2012 | MaanKind
18 Dinsdag Des 2012
Daar was soveel keer in die verlede gespot oor 2012, en meer spesifiek 21 Desember 2012. Sommiges vrees dit, sommiges maak gereed, maar meeste mense beskou dit as net nog 'n dag. Ek het vir die eerste keer in Graham Hancock se Fingerprint of the Gods daarvan gelees.
En nou is dit hier. Op National Geographic (3 days left), word die dae die afgelope ruk afgetel. Daar is programme soos Doomsday preppers, en mense maak grappies daaroor op Facebook.
Die afgelope jaar of twee het die wêreld soos ons hom ken bietjie anders verloop. Daar was meer moord en doodslag en oorloë en vreemde siektes. Die natuur maak soos hy wil, met verwoestende aardbewings, brande en ander ekstreme natuurverskynsels. Diere verander hulle gedragspatrone.
Daar is baie teorieë oor 21 Desember 2012, van planete soos Niburu wat met die aarde gaan bots, Yellowstone wat gaan uitbars, aardbewings en vele meer. Die realiteit is – Die verskriklikste dinge gebeur met mense om my, dis asof almal se lewens in hoogste vernelling gebeur. Asof almal se doel op aarde nou uitgeleef word. Dit voel amper, as iets met jou moet gebeur, gebeur dit nóú. Voel dit of tyd vinniger gebeur? Kom Kersfees elke jaar 'n rapsie gouer?
So 'n jaar of twee gelede het ek begin dink oor 2012, en tot die slotsom gekom dat dit 'n keerpunt gaan wees vir die wêreld, dat al die haat en woestheid en gruwelikheid gaan omkeer, en dat mense uit liefde gaan begin leef. Mense se harte gaan oopgaan vir mekaar, en liefde en vrede gaan die skaal swaarder laat tip. Haat en woesterny en oorlog en misdaad en bloedvergieting gaan toenemend minder word.
En wat kry ek vandag in my Inbox, nav die verskriklike tragedie by Sandy Hook in Connecticut?
Nog selde in die geskiedenis, was daar vir 'n enkele insident soveel boodskappe van liefde, vrede en meegevoel uitgestuur, globaal. Kerkleiers van elke moontlike denominasie het die begrafnisdiens van die kinders bygewoon, sowel as President Obama. Hoeveel insidente het 'n wêreldleier se hart so geraak, dat hy trane stort op internasionale televisie?
Mag hierdie werklik 'n draaipunt wees. Dat die dood van daardie kinders nie tevergeefs was nie, maar vir die Highest Good van die res van die mensdom.
Vrede op aarde, en in die mense 'n welbehae …
27 Desember, 2012 om 12:35 nm
Wat vir my egter tekenend van die Amerikaanse kultuur is, is dat soveel meer mense wel tog toe vuurwapens as Kersgeskenke gekry het.
21 Desember, 2012 om 1:34 nm
Dit kan sekerlik geen skade doen nie as ek (ek kan nie namens ander praat nie) probeer om meer liefde aan my naaste te betoon.
21 Desember, 2012 om 6:06 vm
Ons kan maar net hoop, bid en vertrou dat hierdie nuwe siklus wel een gaan wees waarin liefde en voorspoed gaan gedy; dat haat, geweld en alle mensgemaakte negatiewe skeppings in die niet sal verdwyn. Kom ons wag en sien wat lê nou vir ons voor. Volgens 'n artikel wat ek gelees het, gaan ons nou die begin van die waterdraer (gewende dat ek nou reg gelees het) se siklus binne. Wat dit egter vir ons as mense en die wêreld inhou, is te veel om te beskryf. Dis miskien die moeite werd om so 'n bietjie opleeswerk daaroor te doen.
20 Desember, 2012 om 3:37 nm
Daar was blykbaar op 14/12 'n insident in China ook waar 'n man 22 laerskoolkinders met 'n mes gesteek het – die kinders is egter nie dood nie. Alles vreskriklik hartseer en eintlik onverstaanbaar.
20 Desember, 2012 om 7:38 nm
Dit het minder nuusdekking hier gekry. Wat dink mense? Wat?
19 Desember, 2012 om 1:50 nm
Almal smag na vrede, bring dit tot uiting op vreemde maniere…. soos om te skiet, te moor….. Ek kan nou nie dink watter liedjie dit is nie, wat sê as jy liefde wil hê moet jy liefde gee, as jy vrede wil hê moet jy in VREDE LEEF….
Ai, ek wens!!
19 Desember, 2012 om 1:58 nm
Ek wens saam…
19 Desember, 2012 om 8:31 vm
dit is hartseer oor onskuldiges wat so onnodig sterf, en dit maak seer as mens dink dat daar eers sukle extreme goed moet plaasvind voor mense se oë oopgaan…..
die ding van die wêreld wat gaan vergaan…… wel dit maak my bang en daarom dink ek nie regtig daaraan nie, ek gaan op my knieë en vra vir God dat hy ons almal genadig moet wees, want ek dink daar is baie min wat gereed is vir so iets, en in dieselfde asem dink ek dat God vir ons in die Bybel vertel dat niemand sal weet wanneer sy of haar tyd is nie…….
maar ek sal ook met alles in my bid dat dit net dalk die keerpunt sal wees dat kwaad vergaan en goedheid en liefde sal voortspruit, en dat gestorte trane die mensdom sal bind om in harmonie en liefde saam te leef, en elkeen 'n plekkie onder die son sal gun