Wat is ooreenstemming en hoe beïnvloed dit gedrag?
Hoe beïnvloed dit gedrag?
Ooreenstemming behels die verandering van u gedrag ten einde "in te pas" of "saam te gaan" met die mense rondom u. In sommige gevalle kan hierdie sosiale invloed behels dat dit met die meerderheid van mense in 'n spesifieke groep saamstem of optree, of dit kan op 'n bepaalde manier optree om as 'normale' deur die groep beskou te word.
Sielkundiges het 'n verskeidenheid definisies voorgestel om die sosiale invloed wat ooreenstemming uitoefen, in te sluit.
In wese behels konformering om druk te groepeer. Sommige ander definisies sluit in:
"Ooreenstemming is die mees algemene konsep en verwys na enige verandering in gedrag wat deur 'n ander persoon of groep veroorsaak word, en die individu het op een of ander manier opgetree weens die invloed van ander. Let daarop dat ooreenstemming beperk is tot gedragsveranderinge wat deur ander mense veroorsaak word. verwys na die gevolge van ander mense op interne konsepte soos houdings of oortuigings... Ooreenstemming sluit in voldoening en gehoorsaamheid omdat dit verwys na enige gedrag wat plaasvind as gevolg van die invloed van ander mense - ongeag die aard van die invloed.
"Ooreenstemming kan gedefinieer word as groepdrukking, iets wat byna almal van ons een of ander tyd doen. Gestel jy gaan saam met vriende om 'n film te sien. Jy het nie gedink die film was baie goed nie, maar alles Jou vriende het gedink dit was absoluut briljant. Jy sal dalk versoek word om te voldoen deur voor te gee dat hulle met hul uitspraak op die film ooreenstem, eerder as om die vreemde een te wees. " (Eysenck, Sielkunde: 'n internasionale perspektief, 2004)
Hoekom Stem Ons?
Navorsers het bevind dat mense om verskeie redes ooreenstem. In baie gevalle kan die res van die groep vir leidrade vir die manier waarop ons optree, werklik nuttig wees. Ander mense het dalk meer kennis of ervaring as wat ons doen, sodat hulle hul leiding kan volg.
In sommige gevalle voldoen ons aan die verwagtinge van die groep om dwaas te voorkom. Hierdie neiging kan besonder sterk word in situasies waar ons nie heeltemal seker is hoe om op te tree of waar die verwagtinge dubbelsinnig is nie.
Deutsch en Gerard (1955) het twee hoofredes geïdentifiseer waarom mense ooreenstem: inligting beïnvloed en normatiewe invloed.
Informatiewe invloed vind plaas wanneer mense hul gedrag verander om korrek te wees. In situasies waar ons onseker is oor die korrekte reaksie, kyk ons ​​dikwels na ander wat beter ingelig en meer kundig is en hul leiding gebruik as 'n riglyn vir ons eie gedrag. In 'n klaskameromgewing kan dit byvoorbeeld beteken dat jy saamstem met die oordele van 'n ander klasmaat wat jy as hoogs intelligent beskou.
Normatiewe invloed spruit voort uit 'n begeerte om strawwe te vermy (soos om saam met die reëls in die klas te gaan, alhoewel jy nie saamstem nie) en belonings te kry (soos om op 'n sekere manier te gedra om mense van jou te hou).
Soos voorheen genoem, is normatiewe en informatiewe invloede twee belangrike tipes ooreenstemming, maar daar is ook 'n aantal ander redes waarom ons ooreenstem. Die volgende is 'n paar van die belangrikste tipes ooreenstemming.
Normatiewe ooreenstemming behels die verandering van 'n mens se gedrag om by die groep in te pas.
Informatiewe ooreenstemming gebeur wanneer 'n persoon kennis ontbreek en na die groep kyk vir inligting en rigting.
Identifikasie vind plaas wanneer mense ooreenstem met wat van hulle verwag word op grond van hul sosiale rolle. Zimbardo se bekende Stanford Gevangenis Eksperiment is 'n goeie voorbeeld van mense wat hul gedrag verander om in hul verwagte rolle in te pas.
Voldoening behels die verandering van 'n mens se gedrag terwyl hy steeds intern met die groep verskil.
Interisering vind plaas wanneer ons ons gedrag verander omdat ons soos 'n ander persoon wil wees.
Ooreenstemming is iets wat gereeld in ons sosiale wêreld gebeur. Soms is ons bewus van ons gedrag, maar in baie gevalle gebeur dit sonder veel gedagtes of bewustheid oor ons dele. In sommige gevalle gaan ons saam met dinge waarvan ons nie saamstem of optree op maniere wat ons weet ons moet nie. Van die bekendste eksperimente op die sielkunde van ooreenstemming handel oor mense wat saam met die groep gaan, selfs wanneer hulle weet die groep is verkeerd.
Jenness se 1932-eksperiment: In een van die vroegste eksperimente oor ooreenstemming het Jenness die deelnemers gevra om die aantal boontjies in 'n bottel te skat. Hulle het eers die nommer individueel en dan later as 'n groep beraam. Nadat hulle as 'n groep gevra is, is hulle weer individueel gevra en die proefpersoon het bevind dat hul ramings van hul oorspronklike raai verskuif na nader aan wat ander lede van die groep geraai het.
Sherif se outokinetiese effek-eksperimente: In 'n reeks eksperimente het Muzafer Sherif die deelnemers gevra om te skat hoe ver 'n puntjie lig in 'n donker kamer beweeg. In werklikheid was die punt staties, maar dit blyk te beweeg as gevolg van iets wat bekend staan ​​as die outokinetiese effek. In wese, klein bewegings van die oë, blyk dit dat 'n klein ligpunt in 'n donker kamer beweeg. By individueel gevra, verskil die deelnemers se antwoorde aansienlik. Toe dit as deel van 'n groep gevra is, het Sherif egter bevind dat die antwoorde konvergeer na 'n sentrale gemiddelde. Sherif se uitslae het getoon dat mense in 'n dubbelsinnige situasie aan die groep sal voldoen, 'n voorbeeld van informatiewe invloed.
Asch se ooreenstemmingseksperimente : In hierdie reeks bekende eksperimente het sielkundige Solomon Asch die deelnemers gevra om te voltooi wat hulle geglo het, was 'n eenvoudige perseptuele taak. Hulle is gevra om 'n lyn te kies wat ooreenstem met die lengte van een van drie verskillende lyne. Wanneer individueel gevra word, sal deelnemers die regte lyn kies. Toe dit gevra is in die teenwoordigheid van Konfederate wat in die eksperiment was en wat die verkeerde lyn doelbewus gekies het, het ongeveer 75 persent deelnemers minstens een keer aan die groep voldoen. Hierdie eksperiment is 'n goeie voorbeeld van normatiewe invloed; Deelnemers het hul antwoord verander en voldoen aan die groep om in te pas en om uit te staan.
Die moeilikheid van die taak: Moeilike take kan lei tot beide verhoogde en verminderde ooreenstemming. Nie weet hoe om 'n moeilike taak te doen nie, maak mense meer geneig om te voldoen, maar verhoogde probleme kan ook mense meer aanvaar van verskillende reaksies, wat lei tot minder ooreenstemming.
Individuele verskille: Persoonlike eienskappe soos motivering om te bereik en sterk leierskapvermoëns is gekoppel aan 'n afname in neiging om te voldoen.
Die grootte van die groep: Mense is meer geneig om ooreen te kom in situasies wat tussen drie en vyf ander mense betrek.
Kenmerke van die situasie: Mense is meer geneig om te voldoen aan dubbelsinnige situasies waar hulle onduidelik is oor hoe hulle moet reageer.
Kulturele verskille: Navorsers het bevind dat mense uit kollektiewe kulture meer geneig sal wees om te voldoen.
'N Tiener rok in 'n sekere styl omdat hy met die res van die ouens in sy sosiale groep wil inpas.
'N 20-jarige kollege student drink by 'n liefdespartytjie omdat al haar vriende dit doen en sy wil nie die vreemde een wees nie.
'N Vrou lees 'n boek vir haar boekklub en geniet dit regtig. Wanneer sy haar boekklubvergadering bywoon, het die ander lede nie die boek gehou nie. Eerder as om teen die groep se opinie te gaan, stem sy net saam met die ander dat die boek verskriklik was.
'N Student is onseker oor die antwoord op 'n spesifieke vraag wat deur die onderwyser gestel word. Wanneer 'n ander student in die klas 'n antwoord gee, stem die verwarde student saam met die antwoord dat die ander student slimmer en beter ingelig is.
Jy mag dalk ook belangstel in hierdie onderwerpe:
Wat is gehoorsaamheid?
Milgram se gehoorsaamheidseksperiment
Die Sielkunde van Oorreding
Asch, SE (1951). Effekte van groepdruk op die wysiging en vervorming van oordele. In H. Guetzkow (Ed.), Groepe, Leierskap en Mans. Pittsburg, PA: Carnegie Press.
Breckler, SJ, Olson, JM, & Wiggins, EC (2006). Sosiale Sielkunde Alive. Belmont, CA: Cengage Learning.
Eysenck, MW (2004). Sielkunde: 'n internasionale perspektief. New York: Sielkunde Press, LTD.
Jenness, A. (1932). Die rol van bespreking in die veranderende opinie rakende 'n feit. Die Journal of Abnormal and Social Psychology, 27 , 279-296.
Sherif, M. (1935). 'N Studie van sommige sosiale faktore in persepsie. Argief van Sielkunde, 27 , 187.