Later in sy loopbaan het Dalí hom nie beperk tot skilder nie, maar geëksperimenteer met talle ongewone of nuwe media en prosesse: hy het bulletistiese werke gemaak, 'n proses waartydens ink op 'n blanko doek geskiet word, en was onder die eerste kunstenaars wat holografie in kuns gebruik het. Verskeie van sy werke sluit optiese illusies in. In ‘n aantal nuwe gesigte vertel hy o.a. presies wát die rede vir ons groot ellende is en ook wáár dit begin het; beskryf hy die opkoms en val van die ANC, die gru-moord op Eugene Terre’Blanche en die continue reading » Die bundel bestaan uit vyf dele, waarvan bg. net een is. Net om ‘n idee te gee van die aard van sy gedigte, ‘n kort aanhaling uit “Ek pluk vir jou rose”: Laasgenoemde verwysing na ‘n geestelike dimensie hou verband met Lanseloot se wegkeer van Camelot en sy soeke na die Heilige Graal en Guinevere se onttrekking uit die wêreld. Dit bevat ook iets van die mottogedig, Voorspel 1950 waarin die spreker verklaar: “Miskien sal ek die wingerd prys / en nooit meer van hom drink” en warin hy ten slotte die wens uitspreek om “mens (te) wees én rein“, een van die spanningspole van doe topos liggaam-gees wat in die bundel as geheel baie sterk figureer. Die slotreëls van die Mei-fees: “en sing-sing loop ek trug uit Mei: / my fees is Een April” lyk, met inagneming van al bogenoemde dus eerder na ‘n stukkie skreiende ironie as na ekstatiese vreugde.