Dag 174 12 Julie 2011 - Geskiedenis Podcasts - 2022
Dag 174 12 Julie 2011
President Barack Obama omhels Bertha Petry, die ouma van Sersant Eerste Klas Leroy Arthur Petry, Amerikaanse weermag, in die Blue Room van die Withuis, 12 Julie 2011. Die president het later SFC Petry, links, die Medal of Honor toegeken vir sy moedige optrede tydens gevegsoptrede teen 'n gewapende vyand in Paktya, Afghanistan, in Mei 2008.
10:30 ONDERHOUD DIE PRESIDENT met senior adviseurs
2:15 PM DIE PRESIDENT ken sersant Eerste Klas Leroy Arthur Petry, Amerikaanse weermag, die Medal of Honor toe; DIE VICE PRESIDENT woon ook by
15:45 ontmoet die PRESIDENT en die VICE PRESIDENT kongresleierskap
Senator Harry Reid, meerderheidsleier
Senator Mitch McConnell, Republikeinse leier
Verteenwoordiger Nancy Pelosi, Demokratiese leier
1465 – Franse koning Lodewyk XI teken vredesooreenkoms met Karel die Stout, wat ook bekend was as Karel die Stoute en Karel die Roekelose.
Die name alleen is goeie genoeg rede om 'n vredesooreenkoms te onderteken.
1877 - Hoofman Joseph gee oor. 'Ek is moeg vir baklei,' het hy gesê. 'Ons kapteins word vermoor. Kykglas is dood. Toohoolhoolzote is dood. Die ou manne is almal dood. Dit is die jong mans wat sê: 'Ja' of 'Nee'. Hy wat die jong manne [Olikut] gelei het, is dood. Dit is koud, en ons het geen komberse nie. Die kindertjies vries dood. My mense, sommige van hulle, het weggehardloop na die heuwels en het geen komberse nie, geen kos nie. Niemand weet waar hulle is nie - miskien vries hulle dood. Ek wil tyd hê om na my kinders te soek en te kyk hoeveel van hulle ek kan vind. Miskien sal ek hulle tussen die dooies vind. Luister na my, my owerstes! Ek is moeg. My hart is siek en hartseer. Van waar die son nou staan, sal ek nie meer vir ewig veg nie. " www.biography.com/people/chief-joseph
Jare vroeër het die Nez Perse -stam 'n verdrag met die Amerikaanse regering gesluit. Chief Joseph se pa het selfs tot die Christendom bekeer. Die stam het aangenaam geleef op 'n voorbehoud. Toe is goud op hul bespreking ontdek.
Goud! Kom, ons kan nie toelaat dat iets so onbeduidend soos 'n verdrag in die pad staan ​​as geld op die spel is nie.
1940 – Emmert Lous Jenneke en Lois Louise Ernst verenig in heilige huwelik.
Soos die verhaal van my ouer se troue vir my vertel is. Die dag was warm en sonnig, 'n absoluut pragtige Oktoberdag. Die onthaal is buite op die Ernst -plaas gehou. Die plaashuis het op 'n sagte heuwel gesit wat na 'n sloot langs die pad gekantel het en 'n uitsig oor die dorpie Lester Prairie op minder as 'n kilometer ver het. 'N Klein groepie speel en daar was 'n vat bier in die middel van die byeenkoms. Toe die dag verbygaan, het twee mans, een van die bruidegom se kant van die gesin, die ander van die bruid, byeengekom by die biervat. Die een sou 'n oom wees, die ander 'n oom. En die een was 'n demokraat en die ander 'n Republikein. Ja, politiek en alkohol. Dit was nie veel later die aand nie, toe hulle, terwyl die orkes nog gespeel het, die heuwel sien afrol, vasgekeer in 'n woedende konflik en vuiste. Dit was ook nie die einde van die opwinding nie. 'N Ander toekomstige oom het verdwyn en 'n soekgeselskap moes gestuur word. Hy is in die skuur aangetref, flou in 'n hooi -krip, terwyl hy gelukkig 'n klein flesjie omhels. My ma was meer as negentig toe sy hierdie stories met 'n bietjie vermaak aan my vertel het. Ek het dit die beste gedink om die name van die ooms te weerhou.
1836 – George Washington Gordon. Die naam van die eerste president, Gordon, volg nie sy voetspore nie. Hy het by die begin van die Burgeroorlog by die Konfederasie aangesluit en tot die rang van generaal gestyg. Hy was gewond en gevange geneem in die Slag van Franklin en was 'n krygsgevangene totdat hy in 1865 parool is. Na die oorlog keer hy terug na Pulaski, Tennessee, waar hy 'n advokaat word en drie termyne in die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers dien. Pulaski is die stad waar die Ku Klux Klan gevorm is en Gordon was een van sy eerste lede. Jare later het sy weduwee gesê dat hy die eerste groot towenaar van die KKK was.
Van verraaier tot terroris het hierdie man ten minste twee bose idees gehad.
1829 – Chester Arthur. Hy het die 21ste president geword toe Garfield vermoor is. Arthur was wyd wantrouig as deel van 'n politieke masjien wat onbehoorlike invloed uitgeoefen het toe hy aan bewind gekom het. Hy het egter almal verras deur 'n staatsdiensstelsel op te stel wat staatsamptenare beskerm en werknemers op grond van politieke gunste uitskakel. Twee groot kwessies tydens sy termyn was tariewe en immigrasie. (Hmm) Daar is oor Arthur gesê: "Dat niemand ooit so diep en wyd wantrouig in die presidensie was as Chester Alan Arthur nie en dat niemand ooit meer algemeen gerespekteer was nie, net soos deur vriend en vyand." Mark Twain het gesê: 'Dit sou inderdaad moeilik wees om president Arthur se administrasie te verbeter.'
Behalwe dat hy die Chinese uitsluitingswet onderteken het wat Chinese-Amerikaners burgerskap geweier het en Chinese immigrasie belet het.
1902 – Ray Kroc. Entrepreneur. Nadat hy die McDonald-broers uitgekoop het, wat beweer dat hy geen berou het oor die verkoop nie, was Kroc die dryfveer in die opbou van die hamburgerketting tot 'n onderneming van 'n miljoen dollar. Hy het in 'n geringe mate bygedra tot die vetsug -epidemie in Amerika.
Kroc was ook eienaar van die San Diego Padres -bofbalspan. 'N Interessante kanttekening. Op 15 het hy gelieg oor sy ouderdom en aangesluit om 'n ambulansbestuurder in die Eerste Wêreldoorlog te word. 'N Medestudent was Walt Disney. Hy het later met Disney in verbinding getree toe Disneyland gebou is om McDonalds daar te hê, maar niks het daarvan gekom nie. Ten tyde van sy dood in 1983 was die persoonlike rykdom van Kroc ongeveer 600 miljoen dollar en was daar 7.500 McDonalds -restaurante in die VSA en 31 ander lande.
McDonalds het probeer om 'n reeks franchises in die land Bolivia te begin. Hulle het almal misluk. Blykbaar ken die Boliviane regte kos. Ek was in La Paz en die sypaadjies is nie vol vetsug nie.
Welkom by die inligtingsouderdom - 174 koerante per dag
As u dink dat u aan inligtingoorlading ly, kan dit wees dat u reg is - 'n nuwe studie toon dat almal gebombardeer word deur die ekwivalent van 174 koerante data per dag.
Die groei in die internet, 24-uur-televisie en selfone beteken dat ons nou elke dag vyf keer soveel inligting ontvang as in 1986.
Maar dit raak onbeduidend in vergelyking met die toename in die hoeveelheid inligting wat ons via e -pos, twitter, sosiale netwerk -webwerwe en sms -boodskappe versprei.
Elke dag produseer die gemiddelde persoon ses koerante se inligting in vergelyking met slegs twee en 'n half bladsye 24 jaar gelede-byna 'n 200-voudige toename.
Al hierdie inligting moet gestoor word, en ons het nou elkeen gelykstaande aan 600 000 boeke wat op rekenaars, mikroskyfies en selfs die strook agter op u kredietkaart gestoor is.
Die omvang van die inligtingsrevolusie en digitale era is deur dr Martin Hilbert en sy span aan die Universiteit van Suid -Kalifornië bereken.
Hulle het 'n ingewikkelde formule gebruik om die gemiddelde hoeveelheid inligting te bereken wat in die wêreld gestoor is - en gestuur word - van elke medium van rekenaars tot papier en boeke - na briewe in die pos.
'Hierdie syfers toon dat ons in die middel van die inligtingsouderdom is,' het dr. Hilbert gesê.
'As u dink dat mense 100 jaar gelede gelukkig was om 50 boekies in 'n leeftyd te lees, maar nou het die meeste kinders 'n paar honderd flieks gekyk.
"Maar die brein is baie plastiek en baie goed om inligting te verstaan ​​en te verwerk."
Die navorsers het 60 kategorieë analoog en digitale tegnologieë gedurende die tydperk van 1986 tot 2007 ondersoek, en die resultate weerspieël ons byna volledige oorgang na die digitale era.
Deur die analogie van 'n koerant van 85 bladsye te vind, het hulle gevind dat ons in 1986 elke dag ongeveer 40 koerante vol inligting ontvang het, maar dit het in 2007 tot 174 gestyg.
In 1986 stuur ons daagliks ongeveer twee en 'n half bladsye koerant uit - hoofsaaklik per pos, telefoon en faks.
Dit het toegeneem tot ses koerante danksy e -pos, digitale fotografie, Twitter en sosiale netwerk -webwerwe teen 2007.
Die werklike omskakeling van analoog na digitaal het in 2002 plaasgevind en nou word 94 persent van alle data in 'n digitale vorm gestoor.
Slegs 10 jaar gelede - dit was net 'n kwart, die oorgrote meerderheid is nog steeds op video- en klankkassette gestoor.
Die wêreld se kapasiteit vir tweerigting-telekommunikasie, soos internet- en telefoonnetwerke, het met 28 persent per jaar gegroei, terwyl inligting op een manier deur televisie en radio vloei teen 'n baie meer beskeie tempo van ses persent per jaar.
Die navorsers, wat hul bevindings in die tydskrif Science gerapporteer het, het bevind dat daar nou 295 eksabyte data oor die hele wêreld dryf - dit is 29,500,000,000,000,000,000,000 stukke inligting.
Alhoewel dit enorm is - 315 keer die aantal sandkorrels op aarde - wys dr Hilbert daarop dat dit steeds minder as een persent van die inligting is wat in die DNA van 'n enkele mens gestoor word.
Die vermoë om al hierdie inligting met rekenaars te verwerk, het elke 18 maande verdubbel en met telekommunikasietoestelle elke twee jaar verdubbel.
Maar ondanks die enorme groei, het dr. Hilbert gesê dat ons ver van 'n versadigingspunt is en nie te veel met die hoeveelheid inligting in die natuurlike wêreld omgaan nie.
Dr Martin Hilbert, van die Universiteit van Kalifornië, het gesê: 'Hierdie getalle is indrukwekkend, maar steeds klein, in vergelyking met die volgorde van grootte waarin die natuur inligting hanteer.
"In vergelyking met die natuur is ons maar nederige vakleerlinge. As ons die naam van elke ster in die heelal probeer stoor, kan ons slegs een persent indien."
Die vroeë geskiedenis van die Minot -brandweer is taamlik vaag weens 'n gebrek aan rekords. Sommige van die vroeë datums is moontlik nie presies nie, maar hulle is almal baie naby. Baie van die vroeë inligting kom uit die baie goeie herinneringe van die vorige kapteins Gil Malek en Claude Metz.
Die City of Minot se eerste brandweermaatskappy is georganiseer op 13 September 1895. Dit is onbekend waar die vuurwa aan die begin gehuisves is. Dit was 'n vrywilligersmaatskappy met brandbestryders wat deur die oproep betaal is. Die span perde wat die wa getrek het, is ook betaal. Kompetisie was baie ernstig. As u eers u perde daar gekry het om die wa te trek, het u die loon gekry!
In 1905 is die stadsaal in die 100 -blok van First Avenue Southwest gebou. Die brandweer het meer as 50 jaar van hierdie plek af reageer.
Die eerste rekords verskyn in 1908. Teen daardie tyd het die brandweer sy eie vuurperde en twee betaalde mense gehad. Die twee betaalde mense was die brandweerhoof en die bestuurder. Die hoofman het $ 30 per maand betaal en die bestuurder $ 75 per maand. Die hoof het normale ure gewerk, maar die bestuurder het hierdie perde 24 uur per dag bygewoon en versorg. Die brandstofrekening was ongeveer $ 20 per maand: $ 5 vir hooi, plus $ 15 vir voer.
Die jaar 1913 was 'n belangrike jaar vir die Minot -brandweer. 'N Oproep het op 26 Mei 1913 'n oproep gedoen vir 'n motoraangedrewe brandapparaat. Op 14 Julie 1913 het die stadsraad die Minot -bevel, "1 motor aangedryf, 6 silinder, watergekoelde, kombinasieslang en chemiese wa met Goodyear, harde rubberbande van die Seagraves Company. " Hierdie vragmotor is op 15 November 1913 by Minot afgelewer, teen 'n koste van $ 5,640,12, plus $ 212,88 vir vrag na die Soo Line Railroad. Op Thanksgiving Day in 1913 is die perde afgetree by die brandweer.
In 1927 het die aantal betaalde personeel van 4 na 5 gegaan met die toevoeging van nog 'n brandweerman. In 1931 word die Minot -brandweer 'n ten volle betaalde departement.
In 1942 is perde weer vir 'n kort rukkie gebruik. Die sneeu was te diep vir die vragmotors om te beweeg, so perde is gehuur en 'n slee is as 'n vuurwa toegerus.
Op 28 Januarie 1957 verhuis die brandweer na nuwe woonbuurte, verlaat die First Avenue -lokasie wat die departement al 52 jaar lank gehuisves het en verhuis na die nuwe stasie op die hoek van 6de Straat en 2de Laan. In 2001 is die hoofkwartierstasie na 2111 10th Street Southwest verskuif om die reaksietye op die vinnig groeiende suide van Minot te verbeter.
In 1958 is die brandweer se ure afgesny van 72 uur per week tot 63 uur per week.
Op 11 Januarie 1965 het die departement sy eerste substasie geopen, genaamd Station 2. Hierdie stasie is geleë in 3rd Street en 2nd Avenue Southeast.
Op 1 November 1980 het die departement sy tweede substasie genaamd Station 3 op die Minot Internasionale Lughawe geopen.
Na die terreurgebeurtenisse van 11 September 2001 het die land begin voorberei om op hierdie tipe voorvalle te reageer. In 2002 het die departement geld vir toerusting ontvang om streeksreaksies in Noordwes -Noord -Dakota te doen vir voorvalle van gevaarlike materiaal. Dit het toegeneem tot ineenstortingsredding in 2004. Die departement lewer vandag steeds plaaslike reaksie aan die noordweste van Noord -Dakota.
Op 6 Maart 2016 het die departement sy derde substasie genaamd Stasie 4 by 1505 55ste Straat Suidoos oopgemaak en 12 personeel bygevoeg. Die departement het tans 60 brandbestryders wat 'n 56-uur werksweek werk en 8 persone werksdae by personeel, administrasie, inspeksie en opleidingskantore.
In Januarie 2016 het die departement Kelli Kronschnabel, sy eerste vroulike brandweerhoof, aangestel. Vorige hoofde van die departement sluit in:
175 -eskader (RAF): Tweede Wêreldoorlog
175-eskader was 'n grondaanval-eskader wat deelgeneem het aan die D-Day-landings en die opmars in Noordwes-Europa. Dit is op 3 Maart 1942 in Warmwell gevorm rondom 'n kern van orkaan IIB's van No. 402 Squadron. Die eerste operasie, 'n aanval op die vliegveld van Maupertus, het op 16 April 1942 plaasgevind, en die eskader het 'n mengsel van aanvalle van vyandelike skeepvaart en defensiewe pligte gevlieg, beide plaaslike verdediging en konvooi -beskerming.
In Julie is beveel om voor te berei op 'n buitelandse skuif, maar dit is gekanselleer, en die eskader het in die Verenigde Koninkryk gebly, waarvandaan dit deelgeneem het aan die aanval op Dieppe in Augustus 1942. Die Typhoon arriveer in April 1943 en op 12 Junie die eskader het by die Tweede Tactical Air Force aangesluit. Vuurpyle het in Februarie 1944 aangekom en die eskader het begin oefen vir 'n leërondersteunende rol.
Die eskader is gebruik om Duitse kommunikasie in die tydperk voor D-Day aan te val. Op die dag voor D-Day het die eskader (saam met nr. 174 en 254) 'n aanval op die Jobourg-radarstasie naby Cap de la Hague gedoen, wat een van drie aanvalle in hierdie tydperk was wat deur Leigh Mallory uitgesonder is. Die eskader het twee weke na D-Day na Normandië verhuis en die 21ste weermaggroep ondersteun en Duitse basisse en wapens aangeval. Die eskader bereik Nederland in September en trek middel Maart 1945 na Duitsland en val Duitse kommunikasie en wapens en sterkpunte op die slagveld aan. Die eskader was deel van die besettingsmagte totdat dit op 30 September 1945 ontbind is.
Maart 1942-April 1943: Hawker Hurricane IIB
Maart-Oktober 1942: Warmwell
Desember 1942-Januarie 1943: Gatwick
Januarie-Maart 1943: Odiham
Maart 1943: Stoney Cross
Maart 1943: Lasham
Maart 1943: Odiham
Maart-April 1943: Stoney Cross
Mei-Junie 1943: Lasham
Junie-Julie 1943: Appledram
Julie-Oktober 1943: Lydd
Oktober 1943-Februarie 1944: Westhampnett
Februarie-Maart 1944: Eastchurch
Maart-April 1944: Westhampnett
April-Junie 1944: Holmsely South
Junie 1944: B.3 St. Croix
Junie-September 1944: B.5 Fresney Camille
Desember 1944-Maart 1945: B.80 Volkel
Maart-April 1945: B.100 Goch
Mei-Junie 1945: Warmwell
Junie 1945: Manston
Junie-Augustus 1945: B.164 Sleeswyk
Augustus-September 1945: B.160 Kastrup
September 1945: B.164 Sleeswyk
Eskader kodes: HH
Junie 1943: 2de TAF
6 Junie 1944: No.121 Wing No.83 Group Second Tactical Air Force Allied Expeditionary Air Force
Maart 1942 verder: Grondaanval -eskader
As u een van die mees epiese grappe in die geskiedenis van die Verenigde State suksesvol uittrek, is die enigste ding wat u hoef te doen om gedenkdrag soos hierdie baadjie te ontwerp in die permanente versameling van die Sitka History Museum 's.
Toe die FAA-toring toestemming vra om terug te sit in Sitka, het Homer Sutter, die lugverkeersleier, gesê: 'Ek bring u so laag en onopvallend as moontlik in ... en terloops, die seun van 'n geweer lyk fantasties! " Porky het die FAA en die Sitka -polisiekantoor in kennis gestel, maar het een of ander manier die kuswag vergeet. Die kuswag het vinnig na sy bote en helikopter gegaan om ondersoek in te stel, maar die vlieënier het hom vinnig na 'n hoop smeulende bande en 'n groot April -teken in die sneeu afgekyk.
Die grap het voortgegaan om AP wêreldwyd nuus te maak. Nuus van Porky se manewales in Sitka het selfs Jimmy Johnson, vise-president van Alaska Airlines, bereik, wat die Sitka-stasie gebel het om hul vertrekvliegtuig opdrag te gee om oor die berg te vlieg, wat hul passasiers 'n sitplek in die ry gegee het. Meer as veertig jaar later maak die uitbarsting van Mount Edgecumbe steeds die lys van die Top 100 April Fool's Day Hoaxes of All Time. Volgens die plaaslike legende het 'n inwoner van Sitka, toe Mount St. Helens ses jaar later uitgebars het, aan Porky geskryf en gesê: 'Hierdie keer het jy te ver gegaan!'
11 - Alles is gesluit in Frankryk op Bastille -dag
Bastille -dag is 'n nasionale vakansiedag in Frankryk, dus is poskantore, museums, banke en die meeste winkels natuurlik gesluit.
Restaurante en koffie buite die mees toeristegebiede kan ook gesluit wees. Bakkerye en sommige Paryse winkels, sowel as winkels op lughawens en treinstasies of langs die groot paaie, kan egter oop wees.
Skedules vir openbare vervoer kan ook wissel.
In groot stede (veral Parys) word groot paaie gesluit vir optogte en ander geleenthede. Afhangende van die grootte van die stad, kan dit gedurende 'n paar dae 'n groot ongerief wees: ek nooi u uit om die artikel van Olivier te lees "dink twee keer na Parys om Bastille -dag te bezoeken"!
By die dood van Clovis, koning van die Franken, in die jaar 511 is sy koninkryk verdeel tussen sy vier seuns, van wie die tweede Clodomir was. Dertien jaar later word hy doodgemaak terwyl hy teen sy neef, Gondomar, veg, en laat drie seuns sy heerskappy oor. Die jongste van hierdie seuns van Clodomir was St. Clodoald, 'n naam wat meer bekend is onder Engelse onder sy Franse vorm van Cloud uit die stad Saint-Cloud naby Versailles. Toe Cloud agt jaar oud was, het sy oom Childebert saam met sy broer 'n plan beraam om van die seuns ontslae te raak en hul koninkryk te verdeel. Die oudste seun, Theodoald, is doodgesteek. Die tweede, Gunther vlug verskrik, maar is gevang en ook vermoor. Cloud ontsnap en is vir veiligheid na die Provence of elders geneem.
Childebert en sy broer Clotaire het die vrugte van hul misdaad gedeel, en Cloud het nie probeer om sy koninkryk te herstel toe hy volwasse was nie. Hy het homself onder die dissipline van St. Severinus geplaas, 'n kluisenaar wat naby Parys gewoon het, en daarna het hy na Nogent aan die Seine gegaan en sy erfenis gehad, waar dit nou Saint-Cloud is. St Cloud was onvermoeid om die mense van die buurland te onderrig, en eindig sy dae in Nogent omstreeks die jaar 560 toe hy ongeveer ses en dertig jaar oud was. St Cloud se feesdag is 7 September.
1845: Francis S. Martin verkoop al sy voorraad in die handel aan die nuwe firma Little, Cursetjee & Co, bestuur deur John Martin Little en die Parsi -sakeman Cursetjee Frommurze.
John Little & Co in Raffles Place in die vroeë 1890's. FOTO: NASIONALE ARGIEF VAN SINGAPORE
1853: Cursetjee Frommurze verlaat die vennootskap en stig sy eie winkel as Cursetjee & Co.
Cursetjee se nuwe onderneming huur 'n ambisieuse Engelse sakeman uit Australië, met die naam Philip Robinson - wat self sal toeslaan om Robinsons se voorganger Spicer & Robinson in 1858 te vorm.
John Martin Little se broer Matthew kom aan boord van die Little -onderneming en die onderneming word John Little & Co.
1894: In Januarie is John Little & Co, Limited in Londen geregistreer met 'n kapitaal van £ 75 000 ($ 3 miljoen in vandag se dollars) om die Singapoer -onderneming as 'n lopende onderneming te bekom "en om sake te doen as uitvoerders, invoerders en algemeen winkeliers ".
John Martin Little sterf in April, op 70 -jarige ouderdom, in Londen.
'N Bord buite die John Little -gebou met die naam van die emporium. FOTO: ST LêER
1897: Die rubriek "Impressions of a New-comer" van The Mid-day Herald het die afdelingsfabriek by John Little geprys omdat hy "onder toesig van deeglik ervare modiales (fashionistas) was" en het bygevoeg dat "hulle baie bevoeg is om selfs die mees hardnekkige hul geslag wat mode betref, die materiaal wat gebruik moet word en al die ander dinge ".
Die skrywer van die rubriek was beïndruk en skryf: "Dit is waarlik, maar dit is volstrek genoeg om aan die vereistes hier te voldoen, vanweë die groot en uiteenlopende voorraad wat hulle het."
'N Model wat 'n halwe glips vertoon tydens 'n modevertoning in John Little in 1955. FOTO: ST FILE
1900: John Little word omskep in 'n beperkte maatskappy.
1909: Die opening van die jaarlikse verkoping by John Little in April maak die nuus omdat dit 'n 'geweldige' verkeersknoop veroorsaak het. The Straits Times het berig dat elke ruimte buite die winkel "deur waens en riksja's (sic) in beslag geneem word op hul tariewe, wat binne -in aankope doen".
1914: John Little open in April 'n filiaal in Kuala Lumpur, nadat hy agt jaar lank 'n kantoor in die stad gehad het.
Die Straits Times het toe berig dat die nuwe winkel 'drie verdiepings hoog' is en spog met 'n elektriese hysbak, benewens 'n pragtig gemodelleerde trap, met 'n maklike helling '.
Dit bevat afdelings vir mans- en damesklere, 'n kruideniers- en wynafdeling en 'n meubelafdeling. Daar was ook 'n 'luukse verversingsruimte' vir kliënte.
1926: John Little maak 'n tak in Penang oop.
1929: John Little maak 'n tak in Ipoh oop.
1939: John Little word die eerste Europese winkel met Chinese as modelle saam met die Europeërs. Dit was destyds algemene praktyk dat kleinhandelaars die nuutste modes pronk deur lewendige modelle in "mannequin parades" te hê.
1942: Die Japannese besetting van Singapoer begin. John Little se perseel in Singapoer word omskep in 'n Japannese warenhuis, Daimaru.
Sy Maleisiese bedrywighede oorleef die oorlog nie.
Model Mercy Undersan dra 'n swembroek tydens 'n modevertoning vir John Litte, in 1953. FOTO: ST FILE
1946: John Little se perseel in Singapoer is een van die kommersiële geboue wat deur die Britse militêre owerhede opgeneem is ná die verdrywing van die besettende Japannese magte aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog.
The Straits Times doen 'n beroep op die normalisering van burgerlike kleinhandelbedrywighede in die na-oorlogse Singapoer om die groei van die swart mark te onderdruk.
Die koerant het toe in Maart geskryf: "Dit is van die uiterste belang dat die persele van groot Europese kleinhandelwinkels aan hul eienaars beskikbaar gestel moet word sodra die eienaars die besigheid kan hervat."
Dit lyk asof die owerhede saamstem. Teen Augustus is John Little weer aan die gang.
'N Kersvader verskyn op 19 November 1955 by John Little. FOTO: ST LêER
1955: John Little word in Februarie verkry deur Jardine Matheson, die Hong Kong -firma wat in 1832 deur twee Skotte gestig is om handel te dryf met gesmokkelde opium.
John Little word in Julie deur die tuisgemaakte Robinsons oorgekoop.
1959: Werkers is vakbond onder die Singapore Textiles and General Merchants 'Employes' Union.
1960: John Little skuif sy kleinhandelbedrywighede uit sy gebou in Raffles Place, wat sedert die dag van John Martin Little tot vier verdiepings uitgebrei het.
Die John Little -gebou word as kantoorruimte aan ander maatskappye verhuur.
Die afdelingswinkel begin met die oprigting van winkels regoor die eiland.
Die John Little -gebou word in 1960 in Raffles Place gesien. FOTO: ST LêER
1972: Specialists 'Shopping Centre open in Orchard Road. Robinsons maak teen Desember 'n winkel oop.
John Little bly die ankerhuurder in vier van die gebou se sewe verdiepings.
1973: Die perseel van Raffles Place word verkoop aan die Singapore Land and Investment Company vir S $ 27,965,000 (S $ 130,5 miljoen vandag).
1977: John Little sluit winkel in Liat Towers.
Koper wat in John Little in die spesialis se sentrum ronddrom tydens die Groot Singapoer -verkoop op 24 Mei 2002. FOTO: ST FILE
1979: John Little maak in Augustus sy winkel op Plaza Singapura oop, die vierde en grootste afsetpunt destyds.
In Desember sluit hy sy Straits Trading Building -tak "omdat die ruimtevereistes te beperk is".
1985: Die Plaza Singapore -winkel is gesluit, net soos John Little -winkels in Robina House en Clifford Center.
1987: John Little word 'JL' hermerk in 'n poging om jonger kliënte te wen.
2003: John Little keer terug na Plaza Singapura. Dit het sewe ander takke regoor die eiland - in Specialists 'Shopping Center, Northpoint, White Sands, Causeway Point, Jurong Point, Compass Point en Parkway Parade.
2005: John Little maak die winkel in Parkway Parade toe.
2006: John Little sluit winkel in Compass Point en White Sands Shopping Centre.
John Little by die Orchard OG -gebou in 2010. FOTO: ST LêER
2007: John Little sluit sy vlagskip Specialists 'Shopping Center se persele toe.
Dit verhuis na die Orchard OG-gebou met sewe verdiepings, waar dit die enigste huurder is, en maak 'n nuwe vlagskipafset op Marina Square oop.
2008: Dubai se Al-Futtaim-groep neem Robinsons oor.
John Little sluit winkel in Northpoint.
2010: John Little verlaat die Orchard OG -gebou en sluit ook die uitlaat van Causeway Point.
2015: John Little sluit winkel in Marina Square en Tiong Bahru Plaza.
2016: John Little sluit die winkel in Jurong Point en berei hom voor om op Plaza Singapura af te sluit.