Die “klein”-skoen is geskik vir kinders van kleuterskool tot Graad 4 en die “groot”-skoen is geskik vir kinders van Graad 5 tot Graad 9.
As ek dink aan kosbare oomblikke saam met my pa terwyl ek in die huis was, dink ek aan die blik kondensmelk wat hy soms in sy bakkie weggesteek het. Dan het hy met sy sleutel twee gate daarin gesteek en ons het dit tussen die skool en die huis leeggesuig sonder dat my ma van sout of water weet.
Ek onthou hoe lief hy vir sy honde was, en hoe hy hulle geleer het om stil te sit met ‘n vleisbeentjie op die neus tot hulle monde water.
Ek onthou dat hy altyd praktiese planne kon maak, dat hy nooit te haastig was vir ‘n laaste grappie nie en dat hy altyd tyd gemaak het om my skoolopstelle te lees. Voor elke musiekeksamen het hy my Wimpy toe gevat vir ‘n pienk melkskommel.
Hy het al die boemelaars in die dorp se name geken en hom dikwels langs een van hulle op ‘n sypaadjie tuisgemaak om oor ditjies en datjies te gesels.
Toe ek universiteit toe is, ‘n regte Sodom en Gomorra vir my plattelandse ouers, het my pa met die groetslag voor die koshuis ‘n brief in my hande gedruk. “Maak nie saak wat met jou gebeur nie,” het hy geskryf, “jy sal altyd my dogter bly, en jy sal altyd welkom wees in ons huis.”
Vandag is dié einste pa die een wat planne maak as sy kleindogter op die nippertjie onthou van die musiekinstrument wat sy uit herwinde items moes gemaak het en wat môre moet klaar wees.
Susan, so ‘n mooi en kosbare storie en ek is so bly jy en jou kinders het hom nog by julle. My dierbare pa is op 72 huis toe en ek is nou 72. Toe ek dit nou die dag besef, het ek ‘n hartstorie oor hom geskryf en kort-kort moes ek vreugdetrane afvee want hy het my nooit rede gegee om hartseertrane af te vee nie. Hy was die man oor wie ek nooit getwyfel het nie want hy het nie ‘n prys gehad nie en sy ja was ja en sy nee was nee. Toe ek ‘n seuntjie was het ek op sy rug aan die slaapgeraak toe hy my op sy rug gedra het toe my beentjies moeg geraak het.
Die oorsaak is waarskynlik baie eenvoudig – die minibus-taxi was vanaf die Kaap op pad na die Transkei – dus ‘n heelwat langer afstand as tussen Cradock en Graaff-Reinet. Dis is verder hoogs waarskynlik dat die minibus-taxi reeds die vorige aand uit die Kaap moes vertrek om die oggend, waartydens die ongeluk plaasgevind het, op weg was op die plek waar die ongeluk plaasgevind het. Dit is dus logies dat die taxi-bestuurder reeds moeg moes wees van die afstand deur die nag afgelê en heelwaarskynlik ook baie vaak. Die ongeluk is dus nie ‘n verrassing nie.
Ek kan myself nie indink hoe die ouers wie se kinders oorlede is en Wimpie se familie moet voel nie.
Dit help nie ons wil kla oor die taxi”s nie die regering is nie gepla nie, dis nie n prioriteit nie vir hulle is dit nie belangrik genoeg dat daar lewens verloor word nie, tot iemand naby aan hulle sterf sal hulle nie plan maak nie.
Hy moet dalk by die ANC aansluit na sy verrottingstermyn in die tronk! Weet hoe om te dodge en dive…en hy betaal ook seker nie vir sy regshulp nie…
Ek verstaan nie, hoekom sal Van Breda vra vir n uitstel om die beslissing van die hof te hoor ?? Dis vir my n berig wat eintlik niks se’ nie. As n mens in ag neem dat Mareli verskeie houe met n byl teen haar skedel gekry het, verbaas dit my geensins dat sy aan geheueverlies ly nie. Soms lees n mens iemand het van n perd afgeval en beserings opgedoen, en kan na die tyd niks onthou nie, wat nog as jy oop wonde op jou skedel gehad het. Ek hoop net vir Mareli alles van die beste toe, sy het n verskriklike verlies gelei deur haar familie se dood.
Presies rollie sy word met rede nie in die hofsaak betrek nie. Met n boedel van 225m is baie dinge moontlik..
Hy het gesê die hospitaal het ŉ oornagfasiliteit waar die ouers verniet in die hospitaal kan oornag. “Ons het gevoel dit is noodsaaklik dat hulle naby die babas bly terwyl hulle hier is. Die ouers het die hele tyd hier gebly. Dis fantasties om te weet dat die babas huis toe gaan, en nie na ŉ primêresorg-hospitaal nie.”
Jordaan het gesê Uwenzile en Uyihlelile het ŉ spesiale plek in die harte van die personeel ingeneem, veral die dokters wat vir hul sorg verantwoordelik was.
m. As jy die berig gelees het sou jy gesien het dit kos ons belastingbetalers nie een enkele sent nie.
Baie vroue dokters betrokke…..baie trots op julle. En net geluk en liefde vir die ouers met hulle baba dogtertjies. God het ons almal geskape na sy beeld.
Twaalf Springbokke is tans op die krukkelys en dus nie vir hul Bokpligte beskikbaar nie. Dit is baie meer as die All Blacks en Wallabies se verliese voordat hulle na Suid-Afrika reis vir die oorblywende Rugbykampioenskaptoetse.
Ondanks Marcell Coetzee se hoë werkywer en doeltreffendheid, is Willem Alberts se afwesigheid in die nr. 7-trui steeds ’n groot leemte. Hy is een van die mees bedrewe baldraers in wêreldrugby en die vervanging van sy vermoë om die bal met sy krag oor die voordeellyn te kry is stellig vir Heyneke Meyer ’n kopseer.
Daarom kan dit Meyer dalk loon om Teboho “Oupa” Mohoje beperkte tyd op die veld te gee. Hy is ’n sterk verdediger en is ’n natuurlike baldraer soos Alberts.
Schalk Burger het hom juis tydens die Junie-toetse onder sy vlerk geneem en Burger vervang nou ’n ander sleutellosvoorspeler Francois Louw, wat teen die All Blacks seergekry het. Meyer kan hierdie twee spelers afwissel in die nr. 6-trui of selfs vir Mohoje in Coetzee se plek as ’n impakspeler opstuur.
Dan moet daar nie van Warren Whiteley vergeet word nie. Hy bring spoed en ’n meer beweeglikheid na die lostrio en dit kan Saterdag ’n goeie balans teen die minder fisieke Australië skep.
Meyer se ander beseringspenarie is op skrumskakel. Fourie du Preez is vir die res van die jaar uit. Ruan Pienaar sal ook vir vier tot ses weke buite aksie wees.