Met die koms van boerdery het die moontlikheid gehad om oorvloedige kos te voorsien om menslike bevolkings te stabiliseer, en as gevolg hiervan het hulle eksponensieel gegroei. Maar boerdery het ook die gesig van die Aarde en die mense wat die planeet bewoon het, verander.
Evolusie vind nie net plaas deur veranderings in die omgewing nie. Plante en diere self ding mee om hulpbronne en pas hulle altyd aan by die omstandighede, insluitend die wat deur mekaar gepaard gaan (soos in die geval van plante wat hul chemiese verdediging voortdurend verskuif teen insekte wat dit wil vreet).
Selfs as die hele omgewing stabiel was, met geen evolusie nie, sou die plant- en diernasies en individuele plante en diere voortgaan om in hul dans met mekaar en binne hul eie spesies te beweeg. Dit is waarom organiese middels reg is. Chemiese toepassings is altyd kortsigtig omdat plante en diere vinnig aanpas, en selfs meer aangaande die negatiewe impak van gifstowwe in die omgewing en gesondheidseffekte is dikwels langdurig as byprodukte van kunsmatige insette. .
Die impak van boerdery op menslike populasies
Wetenskaplikes wat die DNA van mense bestudeer, kan nou die impak van boerdery op menslike bevolkings sien. Nie net het boerderye stabiele en vinnig groeiende gemeenskappe geskep nie, maar dit het ook die biologie van die mensdom verander.
In Asië, byvoorbeeld, is die na-ystydse afstammelinge van Negritoes, jagter-versamelaars uit Afrika, biologies oorweldig deur die groeiende bevolkings van Asiatiese rysboere. Dit word ook weerspieël in vroeë Europese gene wat naastenby Oosterse eienskappe toon. Menslike bevolkings het verskuif as gevolg van hoe voedsel geproduseer is. Dit is 'n globale verskynsel, gegewe die bevolkingsgroei wat die landbou verskaf het, en dit het alles in 'n relatief kort 10,000-jaar gebeur.
Maar daar is ook 'n ander dimensie hieraan. Die verandering in dieet het populasies verander, hul genetika verander en ook biokulturele verandering teweeggebring. Geloofstelsels het saam met hierdie voedsel- en genetiese veranderinge verander.
Peter Bellwood het 'n vuurstorm met sy boek geskep, Eerste Boere: Die Oorsprong van Landbouverenigings (Wiley-Blackwell, 2004), wat die appelkar van die ortodoksie ontstel het dat Europa, wat as 'n kontinent op sigself bestaan, op een of ander manier immuun was vir die biokulturele veranderinge van die Neolitiese rewolusie. Die verskuiwing in voedsel en menslike populasies het die genepoel, sowel as die kultuur, verskuif. Taalkundige, genetiese en argeologiese gegewens wys toenemend dat kulture op meer ingrypende maniere verander het as bloot of wild deur die jagters versamel of opsetlik geplant is.
Nie net kan omgewingstoestande aanpassings van plant- en dierspesies veroorsaak nie, maar biologiese veranderinge kan ook evolusionêre veranderinge aanwakker. Trouens, dit is 'n tweerigtingstraat: 'n verandering in geografiese toestande kan biologiese en evolusionêre veranderinge aanwakker, maar biologiese en evolusionêre veranderinge kan ook geografiese veranderinge aanleiding gee.
Gilgamesh het die woude afgekap om stede te bou en gewasse te plant, maar die gevolglike toeslikking het die water ondrinkbaar gemaak, en die verwoestyning het die beskawing wat hy gestig het, vernietig.
Die verval van die ou wêreld en onvolhoubare boerderypraktyke
In sy boek, Die laaste ure van antieke sonlig: Die lot van die wêreld en wat ons kan doen voordat dit te laat is (Broadway, 2004), vertel Thom Hartmann hoe die Paleolitiese rewolusie die laaste Mesopotamiese ryk verwoes het, en onvolhoubare boerderypraktyke (eerlik soos dié wat deur die "wetenskaplike", "moderne" en "konvensionele" boerdery afgekondig word) het die groot woestyn geskep wat bestaan ​​vandag.
Die ondergang van hierdie ryk het die weg gebaan vir die opkoms van Griekeland. Maar Griekeland het ook die antieke Mesopotamiërs se landbou-erf geërf en sy woude bedrieg vir montering van monokulture; sy ekonomie het uiteindelik ook in duie gestort, omdat die dorre landskappe net olyfbome kon laat groei. Oorgesuilde riviere, opgeboude besproeiingsoute en uitgeputte grond kon nie die bevolking voed nie, en stede het agteruitgegaan. Dit het gelei tot die opkoms van Rome, wat ook dieselfde landboupraktyke gevolg het wat tot sy agteruitgang gelei het.
Die patroon is herhaal sedert, met uitputting in die Ou Wêreld wat lei tot verkenning en verowering van die Nuwe Wêreld, tot nou toe is daar nie meer wêreld om te oorwin nie - net ons wêreld wat oorgebly het met onvolhoubare praktyke en op pad na die globale klimaat ondergang.
Die slotsom is: die verdeling tussen geografiese of omgewingsevolusie en aanpassing en genetiese en spesie-evolusie en aanpassing is nie geldig nie. Ons is holografies in sowel ons reaksie as wat ons kies om te doen, en ons omgewing is deel van daardie aanpasbare dinamika. Die omgewing is nie 'daar buite' nie, maar net hier - wat u met u hande en u hart en u verstand doen. En u hande kan ook nie sonder gevolg van u hart of van u siel geskei word nie.
Sinergie en Eenheid van Doel
Die produksie van biochar * as 'n geestelike en praktiese aktiwiteit deur inheemse mense in die Amerikas weerspieël 'n gebalanseerde sinergistiese verhouding tussen mense en die omgewing. Die eenheid van doel en die gevolglike positiewe resultate is versterk deur die inval van Europese setlaars, wat vernietigende, kortsigtige ontwikkelingspatrone met hulle saamgebring het. Dit gaan vandag voort, met die vernietiging van die reënwoude in Suid-Amerika, sowel as onttrekkingspraktyke elders, wat 'n onvolhoubare en vernietigende hologram skep.
Soos met enige hologram, verander dit namate aksie verander. Ons verkeer tans in 'n situasie wat wêreldwyd somber lyk met betrekking tot klimaatsverandering, en dit sal inderdaad vererger, tensy menslike gedrag verander. Maar namate ons ons gedrag verander, verander die situasie ook. In sy uitstaande boek, EaarthBill McKibben mag dalk die feite hê dat dit te laat kan wees om terug te keer na die seisoene en biologiese omgewing wat ons eens vanselfsprekend aanvaar het, dat die koolstofdele per biljoen in die atmosfeer ons toekomstige realiteit nou kan skryf.
Maar dit beteken nie dat kollektiewe optrede te min is nie, of dat individuele optrede betekenisloos is. Inderdaad, soos elke groot leier sedert die tyd voordat Mahatma Gandhi weet, het individue die krag van keuse aan hulle kant; 'n krag wat nie deur enige instansie gestop kan word nie, maak nie saak hoe sogenaamde kragtig of gesaghebbend is nie.
Soos Jesus gesê het, kan die grootte van 'n mosterdsaad inderdaad berge beweeg. Die krag van menslike geloof en aksie wat deur Gees gelei word, kan transformerend wees. Realiteite is niks anders as verwissel keuses vir onsterflike geestelike wesens nie; selfs en veral in menslike liggame; in 'n oneindige heelal. Herkenning en gebruik van geestelike krag is die sleutel om te verander.
© 2012 deur Jim PathFinder Ewing. Alle regte voorbehou.
[* Biochar is 'n naam vir houtskool wanneer dit vir spesifieke doeleindes gebruik word, veral as a grond wysiging... Biochar het dus die potensiaal om te help versag klimaatverandering, via koolstof sekwestrasie. Onafhanklik kan biochar toeneem grondvrugbaarheid of suur gronde (lae pH gronde), verhoog landbouproduktiwiteit en beskerm teen sommige blaar- en grondgedraagde siektes ...] Bron: Wikipedia.
Wanneer het groei en kos geëet om as heilig beskou te word? Hoe het voedsel sy verband met gesondheid verloor? Hoekom is ons voedselstelsel buite beheer? Watter eenvoudige stappe kan ons elkeen neem om ons wêreld as 'n gesonder plek vir ons almal te verander? Joernalis, skrywer Jim PathFinder Ewing beantwoord hierdie en ander vrae met sy nuwe boek, Bewuste Voedsel. Die boek beskryf hoe moderne mense kan vermy die slagoffers van biokulturele evolusie en die gevolglike entropie van dalende globale en persoonlike gesondheid - en eerder bydra tot die beweging na verstandige voedselkeuses en beter wêreldgesondheid, beide fisies en geestelik. Die skrywer bespreek hoe die samelewing die ongesonde Geeswêreld kan deurdring wat plante deur middel van nondominasionele geestelike begrypings insluit. Dit sluit in voorbeelde vir die groei van organiese kos en die bevordering van 'n ondersteunende gemeenskap en stedelike landbou, sowel as aantekeninge vir uitgebreide hulpbronne.
Jim PathFinder Ewing is 'n bekroonde joernalis, skrywer en organiese boer. As hy nie boere onderrig en boere wil hê om volhoubaar te groei met organiese groeimetodes nie, is Jim 'n werkswinkel leier, inspirerende spreker en skrywer op die gebied van verstandelike medisyne en eko-spiritualiteit. Hy is die skrywer van ses boeke (Findhorn Press) oor bewustheid en alternatiewe gesondheid, gepubliseer in Engels, Frans, Duits, Russies en Japannees. Hy woon in Lena, Mississippi, waar hy ook 'n kommersiële organiese plaas met sy vrou bestuur. Vir meer, sien sy webwerf: blueskywaters.com
Die verlange dat soveel van ons na 'n "terugkeer na die aarde" voel, kan gesien word as die erkenning dat iets in ons daaglikse lewe ontbreek, en die feit dat belangrike lewenselemente ontbreek ...
In die afwesigheid van 'n sterk vaderfiguur, neem seuns en jong mans die patriargie van die samelewing aan om hulle te vorm; hulle word slagoffers wat hul eie wonde behou. Volgens hierdie skatting is alle mans ...
Ons kultuur het mans nodig wat medelydend, rasioneel, intuïtief en oordeelkundig is in hul gebruik van geweld. Hulle verkeer nie in vrees en woede as die middel tot 'n selfdienende doel wat patriargie bevorder nie ...
As mans het ons die geleentheid om onsself te probeer ken en dus ryk hulpbronne van liefde, respek, wysheid en medelye aan almal binne ons heilige kringe te bring. Dit is nie die 'einde van die mens' nie ...