Knol melanosporum - sampioene - knol melanosporum - sampioen - Ook - 2021
Van die herfs- en wintervrugte wat die meeste waardeer deur fynproewers van bosprodukte, is daar beslis sampioene. Truffels behoort ook tot hierdie uitgestrekte groente-koninkryk, wat meestal nie as sampioene beskou word nie, maar wel so is. Die opvallendste eienskap, wat hulle onderskei van ander swamfamilies, lê in die feit dat hulle heeltemal hipogeale is, dit wil sê dat hulle ondergronds groei, dikwels selfs op 'n paar meter diepte. Om hierdie rede moet diegene wat op soek is na sampioene altyd vergesel word van 'n soekende dier, wat met sy neus hierdie lekker ondergrondse knolle kan vind. Dit kan 'n hond of 'n vark wees. Die makro-verdeling wat binne die familie Tuberaceae gemaak kan word, waartoe truffels behoort, is tussen wit truffels en swart truffels.
Van diegene wat truffels verstaan, word die wit truffel in die algemeen as waardevoller en smaakliker beskou as die swart. Selfs laasgenoemde kan egter op die tafel baie bevrediging gee. Die swart truffel word in vyf verskillende spesies verdeel, naamlik: die Tuber melanosporum, of gewaardeerde truffel, wat deur 'n meer deurdringende geur van die ander onderskei word; die tuber aestivum, of scorzone, wat groei van Mei tot Augustus; Knol-onklein, soortgelyk aan scorzone, maar groei van Oktober tot Desember; die tuber macrosporum, wat gladde truffel genoem word, omdat dit die enigste van die vyf is wat nie oppervlakkige gibbositeite het nie, en wat, afgesien van die kleur, ook die wit truffel lyk; en uiteindelik die Tuber mesentericum, of gewone truffel. Al hierdie spesies van die geslag Knol groei in simbiose met bome en hou van sonnige posisies.
Die kenmerke van die Tuber melanosporum
Onder die variëteite van swart truffels wat in die natuur voorkom, is daar tuber melanosporum, wat gewoonlik as minder waardevol beskou word as die wit, maar die beste onder swart truffels. Dit is nie toevallig dat die gewone naam Black Truffle of Black Truffle of Norcia en Spoleto is nie. Die botaniese naam kom van die Grieks en bestaan ​​uit die woorde melas, wat swart beteken, en sporà, wat saad beteken. Daarom word die fisiese kenmerke daarvan reeds in die naam beskryf. Die Tuber melanosporum het 'n afgeronde en onreëlmatige voorkoms, wat tussen drie en sewe sentimeter in deursnee wissel; dit lyk asof dit bedek is met piramidale vratte en donker van kleur, met skakerings wat neig tot rooiwyn. Die gleba, oftewel sy inwendige pulp, is swart wat pers is. Die geur is aromaties en aangenaam, en die smaak is vaag soet, soveel dat die melanosporum ook swart soet truffel genoem word.
Waar u die Tuber melanosporum kan vind
As u na voorbeelde van Tuber melanosporum wil gaan soek, moet u die gebiede met 'n algemeen kalkagtige grond verkies, wat spruit uit die disintegrasie van die Kryt- en Jurassistiese gesteentes. In Italië word die gebiede wat ooreenstem met hierdie kenmerke in Umbrië, Marche, Toskane en Lazio aangetref. Knolmelanosporum kan ook in die mees beskutte dele van Lombardye, Veneto, Trentino, Piemonte en Ligurië gevind word. Dit word gewoonlik in baie lugige en sonnige woud aangetref, en groei ondergronds naby geïsoleerde bome. Die plante wat hy verkies, is die hol-eik, die hazel en die donsige eik, rondom die wortels waarvan hy die sogenaamde vlaktes vorm, of bedrukte gebiede sonder plantegroei. Knolmelanosporum ontwikkel vanaf September, maar bereik volwassenheid in Desember en kan geoes word tot begin Maart; dit kan verwar word met die tuber aestivum.