Geplaatst op 20/01/2020 19/01/2020
Det waas dan “soep” gemaakt van allerlei restjes. Eine halve hinnepoeët, wat euvergebleven poôr, ein moeër, get selderie dae ze oete eige hoôf trocht en eine hampel fermisjel. Ein bitje werk, mer neet deur en toch smakelik en gezoôndj. Asse noê inne super langs de sop-aafdeiling luipst zeen de variante neet te tèlle.vVerpaktj in blikke, in glaasder en in plestieke zek. Hieëlemaol veerdig. Zoeë in ein kèlle kiepe en werm stoke.Wiejer is d’r nog de “basissop”, woeëse zélf nog get greunigheid aan kinst toevoege. En dan hebse nog de pekskes-sop. Sop in poejervorm. Heit water d’r op en veerdig! Dao is zelfs cup-a-soup; aafgemaete veur éin tas!!
Sop is altiêd ein veurgerecht gewaest. Ieërst sop, dan de aerpel en daonao de pudding. Vaste prik. In oze gehaosdje tiêd wille wae gaer eine snelle hap en koupe dus massaal “maaltijdsoep”. Dikke blubber woeë de lepel rechtop in blieftj staeke, die dich drek ein vôl geveul geuftj en die aaneinhingtj van aroma’s, anti-oxidante en kleurstoffe.Nae, dan gaef mich mer de sop van oma. Nemes maaktj die mieër, mer de kinner geuftj toe det det pas “söpke” waas! Nul kleurstoffe, niks te oxidante en de aroma’s zote van nateure inne mooshoof-ingrediënte. Wat smuldje wae vanne altiêd vanne sop van oma! Op fieëst-daag dieë ze d’r ouch nog zelf gedreidje gehaktjbölkes in. Die sop kreeg daodoor eine nóg hoeëgere status en die neumdje wae “sònnese-sop”.