40 Jaar van Meet Die Skoonste Lug onthul Menslike Vingerafdrukke - Klimaatsimpak Nuus Climate Impact News
Geskryf deur Sam Cleland, Australiese Buro vir Meteorologie; Melita Keywood, CSIRO; Paul Fraser, CSIRO, en Paul Krummel, CSIRO
Die Kaapse Grim-stasie hou vandag 'n argief van lug van die 1970s. CSIRO / Buro vir Meteorologie, outeur voorsien
In 2016 het 'n geïsoleerde wetenskaplike buitepos in noordwes Tasmanië 'n historiese bevinding gemaak. Die Kaapse Grim Baseline Lugbesoedelingstasie het koolstofdioksiedvlakke in die atmosfeer gemeet meer as 400 dele per miljoen.
Dit was nie die eerste keer dat die wêreld die simboliese klimaatveranderingsdrempel oortree het nie - die eer is bereik deur die noordelike halfrond in 2013 - maar dit was die eerste vir die suide.
Agter hierdie onlangse bevindings is 'n geskiedenis van Australië se rol in globale wetenskaplike vooruitgang. Die Kaapse Grim-stasie is nou vir 40-jare aan die gang en die gevolglike datastel kroniek die belangrikste veranderinge in ons globale atmosfeer.
'N Nasionale reaksie
In 1798 het Matthew Flinders se ontmoeting met Cape Grim aan Europeërs bevestig dat Tasmanië (toe Van Diemen's Land) van die vasteland van Australië geskei is.
Snel vorentoe na die vroeë 1970s en 'n klein groepie innoverende wetenskaplikes het 'n plan uitgeklim om voordeel te trek uit Cape Grim se isolasie en unieke geografiese posisie. Die webwerf het binnekort een van die wêreld se belangrikste atmosferiese metings terreine geword, met die opmeting en opname van sommige van die skoonste lug wat op die planeet toeganklik is.
Daar was twee drade aan die begin van die Kaapse Grim. Een was die jong wetenskaplikes by CSIRO, gretig om 'n opkomende gebied van wetenskap te pionier. Die tweede was 'n oproep van die Verenigde Nasies vir globale regerings om saam te werk om 'n netwerk van moniteringsstasies op te stel. Die Australiese reaksie is aangewys deur Bill Priestley en Bill Gibbs, die onderskeie senior klimaat figureheads by CSIRO en die Buro vir Meteorologie.
Die wetenskaplike gemeenskap het besluit dat Cape Grim die geskikste plek was vir 'n permanente moniteringsstasie en sodoende in 1976 die Kaapse Grim Baseline Air Pollution Station vestig.
Die eerste stel instrumente het in 'n ex-NASA-karavaan gewoon. Vandag word die stasie bestuur deur die Buro vir Meteorologie en gehuisves in 'n permanente gebou wat die nuutste infrastruktuur bevat, insluitend 'n toring met belangrike moniteringstoerusting. Baie van die vroeë baanbrekerwetenskaplikes is steeds aktief betrokke by hierdie navorsing.
Die wêreld se skoonste lug
Die stasie, deel van die Wêreldwye Meteorologiese Organisasie se wêreldwye atmosfeerwagnetwerk, was by Kaapse Grim geleë om voordeel te trek uit die "brullende forties" - die heersende westerse winde wat skoon lug oor die Suidelike Oseaan na die stasie bring.
Lug wat by die stasie vanaf die suidweste aankom, word as "basislyn" -lug geklassifiseer. Aangesien daar geen onlangse kontak met grond was nie, verteenwoordig dit die agtergrond atmosfeer en is dit dalk een van die skoonste ter wêreld.
Terwyl ons op hierdie skoon lug konsentreer, monitor die meeste van die instrumente voortdurend, ongeag windrigting, en kan besoedeling van Melbourne en ander dele van Tasmanië onder sekere omstandighede opspoor.
Die stasie meet alle groot en klein kweekhuisgasse; ozonafbrekende chemikalieë; aërosols (insluitend swart koolstof of roet); reaktiewe gasse, insluitende laer atmosfeer osoon, stikstofoksiede en vlugtige organiese verbindings; radon ('n aanduiding van veranderinge aan die land); sonstraling; die chemiese samestelling van reënwater; kwik; aanhoudende organiese besoedelstowwe; en uiteindelik die weer.
Die Cape Grim-lugargief, wat deur CSIRO in 1978 geïnisieer is en binnekort in die stasie se bedrywighede aangeneem is, is nou die wêreld se belangrikste en unieke versameling atmosferiese lugmonsters in die agtergrond. Dit ondersteun baie navorsingsvraestelle oor globale en Australiese uitstoot van kweekhuis en osoonverskuiwing. gasse.
Die menslike vingerafdruk
Kaapse Grim-data is vrylik beskikbaar en is wyd in al vyf gebruik internasionale klimaatsverandering assesserings (1990-2013), al tien internasionale ozonuitputting assesserings (1985-2014), in vier state van die klimaatverslae 2010-2016 en in laer atmosfeer osoon assesserings.
Oxford skryf die ou weerrekordboeke
Meting by Cape Grim het die impak van menslike aktiwiteit op die atmosfeer getoon. Byvoorbeeld, CO₂ het van ongeveer 330 dele per miljoen (ppm) in 1976 tot meer as 400 ppm vandag gestyg, 'n gemiddelde toename van 1.9 ppm per jaar sedert 1976. Sedert 2010 is die koers 2.3 ppm per jaar. Die isotopiese verhoudings CO₂ gemeet aan Kaapse Grim het verander op 'n manier wat in ooreenstemming is met fossielbrandstowwe wat die bron van hoër konsentrasies is.
Cape Grim het die toename in atmosferiese CO2 konsentrasies gedokumenteer. CSIRO / Buro vir Meteorologie, skrywer met dien verstande
Kaapse Grim het ook die doeltreffendheid van aksie getoon om menslike impak te verminder. Die afname in konsentrasies van ozonafbrekende stowwe gemeet aan Cape Grim toon die vordering van die Montreal-protokol, 'n internasionale ooreenkoms om die gebruik van hierdie chemikalieë uit te faseer, en wat gelei het tot die geleidelike herstel van die osoongat.
Meting by Kaapse Grim het beduidend bygedra tot die globale begrip van mariene aerosole, insluitend van die eerste bewyse dat mikroskopiese mariene plante (fytoplankton) 'n bron van gasse is wat 'n rol speel in wolkvorming. Met 70% van die oppervlak van die Aarde wat deur oseane bedek word, speel aërosols in die mariene omgewing 'n belangrike rol in die klimaatstelsel.
Kaapse Grim-data word ook deur die Australiese regering gebruik om internasionale verpligtinge na te kom. Byvoorbeeld, die stasie se kweekhuisgas data het onafhanklik geverifieer dele van Australië se Nasionale Kweekhuisgas Inventaris, wat verslae Australië se jaarlikse uitstoot aan die Verenigde Nasies se Raamwerk Konvensie oor Klimaatsverandering. Aanhoudende organiese besoedelstowwe is aangemeld by die Stockholm Konvensie oor hierdie chemikalieë en Kaapse Grim kwik data sal aangemeld word by die Minimata Konvensie.
Data versamel van die Kaapse Grimstasie is gebruik in meer as 700-navorsingsvraestelle oor klimaatsverandering en atmosferiese besoedeling. Deur te werk met universiteite is Cape Grim 'n opleidingsveld vir die volgende generasie klimaatwetenskaplikes.
Sam Cleland, Beampte in Koste, Kaapse Grim Basis Lugbesoedelingsstasie, Australiese Buro vir Meteorologie; Melita Keywood, Hoofnavorsingswetenskaplike, klimaatwetenskapsentrum, CSIRO; Paul Fraser, Ere-genoot, CSIRO, en Paul Krummel, Navorsingsgroepleier, CSIRO
IPCC-kwessies Dringende waarskuwing om klimaatsverandering nou aan te pak
Waarom See-ys groei by een paal, maar krimp op die ander