Bosluise by honde: 'n gevaar wat altyd onderskat word - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Bosluise by honde: 'n gevaar wat altyd onderskat word
Omdat hulle tot die subklas myte behoort, gaan bosluise deur drie stadiums van ontwikkeling nadat hulle uitgebroei het.
Larwe, 6 pote, 0,5 x 0,4 mm
Nimf, 8 pote, 1,2 x 0,85 mm
Volwasse, 8 bene, 3,8 x 2,6 mm
Hoeveel bloedmaaltye 'n bosluis benodig tydens sy ontwikkeling van uitbroei tot volwassene, hang af van die tipe bosluis. Die mees wydverspreide spesie in Duitsland, die "gewone houtram", benodig 'n maaltyd vir elke stadium van ontwikkeling. Net 'n paar dae na uitbroei, soek die larwe vir knaagdiere as 'n geskikte tussengasheer en suig vir tot 3 dae. As die larwe deurweek is, verlaat dit die gasheer en ontwikkel in 'n nimf oor 'n tydperk van etlike maande. Dit is op sy beurt op soek na 'n geskikte gasheer om die ontwikkelingsfase van die volwasse bosluis te betree nadat die suigaksie geëindig het. Elke fase eindig met 'n vervelling.
Goed om te weet: 'n Buitetemperatuur van 7 grade Celsius bevorder die aktiwiteit van die parasiete. Daarom is bosluise nie ongewoon by honde in ligte winters nie. Warm somers met lae humiditeit is dodelik vir bosluise aangesien hulle in die hitte opdroog. Optimale omgewingstoestande is 'n humiditeit van 80 persent en medium temperature.
Sodra die temperature ligter is, kan die hond amper oral bosluise vang: in die wei, in die woud, selfs in die tuin by die huis.
Foto: iStock / alexei_tm
Bosluise algemeen in Duitsland
Op die oomblik is daar vyf soorte bosluise in Duitsland wie se byt 'n risiko vir honde inhou.
Voorkoms: regdeur Duitsland en Europa, behalwe vir 1.500 meter bo seespieël
Gashere: alle gewerwelde diere
Aktiwiteit: aktief in ligte temperature vanaf 7 grade Celsius ongeag die seisoen
Habitat: woude, stadsparke, tuine
Onderskeidende kenmerk: swart skild en meestal rooibruin kleur
Siektes: TBE-virus, borreliose, anaplasmose, Ehrlichiosis, bosluisverlamming
Voorkoms: in die ooste en suidweste van Duitsland sowel as in die ooste en suidooste van Europa
Gashere: hoofsaaklik honde en perde
Aktiwiteit: van Februarie tot Mei en van Augustus tot die begin van die winter
Habitat: Vleilande soos vloedvlaktes, weivelde, woude, braakland en heide
Onderskeidende kenmerk: wit gestreepte tekening op 'n donker agtergrond
Siektes: veral babesiose, bekend as hondemalaria, bosluisverlamming
Huishoudelike wenke Bespeur en beveg duiwebosluise Duifbosluise leef hoofsaaklik in en op geboue. Leer hoe om van die diere ontslae te raak en of hulle 'n bedreiging vir jou is.
Voorkoms: in die hele Europa sowel as in Noord-Afrika en Asië
Gashere: baie selde mense, dikwels klein soogdiere en honde
Aktiwiteit: van Maart tot November
Habitat: terwyl jy aktief na kos soek in die geboue en gange van die gashere
Onderskeidende kenmerk: donker kleur op 'n ligte agtergrond
Siektes: Lyme-siekte, TBE-virus
Skaapbosluis of lentebosluis
Voorkoms: skaars in Suid-Duitsland, verkies hier in streke met skaapweiding
Aktiwiteit: slegs in warm maande
Habitat: ligte woude en sonblootgestelde weigebiede
Onderskeidende kenmerk: bruin met ligte merke en ligte agterkantetiket
Siektes: Q-koors, tularemie, Rocky Mountains-vlekkoors, bees-anaplasmose en honde-babesiose, bosluisverlamming
Voorkoms: Suid-Europa, baie skaars noord van die Alpe
Gashere: hoofsaaklik honde
Aktiwiteit: Somer en heeljaar in verhitte kamers
Habitat: alle warm streke en warm wegkruipplekke in geslote kamers
Onderskeidende kenmerk: eenvormige rooibruin kleur
Siektes: babesiosis, ehrlichiosis, anaplasmose, hepatozoonosis
Duitsland is die tuiste van vier soorte bosluise wat gevaarlik vir honde kan wees.
Honde as ideale gashere vir bosluise
Honde beweeg presies waar die ongeliefde parasiete verkies om te wees. Maar hoe kom bosluise van 'n grashalm of 'n tak van 'n bos na die hond? Afhangende van hul spesie, gebruik die parasiete twee verskillende strategieë.
Voorbeeld: gewone houtbosluis, bruin hondebosluis
Hierdie spesies hou aan 'n plant vas met hul agterste pare bene. Hulle strek hul voorpote ver na buite sodra hulle die nadering van 'n potensiële gasheer via Haller se orgaan of vibrasies waarneem. As die gasheer aan die uitgestrekte bene raak, klou die bosluis daaraan. Die bosluis is nie kieskeurig daaroor nie en vat elke gasheer wat 'n bloedmaal beloof.
Voorbeeld: alluviale bosbosluis, hyalomma-bosluis
Die alluviale woudbosluise, wat al hoe meer in Duitsland voorkom, en die tropiese genus Hyalomma, wat aan Sentraal-Europa bekend gestel is, is onder die jagters. Hulle soek aktief geskikte gashere en gebruik hul oë en Haller se orrel om dit te doen. Hierdie spesies kan hul slagoffer oor 'n afstand van tot 10 meter identifiseer en hulle spesifiek vir 'n paar minute agtervolg. Die jagters beweeg teen 'n spoed van 5 tot 8 meter per uur. Slegs die Hyalomma-bosluis bereik die spoed van spin vinniger, maar hou volgens huidige kennis net 'n gevaar in vir mense en groot soogdiere soos perde.
Haller se of Haller se orgaan is 'n chemoreseptor wat in die voorste paar bene geleë is. Dit is ewe goed ontwikkel in alle bosluise en reageer op die reuk van melksuur, ammoniak, koolstofdioksied en bottersuur. Hierdie stowwe is vervat in die gasheer se sweet en asem.
Bosluise by honde: dit gebeur wanneer jy byt
Die bosluis prik die oppervlak van die vel met sy komplekse mondgereedskap en beseer die fynste bloedkapillêre wat in die weefsel ingebed is. Die parasiet neem die opgehoopte bloed deur die proboscis in. Hierdie proboscis is toegerus met klein tande wat as weerhakies optree. Dit gee die bloedsuier 'n stewige houvas op die gasheer se vel en dit is beswaarlik moontlik om dit deur verdedigende bewegings te verwyder. Tydens die inname van voedsel swel wyfiebosluise, soos die genus "gewone bosbosluis", tot twintig keer hul oorspronklike volume.
Om ongestoord en vir die vereiste tydperk kos te kan eet, het die parasiete in die loop van evolusie 'n intelligente strategie ontwikkel deur verskeie ensieme via hul speeksel in die wond vry te stel.
Voorkom verskeie ensieme, hormone en seinstowwe soos prostaglandiene, histamien, serotonien of bradykinien
bloedstolling en wondsluiting
onderdruk inflammatoriese reaksies
inhibeer die sensasie van pyn
inhibeer verdedigingsreaksies deur die gasheer.
Die bosluisspeeksel bevat nie net ensieme, hormone en seinstowwe nie, maar ook talle bakterieë en virusse wat ernstige siektes in die gasheer kan veroorsaak. Daar is ander patogene bakterieë en virusse in die bosluis se ingewande, wat na 'n sekere tyd van suig ook in die bytplek kom.
Alhoewel gasheerspesifieke immunomoduleerders gewoonlik 'n allergiese reaksie in die gasheer voorkom, kan in seldsame gevalle allergiese reaksies nietemin voorkom, wat vererger met verhoogde kontak. Dit kan positiewe onderlinge verwantskappe vir die gasheer tot gevolg hê deurdat immuniteit ontwikkel word. Muise het byvoorbeeld immuun geword teen Lyme-siekte nadat hulle voorheen verskeie kere deur onbesmette bosluise gesteek is.
By kinders of jong honde kan die byt bosluisverlamming ontwikkel, wat dodelik is as dit onbehandel word. Tot dusver is bekend dat 40 bosluisspesies, insluitend die alluviale woud- en skaapbosluise sowel as die gewone houtbosluis, snellers is.
Bosluisbyte jeuk ongemaklik. Sommige honde probeer om die bosluis te krap of byt.
Foto: iStock / Ivan Marjanovic
Korrekte verwydering van bosluise van honde
Bosluise op honde moet so gou moontlik verwyder word. As jy dit nie met jou kaal vingers wil verwyder nie, kan jy 'n bosluispincet of 'n bosluiskaart gebruik. Met honde het hierdie gereedskap die grootste voordeel dat geen pelshare uitgeskeur word nie, wat ook vir die hond ongemaklik is. Mediese pincet met 'n geboë punt word ook aanbeveel. Die maklikste manier om die parasiet vry te laat is om dit vinnig op te trek. Wenke soos "drup met olie" of "draai antikloksgewys" is nie meer op datum nie.
Hoe vroeër die bloedsuier verwyder word, hoe laer is die risiko van infeksie. Want, afhangende van die bakterie of virus, vind die infeksie gewoonlik eers 'n paar uur na die byt plaas. Die gegewe tydwaardes moet egter slegs as riglyne gesien word. Want in die literatuur is daar verskillende inligting in hierdie verband.
Aandag: Geweekte bosluise, herkenbaar aan hul mollige vorm en grys kleur, het vir 'n paar dae tot 'n week aan die hond gekleef en het dus genoeg tyd gehad om patogene af te gee wat siektes veroorsaak.
Hier kan jy die vlekvrye bosluis pincet op Amazon koop.
'n Besoek aan die veearts in die geval van 'n bosluisbyt is nie nodig nie
Bosluise op honde is nie 'n rede om die veearts te besoek nie. Selfs nie as die kop van die parasiet afskeur en in die vel vassit nie. Moenie paniekerig raak nie – dit is skadeloos. Die honde-organisme kan dit maklik hanteer. Slegs 'n ligte ontsteking vorm en die bosluis se kop word binne 'n kort tydjie afgeweer. Al te dikwels is die velskade baie groter na desperate pogings om die kop te verwyder.
Daarom, as die kop afskeur wanneer die bosluis verwyder word, bly net kalm, ontsmet moontlik met alkohol en doen andersins niks en wag.
Hierdie siektes veroorsaak bosluise by honde
Daar is egter 'n verskeidenheid siektes wat bosluise by honde veroorsaak. In Duitsland is dit hoofsaaklik borreliose, ehrlichiosis, anaplasmose en babesiosis. Bosluisverlamming is skaars.
Op die oomblik is dit steeds die mees algemene bosluisoordraagbare siekte, die hoofvektor is die bosluisspesie wat die meeste in Duitsland voorkom, die gewone bosbosluis.
Infeksietyd: tot 24 uur na die bosluisbyt
Inkubasietydperk: 4 tot 6 weke na die bosluisbyt
Simptome: As gevolg van die gedeeltelik onspesifieke simptome, word Lyme-siekte by honde dikwels laat herken. Simptome sluit in verlies aan eetlus, verlies aan eetlus en 'n hoë koors. Mankheid as gevolg van akute gewrigsontsteking is net soveel 'n simptoom as gewigsverlies of neurologiese tekorte. Die dwaalrooiheid, wat dikwels by mense sigbaar is, is nie altyd by honde teenwoordig nie of word versteek deur die dik hare.
Diagnose: Spesiale bloedtoetse vir teenliggaampies of direkte opsporing van patogene deur sinoviale vloeistof of 'n weefselmonster by die punksieplek te neem.
Behandeling: Ten einde gevolgskade te vermy, moet antibiotikaterapie vir tot vier weke so vroeg as moontlik begin word.
Gevolgskade: Lyme-artropatie kan ontwikkel as borreliose te laat opgespoor word of onbehandel word. Dit is 'n spesiale vorm van artritis van die gewrigte. Herhalende mankheid in groepe kan die gevolg wees sowel as skade aan die niere en hart.
Goed om te weet: Die Lyme-siekte-inenting is slegs effektief teen 'n sekere Borrelia-stam en word krities deur kundiges bespreek.
Honde kan teen sommige van die bosluisgedraagde en bosluisbytsiektes ingeënt word.
Die alluviale bosbosluis en die bruin hondebosluis word beskou as draers van die Babesia, wat met twee bakterieë stamme, die klein en groot Babesia. Die patogene veroorsaak die ernstige siekte babesiosis en vernietig die rooibloedselle. Aangesien dit verantwoordelik is vir die vervoer van suurstof, is kortasem en die gepaardgaande hoes simptome.
Infeksietyd: 12 tot 72 uur na die bosluisbyt
Inkubasietydperk: 10 tot 21 dae na 'n bosluisbyt indien die kursus akuut is
Simptome: Honde wat akuut siek is met babesiose ly aan hoë koors, wat later met diarree en braking gepaard gaan. Die vervalprodukte van die rooibloedselle gee die urine 'n bruinrooi kleur. Die siekte gaan gepaard met kortasem en hoes, asook 'n versnelde hartklop. Bewusteloosheid, bloedarmoede en nierversaking kan die gevolge van akute babesiose wees, en die akute fase van die siekte lei dikwels tot die dood van die dier.
As die hond die akute fase oorleef, ly hy aan moegheid, verlies aan eetlus en die gepaardgaande gewigsverlies, en dikwels aan geelsug. Inflammatoriese oogontsteking en retinale loslating asook skade aan die sentrale senuweestelsel is ook moontlik.
Diagnose: 'n Gekleurde bloedsmeer met kapillêre bloed is geskik as 'n vinnige toets, wat aangevul word deur 'n PKR-toets wat in die laboratorium uitgevoer word. Die bloedtelling self toon tipiese bevindings soos bloedarmoede (verminderde rooibloedselle) en trombositopenie (verminderde bloedplaatjies). Afhangende van die verloop van die siekte, is daar veranderinge in lewer- en nierwaardes.
Behandeling: Vir die behandeling van babesiose is slegs die aktiewe bestanddeel imidokarb dipropionaat tans beskikbaar onder die produkname Carbesia en Imizol. Beide preparate word egter nie tans in Duitsland goedgekeur nie en is slegs by 'n buitelandse apteek beskikbaar. Ander maatreëls sluit in bloedoortappings en koorswerende middels.
Hoe vroeër die siekte herken en terapie begin word, hoe groter is die hond se kanse op herstel en oorlewing.
Die draer van anaplasmose is onder andere die inheemse spesie van bosluis gewone houtbosluis. Anaplasmas is eensellige bloedparasiete en is nou verwant aan die veroorsakende middels van Ehrlichiosis. In hierdie infeksie val die patogene die witbloedselle aan. Aktiewe anaplasmose manifesteer deur akute kursusse of oor jare deur terugvalle van die siekte met verskillende simptome. Sommige honde word akuut siek - in baie honde bly die anaplasmose egter vir baie jare onaktief en onopgemerk. Slegs 'n immuunstelsel wat deur stres of ander siektes verswak word, lei tot 'n uitbreking.
Infeksietyd: minstens 36 uur na bosluisbyt
Inkubasietydperk: 1 tot 2 weke na die bosluisbyt in die geval van akute siekte
Simptome: Hoë koors en lomerigheid kan simptome wees. Meeste van die tyd loop die anaplasmose egter met onspesifieke simptome, waardeur veral 'n onduidelike kreupelheid vermoede van hierdie siekte skep en die rede vir 'n bloedtoets behoort te wees.
Verdere simptome kan lusteloosheid, onwilligheid om te eet, diarree, braking, gewigsverlies en mankheid as gevolg van gewrigsontsteking wees. Maar senuweesiektes is ook waargeneem. In die geval van besonder ernstige kursusse kan bloeding in die vel en slymvliese sowel as bloedlekkasie deur liggaamsopenings voorkom.
Diagnose: Die titer word deur 'n bloedtoets bepaal, en borreliose moet altyd parallel gekontroleer word.
Behandeling: Anaplasmose word behandel met drie tot vier weke antibiotika-terapie met die aktiewe bestanddeel doksisiklien. As 'n reël is die hond simptoomvry na suksesvolle behandeling.
Gevolgskade: Die anaplasmas bly in die organisme en trek in die rugmurg terug, waar hulle 'n onaktiewe fase betree. Uitsonderings is meer ernstige siektes of 'n immuunonderdrukking wat uitgevoer word (bv. toediening van kortisoon), wat kan veroorsaak dat die anaplasmose weer opvlam.
Goed om te weet: In Duitsland het ongeveer 30 persent van alle honde teenliggaampies teen anaplasmose. Dit beteken dat terwyl hulle op 'n stadium besmet geraak het, die siekte nog nie uitgebreek het nie of nooit sal uitbreek nie.
Ehrlichiosis was tot onlangs 'n siekte wat slegs deur bosluise na honde in die Mediterreense streek oorgedra is, maar nie in Duitsland nie. Die draer, die bruin hondebosluis, versprei egter al hoe verder noord en infeksies is reeds in Saarland opgespoor.
Die Ehrlichia canis-bakterie is 'n aparte vorm van anaplasmose. Dit val die witbloedselle (monosiete) en limfosiete aan, waar dit vermeerder.
Inkubasietydperk: 1 tot 2 weke na die bosluisbyt
Simptome: Ehrlichiose toon homself gewoonlik met verraderlike simptome en dit kan jare neem voordat die siekte sigbaar word met merkbare simptome. Die eerste simptome is onverklaarbare moegheid, swak prestasie en die weiering van kos. Epistaxis en punctiform mukosale bloeding kan verdere tekens van Ehrlichiosis wees. Soos die siekte vorder, is daar 'n hoë koors, bloederige ontlasting en urine of hoes bloed en kneusing in die gewrigte namate die aantal bloedplaatjies geleidelik afneem.
Die siekte kan akuut of opvlam wees en, indien onbehandeld, lei tot die dood.
Diagnose: differensiële diagnose van ander aansteeklike siektes sowel as laboratorium diagnostiese metodes soos patogeen opsporing in die bloed, PCR toetse of teenliggaam opsporing in serum sowel as ander meer indringende diagnostiese prosedures.
Behandeling: Die antibiotika doksisiklien, tetrasiklien en oksitetrasiklien is die eerste keuse vir behandeling en word oor 'n tydperk van twee weke toegedien.
Aandag! Die bruin hondebosluis word dikwels ingebring deur die invoer van honde of wanneer hulle terugkeer van vakansie in die suide (van sentraal Frankryk af). Aangesien hulle vir etlike maande in warm wegkruipplekke soos woonstelle, motorhuise of diereskuilings kan oorleef en voortplant, neem die risiko van infeksie met Ehrlichiose toe.
Goed om te weet: Honde kan ook TBE ontwikkel - vroeë somer meningoencefalitis. Dit is egter uiters selde die geval. Infeksie mag slegs moontlik wees onder sekere toestande, soos 'n bestaande immuungebrek of akute ernstige siektes.
Lomerigheid en lusteloosheid kan aanwysers van anaplasmose wees.
Foto: iStock / Przemysław Iciak
Bosluisverlamming kom hoofsaaklik by kinders en jong diere voor. Dit word slegs veroorsaak deur die byt van 'n wyfiebosluis. Altesaam 40 bosluisspesies is tot dusver geïdentifiseer wat bosluisverlamming veroorsaak. Dit sluit die gewone bosbosluis, die alluviale bosbosluis en die skaapbosluis in.
Weens die seldsame voorkoms daarvan is hierdie ernstige siekte nog nie in Duitsland waargeneem nie. Dit is egter hoofsaaklik te wyte aan die feit dat 'n bosluis min kans het om die vereiste tyd te suig. Die bosluis vorm eers die sneller-neurotoksien na 5 tot 7 dae se suigaktiwiteit.
Moegheid, prikkelbaarheid, pyn en ongemak vir 24 uur.
Daarna ontwikkel 'n geleidelik vorderende slap verlamming.
Indien onbehandeld gelaat word, lei die verlamming tot die dood deur respiratoriese verlamming.
Behandeling: As die bosluis verwyder word voordat die asemhalingspiere verlam is, verminder die simptome van verlamming wat tot dusver voorgekom het binne 24 uur.
Voorkoming is effektief en beter as genesing
'n Betroubare doeltreffende profylakse teen die ernstige siektes wat bosluisbyte by honde veroorsaak, is die gebruik van ektoparasitiese middels wat spesiaal vir honde ontwikkel is, wat 'n afwerende en/of dodende effek het.
Die mees effektiewe aktiewe bestanddele wat honde kan verdra, sluit die volgende bestanddele in.
Die toediening word tradisioneel via SpotOns uitgevoer, deur die hond met 'n vloeistof gemeng met die aktiewe bestanddeel in die nekpels te drup. Alternatiewelik is halsbande beskikbaar, wat, volgens resensies van honde-eienaars, uitstekende doeltreffendheid toon.
Die toediening van ektoparasitiese middels aan die nek via SpotOns is 'n betroubare profylakse teen siektes wat bosluisbyte kan veroorsaak. Hier kan jy die gewilde Frontline Spot On vir honde op Amazon koop.
'n Nuwe vorm van profilakse is die koubare tablette met aktiewe bestanddele van die Fluralaner-groep, geregistreer onder verskeie handelsname. Hier moet die honde-eienaar self besluit of hy die risiko loop van 'n onverdraagsaamheidsreaksie. Halsbande kan verwyder word en die aktiewe bestanddeel van SpotOns is slegs in 'n beperkte mate ekstern effektief. Wanneer ektoparasitiese middels oraal toegedien word, moet in gedagte gehou word dat die aktiewe bestanddeel in die organisme is en eers binne drie maande daar afgebreek word.
Die doeltreffendheid van essensiële olies is tot dusver net so min wetenskaplik bewys as die effekte van klapperolie of knoffel. Honde-eienaars moet ook in gedagte hou dat essensiële olies nie deur die hond se liggaam gemetaboliseer kan word nie, of slegs met groot moeite, en dat dit 'n swaar stremming op die lewer plaas. Maar die toediening van knoffel word ook met sekere risiko's geassosieer, aangesien dit giftig is vir honde. Want alhoewel kwansuis slegs 5 gram knoffel per kilogram liggaamsgewig dodelike vergiftiging veroorsaak, kan die risiko van kruipvergiftiging en die gesondheidsgevolge daaraan verbonde nie beoordeel word deur klein hoeveelhede te gee nie.
Hier kan jy die waterdigte bosluishalsband vir jou hond by Amazon bestel.
Amber kettings of sogenaamde EM keramiek krae is ondoeltreffend. Hulle doen egter geen kwaad nie en lyk mooi.
Profylakse by babesiose het 'n spesiale posisie. Alhoewel voorkomende maatreëls met toepaslike ektoparasitiese middels ook hier aanbeveel word, moet honde met 'n besondere risiko chemoprofilakse ondergaan. Dit vind plaas 'n paar uur voor vertrek na 'n risikogebied met behulp van 'n entstof, wat tans net in Frankryk beskikbaar is. Alhoewel die hond babesiose kan ontwikkel ten spyte daarvan dat hy ingeënt is, sal dit slegs ligte simptome ontwikkel.
Alternatiewelik kan Carbesia of Imizol gebruik word vir voorkoming, wat twee tot vier weke se beskerming teen babesiose opbou. Effektiewe ektoparasiete in die vorm van SpotOns of halsbande is permetrien, flumetrien en fluralaner.