In ‘The Capitol of the World’ vertel Ernest Hemingway die verhaal van ’n seun, Paco, wat ná ’n heftige woordewisseling met sy pa, uit sy ouerhuis padgee. Later soek die bedroefde pa orals in Spanje na sy kind, maar sonder sukses; dit breek sy hart.
Daar is ’n behoefte aan God, ’n ‘God-nood’ diep in ons elkeen verpak. Ons honger en dors na die Here, al wil ons dit nie aldag erken nie. Selfs al is ons met ons eie klein rebellie teen die Hemel besig, gee God nooit moed op met ons nie. Hy hou ons gedurig binne Sy genade-visier. Die Here ken ons koördinate. Sy hemelse GPS is haarfyn op ons doen en late gefokus; wegkomkans is daar nie.
Hy het gemeen sewe keer se vergifnis vir onderlinge oortredings teen mekaar is baie ruim, soos ons in Matteus 18 lees. Die godsdienstiges van daardie dae het immers geglo drie maal vergewe is oorgenoeg. Toe verras Jesus Petrus met ’n nuwe hemelse formule – sewentig maal sewe. ‘Ad infinitum’. Oneindig.
Natuurlik het jy nie ’n lisensie gekry om droog te maak, of in sonde rond te lê nie. Maar, as jy wel die slag die pad byster raak, moet jy weet Jesus spesialiseer steeds in droogmakers en struikelendes.