Nuuskommentaar: ŉ Jaar van inperking of ŉ jaar van bevryding?(Argieffoto: pixabay) Verwysend na die verloop van die geskiedenis sê mense dikwels dat die geskiedenis nie lineêr is nie. Dit beteken dat die geskiedenis nie perfek voorspelbaar is nie en nie presies as ŉ aanhoudende reguit lyn verloop nie. Die geskiedenis herhaal homself in baie opsigte. Ook is die geskiedenis gevul met gebeure wat in ŉ kort tydperk ingrypende verskille in die verloop van die geskiedenis gemaak het. Die Covid-19-pandemie het hierdie feit weer eens bewys. Vandag presies ŉ jaar gelede was die laaste dag voor ŉ jaar lange inperking – 27 Maart 2020 was die amptelike begin van die Covid-19-inperking. Aanvanklik was die onderneming dat dit 21 dae sou duur. Mettertyd het dit ontaard in ŉ jaar lange inperking. Dit bied ŉ goeie geleentheid om terug te kyk op die afgelope jaar. Covid-19 het die hele wêreld se funksionering omvergewerp. Die manier waarop die moderne wêreld tot stilstand gekom het, is eintlik ondenkbaar. Dit is ondenkbaar deur hoeveel opoffering, verlies, trauma en lyding mense regoor die wêreld vir so lank gegaan het – weens die virus én soveel regerings se swak hantering daarvan. Baie van die veranderings wat ondergaan is, is tydelik. Baie daarvan is meer permanent – dit is hierdie meer permanente veranderings wat juis die geskiedenis ingrypend verander het. In Suid-Afrika was 2020 ŉ jaar van groot verandering. Dit was ŉ bepalende tyd in ons politieke landskap. Die manier waarop die ANC die pandemie hanteer het en mense se reaksie hierop het op grondvlak onherroeplik verander. Die regering het van die begin af die pandemie gebruik om hulle sy mag uit te brei. Die nasionale koronavirusbevelsraad (NCCC) het deurentyd namens ons wesenlike besluite oor ons lewens geneem. Die regering het in hierdie opsig nie sy trajek verander nie, maar dit eerder versnel. Alles wat sleg en ondoeltreffend is wat die regering oor die afgelope 26 jaar gedoen het, is voortgesit of vererger. Ook het hulle aan hulle rasseregulasies selfs in ŉ pandemie vasgehou – dit was seker die laaste strooi wat die kameel se rug gebreek het. Dit is wat ŉ mens onthou wanneer jy terugkyk op 2020 – ŉ staat wat in sy ideologie vasgeskop het en sodoende in sy krisis verdiep het. Dit het ŉ baie definitiewe breuk tussen die regering en mense veroorsaak – veral tussen die regering en Afrikaners. Ons het in hierdie tyd weer eens besef wat ons eintlik lank reeds geweet het – ons is op ons eie. Die regering is glad nie by magte om enigiemand te help nie, omdat hulle bloot te swak is. Verder is hulle ook nog aktief antagonisties teenoor sekere minderhede. Sodoende het ons ŉ keuse – ons kan saam met die staat ondergaan of “ons kan sélf”. By terugblik op 2020 kom ŉ ander perspektief ook na vore. Vandag is die nuwe Sol-Tech Monumentpark-kampus se amptelike feesdag en bekendstelling aan die publiek. Dit is ŉ dag waarop die nuwe kampus en alles wat dit verteenwoordig gevier gaan word: Verlede jaar het ons geleer dat ons uitdagings groot, maar ons oplossings groter is. 2020 was ŉ hoogtepunt in die ANC se onbevoegdheid en magshonger waarmee ons welvertroud is. Die feit dat Sol-Tech ten spyte hiervan sy nuwe kampus voltooi het en dit vandag vier, is die absolute toonbeeld van die Afrikaner se antwoord hierop. Die breuk met die regering is uiteindelik bevrydend. Die oomblik wat jy besef dat jy nooit weer op die staat kán staatmaak nie, het jy die vryheid om na jouself om te sien. Die ongelooflike kulturele energie en selfvertroue wat ons gemeenskap het, het ook in die afgelope jaar na vore gekom. Ons is ook eintlik regtig goed georganiseerd. Hoewel daar nog baie uitdagings en harde werk voorlê, is ons besig om die resep van selfdoen en kulturele selfbestuur te vervolmaak. Vanweë ons goed georganiseerde aard en sterk instellings kan ons nie net die breuk met die staat oorleef nie, maar eintlik daarin floreer. In die lig hiervan kan ŉ mens die afgelope jaar sien as een van inperking of een van bevryding. Indien jy dit sien as jaar van inperking, gaan die vooruitsigte nie veel beter lyk nie. Die regering gaan nie sommer binnekort fundamenteel verander of verbeter nie. Indien ŉ mens vaskyk hierin sal jy uiteindelik deur die las van die staat ingeperk bly. Indien jy dit egter sien as ŉ jaar van bevryding, lyk die vooruitsigte veel beter. Dan sien ŉ mens eerder die staat se geleidelike verval as ŉ las wat geleidelik gelig word. Namate die staat verswak, ontstaan daar meer ruimte vir gemeenskappe om na hulself om te sien in selfstandigheid. Namate die staat verval kan die sukses van kulturele monumente soos die nuwe Sol-Tech-kampus herhaal word. Indien jy die afgelope jaar sien as een van bevryding, word die ANC al meer irrelevant met die verloop van tyd. Namate die regering verswak, vergroot die ruimte vir gemeenskappe om op grondvlak daadwerklike oplossings vir hulself te bou. Kom ons vier vandag ŉ monument van sukses, vooruitgang en kulturele vryheid!