Die Vogese (Frans: les Vosges, Duits: Vogesen, vroeër ook Wasgenwald) is 'n bergreeks in die noord-ooste van Frankryk, wat 'n natuurlike grens tussen die geweste Lotaringe en Elsas vorm. Die bergmassief het sy naam ook aan die Lotaringiese département Vosges verleen.
Die Vogese het tydens die geologiese Tersiêrtydperk as gevolg van die tektoniese druk van die Alpe en die Jura ontstaan. Aanvanklik het die Vogese saam met die Swartwoud een enkele bergmassief gevorm. Maar toe die Bo-Rynvallei inmekaargesak het, is die twee bergreekse van mekaar geskei.
Die Vogese, wat deel uitmaak van die Armorikaanse stelsel van bergkettings, is 'n tipiese glasiaal gevormde middelgebergte. Die bergreeks is die eerste groot hindernis vir die vogtige lugmassa's, wat vanuit die Atlantiese Oseaan ooswaarts beweeg, en dit kry derhalwe duidelik meer reënval as die nabygeleë Swartwoud in die ooste. Tydens die ystydperke van die verlede is die Vogese dan ook sterker deur glasiale verskynsels geraak.
Menslike nedersettings het al baie vroeg in die valleie van die Vogese ontstaan, en danksy die mynbou en tekstielnywerheid is hierdie gebiede ook vinnig geïndustrialiseer. Die hoër geleë berggebiede is nog steeds yl bevolk; hulle word gekenmerk deur 'n klein aantal plase, die sogenaamde fermes, wat meesal uit steenhuise met uitgestrekte, vlak dakke bestaan. Die kommersiële steengroewe, wat hier ontstaan het, is tans meesal nie meer winsgewend nie.
Die onbeboste bergspitse dien dikwels as weivelde, tog is daar - anders as in die Swartwoud - minder permanente nedersettings of plase. Die ekstensiewe landbou het daartoe gelei dat die hoër geleë gebiede as 'n ongerepte wildernis bewaar gebly het. Stene en rotse is hier nie verwyder nie, struike groei teen die berghellings, en die bosgebiede spog met 'n groter aantal boomsoorte as dié van die Swartwoud.
Die berggebiede speel 'n groot rol vir die plaaslike toerisme, wat naas Franse besoekers veral op toeriste uit die Benelux-lande, Duitsland en die Verenigde Koninkryk steun. Tydens die somer is die voetslaanpaaie met 'n gesamentlike lengte van meer as 16 000 kilometer, die plaashuis-restourante (Frans: fermes auberges) en die oostelike berghellings met hulle wingerde en klein dorpies baie gewild, terwyl die Vogese tydens die winter 'n gewilde skigebied is. Dikwels kry die Vogese te min sneeuval, sodat sneeukanonne gebruik moet word.
Die gebied van die Vogese is oorspronklik deur Keltiese stamme bewoon. Ná die einde van die Romeinse heerskappy het ook Alemanniese en Frankiese stamme hulle in die streek gevestig. Die kam van die Vogese het baie eeue lank 'n soort natuurlike taalgrens tussen die Germaanse (later die Duitse) en die Romaanse (later die Franse) taalgebied gevorm.