Selfs ná die reaktiewe voorval, kan ons ons eie ontsteltenis steeds vererger, aangesien ons brein herhaaldelik oor ons brein herhaal. Met tyd en herhaalde onopgeloste ontwrigtings word mense selfs meer oortuig dat hul stories waar is. Vennote begin mekaar deur die filter van verkeerde veralgemenings sien.
Jy hoor waarskynlik die ergste verhale in jou kop wanneer jy geaktiveer word. Volgende keer as dit gebeur, let op jou selfprent. Is daar 'n algemene tema - soos hoe onsensitief jou maat is, of hoe kom jy altyd laaste? Kan jy sien hoe gelowige sulke stories jou selfs meer ontsteld raak?
Om oorsaak-en-effek verduidelikings te vestig
Die betekenisvolle deel van jou brein beoog om oorsaak-en-effek skakels tussen dinge te vestig. In baie gevalle help dit jou om goed te funksioneer. Dit is goed om 'n voorspellende model te hê vir hoe dinge werk en hoe om veilig te bly in die fisiese wêreld. Jy leer om beide maniere te kyk voordat jy die straat oorsteek, voorspel hoe biljartballe sal herstel en dink vier beweeg vorentoe in skaak. Die analitiese brein is dus baie nuttig vir baie dinge in die wêreld, veral waar eenvoudige reëls van toepassing is.
Vir sake wat so ingewikkeld is as menslike verhoudings, is die analitiese vermoë van jou brein egter nie baie reg nie, veral as jou primitiewe alarm begin skakel. Daardie stem in jou kop wat verduidelik wat aangaan, kan dit maklik verkeerd kry. U weet dit goed, aangesien u waarskynlik al baie keer deur ander misverstaan ​​is.
Jy weet ten minste dat ander mense se brein dit verkeerd kry. Maar jy het ook een van daardie storievertellerende brein! En dit is nie net baie beperk as dit verhoudings betref nie, dit kan baie skade aan jou liefdeslewe veroorsaak.
Wanneer die storievertellerende brein inligting verwerk, sal dit oor vereenvoudig word, en dit sal willekeurig verbind die kolletjies gebaseer op vorige ervaring en die verlede onvoltooide besigheid - nie op die huidige realiteit nie!
Weet wat ons nie weet nie
In die 1940's, voordat effektiewe farmaseutiese middels ontdek is, het breinchirurte bevind dat hulle ernstige epilepsie kan genees met 'n operasie wat die linker en regterkant van die brein geskei het. In hierdie radikale chirurgiese prosedure het dokters die corpus cal losum geskei, 'n belangrike kanaal van verband tussen die brein se regter- en linkerkantse halfrond. Dit het die interhemisferiese donderstorm wat aanvalle veroorsaak, voorkom en sodoende die lewens van pasiënte gered. As gevolg hiervan het die meeste inligting nie meer tussen die twee helftes van die brein gevloei nie.
Neurowetenskaplike Michael Gazzaniga het besef dat hierdie pasiënte 'n seldsame geleentheid gegee het om te kyk hoe elke kant van die brein in relatiewe isolasie funksioneer. (Michael S. Gazzaniga, "Two Brains: My Life in Science," in Binne Sielkunde, ed. Patrick Rabbitt (New York: Oxford University Press, 2009), 101-16.) In die 1960s het hy meer as vier dekades van navorsing begin oor pasiënte wat hierdie operasie gehad het. In een studie het hy 'n dwaas prentjie geprojekteer wat net sigbaar was vir die regte visuele veld van 'n pasiënt, wat dan begin lag. Toe vra hy die pasiënt: "Hoekom lag jy?"
Die pasiënt het nie geweet nie, maar die storievertellerende brein (in die brein se linker halfrond) sal nog steeds 'n antwoord maak. Die pasiënt sou iets sê, "Dit is 'n snaakse projeksie masjien," of "Julle loop hier 'n dom proef."
In 'n ander studie, Gazzaniga geprojekteer 'n skrikwekkende film wat net gesien word deur die pasiënt se regterbrein. Die pasiënt het gevoel senuweeagtig. Gevra waarom, die pasiënt het vinnig beweer dat Gazzaniga se navorsingsassistent 'n bietjie creep gekyk het. Alhoewel die pasiënt se ontstellende gevoelens intern in die regterbrein geaktiveer is, het die linkerbrein beweer dat die oorsaak 'n ewekansige persoon in die kamer was.
Deur jare van sulke vindingryke studies het Gazzaniga deeglik gedemonstreer hoe die betekenis-deel van die brein ad-libs en net dinge maak. Dit maak stories wat klink soos redelike verduidelikings vir wat ons doen en voel, of wat die ander persoon se gedrag beteken. En ons glo hierdie stories asof hulle feite was.
Op dieselfde manier, wanneer ons alarm veroorsaak word, en ons nie besef wat dit werklik is nie, maak ons ​​brein 'n storie uit: "My maat gee my nie om my gevoelens nie," of "Ek kan haar nooit behaag nie. "Dit is asof 'n skrikwekkende film in ons regterbrein begin speel terwyl ons met ons intieme vennoot praat.
Ons begin begin voel en selfs optrede, maar ons erken nie die oorsaak nie. Wanneer ons maat vra, "Hoekom is jy so ontsteld?" Blaas ons ons storie uit: "Omdat jy nooit na my luister nie!" Of "Omdat jy altyd reg moet wees!"
Verhale wat ons aan die gang hou
Watter stories kom in jou kop op as jy ontsteld raak? Die volgende lys toon sommige van die meer algemene stories wat opduik wanneer daar in ons liefdeslewe nood is. Kontroleer enige stories wat jou verstand vervaardig het toe jy deur 'n maat geaktiveer is. Verander die voornaamwoorde "hy" en "sy" om by jou situasie aan te pas.
Hierdie oefening is in die aanlyn-werkboek se "Reaktiewe Stories" -afdeling (beskikbaar by www.fiveminuterelationshiprepair.com).
"Ek is alleen."
'Hy sluit my uit.'
"Sy is so ver."
"Ek is op die lys."
"Ek kom altyd laaste."
'Hy lyk net nie omgee nie.'
"My gevoelens maak nie saak nie."
"Ons is nooit meer naby nie."
'Sy is nie in my nie.'
"Ek is net nie seker ek maak saak nie."
'Dis soosof hy my nie sien nie.'
'Ek weet nie hoe om haar te bereik nie.'
"As ek nie gedruk het nie, sou ons nooit naby wees nie."
"Hy het my glad nie nodig nie."
"Niks wat ek doen is ooit genoeg nie."
"Sy waardeer my nie."
'Ek kan dit nooit reg kry nie, so ek gee op.'
'Ek moet een of ander manier foutief wees.'
"Ek voel soos 'n mislukking as 'n maat."
"Dit lyk net so hopeloos."
"Ek probeer alles kalm te hou."
"Ek probeer om nie die boot te steek nie."
"Ek gaan in my dop waar dit veilig is."
"Ek is net nie so behoeftig nie."
"Sy word net ooremotional."
"Ek kan dinge op my eie hanteer."
"Ek weet nie waaroor hy praat nie. Ons is goed. "
"Ek probeer dinge regmaak om die probleem op te los."
Ons het ons basiese oortuigings en verwagtinge gevorm oor verhoudings met ons eerste beduidende ander - ons ouers en vroeë versorgers. Hoe ons deur hulle behandel is en hoe ons hulle sien behandel het, het gelei tot die verwagtinge en interpretasies wat ons gedagtes ons vandag aan die gang hou. Hierdie programmering het voortgegaan met broers en susters, vriende, eweknieë op skool en enige ander betekenisvolle verhoudings waar ons probeer het om ons behoeftes te ontmoet.
As ons emosioneel pynlike of frustrerende gebeurtenisse ervaar, het dit sekere vreesknoppies in ons brein geïnstalleer. Hier is 'n paar van die algemene vreesknoppies wat in intieme vennootskappe voorkom. Dit sluit in die vrees om ...
verlaat, verwerp, verlaat, alleen, onnodig, onbeduidend, onsigbaar, geïgnoreer, onbelangrik, gebrekkig, skuldig, nie goed genoeg nie, onvoldoende, 'n mislukking, onwettig, beheer, vasgevang, oorweldig, versmoor, buite beheer, hulpeloos, swak.
Watter van hierdie het jy al ooit in 'n beduidende liefdesverhouding gevoel? Sulke vrese kan veroorsaak word deur enige gebeurtenis wat gelyk het aan 'n vorige voorval waar ons beduidende behoeftes gefrustreer is.
Die vroeë boodskappe Impressum
Donna se vreesknoppie om nie goed genoeg te wees nie, was gekoppel aan die manier waarop haar pa haar geleer het oor hoe sy op skool moes optree, hoe sy beter moes presteer in 'n klas of hoe sy haarself kon verbeter. As kind het Donna die boodskap gekry dat sy nie lief was nie.
'N Kernbehoefte om aanvaar te word en waardeer, het gedreig om te bedreig toe haar pa in sy lesingstoon begin. Gehoor Eric gebruik 'n soortgelyke stemtoon wat hierdie vreesknoppie veroorsaak het, en die storie het in haar gedagtes gekom dat "Eric aan my praat soos ek dom is!"
Donna het nog nie geleer dat haar storievertellende brein haar mislei het nie. Op dieselfde manier het Eric se innerlike storieverteller Donna verkeerd verstaan. Hy het grootgeword met ouers wat voortdurend aangevoer het. Hy het hulpeloos en bang gevoel toe hy hul harde stemme hoor, en hy het gewoonlik in sy kamer gehardloop en weggesteek. As 'n volwassene sou hy maklik in die verhaal val, dat hy magteloos was toe iemand kwaad geword het of hul stem om hom opgewek het.
Donna en Eric is soos die pasiënte in die eksperiment, waar hulle geen werklike idee gehad het waarom hulle bang of ontsteld gevoel het nie. Maar hul gedagtes het in die spasies met stories gevul. So as jy jouself raak ontsteld, kan dit jou en jou verhouding dien om te breek en enige storie te vra oor "hoekom" wat in jou gedagtes kom.
Wanneer jy ontsteld is, raak in die gewoonte om jouself te vra:
"Wat as ek onakkuraat is in hoe ek dit sien?"
"Wat as my storie eenvoudig is wat ek vrees om waar te wees? "
Kopiereg © 2015 deur Susan Campbell en John Grey.
Kyk na 'n video / onderhoud met die outeurs: Maak vinnig opwinding met VYF-MINUTE VERHOUDINGS REPARASIE
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Bang vir vrees? Moenie wees nie! Vrees is positief en nuttig