hoofkantoor | SAUK.co.za - Nuus.info
Posts tagged with 'hoofkantoor'
Inbraak by Valke-kantoor – Vingerafdruk geïdentifiseer
ŉ Vingerafdruk wat by die hoofkantoor van die Valke gevind is nadat daar vroeg in Julie daar ingebreek is, is geïdentifiseer. Lt.genl. Yolisa Matakate, waarnemende hoof van die Valke, het dit Vrydag aan die parlementêre komitee vir polisie bekendgemaak. Matakate is deur die komiteelede uitgevra oor die inbraak in die eerste week van Julie by […]
Categories: Afrikaans, Afrikaner, ANC, misdaad, Nuus, Staatsveiligheid
Tags: afrikaans, Afrikaanse, Afrikaanse Nuus, Afrikaner, hoofkantoor, inbraak, Info, Nuus, ondersoek, Pretoria, Regering, Silverton, Suid Afrika, Valke, vingerafdruk, Zuid Afrika Bybelstudie | Bodemklippe
Posted on Junie 12, 2019 by Ansophie Joubert
Soms vlieg die tyd net so dat ek waarlik voel ek hou nie by nie. Skrif wat vir my uitstaan en ‘n groot impak in my lewe maak, word soos ou bekende vriende waar ek weer en weer kuier. Die gedeelte in Sagaria 4 is een van hulle – diep in my hart en maklik op my tong. Daaroor het ek reeds in 2014 ‘n reeks oor Sluitsteenwoorde geskryf: Bodemklippe 43-45.
Argitektuur en omgewing het nog altyd ‘n groot rol in my lewe gespeel. Ek kan nie werk of kreatief wees as die kamer, die huis en ek self nie aan sekere vereistes voldoen nie. Meestal is die hoogste eis ordelikheid, maar ek moet erken mooi is vir my baie belangrik. Dit is seker die rede dat ek Sagaria 4 lees en die sluitsteen in ‘n pragtige gedagtebeeld geniet – absoluut elke keer as ek dit lees. Ek kan ook nie sê dat daardie beeld elke keer dieselfde is nie. Soms sien ek ‘n geboude boog in ‘n tuinmuur wat lei na ‘n afgesonderde en dig begroeide ruigte waar ‘n mens in privaatheid en stilte kan vertoef. Ander kere is die boog deel van die ingang van ‘n droommooi huis – dalk ‘n rooibaksteen tradisionele styl of met Frans provinsiale rofheid of Italiaanse klassieke verwaarloosde oud-wêreldsheid. Ons verbeelding is onbeperk en ek geniet die vryheid van beelde wat die mooiste van ons wêreld in my kop kan opdis. Ons verbeelding is onder beheer van die Heilige Gees om in die onsienlike te “sien” en ons geloofsprentjie geestelik tasbaar te maak.
Die werklikheid is dalk baie ver van die gedagte-prentjie. Dit is juis waarom die kuier in my kop so ‘n heerlike instrument van plesier is, waarmee ek vir myself ‘n hele wêreld kan voorstel . Ek maak altyd prentjies as ek lees; net so as ek die Bybel lees. Dit is nie moeilik om met die argeologiese herstrukturering in die antieke tyd in te “kyk” en ‘n redelike voorstel te maak van die reuse taak van die terugkerende bannelinge in Esra en Nehemia.
Die land het na sewentig jaar nog steeds die littekens van verwoesting gedra en die stad Jerusalem se heel belangrikste elemente: die muur en die Tempel was ‘n skerp herinnering aan ‘n wrede beleg en ‘n bloedige nederlaag teen Nebukadneser, die Babiloniër. Soos ons gesien het in die reeksie oor Nehemia, het die Persiese heerser, Kores, met uitsonderlike en wonderbare goedgesindheid, Nehemia toegelaat om die muur te herbou. Die magtige Babilonië is deur die Mede en Perse oorwin. Na die Meed, Darius (onthou die storie van Daniël in die leeukuil) heers Kores nou oor die uitgebreide ryk. Die muur is in ‘n rekordtyd van 54 dae herbou.
Die volgende taak was die Tempel. Die struktuur wat deur Nebukadneser verwoes is, was die Tempel van Salomo. Die gebou was een van die wonders van die antieke wêreld. Die weelde, prag en praal was alombekend. Musikante het vier en twintig uur van elke dag die Here aanbid. Dit was die kulminasie van die visionêre uitkoms en opheffing van ‘n slawevolk na die hoogtepunt van die Hebreeuse beskawing.
Die bannelinge het hierdie triomfantelike geskiedenis van uitkoms uit Egipte en die historiese begeerte om hulle God te vereer met die beste moontlik in hulle harte bewaar met die hoop om die grootse glans en magtige oorheersing van die Hebreeuse volk te herstel.
Die mense en materiaal tot hulle beskikking in die verwoeste Jerusalem is genoeg om enigeen moedeloos te maak. Met die glansryke vertellinge van die Tempel van Salomo voel hulle dat daar geen manier was om die eertydse glorie te herstel.
Wat is dan die oplossing as ‘n taak so onmoontlik en hopeloos lyk?
Die antwoord is in die mond van die profeet. Sagaria en sy visioene word deur die Here opgerig om die bannelinge in hulle taak te bemoedig.
Net so vandag is ons gemeenskap in die greep van verwoesting. Daar is geen morele maatstaf of filter nie. Daar is selfs nie eers meer ‘n ordentlikheids-filter nie. Enigeen spoeg sy woede en haat op die banaalste manier ooit uit. Die openbare domein is ‘n speelveld vir die grootste boelies met woord en daad. Plakkate in optogte en byeenkomste spel die magtelose woede van ‘n reeks brandende geskille uit.
Lees maar die hoofopskrifte van enige nuuskanaal en jy sal ervaar hoe die weerloosheid van die individu jou gees bedruk. Die slegte nuus is net te veel; die vernietiging van mens, dier, omgewing en waardes net te groot. Christenwaardes is veral onder skerp aanval. Waar Christene nie fisies wreed vir hulle geloof vervolg word nie, word alles waarvoor Jesus geleef en gesterf het, afgebreek en afgemaak.
Hoe sal ons weerstand bied en waar sal ons hulp vandaan kom?
Presies soos Serubbabel en die bannelinge moes hoor om nie die dag van klein begin te minag nie, moet ons dit aangryp vandag (Sagaria 4:10). Ons uitkoms is in die woorde van die profeet in ons midde. Ons het die Woord van God in ons hand. Luister en leef:
Toe sê hy vir my: “Hier is die boodskap van die Here aan Serubbabel: Nie met mag en krag sal jy slaag nie, maar deur my Gees, sê die Here die Almagtige
Toe antwoord hy en sê vir my: Dit is die woord van die HERE aan Serubbábel, naamlik: Nie deur krag of deur geweld nie, maar deur my Gees, sê die HERE van die leërskare. (Sagaria 4:6, OAB)
Dit is nie woorde van geweld nie, nie groot missiele en oorlogskepe of grootmond openbare figure wat elke nou en dan die aftog moet blaas in ongerealiseerde ideale wat die stryd om behoud van ons gemeenskap sal wen nie. Dit is die krag van die Heilige Gees binne-in elke kind van God in die onsigbare koninkryk van Jesus in hierdie gebroke wêreld.
Hoe sal ons weet dit is die oplossing? Die woorde is gewaarborg in die mond van die spreker – die Here van die leërskare, die Here die Almagtige.
Dit is Hy wat in Jesaja 52:6 sê:
Daarom sal my volk my Naam leer ken; daarom sal hulle weet op dié dag dat dit Ek is wat spreek: Hier is Ek!
Die waarborg is in sy NAAM. Ons weet met wie ons te doen het. Ons weet alles is oop en bloot voor hom met wie ons te doen het.
God means what he says. What he says goes. His powerful Word is sharp as a surgeon’s scalpel, cutting through everything, whether doubt or defense, laying us open to listen and obey. Nothing and no one is impervious to God’s Word. We can’t get away from it—no matter what. (Hebrews 4:12-13, The Message)
Hy is die enigste Regter, die wonderbare Raadsman, die Prins van Vrede in die oorlogsone van skandelike buitensporigheid en vyandskap in ons gemeenskap.
In Jesus kan ons die aanslag van woede-woorde in die moderne katterige kultuur afweer en antwoord met liefde en genade.
Dit is die krag van die sluitsteen-woorde: Genade, genade.
Teen-intuitief en in kontras met alles om ons, sal ons marsjeer onder die kenteken: Genade!
Genade is nie passief nie. Genade is aktiewe inspirasie wat opbou en aanspoor. Dit is ‘n lewe wat gerig is op volle oorgawe aan die kragtige beginsels van die Heilige Gees. Hy sal ons herinner aan alles wat Jesus gesê en gedoen het, sodat ons die Tempel van aanbidding in ons gemeenskap herbou.
Die woord genade spreek van guns, onverdiende simpatie en liefdevolle aksie tot voordeel van ander. Genade bring mense tot bekering en belydenis (Sagaria 12:10).
Die Heilige Gees word genoem die Gees van Genade (Hebreërs 10:29).
Dit is ons krag vir alles in alles.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged genade,klein begin,mooi,sluitsteen
Posted on Junie 3, 2019 by Ansophie Joubert
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged genade,krag,praat,wonderwerke
Posted on Mei 6, 2019 by Ansophie Joubert
Wel, Wiskunde was nog nooit my sterk punt nie, maar ek ken darem die basiese beginsels. Die lewe vereis Wiskunde, veral rekenkunde soos ons in die outyd optel, aftrek, maal en deel genoem het. Ek kan meet en pas, naaldwerk doen met mates, bankrekeninge nagaan, uitgawes dophou en pryse onthou sodat ek goeie koopbesluite maak. Ek speel altyd ‘n speletjie met myself as ek die supermarktrollie kassier toe aanstoot om ‘n rowwe skatting van die totaal te maak. Ek hou daarvan as ek net naby reg is.
Ons het al gesels oor Bybels syfers. Wiskundiges is opgewonde as mens syfers praat. Dit is hulle taal. Die Bybel skram nie weg van syfers, mate en berekeninge nie, al is dit ‘n antieke geskrif en ons dinge dalk heeltemal anders as hulle sou kon verstaan. Die ark is volgens mates gebou, wat in die moderne tyd nagemaak en korrek bevind is. Die Tabernakel is volgens God se mates gemaak, met streng voorskrifte oor die versiering en afronding daarvan. Ek het al genoem dat my ma altyd gesêhet: dit maak nie saak hoeveel nulle voor ‘n een is nie. Nulle na die een maak saak. Net so is ‘n lewe saam met Jesus. Hy is die EEN en al is jou lewe ‘n niks, nadat jy hom in jou lewe ingenooi het, maak al die nulle van jou lewe jou waarde onberekenbaar.
Ons het eintlik nog nooit in Bodemklippe oor die huwelik gepraat nie, maar dikwels oor verhoudings. Ons het ookal voorheen beklemtoon hoe belangrik verhoudings, veral gelukkige en gesonde verhoudings in die bepaling van ‘n mens se geluk is. Jy leef in verhouding elke dag, al is jy alleen en ongebonde. Jy is gebore in familie en leef in gemeenskap en dit bepaal in ‘n groot mate jou innerlike vergenoegdheid en blymoedigheid.
Dit is egter so dat Bybelse rekene nie heeltemal soos ons aardse rekene werk nie. God is een, maar bestaan uit drie. Die mens is een wese maar word beskryf as gees, siel en liggaam. Die syfer drie in die Bybel dui altyd op volledigheid en volmaaktheid.
So skryf Paulus oor die belangrikste drie basiese beginsels vir die Christendom – geloof, hoop en liefde (1 Korintiërs 13). Jesus praat oor die drie beginsels wat ‘n lewe sterk maak – gebed, vas en gee (Matteus 6).
Hierdie jaar het ek en my man ons 35 jaar huweliksherdenking gevier. Sonder twyfel is dit die beste 35 jaar van my lewe en ek het nog altyd ‘n veilige hawe en ‘n sterk vesting in my verhouding met hom en in die huis wat ons saam opgebou het, gevind. Maar ek weet baie goed dit is nie omdat dit ons is nie. Dit is nie omdat ons goeie mense is nie of omdat ons toevallig ‘n verhouding van liefde en ‘n sterk innerlike konneksie het nie. Ek weet goed dat ons huwelik funksioneer en floreer met ‘n derde persoon betrokke. Ons huwelik in Wiskunde se taal is: 1+1+God=1 goeie verhouding.
My dierbare vriendin stuur vir my die volgende skrif as gelukwense en ek het weer besef: Die Bybel sêdit die beste. Lees saam met my die Woord van God se verhouding-wiskunde!
Twee vaar beter as een. Hulle inspanning kom tot iets.
As die een val, kan die ander hom ophelp. Maar as een val wat alleen is, is daar niemand om hom op te help nie.
As twee langs mekaar slaap, word hulle warm, maar hoe sal een wat alleen is, warm word?
Een alleen kan oorweldig word, twee saam kan weerstand bied.
‘n Driedubbele tou breek nie maklik nie. (Prediker 4:9-12)
Daar is ‘n ou legende van ‘n man wat sy seuns die beginsels van samewerking en eenheid wou leer. Hy het ‘n klomp stokkies in ‘n bondel gebind en hulle gevra om die stokkies te breek. Natuurlik kon hulle nie. Toe hy die bondeltjie losmaak, kon hulle maklik die individuele stokkies breek.
Ons leef in Christus. Die kerk van Jesus is gebou op sy Kruis, Opstanding en Hemelvaart – drie kragtige gebeure wat die fondament van die kerk vorm.
Binne die kerk is ons gebind aan Jesus, aan mekaar en aan die Woord van God. Saam is ons ‘n onoorwinlike weermag in die Koninkryk wat ons wêreld impakteer. Dit is die hemel se Wiskunde:
Jesus + die Woord + wedergebore mense = die Kerk van Jesus. Ons oorwinning is gewaarborg in Jesus se dood, opstanding en hemelvaart.
Dit klink soos ‘n goeie leerstelling; ‘n goeie lewensfilosofie. Jesus het egter nie gesterf vir ‘n lewensfilosofie of patroon van lewe nie. Die beginsels is kragtig en lewensveranderend. Die Christendom is nie ‘n voorskrif oor die lewe nie – dit is gehele transformasie.
Die beginsels waarvan ons hier praat is radikaal en geweldig.
As ‘n mens onderwerp aan geloof, hoop en liefde verander jou lewenspad op die mees fundamentele vlak moontlik. Dit verander jou lewe en jou dood – absoluut alles wat in en om jou is. Jou besluit om Jesus te volg het ‘n impak op jou innerlike wese en denke, jou omstandighede en die mense om jou. Jy draai die skip; jy verander jou koers; jy verander die koers van jou hele nageslag.
Jou besluit vir Jesus sal die lewenskoers van jou kindskinders wat jy nooit eers hier op aarde sal ontmoet nie, verander, verbeter en verlig.
Is dit nie iets om oor te juig nie?
Ons kan bietjie verder dink oor Wiskunde in ons wêreld. Ons kan lees oor die Fibonacci-stelling waarvolgens die volgorde van die simmetrie van ‘n sonneblom se sade numeries uitgedruk word. Die volgorde word bepaal van een af met die som van die vorige twee syfers: 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, ens. Baie plante kan met die volgorde beskryf word. Dis een van die redes waarom ‘n vier-blaar klawer so moeilik is om te vind.
Nog ‘n voorbeeld is die goue ratio. Dit word uitgedruk in die syfers 1.618 en die Griekse letter phi (Φ). Dit word by benadering uitgewerk met die Fibonacci-stelling.
Die wetenskaplikes wys op al hierdie simmetrie en voorspelbaarheid om die wonder van patrone in die natuur uit te druk. Hulle vra ook natuurlik die vraag waarom dit so bereken kan word.
Die antwoord daarop is doeltreffendheid. Die sonneblom kan die maksimum hoeveelheid saad in die blom produseer as die skeiding tussen die sade ‘n hoek vorm wat op ‘n irrasionele getal baseer is.
Dink net hoe die toepassing van God se wiskunde in die natuur seisoen na seisoen, met die goddellike ritme vansaaityd en oestyd, koue en hitte, somer en winter, dag en nag ons lewe op aarde bepaal. Volgens die dromslag van die Almagtige met goddellike wiskundige presiesie word daar saad vir saaier en brood vir die eter gegee. (Jesaja 55:10, OAB)
Net so sal God se wiskunde in ons geestelike lewe sorg vir die voeding van ons siele. Die Woord is die saad en Jesus is die Brood van die Lewe.
‘n Verhouding is gelyk aan ek, die ander persoon en God. Dan is dit ‘n verhouding wat voed en bou. Dit is hoe dit werk.
In die Koninkryk is dit ek PLUS oneindige getal mede-christene PLUS God IS GELYK AAN die kragtige, onsigbare koninkryk wat effektief die wêreld se nood beantwoord.
Here, ek onderwerp nou myself en al die “onmoontlikhede” van enige verhouding wat my pla onder die gesag van die Heilige Gees en verwag ‘n wonderwerk van God om dit bonatuurlik in hand te neem en tot my voordeel en vreugde op te los.
Die Here sal jou hart verander indien nodig, jou sterk maak en vrede in jou huis en hart en vriendekring bring.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged huwelik,kerk,verhouding
Posted on April 17, 2019 by Ansophie Joubert
In hierdie tyd voor die Paasfees is dit noodsaaklik om diepe betekenis in eeu-oue tradisie te vind. So ‘n jaarlikse gewoonte kan maklik ‘n sinnelose ritueel word met vermufte en betekenislose gebruike, selfs al is dit die viering van die grootste gebeurtenis in die hele geskiedenis van die mensdom. Dit is ons passie om die nuwe in die oue te soek, om iets vars uit die bekendheid te leer en krag in ou gewoontes te ervaar.
Dit is so maklik om terug te sit en die verloop van gebeure te laat afspeel sonder betrokkenheid van siel en gees. In elke Christus-fees is daar geleentheid om meer van God se karakter te leer. Dit is hoe ons onder die bedekking van genade en goedheid inbeweeg en bly, binne in ‘n vyandige wêreld wat ons veiligheid en waardes konstant bly teister.
Israel het die basuingeklank gehoor toe hulle by die berg bymekaarkom waar God sy teenwoordigheid aan hulle getoon het.
Met dagbreek die derde dag was daar donderslae, weerligte en ‘n donker wolk op die berg. Daar was ook die sterk, helder klank van ‘n ramshoring (basuin volgens die OAB). Die hele volk in die kamp het gebewe. (Exodus 19:16)
Dit is ons doelstelling. Ons kan nie net gewoon met hierdie dae omgaan soos met ander dae van die jaar nie. Dit is ‘n tyd om in verstomming neer te kniel oor die werk van Jesus aan die kruis.
Kom ons reis in tyd – terug na ‘n eenvoudige aandete en die donker nag wat volg…
Jesus en sy dissipels sit aan by die gewone Paasmaaltyd wat altyd in hierdie tyd geëet word. Alles was soos altyd, maar hierdie keer was anders. Alles het gewoon gevoel, behalwe die begin van die maaltyd, toe almal arriveer.
Dit was nie gewoon dat die gasheer die gaste se voete was nie. ‘n Slaaf of die gas self by die gebrek aan ‘n slaaf het dit gedoen. Jesus het gemaklik die “reëls” gebreek.
Petrus se trots verhoed hom om deel te hêaan die ongewone handeling van Jesus. Hy wou beheer en is ongemaklik met die andersheid. Jesus dring aan om dit op sy manier te doen. Die doop reinig jou en bring jou in die Koninkryk van God in. Daarna het ons gereeld ‘n was nodig om die “stof” van ‘n gebroke wêreld af te was. Die Woord reinig ons.
…om dit te heilig, nadat Hy dit gereinig het met die waterbad deur die woord,(Efesiërs 5:26)
Ons onderwerp aan Jesus se manier – dit is die gehoorsaamheid wat ‘n lewe van aanbidding vereis. Gehoorsaamheid is ons aanbidding, al voel dit ongemaklik in die konteks.
Judas se verraad was voorop in Jesus se gedagtes. Judas tree heeltemal normaal op. As die ander dissipels die volle impak van sy planne besef het, het hulle hom gekeer. Alle indikasies is dat hy op sy eie planne gemaak het.
Die plek aan die linkerkant van die gasheer was uitgehou vir die eregas. Jesus het Judas daar laat sit. Dit was een van ‘n hele reeks handelinge om na Judas uit te reik.
Die gewoonte was om iets te ete aan ‘n gas aan tafel aan te bied as ‘n uitnodiging tot gesprek. Jesus het aan Judas die brood geoffer. Dit is duidelik dat Judas so opgenome met sy eie planne was, dat hy al hierdie gebare misgekyk het. God is altyd daar met ‘n uitnodiging sonder verwyt (Jesaja 1:18).
Weer en weer het die uitnodiging gekom. Die duisternis van sy eie agenda het van hom besit geneem sodat hy nie kon omdraai nie. Hy het die brood ontvang en die uitnodiging van Jesus verwerp.
Johannes skryf dat Judas in die nag uitgegaan het. Jou eie planne lei jou in die duisternis in. As jy die teenwoordigheid van Jesus verlaat, is dit nag.
‘n Welaf vriend van Jesus het heel waarskynlik vir hom die sleutel vir hierdie ommuurde tuin gegee. Tuine was nie binne die stadsmure van Jerusalem toegelaat nie. Die grond en bemesting vir ‘n tuin is as onrein beskou. Jerusalem was dig bewoon en die sanitasie was belangrik om siektes te beperk. So ‘n tuin buite die stadsmure was heel gesog en het vrede en stilte gegee. Die tuin van Getsemané is nie baie groot nie. Toeriste vandag sien ongeveer agt olyfbome wat so oud is, hulle stamme lyk soos rotse.
Judas het geweet Jesus beplan om soontoe te gaan. Dit is waar hy die arrestasie beplan het.
Johannes skryf dat ‘n kompanjie soldate die soldate van die hoë priester vergesel het. Die hoë priester se soldate was die Tempelwag en moes die opdragte van die hoë priester en die Sanhedrin (die Joodse raad van sewentig lede wat verantwoordelik was vir godsdienstige reg en orde) uitvoer. Die woord wat hier gebruik word vir die kompanjie van soldate is: speira(Grieks). Die woord het drie betekenisse gehad: ‘n Romeinse kohort van ongeveer 600 soldate of ‘n afdeling van 1000 soldate, sommige op perde of in die laaste betekenis ongeveer 200 soldate ten volle gewapen.
Selfs in die laaste betekenis van die woord is dit ‘n oorweldigende oormag wat daardie nag in die tuin ingekom het om een man, ‘n eenvoudige Galilese skrynwerker, in hegtenis te neem. Die owerhede was duidelik baie bang vir ‘n geveg en weerstand van Jesus en sy dissipels en het voorberei vir ‘n klein oorlog! Die owerhede het nie in die dissipels belanggestel nie. Die geskiedenis het bewys dat mens net van die leier moet ontslae raak, dan breek die hele beweging op. Dit is presies wat gebeur het. Die dissipels het in angs en paniek gevlug.
Dink net hoe eenvoudig en kalm die inhegtenisname plaasgevind het. Jesus was deurgaans volledig in beheer van die hele proses.
Petrus het geskrik en onmiddellik reageer. Hy het sekerlik een van die soldate wat op die proses met Jesus fokus, se swaard gegryp en opgelig om te veg – ‘n dapper daad teen so ‘n oormag. In die warboel, sny hy die soldaat se oor af.
Dit is altyd so – deur die geskiedenis. As die kerk die swaard trek en met geweld reageer, word die ore van die mense afgesny. In ander woorde – hulle vermoeë om die Evangelie te hoor word afgesny en slegs ‘n aanraking van Jesus self sal die ore genees. Net soos daardie aand in die tuin. Jesus het kalm sy hand oor die oor gesit en die oor genees.
Jesus is voor Annas. Slegs Johannes noem dit. Annas was die krag agter die “troon” van die hoë priester. Die hoë priester was in samewerking met die Romeine ‘n posisie van aansien en gemak. Annas se familie het so baie ryk geword. Sy seuns en op daardie stadium sy skoonseun Kajafas het die pos vervul. Hulle het presies geweet hoe om die Romeine tevrede te hou en hulleself te verryk in die proses. Die handelaars in die voorhof van die Tempel is die Basaar van Annas genoem. Hy was bekend daarvoor dat hy die inkomste uit die Tempeloffers in sy eie sak gesteek het.
Die verhoor voor Annas was ‘n verdraaiing van die reg. Jesus het geen hoop op ‘n regverdige verhoor gehad nie. Hy het geweet hoe dinge sou uitwerk. Volgens die verslae oor die verhoor in al vier Evangelies is dit duidelik dat Jesus deurgaans in beheer van die proses gebly het.
Petrus se verloëning was al die onderwerp van soveel preke en besprekings oor die eeue. Petrus se liefde en ondersteuning aan Jesus was onwrikbaar. Dit is hy wat die swaard trek teen die oormag daar in die tuin. In die voorhof van die hoë priester was hy teenwoordig in ‘n situasie waar hy enige oomblik deur ‘n soldaat gegryp kon word en in die tronk gegooi word, bloot uit sy assosiasie met Jesus.
Toe die mense hom vra of hy Jesus ken, ontken hy drie maal dat hy nog ooit enigiets met hom te doen gehad het. Die hanekraai was die trompet wat die Romeine drie uur in die oggend geblaas het, om die omruiling van die stadswag aan te kondig.
Petrus het Jesus liefgehad. Hy was wel swak in die oomblik, maar hy was teenwoordig daar as gevolg van sy liefde en lojaliteit.
Jesus het vir hom gekyk. In een kyk, wat sekerlik die kragtigste liefde-kyk was, is Petrus gered. Dit was nie ‘n kyk van verwyt nie, dit was die oë van volmaakte liefde wat red en nie veroordeel nie. In een kyk is liefde en reddingskrag gekommunikeer – genoeg om Petrus van verwoestende verwyt en hartseer te red.
Wat sê die ou lied:
Look fool in his wonderful face
Petrus se verloëning van Jesus het natuurlik oral bekend geword, maar hy het terug na sy familie in Jesus gevlug. In sy vernedering was hy nie alleen nie. Daar agter geslote deure saam met die ander het hy die goeie nuus van die opstanding gehoor.
Hou in gedagte dat Petrus die openbaring gehad het van wie Jesus werklik is. (Matteus 16:13-20) Judas daarteenoor het in skuld en verwyt die geld gaan teruggee en gesê hy het onskuldige bloed verraai. Hy het gesterf – aan sy eie hand, vol skuld, alleen en gebroke – sonder om werklik te weet met wie hy te doen gehad het.
Petrus se openbaringskennis het sy liefde en lojaliteit bevestig en deurgedra in die donker nag van verwyt en vernedering.
Die Joodse leiers was eens dat Jesus se grootste oortreding in hulle oë godslastering was – hoofsaaklik omdat Hy verklaar het dat Hy die seun van God is. (Matteus 26:65) Pilatus sou natuurlik nie die doostraf oplê vir so ‘n aanklag nie en die Jode self mag niemand teregstel nie. Die aanklag moes verdraai word sodat dit polities van aard was en die Romeinse administrasie in Palestina bedreig. Daarom het hulle Jesus aangekla omdat Hy sê dat Hy ‘n koning is.
Die Jode moes elke beginsel waarvolgens hulle hulle godsdiens bedryf oorboord gooi om Jesus veroordeel te kry. Skielik het hulle verklaar dat Caesar hulle koning is.
Samuel het aan die volk gesê dat God hulle koning is (Samuel 12:12). Toe die Romeine belasting oor Palestina aankondig, was daar ‘n bloedige opstand. Die Joodse leiers het verklaar dat God hulle koning is en hulle aan niemand belasting betaal behalwe aan God. Nou skielik spreek hulle uit dat Caesar hulle koning is. Pilatus moes in verstomming na sy asem gesnik het!
PILATUS self tree baie snaaks op. Hy moes besef het dat die aanklagte teen Jesus gefabriseer is. Hy was eintlik baie beïndruk met Jesus. Hy wou hom glad nie ter dood veroordeel nie, …en tog het hy.
Jesus lei sy eie verhoor. Pilatus besef dat Jesus self in beheer is. Hy is nie die patetiese slagoffer van al die wreedheid nie. Pilatus behandel hom met respek. Hy besef Jesus is anders en spesiaal.
Jesus praat oor sy koninkryk. Hy probeer nie verduidelik nie. Hy praat die waarheid – reguit. Dit is sy laaste kans voor die kruis.
Hy maak dit duidelik dat sy koninkryk in die harte van mense is. Sy koninkryk is nie aards nie. Verowering van mense vind in liefde plaas.
Pilatus sê: Kyk die man. Die woord wat Pilatus gebruik is ho, die normale Griekse woord vir ‘n mens, maar die Griekse denkers het hierdie woord dikwels gebruik vir die ideale man, die hemelse man. Pilatus moes verbaas gewees het dat die marteling nie Jesus doodgemaak het nie.
Pilatus sê dat hy die mag het om Jesus vry te laat of te laat doodmaak. Jesus sê kalm vir hom dat hy net die mag het wat aan hom gegee is om God se plan uit te voer. Jesus stap self aan kruis toe…
BARRABAS: Die mense se keuse het oor eeue uitgespeel. In die oomblik van waarheid het hulle die moordenaar en geweldenaar bo die man van liefde en goedheid gekies. Die afgelope eeue van die mens se geskiedenis is een van doodslag en bloedvergieting.
‘n Kruisdood was die mees gevreesde teregstelling in die antieke wêreld.
Net sodra die uitspraak gelewer is, is die veroordeelde met die kruis op sy skouers na die plek van teregstelling gelei. Die rede vir die doodstraf is op ‘n plakkaat geskryf en deur ‘n soldaat voor die veroordeelde gedra . Die prosessie deur die strate het die langste moontlike pad gevolg sodat enigiemand wat enige inligting oor die saak het, vorentoe kon tree en die prosessie stop. Die hele regsproses sou dan van voor af begin. Niemand het vir Jesus ingetree nie.
Die plakkaat voor Jesus is in Hebreeus, Grieks en Latyn geskryf. Dit was die tale van die drie groot nasies op daardie stadium. Die Romeine was sterk in regering en administrasie, die Grieke was sterk in filosofie, kennis en uitvindings en die Hebreërs het die ware God geken. ‘n Kombinasie van die talente van die drie nasies moes in werklikheid ‘n goue era in die geskiedenis wees.
Jesus was the supreme beauty and the highest thought of God. In him was the law of God and the kingdom of God. In him was the very image of God. All the world’s seekings and strivings found their consummation in him. It was symbolic that the three great languages of the world should call him king.[William Barclay]
Die kleed wat Jesus gedra het, was in een stuk geweef, sonder naat, net soos die kleed van die hoë priester in die Tempeldiens oor al die eeue. Die funksie van die hoë priester was om die kontakpunt tussen God en die mens te wees. Die Latyn vir priester is Pontifex, wat brugbouer beteken. Dit is presies wat die kruis van Jesus gedoen het. Jesus was die brugbouer na die teenwoordigheid van God toe – die perfekte hoë priester.
Die ander Evangelies vertel hoe Jesus met ‘n uitroep gesterf het. (Matteus 27:50; Markus 15:37; Lukus 23:46).
Johannes se weergawe wys daarop dat dit nie die swak fluistering van ‘n sterwende was nie. Sy stem was soveel meer as wat mens sou verwag op daardie uur van soveel lyding en bloedverlies.
Die woorde: dit is klaar– is een woord in Grieks = tetelestai. Met dié uitroep het Jesus gesterf toe die prys betaal is en God sê: Genoeg! Sy kop het agteroor gebuig asof Hy rus nadat Hy die werk gedoen het.
Dit was eintlik duidelik dat Jesus klaar dood is, maar die soldaat wou seker maak. Hulle mag hom nie van die kruis afgehaal het as Hy nie dood was nie. Uit die sywond van die soldaat se spies het bloed en water gevloei – ‘n seker teken dat iemand dood is, maar ook die teken van ‘n baie siek man. Jesus het letterlik ons siekte op hom geneem. Die profesie in Sagaria 12:10 is met die spieswond vervul:
…en hulle sal opsien na My vir wie hulle deurboor het, en hulle sal oor Hom rouklaag soos ’n mens rouklaag oor ’n enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos ’n mens bitterlik ween oor ’n eersgebore kind. (OAB)
Josef van Arimatea en Nikodemus tree sterk en braaf op na die kruisiging. Vreesloos gaan vra hulle Jesus se liggaam by Piatus. Gekruisigdes is nie begrawe nie. Hulle liggame het soms vir dae aan die kruis gehang sodat die roofvoëls van meeste van die vleis kon ontslae raak en daarna is hulle beendere op ‘n ashoop van lyke gegooi.
Jesus se dood het mense na hom getrek. Dood is nooit verniet in die Koninkryk van God. In Jesus se dood was God teenwoordig en aan die werk. Selfs Jesus se geheime dissipels tree na vore.
Dit was die gewoonte om die graf te besoek vir drie dae na die begrafnis. Hulle het geglo dat die gees van die dooie om die graf vertoef en die liggaam eers finaal verlaat na die derde dag. (Onthou Jesus het vier dae gewag voordat Hy na Lasarus toe gegaan het.)
Jesus se vriende is nie toegelaat om die graf te besoek op die Sabbat nie – dit was teen die voorskrifte oor die Sabbat. Sondagoggend vroeg – toe dit net-net lig word – het Maria Magdalena gegaan. Sy kon nie langer wag nie.
Maria was geskok om die oop graf te sien. Dit is onwaarskynlik dat Joodse leiers die liggaam sou wegneem. Hulle was nie toegelaat om aan ‘n dooie liggaam te raak oor Paas nie en veral nie op die Sabbat nie.
Maria het vir die dissipels opgesoek en vertel. Daar het sy vir Petrus gekry. Selfs in sy grootste nederlaag is hy nog as die leier gereken.
Johannes het vinniger gehardloop – hy was jonger. Johannes het buite gestaan en ingekyk. Petrus het in die graf ingehardloop – tipies van sy geaardheid. Die grafdoeke het so gelêasof die liggaam uit die doeke verdamp het. Die kopdoek was netjies opgevou soos ‘n servet van ‘n mens wat aandui dat hy na die tafel toe terugkeer.
Johannes het dadelik geglo. Liefde was die interpretasie vir die toneel wat hy aanskou het. Liefde het Maria graf toe laat kom. Liefde open ons oë en verstand vir die goeie nuus van die Opstanding.
Liefde herken waarheid terwyl die verstand nog stry en sukkel.
Die toneel waar Maria Jesus in die tuin by die graf ontmoet is sekerlik een van die mees dramatiese tonele in die literatuur van die wêreld. Maria is die eerste een wat die opgestane Jesus sien. Haar liefde vir hom is die dryfkrag van haar optrede.
Sy het die nuus aan die dissipels gebring en bly agter toe hulle weggaan by die leë graf. Sy staan en huil en weet nie wat om van die omstandighede te maak nie. In haar verwarring en hartseer is haar oog op die graf en sy kyk nie behoorlik na die man wat met haar praat nie.
Deur ons trane vind ons dit moeilik om Jesus te sien. Ons oog is op die graf en die persoon wat ons verloor het. Jesus kom van die onverwagte hoek af. Hy is naby, maar ver van die graf waar sy hom verwag het.
MOENIE AANRAAK NIE
Die grootsheid van hierdie gebeure staan buite tyd.
Die toneel wat in Openbaring 5 afspeel, het heel moontlik afgespeel nadat Jesus met Maria gepraat het. Jesus was die Eerstelingsgerf van die kerk wat voor God gewaai is. In die onsienlike voor die Troon van God het Jesus as oorwinnaar oor die dood en hel verskyn.
Sê vir die Israeliete: Wanneer julle in die land kom wat Ek aan julle gee, en julle samel die graanoes in, moet elkeen die eerste ryp are van sy oes na die priester toe neem. Hy moet die are as beweegoffer vir My, die Here, aanbied sodat julle vir My aanneemlik sal wees. Die priester moet dit die dag ná die sabbat doen. (Levitikus 23:10,11)
Maar nou, Christus is opgewek uit die dode; Hy het die eersteling geword van die wat ontslaap het. (1 Korintiërs 15:20, OAB)
Die kern van ons Paasfees is die Opstanding.
Jesus het aan Maria in ‘n verheerlikte liggaam verskyn. Daarna het Hy sy verskynings in die sienlike vanuit die onsienlike self bepaal, totdat Hy finaal na die hemel opgevaar het soos beskryf in Handelinge 1.
THOMAS – net kortliks
Thomas wou nie in iets ingesleep word wat hy nie verstaan het nie. Hy was sterk in sy eie oortuigings en wou sy eie gevolgtrekkings maak. Jesus het dit gerespekteer en aan hom verskyn met die uitnodiging om ondersoek in te stel. Dit is nog altyd waar. Enige onsekerheid oor Jesus kan met ondersoek tevrede gestel word. Die uitnodiging aan almal staan net soos aan Thomas.
Thomas het in spontane aanbidding neergeval toe hy Jesus sien. Sy geloof het vastrapplek gekry in die volle openbaring van die opgestane Christus.
Die Evangelies is nie bedoel as biografieë van Jesus nie. Die doel van die woorde is om lewe te spreek.
Die beskrywings van Jesus se lewe is om die waarheid van Sy persoon te erken sodat sy liefde en genadein elkeen se lewe ervaar kan word.
Ons lees oor God – dis nie gewone geskiedenis nie.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged Judas,kruis,opstanding,paas
Posted on Maart 23, 2019 by Ansophie Joubert
Hulle praat van konvensionele wysheid. Ek weet per defnisie beteken dit tradisionele of gebruiklike wysheid. Tog is die verband waarin dit gebruik word meer gerig op die moderne wysheid, of die wysheid van die dag. Dit is seker so dat wysheid kan verander soos kennis vermeerder. Die mediese wetenskap is so ‘n duidelike bewys van wysheid wat verander soos kennis vermeerder. As die beste manier om te leef met die ontwikkeling in die natuur- en geesteswetenskappe deurgaans verander is dit baie moeilik om besluite tot voordeel van almal te neem. Wat is die maatstaf? Hoe sou jy weet wat reg en wys is?
Wysheid is die toepassing van kennis. Hier is die amptelike definisie:
Dit is inderdaad ‘n mondvol. Terselferdertyd is dit iets waarna my hele wese streef soos wat ek al die groot woorde waarmee wysheid in verband gebring word, lees. Dit is alles dinge wat goed is.
Die eerste belangrike punt is: denke en optrede gaan saam. Wysheid veronderstel aksie. Jou gedagtewêreld word jou aksie, aktiwiteit en houding buite jouself.
Gedagtes is privaat – aksie is publiek.
Met ander woorde, wysheid wys wat in jou kop aangaan en dit vind uiting in jou optrede.
Dit is alles goed en wel, maar dit beteken ek moet met wysheid bepaal wat in my kop aangaan. Dit is waaroor ons gesels. Kontrakte in jou kop wat bepaal hoe jy optree. Ons het in ‘n vorige stukkie gesêhoe belangrik ons gedagtewêreld is, want ‘n kontrak bring iets tot stand wat voorheen nie daar was nie. Uit ‘n kontrak word iets konkreet geskep wat blywende gevolge het.
Die Bybel het baie te sê oor hoe ons dink.
‘n Geduldige mens het meer waarde as ‘n bedrewe vegter, ‘n mens met selfbeheersing meer as iemand wat ‘n stad inneem.(Spreuke 16:32)
Ons het gesels oor Romeine 12:2 waar die verandering in ons innerlike gebeur as gevolg van die vernuwing van ons gemoed, ons gedagtewêreld. In hierdie verband is Paulus baie uitgesproke. Skerp en op die punt af sêhy in 2 Korintiërs 10:5:
Dit bring ons by ‘n groot waarheid. Ons gedagtestryd is ‘n geveg waarin boosheid ‘n aktiewe rol speel. Ons weet die duiwel kan gedagtes plant en hy doen dit – konstant en sonder ophou. Ek het al spottend gesê dat die vyand nooit van luiheid aangekla kan word nie – hy is nie lui om te treiter nie. Dit is asof hy ‘n swak oomblik ruik en onmiddellik daarvan gebruik maak om vrees en woede te plant.
Ons is met alles in die Woord toegerus om “bedrewe vegters” op hierdie gebied te wees.
Die skrif waaraan ek vasklou soos ‘n drenkeling ‘n reddingsboei, is die bekende en geliefde Filippense 4. Lees en studeer saam met my.
“Besorg” is so ‘n sagte woord vir knaende en verlammende bekommernis en vrees. Hoor hoe stel die TPT dit. [The Passion Translation]
Die Amplified sê: Do not fret or have any anxiety about anything…
Daar is die woord – die siekte van ons tyd – vrees en angs.
Let daarop dat die Afrikaanse woord “smeking” met “faith-filled requests” vertaal word en nie ‘n kerm-element suggereer soos wat ons woord smeking sou kon beteken nie.
Hoe sal ons ‘n dag deurweek met gebed? Dis ‘n uitdaging. Dit sal gebeur as ons die Here van die leërskare in die gedagte-oorlog inroep en die agste versie LEEF.
Hieroor is daar baie te sê. Ek skryf sommer nou voort in die volgende stukkie – dis my voorneme om korter stukkies te skryf.
Hier is heelwat om oor te dink. Dink ‘n bietjie bewustelik waaroor jy deur die dag dink.
Dit is die opdrag, die huiswerk as ek dit so kan noem:
dink wat jy dink.
Is jy opgevang in die kultuur van woede en skinder-skandale? Dit voel soms asof die nuus hierdie gulsige monster met mense voed. Geregtigheid, goedheid en genade is vreemde konsepte in hierdie kultuur van die sogenaamde reg op kennis met die media op alle vlakke as gewillige aanhitser.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged kopkontrak,nuwe denke,skinder
Posted on Maart 14, 2019 by Ansophie Joubert
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie,Uncategorized	Tagged genesing,hoop,nuwe besluite,vol lewe