August 2017 – Charmaine diedericks – ARTEMIS STUDIO
August 30, 2017 July 31, 2018 | charmai2
Somtyds pols my hart met die ritme, kleure en klank van ‘n sigeuner, helder, gloeiend, rasend-dansend met armbande klingelend om ‘n warm vuur. Onnutsig, tartend, uitdagend.
Somtyds treur my dorstende, gekwelde hart in mistig-grys minieur tone soos ‘n violis wat na sy tuisland hunker. Somber, vuur-gedoof, klein.
Somtyds net vir ‘n oomblik gluur my opstandige middel-vinger hart die wêreld aan soos ‘n papegaai-lyf beskilderde, mohawk draende, geringde metaal-rebel. Wantrouig, verwyderd, woedend.
Meestal kabbel my hart ‘n sagte, blaartjie groen deuntjie. Omhels die wêreld, myself, alles so perfek en reg geskape. Alle mense word my mense, alles word een. Vreugdevol, vredevol, liefdevol, bly.
Ver, naby, misverstaan, kwaad. Reëlmatig, altyd-ewigdurend bons die diepste, mooiste, sagste kavernes van my hart vir jou en wat jy in soveel liefde vir die wêreld bring. Ek nooi jou binne, jy is my hart se maat.
Miranda muis soek maatjies 2
August 6, 2017 August 7, 2017 | charmai2
En daar’s die hele storietjie nou klaar. Ek kan dink dat Miranda en Bertie nog baie avonture gaan beleef! Terwyl ek die die storietjie geskry het, het ek baie prentjies in my kop gesien speel en ek voel lus om ‘n paar illustrasies te doen van Miranda se avonture in die woud. My vorige robin poging was ‘n klaaglike mislukking of miskien was ek net bietjie puntenerig. Ek sukkel werklik om te verf deesdae, maar miskien het ek net iets nodig om my werklik te inspireer, wie weet?
Langs haar sit ‘n voël met vreeslike groot, geel oë.
August 4, 2017 August 4, 2017 | charmai2
Ek het hierdie storietjie in die vroeg oggend ure begin , die eerste keer wat ek ‘n kinderstorie in Afrikaans probeer skryf. Hopelik sal Miranda en Bertie en die ander kreature vir my die res van die storie teen more in my oor kom fluister het!
Miranda muis bly saam haar mammie en pappie en agt boeties en sussies in ‘n knus nes in ‘n ou houtstomp. Hulle is omring deur mooi ou bome en baie ander diere.
Klop, klop, klop, klop. Miranda klop haar kneukels seer aan die deur. Bertieeeeeeee, Bertieeeeeee, hellooooooo! Maar Bertie hoor niks nie, hy lê en droom van ‘n groot ontbyt van spanspek sop en bessies en tamaties, alles net vir homself.
Ek ssssssal met jou ssssssspeel sê ‘n stem agter haar. Miranda wip soos sy skrik en skarrel op teen die boom. Onder die boom lê ‘n snaakse lang en maer gedierte sonder voete, met ‘n flikkerende, gevurkte tong. Wie’s jy, skreeu Miranda van bo in die boom. Ek’s Ssssssybrand sê die gedierte, kom sssspeel bietjie met my. O koekemakranka, dink Miranda. Dis Sybrand die slang wat pappie haar teen gewaarsku het. Ag nee wat dis reg ou Sybrand, ek dink nie muise en slange is gemaak om vriende te wees nie! Maar dankie in elk geval.
Hhhhhhoekom skreeu jy my wakker sê ‘n bangmaak vaak stem. Langs haar sit ‘n voël met vreeslike groot oë…