Josua Deel 5 - Uitgevang /Joshua Part 5 - Caught Red-Handed by Sophia Prinsloo with Barbara Wilmerton Haas
Uitgevang (Deel 5)
Text Version | English | For Younger Children
(Vervolg van Deel 4)
Die somervakansie was die gunsteling tyd van die jaar vir die Smith-gesin. Dit is dan wanneer jy hulle by die rivier sou kry waar hulle dit geniet om te kampeer. Hulle was mal daaroor om in en naby die water te wees! Maar al die roei, seil, visvang en swem, het almal baie honger gemaak. Die kinders was lus vir iets soet en toe het hulle besluit dit was tyd om hulle spesiale bederf happie te maak — ongebakte sjokolade koekies wat jou mond laat water.
Toe Annie die bestanddele wat sy nodig gehad het gaan haal, het sy ontdek dat die belangrikste bestanddeel uit die kosmandjie wat hulle saamgebring, verdwyn het. Hoe teleurstellend! Daar was geen manier waarop hulle die koekies kon maak sonder marie beskuitjies en 'n plak sjokolade nie.
"Ma, waar is die pakkie marie beskuitjies en die plak sjokolade? Ek weet dit was in die kosmandjie want ek onthou dat ek dit daar gesien het." Ma het ook nie geweet nie, ook nie Pa of die meeste van haar broers en susters nie. Hulle het oral na die vermiste bestanddele gesoek totdat iemand uiteindelik Jerry se gesig, wat baie skuldig gelyk het, raakgesien het. Die ergste van alles was dat daar die onmiskenbare bewyse van 'n paar krummels en 'n bruin vlek op sy ken was.
Toe die gesin hom in 'n hoek druk, het Jerry skaapagtig gesê: "Ek is jammer. Ek kon myself nie keer nie. Ek is die een wat die mariebeskuitjeis en die plak sjokolade geëet het. Daar is net 'n klein stukkie sjokolade oor en ek het dit onder my kussing gebêre. Ek is regtig jammer. Vergewe my asseblief."
Die Smith kinders was baie teleurgesteld. Hulle kon nie een enkele ongebakte koekie daardie vakansie eet nie, want die naaste kruideniersware winkel was baie ver weg. Nadat hulle koppe bymekaargesit het, het hulle besluit dat Jerry sou moes opmaak vir sy fout. Wanneer hulle terugkeer huistoe, moes hy sy sakgeld prysgee om bestanddele te koop om hulle gunsteling ongebakte koekies dubbeld aan te maak vir hulle almal om te geniet.
Josua en die kinders van Israel het baie lekker gevoel oor hulle wonderlike, bonatuurlike oorwinning oor Jerigo. Dit het hulle vertroue regtig versterk en hulle was nou baie gretig om die volgende stad in hulle visier, die klein stad Ai aan te val. Net soos met Jerigo, het Joshua spioene uitgestuur om uit te vind wat die beste manier was om Ai te in te neem. Die spioene het teruggekeer en voor Josua grootgepraat: "Meneer, om Ai in besit te neem, gaan baie maklik wees. Ons sal net so twee- tot drieduisend soldate nodig hê."
Josua het egter iets baie belangriks vergeet. Sonder om dit eers goed te deurdink, het hy besluit om die raad van die spioene te volg en hy het heeltemal geïgnoreer wat God wou hê hy moes doen. Hy het voortgegaan en haastig 'n leër van ongeveer 3,000 dapper manne bymekaargemaak...maar iets was gruwelik verkeerd. êrens onder hulle was 'n onsigbare vyand wat hulle tot verskriklike verwoesting en dood sou lei — iets waarvan net een mens geweet het, iets wat weggesteek was, iets wat verban was.
Josua was heeltemal onbewus van hierdie verborge vyand. As hy tog maar eers die Here vir instruksies gevra het hoe om Ai te oorwin, sou die Here met graagte hierdie verborge ding geopenbaar het. Maar Josua het nie en in plaas daarvan, het hy die spioene se raad gevolg en 3,000 soldate gestuur om Ai aan te val.
Natuurlik, het die hele ding in 'n volslae RAMP geëindig! Tot hulle uiterste ontsteltenis, was Ai se manne te sterk vir Josua se manskappe en het hulle op die ou end al die pad tot by die steengroewe van Sebárim gejaag. Nog erger, 36 Israeliete het gesneuwel.
Toe Josua en die kinders van Israel die boodskap van die nederlaag hoor, was hulle verpletter. Hulle het nie verstaan waarom hulle verslaan was nie. Waarom het die Here nie vir hulle oorwinning gegee soos die vorige keer nie? Was God nie meer met hulle nie? Het Hy hulle verlaat?
Josua en die oudstes se harte was so gebreek dat hulle hul klere uit pure onsteltenis geskeur het. Hulle het nederig voor die Here neergeval, stof op hulle hoofde gegooi en plat op hulle aangesigte op die grond voor die Vebondsark gelê. Hulle gehuil en gerouklaag kon dwarsdeur die hele laer gehoor word tot laat in die aand.
Toe hulle nie meer trane oorgehad het nie, het Josua vir die Here vertel presies hoe hy voel: "Here, waarom het U ons bonatuurlik oor die Jordaan laat trek net sodat ons vyande ons hier in die Beloofde Land kan doodmaak? Ons moes veilig aan die ander kant gebly het. Wat op aarde moet ek nou doen? As al ons vyande hoor wat nou gebeur het, sal hulle begin dink dat ons 'n maklike prooi is en dat hulle kan kom en ons maklik uitwis! Dink net hoe sal dit U laat lyk voor die heidene!"
Soos 'n streng ouer, was die Here glad nie beïndruk met Josua en die oudstes nie omdat hulle Hom nie eerste geraadpleeg het in hulle besluit om te gaan oorlog voer nie. Sonder om doekies om te draai, het God geantwoord: "Staan op! Dit help niks om met julle aangesigte op die grond te lê en huil nie. Dit gaan nie die probleem oplos nie.
"Israel het gesondig — IEMAND het my gebooie nie ernstig opgeneem nie. Die skuldige persoon het van Jerigo se buit geneem. Het Ek julle nie beveel om dit nie te doen nie? Ek het julle baie duidelik gesê dat die buit aan My behoort. Daardie persoon het teen my woord gegaan. Hy het nie net die buit gesteel nie, maar hy het ook die goed wat hy gesteel het, weggesteek. Die verborge sonde het veroorsaak dat julle moes vlug voor julle vyande. Totdat julle afreken met hierdie sonde en dit met vuur verbrand, kan Ek julle nie help nie en julle sal aanhou om nederlae te ly aan die hand van julle vyande."
Wat nou? Josua het nie geweet wat om te doen nie, maar die Here het presies vir hom gesê hoe hy hierdie probleem moes oplos. Hy het gesê: "Gaan sê vir die volk om hulleself vanaand te reinig omdat hulle môre almal voor My moet verskyn om geoordeel te word, stam vir stam. Die stam aan wie die skuldige behoort, sal uitgewys word, dan die familie, dan die gesin en dan die skuldige een! Hy en alles wat hy het, moet met vuur verbrand word omdat hy die verbond van die Here verbreek het. Hy het 'n skandalige en bose ding gedoen omdat hy van My gesteel het en teenspoed oor die hele Israel gebring het."
Dus het die volk hulleself daardie aand gereinig net soos die Here hulle beveel het. Hulle het hulleself en hulle klere gewas, maar wat hulle nie besef het nie, was dat God REGTIG ... REGTIG ... EGTIG elke verborge ding en elke geheimde sonde raaksien, omdat Hy diep in die hart van elke man, vrou en kind kyk.
Die volgende oggend, het Josua teen dagbreek opgestaan en Israel voor die Here gebring, stam vir stam. Eerste, was die stam van Juda uitgewys...
...toe was die familie van Serag uitgeroep
...gevolg deur die gesin van Sabdi.
Toe was Sabdi se kleinseun, AGAN, wie se pa Karmi was, as die skuldige persoon aangewys.
Met 'n swaar hart, het Josua gesug en vir Agan gesê: "Seun, verheerlik die Here, die God van Israel en bely jou sonde voor Hom. Sê vir my wat jy gedoen het en moenie dit vir een sekonde langer vir my wegsteek nie."
Agan het geen ander keuse gehad as om eerlik te wees en sy boosheid te bely nie. Dit was die enigste eerbare ding wat hy kon doen na sy afgryslike sonde wat Israel in teenspoed laat beland het en op die ou end 36 manne se lewens gekos het. Hy het vol berou gesê: "Meneer, ek het teen die Here gesondig en wat aan Hom behoort, vir myself gevat. Dit is wat ek gedoen het. Ek het 'n pragtige, sagte, satynkleed, 200 blink silwer munte en 'n staaf glinsterende goud gesien. Ek het dit so begeer dat Ek dit nie na die Here se skatkis gebring het soos u beveel het nie, maar ek het 'n gat in die grond onder my tent gegrawe en dit daar weggesteek. U sal al die gesteelde goedere steeds daar kry."
Josua het dadelik 'n paar manne gestuur om die gesteelde kleed, die silwer en die goud in Agan se tent te gaan haal. Gretig om ontslae te raak van goddeloosheid in die laer, het hulle die gesteelde goedere opgegrawe en dit alles vir Josua geneem. Toe het hulle Agan en al sy gesteelde goed, plus al sy seuns en dogters, sy tent, sy diere en al sy besittings na die vallei van Agor, wat Vallei van teenspoed beteken, geneem. Daar was hulle almal gestenig en met vuur verbrand. Toe is 'n groot hoop klippe op hulle gestapel. Sonde was uit die Israeliete se laer gedelg en dit het die vloek en die kwaai woede van die Here laat bedaar.
Dink jy dat Josua en sy manskappe nou vir Ai kon oorwin noudat hierdie sonde geopenbaar was en behoorlik mee afgereken was?
Wel, na dit alles, het die Here weer gepraat. Josua was baie bemoedig, vertroos, verlig en vol pure blydskap toe hy Hom hoor sê: "Nou dat julle julleself verneder en hierdie verborge sonde verwyder het, moenie meer vrees of moedeloos wees nie. Neem jou hele leër na Ai, want Ek het die stad, sy Koning en al sy grond in julle hande oorgegee en julle sal dit in besit neem."
Die Here het ook vir Josua 'n briljante plan gegee. Hy het gesê: "Stel 'n lokval — steek 'n paar manne agter die stad weg vir 'n verrassingsaanval — en vernietig dit net soos julle met Jerigo gemaak het. Maar hierdie keer, mag julle die buit en die diere vir julleself hou."
Toe het Josua sy gevegsmag byeengeroep en vir hulle God se lokvalplan verduidelik. Hy het 30,000 dapper helde uitgesoek, hulle in die nag uitgestuur en gesê: "Gaan bekruip die westekant van die stad, tussen Ai en Bethel, nie te ver daarvandaan af weg nie en wees gereed."
Die manskappe het baie noukeurig geluister toe Josua verder praat: "Wanneer ek van die ander kant van die stad af kom saam met die res van die manskappe, sal die soldate van Ai die stad verlaat om teen ons te veg. Ons sal die eerste keer vlug en hulle ons laat agtervolg. Wanneer hulle ver genoeg weg van die stad af is, dan moet uit julle wegkruipplek kom en Ai verras met 'n aanval. Verslaan almal met die swaard en verbrand die stad met vuur."
Soos die ware, sorgsame leier wat hy was, het Josua daardie nag tussen sy manne deurgebring. Vroeg die volgende oggend, het hy hulle vol vertroue gelei terwyl hulle na Ai gemarsjeer het. Toe hulle by die rand van die vallei kom, het hulle seker gemaak dat die spioene van die Koning van Ai hulle sien. Die spioene het dadelik die plek waar hulle Josua en Israel se leër gesien het aan die Koning van Ai gerapporteer, maar hulle was salig onbewus van die Israeliete wat weggekruip en in die lokval gewag het. Die Koning van Ai het die volgende dag gebruik om sy leër gereed te maak om Josua en sy manne aan te val. Daardie nag, terwyl alles donker was, het Josua in die geheim nog 5,000 manskappe gestuur om by die troepe wat in die lokval was aan te sluit.
Met dagbreek die volgende oggend, het die Koning van Ai en sy manne die Israeliete aangeval in die Vallei van Araba met klipharde geskree en geroep. Josua en sy manskappe het voor hulle uitgevlug in die rigting van die woestyn, en het gemaak asof hulle die aftog blaas en gevlug soos bang rotte voor 'n honger kat uit. Die manne van Ai was baie opgewonde toe hulle sien dat Josua en sy manne vlug. Die koning het gedink hulle was op die randjie van nog 'n oorwinning teen die kinders van Israel en het al die oorblywende soldate wat steeds in Ai was, opgeroep om ook die Israeliete te kom agtervolg. In hulle ywer om Josua en sy manskappe in te haal, het hulle dwaaslik die stad verlaat met sy poorte wyd oop met nie 'n enkele soldaat oor om dit te verdedig nie.
Toe het die Here vir Josua gesê: "Lig op jou swaard en spies op en rig dit op Ai omdat Ek jou oorwinning daaroor gee. Toe die Israeliete in die lokval sy teken sien, het hulle opgespring en die mense van Ai verras deur in die stad in te storm en dit aan die brand te steek. Gou kon die geknetter van 'n vlammende inferno oral in die stad gehoor word terwyl die rook begin opgaan het as teken van die verwoesting van Ai.
In die tussentyd, het die Koning van Ai en sy soldate omgekyk met die verwagting om nog soldate van Ai te sien opdaag wat hulle sou help om Josua en sy manne te agtervolg. Wat hulle egter gesien het, het hulle tot in hulle siele geskok. Ai het gebrand en 'n dik rookwolk het hoog in die lug gerys.
Terselftertyd, toe Josua en die manne die rook sien, het hulle moed geskep omdat hulle God se plan kon sien werk. Hulle het omgedraai en begin om die soldate van Ai te verslaan. Kletterende swaarde kon oral gehoor word. Die troepe van Israel wat Ai aan die brand gesteek het, het ook gekom om Josua en sy troepe te help. Hulle het Ai se manne omsingel en hulle oorweldig sodat nie een van hulle oorleef het nie.
Daardie dag het Josua aangehou om sy swaard na Ai te wys todat daar geen mense van Ai meer oor was nie — al 12,000 van hulle. Die stad het tot op die grond afgebrand en net murasies het oorgebly. Die troepe van Israel het die koning van Ai lewendig gevang. Hulle het hom na Josua gebring en hy was aan 'n boom opgehang tot die aand toe, waarna sy liggaam voor die stadspoorte gegooi en toegegooi is met 'n hoop klippe. Ai was oorwin tot eer van die Here!
Hierdie hele ervaring met Agan het Josua geleer dat die volk die Woord van God meer dikwels moes hoor om te sorg dat hulle dit onthou. Hy wou nie hê hulle moes weer dieselfde foute maak nie. Daarom het by berg Ebal vir die Here 'n altaar gebou met groot klippe wat nie gekap of gebreek was nie, net soos Moses beveel het, en hy het die Tien Gebooie op die klippe van die altaar uitgebeitel. Die priesters het brandoffers en soenoffers aan die Here gebring op die altaar.
Toe het Josua die mense van Israel in twee groepe verdeel. Een groep het aan die voet van berg Ebal gestaan en die ander helfte aan die voet van berg Gerísim. Die Verbondsark was in die middel, tussen die twee groepe. Daar het hy hardop, voor almal die hele wet van Moses gelees, sowel as die seëninge wat die kinders van Israel sou ontvang as hulle gehoorsaam was, en die vloeke wat oor hule sou kom as hulle ongehoorsaam was aan die Wet.
Josua en die kinders van Israel het 'n paar waardevolle lesse geleer toe hulle verslaan was. Hulle het geleer om God eerste te soek elke dag, om sonde te bely wanneer God dit openbaar, om met probleme af te reken en aan te beweeg, en om hulle geestelike oë op die Here te hou. Hulle het ook geleer om nooit ooit op te gee wanneer foute gemaak word nie, omdat baie uit foute geleer kan word.
(Vervolg in Deel 6)
God sien alles. Erken en bely gou-gou jou sondes, maak dinge reg as jy kan en vertrou God vir sy genade. Vra Hom om jou te help om uit jou foute te leer.
1. Waarom moes die Israeliete die aftog blaas teen Ai?
2. Wie was die skuldige persoon?
3. Wat het hy gesteel?
4. Kon sy sonde weggesteek bly?
5. Was hy gestraf vir sy sonde?
6. Toe met die sonde afgereken was, het die Here Israel genadig bewys en hulle weer oorwinning gegee?
7. WWat het Josua gedoen om die volk te help om nie weer te sondig nie?
'N VERS OM TE ONTHOU
"As ons ons sonde bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig" (1 Johannes 1:9).
'N ALTERNATIEWE VERS ON TE LEER
"Waarmee sal die jongeling sy pad suiwer hou? Deur dit te hou na u woord" (Psalm 119:9).
"Die sondes van sommige mense is baie duidelik en gaan voor hulle uit tot die oordeel, maar volg ander eers agterna" (1 Timótheüs 5:24).
"...en daar is geen skepsel onsigbaar voor Hom nie, maar alles is oop en bloot voor die oë van Hom met wie ons te doen het" (Hebreërs 4:13).
Is daar 'n wegsteekplek of houer in jou huis waar soet of sout happies gebêre word? Was jy al ooit in die versoeking om van die happies te neem sonder om te vra? Wat van 'n potlood of 'n speelding van 'n boetie, sussie of vriend sonder dat hulle weet? Of is daar een of ander sondige ding waarvan jy nie wou hê ander moes weet nie? Was jy uitgevang en gestraf, of het jy daarmee weggekom? As jy daarmee weggekom het, pasop, want jy kan versoek word om selfs groter sonde te doen.
[Na bespreking:] Onthou, God sien alles wat ons doen en Hy weet ons maak soms foute. Die loon van die sonde is die dood, maar dit is hoekom God sy Seun, Jesus Christus, gestuur het om vir ons sondes en in ons plek aan die kruis te sterf. As jy jou sondes voor Hom bely met 'n opregte hart, is Hy gewillig om jou te vergewe en jou regverdig voor Hom te maak. Wil jy dit graag nou doen?
Laat ons 'n oomblik in gebed neem en God vra om al ons sondes te vergewe. Laat ons ook sy Heilige Gees vra om ons oë oop te maak wanneer ons die Woord van God lees, sodat ons wysheid en krag kan kry om sonde te vermy en te oorwin.