'N Werker was die sypaadjie naby die stadsaal van San Francisco. Justin Sullivan / Getty Images
Die onmiddellike bekommernisse van die koronavirus is duidelik: 'n ongekende gesondheidskrisis en ekonomiese verwoesting. Maar dit is nie net hospitale en ondernemings wat die spanning ervaar nie. Burgerlike en regeringsinstellings sal binnekort ernstig getoets word - en dit kan 'n reuse-uitdaging wees vir die robuustheid van die Amerikaanse samelewing as geheel.
Die delikate balans van burgerlike instellings - alles van plaaslike skoolrade en vrywillige organisasies tot die media en plaaslike regerings - en sosiale vertroue is die mortier van demokrasie. Selfs voordat die virus getref het, is die Verenigde State deur 'n groeiende burgerlike broosheid weerspieël, soos weerspieël in groeiende politieke polarisasie en massa skietery.
Ons kan sien in ontwikkelende lande, suid van die Sahara Afrika om Asië, dat wanneer burgerlike instellings nie goed funksioneer nie, die bestuur en die ekonomiese lewe noukeurig is en burgerlike geweld, gemotiveer deur politieke of etniese spanning, kan uitbreek. As die Verenigde State nie burgerlike probleme koester nie - die samehorigheid van gemeenskappe en aktiewe burgerlike organisasies - sal mediese pogings en ekonomiese investering in hierdie krisis ondermyn word. Ons het reeds in hierdie krisis gesien dat sonder aktiewe burgerbetrokkenheid, deur selfisolasie en sosiale distansie, pogings tot openbare gesondheid word ongedaan gemaak.
In ons navorsing, saam met ander skoliere, het ons 'n burgerlike broosheidsindeks ontwikkel. Lande soos Pakistan, Somalië en Afghanistan beoordeel baie hoog vir burgerlike broosheid, terwyl Skandinawiese lande die beste beoordeel vir burgerlike sterk samelewings, gevolg deur ander Westerse lande. Latyns-Amerikaanse en Oos-Europese lande verskyn in die middel. Die Verenigde State is histories redelik goed, in die top 10% van die burgerlike robuuste lande.
Kaart van burgerlike broosheid oor die hele wêreld, van die hoogste in rooi tot die laagste in blou. Burgerlike broosheidsindeks, CC BY
Burgerlike broosheid kan grootliks geassosieer word met vier sleutelfaktore:
Fraksionalisering: die mate waarin polarisasie in 'n land bestaan, hetsy polities, etnies of godsdienstig.
Geslagsongelykhede: Die verskil in status tussen mans en vroue, gemeet aan onderwys en deelname aan werkers.
korrupsie: Die rol wat oneerlike en korrupte praktyke in die owerheids-, besigheids- en administratiewe instellings speel.
Griewe: Ware of verbeelde rede vir protes of gevoel van onreg.
As hierdie faktore hoog aangeslaan word, is geweld nie net vinnig nie, maar mense is minder geneig om te stem of by organisasies buite familie- of etniese organisasies aan te sluit.
Die vier faktore help ook om die burgerlike onenigheid te voorspel, wat kan lei tot geweld. Sulke ranglys is nie staties nie. In die Verenigde State, kommer oor fractionalization is besig om toe te neem, en 'n groter onrus met betrekking tot korrupsie, griewe en selfs vrouestatus groei.
Die gevolge van koronavirus sal sulke kommer waarskynlik verhoog. Grootskaalse werkloosheid in die VSA, saam met enige gepaardgaande styging in armoede en die afname in die gemiddelde huishoudelike inkomste, verhoog die risiko van burgerlike broosheid. Dit kan deur enigeen verhoog word ontevredenheid oor die manier waarop alle regeringsvlakke gereageer het tot die uitbraak.
Hoe sterker die vertroue in instellings, van die regering tot vrywillige organisasies, hoe groter is die kans dat sosiale orde gehandhaaf kan word. State wat 'n hoër vlak van sosiale kapitaal het - dit wil sê hegte gemeenskappe met aktiewe burgerlike organisasies - sal dit makliker vind om die komende probleme, waaronder werkloosheid, op te neem.
En die VSA moet dit miskien doen te midde van moontlike akteurs wat slegte geloof het. Dit is geen verrassing nie Rusland se disinformasieveldtog rondom die coronavirus is spesifiek daarop gerig om die vertroue in burgerlike instellings, van die regering tot die media, in die Weste te ondermyn.
Verder, sonder sosiale vertroue en 'n gevoel van behoort, verdraagsaamheid teenoor ander verbrokkel. Dit is geen ongeluk wat ons die afgelope paar jaar gesien het nie dramatiese spilpunte in verslae van antisemitisme, rassisme en wit oppergesagbewegings. Tog sal daar min verdien word om hierdie probleem te konfronteer deur hele demografiese kategorieë as onverdraagsaam aan te val - soos om die wit werkersklas as rassisties te beskou.
Sulke verklarings van komberse is nie net onwaar nie, hulle kom ook nie by die fundamentele kwessies van sosiale vertroue en behoort daaraan nie. Haatgroepe en kriminele entiteite, van die mafias om wit supremacists, ontbreek 'n gebrek aan vertroue in regerings, en skep alternatiewe bronne van ondersteuning - materieel en moreel - vir die onbeskaamde.
Die pandemie het 'n atmosfeer van angs en onsekerheid oor die ekonomie, gesondheidsorg en indiensneming geskep. Onsekerheid het veelvuldige gevolge: As die samehorigheid van burgerlike samelewings verswak, verbind dit probleme met geestesgesondheid en burgerlike gesondheid. Hoe sterk 'n samelewing is, kan wees direk gekoppel aan individuele geestesgesondheid.
As ons vorentoe beweeg, sien ons die behoefte om beleidsrigtings te prioritiseer wat sosiale vertroue en behoort. Dit is nog meer die geval met die monumentale impak van die koronavirus. Dit vereis die ontwikkeling van beleide wat aktiewe burger- en gemeenskapsdeelname betrek wat nie van bo na onder opgelê word nie, soos die onlangse Britse regering se program om voetsoolvlakondersteuning vir die nasionale gesondheidsdiens te gebruik; of in die Verenigde State, die gebruik van studente in die Teach for America-program.
Ons glo dat sowel die regse as die linkerkant meer moet doen om ons burgerkrisis aan te spreek. Aan die regterkant moet ons erkenning gee aan die feit dat onbeperkte kapitalisme gemeenskappe, van die plaaslike vlak af en verder, verpletter het. Wanneer klasafdelings word in werklikheid vaste rolspelers in die samelewing, geloof in demokrasie en burgerlike gelykheid breek.
Aan die linkerkant beskou ons identiteitspolitiek as sosiale vertroue en 'n gedeelde verbintenis in gemeenskappe. Sosiale kapitaal, nie net finansiële kapitaal nie, moet die belangrikste punt word. Die Amerikaanse samelewing neem toe finansiële skuld terwyl dit hierdie krisis beveg, maar 'burgerlike skuld' - die afbreek van ons gemeenskappe en instellings - sal ook 'n vinnig groeiende probleem word. Die nasie sal albei hierdie ernstige uitdagings moet aanspreek om die gesondheid van die Amerikaanse samelewing te verseker.
David Jacobson, professor in sosiologie, Universiteit van Suid-Florida en Zacharias Pieri, lektor in internasionale betrekkinge en veiligheidstudies, Universiteit van Suid-Florida
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > Kultuurverskille > Hoe die burgerlike gesondheid getoets word