Ikarus word, soos menigte van Meyer se werke, gekenmerk aan twee verhale wat eindelik ineenvloei. So speel die intriges van die Suid-Afrikaanse wynbedryf ook ’n sentrale rol in die roman. Die leser word telkens op wye draaie geneem, veral deur die psigopatiese gene van die familie Du Toit van die wynplaas Kein Zegen, en hoewel dit die sentrale drama van die verhaal uitstel, boet die vloei van die narratief wel tot ’n mate in.
Hoewel Ikarus nie die hoogtes bereik van sy voorganger, Kobra, nie, is dit ’n uiters geslaagde werk en ’n welkome toevoeging tot Meyer se oeuvre. Meyer se gereelde lesers sal nie teleurgesteld wees in sy nuutste poging nie . ’n Hoogtepunt in Ikarus is ongetwyfeld die medemenslikheid van die karakters, die amptenare van die Valke wat mekaar se lief en leed deel en mekaar se laste tot die bitter einde help dra.