Transformasie: goed of sleg?‘n Alumni van die Universiteit Stellenbosch skryf: Universiteit Stellenbosch. (Foto: Facebook) Daar heers tans ŉ wanpersepsie rakende transformasie, soos dit vandag toegepas word, op al die verskillende terreine van die samelewing. Transformasie beteken bloot om nuut te dink oor bepaalde aangeleenthede en met nuwe oplossings na vore te kom. Transformasie in Suid-Afrika het ongelukkig vervlak tot ŉ suiwer ras-gebaseerde beleid ten einde die nasionale demografie te weerspieël. Dit verskil geensins van apartheid nie. Ras is weereens die primêre oplossing vir alle probleme. Swart is die nuwe bevoordeeldes wat deur wetgewing afgedwing word. Hierdie drogredenasie het sy oorsprong in die VSA en Kanada deur die kritiese rasteorie (KRT) en die “Black Lives Matter” (BLM)-beweging stewig vasgebed in Marxisme. In terme van die KRT word alle blankes outomaties bevoordeel bloot omdat hulle blank gebore is, ongeag hulle omstandighede of die tydgleuf waarin die werklikheid afspeel. “Black Lives Matter” skep verder die persepsie dat slegs swart lewens tel. Namate die sosialistiese nagmerrie onder ANC-bewind momentum opbou, is dit ironies genoeg swart mense wat die meeste ly onder ŉ korrupte getransformeerde samelewing in Suid-Afrika. Bitter min linkses en liberales het ongelukkig die moed om hierdie werklikheid in die oë te staar en in debat te tree daaroor. Dr. Ben Shapiro (VSA) en dr. Jordan Petersen (Kanada) het die kwessies rakende KRT en BLM krities gaan ontleed en bevind dat dit op populistiese oortuigings gebaseer is en totaal ongegrond is. Daar is geen wetenskaplike gronde daarvoor nie. Die Instituut vir Rasse Verhoudings in Suid-Afrika het tot dieselfde slotsom gekom dat KRT en BLM gebaseer is op populistiese rasse-retoriek wat swart nasionalisme ondersteun. Die grootste verloorder is egter die reg tot vryspraak en uiteindelik word verwronge persepsies by lesers geskep, wie se denkraamwerk verskraal word tot rasgebonde uitkomste. Suid-Afrika het amptelik ŉ vrye demokrasie geword in 1994. Alle rasgebaseerde wette is in 1990 afgeskaf. In 1996 word regstellende aksie (RA) ingestel onder Mandela se bewind. Swart ekonomiese bemagtiging (SEB) word in 1999 onder oudpresident Thabo Mbeki se bewind ingestel. Die logiese uitvloeisel daarvan was dat kaderontplooiing onder Zuma se bewind gevolg het, wat onlosmaaklik tot staatskaping gelei het onder ŉ korrupte ANC-regering. Wat het in Suid-Afrika verander? Alles het verander en tog het niks verander nie. Omgekeerde rassediskriminasie is nou aan die orde van die dag. Die Engelse spreekwoord stel dit so mooi, “Two wrongs don’t make a right”. Tog reken linkses en die oorgrote meerderheid liberales dat RA en SEB die etiese korrekte oplossing is vir die situasie tans. Dit is ŉ infame leuen. Die vernietigende gevolge hiervan word seker ten beste geïllustreer deur die huidige situasie binne Eskom. Eskom het baie van sy kundige persone verloor as gevolg van rasgebaseerde beleid. Solidariteit het dit al telkemale uitgewys. Die kritiese vraag is egter hoe kan transformasie enigsins geregverdig word teenoor vrygebore blankes wat na 1994 gebore is? In terme van die Algemene Reg, staan elke persoon tog in eie reg as regspersoon. Hoe kan vrygebore blankes aanspreeklik gehou word vir die historiese verlede voor 1994? Hulle was nog nie eens gebore nie! Hierdie drogredenasie word egter gebruik om rasgedrewe transformasie te dryf teen vrygebore blankes en derhalwe boet hulle deur die ontneming van bepaalde regte en geleenthede waar hulle andersins suiwer op meriete sou kwalifiseer. Volgens die KRT is alle blankes, insluitende vrygebore blankes, permanent bevoordeel. Hierdie drogredenasie ontneem vrygebore blankes van hulle reg as regspersoon ten einde gelyke kanse en geleenthede te kan geniet in Suid-Afrika. Suid-Afrika se Grondwet waarborg voorts gelyke regte en voorregte aan alle burgers in Suid-Afrika. Dit is helaas ŉ blote mite. Kom ons kyk vir ŉ oomblik na universiteite en meer spesifiek na die Universiteit Stellenbosch se voorgestelde koshuisplasingsbeleid waar studente volgens drie kategorieë geplaas word. Die eerste kategorie is suiwer op meriete gebaseer. Die tweede kategorie is suiwer op ras gebaseer, waar alle blankes uitgesluit word en slegs swart, bruin, Indiër en Asiërs (in hierdie volgorde) voorkeur geniet bo vrygebore blanke burgers. Vrygebore blankes het geen bydrae gelewer tot die historiese verlede nie. Die derde kategorie word die sosio-ekonomiese-status-kategorie genoem waar studente wat nie oor die finansiële vermoëns beskik om te studeer nie, maar wel oor die intellektuele vermoëns beskik, in staat gestel word om te studeer. Dit maak grootliks sin, want hier is geen kleur aan gekoppel nie en word suiwer op meriete toegepas. Wat hierdie model uiters omstrede maak, is dat daar nie vaste persentasies aan die verskillende kategorieë gekoppel kan word nie. Dit word as instrument ingespan om rassetransformasie te regverdig. Die swart komponent word jaarliks verhoog totdat die nasionale demografie weerspieël word in die studente aanbod. Daar is nie beleid beskikbaar om hierdie rasteikens te verifieer nie en dit word volgens die diskresie van die US-bestuur bepaal. Ek het die vraag al aan talle US-bestuurslede gestel – wanneer gaan hierdie vensterperiode sluit vir omgekeerde rassediskriminasie? Wanneer gaan suiwer meriete geld? Tydens ŉ gesprek met ŉ senior bestuurslid van die US het hy ruiterlik erken dat as suiwer meriete sou geld, sommige van die koshuise amper spierwit sou wees. ŉ Kleiner wordende groep blanke studente ding dus mee in die boonste kategorie vir beperkte plekke in koshuise volgens vasgestelde rassekwotas. Die minimum afsnypunt vir ŉ blanke studente om in ŉ koshuis geplaas te word, is 84%. Die minimum afsnypunt vir swart studente om in koshuise geplaas te word, is 60%. Verskillende standaarde geld dus vir verskillende rasse. Is dit billik? Die US maak daarop aanspraak dat hulle beleid nie-rassigheid bevorder. Hoe bevorder jy nie-rassigheid met rasgebaseerde beleid? Die US pas hierdie beleid toe ten einde ŉ diverse rasomgewing te skep en studente voor te berei op ŉ diverse samelewing. Die US bestuur dus diversiteit in ten einde aanspraak te regverdig dat hulle ŉ diverse omgewing moet bestuur. Wie bluf vir wie? Madiba het tydens sy inhuldiging as president met groot waardigheid verklaar en plegtig onderneem dat daar nooit weer teen enige persoon op grond van ras, geslag of godsdiens gediskrimineer sou word nie. Wat het van hierdie droom geword? Daardie droom het saam met die ANC gesterf en die huidige nagmerrie van voortgesette rassediskriminasie word verder meer meedoënloos gedryf deur linkses en liberales onder die dekmantel van transformasie. Tydens die US-konvokasievergadering het Helen Zille gewaarsku dat die US afstuur op die huidige situasie by die UK. Die hoof dryfveer was ras, oftewel transformasie, by die UK. Die hoof dryfveer by die US is transformasie wat rasgedrewe is ten einde die nasionale demografie te weerspieël. Derhalwe word Afrikaanse studente ook doelbewustelik uitbestuur. Dan wonder ons nog hoekom daal die Afrikaanse studente aanbod aan die US, ongeag SSA se statistiek dat 49% van die Wes-Kaap se bevolking Afrikaanssprekend is. Die situasie by die US stem my tot groot kommer as US-alumni. Ek vra bloot suiwer meriete om ŉ nie-rassige samelewing tot stand te bring. Uitnemendheid sal vanself volg. Gemiddeldheid word beloon en meriete word gestraf. Suid-Afrika het nie meer middelmatigheid nodig nie. Ons het uitnemendheid nodig, met suiwer meriete as die enigste kriteria ten einde ŉ beter samelewing te bou ongeag ras.