EIENSKAPPE VAN VETOPLOSBARE VITAMIENE - VITAMIENE - 2019
Outo-immuun tiroïeditis in 'n kind
Generiese tumor op die kop van die pasgebore
Wat is poppers, hoe om poppers toe te pas
Xymelin IVF: instruksies
Hersien MaxSize-room met instruksies vir video's, resensies en pryse vir die dwelm
Praktiese les №6
Onderwerp: Vitamiene, hul belang vir die liggaam
Doelwit: Om die effek van vitamiene op menslike lewensprosesse te bestudeer.
Teorie van die Vraag
Die ontwikkeling van die teorie van vitamiene word geassosieer met die naam van die Russiese dokter N.I. Lunin. Hy het eers in 1880 tot die gevolgtrekking gekom dat saam met proteïene, vette, koolhidrate, soute en water die liggaam ander onbekende middels benodig, wat deur verdere navorsing bevestig is. So, in 1912, het 'n Poolse chemikus K. Funk uit 'n uittreksel van rysskulpies 'n amienbevattende stof wat die ontwikkeling van beriberi verhoed, onttrek. Funk het voorgestel om hierdie substansie vitamien (uit Lat. Vita-lewe) te noem, dws lewensamien. Tans is ongeveer 50 vitamiene en vitamienagtige stowwe bekend. Baie van hulle word sinteties verkry. Alhoewel sommige vitamiene nie aminogroepe en selfs stikstof bevat nie, word die term "vitamiene" steeds gebruik om biologies aktiewe stowwe te identifiseer wat met voedsel ingeneem moet word.
Algemene idee van vitamiene
vitamiene - Dit is 'n groep organiese stowwe met lae molekulêre gewig van verskillende chemiese strukture wat betrokke is by die regulering van baie biochemiese reaksies en liggaamsfunksies. Hulle beïnvloed reproduksie, groei, bloedvorming, visie, energieproduksie, proteïensintese, die immuunstelsel en ander prosesse wat die normale ontwikkeling van die liggaam, sy gesondheid en aanpassing aan verskeie omgewingsfaktore verseker. Basies, vitamiene in die menslike liggaam word nie gesintetiseer nie en moet uit voedsel kom. Gevolglik is vitamiene 'n onontbeerlike voedingsfaktor.
Die belangrikste bronne van vitamiene is produkte van plantaardige oorsprong, omdat hulle deur plante gesintetiseer word. Produkte van dierlike oorsprong is ook ryk aan vitamiene, aangesien baie weefsels, veral die lewer en spiere, hulle ophoop. Sommige vitamiene kan deur intestinale mikroflora of selfs individuele weefsels gesintetiseer word, maar hul hoeveelheid is nie genoeg om die menslike liggaam ten volle te verseker nie.
Die daaglikse menslike behoefte aan vitamiene is 'n paar milligram of mikrogram en hang af van ouderdom, geslag en vlak van fisiese aktiwiteit. Slegs vitamiene C en P word deur die liggaam in groter hoeveelhede benodig - tot 100 mg vitamien C en 30 mg vitamien P. Vir atlete word die daaglikse inname van vitamiene met 2-4 keer verhoog, wat met verhoogde metabolisme tydens oefening geassosieer word.
Die effek van baie vitamiene op die metabolisme is onderling verwant aan ensieme. Vitamiene word deur die liggaam gebruik om 'n nie-proteïen deel van ensieme te bou - kofaktore en prostetiese groepe. Daarom hang die hoë aktiwiteit van ensieme en hul effek op die metaboliese tempo af van die beskikbaarheid van vitamiene aan die liggaam. Afhangende van die beskikbaarheid van vitamiene, is dit gebruikelik om sulke toestande van die liggaam te isoleer as avitaminose, hipovitaminose en hipervitaminose.
beriberi - Dit is 'n spesifieke metaboliese afwyking wat veroorsaak word deur die langdurige afwesigheid (tekort) van enige vitamien in die liggaam, wat lei tot 'n sekere siekte of die dood van die liggaam.
hypovitaminosis - Dit is 'n toestand van die liggaam wat geassosieer word met 'n onvoldoende (verminderde) hoeveelheid vitamiene in die liggaam. Dit manifesteer hom in vinnige moegheid, verminderde prestasie, visuele skerpte in die donker, peeling van die vel, vermindering van die liggaam se weerstand teen aansteeklike siektes.
supervitaminosis - 'n skending van biochemiese prosesse en funksies as gevolg van oormatige (langdurige) inname van vitamiene. Hipervitaminose is kenmerkend van vetoplosbare vitamiene, veral A en D, wat in die liggaam se vetdepots kan ophoop.
Die oorsake van hipo- en avitaminose by mense kan 'n skending wees van die dieet of absorpsie van vitamiene in die ingewande, hul gebrek aan aanvulling in geval van verhoogde behoefte, byvoorbeeld tydens inspannende oefening. Hypovitaminose kan meestal waargeneem word aan die einde van die winter en in die lente, wanneer vitamiene in voedsel verminder word.
Oplosbaarheid vitamiene word in twee groepe verdeel - vetoplosbaar en wateroplosbaar. Die volgende klassifikasie dui hul Latynse briefbenaming aan, tussen hakies - die chemiese naam, sowel as die hoof biologiese effek met die voorvoegsel "anti" wat aandui watter siekte hulle gebruik word.
• A (retinol) - antixerftalmiese,
• D (kalkiferol) - antirahitichesky,
• E (tokoferol) - voortplanting vitamien,
• K (phylloquinone) - antihemorragiese, vitamienstolling,
• In2 (riboflavin) - groei vitamien,
• In3 (pantoteensuur) - antidermatitis,
• In6 (piridoksien) - antidermatitis,
• In12 (sianokobalamien) - antianemiese,
• PP, B5 (nikotiensuur, niasien) - antipellargiese,
• Inmet (foliensuur) - antianemiese,
• C (askorbiensuur) - anti-skintillasie,
• P (roetine, flavonoïede) - vitamien vaskulêre deurlaatbaarheid,
• H (biotien) - antiseborrheïs.
Eienskappe van vetoplosbare vitamiene
Die molekules van vetoplosbare vitamiene bevat lang koolwaterstofkettings, daarom word hulle nie in water oplos nie, maar oplos hulle slegs in nie-polêre oplosmiddels - vette, alkohole, eters. In hierdie verband hang die absorpsie van vitamiene van hierdie groep af van die teenwoordigheid in die spysverteringskanaal van vet en gal. Dus, in die afwesigheid van vet, word slegs 10% van provitamien A geabsorbeer, en in sy teenwoordigheid - ongeveer 60%. Vetoplosbare vitamiene kan saam met vette in die liggaam ophoop, wat lei tot 'n stadiger ontwikkeling van vitamientekorte met 'n langdurige afwesigheid van hulle in voedsel. Met oormatige gebruik van hierdie vitamiene is hipervitaminose toestande moontlik, wat dodelik kan wees. In die geval van addisionele gebruik van vitamiene, moet die aanbevole norme waargeneem word (sien tabel).
Vetoplosbare vitamiene is bestand teen temperatuur en sure, maar word deur atmosferiese suurstof geoksideer. Die meganisme van werking van vetoplosbare vitamiene word nie ten volle verstaan ​​nie, aangesien die ensieme waarin dit saamgestel word, nie vasgestel word nie.
Biologiese aksie.Vitamien A (retinol) beïnvloed die visie, aangesien dit deel van die visuele pigment is - rhodopsien, beïnvloed positief die groeiprosesse, verbeter proteïenbiosintese (anaboliese effek), asook die veroudering van kiemselle en die reproduktiewe prosesse, epitheliale toestand van die slymvliese van verskillende organe en sy differensiasie. As 'n antioksidant voorkom dit die verbetering van lipiedperoksidasie in selle, wat gewoonlik tydens spieraktiwiteit waargeneem word en negatiewe veranderinge in die liggaam veroorsaak.
beriberi manifesteer in die vorm van letsels van epitheliale selle van die vel en slymvliese van verskillende organe (droogheid, afwassing), insluitend droogheid van die horing van die oog (xerophthalmia), wat lei tot verlies van visie. Vitamien A en karotense word gebruik in die behandeling van longkanker, psoriase en leukemie.
hypovitaminosis manifesteer in gestremde gesigskerpte wanneer dit van 'n goed verligte plek na 'n onbelyde ("nagblindheid") verskuif word. Vitamien A-tekort kan geïdentifiseer word deur die spoed van visie herstel in die donker (hoogstens 6 s) of spesiale aanpassometers.
supervitaminosis lei tot toksisose, wat gepaard gaan met ernstige gewigsverlies, naarheid, bloeding, haarverlies, verlies van kalsiumsoute van beenweefsel, wat lei tot gereelde beenfrakture of selfs die dood.
Karotene is vervat in voedselprodukte van oranje kleur, eerste geïsoleer uit wortels (uit die Latynse Carota - wortels).
Die daaglikse behoefte aan vitamien A word verhoog in atlete van daardie sportsoorte wat met oogstremming geassosieer word.
Vitamiene van groep D
Biologiese aksie. Vitamiene van groep D (kalkiferole) reguleer die uitruil van kalsium en fosfor in die liggaam, hou hul konstante vlak in die bloed met die deelname van paratiroïedhormoon en kalsitonien, verhoog hul absorpsie in die dunderm en die vloei in die bloed, sowel as die uitgang van die bene en niere (Figuur 43). Kalsiferole is ook betrokke by die regulering van sitroensuurabsorpsie, wat verband hou met aërobiese energieproduksie, die funksie van die tiroïed- en paratiroïedkliere, die kardiovaskulêre en immuunstelsel van die liggaam. Deur kalsiummetabolisme te reguleer, beïnvloed hulle die prosesse van spierkontraksie, oordrag van senuwee-impulse, en baie ander Ca 2+-afhanklike prosesse.
beriberi ontwikkel die meeste in kinders tot 'n jaar en word rickets genoem. Wanneer rickets die inname van kalsium en fosfor in die bene en skeletspiere versteur het. Die vermindering van hul inhoud lei tot ontwrigting van beenvorming. Die bene word sag, bros en vervorm onder die gewig van die liggaam. By kinders is daar 'n verandering in die vorm van die skedel, 'n vertraging in die ontwikkeling van tande. Skeletspiere verloor hul kontraktiele vermoë. Die ontwikkeling van rickets word waargeneem met 'n afname in die fosforinhoud in die bloed van kinders van 0,05 tot 0,03-0,02 g · 1 "1, wat gebruik kan word om dit op te spoor.
Vitamien D word gesintetiseer in die menslike liggaam onder die werking van sonlig van provitamien D3daarom is die toestand van avitaminose in 'n volwasse organisme skaars. Vitamien D olie oplossings word algemeen gebruik in die behandeling of voorkoming van vitamien tekort. Onlangs is 'n voorbereiding van vitamien D geskep en suksesvol gebruik deur Oekraïens biochemici.3 in die vorm van proteïenpoeier - video, wat sy absorpsie deur die kind se liggaam verbeter en nie allergieë veroorsaak nie.
hypovitaminosis lei tot verswakte fosforkalsiummetabolisme in alle organe en weefsels, en verminder in die eerste plek die vloei van Ca 2+ in die bloed uit die dunderm. Dit kan ook ontwikkel in volwassenes wat nie die vereiste hoeveelheid sonlig ontvang nie. Terselfdertyd word kalsium en fosfor van die bene in die bloed vrygestel, waardeur hulle osteoporose versag, die tande vernietig word, die spierfunksie verander (hipotensie).
supervitaminosis gepaardgaande met 'n toename in die absorpsie van kalsium en fosfor vanaf die dunderm in die bloed, hul neerslag in die areas van beengroei wat groei in kinders en baie ander weefsels, veral arteries en niere, belemmer wat hul funksie benadeel.
Vitamiene van groep E
Biologiese aksie.Vitamien E kombineer verskeie verskillende in chemiese struktuur en aktiwiteit van tokoferole (uit die Grieks. Tokos - nakomelinge, phero - dra). Tocopherols voorkom onvrugbaarheid en verseker die normale prosesse van voortplanting, daarom word hulle vitamienereproduksie genoem. Vitamien E is een van die sterkste antioksidante, dit beskerm lipiede van selmembrane en vetsure teen oormatige peroksidasie, wat hul biologiese funksies behou. As gevolg van sy antioksidante effek, vitamien E verhoed lewer vetsug, bevorder die vorming van hormone belangrik vir die liggaam se belangrike aktiwiteit. Vitamien E beïnvloed die redoks prosesse in die liggaam, wat voorkom met die vrystelling van energie. Tocopherols behou die elastisiteit van bloedvate, verminder bloedstolling, verbeter die prosesse van proteïensintese in skeletspiere, wat 'n anaboliese effek toon.
beriberi manifesteer in verswakte metaboliese prosesse in skeletspiere: die hoeveelheid kontraktiele proteïenmososine verminder en die hoeveelheid kollageen in bindweefsel styg, wat die kontraktiliteit van spiere beïnvloed: spierenergie verswak as gevolg van 'n afname in glikogeen, kreatienfosfaat en ATP.
hypovitaminosis vergesel van 'n afname in die proteïeninhoud in die bloedplasma, spierdistrofie.
Die daaglikse behoefte aan tokoferole styg met oormatige verbruik van onversadigde vetsure, intensiewe fisiese werk, veral in hipoksiese toestande wanneer jy in die berge klim. Die behoefte aan dit word verminder terwyl die liggaam met 'n mikrovoedingstof selenium voorsien word.
Vitamien E word gebruik vir die behandeling en voorkoming van aterosklerose, koronêre hartsiekte, hipertensie, vaskulêre trombose, verswakte vrugbaarheid. In sportoefening word vitamien E aktief gebruik in verband met 'n wye verskeidenheid biologiese effekte om 'n hoë fisiese prestasie, uithouvermoë van die liggaam te handhaaf.
Vitamiene van groep K
Biologiese aksie.Vitamiene van groep K (phylloquinones) is deel van die ensieme wat bloedstollingsprosesse reguleer, wat bydra tot die transformasie van fibrinogeen in fibrien, wat 'n bloedklont vorm. Vitamien K as 'n komponent van die respiratoriese ketting (ubiquinoon of koënsiem Q) is betrokke by redoksreaksies en beïnvloed die aërobiese prosesse van energievorming.
beriberi geassosieer met verswakte proses van vorming van protrombien in die lewer. Dit veroorsaak 'n verlangsaming in bloedstollingsprosesse en word gepaard met bloeding, die voorkoms van subkutane, intramuskulêre en gastro-intestinale bloeding (bloeding). Een van die oorsake van beriberi kan 'n skending wees van die absorpsie van vitamien K in die dunderm met lewersiekte en ander spysverteringskanale, of groot bloedverlies.
hypovitaminosis is uiters skaars, aangesien die intestinale mikroflora gewoonlik vitamien K in genoegsame hoeveelhede produseer.
supervitaminosis manifesteer in die vorm van verhoogde bloedstolling en trombose.
Lys van vetoplosbare vitamiene
So, vandag is daar vier vetoplosbare vitamiene bekend - hul funksies, daaglikse inname en tekortimptome word in die volgende tabel getoon:
Die belangrikste funksies in die liggaam
A (retinol en sy derivate)
Visie ondersteuning, stimulering van weefsel groei en algemene ontwikkeling by kinders, beskerming teen die werking van vrye radikale.
Oortreding van skemeringvisie (in ernstige gevalle - nagblindheid), ontwikkelingsvertragings by kinders, groeivertraging.
Regulering van kalsium- en fosforabsorpsie, ondersteuning van beenmineralisering, deelname aan die sintese van hormone.
In die aanvanklike stadium - gesiggestremdheid, slapeloosheid, aptytverlies, met verergering - rickets by kinders en osteoporose by volwassenes.
E (tokoferole en tocotrienols)
Ondersteuning vir reproduktiewe funksie, antioksidante beskerming van selle, die vermindering van die vlak van cholesterol in die liggaam.
Spier- en vetterige degenerasie, onvrugbaarheid.
Ondersteun die meganisme van bloedstolling, voorkoming van osteoporose.
Interne bloeding, vervorming van bene en oormatige mineralisering van kraakbeen, soutafsettings op die mure van bloedvate.
(Gevolglik is vitamien C en alle B-vitamiene wateroplosbare vitamiene.)
Vetoplosbare lipoïese en tioïtiese sure, soms na verwys as vitamien N, word nie in hierdie tabel ingesluit nie. Hulle voer uiters belangrike funksies in die liggaam uit, maar vanuit die oogpunt van streng wetenskaplike klassifikasie is dit nie vitamiene nie, aangesien hulle endogeen in voldoende hoeveelhede geproduseer word (d.w.z. ). Vitamiene bevat egter stowwe wat die liggaam nie in genoegsame hoeveelhede kan produseer nie en wat noodsaaklik is vir voedsel. As gevolg hiervan, thioctische en lipoësure, behoort streng aan vitamienagtige stowwe, en word nie in die lys van regte vitamiene ingesluit nie.
Interessant in die tabel hierbo is so 'n detail: al die vitamiene wat daarin gelys is, is eintlik groepe stowwe, en nie aparte verbindings nie.
Byvoorbeeld, vitamien D beteken vyf afsonderlike stowwe gelyktydig - ergokalsiferol (D2), cholecalciferol (D3) en drie meer kalkiferol met minder bekende name - D4, D5 en D6. Vitamien A is 'n kompleks waaraan retinol (A1), retinale, retinoësuur en dehidroretienol (A2) toegeskryf word.
Net so is vitamien E en vitamien K groepe stowwe. Verder, in verskillende vorme, is hulle anders aktief in die liggaam, en dus verskil die daaglikse norm van alfa-tokoferol van die daaglikse norm van β-tokoferol. Die stowwe van een groep is soortgelyk in struktuur, het soortgelyke formules, maar hulle het verskille in eienskappe en funksies, soms redelik betekenisvol.
Die funksies van vetoplosbare vitamiene in die liggaam is baie uiteenlopend. Elkeen het sy eie meganisme van aksie en almal neem deel aan 'n groot aantal biochemiese prosesse. As gevolg van die beduidende verskille in die eienskappe en funksies van vetoplosbare vitamiene, is hul algemene eienskappe gebaseer op hul oplosbaarheid in vette. Miskien is dit die enigste ding wat hulle fundamenteel verenig.
Nou 'n paar woorde oor die funksies self.
Vitamien A is die beste bekend vir die feit dat dit 'n strukturele komponent van rhodopsin-pigment is wat twilight vision bied. Daarbenewens is vitamien A nodig vir:
Die sintese van ensieme, wat op sy beurt produksie in die liggaam van taurien, heparien, hyaluronzuur, mukopolisakkariede en ander noodsaaklike stowwe bied,
Die sintese van geslagshormone en die voorkoming van onvrugbaarheid,
Konstruksie van selmembrane,
Interferonsintese en instandhouding van die liggaam se normale immuunstatus,
Die sintese van spierproteïene (dit word geassosieer met 'n hoë behoefte aan vitamien A by kinders en atlete),
Die normale werking van die kalkiferolreseptor.
Die belangrikste biologiese rol van vitamien D is die normale absorpsie en verspreiding van kalsium en fosfor in die liggaam.Met sy deelname word die bene met hierdie minerale voorsien, en met 'n gebrek aan bene versag hulle en buig hulle (as die kind 'n tekort ontwikkel) of word so broos dat hulle selfs onder klein hoeveelhede breek (wanneer dit by volwassenes kom). Calciferols is ook nodig vir die voorkoming van diabetes, is 'n voorloper van cholesterol, is nodig vir die normale funksionering van die tiroïedklier en handhaaf sterk immuniteit.
Vitamien E vervul baie funksies in die liggaam - die belangrikste is hieronder gelys:
Dit beskerm selle en weefsels van peroksied skade, dit is, dit het 'n antioksidante effek,
Verseker die normale werking van die seminere buise en die versadiging van sperm by mans
Neem deel aan die regulering van menstruele siklusse by vroue en normaliseer die staat tydens menopouse,
Handhaaf normale ontwikkeling en groei in kinders,
Reguleer die vlak van cholesterol in die liggaam,
Handhaaf normale immuniteit.
Vitamien K is hoofsaaklik belangrik vir die vorming van proteïene in die liggaam wat verantwoordelik is vir bloedstolling en die verskaffing van bene met noodsaaklike spoorelemente. As gevolg daarvan word dit gebruik om bloeding te stop, insluitend interne bloeding, asook 'n teenmiddel vir die werking van gifstowwe wat 'n antikoagulerende effek het.
Alle vetoplosbare vitamiene word gekenmerk deur tropisme tot vetweefsel. En aangesien dit in die vette is, ontbind hulle in aktiewe vorms, in hulle is hulle in die liggaam. As gevolg van die feit dat vetweefsel die toevoer van voedingstowwe en energie vir die liggaam bevat, word vitamiene daarin gestoor vir 'n lang tyd en kan dus selfs vir die komende jare gestoor word.
Dit maak dit moontlik om fluktuasies in die liggaam se inkomste aansienlik uit te wis: as 'n persoon nie vir hierdie dae of selfs weke met voedsel hierdie of wat vetoplosbare vitamien ontvang nie, gebruik die liggaam hierdie substansie van sy strategiese voorraad- en tekortafwykings, kom nie voor nie.
Die vermoë om in vetweefsel te akkumuleer, beteken nie dat vetoplosbare vitamiene tot volheid kan bydra nie en in die algemeen die vorm beïnvloed. Glad nie. Hul hoeveelhede, opgehoopte in die liggaam, maak letterlik gram op, wat op geen manier die totale gewig beïnvloed nie en nie brand nie, sodat die eienaar die slankheid van sy middel kan herwin. Dit is duidelik dat hoe meer liggaamsvet in die liggaam, hoe meer vitamiene hulle kan ophoop, maar die omgekeerde verhouding nie besef word nie: die gebruik van hierdie voedingstowwe lei nie tot vetsug nie.
Aan die ander kant, aangesien die organisme groot hoeveelhede van hierdie stowwe kan ophoop, is dit moontlik dat die hoeveelhede wat ontvang word so groot sal word dat hul oormaat tot ongewenste gevolge sal lei. Dít dra ook by tot die feit dat vetoplosbare vitamiene baie stadiger uit die liggaam uitgeskei word as wateroplosbaar.
Daarom is hipervitaminose die mees kenmerkende van vetoplosbare vitamiene, wat in sommige gevalle ernstige versteurings aan die pasiënt veroorsaak.
Die gebrek aan vitamien uit hierdie groep verskyn egter meer dikwels, en in medisyne word dit beskou as 'n meer gevaarlike afwyking as oormaat. Veral vir kinders.
Oor die besondere belang van vitamiene D en A vir kinders
Oor die algemeen is vetoplosbare vitamiene nodig vir kinders vir normale ontwikkeling en groei, sowel as vir die vorming van immuniteit en beskerming teen die optrede van nadelige omgewingsfaktore.
Oor die hele wêreld is die probleem van vitamien D-tekort die mees akute by kinders. Die tekort word vinnig aangetoon: die kind het onnodig versterkte beenweefsel, die bene wat lank groei, kan nie die las van die hele liggaam dra en gebuig word nie. Rachitis ontwikkel, en die effekte daarvan is dikwels onomkeerbaar.
Byvoorbeeld, in baie ontwikkelende lande waar mense nie genoeg vitamien D verbruik nie, word die tekort in 50-60% van die kinders aangetref. Selfs in welvarende Europa en die Verenigde State word rickets gediagnoseer in 8% van die kinders, en nog eens 24% word beskou as 'n risiko.
Verder is vitamien A nodig vir kinders vir die normale groei van weefsels en die ontwikkeling van die hele organisme, insluitende die senuweestelsel. Met sy chroniese tekort is daar 'n vertraging in groei en fisiese aanwysers by kinders, die tempo van verstandelike ontwikkeling daal. Plus, hierdie stof ondersteun sterk immuniteit en verhoog die beskerming van die kind teen verskeie aansteeklike siektes.
Terselfdertyd, vir kinders van die eerste lewensjaar, is die enigste belangrike bron van vetoplosbare vitamiene moedermelk, of sy plaasvervangers. Dit beteken dat indien die kind babaformule ontvang voor die borsvoeding, moet die kinderarts en moeder die inhoud van vitamiene D en A in hulle beheer.
Die gevaar van 'n tekort aan vetoplosbare vitamiene
Die belangrikste gevare van vetoplosbare vitamientekorte hou verband met die feit dat die uitwerking van ernstige patologieë onomkeerbaar is. - Dikwels lei dit tot ongeskiktheid met die verlies aan sekere funksies deur die liggaam.
Rickets, as gevolg van hipovitaminose D in kinders, as gevolg van wie die bene van die kind verdraai word, minder dikwels - die hande, gangveranderings, afwykings van die heupgewrig ontwikkel, dit verloor die vermoë om ten volle te oefen, en soms selfstandig te loop,
Osteoporose, wat ook ontwikkel in chroniese vitamien D-hipovitaminose, word gekenmerk deur verhoogde beenbreukbaarheid by volwassenes en gereelde frakture, kromming van die ruggraat, ontwikkeling van kifose, lordose of skoliose, skade aan die werwels en aanhoudende, soms baie sterk rugpyn.
In 'n verwaarloosde vorm lei die gebrek aan tokoferole tot spierdistrofie en onvrugbaarheid in mans en vroue,
"Nagblindheid" met retinoltekort kan lei tot onomkeerbare sigbare inkorting en selfs blindheid.
Al hierdie patologieë ontwikkel nie dadelik nie, en hulle kan vroegtydig gediagnoseer word wanneer dit moontlik is om probleme te ontdoen deur genoegsame hoeveelhede vitamiene te gebruik.
Soos die meeste hipovitaminose, word tekorte van vetoplosbare vitamiene in die vroeë stadiums gemanifesteer deur geringe ongesteldheid, verlies aan eetlus, algemene fisiese swakheid en bui. Later word dermatitis, hare probleme en depressies aan hulle bygevoeg, die eerste kenmerkende tekens van avitaminose begin verskyn.
As jy na 'n dokter gaan wat die siekte op hierdie stadium kan diagnoseer, sal dit waarskynlik net genoeg wees om die dieet aan te pas, vitamienbereidings te koop en te begin om die ernstige gevolge van beriberi te voorkom.
Dit is slegs in seldsame gevalle dat hipovitaminose geassosieer word met afwykings in die spysverteringskanaal of oorerflike siektes, wanneer die behandeling meer kompleks en spesifiek is.
Hipervitaminose en hul gevolge
As gevolg van die feit dat die uitskakeling van vetoplosbare vitamiene uit die liggaam baie stadiger voorkom as die oplos van wateroplosbaar, ontwikkel die ooreenstemmende hipervitaminose, versteurings wat verband hou met 'n oormaat van hierdie of daardie vitamien, meer dikwels.
Hulle lyk almal op verskillende maniere:
Hipervitaminose A word gepaard met jeuk, uitslag op die vel, roos, haarverlies, gewrigspyn, migraine, koors (simptome van voedselvergiftiging is akuut)
Oormaat kalkiferol lei ook tot tipiese vergiftiging met naarheid, braking, hoofpyn, algemene swakheid, pyn in die gewrigte. By chroniese hipervitaminose is kalsiumafsettings op die mure van bloedvate, in die lewer en niere moontlik.
Hipervitaminose E word gewoonlik vergesel van malaise, spysverteringsteurnisse en hoofpyn, en in sy gevorderde vorm lei dit tot osteoporose.
As gevolg van die risiko om hierdie afwykings te ontwikkel, word die volgende maksimum enkele dosisse liposoluble vitamiene gevestig:
Calciferols - 50 mcg,
Vitamien E - die ekwivalent van 300 mg alfa-tokoferol.
Vitamien K is 'n uitsondering op hierdie lys, aangesien die oordosis nie geregistreer is nie en die boonste vlak van verbruik nie vasgestel is nie.
In die meeste gevalle ontwikkel hipervitaminose as gevolg van 'n enkele inname van te veel vitamien, dit wil sê met die toevallige oordosis. In hierdie situasie is die simptome baie meer akuut en ernstig. As die vitamien vir 'n lang tyd geneem word met 'n effense oordosering (byvoorbeeld met gereelde gebruik van multivitamien komplekse), is hipervitaminose ook moontlik, maar die simptome daarvan sal minder uitgesproke wees.
Hipervitaminose is nie net bekend vir vetoplosbare vitamiene nie. Beduidende oorskot van inname pryse van askorbiensuur of vitamiene B5, B6, B9 en B12 kan ook lei tot patologieë. Volgens statistieke word hipervitaminose A en D meestal ontwikkel.
Terselfdertyd verwyder oortollige vetoplosbare vitamiene uit die liggaam nie so eenvoudig nie. In sommige gevalle vereis dit die gebruik van dwelms, waarvan die aktiewe bestanddele die sogenaamde antivitamiene is.
Vetoplosbare vitamiene: sleutelkenmerke
Vetoplosbare vitamiene is organiese verbindings wat noodsaaklik is vir mense en diere. Dra by tot die aktiewe werk van die liggaam oor 'n lang tydperk.
Die daaglikse dosis benodig vir normale funksionering is baie klein. Maar sy afwesigheid kan lei tot 'n metaboliese afwyking, gevolglik tot 'n afname in immuniteit, verskeie siektes, gewigstoename, versnelling van die verouderingsproses van die liggaam. In hierdie geval kan oormatige verbruik van vitamiene meer skade aan die liggaam veroorsaak as hul gebrek.
Hierdie groep vitamiene word genoem die eliksir van lewe en jeug. Ons liggaam kan dit nie selfstandig sintetiseer nie, en ons kry dit met die gebruik van voedsel van dierlike en plantaardige oorsprong. Afhangende van ouderdom en geslag benodig elke persoon 'n sekere dosis vetoplosbare vitamiene daagliks. Korrekte bereken dit by die huis is moeilik. Pharmaceuticals het 'n hele reeks vitamienmedikasies ontwikkel wat by enige apteek gekoop kan word.
Die hoofkenmerke van vetoplosbare vitamiene is hul vermoë om in die liggaam op te los en te akkumuleer, veral in die lewer en subkutane vet. Daar is vier hoofgroepe: A, D, E, K.
Funksies van vetoplosbare vitamiene
Vitamien A - Retinol. Die absorpsie van hierdie element deur die liggaam is beter met voedsel vette, dit het goeie oplosbaarheid. Dit kan ophoop in senuweevlakke, beenmurg, hart, eierstokke, testikels. Vitamiene van hierdie groep is verantwoordelik vir die handhawing van die jeug en vertraag die verouderingsproses. retinol normaliseer die funksie van visie en gehoor, verbeter die toestand van die vel, stimuleer die groei van naels en hare, normaliseer die werking van die tiroïedklier, lewer en niere. Dit dien as 'n hulpelement vir vitamien C.
'N Gebrek aan vitamien A in die liggaam kan aansteeklike siektes van die gehoorsorg veroorsaak. Baie mense ly aan 'n tekort as gevolg van die feit dat dit nie in die liggaam ophoop nie, behalwe die lewer, waaruit vitamien as karoteen vrygestel word. Vitamiene van hierdie groep word gebruik in geval van allergiese reaksies, sowel as in kombinasie met ander middels.
karoteen - is 'n koolwaterstof in die blare van vrugte wat 'n oranje kleur het. Sy teenwoordigheid in die liggaam is baie belangrik! Tekort lei tot ernstige siektes:
ontsteking van die maag en ingewande,
Oordosis is skaars. Die hoof simptome van 'n oorvloed is: veluitslag, swelling, naarheid, slaaploosheid, haarverlies.
Vitamien D - Calciferol. Die teenwoordigheid van hierdie stof in die liggaam is baie belangrik vir pasgeborenes, aangesien vitamien verantwoordelik is vir die funksie van die versterking van bene en die vorming van die skelet. Om dit te deels vind gedeeltelik tydens die ete plaas, en deels onder die invloed van sonlig.
Vitamien D help fosfor en kalsium om in die bene te vestig. Voordelige effek op die versterking en groei van tande. Voorkom Rickets, stabiliseer die absorpsie van soute.
Die gebrek aan hierdie element in die liggaam word hoofsaaklik waargeneem in kinders, aangesien die hele reserwe verbruik word in die proses van groei en versterking van die skelet. Daarom is dit baie belangrik om die dieet van die kind in ag te neem. 'N Gebrek aan vitamien kan tot rickets lei.
Hierdie element is vervat in graan, melk, eiers en groente. En aangesien die vitamien die werk van kalsium en fosfor help, word dit voorgeskryf vir siektes van die gewrigte en die ruggraat. Dit word gedoseer afhangende van die geslag en ouderdom van die persoon.
Vitamien E - tokoferol. Hierdie vitamien is verantwoordelik vir die veiligheid van ons selle, het 'n anti-toksiese effek. Sit die liggaam in wanneer dit in die dieet van plantaardige olies, dierlike vette, eiers en melk gebruik word. Dit het 'n direkte impak op die aktivering van die endokriene stelsel, adrenale kliere, veral die geslagskliere, wat die werk van die voortplantingsorgane verbeter.
Tocopherol vir die menslike liggaam vervul die funksie van beskerming teen bestraling, van die werking van swaar metale, medisinale en giftige stowwe. Dit verbeter bloedsomloop, stabiliseer bloeddruk, versterk die mure van bloedvate. Dit het 'n positiewe uitwerking op die visie, en behou vitamien A in die retina.
Ewe belangrik vir die vroulike liggaam, aangesien dit help om die verlammende funksies te herstel, help fetale ontwikkeling in die baarmoeder. Vitamien E hou skoonheid en jeug. Word gebruik om oog- en vel siektes, diabetes mellitus en Alzheimer se siekte te behandel.
'N Gebrek aan vitamien E in die liggaam kan die voorkoms van kardiovaskulêre siektes, katarakte van die oë veroorsaak, spierswakheid, verminderde reproduktiewe funksies, versnelde veroudering prosesse.
'N Oormaat van die element is uiters skaars. Maar sy teenwoordigheid lei tot 'n toename in bloeddruk, dermsiekte, giftigheid in swanger vroue, 'n depressiewe toestand, 'n skending van die sterkte by mans.
Vitamien K - Fyllokinoon. Die gebrek aan hierdie middel kan opgespoor word as die persoon probleme ondervind om die bloed te stop. Dit is hierdie vitamien help om sy stolling te normaliseer. Element verbeter lewersfunksie, is betrokke by die vorming van die skelet. Dit gaan met kos in, veral met groente.
Dien hierdie vitamien toe om bloeding, behoud van die fetus by swanger vroue te stop, terwyl borsvoeding plaasvind. In die chirurgiese praktyk word gebruik voor operasies, in besonder, by keiserlike afdeling.
In die menslike liggaam is daar 'n voortdurende ophoping van giftige, chemiese en medisinale stowwe. Vitamien help om hulle van die liggaam af te skakel.
In teenstelling met ander elemente word vitamien K onafhanklik in die vereiste hoeveelheid deur die liggaam vervaardig, met dien verstande dat die lewerfunksies nie benadeel word nie. Andersins is daar 'n tekort. Die tekort is gemanifesteer by babas weens die lae vitamieninhoud in moedersmelk en die langtermyn gebruik van sterk medisyne.
Essensiële produkte wat liposoluble vitamiene bevat
Die waarnemings van wetenskaplikes wys dit vitamien a Die meeste van hulle word in visolie en lewer aangetref, word in eier, room, melk, rou groente en vrugte van oranje, rooi en geel blomme aangetref: papaja, appelkoos, pampoen, wortel, tamatie.
beskikbaarheid vitamien d opgespoor in kaas, maaskaas, suiwelprodukte, groente en botter, vislewery, visolie. Vir 'n normale dieet word elemente van hierdie groep ook in produkte van plantaardige oorsprong aangetref: aartappels, hawermout, lusern, paardebloemblare, pietersielie, brandnetel, perdery.
Vitamien D wissel aktief met vitamiene van ander groepe. Kinders gee dit in die vorm van visolie. Vir goeie absorpsie van die geneesmiddel word in kapsules geproduseer.
Die inhoud vitamien E In produkte redelik uitgebrei: groente en botter, sojabone, pasta, bokwiet, bone, lewer, maaskaas, okkerneute, tamaties, beesvleis, piesangs, pere, lemoene. Oranje en okkerneut in hierdie lys beklee 'n leidende posisie.
oranje bevat vesel om vertering te verbeter en 'n hele kompleks van vitamiene. Eet dit dra by tot 'n toename in eetlus en bui. Vir mediese doeleindes word aanbeveel om sitrusvrugte in siektes van die lewer, hart, bloedvate en in die algemeen die metabolisme te normaliseer.
okkerneut is nie net 'n lekker produk nie, maar ook 'n medisyne. Dit aktiveer die brein, is 'n bron van energie, versterk die mure van die hart en bloedvate, verbeter bloedsirkulasie, verbeter die struktuur van hare, spiere en bene.
Vitamien K leef in groente met groen blare: wit kool, broccoli, groen ertjies, tamaties, komkommers, courgette, aartappels, kiwi, piesangs, wilde roos, sojaboon en olyfolie en in produkte van dierlike oorsprong: suiwelprodukte, bees- en varklewer, eier en vis vet.
Vetoplosbare vitamiene - algemene eienskappe
Soos u weet, word al die vitamiene verdeel in vetoplosbare en wateroplosbare vitamiene. In hierdie artikel sal ons die algemene kenmerke van vetoplosbare vitamiene bekendstel. Каково значение жирорастворимых витаминов для организма человека, каковы их свойства, какие витамины являются жирорастворимыми? Обо всем этом Вы узнаете далее!
Vetoplosbare vitamiene is vetoplosbare vitamiene.
Oorweeg die 6 belangrike eienskappe van vetoplosbare vitamiene:
Eiendom 1. Los in vette op.
Eiendom 2. Deel van die selmembraan.
Eiendom 3. Hulle het die vermoë om te akkumuleer in die subkutane vetterige weefsel in die vetkapsules van die interne organe. As gevolg hiervan skep die liggaam 'n redelik "sterk" verskaffing van vetoplosbare vitamiene. Hul oormaat word in die lewer gestoor en, indien nodig, uitgeskei van die urine.
Eiendom 4. Die hoofbron van inhoud is voedsel van dierlike oorsprong (vleis, vis, melk, eiers, kaas, ens.), Asook groenteprodukte. Vitamien K word gevorm deur die derm mikroflora van die liggaam.
Eiendom 5. Die gebrek aan vetoplosbare vitamiene is uiters skaars, aangesien hierdie tipe vitamiene stadig uit die liggaam uitgeskakel word.
Eiendom 6. 'n Oordosis vetoplosbare vitamiene of 'n enkele gebruik van ultrahoge dosisse kan lei tot erge stoornis in die liggaam. Veral toksiese oordosis van vitamiene A en D.
Vet oplosbare vitamiene en hul funksies
Daar is 5 funksies van vetoplosbare vitamiene:
Funksie 1. Die biologiese rol van vetoplosbare vitamiene is om die optimale toestand van selmembrane van verskillende tipes te handhaaf.
Funksie 2. Hulle is helpers van die liggaam in die assimilasie van voedsel. Veral die mees volledige afbreek van dieetvet.
Funksie 3. Moenie koenzyme vorm nie (met die uitsondering van vitamien K).
Funksie 4. Voer die funksie van induktore van proteïensintese saam met steroïedhormone uit. Veral hoë hormonale aktiwiteit het aktiewe vorme van vitamien D.
Funksie 5. Sommige van hulle (soos vitamiene A en E) is antioksidante vitamiene en beskerm ons liggaam van die gevaarlikste "vernietigers" - vrye radikale.
Vetoplosbare vitamiene en hul inhoud
In groot hoeveelhede word die vitamiene van hierdie groep aangetref in visolie, steurrooi (vitamien E), room, botter, en ook in sommige groente. Ander algemene inhoudsbronne is lewer, melk, eiergeel, groente-olie, graan.
So, hier is jy, en het kennis gemaak met die algemene eienskap van vetoplosbare vitamiene. Totdat ons weer ontmoet, beste leser!
Skrywer: Ekaterina Suloeva
Soos hierdie artikel? Deel nuttige inligting met jou vriende en kennisse!
Mees gewilde nuus!
Wil jy die eerste wees om te leer oor nuwe artikels, video-tutoriale en nuttige resepte? Teken in op die GRATIS blogplasing per e-pos en wees altyd op hoogte van die nuus!
Soortgelyke artikels in die kategorie "Alles oor Vitamiene"
Vetoplosbare vitamiene: algemene eienskappe
Die mees illustratiewe inligting oor vetoplosbare vitamiene word in die tabel getoon. Sulke tipes soos vitamiene A, D, E, K behoort aan hierdie tipe. Soos reeds duidelik uit hul name, kan hierdie middels uitsluitlik geabsorbeer en geabsorbeer word in organiese oplosmiddels - water is magteloos in hierdie opsig.
Hierdie vitamiene word ook onderskei aan die feit dat hulle 'n belangrike funksie het: eerstens, hulle is verantwoordelik vir groei, herstel van been- en epitheelweefsel, vir velelastisiteit en hare gesondheid. Vetoplosbare vitamiene moet geneem word om jeug en skoonheid te handhaaf. Die samestelling van die meerderheid kosmetiese produkte wat gerig is op velregenerasie en hare herstel, sluit in sulke vitamiene.
Die hoofbronne van vetoplosbare vitamiene vir die menslike liggaam
In die grootste hoeveelhede vetoplosbare vitamiene in natuurlike vette (en olies in die geval van vitamien E).
Dus word retinol en sy analoë in aktiewe vorms aangetref in die grootste hoeveelhede in die lewer van mariene visse en in die lewer van verskillende diere. Byvoorbeeld, kabeljou lewer bevat 4,4 mg retinol per 100 gram - dit is 5 keer meer as 'n dag wat deur 'n persoon benodig word.
As gevolg van die hoë inhoud van vitamien A, is die ijsbeerlewe baie giftig vir die mens. Daar was gevalle van die dood van polêre ontdekkingsreisigers en noordelike seevaarders in die era van die ontwikkeling van die Noorde, toe hulle ijsberen gejag het en gesterf het nadat hulle deur hul lewer vergiftig is.
Kruieprodukte bevat vitamien A-voorlopers - karotene. Hulle word, soos nodig, in die liggaam omskep in retinol en ander aktiewe vorme. Sommige groente (wortels, soetrissies, broccoli, peulgewasse) en vrugte bevat hierdie hoeveelheid karoene, wat die liggaam se behoefte aan alle vorme van vitamien A kan dek.
Vitamien D word in die grootste hoeveelhede in visolie en in mariene vis aangetref. Hulle is ook ryk aan sommige alge, dierprodukte en wilde sampioene.
Kalsiferole word aangetref in beduidende hoeveelhede in sampioene wat in die natuur gegroei het, aangesien hulle ergokalsiferol (vitamien D2) slegs produseer deur sonlig. Sampioene wat op plase in geslote perseel groei, vitamien D of bevat nie, of die inhoud in hulle is baie klein nie.
Vitamien E in die grootste hoeveelhede word aangetref in natuurlike plantaardige olies - sojabone, mielies, katoenzaad, sonneblom, sowel as in neute, peulgewasse, vet- en beeslewer.
Die kampioene van vitamien K-inhoud is blaargroentes (kool, blaarslaai, spinasie, sout), rooskool-, sojaboon-, brandnetel- en dennenaalden, maar in die algemeen word dit in byna alle vars natuurlike produkte van plantaardige oorsprong gevind. sy nadeel is skaars.
Daarbenewens word twee van die vier vetoplosbare vitamiene - D en K - gesintetiseer in die menslike liggaam. Vitamien D word in die vel geproduseer onder die werking van sonlig, en vitamien K word deur derm mikroflora geproduseer.
Sulke endogene produksie dek slegs gedeeltelik die liggaam se behoefte aan hierdie middels, en as 'n persoon die daaglikse inname met kos verloor, sal dit vroeër of later lei tot die ontwikkeling van hipovitaminose. Die hoeveelheid vitamiene wat in die liggaam geproduseer word, is egter genoeg om fluktuasies in hul dieet te verlig.
As dit amper onmoontlik is om die produksie van vitamien K in die liggaam te beïnvloed, is dit baie maklik om die liggaam meer vitamien D te produseer. Om dit te doen, is dit voldoende om die son so dikwels as moontlik te besoek en sy strale bloot te stel aan so 'n groot oppervlak van die vel as moontlik. Dit is die ultraviolet van die son wat op die vel selle optree, begin met die proses van sintese van vitamien D3 uit die voorloper pro-vitamien. Interessant genoeg word provitamien self uit cholesterol gesintetiseer, wat die groot belang van hierdie verbinding vir mense bevestig.
Vetoplosbare vitamiene is baie stabiel tydens hittebehandeling. Standaard kookprosedures soos kook, braai en rook, het min effek op hul inhoud in gekookte skottelgoed en daarom kry 'n persoon byna dieselfde hoeveelheid van hierdie stowwe as vars voedsel uit produkte wat by verhoogde temperature verwerk word.
Voorbereidings van liposoluble vitamiene
In die gevalle waar dit nie moontlik is om 'n normale hoeveelheid vetoplosbare vitamiene met voedsel vir een of ander rede te verkry nie, is dit sinvol om gepaste vitamienpreparate te neem. Gewoonlik word hulle geproduseer in die vorm van dieetaanvullings, wat by enige apteek of aanlynwinkels aangekoop kan word. Vir mediese gebruik word noukeurige geteikende middels gebruik om vinnig hoeveelhede spesifieke voedingstowwe in die liggaam in te voer.
Dus, vir medisinale gebruik word monovitamien-preparate wat slegs een vitamien bevat, gewoonlik gebruik. Dit is byvoorbeeld retinolasetaat en retinolpalmitaat, Akvadetrim (vitamien D3-voorbereiding), Vikasol (vitamien K-voorbereiding), tokoferolasetaat en ander.
Ook vandag kan jy multivitamien komplekse koop wat verskeie vetoplosbare vitamiene bevat. Hierdie produkte is in die reël bedoel vir die voorkoming van hipovitaminose en mag ook wateroplosbare vitamiene bevat.
Vandag het biochemie, insluitend nywerheid, metodes ontwikkel om sintetiese wateroplosbare analoë van alle vetoplosbare vitamiene te vervaardig. Byvoorbeeld, dieselfde vikasol is 'n wateroplosbare stof, hoewel dit in die liggaam al die funksies van vetoplosbare vitamien K uitvoer. As gevolg hiervan word vitamiene wat tradisioneel as oplosbaar beskou word, nou by multivitamienpreparate wat in die vorm van tablette en waterige oplossings geproduseer word, en die klassifikasie wat in biochemie aangeneem word, besig om te word minder relevant vir praktiese gebruik.
Miskien is die eenvoudigste multivitamien kompleks Aevit, 'n dwelm wat 'n olie-oplossing van vitamiene A en E bevat.
Dit is belangrik om te onthou dat die gebruik van vitamienpreparate hipervitaminose kan veroorsaak. Daarom moet jy eers 'n dokter raadpleeg vir die korrekte diagnose van die siekte, die nodige middels bepaal en 'n effektiewe en veilige terapie toewys.
Die konsep van vetoplosbare vitamiene
Dit is bekend dat vetoplosbare vitamiene organiese verbindings is wat ongelukkig nie die menslike liggaam op sy eie kan produseer nie. Hul belangrikste funksie is om die aktiewe werk van die interne organe van 'n persoon, hul stelsels vir 'n lang tydperk, te verseker. Vir die normale lewe is dit genoeg vir 'n organisme om hulle in 'n klein hoeveelheid te ontvang.
As hierdie groep vitamienstowwe egter nie vir hom genoeg is nie, kan verskeie patologiese toestande ontwikkel. So, byvoorbeeld, is daar 'n skending van metaboliese prosesse, wat op sy beurt die oorsaak van die onderdrukking van die beskermende funksies van die liggaam word, daar is oorgewig, die verouderingsproses word versnel. Moenie dink dat 'n oordosis van hierdie groep vitamienstowwe nie gevaarlik is nie. Hipervitaminose is 'n toestand waarvan die effekte die menslike liggaam as 'n geheel nadelig beïnvloed.
Dikwels word vetoplosbare vitamiene die "eliksir van die jeug" genoem. Vroue, mans en kinders benodig hulle daagliks. Om die daaglikse koers van hul inhoud in die liggaam aan te vul, is dit genoeg om aan die reëls van 'n gesonde leefstyl te voldoen, rasioneel die keuse van kos te benader, skadelike verslawings te verlaat. Selfstandige berekening van die vereiste aantal produkte by die huis is egter nie so eenvoudig nie. Om hierdie rede moet jy aandag gee aan die dwelms wat in die apteek aangebied word.
Die belangrikste eienskappe van hierdie groep vitamienstowwe is:
vermoë om in vette op te los
deelname aan metaboliese prosesse as gevolg van die toetrede tot die samestelling van die membraandele van selle,
die vermoë om in die vesel te akkumuleer, onder die vel, vet, wat die liggaam in staat stel om vir 'n geruime tyd op te hou,
hoë inhoud in vleis, suiwel, groente kos,
hulle byna volledige absorpsie deur die liggaam, wat die voorkoms van 'n staat van beriberi voorkom.
Farmaseutiese preparate wat liposoluble vitamiene bevat, moet met omsigtigheid gebruik word, aangesien hul oordosis lei tot dermafwykings.
Hierdie groep stowwe is 'n soort "lanseerder" van metaboliese prosesse. Die belangrikste funksies van vetoplosbare vitamiene is die volgende:
versnel die proses van vertering van voedsel, wat bydra tot die vinnige opname van vleis, suiwelprodukte,
voortplanting van die produksie van proteïenverbindings saam met steroïedhormone,
versnel die afbreek van vet selle,
die handhawing van die normale toestand van die membraanstrukture van sellulêre elemente,
onderdrukking van oksidatiewe prosesse, beskerming van die liggaam teen die gevolge van skadelike stowwe wat van buite af kom,
die voorkoms van 'n persoon verbeter.
Dit is bekend dat hierdie groep stowwe, geïsoleer tydens die klassifikasie van vitamiene, nie heeltemal deur die dermmure geabsorbeer kan word nie, as die liggaam nie genoeg vet selle het nie.
Watter vitamiene is vetoplosbaar?
Vetoplosbare vitamiene behoort tot die A-, D-, E-, K-, F-groepe. Almal word as antioksidante beskou, het 'n invloed op die produksie van sekere hormone, normaliseer die funksionering van die kardiovaskulêre, neuromuskulêre, muskuloskeletale stelsels. 'N Groep vitamienstowwe soos F word tans beskou as 'n voorwaardelike klas, onderskei tydens die vroeë klassifikasie van elemente.
Hierdie groep bevat stowwe soos:
A2 - dehidroretienol,
provitamien A - karoteen (na disintegrasie word retinol).
Die biologiese waarde van hierdie groep stowwe word in die volgende funksies bepaal:
deelname aan die konstruksie van die skelet van 'n kind in die vroeë en voorskoolse jare,
versnelling van weefselherlewing
versterking van die immuunstelsel, verhoog die liggaam se weerstand teen stres,
normalisering van die funksionering van die visie-organe.
Vitamien-elemente van die groep wissel perfek met "askorbiese", yster, sink, die verbetering daarvan op die menslike liggaam.
Die groep bevat stowwe soos:
Hulle word onderskei deur 'n hoë "natuurlikheid" van voorkoms. Dit is alfa-tokoferol word beskou as die mees aktiewe biologiese verbinding. Stowwe het die volgende eienskappe:
die verbetering van die funksionering van die voortplantingsorgane, beide mans en vroue,
vertraag die verouderingsproses van sellulêre verbindings,
vestiging van neuromuskulêre interaksie,
die verbetering van die funksionering van die kardiovaskulêre stelsel,
verbetering van hare, naels, vel.
Vitamiene van groep E wissel volkome met selenium, askorbiensuur. Hulle verbeter hul positiewe aksie in verhouding tot die menslike liggaam.
Die eienskappe van hierdie groep stowwe kan onderskei tussen die volgende elemente:
dehidrotagsterol (D4, D5).
Hul rol in die menslike liggaam is om sulke funksies te verrig as:
normalisering van die struktuur van selmembraan komponente,
verbeterde mitochondriale aktiwiteit
versnel die proses van die skep van nuwe sellulêre verbindings, die regeneratiewe proses,
die verbetering van die funksionering van tiroïed,
versnelling van die sintese van hormonale stowwe.
Dit is bekend dat hierdie groep vitamienstowwe die meeste benodig word deur mense wat deur donker vel onderskei word.
Die algemene eienskappe van die groep kan die elemente soos volg uitlig:
Hulle word onderskei deur die uniekheid van die meganisme van sintese, voer die volgende funksies uit:
regulering van die proses van koagulasie van genetiese materiaal,
verbetering van die nierstelsel,
herstel van metaboliese prosesse in die weefsels van die verbindings tipe,
versterking van vaskulêre, klep mure,
'n toename in die bykomende hoeveelheid energie in die liggaam.
Die voorwaardelike groep vitamienstowwe verskil in die inhoud van poli-onversadigde vetsure. Dit sluit in:
Volgens die internasionaal aanvaarde klassifikasie is hierdie groep stowwe vetsure. Hulle is soortgelyk in samestelling met vitamienstowwe. Hul algehele uitwerking op die menslike liggaam is:
regulering van metaboliese prosesse in vette,
beskerming van die liggaam teen die voorkoms van aterosklerotiese tipe deposito's,
versnelling van velregenerasie in die teenwoordigheid van verskillende soorte skade.
Stowwe "is vriende" met die elemente van groep D, wat die absorpsie van kalsium en fosfor versnel.
Kenmerke van maniere om die liggaam binne te gaan
Daar is verskeie maniere om vetoplosbare elemente in die menslike liggaam te kry. Onder hulle is:
inname met kos,
hul produksie deur die liggaam onder die invloed van prosesse van buite (byvoorbeeld sonlig - vitamien D),
hul produksie deur voordelige mikroörganismes wat in die interne organe van menslike weefsels (vitamien K) voorkom,
kwitansie tesame met die komplekse wat een van die gespesifiseerde elemente bevat.
In laasgenoemde geval vind die ingryping van stowwe in die menslike liggaam plaas wanneer dit addisionele ondersteuning benodig. Dit word meestal benodig vir swanger vroue, beseerde atlete, 'n persoon wat 'n moeilike operasie ondergaan of in die herstelstadium is ná 'n ernstige operasie. U moet egter nie dwelmgebruik gebruik sonder om 'n dokter te raadpleeg nie, anders kan die hipovitaminose toestand hipervitaminose word, wat die toestand van die liggaam negatief sal beïnvloed.
Voedsel wat vetoplosbare vitamiene bevat
Al hierdie vitamienstowwe word in sekere kosse vervat. Om hierdie rede, as jy jou dieet behoorlik organiseer, hoef jy nie aanvullings te bevat wat hulle bevat nie. Dit beteken dat dit nodig is om te bepaal in watter groente, vrugte en ander produkte hulle in voldoende hoeveelheid is. Hul hoofbronne word in die tabel aangebied, wat ook 'n beskrywing bevat van die eienskappe van die prosesse wat in die liggaam voorkom wanneer hulle ontbreek.