Motivering kan moeilik wees om deur te kom. Of ons nou tuis, op skool of op die werk is, die meeste van ons was in 'n situasie waar ons presies weet wat om te doen, maar ons het nie die geestelike krag om dit te doen nie. Ons leef in 'n wêreld waar die konstante hype en gewoel ons gewoond maak aan oorhaastige besluite, ons werksure opblaas om aan ons steeds groeiende ambisies te voldoen en om soos 'n ander tand in die samelewing se masjien te voel. Dit alles kan ons wilskrag krities ondermyn, en dit skep ongekende tekorte in ons motivering om te leer, te studeer en te werk op 'n standaard wat ons samelewing toepaslik definieer. Sonder motivering kan alles inherent absurd en sinneloos lyk. Hierdie verkwikkende krag stel u in staat om op te tree, hetsy om uit die bed te klim of om die langverwagte kontrak te onderteken wat die res van u loopbaan sal vorm.
Die afgelope paar jaar was daar 'n toenemende belangstelling in die begrip van die biologiese meganismes wat ons motivering bevorder. dopamien'N Monoamine neurotransmitter. dopamien is betrokke by baie b ... het na vore gekom as 'n belangrike chemikalie wat by byna elke aspek van motivering betrokke is, en dit is nou duidelik dat motivering opgespoor kan word na enkele, omskrewe streke van die brein. Soos elke ander neurotransmitterChemikalieë wat 'n paar sinapse oorsteek en 'n sein na die ... dra, dra dopamien die sein deur van een af ​​te gaan neuronDie funksionele eenheid van die senuweestelsel, 'n senuweesel wat ... aan die volgende reseptore kan bind. Maar watter roete neem dopamien in die brein om u gedagtes te bevorder?
Dit het baie jare se harde werk en wilskrag (dus baie dopamien wat onderweg gebruik is) geneem om te identifiseer wat wetenskaplikes nou die mesolimbiese pad, ook bekend as 'n neuronale stroombaan wat die middel van die brein (middelbrein) met die buitenste gebied (serebrale korteks) verbind. Een groep neurone wat hierdie neuro-oordrag opwek, is in die Ventrale Tegmental-gebied (VTA), waar hulle na die kern accumbens sowel as ander 'limbiese' streke - dit is dele van die brein wat u emosionele reaksies reguleer en die volgende insluit: hippokampusStruktuur in temporale lob wat baie funksies het, maar wel ... amigdala'N Versameling kerne wat in die temporale lob aangetref word. Die amygd ..., prefrontale korteks en septum. Alhoewel 'n genuanseerde prentjie van hoe hierdie streke met mekaar verkeer, steeds ontbreek, is kenners dit eens dat dopamien die balans is tussen die spandeer van 'n middag op u rusbank oor die gebrek aan oefening of na die gimnasium.
"Alhoewel hierdie studies waardevolle insigte bied oor hoe dopamien u uit die bed kry, is dit belangrik om daarop te let dat die meeste studies in knaagdiere uitgevoer is."
Die vroegste eksperimente wat dopamien aan motivering verbind, spoor hul wortels terug na die vroeë 1950's toe die wetenskaplike dr. James Olds ontdek het dat elektriese stimulasie van die middel van die brein veroorsaak dat rotte 'n gegewe beloning-soekende gedrag  herhaal. Die idee dat hierdie effek deur dopamien bemiddel kan word, is later geformaliseer deur Dr. Roy Wise, wie se eksperimente bewys het dat lae dopamienvlakke in die brein van 'n dier sy motivering verminder om op te tree en goed geleerde gedrag uit te voer om voedsel, water of seksuele kontak te bekom. . Daar is vermoed dat hierdie bevindings suggereer dat dopamien ons vermoë om plesier en beloning te waarneem, 'n teorie is wat vinnig die weg na die populêre kultuur gevind het. In 'n reeks eksperimente het 'n groep navorsers aan die Universiteit van Connecticut ook ontdek dat wanneer diere 'n keuse kry tussen 'n beloning met 'n hoë waarde wat baie moeite verg en 'n beloning met 'n lae waarde wat min moeite verg, die verskil in hul keuse kan in die dopamienvlakke van die brein lê. Kunsmatige manipulering van dopamien het getoon dat diere met 'n laer dopamieniveaus die beloning met 'n laer waarde en makliker verkryging kies, terwyl diere met 'n hoër dopamienvlak groter motivering sou toon om harder te werk om die beloning met 'n hoë waarde te verkry  .
Alhoewel hierdie studies waardevolle insigte bied oor hoe dopamien u uit die bed kry, is dit belangrik om daarop te let dat die meeste studies in knaagdiere uitgevoer is. In die poging om hierdie bevindings na ander spesies uit te brei, het wetenskaplikes van die Stanford-universiteit dopamienvlakke gemeet by sommige van die mees moeisame diere op die planeet: miere. 'N Nuwe studie wat in die tydskrif gepubliseer is iScience dui aan dat wanneer hulle miere dopamien kry, hulle groter motivering toon om hul nes te verlaat en hul voedingsaktiwiteit te begin; dit is nie gesien by miere wat 'n beheermiddel  gekry het nie. Die skrywers van hierdie studie het hierdie bevindings geïnterpreteer as 'n bewys dat dopamien 'n voeder se evaluering van omgewingsstimulasies sowel as sy eie fisiologiese toestand kan beïnvloed. In wese kan verhoogde dopamienignaal die dier se persepsie van sy eie fisiologiese gereedheid om te voer, verander deur negatiewe leidrade te reguleer wat hierdie evolusionêre gekonserveerde gedrag reguleer. Lang storie kort, dopamien versap jou.
Maar waar werk dopamien in die brein om die gevolge daarvan uit te oefen? Konsensus wentel om die idee dat wanneer dopamien vanaf die VTA na sy teikens in die brein beweeg, dit in 'n struktuur wat die nucleus accumbens genoem word, bots. Dink daaraan as u persoonlike afrigter. Hoë vlakke dopamien in hierdie omgewing sal u aanmoedig om elke blokkie op u taaklys te merk, terwyl lae vlakke u in u bed sal laat uitsit.
"... terwyl die verbetering van die dopamieninhoud van u brein 'n positiewe uitwerking op u motivering kan hê, kan die effekte verskil afhangende van die toename in dopamien."
Wat kan ons dus doen om ons motivering te verbeter? Is dit genoeg om ons brein se dopamienvlakke te verhoog? Die teendeel. Wetenskaplikes van die Vanderbilt Universiteit het getoon dat hoewel hoë vlakke van dopamien in bekende motiveringsentrums u bereidwilligheid om hard te werk vir 'n beloning kan verhoog, hoë dopamienvlakke ook gevind word in die brein van mense wat minder motivering toon om te werk, net in 'n ander deel van die brein genoem die eiland . Hierdie bevinding dui daarop dat die verbetering van die dopamieninhoud van u brein 'n positiewe uitwerking op u motivering kan hê, maar die gevolge daarvan kan afhang van die hoeveelheid dopamien. Net so is 'n nuwe studie wat in die vaktydskrif gepubliseer is Neuron dui aan dat dopamien ook in die nucleus accumbens vrygestel word na aanleiding van onaangename ervarings, en dit dra by tot die idee dat hierdie sender as 'n tweesnydende swaard in die brein  kan funksioneer.
Hoe kan ons hierdie stelsel hack? Lei u brein op. Navorsers stel voor dat die menslike brein opgelei kan word om die regte dopamienomgewing te skep. Een manier om dit te doen is deur die beloning te verwag. Visualiseer byvoorbeeld die voltooiing van 'n projek en omhels die waargenome beloning. Die gebruik van breinbeeldtegnieke, soos MRINeurowetenskaplikes het bevind dat beloningsinligting verwerk word in 'n gebied van u brein, genaamd die prefrontale korteks en dat hierdie gebied direk in wisselwerking is met die nucleus accumbens en VTA om gemotiveerde gedrag te aktiveer . Daarom kan die verwagte beloning ons bereidwilligheid om te werk direk beïnvloed deur sleutelmotiveringsentrums vir brein te aktiveer.
Uiteindelik, hoewel neurowetenskaplik help om ons biologiese beperkings te beperk, moet ons nie vergeet dat ou-skool selfdissipline en vasberadenheid twee van die kragtigste kragte is om u motivering te verhoog nie. Baie navorsing is nodig om die ingewikkelde biologiese meganismes wat ons wilskrag genereer en onderhou, ten volle te begryp. Maar intussen sal passie en deursettingsvermoë in alles wat u doen waarskynlik u dopamien laat vloei. Die res sal volg.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die neurowetenskap van motivering en hoe om dit te verbeter