Om die toekoms trompop te loopDr. Dirk Hermann, die bestuurshoof van die Solidariteit. (Foto: Maroela Media) Die regerende party het ’n powere regeergeskiedenis. Die staat verswak, hulle is obsessief oor ras, hulle skrik beleggers af, hulle boelie minderhede, hulle is korrup, hulle hou nie hulle burgers veilig nie en nog meer. Dit lyk oorweldigend negatief vir die toekoms. Die vraag by talle braaivleisvure is: moet ons gly of moet ons bly? Ongeveer 67% van Solidariteitlede onder 40 jaar het in ’n opname wat verlede week voltooi is, gesê hulle dink aan emigrasie. Vorige opnames het al gewys dat Solidariteitlede ’n goeie steekproef van Afrikaners in die algemeen verteenwoordig. 67% van mense is so vervreemd van die land dat hulle lus is om pad te gee. Dit is ’n skuldigbevinding van die staat se onvermoë om ’n deel van sy bevolking tuis te laat voel. Dit is egter ook ’n teregwysing vir ons as gemeenskap se onvermoë om vir hierdie mense voldoende hoop te gee. Hoop gaan uit die gemeenskap kom. Die staat is op die oomblik ’n bron van wanhoop. Daar is ’n tweede syfer waarsonder die eerste nie gelees kan word nie. 98,5% van die steekproef sê hulle het nog geen stappe gedoen om te emigreer nie. Van die mense bo 40 jaar het 89% aangedui dat hulle nie aan emigrasie dink nie. Beide jonk en oud wil dus hier bly, maar hulle uiter terselfdertyd ’n noodkreet dat hulle vreemd voel in hul eie land. Die werklikheid is dat ’n groot groep vervreemd voel, maar net ’n klein persentasie het die vaardighede en finansiële vermoë om regtig te kan gly. Daar is egter weer onrustigheid onder vaardiges en dit lyk asof daar weer selfs ’n toename in emigrasie is. Baie van die res emigreer denkbeeldig en probeer die slegte nuus ontvlug. Hulle vlieg nie, maar voel net lus om te vlug. In 2020 gaan sowat 0,7% van Afrikaners emigreer. Dit beteken dat 99,3% net hier gaan bly. Volgens die Solidariteit Navorsingsinstituut kry Afrikaners egter ook weer meer kinders. Die aantal kindertjies wat gebore word, troef steeds dié wat emigreer. Hier is dus baie Afrikaners wat nog vir baie lank hier gaan bly. Hulle is bekommerd, maar as hulle kan, sal hulle hier wil bly. Baie, waarskynlik verreweg die meeste, wil hier bly, want dit is hul plek; hulle praat hul taal hier, hul identiteit is hier, geslagte se geskiedenis is hier en hul mense is hier. Hulle het grond waarvoor hulle hier hard gewerk het. Hulle hou van die natuur, om in Afrikaans te kan bid, die Afrikaanse sêgoed en ’n Afrikaanse manier van doen, leef en werk. Ons plek is hier, voel hulle. Dit feit dat daar so roekeloos met die plek omgegaan word en dat hulle in hul eie plek geboelie word, maak hulle woedend. Ten spyte van alles gaan verreweg die meeste van ons net hier bly. Ons mag maar kwaad wees, kla en baklei, maar ons kan nie moedeloos wees en oorgee nie. Ons het dus net een alternatief en dit is om die toekoms trompop te loop. Om geen alternatief te hê nie is ’n kragtige politieke wapen. Volgens die Solidariteit-opname is misdaad en werk die twee groot redes waarom mense emigreer. AfriForum is besig om met nuwe tegnologie en uit die gemeenskap ongelooflike oplossings vir misdaad te ontwikkel. Tydens Solidariteit se Nasionale Kongres is ’n omvattende Solidariteit NetWerk aangekondig om die uitdagings aangaande werk aan te pak. In die volgende vyf jaar gaan R4,5 miljard aan die reuse-NetWerk van werk bestee word. Dit is die krag van die gemeenskap. Jy kan as individu emigreer, maar jy het die gemeenskap nodig om hier te bly. Die doel van die Solidariteit NetWerk is nie net om oplossings ten opsigte van werk te vind nie, maar ook om vir die volgende geslag ’n toekoms te skep waarbinne hulle vry, veilig en voorspoedig kan wees. Ons wil die voorwaardes skep vir die jong geslag om hier te kan bly en te kan werk. Klaus Schwab, voorsitter van die Wêreld Ekonomiese Forum, het die wêreld aan die praat met sy boek The Fourth Industrial Revolution. Die sentrale tema van die boek is dat ons ’n toekoms van ontwrigtende kennis betree. Daar kom nuwe antwoorde vir probleme wat onoorkombaar lyk. Enkele jare gelede was dit algemeen aanvaar dat privaat onderwys net vir die elite is. Ons is dus uitgelewer aan openbare onderwys en die staat se verknogtheid aan ideologie. Daar is volgens hierdie logika geen langtermyntoekoms vir Afrikaanse onderwys nie; skole gaan Engels word en gaan die staatsideologie, met al die waardes daarmee saam, omhels. Ontwrigtende kennis het tot gevolg dat ’n span jong, briljante opvoedkundiges en spesialiste op die gebied van nuwe tegnologie op hierdie oomblik by Solidariteit se Skoleondersteuningsentrum sit en ’n Afrikaanse, wêreldklas, bekostigbare, alternatiewe skoolstelsel ontwikkel. Uit die energie van “ons het nie ’n alternatief nie” word ’n skoolstelsel ontwikkel wat beter is en met die bestes ter wêreld vergelyk. Wêreldklasonderwys is die kernbousteen vir ’n goeie werk. Uit die energie van “ons het nie ’n alternatief nie” is Akademia gebore met nuwe tegnologie wat vir die eerste keer deur Akademia in hoër onderwys gebruik is. Die einde van Afrikaans op universiteite is letterlik deur nuwe tegnologie ontwrig. Nou word daar fluks planne gemaak vir ’n nuwe kampus, koshuise en sportvelde. Vanuit hierdie energie het Solidariteit nuwe diensmetodes ontwikkel; beroepsgildes word nou in elke beroep gestig waarbinne mense geborge kan voel. Met nuwe tegnologie word voortgesette opleiding deur Solidariteit se nuwe maatskappy, S-Leer, aangebied. Solidariteit het ’n totale netwerk van werk gevestig. Deur ’n nuwe sagtewareprogram gaan ontwrigtende kennis gebruik word om saam met die deelnemers aan die Solidariteit NetWerk op hul hele loopbaanpad te stap. Op dié pad wil die Solidariteit Netwerk mense toerus en veilig en geborge laat voel. Omdat ons nie ’n alternatief het nie, ontwikkel ons iets wat die vakbondwese nog nie gesien het nie. Ons maak ’n skuif van ’n vakbond na ’n totale netwerk van werk. Deur die Solidariteit NetWerk stel ons mense in staat om te kan werk, beskerm ons hulle in die werk, en help ons hulle om te vorder in hul werk. Die Solidariteit NetWerk is ’n harde politieke boodskap dat ons nêrens heen gaan nie. Ontwrigtende kennis is kragtig. Dit is ’n golf wat nie eens deur ’n staat wat al hoe meer wil sentraliseer, gekeer kan word nie. Dit bring nie net antwoorde vir werk nie, maar vir talle terreine waarvan die probleme onoorkomelik lyk. Die Solidariteit Netwerk loop die toekoms trompop vir ons wat net hier bly.