Alocasia: tuisversorging, voortplanting en oorplanting, foto's, soorte - Versamelings
Alocasia (Alocasia) is 'n elegante plant uit die Aroid-familie. Hierdie soort bevat ongeveer 70 verskillende spesies, wat hoofsaaklik in die Asiatiese trope woon. In die kultuur word alokasie slegs gekweek ter wille van sy dekoratiewe blare: so 'n plant kan slegs in die natuur of in 'n kweekhuis blom.
Ten spyte van die skoonheid van die alocasia-blare, moet dit versigtig hanteer word - hierdie plant word as giftig beskou. Terselfdertyd word baie soorte blomme wyd gebruik deur ervare Chinese genesers vir die vervaardiging van medisyne vir tandpyn en maagpyn en selfs vir die behandeling van tuberkulose en ernstige ontsteking. Die langwerpige knol risome van sekere variëteite word as eetbaar beskou en word vir styselproduksie gebruik.
Beskrywing van alocasia
Afhangend van die spesifieke spesie, kan alocasia soos 'n boom met 'n uitgesproke stam lyk of 'n stamlose bos vorm. Soms kan hierdie immergroen twee meter groot word, maar die hoogte van sommige soorte is nie meer as 40 cm nie. Die blare is in die vorm van 'n pyl of 'n puntige hart, terwyl die grootte in sommige variëteite tot 1 meter kan bereik. . Alocasia word gekweek as 'n enkele tuisblom of opgeneem in 'n verskeidenheid kruie-samestellings. As gevolg van die pretensieloosheid van hierdie tropiese plant, word dit ook dikwels gebruik om kantoorpersele te versier.
Alocasia-blomme kom baie selde voor as dit binnenshuis gekweek word. Soos ander lede van die gesin, lyk hulle soos 'n kolf wat in 'n kombers toegedraai is. As die bos nogtans besluit om te blom, word die blomme soms dadelik verwyder sodat die plant nie energie daaraan hoef te bestee en die groei van blare te stop nie.
Kort reëls vir groeiende alokasie
Alocasia: hoe om behoorlik te sorg en oor te plant
Die tabel toon kort reëls vir die versorging van alokasie by die huis.
Beligtingsvlak Alocasia-spesies met groen blare kan in halfskadu gekweek word, en bont plante benodig diffuse beligting. Bosse moet van direkte strale verwyder word - dit word as gevaarlik beskou vir alle soorte alokasie.
Inhoudstemperatuur Gedurende die groeiperiode - ongeveer +24 grade, in die winter - minder, maar nie laer as +18 grade nie.
Gieter-modus Gieter word gedoen as die grond in die pot bo-op opdroog. As die plant rus, wag hulle nog 'n paar dae en maak dit dan eers nat.
Lugvogtigheid 'N Hoë vogtigheid is nodig. Alocasia-blare word gewoonlik met 'n klam lap gespuit of afgevee. In die somerhitte kan u die pot op 'n skinkbord met klam klippies hou.
Die grond 'N Mengsel van turfgrond met naald- en blaargrond en die helfte van die sand word as optimaal beskou. Vir ontsmetting word houtskool in die afgewerkte grond gegiet.
Topversiering Twee keer per maand tydens die groei van die bos, wissel die verminderde konsentrasie minerale mengsels af met organiese materiaal.
Oordrag Jong monsters word jaarliks ​​oorgeplant, en volwassenes - 2-3 keer minder gereeld. Doen dit in die lente.
Bloei As dit in potte gekweek word, blom dit amper nooit, die grootste skoonheid van die plant lê in sy groot, elegante blare.
Dormante periode Die rusperiode duur van middel herfs tot Maart.
Voortplanting Sade, steggies.
Peste Witluis, plantluis, skaalinsek, spinmyt.
Siektes Siekte as gevolg van sorgfoute of onbehoorlike plasing.
Belangrik! Die alocasia-plant word as giftig beskou.
Tuisversorging vir alokasie
Die versorging van alokasie is nie besonder moeilik nie, aangesien die plant pretensieloos is.
Alocasia benodig 'n goed beligte area met diffuse lig. Terselfdertyd moet direkte strale nie op die blare val nie: dit kan lei tot brandwonde. Die blom word meestal aan die oostekant of die westekant van die woonstel bewaar. Die suidelike rigting verg meer skaduwee.
Alocasia met bont blare word beskou as meer vatbaar vir die hoeveelheid lig. In gedeeltelike skaduwee kan hulle hul pragtige kleur verloor. Variëteite met monochromatiese blare is minder wispelturig en verdra indien nodig ligte skaduwee kalm.
Alocasia moet teen koue trekke beskerm word. In die lente en somer word die temperatuur vir die plant as 22-26 grade gerieflik beskou. In die winter kan u die blom relatief koel hou, die beste temperatuur vir die plant is 18-20 grade Celsius. Maar 'n daling van onder 18 grade word as ongewens beskou.
Gedurende die hele groeiseisoen word alocasia gereeld natgemaak en probeer om te wag totdat die bogrond begin uitdroog. In die herfs begin water geleidelik verminder, en in die winter word die grond slegs 'n paar dae na die begin van die droogte bevogtig. Sterk oorvloei en die volledige droging van die grond in die pot is ewe skadelik vir die plant, dus moet die waterregime gereeld gevolg word. Om te verhoed dat die blom versuip, moet 'n kwartier na natmaak oortollige water uit die pan gedreineer word.
Van oorvloedige water of 'n sterk toename in lugvog, begin water wat nie deur die blom geabsorbeer word nie, in sy blare opval in die vorm van druppels. Danksy hierdie eiendom is die plant in staat om reënweer te "voorspel".
Alocasia word aanbeveel om gereeld met warm en sagte water te bespuit. Die prosedure kan vervang word of gekombineer word met die afvee van die blare met 'n klam lap of spons ten minste twee keer per week. Om die humiditeitsvlak te handhaaf, kan u die blom op 'n palet met nat klippies plaas of oop houers met water daarby plaas.
Die grond wat geskik is vir alokasie, moet effens suur wees en laat lug en water goed deurloop. Een van twee soorte mengsels word dikwels as grond gebruik. In die eerste word blaar- en naaldgrond met turf en die helfte van die sand gemeng. In die tweede neem hulle gras, humus en blaaragtige grond en meng dit met halwe dele turf en sand. Dit is toelaatbaar om universele mengsels vir groeiende aroïede te gebruik. Om die ontwikkeling van verontreinigende prosesse te voorkom, word houtskool gewoonlik in die grond gegiet.
Van vroeg in die lente tot September kan alokasia tweeweekliks gevoer word deur organiese aanvullings af te wissel met minerale formulerings wat geskik is vir plante met blink blare. Die dosis universele samestellings vir binnenshuise blomme moet gehalveer word.
Alocasia word gewoonlik in die lente oorgeplant. Vir jong monsters word hierdie prosedure elke jaar uitgevoer en volwassenes word slegs een keer elke 2-3 jaar verhuis. Vir die plant van alokasie is 'n hoë en stabiele houer met 'n dreineringslaag van ongeveer 3 cm geskik. Dit kan van uitgebreide klei, klein klippies of gebreekte bakstene gemaak word.
Alocasia word dikwels deur die oorlaai-metode beweeg en dit noukeurig in 'n nuwe pot oorgeplant saam met 'n ongerepte aarde aarde. Gewoonlik kan 'n nuwe houer net 'n paar sentimeter wyer wees as die ou houer. Die leemtes om die kante is gevul met vars aarde. Geplante plante moet minstens 'n maand lank nie bevrug word nie.
Soms kan die wortels van alocasia in die winkel in 'n laag lap toegedraai word. Hierdie materiaal word as bioafbreekbaar beskou, maar in die praktyk het dit dikwels nie tyd om dit te doen nie en begin dit die gesonde groei van die risoom inmeng. Hierdie laag word aanbeveel om versigtig met 'n skêr verwyder te word.
Voortplantingsmetodes van alokasie
Alocasia word selde vermeerder deur sade: hulle verloor vinnig hul ontkieming en word feitlik nie tuis gevorm nie. Daarbenewens is hierdie tipe voortplanting slegs geskik vir groenblaarplante: bont vorms wat uit sade gekweek word, hou gewoonlik nie moedereienskappe nie. Om te plant, benodig u 'n houer gevul met 'n nat turf-sandmengsel. Sade word oppervlakkig daarop versprei en druk dit net effens in die grond. Daarna word die houer met glas of foelie bedek en op 'n voldoende warm (ongeveer +24 grade) plek geplaas. Daarna word die houer gereeld geventileer en gemonitor om 'n konstante humiditeitsvlak te handhaaf. Die eerste lote moet oor 2 weke verskyn.
As die saailinge wat verskyn, 'n bietjie groot word, word dit in individuele houers geduik. Na 'n rukkie word hulle in groter potte verskuif, ongeveer 7 cm in deursnee. Wanneer die saailinge hierdie kapasiteit ontgroei, word dit in volwaardige potte geplant en versorg asof dit volwasse plante is. Volgroeide groot blare verskyn op sulke plante as hulle een jaar oud is.
Alle soorte alocasia kan vermeerder met dele van die bos - beide die stam of blaar en risome. Hiervoor word meestal 'n blaar met 'n stuk stam gebruik. Met sny kan u die meeste kenmerke van die ouerversameling bewaar. Gewoonlik word hierdie prosedure in die lente uitgevoer. Enige afgeskeide steel moet op die snyplek vooraf met houtskool behandel word. U kan dit vooraf week in 'n oplossing van 'n wortelvormingstimulant. Voorbereide steggies word in 'n turf-sandmengsel geplant. Die saailinge moet bedek word met 'n pot of deursigtige sak en dan gereeld natgemaak en geventileer word. By 'n temperatuur in die herverdeling van 22-24 grade wortel die steggies redelik vinnig - binne 'n maand. Met die verskyning van die eerste lote kan u die saailing in 'n tydelike glas skuif, en nadat dit sterker en beter gewortel is, in 'n permanente houer oorbring. Sulke plante kan groot blare vorm onmiddellik na volle wortels.
Soms word die oorgroeide alokasie tydens die oorplanting verdeel. Die wortelstokke van so 'n bos word heeltemal bevry van die grond, indien nodig, om die knop in water te week. Dan word die bos in 'n paar dele verdeel met 'n skerp gereedskap. Elke afdeling wat daaruit ontstaan, moet 'n blaarroset of 'n groeipunt bevat. Na die verwerking van die gedeeltes sit die steggies in houers met vars grond.
Knoppies wat noukeurig uit die risome van die plant verwyder word, kan ontkiem word deur dit in klam mos te plaas en in 'n warm kamer te hou.
Alocasia: voortplanting en resussitasie van 'n plant met afslag, deel 1
Die stadige groei van die bos, onderhewig aan alle groeitoestande, dui op 'n tekort aan stikstof.
Die ligte kleur van die blaarlemme dui op onvoldoende beligting, veral as dit by bont blomvorms kom. Sommige van hulle (Amazone en koperrooi) benodig dalk ekstra beligting in die winter.
Blare wat verdor word, word gewoonlik veroorsaak deur 'n gebrek of 'n oormaat vog in die grond. Soms is die verkeerde grond of swak gehalte grond.
Die afval van ou blaarlemme is 'n natuurlike proses. Moenie bekommerd wees as die blare geel en een vir een afval nie, en nie dadelik nie. Massaval kan veroorsaak word deur koue weer. Die plant verdra nie ryp nie.
Droog van die punte van die blare - oormatige lae lugvog of onvoldoende water.
Donker kolle op die blare is die gevolge van trekkings of skielike temperatuurveranderings. Soms kan dit 'n manifestasie van die siekte word. As alocasia siek is as gevolg van oorloop, moet u probeer om water te verminder en die grond effens in die pot los te maak. As die plant nie herstel het nie, moet dit uit die houer getrek word en die toestand van die wortels noukeurig nagegaan word, indien nodig, en die bos in vars grond oorplant. Soms kan kolle voorkom as gevolg van oormatige of te gekonsentreerde verbande. Vlekke op die blare van 'n pas aangeskafte plant kan dui op die proses van aanpassing aan nuwe toestande.
Skadelike insekte raak meestal plante wat verswak is deur foute in die aanhouding. Op alocasia sit soms skaalinsekte, plantluise, bosluise of skaalinsekte. Swak aangetaste gebiede kan met seepwater behandel word. Ernstige skade vereis die gebruik van insekdoders.
Is alokasie giftig?
Alle dele van die plant word as giftig beskou, daarom word dit nie aangeraai om dit in huise met klein kinders of troeteldiere te hou nie. Al die werk met alokasie moet in stywe handskoene uitgevoer word, en dan moet die hande deeglik met seep gewas word.
Tipes alokasie met foto's en beskrywings
Dit het 'n lae stingel en bereik ongeveer 15 cm. Die blare van die skildklier is amper 'n halwe meter groot en pienk blare van dieselfde lengte. Die kleur van die hoofbord is donkergroen, dit is versier met kontrasterende ligstrepe. Die blaar self het 'n ongelyke vorm en word duidelik deur are in dele verdeel.
In die tuinbou bloei hierdie alocasia nie en vorm dit nie vrugte nie, maar in ander toestande vorm sy bossie lae stokkies, waarop daar tot 10 cm koppe is. Elkeen is toegedraai in 'n liggroenagtige kombers.
Hierdie tipe word gewoonlik in kweekhuise aangetref. Dit het 'n knolagtige risoom en pylvormige blare tot 40 cm lank. Elke blaar is op 'n bruin-groen blaarsteel met 'n lengte van 25 cm tot 'n halwe meter. Donker blaarlemme word in ligte are in lobbe verdeel, en het ook 'n ligter rand.
Die grootte van 'n kortsteelbos kan 1 meter bereik. Elke blaar is op 'n indrukwekkende blaarsteel geleë en kan ovaal of pylvormig wees. Buite het die blare 'n grysgroen kleur en van binne is dit pers. Die kleur van die are kan dieselfde of ligter wees as die hoofskakering van die blaar.
Die eienaardigheid van die spesie is die moontlikheid van vinnige voortplanting deur basale nageslag.
Alocasia koperrooi (Alocasia cuprea)
Dit het lae stingels tot 10 cm lank, dikwels ondergronds. Die spesie word gekenmerk deur die leeragtige tekstuur van die blare. Hulle lengte kan 30 cm bereik. Die hoofkleur is groen, met 'n metaalglans en donkerder are. In hierdie geval is die soomagtige deel van die bord pers gekleur. By die huis blom hierdie soort nie.
Die grootte van die stam van hierdie spesie kan tot 1 meter wees met 'n dikte van 5 cm. Blink blare is in 'n ryk groen kleur geverf en het 'n puntige punt en 'n inkeping aan die blad aan die blaarsteel. Die grootte van die blomblare bereik gewoonlik 'n halwe meter en die lengte van die blaar self is 1 meter met 'n breedte van 80 cm.
'N Groot eksemplaar wat tuis gekweek word, kan begin blom. Gedurende hierdie periode vorm alocasia 'n 30 cm-boomstam en 'n klein oor, bedek met 'n groter deken.
Alocasia grootwortel (Alocasia macrorrhizos)
Of Indiese alocasia (Alocasia indica). 'N Baie groot verskeidenheid. Dit het 'n stam van byna twee meter en blomblare van 'n meter met 'n lang, langvormige hartvormige blare. Elke blaar word duidelik deur ligter are in lobbe verdeel. As dit tuis gekweek word, blom die plant nie. In sy natuurlike omgewing word 'n redelike kort stompie met 'n 20 cm-oor daarop gevorm, oor sy hele lengte met 'n geslote geelgroen deken.
Reukagtige Alocasia (Alocasia odora)
'N Spesie wat redelik groot is. Dit het leeragtige, effens gegolfde blare tot 70 cm breed en tot 1 meter lank. Jong blare het die vorm van 'n skild, maar strek oor tyd. Aan die onderkant is die vel in twee dele verdeel. Dit is in groen skakerings geverf.
Dit is byna onmoontlik om 'n blom van hierdie soort in 'n pot te bewerkstellig, maar as 'n blom wel verskyn, word dit gekenmerk deur 'n sterk spesifieke aroma, wat hierdie alocasia sy naam gee.
Alokazia is 'n tropiese meerjarige knolplant, dit is baie gewild onder blomkwekers vanweë sy eksotiese voorkoms en pretensieloosheid - groot, sappige blare van die blom verheug die eienaars met hul voorkoms die hele jaar, en alocasia benodig minimale sorg.In die tuisland van die plant, in Suid-Amerika en Asië, word aronse met groot respek behandel - die plaaslike inwoners weet dat die sap ernstige brandwonde of vergiftiging kan veroorsaak, maar as dit korrek gebruik word, word dit 'n kragtige middel wat help met gewrigsiektes. verkoue en selfs onkologie. Nie alle plantvariëteite het genesende eienskappe nie, maar slegs arma of grootwortel-alokasie, waarvan die risoom in grootte, vlesigheid en voorkoms verskil soos ginsengwortel.
Die chemiese samestelling van alokasie is nog nie voldoende bestudeer nie en is nie amptelik in die lys van medisinale plante opgeneem nie. Dit is grootliks te wyte aan die hoë toksisiteit van armasap - dit is genoeg om die voorbereidingstegnologie van die medisyne te ontwrig en dit kan vergiftiging veroorsaak. Tot dusver het wetenskaplikes uitgevind dat alocasia sap baie giftige stowwe bevat, soos hidro-swaansuur, kwik en ander. Benewens kragtige gifstowwe, bevat die plant baie biologies aktiewe stowwe wat kragtige anti-inflammatoriese, antimikrobiese en ekspektoranteienskappe het. Daarbenewens beïnvloed alocasia sap die immuunstelsel en die menslike liggaam as geheel, dit aktiveer sy verdediging en stimuleer die produksie van hormone en ensieme.
In die volksgeneeskunde word alokasie gebruik om:
siektes van die osteoartikulêre stelsel - artritis, rumatiek, miositis, osteochondrose, osteoartritis, hernia, jig en ander
dermatologiese siektes - psoriase, veluitslag, insluitend allergiese oorsprong
spatare en tromboflebitis
fibroids en fibroids
Soos reeds genoem, blom alocasia baie selde en slegs met die nakoming van alle versorgingsreëls. Totdat die plant sy volwasse ouderdom (5-6 jaar) bereik, moet u beslis nie wag vir blom nie. Die blomproses self is baie pynlik vir alocasia, dit verg baie van die krag en energie van die blom, daarom kan die blare sterf. Bloemiste waardeer hierdie plant vir sy ongewone blare, en die ogies is nie vir hulle van belang nie.
Dieffenbachia is die versiering van enige vensterbank. Foto: Huisplant 411
Dieffenbachia is 'n lae immergroen plant met groot bont blare. Die soorte Dieffenbachia seguine word tuis gekweek: die Brasiliaanse Dieffenbachia en die Schuttleworth Dieffenbachia.
Dieffenbachia blom af en toe. Foto: wikipedia.org
Versorgings- en voortplantingsreëls
Dieffenbachia word voortgeplant deur stukke van die romp met 'n nier en terugtrekking van die bokant van die romp. Wortels word in kweekhuise by 'n temperatuur van ongeveer +30 ° C uitgevoer.
Die samestelling van die grondmengsel vir dieffenbachia: turf- of blaargrond, gemeng met gras in gelyke verhoudings, met die toevoeging van sand en goed ontbinde humus.
Dieffenbachia word warm gehou, nie laer as +20 ° C nie, met oorvloedige water.
By temperature onder +10 ° C verrot Dieffenbachia.
Reproduksie - die maklikste maniere om die hoeveelheid tropiese skoonheid op die vensterbank te verhoog
Voortplanting van alokasie is 'n redelike eenvoudige proses, veral as u al op ander plante geoefen het. Daar is verskillende maniere, sodat u onafhanklik kan kies waarvan u hou en waarmee u die moeite werd sal wees:
verdeling van die wortelstelsel
aanplant van dogterknoppies
Die saadmetode is volgens my die moeisaamste en langste. U sal nie net voortdurend moet sorg dat die grondmengsel voortdurend effens nat is nie, en later moet u jong bosse duik. Die keuse hang natuurlik aan u, as u nie bang is vir probleme nie, kan u u hand probeer om die uitwisselende kweek van alokasie te bewerkstellig.
Sny is 'n bietjie makliker, want u benodig geen spesiale prestasies nie. Sny net 'n deel van die plant af en plant dit in 'n klein potjie. Daar moet 'n kweekhuis wees ('n plastiekbottel wat in twee dele gesny is, sal goed werk).
Die maklikste manier om voort te plant, is om die risoom tydens verplanting te verdeel of verskeie nodules daaruit te neem. Vergeet ook nie die kas hier nie, dus sal die groei baie vroeër begin.
Ek wil u waarsku dat alocasia 'n giftige plant is. As 'n baba in u gesin grootword, 'n aanhanger van kamerplante, probeer om die bos te sit sodat die kind dit nie kan bereik nie. Wees ook self versigtig wanneer u alokasie uitplant of vermeerder. Dit is die beste om alle werk met rubberhandskoene uit te voer.
Alles oor alocasia op Gardenia.ru
• Verlede jaar het ek 'n jong alokasie (3 blare) gekoop, nadat die blare oorplant het, het 'n spinnerak en wit plantluis verskyn. Verlede lente het nuwe blare gegroei en selfs jong lote het van die wortel af gegroei. In die winter het die plant geblom, en nou verdwyn dit weer (die blare verrot en droog, alhoewel ek die grond nie te nat maak nie). Hoe kan ek goed na hom omsien, miskien die land verander? > lees>
• Verwerf Alokazia Sander Polly. Ek lees hoe om dit te versorg, dit oor te plant, ek vul dit nie, maar ek droog dit ook nie uit nie, ek spuit dit. Maar onlangs het ek opgemerk dat swartbruin kolle op die blare langs die rante van die blare en in die middel begin verskyn het. Die plant staan ​​nie onder direkte strale nie, maar word ook teen trekke beskerm. Wat is die oorsaak van die siekte? > lees>
Elena deel haar ervaring:
- Die voorkoms van 'n spinnerak op alocasia - tekens van 'n spinmyt, spuit die plant 'n paar keer met Aktelik.
As die blare van alocasia verrot en droog word, is dit tekens van swartvrot. In sulke gevalle haal ek die plant uit die pot, laat sak dit versigtig in louwarm water saam met die aarde en haal die grond van die wortels af. Dan verwyder ek die vrot wortels en laat sak die hele plant in 'n redelike sterk oplossing van kaliumpermanganaat. Die boonste gedeelte is 3 minute, die onderste - 10 minute en ek plant die plant in die gekoopte steriele grond in 'n nuwe, nie te groot pot nie ('n groot pot kan vrot veroorsaak).
Ek water die alocasia matig, spuit die blare: in die winter, wanneer dit verhit word, 2-3 keer per week, in die somer - een keer per week. Soms vee ek die blare saggies af met 'n klam, skoon spons.
Ek bemes baie selde en selde, altyd met 'n swak kunsmis. Ek hou die blompot in 'n helder, diffuse lig.
Alokazia hou nie van trekke nie, maar hou van die vars lugvloei.
Alocasia is 'n ongelooflike verwelkomende plant. 'N Week na die verkryging daarvan het ongeveer twee blare reeds 'n derde verskyn. Drie maande later het alocasia nou 8 blare, en die hoofplant het 5 blare, en 3 "dogters" groei langs mekaar - dit verskyn na die blom van die plant.
By die koop van alocasia was daar rooi kolle op die blare. Na behandeling met swamdoder verskyn geen kolle op nuwe blare nie.
Ek gee so vir alokasie:
Die hele somer staan ​​die plant op 'n loggia met diffuse beligting, en die vars lug van alocasia hou dit duidelik. Ek spuit gereeld (2-3 keer per dag) die blare met skoon water of met Ideal kunsmis. Ek water dit selde (1-2 keer per week) ook met skoon water of met 'Ideaal'. Soms was ek die blare van alocasia met groen seep (om plae te voorkom).
Elke week, vir 10 jaar, vir ons 100 000 intekenare 'n uitstekende keuse van relevante materiaal oor blomme en tuin, asook ander nuttige inligting.