Heimwee oor Oom Skakel | Netwerk24
Deur Johan van Wyk 25 Mei 2019 00:00
Skakel Kriek, sekerlik die suksesvolste oudredakteur in die 100-jarige bestaan van Landbouweekblad. Ek het “Oom Skakel” onthou toe Landbouweekblad se eeufees vandeesweek gevier is. Ja, redaksielede het hom “oom” genoem! Vandag ongehoord. (Dr. Bart Zaaiman, eertydse redakteur van Die Volksblad, is ook “oom” genoem.)
Die joernalistiek was Skakel Kriek se lewe. Selfs ná sy aftrede het hy tot diep in die 80 nog Persoonlik, die eertydse geliefde rubriek oor mense se lief en leed, by Die Burger behartig.
Hy was ’n gebore Vrystater en het die bynaam “Skakel” gekry omdat sy broer as “Ketting” bekend was.
Sy joernalistieke loopbaan het by Die Volksblad in Bloemfontein begin – die oudste Afrikaanse koerant, waar Landbouweekblad op 21 Mei 1919 gestig is.
Hy kon ’n storie soos n bloedhond uitruik. Die resultaat was byna altyd ’n scoop wat sy belangrikste mededinger week ná week koudgesit het. Dit het Landbouweekblad se sirkulasie binne ’n paar jaar verdriedubbel.
Redaksielede, gewapen met Rolleiflex-kameras en tikmasjiene, is dag ná dag oor die lengte en breedte van Suid-Afrika, die ou Suidwes en selfs Rhodesië agter stories aan gestuur. Ekself het Suidwes vyf weke lank van onder tot bo in ’n Volkswagen-kewer deurkruis. Wat deur die dag ingesamel is, is saans in hotelkamers in berigte en artikels omskep. Soggens by die poskantoor is die stories in perstelegramme en foto’s per landlyn versend. Die nuus moes warm uit die oond wees. Sy woorde wanneer hy my op die pad gesit het agter ’n nuusstorie aan was altyd: “Onthou, Johnie, ou nuus, ís ou nuus! Niemand lees dit nie.”
Hy was ook een van die eerste redakteurs wat mooi meisies (by ’n ewe mooi plaasdier) op die voorblad ingespan het. As sy effens been gewys het, des te beter. Maar darem altyd in goeie smaak sodat ’n boer nie sy Landbouweekblad hoef weg te gesteek het wanneer die predikant huisbesoek doen nie.
“Die arme boere kry swaar genoeg, gee hulle iets vir die oog en moenie die humor vergeet nie!” was sy leuse. Dis steeds myne.
Hy was ook die skepper van die sogenaamde “suksesstorie”, oor uitblinkerboere en hoe hulle geld maak. Hy wou niks weet van armoede, sprinkane, droogte en versukkeling nie. Wanneer ’n onderwerp voorgestel is, wou hy weet: “Is dit betalend, kan ’n boer daaruit geld maak ?”
Kyk hoe verlang ek nou terug!
Meer oor: Skakel Kriek | Johan Van Wyk | Rubriek | Menings
Destyds was ’n eleksie allermins ’n vervelig affêre
Kese is g’n dom
Appelkoosjêm in ’n toe blik