Visvang van die rotse af was aan die orde van die dag. Die ou met die seer rug het teen die rotse uitgegly op sy 4X4’s (soos hy sy krukke gedoop het) en my rol was om vismandjie te dra, gereedskap aan te gee en my hart vas te hou oor die kinders wat teen die hoogste rotse uitgeklim het om vis te vang en fotos te neem. Kyk gerus na gister se inskrywing WPC Danger: Rock Fishing om te sien hoe Ouboet sy ma se senuwee-drade laat knoop het.
Ek moet iets bely. Om ñ rukkie op jou blog te kom kuier het vir my ñ noodsaaklikheid geword. Jy kry dit reg om mens in kontak te hou met gewone dinge; om te fokus op klein goedjies wat direk om ons beskikbaar is. Dalk ook omdat jy, vir my, in ñ bekende area bly, en ek presies kan sien waarna jy verwys en waaroor jy skryf.xxx
Dankie, dit beteken vir my dat ek tot ‘n groot mate daarin geslaag het om my lewenswyse en denke te vereenvoudig en weer die klein dingetjies te waardeer. Ek het te lank soos ‘n hamster op ‘n wieletjie gehardloop en verkies nou die stil, rustige bestaan. Dankie vir jou mooi woorde en ek is bly ek kan vir jou herinneringe van bekende plekke oproep.
Ek sal hom moet vra watter plan hulle gemaak het, want veral die loop deur die los sand is problematies.