Dissipelskap - Joy! Digital
– deur Pastoor Gordon Claasen
"En in die dae het Petrus in die midde van die dissipels opgestaan." – Handelinge 1:15 (OV).
Dissipelskap is nie beperk tot die twaalf nie. Die vroeë kerk het geglo dat 'n gelowige veronderstel is om 'n dissipel te wees. Die dissipels is in Handelinge 11:26 vir die eerste keer Christene genoem. Die term "Christen" word net drie keer in die Bybel gebruik en dít deur die ongelowiges. Dit was 'n politieke term. Konings sowel as die howe het dit gebruik om die volgelinge van Jesus te identifiseer. Dit het 'n term geword wat baie losweg in ons samelewing gebruik word. Dit dra vandag amper niks meer van die oorspronklike krag, waardes, toewyding en standaarde nie. Selfs die woord "wedergeboorte" weerspieël nie meer die ware koninkryksdimensies nie. Dit beteken nou bloot dat iemand "gered" is.
Gelowiges wat sê hulle is "weder-gebore" identifiseer hulleself so om hulle van tradisionele, filo-sofiese "Christene" te onderskei, wat nie gered is nie. Om weder-gebore te wees, beteken nou bloot dat ek my lewe vir die Here gegee het. Dit behels nie meer 'n verdere vereiste soos die term "dissipel" nie. Ons is dissipels – nie net wedergebore gelowiges nie. Dit vereis verdere toewyding soos in die vroeë kerk. Jesus het nie die term "dissipel" geskep nie. Hy het in 'n seisoen en kultuur van dissipels gelewe. Johannes het dissipels gehad (Matteus 9:14). Daar was mense wat die dissipels van Moses genoem was (Johannes 9:28). Die Fariseërs het dissipels gehad. Die woord dissipel behels die idee van mense wat absoluut toegewyd is tot 'n sisteem van leringe en opleiding. Dit is mense met sterk oortuigings en intense toewyding. Is jy 'n dissipel?