Maandanser – ‘n kort uittreksel | Rachelle Du Bois
Maandanser – ‘n kort uittreksel
Sy staan lank voor die skuifdeur en kyk uit oor die maanverligte tuin. Dan onthou sy skielik van die deur in die tuinmuur waarop sy vanmiddag afgekom het. Sy het nie eers geweet daar is ŉ deur tussen hulle en hul onbekende bure nie. Die deur is half versteek tussen die rankplante agter die groot boom in die hoek van die erf. Sy besluit om sommer dadelik te gaan kyk wat agter die toe deur lê, en glip vinnig buitentoe. Soos ŉ skaduwee flits sy oor die grasperk en verdwyn agter die boom en die varing in. Dan sien sy die deur en lig versigtig die knip op. Dit kraak oop en sy staan vir ŉ oomblik doodstil sonder om asem te haal. Wat as daar iemand daar naby is, net agter die deur, dink sy skrikkerig. Maar die sprokiesagtige maanlig en die wil om te weet, laat haar versigtig om die deur loer. Sy sien dit maak reg agter ŉ groot boom oop en daar is groot, goed versorgde struike in die beddings langs die muur. Sy tree vorentoe en loer deur die digte struik reg voor haar.
Die grasperk strek voor haar uit en die tuin is vol diamante. Die swembad blink blou in die lig van die stylvolle lampe om die rand. Dit herinner haar skielik aan Venesië – daardie eiland van kanale met blinkblou water en winkende ligte wat dit so verruklik mooi maak in die aand. Dis ŉ toneel uit een van die fantasieë wat haar begroet, en dit voel vir haar of sy deel daarvan is, een met die maan, die skitterende aand.
Sy staan doodstil, en dan hoor sy die pragtige musiek by die oop deure uitvloei, sy sien asof in ŉ droom die beweging van die man in die skemerte van die patio, sien hoe hy terugsak in die stoel. Die musiek sterf weg en dis asof die heelal asem ophou in afwagting vir wat gaan kom.
Die man staan op en roer sy skouers asof ŉ onrustigheid in hom lê. Hy knoop sy hemp oop, en toe hy broek begin uittrek, vlug sy verskrik agter die boomstomp in. Sy tree agteruit en terug deur die deur. Maar sy loer tog weer, want iets onsigbaars dwing haar. Sy sien sy gespierde lyf met ŉ sierlike duik onder die water verdwyn en hy swem rustig ŉ paar lengtes heen en terug. Hy lig hom met een sterk beweging uit die water tot op die rand van die swembad en laat die water van hom afrol; sy gespierde bors verberg onder ‘n effense donker skaduwee . Hy slaan haar asem weg want hy lyk soos die Dawid-beeld van Michaelangelo wat sy in Florence gesien het.
As ŉ mens ŉ man beeldskoon kan noem, dan is hierdie ŉ beeldskone man, dink sy.
Die e-boek is tans beskikbaar by:
This entry was posted on August 10, 2014, in Uncategorized and tagged Afrikaanse eboek, liefde, Maandanser, maanskyn, noodlot, Rachelle du Bois, romanse. Bookmark the permalink.	Leave a comment
← Die eerste oogopslag
Laat winter →