Wat het ou lande hulself genoem? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Veral nie-Europese nasies-ek is onder die indruk dat die name wat aan hierdie lande gegee word, bv. 'die Maurya -dinastie', 'die Qin -dinastie', 'die Akkadiese ryk', 'die ou koninkryk van Egipte', ens., is moderne uitvindings, nie die name wat die lande self gegee het nie.
Dit lyk asof daar 'n redelike duidelike verskuiwing in die benaming is sodra u die Middeleeue binnegaan - Frankryk word Frankryk genoem, Travancore as Travancore, ens.
Ek ken die antwoord vir sommige van hulle, soos byvoorbeeld die Griekse stadstate, of die ryke wat deur hulle geskep is, soos Masedonië. En dan is daar China, wat oor die algemeen in eenwording geglo het, sodat koninkryke net as kandidate beskou is om die nasie te regeer. Maar op plekke waar fragmentasie die norm is, maar ook territoriale veranderinge, soos Indië, die Nabye Ooste en die Weste, is dit nie so duidelik nie.
Vir baie van die beskawings wat stelsels gehad het om die naam wat hulle vir hul eie land gebruik het, te skryf, word dit in die ou tekste self bewaar.
Die antieke Egiptenare het byvoorbeeld gedink dat hul land uit twee dele bestaan: kmt of "Khemet" (wat "Die Swart Land" beteken - 'n verwysing na die vrugbare strook langs die Nyl) en dšrt of "Deshret" (wat beteken " The Red Land " - met verwysing na die woestyne buite die vrugbare strook). Hulle het na hulself verwys as Kmtyw of "The people of the Black Land" uit ten minste die ou koninkryk, en moontlik baie vroeër.
Ons weet ook dat kmt uit twee dele bestaan ​​het - die koninkryke van Bo- en Neder -Egipte, moontlik eers verenig deur koning Narmer, en herdenk op die Narmer -palet. Later is konings beskryf as 'nsw-bity' of 'koning van Bo- en Neder-Egipte'.
[kmt / dšrt / Kmtyw ens. is transliterasies van die hiërogliewe. Soos met sommige ander tale in die oudheid, het die geskrewe vorme van die ou Egiptiese taal nie klinkers ingesluit nie, dus word transliterasies dikwels met bygevoegde letters (dikwels die letter "e") geskryf om uitspraak te bevorder]
As 'n ander voorbeeld (een wat u in die vraag noem), het die Akkadiese Ryk blykbaar in die Akkadiese taal na hulself verwys as 'akkadattu'.
Wat het ander lande die Tweede Wêreldoorlog genoem?
Ek sou dink dat dit baie onwaarskynlik is dat enige ander land dit die Tweede Wêreldoorlog sou noem, tensy ELKE land na die Groot Oorlog verwys as die Eerste Wêreldoorlog wat ek net aangeneem het 'n Amerikaanse benaming was. Of het die geallieerde lande besluit oor 'n amptelike naam, sodat almal dieselfde terminologie gebruik?
In Ierland is dit The Emergency genoem. Ons was nie in 'n oorlog met iemand nie, maar ons moes nog steeds voedsel en krag rantsoen.
Ek dink Rusland het daarna verwys as die Groot Patriotiese oorlog.
Nee, die deel van die tyd wat die Duitse inval in die Sowjetunie dek, staan ​​bekend as die 'Groot Patriotiese Oorlog'. Die werklike konflik is nog steeds die Tweede Wêreldoorlog.
In China,。。 Tweede Wêreldoorlog. Alhoewel ek seker is dat daar spesiale name is vir die verkragting van Nanjing, die Mantsjoeriese veldtog, ens.
Dit word gewoonlik anti-Japannese oorlog genoem, en Chinese gee nie veel om vir ander teaters van die oorlog nie.
Waarom neem u aan dat die Eerste Wêreldoorlog slegs 'n Amerikaanse benaming is?
Hmm. Goeie vraag. Ek weet nie hoekom ek dit aanvaar het nie. Ek dink as ek weer daaraan dink, het ek waarskynlik geraai dat dit net 'n versamelterm was onder Engelssprekende lande. Ek was altyd aangenaam verras/gefassineer oor die verskillende terminologie vir dinge regoor die wêreld en was nuuskierig dat almal die ww1/ww2 -benamings gebruik
Ek is bly jy het dit gevra. Die Amerikaanse sentriese aanname irriteer my.
Die terme ww1 en ww2 is geskep deur Britse koerante iirc. Hulle het 1/4 van die wêreld besit, sodat die naam vasgesteek het.
Japan het dit nie regtig as die Tweede Wêreldoorlog (第二 次 世界 大 call) genoem totdat alles verby was nie. Toe hulle van 1937-1941 in China veg, noem hulle dit amptelik die Sino-Incident (支那 事 変). Nie-amptelik noem hulle dit die Chinese-Japannese Oorlog (日中 戦 争). Hierdie naam steek vas en verwys in die algemeen na valaksies in China van 1937-1945. Ons ken dit in Engels as die 2de Sino-Japannese Oorlog.
Nadat hulle met die bondgenote oorlog gemaak het, het hulle alles tot 'n nuwe term, die Groot -Oos -Asië -oorlog (大 東 亜 戦 争), verhef. Hierdie term is eintlik deur die VSA verbied toe die besetting begin het, sodat Japannese vandag spesifiek verwys na die oorlog met die VSA onder 'n ander naam, die Stille Oseaan -oorlog (太平洋 戦 争).
AFAIK, hulle het nie 'n enkele term vir wat destyds in Europa aan die gang was nie. Hulle gebruik woorde soos die Poolse oorlog (ポ ー ラ ン ド 戦), die Franse oorlog (フ ラ ン ス 戦), die Duits-Sowjet-oorlog (独 ソ 戦).
Bernier, Fran çois. Voyages de F. Bernier (Angevin) contenant la description des Estats du Grand Mogol, de l 'Indoustan, du royaume de Kachemire. Amsterdam: D. P. Marret, 1699.
Courtright, Paul B. " Sati, Offer en huwelik: Die moderniteit van tradisie. " In Lindsey Harlan en Paul B. Courtright eds., Uit die marges van die Hindoe -huwelik: opstelle oor geslag, godsdiens en kultuur. New York: Oxford University Press, 1995.
Durkheim, Émyl. Selfmoord: 'n studie in sosiologie, vertaal deur John A. Spaulding en George Simpson. Glencoe, NY: Free Press, 1951.
Hawley, John Stratton. Sati, die seën en die vloek: die brand van vroue in Indië. New York: Oxford University Press, 1994.
Nandy, Ashis. "Sati As Profit versus Sati As a Spectacle: The Public Debate on Roop Kanwar 's Death. " In J. S. Hawley ed., Sati: Die seën en die vloek. New York: Oxford University Press, 1994.
Narasimhan, Sakuntala. Sati: 'n Studie van weduweebrand in Indië. Nieu -Delhi: Viking, 1990.
Referate oor sake in Oos -Indië, nl. Hindoe -weduwees en vrywillige afsterwe. Londen: House of Commons, 1821 �.
Sharma, Arvind. Sati: Historiese en fenomenologiese opstelle. Nieu -Delhi: Motilal Banarsidass, 1988.
Thapar, Romila. Interpretasie van vroeë Indië. Nieu -Delhi: Oxford University Press, 1994.
Thompson, Edward. Suttee: 'n Historiese en filosofiese ondersoek na die Hindoe-ritus van weduweebrand. Londen: Allen en Unwin, 1928.
Vuurproef: 'n Verslag oor die dood van Roop Kanwar en#x0027s. Bombay: Women and Media Committee, Bombay Union of Journalists, 1987.
Wadley, Susan. "Geen langer vrou nie: weduwees in die platteland van Noord -Indië. " In Lindsey Harlan en Paul B. Courtright eds., Uit die marges van die Hindoe -huwelik: opstelle oor geslag, godsdiens en kultuur. New York: Oxford University Press, 1995.
Weinberger-Thomas, Catherine. As of Immortality: Widow-Burning in India, vertaal deur Jeffrey Mehlman en David Gordon White. Chicago: University of Chicago Press, 1999.
Weinberger-Thomas, Catherine. " Cendres d 'immortalit é. La cr émation des veuves en Inde. " Archives de Sciences Sociales des Religions 67, nee. 1 (1989): 9 �.
Waarom word Duitsland die vaderland genoem?
Vaderland herinner aan die wet, die regering en die orde, en Duitsland is 'n land wat ten gunste van hierdie dinge is, en dit word dikwels die vaderland genoem. Vaderland is die algemeenste gedurende die tyd van Nazi -Duitsland gebruik as gevolg van die groot hoeveelheid regeringsmag in die land op daardie tydstip. Na die val van die Nazi's het die term Vaderland vasgesteek.
Moederland word dikwels gebruik om Rusland te beskryf, soos in Moeder Rusland, omdat die mense wat daarvandaan kom, lief is vir die omgewing van die land. Die Russiese volk sorg vir en voed hul onderdane op en handel op dieselfde manier as wat 'n ma teenoor haar kinders sou optree.
Sommige lande, soos Duitsland, gebruik die manlike manier van praat wanneer hulle praat oor hul voorouers of die plek waar hulle vandaan kom. Dit dui op respek, waardigheid en wette. Voorvaders is 'n voorbeeld van manlikheid wat gebruik word om mense uit die verlede te beskryf.
Voorouers word nie gereeld voormoeders genoem nie. Moederland is 'n term wat eers voor vaderland in gebruik geneem is, maar vaderland is 'n meer gewilde opsie vir die meeste lande, insluitend Duitsland, as die vaderland. Rusland is een van die enigste lande wat na hul eie land eerder as 'n vaderland verwys as 'n vaderland.
Wat het ou lande hulself genoem? - Geskiedenis
Antieke stortbak wat gebruik word vir die opberging van reënwater
In die vroegste tye van die Bybel is dit gebruik om water op te gaar. Hulle was gewoonlik peervormig en 15 tot 20 voet diep, en die werklike opening was slegs 2 tot 3 voet. Daar was gewoonlik 'n klipbedekking. Reënbakke was óf groot óf klein, groot genoeg om water vir die gemeenskap op te slaan, óf klein in private besit. Reënbakke was soos waterputte wat met toue en 'n emmer opgehys kon word. Die prent hierbo is afkomstig van Umm al-biyara (die moeder van alle reënbakke), die ou plek van Edom, wat die stad Nabateeër Petra geword het.
In eertydse Israel was die somermaande uiters droog, en gedurende hierdie tyd het mense vir hulle reënbakke uit die vaste rots gegrawe en uitgekap. Hierdie reënbakke was soos mensgemaakte reservoirs wat groot hoeveelhede water uit die reënval sou bevat. Hierdie reënbakke is baie keer op 'n manier bedek om puin weg te hou en om ongelukke te voorkom. Aangesien die grootste deel van Jerusalem 'n sagte kalksteenlaag aan die oppervlak gehad het, was dit vir die Israeliete in Jerusalem gerieflik om baie reënbakke te sny, veral omdat daar min water in Jerusalem was. Jerusalem het trouens baie water gehad, selfs tydens hul lang beleëringe vanweë die oorvloed water. Die bergland het 'n baie moeiliker kalksteenafsetting gehad, wat hul waterbronne betroubaarder gemaak het sonder waterdigting.
Antieke werkers het klewerige kalkpleister ontwikkel wat hulle sou gebruik om die oppervlak van die gesteentes te bedek om te voorkom dat die water uitloop. Maar soms sou 'n reënbak 'n skeur ontwikkel en al die water sou uitsypel.
Jeremia verkondig 'n skerp aanklag teen Israel en hulle afgodediens, en beskuldig hulle daarvan dat hulle valse gode aanbid wat vergelyk word met reënbakke wat geen water kan hou nie. Slegs hulle Heer was die ware God en die "fontein van lewende waters":
Jeremia 2:13 - Want my volk het twee euwels begaan; hulle het my verlaat, die fontein van lewende waters;
Doeleindes vir reënbakke
Gedurende Bybeltye is die reënbakke nie net gebruik om water op te slaan nie, maar ook as ondergrondse kamers, wegkruipplekke vir vlugtelinge, begraafplase en selfs as gevangenis selle, soos in die geval van die profeet Jeremia, wat as gevangene in 'n modderige put wat behoort aan Malchaja, die seun van koning Sedekia (Jeremia 38: 6), waar hy uiteindelik met toue opgetrek is:
6 Toe neem hulle Jeremia en gooi hom in die kerker van Malkia, die seun van Hammelek, wat in die voorhof van die gevangenis was; en hulle laat Jeremia met toue neerslaan. En in die kerker was daar geen water nie, maar modder; daarom sak Jeremia in die modder.
7 Toe Ebedmeleg, die Etiopiër, een van die hofdienaars wat in die huis van die koning was, hoor dat hulle Jeremia in die kerker gesit het, het die koning in die poort van Benjamin gesit
8Ebedmelek het uit die koning se huis gegaan en met die koning gespreek en gesê:
9 - Meneer die koning, hierdie manne het kwaad gedoen in alles wat hulle aan die profeet Jeremia gedoen het, wat hulle in die kerker gegooi het, en hy sterf soos honger op die plek waar hy is: want daar is nie meer brood in die stad nie.
10 Toe beveel die koning Ebedmeleg, die Etiopiër, en sê: Neem van hier af dertig man saam en haal die profeet Jeremia uit die kerker voordat hy sterf.
11 En Ebedmeleg het die manne saamgeneem en in die huis van die koning gegaan, onder die skatkis, en het daarvandaan ou kloue en ou vrot lappe geneem en hulle met toue in die kerker na Jeremia laat sak.
12 En Ebed -Meleg, die Etiopiër, sê vir Jeremia: Sit nou hierdie ou kloue en vrot lappe onder jou armgate onder die toue. En Jeremia het dit gedoen.
13 En hulle het Jeremia met toue opgetrek en hom uit die kerker gehaal; en Jeremia het in die voorhof van die gevangenis gebly.
Sisterne en argeologie
Argeoloë het baie ou reservate in Jerusalem en die hele Israel ontdek. Op die plek wat deur sommige geglo word dat dit die ou Ai van die Bybel was (Khirbet et-Tell), is 'n groot reënbak uit ongeveer 2500 vC ontdek wat byna 60 000 kubieke voet water kon bevat. Dit is uit soliede rots gekap, met groot klippe uitgevoer en met klei verseël om te voorkom dat dit lek. Sommige webwerwe bevat meer as 50 reënbakke (Tell en-Nasbeh).
Bakke en waterdigting
Gedurende die tydperk van die konings in die Ou Testament het die waterdigting van 'n waterbak met kalkpleister baie gewild geword. Dit het baie gehelp met boerdery, veral in die heuwellande waar daar nie soveel riviere en fonteine ​​was nie. Tog sou selfs die met gips bedekte waterputte uiteindelik krake ontwikkel.
Reservoirs en droogtes
As die reën val, kon die Hebreërs afhanklik wees van hul reënbakke, maar selfs hul reënbakke kon hulle in die droogte na die somer in die steek laat. Jeremia het ons 'n beskrywing van 'n droogte gegee:
1 - Die woord van die HERE wat tot Jeremia gekom het oor die gebrek.
2 - Juda treur, en die poorte daarvan verdwyn; hulle is swart tot op die grond, en die geroep van Jerusalem gaan op.
3 - En hulle edeles het hulle kleintjies na die waters gestuur: hulle het by die kuile ​​gekom en geen water gekry nie;
4 - Omdat die grond kapot is, want daar was geen reën op die aarde nie, was die ploegers beskaamd, hulle het hul koppe bedek.
5 - Ja, die agterhoenders het ook in die veld gekalf en dit verlaat, omdat daar geen gras was nie.
6 - En die wilde -esels het op die hoogtes gestaan; hulle het die wind opgejaag soos jakkalse, hulle oë het gesak, want daar was geen gras nie.
7 - HERE, alhoewel ons ongeregtighede teen ons getuig, doen dit ter wille van u Naam; want ons afvallighede is baie;
8 - O hoop van Israel, sy verlosser in tyd van benoudheid, waarom sou u wees soos 'n vreemdeling in die land en as 'n reisiger wat afwyk om 'n nag te vertoef?
Die Bybel noem Reservoirs Dikwels
Spreuke 5:15 - Drink water uit u eie stortbaken lopende waters uit u eie put.
Prediker 12: 6 - Of die silwer koord losgemaak word, of die goue bak gebreek word, of die kruik by die fontein gebreek kan word, of die wiel by die stortbak.
2 Konings 18:31 - Luister nie na Hiskía nie, want so sê die koning van Assirië: Maak 'n ooreenkoms met my en gaan uit na my, en eet dan elkeen van sy eie wingerdstok en elkeen van sy vye boom, en drink elkeen sy water stortbak:
Jesaja 36:16 - Luister nie na Hiskía nie, want so sê die koning van Assirië: Maak 'n ooreenkoms met my en gaan na my uit; en eet elkeen van sy wingerdstok en elkeen van sy vyeboom, en drink elkeen sy eie water stortbak
Jeremia 2:13 - Want my volk het twee euwels gepleeg; hulle het my verlaat, die fontein van lewende waters, en hulle uitgekap reënbakke, stukkend reënbakke, wat geen water kan hou nie.
Sommige kenners meen dat Josef, wat deur sy broers in 'n put gegooi is, eintlik in 'n put geval het:
Genesis 37:22 - En Ruben sê vir hulle: Moenie bloed vergiet nie, maar gooi hom in hierdie put wat in die woestyn is, en gee geen hand op hom om hom uit hulle hande te red om hom te verlos nie weer na sy pa toe.
Hulle het as tafel gedien om die offerande op te lê en ook om die bloed van die offeroffer te vang. In eertydse Israel was daar altare van klip, en later is 'n bronsaltaar in die tabernakel van Moses geplaas. Toe Salomo koning word, bou hy 'n tempel vir die Here in Jerusalem, en hy maak uitgebreide altare van brons en goud. Die diere is as geheel of in dele op die bronsaltaar geplaas, daar is ook brood geplaas, en daar word ook maaltyd, wierook en selfs wyn aangebied. Die Bybel beskryf die heiligste deel van die altaar, dit was die vier horings op die hoeke wat God se krag en mag simboliseer wat na die vier hoeke van die aarde dui (Exodus 27: 2. God was duidelik dat sy redding vir almal is, Die offer was 'n plaasvervangende versoening, die onskuldige slagoffer sou die volle gewig van God se oordeel ontvang, terwyl die skuldige persoon vergifnis en regverdiging en versoening van God sou ontvang. Die offer het letterlik sonde geword en daarom die altaar was die middelpunt van die Israelitiese aanbidding, en die eenheid van die altaar is as 'n ideaal beskou (II Kronieke 32:12). Toe Christus weer opstaan, was sy offer eens en vir altyd, en die altaar en die seremoniële wet is weggedoen, omdat Christus 'eenmaal aangebied is' (Hebreërs 9:28). Die Bybel sê ook in Hebreërs 13:10 dat & quotChristus ons altaar is & quot. Dit vergader die byeenkoms van die heiliges, of gelowiges, wat toegang tot die Here het en hom te eniger tyd kan nader as gevolg van die gestorte bloed van Christus.
Illustrasie van 'n stortbak
Illustrasie van 'n put wat onder die Tempelberg ontdek is 43 voet diep met 'n bergingskapasiteit van 2 miljoen liter
Cistern in Smith's Bible Dictionary
'N Houer vir water, wat óf vanuit 'n eksterne fontein gelei word, óf as gevolg van reënval. Die droogte van die somermaande en die skaarsheid van bronne in Judea het reënbakke 'n noodsaaklikheid gemaak, en dit kom gereeld in die hele Sirië en Palestina voor. Op die lang vergete pad van Jerigo na Bet-el word gereeld gebreekte reënbakke en hoë antieke tye aangetref. Jerusalem is hoofsaaklik afhanklik van water op sy bakke, waarvan byna elke privaat huis een of meer besit, opgegrawe in die rots waarop die stad gebou is. Die reënbakke het gewoonlik 'n ronde opening aan die bokant, soms opgebou met klipwerk daarbo en met 'n randsteen en 'n wiel vir 'n emmer. Ec 12: 6 Leë reënbakke is soms gebruik as gevangenisse en opsluitingsplekke. Josef is in 'n & quotpit gegooi, & quot; Ge 37:22, net soos Jeremia. Jer 38: 6. Lees die volledige artikel
Cistern in die ISBE Bible Encyclopedia
Die pogings wat aangewend is om die natuurlike watervoorsiening aan te vul, sowel in landbou- as in bevolkte gebiede, voor sowel as na die verowering, word duidelik gesien in die ontelbare putte, putte en poele wat oorvloedig is in die hele Palestina Die reënseisoen waarop die verskillende bergings stelsels afhanklik, begin einde Oktober en eindig begin Mei. In Jerusalem was die gemiddelde reënval in 41 jaar tot 1901 25,81 duim, wat in 'n gemiddelde aantal dae van 56 dae geval het. Teen die einde van die somer neem fonteine ​​en putte, waar dit eintlik nie opgedroog het nie, aansienlik af, en word reënbakke en oop reservoirs soms die enigste bron van toevoer. Reënbakke word gevoer uit oppervlak- en dakdreinering. Behalwe in die seldsame gevalle waar fonteine ​​voorkom, is putte afhanklik van perkolasie. Die 'groot oop reservoirs of poele word gevoed uit dreinering van die oppervlak en, in sommige gevalle, deur akwadukte uit fonteine ​​of uit meer opvangswembaddens. In die geval van private reënbakke, is dit vandag die gewoonte van die land om die inhamme toe te maak gedurende die vroeë reëndae, sodat 'n algemene afspoeling van versameloppervlaktes moontlik is voordat die water toegelaat word. Reservoirs, wat aan die gewone inboorlinge behoort, word selde skoongemaak, en die onvermydelike skuim wat versamel word, word versprei deur die kruik verskeie kere te dompel voordat hulle water trek. As die water as sleg beskou word, word 'n ietwat primitiewe genesing toegepas deur die aarde in die put te gooi om alle onsuiwerhede daarmee te laat sak. Die opeenhoping wat gereeld in ou reservate voorkom, het waarskynlik 'n deel van die teenwoordigheid van hierdie gewoonte te danke. Lees die volledige artikel
Cistern in Easton's Bible Dictionary
Die weergawe van 'n Hebreeuse woord verveeld, wat 'n houer vir water wat daarheen vervoer word, beteken, onderskei van bier, wat 'n plek aandui waar water ter sprake kom (Jer. 2:13 Spr. 5:15 Jes. 36:16), 'n fontein. Reënbakke word gereeld in die Skrif genoem. Die gebrek aan fonteine ​​in Palestina het dit nodig gemaak om reënwater in reservoirs en waterputte op te vang (Num. 21:22). Leë reënbakke is soms as tronke gebruik (Jer. 38: 6 Lam. 3:53 Ps. 40: 2 69:15). Die & quotpit & quot waarin Josef gegooi is (Gen. 37:24) was 'n bier of droog goed. Daar is talle oorblyfsels van antieke reënbakke in alle dele van Palestina. Lees die volledige artikel
Cistern in Fausset's Bible Dictionary
Bor, 'n gegrawe put vir die ontvangs van water wat uit 'n fontein of die reënval gelei word. (Sien CONDUIT.) Die droogte tussen Mei en September in Palestina maak reservoirs nodig, waarvan die groter 'waterpotte' genoem word, 'die kleiner', 'rotse'. Die rotsagtige grond vergemaklik die bou daarvan. Die bokant, met klipwerk en 'n ronde opening, het dikwels 'n wiel vir die emmer, 'n beeld van die aorta of die groot slagaar wat die bloed uit die ventrikel van die hart sirkuleer, of die wiel druk lewe in sy vinnige beweging uit (Jakobus 3: 6 Prediker 12: 6). Die reën word vanaf die dakke van die huise na hulle toe gelei, waarvan die meeste saamgevoeg is, waaruit die metafoor, Spreuke 5:15, & quot; drinkwater uit u eie waterbak kom, & quot; put u genot slegs uit die bronne wat is regmatig joune. Hiskia het die watertoevoer buite Jerusalem gestop tydens die inval van Sanherib, terwyl daar baie water was (2 Kronieke 32: 3-4). So was dit in al die groot beleërings van Jerusalem, skaarste aan water buite, oorvloed binne. Leë reënbakke is as gevangenisse gebruik. Daarom word Josef in 'n & quotpit & quot (Genesis 37:22) gegooi in 'n miry aan die onderkant, en so diep dat hy deur toue in die steek gelaat is (Jeremia 38: 6), na bewering naby die poort van Herod. & Quot beperkte toevoer van water, nie 'n ewig vloeiende fontein wat wesens se gemak voorstel nie, en daarom nooit die moeite werd om die nooit verswakende, ooit vars voorrade van God te laat vaar nie. vir (Jeremia 2:13). Die klipwerk van tenks raak dikwels stukkend, en die water lek in die aarde en op sy beste is die water nie lank nie. Vergelyk Jesaja 55: 1-2 Lukas 12:33. Lees die volledige artikel
Cistern in Naves Topical Bible
-Algemene skrifte aangaande
2Kn 18:31 Pr 5:15 Ec 12: 6
Die Bybel noem die Swembad Dikwels
Nehemia 3:15 Maar die poort van die fontein het Sallun, die seun van Colhozeh, die owerste oor 'n deel van Mispa, herstel; swembad van Siloag by die tuin van die koning en tot by die trappe wat uit die stad van Dawid afgaan.
2 Konings 18:17 - En die koning van Assirië stuur Tartan en Rabsaris en Rabsake uit Lagis na koning Hiskía met 'n groot leër teen Jerusalem. En hulle het opgetrek en in Jerusalem gekom. En toe hulle opkom, kom hulle en gaan staan ​​by die kanaal van die boonste swembad, [wat] op die snelweg van die voller veld is.
Jesaja 36: 2 - En die koning van Assirië stuur Rabshake van Lagis na Jerusalem na koning Hiskía met 'n groot leër. En hy staan ​​by die kanaal van die boonste swembad op die snelweg van die voller veld.
2 Samuel 4:12 - En Dawid het sy jongmanne bevel gegee, en hulle het hulle doodgemaak en hul hande en voete afgesny en hulle opgehang oor die swembad in Hebron. Maar hulle neem die hoof van Isboset en begrawe dit in die graf van Abner in Hebron.
Jesaja 41:18 - Ek sal riviere op hoogtes oopmaak en fonteine ​​in die valleie; ek maak die wildernis 'n swembad water, en die droë land fonteine ​​water.
1 Konings 22:38 - En [een] was die wa in die swembad uit Samaria en die honde het sy bloed gelek en sy wapens gewas volgens die woord van die HERE wat hy gespreek het.
Johannes 5: 4 - Want 'n engel het op 'n sekere seisoen in die swembaden het die water verontrus: elkeen wat die eerste keer na die ingewande van die water ingekom het, is heeltemal gesond gemaak van watter siekte ook al.
Nahum 2: 8 - Maar Nineve [is] van ouds soos 'n swembad water: maar hulle sal wegvlug. Staan, staan, [sal hulle huil], maar niemand sal terugkyk nie.
2 Konings 20:20 - En die res van die werke van Hiskia en al sy krag, en hoe hy 'n swembaden 'n kanaal en water in die stad gebring, is dit nie beskrywe in die Kroniekboek van die konings van Juda nie?
Nehemia 3:16 - Na hom herstel Nehemia, die seun van Asbuk, die owerste van die helfte van Betsur, teenoor die graf van Dawid en die graf swembad wat gemaak is, en na die huis van die magtiges.
Johannes 9:11 - Hy antwoord en sê: 'n Man wat Jesus genoem word, het klei gemaak en my oë gesalf en vir my gesê: Gaan na die swembad van Siloam en was; en ek het gegaan en gewas, en ek het sig gesien.
Jesaja 7: 3 - Toe sê die HERE vir Jesaja: Gaan nou tegemoet met Agas, jy en jou seun Shearjashub, aan die einde van die leiding van die boonste swembad op die snelweg van die voller veld
Jesaja 35: 7 - En die uitgedroogde grond sal 'n word swembaden die dorstige land fonteine ​​water: in die bewoning van jakkalse, waar elkeen lê, is gras met riete en biesies.
Jesaja 22:11 - Julle het ook 'n sloot tussen die twee mure gemaak vir die water van die ou swembad: maar julle het nie na die vervaardiger gekyk nie, en julle het geen agting gehad op die een wat dit lank gelede gemaak het nie.
Johannes 5: 2 - Nou is daar by Jerusalem by die skape [mark] a swembad, wat in die Hebreeuse taal Bethesda genoem word, met vyf stoepe.
Nehemia 2:14 - Toe gaan ek na die poort van die fontein en na die koning toe swembad: maar daar was geen plek waar die dier onder my kon verbygaan nie.
Jesaja 22: 9 - Julle het ook gesien dat die stad Dawid se breuke groot is; en julle het die waters van die laer versamel swembad.
Johannes 5: 7 - Die kragtige man antwoord hom: Meneer, ek het niemand om my in die water te steek as die water onrustig is nie swembad: maar terwyl ek kom, tree 'n ander een voor my neer.
Johannes 9: 7 En hy sê vir hom: Gaan was jou in die swembad van Siloam, (dit is by vertolking, gestuur.) Hy het sy gang gegaan en gewas en kom sien.
2 Samuel 2:13 - En Joab, die seun van Serúja, en die dienaars van Dawid, het uitgegaan en bymekaargekom by die swembad van Gibeon: en hulle gaan sit, die een aan die een kant van die swembad, en die ander aan die ander kant van die swembad.
c. 1600, as 'n term in die klassieke geskiedenis, uit Latyn Arianus, Ariana, uit Griekse Aria, Areia, name wat in die klassieke tye toegepas is op die oostelike deel van antieke Persië en op sy inwoners. Ou Perse het die naam met verwysing na hulself (Ou Persies ariya-) gebruik, vandaar Iran. Uiteindelik uit Sanskrit arya- & quotcompatriot & quot in later language & quotnoble, of good family. & Quot
Ook die naam Sanskrit-sprekende indringers van Indië het hulself in die ou tekste gegee. Dit was dus die woord vroeg 19c. Europese filoloë (Friedrich Schlegel, 1819, wat dit met die Duitse Ehre & quothonor & quot verbind het) het aansoek gedoen vir die ou mense wat ons nou Indo-Europeërs noem, met die vermoede dat dit hulself is. Hierdie gebruik word in 1851 in Engels getuig. In Duits vanaf 1845 was dit spesifiek teenoor Semities (Lassen).
Die Duitse filoloog Max Müller (1823-1900) het Ariër gewild gemaak in sy geskrifte oor vergelykende linguistiek, en dit aanbeveel as die naam (vervang Indo-Europees, Indo-Germaans, Kaukasies, Japheties) vir die groep verwante, verbuigde tale wat met hierdie mense verband hou, kom meestal in Europa voor, maar bevat ook Sanskrit en Persies. Die spelling Arian is vanaf 1839 in hierdie sin gebruik (en is meer filologies korrek), maar dit het verwarring veroorsaak met Arian, die term in die kerklike geskiedenis.
Aries is geleidelik vervang in vergelykende taalkunde c. 1900 deur Indo-Europees, behalwe as dit gebruik word om Indo-Europese tale van Indië te onderskei van nie-Indo-Europese tale. Vanaf die 1920's het die Ariër in die Nazi-ideologie begin gebruik om 'n lid van 'n Kaukasiese nie-Joodse ras van Nordiese tipe te bedoel. algemene akademiese gebruik sedert die Nazi's dit aangeneem het.
Waarom is daar verskillende name vir dieselfde land?
Vir Amerikaners, die Europese land wat die wêreld Volkswagens, die Skerpioene en die Tweede Wêreldoorlog gegee het, is Duitsland. Maar in Duitsland, noem hulle die plek Deutschland. Die Spaanse noem Duitsland Alemania, noem die Pole dit Niemcy en die Thaise noem dit. Elkeen van hierdie ander lande het ook 'n naam binne sy eie grense - 'n endoniem - dit is anders as wat ons dit in die VSA noem en van wat ander lande dit noem - an eksoniem. Waarom al die verskillende name as ons oor dieselfde plekke praat?
Ondanks die feit dat ons hulle spesiale behandeling in Engels gee en dit met groot letters gebruik - wat nie alle tale doen nie - is plekname nie so spesiaal nie. Sonder een wêreldwye taal gaan sprekers van 'n gegewe taal hul eie woord vir 'n sekere deel van die wêreld hê. These names are just words, and like any other words, they've got histories and baggage and are subject to the vagaries of linguistic evolution and even sometimes the mean-spiritedness of the people who use them.
Meanwhile, the Alemanni, a southern Germanic tribe that lived around modern-day Switzerland and Alsace prompted the French and Spanish to name the land Allemagne en Alemanía, onderskeidelik. Similarly, the Turkish name for Greece, Yunanistan, derives from the Ionians, the Greek tribe that established settlements in Asia Minor and had early contact with the Turks.
That's how Nipon became Japan. When Marco Polo was in China, he learned about an island that was called Cipangu in one of the Chinese dialects. He took the name home to Italy, where it got corrupted into Giappone. Portuguese traders in Asia learned of the same island from the Malay, who called it Japang of Jepang. They brought the word back to Europe and turned it into Japao. Eventually, one or both of these made their way into English as Japan.
Still other place names are a matter of perception. Almost every country that speaks a Slavic language derives its name for Germany from the Slavic nemtsi of nemetes. Etymologists think this comes from the word nemy, or "mute," and that the ancient Slavs called the neighboring Germanic tribes mutes because they couldn't understand their language. Macedonia, which can refer to the former Yugoslavian republic or a number of other things, is derived from the ancient Greek Makedones, which the southern Greeks used to refer to the northern part of the region. Rooted in makednos ("long, tall"), it refers either to the area's mountains or the tallness of its inhabitants.