Dr MJ du Plessis 28 Oktober 2001 (oggenddiens) Bellville
Lofpsalm Psalm 145:1, 12.
Skrifberyming 24:1, 2, 3.
Teks: Jesaja 33: 22
Want die Here is ons Regter, die HERE is ons Aanvoerder, die Here is ons Koning; Hy sal ons verlos.
Die Here is 'n Verlosser van mense wat in sonde verdwaal en verlore geraak het.
Hy gaan ook oor ons regspreek oor alles wat ons verkeerd gedoen het - maar sy regspraak sal ons nie veroordeel nie.
Hy laat ons in hierdie lewe reeds al as oorwinnaars oor sonde, en letterlik alle werke van die duiwel heers - ons moet Hom net volg as aanvoerder.
Daarmee saam stel hierdie hoofstuk nog 'n saak baie skerp: Sonde teen die Here word altyd gestraf, ongeag wie dit doen.
Kom ons gee aandag aan die volgende dinge wat die regering van die Here raak:
1. Die Here regeer oor gelowig en ongelowig.
2. Die onstuitbaarheid van God se regering.
3. Ons gehoorsaamheid aan die regering van die Here.
Die dinge waarvan Jesaja skryf in die hoofstuk wat ons saamgelees het, gebeur alles in die tyd van Koning Hiskia. Sanherib, die aanvoerder van die Assiriërs het geweld gepleeg onder die mense van Juda. Afgesien van hierdie verdrukking het hy baie swaar belastings op hulle gelê.
Die Here beskuldig Sanherib van troubreuk en iemand wat roekeloos optree.
Dit is omdat Sanherib baie swaar belastings op Hiskia gelê het, en toe hy dit betaal, toe eis Sanherib die oorgawe van Jerusalem (Hfst. 36: 2).
Die Here wou Sanherib inderdaad gebruik om Juda te straf omdat hulle geloof teenoor die Here so verswak het dat 'n groot deel van die volk in heidendom verval het.
Maar die Here wou nie hê dat Sanherib sy boekie te buite moes gaan en ooreenkomste wat hy met die volk gesluit het verbreek en swaarder eise in die plek daarvan stel nie.
Dit beskou die Here as sonde teen Homself.
Hierdie troubreuk van die heiden word nou die aanleiding vir hierdie stuk profesie waarin die Here vir sy volk laat weet dat Hy hierdie heiden op sy tyd gaan vernietig omdat hy teen die Here gesondig het. (Die mense van vandag sal maklik redeneer dat hierdie heidene mos nie die Here aanbid het nie, en dat hulle daarom onskuldig is - die Here sal onregverdig wees as Hy hulle straf.)
Die Here sien die saak anders.
Alle volke - gelowiges en heidene - staan onder sy bevel.
Hy straf alle sondes ongeag wie dit doen, en Hy hou troubreuk teen almal wat dit doen, ongeag of hulle Hom dien of nie.
Hy bly die Enigste God van die hele skepping en Hy onderhandel aanbidding en gehoorsaamheid aan Hom op geen stadium weg nie.
Onmiddellik na die oordeelsaankondiging oor Sanherib, smeek die profeet die Here om hulle tog genadig te wees. Dit is omdat die Here hom laat sien hoe verskriklik die oordeel oor Sanherib sal wees wanneer dit voltrek word.
Dit vervul die profeet met soveel vrees dat hy smeek dat die Here in daardie oomblikke nie sy oordeel oor Juda ook moet laat losbreek nie - omdat hy besef dat hulle ook hierdie oordeel verdien.
Die Here moet tog asseblief aan hulle genade bewys.
Die gebed is terselfdertyd 'n belydenis van die nood en moedeloosheid van Juda.
Daarom vra die profeet spesifiek dat die Here elke dag vir hulle nuwe krag moet gee.
Luister na die hartseer in sy gebed: Hy vra nie vir jare se krag nie - net vir elke nuwe dag.
Terwyl Jesaja gebid het, het die Here op die een of ander manier aan hom openbaar dat hierdie gebed verhoor word, want hy profeteer dat die Here met 'n gedawer sal kom.
Die profeet beskryf die agressie wat daar in die koms van die Here sal wees: die Here sal Hom verhef.
Dit beteken dat die vyande van die Here sal sien dat Hy nie net gewoonweg kom nie - Hy kom om hulle te verdelg.
Daarom sal die aankoms van die Here maak dat al die nasies vlug.
Nasies is 'n versamelnaam vir al die heidene.
Hier dui dit op al die verskillende nasies waaruit die leërs van die Assiriërs saamgestel was.
Die vlug van die Assiriërs sal so erg wees dat die Here alles wat hulle al by die ander volke geroof en gebuit het, van hulle sal afstroop soos wat sprinkane die veld kaalstroop waar hulle verbytrek.
Hulle sal alles net so weggooi en agterlaat in hulle vlug.
Die profeet oortuig die volk wat na hom luister dat die dinge wat hy sê waar is. Hulle moet net onthou Wie die HERE is.
Sy krag is onbeperk en daar is niemand wat hoog genoeg kan opklim om hom teen die Here te verhef nie.
Die Here is hoog verhewe, want Hy woon in die hoogte. Hy het Sion vervul met reg en geregtigheid (v. 5.).
Jesaja was 'n profeet wat baie diep onder die indruk van die Here se grootheid en almag was, veral ook seker omdat die Hete dit aan Hom openbaar het.
Hy sê byvoorbeeld wat hy eenkeer in die hemel gesien het (6: 3):
Serafs het bo Hom gestaan: elkeen het ses vlerke gehad: met twee het hy sy aangesig bedek, en met twee het hy sy voete bedek, en met twee het hy gevlieg. En die een het die ander toegeroep: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die Leërskare. Die hele aarde is van sy heerlikheid vol.
Hierdie God en HERE wat in die hoogste heiligdom woon en met die diepste vrees en bewing gedien word sal Sion vol maak met reg en geregtigheid. Vandag is daar baie verskillende menings oor wat reg en geregtigheid is. Vir Jesaja was dit maklik, want die Here het aan hom openbaar wat Hy beskou as reg en geregtigheid.
In Jesaja 1: 21 - 26 gee hy 'n beskrywing van alles wat nie reg en geregtig is nie.
Hy sê dat daar in Jerusalem moordenaars oorbly in die nag, en die drankhandelaars meng hulle wyn met water.
Hulle het dus bedrog gepleeg in die handel.
Die vorste is opstandelinge en hulle is maats met diewe, want hulle laat hulle omkoop en vir somme geld laat hulle toe dat die onheil onder hulle oë lewe.
Wanneer daar weduwees is wat verontreg word, dan sorg hulle dat die sake so verloop dat die weduwees se saak nooit verhoor word nie.
Wanneer die Here die reg weer herstel, sal sal Hy dinge heelwat anders wil hê as wat dit was toe die profeet al die dinge oorgedra het:
Die Here sal regters en raadsmanne gee soos die wat vroeër die waarheid gepraat het en die wil van die Here gedoen het.
In die Jesaja 33: 15 verduidelik die Here hierdie saak verder:
Hy wil hê dat sy mense se geloof so vas moet staan dat hulle nie afgepers kan word nie.
En hulle moet ook nie omkoopgeskenke aanneem nie.
Verder moet hulle hulle oë oophou vir dinge wat sleg en verkeerd is en dit moet hulle dadelik regstel.
Iets wat baie belangrik is, is dit wat in Jesaja 1: 27 staan: Die Here sal hulle weer regverdig maak, maar Hy sal hulle eers straf vir die sonde wat hulle gedoen het.
Daarom sê die Here in Jesaja 33: 6 dat Hy die volk weer bestendig sal maak, en Hy sal hulle ten volle verlos, maar dan dan sal hulle wysheid en kennis van die Here hê. Dan sal hulle weet om Hom te vrees.
Dit is natuurlik so dat die wysheid en kennis wat hulle sal hê geestelike wysheid is en kennis van die Here self.
Hulle sal weet dat Hy straf en dat niemand sy straf gaan vryspring nie.
Hulle sal dan die wysheid hê wat by Sanherib (die heidene) kortkom.
Die heidene het in hulle dwaasheid troubreuk teen die Here gepleeg en gedink dat Hy magteloos is.
Toe word hulle heeltemal uitgedelg deur die Here.
Die gelowiges sal nadat hulle gestraf is, vry wees van hierdie soort van dwaasheid.
Dit is waarom Jesaja op hierdie punt die fokus van sy oordeel wegswaai van Sanherib af en die ligkol op Juda laat val.
Daar is 'n klomp van hulle wat ook goddeloos is.
Hulle moet nie die indruk hê dat die Here die heidene gaan straf, maar dat hulle gered sal word omdat hulle deel is van die uitverkore volk nie.
Die Here se toorn gaan hulle verbrand soos wat droë stoppels en gras verbrand word.
Om seker te maak dat alle mense die boodskap goed kry, roep die Here dat die wat ver is moet hoor wat Hy gedoen het en dat die wat naby is (Juda) sy gesag moet erken.
Hoe het die mense van Juda die preek van Jesaja gevat ?
Die Bybel sê dat die sondaars in Sion gebewe het en dat die roekeloses begin sidder het.
Die almal wat in naam deel is van die kerk, maar wat nie die regte geloofstandaarde handhaaf nie, het almal besef dat hulle in die moeilikheid is.
Toe probeer hulle 'n ander uitweg.
Hulle vra toe vir Jesaja watter mens daar is wat by so 'n verterende vuur kan bly.
Let net op dat hulle besef het dat hulle verkeerd doen, daarom noem hulle die Here "'n verterende Vuur."
Wat hulle eintlik bedoel het, was dat almal dan mos verlore gaan in die Here se oordeel.
Jesaja het hulle toe geantwoord dat dit nie so is dat alle mense verlore gaan wanneer die Here naby hulle kom nie. Al die mense wat regverdig lewe, gaan baie naby aan die Here bly:
Hy wat in geregtigheid wandel en spreek wat reg is, wat gewin deur afpersing versmaad, wat sy hande uitskud om geen omkoopgeskenke aan te gryp nie, en wat sy oë sluit om wat sleg is nie te sien nie.
Daar was sulke mense in Juda wat so was, en daar is vandag nog sulke mense. Hierdie mense sal almal by die Here woon.
Op hierdie punt breek die profesie uit die tyd uit tot in die tyd hierna.
In vers 5 het Jesaja gesê dat die Here verhewe is en dat Hy in die hoogte woon. Nou sluit hy daarby aan met 'n beskrywing van die woonplek van die regverdige - dit lyk net soos die Here s'n:
... hy sal op hoogtes woon, rotsvestings is sy burg; sy brood word hom gegee, sy water is gewis.
Ons is nie Juda nie, maar die betekenis van hierdie profesie vir hulle en vir ons is presies dieselfde.
Tensy ons tot bekering kom, sal die Here ons straf wanneer ons sonde doen.
Die Here sal ons ook presies net so straf soos wat Hy Juda gestraf het.
Ons lees dat tot hulle land gely het onder hulle sondes.
Die land het getreur en die bosse het blaarloos gestaan, terwyl hulle vrugbaarste landbougrond in woestynvlaktes verander het.
Wanneer die Here op die wolke verskyn, sal Hy al die wat nie in totale oorgawe gelewe en geglo het nie, doodgewoon wegbrand in sy toorn.
Dit laat ons nie troosteloos op 'n hopie nie. Die wat glo, sal die Koning in sy skoonheid sien, en saam met Hom 'n wyd uitgestrekte land. Dit is hier waar ons op die hoogte woon, en waar die Here se uitgestrekte arm ons veiligheid elke dag waarborg.
Daar sal geen gebrek wees nie.
Die HERE se seën sal brood en water waarborg. Daarmee word die kommerloosheid van die hiernamaals by die Here beskryf.
In hierdie nuwe land en nuwe tyd is daar nie meer - en ook nie weer - dinge soos omkopery en bedrog nie. Daar is die Here ons Regter. Die vers is inderdaad 'n jubellied wat vertel waarom ons verlossing bo alle twyfel vasstaan:
Die Here is Regter.
Die Here is ons Aanvoerder.
Die Here is ons Koning.
Daar gaan die Here reg en geregtigheid handhaaf.
Die Here het dan klaar die duiwel verslaan en as ewige Aanvoerder teen enige mag, kan geeneen van ons ooit weer in sonde val of enige iemand anders as die Here alleen dien nie.
Alle mag in die hemel en op die aarde sal dan aan die koningskap van God onderworpe wees.
Die koningskap van die Here in die hiernamaals is nie iets anders as die koningskap en die verlossing deur Jesus Christus nie. Dit is dieselfde ding. Die verlossingswerk van Jesus Christus kom juis daarin tot openbaring.
Dit is waarom Jesus ook onder swak regters moes ly.
Die swak regspraak van die mensdom moes Hom, terwyl Hy onskuldig was tot die dood veroordeel.
Die straf wat Hy verduur het as gevolg van hierdie swak en verkeerde regspraak was terselfdertyd die straf van die Here wat Hy gedra het vir ons sondes.
Die geboorte, dood en die opstanding van Jesus het Hom in direkte konflik gebring met die volle mag van die duiwel.
Sy hele lewe was 'n stryd teen die duiwel en sy bedrog.
Dieselfde bedrog en omkopery waarvan Jesaja die manne van Juda beskuldig het die duiwel teenoor Jesus ook probeer.
Hy het Jesus probeer omkoop om Hom liewer te aanbid as om te sterf.
Hy sou vir Jesus die hele wêreld as beloning gegee het.
Jesus het al hierdie aanslae weerstaan en as 'n regverdige mens gesterf.
Jesus Christus die Here kom weer terug.
Dan oordeel Hy as Regter oor almal wat van die skepping af gelewe het tot met sy koms.
Maar Hy kom nie net as Regter nie: Hy kom as Aanvoerder van die leërs van die hemel.
Openbaring 19 beskryf Hom as die Oorwinnaar op sy haelwit perd wat met sy woord die nasies oorwin en sy uitverkorenes verlos.
Hy kom as die ewige Koning wat oor sy Kerk regeer en sy uitverkorenes beskerm en bewaar met sy krag.
Kom ons buig ons voor hierdie ewige Koning neer.
Kom ons jubel elke dag in dankgebede sy verlossing vir ons en sy beskerming oor ons uit.
En wanneer die geweld van ons sondes en die moedeloosheid van ons tyd op ons toesak, dan onthou ons: