Die African Lion, die grootste militêre oefening op die vasteland van Afrika wat beplan en gelei word deur die Amerikaanse leër, het begin. Dit sluit land-, lug- en vlootmanoeuvres in Marokko, Tunisië, Senegal en aangrensende see in - van Noord-Afrika tot Wes-Afrika, van die Middellandse See tot die Atlantiese Oseaan. 8 000 soldate neem daaraan deel, die helfte van hulle is Amerikaans, met ongeveer 200 tenks, selfaangedrewe gewere, vliegtuie en oorlogskepe. African Lion 21 sal na verwagting $ 24 miljoen kos, en dít het gevolge wat dit besonder belangrik maak.
Hierdie politieke skuif is fundamenteel in Washington beslis: die Afrika-oefening vind hierdie jaar vir die eerste keer in Wes-Sahara plaas, dit wil sê op die grondgebied van die Sahrawi Republiek, erken deur meer as 80 VN-state. Rabat het verklaar dat 'Washington' die Marokkaanse soewereiniteit oor Wes-Sahara erken 'en nooi Algerië en Spanje om' hul vyandigheid teenoor die territoriale integriteit van Marokko ' te laat vaar. Spanje, wat deur Marokko beskuldig word van die ondersteuning van die Polisario (Wes-Sahara Bevrydingsfront), neem nie vanjaar aan die African Lion deel nie. Washington het sy volle steun aan Marokko herbevestig en dit 'belangrike' nie-NAVO-bondgenoot en vennoot van die Verenigde State 'genoem.
Die Afrika-oefening vind hierdie jaar vir die eerste keer plaas binne die raamwerk van 'n nuwe Amerikaanse kommandostruktuur. Verlede November is die Amerikaanse leër Europa en die Amerikaanse leër Afrika gekonsolideer in 'n enkele bevel: die Amerikaanse leër Europa en Afrika. Generaal Chris Cavoli, wat aan die hoof staan, het die rede vir hierdie besluit verduidelik:
"Die streeksveiligheidskwessies van Europa en Afrika is onlosmaaklik verbind en kan vinnig van een gebied na 'n ander versprei as dit nie gekontroleer word nie."
Vandaar die besluit van die Amerikaanse weermag om die Europese kommando en die Afrikabevel te konsolideer om "die kragte dinamies van een teater na 'n ander, van een kontinent na 'n ander te verskuif, wat ons plaaslike reaksie tye verbeter".
In hierdie konteks is African Lion 21 gekonsolideer met Defender-Europe 21, wat 28 000 soldate en meer as 2 000 swaar voertuie in diens het. Dit is basies 'n enkele reeks gekoördineerde militêre maneuvers wat van Noord-Europa na Wes-Afrika plaasvind, beplan en onder leiding van die Amerikaanse leër Europa en Afrika. Die amptelike doel is om 'n ongespesifiseerde "kwaadaardige aktiwiteit in Noord-Afrika en Suid-Europa teë te werk en om die teater te beskerm teen teenstrydige militêre aggressie," met duidelike verwysing na Rusland en China.
Italië neem deel aan African Lion 21, sowel as aan Defender-Europe 21, nie net met sy eie magte nie, maar ook as 'n strategiese basis. Die oefening in Afrika word deur Vicenza gelei deur die US Army Southern Europe Task Force en die deelnemende magte word deur die Port of Livorno voorsien van oorlogsmateriaal wat afkomstig is van Camp Darby, die naburige logistieke basis van die Amerikaanse weermag. Die deelname aan African Lion 21 is deel van die groeiende Italiaanse militêre verbintenis in Afrika.
Die missie in Niger is tekenend, formeel "as deel van 'n gesamentlike Europese en Amerikaanse poging om die gebied te stabiliseer en om onwettige handel en bedreigings vir veiligheid te bekamp", eintlik vir die beheer van een van die rykste gebiede in strategiese grondstowwe (olie, uraan, coltan en ander) uitgebuit deur Amerikaanse en Europese multinasionale ondernemings.
Vandaar die gebruik van die tradisionele koloniale strategie: waarborg 'n mens se belange deur militêre middele, insluitend ondersteuning vir plaaslike elite wat hul mag op hul gewapende magte baseer, agter die kontrasterende jihadistiese milisies rookskerm. In werklikheid vererger militêre ingrypings die lewensomstandighede van bevolkings, wat die meganismes van uitbuiting en onderwerping versterk, met die gevolg dat gedwonge migrasies en gevolglike menslike tragedies toeneem.