Dogbyt: Wat om te doen? En hoe jy jouself daarteen kan beskerm
'N Hondbyt kan baie pynlik wees en baie weefsel seermaak. Veral ernstige kan 'n ernstige bytbesering wees deur honde in die gesig en nek. Ongeag die erns van die besering, is daar altyd die gevaar dat die bytwond besmet sal raak. Die hond speeksel bevat baie bakterieë. Daarom moet elke hondbyt so gou as moontlik deur 'n dokter voorsien word. In die eerste plek is dit egter die regte noodhulp. Lees hier hoe u op 'n hondbyt moet reageer!
Dogbyt: kort oorsig
Wat om te doen met 'n hondbyt? Maak die wond skoon, ontsmet en verseël dit (byvoorbeeld met 'n pleister). Druk op 'n sterk bloeiende byt, druk 'n steriele, steriele materiaal (soos 'n steriele kompress) en pas indien nodig drukverbinding aan.
Dog Bite risiko'sernstige vel- en spierbeserings, senuweebeserings (soms met gevolglike sensoriese versteurings), vaskulêre letsels (soms met gevaarlike bloedverlies), beenbeserings, wondinfeksie, vorming van onooglike littekens
Wanneer na die dokter? In beginsel moet elke bytwond deur 'n dokter ondersoek word en, indien nodig, behandel word (veral met swaar bloeding).
Selfs klein byt kan vuur aansteek. In die ergste geval ontwikkel 'n lewensbedreigende tetanus of hondsdolheidinfeksie!
In die geval van 'n ernstig bloeiende hondbytwond, moet u so gou as moontlik na die eerste behandeling 'n dokter raadpleeg of die ambulans skakel!
As die hond slegs die vel effens gekrap het (skuur) en u nie dieselfde met die dokter wil hê nie, moet u die wond deeglik skoonmaak en in die volgende ure en dae waarneem. Vir tekens van ontsteking (rooiheid, swelling, oorverhitting, toenemende pyn) onmiddellik na die dokter!
Dogbyt: Wat om te doen?
As u 'n hond irriteer of skrik (onbedoeld), kan hy vinnig vasvat. Soms word net die vel oppervlakkig gekrap. Met sy afgeronde tande en sterk kaakbespiering kan 'n hond ook ernstige weefselbeserings op die slagoffer opdoen.
Basies, by a Byt wond makliker manier die volgende noodhulpmaatreëls word aanbeveel:
Maak die wond skoon: Maak die byt saggies, maar deeglik skoon met louwarm water en seep sodra dit nie meer swaar bloei nie.
Ontsmet die wond: Gebruik 'n vel ontsmettingsmiddel om die hondbytwond te ontsmet.
DekwondAs 'n klein hap gewond word, is 'n pleister voldoende. Aan die ander kant moet u 'n groter bytwond bedek met 'n steriele verband of 'n gaaskompress.
Aan die dokter!
Op een Bytwond met swaar bloeding U moet eers die bloeding stop: druk 'n sagte, kiemvrye materiaal (soos 'n steriele kompress) op die byt of in die wond. Optioneel is 'n drukverband nuttig. Kry die pasiënt onmiddellik na die dokter of waarsku die nooddienste – veral as die bloeding nie kan stop nie!
Hond byt: risiko's
'N Hondbyt hou 'n aantal risiko's in: eerstens kan baie weefsel beseer word, soos spiere, senuwees, bloedvate en bene. Aan die ander kant kan indringende kieme (veral uit die speeksel van die hond) 'n wondinfeksie veroorsaak.
'N Hondbyt kan weefselskade van verskillende erns veroorsaak. In ligte gevalle word slegs die oppervlakkige vellaag (epidermis) beseer.
'N Hond kan ook 'n dieper letsel oplê. Dikwels is dit 'n kombinasie van punksie, skeur en seer. Soms skei die vel dan van die onderliggende weefsel (soos vetterige weefsel). Dokters praat hiervan Ablasie (dekor).
Daarbenewens, in 'n diep hondbyt langs die vel en spierweefsel, kan senuwees, bloedvate en soms selfs bene beseer word. senuwee beserings kan senuweefoute veroorsaak (sensoriese versteurings). Dit kan byvoorbeeld beteken dat die gevoel van aanraking in die betrokke gebied nie meer so goed is soos voorheen nie.
by vaskulêre beserings Oormatige bloed kan ophoop in 'n skaars rekbare spierhuis (= groep spiere omring deur 'n fascia). Die gebied swel en is seer. Dokters praat hier van die sogenaamde kompartementsindroom, As gevolg hiervan, kan spierswakheid en senuweeverlies ontwikkel.
By babas en jong kinders het 'n hondbyt dikwels slegte gevolge: die dier kan selfs makliker met hulle wees as by ouer kinders en volwassenes. Byt of skeur die hele liggaamsdele af (bv. ore, hande of selfs die hele kop).
Hond byt infeksie
Of 'n bytwond klein of groot, oppervlakkig of diep is – daar is altyd 'n risiko vir wondinfeksie. Omdat in die hond speeksel baie kieme is wat tydens die byt in die wond beland en hier 'n ontsteking veroorsaak. Bakterieë van die velflora van die bietjie sowel as omgewingsbakterieë kan die bytwond besmet. Maar dit gebeur minder gereeld as 'n wondinfeksie deur bakterieë uit die speeksel van die hond.
'N Besmette bytwond word aangedui deur 'n swelling en rooiheid wat rondom die wond versprei.
Volgens navorsing lei vyf tot 25 persent van alle honde byt tot 'n wondinfeksie. In individuele gevalle hang die hang Waarskynlikheid van wondinfeksie in honde byt op verskillende faktore. Dit sluit in:
Soort en graad van die verontreiniging van die bytwond
Omvang van die vernietiging van weefsel
die individuele pasiëntprofiel, bv. verhoogde risiko van infeksie by jong kinders, bejaardes en verswakte immuunstelsels (bv. as gevolg van diabetes, MIV, kanker of kortisoonbehandeling)
Geaffekteerde liggaamsgebied (honde byt op die hande, voete, gesig en geslagsdele lei dikwels tot wondinfeksie)
Tipiese patogene van honde byt infeksies is byvoorbeeld bakterieë van die genera Pasteurella, Streptococcus, Staphylococcus en Neisseria, Aan die risiko van 'n lewensgevaarlike tetanus of hondsdolheid-infeksie moet u ook aan 'n hondbyt dink.
Sommige wondinfeksies bly oor plaaslik beperk, Maar dit kan ook gebeur dat die patogene versprei na ander weefsels en organe, Moontlike gevolge is dan byvoorbeeld:
sellulitis: Dit word verstaan ​​as die verspreiding van die ontsteking na die omliggende weefsel.
abses: Pus ophoping in 'n holte wat veroorsaak word deur ontsteking-geïnduseerde smelt van weefsel
Gelenkempyem: Pus ophoping in die gewrigspasie (deur die infeksie van die hondbyt na 'n aangrensende gewrig te versprei)
Ontsteking van 'n hele gewrig (artritis): Dit gebeur by 'n hondbytbesmetting, maar selde.
die infeksie sporadies na ander organe verspreiwat byvoorbeeld kan lei tot osteomiëlitis, breinvliesontsteking of opeenhoping van die etter in die lewer, longe of brein.
Dit is veral gevaarlik as 'n hondbytbesmetting na die hele liggaam versprei (sistemiese infeksie): Op hierdie manier kan 'n bakteriese toksemie (bakteriële sepsis) ontwikkel. Aangetaste pasiënte voel baie siek en het dikwels 'n hoë koors. Daar is lewensgevaar!
Hond byt: wanneer na die dokter?
In 'n hond byt wond is basies 'n doktersbesoek is raadsaam, Selfs as die hond met sy puntige tande slegs klein wonde in die vel gelaat het, kan hulle baie diep bereik, wat die risiko van wondinfeksie verhoog. Dit is omdat kieme van die speeksel diep in die weefsel kan binnedring en ontsteking kan veroorsaak, terwyl die rande van die wond vinnig by die klein ingangspunt in die boonste lae van die vel kleef, sodat verdere wondversorging onnodig blyk te wees. Daarom is klein byt meestal gevaarliker as groot byt, wat gereeld swaar bloei en stadiger toemaak.
Dit is ook raadsaam om 'n dokter by 'n hondbyt te besoek, want die pasiënt kan 'n Inenting teen tetanus of hondsdolheid nodig. Hierdie entstowwe moet so gou as moontlik gegee word omdat albei siektes lewensgevaarlik kan wees. Die inenting teen hondsdolheid moet byvoorbeeld binne 72 uur na die byt van die hond toegedien word om die infeksie veilig te voorkom. Moet dus nie huiwer om na die dokter te gaan na 'n hondebytbesering nie!
Honde byt: ondersoeke by die dokter
Eerstens verhoog die dokter in gesprek met die pasiënt of die ouers (by kinders met honde byt) die mediese geskiedenis (anamnese). Moontlike vrae is:
Waar en wanneer is jy (of jou kind) gebyt?
Het die voorkoms van die wond verander sedert die byt van die hond? Indien wel, hoe (swelling, rooiheid, pus, ens.)?
Voorraad of is daar koors?
Is daar enige ander klagtes soos gevoelloosheid in die area van die bytwond of bewegingsversteurings van die aangetaste liggaamsdeel?
Is daar toestande wat tans bestaan ​​(soos diabetes)?
Neem u (of u kind) medikasie (soos kortisoon of ander immuunonderdrukkers)?
Belangrik vir die dokter is ook meer gedetailleerde inligting oor die hond wat gebyt het. Dit is byvoorbeeld belangrik aan watter ras hy behoort, hoe sy gesondheidstatus en inentingstatus lyk en of die dier opvallend aggressief was, moontlik baie speeksel en skuim voor sy mond gehad het (vermoede van hondsdolheid!). As dit nie u eie hond is nie, moet u sodanige inligting by die honde-eienaar inwin en dit aan die dokter deurgee.
Na die anamnese-onderhoud volg 'n fisiese ondersoek: die dokter sal die hondbytwond presies ondersoek. Hy kyk na hoeveel weefsel beseer is, hoe sleg die wond is en of daar tekens van ontsteking is (soos swelling, rooiheid, oorverhitting, etter). Uiteindelik sal hy die hondbytwond fotografeer (vir dokumentasie).
In die geval van 'n hondbyt aan die arm of been, kontroleer die dokter ook die beweeglikheid van die aangetaste ledemaat (soos in die elmboog of kniegewrig). Ook word spierkrag, reflekse en die gevoel van die vel (sensitiwiteit) getoets. Dit kan gebruik word om moontlike skade aan spiere, senings of senuwees op te spoor.
Bloedanalises na 'n hondebyt kan die dokter toon as pasiënte met 'n ernstige bytbesering baie bloed verloor het. Boonop dui sekere bloedvlakke op 'n aansteeklike infeksie. Byvoorbeeld, by 'n hondbytontsteking word verskillende inflammatoriese parameters in die bloed verhoog, soos die witbloedselle (leukosiete) en die C-reaktiewe proteïen (CRP).
Smeer van honde bytwonde
Die dokter neem 'n smeer van die bytwond of kry monsters van die wondsekresie vir 'n meer gedetailleerde analise in die laboratorium. Daar word gekontroleer of moontlike patogene van 'n hondbytbesmetting in die steekproefmateriaal gekweek kan word. Indien wel, kan die dokter die pasiënt dan 'n geskikte middel teen die kieme voorskryf.
As daar vermoed word dat benige weefsel in die hondebyt beseer is, kan 'n röntgenondersoek duidelikheid bied. In die geval van 'n hondbyt in die gesig of die skedel, begin die dokter meestal rekenaar tomografie (CT) of MRI (magnetiese resonansbeelding, MRI). Albei metodes bied baie gedetailleerde beelde wat nie net beenbeserings openbaar nie, maar ook sagteweefselbeserings en bloeding (soos binne die skedel).
Honde byt: behandeling deur die dokter
Die mediese behandeling van 'n hondbytwond hang af van watter deel van die liggaam die dier gebyt het en hoe uitgebreid die besering is. Algemene maatreëls vir wondsorg is:
Die bytwond skoonmaak (bv. met 'n 1% organoiodine-oplossing)
wond besproeiing met soutoplossing
debridement (Uitsny van geskeurde, gekneusde en dooie wondweefsel)
Primêre wondsorg: direkte wondsluiting met gips, weefselkleefmiddel, krammetjies of hegting. Dit word gedoen met ongekompliseerde byt, wat hoogstens 'n paar uur oud is.
Sekondêre wondversorgingDie hondbytwond bly aanvanklik oop (soms oor dae) en word 'n paar keer skoongemaak voordat dit uiteindelik gesluit word (bv. Deur hegting). Dit is nodig vir groot en / of gapende wonde sowel as besmette wonde.
indien nodig, immobiliseer van beseerde liggaamsdeel (veral by wondinfeksie)
indien nodig, binnepasiëntbehandeling (in ernstige sowel as besmette byt)
In sommige gevalle is die dokter aan die pasiënt om 'n bakteriële wondinfeksie te voorkom antibiotika gee. Dit kan byvoorbeeld nuttig wees vir vars diep byt en byt in kritieke dele van die liggaam (hande, voete, gebiede naby die gewrigte, gesig, geslagsdele). Selfs pasiënte met 'n verhoogde risiko vir infeksie (soos diabete) en pasiënte met inplantings (soos 'n kunsmatige hartklep), kry dikwels voorkomende antibiotika na 'n hondbyt.
As daar reeds 'n bakteriële wondinfeksie is, sal dit beslis met antibiotika behandel word.
'N Tetanus-inenting word deur die dokter gegee nadat 'n hond byt in die afwesigheid van entstofbeskerming (bv. Laaste tetanus wat te lank gelede geskiet is) of 'n onbekende status van inenting.
'N Hondsdolheid-entstof is nodig as 'n infeksie nie uitgesluit kan word nie (byvoorbeeld wanneer hy deur 'n wilde hond gebyt word, byt deur 'n huishond wat ongewoon vriendelik of aggressief optree – hondsdol is vermoed!).
Verhoed dat honde byt
Daar is verskillende maatreëls wat help om 'n hondbyt te vermy:
Moet nooit 'n kind alleen met 'n hond laat nieselfs al is dit die andersins goeie huishond. Selfs buite die spel kan die hond die kind skielik as 'n bedreiging en byt voel.
Let op Waarskuwingseine van die hond soos die terugtrekking van die dier, die verhoging van die lippe en die flits van die tande, die gryn, ore aansit, geplooide pels, hoë stert of vasgevangde stert.
Moenie die hond versteur terwyl hy eet of slaap nie! As u u voedsel wegneem van 'n hond wat voed, of skielik (en grofweg) aan 'n slapende hond raak, kan dit klap.
Wees ekstra versigtig as u dit hanteer Moederdiere en hul hondjie.
ontkoppel honde hardloop na mekaar nie.
Vermy harde geluid (soos skree) naby die hond. Die dier kan harde geluide as 'n bedreiging sien en dit dan sluit.
Moenie na 'n vreemde hond hardloop nie! Dit kan die dier irriteer, dit bang maak of sy jaginstink wek.
Vreemde honde U moet slegs aan 'n troeteldier raak as die eienaar dit toelaat (hy ken sy troeteldier die beste). Laat die hond jou altyd byt voordat jy daaraan raak.
As u een het vreemde hond sonder eienaar Let op die volgende reëls om nie 'n hondbyt te waag nie:
Bly kalm en bly stil!
Moenie paniekerig raak nie en moenie skree nie!
Moenie na die hond staar nie (veral nie direk in die oë nie)!
Sê 'Nee!' Of 'Gaan huis toe!' Of iets soortgelyks met 'n diep stem.
Staan ten beste sywaarts teenoor die dier – direkte konfrontasie kan die dier tot 'n hondbyt irriteer.
Wag totdat die hond belangstelling verloor en weg is!
Verduidelik u kind ook oor die regte hantering van honde! Hulle verduur dikwels 'n hondbyt, veral in kritieke streke soos kop en nek.