Moedertaalonderrig en -afrigting – praag.co.za
Ek het my seuntjie na Toyota se Pa's en Seuns-krieketdag by Supersportpark in Centurion geneem. Dit was 'n heel aangename dag waartydens die kannetjies in groepe opgedeel is en krieketafrigting ontvang het van nasionale en provinsiale spelers. Die dag was goed georganiseer en dinge het heel professioneel afgeloop.
Met die heel eerste oefening het ek en 'n paar van die ander pa's gestaan en kyk hoe 'n speler van die Titans die kinders leer hoe om die kolwe ordentlik vas te hou en hoe om die aflewerings te ontvang. Dié afrigting, soos al die ander, het egter in Engels plaasgevind. Bykans al die Afrikaanse kinders (en synde die Pretoria-omgewing en te oordeel aan die taal op die veld was die meerderheid van kinders ongetwyfeld Afrikaans) het met wisselende grade van verbystering en onbegrip na die afrigters gestaar.
Dis nie asof Engels vreemd is vir hulle nie, inteendeel. Hierdie is kinders wat Engels op skool as vak het. Hulle kyk TV-programme in Engels. My seuntjie kan Engels heel goed praat, lees en skryf vir sy ouderdom. Ek en die ander pa's het egter telkens nodig gehad om te vertaal en aan hulle te verduidelik wat die afrigter gesê het. (Ek is juis van plan om 'n skrywe aan Toyota Suid-Afrika te rig wat hulle daarop wys dat 'n groot deel van hul kliënte Afrikaanstalig is.)
Ekstrapoleer nou die situasie op die krieketveld na 'n swart skool, waar die ouers aandring daarop dat hulle Xhosa-, Zoeloe- en Sothosprekende kinders in Engels onderrig moet word. Dis een ding om 'n kolf te moet leer vashou, maar iets heeltemal anders om algebra te moet leer in 'n taal wat vreemd is vir jou. Die kinders en selfs die onderwysers in swart skole is waarskynlik Engels swakker magtig as die kindertjies op Supersportpark. Die pa's op Supersportpark het almal self krieket gespeel, maar hoeveel swart pa's wat deel was van die "no education before liberation" geslag, kan inspring en aan hulle kinders verduidelik wat 'n veranderlike of 'n vektor is?
Swartes se aandrang op onderrig in Engels is 'n selfmoordstrategie in opvoedkundige terme. Sommiges is verbaas dat Mzansi se skooluitslae jaar na jaar verswak. Mamphele Ramphele sug dat Bantoe-onderwys beter was, en die owerhede tas rond na allerhande verduidelikings. (Apartheid is natuurlik 'n gunstelingsondebok, soos vir vele ander dinge wat skeefloop.) Ons word dikwels vertel hoe moeilik omstandighede in die townships is, hoe kinders met kerslig huiswerk moet doen.
Die groter probleem, 'n gesukkel om selfs die basiese konsepte baas te raak, omdat die onderwysers en die kinders nie die taal waarin dit aangebied word behoorlik magtig is nie, word egter dikwels oor die hoof gesien.
Onlangs deur Anton Barnard op sy woernaal, oor Jonathan Jansen: Die verskil tussen kak en modder
самовсасывающий насос для скважинылобановский александр игоревич харьков
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 31 Augustus 2009 Kategorieë Anton BarnardSleutelwoord Anton Barnard, Arikaans, moedertaal, Moedertaalonderrig en -afrigting, mothertongue instruction, onderwys, Rubrieke, South Africa, Suid-Afrika