Moenie dink as jy in Stilbaai aftree jy gaan heeldag sit en rus nie. Jenny Olivier waarsku: “Hier tree jy af in Stilbaai en tree jy aan by Ouma Lena se huis.”
Jenny (65) is ’n vrywilliger en aan die stuur as koördineerder van Ouma Lena se huis, wat deel vorm van Badisa, in Melkhoutfontein buite Stilbaai. Wanneer jy op die bultjie van Freesialaan stop, sal jy nooit kan raai hoeveel hoop daar binne die mure van die huis gebring word nie.
Die idee van Ouma Lena se huis het jare gelede ontstaan toe Jenny gesien het hoe getraumatiseerde kinders in ’n kar sit nadat hulle ma hulle pa met ’n mes doodgesteek het. Hulle het nêrens gehad om heen te gaan nie, verduidelik Jenny.
’n Inwoner van Stilbaai, Lena Viljoen, het ’n huis in Melkhoutfontein besit wat sy destyds vir haar man se oppasser gekoop het. Sy het dit gratis beskikbaar gestel en selfs die aangrensende erf gekoop. Met donasies uit die gemeenskap kon hulle die huis vergroot.
In die middae is daar rekenaarklasse en ondersteu­ning vir leerders wat sukkel. Maandag is die tyd vir gholflesse, Dinsdae is daar kreatiwiteitsklasse, Woensdae is kinderkerk en Donderdae word remediërende klasse aangebied. En dan is daar boonop ’n leessentrum. Daar is ook storte vir kinders wat nie wasgerie­we tuis het nie.
Jenny, ’n lidmaat van die NG gemeente Stilbaai, ver­duidelik: “Die afgelope 10 jaar het die kerke in Stilbaai en hulle lidmate vir dié kinders gesorg. Dit is eers die afgelope jaar wat ons befondsing vanaf die staat kry.
Maar dit is nie altyd maklik nie. “Ons sukkel om brûe te bou tussen die gemeenskappe. Mense in albei gemeenskappe het soveel vooropgestelde idees. Mense vra my soms: ‘Hoekom doen jy dit?’ of: ‘Maak dit regtig ’n verskil?’”
Net voor dié kamp, sê Jenny, het hulle nie genoeg geld gehad om die kampterrein te betaal nie. Maar sy het ’n stap in geloof geneem, want sy het geweet die Here sal sorg. Onlangs het Jenny-hulle ook ’n vroue­kamp sommer by Ouma Lena se huis gehou. Hulle het mooimaaksessies vir elkeen gereël. “Soveel vroue het net ’n behoefte aan sagte aanraking of sagte, vriendelike oë,” sê Jenny.
Dis nou slaaptyd vir die kleuters, wat almal tussen die ouderdom van drie en vyf is. Hulle is moeg ná ’n oggend se speel en stimulasie. Behalwe vir sensoriese ontwikkeling, die ontwikkeling van ’n wiskunde-woor­deskat en vele meer, probeer die Seesterretjies se hoof, Suzelle Mouchtouris, ook elke dag vir hulle sosiale vaardighede leer. Soos om nie iemand se ruimte te betree nie of om regop te stap.
Sy het vroeër jare ’n kleuterskool in Stilbaai bedryf en was reeds afgetree. Haar man is skielik oorlede in 2016 en na ses maande se rou het sy vir die Here gevra: “Waarnatoe met my?” Daarna het sy gedroom van ’n spesifieke kind wat om hulp roep. “Aan die einde van my droom het ek met die dogtertjie in my arms gesit,” vertel Suzelle. Sy het toe die enigste maatskaplike werker, Cornelia Giliomee, van Badisa in die omge­wing gebel wat haar toe aan iemand voorgestel het. Op ’n manier het sy en die persoon as vrywilligers by Ouma Lena se huis beland.
Vrede verduidelik: “Ons gemeenskap se ouers gaan vroeg in die oggend uit die huis. Hier fill ons daai gap en gee ons aandag in die middae.” Volgens Beryl en Vrede “val hulle gemeenskap uitmekaar” omdat daar geen dissipline of nie ’n goeie fondasie vir die kinders is nie.
Beryl, wat die afgelope vier jaar voltyds hier werk, sê sy was voorheen ’n berader by die kliniek en daarom ken sy elke huis in Melkhoutfontein. “Ek het besef in plaas van om ’n toeskouer te wees, moet ek sélf ’n verskil maak. Iemand het my al ’n beter offer gemaak, maar ek besef ek kan nie hier weggaan nie. Ek wil deel wees van die veilige hawe wat Ouma Lena se huis is,” sê Beryl.
Vrede sê haar pa, wat haar naam vir haar gegee het, sou baie trots op haar gewees het. Hy was voor hy onlangs oorlede is, die hoof van die laerskool in die gemeenskap. Ook Vrede het al ander werksgeleenthede gehad, maar sê sy, sy kan nie die kinders teleurstel nie. “Hulle het klaar so baie teleurstellings. Ons is dag en nag beskikbaar om te help. Al die kinders weet dit,” sê Vrede.
Nicolene Schultz (60), ’n sielkundige, het vroeër vanjaar in Stilbaai kom aftree. Sy het ook as vrywilliger betrokke geraak en onlangs die kinders geëvalueer. Haar voorstel was dat die mammas van die gemeenskap meer kwali­teit-tyd saam met hulle kinders spandeer en sy het iets soos ’n melkskommel voorgestel. Jenny het geweet meeste ma’s sou dit nie kon bekos­tig om hulle kinders vir ’n melk­skommel te neem nie en daarom voorgestel dat hulle dit by Ouma Lena se huis doen. So het sowat 16 kinders en 15 mammas onlangs kom aansit vir ’n hamburger en ’n melkskommel. Nicolene vertel behalwe vir die samesyn het hulle ook die ouers en kinders vir ’n oomblik geskei en gevra waarmee hulle kan help. Volgens Jenny was die grootste behoefte van die ma’s se kant af dat hulle hulle sal help sodat hulle in staat sal wees om hulle kinders met huiswerk te help. Ook dat hulle kinders se gedrag vir hulle ’n probleem is en dat hulle hulp nodig het om dissipline toe te pas. Die meeste kinders het weer gesê dat hulle daarvan sal hou as hulle mamma vir hulle ’n lekker bord kos kook.