Valse klimaatbeskerming in Oostenryk - OPSIE NUUS
in Huidige, Alternatiewe en opinies, Oostenryk, Conservation
Wetenskaplikes vir Toekoms Oostenryk 29. April 2022, 9: 20 1.4k views
deur Martin Auer
Almal beskerm die klimaat - maar emissies gaan nie af nie. Op 27.4.2022 April XNUMX het drie kenners op 'n perskonferensie deur Scientists for Future en die wetenskapnetwerk Discourse oor hierdie geheimsinnige verskynsel gepraat. Hul gevolgtrekking: Daar is meer vals klimaatbeskerming in Oostenryk as werklik.
Reinhard Steurer, Renate Christ, Ulrich Leth by die aanlyn perskonferensie
Renate Christus: Individuele maatreëls is nie genoeg nie
Renate Christ, sekretaris-generaal van die Intergouvernementele Paneel oor Klimaatsverandering (IPCC), het die raamwerkvoorwaardes vir effektiewe klimaatbeskerming verduidelik: Eerstens: Ten einde die globale gemiddelde temperatuur op 'n sekere vlak te stabiliseer, moet CO2-vrystellings tot netto verminder word. nul. Andersins sal die temperatuur aanhou styg. Vir die 1,5°C-teiken moet netto nul in die vroeë 50's bereik word, vir die 2°C-teiken in die vroeë 70's. Klein emissieverminderings, klein kursuskorreksies is eenvoudig nie genoeg nie, wat nodig is, is 'n drastiese en konsekwente ontkoling op alle gebiede en om nie 'n vermindering in ander kweekhuisgasse te vergeet nie. Oor die algemeen word 'n vermindering in energie- en materiaalverbruik vereis, en nie net 'n verhoging in doeltreffendheid nie. Die vermindering van verbruik en die verhoging van energiedoeltreffendheid moet terselfdertyd plaasvind. Samevattend beteken dit: genoegsaamheid, doeltreffendheid en hernubare energie, dit is die drie rigtinggewende beginsels.
Gevare skuil van "gestrande beleggings", byvoorbeeld groot vloeibare gasterminale of 'n nuwe gasketel. Nog 'n gevaar is die "rebound-effek", byvoorbeeld: as die motor minder brandstof verbruik, ry mense meer gereeld en verder.
Die laaste IPCC-verslag beklemtoon dat die klimaatdoelwitte nie deur individuele maatreëls bereik kan word nie; 'n sistemiese benadering is nodig, 'n transformasie op alle gebiede: infrastruktuur, grondgebruik, argitektuur, produksie, vervoer, verbruik, gebouopknapping ensovoorts.
Christus vra vir duidelike politieke besluite en planne wat gekoördineer word, beide regulatoriese en ekonomiese maatreëls. Dit benodig beide wette en belasting. Die konsep moet wees: "Vermy, skuif, verbeter". Sy verduidelik wat hiermee bedoel word deur die voorbeeld van verkeer te gebruik: Eerstens, vermy verkeer deur middel van gepaste ruimtelike en stedelike beplanning. Tweedens: Skuif na openbare vervoer of deel aanbiedinge en net laaste, as die derde element, kom tegniese verbetering. In hierdie konteks het die e-motor, wanneer dit deur CO2-neutrale elektrisiteit aangedryf word, die beste ontkolingspotensiaal vir gemotoriseerde landvervoer. Maar ons moenie die illusie hê dat alles reg sal wees as ons oorskakel na e-outeurs nie. Ook problematies is die huidige neiging in die e-motorsektor na luukse klas en sportnutsvoertuie, wat deur ons subsidies versterk word. Groot e-motors het meer energie nodig om te bedryf en te vervaardig, hulle benodig ook groter parkeerplekke, so hulle gebruik meer grond, en staan ​​oor die algemeen in die pad van die nodige verandering in gedrag.
Valse klimaatbeskerming: e-brandstof
E-brandstowwe, dit wil sê sintetiese brandstowwe, word dikwels as 'n plaasvervanger vir fossielbrandstowwe geadverteer, met die argument dat dit in konvensionele enjins en verwarmingstelsels gebruik kan word. Die produksie van e-brandstof, maar ook van waterstof, vereis egter 'n veelvoud van die energie in vergelyking met die direkte gebruik van elektrisiteit om 'n motor of 'n hittepomp te bedryf, dit wil sê ook 'n veelvoud van windturbines, FV-panele, hidro-elektriese kragsentrales , ens. Daar is 'n Daar is 'n risiko dat elektrisiteit van steenkoolkragsentrales gebruik sal word om e-brandstof te vervaardig. Dit sou die duiwel met die Beëlsebul uitdryf.
Valse klimaatbeskerming: Bio-brandstof
Biobrandstowwe word ook dikwels as 'n alternatief voorgehou. Wat hier saak maak, is volhoubare produksie, dit wil sê of daar 'n konflik is met voedselproduksie of byvoorbeeld met die grondregte van inheemse volke. Jy moet jouself ook afvra of dit in tye van graantekorte wat deur die oorlog in die Oekraïne veroorsaak is, eties regverdigbaar is dat biobrandstof wat van graan gemaak word in ons tenks gaan. E-brandstof en biobrandstof speel 'n belangrike rol in gebiede waar daar geen alternatief is nie, dit wil sê sekere nywerhede en skeepsvaart en lugvaart.
Forum: Great Lakes Bioenergy Research Centre CC BY-SA
Valse klimaatbeskerming: CO2-vergoeding
As 'n laaste voorbeeld noem Renate Christ CO2-vergoeding, wat baie gewild is in lugverkeer, maar ook op ander gebiede soos e-handel of CO2-neutrale pakkies. Vir 'n paar ekstra euro's kan jy 'n klimaatbeskermingsprojek – hoofsaaklik in ontwikkelende lande – finansier en dan dink dat die vlug op dié manier geen omgewingskade sal aanrig nie. Maar dit is 'n groot dwaling. Vergoeding is nodig vir 'n netto nul-teiken, maar die potensiaal vir bebossing en ook tegniese oplossings is baie beperk. Hierdie "negatiewe emissies" is broodnodig om moeilik te vermy emissies van kritieke gebiede te verreken en kan nie luukse emissies verreken nie.
Reinhard Steurer: Ons flous onsself
Reinhard Steurer, professor in klimaatbeleid aan BOKU Wene, het verduidelik dat ons onsself bloot mislei as ons glo dat ons klimaatbeskerming ernstig opneem, individueel, polities en in besigheid. Baie maatreëls gaan nie daaroor om die probleem voldoende op te los nie, maar om ons beter te laat lyk of te laat voel. Die sentrale vraag vir die erkenning van valse klimaatbeskerming is tweeledig: Hoeveel verminder 'n maatreël eintlik kweekhuisgasbesoedeling en in watter mate help dit net om 'n mens se gewete te kalmeer?
Valse klimaatbeskerming: Motorvrye Karibiese vakansie in die Sustainable-Lifestyle_Oord
As voorbeeld noem Steurer die "motorvrye Karibiese vakansie in 'n volhoubare leefstyloord". Ons kies gereeld vals klimaatbeskerming in die supermark, soos in nasionale raads- of staatsverkiesings. Op politieke terrein gaan dit baie oor vertoon en simboliek. Op internasionale vlak sien ons 'n dertigjarige geskiedenis van klimaatbeleid wat in werklikheid 'n geskiedenis van klimaatkrisis-eskalasie is. Die Parys-ooreenkoms, sê Steurer, is 'n ooreenkoms teenoor 2,7C tot 3C met 'n 1,5C-etiket. Ten spyte van al die konferensies en ooreenkomste het die kromme van die konsentrasie CO2 in die atmosfeer steiler en steiler geword. Dit sou meer gekos het om die kromme plat te maak, byvoorbeeld 'n Wêreldklimaatorganisasie analoog aan die Wêreldhandelsorganisasie, daar moes nie vryhandel gewees het sonder klimaatbeskerming nie en ons moes al lankal klimaattariewe ingestel het.
Die CO2-konsentrasiekurwe en groot klimaatbeleidsgebeurtenisse.
Skyfie deur Reinhard Steurer
Vir 'n lang tyd was die EU-emissiehandelstelsel net skynklimaatbeskerming omdat die CO2-prys van 10 euro te laag was. Intussen het skynklimaatbeskerming in ware klimaatbeskerming verander. Nog 'n voorbeeld is dat plastiekafvalverbranding en biomassaverbranding in die EU as hernubare energie met geen emissie beskou word nie. Steenkoolkragsentrales verbrand deesdae hout uit die VSA wat afkomstig is van kaalkap.
Steurer doen 'n beroep op joernaliste om nooit politieke retoriek te aanvaar sonder om dit na te gaan nie. Merkel en Kurz het byvoorbeeld nog altyd hul klimaatbeskermingsaktiwiteite geprys, maar die empiriese feit is dat die jare van regeringsaktiwiteit deur die CDU en ÖVP geen betroubare resultate gebring het nie. Of jy die klimaatkrisis ontken of probeer om dit met valse klimaatbeskerming op te los, die resultaat is dieselfde: emissies neem nie af nie. Soos ander Europese parlemente, het die Oostenrykse parlement 'n klimaatnood verklaar. Maar waar is die klimaatnoodbeleid? Selfs die klimaatbeskermingswet wat Oostenryk die afgelope jare gehad het, was feitlik ondoeltreffend.
Valse klimaatbeskerming: klimaatneutraliteit teen 2040
Die uiteindelike nep-klimaatbeskermingskinder is die praat oor die 1,5°C-teiken en die praatjie oor klimaatneutraliteit teen 2040. Dit klink goed, maar vanuit vandag se perspektief is hierdie doelwit onbereikbaar. Tot dusver is alle emissieverminderingsteikens gemis, nadat die pandemie-vrystellings na vorige vlakke teruggekeer het, is dit sedert 1990 nie verminder nie. Koolstofneutraliteit sal beteken dat uitstoot teen 2030 tot nul moet gaan. Dit is de facto onmoontlik met die politiek wat ons sien. Jy moet regtig jou oë en ore toemaak om hierdie sprokie lewendig te hou.
Skyfie: Reinhard Steurer
Valse klimaatbeskerming: groen gas
Ten slotte noem Steurer vals klimaatbeskerming in die ekonomie: "Wanneer iemand van die sakekamer vir jou iets vertel van 'groen gas', waterstof in gasverhittingstelsels, in huishoudings, dan is dit bloot 'n leuen." Ons sal waardevolle waterstof nodig hê. en biogas waar daar geen ander alternatief is nie, byvoorbeeld in lugreise.
Valse klimaatbeskerming is gonswoorde soos "klimaatbeskerming met gesonde verstand" of die aanspraak van die Kamer van Koophandel om klimaatbeskerming slegs op 'n vrywillige basis uit te voer, sonder verbod en belastingmeganismes. Die Sakekamer spog selfs dat hy die afskaffing van die dieselbevoorregting weg beding het.
Volwassenes het vroeër vir kinders sprokies vertel, sê Steurer. Vandag verduidelik die kinders van Fridays for Future die klimaatkrisis aan die grootmense en die grootmense vertel vir mekaar sprokies.
Die Groenes beoefen ook skynklimaatbeskerming, byvoorbeeld wanneer die Ministerie van Omgewing daarop roem dat die tekens wat ASFINAG langs die snelweë aangebring het van hout gemaak is, en wanneer daar nie duidelik en ondubbelsinnig aangetoon word dat die huidige beleid nie aan die doelwitte voldoen nie. vir 2030 en 2040 is nie beskikbaar nie.
Byna elke maatreël bevat die potensiaal vir wesenlike veranderinge, maar ook die potensiaal vir klimaatbeskerming. Dit gaan daaroor om vals klimaatbeskerming te herken en te ontbloot, want dan werk dit nie meer nie.
Ulrich Leth: Verkeersvrystellings neem toe in plaas van af te neem
Verkeerskenner Ulrich Leth het daarop gewys dat verkeer hoofsaaklik verantwoordelik is vir die stagnasie in uitlaatgasse. 30 persent van die emissies in Oostenryk kom uit hierdie gebied. Terwyl emissies in ander sektore gedaal het, het dit die afgelope 30 jaar met 75 persent in vervoer toegeneem.
Valse klimaatbeskerming: klimaatvriendelike parkeerplekke
Hier kom ons valse klimaatbeskerming in verskeie vorme teë. Byvoorbeeld, "klimaatvriendelike parkeerplekke" is geanker in die Neder-Oostenrykse behuisingbevorderingskema. Die ontsluiting van parkeerplekke is bedoel om die somerhitte teë te werk. Klink goed, maar die probleem is dat die parkeerterrein self die belangrikste bron van verkeer is, want parkeerterreine is die bron en bestemming van motorverkeer. Solank as wat 'n minimum aantal parkeerplekke voorgeskryf word - en dit is 'n oorblyfsel van die Reichsgaragen-regulasie in die "Derde Ryk", waar massamotorisering die verklaarde doelwit was - solank die ontseël van parkeerplekke net 'n groen jas van verf vir 'n infrastruktuur wat die gebruik van motors verder bevorder. En dit is onafhanklik van die dryftipe van die motor, want die stedelike verspreidingspotensiaal van motorverkeer met al die negatiewe gevolge soos grondverbruik en skeiding van gebruik bly dieselfde.
Beeld van monster koi auf Pixabay
Valse klimaatbeskerming: klimaatbeskerming deur snelwegkonstruksie
Die volgende voorbeeld is "Klimaatbeskerming deur snelwegkonstruksie". Hier hoor 'n mens dat projekte soos die Lobau-tonnel klimaatvriendelike stedelike ontwikkeling moontlik maak. Maar die oorspronklike verslae toon duidelik dat hierdie projek stukrag sal gee aan stedelike uitbreiding en nog 'n voorstad van winkelsentrums en spesialismarkte aan die buitewyke sal skep. Die radiale padnetwerk sou swaarder gelaai word en die Marchfeld-landskap sou opgesny word. Niks het verander in die voorsienbare effekte nie, net die retoriek het verander.
Dit is natuurlik ook vals klimaatbeskerming as jy probeer om emissiebevorderende projekte klimaatvriendelik te laat voorkom: om 'n snelweg na 'n stadsstraat te hernoem, het niks met klimaatbeskerming te doen nie.
Valse klimaatbeskerming: vloeiende motorverkeer
Jy hoor gereeld dat motorverkeer moet vloei sodat so min as moontlik uitlaatgas vrygestel word. Binnestedelike "groen golwe" word vereis of die uitbreiding van interstedelike paaie. Daar word gesê dat hoe gladder motorverkeer, hoe beter vir die klimaat. Maar dit is ook 'n valse argument vir klimaatbeskerming. Want as motorverkeer meer vloeibaar word, sal dit ook aantrekliker word, en mense sal van ander vervoermiddels na die motor oorskakel. Daar is genoeg voorbeelde hiervan: die "Tangente" in Wene was oorspronklik bedoel om die middestad se strate te verlig, dit is steeds oorlaai ondanks opeenvolgende verbreding. Die S1, die aflospad van die aflospad, is nou oorlaai en het duisende bykomende reise per dag opgelewer.
Valse klimaatbeskerming: "Mega-fietspad aanstootlik"
Dit is ook skynklimaatbeskerming om heeltemal te min van die regte ding te doen. By nadere ondersoek blyk die Stad Wene se "mega-fietspad-offensief" 'n bedrieglike etiket te wees. 17 kilometer se nuwe fietspaaie gaan kom. Maar dit is deels te wyte aan onvoldoende fietsry-infrastruktuur, byvoorbeeld dat fietsry op 'n busbaan gelei word. Van die 17 kilometer wat aangekondig is, is daar net meer as vyf wat werklik nuwe fietspaaie is. Die gapings in Wene se hooffietspadnetwerk is 250 kilometer. Met vyf kilometer per jaar sal dit nog 'n paar dekades neem voordat daar 'n aaneenlopende, samehangende netwerk van fietspaaie is.
Wat sou eintlik klimaatbeskerming in die vervoersektor wees? Motorverkeer sal drasties beperk moet word, sodat slegs afstande met motors afgelê sal word waar dit regtig nie anders moontlik is nie. Dit geld byvoorbeeld vir swaargoederevervoer of noodvoertuie.
Parkeerplekbestuur is 'n positiewe voorbeeld van hoe werklike klimaatbeskerming kan werk, want dit begin regtig by die bron van die paadjies.
Die alternatiewe vir die motor moet massief uitgebrei word. Openbare vervoer moet eenvoudiger, goedkoper en meer betroubaar word. Stap en fietsry moet aangemoedig word. Breër sypaadjies sonder hindernisse is nodig, kruisings moet veilig gemaak word vir voetgangers, fietsrybane is nodig op alle hoofstrate. 'n Goeie gehalte-aanwyser sal wees of 'n XNUMX-jarige meisie op haar eie skool toe kan fietsry.