Ek het eenmaal op die stretch tussen Uniondale en Willowmore 'n U-draai met my wit Tazz in die pad gemaak, teruggery sowat 200 meter om 'n eensame skoen wat in die middel van die warm teerpad gele het, op te tel…. Crazy?…….miskien…. maar ook gefassineerd deur die skoen se storie….Enigeen wat al hierdie mistroostige en ellelange eensame teerpad deur die Karoo gery het, sal weet……behalwe vir die spookmeisie…..is daar nie veel siele nie…..
En so het my collection van gevalle, eensame skoene begin….soms het ek op vervelige sondae middae ook in die townships gaan loer, want hier is 'n goudmyn van eensame enkel lopendes…."Waarom is almal so haastig?"….het ek meer as eenmaal gewonder…."dat jy wraggies uit jou skoene (wel…een…inelkgeval) kan hardloop?" Swart kinders het my dopgehou en later kom vra of hulle ook kan saam soek vir skoene langs die pad….en soos mens kan dink het my projek van Die Enkele Skoen gou uit sy nate gebars met so plusminus sewe swartsakke vol skoene. Daar was grotes….kleintjies….oues….blinkes….vales….die met hakke en die daarsonder…..soms met 'n nuwe reuk en soms met 'n baie ou vrotvoetreuk …..en net soms was daar die wat ek maar liewer nie die storie van wou weet nie…(piepie sekere mense dan ook in hul skoene?) Ek het hulle begin skilder en stories opgemaak van al die verskillende skoendraers….en dit het my ure, dae en maande besig gehou…..
Skoene het toe vir my simboliese waarde begin kry….met menslike karaktertrekke….en my aan die dink gesit….Soos tyres aan ons voete….kies sommige mense die blinkste nuwe "brands" teen die mees belaglikste pryse…terwyl ek en jy maar by Pep of Mr Price 'n gewone ou tekkie of pantoffel koop….nie vir hul boblinkonderstink kwaliteite nie, maar eerder vir hul gemak en alledaagsheid….plain ou Janes….nie high maintenance nie…
So sit ek noudie dag en vra uit pure verveeldheid vir 'n man of ek sy leerstewels kan polish….great pickupline…dink jy nie? Maar dit laat my tog ook terugverlang na die dae van swartskoenpolitoer op jou skoolskoene…toe alles net soveel eenvoudiger was….Ek kon sien hy hou my fyn dop (seker omdat hyself in die army was en ordentlik 'n boot kan polish) maar hy het tog heel geamuseerd gekyk na my ritueel van wax-on-wax-off….en aandagtig geluister na my opgewondenheid en vertellinge oor my eie paar cowgirl boots wat ek liefderyk al vir die afgelope15 jaar lank politoer….
Maar wat ek hom nie vertel het nie…is dat hierdie einste paar skoensole van my….ook as getuies dien van belangrike mylpale in my lewe…..So was hulle die dag aan my sy (oftewel voete…) toe ek getrou het…..en die dag toe ek my man begrawe het….
Twee jaar lank was hul aan my seer opgeswelde voete en enkels toe ek my baba's verwag het….en ek het darem ook al lekker met hulle makietie gehou op 'n dansvloer of twee!
So het die kinders by die skool ook geweet…as juffrou haar leerstewels vandag aanhet….beter jy jou huiswerk gedoen het….dis juffrou se vattiekakkie skoene sien?
Van kleinsaf hou ek al mense se voete en skoene dop…..my ma het saans seervoet uit haar hoehakskoene geklim….en my pa se DavidKramerRooiVellies het altyd vol stof huistoe gekom en getuig van 'n harde dag by die werk…..
Ek het kleintyd al besef dat soos Cinderella jare gelede….jy jou persoonlikheid met gemak in jou eie skoene moet kan inpas…..'n duur les wat haar nare stiefsusters dalk nooit verstaan het nie? Met my pa se ge erfde plat nommer 8 voete het ek geweet dat fyn polfytjies my nie beskore was nie….en het gou besef dat plat sandale, vellies of 'n lekker paar cowgirl boots al is wat ek in hierdie lewe sal nodig kry…..Ek was heimlik (as my ma se enigste meisiekind) jaloers op haar fyn nommer 5 voetjies wat altyd in hoe hakkies toegewikkel was en geluister hoe sy kliek-klak op die houtvloere verby trippel…..te pragtig vir woorde…soos reendruppels op 'n sinkdak….wat 'n lady!
My groot renons in hoehakskoene het in matriek gekom toe ek gedwing was om vir 'n jaar aan 'n prestige meisieskool 'n uniform met sykouse en 'n hofskoentjie te dra….Dis nie vir my nie….gee my maar eerder die hofnar se werk…..Siestog….altyd laat vir klas, met 'n groot, tas vol boeke en verf….. het ek om elke hoek en draai neergeslaan dat jy net kousnate sien spat…..en daar…al sittende….op my jis…in 'n lang gepolleerde gang…op 'n warm Vrystaatse middag….het ek 'n gelofte (en 'n gelofte neem jy gladnie ligtelik op nie) afgele van……."Ek belowe plegtig…ek sal vir die res van my lewe…plat op die aarde loop…."
En hier….sowat 20 jaar later….word ek geseen met twee dogtertjies….Die oudste het my ma se voete…..en die kleintjie my pa s'n…..maar op 2 jarige ouderdom verstaan die kleine Cinderella nog nie van lankenslank en kleinenrond nie…..en as dit by skoenaanpas kom….sien ek hoe sy gefrustreerd telkens moed opgee as die fynste klein hoehakskoentjie weier om oor haar voetjie te pas….
In haar hart is sy 'n lady sien…..maar die liewe Vader het vir ousus (wat bytheway 'n tomboy is en altyd kaalvoet rondhardloop) geseen met prinses Diana voetjies….en al wat vir kleinsus pas op hierdie stadium van haar lewe is lelike, ongeskikte Crocs……
So staan ek noudiedag en smile toe ek vir die tweetjies wag by die Spur om klaar te speel….
Ek, doeksak oor die skouer, dummy en bottel in die hand…..met my cowgirl boots aan……en hulle, laggend en gillend…..oppad na my….
Eers verskyn ousus aan die onderpunt van die multicolour glywurm….sonder skoene…..en toe verskyn kleinsus….'n rukkie later…..met splinternuwe gumboots vol fyn pienk rosies!
Ek was eers geskok….toe trots….en oplaas verwonder oor haar vernuf en Cinderella instink……
Sy't haar lelike Crocs erens in die Junglegym uitgetrek sien….en verruil vir 'n mooier paar skoentjies van 'n vreemde maatjie….
As die skoen dan pas…hoekom nie?
← It's my Party…….
The Hand that Rocks the Cradle….. →
1 response to As die Skoen pas…
anoniem said on October 29, 2016
As die ongeloof weer en weer en WEER oor mens spoel weet mens nie eintlik of jy nou moet lag of huil of kwaad wil word nie – #[email protected]!!!