Verken die landskap om jou só - Christians
Verken die landskap om jou só
Een van die belangrike vaardighede van goeie mis­sionale leiers is die vermoë om 'n kaart te maak van die landskap om hulle.
Die landskap waardeur die kerk se roeping beweeg is nie 'n teerpad oor 'n vlakte nie. Dit is eerder soos die veld waardeur 'n trop buffels stadig na hulle weiding loop. Hoe die landskap lyk het 'n baie groot invloed op hoe hulle beweeg. Die groter koers mag vas wees, maar die slote, die bosse en bulte bepaal hoe hulle daar­heen aanstap.
Gemeentes bestaan en leef in uiteenlopende landskappe. Gestuurde gemeentes steur hulle aan hierdie landskap en hulle leiers het 'n prentjie in hulle kop van waar die gemeente in die groter prentjie pas.
Gemeentes wat 'n impak maak, het die kuns bemeester om in die wêreld te gaan wandel. "Die wêreld" verwys dan na hulle onmiddellike omgewing. Wat gaan aan in die gemeenskap, wat gaan aan in mense se lewe, waar is die nood en wat is die tendense?
Om dit uit te vind is eintlik nie so moeilik as wat dit klink nie. Jy moet net gaan vra. Verskillende sleutel­persone in die gemeenskap gee vir 'n mens verskillende perspektiewe. Die skoolhoof kan nogal baie vertel van wat in die gesinne van sy leerders aangaan. Die polisiebevelvoerder weet van die misdaadtendense, die maatskaplike werker kan vir jou vertel van die nood en behoeftes in die gemeenskap. Die mediese dok­ter het 'n prentjie van die gesondheid en ook van die geestesgesondheid en die haarkapper sal vir jou kan vertel waaroor skinder hulle. Dit is natuurlik ook goed om by ander leraars in die gemeenskap te gaan hoor, veral dié in gemeentes van ander tale en rasse.
Talle gemeentes se hele verstaan van hulle roeping het al dramaties geskuif nadat hulle geluister het wat in die gemeenskap om hulle aangaan. Hulle ontdek nood waarvan hulle nie geweet het nie, maar ook vennote met wie hulle kan handevat. Om dit uit te vind moet jy bereid wees om te gaan luister.
Om 'n kaart van die landskap te maak, gebruik gemeentes twee van die kernkapasiteite wat gestuurde gemeentes nodig het. Dit is die vermoë om te luister en die vermoë om te waag om oor grense te gaan. Julle kan nie 'n kaart maak deur net met mekaar te praat of net deur die Bybel te lees nie (hoe belangrik hierdie twee ook al mag wees!). Julle moet uitgaan en gaan luis­ter. En so met die uitbeweeg en luister kry 'n mens 'n prentjie van waarheen God julle roep en hoe om daar te kom.