Arbeids-LP open vir haar persoonlike stryd met vrugbaarheid - ivbbble
deur Alex Davies-Jones-parlementslid vir Arbeid vir Pontypridd
Ek dink dit is billik om te sê dat Coronavirus die lewe regtig onmiskenbaar verander het soos ons dit eens geken het. Die spanning wat die bestryding van 'n wêreldwye gesondheids-pandemie op soveel van ons bedrywe geplaas het, slaan byna daagliks op die nuus.
Ons het gesien hoe kleinhandelaars soos Debenhams, John Lewis en Laura Ashley sukkel soos nog nooit tevore nie.
Die lewensbestaan ​​van mense is vernietig deur die gebrek aan handel, en dit is hartverskeurend om die aantal plaaslike besighede in my kiesafdeling in Suid-Wallis voor te stel wat nooit weer sal open of selfs finansieel sal kan herstel nie.
Ons leef in 'n era van beperking - toe ons skryf, word ons bewegings beperk, alles in 'n poging om 'n wêreldwye pandemie te bevat wat vroeër op ons radar moes gewees het.
'N Groot verskeidenheid emosies
Persoonlik het sosiale isolasie my die afgelope paar weke omtrent elke emosie op die spektrum laat voel.
Ek het kwaad en gefrustreerd gevoel oor die feit dat ek nie my lewe kon uitleef of die stukkies van my werk waarvoor ek die beste hou, ontmoet nie - om mense in en om die kiesafdeling te ontmoet. Ek het eensaamheid gevoel, en ek is mal oor my man en klein seuntjie Sullivan, en ek mis my stiefseuns, vriende en 'n breër familie soos mal. Ek het soms baie ongemotiveerd gevoel, wat vir almal wat my ken, dalk verbaas kan wees, omdat ek gewoonlik 'n klassieke 'A' persoonlikheid deur en deur is.
Die meeste van alles is dat dit my laat nadink oor die wonderlike dinge wat my elke dag omring, en dat ek gewoonlik te besig is om mis te loop.
Ons het almal die nuus (sommige meer akkuraat as ander) gesien oor die positiewe gevolge wat sosiale isolasie op klimaatsverandering het, en ons moet nie vergeet as dinge 'terug na normaal' terugkeer na 'n meer omgewingsvriendelike omgewing nie. vriendelike leefstyl.
Ek sukkel om positiewe dinge te vind
Ek is seker dat ander op hierdie punt in staat sou wees om 'n paar ander 'positiewe' wat uit hierdie vreemde-as-vreemde periode geneem sou word, uit te lig, maar ek sukkel persoonlik.
As ek een jaar oud op my skoot sit terwyl ek skryf, kan ek nie anders as om my gedagtes te slyp oor die grootste invloed wat Coronavirus op kinders oral het nie.
Met skole regoor die land en honderde duisende wat die beste jare van my lewe misloop, kan ek nie anders as om my gelukkige sterre te bedank dat my Sulley nog te jonk is om op te let nie. Solank 'Hey Duggee' ononderbroke op my televisie speel, is hy 'n gelukkige seun.
Alhoewel ons ekonomie, en die dikwels somber toekomsvoorspellings oor hoe baie van ons bedrywe na die Coronavirus-program lyk, die meerderheid mediadekking regverdig, is dit die verhale wat handel oor mense wat die meeste met my geklink het.
My eie persoonlike gesukkel met vrugbaarheid
Sedert die verkiesing in Desember was ek vasbeslote om die politiek anders te doen, en 'n belangrike deel daarvan was om eerlik en openlik te wees oor my eie persoonlike stryd met vrugbaarheid.
Dit is 'n eng ding om te doen, om jouself oop te stel vir die oordeel van die sleutelbordkrygers wat byna niks in hul beledigings sal stop nie (Twitter, ek kyk na jou - maar Facebook is 'n nou sekonde!).
My ervaring van IVF
Dit is nog skrikker om te praat oor 'n proses wat in slegs drie eenvoudige briewe 'n groot gesprek en 'n spervuur ​​van moeilike en emosionele vrae open: IVF. Ek was taamlik openlik oor my ervarings van IVF en weet dat ek beslis een van die 'gelukkige' dinge was.
Ek het altyd geweet dat ek sukkel om swanger te raak sonder mediese hulp, maar niks kan jou ooit voorberei op die moeilike gesprekke rondom alle 'vrugbaarheid' nie.
Ongelukkig is IVF-behandeling deur ons geliefde NHS steeds oor die algemeen 'n poskode-lotery met 'n aantal beperkings, en daarom word baie mense gedwing om geld te leen om privaat behandeling te ontvang.
Ek dink die meeste mense sal geskok wees oor die verborge koste verbonde aan IVF-behandeling - dit is 'n 'langtermyn' belegging, veral as u ook van plan is vir die toekoms.
Inderdaad, onlangse navorsing van The Fertility Network en die Middlesex University dui daarop dat die gemiddelde koste van private IVF-behandeling tussen £ 5,000-8000 per siklus beloop.
Bespaar vir IVF
Dit het my jare geneem om te bespaar voordat ek op my IVF-reis begin het, en ek weet dat dieselfde gesê kan word vir baie ander wat dieselfde roete kies. Tog het Coronavirus klaarblyklik alle nie-dringende prosedures tot stilstand gebring en die IVF-drome en ambisies van soveel mense langs die pad verwoes.
Dit is moeilik om werklik aan mense oor te dra hoeveel van 'n emosionele belegging IVF is. Dit neem u elke wakker oomblik en gedagte oor, en as u soos ek is, sal u ook met baie slapelose nagte agterbly.
Daar is die druk, die konstante spervuur ​​van vrae van familie / vriende / melkboer. Dit het gevoel asof almal weet van my probleme om swanger te raak, en wat meer is, almal wou 'n opdatering hê en die eerste wees om te weet sodra daar nuus is!
Die skande wat verband hou met IVF
Daar is ook regtig skaamte. Ek het beslis deur fases gegaan van gevoel asof ek myself en my gesin in die steek gelaat het.
Ek het my skaam gevoel dat my liggaam nie die kind kon produseer wat ek so graag sonder mediese hulp wou hê nie, en dit klink aaklig om te erken, maar daar was tye waar ek my eie vrouwees bevraagteken het.
Die COVID 19-pandemie het ook 'n nuwe vlaag van skaamte in die debat gebring, en op wêreldwye vlak word dokters gevra om alle pogings om die virus aan te pak, te prioritiseer.
Dit is duidelik dat dit 'n uiters geldige aksie is, maar dit doen nie afbreuk aan die verwoestende uitwerking wat kansellasies op duisende mense gehad het wat hul lewe (en dikwels ook hul finansies) op die punt geplaas het om IVF-behandeling te begin nie.
My reis het in 2018 begin
Ek het die eerste keer in 2018 met IVF begin, en kan nie die afgelope paar maande hoeveel keer ek myself herinner het hoe gelukkig ek is om my 'gelukkige einde' te hê voordat Coronavirus ooit op die kaart was nie.
Na net 'n rondte IVF, en teen alle waarskynlikheid, is my enigste oorlewende embrio, my een in 'n miljoen, opgedaag ... en is vinnig na die Neonatal Intensiewe Sorgeenheid geslaan, waar hy twee weke om sy lewe geveg het.
As ek die verhaal onthou, is mense dikwels vinnig om te sê 'hoe aaklig' of 'dit moes vir jou so moeilik gewees het'. Sonder om heeltemal ondankbaar te klink, sny daardie sentimente net nie die mosterd van die uiterste hartsnare en die op en neer wat IVF dikwels behels nie. Dit eindig ook nie by die geboorte nie.
Coronavirus het soveel probleme uitgelig met die huidige beleid rakende IVF en vries van eier, waarvan ek elke jaar daaraan herinner word wanneer ek die £ 1500-rekening ontvang wat verseker dat my eiers nog 'n jaar lewensvatbaar en gevries bly.
Wat mense miskien nie weet nie, is dat alles in IVF sy grense het. Daar is ouderdomsbeperkings vir diegene wat behandeling op die NHS soek, en daar is die finansiële beperkings as u nie privaat behandeling kan finansier nie. Selfs as u deur al die hoepels kan spring, word eiers in die Verenigde Koninkryk slegs tien jaar gevries gehou. Ek weet dat almal se ervarings uniek is, en daar is baie redes wat nie aan IVF verband hou nie, wat verklaar waarom mense kies om hul eiers gevries te hê.
Van die persoon wat op 21-jarige ouderdom haar eiers vries weens 'n kankerskrik, tot 'n vrou in haar laat 20's soos ek wat haar eiers wil vries in geval 'n broer of suster op die kaart is, lyk dit asof 10 jaar so arbitrêr is, en beperkte tydsraamwerk.
Ons sien dat baie ouers baie later in die lewe kinders het, en ek het soveel ontstellende verhale gelees van mense regoor die land wat sien dat hul eiers 'verval' sonder dat hulle toegang tot die vrugbaarheidsbehandeling kan kry.
Dit is duidelik dat wanneer die lewe na 'normaal' terugkeer, ons geestesgesondheidsdienste ook gaan ly as gevolg van Coronavirus - ek weet dat soveel van my eie vriende en familie regtig sukkel met die beperkinge van sosiale isolasie.
Voeg die emosionele spanning en spanning oor IVF by die 'ons leef in 'n ongekende wêreldwye gesondheidspandemie' by die mengsel, en ons het 'n resep vir rampspoed.
Ek weet dat IVF- en vrugbaarheidskwessies miskien nie vir almal relevant lyk nie, maar uit ervaring kan ek waarlik sê dat dit een van die emosioneelst onstuimige tye van my lewe was en 'n groot druk op my verhoudings met bykans almal in my lewe gemaak het. .
Alhoewel dit wonderlik is om te sien dat IVF-klinieke binnekort kan aansoek doen om weer oop te maak, is dit vir baie mense te min, te laat. So, aan almal wat hul IVF-reis deur Coronavirus beïnvloed het, moet u weet dat ek aan u dink en ek hoop dat dinge beter sal word.
Ek hoop van harte dat die lewe na die Coronavirus 'n manier is waarop ons kan besin oor kwessies soos IVF en hoe ons die behandeling meer buigsaam en volhoubaar kan maak.