odeon wat geheel en al uit goed uitgekapte kalksteenblokke gebou is. Vandag word dit in die somer gebruik vir musikale en teateropvoerings.
Die fort Nea Pafos (Paphos) is aan die westekant van die hawe geleë. It was built during the Frankish occupation in the 13 th century in order to replace the Byzantine castle of 'Saranta Kolones'. The fort only has one entrance on its east side and very small windows. Its main part is a big square tower that has an enclosed courtyard in the middle. The Venetians dismantled the fort in 1570so that the Otttomans, who had begun their conquest of the island, would not use it. According to a Turkish inscription placed above the entrance the Ottomans rebuilt the fort in 1780. Nearby are the ruins of a second fort, which was probably built in the same period.