Die dorp het sy naam te danke aan die oorwinning wat sir Harry Smith, goewerneur van die Kaapkolonie, in 1847 in die slag van Aliwal, Indië, op die leërs van Runjeet Singh behaal het. Hy het toe bekend geword as die held van Aliwal. In 1848 het die goewerneur die Oranjerivier as die grens van die Kaapkolonie geproklameer. Hy het sy sekretaris, J.C. Chase, as siviele kommissaris en magistraat benoem en hom gelas om 'n geskikte terrein vir sy hoofkwartier uit te soek. Chase het besluit op 'n terrein aan die linkeroewer van die Oranjerivier, en op 12 Mei 1849 is die hoeksteen van sy hoofkwartier gelê. Aan hierdie nuwe dorp is die naam Aliwal-Noord gegee. Die dorp het geleidelik uitgebrei en het in 1854 munisipale status verwerf. In 1876 is Aliwal-Noord telegrafies met die Suide verbind; in 1877 is begin met die ontginning van sy warmwaterbronne en in 1885 is 'n spoorweglyn na die dorp aangelê. Dit alles het aansienlik bygedra tot die ontwikkeling van die dorp. Die Juanaplein-tuin in die middel van Aliwal-Noord is genoem na lady Juana Smith, eggenote van die goewerneur. Sy was 'n Spaanse meisie en is met sir Harry Smith getroud toe sy nog nie 14 jaar oud was nie. Sy het hom gevolg waar sy lewe as soldaat hom ook al gevoer het. Volgens oorlewering was hul liefdesgeskiedenis besonder romanties. In 1852 is die eerste gemeente op die dorp gestig, naamlik die NG gemeente Aliwal-Noord. Die dienste is waargeneem deur die konsulent ds. John Murray van Burgersdorp. Daarna het 'n teologiese kandidaat, P. Huet, die gemeente 'n jaar lank gelei. Eers in 1859 het hulle 'n voltydse predikant gekry.
Die burgemeester, rdh. N.E. Smuts, het die kerk se hoeksteen op 12 Mei 1906 gelê, presies 57 jaar nadat die hoeksteen van die militêre hoofkwartier hier gelê is. 'n Lys name van die boukommissie asook eksemplare van die plaaslike koerant, die Staatskoerant van die Kaapkolonie en van die Gereformeerde Kerk se Almanak is in die steen weggebêre. Op die hoeksteen verskyn die inskripsie: Efesiërs 2:20 ("Gebouwd op het fondament der apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus is de uiterste Hoeksteen") Voor die feestelike ingebruikneming van die nuwe gebou, het lidmate en besoekers eers in die ou gebou bymekaargekom vir 'n erediens en danksegging.
Die vrouelidmate het 'n hierna 'n fonds vir 'n orrel gestig wat teen 1921 reeds voldoende was om die instrument te laat installeer. Die orrelbouers was die Britse firma R. Spurdon Rutt & Co. Tussen 1909 en 1926 is na raming minstens 14 van dié firma se orrels na Suid-Afrika gestuur. Die Kaapse agente G.W. Price en Seun het die kontrak vir die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord behartig en die orrel geïnstalleer. Dis vandag nog in sy oorspronklike toestand. Blykbaar is dit een van net vyf Spurdon Rutt-orrels wat steeds in Suid-Afrika in gebruik is.
In 1979 het die gemeente 'n kerksaal langs die kerkgebou opgerig en dit so laat ontwerp dat dit by die kerkgebou se ontwerp aansluit. Die ruimte tussen die twee geboue is ingerig as binneplaas waarvan 'n deel onderdak is en die res 'n grasperk en tuiin bevat.