Nietemin word baie introverte groot met die gevoel dat hulle nie lekker inpas nie. Ons lewe in ’n vinnige, raserige wêreld wat spraaksaamheid tot ’n deug verhef het. Wat is dan verkeerd met jóú, daar in jou klein hoekie? “Kan jy glo ek het nog nooit eens die binnekant van ’n dansplek of nagklub gadegeslaan nie?
Tans is daar ’n introvert-revolusie aan die gang. Stadigaan begin die wêreld, gerig op ekstroverte, leer om die introvert se manier van dinge doen te verstaan en aanvaar. Só breek Jessica Pan met haar boek Sorry I’m Late, I Didn’t Want to Come (2019) ’n paar lansies vir introverte. Jessica, self ’n skaam introvert (die twee gaan nie noodwendig hand aan hand nie), het ’n jaar in haar lewe soos ’n ekstrovert aangepak. Sy het besef sy gebruik die etiket “introvert” as verskoning om nee te sê vir dinge: om uit te gaan, nuwe mense te ontmoet, te netwerk. En dat dit haar wêreld laat krimp. Dus het sy ’n lys gemaak van alles wat ’n nagmerrie is, soos om met vreemdelinge te gesels (op die Londense moltrein), as skerpskertser op te tree (help, waar is die nooduitgang?), alleen te reis (die bestemming ’n verrassing) ... genoeg om enige introvert na die naaste hoekie te laat skarrel.
Nee, Jess het nie ’n ekstrovert geword nie, sy sal altyd een-tot-een-gesprekke verkies. Maar haar wêreld is vol nuwe, interessante dinge.
Ons almal het ’n aangebore temperament – die manier waarop jy energie kry en verkies om met die wêreld om te gaan, volgens Jenn Granneman, skrywer van The Secret Lives of Introverts: Inside Our Hidden World (2017), op haar webblad introvertdear.com. Of jy ’n introvert of ekstrovert is, word grootliks deur jou gene bepaal. Jy word egter ook deur jou lewenservaring gevorm. As jou stil, nadenkende manier deur jou ouers, onderwysers en ander rolmodelle aangemoedig is, het jy waarskynlik vol selfvertroue grootgeword en aanvaar jy wie jy is. Maar as jy soos baie introverte geterg, geboelie en vertel is om uit jou dop te kruip, het jy dalk sosiale angs ontwikkel. Of gevoel jy moet maak asof jy iemand is wat jy nie is nie.
Sommige is, ander nie. “’n Introvert geniet alleentyd en jy word emosioneel gedreineer as jy baie tyd saam met ander deurbring. Is jy skaam, daarenteen, wil jy nie noodwendig alleen wees nie, maar jy raak senuweeagtig en selfbewus in sosiale situasies,” verduidelik dr. Van der Smit. “Skaamheid kan verander oor tyd, maar introversie is ’n lewenslange persoonlikheidstipe.”
Jenn Granneman reken jy moet saam met jou introversie werk, eerder as daarteen veg. Dit kan beteken jy moet dalk daardie uitnodiging van die hand wys. Op vriende fokus wat vir jou baie beteken, en nie alles vir almal probeer wees nie. Meer afsondering in ’n oopplankantoor probeer vind. En bo alles jou instink vertrou oor wat jy regtig nodig het om gelukkig te wees.
Hou liewer jou eie partytjie. Só het jy beheer oor die gastelys en aktiwiteite en kan jy genoeg alleentyd inpas.
Jy het ’n klein vriendekring wat baie na aan jou is. Introverte verkies diep verhoudings met baie intimiteit.
Mense ervaar jou dalk as gereserveerd, stil en skaam en dis moeilik om jou te leer ken. Tog tree jy soos ’n ekstrovert op wanneer jy tussen mense is wat jy goed ken.
Moenie voel jy moet ‘groter’ wees as wat jy is nie. Jy is genoeg. En die regte mense wat jou aanvaar vir wie jy is, sal op jou pad kom
As ons netwerk, haak ons dikwels by oppervlakkighede vas: die weer, daaglikse pendel, werk. Jy hoef nie noodwendig in te duik met dieper praatjies as jy iemand pas ontmoet het nie: ons begeertes, kwesbaarhede en drome. Maar ’n belangstelling in ander aspekte van daardie mens se lewe en meer diepsinnige vrae kan julle meer betekenisvol verbind. Vra jouself: Wil jy so diep gaan? As dit jou boekhouer is, waarskynlik nie.
’n Kompliment kan die ding doen. “As ek ’n vrou sien en regtig van haar skoene, handsak of lipstiffie hou, sal ek so sê.” Is julle in ’n gedeelde situasie – soos om op die lughawe vir ’n vertraagde vlug te wag – kan dit dinge draagliker maak as jy met mense om jou praat.