Linus pauling - Chemie - 2020
Linus Carl Pauling, gebore op 28 Februarie 1901 in Portland, VSA, was een van die belangrikste chemici en het twee Nobelpryse ontvang.
Hy was die seun van Hermann Heinrich Wilhelm Pauling, van Duitse afkoms, en van Lucy Isabelle Darling. Jou pa was 'n apteker. Hy het twee susters gehad: Pauline en Frances Lucille. Weens probleme met sy vader se werk as kind op die ouderdom van 5 verhuis sy gesin na Condon, Oregon.
Sy vader het besef dat Pauling van kleins af baie intelligent was. Hy is oorlede toe Linus 9 jaar oud was. As kind was ek baie lief vir lees en eksperimenteer in 'n vriend se laboratorium.
Hy het nie vroeg 'n hoërskooldiploma gekry nie omdat hy nie goed in die Amerikaanse geskiedenis gevaar het nie. Later, 45 jaar later, het die skool hierdie diploma aan Pauling gegee nadat hy twee Nobelpryse ontvang het. Studeer in Washington en studeer in chemie aan die Oregon State University.
Hy het as melker, filmprojeksionis gewerk en in 'n skeepswerf gewerk. Hy het die grootste deel van sy akademiese lewe deurgebring by die California Institute of Technology, Cal Tech. Hy het sy doktorsgraad aan hierdie instelling voltooi en is later 'n jaar na Europa om kwantummeganika by Niels Bohr, Sommerfeld en Shorodinger te studeer. Hy het kwantumchemie en waterstofatoommolekules bestudeer.
In 1923 trou hy met Ava Helen Miller. Hy was Ava se onderwyser en het drie seuns en een dogter gehad. In 1927 keer hy terug na die Verenigde State waar hy as assistent-professor in teoretiese chemie aan Cal Tech gewerk het.
In Kalifornië het hy kwantumchemie en kristalle grondiger bestudeer. Daar is ongeveer 50 artikels gepubliseer. Geskep om vyf Pauling-reëls. In 1929 word hy aangestel as medeprofessor en 'n jaar later as professor.
In 1930 keer hy terug na Europa, bestudeer die elektrone en bou saam met 'n student 'n elektron-diffraksie-apparaat om die struktuur van molekules te bestudeer. Hy het in 1931 die Langmuir-prys ontvang vir die belangrikste wetenskaplike werk wat hy gedoen het deur 'n wetenskaplike onder die ouderdom van 30 jaar.
In 1932 wys hy die idee van elektronegatiwiteit en die Pauling Range. Een van sy belangrikste werke handel oor hibridisasie en koolstoftetravalensie. In die 1950's begin hy 'n nuwe model vir die atoomkern bestudeer. Hy het ook biologiese molekules begin ondersoek.
Hy bestudeer vitamien C en die rol daarvan in die genesing van kanker, 'n siekte wat hy gehad het. Daar was baie kontroversie. Die behandeling was gebaseer op die inname van hoë dosisse vitamiene en minerale. Dan het u u inname van vitamien C verhoog.
In 1973 stig hy die Instituut vir Ortomolekulêre Geneeskunde in Menlopark. Toe word sy naam die Linus Pauling Instituut vir Wetenskap en Geneeskunde. Hy het die Nobelprys vir chemie in 1954 en die Nobelprys vir vredes in 1962 ontvang.