Die maatjie is anders – hoe tree ons op? - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Die maatjie is anders – hoe tree ons op?
Die maatjie is anders – hoe tree ons op?
Kinders is van nature nuuskierig en vra soms vrae of maak opmerkings wat jou in ʼn ongemaklike posisie plaas, veral wanneer hulle iemand sien wat anders as hulself lyk of optree. Ouers weet dikwels nie hoe om te reageer nie. Bewustheid van die behoeftes van kinders wat gestremd is leer ander kinders hoe om in alle situasies op te tree en om maats wat anders is te aanvaar. Dit help hierdie kinders om in te pas by en suksesvol te funksioneer tussen kinders wat nie sulke uitdagings beleef nie. Kenners en ouers gee raad oor hoe jy jou kind kan help om op ʼn sensitiewe manier andersheid te hanteer.
Jou optrede sal jou kind se denkwyse oor gestremdheid asook haar optrede teenoor kinders wat gestremd is, beïnvloed.
Wanneer jou kind na die maatjie wat anders is, wys en vrae vra, gesels openlik daaroor. Sê byvoorbeeld: “Hy is in ʼn rolstoel omdat sy spiere nie so goed werk soos ons s’n nie”, of “Haar ogies sien nie so goed soos jou ogies nie”.
Stap nader en gaan gesels met die kind en sy ouers. Tree op soos jy teenoor enige ander kind sal optree. Maak oogkontak en groet die kind en sy ouers vriendelik en met respek: “Hallo, wat is jou naam?” of “Middag, hoe gaan dit met jou?” Moet hulle nie vermy, agteraf oor hulle praat, hardop opmerkings maak of na hulle wys of staar nie. Die ouers sal graag oor hul kind se gestremdheid wil gesels, maar veral ook oor die dinge wat hul kind goed kan doen. Gesels ook met die kind self.
Gebruik die regte terme wanneer julle oor of met hom of sy ouers praat. Vermy onsensitiewe woorde soos “kreupel” of “vertraag”. Moenie na niegestremde kinders verwys as “normaal” nie. Dit impliseer dat die kind wat gestremd is “abnormaal” is. Kinders wat gestremd is, het ook nie ’n “probleem” nie, daar is nie “fout” nie en daar is nie iets “verkeerd” met hulle nie.
Gestremdheid is nie ʼn siekte nie en ook nie aansteeklik nie. Sommige kinders word met ʼn gestremdheid gebore en ander raak gestremd weens ʼn ongeluk of ʼn siekte.
Wees empaties maar moenie die kind of sy ouers bejammer of hooghartig teenoor hulle optree nie.
Beklemtoon ooreenkomste soos dat hulle, nes jou kind, ʼn behoefte aan aanvaarding, liefde, omgee en respek het. Hulle word ook hartseer, opgewonde en bang. En hulle hou ook daarvan om te speel en na stories en musiek te luister.
Erken die kind met ʼn gestremdheid se uniekheid en beklemtoon dat elke kind op sy eie manier spesiaal is.
Kinders met ʼn gestremdheid kan baie dinge doen wat ander kinders doen en soms ook ander dinge. Dit neem dalk net ʼn bietjie langer en hulle het soms hulpmiddels nodig om hulle daarmee te help. Wees geduldig as die maatjie nie vinnig genoeg of duidelik praat nie, nie vinnig genoeg loop nie, of nie dadelik hoor wat jy sê nie.
Laat jou kind ʼn maatjie wat gestremd is na haar partytjie toe nooi of reël ʼn speelafspraak. Stel vas wat julle kan doen om die kuiertjie makliker te maak. Kies speletjies waaraan sy met gemak kan deelneem. Om maats te maak met kinders wat gestremd is, leer jou kind om uniekheid te aanvaar en om alle mense menswaardig te behandel. Dit help ook om die kind wat gestremd is se sosiale vaardighede te ontwikkel.
Boeliegedrag is onaanvaarbaar. Moedig jou kind aan om ʼn maatjie wat geboelie word, te help en die sondebokke te identifiseer.
Hulpmiddels soos die maatjie se bril, rolstoel, kierie of gidshond is nie speelgoed nie.
TV-programme en storieboeke waarin van die karakters kinders met gestremdhede is, kan as aanknopingspunte dien vir sinvolle gesprekke oor verskillende gestremdhede.
Leer jou kinders om andersheid te omhels en terselfdertyd hul eie leefwêreld te vergroot.