Liefde wat die Dood Oorwin
Moenie vrees nie; Ek is die eerste en die laaste en die lewende; en Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid. Amen. En Ek het die sleutels van die doderyk en van die dood. Openbaring 1:17-18
Dit was onmoontlik, sê Petrus, dat die Here deur die dood vasgehou sou word (Hand 2: 24). Christus moes ly, dog al die bitter waters van lyding kon Sy liefde nie uitblus nie. Hy was die versoening vir die sonde van die hele wêreld. Daarom is elke mens, selfs diegene wat Hom deurboor het, ingesluit in Sy groot liefde.
Christus het nie alleen gesterf om die sonde te oorwin deur die offer van Homself nie, maar ook om aan die dood sy verskrikking te ontneem en van sy angel te beroof. In die dood het die Here Jesus die duiwel sowel as sy mag tot niet gemaak; die owerste van hierdie wêreld is geoordeel en uit sy magsposisie verdrywe (Hebr 2: 14, 15; Joh 12: 31; 16: 11).
Laat ons nie bang wees vir die misterie van die dood nie.
Christus het ons getoon dat die dood die deurgang tot 'n ander lewe is. Dieselfde gees is daar, net in 'n ander omgewing. Gedurende die veertig dae van Sy omwandeling op ons aarde ná Sy opstanding, het die Here Jesus talle van die vraagstukke met betrekking tot die lewe ná die dood opgeklaar en die sluier van die geheimenis weggetrek. Om te sterwe, is om met Hom te wees en om ryklik toegang te verkry in die ewige koninkryk van onse Here en Saligmaker (2 Pet 1: 11).
Laat ons nie die eensaamheid van die dood vrees nie.
Die siel wat deur die donker dal gaan, word bewus van Iemand aan sy sy - “U is met my”. Die dood kan ons, selfs vir 'n oomblik, nie skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie. Jesus het alleen gesterf. Hy het verlate gevoel. Maar nie een van ons hoef daardie verskriklike ondervinding deur te maak nie, want Hy het gesê: “Ek kom weer en sal julle na My toe neem.”
Wat op die dood volg, hoef ons nie te vrees nie.
Die vloek en straf van die sonde is vir ewig tersyde gestel. “Wie is dit wat veroordeel? Christus is dit wat gesterf het, ja, meer nog, wat ook opgewek is". Wat ander die dood noem, vrees ons niks meer as slaap nie. Ons liggaam word vermoeid ter ruste neergelê na die lang werkdag, net om met nuwe krag en energie in die ewige môre te ontwaak, terwyl ons gees sonder gebrek voor Sy heerlikheid gestel word met gejuig (Judas 1:24).
GEBED : Gee Here dat ons U vandag so sal vertrou dat wanneer die dag gedaal het, ons vertroue sterker as ooit sal wees. En laat ons, wanneer ons laaste dag aanbreek en ons werk afgehandel is, U in die dood en ook vir ewig sal vertrou, in die Gees van Jesus Christus, onse Here. Amen.
(Ter gedagtenis aan Tinus Bennemeer 6/10/74 - 7/6/2011
Mag die Heilige Gees ook vir Esmari en die familie troos in hierdie tyd)