Die woorde wat sy hoorFoto: Freestocks.org/Pexels.com Deur die Bedonnerde Diva Sy was pas vier toe die middeljarige man homself reg langs die motor ontbloot het. Dit was in die jare voor karstoeltjies en sy was in die passasiersitplek. Haar ma was agter die stuur en het eers besef wat aangaan toe hy sy onderlyf teen die venster vasgedruk het. Hulle het vervaard weggetrek, maar sy kon hom selfs bo-oor die brul van die motor hoor lag. Haar ma het gesê dis iets vuils wat met haar gebeur het en nie iets wat ŉ mens vir Pappa of Oupa en Ouma oorvertel nie. Sy was vyf en nuut in die kleuterskool toe die sewejarige seuntjie haar genooi het om deel te word van sy vriendekring. Hy en sy maats het haar teen die muur omsingel en gesê hulle sal haar maatjies wees as sy haar rok vir hulle oplig. Dit juffrou het hulle kom verwilder en vir haar gesê sy moenie sleg voel nie, dis maar wat seuntjies doen op daardie ouderdom. Sy was tien toe sy die briefie in haar tas gekry het: “Wys vir my joune, dan wys ek jou myne.” Sy het nooit uitgevind wie dit geskryf het nie, want al die seuns in die klas het gegiggel toe sy toestemming gevra het om die kamer te verlaat. Die juffrou het die seuns aangegluur en vir haar gesê sy moet asseblief leer om haar man te staan en nie oor alles te wil tjank nie. Sy was veertien toe die gewildste seun in die hoërskool se atletiekspan vir haar gesê het sy het mooi t**t*, maar sy sal hulle meer moet wys as sy wil hê seuns moet haar uitvra. Sy het gewonder of dit iets is wat ŉ seun vir haar behoort te sê, maar sy wou ook graag uitgevra word, daarom het sy stilgebly. Sy was sestien toe sy besef het die middeljarige onderwyser kom nie by haar bank staan om haar met werk te help nie, hy staan langs haar omdat hy by haar rok wil inkyk. Sy wou vir hom sê dat sy nie daarvan hou dat hy sy onderlyf teen haar skouer skuur of per ongeluk aan haar borste raak as hy na haar werk beduie nie, maar sy het die seuns in die klas hoor proes, en sy het geweet hulle noem haar ŉ prude agter haar rug. En die onderwyser was op die bestuurspan en het rugby afgerig. Sy was negentien en laataand op pad terug koshuis toe van die biblioteek af toe die vreemde manstudent haar van agter af gegryp het en sy hand by haar bloes ingedruk het. Sy vriende het hom van haar afgetrek en laggend gesê sy moet hom vergewe, hy’s dronk. Sy was agt en twintig toe die passasier langs haar op die vlug van Londen na Suid-Afrika langs haar gemasturbeer het. Die lugwaardin het gesê daar is nie ŉ ander sitplek nie en sy moet dit maar verduur, dié soort goed gebeur gereeld. Sy was agt en dertig toe sy die man op die foon gevra het om haar “mevrou” te noem en nie “my skattebol” nie. Hy het haar ŉ b***h genoem en gesê hy kan verstaan waarom sy geskei is. Sy was veertig toe sy verkrag is. Sy wou ŉ saak maak, maar hy het gesê as sy dit nie wou gehad het nie, moes sy nie saam met hom uitgegaan het nie. Sy was vyftig toe sy vir die eerste keer die woorde gekry het om te sê vroue het die reg om menswaardig behandel te word. Om by die werk en by die skool en in die bank en op ŉ kampus en by ŉ partytjie en op WhatsApp en oor ŉ foon en op ŉ vlug van Londen na Suid-Afrika menswaardig behandel te word. Baie mense het haar ŉ b***h genoem. En ŉ libtard en ŉ feminazi. En sy het die woorde gehoor en besluit sy dra hulle soos ŉ vaandel bo haar kop, want as mense jou hierdie goed noem, doen jy iets reg.