Louis Changuion oor die grondkwessie – praag.co.za
Dit is die wittes wat sedert die middel van die 17de eeu in Suid-Afrika infrastruktuur (bv paaie) geskep en grond tot produktiewe kommersiële plase (in teenstelling met die swartes se bestaansboedery) ontwikkel het. Hierin was die rol van die inheemses beperk tot dié van arbeiders. Dat swartes se benadering tot grond heeltemal anders as dié van wittes is, word deur Willie Esterhuyse uitgewys wanneer hy noem dat dit by swartes “nie oor grond as produktiewe bate gaan nie, maar oor grond as politieke identiteitsimbool” (Eindstryd, Kaapstad, Tafelberg, 2012, p 341).
Kaart deur Frans Cronjé van die SA Instittuut vir Rasseverhoudinge, in Rapport gepubliseer
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 23 Maart 2014 23 Maart 2014 Kategorieë Leon Lemmer, RubriekeSleutelwoord 1652 tot 2011, ANC, Anglo-Boereoorlog, Bertus Steenkamp, eiendomsreg, FW de Klerk, grond, grondbesetting, grondhervorming, Jacob Zuma, Julius Malema, Khoi, Louis Changuion, Nelson Mandela, Omstrede Land: Die historiese ontwikkeling van die Suid-Afrikaanse grondvraagstuk, Peter Godwin, ras, San, swart, Willie Esterhuyse, Wit, Zimbabwe
Vorige Vorige artikel: Bodem boek II, 12: Die lys
Volgende Volgende artikel: Rasstellende aksie moet weg!