Binne die Christelike raamwerk is gemeenskap, vriendskap en liefde teenoor ander mense nie 'n middel tot 'n
doel (genot, bevrediging, 'n skoon gewete) nie, maar 'n doel opsigself. 'n Telos. God in die drie-eenheid ervaar van die ewigheid af gemeenskap in die drie persone wat mekaar liefhet en verheerlik, en so is die mens ook geskep om in gemeenskap met andere en met God te lewe, lui dié teologie. Mens sou dus kon sê dat die kielie-knoppiewêreld gebrekkig is omdat die mense daardie gemeenskap mis. Hier is die regiseur Christopher Nolan ons een voor met sy fliek Inception. In 'n onstellende toneel wys hy 'n saal vol mense op beddens, gekoppel aan droomdrippe, heeldag bewusteloos maar besig om saam in mekaar se drome hulle lewens uit te leef.
Hoekom? Het hierdie mense nie dan alles wat die "goeie lewe" sou behels nie? In hulle drome is hulle vry en gelukkig, met alles wat hulle harte kan begeer ten opsigte van gesondheid, vervulling, welvaart, opwinding... Ja selfs ware liefde met regte persone. Is dit dalk die hemel? Want eendag gaan ons die geleentheid hê om so 'n lewe te kies – oor 50 jaar of 'n 100 jaar – dis net 'n kwessie van tyd. Soos wat vandag se super-rykes die ruimte invaar, gaan more s'n droom. En oormore gaan almal kan droom. Ons beter vandag hieroor besin, want nes kernwapens steeds die mensdom se morele ontwikkeling vooruit is (We have guided missiles and unguided men het Martin Luther King Jnr gesê), verg hierdie moontlikheid uiterse verantwoordelikheid. Ek vra weer: hoekom sou jy nie uitgezonk, maar doodgelukkig, jou lewe op 'n bed wil deurbring nie?