Verskillende verse teken 'n donker prentjie: Die een sprinkaanswerm na die ander het alles wat groen is opgeëet; die sprinkaanswerms word 'n massale vyandige leër wat alles verorber; hulle het vrugtebome kaal gestroop (:4, 6, 7). 'n Ontsettende droogte het sy tol geeis. Selfs die geharde dadelboom, het verdor (:12). Daar het 'n einde gekom aan die vreugde van die mense (Joël 1:12 e). Die saaiboere was verslae, omdat die oes op die land tot niet is. Dit sou selfs nie werk om vergetelheid in die roes van alkohol te soek nie, want daar was geen wyn nie. Die mense het ontdek:Voor ons oë is ons kos weggevat (Joël 1:16).
Die toneel van ontsettende verlatenheid word geteken: Die saad lê verskrompel onder die kluite, die graanskure lê verlate, die skure lê afgebreek … (Joël 1:17). Die vee bulk en blêr: die troppe beeste dwaal rond, want hulle het niks om te vreet nie, ook die kleinveetroppe kry swaar (Joël 1:18). … die veld treur (Joël 1:10 b).
Sou dit alles ons vandag tref, sou die banieropskrifte van môre se koerant dit uitbasuin: Ekonomie stort in duie!
Dié boer kan iets van Joël 1 begryp as die skape blêrend agter die bakkie aanhardloop in die hoop dat hulle voer sal kry; as die stroom graan wat in die stropertenk val, te dun is om die insetkoste te verhaal.
Dit is iets wat die een verstaan wat vroeër afgetree het en wat agterkom dat inflasie sy pakket opgevreet het; ook die een wat aan die einde van die maand plek vir iemand anders moet maak en nie weet waar môre se kos vir sy vrou en kinders vandaan gaan kom nie …
Waarom het dit so sleg met God se volk gegaan? Joël teken die somber prentjie dat God sy volk met ontsettende teenspoed getref. Hy dit gedoen, omdat hulle in hulle sonde volhard het.
Waarheen neem 'n mens in hierdie ramptoestand jou toevlug? Sal jy dan troos gaan soek in die erediens? Die inwoner van Juda wat hierdie profesie aangehoor het, sou ontdek dat die leë graanskure en verwoeste wingerde ook die tempel raak. Twee maal lees ons: Die graanoffer en die drankoffer is weggeneem uit die huis van die Here (Joël 1:9, 13). Dié dinge wat kenmerkend was van die Ou Testamentiese godsdiens, het ontbreek. Daar was nie eens troos in die tempel nie. Ja, beleef ons nie ook dat haglike ekonomiese omstandighede die kerk lamlê nie? Min van die gevestigde kerke beleef dat hulle begroting klop. Gemeentes verkoop geboue; sommige ontbind.
Dít is die troostelose en somber prentjie wat die profeet, Joël, in hoofstuk 1 teken. Dit blyk dat dit ook nog nie die einde van die ellende is nie. Die vreeslike dag! Die dag van die Here is naby: Dit is 'n dag van verwoesting, dit kom van die Almagtige af (Joël 1:15). Hierdie ekonomiese ramp is maar, volgens die profeet, slegs God se voorlopige straf. Dit is net 'n voorloper van die komende dag van die Here, die dag van sy oordeel. Die ergste kom nog, só sê die profeet in die Naam van die Here! Tog is daar lig in die donker:
Die Here beheer omstandighede
Die taal en styl van die profeet verras ons. Sy beskrywing is nie swaar en donker nie. Dit is digterlik. Waarom só? Dit blyk dat die dag van komende oordeel die dag van die Here is! Selfs die ramptoestand wat Juda beleef het, was die – voorlopige – gerig van God!
Die ramptoestand het nie buite beheer geraak nie. Dit was ten volle onder beheer. God Almagtige het dit ten volle beheer; Hy het dit doelgerig bestuur.
Waar die Almagtige en Alwyse God aan die stuur staan, daar is elke ding op sy plek. Daar het elke gebeurtenis sy doel. Dit is omdat die profeet, Joël, dít van harte glo en bely – ook ten opsigte van die ramptoestand wat Juda ervaar – dat hy dit in digterlike verwondering teken.
Wat was die Here se doel met die ramp waarmee Hy sy volk getref het? Die opdrag kom: Bepaal 'n vasdag, roep die gemeente bymekaar, bring die leiers en al die inwoners van die land na die huis van die Here julle God toe. Roep tot die Here (Joël 1:14). Ja, die volk is juis opgeroep erediens toe – dáár waar daar nie meer graanoffer en drankoffer was nie. Hulle moes die Here aanroep, al het hulle nie meer die middele gehad waarmee hulle hulle godsdiens kon beoefen nie.
Hiertuit is duidelik die vraag is nie of die uiterlike fasette van ons diens aan die Here in plek is nie, die vraag is of die ware geloof in Hom in ons harte leef. Elders stel die profeet dit so: Waarmee sal ek die Here tegemoetgaan en my buig voor die hoe God? Sal ek Hom tegemoetgaan met brandoffers, met jaaroud kalwers? [ … ] Hy het jou bekend gemaak, o mens, wat goed is; en wat vra die Here van jou anders as om reg te doen en liefde te betrag en ootmoedig te wandel met jou God (Miga 6:6,8)? Ook koning Saul het uit die mond van Samuel verneem: Het die Here behae in brandoffers en slagoffers soos in gehoorsaamheid aan die stem van die Here? Kyk, om gehoorsaam te wees is beter as slagoffer, om te luister beter as die vet van ramme (1 Sam 15:22).
Wanneer dit swaar gaan wanneer alles onseker is, wanneer jy nie meer weet watter kant toe nie, is daar net een ding om te doen: Roep die Here aan. Doen dit in die vertroue dat Hy jou uit jou ellende kan verlos.
Kan ons dit regtig doen? Gaan dit werk? Beslis ja. Die Here God het is immers aan ons kant (Rom 8:31). Hy het dit bewys deur sy Seun vir ons te gee. Saam met Hom skenk Hy ons alles in genade (Rom 8:32).
Ons glo dit. Hierdie geloof is nie ons eie prestasie nie. Die Here skenk dit in genade. Hy bewerk dit in ons harte deur sy Gees.
Ons moet in al ons omstandighede die Here in geloof en vertroue aanroep. Wie dit doen, kan reken op die belofte: Elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word (Rom 10:13).
Die Here is in beheer van al ons omstandighede. Hy bestuur ook ons nood sodat ons ons vertroue op Hom Alleen kan vestig; sodat ons sy Naam in volle geloofsvertroue kan aanroep. Die apostel bied perspektief: Ons weet dat God alles ten goede laat meewerk vir die wat Hom liefhet, die wat volgens sy besluit geroep is (Rom 8:28). Ja, dit is wanneer hierdie wonderlike waarheid vir ons soos 'n bron van lig oopbreek, dat selfs ons teenspoed vir ons 'n bron van dankbaarheid kan word. Dan kan ons ook soos Joël digterlik raak oor selfs ramptoestande wat ons beleef.
Die almagtige, alwyse God is immers ten volle in beheer daarvan. Hy bestuur dit doelgerig om ons, ook wanneer ons die pad van dankbare gehoorsaamheid byster raak, terug te bring om Hom te gehoorsaam. Dan kan ons saam met die profeet, Joël, die Naam van die Here aanroep en ook ons ekonomiese rampe en godsdienstige droogtes voor die Here lê in die geloof dat Hy ook daardie omstandighede op sy tyd en wyse sal verander – ons weer voorspoed sal laat beleef.
Saam met Joel kan ook ons nou sê: Ek roep tot U, Here, want 'n vuur het die weiveld verteer, 'n brand het al die bome in die veld weggebrand. Die diere in die veld wag op uitkoms van U af, want die spruite het opgedroog, 'n vuur het die wêreld verteer (Joel 1:19 – 20).
Ons het ongekende politieke en ekonomiese storms beleef: Nenegate; die "State of Capture" rapport; Gupta Leaks; rommelstatus; Multi Choice; Steinhof … Daar is geen einde nie. Die korrupsie tier buite beheer voort. Die belastingbetalers steier onder die las. Werkloosheid is buite beheer. Die armstes leef in ellende.
Die profeet Joël teken 'n sootgelyke situasie. Die volk van God het onhoudbare omstandighede beleef. Wat doen 'n mens in sulke omstandighede? Hy roep tot die Here. Hy doen dit omdat die Here in beheer is van die omstandighede wat sy volk beleef. Sy boodskap: Vertrou op die Here wat omstandighede beheer
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2017 12 17) Vertrou op die Here wat omstandighede beheer Joel 1-14 en 19tot20
Indien jy na die preekbespreking (in Engels) wil luister, kliek hieronder op die simbool ►
Previous PostPrevious (2017 12 17 1e) God is groot en getrou; Hy handel met die trotses en nederiges Luk 1 v46tot55 ♪