Afrikaner, Afri-slak - Diskoers
Posted on Maart 5, 2019 April 24, 2020
Waar om te vat en waar om te los: Waar jy vat, word jy gebrandmerk as ‘n rassis en waar jy los, word jy ‘n draadsitter of ‘n lafaard genoem.
Ek het lank gewik en geweeg oor wat dit beteken om ‘n Afrikaner te wees en tot die volgende gevolgtrekking gekom:
Om ‘n 20-jarige Afrikaner te wees, is om die stryd van die verlede te voer al is die wapens geroes en hierdie nie ons oorlog nie. Om ‘n 20-jarige Afrikaner te wees, is om ‘n toeskouer van transformasie in ‘n slegte rigting te wees. Ons transformeer gelukkig net in ‘n Zimbabwe in. Tussen moord en grondhervorming blyk dit in Suid-Afrika burgers teen burgers te wees – en nie burgers teen ‘n weermag nie. Ons is so lief om die boewe te beskerm dat ons hulle sommer as ministers doop.
Die ekonomie sien sy gat, ons president is ruggraatloos, ons verkoop hulpbronne aan Sjina en natuurlik moet ons toekyk hoe ons plase onregmatig in ander se hande val.
Die lewe van ‘n 20-jarige Afrikaner is die lewe van ‘n strespapie en sodra jy begin rustig voel of nasietrots ervaar, slaan iemand jou ruit uit of verkrag een van jou vriendinne.
Om ‘n 20-jarige Afrikaner te wees, is om met jou vriende te praat wat nóg die woord kolwyntjie nóg die naam Jan Smuts herken. ‘n 20-jarige Afrikaner leef tussen kinders wat nie weet wat Geloftedag is nie. Ons lewe in ‘n generasie van tradisielose, kultuurlose slakke (wat gelukkig nog Ons Vir Jou Suid-Afrika saam met Bok by Weiveld sing).
Ek is nie juis trots op die hedendaagse Afrikaner nie, maar is ten minste nog trots op my volk se geskiedenis. Gelukkig is ek nog ‘n Afrikaner, sing ek nog Melktert Kommissie op Sondae en braai ek nog op Saterdae.
Die onkundige meerderheid bepaal die land se kriminele status. Natuurlik bepaal hierdie selfde onkundige meerderheid die regerende party – die produk van ons huidige toestand. Om ‘n jong Afrikaner te wees, is om te sien hoe die goeie universiteite se studente uit Stellenbosch, Bloemfontein en Pretoria oorsee vlug met die hoop om ‘n lewe te bou.
Ek durf egter nie die bogenoemde kwytraak nie, so laat ek maar sê wat die meerderheid wil hoor:
Dit is lekker om ‘n Suid-Afrikaner te wees. 56 mense word daagliks vermoor, maar dit is nie ‘n probleem nie, want die SAPD “werk daaraan”. Dit is lekker om ‘n Suid-Afrikaner te wees. Om ras as die enigste maatstaf van geskiktheid vir ‘n pos te gebruik, is transformasie. Dit is lekker om ‘n Suid-Afrikaner te wees. Die onreg van die verlede word in die jeug se keleafgedruk tot ons versmoor. Dit is lekker om ‘n Suid-Afrikaner te wees, want ek sien werklik nie die nut daarin om almal uit armoede te red nie.
Viva die ANC, dankie BEE en Eskom vir die wen.
Om ‘n Suid-Afrikaner in 2019 te wees, is om onkundig en blind te wees. Sonder twyfel. Ons wag en wag en wag. Maar: “Oh hel, ons sien net hoe die wal onder ons voete kruip”.
Noem dit maar morbied, maar ‘n Afrikaner in Suid-Afrika is óf die perd met klappe oor sy oë, óf die perd wat die hasepad kies.
Laastens is dit van kardinale belang vir my as Suid-Afrikaner om vellies te dra, Hilux-bakkies te ry en kleiduif oor naweke te skiet. Dis die blomme in Namakwaland, die Kringe in Knysna se woude, die lang grondpad plaas toe en die bier op Loftus. Dis moerkoffie in die Karoovlaktes en NP Van Wyk Louw se digkuns op ‘n winteroggend.
Om ‘n Suid-Afrikaner te wees, is om te weet waarvoor my Boerevolk gestaan het by Bloedrivier, dis om te weet hoe baie bloed my mense vir verblyfreg verloor het.
Suid-Afrika, hoewel een m*#rse gemors, is my hele hart.
Suid-Afrika, O, Suid-Afrika! Jy is my hart en jy klop soos die bloed deur my are. Ek verpes die hedendaagse Afrikaner, maar ek belowe die ou-Afrikaner broei nog in my.
Om ‘n Afrikaner te wees, is taai, maar hou koers, Voortrekkers.
Roelien Faber, ‘n regsstudent wat bykans alles en almal kan kwaad maak.
Van COVID-19 na COVID-1984 en die pad vorentoe
Viruswoede verdeel Suid-Afrika
COVID-19 Regulasies: Die belaglikhede en die reg
Professionele sport kán en moet beoefen word gedurende hierdie pandemie