Ek bedank die skeppers van die film, die akteurs en almal wat gehelp het met die verfilming, vir die briljante ABSOLUTE realisme!
Die film is 'n "lakmoestoets", dit verdeel jou omgewing in twee kampe en kan die oorsaak van hewige debat wees, waar dit onmoontlik is om die waarheid te vind
'N Onverwagte komedie van die regisseur van die kragtige, harde sielkundige drama "Om te lewe" Vasily Sigarev. Alles dieselfde ongelooflik realisties, slaan reg op die teiken met sy direkheid en diepte, wat nie almal sal sien nie. Die fliek het kopiereg, wat beteken dis nie vir almal nie...
Dit is die tweede film deur hierdie regisseur wat ek gekyk het, en ek kan reeds vir seker sê dat ek in die nabye toekoms alles wat hy het sal hersien en sal voortgaan om sy werk te volg.
Vasily leef hier en nou, sien en dra hierdie wêreld oor soos dit is, sonder skoonheid, sonder persoonlike fantasieë, sonder leuens, sonder propaganda, wat so kenmerkend is van moderne Russiese rolprente. Jy kan oor sy helde sê: "maar my vriendin is dieselfde", "herinner Andryukha van 'n naburige huis", "hoe mense soos hierdie tipe my irriteer" ... Die helde van Vasily Sigarev is regte mense wat in hierdie land woon, sowel as ek en jy. Slegs in hierdie film word die uiterstes gewys waartoe 'n persoon in staat is, gebore of in sekere toestande gedompel, maar tog is sulke karakters deel van ons lewe. En ek bedank die film se kreatiewe span vir nog ’n geleentheid om van buite af na die wêreld waarin ons leef te kyk. Hierdie keer ook aan sy komiese kant!
Ek is jammer dat min mense so 'n fliek in beginsel kan waardeer ... Dit is jammer vir die fliek self, want dit is natuurlik 'n verfilmde meesterstuk van hoë gehalte. Bioskoop vir realiste wat hierdie wêreld aanvaar soos dit is, nie geneig is om hul omringende werklikheid en hul plek daarin te verfraai nie.
Tradisioneel het die regisseur die hoofrol in die film aan sy vrou, die aktrise Yana Troyanova, gegee. Sigarev skiet sy vrou in al sy films en dit is eerstens 'n suksesvolle tandem van regisseur en aktrise, erken deur beide die gehoor en filmkritici. Kom ons sê, vir die hoofrol in 'n ander film deur Sigarev "Volchok", het Yana op 'n tyd die hoofprys van "Kinotavr" ontvang. In The Land of Oz is die aktrise, ’n boorling van die Sverdlovsk-streek, ook baie oortuigend in die rol van Lena Shabadinova van die Oeral-dorpie Malaya Lyalya.
Vir die algemene publiek kan Yana Troyanova vertroud wees met die rol van Olga, in die TNT-reeks met dieselfde naam.
Ek het iewers gelees dat sommige bekende akteurs geweier het om in hierdie film op te tree weens die feit dat hulle dan kon ophou om genooi te word na ander projekte wat op die massagehoor gemik is. Maar hier was Gosha Kutsenko, wat nie 'n aparte inleiding nodig het nie, nie bang hiervoor nie en het perfek die rol van Roman gespeel, wat na my mening suksesvol by die tipe akteur pas. Mens kry die gevoel (dalk vals) dat hierdie rol baie maklik aan Kutsenko gegee is, sonder om te beur, het hy homself gespeel :)
Afsonderlik wil ek kennis neem van Andrei Ilyenkov, wat die rol van 'n stalletjieverkoper gespeel het. Hierdie persoon is die draaiboekskrywer van die film en is in werklikheid nie 'n akteur nie, hy is 'n bekende skrywer en digter in die Oeral. Daarom het sy rol baie interessant geblyk te wees, deur die onooglike realiteite van die lewe en die kwesbare poëtiese siel in een persoon te kombineer.
Besig in komedie en bekend aan ons in baie kultusfilms, die akteur Alexander Bashirov, wat genomineer is vir "Nika" vir die rol van Duke, wat hy in hierdie film vertolk het. Die held is myns insiens walglik op sigself, 'n klug wat uiteindelik sonder enige kans op rehabilitasie in die lewe, sy marginale bodem, neergedaal het. Sulke rolle word altyd briljant aan Alexander gegee!
Maar Inna Churikova het hierdie einste "Nika" ontvang vir die rol van die ma van drie volwasse ongelukkige seuns. Die rol is baie klein, maar hier is, na my mening, die sleutel een, wat help om die essensie van die film te verstaan. Die toneel wanneer Lena Shabadinova hierdie einste vrou ontmoet, onder watter omstandighede dit gebeur, in watter omstandighede leef die heldin van Inna Churikova en watter soort persoon sy op 'n baie volwasse ouderdom gebly het, maak nie saak wat nie - dit alles laat ons die essensie van Lena self . Sy, soos hierdie vrou, sal nooit verander nie. Wat ook al in haar lewe gebeur, Lena sal 'n helder, vriendelike en eerlike mens bly!
Ander bekende akteurs is ook by die film betrokke. Byvoorbeeld, nou is die permanente helde van die geel pers Evgeny Tsyganov as 'n bestuurder onder butyraat en Yulia Snegir as 'n prostituut met baie uiteenlopende belangstellings :)
Akteur Vladimir Simonov verskyn in 'n onverwagte rol van 'n pervert wat onder die dekmantel van 'n intelligente gesinsman wegkruip. O, hoeveel sulke mense woon daar onder ons! Hulle trou, maak kinders groot, gaan werk, koop yskaste... En as die vrou en kinders by die deur uitgaan... begin die pret!
Terloops, die klein, maar lewensbelangrike en dus baie kleurvolle rol van sy vrou is vertolk deur die aktrise Svetlana Kamynina, bekend aan baie Anastasia Kisegach van Interns.
Die rolprent het skielik begin met 'n toneel wat my dadelik laat skaterlag het en my so vasgehaak het vir verdere kyk. As jy nie 'n aanhanger is van so 'n aanbieding van die storielyn en sulke humor nie, skakel dit dadelik af en spandeer nie baie tyd aan iets wat nie vir jou interessant, walglik of onwelvoeglik is om op hierdie plek te kyk nie en op hierdie oomblik.
Dit het alles snaaks en absurd begin, en hierdie kombinasie van omstandighede het Lena Shabadinova verdraai in 'n siklus van stories, waar sy net voor die nuwe jaar aangekom het, haastig na 'n nuwe werk in 'n stalletjie in Torforezovstraat ...
Saam met Lena gaan ons baie inwoners van Jekaterinburg besoek en hul lewenswyse en gedagtes sien. Miskien sal ons alles op onsself probeer en probeer om hulle te verstaan, of dalk sal ons bloot in afsku snork of sommige kennisse onthou wat soortgelyk is aan hulle. Saam met Lena sal ons vuilheid, valsheid, onnoselheid, wreedheid, boosheid sien en dit alles weer aan onsself voel, soos ons dit gereeld doen, dag na dag in ons gewone lewe, in ons gewone Russiese stede. En ek hoop dat ons saam met Lena, maak nie saak wat nie, vriendelike en helder mense in ons harte sal bly, onbuigsaam deur enige omstandighede. Of probeer dit ten minste doen ...
Ten spyte van die feit dat almal in Lena sy eie, waarskynlik na ons mening nabygevoelde, kennis herken, is dit nie maklik om so 'n persoon in ons wêreld te bly nie. Gewoonlik verpletter die wêreld onder homself, laat jou volgens sy reëls speel, dit word soos almal ... dis makliker, dit is rustiger ... Maar Lena kan dit nie doen nie, sy weet nie hoe om dit anders te doen nie en sal nooit leer nie. En dan sal die wêreld haar bedank met dieselfde muntstuk – vriendelikheid en simpatie, wat sy self gratis aan hierdie wêreld gee. Alles is terug! Altyd en almal :)
Ek sal aan die einde, soos op 'n medisyneverpakking, 'n lang lys kontraindikasies skryf :) So, ek beveel nie hierdie fliek aan nie:
- kinders en mense met 'n kwesbare psige as gevolg van die oorvloed van onooglike tonele (wreed, vulgêr, vieslik);
- vegters vir die suiwerheid van die Russiese taal (ja, daar is 'n oorvloed van onwelvoeglike woorde en sterk uitdrukkings in die film). Ek is ook, soos jy, spyt, maar ek aanvaar dit as deel van die werklikheid waarin ek leef);
- mense wat nie so 'n werklikheid wil aanvaar nie, hul lewe en die lewe van hul omgewing beter sien, ag hulself bo dit;
- mense wat hierdie werklikheid aanvaar en daarin leef, maar verkies om pragtige foto's van een of ander ander lewe in die bioskoop te sien. Dit is 'n fliek!
En tog, vir alle volwassenes, gebalanseerde mense, beveel ek aan om The Land of Oz of ander meesterstukke van Vasily Sigarev te kyk! Persoonlik sal ek dit weer en weer kyk :)
9 jaar gelede
9 jaar gelede
8 jaar gelede
Om 'n goeie resensie te skryf is 'n kuns, of eerder 'n beroep, dit is resensente. Om mee te begin, kyk die film baie goed, sonder om die kleinste besonderhede te mis, en ontleed dan al die voor- en nadele. Nou kan jy 'n resensie skryf, skryf net op so 'n manier dat 'n persoon 'n duidelike mening het, dit wil sê, die film is goed of sleg, daar is geen middeweg nie, maak buitendien jou artikel interessant.
Terwyl dit nie die plot oorvertel nie.
Ek sien glad nie enigiets ingewikkeld hierin nie, aangesien die internet 'n stoorkamer van alles en alles is. Die belangrikste ding is om hierdie film te kyk, en dan eers te begin werk. 'n resensie te skryf. Dan sal daar 'n begeerte wees en 'n impuls om te kyk, en dan, dienooreenkomstig, die resensie self te ontwerp en te skryf. jy het daarvan gehou en wat jy nie gehou het nie. Na alles, wanneer jy jou werk skryf, kan jy heeltemal vergeet wat jy onthou en gesien het terwyl jy kyk, en dan blaas jy hierdie gedagtes op papier, nie met water nie, maar met 'n ware idee, soos jy dit sien. Het 'n groot woordeskat woorde is nie nodig nie, so jy moet weetdat 'n goeie resensie geredigeer (korrek geskryf) en afgebreek word (vir gemak van lees), waar elke paragraaf een of ander plus of minus sal beskryf, en verskillende genres hul eie het.
Kyk eers na die fliek. En aangesien jy besluit het om 'n positiewe resensie te skryf. onthou die interessantste ding waarvan jy gehou het en die meeste onthou het. Probeer dan om dit alles te veralgemeen en skryf - soos - die plot van hierdie film het al my verwagtinge oortref.
Daarbenewens, om die film te kyk - dit is 'n voorvereiste word nie bespreek nie - dit sal lekker wees om ten minste basiese inligting oor sy skeppers te lees - die regisseur, akteurs, draaiboekskrywer, die geskiedenis van die skepping daarvan, die resensies van ander kykers doen dit ook nie seergemaak nie, veral die resensies van professionele filmresensente. Ten minste, voordat ek my resensie op Imhonet skryf, doen ek net dit (en ek het 'n goeie reputasie daar). Die resensie moet opreg, oorspronklik wees - skryf wat jy gevoel het toe jy hierdie of daardie toneel gekyk het, waaroor jy gedink het nadat jy gekyk het, watter soort toneelspel na jou smaak is, of die plot interessant is, of die implementering daarvan suksesvol is. Moenie bang wees om jou mening uit te spreek nie (beide negatief en anders as die mening van die meerderheid), die belangrikste ding is dat dit redelik, beredeneerd moet wees .. Aanhalings uit jou gunsteling boeke en films (of persoonlike lewe) is net welkom! Jy kan die intrige oorvertel as jy dit ironies doen, in ’n groteske, oordrewe vorm, in ’n sekere genre – sprokies, gelykenisse ... Jy kan ook rym as jy ’n voorliefde vir poësie het. En soms is bondigheid die suster van talent, en 'n goeie resensie word verkry wanneer dit moontlik is om 'n paar aforistiese gedagtes te formuleer.
[ gebruiker geblokkeer ]
Die intrige hoef nie beskryf te word nie en is nie nodig nie, die hoofsaak is om vlot deur te dui wat die essensie van die film is. En daarna is daar reeds 'n toonsetting, toneelspel, spesiale effekte, musiek, ontwerp, ensovoorts ... Jy moet dit sonder versuim voltooi met jou gevoelens en raad (aanbeveling), sodat lesers ons gesien het jou algemene indruk Die eerste resensies is moeilik, en wanneer jy betrokke raak, is jy reeds 'n pro, selfs voordat jy begin skryf 'n resensie, jy weet wat daarin sal wees)