Die verlore skape van Israel | 4windkoinonia
← Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 34)
Die "Naam" bo alle name! →
Posted on September 27, 2017	by 4windkoinonia
Wie is die "verlore skape van Israel"? Wel kom ons lees die gedeelte waar hierdie spesifieke woorde van Jesus voorkom:
Mat 15:21-28 En Jesus het daarvandaan [van die landelike dele rondom die meer Gennésaret] weggegaan en na die streke van Tirus en Sidon vertrek. 22 En 'n Kananése vrou het van daardie gebied gekom en na Hom geroep en gesê: Wees my barmhartig, Here, Seun van Dawid! My dogter is erg van die duiwel besete. 23 Maar Hy het haar nie 'n woord geantwoord nie. Toe kom sy dissipels nader en vra Hom en sê: Stuur haar weg, want sy roep agter ons aan. 24 Maar Hy antwoord en sê: Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel. 25 Daarop kom sy en val voor Hom neer en sê: Here, help my! 26 Maar Hy antwoord en sê: Dit is nie mooi om die brood van die kinders te neem en dit vir die hondjies te gooi nie. 27 En sy sê: Ja, Here, maar die hondjies eet darem van die krummels wat van die tafel van hulle base afval. 28 Toe antwoord Jesus en sê vir haar: o Vrou, groot is jou geloof; laat dit vir jou wees soos jy wil hê. En haar dogter het gesond geword van daardie uur af.
Hierdie gebeurtenis is opgeteken vir ons om 'n belangrike punt in Jesus se bediening uit te lig. Hierdie vrou was nie 'n Israeliet nie, tog help Jesus vir haar. Dit wil voorkom asof Jesus teen Sy eie woorde optree as ons die woorde letterlik neem: "Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van Israel". Nee, Jesus sal nooit en het ook nooit teen Sy eie woorde opgetree nie. Die woorde moet dus op 'n ander manier gelees word. Hier in die volgende teks is 'n geheim wat voor ons oë staan en selfs as ons natuurlike mens dit lees, dink ons dat ons dit verstaan:
Daar is 'n probleem met ons natuurlike denke wat ons niks kan aan doen nie:
Ons natuurlike mens en sy denke kan nie God se geestelike woorde aanneem of verstaan nie, al probeer ons hoe hard. Al het ons die hoogste akademiese standard op aarde behaal, kan ons natuurlike denke nie God se woorde verstaan nie. Lees mooi hoekom….
Kyk na die vrae wat Paulus hier vra oor God se verwerping van fisiese Israel, en ook aan elkeen van ons as ons dink dat ons (vleeslike) goeie werke ons aanvaarbaar kan maak voor God:
Rom 10:18 Maar ek sê: Het hulle [fisiese Israel] miskien nie gehoor nie? Ja, seker! Oor die hele aarde het hulle stem uitgegaan en tot by die eindes van die wêreld hulle woorde. 19 Maar ek vra: Het Israel dit miskien nie verstaan nie? Ten eerste sê Moses: Ek sal julle jaloers maak op dié wat geen volk is nie, en Ek sal julle toorn opwek teen 'n onverstandige volk.
Rom 11:1 Ek vra dan: Het God miskien sy volk verstoot? Nee, stellig nie! Want ek is ook 'n Israeliet uit die nageslag van Abraham, van die stam van Benjamin.
Fisiese Israel het alles gesien en gehoor, en hulle het gedink dat hulle verstaan God se woorde.
Maar fisiese Israel het nie God se Woord verstaan nie, want hulle kon dit ook nie doen nie. God se Woorde is gees! Baie mense soek vir die "Gees" terwyl die Woord voor hulle staan!
Die rede vir Israel se blindheid, en ook ons eie geestelike blindheid, is omdat God self die oë verblind en die harte verhard. Daarom kan die vleeslike mens nie Sy Woord aanvaar of verstaan as "gees en waarheid" nie.
Luk 19:41-42 En toe Hy naby kom en die stad [Jerusalem] sien, het Hy daaroor geween 42 en gesê: As jy tog maar geweet het, ja, ook in hierdie dag van jou, die dinge wat tot jou vrede dien! Maar nou is dit vir jou oë bedek.
Rom 11:7 Wat dan? Wat Israel soek, dit het hy nie verkry nie; maar die uitverkorenes het dit verkry en die ander is verhard.
Ons almal gaan deur dieselfde blinde stadium – van ons geboorte af….al het ons die pragtigste oë en mooiste gevormde ore:
Joh 9:1-3 En toe Hy verbygaan, sien Hy 'n man wat blind was van sy geboorte af. 2 En sy dissipels vra Hom en sê: Rabbi, wie het gesondig, hierdie man of sy ouers, dat hy blind gebore is? 3 Jesus antwoord: Hy het nie gesondig nie, en sy ouers ook nie; maar die werke van God moet in hom openbaar word.
Hier is die geheim hoe ons God se Woorde as gees en waarheid kan ervaar. Hierdie Griekse vrou van Kanaän wys vir ons – as ons God se "oë" en "ore" ontvang het.
Die geheim lê in die gawe van geloof wat God aan ons skenk om Sy woorde se dieper en innerlike betekenis te kan sien omdat ons dit beleef:
Geloof is die 'sleutel' om agter die vleesgordyn te gaan:
Heb 10:19-23 Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus 20 op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, 21 en ons 'n groot Priester oor die huis van God het, 22 laat ons toetree met 'n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van 'n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water. 23 Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat dit beloof het, is getrou;
Dit is 'n 'hartsaak'….
'n waaragtige hart
die harte deur besprenkeling gereinig van 'n slegte gewete.
"Hart" het niks te doen met die orgaan wat bloed pomp in ons borskas nie. "Hart" is geestelike taal vir denke ("gemoed"):
'n Vernuwing van ons "gemoed" beteken om op te gee op ons eie manier van dinge verstaan wat in die Skrifte geskryf is. Ons moet wegkom van ons aardse voeding (die "moederborste"):
So noem Paulus dit:
Die "verlore skape van Israel" ontvang hierdie gawe van God en hulle word op die volgende manier gekwalifiseer:
Mat 18:11-13 Want die Seun van die mens het gekom om te red wat verlore is. 12 Wat dink julle? As iemand honderd skape het en een van hulle verdwaal, sal hy nie die nege en negentig laat staan en op die berge die verdwaalde een gaan soek nie? 13 En as hy hom kry, voorwaar Ek sê vir julle dat hy blyer is oor hom as oor die nege en negentig wat nie verdwaal het nie.
Die nege en negentig was nie verlore nie – volgens hul eie opvatting:
Luk 15:1-7 En al die tollenaars en sondaars het die gewoonte gehad om na Hom te kom en na Hom te luister. 2 En die Fariseërs en die skrifgeleerdes het baie gemurmureer en gesê: Hierdie man ontvang sondaars en eet saam met hulle. 3 Toe vertel Hy aan hulle hierdie gelykenis en sê: 4 Watter man onder julle wat honderd skape het en een van hulle verloor, laat nie die nege en negentig in die woestyn staan en gaan agter die een aan wat verlore is totdat hy dit kry nie? 5 En as hy dit kry, sit hy dit met blydskap op sy skouers. 6 En as hy by die huis kom, roep hy sy vriende en bure bymekaar en sê vir hulle: Wees saam met my bly, want ek het my skaap gekry wat verlore was. 7 Ek sê vir julle dat daar net so blydskap sal wees in die hemel oor een sondaar wat hom bekeer, meer as oor nege en negentig regverdiges wat die bekering nie nodig het nie.
Die nege en negentig dink hulle is regverdig!!! Hulle is nie so sleg soos die verlore skaap nie. Die ouer broer was vreeslik ontstel toe die Vader sy verlore broer met 'n fees terug verwelkom:
Luk 15:25-28 En sy oudste seun was in die veld, en terwyl hy al nader na die huis kom, hoor hy musiek en beurtsange. 26 En hy roep een van die diensknegte na hom toe en vra wat dit beteken. 27 Dié sê toe vir hom: U broer het gekom, en u vader het die vetgemaakte kalf geslag, omdat hy hom gesond teruggekry het. 28 En hy het kwaad geword en wou nie binnegaan nie. Sy vader gaan toe uit en smeek hom.
Ons eie 'ouer broer', ons vlees, dink hy is nie so sleg en sondig soos ander nie. Ons vlees kan nie sien dat hy verlore is nie – dat hy gemaak is om vernietig te word nie:
Hoe weet ons in watter groep ons is – die verlore skaap groep, of die nege en negentig 'regverdige' groep. Wel, ons is in albei groepe op die tye soos God ons weë bepaal! Ons almal is eers baie eiegeregtig voordat elkeen van ons deur die lewe (die Here se maniere) persoonlik uitgewys word as die grootste sondaar van alle tye:
Wel kyk na die Griekse vrou se houding. Hier is 'n paar dinge by haar te sien wat ons kan help om te sien wanneer ons die verlore skaap status bereik het:
Haar behoefte was meer as wat sy self kon doen en oplos – sy was in daardie opsig dus bankrot;
Sy het niks gehad om aan te bied nie;
Sy het namens haar dogter gepleit – onselfsugtig;
Sy het haar verneder;
Sy was tevrede met die minste;
Sy het nie aanstoot geneem of die oënskynlike neerhalende woorde persoonlik geneem nie;
Haar geloof, die geskenk van die Vader in haar hart, het nie gewankel nie;
Sy was vasberade en doelgerig!
Kom ons noem al hierdie kenmerke soos die Skrifte dit bymekaar sit:
Dit is "die vrug" wat ons vind in al die "verlore skape van Israel". Dit is die vrug wat die Vader by elke skaap in Sy kudde kry – die Naam / karakter van Jesus Christus!
Rom 8:28-31 En ons weet dat vir hulle wat God liefhet, alles ten goede meewerk, vir hulle wat na sy voorneme geroep is. 29 Want die wat Hy vantevore geken het, dié het Hy ook vantevore verordineer om gelykvormig te wees aan die beeld van sy Seun, sodat Hy die eersgeborene kan wees onder baie broeders; 30 en die wat Hy vantevore verordineer het, dié het Hy ook geroep; en die wat Hy geroep het, dié het Hy ook geregverdig; en die wat Hy geregverdig het, dié het Hy ook verheerlik. 31 Wat sal ons dan van hierdie dinge sê? As God vír ons is, wie kan teen ons wees?
Die Vader kry dit van hulle wat kom deur die geloof van Jesus Christus "uit elke stam en taal en volk en nasie…"
Hierdie "verlore skape van Israel" word die ware Jode, en ook "die Israel van God" in die Skrifte genoem: