Waarom poot my kat by die deur? - Gedragsopleiding - 2020
Waarom poot my kat by die deur?
Waarom poot u kat by die deur? Omdat dit werk. U weet dadelik dat sy wil uitgaan, sodat u die deur oopmaak. Hierdie aksie beloon u kat se pogings. Of as sy daarby volstaan, kan sy dit regkry om die deur op haar eie oop te maak - weer eens 'n beloning.
Die pootkat word soms in sielkundeklasse gebruik om die versterkende krag van voortdurende teenoor intermitterende versterking van 'n gedrag te illustreer. 'N Kat wat aan 'n deur klop en elke keer beloon word deur die deur oop te maak, is volgens 'n "deurlopende skedule" van positiewe versterking. Maar as die eienaar skielik ophou reageer as die kat die deur oopmaak, sal die kat die gedrag binnekort staak.
Die formule is:
Voorheen gewerk + werk nie meer nie = stop.
As 'n kat wat deur die poot staan, beloon word vir die gedrag af en toe (soms maak jy die deur oop, soms doen jy dit nie) nie, sal sy nie so maklik opgee nie, want sy dink altyd dat die beloning die volgende een sal wees tyd.
Die formule word:
Soms werk + werk nie nou nie = Beter moet u dit nog 'n rukkie hou.
Dit is die krag van intermitterende versterking, wat terloops die dryfkrag is vir die optimisme van dobbelaars om volgende keer die boerpot te wen. Natuurlik sal selfs 'n kat wat periodiek beloon is, uiteindelik ophou as daar na talle pogings geen beloning is nie.
Sommige katte leer om alleen deure oop te maak, miskien geïnspireer deur frustrasie oor 'n hindernis wat hulle skei van iets wat hulle wil hê. Een van my katte, Monkey, wat leef en sterf aan kos, het maande lank gekyk hoe ek die koshuis se deur op die grondvlak oopmaak tydens etenstye. Op 'n onvergeetlike dag, begin sy sake in haar eie pote neem, aan die handvatsel van die deur krap, my optrede oënskynlik kopieer of intuïtief aan die deur klop in die hoop dat dit sou oopgaan.
Dit was ongetwyfeld nie dadelik suksesvol nie, behalwe in die sin dat die deurlading deur 'n bietjie wyer oopgemaak is tydens sommige van haar ydele pogings. Uiteindelik is haar pogings beloon toe die deur heeltemal oopvlieg en haar toegang gee tot 'n waaragtige kornucopie van kattekos. Ek moes die kos na 'n ander kabinet verskuif as ek haar daagliks sou versorg.
Kort voor lank vestig sy haar aandag na die deur van die nuwe opbergkas - nie dat hierdie nuwe obsessie haar keer om die deur na die oorspronklike kas oop te maak net vir ingeval daar kos binne is nie. Ek het haar strategie en haar deursettingsvermoë by sommige geleenthede waargeneem. Sy sal aan die deur poot; dit sou 'n smidgen oopmaak en dan weer terugkruip. Sy trek dan die deur 'n entjie verder oop en dit sal weer terugsluit. Hierdie prosedure is 'n dosyn keer of meer herhaal, maar toe gaan die deur verby 'n kritieke punt en bly oop. Praat oor intermitterende versterking.
Ek moes die voedseltoevoer na die onderste helfte van 'n dubbele oond met 'n swaar metaal-deurbelaaide deur skuif. Aap kan nie die deur oopmaak nie, want dit is vir haar fisies onmoontlik om dit te doen, maar sy het geleer dat klein stukkies kibble wat soms in die skarnier vasgevang kan word, deur pote vrygelaat kan word - sodat jy nou kan raai wat sy vir haar spandeer tyd doen na voedingstyd. As sy ongelooflik honger is, keer sy terug na kabinet een en dan kabinet twee en maak die deure oop vir ingeval sy geluk het.
My ander kat Cinder het verskillende prioriteite, maar leer ook wat redelik vinnig werk. Haar gunsteling tydverdryf is 'n beknopte stap buite om 'die rose te ruik', 'n bietjie gras te kou en in die grond in te rol. Die deur tussen haar en utopie is 'n kombuisskyf wat met vliegskerm vertoon is wat sy meermale gesien het hoe ek oopgaan. Of sy deur middel van waarnemingsleer, frustrasie, of probeer en fouteer het, het sy uiteindelik geleer om die skuifknop oop te maak deur dit te poteer. Die vryheid wat sy op hierdie manier verkry het, was vir haar die sterkste beloning van almal.
Ek was geskok toe ek agterkom dat die deur "homself oopgemaak het" en dat albei katte buite op my grasperk wei. My oplossing was om 'n vangs by die deur te sit en te hoop dat Cinder se pogings om die deur oop te klou en te kla, van korte duur sou wees sodra sy die nutteloosheid van haar optrede ontdek het. Geen sulke geluk nie. Cinder het die deur baie keer probeer oopmaak voordat hy uiteindelik opgegee het.
Meer onlangs het Monkey om 04:00 op my bors gespring, terwyl hy in my gesig gesmul het om kos te gee (ek is die oggendvoeder). In 'n poging om hierdie dilemma op te los, het ek gedoen wat ek enige kliënt sou aanraai om te doen, en het my net gemaak om die slaapkamerdeur agter haar toe te hou terwyl sy na 'n vroeë ontbyt ondervlieg. Die aap het die deur van die slaapkamer nou gesluit en gebid dat dit oopgaan.
Ek het geweet hoe belangrik dit was om nie op die gekrap te reageer as ek intermitterende versterking sou vermy nie. Ek het begin om 'n afname in die duur en intensiteit van die deur van die aap te waardeer tot een oggend toe my vrou wakker word en die geluid hoor. Ek kon haar nie weerhou nie, terwyl sy uit die bed spring en Monkey inlaat. Aap het natuurlik voortgegaan om op my bors te spring en kos te vra, en ek het gesorg vir die uiteindelike sukses van haar deurtrekkende gedrag.
Dit is alles goed om te weet hoe om 'n probleem op te los, maar u moet vasberade wees en u moet regtig die lyn hou. Soos ek ontdek het, moet u ook ander familielede oorreed om u leiding te volg. My nuutste poging om die oggendroetine van Monkey te beperk, is om die oggendvoeding af te staan ​​aan 'n latere oproer, my vrou.
As u die kat se poot by 'n deur 'n snaakse en vermaaklike truuk vind, reageer dit allermins. As die opening van die deur egter tot onheil lei, moet u ophou om dit te doen sodra u die probleem waardeer en nie verswak nie. Die kragtige trek van intermitterende versterking is so sterk dat as u af en toe aan die poot gee, u kan lewe om spyt te wees vir die res van u lewe!