Daar was 'n aantal veldslae voor die inname van Bloemfontein en die ontberings wat die soldate meegemaak het, was beslis nie bevorderlik vir siekes nie.
Maagkoors was 'n endemiese siekte in die gebied waardeur die soldate beweeg het. Ook was die watervoorraad beperk en nie altyd geskik vir menslike gebruik nie. Dit was somer en die manskappe moes stap van Belmont oor Magersfontein, Paardeberg, Poplar Grove en Driefontein. Die gevolg was dat hulle erg aan ontberings en 'n gebrek aan vars kos gely het.
'n "Stationary''-hospitaal was maar net 'n veldhospitaal wat letterlik vir 'n langer tydperk, 'n paar dae, tot stilstand gekom het. Dit was verwag dat hulle op een of ander manier voorsiening vir beddens vir die pasiënte sou maak.
In die veldhospitale was geen linne of slaapklere vir pasiënte nie. 'n Siek soldaat met diarree het weke lank in sy kakie-uniform gelê. In 'n beltent was 8 tot 10 mense styf teen mekaar gedruk sodat dit feitlik onmoontlik was om tussen hulle te beweeg. Die meeste het slegs 'n enkel kombers gehad om op te lê met soms 'n ``waterproof'' daaronder met geen kussings of bêreplek vir persoonlike besittings nie.
Die sanitêre geriewe was haglik. Bloemfontein het nie 'n sanitêre spoelstelsel gehad nie en 'n emmerstelsel was in gebruik wat deur die munisipaliteit se reinigingsafdeling verwyder is.
Stof en die vlieë het die lewe vir almal versuur. Naby die Volkshospitaal en die Algemene Hospitaal was die perdestalle van die leër, die sogenaamde ``remount station'' teen die Bloemfonteinberg (later Naval Hill). Dit was 'n groot bron van vlieë. Geen wonder die 9 Algemene Hospitaal is as ``a tented city of pestilence'' beskryf nie.
Verder was daar geen poging tot klassifikasie en dus die moontlike skeiding van die pasiënte nie. Siek manskappe het van die transporte wat hulle meestal van die stasie of die kampe gebring het, (ossewaens) gesteier met 'n siekte wat genoem was ``N.Y.D.'' (not yet diagnosed) en 'n ander met ``S.C.F.'' (simple continuous fever) en hulle kon weerskante van 'n maagkoorspasiënt in 'n tent beland. Ná twee maande in Bloemfontein het die Nr. 9-hospitaal nog net 20 verpleegkundiges gehad met 1 700 pasiënte. 'n Britse LP, mnr. Burdett-Coutts, was in Bloemfontein einde April en begin Mei in die slegste tyd. Hy het briewe aan die Times geskryf en op 29 Junie 1900 in die Britse laerhuis gepraat, wat die Britte baie geskok het.