Hernubare energieë - Gebruik van hernubare energie - Verskeie
Hernubare energieë - Gebruik van hernubare energie
Klimaatsverandering vereis dat die uitstoot verminder en etiese keuses aanvaar word
Internasionale konferensie "KIES HERNIEUWBAAR", Montecatini 16-18 April 2010
Bladsye 1 - 2 - 3 -4 - 5
En dit is nog hartseerder om te sien hoe 'n massa ongeletterde en / of verslaafde mense klimaatstudies gaan aanval wat die enigste bedoeling het om die wêreld terug te hou in die wedloop na selfvernietiging.
Miskien kan die oudste van ons nog die motorherstelwinkels van baie jare gelede onthou wat gevul was met die stank van uitlaatgasse van enjins. Ek onthou nog persoonlik die gekletter, stank en dampe van elke soort van die groot metaalbewerkingswinkel waar ek deur die jare gewerk het. vyftig.
Vandag word dit nie meer gesien nie, want danksy die baanbrekers van gesondheid op die werkplek wat die probleme van beroepsiektes aan die lig gebring het en teen die weerstand van die "Meesters" geveg het, is daar baie spesifieke regulasies ingestel.
Die "base" het gesê dat die veiligheids- en higiëne-maatreëls daartoe sou lei dat hulle ekonomiese skade sou ly, en dat dit uiteindelik die beroep sou beïnvloed. Hierdie mense van moderne klimatologie is baanbrekers sowel as diegene wat die gesondheid van die werkers inhou ..... terwyl die fossielkartelle is die huidige 'meesters' wat toevallig ook hier praat van 'ekonomie' en 'daling in produksie' met gevolglike, vir hulle voor die hand liggende, gevolge vir indiensneming.
Gelukkig is daar meer gekwalifiseerde mense wat anders dink. Dit is die mening van die 2008 Nobelpryswenner Paul Krugman:
"Van tyd tot tyd het ek 'n gevoel van wanhoop oor die lot van die planeet. As u die ontwikkeling van klimatologie gevolg het, weet u wat ek bedoel: die gevoel dat ons in 'n katastrofe dompel, maar niemand wil daarvan hoor of doen nie enigiets om dit te vermy. En hier is die feite: ek gooi myself nie in hiperbool nie. Die huidige waarskuwings is nie die gevolg van die dwalende dwaling van fanatici nie. Dit kom uit enkele van die mees gerespekteerde klimaatmodelle, ontwikkel deur vooraanstaande navorsers. Die voorspelling vir die planeet oor die afgelope paar jaar het baie, baie erger geword ... ... Maar die belangrikste rede waarom ons klimaatsverandering ignoreer, is dat Al Gore gelyk het: hierdie waarheid is te ongemaklik. Om te reageer op klimaatsverandering met die ywer wat die bedreiging verdien, is nie, in teenstelling met die legende, vir die ekonomie in sy geheel verwoestend nie; dit sou 'n bietjie wees soos om die dek van die ekonomie te skuifel met die gevolg dat dit sommige kragtige gevestigde belange beskadig word nuwe ekonomiese geleenthede geskep. Die ander rede is dat die bedrywe van die verlede lobbyleërs op die regte plekke het, terwyl die nywerhede van die toekoms glad nie een het nie. Dit is ook nie net 'n saak van gevestigde belange nie. Dit is ook 'n kwessie van idees op die voorgrond. Gedurende drie dekades het Amerika se dominante politieke ideologie private sake verhoog en die regering afgemaak, maar klimaatsverandering is 'n probleem wat slegs deur regeringsoptrede aangespreek kan word. ." 6
Hoeveel skade of hoeveel grade temperatuurstyging moet ons nog verduur voordat die blinde teenstanders die fout van hul aanval besef? Ongelukkig is dit net vir my wat oorbly om af te sluit deur Upton Beall Sinclair aan te haal: "Dit is moeilik om iemand iets te laat verstaan ​​as hulle salaris afhang daarvan om dit nie te verstaan ​​nie!" 7
3. Die oorsaak
Die oorsaak van klimaatsverwarming is te danke aan die oormatige produksie van KHG's: die gasse wat lae frekwensie (infrarooi) energie wat uit die grond vrygestel word, onderskep en 'n toename in die wêreldwye gemiddelde temperatuur in die biologiese gordel waarin ons woon, veroorsaak.
Hierdie verskynsel heet die kweekhuiseffek (figuur 3, regs) en is op sigself 'n uiters positiewe verskynsel. Daarsonder sou die aardtemperatuur op die aarde -20 ° C wees, beslis baie minder in ooreenstemming met die ontwikkeling van die lewe soos ons dit vandag ken. Die probleem is dat as die konsentrasie van kweekhuisgasse te hoog word, die klimaatstemperatuur ook te hoog word en dit rampspoedige gevolge vir die lewe op aarde kan hê.
Daar is verskeie KHG's, maar die totale hoeveelheid daarvan is baie klein, minder as een persent in vergelyking met die van stikstof en suurstof, wat baie belangrik is vir die ekonomie van die lewe op ons planeet, maar wat prakties deursigtig is vir die bestraling.
Waterdamp is die volopste van KHG's, maar die deel wat deur die mens gegenereer word, beïnvloed nie die waarde van die totale dampmassa in die atmosfeer nie en word onderhewig aan 'n vinnige terugval in die vorm van atmosferiese neerslag.
Die antropogene bydrae tot die konsentrasie van koolstofdioksied, CO2, daarenteen, verteenwoordig 'n beduidende deel van die totale massa en het bowenal 'n halfleeftyd in die atmosfeer van ongeveer 100 jaar. 8 Dit wil sê dat as die produksie van CO2 deur 'n wonder heeltemal gestaak word en dit toegelaat word om spontaan uit die grond of seë te herabsorbeer of deur plante opgeneem word, sal die konsentrasie daarvan in die atmosfeer binne slegs honderd jaar met die helfte verminder word .
Sommige opponente betwis hierdie gegewens en stel berekeningsmodelle voor wat 'n halfleeftyd van 'slegs' 40 jaar lewer., Groei steeds.
Dit word normaalweg in die atmosfeer gestoor en in die oseaanwater opgelos. Die konsentrasie daarvan in die atmosfeer volg al millennia 'n tendens van tussen 180 en 280 dele per miljoen volume volume lug, terwyl dit in net 200 jaar meer as 380 bereik het (figuur 5).
Die toename in CO2 was die eerste wat gemeet is danksy die intuïsie van 'n beroemde Amerikaanse oseaanoloog, Roger Revelle, wat in 1955, in teenstelling met die aannames van destyds, aangevoer het dat die oseane nie al die CO2 wat deur die mens geproduseer word, kon absorbeer nie.
Hierdie hipotese is in 1957 in 'n algemene artikel met Hans E. Suess uiteengesit en in die volgende jare bevestig deur die presiese metings van Dave Keeling wat in die historiese grafiek van figuur 6 weergegee word.
Daar kan ons duidelik sien hoe die periodieke seisoenale variasies mekaar afwissel op 'n agtergrond wat, in plaas van plat te wees, ooreenstem met 'n tydelike "ewewig", 'n groei in konsentrasie bied. Dit is beslis van antropogene oorsprong, dit wil sê gekoppel aan die menslike produksie van energie deur middel van fossielbronne
Ondanks hierdie onbetwisbare maatreëls, voer die "skeptici" van die fossiel, wat nie kan erken dat koolstofdioksied (vir nou) die belangrikste van die kweekhuisgasse is nie, aan dat die verhoging van die konsentrasie daarvan in die atmosfeer 'n klug is.
David J.C. MacKay, 'n 100% fisikus (nie-klimatoloog) van die Universiteit van Cambridge (UK) met groot kennis van die feite, reageer op hierdie kritiek met die grafiek van figuur 7 gepubliseer in 'n boek wat ek aanbeveel vir almal wat wil hê 'n baie objektiewe oordeel oor verskillende aspekte van die huidige energieprobleem. Die beeld, met sy kommentaar deur die skrywer in aanhalingstekens, is vanselfsprekend. Soos u kan sien, begin dit alles in 1769 met die konstruksie van James Watt se stoomenjin om dryfkrag te lewer.
Die oorsaak van die klimaatprobleem gaan dus terug op die huidige manier om energie te produseer, om ons moderne wêreld te verskuif, van nywerhede na vervoer, van landbou na konstruksiewerk.
Die produksie van hierdie energie is gebaseer op fisiese en chemiese prosesse wat nie net kweekhuisgasse vrystel nie, maar ook skadelike afval van alle soorte. Hierdie emissies in die vorm van chemikalieë en kernprodukte besoedel die omgewing waarin ons woon.
Energie kom in die natuur in verskillende vorme voor. Die bekendste is termiese (bestraling en hitte), meganiese (kinetiese en potensiële), chemiese en kernenergie. Sommige vorms van energie word van ander verkry deur transformasieprosesse waartydens 'n deel van die oorspronklike energie verlore gaan in die vorm van byna altyd onbruikbare hitte.
Om te verstaan ​​waarom 'n sekere energiebron eerder as 'n ander gebruik moet word, moet ons twee eenvoudige voorbeelde van transformasieprosesse om elektrisiteit te produseer, ontleed:
1. Voorbeeld uit 'n hernubare bron: Deur die potensiële energie van die water van 'n bergmeer in elektriese energie te omskep.
Soos dit in die vallei val, omskep die water sy potensiële energie in kinetiese energie wat weer in meganiese-kinetiese-rotasie-energie omgeskakel word deur op die lemme van 'n hidrouliese turbine in te werk. 'N Dinamo wat meganies aan die turbine gekoppel is, sal hierdie kinetiese energie in elektriese energie omskep. Gedurende hierdie proses word 'n klein hoeveelheid hitte vrygestel en vermors.11 Waterkrag verteenwoordig helaas slegs 'n beskeie deel van die energie wat tans deur die mensdom verbruik word.
2. Voorbeeld uit 'n nie-hernubare energiebron: Deur die chemiese energie in olie en suurstof in hitte te omskep.
Hierdie hitte is die som van die kinetiese energieë van al die molekules wat afkomstig is van die verbrandingsreaksie van 'n mengsel van organiese molekules. Aangesien olie uit koolstof en waterstof bestaan, sal dit met CO2 en water (H2O) reageer. Hierdie energie word op sy beurt gebruik om 'n vloeistof (gewoonlik water) te verhit en word dan omskep in die kinetiese energie van die dampe se molekules. Die kinetiese energie van hierdie molekules word dan omskep in die kinetiese rotasie-energie van 'n turbine op die lemme. waarvan hulle gaan stamp. Op hierdie stadium, soos in die vorige geval, transformeer 'n dynamo wat meganies aan die turbine gekoppel is, die kinetiese energie van die turbine-rotorsisteem in elektriese energie. Tydens hierdie proses word slegs 'n deel van die energie wat verkry word deur verbranding ("normaalweg" minder as die helfte) gebruik, die res gaan verlore in die vorm van lae temperatuur hitte in die koeltorings.12 Verskoon die aandrang, dit is 'n onbehoorlike bron van energie omdat olie in die eerste plek 'n grondstof is wat nuttig is vir baie noodsaaklike gebruike. 13 Die energie wat op hierdie manier geproduseer word, maak ongelukkig 'n baie groot deel uit van die energie wat tans deur die mensdom verbruik word.
Hierdie twee eenvoudige voorbeelde wys ons waar die probleem lê: terwyl die hele proses in die eerste is gebaseer op die gebruik van water as 'n vektor van sonenergie, en in die tweede, is daar, benewens 'n groot verlies aan energie in die vorm van hitte, die vrystelling van die twee kweekhuisgasse: waterdamp en CO214.
6 Paul Krugman: "Cassandras"; International Herald Tribune, 29 September 2009.
7 Upton Beall Sinclair, bekende Amerikaanse politikus en skrywer: 'Dit is moeilik om 'n man iets te laat verstaan ​​as sy salaris afhang van die feit dat hy dit nie verstaan ​​nie!"
8 T.J. Blasing; "Onlangse konsentrasies van kweekhuisgasse"; DOI: 10.3334 / CDIAC / atg.032; http: //cdiac.ornl.gov/pns/current_ghg.html; Desember 2009.
9 Peter Dietze: "Klein opwarming met nuwe wêreldwye koolstofsiklusmodus"; http://www.john-daly.com/guests.htm; Augustus 1997
10 'n Klein anekdote wat die onwilligheid om soortgelyke resultate van die begin af te aanvaar beklemtoon: die klein gaping in die data in 1964 in figuur 6 is te wyte aan die gebrek aan fondse om hierdie soort navorsing te finansier.
11 Ek wil graag onthou dat hierdie son die elektriese energie voortdurend voorsien, want dit is sy energie, sy hitte wat tydens verdamping in energie-genetika van die watermolekules getransformeer word, wat veroorsaak dat dit in die atmosfeer versprei. bevat 'n potensiële energie wat afhang van die hoogte van die meer waarin dit versamel.
12 In baie kragsentrales word hierdie hitte gebruik om die huise van 'n nabygeleë woonbuurt te verhit en sodoende 'n groot energiebesparing te behaal.
13 As ons presies wil wees, kom hierdie elektriese energie ook van die son, maar word dit miljoene jare uitgestel: olie, soos hierbo genoem, is die resultaat van geologiese prosesse op die organiese massa wat afkomstig is van lewende wesens, plante en diere, wat is deur die son stadig laat groei en daarna versteend. Hierdie 'bron' van energie sal eindig met die olie-reserwes.
14 Die hoeveelheid CO2 is ongeveer drie keer die gewig van die brandstof wat dit opgewek het, wat 'n groot hoeveelheid is! Maar hierdie gewig aan koolstofdioksied gee nie die onmiddellike idee van die hoeveelheid nie, want dit is 'n gas. Vir die normale persoon word 'n gas gemeet volgens volume nie volgens gewig nie. Ons asem liters lug in; in 'n kamer is daar 'n kubieke meter lug, ens. Dit is egter prysenswaardig dat wanneer u 'n motor wil koop, u ingelig word oor hoeveel gram CO2 dit lewer: ten minste kan 'n persoon met 'n bewustheid van die omgewing 'n minder besoedelende model kies. Maar die aanduiding van die gewig, terwyl ons 'n vergelyking tussen die verskillende modelle toelaat, gee nie die idee van hoeveel gas 'n motor produseer nie. Die rede vir die keuse van hierdie meeteenheid is vir my bedoel om aan 'n wetlike verpligting te voldoen, maar om nie die inligting in al sy duidelikheid te gee nie. Terwyl die meeste dus graag 'n klein motor koop wat slegs 118 gram CO2 per kilometer produseer en nie 260 soos 'n groot motor nie, het hulle nie regtig die idee hoeveel volume gas die 118 gram het nie. In chemie word die hoeveelheid wat ooreenstem met die molekulêre gewig uitgedruk in gram gedefinieer as gram-mol van 'n stof. Die molekulêre gewig van CO2 is 44 en daarom weeg 'n gram-mol CO2 44 gram. Enige gas by 0 ° C en by die druk van 'n atmosfeer beslaan 'n volume van ongeveer 22,4 liter. Ons klein motor produseer dus 118/44 = 2,70 gram mol CO2, dit wil sê 'n volume van 2,70x 22,4 ≈ 60 liter wat, net om dit te visualiseer, ooreenstem met die volume wat ongeveer 40 standaard bottels een liter minerale water bevat. die helfte. Ek beklemtoon: in net een kilometer !!!! Mnemoniese reël: 2 gram CO2 ≈ 1 liter.