Definisie van 'n Begunstigde - Reisverhale - 2020
Onder langtermynreisigers blyk dit 'n sekere mate van mededinging, 'n eenmansaak, oor wie 'n plek kan besoek terwyl die minste geld bestee word. Dit is 'n teken van eer om te sê, "Wel, ek het Frankryk vir X dollar goedkoper as jy, "Asof die goedkoper jy gaan, hoe meer outentieke jou ervaring is.
Ek het hierdie houding op my webwerf gesien wanneer ek my koste-van-reisposte deel. Daar is altyd 'n paar mense wat dinge sê, "Wel, ek dink jy het oorskot, want ek het dit vir die helfte van die prys gedoen."
Ek het hierdie goedkoopste kompetisie nooit verstaan ​​nie. Vir my is 'n backpacker of 'n begroting reisiger niks te doen met hoe veel geld wat jy spandeer. Inteendeel, dit het alles te doen met hoe jy spandeer dit. Net soos jy nie diep sakke of 'n trustfonds hoef te bekostig om te reis nie, hoef jy ook nie op 'n skerm te bly om jouself 'n begrotingsreisiger te noem nie.
Een van my grootste troeteldiere is hierdie obsessie met goedkoopheid wat ek onder baie reisigers sien. Ek het nog nooit verstaan ​​hoekom 'n mens soos 'n pauper sou leef terwyl hy geld spaar vir 'n reis nie, net om dan op daardie reis te gaan en steeds soos 'n pauper te leef. As jy net 'n klein hoeveelheid geld het om te spandeer, beter om 'n korter reis te doen wat al die aktiwiteite doen wat jy wil as om voortdurend te sê, "Ek sou dit graag wou doen, maar ek kan dit nie bekostig nie"Op jou langer reis.
Vir my is dit 'n reis om spaarsaam te wees - nie goedkoop nie. Dit gaan oor om nie geld te mors op frivolous stuff nie. Moenie snack of koop 'n miljoen klewerige aandenkings of uitgaan en elke aand dronk word nie. Dit gaan oor weet wanneer en waar jy geld moet spandeer, maak nie saak hoeveel jy gebeur nie.
Kan plekke vir vuil goedkoop besoek word? Seker. Jy kan soos hierdie man wees wat die Europeërs vir 12 maande uitmekaar gemaak het en daardeur slegs $ 5,000 USD spandeer het. Hy het so min spandeer, gehardloop, nooit uitgaan nie, nie een museum besoek nie, en gratis dinge van mense kry. Dit is 'n goeie manier om goedkoop te reis. Ek is seker dat die plaaslike inwoners hom baie waardeer het om terug te gee aan die gemeenskap soos hy gedoen het. Maar as jy kamp, ​​kook al jou eie maaltye, moenie drink of nooit iets ekstra doen wat geld kos nie, jy kan altyd êrens heen gaan en baie min spandeer.
Maar ek sien nie die punt nie.
Wanneer ek 'n plek besoek en dan 'n begrotingsgids daarvoor doen, erken ek altyd dat ek oorweldig het. Sonder 'n twyfel kan jy altyd 'n goedkoper plek besoek as wat ek gedoen het. Ek overspreek omdat reis my alledaagse lewe is, en ek hou daarvan om my een of ander tyd te behandel. Dit is waarom ek nie net ingesluit het wat ek spandeer het nie, maar ook bespreek waarom ek oorbestee het en hoeveel dit land regtig moet kos.
Maar my gidse weerspieël my idee van wat 'n begroting reisiger is: iemand wat geld spandeer, nie goedkoop nie. Hulle is vir die reisiger wat weg wil gaan, dalk het nie baie geld nie, maar wil nog baie aktiwiteite geniet.
Ek het nie Italië besoek om die lekker etes en gelato oor te slaan nie. Ek het nie na Bordeaux gegaan om 'n wyn toer af te draai nie. Ek het nie meer as 'n jaar spandeer om geld te spaar sodat ek elke aand goedkoop etes in 'n koshuis kombuis kon kook nie. Ek het nie na Australië gegaan om van die Outback te droom om te sê nie, "Nee, daardie reis is 'n bietjie uit my begroting. Dalk 'n ander keer."
Ek onthou toe ek die eerste keer oorsee gaan. Ek het alles so goedkoop gedoen as wat ek kon. Ek het baie dinge verloor wat ek graag sou wou doen in die naam van die "budget travel." Ek het nooit daardie kookkursus in Italië geneem nie, het nooit in Thailand gedyk nie, het nooit 'n wynreis in Australië gedoen nie en het nooit in die Toring van Londen.
Ek betreur die besluite tot vandag toe.
Ek het gesê ek sal hulle volgende keer doen, toe ek geld gehad het. Maar jy weet wat? Die volgende keer moet nog kom. Ander dinge het in die pad gekom.
Almal het sy of haar eie siening van wat 'n begroting reisiger is. Om tydskrifte soos Begroting ReisenReis en ontspanning, of selfs skrywers soos Rick Steves, "begroting" beteken $ 120 + USD-hotelle en $ 40 USD-etes. Ek lees daardie tydskrifte en kyk na hul pryse en gaan, "Hoe gaan dit met die begroting? Dit is duur!"Maar ek dink vir hulle lesers wat 'n bietjie meer geld het en waarskynlik solank middel tot hoër middelklas, dié pryse is begroting.
Terselfdertyd sal sommige mense na my begrotingsgidse kyk en sê, "Hoe gaan dit met die begroting?"Daar is altyd maniere om plekke goedkoper te doen as jy bereid is om die offers te doen. Persoonlik, ek is lief vir kampeer, tenting, en kook my eie maaltye - wanneer ek in die woestyn is. Maar as deel van 'n daaglikse reisstyl? Dit is nie vir my nie. En op grond van my ervaring, dink ek nie dit is realisties vir die meerderheid van die reisigers daar buite nie.
Een van my grootste begroting wenke is om te weet waarvoor jy geld wil spandeer voor jou reis, en gebruik dit dan as basis vir die vorming van jou begroting. Op dié manier oorskry jy nie terwyl jy op die pad is nie, omdat jy soveel as moontlik voorberei het. Jy sal nie vroegtydig tuis kom nie, want jy het blindside gekos.
As jy bewus is van jou koste, kan jy jou begroting beter beplan en dan spaarsaam wees met jou geld - sonder om goedkoop te wees. Omdat jy nie 'n tweede kans kry nie, so dikwels as wat jy dink jy sal. Spandeer jou geld op die groot aktiwiteite waaroor jy gedroom het, in plaas daarvan om hulle te laat val net omdat hulle 'n prysjie het.
Reis is nie 'n wedloop na die onderkant nie. Jy is nie 'n beter reisiger nie, want jy het na Frankryk gegaan en besluit om nie geld te spandeer nie. Dit maak jou nie 'n begrotingsreisiger nie. Ek dink dit maak jou net goedkoop. Ek dink die gesprek moet verskuif van "goedkoopheid" na "spaarsaamheid." 'N Reisiger wat sy geld spaarsaam spandeer, maak nie saak hoeveel hy spandeer nie, is 'n begrotingsreisiger.