Nóg twee kietsies kry nekbande - Omgewing - Republikein
Tuesday, May 26th, 21:11:27
27 February 2020 | Omgewing
Nóg twee swartpootwildekatte is in die vroeë oggendure met nekbande toegerus.
Prof. Morgan Hauptfleisch en sy span van die Black-Footed Cat Working Group is tans in die omgewing van Grünau waar hulle navorsing oor die kleinste kat ter wêreld doen.
Maandag is die eerste jong, volwasse wyfie van 1 kg met die eerste nekband toegerus.
Hauptfleisch het gesê die span sal verheug wees as hulle vier swartpootwildekatte met nekbande kan toerus om navorsing te doen.
Foto Prof. Morgan Hauptfleisch AAN HOM VERBONDE - Afrikanervolksparty
AAN HOM VERBONDE
Gepubliseer op 04 Desember 2016 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 892
“Besny dan die voorhuid van julle hart en verhard julle nek nie verder nie.” (:16).
Ons weet dat die besnydenis ‘n verbondsteken was wat deur God ingestel is. God het aan Abraham hierdie verbondsteken gegee met die opdrag om alle manspersone uit sy nageslag te besny sodat dit vir hul as teken kan dien dat hulle God se eiendom is. (Gén. 17:10-13).
In die gelese gedeelte van Deuteronómium 11 lees ons egter van die besnydenis van die hart. Die vermaning word tot die volk gemaak om onverwyld hul harte as God se eiendom te verklaar en aan Hom diensbaar te wees. Die noulettende Bybelstudent sal op hierdie punt vra wie anders die volk diensbaar kon wees in die woestyn? Die volk Israel is uit die slawerny van Egipteland verlos en het hier in die woestyn staatkundige vryheid geniet terwyl hul boonop die vooruitsig van ‘n vrugbare vaderland gehad het. Hierdie volk was egter geneig om gedurig hul diensbaarheid aan God opsy te skuif om aan die sonde diensbaar te raak. Hoe gereeld het God se toorn nie teen Sy volk ontvlam wanneer hul ongehoorsaam aan Hom geraak het om in die proses diensbaar te raak aan die sondige natuur van opstandigheid, kleingelowigheid, onvergenoegdheid, ondankbaarheid en eiesinnigheid nie?
Ek is seker dat dit nie net ek is wat die ooreenstemming met die volk Israel van destyds en die hedendaagse mens raaksien nie. Dit is natuurlik omdat die Woord van God nie net nog ‘n geskiedenisboek is wat nuttig is vir ‘n beter begrip van die wêreld en lewe nie. Die Woord van God is die lewende Woord en brood van die lewe vir elke gelowige wat elke dag vir ons as voedsel moet dien. Dit is om hierdie rede dat ek vandag ‘n gedeelte in die Bybel kan lees, maar ‘n volgende keer raak dieselfde gedeelte my besonder diep in my gees. Is laasgenoemde die geval met enige ander storieboek of raak ‘n mens eerder verveeld wanneer jy ‘n gewone boek maar ‘n tweede of derde maal deurlees?
Dit is hierdie lewende Woord wat dan ook vandag vir my en u tot stilstand roep met die vermaning dat ons moet verseker dat ons harte vir God as eiendom gemerk (besny) is. Dit is baie maklik om met my mond te bely dat ek ‘n “Christen” is, maar wanneer ek my lewe in waarheid meet teen die standaard van die Woord wat sny tot teenaan die been word ek dalk ontnugter om te besef dat ek baie vêr van die weg is wat Christus vir my lewenswandel voorstel. “Want die woord van God is lewend en kragtig en skerper as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg, en is ‘n beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart.” (Hebr. 4:12). Ek wonder of laasgenoemde Skrifgedeelte nie die rede is waarom baie mense wegskram van diepe bestudering van die Woord nie, want dit sou dalk tot gevolg hê dat ‘n paar dinge in my lewe uitgesny moet word, of hoe?
Die verwysing in vanoggend se Skrifgedeelte na die besnydenis van die hart is tog ‘n duidelike bewys dat die ware Godsdiens nie maar ‘n emosielose wetenskap is nie. God verwag van die sondaar wat waarlik tot bekering kom en die geloof in Jesus Christus aanvaar om die masjienkamer van sy emosies aan Hom af te staan. Dit beteken dat ons strewes en ons wil gebuig sal word om binne Sy Wil vir ons lewens te wees. Daardie dinge wat teenstrydig is met Sy Wil moet andersyds afgesterf word nadat ons aan Hom bely het dat dit ‘n tekortkoming in ons lewens is wat ons nie wil koester nie, maar eerder uit liefde vir Hom wil laat staan.
Hoe hartseer is dit nie om die dagblaaie oop te slaan en te sien hoedat mense amper waansinnig raak in hul godsdiensopvattings nie? As daar nie geketter word dat ons die Woord nie te letterlik moet opneem nie, word die “liefdesteologie” in die kerk so skeefgetrek dat dit geen wonder is dat mense die spoor heeltemal byster raak nie.
Gemeentes en leraars wat die waarheid van God se Woord verdedig, word as liefdeloos gebrandmerk om sodoende op ‘n manipulerende wyse hierdie mense te probeer dwing om ‘n aanvaarding (en liefde?) vir die sonde te kweek. Die liefde vir God (in Sy kerk?) is egter nie eens ter sprake is nie? Hoeveel duideliker moet Christus dit self stel dat die evangelie soos wat Hy dit verkondig het nooit ‘n vernietiging van die wet van God was nie, maar ‘n vervulling daarvan? “MOENIE dink dat Ek gekom het om die wet of die profete te ontbind nie. Ek het nie gekom om te ontbind nie, maar om te vervul. Elkeen dus wat een van die minste van hierdie gebooie breek en die mense só leer, sal die minste genoem word in die koninkryk van die hemele; maar elkeen wat dit doen en leer, hy sal groot genoem word in die koninkryk van die hemele.” (Matt. 5:17&19). “As julle My liefhet, bewaar my gebooie.” (Matt. 14:14).
Jesus het egter al voor Sy dood hier op aarde die waarskuwende voorspelling gemaak wat in ons tyd besig is om te ontvou. “En omdat die ongeregtigheid vermeerder word, sal die liefde van die meeste verkoel.” (Matt. 24:12). Judas sou nie die laaste mensekind wees wat Hom verraai nie en Petrus sou ook nie die enigste mensekind wees wat Hom sou verloën nie.
Hierdie is dalk harde woorde, maar as u waarlik u lewe in oënskou moet neem – hoeveel maal verloën u Christus deur eerde deel te neem aan ongeregtigheid ook omdat u bang is vir die gevolge van sosiale uitsluiting of bespotting soos wat Petrus ook maar was? Dit was egter hierdie selfde Petrus wat nadat hy Jesus verloën het, ‘n diepe en opregte berou daaroor gehad het. Hy het waarlik sy hart vir die Here besny en nie gedurf om sy wandaad te herhaal nie. Inteendeel, hierdie man was bereid om sy lewe vir Christus af te lê en om ter wille van sy geloof, nie alleen bespot te word nie, maar doodgemaak te word eerder as om weer Sy Meester weer teleur te stel. Dit is wat ek ‘n ware besnydenis van die hart sal noem!
Ek wil u vanoggend maan om nie toe te laat dat die ongeregtigheid van die wêreld rondom u ook u liefde vir Hom sal laat verkoel nie. Neem eerder vroegtydig die besluit om u hart vir God te besny en af te sonder. Koester Sy Woord in liefde en beveg die sonde eerder as om die sonde te koester en Sy Woord te beveg.
Die besnydenis van die hart is in teenstelling met die oorspronklike besnydenis ‘n onsigbare verbondsteken. Elke ware gelowige is egter veronderstel om deur sy eerbare en vrugbare lewenswandel in Christus sy verbondheid aan God ten toon te stel!