Anorexia: simptome, oorsake, behandeling
Anorexia nervosa is 'n ernstige geestesongesteldheid. Diegene wat deur patologiese dieet geraak word, verloor vinnig gewig – selfs lewensgevaarlike toestande. 'N Verwronge liggaamsbeeld is ook tipies: siekes is te vet, hoewel hulle reeds baie ondergewig is. Lees hoe om anorexia op te spoor, hoe dit geaktiveer word en hoe om dit te behandel.
Pasiënte met anorexia (anorexia of anorexia nervosa) het die morbiede begeerte om voort te gaan om hul liggaamsgewig te verminder. Dit is dikwels 'n dieet om by die siekte in te kom. Met verloop van tyd bepaal gedagtes oor u eie liggaamsgewig egter toenemend die hele alledaagse lewe van diegene wat geraak word. Alhoewel dit net vel en bene is, voel hulle te dik en verloor hulle steeds gewig.
Anorexia is een van die eetversteurings wat verband hou met bulimie en eetstoornis met 'n binge. Die swaar gewigsverlies is die duidelikste simptoom van anoreksie. Uiteindelik is dit egter net die ekstern sigbare teken van 'n diepgaande geestesversteuring. Om die siekte te genees, is dit nie genoeg om net weer te eet nie.
Die siekte het 'n verslawende karakter: die drang om honger te ly, is byna onweerstaanbaar vir die pasiënte. Die spesiale skop is om die grootste moontlike beheer oor hul behoeftes en hul liggaam te hê. Vir buitestaanders is dit moeilik verstaanbaar.
Anorexics het ook lank geen insig oor siektes nie. Dit is moeilik vir hulle om te erken dat hulle problematiese eetgewoontes het. Hulle bied dus dikwels weerstand teen terapie.
Anorexia nervosa is 'n ernstige geestesongesteldheid. Sommige lyers sterf as gevolg van wanvoeding of selfmoord.
Wie word deur anoreksie beïnvloed?
Anorexia kom gewoonlik vir die eerste keer in die vroeë jeug voor. Die ouderdomsperk beweeg egter al hoe verder. Op die oomblik word kinders al siek. Die meeste anorexics is vroulik en tussen 15 en 25 jaar oud. Maar seuns en mans ontwikkel ook anoreksie.
Die belangrikste simptome van anorexia is die beduidende, self-geïnduseerde gewigsverlies, 'n duidelike vrees vir gewigstoename ondanks ondergewig en 'n verwronge persepsie van die eie liggaam.
Aangesien wanvoeding baie belangrike liggaamsfunksies beïnvloed, kom daar ook talle fisieke klagtes voor.
Die swaar gewigsverlies is die opvallendste anorexia-aanduiding. Diegene wat geraak word, vermy kalorie-ryke kosse en behandel die voedselinhoud breedvoerig. In sommige gevalle verminder anorexiese mense hul maaltye soveel dat hulle soms net water verbruik.
Sommige lyers probeer ook om hul gewig te verminder deur oormatige oefening. Sommige gebruik ook lakseermiddels of ontwateringsmiddels om gewig te verloor.
Die begeerte na meer en meer gewigsverlies en die konstante gewigsbeheer bepaal uiteindelik die hele denke en die volledige alledaagse lewe van diegene wat geraak word. 'N Stagnasie van die gewig of selfs 'n gewigstoename wat hulle as swaar terugslae beoordeel, waarna hulle hul pogings versterk.
Anorexics verloor gemiddeld 40 tot 50 persent van hul oorspronklike gewig. Volgens die kliniese diagnostiese riglyne is 'n liggaamsmassa-indeks (BMI) van 17,5 en hoër 'n anorexia-aanduiding by volwassenes. Dit is 15 persent minder as die normale gewig. Vir kinders en adolessente geld ander limiete, aangesien die liggaamsmassa-indeks nie met die gewone formule bereken kan word nie.
Cachexia: lewensgevaarlike ondergewig
As die emasiëring groot is, word dit ook 'n kakeksie genoem. In so 'n ondergewig ondergewig word die vetreserwes van die liggaam grootliks opgebruik en dit was al groter hoeveelhede spiermassa afgebreek. Die liggaam is dan uiters verswak – 'n lewensgevaarlike toestand.
Op hierdie stadium is 'n kacheeksie van buite sigbaar. Die kontoere van die bene is prominent, die oë is diep, die wange is hol. Die meeste pasiënte probeer hierdie tipiese anorexia-tekens verberg. Hulle dra kledingstukke in verskillende lae wat soveel moontlik die liggaam bedek.
Anorexics maak hul eie liggaam verdraai. Ondanks hul ondergewig beskou baie mense hulself as vet. Hierdie verskynsel word deur dokters verwys as liggaamsskema-afwyking. Buitestaanders kan dit moeilik vind om te verstaan ​​dat diegene wat geraak word, eintlik oorgewig is as hulle in die spieël kyk.
Nie die versekering van ander of objektiewe gewigsmetings soos die BWI kan hulle oortuig van hul feitelike ondergewig nie. Die liggaamsversteuring is 'n ernstige probleem wat oor 'n langer tydperk slegs deur professionele hulp oorkom kan word.
As 'n mens openlik praat oor hul dunheid, reageer hulle dikwels irriterend.
Verwronge liggaamsbeeld in anoreksie
Mense wat aan anorexia ly, het dikwels 'n verwronge persepsie van hul eie liggaam. Hierdie verwronge liggaamsbeeld, ook bekend as 'n liggaamsversteuring, veroorsaak dat mense in die spieël hulself as oorgewig of te vet beskou, al is hulle nie.
Konstante beroep met u eie gewig
'N Baie kenmerkende teken van anorexia is die konstante studie van u eie gewig en voeding. Anorexic mense is in 'n angsbevange angstigheid en te vet om te wees. Dit beteken nie noodwendig dat hulle hul aptyt verloor nie. Inteendeel, hul hele denke handel oor die onderwerpe van voedsel en diëte. Hulle is besig met resepte en kook graag vir ander.
Geaffekteerde mense ken die kalorie-inhoud van die meeste voedselsoorte en let veral op hoeveel kalorieë hulle daagliks in die dieet opneem. Anorexia is uiteindelik 'n poging om beheer oor jouself en jou liggaam te behou.
Om die gevoel van honger te verduur en te oorkom, is 'n anorexia-sukses. Om voedsel te verteer, sal uiteindelik marteling wees, want voedsel beteken verlies aan beheer en 'n skuldige gewete.
Honger soos normaal
Anorexics voel geen gewig so laag nie. Honger word 'n verslawing en die vermindering van voedsel word 'n soort ras met jouself.Die gevoel van honger word normaal, die gevoel van versadiging is onaangenaam. Op 'n sekere punt is gewigsverlies so dreigend dat pasiënte in die hospitaal opgeneem moet word.
Fisieke (somatiese) anoreksie simptome
Anorexia beskadig die hele liggaam. As gevolg van wanvoeding verminder dit die energieverbruik daarvan tot die lewensnoodsaaklike. Dit beïnvloed alle orgelsisteme. Die volgende lys toon die verskeidenheid fisiese gevolge van anoreksie:
vertraagde hartklop (bradikardie), asook hartaritmie
Bevriesing en hipotermie (hipotermie)
Gebrek aan rooi en witbloedselle en bloedplaatjies (pancytopenia)
donsige hare (Lanugo-hare) in plaas van normale liggaamshare
by vroue: skorsing van menstruasie (amenorree), onvrugbaarheid
Versteuring van die elektroliet- en vitamienbalans
Afname in beenmassa (osteoporose)
Ontwikkelingsvertraging by kinders en adolessente
Een gevolg van anorexia is hormonale wanbalans. As gevolg van wanvoeding, kan die liggaam nie genoeg hormone produseer nie. By meisies en vroue lei die swaar ondergewig tot die opskorting van menstruasie (amenorree) en die verlies van seksuele begeerte (verlies van libido).
Evolusionêre biologie kan sinvol wees: 'n Vrou met anorexia kan nie 'n kind baar nie, daarom voorkom die liggaam swangerskap weens 'n gebrek aan sekshormone. Seuns en mans ly ook aan 'n verlies aan libido en dikwels as gevolg van anoreksie.
Anorexics is dikwels intelligente en baie prestasiegerigte mense wat probeer om so perfek as moontlik take te verrig. Hulle is veral ambisieus in sport of op skool. Hulle onttrek hulle egter toenemend aan die sosiale lewe. Hierdie selfgewenste sosiale isolasie is 'n ernstige waarskuwingsteken.
Gemoedskommelings en depressie
Dikwels ly anorexics ook aan 'n sterk gemoedskommeling en depressiewe buierigheid. Hierdie anorexiasimptome kan die gevolg wees van wanvoeding en konstante interne druk om gewig te verloor. Geestesafwykings wat dikwels gelyktydig met anorexia voorkom, is depressie, angsversteurings, obsessiewe-kompulsiewe versteuring, verslaafdes en persoonlikheidsversteurings.
Anorexia: oorsake en risikofaktore
Tot die presiese oorsake van anorexia is daar tot dusver slegs aannames. Dit is egter duidelik dat die siekte Anorexia nervosa nie te wyte is aan 'n enkele sneller nie, maar dat die redes vir anorexia uiteenlopend is.
Biochemiese, sielkundige en sosio-kulturele faktore wat mekaar onderling versterk, dra by tot die ontwikkeling van anorexia.
Nuwer wetenskaplike hipoteses aanvaar dat wanfunksionele spanning die hoofoorsaak van anoreksie is. Sulke afwykings kan genetiese oorsake hê, word reeds geskep deur invloede in die baarmoeder, of word beïnvloed of versterk deur vroeë ervarings. Anorexia begin nie wanneer die eerste simptome verskyn nie, maar veel eerder.
Dit lyk asof die gene 'n belangrike rol speel in anoreksie. Die siekte kom dus gereeld in sommige gesinne voor. Tweelingstudies toon ook 'n duidelike verband tussen die genetiese samestelling van 'n persoon en die voorkoms van anorexia.
By tweesigotiese tweelinge ontwikkel elke tiende anorexia wanneer die ander siek word. Met identiese tweeling is dit selfs elke sekonde. Hoe presies die gene die risiko van siekte beïnvloed, is egter onduidelik.
Soos met baie geestesiektes, word die metabolisme van die boodskapper in die brein selfs by anorexiese pasiënte versteur. Onder hulle word die vlak van die neurotransmitter serotonien verhoog. Die boodskapper beïnvloed eetgedrag en versadiging.
In diere-eksperimente kan aangetoon word dat serotonien die versadiging verhoog en sodoende die eetlus onderdruk. 'N Verhoogde vlak kan dit vir anorexiese mense makliker maak om nie te eet nie.
Serotonien het nog meer effekte: dit verhoog die bui en stimuleer geluk. Dit kan dit ook makliker maak vir mense met anorexia – of dit selfs aanspoor. Beide effekte bevestig ook mense wat oor 'n langer tydperk vasbyt, byvoorbeeld godsdienstige redes.
Serotonien kan help om die anorexiese gedrag te handhaaf. Die tipiese simptome van eetversteuring soos vrees vir gewigstoename en liggaamsversteuring kan nie verklaar word nie.
Begeerte vir beheer
Anorexics sê dikwels in gesprekke met terapeute dat die begeerte om hul eie liggaam te beheer een van die grootste motiverings vir hongersnood is. Hierdie streng behoefte aan beheer word uitgevoer deur die streng dieet.
Sielkundiges interpreteer anorexia as die uitdrukking van 'n interne konflik wat anders nie te bowe gekom kan word nie. In die wetenskap is daar verskillende teorieë wat moontlike anorexia-oorsake in die vroeë kinderjare beskryf. Traumatiese ervarings – byvoorbeeld die egskeiding van die ouers of die dood van 'n familielid – word dikwels geestelike oorsake genoem.
Aan die begin van puberteit het meisies die grootste risiko om anoreksie te ontwikkel. Sommige kenners vermoed dat 'n algemene oorstressing in hierdie lewensfase vol omwentelinge anorexia kan veroorsaak.
Dit is vir sommige meisies bedreig om 'n vrou te word. Daarom verwerp hulle ook die verandering van hul kind se liggaam na 'n volwasse vrou. Die swaar gewigsverlies hier het dikwels die gewenste effek: As gevolg van die uiterste hongersnood is dit dikwels die reël en is die nou figuur meer soos 'n kind eerder as 'n vrou.
Hoë reg op voordele
Anorexia kom meer gereeld voor in die middel- en hoërklasgesinne. Diegene wat geraak word, is gewoonlik opvallend intelligente, ambisieuse en perfeksionistiese mense. Tipies is ekstreme dissipline en 'n groot vraag na jou eie liggaam.
Albei stem ook ooreen met die heersende waardes. By anorexiese pasiënte kan hierdie ideale, wat reeds vanaf kleuterjare geleer word, die siekte opwek.
Anorexics is dikwels nie baie selfversekerd nie. Die oënskynlike beheer oor u eie liggaam versterk die selfvertroue aanvanklik – die pasiënte voel meer selfversekerd en sterker.
Hongersnood word op hierdie manier beloon, wat weer die eetversteurde gedrag versterk. As stresvolle faktore soos 'n problematiese verhouding met die ouers of spanning in die vriendekring, 'n verhuising of die egskeiding van die ouers, kan anoreksie veroorsaak in hierdie moeilike lewensituasie.
Anorexia as drukmiddel
Die weiering om te eet kan ook in konfliksituasies gebruik word as 'n instrument van mag oor die ouers. Die kind besef vinnig dat ouers bekommerd is oor hul honger kind. Terselfdertyd kan die ouers se voedselinname skaars afgedwing word.
Die kind bereik dus 'n magsposisie waaruit dit die ouers onder druk kan plaas. Die weiering van eet as drukmiddel word veral opgemerk as daar baie onopgeloste konflikte in die gesin is. Maar dit is slegs een van die vele moontlike anorexia-oorsake.
Die Westerse skoonheidsideaal versprei tans onnatuurlike skraal liggame. Die druk om maer te wees word versterk deur baie dun rolmodelle uit die media. Die gewig van modelle is laer as die normale gewig. Deur hierdie verwronge liggaamsideaal kry kinders en adolessente 'n onrealistiese beeld van hoe dun of vet 'n mens normaal is.
Voortdurende speen en negatiewe opmerkings oor die karakter kan anoreksie veroorsaak in die konteks van hierdie algemene "verslankingswaan". Aan die ander kant kry almal vandag lof en bewondering as hy gewig verloor het. 'N Dieet is dan dikwels die' intreevlakmedisyne 'in anoreksie.
Aangesien vroue meer volgens hul voorkoms beoordeel word as mans, word hulle selfs meer blootgestel aan die ideaal van skoonheid. Dit kan verklaar hoekom vroue soveel meer aan anoreksie ly as mans. Maar selfs by mans is die uiterlike voorkoms toenemend op die voorgrond. Ook hulle word nou toenemend geraak deur anoreksie.
Anorexia: ondersoeke en diagnose
As 'n anorexia vermoed word, is die pediater of huisarts 'n goeie eerste kontakpunt. Hy kan eers die omvang van die bedreiging beoordeel deur die pasiënt te ondersoek en bloedvlakke te bepaal.
'N Tipiese kenmerk van anorexia is die gebrek aan insig oor siektes. In baie gevalle is dit nie die betrokke persoon wat mediese of sielkundige hulp soek nie, maar die familielede wat bekommerd is.
Aan die begin van elke mediese of sielkundige konsultasie is 'n onderhoud met anamnese. In hierdie onderhoud rapporteer die pasiënt sy persoonlike geskiedenis van anoreksie, moontlike fisieke klagtes en vorige siektes. Byvoorbeeld, as daar anorexia vermoed word, kan die dokter die volgende vrae vra:
Voel u te vet?
Hoeveel gewig het u die afgelope vier weke verloor?
Probeer u doelbewus u gewig verlaag, byvoorbeeld deur oormatige oefening of onvoldoende voeding?
Wat is u verlangde gewig?
Is die menstruasie misluk?
Het u ander fisiese klagtes soos swakheid, duiseligheid of hartstruikel?
Na die gesprek volg die liggaamlike ondersoek. Die dokter kry 'n algemene oorsig van die algemene liggaamlike toestand. Hy sal veral met die stetoskoop na die hart en maag luister.
As 'n objektiewe maatstaf van die ondergewig, bepaal die dokter die liggaamsmassa-indeks of BMI. Ondergewig begin by 'n BMI van minder as 17,5. Die BMI van anorexiese mense is dikwels ver onder.
Die dokter ontvang ook belangrike inligting oor die algemene liggaamlike toestand deur verskillende bloedwaardes te bepaal. Met die bloedtoets kan die funksie van die lewer, niere en bloedvorming byvoorbeeld gekontroleer word en gevaarlike versteurings in die soutbalans (elektrolietbalans) opgemerk word.
Wanvoeding kan enige orgaanstelsel in die liggaam beskadig. Dit hang dus van die spesifieke klagtes af, watter verdere ondersoeke die dokter nog doen.
Anorexia is 'n geestesongesteldheid. Daarom is die geestesimptome deurslaggewend vir die diagnose. Dit word opgeneem in die vorm van verskillende vraelyste en kliniese onderhoude.
Inventaris vir eetversteurings (EDI)
Garner's Eating Disorder Inventory (EDI) is 'n professionele vraelys oor eetversteurings soos anorexia en bulimia. Die huidige EDI dek 91 vrae wat tipiese sielkundige eienskappe van anoreksie en bulimie-pasiënte vaslê. Hulle kan in die elf volgende kategorieë verdeel word:
Verslankings strewe – z. B .: "Ek is vreeslik bang om te vermeerder."
Bulimia – z. B .: "Ek vul myself met kos."
Ontevredenheid met die liggaam – z. B .: "Ek dink my heupe is te wyd."
Self-twyfel: "Ek dink nie veel aan myself nie."
Perfeksionisme – z. B .: "Net die beste optredes is goed genoeg in my gesin."
Wantroue – bv. B: "Ek vind dit moeilik om my gevoelens teenoor ander uit te spreek."
Interceptiewe persepsie – bv. B .: "Ek het gevoelens wat ek amper nie kan noem nie."
Vrees vir grootword – bv. B .: "Ek wens ek kon terugkeer na die veiligheid van die kinderjare."
Asketisme – bv. B .: "My fisieke behoeftes is vir my 'n verleentheid."
Impulsregulering en sosiale onsekerheid – bv: "Ek ervaar aansienlike buierigheid"
Psigoterapeute gebruik dikwels die diagnostiese onderhoud vir geestesversteurings (DIPS) of die gestruktureerde kliniese onderhoud vir DSM-IV (SKID) vir diagnose. Dit kan gebruik word om eetstoornisse sowel as ander psigiatriese siektes op te spoor.
Hy stel vrae wat die pasiënt vryelik beantwoord. Die terapeut klassifiseer die antwoorde met 'n puntestelsel.
Diagnostiese kriteria vir anoreksie
Anorexia word gediagnoseer as die volgende vier simptome teenwoordig is:
Ondergewig (ten minste 15 persent onder normale gewig)
Liggaam beeld wanorde
Versteurings in die hormoonbalans (endokriene afwykings)
Anorexia-toets vir selfassessering
Die bekendste anorexia-selfassesseringstoets is die Eating Attitude Test (EAT) deur Garner en Garfinkel. Die EAT bevat 26 vrae oor eetgewoontes asook houding ten opsigte van figuur en gewig. Dit word beantwoord op 'n skaal wat begin met "altyd" en gradering na "nooit".
Voorbeelde van vrae is:
'Ek vermy om te eet, selfs as ek honger is.'
'Ek vermy veral kos met baie koolhidrate.'
'Ander mense vind my te maer.'
'Ek voel die behoefte om te braak as ek geëet het.'
'Ek is obsessief om dunner te word.'
Anorexia-toetse op die internet
Selftoetse op die internet vra ook oor tipiese denk- en eetversteuringspatrone. Sulke aanlyn toetse vir anoreksie kan nie 'n mediese of sielkundige ondersoek vervang nie. U kan egter 'n eerste oriëntasie gee as die eetgedrag versteur word.
Anorexia is meer as 'n skoonheidsideaal buite beheer. Dit is 'n baie ernstige en lewensgevaarlike siekte wat bykans altyd professionele behandeling benodig.
Die hoofdoelwitte van anorexia-behandeling is
Normalisering van gewig,
Herstel ook 'n normale persepsie van die liggaam
Terapie van individuele en gesinsprobleme
Anorexia word geassosieer met beide fisiese en emosionele simptome. Om hierdie rede word die behandeling gewoonlik in samewerking met 'n multi-professionele span gedoen. So 'n span sluit dokters, sielkundiges, dieetkundiges en moontlik ander spesialiste in.
Mense wat anorexies behandel word, kan op polikliniese, binnepasiënt- of semi-stilstaande basis versorg word. In die meeste gevalle is behandeling van binnepasiënte egter in 'n anorexia-spesifieke kliniek nodig.
Dit geld veral vir pasiënte met 'n liggaamsgewig van minder as 75 persent van die normale gewig, 'n lewensgevaarlike liggaamlike toestand of selfmoordgedagtes as gevolg van depressie. Die doel is 'n langdurige gedragsverandering en nie net 'n korttermynverhoging in gewig nie.
Normalisering van gewig
Aan die begin van die behandeling word die individuele teikengewig gewoonlik bepaal. Vir 'n suksesvolle terapie moet pasiënte tussen 500 en 1000 gram per week toeneem.
Daarbenewens word 'n behandelingsplan geskep wat aangepas is vir individuele behoeftes. Volgens studies is die pasiënt wat die kliniek verlaat voordat hulle normale gewig bereik, meer gevaar. Gewigsbeheer is dus 'n belangrike deel van die terapie.
Leer om normaal te eet
Anorexics moet weer 'n normale manier kry om voedsel te hanteer. Daarom is voedingsadvies, kookklasse, kruideniersware inkopies en 'n individuele maaltydplan deel van die program in baie klinieke.
Om pasiënte te motiveer om te eet, werk hulle ook met operatiewe kondisionering. Dit beteken dat gewenste gedrag – in hierdie geval voedsel – beloon word of dat nie-nakoming gestraf word. 'N Beloning of straf kan byvoorbeeld die toestemming of die verbod op besoek wees.
Die 'fokale psigodinamiese terapie' lyk veral suksesvol vir die behandeling van anorexia. Hierdie evolusie van psigoanalise is spesifiek aangepas vir mense met anorexia. Dit behandel die oorsake van anoreksie en help pasiënte om die alledaagse lewe te hanteer. Die fokus hier is die hantering van emosies.
Bowenal word die individuele snellers vir hierdie siekte ondersoek. Sonder die geestelike wortels van die siekte om te behandel, is die risiko vir terugval baie groot.
Daarom sluit behandeling vir anorexia gereelde psigoterapeutiese ure in individuele en / of groepsessies in. Die psigoterapeutiese sessies werk ook om 'n realistiese liggaamsbeeld te konsolideer.
Groepterapie is 'n nuttige hulpmiddel in anoreksie. Pasiënte kan hul ervarings met ander lyers deel en sien dat hulle nie alleen met die probleem is nie.
By jong pasiënte kan gesinsterapie weer baie effektief wees, omdat die anorexika vir genesing die ondersteuning van die gesin benodig.
Die familielede is dikwels oorval met die siekte. Goeie begeleiding en 'n familiekontak help die pasiënt om huis toe te vind en die gesinslede om die situasie te hanteer.
Daar is tot dusver geen middel wat gewigstoename suksesvol ondersteun nie. In baie gevalle is daar benewens anorexia ook ander sielkundige afwykings, soos depressie of obsessiewe-kompulsiewe afwykings. Hierdie afwykings kan met medikasie behandel word.
Aangesien mense met anorexia dikwels geen insig oor siektes het nie, is baie lyers nie in behandeling nie.
In akute lewensgevaar en 'n gebrek aan behandelingsgereedheid van die pasiënt, kan pasiënte teen hul wil in 'n hospitaal na 'n hofbevel gestuur word.
'N Sterk ondergewig en die gepaardgaande gebrek aan elektroliet (byvoorbeeld kalium of natrium) benodig noodgevalle in 'n noodgeval om pasiënte lewendig te hou.
Anorexia: verloop en prognose
Anorexia nervosa kan baie individueel verskil. Hoe gouer die siekte behandel word en hoe jonger die pasiënte is, hoe groter is die kanse op herstel.
Die prognose hang ook grootliks af van hoe laag die gewig is, hoe lank die pasiënt anorexies is en watter fisiese en geestelike hulpbronne hy het. Die ondersteuning van die sosiale omgewing en veral die gesin is uiters belangrik vir die herstel van die anoreksie.
Nie almal word genees nie
Sommige van die anorexics is egter nie heeltemal genees nie. Daar word beraam dat die helfte van die anorexics lewenslange stryd met die siekte het. Selfs na gewig normalisering, bly baie lyers skepties oor gewig en vorm.
Verander na bulimie
Ongeveer 20 persent van diegene wat geraak word, ontwikkel anorexia nervosa, gebaseer op anorexia nervosa: bulimia (verslawing aan eet-verplettering). Dit is 'n eetversteuring waarin drange na voedsel verlang word en dan weer opgespoor word.
Fisiese en emosionele gevolge op die langtermyn
Dit is nie verbasend dat anorexia, wat reeds in die kinderjare of vroeë adolessensie begin, veral ernstige gevolge het nie: beduidende ontwikkelingsagterstande, beide liggaamlik en geestelik, is 'n tipiese gevolg van wanvoeding. Die aanvang van puberteit word vertraag en groei word onderbreek.
Die fisieke gevolge van anorexia is dikwels ernstig omdat wanvoeding alle organe beskadig. Die liggaam herstel nie altyd volkome nie.
Anorexia is 'n baie gevaarlike geestesongesteldheid. By sommige pasiënte is die siekte dodelik – hetsy weens groot tekortsimptome of as gevolg van selfmoord as gevolg van gepaardgaande depressie.
Herstel is 'n lang proses met vordering, maar dikwels met regressie. Selfs na 'n hospitaalverblyf is 'n langer terapeutiese sorg nodig. Maar die goeie nuus is: die moeite werd.
"Pro Ana" is 'n internetbeweging wat anorexia nervosa (Anorexia nervosa) nie as 'n siekte beskou nie, maar dit verheerlik as 'n lewenstyl wat sy eie keuse het. Veral op die internet praat meisies oor hoe hulle nog meer gewig kan verloor om aan hul 'ideale liggaamsbeeld' te voldoen. Ondanks die lewensgevaar, moedig jongmense mekaar aan om so min as moontlik te eet.
Die beweging "Pro Ana" is in die VSA geskep en kan sedert 2001 in Duitse forums gevind word. 'Ana' staan ​​vir anorexia (anorexia), 'pro' verhelder die toewyding tot anorexia. Anorexics wat Pro Ana-webwerwe besoek, is bewus daarvan dat hulle onder die anorexia-diagnose is.
Maar hulle wil nie genees word van hul anorexia nie, maar hulle wil nog dunner word. Die anorexiese liggaam wat hulle verstaan ​​as 'n wenslike skoonheidsideaal – 'n lewensgevaarlike houding.
Toegang tot hierdie webwerwe is dikwels slegs moontlik met 'n wagwoord. Veral taai "Pro Ana" -forums stel individue in staat om deur 'n soort aansoekproses te gaan voordat hulle die aanlyngemeenskap binnekom om ongewenste gaste te vermy.
Anorexia word beoefen op 'Pro Ana' webwerwe soortgelyk aan 'n godsdiens. Byvoorbeeld, op "Pro Ana" -bladsye is daar tien gebooie van anoreksie: "1. As ek nie skraal is nie, is ek nie aantreklik nie. 2. Om maer te wees is belangriker as om gesond te wees. 3. Ek moet alles doen om dunner te lyk, ens. '
Daarbenewens is daar 'n geloofsbelydenis, wat die morbiede wêreldbeskouing van anorexics illustreer ('Ek glo in 'n wêreld wat net uit swart en wit bestaan, die gewigsverlies, die vergewing van sondes, die verwerping van die vlees en 'n lewe vol honger) ").
Die "Pro Ana" -bladsye word ook gebruik om foto's te toon van sterk onthulde akteurs en ander bekendes. Gedeeltelik laai die anorexics ook foto's van hul eie liggaam op. Anorexia-lyers deel hul daaglikse 'suksesse' en rapporteer hoeveel hulle gewig verloor het en hoeveel kos hulle geëet het. Die toename in gewig word as mislukking beskou.
Ooreenstemmende webwerwe is ook beskikbaar vir bulimie. Dit word 'Pro-Mia' genoem. Bulimie is, soos anorexia, 'n eetversteuring. In teenstelling met anorexia, ly mense wat aan bulimie ly, aanvalle van eet en braking.
Anonieme kontak op die internet laat anorexics vry om met mekaar in wisselwerking te wees. Die probleem is dat die anorektici hul gedrag deur ander anorektici bevestig. Die webwerwe "Pro Ana" word deur baie mense besoek en gebruik. Volgens ramings is 40 persent van adolessente met anorexia in Pro Ana-webwerwe.
Die uitruil tussen eendersdenkende mense skep 'n ons-gevoel. Die Anhänger der Bewegung fühlen sich als außergewöhnliche Menschen, die stark genug sind, dem Hungergefühl zu widerstehen und ihren Körper zu kontrollieren.