Psychological Horoscope Analysis - Astrodienst Guest user u1356876512
26-Jun-2017, 10:01 UT/GMT Regstreekse buitelandse belegging - Wikipedia
Die term regstreekse buitelandse belegging (RBB; Engels: foreign direct investment, FDI) verwys na die netto-toevloei van buitelandse beleggingskapitaal om aandele van 'n maatskappy (tenminste tien persent van die totale effekte) te koop wat in 'n ander nasionale ekonomie sake doen as dié van die belegger. Regstreekse buitelandse beleggings behels drie bestanddele: Belegging in aandele, herbelegging van inkomste en kort- en langtermynlenings tussen die moedermaatskappy (of multinasionale onderneming) en sy buitelandse filiaalmaatskappye.
2 Die determinante van RBB
2.1 Mikrodeterminante van RBB
2.2 Makrodeterminante van RBB
In die jare ná die Tweede Wêreldoorlog het multinasionale maatskappye uit die Verenigde State die meeste regstreekse buitelandse beleggings gedoen aangesien die res van die wêreld nog besig was met die heropbou van sy ekonomieë. In die tydperk tussen 1945 en 1960 het gevolglik sowat driekwart van nuwe regstreekse buitelandse beleggings (insluitende herbeleggings van winste) uit die VSA gekom. Regstreekse buitelandse beleggings het sedertdien 'n wêreldwye ekonomiese verskynsel geword en is ook nie langer tot maatskappye uit OECD-lidstate beperk nie. Die belangrikheid van RBB in die globale ekonomie het steeds verder toegeneem, en RBB-ekwiteite verteenwoordig tans meer as 20 persent van die wêreldwye bruto geofrasie produk (BGP).
Die determinante van RBB[wysig | wysig bron]
Net soos die voorbeeld van Suid-Afrika en baie ander lande toon is 'n beleid wat vryehandel en 'n oop ekonomie behels nie op sigself voldoende om buitelandse beleggers aan te lok nie. 'n Aantal wetenskaplike outeurs soos Wang en Swain (1997) verdeel die tipiese karakteristieke van 'n ontvangerland in mikro-, makro- en strategiese determinante.
Mikrodeterminante van RBB[wysig | wysig bron]
Die mikrodeterminante van RBB word veral deur plaaslike besonderhede bepaal wat 'n invloed op die winsgewendheid van 'n spesifieke sakeonderneming of ekonomiese sektor het. Die karakteristieke van 'n ontvangerland wat 'n invloed op sy produktiwiteit en koste het, is markgrootte en -groei, arbeidskoste, die ekonomiese beleid van die regering, tariewe en handelsbeperkings.
Markgrootte en -groei
Die meeste multinasionale maatskappye verkies hoër ontwikkelde lande met groot plaaslike markte waar hulle hul produkte en dienste winsgewend kan bemark.
Arbeidskoste speel 'n belangrike rol by die besluit van 'n multinasionale maatskappy om buite sy tuisland te belê. Stakings en ander dispute skrik beleggers af. Lae lone en koste en doeltreffende produksiemoontlikhede word as positief beskou, maar daar moet in gedagte gehou word dat opgeleide mannekrag en spesialiste benodig word. Arbeidskoste moet dus veral die produktiwiteit van werknemers weerspieël en kan ook hoër wees indien die onderneming doeltreffend en winsgewend kan produseer. Lae lone speel gevolglik 'n belangrike rol vir ondernemings wat arbeidsintensiewe produkte vervaardig. Kleiner Japannese sakeondernemings verkies dikwels om hulle produkte in Asiatiese buurlande met laer arbeidskoste te vervaardig en weer van daar in te voer. Groter multinasionale maatskappye bekyk daarenteen veral die markgrootte en -groei en verwagte plaaslike verkope.
Die ekonomiese beleid van die ontvangerland se regering het meestal 'n groot invloed op die winsgewendheid van 'n multinasionale maatskappy se plaaslike filiale. Gewoonlik probeer regerings buitelandse beleggers met 'n aantal finansiële en ander aansporings wat daarop gemik is om 'n beleggingsprojek winsgewender te maak na hulle lande te lok. Tipiese voorbelde is uitstel van belasting, uitvoersubsidies en doeanevrye invoer van benodigde onderdele. Hierdie maatreëls word dikwels verbind met regerings se pogings om beleggings in minder ontwikkelde gebiede van 'n land te bevorder of uitvoergerigte sektore van