Standbeeld van Eros van die tipe Centocelle. Romeinse kunswerk van die 2 eeu nC, waarskynlik 'n kopie na 'n Griekse oorspronklike. Wikimedia Commons
Dit was in die laat 19 en vroeë 20de eeue 'n goed onderhoude geheim onder historici. Die magiese praktyk was wydverspreid in die antieke Middellandse See. Geskiedkundiges wou die aktiwiteit lae sleutel hou omdat dit hul geïdealiseerde siening van die Grieke en Romeine nie ondersteun het nie. Vandag is magie egter 'n wettige gebied van wetenskaplike ondersoek, wat insig gee in antieke geloofstelsels sowel as kulturele en sosiale praktyke.
Terwyl magie ontmoedig en soms selfs in die oudheid gestraf word, het dit alles gelyk. Owerhede het dit openbaar veroordeel, maar het geneig om sy kragtige hou te ignoreer.
Erotiese spreuke was 'n gewilde vorm van magie. Professionele magiese praktisyns hef fooie vir die skryf van erotiese sjarme, maak betowerde poppe (soms genoem poppets), en selfs die vloek van teenstanders in liefde.
Magie word wyd in argeologiese bewyse getuig, boeke en letterkunde uit beide Griekeland en Rome, sowel as Egipte en die Midde-Ooste. Die Griekse Magiese Papyri, byvoorbeeld, van Grieks-Romeinse Egipte, is 'n groot versameling van papyri aanbieding spellings vir baie doeleindes. Die versameling is saamgestel uit bronne wat dateer van die tweede eeu vC tot die vyfde eeu nC en sluit talle aantrekkingskragte in.
Sommige spreuke behels die maak van poppe, wat bedoel was om die voorwerp van begeerte te verteenwoordig (gewoonlik 'n vrou wat óf onbewus of weerstandig teenoor 'n begeerlike bewonderaar was). Instruksies het gespesifiseer hoe 'n erotiese pop gemaak moet word, watter woorde daaroor gesê moet word en waar dit gedeponeer moet word.
So 'n voorwerp is 'n vorm van simpatieke magie; 'n tipe betowering wat funksioneer volgens die beginsel van "like impact like". Wanneer die simpatieke magie met 'n poppie aangepak word, glo die speltaster dat enige optrede daarop uitgevoer word - of dit fisies of psigies is - oorgedra sal word aan die mens wat dit verteenwoordig.
Die beste bewaar en mees berugte magiese pop uit die oudheid, die sogenaamde "Louvre Doll"(4th eeu nC), beeld 'n blote vrou in knielende posisie, gebind en deurboor met 13 naalde. Gemodelleer uit ongebakte klei, is die pop in 'n terracotta vaas in Egipte aangetref. Die meegaande spel, wat op 'n hooftafel ingeskryf is, bevat die naam van die vrou as Ptolemais en die man wat die spel gemaak het, of 'n towenaar aangestel het om dit te doen, soos Sarapammon.
Gewelddadige, brutale taal
Die spreuke wat sulke poppe vergesel het en inderdaad die verklarings van die oudheid op allerhande onderwerpe, was nie sag in die taal en beeldspraak nie. Antieke verklarings was dikwels gewelddadig, brutaal en sonder enige waarskuwing of berou. In die spel wat saam met die Louvre Doll kom, is die taal in 'n moderne konteks skrikwekkend en afstotend. Byvoorbeeld, een deel van die spelling wat gerig is op Ptolemais, lui:
Moenie toelaat dat sy eet, drink, hou uit, waag of slaap soek nie ...
'N Ander gedeelte lui:
Sleep haar deur die hare, deur die ingewande, totdat sy my nie meer spot nie ...
Sulke taal is skaars aanduidend van enige emosie met betrekking tot liefde, of selfs aantrekkingskrag. Veral as dit met die pop gekombineer word, kan die spel 'n moderne leser tref as obsessief (miskien herinner aan 'n stalker of aanlyn troll) en selfs misoginisties. Inderdaad, eerder as om liefde te soek, stel die bedoeling agter die spel aan om beheer en oorheersing te soek. So was die geslag en seksuele dinamiek van die oudheid.
Maar in 'n manlike wêreld waarin mededinging in alle aspekte van die lewe intens was en die doelwit van oorwinning was van die grootste belang, was gewelddadige taal tipies in verklarings oor enigiets van sukses in 'n hofsaak tot die oprig van 'n strydwa. Inderdaad, een teorie stel voor dat die meer wrede woorde, hoe kragtiger en effektief die spel.
Die meeste ou bewyse getuig van mans as professionele magiese praktisyns en hul kliënte. Daar was 'n behoefte om geletterd te wees om die meeste magie te verrig (die meeste vroue was nie opgevoed nie) en om toeganklik te wees vir kliënte (die meeste vroue was nie vry om besoekers te ontvang of 'n besigheid te hê nie). Sommige vroue het egter ook erotiese magie verrig (hoewel die bronne hieroor relatief skaars is).
In antieke Athene is byvoorbeeld 'n vrou na die hof gevra om haar man te probeer vergiftig. Die verhoor is aangeteken in 'n toespraak gelewer namens die vervolging (gedateer rondom 419 BC). Dit sluit in die vrou se verdediging, wat verklaar het dat sy nie van plan was om haar man te vergiftig nie, maar om 'n liefdesfilister te administreer om die huwelik te hergroei.
Die toespraak, getiteld Teen die stiefmoeder vir vergiftiging deur zang, toon duidelik aan dat die Atheners geoefen en in liefdesdrankies geglo het en kan voorstel dat hierdie meer subtiele vorm van erotiese magie (in vergelyking met die spel van spel en die maak van betowerde poppe) die bewaarheid van vroue was.
Lus tussen vroue
Binne die veelheid van spelwerke wat in die Griekse Magiese Papyri voorkom, is twee dinge spesifiek met die geslag van dieselfde geslag. In een hiervan probeer 'n vrou met die naam Herais 'n vrou met die naam Serapis 'n vrou te betree. In hierdie spel, gedateer tot die tweede eeu nC, die gode Anubis en Hermes word versoek om Serapis na Herais te bring en Serapis aan haar te bind.
In die tweede spel, gedateer tot die derde of vierde eeu nC, soek 'n vrou genaamd Sophia 'n vrou met die naam Gorgonia. Hierdie spel, wat op 'n hooftafel geskryf is, is aggressief in toon; byvoorbeeld:
Brande, aan die brand gesteek, haar siel, hart, lewer, gees inbel, met liefde vir Sophia ...
Gods en godinne is gereeld in towerkrag ingeroep. In die spel om Serapis te lok, is Anubis byvoorbeeld ingesluit op grond van sy rol as die god van die geheime van Egiptiese magie. Hermes, 'n Griekse god, is dikwels ingesluit omdat hy as 'n boodskapper god 'n nuttige keuse was in spreuke wat kontak met iemand gesoek het.
Die neiging om gode van verskillende kulture te kombineer, was nie ongewoon in antieke magie nie, wat aandui dat dit 'n eklektiese aard is, en dalk 'n vorm van verskansing van die mens se verbintenis (as een god se godsdiens nie luister nie, kan een van 'n ander geloofstelsel).
Godhede met erotiese verbindings is ook op juwele ingeskryf om aantrekkingskrag te bewerkstellig. Die Griekse god van erotiek, Eros was 'n gewilde figuur om op 'n edelsteen uit te beeld, wat dan in 'n juweliersware gevorm kon word.
Die talle erotiese verklarings in die oudheid - van drankies tot poppe tot betowerde juwele en rituele - verskaf nie net inligting oor magie in die antieke Mediterreense wêreld nie, maar die ingewikkeldhede en kulturele konvensies rondom seksualiteit en geslag.
Die rigiede stelsel van geslagsrolle van aktiewe (manlike) en passiewe (vroulike) vennote, duidelik gebaseer op 'n patriargie wat ten alle koste dominansie en sukses bestry het, het dieselfde samelewings se magiese praktyke ondersteun. Tog is dit belangrik om daarop te let dat selfs in die magie mense van dieselfde geslag is, aggressiewe taal in diens is as gevolg van die konvensies wat antieke spreuke onderstreep het.
Nog steeds magie bly gedeeltelik 'n raaisel wanneer dit kom by erotiese oefeninge en konvensies. Die twee selfde geslagte uit die Griekse Magiese Papyri, byvoorbeeld, getuig van die realiteit van erotiese begeerte onder antieke vroue, maar moenie lig werp op of hierdie soort seksualiteit in Romeinse Egipte gekondoneer is nie. Miskien is sulke begeertes nie sosiaal goedgekeur nie; vandaar die beroep op magie. Miskien was die begeertes van Sarapammon vir Ptolemais ook buite die grense van aanvaarbaarheid, wat hom gelei het tot die onverskillige en desperate wêreld van magie.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Seksualiteit > Spells, Charms, Erotiese Dolls En Love Magic In Die Antieke Middellandse See