'N Vaas uit die antieke Griekse beskawing toon Apollo wat die orakel van Delphi raadpleeg. G. Dagli Orti / DeAgostini-versameling via Getty Images
Sedert die begin van die pandemie is mense gedwing om hul opsies te oorweeg oor hoeveel risiko dit is om vir gewone aktiwiteite te waag - moet hulle byvoorbeeld na die kruidenierswinkel gaan of selfs opdaag vir 'n dokter wat gereeld beplan word?
As geleerde van antieke Griekse geskiedenis, Ek is geïnteresseerd in wat die klassieke ons kan leer oor die neem van risiko's as 'n manier om ons huidige situasie te verstaan.
Griekse mitologie bevat goddelike helde, maar die Griekse geskiedenis was gevul met mans en vroue wat blootgestel is aan groot risiko's sonder die gemak van die moderne lewe.
Een van die vroegste geskrewe werke in Grieks is 'Werke en dae', 'n gedig van 'n boer met die naam Hesiodos in die agtste eeu vC. Hesiod spreek daarin sy lui broer, Perses, aan.
Die bekendste afdeling van "Werke en dae" beskryf 'n kringloop van generasies. Eerstens, sê Hesiodos, het Zeus 'n goue generasie geskep wat 'geleef soos die gode, met harte vry van hartseer, ver van werk en ellende. "
Toe kom daar 'n silwer geslag, arrogant en trots.
Derde was 'n bronsgenerasie, gewelddadig en selfvernietigend.
Vierde was die ouderdom van helde wat in Troy na hul grafte gegaan het.
Ten slotte, sê Hesiodos, het Zeus 'n ystergenerasie gemaak wat gekenmerk is deur 'n balans tussen pyn en vreugde.
Terwyl die vroegste generasies volgens Hesiodos die lewe sonder bekommernisse geleef het, word die lewe in die huidige ystergenerasie gevorm deur risiko, wat lei tot pyn en hartseer.
Gedurende die gedig ontwikkel Hesiodio 'n idee van risiko en die bestuur daarvan wat algemeen was in antieke Griekeland: mense kan en moet stappe neem om voor te berei op risiko, maar dit is uiteindelik onontkombaar.
Soos Hesiodo sê, "die somer sal nie vir altyd hou nie, bou graanskure, "Maar vir mense van die huidige geslag,"daar is geen bedwang en bedroefheid bedags of die dood in die nag nie. "
Met ander woorde, mense staar die gevolge van risiko in - ook lyding - omdat dit die wil van Zeus is.
Voortekens en waarsêery
As die gode die uitkoms van die risiko bepaal het, was een kritieke onderdeel van die voorbereiding om onsekerheid die hoof te bied, om die wil van Zeus te probeer uitvind. Hiervoor vertrou die Grieke op orakels en voortekens.
Alhoewel die rykes dalk betaal om die orakel van Apollo in Delphi te versoek, het die meeste mense hulle gewend tot eenvoudiger tegnieke om leiding van die gode te soek, soos dobbelsteen gooi gemaak van dier knokkel bene.
Trou, of ongetroud bly? Antieke Grieke laat soms die dobbelsteen besluit. PHAS / Universal Images Group via Getty Images
'N Tweede tegniek het behels dat 'n vraag op 'n loodtablet, waarop die god 'n antwoord sou gee soos 'ja' of 'nee'. Hierdie tablette bevat 'n wye verskeidenheid kommer van gewone Grieke. In die een vra 'n man met die naam Lysias die god of hy in die skeepvaart moet belê. In 'n ander vra 'n man met die naam Epilytos of hy in sy huidige loopbaan moet voortgaan en of hy 'n vrou moet trou wat opdaag, of moet wag. Van een van die twee mense is niks bekend nie, behalwe dat hulle na die gode gewend het toe hulle met onsekerheid gekonfronteer is.
Voortekens is ook gebruik om byna elke besluit in te lig, hetsy publiek of privaat. Mans wat 'chresmologoi' genoem word, versamelaars wat die tekens van die gode geïnterpreteer het. enorme invloed in Athene gehad. Toe die Spartane in 431 vC binnegeval het, sê die historikus Thucydides, hulle het oral antwoorde uitgespreek. Toe die plaag Athene tref, merk hy op dat die Atheners net so 'n profesie in herinnering geroep.
Chresmologoi het soveel rol gespeel in die versterking van die publiek se vertroue dat die welgestelde Atheense politikus Alcibiades privaat gekontrakteer as spin dokters om mense te oorreed om die risiko's van 'n ekspedisie na Sisilië in 415 vC oor die hoof te sien
Vir die Grieke het vertroue in die gode alleen hulle nie heeltemal teen risiko's beskerm nie. Soos Hesiodod uitgelê het, was die versagting van die risiko nodig om sowel die gode as die menslike optrede in ag te neem.
Generaals het byvoorbeeld voor die geveg offers aan gode soos Artemis of Ares gebring, en die beste bevelvoerders het geweet hoe om elke voorteken as 'n positiewe teken te interpreteer. Terselfdertyd egter ook generaals aandag gegee aan strategie en taktiek om hul leërs alle voordele te gee.
Daar is ook nie na elke voorbode geluister nie. Voor die Atheense ekspedisie na Sisilië in 415 vC, is standbeelde gewy aan Hermes, die reisgod, met hul gesigte uitgekrap.
Die Atheners het dit as 'n slegte voorteken geïnterpreteer, wat miskien wat was die oortreders bedoel. Die ekspedisie het in elk geval gevaar, maar dit het in 'n verpletterende nederlaag geëindig. Min mense wat vertrek het, het ooit na Athene teruggekeer.
Die bewoners was duidelik vir die Atheners: die ontheiliging van die standbeelde het almal in die ekspedisie in gevaar gestel. Die enigste oplossing was om straf die oortreders. Vyftien jaar later moes die redenaar Andocides verdedig homself in die hof teen beskuldigings dat hy betrokke was.
Hierdie geskiedenis verklaar dat individue miskien goddelike straf vryspring, maar om voortekens te ignoreer en nie voorsorg te tref nie, was dikwels gemeenskaplike probleme eerder as individuele probleme. Andocides is vrygespreek, maar sy verhoor toon dat wanneer iemand se optrede almal in gevaar stel, dit 'n gemeenskap se verantwoordelikheid was om hulle verantwoordelik te hou.
Orakels en kneukelbene is vandag nie in die mode nie, maar die antieke Grieke wys vir ons die werklike gevare van riskante gedrag, en waarom dit belangrik is dat die risiko nie aan 'n eenvoudige dobbelsteen oorgelaat word nie.