Honde se voedingsbehoeftes - Kan honde ertjiepeule eet - Inligting - 2022
Die ertjie is 'n eetbare boontjie wat deur boere en tuiniers gekweek word vir sy peule en sade, wat as voedsel en veevoer gebruik word. Daar is baie verskillende tipes van die ertjie, waarvan sommige gekweek word, en ander daarvan is wild. Die mees gegroeide kommersiële ertjie in die Verenigde State is die gekapte ertjie. Ertjiesade is nie 'n stapelvoedsel vir honde nie, maar eerder 'n primêre bron van proteïen vir honde met beperkte hoeveelhede kommersiële droë hondekos. Hierdie artikel handel oor ertjiesade, die peul.
Honde se voedingsbehoeftes
'n Studie wat die voedingsbehoeftes van honde met mense vergelyk het, het tot die gevolgtrekking gekom dat hoewel honde aansienlik minder kalorieë benodig, hulle aansienlik meer proteïene, vet en essensiële vetsure benodig. Honde benodig ongeveer 22,5% proteïen, 3,9% vet en 'n hoë hoeveelheid kalorieë (22%) van koolhidrate. 'n Dieet wat minstens 1,3% plantvet bevat, is verkieslik vir gesonde honde.
In die Verenigde State is ertjiesaadprodukte aanvanklik nie as 'n voedselbron vir honde beskou nie. In die middel van die 1970's het twee studies egter getoon dat ertjiesade wat aan honde gevoer word, 'n hoër koers van gastro-intestinale ontwrigtings veroorsaak het. Daarna het baie troeteldierkosmaatskappye begin om produkte te verkoop wat bemark is as "hoë-proteïen", "pluimveevleisryk" of "visagtige" formules met 'n groter insluiting van ertjies en ertjies, en teen die middel-1990's het die ertjieboontjie is ingesluit in die meeste groot lyn troeteldiervoedsel.
Op hierdie tydstip was die voedselveiligheidstandaarde vir hondekos baie minder streng as dié vir menslike kos. Benewens die menslike gesondheidskwessies om honde ertjies te voer, het dit ook gastro-intestinale ontsteltenis en pankreatitis by sommige honde veroorsaak, sowel as 'n groter tempo van noodlottige verstikking. Om hierdie redes is troeteldierkos wat ertjies bevat, tipies in nie-verkoelde of naby-kamertemperatuur ("uit die sak") verpakking verkoop om produkverlies te voorkom.
Die eerste ertjie-gebaseerde kos wat vir honde gebruik is, was die handelsnaam "Dinner Max," wat bestaan ​​het uit droë hondekoskorrels wat spesiaal met ertjies gemeng is as 'n "noodproteïen." Dit is in sakkies verkoop vir maklike draagbaarheid en is bemark as "ryk aan vleis-vleisagtige geure." Dit is onder verskeie handelsname verkoop, insluitend "Dinner Max", "Max Meal", "Munchy Muds" en "Puppy Max".
In 1980 is "Max-Dogs", 'n handelsmerk van hondekos en 'n geregistreerde handelsmerk vir droë hondekos, bekendgestel. Dit was oorspronklik 'n graanvrye produk wat vleis of pluimvee bevat het, en is hoofsaaklik in sak-in-boks-pakkette verkoop. In 1984 is dit gestaak, vervang deur 'n "natuurlike" reeks droë hondekosse wat versterk is met vleis, pluimvee, hoender en vis en wat in sak-in-boks en dispenser-pakkette verkoop is. Laasgenoemde is uiteindelik gestaak en vervang deur droë kos in blikkies en in die vroeë 1990's het die maatskappy albei droë kos in sakkies begin verkoop. In 2001 is die handelsmerk aan die troeteldierkosmaatskappy Royal Canin verkoop, wat uiteindelik die Max-handelsmerk uitgefaseer het en sy produkte onder verskeie verskillende handelsname verkoop het.
In 1991 is 'n reeks ingemaakte hondekosse wat ertjieproteïen gebruik in die Verenigde State bekendgestel as "NaturEze," met dieselfde formule wat gebruik is in hondekos wat in Europa verkoop word. Hulle is bemark as "'n uitstekende bron van proteïen vir aktiewe en groeiende honde." In 1998 het Royal Canin ertjieproteïen in hul "Lite" en "Ultra" hondekos begin gebruik, 'n reeks ingemaakte kosse wat gerig is op honde met onderskeidelik ligter en swaarder gewigte.
In 1996 is 'n reeks produkte genaamd "Treatibles", wat ertjieproteïen bevat, in die Verenigde State bekendgestel. Treatibles was 'n handelsnaam vir troeteldierkos in sak-in-boks en dispenser-verpakking, en is oorspronklik vervaardig en bemark deur American Pet Foods, Inc. (APFI), 'n troeteldierkosverspreider gebaseer in Cleveland, Ohio. Die handelsmerk is in 2002 deur American Pet Foods verkoop.
In 1999 is 'n reeks droë kosse genaamd "Fusion", hoofsaaklik gemik op honde met swaarder gewigte, in die Verenigde State bekendgestel. In 2001 het die American Pet Food Alliance (APFA) die maatskappy wat hierdie kosse bemark het, APFI, verkry. Aan die einde van 2004 het American Pet Foods 'n reeks droë kosse genaamd "Rally" begin bemark.
In 2001 het Dr. Foster en Smith het die regte verkry op die Tidy-Bid-handelsmerk, 'n reeks droë kosse wat in die Verenigde Koninkryk geproduseer word.
In 2004 is 'n reeks kosse, ook genoem "Tidy-Bid", in die Verenigde State bekendgestel. Die eerste droë kosse in hierdie lyn, genaamd "Tidy-Bid Gold", is gedeeltelik ontwikkel deur Dr. Foster en Smith se sustermaatskappy, Procter &, Gamble Pet Care. Die lyn se vlagskipproduk, "Tidy-Bid Science" was die eerste volledige en gebalanseerde droë dieet vir honde.
In 2007, in 'n poging om sy handelsnaam te vereenvoudig, het die American Pet Food Alliance (APFA) die Tidy-Bid-handelsmerk amptelik na "Tidy-Bids" verander. Die hondekoshandelsmerk en sy reeks troeteldierkosse word nou deur Diamond Pet Foods vervaardig.