5 grootste rummites - Nuwe resepte
5 grootste rummites
'Van al die geeste in u huis is rum die romantiesste', het bon vivant James Beard in 1956 geskryf. Hy was natuurlik reg. 'N Enkele sluk kan lang palmbome en klein sambrele, eksotiese vakansies en kleurvolle, ingewikkelde geskiedenis in gedagte hou. Maar romanse is die teenoorgestelde van die feit, en rum het dus 'n vrugbare teelaarde vir mites bewys, wat wortel geskiet en soos bougainvillea versprei het.
Hier is vyf wat ek gehoor het terwyl ek ondersoek het En 'n bottel Rum en sedertdien, met korrektiewe:
RUM IS ALTYD SOET.
Ja, alle rum is gemaak van suiker. Nee, dit beteken nie dat dit soet is nie. Gis skakel suiker ywerig om in alkohol en koolstofdioksied voordat dit in die stilte gaan. 'N Wit rum kan so droog wees soos enige drank. En veroudering in eikehout voeg tanniene en ander houtgeure by wat donker rum so puckery soos Scotch kan produseer.
RUM IS DIE BESTE GEMENG MET VRUGTESAPTE.
Rum was tradisioneel 'n goedkoop drank, en dit is dus dikwels gemeng met goedkoop sappe vir frat -partytjies. Maar 'n goeie rum het sy eie klassieke cocktails, soos 'n rum Manhattan of 'n outydse rum. Die beste rome word die beste waardeer, net soos konjak.
RUM IS 'N CARIBBEAN/WEST INDIAN GEES.
Rum se kommersiële geboorteplek was moontlik die suikerrietvelde van die eilande en die trope, maar voor die Amerikaanse rewolusie het tientalle rum -distilleerderye in New England bestaan. Vandag is rum weer 'n Noord -Amerikaanse produk, met handwerkdistilleerders wat kenmerkende rums maak van Hawaii en New Orleans tot Boston.
PIRATE DRUK ALTYD RUM.
Pirates het gedrink wat hulle kon plunder, en in die vroeë dae was dit hoofsaaklik Spaanse wyn. Hedendaagse verhale oor die gevreesde kaptein Morgan - die regte een - noem nie eens rum nie. Eers in die laat 17de en vroeë 18de eeu het seerowers rum begin drink, gelyktydig met die toename in die handel in Wes -Indiese rum.
'RHUM' IS 'N FRANSE AFFEKASIE (OF' N TIPO).
U sal gereeld 'rhum' op die etikette van rums uit Franssprekende gebiede, veral die eiland Martinique, sien. Dit is nie net Franse teenstrydigheid nie. Dit onderskei eerder tipies rum gemaak van vars suikerriet sap en rum gemaak van melasse. Veral in wit rome kan u 'n lekker, grasagtige geur verwag.
Hierdie verhaal is oorspronklik gepubliseer by Vyf grootste rummites. Vir nog sulke stories sluit aan by Liquor.com en drink beter. Boonop kry u dit vir 'n beperkte tyd Hoe om 'n skemerkelkie in 2013 te drink, 'n cocktail resepteboek - gratis! Sluit nou aan.
Wie is die vyf grootste internasionale drankverspreiders?
Toe Suntory, die Japannese whiskymaker waarvan die meeste Amerikaners net weet Verlore in vertaling, Maandag het ons verhuis na Beam Inc., die vervaardiger van Jim Beam (onder vele ander drankies), en ons het 'n aantal reaksies gehad. Sal Bill Murray begin om Maker 's Mark te smous? En watter soort sushi pas goed by Knob Creek?
Maar dan lees ons dat die ooreenkoms van $ 16 miljard die onderneming die vierde grootste drankverspreider ter wêreld sou maak, en ons het besef-ons was nie heeltemal seker wie die ander topverspreiders was nie. Aangesien die verspreiding van sterk bewese geeste regoor die wêreld noodsaaklik is vir ons (en waarskynlik u) daaglikse geluk, het ons 'n bietjie gegrawe en hierdie dossiere saamgestel op die top vyf spelers.
Jaarlikse volume: 126 miljoen gevalle
Huisgras: Londen, Engeland
Opmerklike handelsmerke: Johnnie Walker, Crown Royal, J & ampB, Smirnoff, Ketel One, Captain Morgan
"Diageo" is nie die naam van 'n vriendelike 18de-eeuse whiskysmid nie. In plaas daarvan is dit 'n relatief nuwe korporatiewe entiteit, wat in 1997 ontstaan ​​het uit die samesmelting van Guinness en Grand Metropolitan. Diageo het oorspronklik sy hande in voedsel en drank gehad, maar het sy voedselbedrywighede ontbind deur Burger King en Pillsbury in 2000 te verkoop. Nou is dit die Yankees van drankverspreiding, met die grootste volume ter wêreld, die grootste Amerikaanse markaandeel, en die handelsmerkherkenning wat gepaard gaan met die besit van sommige van die flitsendste name in die onderneming.
Jaarlikse volume: 125 miljoen gevalle
Huisgras: Bangalore, Indië
Opmerklike handelsmerke: McDowells en Black Dog whiskys, Pinky en White Mischief vodka's, Celebration rum
United Spirits het sy wortels te danke aan die Skotse maatskappy Angus McDowell en Co uit die 1820's, maar het onder Indiese eienaarskap gekom toe Vittal Mallya die maatskappy in 1951 gekoop het. Nou bestuur deur Vittal se seun Vijay, bekend as "The King of Good Times", & quot beheer 59 persent van die Indiese mark sowel as belange in verskeie nie-verwante ondernemings, soos 'n aandeel in die nou bankrot Kingfisher Airlines. In werklikheid hou die belang van die lugredery tans 'n bod in om Diageo 'n beherende aandeel in die maatskappy te verkry. Maar as die ooreenkoms tot stand kom, wie weet-miskien sal u eendag 'n Black Dog Manhattan kan drink in u gunsteling plaaslike faux-speakeasy.
Jaarlikse volume: 123 miljoen gevalle
Huisgras: Parys, Frankryk
Opmerklike handelsmerke: Absolut, Jameson, Beefeater, Malibu, Kahlua, Glenlivet
Pernod Ricard is gebore uit 'n samesmelting van 1975 tussen twee Franse anys-gebaseerde drankmakers en is nou 'n internasionale gees, met 'n paar van die bekendste handelsmerke ter wêreld. Waar Diageo en United Spirits op soek is na volume, mik Pernod Ricard na die hoë mark met sy selfbewuste taktiek van & quotPremiumisering. & Quot; .
Jaarlikse volume: 54 miljoen gevalle
Huisgras: Osaka, Japan
Opmerklike handelsmerke: Hibiki en Yamazaki whiskeys Jim Beam, Courvoisier, Maker 's Mark, Sauza Orangina, Schweppes
Die geskiedenis van Suntory dateer uit die 1890's, toe Shinjiro Torii besef dat sy druiwe meer gefermenteer as vars is. Die maatskappy is nou 'n algemene naam in Japan, en die verkoop van nie -alkoholiese drank is slegs $ 4 miljard. Suntory 's whiskies, geskep in die Skotse tradisie en wat reeds in die 1920's gemaak is, behoort tuis te lyk saam met bourbonne soos Jim Beam en Maker 's. Kan dit die soort blywende korporatiewe huwelik wees wat beide M & ampA-prokureurs en drankhonde laat speek?
Jaarlikse volume: 38 miljoen gevalle
Huisgras: Hamilton, Bermuda
Opmerklike handelsmerke: Bacardi, Dewar 's, Grey Goose, Bombay Sapphire
Bacardi het sy wortels in Kuba, maar het nou sy hoofkwartier in Bermuda, en dit lyk asof hy alles in sy vermoë doen om hom daar te verwelkom. Vir 130 jaar was die onderneming 'n pony met een truuk, wat uitsluitlik in rum handel. Maar dan, in 1993, verkry Bacardi Martini & amp; Rossi, 'n aankoop wat die grootte van die onderneming verdubbel het en Bacardi toegang tot prestige -handelsmerke soos Dewar 's en Bombay Sapphire gee, wat dit die grootste drankverspreider ter wêreld in private besit maak. (Totdat Suntory Beam gekoop het.) Tussen die uitbreiding van Suntory en die nuwe veldtog van Bacardi op die Indiese mark (wat beslis die vere by United Spirits sal verwoes), kan ons op die afgrond van die drank van die Tweede Wêreldoorlog wees .
Dan is ons advies om plaaslik te gaan. Soos Andrew Knowlton, ons restaurante- en drankredakteur, ons daaraan herinner: "As u die idee gehad het dat al hierdie drankies deur klein bootleggers gemaak word, is die meeste van hierdie handelsmerke in besit van groot maatskappye. Moenie vergeet dat waar u ook al woon, daar altyd 'n plaaslik vervaardigde gees in klein hoeveelhede is, en u kan dit altyd probeer.& quot
Dit is die grootste wanopvatting in die cocktailwêreld. Alhoewel daar baie drankies is is ietwat moeilik, die meerderheid is baie maklik om te skep.
Die beste voorbeelde is die margarita en die daiquiri. Hierdie twee drankies (soos dit oorspronklik ontwerp is) is in 'n moeilikheidswolk verbaas. Baie hiervan het te doen met die oorbemarkte en dikwels te soet gereed-om-te-drink-weergawes wat in elke drankwinkel gevind word, wat beweer dat 'n lekker skemerkelkie net die bottel oopmaak. As u hierdie cocktails afbreek, sal u agterkom dat hulle ongelooflik eenvoudig is: albei benodig slegs drie bestanddele, en van daaruit is dit so eenvoudig soos giet, skud en sif. Klaar! 'N Vars, superieure drankie word in u glas gedoseer volgens u sterk drank en aangepas volgens u persoonlike smaak.
As u eers die basiese gereedskap (selfs net 'n goeie skemerkelkie) het en die vermoë het om te skud, te roer en te sif (alles baie maklike take), maak die wêreld van cocktails oop. U sal vind dat die meng van u eie drankies nie net vinnig en maklik is nie, maar ook pret en die moeite werd is.
5 GEMEENTE COCKTAIL -mites: ontbloot deur kroegmanne
Vra enige mixoloog, en hy sal vir u sê dat duurder nie altyd beter beteken nie.
Neem byvoorbeeld Greater Thin Gin in vergelyking met Tanqueray se nommer 10 Gin. Tanqueray 10 is duurder hoër as gewone Groter as, en daarom sal mense met reg aanvaar dat die duurder gin beter is vir 'n middag gin en tonic. Maar dit hang alles af van hoe u dit gebruik.
As u 'n klassieke gin en tonic voorberei, wil u eintlik die gewone Groter as sy jenewer-swaar note kies.
Dit is slegs een voorbeeld; u moet na die eienskappe van die alkohol kyk om uit te vind hoe u dit die beste kan gebruik - en die prys weerspieël dit nie.
MITE TWEE: Cocktails is moeilik om te meng.
Grootste wanopvatting! Sommige cocktails is beslis moeilik om te maak, maar u kan tuis die basiese en eksperimentele eksperimente maak met die basiese gereedskap ('n goeie skudder) en basiese tegnieke vir skemerkelkies (skud/roer/sif)
MITE DRIE: Ys is net ys. Ek kan ook 'n skemerkelkie vra sonder dit!
Die bestanddeel wat die meeste in elke kroeg gebruik word! Byna elke glas wat vir cocktails gebruik word, benodig ys. Ys verkoel nie net jou drankies nie, maar voeg ook verdunning by wat die drank in balans bring deur die geeste te versag en met die geure te trou.
MITE VIER: Skemerkelkies is vol suiker!
Deur die duisendjarige ingesteldheid in fokus te hou, skep kroegmanne gesonder cocktails met lae ABV en suiker. Hierdie sterre het natuurlike plaasvervangers vir suikers!
VYF MITE: Skemerkelkies is nie vir Saterdagpartytjies nie!
(behalwe LIIT, wat volgens ons kroegmanne nie eintlik 'n skemerkelkie is nie!)
Mense pla steeds kroegmanne wat sê "daar is geen alkohol in die skemerkelkie nie". U weet eintlik dat 'n skemerkelkie perfek gemaak word as u nie die gees daarin kan ruik nie. Daar is gestandaardiseerde porsies wat in cocktails gebruik word, wat voldoende is om u stadig te kry en u smaak heeltemal hoog te kry!
Mixologie en cocktail resepte
Ses basiese skemerkelkresepte wat maklik is om te maak en beslis 'n plesier vir u smaak sal hê.
Die top vyf pittige rum -cocktails uit die Montanya Distillers Tasting Room. Ons dink die Scoville -skaal is die spesery van die lewe!
In hierdie skemerkelkie deel ons rum -cocktails wat perfek is om die lente te vier.
Wie sê dat jy 'n kind moet wees om sneeu te eet? Hierdie sneeukocktails bring 'n bietjie ekstra plesier vir die winter.
6 Rum -mites waarin u moet ophou glo
Dit is een van die oudste drank wat bestaan, en miskien ook een van die lekkerste wat daar is. Ons praat oor Rum en vandag sal ons u help om 'n paar van die algemene Rum -mites en wanopvattings rondom dit uit die weg te ruim.
Maar eers is 'n vinnige opknapping van hierdie soet en romantiese drank wat baie mense wêreldwyd liefhet en koester, veral tydens vakansies op 'n sonnige tropiese strand.
[caption align = "aligncenter"] Rum word gewoonlik uit suikerriet gedistilleer (beeld bron: margaritavillecargo.com) [/caption]
Rum word gedefinieer as 'n alkoholiese drank wat gemaak word uit byprodukte van suikerriet, soos melasse, of direk uit suikerriet sap deur die distillasie- en fermentasieproses te gebruik. Gewoonlik word die distillaat, wat gewoonlik 'n helder vloeistof is, in eikehoutvate verouder.
Die onderstaande video moet u 'n duidelike idee gee van hoe Rum gewoonlik gemaak word.
Noudat u 'n bietjie van Rum weet, is hier 'n paar mites oor hierdie drank wat u moet weet onwaar is. As dit iets is, sal dit u 'n beter en meer ingeligte drinker maak die volgende keer as u besluit om 'n koue porsie van u gunsteling Rum -skemerkelkie te drink.
[caption align = "aligncenter"] beeldbron: Pinterest [/caption]
1. Rum is 'n Karibiese/Wes -Indiese drank
Alhoewel die suikerryke eilande van die Karibiese Eilande en Wes-Indië die kommersiële geboorteplek is, het tientalle rum-distilleerderye baie vroeër in Amerika bestaan ​​voor die Amerikaanse rewolusie.
Feit: Vandag word die meerderheid Rum in die Karibiese Eilande en Latyns -Amerika vervaardig. Ander plekke waar Rum geproduseer word, sluit in Skotland, Oostenryk, Spanje, Australië, Nieu -Seeland, Fidji, die Filippyne, Indië, Reunion -eiland, Mauritius, Suid -Afrika, Taiwan, Thailand, Japan, die Verenigde State en Kanada.
2. Daar is slegs 2 soorte Rum, wit en donker
Hierdie spesifieke Rum -mite kan nie meer verkeerd wees nie, want daar is eintlik Њжvier tipes van rum. Hier is 'n uiteensetting van al vier tipes wat vandag wyd bemark word, afhangende van hoe hulle gedistilleer word en hoe lank hulle verouder word:
Hierdie helder en kleurlose drank met 'n ligte en verfrissende geur is verskeie kere gefiltreer om van onsuiwerhede ontslae te raak. Dit is ook nie lank nie, en word algemeen gebruik in mojitos en daiquiris.
Hierdie benaming word gegee aan Rum wat al 'n geruime tyd verouder is, wat die kenmerkende kleur en die soeter en ryker geur tot gevolg het.
Hierdie spesifieke soort rum is die langste onder die lot. Dit het 'n donkerder kleur met 'n rokerige soet smaak.
Dit bevat spesifiek die rum wat so lank as swart rum verouder word, maar speserye en karamelkleure bevat om die kenmerkende soet spesery smaak te skep.
3. Rum is altyd soet
Alhoewel dit 'n byproduk van die suikerbedryf is, beteken dit nie noodwendig dat alle rum soet gemaak word nie. Dit omdat die gis die suiker in alkohol en koolstofdioksied omskakel voordat dit in die stilte gaan.
As gevolg hiervan kan wit rum so droog wees soos enige ander drank. Veroudering in eikehout voeg tanniene by en ander houtgeure kan donker rum produseer wat net so ryk is as Scotch Whiskey.
[caption align = "aligncenter"] beeldbron: tablespoon.com [/caption]
4. Rum kan slegs met vrugtesappe en colas gemeng word
Dit is nog 'n algemene Rum -mite wat onmiddellik verwyder moet word. Terwyl die wêreld se gewildste cocktails-resepte op Rum gebaseer is, word die beste bejaardes in werklikheid netjies waardeer. Klassieke cocktails soos Rum Manhattan en Rum Old Fashioned word ook geniet sonder die sappe en colas.
In werklikheid kan Rum, soos enige ander fyn drank of sterk drank, met enigiets gemeng word. Dit hang alles af van wat u begeerte in 'n gemengde mengsel werklik is, en ons sal hierdie kant van Rum in 'n toegewyde pos ondersoek.
5. "Rhum" is 'n Franse affeksie
As u gereeld genoeg reis in en uit die Franssprekende, Rum-vervaardigende nasies, soos die eiland Martinique, sal u dikwels Rum-produkte sien wat as 'rhum' gemerk is. Dit is nie net 'n Franse teenstrydigheid of selfs 'n tikfout soos sommige glo nie.
Rhum word tipies gebruik om rum te onderskei van vars suikerriet sap, behalwe sout gemaak van melasse. Veral in wit rome kan u verwag dat dit ook 'n aangename, grasvoller smaak sal hê.
6. Pirates het Rum gedrink
Dit is miskien een van die grootste en gewildste Rum -mites oor wat aangevuur word deur TV en films.As jy jou vlootgeskiedenis goed genoeg ken, het seerowers eintlik alles gedrink en alles wat hulle geplunder het, en dit is gewoonlik nie Rum nie. In die vroeë hoogtes van "private" seerowery, is die gees wat die meeste deur seerowers gebuit en verbruik word, Spaanse wyne.
Op grond van hedendaagse weergawes, het Rum eers in die 17de en 18de eeu 'n seerower se gunsteling geword. Dit val saam met die opkoms van die Rum -handel wat uit die Wes -Indiese Eilande begin druk het.
Rum: Geskiedenis en mites
In 'n toneel uit Pirates of the Caribbean, 'n bottel rum rol op die oewer van 'n wit sandstrand. Die karakter Jack Sparrow kondig 'Welcome to the Caribbean' aan. Die toneel beeld 'n twyfelagtige geskiedenis uit van die jarelange en volgehoue ​​assosiasie wat veronderstel dat die geskiedenis van rum begin met kolonisasie.
Hierdie geskiedenis is voortgesit deur die narratiewe rumondernemings wat die gees bemark. Hierdie veldtogte beklemtoon gewoonlik die jarelange bestaan ​​van die rumproduserende nywerhede in die Karibiese Eilande en die verband met imperiale handel. Die vereniging het uitgebrei na hedendaagse media, waar Disney's Jack Sparrow 'n newe-produk van moderne entrepreneurskap weerspieël, 'n komplekse historiese mengsel van realiteite wat verband hou met kolonisasie, slawerny en 'n opgeboude internasionale klassistiese beeld.
Histories was die beeld van rum 'n laer geeste klas. Scotch en wyn word beskou as 'gentleman's' drankies, anders as die seerowersap ('n ander bynaam) gedrink deur slawe, werkers en seerowers. Rum was in wese 'n byproduk van die keiserlike suikerhandel, en omdat dit goedkoper gemaak kon word as skotse of wyn, is die sosiale kultuur van rum as 'n lae klas en ongeraffineerd beskou.
Rum is, en word, in die kolonies gemaak, anders as wyn of ander sterk drank en likeurs wat in die metropolitaanse Europa gemaak is om deur die elite gedrink te word. Soos Aimé Césaire geskryf het Diskoers oor kolonialisme, ". kolonisasie werk om te beskaaf. om die praktyke en kultuur van die gekoloniseerdes af te breek ". Rum is nooit as 'n waardevolle gees beskou nie, omdat die tegnologie om dit te vervaardig, deur slawe op suikerplantasies geskep is. Onder koloniale bewind was rum-drink 'n teken van ondeugd, die rum-drinker, onverfynd.
Na die geleidelike ontbinding van die koloniale bewind in die Karibiese Eilande, het rum 'n narratiewe transformasie ondergaan. Baie produsente het probeer om die klassistiese persepsie van die gees te verander. By die Agricultural Expo van 1882 in Ponce, Puerto Rico, het rum-makers hul vergelyk añejos met konjak en het kennis geneem van die gebruik van Europese tegnieke, soos veroudering in sjerrievate, om 'n beroep op Westerse 'hoë standaarde' te maak. Ongelukkig het hierdie nuwe verhaal nog steeds die oorsprongsverhaal van rum gegrond op 'n koloniale agtergrond en 'n beroep op klassistiese smaakstrukture gedoen om verkope te bevorder.
Die ware oorsprong van rum is net so onseker as sy naam, wat algemeen geglo word dat dit afkomstig is van rumbullion, wat 'groot rumoer' beteken, maar dit kan ook afgelei word van die Latynse woord saccharum (suiker). Wat wel seker is, die eerste keer dat die woord rum gedokumenteer word, kom uit 'n beskrywing wat deur 'n besoeker aan Barbados in 1647 geskryf is, wat jammerlik berig het: 'Die belangrikste rommel wat hulle op die eiland maak, is Rumbullion, alias Kill-Devil, en dit word gemaak gedistilleerde suikerriet, 'n warm, helse en vreeslike drank.
Daar is 'n magdom veranderlikes wat die een styl van die ander kan onderskei, insluitend die tyd wat in eikehoutvate spandeer word en die verskeidenheid eikehout, die vate word gemaak van watter tipe nog gebruik word, of geure of speserye by die distillasieproses bygevoeg word, en of die rum word gemaak van 'n basis van melasse, suikerrietstroop, of die vars uittreksel uit die suikerriet.
Negentig persent rum is gemaak van melasse wat ligte, sagte rum in die Spaanse styl produseer, soos dié wat in Puerto Rico was, en donker, skerp rums van die Engelse styl, soos die styl van rum in Jamaika en Barbados. Die res van die rum -mark gebruik suikerriet sap om die spiritus te produseer. Dit val onder die onderskeiding van AOC Rhum Agricole [appellation d'origine contrôlée, die Franse sertifisering van oorsprong], daarom kom die meeste rhum agricole uit die Frans -Wes -Indiese Eilande. Daar is nou een uit Puerto Rico , Ron Agrícola, wat gemaak word uit die vars sap van suikerriet nadat dit gedruk is.
Rumstyle verskil nie net tussen lande nie, maar ook dikwels in die provinsies. Een voorbeeld hiervan kan gesien word met 'ron caña' in Puerto Rico, hierdie style is tuisgemaak en met die hand gemaak, uniek gemaak deur die stad of familietradisie. Rum het, anders as ander spiritualieë, nie reëls of internasionale wette wat bepaal waar en hoe dit gedistilleer moet word nie, in teenstelling met sterk drank soos Bourbon, Scotch of Champagne. Dit laat rum toe in baie vorme.
Baie advertensies en rummaatskappye weerspieël die mite dat rum die Britte in 1647 die eerste keer in Barbados gemaak het. Maar rekords toon dat Sir Francis Drake het in 1596 'agua ardiente' gedrink as 'n middel om sy disenterie te genees terwyl hy op 'n ekspedisie in Kuba was. Dit is ver voor die Britse verowering van Jamaika in 1655 en daar is bewyse van gedistilleerde suiker spiritualieë sedert 1509 toe Jamaika onder die heerskappy van die Spaanse kroon was. Bewyse uit eerstehandse verslae oor die ekspedisie van Sir George Clifford na die eilande toon ook dat rum nie eers deur Britte gemaak is nie, of selfs dat dit uit die Karibiese Eilande ontstaan ​​het nie.
Suikerrietgeeste kan teruggevoer word na Suidoos -Asië, waar die skrifgeleerdes in antieke Indië teen die jaar 800 v.C. geskryf het oor 'n sterk drank wat gemaak is uit die oorblyfsel van suikerriet. Opnames toon ook dat Egiptenare gedistilleerde melasse tot 'n growwe gees gedistilleer het. Die kuns is oorgedra aan die Arabiere, wat sedert die negende eeu nC distilleertegnieke gebruik het om parfuum en skoonheidsmiddels te maak. Die Arabiese woord 'al-kohl ' is die oorsprong van die woord 'alkohol'. Alhoewel die Islamitiese tradisie alkoholdistillasie verbied het, is die proses aan Spanje bekend gestel, tesame met suikerriet en melasse tydens die bewind van die koninkryk Al-Andalus op die Iberiese skiereiland van 711 tot 1492. Dieselfde tegnieke is aangeneem en verbeter in die Amerikaanse kolonies tydens kolonisasie en het voortgegaan om te ontwikkel in die hedendaagse rumproduksie
Saccharum Officinarum (suikerriet) het in 1493 in Hispaniola (Dominikaanse Republiek en Haïti) aangekom, en in die 16de eeu het 'n slaaf van sy werknemers sy landerye bewerk en alkoholiese drankies geproduseer wat uit sy sappe gegiste is. Die Spaanse Dominikaanse Friar Bartolome de Las Casas het geskryf oor die toestande wat mense onder slawe van Spaanse plantasie-eienaars gehad het tydens sy 16de-eeuse verslag oor sy besoek aan die streek: "sodra hulle [slawe] na die meulens gestuur is, sterf hulle soos vlieë uit die harde arbeid wat hulle moes verduur, en die drank wat hulle drink, gemaak van die suikerriet. " Hierdie suikerrietdrank kwalifiseer nie spesifiek as rum nie, maar teen die einde van die 16de eeu is daar bewyse van rumdistillasie. Tog word rum eers in 1647 as sodanig genoem, waar dit fisies aangeteken word. Die Britte het nie rum uitgevind nie, maar hulle het dit wel opgeneem en was die eerste wat dit in groot hoeveelhede geëis en uitgevoer het. Pot-still distillasie tegnieke is vanaf Barbados uitgevoer na die Franse in Martinique, wat die proses vir Rhum Agricole.
Aan die ander kant het Spaanse kolonies in die Karibiese Eilande boetes opgelê vir die maak van rum vanweë die belangstelling van die Kroon om sy eie alkoholproduksie te beskerm. Spaanse wyn het 'n eerbiedwaardige status geniet en is wyd verbruik in Europa en sy kolonies deur plaaslike elites of peninsulares - die Europeër wat in die kolonies gewoon het. Dit het daartoe gelei dat die aantal suikerfabrieke in Spaanse kolonies verminder het, wat die suikerbedryf en die moontlikheid van industriële rumproduksie beperk het. Die plaaslike bevolking is gedwing om voortdurend klandestiene rum te maak en het die grootste deel van die 17de eeu goed georganiseerde onwettige handel met nie-Spaanse Karibiese rumprodusente bedryf, wat die rum in die gees van weerstand verander het en wat behoort aan criollos- mense wat in die kolonies gebore is.
Ondanks die beste pogings van die Spaanse Kroon het beperkings en strawwe die onwettige rumproduksie nie gestuit nie. Toe veldmaarskalk Alejandro O'Reilly in die 1760's sy ondersoek na Puerto Rico gedoen het, het hy gevind dat onwettige handel oor die hele eiland floreer en selfs hoë amptenare betrek het. Toe die Spaanse kroon die ekonomiese potensiaal van rumproduksie in hul kolonies erken, is nuwe maatreëls getref, die produksie en kommersialisering van rum is goedgekeur en die immigrasie van mense wat in staat is om rumproduksie te belê en te stimuleer, is aangemoedig. Die regsbedryf het in die 19de eeu sterk gegroei, maar die gegriefdheid onder die plaaslike bevolking het ook gegroei teen ryk buitelanders wat die produksie oorgeneem het en hul eie tegnieke toegepas het, soos die ' Solera "A Spaanse veroudering-vermenging metode, na produksie. As 'n "lae klas" oorlewingsinkomste, word rumproduksie nou oorheers deur burgerlike wyndrinkers wat dit 'n paar geslagte vroeër vermy het.
Die 18de eeu het 'n groot verandering beleef na die onafhanklikheid van twee groot suikerproduserende kolonies: die Verenigde State en Haïti. Dit het die ekonomie van die VK en Frankryk laat bewe toe die oorblywende kolonies van die ryke hul ekonomiese waarde benut en hul eie onafhanklikheid begin het. Die VSA floreer en wend hulle tot Kuba en Puerto Rico as sy nuwe suiker -kliënte, maar het min gedoen om meer ekwiteit in die produksie van rum te skep. Rumhandel met die VSA het 'n ketting ingesluit wat goedkoop rum verruil vir slawe. Die gevolg was 'n ontmenslikende en bose kringloop van wins ten koste van die mense wat probeer het om suikerriet in die nuut winsgewende gees te kweek en te distilleer.
Puerto Rico, wat op hierdie stadium nog onder die Spaanse bewind was, het as 'n nuwe sterk rumprodusent verskyn en sy sosiale ekonomie dramaties verander tot die inval van die Verenigde State in die Spaanse Amerikaanse oorlog in 1898. Onder die Amerikaanse koloniale bewind het Puerto Rico 'n herlewing van klandestiene rumproduksie met die verloop van die 18de wysiging van die Amerikaanse grondwet in 1920 wat die verbruik van alle alkohol in die VSA en sy gebiede verbied het. Sonder die mededinging van industriële rumproduksie het die vraag na handgemaakte (cañita) rum in Puerto Rico toegeneem - net soos die status daarvan as 'n drankie van opstand.
Cañita was nooit 'n misdaad totdat dit amptelik deur 'n verbod verbied is nie. Ron Cañita produsente en plaaslike verbruikers beskou hulself as verdedigers van 'n ou tradisie, 'n beeld van werkers en kultuur teen 'n indringende regering. Nadat die verbod in 1933 geëindig het, het plaaslike maatskappye die kommersiële potensiaal van hierdie gees raakgesien en baie geld in die publisiteit vir die drank belê. Rum is gedruk as 'n tropiese vakansiepartytjie - 'n opvatting wat internasionaal geassimileer is. Die partytjie-vertelling van rum was 'n beroep op die smaak van koloniserende magte wat 'n kommersiële geleentheid inhou, nie net om die gees te bemark nie, maar om die Karibiese Eilande as 'n plek van ontsnapping te bemark.
Dit vee nie net die gewelddadige koloniale geskiedenis van rum uit nie, dit is ook in stryd met die manier waarop rum tydens verbod plaaslik verbruik is. Dit kan op die manier gesien word ron cañita is in Puerto Rico verteer. Cañita bly die gees van die plaaslike bevolking, terwyl industriële rum gedurende die beginjare na die einde van die verbod as 'de allá' (daarbuite of vir buitestaanders) beskou is. Geleidelik het die alomteenwoordigheid van koloniale rum -advertensies dit en die gebruik daarvan in plaaslike cocktails verander.
Rum is 'n gees wat baie sentimente en geskiedenisse verpersoonlik, maar die internasionale begrip van die geskiedenis is ongelukkig toegepas deur kontemporêre bemarkingsveldtogte wat in die koloniale blik gewortel is. Advertensieveldtogte deur groot rumprodusente het voortgegaan om die internasionale beeld van rum in 'n tropiese vakansiegees te konsolideer. Baie, soos kaptein Morgan, beeld rum voort as 'n seerowerdrankie en stem dit af met nie-Europese konnotasies wat die kulturele betekenis van die gees onderwaardeer. Hierdie gees, wat oorspronklik deur die inheemse bevolking in die Karibiese Eilande gemaak is, is te lank nie gerespekteer nie, maar die tyd dat rum so ernstig opgeneem moet word as Scotch, kom eers as mense bereid is om met die geskiedenis te versoen en aan dekolonisasie deel te neem.
Israel Meléndez Ayala is 'n historikus en antropoloog van Puerto Rico met 'n magistergraad in internasionale betrekkinge en 'n kroegman van die finale klas van 2019 in Puerto Rico.
Redakteurs let op: Wix ondersteun tans nie voetnote nie, maar ons wil nie die navorsing agter hierdie stuk deel nie, sien onder die lys van die werke wat deur die skrywer aangehaal is.
Iain Gately. DRINK: 'n Kultuurgeskiedenis van alkohol: (New York, Gotham Books, 2008)
Aime Cesaire. Diskoers oor kolonialisme: (New York, Monthly Review Press, 2000)
Jose Ramon Abad, Puerto Rico en la feria-exposición de Ponce in 1882. Memoria redactada por orden de la Junta Directiva de la misma (Ponce, Puerto Rico. Establecimiento Tipográfico "El Comercio", 1885).
Juan Llanes. Desde el Barrio al Alambique en a la Gallera: (San Juan, Oficina Estatal de Conservación Histórica, 2016)
Bar Smarts Werkboek, Pernod Richard, VSA: 2016.
Ivy Mix met James Carpenter. Geeste van Latyns -Amerika: (New York, Ten Speed ​​Press, 2020).
Derek Brown, Robert Yule, Spirits Sugar Water Bitters: Cocktail - 'n Amerikaanse verhaal (New York: Rizzoli International Publications, Incorporated, 2018).
Peter James en Nick Thorpe, Antieke uitvindings (New York: Ballantine Books, 2006).
Pedro Perez Herrero, La Estructura comercial del Caribe en la segunda mitad del siglo XVI. Navorsingsdokument gelewer aan die Universiteit van Florida, Gainesville, 1987.
Bartolomé de Las Casas. Historias de las Indias (Madrid: Alianza Editorial, 1994), pp. 258.
Richard Sheridan, Suiker en slawerny. 'N Ekonomiese geskiedenis van Brits -Wes -Indië (1623-1775) (Groot-Brittanje: Caribbean University Press, 1974).
Arturo Morales Carrión, Puerto Rico. 'N Politieke en kulturele geskiedenis (New York: W.W. Norton & amp Company Inc., 1983).
Estela Cifre de Loubriel. La inmigración en Puerto Rico duur XIX, (San Juan: Instituto de Cultura Puertorriqueña, 1964.
Hugh Thomas. Die slawehandel (New York: Simon & Schuster, 1997).
Eric R. Wolf, "San Jose: Subkulture van 'n tradisionele koffiemunisipaliteit", in Die mense van Puerto Rico. 'N Studie in sosiale antropologie, red. Julian H. Steward, 'n Sosiale Wetenskap Navorsingsstudie, Kollege vir Sosiale Wetenskappe, Universiteit van Puerto Rico. (University of Illinois Press, 1956).
3. Mite: maaltye wat honger ly en oorslaan, kan u reis om gewig te verloor bespoedig
Werklikheid: maak nie saak wat die mode-dieet mag beweer nie, honger en maaltye oorslaan is nie 'n volhoubare strategie om gewig te verloor nie. U kan u tot 'n sekere mate van voedsel af weghou, en as u eers breek, is u geneig om alles te eet wat op u pad kom, en dit lei ook tot 'n groot hoeveelheid kalorieë. Hou aan om gereeld te eet; op hierdie manier bly u versadig vir langer periodes en hou u 'n veilige afstand van gebraaide en vetgemaakte kosse. Terwyl u besig is, moet u seker maak dat u porsiebeheer beoefen en seker maak dat u die tipe kos wat u eet deeglik nagaan. As u selfs effens versigtig is vir die gebruikte bestanddele. Moet dit nie hê nie, neem eerder 'n vrug of neute.
Die 18 beste rome wat die moeite werd is om te drink
Daiquiris is wonderlik, maar hierdie rums is so goed dat hulle verdien om op hul eie te geniet.
As u daaraan dink om 'n aanddop te drink, dwaal u gedagtes waarskynlik na 'n bottel whisky, brandewyn of konjak, maar die wêreld van drank wat vir 'n stadige geur gemaak word, is veel wyer as dit. Een bottel wat lank oor die hoof gesien word en wat die afgelope paar jaar geesdriftiges se aandag getrek het: gladde, dekadente verouderde rums en rhum agricoles.
Volgens die Distilled Spirits Council het rum in 2019 $ 2,3 miljard se verkope beloop, terwyl die kategorie ultra-premie rum meer as 6% meer as jaar gegroei het. "[Rum is] going to be the next big spirit, following along the train of whiskey," says Kenneth McCoy of the Rum House in Manhattan (If you need evidence of whiskey's luxury dominance, look no further than the release of a 25-year-old Pappy Van Winkle bourbon.)