20ste-eeuse ideologiese konflik tussen die Ooste en die Weste
Die Koue Oorlog (Russies: холо́дная война́, cholodnaja woina, Engels: Cold War; 1947–1991) was ’n langdurige toestand van politieke konflik, militêre spanning en ekonomiese mededinging wat ná die Tweede Wêreldoorlog (1939–1945) hoofsaaklik tussen die Sowjetunie en sy satellietstate aan die een kant en die Westerse wêreld, veral die Verenigde State, aan die ander kant onstaan het. Hoewel die twee belangrikste magte amptelik nooit regstreeks gebots het nie, het die konflik gelei tot militêre bondgenootskappe, die strategiese ontplooiing van wapens, uitgebreide hulp aan swakker lande, spioenasie, propaganda, ’n wapenwedloop, mededinging op internasionale sportgeleenthede en tegnologiese mededinging soos die ruimtewedloop.
Hoewel hulle in die Tweede Wêreldoorlog bondgenote teen die Spilmoondhede was, het die USSR en VSA verskil oor politieke filosofie en die samestelling van die wêreld ná die oorlog terwyl hulle die grootste deel van Europa beset het. Die Sowjetunie het die Oosblok geskep met die Oos-Europese lande wat hy beset het, sommige as sosialistiese Sowjetrepublieke geannekseer en ander satellietstate gemaak het. Van die laasgenoemde lande is later gekonsolideer as die Warskouverdragslande (1955–1991). As teenvoeter vir kommunisme het die VSA en sy bondgenote verenigings soos Navo gestig.
Die VSA het die Marshall-plan in werking gestel om Europa te help om vinniger te herstel ná die oorlog, maar die Sowjetunie wou die meeste Oosbloklande nie toelaat om deel te neem nie. Elders, soos in Latyns-Amerika en Suidoos-Asië, het die USSR kommunistiese rewolusies aangevuur en gesteun, en hy is deur verskeie Westerse lande en hul bondgenote teengestaan. Sommige lande het hulle by Navo en die Warskouverdrag geskaar, en ander het lid geword van die Beweging van Onverbonde Lande.
Tydens die Koue Oorlog was daar tydperke van relatiewe kalmte en ander van groot internasionale spanning, soos met die Berlynse Blokkade (1948–1949), Korea-oorlog (1950–1953), Berlynse Krisis van 1961, Viëtnamoorlog (1959–1975), Kubaanse missielkrisis (1962), Sowjetoorlog in Afghanistan (1979–1989) en Navo se Able Archer 83-oefeninge in November 1983. Albei kante het hulle tot détente gewend om politieke spanning te verlig en daarmee regstreekse militêre aanvalle te verhoed.
4 Indamming en die Korea-oorlog (1947–1953)
4.6 Die Chinese Burgeroorlog
5.2 Warskouverdrag en die Hongaarse Rewolusie
5.4 Sowjet-Chinese konflik, die ruimtewedloop en ballistiese missiele
6.4 Chinees-Amerikaanse betrekkinge
WOII en die tyd daarna (1939–1947)Wysig
Wjatsjeslaw Molotof onderteken die Molotof-Ribbentrop-verdrag in Moskou
Bondgenote teen die Spilmoondhede (1941–1945)Wysig
Konferensies oor na-oorlogse EuropaWysig
Begin van die OosblokWysig
Potsdam-konferensie en die Japannese nederlaagWysig
Die opbou van spanningWysig
Indamming en die Korea-oorlog (1947–1953)Wysig
Indamming en die Truman-doktrineWysig
Marshall-plan en die staatsgreep in Tsjeggo-SlowakyeWysig
Berlynse Blokkade en LugbrugWysig
Die begin van NavoWysig
Die Chinese BurgeroorlogWysig
In 1949 het Mao Zedong se Volksbevrydingsleër die Amerikaans gesteunde nasionalistiese regering in China verslaan en die Sowjetunie het gou ’n bondgenootskap met die nuwe Volksrepubliek China gesluit. Die nasionalistiese regering het na die eiland Taiwan uitgewyk. In die lig van die kommunistiese oorname van China en die einde van Amerika se monopolie in kernwapens in 1949, het Amerika dadelik begin om die indammingsbeleid uit te brei. Die Nasionale Veiligheidsraad het voorgestel dat pro-Westerse betrekkinge versterk word en verdedigingsuitgawes vervierdubbel word.
Amerika het ook sy indamming na Asië, Afrika en Latyns-Amerika uitgebrei om rewolusionêre nasionalistiese bewegings te stuit wat dikwels gelei is deur Kommunistiese partye wat deur die USSR gefinansier is. In die vroeë 1950's het Amerika ’n reeks bondgenootskappe gevorm met Japan, Australia, Nieu-Seeland, Thailand en die Filippyne en so verskeie militêre basisse op die langtermyn vir Amerika verseker.
General Douglas MacArthur tydens die Korea-oorlog in Incheon
Een van die belangrikste gevolge van indamming was die uitbreek van die Korea-oorlog. In Junie 1950 het Kim Il-sung se Koreaanse Volksleër Suid-Korea binnegeval. Die VN-veiligheidsraad het Suid-Korea gesteun en ’n VN-mag van Suid-Korea, Amerika, Brittanje, Turkye, Kanada, Australië, Frankryk, Suid-Afrika, die Filippyne, Nederland, België, Nieu-Seeland en ander lande het saamgespan om die inval te stuit. Die Korea-oorlog het Navo aangespoor om ’n militêre struktuur te ontwikkel.
Hoewel die oorlog China en Noord-Korea uitgemergel het en hulle dit teen laat 1952 wou beëindig, het Stalin daarop aangedring dat hulle aanhou veg en ’n skietstilstand is eers in Julie 1953, ná Stalin se dood, afgekondig. In Noord-Korea het Kim Il Soeng ’n hoogs gesentraliseerde en wrede diktatorskap gevestig, homself ombeperkte mag gegee en ’n formidabele persoonlikheidskultus daargestel.
Die toename van spanning (1953–1962)Wysig
Chroesjtsjof, Eisenhower en destalinisasieWysig
Sterktes van die Navo en die Warskouverdragslande in Europa in 1959
Warskouverdrag en die Hongaarse RewolusieWysig
Kaart van die Warskouverdragslande
Hoewel Stalin se dood in 1953 die spanning effens laat afneem het, het die situasie in Europa ’n ongemaklike gewapende vrede gebly. Die USSR, wat teen 1949 reeds ’n netwerk van wedersydse-hulp-verdrae in die Oosblok gesluit het, het in 1955 ’n amptelike alliansie in die Oosblok gevorm, naamlik die Warskouverdrag.
Die Hongaarse Rewolusie van 1956 het plaasgevind net nadat Chroesjtsjof gereël het dat die land se Stalinistiese leier, Mátyás Rákosi, uit sy amp onthef word. Ná ’n opstand deur die volk het die nuwe regering die geheime polisie amptelik ontbind en verklaar dat hy van plan is om aan die Warskouverdrag te onttrek en weer vrye verkiesings in te stel. Die USSR het die land binnegeval. Duisende Hongare is gearresteer, in die tronk gegooi en na die Sowjetunie verban, en sowat 200 000 Hongare het in die chaos uit die land gevlug. Die Hongaarse leier, Imre Nagy, en ander is tereggestel ná geheime verhore.
Nasionalistiese bewegings in sommige lande soos Guatemala, Indonesië en Indo-China het dikwels bande gehad met kommunistiese groepe – of so het dit ten minste vir die Weste gelyk. Amerika en die Sowjetunie het toenemend meegeding om invloed in die Derde Wêreld namate dekolonialisasie in die 1950's en vroeë 1960's momentum gekry het.
Sowjet-Chinese konflik, die ruimtewedloop en ballistiese missieleWysig
Vooruitgang in die ruimtewedloop (1957 tot 1975)
Die tydperk ná 1956 is gekenmerk deur ernstige terugslae vir die Sowjetunie, veral die beëindiging van die Sowjet-Chinese verbond. Mao het Stalin verdedig toe Chroesjtsjof hom in 1956 ná sy dood aangeval het en het die nuwe Sowjetleier met wantroue bejeën. Hy het hom daarvan beskuldig dat hy sy rewolusionêre aanslag verloor het.
Chroesjtsjof het hierna sy bes gedoen om betrekkinge tussen die twee lande te verbeter, maar Mao het nie belanggestel nie en China en die USSR het ’n intra-kommunistiese propaganda-oorlog begin. Die lande was in ’n bitter stryd gewikkel om leierskap in die globale kommunistiese beweging, en die twee het in 1969 militêr gebots oor ’n grenskonflik.
Aan die kernfront het die VSA en USSR hul stryd voortgesit en langafstandwapens ontwikkel wat tot in mekaar se gebied kon reik. In Augustus 1957 het die USSR die wêreld se eerste interkontinentale ballistiese missiel (IKBM) afgevuur en in Oktober die aarde se eerste ruimtesatelliet, Spoetnik 1. Met Spoetnik is die ruimtewedloop amptelik begin en die Apollo-maansendings het gevolg. Die veronderstelling was dat hoe beter jou ruimtetuie, hoe beter jou IKBM's.
Berlynse en Kubaanse KrisisWysig
██ Navo-lidlande ██ Bondgenote van die VSA ██ Kolonies ██ Warskouverdragslande ██ Bondgenote van die Sowjetunie ██ Neutrale lande
Konfrontasie deur détente (1962–1979)Wysig
Sterktes van die Navo en die Warskouverdragslande in Europa in 1973
Vanweë die 1973-oliekrisis en die toename in Derde Wêreld-alliansies soos die Organisasie van Petroleumuitvoerlande (Opul) en die Beweging van Onverbonde Lande, het swakker lande ruimte gehad om hul stem dik te maak en druk van die twee supermoondhede te weerstaan. Die USSR moes intussen aandag gee aan sy binnelandse ekonomiese probleme. In dié tyd het Sowjet-leiers soos Brezjnef en Aleksei Kosigin die idee van détente begin steun.
In 1968 het ’n tydperk van politieke bevryding in Tsjeggo-Slowakye bekend as die Praagse Lente, gelei tot vryheid van die pers, spraak en beweging, ekonomiese klem op verbruikersgoedere, asook die moontlikheid van ’n veelpartyregering, beperkte mag aan die geheime polisie en onttrekking aan die Warskouverdrag.
Die Sowjetunie en die meeste van die lande van die Warskouverdrag het Tsjeggo-Slowakye binnegeval. Dit is gevolg deur ’n vlaag van emigrasie, met tot 300 000 Tsjegge wat gevlug het. Joego-Slawië, Roemenië, China en Wes-Europese Kommunistiese partye het beswaar teen die inval gemaak.
Die Derde WêreldWysig
Die VSA het sy hulp aan vriendskaplike lande in Asië voortgesit. Konflikte in randgebiede, veral Viëtnam, het voortgeduur. Johnson het 575 000 troepe in Suidoos-Asië gestasioneer om die Nasionale Front vir die Bevryding van Suid-Viëtnam (NBF) en hul Noord-Viëtnamese bondgenote in die Viëtnamoorlog te verslaan, maar sy duur beleid het die Amerikaanse ekonomie verswak, en teen 1975 gelei tot wat die grootste deel van die wêreld beskou het as ’n vernederende neerlaag van die wêreld se magtigste supermoondheid teen een van die wêreld se armste lande.
Henry Kissinger, wat Amerikaanse veiligheidsadviseur en staatssekretaris onder presidente Nixon en Ford was, was 'n sentrale figuur in die Koue Oorlog terwyl hy in die kantoor was (1969-1977).
Die spanning tussen China en die USSR oor hul grensverskil het in 1969 ’n hoogtepunt bereik en pres. Richard Nixon van Amerika het besluit om die konflik te gebruik om die magsbalans in die Koue Oorlog na die Weste te verskuif. China wou sy betrekkinge met Amerika versterk in ’n poging om ’n houvas op die Sowjetunie te kry.
In Februarie 1972 het Nixon na Beijing gereis en met Mao Zedong vergader. Teen dié tyd was die Sowjetunie min of meer op gelyke voet met Amerika wat kernwapens betref terwyl die Viëtnamoorlog Amerika se invloed in die Derde Wêreld en sy betrekkinge met Wes-Europa geskaad het. Hoewel onregstreekse konflik tussen die supermoondhede in die laat 1960's en vroeë 1970's voortgeduur het, het die spanning begin verlig.
Nixon, Brezjnef en détenteWysig
Ná sy besoek aan China het Nixon met Sowjetleiers, onder andere Brezjnef, in Moskou vergader. Dit het gelei tot twee belangrike wapenbeheerverdrae: SALT I, die eerste omvattende beheerooreenkoms wat deur albei supermoondhede onderteken is, en die Anti-Ballistiese Missielverdrag.
Laat 1970's, verslegting van toestandeWysig
Hoewel pres. Jimmy Carter die kernwedloop verder wou stuit met ’n SALT II-ooreenkoms, is sy pogings in die wiele gery deur ander gebeure in die jaar, onder andere die Iranse Rewolusie en die Nicaragua-rewolusie, waartydens pro-Amerikaanse regerings afgesit is, en sy weerwraak teen die Sowjet-inmenging in Afghanistan in Desember.
Tweede Koue Oorlog (1979–1985)Wysig
In Desember 1979 het sowat 75 000 Sowjet-soldate Afghanistan binnegeval om die Marxistiese regering te steun wat gevorm is deur oud-premier Nur Muhammad Taraki, wat in September deur een van sy teenstanders in die party vermoor is. As gevolg daarvan het Carter die SALT II-verdrag aan die Senaat onttrek, beperkinge op die uitvoer van graan en tegnologie na die Sowjetunie ingestel, ’n aansienlike toename in militêre uitgawes gevra en aangekondig dat Amerika die Olimpiese Somerspele in 1980 in Moskou sou boikot. Hy het die Sowjet-inval beskryf as "die ernstigste bedreiging vir die vrede sedert die Tweede Wêreldoorlog".
Solidariteit in PoleWysig
Militêre en ekonomiese probleme in die VSA en USSRWysig
Spanning het toegeneem in die vroeë 1980's toe Reagan die Rockwell B-1 Lancer-program weer in werking gestel het wat deur die Carter-administrasie gekanselleer is, die LGM-118 Peacekeepers laat vervaardig het, Amerikaanse kruismissiele in Europa ontplooi het en sy eksperimentele Strategiese Verdedigingsinisiatief, wat die media "Star Wars" gedoop het, bekendgestel het – ’n verdedigingsprogram om missiele in midvlug af te skiet.
Intussen het die Sowjetunie duur betaal vir sy eie inmenging. Brezjnef was oortuig daarvan dat die Sowjet-oorlog in 1979 in Afghanistan kort sou duur, maar Moslemse vegters, gerugsteun deur Amerika an ander lande, het groot weerstand gebied teen die inval. Die Kremlin het byna 100 000 troepe gestuur om sy marionet-regering te steun en baie waarnemers het dit "die Sowjetunie se Viëtnam" genoem.
Laaste jare (1985–1991)Wysig
Michail Gorbatsjof en Ronald Reagan onderteken die INF-verdrag in die Withuis in 1987
Sowjet-onttrekking aan Afghanistan
Ontdooiing in betrekkingeWysig
In 1989 is Sowjet-soldate aan Afghanistan onttrek en teen 1990 het Gorbatsjof ingestem tot die hereniging van Duitsland.
Verbrokkeling van die SowjetunieWysig
Teen 1989 het Kommunistiese leiers van die Warskouverdragslande al hoe meer steun verloor sonder hulp van die Sowjetunie. In die USSR self het glasnost die bande laat verslap wat die land aanmekaargebind het en teen Februarie 1990, met die verbrokkeling van die Sowjetunie wat dreig, moes die Kommunistiese Party afstand doen van sy magsmonopolie.
↑ Orwell, George, The Observer, 10 Maart 1946
↑ Safire, William (1 Oktober 2006). "Islamofascism Anyone?". The New York Times. The New York Times Company. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2006-10-22. Besoek op 25 Desember 2008.
↑ Lippmann, Walter (1947). Cold War. Harper. Besoek op 2008-09-02.
↑ 43,0 43,1 43,2 43,3 43,4 43,5 43,6 43,7 Byrd (2003). "Cold War (hele hoofstuk)". The concise Oxford dictionary of politics. Oxford University Press. ISBN 0-19-280276-3. URL besoek op 2008-06-16.
↑ 44,0 44,1 Gaddis 2005, p. 25–26
↑ Kennan 1968
↑ Harriman, Pamela C. (Winter 1987–1988). "Churchill and...Politics: The True Meaning of the Iron Curtain Speech". Winston Churchill Centre. Besoek op 2008-06-22.
↑ 50,0 50,1 David, F. (1999). "Cold War (1945–1991): Causes [hele hoofstuk]". The Oxford Companion to American Military History. Oxford University Press. ISBN 0-19-507198-0. URL besoek op 2008-06-16.
↑ "Pas de Pagaille!". Time. 28 Julie 1947. Besoek op 2008-05-28.
↑ 65,00 65,01 65,02 65,03 65,04 65,05 65,06 65,07 65,08 65,09 65,10 65,11 Karabell 1999, p. 916
↑ Fehrenbach, T. R., This Kind of War: The Classic Korean War History, Brasseys, 2001, ISBN 1-57488-334-8, bl. 305
↑ "Soviet troops overrun Hungary". BBC News. November 4, 1956. Besoek op 2008-06-11.
↑ "Report by Soviet Deputy Interior Minister M. N. Holodkov to Interior Minister N. P. Dudorov (15 November 1956)" (PDF). The 1956 Hungarian Revolution, A History in Documents. George Washington University: The National Security Archive. 4 November 2002. Besoek op 2006-09-02.
↑ "Sputnik satellite blasts into space". BBC News. 4 Oktober 1957. Besoek op 2008-06-11.
↑ Klesius, Michael (2008-12-19). "To Boldly Go". Air & Space. Besoek op 2009-01-07. Italic or bold markup not allowed in: |publisher= (help)
↑ Von Geldern, James; Siegelbaum, Lewis. "The Soviet-led Intervention in Czechoslovakia". Soviethistory.org. Besoek op 2008-03-07.
↑ "Russia brings winter to Prague Spring". BBC News. 21 Augustus 1968. Besoek op 2008-06-10.
↑ Čulík, Jan. "Den, kdy tanky zlikvidovaly české sny Pražského jara". Britské Listy. Besoek op 2008-01-23.
↑ 128,0 128,1 "President Nixon arrives in Moscow". BBC News. 22 Mei 1972. Besoek op 2008-06-10.
↑ "The President". Richard Nixon Presidential Library. Besoek op 2009-03-27.
↑ "Leaders agree arms reduction treaty". BBC News. 18 Junie 2008. Besoek op 2008-06-10.
↑ Hamm, Manfred R. (23 Junie 1983). "New Evidence of Moscow's Military Threat". The Heritage Foundation. Besoek op 2007-05-13.
↑ Feeney, Mark (29 Maart 2006). "Caspar W. Weinberger, 88; Architect of Massive Pentagon Buildup". The Boston Globe. Encyclopedia.com. Besoek op 2008-06-21.
↑ "LGM-118A Peacekeeper". Federation of American Scientists. 15 Augustus 2000. Besoek op 2007-04-10.
↑ Lebow, Richard Ned and Janice Gross Stein (Februarie 1994). "Reagan and the Russians". The Atlantic. Besoek op 2010-05-28.
↑ Gaidar, Yegor. "Public Expectations and Trust towards the Government: Post-Revolution Stabilization and its Discontents". The Institute for the Economy in Transition. Besoek op 2008-03-15.
↑ Talbott, Strobe; Hannifin, Jerry; Magnuson, Ed; Doerner, William R.; Kane, Joseph J. (12 September 1983). "Atrocity in the skies". Time. Besoek op 2008-06-08.
Åslund, Anders (1990). "How small is the Soviet National Income?". The Impoverished Superpower: Perestroika and the Soviet Military Burden. California Institute for Contemporary Studies. ISBN 1-55815-066-8.
Blum, William; Evriviades, Marios (2006). Rogue State: A Guide to the World's Only Superpower. Zed Books. ISBN 1-84277-827-7.
Breslauer, George (2002). Gorbachev and Yeltsin as Leaders. Cambridge University Press. ISBN 0-521-89244-9.
Brinkley, Alan (1995). American History: A Survey. McGraw-Hill. ISBN 0-07-912119-5.
Buchanan, Tom (2005). Europe's Troubled Peace, 1945–2000. Blackwell Publishing. ISBN 0-631-22163-8.
Byrd, Peter (2003). "Cold War". The Concise Oxford Dictionary of Politics. Oxford University Press. ISBN 0-19-280276-3.
Calhoun, Craig (2002). Dictionary of the Social Sciences. Oxford University Press. ISBN 0-19-512371-9.
Carabott, Philip; Sfikas, Thanasis (2004). The Greek Civil War: Essays on a Conflict of Exceptionalism and Silences. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 0-7546-4131-7.
Cowley, Robert (1996). The Reader's Companion to Military History. Houghton Mifflin Books. ISBN 0-618-12742-9.
Crocker, Chester; Hampson, Fen; Aall, Pamela (2007). Leashing the Dogs of War: Conflict Management in a Divided World. US Institute of Peace Press. ISBN 1-929223-96-X.
Edelheit, Hershel and Abraham (1991). A World in Turmoil: An Integrated Chronology of the Holocaust and World War II. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-28218-8.
Ericson, Edward E. (1999). Feeding the German Eagle: Soviet Economic Aid to Nazi Germany, 1933–1941. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-275-96337-3.
Gaidar, Yegor (2007). Collapse of an Empire: Lessons for Modern Russia (in Russian). Brookings Institution Press. ISBN 5824307598. AS1-onderhoud: Onbekende taal (link)
Gibbs, Joseph (1999). Gorbachev's Glasnost. Texas University Press. ISBN 0-89096-892-6.
Glees, Anthony (1996). Reinventing Germany: German Political Development Since 1945. Berg Publishers. ISBN 1-85973-185-6.
Goldgeier, James; McFaul, Michael (2003). Power and Purpose: US Policy toward Russia after the Cold War. Brookings Institution Press. ISBN 0-8157-3174-4.
Goodby, James; Morel, Benoit (1993). The Limited Partnership: Building a Russian-US Security Community. Oxford University Press. ISBN 0-19-829161-2.
Gorbechev, Mikhail (1996). Memoirs. Doubleday. ISBN 0-385-48019-9.
Granville, Johanna (2004). The First Domino: International Decision Making During the Hungarian Crisis of 1956. Texas A & M University Press. ISBN 1-58544-298-4.
Hahn, Walter; Maître, Joachim (1993). Paying the Premium: A Military Insurance Policy for Peace and Freedom. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-28849-6.
Halliday, Fred (2001). Krieger, Joel; Crahan, Margaret E. (reds.). Cold War. The Oxford Companion to the Politics of the World. Oxford University Press. ISBN 0-19-511739-5.
Hanhimaki, Jussi; Westad, Odd Arne (2003). The Cold War: A History in Documents and Eyewitness Accounts. Oxford University Press. ISBN 0-19-927280-8.
Hennessy, Peter. The Secret State: Preparing for the Worst 1945–2010. Penguin, 2010. ISBN 978-0-14-104469-9 [2002, updated]
Higgs, Robert (2006). Depression, War, and Cold War: Studies in Political Economy. Oxford University Press US. ISBN 0-19-518292-8.
Hobsbawn, Eric (1996). The Age of Extremes: A History of the World, 1914–1991. Vintage Books. ISBN 0-679-73005-2.
Isby, David C.; Kamps, Charles jr. (1985). Armies of NATO's Central Front. Jane's Publishing Company Ltd. ISBN 0-7106-0341-X.
Jacobs, Dale (2002). World Book: Focus on Terrorism. World Book. ISBN 0-7166-1295-X.
Joshel, Sandra (2005). Imperial Projections: Ancient Rome in Modern Popular Culture. JHU Press. ISBN 0-8018-8268-0.
Karabell, Zachary (1999). Chambers, John Whiteclas (red.). The Oxford Companion to American Military History. Oxford University Press. ISBN 0-19-507198-0.
Karaagac, John (2000). Between Promise and Policy: Ronald Reagan and Conservative Reformism. Lexington Books. ISBN 0-7391-0296-6.
Kennan, George F. (1968). Memoirs, 1925–1950. Hutchinson. ISBN 0-09-085800-X.
Kolb, Richard K. (2004). Cold War Clashes: Confronting Communism, 1945–1991. Veterans of Foreign Wars of the United States. ISBN 0-9743643-1-2.
Kumaraswamy, P. R.; Karsh, Efraim (2000). Revisiting the Yom Kippur War. Routledge. ISBN 0-7146-5007-2.
Kydd, Andrew (2005). Trust and Mistrust in International Relations. Princeton University Press. ISBN 0-691-12170-2.
Lackey, Douglas P. (1984). Moral principles and nuclear weapons. Totowa, N.J: Rowman & Allanheld.
LaFeber, Walter (1991). Foner, Eric; Garraty, John Arthur (reds.). The Reader's Companion to American History. Houghton Mifflin Books. ISBN 0-395-51372-3.
Lakoff, Sanford (1989). A Shield in Space?. University of California Press. ISBN 0-585-04379-5.
Lee, Stephen J. (1999). Stalin and the Soviet Union. Routledge. ISBN 0-415-18573-4.
Lefeber, R; Fitzmaurice, M.; Vierdag, E. W. (1991). The Changing Political Structure of Europe. Martinus Nijhoff Publishers. ISBN 0-7923-1379-8.
Lewkowicz, Nicolas (2010). The German Question and the International Order, 1943–1948. Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-24812-0.
Link, William A. (1993). American Epoch: A History of the United States. McGraw-Hill. ISBN 0-07-037951-3.
Maynes, Williams C. (1980). “The world in 1980”.
McSherry, Patrice (2005). Predatory States: Operation Condor and Covert War in Latin America. Rowman & Littlefield. ISBN 0-7425-3687-4.
Moschonas, Gerassimos; Elliott, Gregory (2002). In the Name of Social Democracy: The Great Transformation, 1945 to the Present. Verso. ISBN 1-85984-346-8.
Muravchik, Joshua (1996). The Imperative of American Leadership: A Challenge to Neo-Isolationism. American Enterprise Institute. ISBN 0-8447-3958-8.
Nashel, Jonathan (1999). "Cold War (1945–1991): Changing Interpretations". The Oxford Companion to American Military History. Ed. John Whiteclay Chambers. Oxford University Press. ISBN 0-19-507198-0.
National Research Council Committee on Antarctic Policy and Science (1993). Science and Stewardship in the Antarctic. National Academies Press. ISBN 0-309-04947-4.
Nye, Joseph S. (2003). The Paradox of American Power: Why the World's Only Superpower Can't Go It Alone. Oxford University Press. ISBN 0-19-516110-6.
Odom, William E. (2000). The Collapse of the Soviet Military. Yale University Press. ISBN 0-300-08271-1.
Palmowski, Jan (2004). A Dictionary of Contemporary World History. Oxford University Press. ISBN 0-19-860875-6.
Patterson, James (1997). Grand Expectations: The United States, 1945–1974. Oxford University Press US. ISBN 0-585-36250-5.
Perlmutter, Amos (1997). Making the World Safe for Democracy. University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-2365-1.
Porter, Bruce; Karsh, La Efraim (1984). The USSR in Third World Conflicts: Soviet Arms and Diplomacy in Local Wars. Cambridge University Press. ISBN 0-521-31064-4.
Reagan, Ronald "Cold War". The Reader's companion to American history. Ed. Foner, Eric & Garraty, John Arthur. Houghton Mifflin Books. ISBN 0-395-51372-3.
Rycroft, Michael (2002). Beyond the International Space Station: The Future of Human Spaceflight. Johns Hopkins University Press. ISBN 1-4020-0962-3.
Schmitz, David F. (1999). "Cold War (1945–1991): Causes". The Oxford Companion to American Military History. Ed. John Whiteclay Chambers. Oxford University Press. ISBN 0-19-507198-0.
Shearman, Peter (1995). Russian Foreign Policy Since 1990. Westview Pess. ISBN 0-8133-2633-8.
Smith, Joseph; Davis, Simon (2005). The A to Z of the Cold War. Scarecrow Press. ISBN 0-8108-5384-1.
Stone, Norman. The Atlantic and Its Enemies: A History of the Cold War (2010); 668 pages; comprehensive scholarly overview
Stone, David (2006). A Military History of Russia: From Ivan the Terrible to the War in Chechnya. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-275-98502-4.
Taubman, William (2004). Khrushchev: The Man and His Era. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-32484-2.
Walker, Martin (1995). The Cold War: A History. H. Holt. ISBN 0-8050-3190-1.
Wood, Alan (2005). Stalin and Stalinism. Routledge. ISBN 0-415-30732-5.
Wood, James (1999). History of International Broadcasting. Institution of Electrical Engineers. ISBN 0-85296-920-1.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Koue Oorlog.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Koue_Oorlog&oldid=2109301"
Last edited on 9 Januarie 2020, at 03:04