Rustieke dog elegante minimalistiese woonstel met ligte speel - Ontwerp - 2022
'N Rustieke dog elegante woonstel van 155 vierkante meter is in Cidade Jardim, Brasilië, geskep deur die argitek Nildo José en die span. Casa Dendê Duratex is 'n skoon en minimalistiese argitektuur. Daar word skerp lyne gebruik en bedek met 'n monochrome kleurpalet om 'n atmosfeer van moderne sofistikasie oor te dra. Kromagtige elemente speel egter ook 'n rol, wat die naat tussen muur en plafon dramaties afrond met impak en grasie. Hierdie vloeibare omgewing werk as 'n analogie van die Bahiaanse recôncavo, terwyl ligte filterende muxarabi-skerms die tradisionele Bahiaanse argitektuur vereer. Hierdie argitektoniese element word ook gebruik om 'bokse' binne die uitleg te bou, wat 'n versteekte kombuis en 'n en suite-badkamer huisves.
'N Hele muur is toegewy aan Brasiliaanse cachaça-bottels in die sitkamer, wat 'n lang swart kenmerkende muur weerkaats. Die bottels is versier met die Bahia-sand, wat 'n subtiele knik gee aan die koloniale verlede van die Recôncavo. Die rakke, wat in samewerking met Florense ontwerp is, sink in 'n binnekant van die swart geribde muur aan die een kant.
Die kromme van die muur beweeg in lyn met 'n wit sekelbed. 'N Wit muurarmlamp met 'n swaaiarm steek uit die vormige omtrek en vorm 'n verbinding met die meubelplasing. Elke stuk is uniek, soos werke van beeldhoukuns.
'N Driehoekige moderne koffietafel vorm 'n wonderlike kliptafel wat minimalisties en modern in die kern van die ruimte meng. Geïnspireer deur die tradisionele Bahiaanse argitektuur, verdeel 'n muxarabi-ventilasieskerm die sonlig wat deur die dakraam binnedring. Die skerm is gekoppel aan spesiale glas wat die son se strale beheer om die binneland af te koel van die hoë temperature in die streek.
'N Cappuccino-aksentstoel gee 'n diepte aan die wit sitkunsopstelling. 'N Geweven tapyt versprei onder hom. Die meeste weefsels en tapyt in die huis is van Bahia gebring en vervaardig deur die tradisionele handweefgetou van die staat, wat soortgelyk is aan dié wat gebruik word om rushangsels te vorm.
Die moderne kaggel is 'n elegante ontwerp op die plafon in die hoek van die kamer, wat neerdaal deur 'n boeiende uitsig op 'n ou majestueuse boom. Aan die ander kant van die kaggel klim 'n hoë leer op die rakke van die cachaça.
'N Tweede sitarea word verbind met die eetarea van die kombuis. Daarbo vorm 'n dramatiese sweepboog waar die muur aan die plafon voldoen. Trancoso Duratex-houtpanele in konkaaf formaat beklee die optiese illusie, wat die vertikale en horisontale vlak donker verwar. Die toon lyk soos die ryk gekleurde en weerstandbiedende stam van die Jacarandá da Bahia boom. Verbrande sement bedek die aangrensende mure, wat 'n linnekleur met 'n hoë kontras teen die houtboog skep. Die ligte bedekking verwys na die eenvoudige fasades van die strandhuise in Bahia.
'N Gourmet-eiland verdeel om aan die een kant 'n kroegie te gryp.
Die kombuis is in 'n sentrale kassie met skermdeure versteek.
Alle wit kombuiskaste verdwyn behalwe in die muxarabi-skermkas. As dit toegemaak word, word die blok volumetriese spel met lig en skaduwees.
Vloer van natuurlike klip bring tasbare, rustieke vibes in.
Die binneruim laat stereotipiese Bahia-kleur agter, hoewel hulle 'n band met die vaderland in sy besonderhede het.
Die geboë argitektuur vorm 'n wonderlike ingang tot die meester-suite.
Lig speel oor tekstuurmure en bou my mistiek.
'N Unieke witmetaal-kopstuk is besig om oor die breedte van die slaapkamer te beweeg, en dit skep rolle lig en skadu. Een stylvolle slaapkamerstoel rus by bifoldige patiodeure.
Die tradisionele bedtafellamp word vervang deur 'n verreikende muurarmlamp.
Die huis is gevul met werke van Sidney Amaral, Ulysses Boscolo, Junior Suci, Célia Euvaldo, Zé Rufino, Karin Lambrecht en Marcia Thompson, plus handwerk van ex-votos van Galeria Estação.
Wit linne en dekbedovertrek rus onder sagte natuurlike kleure. 'N Bypassende ligte, sandkleurige bedkassie-modes, 'n sagte, gesofistikeerde estetiese slaapkamer. 'N Lae bedkassie-eenheid oorbrug die gaping tussen die bedbasis en raamstoel glad.
Die badkamer op die teenoorgestelde kant is ook geleë in die sentrale skermkas wat die kombuis huisves. Hierdie mikro-argitektoniese element laat die hele kamers onsigbaar raak, net deur deure toe te maak.
As die oopgemaakte boks oopgemaak word, bied dit 'n ruim en ligte stortkamer met 'n moderne toilet- en nietheidsarea wat deur nog 'n stel bifold-skermdeure geopenbaar word.
'N Minimalistiese wit spoelplaat skuil tussen die wit kruiswerk. 'N Klein wit ontlasting word die landingsplek vir nat handdoeke en weggegooide klere.
Die nietigheid is 'n eenvoudige afgesnyde hoek wat onder 'n hysdeur ingesteek is. Ruwe beton bou 'n rugplas agter die reghoekige vaartuigkom, wat op 'n valse rak geplaas is.
'N Enkele glasvaas bied 'n bietjie huislike aanraking en verbinding met die natuur. 'N Moderne wit kraan strek vanaf die syvlak van die nietige hoek om die vlak verhouding te akkommodeer. 'N Bekende handbeeld is 'n plek om 'n handdoek op te hang.
'N Smal glasskerm skei die stort van die toilet - meer vir estetika as werklike beskerming teen enige spatsone. Die skermmure laat sonlig binnegaan.
Die deur oor die nietige eenheid hou ventilasie.
Die vloerplan illustreer hoe die sentrale kombuis- / badkamervolume privaatheid bied aan die slaapkamerarea vanaf die hoofvertrekke.