Die 'Breaking Bad' drinkspel - Tradisionele resepte - 2022
Die 'Breaking Bad' drinkspel
Is jy gereed vir die première van Sondag? Berei u lewers voor
Of u nou die ou episodes vir die eerste keer kyk om in te haal of om u geheue voor die nuwe seisoen te verfris, ons bied reëls vir 'n 'Breaking Bad' -drankspel aan. Merk dit vir 11 Augustus en die daaropvolgende weke.
'Alle slegte dinge moet tot 'n einde kom', pla die plakkate met die terugkeer van die gewilde TV -reekse Breaking Bad. Terwyl die AMC -program hopelik in die streaming annale van Netflix sal voortleef, begin die tweede helfte van sy vyfde en laaste seisoen op 11 Augustus.
Alhoewel elke episode van die reeks beslis baie verrassings inhou, is daar verskeie beproefde trope wat in die meeste episodes voorkom. Of u nou die ou episodes vir die eerste keer kyk om in te haal of om u geheue voor die nuwe seisoen te verfris, ons bied reëls vir 'n Breaking Bad Drink spel. Merk dit vir 11 Augustus en die daaropvolgende weke.
Sommige dinge is baie algemeen, maar verdien steeds erkenning. Neem 'n slukkie as:
1. Iemand doen dwelms op die skerm
2. Enigiemand sê die woord "meth"
3. U het die woord "Heisenberg" gehoor
4. Jesse sê "teef"
5. Marie dra pers
Ander gebeure gebeur wel, maar met 'n bietjie minder gereeldheid. Neem twee slukkies wanneer:
1. Iemand eet ontbyt
2. Iemand is in die hospitaal
3. U hoor die naam "Flynn"
4. Iemand huil
5. Iemand gebruik 'n slangterm vir meth (byvoorbeeld "ys")
Ons wil nie hê dat u ook te gonsig raak nie, dus neem slegs 'n kans wanneer:
1. Jy sien Walt se tightie whities
2. Iemand word geskiet
3. Iemand het seks
4. Iemand eet gebakte hoender
5. Dit reën kontant!
Bierresensie: Magic Hat Elder Berry
Whisky Wisdom: 4 Whiskey Myths ontketen
Die Breaking Bad Drink -spel
Breaking Bad Drinking Game: Seisoen 5, Deel 2
Ek moet die wil van lankal bewonder Breaking Bad aanhangers.
Die kranse tussen seisoene is verwoestend. Miskien is die mees dramatiese wanneer seisoen 3 eindig en Jesse skiet Gale in die gesig en laat twyfel oor wat presies gebeur het. Maar die omringende drama het ons anti-helde in die diepste waters geplaas. Seisoen 5 se tweeledige benadering van agt episodes per half was lonend, behalwe dat die wagtyd brutaal was. Dit help nie dat hierdie laaste seisoen soos die laaste derde van die seisoen speel nie Goodfellas, net jy half stop net na die montage van handlangers.
In die afgelope kalenderjaar is die kwaliteit van die vertoning harder as ooit van die bergtoppe op sosiale media afgehaal. Ek 'm meer van 'n Mal mans ou, en 'n humeurige vertoning oor 'n metamfetamienhandelaar vol gewelddadige realisme was vir die langste tyd nie vir my interessant nie, tot verlede maand. Ek het Netlix een ou Sondagmiddag aangevuur en die eerste seisoen verslind. Dit was wonderlik, miskien 'n bietjie gejaag omdat dit verkort is deur die staking van die Hollywood-skrywer van 2007. Seisoen 2 het Walter White se ietwat verstaanbare hi-jinx voortgesit totdat sy optrede letterlik neergestort het en jy besef wat 'n monster hy het word. Seisoen 3 handel oor die wortels van die gangsters omdat meer genadelose gangsters aan die teenoorgestelde kant van die ring vertoef het. Seisoen 4 was om die gangsters te verstaan ​​terwyl hulle mekaar op die mees opwindende manier uitgewis het totdat slegs die swart hoed van Walter White oorgebly het.
Dit het my ongeveer drie weke geneem.
Ek skryf dit, want as jy 'n skeptikus is, moet jy verstaan ​​dat daar (in my beste Busta Rhymes -stem) SLEGS agt weke oor is. Sit vanaand en geniet die 'Flix, en kom weer in die gesprek. Dit is moontlik en lonend. As mense dit redeneer Breaking Bad is die beste televisieprogram wat nog ooit gemaak is; hulle is nie verkeerd nie.
Boonop kan u vriende bymekaarmaak en drinkspeletjies speel. En die hele seisoen sal die TV -ghoeroe, David Jackson, van Bro Jackson, die reeks herhaal. Seun is gaaf.
Breaking Bad Drankwedstryd vir die laaste seisoen
Dit is hier! Die laaste seisoen van Breaking Bad is net ure weg. Of dit nou die einde van die spanning is of die einde van die reeks betreur, baie gaan 'n drankie nodig hê om hierdie laaste weke saam met Walt deur te kom.
Om hierdie partytjie aan die gang te kry, het ons 'n lekker drinkspel saamgestel en 'n maklike resep om die seisoen reg te begin.
* Ons begin met die voor die hand liggende drankie as Jesse sê "Bitch "
* Elke keer as u Skyler sien rook of wyn drink
* Walt gaan alle chemie -onderwysers by
* Walt Jr. kerm oor hy nie weet wat aangaan nie
*Iemand moet Saul bel
* 'N Advertensie vir Die wandelende dooies kom aan
* Die duur van enige musiekmontage
* Tydens enige ongemaklike wit gesinsmaaltyd
* Die baba van Walt en Skyler ' verskyn
* Jesse sê hy wil uitkom of hou vol dat hy klaar is
* Elke keer as u Hazmat -pakke sien
Hou 'n bottel borrelend in die yskas in die hoop dat die slot insluit dat Jesse uiteindelik vir Walt gee wat hy verdien!
Meng al die bestanddele in 'n skemerkelkie met ys. Skud en sif.
Bonus – gebruik lemmetjiesap om die glas te omring met blou Pop Rocks
Hier is die hele spel op 'n handige foto wat u met u vriende kan deel:
Breaking Bad Blue Margarita (met blou sout en blou ysskyfies)
Met die première van die Breaking Bad -seisoen hierdie Sondag, het u waarskynlik iets nodig om te teug terwyl u en u vriende na die TV snak. As u drankinspirasie soek vir u première, is dit tyd dat u die bottels uitbreek en meng! U het nie u chemiese stel nodig om die perfekte blou goed vir u en u gaste te bedink nie; volg net hierdie maklike resep vir Breaking Bad Blue Margaritas (met blou sout en blou ysskyfies) vir 'n skemerkelkie een wat klop.
Die kleur van hierdie cocktail is duidelik geïnspireer deur die beroemde Heisenberg, ahem, produk. Maar onthou, sê Walter, "Geen meer halwe maatreëls nie. As jy dit maak, is die skemerkelkie nie genoeg om die volle effek te kry nie. Jy moet ook die sout en die ys maak ! Moenie bekommerd wees nie, alles is so maklik om saam te stel dat u eers 'n paar minute voor die première moet voorberei. Dan het u genoeg tyd om die res van u Breaking Bad -spyskaart voor te berei.
Ek het oorspronklik daaraan gedink om 'n geïnspireerde rock candy te maak om dit hier te plaas, maar dit is al baie keer gedoen, en ek het gedink ek sal die skakel net deurgee. In plaas daarvan het ek besluit om iets makliker te maak met 'n soortgelyke voorkoms – Blue Ice Chips! Hierdie ysskyfies sal (natuurlik) smelt as dit weggelaat word, maar u kan dit in 'n ysemmer gooi om dit ongeskonde te hou as u dit uitlaat vir gaste om hul eie drankies te maak, of dit net in u glase gooi en dit vol maak. Hulle is so 'n prettige en byna moeitelose toevoeging tot u drankies met 'n Breaking Bad -tema, dit kan verkeerd wees nie om hulle te maak, en ek kan dieselfde sê vir die Blue Salt.
Maar die belangrikste, die margarita. Onthou jy die beroemde Margaritas van Hank '? Hoe gaan dit met die dodelike tequila? Wat van die toneel waar Walter Walter Jr. aanmoedig om te veel skote van die goed te neem? Dit is duidelik dat die agave -drank die plek in die vertoning het, aangesien dit in New Mexico gebaseer is, en dit is dus verkeerd nie geniet 'n margarita ter ere van Breaking Bad 's verlede seisoen. Die helderblou kleur van die margarita maak dit nog meer gepas.
Giet vir jouself een, sit terug en kla oor hoe jy nie kan glo wat 'n ruk Walter geword het nie. Betwis dan met u vriend 'n baie hewige argument of Skyler vreeslik is of nie. Dan is albei dit eens dat Marie in werklikheid die ergste is, en roosterbrood vir u wedersydse veragting en geniet die vertoning.
'Terugsny' op my drankie het my in die hospitaal laat beland. Hier is hoekom.
Dit lyk dalk vergesog om te sê dat ek nie geweet het dat ek alkoholafhanklik was voordat ek probeer ophou drink het nie. Terwyl ek bewus was dat ek elke aand drink, het ek beslis nie gedink dat my verbruik genoeg was om oorweeg te word nie alkoholafhanklik . Wat my betref, behoort ek waarskynlik 'n blaaskans van wyn te hê. So dit is presies wat ek besluit het om te doen, deur 'n impromptu tydperk van onthouding te neem.
Kort daarna, op die Londense buis op pad na 'n vergadering, kon ek nie anders as om op te let hoe ek onder die weer voel nie. Dit was 'n uiters warm dag in Julie 2016. En selfs warmer ondergronds. Terwyl die sweet van my af drup, sou enigiemand kon dink ek het 'n marathon gehardloop.
Toe ek opstaan, het ek opgemerk dat my liggaam nie doen wat ek vir hom gesê het nie. Dit was die eerste teken dat iets was ernstig verkeerde. Dit was asof daar 'n verbreking was tussen my brein, liggaam en my bewegingsvermoë.
Ek het op die een of ander manier uit die trein gekom en op die roltrap tot op straatvlak. Al wat ek onthou, was dat ek op hierdie oomblik gedink het: "Ek het lug nodig."
Teen hierdie tyd bewe my hande onbeheerbaar en ek was onstabiel op my voete. As 'n fiks en gesonde 29-jarige sonder vorige gesondheidsprobleme, was dit uiters kommerwekkend. In 'n totale paniek vind ek heiligdom in 'n koffiewinkel oorkant die metrostasie.
"Kan ek asseblief 'n bietjie water drink?" Vra ek die barista. Hy het vir my 'n groot beker water gekry. Ek het probeer om dit in die beker te gooi, maar die water het oral gegaan as gevolg van my bewerige hande. Terwyl ek die beker teen my mond wou hou, het ek dit alles in my neergeslaan. Daar het 'n dame op die tafel oorkant my gesit en nuuskierig na my gekyk.
" Het jy hulp nodig? Lyk dit asof jy in die moeilikheid is? " het sy na 'n kort rukkie gesê. Sy stel haarself voor en dit blyk dat sy 'n diensdoende verpleegster van 'n nabygeleë hospitaal was. "Weet u wat met u gebeur?" sy het gevra. Ek het vir haar gesê ek het absoluut geen idee nie.
Voor ek dit weet, was ek in 'n ambulans. Die volgende minuut was ek in die hospitaal. Ten spyte van die skynbare dringendheid, het niks onmiddellik op my vitale tekens verskyn nie en my bloedtoetse het weer normaal geword. As gevolg hiervan het die dokter nie gedink daar is iets om verder te ondersoek nie en het hy my ontslaan.
'U het waarskynlik 'n virus opgedoen,' het hulle gerusstellend gesê. Ongelukkig sal dit nog twee hospitaalopnames neem voordat daar uiteindelik 'n patroon verskyn.
Oor 'n tydperk van vyf maande het my geestestoestand dramaties versleg. Gedurende hierdie tyd het ek probeer om op te hou drink, of ten minste probeer om die volume wat ek herhaaldelik gedrink het, te verminder. Maar elke keer drink ek weer. Dit was die enigste manier waarop ek verligting kon kry.
Een van die ernstiger en gruwelikste simptome wat ek begin ondervind het, was 'visioene' van wesens wat snags oor my kruip en my aanval terwyl ek probeer slaap. Uit pure angs sou ek wakker skrik en dinge in die kamer gooi. Wat ek nie kon verstaan ​​nie, is hoekom ek so fisiek ongesteld was en dit terselfdertyd geestelik verloor het.
'U is oor die drumpel', was die berugte woorde van die dokter. Aanvanklik het ek geen idee wat hulle bedoel nie, en niks daarvan het sin gemaak nie. Hulle het vir my gesê dat ek alkoholafhanklik is en dat ek myself na die detoks moet verwys deur middel van die plaaslike middeldiens.
Uiteindelik was dit nogal 'n skok om my diagnose te bereik na hierdie geheimsinnige episodes van siekte. Dit het my ook verskriklik laat voel, omdat ek geweet het dat ek daarvoor verantwoordelik was om myself siek te maak.
Wat die naweek as een tot twee glase wyn begin het, het in die vroeë oggendure meer as drie bottels per nag geword. As ek terugkyk, moes ek gesien het hoe my drank mettertyd toegeneem het. Maar omdat ek funksioneer, al was dit op 'n disfunksionele manier, het ek geen rede gehad om te dink dat my drink 'n probleem geword het nie.
'Dit is regtig belangrik dat u nie ophou drink om verdere episodes van onttrekking te vermy nie,' het die dokter vir my gesê. Ek dink beslis dat 'n pasiënt moet aanhou drink, die laaste raad is wat 'n dokter moet gee. Ek het sedertdien geleer dat die simptome van alkoholonttrekking kan wissel van lig tot lewensgevaarlik. Mense wat daardeur gaan, kan 'n kombinasie van fisiese en emosionele simptome ervaar, net soos ek. Sommige simptome is so erg soos die hallusinasies wat ek ondervind het of selfs aanvalle.
Tot my eer, het ek myself dadelik na die substansgebruiksdiens verwys. Na 'n ondersoek deur 'n spesialis daar, het hulle my alkoholafhanklikheid as te ernstig en my onttrekkings te gevaarlik geag om veilig in die gemeenskap te ontgift. Die enigste opsie wat ek gehad het, was om opgeneem te word as 'n binnepasiënt in 'n rehabilitasie sentrum vir ontgifting in die middel van Londen.
By my toelating tot detoks ontmoet ek uiteindelik ander soos ek en leer ek van my toestand. Ek is meegedeel dat hulle my geleidelik van die drank sou speen met medikasie. Dit was baie gemakliker as wat ek tot dan toe beleef het. Alhoewel dit my onttrekkingsimptome nie verhoed het nie, het die detoks dit baie meer hanteerbaar gemaak as die tye dat ek self kalkoen gekry het.
Maar my mede -inwoners was nie soos ek nie, het ek geglo. Ek was nie 'n alkoholis nie , Het ek vir myself gesê, en ek het ook geen geskiedenis met ontspanningsmedisyne nie. Ek het gevoel asof 'n gas die verkeerde partytjie bywoon en net aangesluit het om die verleentheid van die vertrek te vermy.
Op die laaste dag van my detoksie het ek gejeuk om te vertrek. Sonder dat ek dit destyds besef het, was ek lus vir alkohol. Eintlik het ek selfs 'n valse rede gegee om 'n dag vroeg te vertrek. Uit al die inwoners was ek een van die enigste mense wat nie na 'n opvolgprogram gegaan het nie.
'As u vandag vertrek sonder 'n behoorlike sorgplan, is u binnekort weer hier,' het die personeel gesê. Hulle was huiwerig om my toe te laat om vroeg te vertrek, maar op my aandrang het hulle dit uiteindelik gedoen.
Ek het nie beplan of voorberei vir wat ek sou doen as ek by die huis kom nie. As ek terugkeer na dieselfde omgewing, dieselfde roetine en dieselfde ingesteldheid, het dit net 'n paar uur geneem voordat ek ingegee het en later dieselfde dag weer begin drink het.
Een impulsiewe optrede het gelei tot nog vele meer besoeke aan Accident & Emergency, insluitend vir veelvuldige selfmoordpogings en die daaropvolgende opnames van psigiatriese hospitale oor die volgende drie jaar. Aanvanklik het ek gedrink om die trauma van my verlede te verdoof en te onderdruk. In plaas daarvan het my alkoholafhanklikheid die trauma vererger, sodat die negatiewe gevoelens van erger na nog erger gegaan het.
Drink het 'n siklus van terugval, ontgifting en herhaling geword totdat ek uiteindelik in November 2019 uiteindelik iets besef het wat ek onbewustelik al geweet het: Ek moes dit vir my doen . Nadat ek my lewensbestaan ​​en alles wat ek oor baie jare opgebou het, verloor het, het ek niks meer om te verloor nie. Maar van nou af, alles om te wen . Dit was die besef dat ek 'n toekoms kan hê en dat ek herstel verdien, wat my uiteindelik in staat gestel het om dit te laat gebeur.
Ek is nou 18 maande nugter en bly dat ek die laaste keer in die hospitaal opgegaan het om te ontgift. Anders as al die vorige kere, het ek gesoek om te herstel. Ek het letterlik gesmeek dat hulle my moet toelaat en my ontgift. Daar was geen manier dat ek by die deur sou uitloop en ooit weer in dieselfde situasie sou terugkeer nie.
Soos dit blyk, was die volgende sewe dae wat ek in die hospitaal was om te ontgift, nie net 'n spelwisselaar nie, maar ook 'n lewensredder. My raad aan almal wat dit lees en wat dink dat hulle 'n drankprobleem het, of iemand ken wat dit doen, is om mediese hulp te soek voordat hulle terugneem. Niemand kan immers werklik vanself herstel nie.
Het u hulp nodig met dwelmgebruiksversteuring of geestesgesondheidskwessies? Bel in die VSA 800-662-HELP (4357) vir die SAMHSA Nasionale Hulplyn.
Het u 'n oortuigende persoonlike verhaal wat u graag op HuffPost wil sien publiseer? Vind hier uit wat ons soek en stuur vir ons 'n toonhoogte!
'N Ex-Drug Kingpin oor How Real Breaking Bad Is
Breaking Badse bloedige versnit van Bunsen -branders en gebroke lyke het dit reeds met groot lof en 'n toegewyde ondersteunersbasis gewen, maar wat ons wou weet, is of die reeks binne 'n paar weke ook klaar is met die uitbeelding van die middel. handel. Om dit uit te vind, het ons besluit om met 'n voormalige dwelm -kingpin te praat.
Cavario H. beskryf homself as 'n derde generasie hustler en gangster. Toe hy in die sewentigerjare in New York grootgeword het, het hy 'n sitplek in die voorste ry gehad, aangesien heroïen en kraak die strate van die stad inneem. In 1980 maak hy sy eie toetrede tot die onderneming en begin met 'n netwerk vir verspreiding van krake wat uiteindelik strek van Bridgeport, Connecticut, tot Charlotte, Noord -Carolina. In 1997 het hy die lewe verlaat om 'n skrywer en uitgewer te word Don Diva tydskrif en later senior redakteur van Hip Hop Weekliks. Sy outobiografie, Opgevoed deur wolwe: binne -in die lewe en gees van 'n guerilla -hustler, verskyn in 2009, en sy tweede memoires, Ou gangsters en jong gewere, word hierdie herfs gepubliseer. Intussen haal hy in Breaking Bad.
ESQUIRE.COM: Was daar iets in Breaking Bad wat jou veral realisties opgeval het?
CAVARIO H .: Hulle het regtig die evolusie van karakter gekry. In Breaking Bad, Verander die sedelikheid van Walter White, omdat sy oë oopgaan vir die manier waarop die wêreld werk, in teenstelling met die manier waarop hy altyd gedink het dit werk. Dit was altyd vir hom duidelik: Slegte mense doen slegte dinge en goeie mense doen nie slegte dinge nie, so elkeen wat 'n slegte ding doen, is 'n slegte mens. En alles wat met hulle gebeur, soos om 'n buitensporige hoeveelheid tyd vir hul misdaad te kry, of wat ook al, hulle moet dit kry omdat hulle 'n slegte persoon is.
ESQ: Maar dan begin hy verander.
CH: Wit word blootgestel aan sekere uiterste toestande. Hy weet dat hy van nature nie 'n slegte persoon is nie, maar hy besef dat, as die omstandighede erg genoeg is, jy enigiets sal doen. Omdat die eerste natuurwet selfbehoud is. In die eerste seisoen voer hy hierdie gesprek met Hank, sy swaer. Hulle drink bier en hy sê: 'Is dit nie snaaks nie, hoe arbitrêr is dit? As ons hier in die 1930's sou sit en drink het, sou ons die wet oortree, maar nou oortree ons nie die wet nie. Is dit dan sleg of nie? "
ESQ: Word moraliteit dus vervaag?
CH: Ja. Aan Breaking Bad, jy sien hoe hierdie mense, die ergste van die ergste, gaan word. Hulle pas aan. Hulle maak een keuse, wat hulle in 'n sekere omstandigheid plaas, wat hulle lei na 'n ander stel opsies, waaruit hulle kies, wat hulle in 'n ander omstandigheid plaas, en hulle 'n ander stel opsies bied, en aan en aan en aan. En elke keer as u vorentoe beweeg, word die opsies meer ekstreem, maar om nie een daarvan te kies nie, is om die dood te kies.
ESQ: En so ontwikkel Walter.
CH: Onthou jy toe Walter die vat chemikalieë in die eerste seisoen steel? Die swaer kyk na die video en hy sê: "Idiote, dit is 'n vat. Jy kan dit rol." Maar dit is die ding: as dit oor chemie kom, verstaan ​​Walter dit heeltemal. Maar met alles anders gebruik hy sy gesonde verstand. En in sommige gevalle raak sy gesonde verstand tekort. Hy het daaraan gedink om in te breek, aan die chemikalieë wat hy nodig het om deur die slot te verbrand en al. Maar nou het hy die vate en hy veg of vlug. Hy is nie meer die denkende mens nie. Nou voer die idioot regtig die program uit. Dit is werklik. Jy verander. U kan u nie in 'n omgewing, veral in so 'n omgewing, dompel nie en dieselfde bly. U sal nie dieselfde man bly wat chemie aan hoërskoolkinders geleer het nie en 'n bietjie probeer het met die toekomstige vrou van u sakevennoot. Skielik staar u nou u sterflikheid in die gesig, en u word wanhopig en u vind dat daar aspekte van u persoonlikheid is wat u nog nooit moes vermaak nie.
ESQ: Het jy ooit iemand soos Walter White gesien?
CH: Ons het hierdie ouens naweekvegters genoem, hierdie ouens wat sê: "Man, al die geld wat jy maak! As ek net 'n paar dae per week vir 'n paar maande daar kon ingaan, sou ek ' Ek sal al die onkruid aflaai en ek is weg. " Hulle besef nie hoe jy, as jy een ding doen, iets anders moet doen nie, en sodra jy dit doen, moet jy stap 3 volg. En voor jy weet, is jy by stap tien. Omdat, sodra stap een gemaak is, daar geen nut is om nie op te volg nie, want u het nie gekry wat u nodig gehad het nie.
ESQ: Moes u ooit in u eie onderneming ontwikkel om by die situasie aan te pas?
CH: As 'n kind wat uit bendes kom, het ek die voordeel van die mense wat voor my gekom het, wat beteken dat ek nie alles hoef deur te gaan en alles uit die eerste plek te leer nie. My ma en my pa en almal wat voor my gekom het en mdash neefs, ooms en mdash was almal betrokke by 'n georganiseerde kriminele poging. My ouers was wat as Narkotiese oortreders van Klas Een geklassifiseer sou word. Dit is top-end dwelmhandelaars. En hulle was klipkoue moordenaars. Om hul besigheid te bevorder, om orde binne hul organisasie te behou, het hulle mense vermoor, as dit nodig was. My ma het my geleer om vooruit te beplan. Sy was 'n intellektuele, en in ons huis moes daar gedink word. U moes uit elke moontlike hoek na alles kyk. U moes altyd nadink oor wat verkeerd kan gaan, en u moet nadink oor wie die opposisie is, of dit nou kinders is of ander handelaars, of die polisie. U moes nadink oor wat hulle sou doen om u operasie te ondermyn. En dan moes u gebeurlikhede skep vir die moontlikhede. As dit nooit gebeur het nie, maar as dit wel gebeur het, was u gereed. Ek het dit in my eie onderneming gevolg, veral toe ek na nuwe gebiede uitgebrei het. Elke toestand waarin ek verhuis het, het sy eie spesifieke dinamika. Ek het altyd my manier van beweeg aangepas en aangepas waar ek ook al was. Maar sodra ek gemaklik was in die ruimte, het ek die program verander. Ek het verander hoe dinge gedoen is. My besondere gawe was organisasie. Waar ek ook al gaan, sou ek meer doeltreffende bedrywighede opstel.
ESQ: Wat was van die grootste probleme waarmee u te kampe gehad het?
CH: Personeelprobleme was vir my die moeilikste. Dit was byna instinktief vir my om fisiese geweld te gebruik wanneer ek personeel teëkom wat dit nie sou doen nie. aanvaar, weet jy? Hulle sou iets sê soos: "Waarom kan ons nie reguit deur die probleem gaan nie? Hoekom moet ons dit omseil?" En ek sou sê: "Kyk, doen net wat ek vir jou sê, soos ek jou vertel, want jy kyk na die volgende punt. Ek kyk na die volgende sewe punte, en waar ek wil om die sewe stappe later te wees. Ek verduidelik dit nie aan jou nie, een, want dit is nie vir jou kommerwekkend nie. En twee, omdat jy dit nie sou verstaan ​​as ek dit verstaan ​​nie, omdat jy nie opgelei is om dink so. "
ESQ:Kan jy 'n voorbeeld gee?
CH: Een keer het ek in 1986 in die Bronx oopgemaak, en ek het 'n man in hierdie woonstel gehad. Ek het al ouens gehad wat in crack -woonstelle werk, maar daar was 'n konstante probleem met hierdie ouens. U sou hulle oornag in die kraakhuis laat, en op 'n sekere tyd kom die kraakprostitute en onderhandel hulle self in die verdomde kraakplek om die veiligheid te omseil. In baie gevalle werk die meisie vir 'n man wat wag om die kraak te beroof. Ek het hiervan gehoor en wou nie wag totdat ek dit self beleef het nie. So hierdie een jong man wat ek in 'n woonstel gesit het, toe hy bewys dat hy vatbaar is vir sulke scenario's, het ek net gesê: oké, ek weet wat ek gaan doen. Ek het vir hom gesê: "As jy binne gaan, sluit ek jou in." Nou, op hierdie tydstip, rook baie mense crack in New York. Hulle was uitgetrap en wou nie hul rekeninge betaal nie, en die stad sou hulle uitskakel. Die enigste manier om dit weg te hou, was om hierdie groot hangslotte op die deure te sit, so dit was algemeen om hierdie groot hangslotte te sien. Ek het toe 'n groot hangslot gekry en die ou binne gesluit en 'n glybaan gemaak sodat hy dinge in en uit kon deurgee. Elke keer as iemand kom, klop hulle aan die deur en sê wat hulle wil. Hulle sou hul geld inskuif en hy sou die kraak uit die sak steek. Toe die vroue begin met die, weet jy: "Jy is hier alleen, jy is die hele nag hier, wil jy 'n geselskap hê?" die ou sou wees soos "Sien jy die slot aan die deur? Ek kan nie hier wegkom nie, ek kan nie die deur oopmaak nie."
ESQ: Klink soos Jesse.
CH: Ja! En ek moes sulke dinge doen. Ek moes situasies skep waar ouens net nie die dom dinge kon doen wat hulle geneig was om te doen nie. En u moet baie meer met die soort situasie worstel as wat u die dreigement om gearresteer te word, moet hanteer. Veel meer. Die mense naaste aan jou het die grootste nadeel. Daarom is die dinamika tussen Walter en Jesse aan die gang Breaking Bad is so goed. Omdat dit net reg is. U gaan selde iemand vind waarmee u kan werk, wat 'n mate van intellektuele proses sal ondergaan. U moet vir almal dink. U moet persoonlikhede leer, en u moet voortdurend situasies orkestreer sodat hierdie persoonlikhede nie probleme kan veroorsaak nie. Omdat hulle 'n probleem het, kyk hulle na u. Omdat jy die denker is. Jy is die baas. U is die leier. Dit is wat Jesse doen, reg? Elke keer skep Jesse 'n situasie en meneer White moet dit regstel. Dit is amper asof hy nodig is. Dit is soos "Waarom maak jy dit nie reg nie? Dit is jou taak om dinge reg te stel!" En dit is 'n algemene ding, man. As almal doen wat hulle veronderstel was om te doen, sou die strate soveel meer winsgewend wees as vandag.
ESQ: Die groot skeidslyn is dus tussen mense wat kan dink en aanpas, en diegene wat nie kan nie?
CH: Ja. Ek het 'n onderhoud gevoer met hierdie ouens wat ek in die tronk ken. En selfs nadat hulle vyftien jaar in die tronk gesit het, kon hulle my nie vertel hoe hulle daar gekom het nie. Ek sou wees soos: "Jou ma was 'n onderwyserassistent en jou pa 'n werktuigkundige. Hoe het die kind wat vroeër na die Sondagskool gegaan het, 'n kingpin -dwelmaanklag en 26 lyke gekry, omdat jou dwelms mense doodgemaak het? Hoe het dit gebeur?" En hulle sê: "Ek weet nie. Ek weet net nie." En ek is soos: "Dit is 'n verdomde skande, man. Dit het jou jou lewe gekos en jy weet nie?" As hierdie mense môre uitkom, sal dit nie te lank wees voordat hulle dieselfde doen as wat hulle voorheen gedoen het nie. En eindig presies op dieselfde plek. Hulle het nooit regtig daaraan gedink wat hulle daar gekry het nie. Hulle het daar gesit en gesê: "Arme my, dit is nie my lewe nie. My ma was 'n verpleegster en my pa was 'n posboer. Al wat ek wou doen, was om geld te verdien. Die ou daar, hy het iemand vermoor en hy gaan kom hier weg voordat ek dit doen. " My ding was, ek kon altyd sewe treë vorentoe sien. As ek hier was, kon ek myself heeltemal daar sien, geen probleem nie. Dit was vir my 'n natuurlike ding. Die meeste ouens het hulself in 'n posisie gesien, en hulle kon hulself nie verder as die posisie sien nie. En daarom het hulle te lank by die partytjie gebly.
ESQ: U praat oor hoe Walter White na 'n ander vlak gaan. Het jy ooit herken toe jy na 'n ander vlak gaan?
CH: Ek het dit eers werklik herken toe ek na 'n ander geldelike vlak beweeg. Al die ander, ek was in my hele lewe ondergedompel. Ek was altyd in my huis besig met uiterste geweld. Ek bedoel, my suster het my ma se jongste broer vermoor toe ek 'n klein seuntjie was. My ooms het mense doodgemaak wat ek vroeër 'oom' genoem het. Ewe skielik was hulle nie meer daar nie, en dit was soos: "Wat het gebeur?" En ek sou gesê word: "Hy het opgehou. Hy moet gaan. Dit is wat gebeur as mense naai. Hulle moet gaan." En ek is soos: "O, okay."
ESQ: Wie is 'n paar filmgangers wat u gedink het op die punt was? Wie is die beste?
CH:Miller's Crossing, boaan die lys. Dit spreek tot die werklikheid, man. In die wêreld waarin ek grootgeword het, het almal 'n rol gehad, en wat ook al die rol was, dit is wat hulle gedoen het. Daar was geen uitsondering daarop nie. Dit is soos: "As ek 'n handhawer is, dwing ek dit af. Wat jy ook al voor my neersit, wie jy ook al voor my sit, ek sal doen wat ek moet doen." U kan nie bekostig om gunstelinge te hê nie. In Miller's Crossing, almal doen wat hulle doen. Daar is geen afwykings nie. As jy 'n moordenaar is, maak jy dood, en dit maak nie saak wie dit is nie. Ons kan goed en kwaai wees en dit alles, maar as ek 'n kontrak op u kry, is u dood. En jy het dit geweet.
ESQ:Maar die karakter van Gabriel Byrne is teen die program.
CH:Gabriel Byrne se karakter, hy is ingewikkeld, maar hy is werklik. Hy oorleef omdat sy plek, of sy deel, vloeibaar is. Hy is 'n moordenaar as hy moet wees, maar hy is 'n oplichter as hy moet wees. Hy is 'n hustler wanneer hy moet wees, en hy is 'n politikus wanneer hy moet. Hy is nie vasgesluit in 'n stewige posisie nie. As u in 'n stewige posisie vasgevang is, is die dood amper verseker. U gaan 'n einde maak aan die manier waarop mense in daardie posisie eindig.
ESQ: Dit gaan dus oor die vermoë om aan te pas.
CH:Walter White is ook so. Onthou jy nog toe hy vir Tuco gaan kyk het? Dit was 'n bietjie kak, man. Hy rol in sy karige kar en hy is soos: "Waar is Tuco?" Hy werk dus daarbo. Toe ek dit sien, het ek gedink dat hy op die punt was om hierdie man nog 'n bietjie te gee, weet jy? Maar hy leer dat jy nie uit 'n swak posisie onderhandel nie. As daar iets is wat u van iemand nodig het, moet u vir hulle kan verduidelik hoe hulle hulself kan help. Anders gaan mense u nie help nie. Ek het gedink hy sal daar ingaan en sê: "Haai, ek kan hierdie goed maak. Gee my my geld, en ek sal jou nog 'n bietjie gee, en ons sal baie geld verdien." Dit is 'n rasionele manier van dink. Maar dit sal nie werk met 'n irrasionele, bedwelmde klootzak nie. Rasionaliteit werk nie met irrasionele mense nie. U moet aanpas by hul denkwyse, hul manier van beweeg. En toe Walter White doen wat hy gedoen het, het dit getoon dat hy 'n baie aanpasbare karakter is. Wie dit ook al geskryf het, het 'n werklike begrip van die menslike natuur, selfs al het hy nie 'n werklike begrip van hoe die strate werk of hoe die dwelmspeletjie werk nie. Hy weet hoe die menslike natuur werk.
ESQ: Is daar ander gangster -flieks wat jou regtig tref?
CH:Daar is soveel, maar diegene wat werklik by my aanklank vind, is nie die opwindendste of dramatiesste nie. Die meeste mense is aangetrokke tot die drama en tot die uiterste daarvan of wat ook al, maar meestal is dit nie so nie. Dit is redelik normaal. Dit is soos om by die kantoor in te gaan, behalwe dat u in hierdie kantoor baie kontant hanteer, en u moet miskien 'n probleem hier of 'n probleem daaroor regstel. Dit is regtig waaroor dit gaan. Hierdie films, laasgenoemde met al die hip-hop-hiperbole met die geweld en die motors en die juweliersware, of die ouer, soos Die peetpa, waar hulle hierdie gesinsdinamika het, waar almal eintlik probeer om 'n nuwe pos te kry, is dit die drama -aspek daarvan. In die werklike wêreld speel mense meestal hul rol. En films wat dit uitbeeld, films wat wys dat hierdie mense vir alle doeleindes maar net gewone mense is in onreëlmatige omstandighede, dit vind by my aanklank. Maar dit lyk nie asof mense films wat sulke dinge wys in werklike mate waardeer nie.
ESQ: Klink soos Donnie Brasco.
CH:Soos Donnie Brasco, broer. Donnie Brasco is 'n ander film wat ek daarvoor respekteer. Om dit net normaal te hou, man. Baie van die kak is net normaal. There are only certain circumstances&hellipWhen things get broken within the machine, the things that happen as a result &mdash the fixing &mdash the fixing is the stuff where the news and people in normal society, that's what they get exposed to. There was this extreme situation or that extreme situation, and people think that that is the bulk of the lifestyle. Like all that people in the game do is sit around and think about ways of killing people. But that's not it at all, man. It's a business, like any other business. It's about money. And killing people is not going to help the money. That's one of the first things that my mother taught me. She told me when I was about eleven years old, she said, "You can be on the street and make money and do it as long as you like. But as soon as you start killing people, that's when they're coming. Killing leads to violence. Always." Always try to avoid getting into violence. That show is just like The Wire. The Wire is the most realistic and honest depiction of that life that I've ever seen displayed on television. And I know that one for a fact firsthand because I was in Baltimore from the eighties into the mid-nineties. And the people in that show are the former associates and employees of my uncle, Little Melvin. So I know that that show. I know it's factual. It's amazing that they captured it.
Throughout the season, Jesse is continually racked with guilt for murdering Gale. As he plays the incredibly violent first-person shooter video game "Rage," he is disturbed by brief, recurring glimpses of him shooting Gale as he shoots the mutants in the game (" Problem Dog "). He presses the restart button on the game, further tormenting himself. Later, in his NA meeting, Jesse euphemizes Gale's killing as taking care of a problem dog - not one who bit anybody, not one who's sick, just one whose existence was a problem - and lashing out at the group leader (and the universe) for refusing to pass judgement on him. Jesse says, "The thing is, you just do stuff and nothing happens - what's it all mean, what's the point? No matter how many dogs I kill, I just do an inventory and I aanvaar?" (" Problem Dog ")
If you still don't think you have enough snacks, feel free to run down to your local 7-11 and grab some Funyuns, because "Funyuns are awesome." If you aren't big on Los Pollos Hermanos, you can always try making some of Gus' paella or Tuco's Burritos. Or you can have a breakfast buffet in honor of Walt Jr. With so many great options, there's no excuse to have a half-assed menu at your Breaking Bad partytjie.