Huishulp se seun kan nou in Afrikaans studeerThabo en Liesbet Thamae (Foto: Verskaf) ’n Verdienstelike student van Olievenhoutbosch in Pretoria gaan vanjaar deur middel van ’n beurs studeer nadat sy ma vasbeslote was dat haar kinders in Afrikaans onderrig móét word, al het dit broekskeur gegaan om kos op die tafel te sit. Thabo Thamae (19) het vandeesweek met sy studie aan SolTech begin om ’n meulmaker van beroep te word – dít met behulp van verskeie beurse wat onder meer sy studiegeld en verblyf sal dek. Liesbet Thamae, Thabo se ma, het jaar na jaar daarop aangedring dat haar kinders in ’n Afrikaanse skool onderrig moet word. “Sy is Afrikaans en het op ’n plaas grootgeword. Sy identifiseer nog altyd met die taal,” vertel Hanlie Roets, Liesbet se werkgewer. Roets ken die Thamae-gesin al die afgelope 12 jaar sedert Liesbet by haar as huishulp begin werk het. Thabo het dus voor haar oë grootgeword en met die jare soos haar eie familie geword, verduidelik sy. “Thabo is ’n goeie seun. Hy is ’n introvert, maar ook ’n regte grapjas op skool. Sy maats is mal oor hom. Hy is so ŉ maklike mens – een van daardie mense wat ander net dadelik van hou,” sê sy. Liesbet is ŉ baie betrokke ma vir haar drie kinders waarvan Thabo die jongste spruit is. “Liesbet het Thabo aanvanklik in gr. 1 by Laerskool Bakenkop in Pretoria ingeskryf omdat sy daarop aangedring het dat hy in Afrikaans onderrig moet word. In die daaropvolgende jaar het sy egter haar werk as huishulp verloor en hom uit die skool gehaal omdat daar geen manier was waarop sy Thabo se vervoer skool toe kon bekostig nie,” vertel Roets. Liesbet woon in ’n informele nedersetting in Olievenhoutbosch en was nog nooit daartoe in staat om Thabo se onderrig te bekostig nie. “Geld vir studiehulpmiddels, boeke en kos is uit die aard van die saak altyd groot bekommernisse vir haar,” verduidelik Roets. Sowat ’n jaar later het sy twee dae per week vir Roets begin werk en Thabo teruggestuur skool toe. Hy was egter as gevolg van die ontwrigting agter en moes sy gr. 2-jaar herhaal, verduidelik Roets. Later het Liesbet daarop aangedring dat Thabo na Hoërskool Zwartkop moet gaan omdat dit ŉ Afrikaanse skool is en omdat sy maats soontoe sou gaan. Gedurende sy gr. 10-jaar het die skool haar egter ontbied omdat sy wiskunde- en- wetenskappunte laag was. “Ek en my man het besef dat Liesbet niks daaraan kon doen nie en het besluit om self in te gryp. Aangesien my man ’n ingenieursagtergrond het, kon hy Thabo met wiskunde en wetenskap help. My man het vinnig agtergekom dat Thabo eintlik baie vlug van begrip is,” sê Roets. Sy skryf Thabo se swak punte daaraan toe dat hy nie altyd individuele aandag van onderwysers gekry het nie. “Dit het sy selfvertroue geknou en hom laat glo hy is ‘dom’,” sê sy. “As hy van kleintyd die regte aandag gekry het en sy potensiaal raakgesien is, sou hy hierdie jaar ingenieurswese aan ’n universiteit kon studeer. Dít is eintlik sy droom.” Tog glo Roets dat meulmaker wel die regte studierigting vir Thabo is. “Hy hou daarvan om met sy hande te werk. Ek dink dit is die regte ding vir hom.” Roets het deur die jare geweier dat finansiële uitdagings Thabo se toekoms van hom ontneem. Dis toe op ’n opedag verlede jaar dat Roets met Stefan Pieterse, hoof van Solidariteit Helpende Hand se Studiefondssentrum, gesels het en die “res is geskiedenis”. Thabo was ’n geskikte kandidaat vir ’n beurs en kon deur die Virseker Studiefonds en die Ikhtus Studiefonds gehelp word. Dié beurse was ’n groot verligting nadat Thabo selfs ’n ruk lank by sy beste maat op skool se ouers moes woon as gevolg van finansiële laste toe sy ma siek geword het. Thabo loseer gevolglik vanjaar danksy die beurse by “’n baie kwaai tannie se kommune. Hy sal sy kant moet bring,” lag Roets. “Ek, my man, Thabo se familie en almal wat vir hom omgee, wil graag sien dat hy ’n behoorlike kwalifikasie behaal omdat hy die potensiaal het om ’n groot sukses van sy loopbaan te maak. Hy is slim, snaakse en ’n wonderlike pêl.”