Net so kom hy in “Na kritiek” (Pretorius, 1995:45) ‘n kritikus by wat dit gehad het oor “die beperktheid” in sy poësie, maar terselfdertyd verwys hy deur die kruideniersbeeld na sy tydgenoot, Ernst van Heerden, en deur die “S.J. Pretorius Bpk.” na Opperman se “Edms Bpk.” Leon, ek stem heeltemal saam, maar soos ek dit verstaan gaan dit oor die openbare rol wat digters en/of literêre kritici speel. ‘n Rugbyspeler kan waarskynlik ook ‘n skeidsregter wees en andersom, maar ‘n verdeling van arbeid is dalk belangrik om teen ‘n botsing van belange en die moontlike misbruik van ‘n sekere invloedsfeer te waak. En dáár is G.A. Watermeyer se “Oestyd”, een van net twee van sy gedigte. antonia het 'n pragtige versameling van perky borste en 'n super pienk poesie. sy vingers haar vagina en masturbates met 'n groot speelgoed Nee, dit gaan rukkenderwys voorwaarts, maar dan met onweerstaanbare geweld. 'n Mens moet altyd daarop let of jy die Here God deur die wêreldgeskiedenis sien skry, dan opspring en jou aan die pante van sy mantel vasklamp, sodat jy voortgesleep word so ver as wat dit kan gaan.")