Laat my lammers wei | Die Goeie Tyding
← Jesus, verslawing en die leemte in jou siel
Robert Raikes se invloed op jou gemeente →
"Ek self sal my skape oppas,
en Ek self sal hulle laat lê en rus,
spreek die Here HERE."
Ons móét gevoed word. Selfs as ons weergebore is, is ons maar net babas in Christus. Ons lei nie 'n kwaliteitslewe nie. Daar is 'n gebrek aan die diepte; die kragtige, onweerstaanbare, oorvloedige lewe wat Christus volkome gevul het. Hoe sal ons hierdie oorvloed bekom? Is dit grootliks 'n kwessie van dieet? "Ek sal self my skape oppas". Ons moet deur die Brood van die Lewe gevoed word tot volwassenheid. Maar watter verskeidenheid van brood wat ons genadige Voorsiener gebruik, is daar nie! Hy pas die brood aan by ons spesifieke omstandighede en nood. "U gee vir hulle vleis in die seisoen" – in die seisoen: die regte soort brood op die regte tyd.
Die Here is oordeelkundig in die voeding van Sy kinders en Hy gebruik verskeie soorte brood om ons tot volwassenheid te bring. Kom ons kyk na twee of drie van hierdie soorte brood wat in die Woord genoem word.
 "…niks sal my ontbreek nie," sê die Here. Ja, dit is soms die regte voedingsplek vir die siel. "Hy laat my neerlê in groen weivelde; na waters waar rus is, lei Hy my heen," en ons behoort te begeer om altyd daar te bly. Daar is lekker en mooi tye wanneer die lewe nie meer 'n ontstuimige, lawaaierige rivier is nie; tye waar die rivier kalm is: 'waters waar rus is'. Dit is tye wanneer ons geseën word deur stille visies wat soos hemelse Brood na ons toe kom. Soms laat die Here ons toe om net te lê en droom. "…julle ou mense drome droom, julle jongelinge gesigte sien." (Joël 2:28). Hierdie tye van gemeenskap is wonderlik. Die lewe word dan 'n kalm rivier en ons oordink wat wonderlik is. Die Here voed ons in 'ryk weivelde' en Hy sal vir ons op Sy tyd vleis gee om te eet.
 "U het hulle tranebrood laat eet, hulle oorvloedig trane laat drink." (Psalm 80:6). Dit is 'n ander manier hoe ek my kinderskoene kan ontgroei tot wasdom; uit aanvanklike moeilikhede tot "'n volgroeide mens, so volmaak en volwasse soos Christus." (Efesiërs 4:13). Tranebrood? Ek dink nie dit beteken die trane wat ons sal stort a.g.v. ons eie smart nie, maar trane oor ander se smart. Hierdie trane vorm brood en dit verryk ons siele. Simpatie is voeding. Dit het al gebeur dat 'n hele gesin gevoed is deur die teenwoordigheid van 'n bedlêende kind: daar het 'n teerheid in die stem ingekruip, die hande het ongewoon teer geraak en die harde, onbedagsame voete het suutjies begin loop. 'n Getwis het verander in stille harmonie, 'soos grepe van hemelse kore.' Aanstellery het al hoe meer sensitief geraak; simpatiek oor 'n ander se smart. "Toe Jesus haar dan sien ween en die Jode wat saam met haar gekom het, ook sien ween, het Hy geweldig bewoë geword in sy gees en Hom ontstel" (Johannes 11:33). Ons Verlosser is gevoed met "tranebrood!"
 Ek sal jou voed met "brood van benoudheid", nie net met simpatie oor ander se smart nie, maar met jou eie smart; die brood van hardheid en ongevoeligheid! Ken ons nie almal hierdie ervaring uit die alledaagse lewe nie? Wanneer ons 'n persoonlike belewenis beskryf dan sê ons dikwels vir mekaar: "Ja dit was vir my baie swaar!" Ons het die brood van benoudheid geëet. Ons het sagte, smaaklilke kos verwag, maar in ons monde was dit soos klip. Ons het gesê: "Ons sal môre 'n feesmaal hou," maar toe môre aanbreek, was ons tafel gedek met die brood van teëspoed en ongeluk. "…ons het die hele nag deur hard gewerk en niks gevang nie" (Lukas 5:5). Die brood van lyding! "Ly dan verdrukking soos 'n goeie krygsman van Jesus Christus" (2 Timoteus 2:3). Verdra swaarkry en word só steeds beter soldate van Jesus Christus.