Pakistan - Inligting - 2022
Pakistan is 'n Islamitiese republiek in Suid-Asië. Die soewereine staat het betreklik onlangs in 1947 verskyn as deel van die verbrokkelde Britse Indië. Dit is 'n groot land, die sesde grootste ter wêreld. Meer as 188 miljoen mense woon in Pakistan, wat selfs meer is as in Rusland. Die beskawing het hier ontstaan ​​in die III-II millennia vC. Toe word die gebied deur die Ariërs bewoon.
Na die veldtog van Alexander die Grote, was hierdie lande versadig met die gees van die Hellenisme. En vanaf die VIIIe eeu het Islam hier begin versprei. In die 19de eeu is die Britse grondgebied van die huidige Pakistan binnegeval. Hier word voortdurend oorloë met bure gevoer, militêre staatsgrepe word uitgevoer.
Pakistan is nie 'n land waarheen baie toeriste gaan nie. 'N Gebrek aan inligting lei tot mites oor Pakistan, wat ons sal probeer afskrik.
Pakistan is 'n warm land. Dit het 'n oorwegend droë kontinentale klimaat. Dit is regtig warm op die vlaktes in die winter - 12 grade. Maar op die hoogland kan die temperatuur tot -20 grade daal.
In Pakistan is daar min mense wat Engels ken. In Pakistan kan u Engels kies om te studeer, baie mense werk daarmee. Daar word geglo dat dit nodig is vir persoonlike groei en loopbaan. 'N Groot deel van die land is lankal 'n Engelse kolonie wat die plaaslike kultuur gevorm het. Woorde en frases in Oerdoe word in die alledaagse lewe met Engels gemeng, in hierdie taal dink mense. Terloops, dit is een van die amptelike tale van die land. Die Grondwet is ook daarop geskryf.
Pakistan is deel van die Midde-Ooste. Pakistan deel 'n Islamitiese identiteit met verskeie lande in die Midde-Ooste. Maar hierdie land behoort nie tot hierdie streek of die Arabiese wêreld nie. Pakistaniërs het baie meer gemeen met Indiërs, inwoners van Sri Lanka en Nepal. As u na die kaart kyk, dan van die Midde-Ooste na Pakistan, tweeduisend kilometer.
Daar is geen normale strande in Pakistan nie. Die suidelike kus van die land het baie kilometers van die pragtige kuslyn. Ongelukkig besoedel stede naby die see die nywerheidsgebied. In Karachi is mense mal oor hul strand, ondanks die swak watergehalte. Watersport in hierdie stad vorm 'n belangrike deel van die ontspanningslewe. Vir die strande in Pakistan, moet u na afgesonderde wilde plekke gaan. Die dorp Jivani aan die oewer van die Arabiese See het pragtige sonsondergange en 'n wonderlike strand. Dit word beskou as een van die bestes ter wêreld.
Daar is slegs terroriste in Pakistan. As u Hollywood-storms sien, kan u die indruk kry. Intussen is daar 'n vreedsame lewe in die land met krag en die belangrikste: mense tree aktief op, reis, rus. In 2009 het meer as 90% van die burgers uitgespreek teen Al-Qaeda en die Taliban. 70% van die burgers is bekommerd oor die probleem van ekstremisme in die land.
Pakistaniërs is Wakhabi's. Die oorgrote meerderheid mense in Pakistan is nie by Wakhabistiese skole ingeskryf nie. Die groei in die aantal aanhangers van hierdie leerstelling die afgelope paar jaar het nie die meerderheid studente beïnvloed nie.
Amerikaanse musiek en televisie word in Pakistan verbied. Daar is geen sulke beperkings in Pakistan nie. Die mite is gebore deur diegene wat nie die moeite gedoen het om hierdie land te besoek nie.
Pakistanse inboorlinge vind dit moeilik om by nuwe lande aan te pas. Hierdie land is digbevolk, en daarom is baie van sy inwoners op soek na 'n beter lewe in ander lande. Kennis van die Engelse taal is 'n belangrike bate. Pakistaniste pas meestal redelik goed aan by die nuwe omgewing. Die vertraging kan wees om die reëls van die pad wat vir elke land verskil, te leer.
Diwali word hier gevier. Die vakansie van die oorwinning van goed oor kwaad is sentraal tot Hindoeïsme. Dus vier Hindoes dit. Vir Pakistan is die viering nie 'n belangrike gebeurtenis nie.
Alle vroue in Pakistan dra die burka. 'N Deel van die land se bevolking streef daarna om 'n sekulêre leefstyl te lei. Vroue is hoegenaamd nie verplig om hul koppe te bedek en 'n burka te dra nie, om geïsoleer te word van sosiale geleenthede. Die norme vir openbare moraliteit is hier baie sagter as in Saoedi-Arabië.
Pakistanse vroue geslag. Plaaslike vroue word soms selfs as te aggressief beskou. Hulle probeer om hul breine te gebruik en op alle fronte gelykheid te bereik: kreatiwiteit, opvoeding, werk, leierskap.
Vroue gehoorsaam mans. Die meeste vroue hier is net so opgelei soos die mans. In sommige afgeleë gebiede van die land word geslagsregte natuurlik nie gerespekteer nie. Maar dit is 'n uitsondering vir die hele land. Ja, en Islam gee steeds mans en vroue gelyke regte. Baie Pakistane wat in die Verenigde State woon, tree op 'n absoluut beskaafde manier saam en bestuur 'n huishouding. En in Pakistan neem baie vroue aan die politiek deel. En Benazir Bhutto het selfs daarin geslaag om die pos van eerste minister te beklee en die eerste vroulike hoof van 'n Moslem-land te word.
Pakistaniërs verkies vegetariese kos. In hierdie land kan u vegetariërs sien, maar dit is nie 'n opgelegde denke nie, maar 'n gekose manier van lewe. Inwoners hou van vleis, met die uitsondering van varkvleis. Die redes hiervoor is kultureel en godsdienstig.
Arabies en Persies is inheems aan Pakistan. Daar is baie gesproke tale in die land. Dit is Urdu, Engels, Pashto, Sindhi, Punjabi, Shiraiki en ander. Die Arabiese taal word slegs as 'n opsie in die skole van Punjab bestudeer, maar dit word nie in die land gepraat nie. As u probeer om iets in 'n plaaslike winkel te koop en uself in Arabies uit te lê, sal mense selfs bang raak. Om aan te neem dat almal in Pakistan hierdie taal ken, is soortgelyk aan die feit dat alle Amerikaners of Britte Latyn ken.
Die kaste stelsel is wydverspreid in Pakistan. Die plaaslike kultuur beskou alle mense as gelyk. Net die vroomes verdien meer respek. Pakistani's verdeel mense nie in kastes nie, volgens velkleur, oorsprong, voorkoms. Die kaste-stelsel is 'n Hindoe-tradisie, en selfs dan verdwyn dit vinnig, aangesien dit die ontwikkeling van die land belemmer.
Pakistaniërs verskil nie van Indiërs nie. Pakistaniërs het hul eie kulturele erfenis, anders as Indiërs. Verteenwoordigers van die twee nasionaliteite is soortgelyk aan voorkoms en aksent, maar hulle verteenwoordig heeltemal verskillende lae. Pakistaniërs is oorwegend Moslem, en in Indië hou die meerderheid aan die Hindoe-geloof. Maar daar is ook Moslems, tot 'n derde daarvan. Hier lyk hulle baie soos die Pakistani's met betrekking tot verskillende probleme en probleme.
Pakistaniërs hou nie van Hindoes nie. Die twee groot lande het ernstige politieke verskille oor Kasjmir. Maar die meeste burgers van die twee lande het dieselfde waardes en respekteer mekaar. Beide Pakistaniërs en Indiërs wil die onopgeloste kwessies tussen die lande besleg, nie met behulp van wapens nie, maar op 'n beskaafde manier. Deur met mekaar te werk, behandel mense hul kollegas uit 'n buurland met respek. Ondersoeke het getoon dat in 'n vreemde land 81% van die Indiërs en Pakistaniste nader kom, slegs 3% van die Pakistani's glo nie in vriendskap met Indiërs nie.
Pakistaniërs is in konflik met Jode. Die meeste Pakistaniërs is bekommerd oor die konflik in die Midde-Ooste. Hulle wil hê dat die Palestyne hul vrye vaderland moet vind. Maar die konflik moet vreedsaam en regverdig opgelos word. Daar is 'n minderheid wat Jode in enige staat haat. Plaaslike Moslems is nie direk betrokke by die konflik in die Midde-Ooste nie.
Almal hier ry kamele. Die mite spruit weer uit die verwarring met die Arabiere en die Midde-Ooste. Sommige mense sien nooit 'n kameel in hul hele lewe in Pakistan nie. Mense hier verkies ander vervoermiddele, moderner: treine en motors. Pakistan is byvoorbeeld die grootste mark vir Toyota Corolla.
Pakistan is 'n Amerikaanse bondgenoot. Die land sorg eintlik vir sy eie nasionale belange. Die veiligheidsdiens werk saam met die Verenigde State, kry hulp daarvandaan, maar persoonlike doelwitte is altyd op die voorgrond. Tydens die Koue Oorlog het Amerika Pakistan as bondgenoot beskou in die stryd teen die USSR. In die 1980's het die Verenigde State aansienlike hulp verleen - ongeveer $ 8 miljard teen huidige pryse. Op dieselfde tyd het Pakistan altyd sy eie beleid nagestreef. Toe president Ayub in 1965 die oorlog met Indië begin, toe die onrus in Bengale in 1971 wreed onderdruk is, is Washington nie geraadpleeg nie. Na die gebeure op 11 September 2001 het Pakistan die Verenigde State soms gehelp en soms geweier om dit te doen.
Pakistan is 'n bondgenoot van die Taliban. Net soos Pakistan nie 'n onvoorwaardelike bondgenoot van die Weste is in die stryd teen terrorisme nie, is daar ook geen onvoorwaardelike steun vir die Taliban nie. Die plaaslike weermag verleen soms skuiling aan die Afghaanse Taliban, maar daar is geen sprake van die oordrag van moderne wapens nie - tenk- of vliegtuigmissiele. As Pakistan regtig aan die kant van die Taliban was, sou hulle baie doeltreffender geveg het. En die Taliban self vertrou nie die Pakistani's nie, omdat hulle ag slaan op verraad. Hierdie houding is egter wedersyds.
Die Islamitiese Revolusie kom na Pakistan. In 2010 het peilings getoon dat slegs 20% van die Pakistani's simpatiek teenoor die Taliban is. Die massas is nie geïnteresseerd in die Islamitiese rewolusie nie, en die ryk familiegroepe wat die politiek oorheers, wil nie omwentelinge hê nie. Die Taliban kan slegs steun kry in Pakistan ná 'n grootskaalse militêre opstand.
In Pakistan word alles deur die weermag bestuur. Die land se grondwet is in 1972 aangeneem en in 1985 weer ingestel. Die optrede is tydens militêre staatsgrepe opgeskort. Die staatshoof is die president wat deur die parlement verkies word. Die regering word gevorm en gelei deur die premier. Die weermag in die land het altyd 'n belangrike rol gespeel, omdat hy die sesde grootste ter wêreld was. Generaals beklee hoë burgerlike posisies en neem deel aan die politiek. Soms het die weermag die regering oorgeneem. Maar die laaste militêre staatsgreep het in 1999 plaasgevind. Die huidige president van die land, Mamnoon Hussein, is nie 'n beroepsoldaat nie.
Poligamie is wydverspreid in Pakistan. In hierdie land word poligamie amptelik toegelaat. Maar daar is min sulke families in Pakistan. En mans is meer geneig om nie afguns nie, maar simpatie te ontlok. Poligamie is baie verantwoordelik. Die Koran sê as iemand bang is vir sy onreg, moet hy een vrou hê. Daarbenewens kan slegs 'n ryk persoon dit bekostig om verskillende vrouens te hê. Ja, en vrouens leef apart, gelyktydige seksuele verhoudings word nie toegelaat nie. En elke vrou kan deur haar familielede beskerm word.
Daar is geen prostitusie in Pakistan nie. In hierdie land verbied Islamitiese wette die verkoop van u liggaam. En die groei in die aantal ekstremistiese groepe lei daartoe dat prostitute selfs hul lewens waag. Desondanks bestaan ​​die praktyk om seksuele dienste te lewer. Sommige vroue word die gevolg van mensehandel, ander het nog altyd op hierdie gebied gewerk, en ander probeer met die hulp van 'n pimp bykomende inkomste kry. Slagoffers van mensehandel in bordele, vrywilligers in die proses werk as oproepmeisies, vergesel van 'n pimp. Daar is ook 'n probleem met minderjarige prostitute. In 2003 was daar ongeveer 20 duisend van hulle in die land. Meisies van 13-15 jaar word soms deur hul eie gesinne verhandel. Uit studies is getoon dat baie mense intieme dienste in groot stede van die land lewer. Karachi en Lahore is 'n basis van oproepmeisies. Maar prostitusie is oor alle stedelike gebiede versprei; daar is geen uitgesproke "rooi ligte distrikte" nie.
Daar is geen gays in Pakistan nie. Dit blyk dat homoseksuele mense goed voel in hierdie patriargale samelewing. Dit is waar, hulle moet hul verhouding vir die samelewing verberg. Immers, sodomie in Pakistan is 'n kriminele oortreding. Karachi word oor die algemeen as 'n gay-paradys beskou. Hier word partytjies gehou, orgies word ondergronds gehou, gemaklike huwelike word gesluit om regte verhoudings te bedek. Hulle bied seksdienste en masseurs aan onder die dekmantel van bykomende dienste. Homoseksualiteit is glad nie 'n verskynsel in Pakistan nie; baie gay mans is prominente politici.
Sport word nie in Pakistan ontwikkel nie. Hier is verskillende sportsoorte gewild, net meer as in die Weste. Hulle speel sokker en tennis, maar krieket en veldhokkie is baie interessanter. Krieket is die gewildste sport in die land en die nasionale span is een van die sterkstes ter wêreld. In 1992 het Pakistan selfs die Wêreldbeker gewen. Veldhokkie is die suksesvolste van die Olimpiese sportsoorte. Die land het in sy geskiedenis 10 medaljes verower, waarvan 8 in die mansweergawe van veldhokkie.