Geboorte by oksipitale voorkoms: hoe slaag, veiligheid, risiko's - Swangerskap - 2020
In die biomeganisme van arbeid met hierdie tipe aanbieding word vier hoofpunte onderskei.
Stadiums van arbeid in die vooraansig van oksipitale voorstelling
Die eerste oomblik is die buiging van die kop. Draai om sy as. Met die begin van die arbeidsverwerping word die kop van die fetus in die ingang van die klein bekken ingeplaas (of gedruk), terwyl die pylvormige hechting in die dwars- of effens skuinsgrootte is. In die tydperk van ballingskap word die onmiddellike druk van die uterus en abdominale druk hoofsaaklik na die ruggraat van die fetus oorgedra en deur dit na die kop. As gevolg van die feit dat die ruggraat met die kop nie in die middel verbind word nie, maar ietwat nader aan die agterkant van die kop, word 'n soort twee-arm hefboom gevorm, aan die kort kant waarvan die agterkant van die kop geleë is, terwyl aan die lang punt - die voorkop. As gevolg hiervan word al die drukmag deur die ruggraat na die nekarea oorgedra. Daarom val die nek af, die ken kom na die ribbekas, en die klein lente is onder die groot.
In die toekoms, met die vooraansig van die oksipitale voorkoms, sal die area van die klein fontanel 'n bedrade punt wees - dit sal langs die draadas van die bekken beweeg en sal eers by die geboorte van die fetus verskyn. Die draadas van die bekken is 'n geboë lyn wat uitloop wanneer die middelpunte van alle reguit afmetings van die bekken verbind word. Dit buig in die bekkenholte onderskeidelik, die holte van die binneste oppervlak van die sakrum.
As gevolg van buiging kom die kop in die bekken met die kleinste grootte van die fetale kop, naamlik die skuins skuins (9,5 cm) in plaas van die direkte grootte (12 cm), waarmee die kop in die bekkenholte geïnstalleer is.
Die tweede punt is die interne rotasie van die kop. Die essensie van hierdie oomblik bestaan ​​uit voorwaartse beweging van die kop met gelyktydige rotasie om die lengte-as. In hierdie geval draai die agterkant van die kop (die area van die klein lente) anterior, en die voorkop (groot lente) draai agteruit. Gevolglik verander die pylvormige hechting, geleë in die transversale grootte van die ingang na die bekken, sy posisie geleidelik wanneer die kop in die pelviese holte verlaag word. En die pylvormige naat gaan in skuinsgrootte: in die eerste posisie van die fetus - in die regte skuinsgrootte, met die tweede posisie van die fetus - in die linker skuinsgrootte. In die uitgang van die bekkenholte verskyn die pylvormige hechting in sy direkte grootte. Met hierdie oomblik eindig die binneste draai van die kop, met die verlaagde, klein lente wat direk na die simfise neerslaan.
Wanneer dit deur die pelviese holte beweeg (vanaf die holte van die ingang na die klein bekken na die uitgang daarvan), draai die kop gewoonlik in 'n boog van 90º. As die agterkant van die kop voor die binneste beurt effe anterior gedraai word, word die kop 45º gedraai, en as die kop effens agteruit gedraai is - by 135º.
Vooraansig van oksipitale voorstelling. Opsomming van die hele proses van hierdie oomblik van die biomechanisme van die bevalling, let op dat die voorste aansig van die oksipitale previa die pylvormige hechting van die dwarsliggende grootte van die skuinsingang (in die holte) en van die skuins tot die direkte grootte van die bekkenuitlaat.
Daar is heelwat redes vir die interne rotasie van die kop, maar hulle beskou die aanpassing van die voorhoof aan die grootte van die bekken as die hoof. Die kop met die kleinste omtrek ('n omtrek gemeet deur 'n klein skuinsgrootte) beweeg deur die grootste afmetings van die bekkenholte. Dit word goed opgespoor deur die beweging van die kop. In die ingang is die grootste dimensie dwars, in die bekkenholte - skuins, by die uitgang - reguit, onderskeidelik word die posisie van die kop vasgestel.
Die derde punt is die uitbreiding van die kop. Die uitbreiding van die kop word uitgevoer as gevolg van die weerstand van die bekkenvloerspiere na die vordering van die fetus. Op sy beurt verdring die kontrakterende baarmoeder- en buikspiere die fetus na die punt van die sakrum en die kokosse, en die bekkenvloerspiere weerstaan ​​die voorwaartse beweging van die kop en buig die kop anterior na die genitale spleet. As gevolg hiervan ontlok die ontluikende hoof van die fetus. Die uitbreiding vind plaas na die fiksasie van die subokipitale fossa onder die kroegboog. Rondom hierdie punt van ondersteuningshoof word onbuig. Gevolglik word voorkop, gesig en ken deurgesny, en die hele kop word gebore. Die hele proses vind gelyktydig plaas: die uitbreiding en die sny van die kop. Met die vooraansig van die oksipitale voorkoms word die kop gesny deur 'n sirkel wat deur 'n klein skuinsgrootte (32 cm) beweeg.
Die draaipunt om die kop draai tydens uitbarsting word gewoonlik die fiksasiepunt of hipochlion genoem. Vooraansig van oksipitale voorkoms - fiksasiepunt is die gebied van die subokipitale fossa.
Die vierde oomblik is die buitenste draai van die kop.
Na die geboorte draai die kop sy gesig na regs of linker heup van die moeder, wat afhang van die posisie van die fetus. By die eerste posisie draai die gesig na die regterbeen van die ma, by die tweede - na linker dy.
Hierdie oomblik is verbind met die binneste draai van die fetale hanger. Die hangers betree die bekken in 'n transversale of effens skuins bekkengrootte, en in die bekkenholte begin hulle omdraai en skuins in grootte word. En aan die onderkant van die bekken eindig die binneste draai van die hanger met hul vestiging in die transversale grootte en die direkte grootte van die uitset van die bekken. Terselfdertyd het een skouer die pubiese simfise in die gesig, die ander is na die sakrum. Van die skouers word die beurt na die kop oorgedra, en die gesig draai na een van die ma se dye.
Wat is die biomechanismen van die bevalling?
Geboorte is 'n komplekse fisiologiese proses wat afhang van baie faktore. En vir die bevredigende, en vir die kind is dit 'n baie groot spanning, wat albei ernstige pyn veroorsaak. Om die toestand van die vrou en die fetus te verlig, het dokters spesiale biomeganismes ontwikkel. Die belangrikste ding wat in ag geneem word by die keuse van enige van hulle is die aanbieding van die fetus en die breedte van die bekkenvrou. Hierdie aanwysers bepaal hoe die baba deur die moeder se geboorte kanaal gaan beweeg. Kom ons karakteriseer twee biomeganismes van bevalling, wat natuurlik kan voorkom met minimale risiko's en komplikasies:
Biomechanisme van normale aflewering, wanneer die kind kop is en sy pad deur die kroon maak. Hierdie biomeganisme is die mees korrekte en veilige vir die lewe van die kind en die moeder. Komplikasies kan slegs plaasvind indien die fetus verstrengel is met die naelstring, of die moeder asfiese liggaam - 'n baie nou bekken. In hierdie geval bly die baba se kop selfoon, waardeur dit sy kop verkeerd kan regverdig voor die bevalling - gesig of nek vorentoe, en dit sal komplikasies in die loop van die baba se beweging deur die geboorte kanaal tot gevolg hê. Daarom kan die biomeganisme van arbeid met 'n smal bekken as patologies beskou word.
Biomechanisme van bevalling met bekken presentatie van die fetus, dit is wanneer die kind boud of bene is. Met stuitpresentasie (as die baba se bene langs die lyf geleë is), sal daar geen probleme met aflewering wees nie. Nog 'n ding, wanneer die kind in die baarmoeder geleë is met twee of een been. Die waarskynlikheid dat 'n kind 'n geboortebesering kry, is baie hoog, en 'n vrou het talle trane op die serviks en in die perineum self. Wanneer pelvispresentasie van die baba swelling van die boude kan ontwikkel, wat ook die geslagsgebied sal beïnvloed.
Nou sal ons die biomechanisme van bevalling met hoofpynaanbieding volledig ondersoek, wanneer die kind op die rug van sy kop geleë is. Op hierdie manier gee 96% van alle vroue geboorte.
Biomechanisme van arbeid aan die voorkant van die oksipitale voorkoms van die fetus
Die biomechanisme van arbeid aan die voorkant van die oksipitale voorstelling het verskeie hooffases. Ons sal u in detail oor elke oomblik van die biomechanisme van geboorte vertel:
Die kop van die kind is gebuig. Aanvanklik word die nek so gebuig dat die baba se ken styf teen die bors gedruk word. Dit blyk dat die skerp deel van die kop afgaan, en die voorste deel gaan in die bekken. Die verplasing van die fontanelle van die kop begin - die kleintjie is onder die groot. In so 'n skuins toestand gaan die kop deur die bekken.
Die kop draai reg rondom sy as en gaan in die smal deel van die klein bekken. Die agterkant van die kop begin langs die sybeenmuur gly, en die voorste gedeelte van die kop beweeg nader aan die sakrum.
Die kop begin afbuig en afwyk na die boesem, sodat die subokipitale fossa teen die onderste rand rus. Daar is 'n geboorte van die nek, en dan die kroon, voorkop, gesig en ken.
Draai die hanger en die kop van die fetus in die smal deel van die bekken. Dit gebeur onder die invloed van generiese kragte. Hangers word afwisselend gebore - eerste regs, en dan links. Die kop verkry 'n dolichocefaliese vorm, die voorkoms van 'n generiese tumor daarop is waarskynlik, wat onder die invloed van spesiale preparate vinnig oplos.
Die hele liggaam is heeltemal gebore - hierdie proses is baie maklik en reeds pynloos vir die moeder.
Biomeganisme van arbeid in die posterior aansig van die oksipitale voorkoms van die fetus
In hierdie biomeganisme van arbeid word die agterkant van die baba na die sakrum gedraai. As gevolg van wat dit kan gebeur:
As die vorm en kapasiteit van die klein bekken van die moeder verander word.
As die baarmoeder spiere funksioneel gebrekkig is.
As die vorm van die kop van die kind funksies het.
As die baba voorbarig is of in die baarmoeder gesterf het.
Hoe sal lewering plaasvind in die agteraansig van die oksipitale voorkoms van die fetus:
Die fetus se kop buig en beweeg deur die vlak van die ingang en 'n wye deel van die bekkenholte met sy gemiddelde skuinsgrootte (10.5 cm).
Die kop draai 45 ° of 90 ° en kry die verkeerde posisie. 'N Klein fontanel is agter die sakrum en 'n groot lente voor die boesem.
Die kop word soveel as moontlik gebuig tydens die gedeelte onder die onderste baarmoeder, waarna die agterkant van die kop na die subokipitale fossa gebore word.
Die kop is onbuigsaam onder die optrede van generiese kragte, waarna die voorkop gebore word, die gesig wat die baarmoeder gesig het.
Die moeilikste oomblik in die biomeganisme van bevalling met 'n agteraansig van die oksipitale voorkoms van die fetus, wanneer daar 'n kop en 'n hanger moet wees. Op hierdie stadium is die hoof van die kind sterk gebuig. Hier moet die vrou in arbeid soveel as moontlik met die buikspiere werk, sodat die tydperk van die uitstoot van die kind nie trek nie, anders sal die baba asfiksie - bloedsomloopstoornisse in die brein hê.
By aflewering aan die voorkant van die oksipitale voordrag
Die biologiese meganisme van bevalling is 'n versameling bewegings wat die fetus maak, deur die moeder se genitale kanaal. Hulle is flexor, extensor en rotasie.
Oksipitale voorkoms is die posisie van die fetus in die baarmoeder, waarin die kop in die geboë toestand is en die agterkant van die kop die laagste is. Verloskundige praktyk bepaal dat die geboorte van so 'n rangskikking van die fetus ongeveer 96% van alle voorkomende gevalle is.
Die eerste oomblik van die generiese proses is die buiging van die kop. Terselfdertyd is die servikale area van die fetale ruggraat gebuig, die ken raak die bors en die agterkant van die kop gaan af. Die voorkop van die kind hang oor die ingang na die bekken. Met die vooraansig van die oksipitale voorkoms, is die kop gebuig tot 'n klein skuinsgrootte. Verder word dit in 'n toestand van matige fleksie (sinklitiese) in die ingang van die bekken geplaas.
Die tweede oomblik van bevalling is die interne (korrekte) beurt van die fetus se kop. Dit gaan voort met die voorwaartse beweging in die bekken en oorwin die opposisie as gevolg van die vorm van die geboortekanaal. Die baba se kop draai om sy lengte-as. In hierdie geval benader die agterkant van die kop die skootgewrig en skyfies langs die sywand van die moeder se bekken.
Die derde oomblik van arbeid is die uitbreiding van die baba se kop. Sy beweeg verder langs die geboortekanaal. By fisiologiese arbeid vind die verlenging van die orgaan plaas in die uitgang van die pelvis. Subokipitale fossa berus op die onderste artikulasie. Daar is dus 'n punt van ondersteuning. Die hoof vir verskeie pogings is heeltemal onnodig. Deur die vulvaring kom die agterkant van die kop, die voorkop, die gesig, die ken voor.
Die vierde oomblik van aflewering is die binneste draai van die fetale skouers en die buitenste draai van die kop.
Nadat die ma se baarmoeder vertrek het, verskyn die res van die liggaam as gevolg van die feit dat die geboortekanaal deur die verskyningshoof voorberei word.
Die plek van die baba in die baarmoeder is baie belangrik. Dit bepaal grootliks die verloop van swangerskap as 'n geheel. Dus, as 'n baba fisiologies geleë is, is die tydperk van die baba minder ingewikkeld deur die ontwikkeling van enige gevaarlike patologieë.
Die voorkoms van die fetus in die baarmoeder is ook 'n belangrike voorwaarde vir die keuse van die metode van aflewering. Hoofpyn previa, volgens statistieke, word in die oorgrote meerderheid gevalle in die verloskundige praktyk aangetref. Die oksipitale variant is die gunstigste.
Wanneer oksipitale previa baba in die baarmoeder is in 'n bietjie gebuig posisie. In hierdie geval is sy kop, of eerder die agterkant van sy kop, die naaste aan die geboorte kanaal geleë. Teen die tyd van geboorte is dit die oksipitale deel van die kop wat eerste kom, en dan ander dele van die liggaam.
Dokters het verskeie opsies vir oksipitale voordrag:
die voorste een, wat meestal in die eerste posisie ontwikkel,
terug, wat met die tweede posisie ontwikkel.
Gedurende die geboorte van 'n kind word 'n reeks aktiewe en passiewe aksies in die proses van sy deurgang deur die geboortekanaal uitgevoer. Hierdie hele komplekse biologiese proses word die geboorte-biomechanisme genoem. Tydens sy beweging voer die fetus verlenging, buiging en rotasie om sy eie as.
Die anterior en posterior tipe oksipitale voorstelling het verskeie eienskappe in die biomechanisme van arbeid. Dit is voorwaardelik moontlik om die hele proses van die geboorte van 'n kind in lig in verskeie opeenvolgende gebeurtenisse te verdeel.
Anterior tipe oksipitale voorstelling
Die aanvang van arbeidsaktiwiteit word vergesel deur die feit dat die fetale kop gebuig is. Baba bring sy ken op sy bors, en die posisie van sy lyf begin geleidelik verander. Dus, die eerste oomblik van kraam is te danke aan die feit dat die fetus se kop begin daal voordat hy die klein bekken binnedring.
Die volgende oomblik is die binneste draai van die kop. Soos die kop steeds deur die geboorte kanaal beweeg, word dit gedwing om deur 'n reeks struikelblokke en beperkings te beweeg. Sodat die kop van die kind bly beweeg, en sy interne (korrekte) rotasie vind om sy eie as plaas. Dit kom voor op 'n plek waar 'n wye deel van die vroulike bekken in 'n smal verbygaan.
Dan begin die kop begin om te buig. Dit gebeur al by die uitgang van die klein bekken. Terselfdertyd begin die fetus sy kop effens na die sakrum afbuig. Die geleidelike bevordering en uitbreiding van die kop lei tot sy geboorte. Eerstens word die kop gebore, dan die pariëtale deel van die kop, daarna die voorkop, die hoofdele van die gesig, en dan die ken.
Na die geboorte van die baba se kop begin die aktiewe geboorte van die res van die liggaam. Hiervoor vind 'n binneste draai van die skouergewrigte van die baba en 'n buitenste draai van die kop plaas. Daarna begin die boonste gedeelte van die fetus se liggaam deur die geboortekanaal. By geboorte draai die skouers van die kind se kop na die linker- of regterbeen van sy ma.
Verder, onder die invloed van aktiewe sametrekkings van die uterus, vind 'n sterk buiging van die fetale liggaam plaas in die gebied van die torakale ruggraat. Dit dra by tot die feit dat eers na die ligte voorskouer kom, en dan die rug. Na die verskyning van die handvatsels begin die geboorte van die ander helfte van die liggaam. Dit gebeur baie makliker.
Wat is geboorte met oksipitale voorkoms
Om hierdie vraag te beantwoord, is dit belangrik om eers te verstaan ​​wat oksipitale voorstelling is. Hierdie opsie veronderstel dat die agterkant van die kind na die agterkant van die moeder draai.
In hierdie posisie word die baba se ken dikwels opgewek. As gevolg van wat dit lyk groter groottes.
Hierdie variant van arbeidsaktiwiteite word as fisiologies normaal beskou. Daarmee gaan die kop deur die geboorte kanaal met die nek vorentoe.
In die baarmoeder is die baba kop af, wat effens gebuig is. In die geboorte kanaal van die vrou daal aanvanklik die agterkant van die kop. Daarom word hierdie posisie oksipitale genoem. Dit verwys na die tipe geboorte in hoofpyn.
Baie moeders begin bekommerd wees as hulle hierdie gevolgtrekking in hul kaart sien. Maar dit is nie nodig nie, want die oksipitale voorkoms van die kind dra geen gevaar nie.
Klassifikasie van arbeid in die kop previa
Hoofpynaanbieding is 'n algemene variant van die posisie van die kind in die baarmoeder.
Afhangend van watter deel van die kop die eerste geboorte kanaal binnegaan, word dit verdeel in:
In die gesigsposisie strek die kop in 'n groot mate uit. In die bekken val die kind gesig.
Hierdie subspesies is generies, gevaarlik deur die ontwikkeling van asfyksie en soms stilgeboorte. Daarom is die lewering meestal deur keisersnee.
Vooraanbieding is een van die skaarsste in die verloskundige praktyk van die ouersposisie van die kind. Die kop word deur die voorste deel in die bekken verlaag.
Dit is moontlik om die voorkopposisie van die kind met vaginale ondersoek te diagnoseer. By die verlaging van die pelviskop effens ongebonde.
Oksipitale voorkoms van die fetus is die geskikste vir die proses van bevalling. В таком положении в таз ребенок опускается затылком и риск травматизации минимален.
При заднем варианте ребенок также располагается головой вниз, подбородок прижимает к груди. При этом происходит выдвижение затылка вперед. Kyk na die kind, draai na die ma, en sy rug na haar ruggraat.
Geboorte in die agterkant van die kind se oksipitale voorstelling is 'n bietjie meer ingewikkeld.
Invloed van terug oksipitale voordrag tydens kraam
Nie alle vroue sal kan verstaan ​​dat die kind in die agterste posisie was nie. Met 'n gunstige verloop van die proses, sal dokters nie die aandag van die ma hierop vestig nie.
Die duur van arbeid sal afhang van die eienskappe van die vrou se liggaam. In sommige gevalle vereis die bevalling in die agterste oksipitale voorstelling egter spesiale aandag en hulp van dokters.
Statistieke sê dat sulke geboortes lank sal wees.
Daar is ernstige rugpyn en die noodsaaklikheid om kontraksies met oksitosien te stimuleer.
In sommige gevalle eindig sodanige bevalling met 'n nood keisersnee.
Beskrywing van die biomeganismes van die generiese daad
Hierdie konsep sluit in die totale van alle bewegings van die fetus, wat dit in die tydperk van vordering langs die geboortekanaal maak.
Die beweging van die kind behels verskeie stappe:
Verlaag die baba se kop in die moeder se bekken.
Hoofprestasie in die uitgebreide gebied van die geboortekanaal.
Verlaag die baba se kop in die smal bekken.
Uittreksel uit die pelviese holte. Geboorte van 'n kind.
Dit is baie belangrik om rekening te hou met die eienaardighede van die kind se toetrede tot die bekken en reguleer dit. Dit verminder die waarskynlikheid van komplikasies tydens die bevalling en verminder die risiko van besering aan die fetus.
Tabel "Biomechanismen van arbeid in die kop previa"
Moontlike komplikasies van bevalling
Geboorte vir 'n vrou is 'n baie moeilike proses, al is dit inherent in die natuur.
Onder die komplikasie van bevalling word verstaan ​​as die proses wat in die arbeidsaktiwiteit van 'n vrou ontstaan. Dit beïnvloed sy kursus en uitkoms.
Ongelukkig is ongeveer 70% van alle aflewerings vergesel van komplikasies, en 30% van hulle word met chirurgiese ingryping voltooi.
Die hoofoorsake van komplikasies
Kenmerke van die struktuur van die moeder se geboorte kanaal. Dit sluit in 'n smal pelvis, saalbaarmoeder, verminderde weefselelastisiteit, ens.
Die teenwoordigheid van inflammasie in die geslagsorgane van die moeder.
Vorige aborsies, operasies en operasies wat letsels en bindweefselformasies verlaat.
Besering. Dit sluit die verskillende gapings in wat vroeër geboorte van 'n vrou het.
Verkeerde fetale posisie.
Patologiese kenmerke van die struktuur van die kind. Groot grootte en die teenwoordigheid van geboorte afwykings kan inmeng met die normale verloop van arbeid.
Verkeerde struktuur en patologiese werking van die membrane rondom die fetus. Snoerverstrengeling, polihidramnios, voortydige breuk van die amniotiese sak, lae plasenta.
Onbehoorlike monitering van swangerskap.
Alle komplikasies word in die volgende groepe verdeel:
Infeksie van 'n kind
Beserings en trane van die moeder in kraam,
Retinale loslating van die moeder gedurende 'n lang tydperk van nood,
Embolisme. Met hierdie komplikasie betree die amniotiese vloeistof in die bloedstroom van die vrou. 80% van sulke geboortes eindig in die dood, beide moeder en kind,
Die oorblywende dele van die plasenta, bloedklonte en weefsels in die baarmoeder.
Simptome wat moontlike komplikasies aandui
Veranderinge in kontraksies en tydperk,
Onkarakteristiese afvoer van water uit die vagina,
Die beëindiging van die bewegings van die kind
Verandering van die gesondheid van die vrou in arbeid.
As tekens van komplikasies voorkom, is 'n dokter se ondersoek nodig, wat die volgende studies moet doen:
By die bepaling van die tipe komplikasie word die nodige terapie voorgeskryf of die proses van bevalling verander.
Elke vrou kan onafhanklik die risiko van komplikasies tydens die bevalling verminder. Om dit te kan doen, is dit genoeg om die dokter betyds te besoek en die nodige eksamens te ondergaan.
Met die korrekte diagnose van enige patologie word die risiko van nadelige uitkoms aansienlik verminder.
In die vroeë stadiums van die ontwikkeling van anomalieë in die tydperk van swangerskap, is dit moontlik om hulle reg te stel.
Oksipitale voorkoms van die fetus is 'n variant van die normale fisiologiese generiese proses.
As alle aanbevelings van verloskundiges waargeneem word, is bevalling in die meeste gevalle sonder komplikasies.
Die agteraansig van hierdie voorstelling is nie 'n patologie en vereis nie spesiale waarneming nie. As daar egter tekens is van 'n abnormale verloop van die werksaktiwiteit, kan die dokter dit betyds so gou moontlik regstel.
Komplikasies van bevalling is algemeen in verloskunde en byna altyd ervare dokters weet hoe om hierdie situasies te hanteer.
Min inligting vir toekomstige ouers
'N Bietjie krummel letterlik vanaf die eerste weke van die baarmoediging aan die baarmoeder begin aktief beweeg en stoot selfs van die mure af, aangesien dit te klein is en daar genoeg spasie in die baarmoeder is. Maar hierdie vryheid duur eers tot die middel van die tweede trimester. Dan word dit moeiliker vir die kind om 'n pose te verander. Hy word gedwing om die mees gerieflike vir hom en vir toekomstige geboortes in die algemeen te neem, en in hierdie toestand om te wag vir die geboorte.
Dit is hoekom vroedvroue van die voorgeboortekliniek vanaf 30 tot 34 weke die plek van die fetus in die baarmoeder monitor en probeer om die beste opsie vir aflewering te kies. En tog moet jy nie voor die tyd paniekerig raak nie: daar is gevalle waar die kind op die laaste oomblik een of ander manier die korrekte posisie aangeneem het en natuurlik gesond gebore is.
Wat is die tipes patologieë?
Gewoonlik kan 'n ervare verloskundige-ginekoloog die posisie van die fetus bepaal, die maag van 'n swanger vrou voel, maar die finale uitspraak sal na afloop van die ultraklankondersoek afgelewer word. Slegs dan sal die dokters besluit hoe om geboorte te neem. Natuurlik moet jy nie baie ontsteld raak nie, maar elke verwagte ma is bloot verplig om te weet watter patologieë kan wees en wat om te verwag in 'n spesifieke geval.
Dus, die fetus kan in bekken- of kopvoorstelling wees, wat op sy beurt afsonderlike variëteite het. Ons sal hieronder oor hulle praat. By die volgende opname op die LCD kan die toekomstige mamma, bykomend tot die fetus se plek, oor die sogenaamde posisie hoor. Hierdie term word in medisyne gebruik om by die baba se rug en die baarmoedermuur te pas. Die baba kan in die lengte geplaas word, dit wil sê, kop op of af, of oor, onderskeidelik, met die kop na regs of links.
Met 'n longitudinale reëling is vaginale aflewering sonder komplikasies moontlik as die baba se kop aan die onderkant is, dit is nader aan die geboortekanaal. True, selfs in hierdie geval is daar klein nuanses, maar in die algemeen is die vrou in kraam ten volle in staat om haarself te bevredig.
In gevalle waar die fetus dwarsoor geleë is, is natuurlike aflewering heeltemal uitgesluit. In hierdie geval is daar slegs een manier - keisersnee.
Dit is die geval wanneer die kind letterlik by die uitgang sit. Terselfdertyd kan die pelvispresentasie op sy beurt van verskillende tipes wees:
gluteus terug (baba kop bo, boud onder, bene nader aan die gesig)
voet (die kind blyk te wees op sy voete of dalk net op een been),
gemeng (die kind met hierdie previa kan op die boude sit, die bene by die knieë buig).
Geboorte met bekkenpresentasie is in beginsel moontlik, maar baie riskant. Tydens kraam kan beide ma en baba ernstig beseer word. Daarom word aanbeveel om na dokters te luister en instem tot 'n keisersnee.
Dit is die mees korrekte en veilige posisie waar beserings vir die baba en die bevredigende vrou tot 'n minimum beperk word. As hoofkruis is baba kop by die geboorte kanaal en tydens die bevalling verskyn eerste.
Hoofpynaanbieding kan ook in verskillende tipes verdeel word:
Occipital - die mees ideale en natuurlike posisie van die kind, waarin die baba langs die geboortekanaal sal beweeg.
Frontale - volgens dokters, die gevaarlikste hoofpynaanbieding. In hierdie geval is die enigste uitweg keisersnee.
Gesigspresentasie van die fetus - amper so gevaarlik soos die voorkant. As jy deur die geboortekanaal beweeg, is daar 'n risiko vir ruggraatbesering. Dit is op hierdie tipe patologie woon in meer detail hieronder.
Wat beteken gesigsvoorstelling van die fetus en hoe is dit gevaarlik?
Dit is die uiterste graad van verlenging van die baba se kop. En aanvanklik, wanneer dit verlaag word, word 'n frontale voorstelling waargeneem, en dan pas dit eers in die gesig. Gewoonlik vind so 'n voorlegging plaas op die oomblik van geboorte, maar daar is gevalle waar so 'n toestand lank voor die aanvang van arbeid voorkom en met behulp van ultraklankondersoek gediagnoseer word.
Volgens sommige kliniese data word sulke voorkoms waargeneem in ongeveer 0,30% van alle swanger vroue. In hierdie geval is veelvuldige vroue meer geneig tot sulke patologieë as primêre.
Hoe word abnormale voorstelling van die fetus gediagnoseer?
Met 'n gesigsvoorstelling leun die baba se kop sterk terug en druk teen die rug, terwyl die bors se bors styf teen die mure van die baarmoeder pas. Al hierdie toestande skep saam 'n aantal kenmerkende eienskappe waarmee 'n ervare verloskundige die teenwoordigheid van 'n gesigsvoorstelling van die fetus maklik kan bepaal.
In die korrekte diagnose sal dit ook nuttig wees om 'n vaginale ondersoek te doen, wat baie versigtig gedoen moet word, sodat die baba nie beskadig word nie. Die dokter kan maklik die ken aan die een kant en die neus en wenkbroue aan die ander kant voel. In hierdie geval is die teenwoordigheid van gesigsvoorstelling nie in twyfel nie.
So 'n verkeerde voorkoms van die fetus in die baarmoeder is uiters skaars, ongeveer 1 uit 400 geboortes. Meer vatbare vroue is meer vatbaar vir hierdie patologie. Oorsake van gesigspresentasie van die fetus kan anders wees: 'n smal bekken van die vrou in geboorte, te lae uterus toon, oneweredige sametrekking van sy sykante.
Gesigsvoorstelling van die fetus (kind) kan beide primêr en sekondêr wees. Die eerste opsie is uiters skaars en word lank voor die aanvang van arbeid aangeteken. Die oorsake kan anders wees, byvoorbeeld wanneer daar 'n tumor van die tiroïedklier in 'n kind is. Sekondêre previa het meer dikwels waargeneem. Dit word gevorm uit die sogenaamde frontale. Meestal gebeur dit met 'n smal pelvis in die vrolike vrou.
Die meganisme van bevalling in die gesigspresentasie van die fetus
Aan die begin van arbeidsaktiwiteit in die gesig previa, die kop van die kind, in plaas van buig, buig agteruit. Volgende is die interne rotasie van die kop, dit vind plaas tydens die oorgang van die wye deel van die klein bekken na die smal. Dan is daar 'n verlenging van die kin anterior, met die kop in die bekkenvloer. En ten slotte vind die baba se gesig plaas. Op die ou end is daar 'n draai van die skouers en die kop op presies dieselfde manier as by die oksipitale voorkoms.
Gevolge van natuurlike bevalling in die gesigspresentasie vir die kind en moeder
Die gevolge van gesigsvoorstelling van die fetus (kind) as geheel hang af van die verloop van arbeid en die professionalisme van dokters. Dit moet verstaan ​​word dat hierdie patologie nie die toestand van die baba kan beïnvloed nie. Onmiddellik na geboorte is daar 'n sterk swelling en bloeding op die ooglede, lippe van die pasgebore. Die tong en vloer van die mond is uiters geswel, wat lei tot probleme met voeding in die eerste dae van 'n baba se lewe.
Die voorspelling en effekte van gesigsvoorstelling van die fetus is relatief gunstig. As 'n reël het 93% van die vroue in arbeid nie chirurgie nodig nie, en slegs 20% het perineale breuk gehad.
Ongelukkig is die gevolge vir die kind ondanks die positiewe voorspelling vir die gesigspresentasie van die fetus nie altyd gunstig nie. Onder sulke omstandighede neem die aantal gestremde mense dramaties toe. Die grootste probleem in hierdie geval is die verstopping van die naelstring, wat baie meer dikwels waargeneem word as by oksipitale previa.
Resensies ervare mammas
As jy deur die talle vroueforums op die internet gaan, kan jy tot die gevolgtrekking kom dat die gevolge van gesigsvoorstelling van die fetus sowel as die resensies mag verskil afhangende van die spesifieke situasie. Dikwels dui vroue daarop dat primêre voorstelling nog nie 'n sin is nie, en alles kan verander, dit wil sê, die baba kan steeds omdraai soos dit moet wees, op die mees onvoorspelbare oomblik. Baie ma's beveel jou aan om 'n reeks oefeninge uit te voer om die posisie van die fetus in die baarmoeder aan te pas, maar voordat jy na hul advies luister, sal dit nuttig wees om 'n dokter hieroor te raadpleeg.
Maar dit is nog steeds die moeite werd om realisties te wees en nie te wag vir 'n wonderwerk tot die laaste nie. As jou ginekoloog sê dat daar 'n gesigspresentasie van die fetus is, die gevolge en oorsake daarvan wat jou dwing om na die keisersnee te gaan, moet jy nie jou gesondheid en die baba bedreig nie, en staatmaak op die dokter se langtermyn-ervaring.
Hoe is arbeid met soortgelyke patologie
As gesigsvoorstelling ingestel word en terwyl daar geen arbeid is nie, word die wag taktiek gebruik. Met ander woorde, dokters sal hulle toekomstige ma vroegtydig in die kraamhospitaal plaas, maar hulle sal niks doen nie. In die meeste gevalle besluit die natuur alles, en die bevalling vind plaas sonder enige ernstige gevolge vir die ma en baba. In die geval van gesigsvertoning is natuurlike lewering, alhoewel ingewikkeld, steeds moontlik. Met frontale voorkoms, veral in kombinasie met normale pelviese grootte en volle termyn swangerskap, is natuurlike bevalling onmoontlik. Hulle sal voorkom as die voorste voorkoms in die gesig of voorkop voorkom, met 'n klein fetus en 'n volwasse bekken.
As servikale dilatasie begin, is dit nodig om die vrou op haar rug te lê en probeer om nie die femorale blaas te beskadig nie. In die teenwoordigheid van 'n groot fetus of smal bekken van die vrou in kraam en die gesigspresentasie van die fetus, stem die dokters se aanbevelings altyd ooreen met onmiddellike chirurgiese ingryping. Andersins is daar 'n risiko om die gunstigste tyd te mis en die moeder en die kind ernstige skade te berokken.
Waarom kan die fetus glad nie die verkeerde postuur inneem nie?
Soos ons alreeds hierbo geskryf het, het die natuur neergesit sodat die kind voor die geboorte die gunstigste posisie vir homself en die moeder, dit is longitudinally, met occipitale previa. Maar helaas, daar is gevalle waar iets nie volgens plan gaan nie en die baba is nie soos dit behoort te wees nie. Daar kan verskeie redes wees:
Na herhaalde skraap, aborsies, veelvuldige geboortes en selfs oorgedra keisersnee, kan hipertonus van die onderste dele van die uterus waargeneem word, terwyl daar in die boonste dele 'n beduidende afname in toon sal wees. As gevolg van hierdie toestand kan die fetus van die ingang na die bekken afstoot en 'n onnatuurlike posisie daarvoor aanvaar.
'N Belangrike rol word gespeel deur die eienskappe van die kind self, byvoorbeeld 'n groot of te aktiewe fetus, prematuriteit.
Erge baarmoederafwykings (bicorn, saalbaarmoeder, fibroïede), nou bekken.
Die verstrengeling van die naelstring, wat lei tot swaar beperkte fetale mobiliteit.
Metodes om foutiewe aanbieding reg te stel
Daar is 'n stel oefeninge waarmee u die plek van die fetus voor die geboorte kan aanpas. Die kompleks sal die behandelende geneesheer aanbeveel. Benewens gimnastiek kan sulke metodes soos duik in die swembad, akupunktuur, homeopatie, sielkundige voorstelle, aromaterapie en selfs musiekterapie gebruik word. U kan alles wat u hart begeer, probeer, slegs met die voorwaarde: om uiters versigtig te wees en nie skaam te wees oor enige vrae (selfs die mees onbeduidende nie), kontak u ginekoloog.
Die effektiwiteit van sulke oefeninge kan volgens sommige data 80% bereik. Maar dit is die moeite werd om te onthou dat dit nie in sulke gevalle moet aangaan sonder om eers met 'n voorste geneesheer te konsulteer nie. Die situasie is in elk geval individueel en daar kan ernstige kontraindikasies wees. Dus, om kontraktikasies aan sulke gimnastiek te gee, kan littekens en gewasse in die baarmoeder toegeskryf word, plasenta previa, preeklampsie, ernstige inflammatoriese siektes. So, jy kan aansienlike skade in plaas van voordeel veroorsaak.
En onthou: in elk geval moet die finale uitspraak deur die dokter gemaak word en hy weet beter hoe ernstig dit is. En as daar besluit word om 'n keisersnit te doen, is daar niks verkeerd nie. Die belangrikste ding is dat 'n gesonde baba gebore word, en alles is in orde met ma.
Twee tipes oksipitale voorstelling
tydens oksipitale voorstelling Die kop van die fetus is in 'n geboë toestand, en die laagste geleë area is die agterkant van die kop. Daar is twee soorte soortgelyke fetale ligging:
- vooraansig van oksipitale voorstelling,
- agterkant van oksipitale voorstelling.
naamlik oksipitale voorstelling kenmerk 96% van alle geboortes wat in die afgelope dekade voorkom. Die hele biomeganisme van toekomstige genera sal afhang van die tipe aanbieding.
Agter oksipitale voorstelling - biomeganisme van bevalling
Indien waargeneem oksipitale fetus liggingdan, ongeag hoe hy aan die begin van die werk aangespreek is, is hy gewoonlik onder die artikulasie van die baarmoeder gedurende die tydperk van ballingskap onderskeidelik, die kind word in die anterior vorm gebore. Maar 1-2% van die fetus verskyn in die rug, dit wil sê, die rug van die kind se kop tydens die bevalling is op die sakrum. Причины образования такого расположения могут быть в функциональной неполноценности маточных мышц или в физиологических особенностях плода.
Далее роды проходят традиционно. 'N Buiteslag van die kop en die binneste skouers van die kind vind plaas.
Baie dikwels so oksipitale voorkoms van die fetus kan lei tot verhoogde spanning op die baarmoeder spiere en kan die sagte weefsels van die perineum en bekkenvloer beseer. Die gevaar van so 'n geboorte vir die fetus kan uitgeskakel word deur 'n moderne professionele mediese sentrum te kontak. In die gekose instelling moet daar gespesialiseerde toerusting en ervare personeel wees.
Vooraansig van previa - biomeganisme van bevalling
Sulke arbeid vind plaas in 'n meer ontspanne atmosfeer, maar hulle het hul eie eienskappe en probleme. Daar is vier oomblikke van die vloei van arbeid in die vooraansig van die aanbieding:
Die aanvanklike buiging van die kop, waarin die ken op die bors verlaag word, en die ruggraat in die servikale gebied is gebuig. Die agterkant van die kop gaan af, en die voorkop word bo die ingang van die klein bekken geplaas.
Daar is 'n interne korrekte rotasie van die fetale kop. Die nek is steeds naby aan die artikulasie van die baarmoeder, en die voorste gedeelte van die fetuskop beweeg na die sakrum. Aktiewe rotasiebevordering van die fetus begin.
Verdere beweging van die kop word vergesel deur sy gelyktydige uitbreiding. Op hierdie stadium word die agterkant van die kop en kroon gebore, en na hulle die voorkop, gesig en die finale ken.
In die laaste oomblik is daar 'n interne draai van die skouers en 'n natuurlike uitwaartse draai van die kop van die gebore kind. Wat ook al in die fetus waargeneem word, moet hy en sy ma van mediese sorg van hoë gehalte hê. 'N professionele moderne mediese sentrum is nie net in staat om alle gesondheidskwessies op te los nie, maar ook die spanning van openbare wyke in openbare hospitale te verwyder.
Vraag 1. Wat is die voorstelling van die fetus?
Terwyl die fetus nog redelik klein is, kan dit in verskillende rigtings redelik vrylik in die baarmoeder beweeg. Hoe nader die geboortedatum, hoe minder ruimte is daar vir die kind. In die kort termyn van swangerskap kan die dokter die pasiënt met 'n "onstabiele situasie" diagnoseer - dit beteken dat die fetus steeds aktief beweeg. In die vroeë stadiums word dit as die norm beskou. Die finale posisie van die kind neem as 'n reël by die 33-34ste week van swangerskap (en tydens die tweede en daaropvolgende swangerskappe, selfs op die 38ste).
Aanbieding dui aan hoe die baba in die baarmoeder geleë is - onderstebo of bene. Benewens die previa is daar die term "posisie van die fetus." In verloskunde word die korrekte posisie van die kind bepaal deur die verhouding van sy as tot die as van die uterus. Die fetus se as gaan voorwaardelik langs die ruggraat, wat sy stert en nek verbind. Die as van die uterus verdeel dit in gelyke helftes. Wat die as betref, kan die kind in die longitudinale posisie, skuins of dwars geplaas word.
Die gevaarlikste is die transversale posisie. Natuurlike bevalling in hierdie geval is verbode, aangesien hierdie posisie van die fetus gevaarlik sterk beserings van die pasgebore is. Vir skuins posisies word 'n keisersnee gewoonlik ook voorgeskryf om risiko's te vermy. Die kind verander egter dikwels die posisie van skuins na normale lengte al tydens die bevalling.
Fisiologiese geboorte - Dit is aflewerings deur een fetus in die tydperk van 37-42 weke van die swangerskap wat spontaan begin het, met lae risiko by die aanvang van arbeid, wat sonder komplikasies geslaag het. Die baba is spontaan in hoofpynaanbieding gebore, na die geboorte is die puerperale vrou en die pasgeborene in 'n bevredigende toestand. Definisie van die kategorie van geboorte vir die vroedvrou-aanhangsel 5.
Protokol naam: Enkel geboorte in die oksipitale voorkoms, spontane aflewering
O80 Spontane geboorte in oksipitale voordrag
ESR - eritrosiete sedimentasie koers
Protokolontwikkelingsdatum: April 2013.
Pasiënt kategorie: vroue in kraam, puerperas in verloskundige organisasies op alle vlakke van perinatale sorg.
Protokol gebruikers: vroedvroue, verloskundige-ginekoloë, neonatoloë
Vraag 2. Wat is die voorstelling van die fetus?
Benewens die feit dat dit langs of oor die as van die baarmoeder geleë is, kan die fetus lig of onderstebo lê. In hierdie verband is daar twee hoof tipes aanbieding:
hoofpyn (kop af)
bekken (onderbene of boude).
Die posisie van 'n baba ondersteboven word as normaal beskou, wat in die meeste gevalle die geval is. Afhangende van watter deel van die kop by die ingang van die klein bekken geleë is, word dit ook in oksipitale, pariëtale, voor- en gesig verdeel. Wanneer die oksipitale kop van die baba gebuig is, en daarom word hierdie posisie genoem flexor, en die res - ekstensor.
Buigsaamse hoofpynaanbieding is die mees optimale en natuurlike posisie van die kind, waarby die bevalling natuurlik sonder hindernisse kan slaag, want eers die kop, die grootste deel van die liggaam, sal die geboortekanaal volg. Dit sal toelaat dat die oorblywende dele vinniger en makliker uitkom.
Plekpresentasie is veel minder algemeen. Daar is drie opsies vir pelvispresentasie:
voet (voor die kind se bene),
boude (voor die kind se boude),
gemeng (voorkant is die bene en boude van die kind).
Voet previa is voltooi (die vrugte is met albei voete), onvolledig (een been) of knie (hy lyk op sy knieë). Meer gunstig is die boude van die boude.
Vraag 3. Wat is lae previa?
Benewens die gelysde aanbiedings, is daar 'n sogenaamde lae aanbieding. Onder dit beteken dit te vroeg verlaging van die kop van die kind in die pelviese streek van 'n vrou. Dit vind gewoonlik 3-4 weke voor aflewering plaas, maar dit kan vroeër gebeur. Afwyking van die norm word beskou as die weglating van die kop voor die 22ste week van swangerskap. Die uitslag van hierdie aanbieding kan voortydige aflewering wees.
As u 'n soortgelyke diagnose ontvang het, is dit belangrik om jouself te versorg, om fisiese inspanning te beperk, insluitend aktiewe rus, en allerhande stres, om meer te lê en ook 'n ondersteunende verband te gebruik. Lae previa kan ook veroorsaak dat die verwagte ma in die hospitaal onder waarneming onder die hospitaal opgeneem word.
Vraag 4. Wat is die oorsake van foutiewe aanbieding?
Om die spesifieke oorsaak van 'n bepaalde posisie van die fetus in die baarmoeder te bepaal, is baie moeilik, soms onmoontlik. Dokters identifiseer 'n aantal redes waarom die aanbieding verkeerd kan wees:
hoë fetus aktiwiteit
oordrag (hipotonie) van die baarmoedermure - weens herhaalde swangerskap of meervoudige swangerskap,
baie nou bekken van 'n swanger vrou,
baarmoeder abnormaliteite (saal baarmoeder, twee horings, ens.),
gewasse, baarmoeder fibroïede,
kinderverstrengeling met naelstring,
lae gewig van die fetus.
Vraag 5. Wat is gevaarlike verkeerde toepassing?
Aanbieding is 'n baie belangrike aanwyser vir die dokter. Hierdeur hang af van die modus van aflewering wat aangewend sal word om komplikasies te vermy. Verkeerde aanbieding van gevaarlike geboortebeserings en ander probleme vir vroue (moontlike breuke van die eksterne genitale organe, hematome) en vir haar kind (hipoksie, asfyksie, hematome kan voorkom) tot die dood van die fetus in die ernstigste gevalle.
Daarbenewens kan bevalling self moeiliker wees, swakheid van arbeidsaktiwiteit is moontlik.
Vraag 6. Hoe om die tipe aanbieding te bepaal?
Onafhanklik bepaal die plek van die kind in die baarmoeder is onmoontlik. Slegs 'n dokter kan dit doen.
In die reël word die definisie van aanbieding ingesluit by geskeduleerde ondersoeke van 'n swanger vrou vanaf ongeveer die 28ste week (wanneer die posisie van die baba nog steeds verander kan word). Dit word uitgevoer deur die volgende metodes te gebruik:
eksterne bepaling van die plek van die fetus deur 'n verloskundige deur middel van palpasie (palpasie) deur die buikwand,
Vraag 7. Hoe is bevalling met die verkeerde voorlegging?
Om die posisie van die kind te bepaal is baie belangrik: dit is een van die hoofaanwysers vir die keuse van die modus van aflewering. Dus, die mees gunstige vir natuurlike bevalling is die hoof oksipitale (fleksor) aanbieding.
Maar nie altyd hoofpynaanbieding is 'n aanduiding vir natuurlike aflewering nie. So 'n aanbieding kan gevaarlik wees as dit ekstensor (voor-, pariëtale of gesig) is. Dikwels word hierdie situasie onmiddellik voor bevalling gevestig, en dan kan 'n noodgeval C-afdeling uitgevoer word om moontlike beserings aan die vrou en kind te voorkom. In sommige situasies is keisersnit verpligtend. Dus, met die voor- en gesigsvoorstelling, is daar 'n groot risiko om die baba se nek te beseer, aangesien dit baie geboë is. Die gevaarlikste is die gesigsvoorstelling. In hierdie posisie is die nek in 'n baie ongunstige toestand en kan dit beseer word.
Plekpresentasie is selfs meer ingewikkeld en dra daarmee die risiko van komplikasies in beide die fetus en die moeder. Die kompleksiteit van hierdie situasie lê in die feit dat die eerste minder volume deel van die liggaam van die kind gebore word, en verdere geboorte is moeiliker.
Pelvispresentasie beteken egter nie altyd dat jy 'n keisersnee moet doen nie. Byvoorbeeld, in 'n gluteale posisie, kan 'n vrou probeer om haarself te bevredig. Die keuse in hierdie geval is altyd individueel. Dit hang alles van 'n aantal redes af: die grootte van die fetus (met die pelvic previa die baba word as meer as 3,5 kg beskou en met die kop - meer as 4 kg), die grootte van die moeder se bekken, die baba se geslag (natuurlike geboortes in die bekkenpresentasie is gevaarlik vir seuns) en die verloop van vorige geboortes.
Daarbenewens lei die natuurlike lewering van bekkenpresentasie dikwels tot breuke en skade aan die moeder se geslagsdele. Daarom is dit beter om hierdie risiko's onmiddellik tot 'n minimum te verminder.
Vraag 8. Wat is die voorkoms van tweelinge?
Met meervoudige swangerskappe kan babas in verskillende moedertale in die ma se maag wees, en dit hang af van hoeveel makliker of meer problematies die geboorte sal wees.
Daar is verskeie moontlike scenario's:
hoofpynaanbieding van albei kinders. In hierdie geval, dikwels, in die afwesigheid van ander aanduidings, is geboorte op 'n natuurlike manier toegelaat,
Die kind is nader aan die uitslag van die baarmoeder, is in die kop previa, en die tweede - in die bekken. In hierdie situasie kan bevalling ook natuurlik sonder probleme slaag
Die eerste baba is in die pelviese posisie, die tweede - in die kop. By geboorte kan hulle hul koppe vang, so miskien sal die dokter 'n aflewering deur keisersnee voorskryf,
As een van die kinders in 'n transversale posisie is, is dit gewoonlik 'n keisersnit.
Vraag 9. Kan die fetus na sy normale posisie verander word?
Die baba kan vir 'n lang tyd in die ma se maag oorrol, so as die ginekoloog die verkeerde voorstelling gediagnoseer het, kan jy probeer om die baba self te laat draai. Dit word gefasiliteer, byvoorbeeld, swem in die swembad. Ook by die huis kan jy die volgende oefeninge doen:
twee keer per dag, vir 10-15 minute, kom in die knie-elmboog posisie,
rol oor homself: lê aan die een kant, lê vir sowat 10 minute en draai dan vinnig aan die ander kant en herhaal dus 4 keer.
Sulke oefeninge kan nie gedoen word as daar 'n bedreiging van voortydige geboorte is nie, as daar letsels op die baarmoeder is, plasenta previa, gestose en enige komplikasies van swangerskap.
As navorsing bewys het dat die fetus oorgedra het, kan 'n spesiale bandasie gedra word om sy posisie reg te stel. Dit is belangrik om te onthou dat slegs 'n dokter 'n verband kan voorskryf, jy kan nie self kies en dit dra nie.
Vraag 10. Kan die dokter self die fetus verander?
In die verlede het dokters die kind met hul hande probeer omdraai, maar vandag het hulle opgehou om dit te doen weens lae doeltreffendheid en, bowenal, komplikasies. Manuele rotasie is gevaarlike oortredings van die fetus, sowel as voortydige afskeiding van die plasenta, en dus premature geboorte.
As die dokter gediagnoseer het, het jy 'n aanbieding wat verskil van die hoof een, moenie paniekerig raak nie. Eerstens kan 'n kind sy posisie vir 'n lang tyd verander. Maar die belangrikste ding is dat die risiko's van komplikasies verminder word as die voorlegging betyds gediagnoseer word. Moenie vergeet om die ginekoloog gereeld tydens swangerskap te besoek en alle nodige eksamens te ondergaan nie. In hierdie geval moet jy ook nie bang wees vir 'n keisersnit nie: slegs op hierdie manier kry jy 'n waarborg dat die geboorte sonder beserings sal plaasvind, en jy en bowenal sal jou baba gesond bly.
Die plasenta is 'n orgaan in die baarmoeder en funksioneer slegs tydens swangerskap. Dit is te danke aan hom dat die normale ontwikkeling van swangerskap tot die heel geboorte moontlik word, daarom is dit belangrik dat die plasenta "werk.
Baie verwagtende moeders verwar terme soos posisie en aanbieding van die fetus. Wat is die verskil tussen hierdie konsepte, hoe beïnvloed dit die moontlikheid van natuurlike bevalling, en of dit moontlik is om die posisie van die baba op een of ander manier te verander, as hy die verkeerde een geneem het.
Cesarea-afdeling is 'n onderwerp wat baie voornemende ouers bekommer. Hierdie metode van aflewering vanaf die tyd van sy verskyning is die oorsaak van vrese, waanpunte en verhitte debatte, en alles wat denkbaar is en nie toegeskryf word nie.
Wat is die risiko's van stuitpresentasie van die fetus?
Daar is drie soorte boude: voet - een of albei voete af, vol sit, met bene gekruis of skoon - boude af, reguit bene tot by die kop. Meestal het suiwer boude voorgestel. Natuurlik kan natuurlike geboorte met 'n stuitpresentasie suksesvol wees. Daar is 'n hoë risiko in teenstelling met die oksipitale voorkoms van die fetus. Met 'n stuitpresentasie verhoog die risiko van naelstringverlies, aangesien die serviks nie deur die boude of bene van die kind gesluit word nie en die naelstring in die vagina kan sink. Hierdie waarskynlikheid word veral verhoog as water wegvloei van die stroom. Aangesien die baba se kop laaste uitkom tydens die natuurlike geboorte met 'n breekpresentasie, kan dit die naelstring in die geboortekanaal knyp en gevolglik sal die suurstofvoorsiening deur die plasenta verminder.
Nog 'n risiko is dat die kind se onderste bolyf klein genoeg is en kan gebore word voordat die serviks voldoende blootgestel is om die kop vry te laat, gevolglik die geboorte van die baba se kop en geboortetrauma vertraag.
Daar is ook 'n risiko vir skade aan die baba se ruggraat.
Wat om te doen wanneer die breekpresentasie van die fetus?
Die meeste van die kinders neem die geboorteposisie aan teen die 36ste week van swangerskap, ander kan dit later aanvaar, en sommige kinders draai gewoonlik tydens die bevalling. 'N Moeder wat met 'n stuitpresentasie van die fetus gediagnoseer is, moet hierdie saak ernstig opneem en luister na al die aanbevelings van haar verloskundige. Daar is verskeie mediese benaderings om hierdie probleem op te los: eksterne rotasie, aflewering deur natuurlike paaie en keisersnee.
Eksterne rotasie word uitgevoer voor aflewering - ongeveer 37-38 weke van swangerskap. Die prosedure is gemik op die staatsgreep van die fetus vanaf die boude tot die kop. Voor die manipulasie word die swanger vrou voorgeskryf om 'n ultraklankskandering te gebruik om die boude te bevestig en die plasenta te plaas. Dit is ook nodig om die fetale puls te monitor voor en na die eksterne hitte omkeer.
Tocolitiese voorbereidings word gegee om die baarmoeder te verslap en die aanvang van voortydige kontraksies uit te skakel. Dan, met die ultraklank verbind, wat die pols en hartklop van die kind wys, druk die dokter hom deur die maag, draai sy kop af. As die ultraklank agteruitgang van die kind se welsyn getoon het, word die prosedure onderbreek. Tydens manipulasie is daar 'n lae risiko van plasentale abrupsie, fetale nood en die behoefte aan 'n keisersnee. Daar moet ook kennis geneem word dat soms die manipulasie nie tot sukses lei nie, en die fetus keer nie oor nie. As die prosedure suksesvol is, is daar 'n risiko dat die kind terugkeer na die teenoorgestelde posisie - boudaanbieding.
Aflewerings deur die natuurlike paaie met 'n stuitpresentasie kan slegs uitgevoer word deur 'n ervare vroedvrou, wat reeds sulke genera het, aangesien daar, soos reeds genoem, baie risiko's is. Die beste opsie vir natuurlike bevalling word in hierdie geval beskou as suiwer stuit met 'n goed gebuig kop (kin tot bors) van kinders weeg minder as 3,5 kilogram. Ook oorweeg word faktore soos die baba se volle termynvoorwaarde, sy artikulasie, die grootte van die moeder se bekken en ander.
Die veiligste opsie om 'n baba met 'n breekpresentasie te hê, is 'n keisersnee, veral as die swanger vrou nie 'n breë bokkie het nie en sy nie geskik is om op natuurlike maniere geboorte te gee nie. Daarom is die persentasie keisersnee met stamppresentasie groot genoeg.
Klagtes en geskiedenis:
- kramppyn in die onderbuik (minstens twee kontraksies in 10 minute wat 20 sekondes of langer duur).
1. Wanneer eksterne verloskundige ondersoek:
- palpatornie bepaling van gereelde kontraksies van die baarmoeder,
- die posisie en aanbieding van die fetus bepaal, na die hartklop van die fetus luister,
2. Vir vaginale ondersoek - openbaarmaking van baarmoeder keel,
3. Luister na die fetale hartklop (normaal - 110-160 slae / min):
10. Консультирование. Bespreking met die pasiënt van die metode van uitvoering van die 3de periode met die verskaffing van volledige mondelinge en skriftelike inligting oor die moontlike voordele en nadele van die aktiewe en verwagtende taktiek van die 3de tydperk van arbeid (Bylae 1).
Laboratoriumtoetse: bepaling van bloedgroep en rhesus bykomstighede. Volgens die bevel van die Ministerie van Gesondheid van die Republiek van Kasakstan gedateer 7 Julie 2010 No. 498 "Met goedkeuring van die reëls vir die voorsiening van binnepasiëntesorg in mediese organisasies vir moeder- en kindergesondheidsorg", word addisionele bloed geneem vir die verenigbaarheid van 5-7 ml van 'n ader en vir 24 uur gestoor.
Instrumentale studies - nee.
Aanduidings vir kundige advies - nee.
Lys van hoof- en addisionele diagnostiese maatreëls
1. Die toelatingskantoor moet 'n kamer hê waar vertroulikheid gehandhaaf word tydens toelating tot die departement. Wanneer die mediese geskiedenis ingesamel word en die nodige mediese dokumentasie voltooi word, moet dit nie ander persone insluit nie, insluitende mediese personeel wat nie by die ontvangs van die pasiënt in diens is nie.
2. Die inkomende vroedvrou van die nooddepartement aanvaar die inkomende vrou wat die basiese beginsels van geboortebestuur in die departement bekendstel, bied om 'n geliefde te bevredig (volgens die vrou se keuse).
3. Die teenwoordigheid van duidelike tekens van infeksie kan die rede wees vir die weiering van deelname van vennote in arbeid met die verpligte verduideliking van die rede.
4. Geen addisionele eksamens word vereis nie.
5. 'n Beampte wat betrokke is by bevalling, word aangeraai om in hul klere te bly. Die pasiënt word ook aangeraai om in haar klere en vervangingskoene te bly. Dit is beter om huisklere en huishoudlinne, insluitende pasgebore klere, te gebruik.
6. Die pasiënt kan aangebied word om te stort.
7. Meet liggaamstemperatuur, puls, bloeddruk, voer 'n algemene verloskundige ondersoek, vul die geskiedenis van bevalling in.
8. Nadat die dokumentasie voltooi is, neem die vroedvrou van die noodafdeling die gesin na die afleweringslokaal waar dit tydens die geboorte sal plaasvind.
9. Die vroedvrou van die noodgevalle-afdeling moet die gesin aan die vroedvrou van die genus-eenheid bekendstel, wat die vrou / familie adviseer oor die rol van die vennoot in arbeid, die posisie van arbeid in die eerste en tweede periode, eet en drink in arbeid, pynbestuur, metodes om die derde periode te bestuur bevalling, borsvoeding.
10. Die meubels van die individuele stamkamer moet naby die huis wees.
11. Die individuele stamkamer maak voorsiening vir vertroulikheid en privaatheid.
12. Toerusting van die individuele stamkamer (sien Aanhangsel № 2)
13. 'n Verloskundige van die geboortebloem neem die geboorte wat by die geboorte aankom, wat die volgende moet stel: stel die basiese beginsels van bevalling voor, lewer aflewering aan 'n maat, meet liggaam T, pols, bloeddruk en begin met 'n partogram met aanvang van arbeid.
14. Die partogram begin om die teenwoordigheid van:
- een of meer baarmoeder kontraksies in 10 minute, wat 20 sekondes of langer in die latente fase bly,
- twee of meer baarmoeder kontraksies in 10 minute, wat 20 sekondes of langer in die aktiewe fase bly,
15. Aflewerings word volgens 'n partograaf uitgevoer (die reëls vir die voltooiing van die partograaf word uiteengesit in Aanhangsel 3).
1. In die eerste stadium van bevalling word 'n maklike inname van kos en drank aanbeveel.
1. Om 'n vrou in die werk te help om pyn te hanteer, is een van die belangrikste take van mediese personeel tydens die bevalling.
2. Die vermindering van pyn kan bereik word deur mediese metodes van pynverligting te gebruik, maar dit is baie belangriker (en veiliger) om nie-geneesmiddelmetodes te gebruik (stort en bad, musiek, massage, spesiale asemhaling gekombineer met ontspanning), sielkundige ondersteuning van vroue en gesinne, inligting oor die proses geboorte (Aanhangsel № 4).
3. Mediese narkose (plaaslike narkose) by geboorte word eers na berading toegepas.
Die posisie van vroue in die bevalling:
1. 'n Vroedvrou help 'n vrou om 'n posisie te vind wat vir haar gemaklik is.
Aanwysings vir die aanroep van 'n dokter:
1. Tachikardie van die fetus bo 160 slae. in minute en bradikardie onder 110 slae. in minute
2. Die uitstorting van die mekonium-amniotiese vloeistof.
3. Veranderinge in die aard van amniotiese vloeistof - groen, hemorragies.
4. Die afwyking van die lyn van waaksaamheid op die partograaf in enige rigting.
5. Die voorkoms van bloedige ontslag uit die genitale kanaal.
6. Die voorkoms van hoofpyn, duiseligheid, epigastriese pyn, naarheid, braking, flikkerende voor sy oë.
7. Met toenemende: temperature bo 37.5 ° C, HELL 140/90 mm Hg. Art. En hoër is die pols meer as 90 slae per minuut.
Hulp in die tweede stadium van arbeid
'N vroedvrou moet voorberei:
- die nodige toerusting en 'n plek vir die resussitasie van die pasgeborene (skakel die hitte aan, verbind suurstof, kontroleer die teenwoordigheid van die asemhalingstas en 2 maskers daarop, die elektriese pomp (in die afwesigheid van 'n peer), berei luiers, 'n hoed en sokkies vir die kind voor)
- berei 'n plek vir bevalling uit. Maak 'n skoon luier of weggooibare pakket uit vir die ontvangs van bevalling op die plek waar die vrou kies om geboorte te gee, warm die luier op waarmee die kind sal uitvee. Berei die nodige gereedskap vir bevalling voor, insluitend 'n skêr om die naelstring te sny.
Die geboorte van 'n kind kan voorkom in enige situasie wat die vrou self gekies het. Onwenslik - posisie op die rug.
Pogings word deur die vrou in arbeid gereguleer. In die noodbehoefte is dit noodsaaklik om na elke poging of ten minste elke 5 minute auskultasie van die fetale hartklop uit te voer.
Na die geboorte van die kop, kyk na koordverstrengeling. Met 'n stywe verstrengeling, kruis die naelstring tussen 2 klampe, met 'n geen beroerte, los die spanning van die naelstring los en wag vir die volgende poging.
Na die geboorte beoordeel die vroedvrou die toestand van die kind:
- As die toestand van die pasgebore nie sorg gee nie (die baba adem of skree, goeie toon), dan word die pasgebore maag na die ma se maag vir 2 uur na die vel na die vel oorgedra,
- indien die kind onaktief is - onmiddellik geskei van die moeder en begin hulp verleen ooreenkomstig die pasgebore resussitasieprotokol.
Hulle sit 'n skoon hoed op die baba se kop, sokkies op die bene, die baba is bedek met 'n droë en skoon luier en 'n kombers. Die naelstring word gesny met steriele gereedskap tussen twee snitte, nie vroeër as 60 sekondes nadat die baba gebore is nie.
Aktiewe bestuur van die 3de periode
Aktiewe bestuur van die 3de periode verminder die waarskynlikheid van postpartum bloeding met 2-2.5 keer.
1. Na die geboorte van die voorskouer, voer oksitosien 10 U IM in die bobeenarea in.
2. Beheerde koord trekkrag: Klem die naelstring nader aan die perineum. Hou die geklemde naelstring vas en die klem eindig met een hand. Plaas die ander hand direk oor die vrou se pubic area en hou die baarmoeder, beweeg dit weg van die baarmoeder tydens 'n beheerde trek op die naelstring. Lig die naelstring liggies en wag vir 'n sterk verlaging van die baarmoeder (gewoonlik na 2-3 minute). Sodra u 'n samentrekking van die baarmoeder voel of die naelstring sal verleng word, trek die naelstring liggies na u afwaarts vir die geboorte van die na-geboorte vir 30-40 sekondes.
As die na-geboorte nie tydens die eerste sametrekking gebore word nie, los die spanning los. Hou die naelstring liggies en wag vir die volgende baarmoederkontraksie. Tydens die volgende baarmoederkontraksie, herhaal die beheerde trek op die naelstring terwyl die baarmoeder in die teenoorgestelde rigting ingetrek word.
Moet nooit die naelstring na jouself trek sonder om die baarmoeder in die teenoorgestelde rigting met jou ander hand bokant die skaambeen te beweeg nie.
By die geboorte hou die baba met albei hande vas en draai dit saggies totdat die fetale membrane gebore word.
Inspekteer die plasenta sorgvuldig om die integriteit daarvan te verseker.
3. Beoordeel die baarmoedertonus na die geboorte van die nasate en masseer deur die anterior abdominale wand van die vrou voor die voorkoms van baarmoeder kontraksies. Kontroleer jou uterus toon elke 15 minute vir die eerste uur en elke 30 minute vir die tweede uur van die postpartum periode. Dan elke 60 minute vir 2 uur. Dan elke 4 uur gedurende die eerste dag. Indien nodig, masseer die baarmoeder. Die monitor van die baarmoeder se tone word binne 24 uur na die bevalling uitgevoer met die invul van die waarnemingsblad.
Aanwysings vir die ondersoek van die serviks:
- instrumentele bevalling,
- Vinnige of vinnige aflewering.
As dit nodig is, word die trane van die sagteweefsel van die geboortekanaal onder lokale verdowing, verkieslik lidocaïne, 'n sintetiese absorbeerbare hechtmateriaal, gesut.
Die meeste van die eerste graadse trane genees op sigself sonder stiksel.
1. Met die ondoeltreffendheid van aktiewe bestuur van 3 tydperke van arbeid, die afwesigheid van tekens van skeiding en die toewysing van die plasenta binne 30-40 minute.
2. Wanneer die naelstring afgeskeur word.
3. In geval van 'n gebrek na geboorte.
4. Wanneer bloeding.
5. Trane van die sagte geboortekanaal wat suturing benodig.
Primêre sorg vir 'n pasgebore kind:
1. Sorg word verskaf deur 'n vroedvrou wat 'n baba of saam met 'n pediatriese verpleegster gelewer het.
2. Vir die eerste twee uur is die kind in konstante "vel na vel" kontak met die moeder.
Behandelingsdoelwitte: Bystand tydens fisiologiese arbeid - om veiligheid vir die vrou en die baba tydens arbeid te verseker met die minste moontlike intervensie in die fisiologiese proses.
Nie-dwelm behandeling: stort en bad, musiek, massage, spesiale asemhaling gekombineer met ontspanning, geslagsgeboorte, sielkundige ondersteuning.
Dwelm behandeling: oksitosien 10 U, vitamien K, lidokain 1% tetrasiklien salf.
Ander behandelings - nee
Chirurgiese ingryping: Sluiting van sagte genitale kanaalbreuke
- voorkoming van postpartum bloeding - aktiewe bestuur van 3 tydperke van arbeid,
- voorkoming van konjunktivitis - 1% tetrasiklien salf,
- voorkoming van hemorragiese siekte van die pasgeborene - vitamien K.
Verdere bestuur: waarneming in die postpartum departement.
Duur van binnepasiënt verblyf: bevalling en vroeë postpartum periode (48-72 uur).
Kriteria vir ontslag:
- bevredigende toestand van die puerperale van die pasgebore,
- afwesigheid van kliniese tekens van bloedarmoede,
- die hoofaanwysers van die toestand van die liggaam in die normale omvang,
- die baarmoeder is dig,
- kennis van waarskuwingstekens,
- kennis en vaardighede van kindersorg.
Eksamen 6-12 weke na aflewering:
Die eerste patronage van die puerperale word uitgevoer in die eerste 3 dae na ontslag uit die kraamhospitaal volgens die bevel van die Ministerie van Gesondheid van die Republiek Kazakhstan gedateer 27.08.12. No. 593 "Regulasies oor die aktiwiteite van gesondheidsorganisasies wat verloskundige en ginekologiese sorg verskaf."
Doelwitte van postpartum ondersoek:
- Identifisering van bestaande probleme tydens borsvoeding, die gebruik van voorbehoedmiddels en die keuse van voorbehoedmiddels,
- meting van bloeddruk,
- as dit nodig is om die vlak van hemoglobien in die bloed te bepaal, stuur ESR na die kliniek,
- In die teenwoordigheid van tekens van infeksie moet gestuur word aan die verloskundige-ginekoloog,
- As 'n kind vermoed word van enige patologie van 'n oorerflike aard, is dit nodig om 'n vrou na 'n dokter vir konsultasie te stuur.
Aanwysers van die doeltreffendheid van behandeling en veiligheidsmetodesdiagnose en behandeling beskryf in die protokol:
- die frekwensie van die oordrag van pasgeborenes na PIT,
- die frekwensie van ernstige geboortebeserings in die moeder,
- frekwensie van postpartum bloeding
Bronne en literatuur
Protokolle van vergaderings van die deskundige kommissie oor gesondheidsontwikkeling van die Ministerie van Gesondheid van die Republiek van Kasakstan, 2013
1. Orde van die Ministerie van Gesondheid van die Republiek van Kasakstan nr 239 van 07.04.2010. "Met goedkeuring van diagnostiese en behandelingsprotokolle." 2. Leanza V, Leanza G, Monte S. 'n Didaktiese protokol vir arbeid en aflewering: die partogram. Minerva Ginecol. 2011 Aug, 63 (4): 325-32. 3. Zhang J, Landy HJ, Tak DW, Burkman R, Haberman S, Gregory KD, Hatjis CG, Ramirez MM, Bailit JL, Gonzalez-Quintero VH, Hibbard Ju, Hoffman MK, Kominiarek M, Learman LA, Van Veldhuisen P, Troendle J, Reddy UM. Kontemporêre patrone van spontane arbeid met normale neonatale uitkomste. Obstet Gynecol. 2010 Dec, 116 (6): 1281-7. 4. Laventel T, Hart A, Smyth RM. Effek van partogram vir vroue in spontane arbeid op termyn. Cochrane Database Syst Rev. 2008 8 Oktober, (4): CD005461. 5. Jangsten E, Mattsson LÅ, Lyckestam I, Hellström AL, Berg M. 'n Sweedse gerandomiseerde beheerde proef. BJOG. 2011 Februarie, 118 (3): 362-9. doi: 10.1111 / j.1471-0528.2010.02800.x. Epub 2010 Desember 7. 6. Airey RJ, Farrar D, Duley L. Cochrane Database Syst Rev. 2010 6 Oktober (10): CD007555. 7. WIE riglyne vir effektiewe perinatale verpleegkunde 2009 8. M Enkin. Doeltreffende sorg vir swangerskap en geboorte 9. Cochrane leierskap: Swangerskap en geboorte / D. Ja. Hofmeyer, DP Moskou-Logosfeer-2010 440 p. 10. Kliniese protokolle vir verloskunde en ginekologie vir die primêre, sekondêre en tersiêre vlakke van gesondheidsorg. Ministerie van Gesondheid van die Kirgisiese Republiek Bishkek 2009 11. Orde van die Ministerie van Gesondheid en Maatskaplike Ontwikkeling No. 452 03.07.12 "oor maatreëls om mediese sorg vir swanger vroue, bevredigende vroue, puerperas en vroue van vrugbare ouderdom te verbeter" 12. Bestelling No. 593 van 27.08.12. "Met die goedkeuring van die status van die aktiwiteite van gesondheidsorgorganisasies wat verloskundige en ginekologiese sorg verskaf"
III. ORGANISATORIESE ASPEKTE VAN DIE IMPLEMENTERING VAN DIE PROTOCOL
Lys van protokol ontwikkelaars met kwalifikasie data:
Maishina M.Sh. verloskundige-ginekoloog van die hoogste kategorie, senior intern van die departement van verloskunde nr 2 van NNTSMD JSC.
Kudaibergenov T.K. - Hoof-vryskutverloskundige-Ginekoloog van die Ministerie van Gesondheid van die Republiek van Kasakstan, Direkteur van RSE "Nasionale Sentrum vir Verloskunde, Ginekologie en Perinatologie".
Kobzar N.N. - Hoof van die Departement Verloskunde en Ginekologie, Kazakhstan - Russiese Mediese Universiteit.
Aanduiding van die afwesigheid van 'n botsing van belange: ontwikkelaars werk nie saam met farmaseutiese maatskappye nie en het geen belangebotsing nie.
Die bepalings van die protokol hersiening spesifiseer: Die herziening van die protokol word ten minste een keer elke 5 jaar gedoen, of wanneer nuwe data ontvang word wat verband hou met die toepassing van hierdie protokol.
op aktiewe bestuur van die derde stadium van arbeid
__________________________ (naam), die geboorte proses eindig nie met die geboorte van 'n kind nie. Jy moet die na-geboorte geboorte gee, so die derde stadium van arbeid word genoem - na-geboorte.
Daar is 2 maniere om hierdie tydperk te handhaaf: fisiologies en aktief.
In fisiologiese bestuur word dwelms wat die baarmoeder verminder, nie gebruik nie. Die nasorg is gebore tydens die samesmelting van die baarmoeder. In hierdie geval sny die naelstring na die beëindiging van sy pulsasie, wat die normale vlak van hemoglobien in die pasgebore kind verseker. Die negatiewe aspekte van sodanige bestuur kan die verlenging van die derde stadium van kraam wees en die toename in die risiko van postpartumbloeding.
Met die aktiewe bestuur van die derde periode na die geboorte van die kind, sal binne die eerste minuut intramuskulêre inspuiting (in die dy) van oksitosien, 'n dwelm wat die baarmoeder verminder, gemaak word. 'N Paar minute na die bekendstelling van oksitosien sal die nasorg van die baarmoederwand afgeskei word en die vroedvrou sal die baba help om gebore te word, met liggies aan die naelstring. U hulp is nie nodig nie.
Sodanige aktiewe bestuur van die opvolgperiode maak dit gewoonlik moontlik om bloedverlies en die moontlikheid van postpartumbloeding te verminder. Die risiko van bloeding word met 2,5 keer verminder.
Aktiewe bestuur kan die risiko van klein bloedarmoede in die pasgeborene verhoog, aangesien die naelstring voor die einde van die eerste minuut vasgeklem sal word, maar die hemoglobienvlak sal binne 4-6 weke na aflewering sonder behandeling terugkeer.
Uteriene kontraksies kan bloeddruk verhoog en effense naarheid en braking veroorsaak, pyn by die inspuitingsterrein en pynlike kontraksies van die baarmoeder. As u enige ongemak voel, moet u asseblief die mediese personeel in kennis stel.
Tydens die bevalling sal ons u hieraan herinner en u toestemming vra om die opvolgperiode aktief te onderhou.
Ek kies die metode van aktiewe bestuur van die derde stadium van arbeid.
Handtekening ____________________ Datum ______________________
Handtekening van die spesialis wat die inligting verskaf het _________________________
Toerusting van die individuele stamkamer:
1) 1 gereelde of multifunksionele bed (transformator), gevul met skoon linne,
3) 'n stel vir aflewering en 'n stel vir die resussitasie van die pasgeborene (sien hieronder - hulp in die tweede periode),
4) 1 veranderende tafel met verwarming of stralingshitte,
5) 2 stoele met bewerkte oppervlaktes
6) 1 nachtkastje
7) 1 elektroniese termometer vir 'n pasgebore,
8) 1 termometer om die lugtemperatuur in die saal te meet,
9) 1 skubbe (kan op 'n gurney vervoer word soos benodig),
10) 1 houer vir besteebare handdoeke,
11) 1 dispenser vir vloeibare seep,
12) 1 dispenser vir antiseptiese oplossing,
13) 1 muurklok met 'n tweede hand,
14) gordyne of blindings op die vensters,
15) muurstawe (indien moontlik),
16) 1 sintetiese, verwerkte mat (1.5 × 1.5, 1.5 × 2.0 m),
17) 1 groot rubberbal,
18) op die mure visuele materiaal om te ondersteun tydens die bevalling, op die tegniek om die hande van personeel te was.
'N Swanger vroedvrou van die geboortebloem ontvang 'n geboorte wat by geboorte aankom, wat die volgende moet stel: stel die basiese beginsels van arbeid voor, stel arbeid by 'n maat, meet liggaam T, pols, bloeddruk en begin met 'n partograaf met die aanvang van arbeid.
Dit is die enigste dokument wat die verloop van normale (fisiologiese) arbeid monitor.
Die partogram word gehandhaaf wanneer 'n pasiënt in die hospitaal opgeneem word met 'n gevestigde diagnose: "Geboorte".
Pasiëntinligting: Volle naam, aantal swangerskappe en geboorte, aantal geboorte geskiedenis, datum en tyd van toelating tot die geboorte-eenheid, tyd van vrugwaterafvoer.
M - water met mekonium (enige kleurintensiteit)
B - die mengsel van bloed in die water
A - Gebrek aan water / ontslag
O - geen opset
+ - nate word maklik losgemaak
++ - steke word op mekaar gevind, maar word geskei wanneer dit gedruk word
+++ - steke vind mekaar en word nie geskei nie
Servikale dilatasie: geëvalueer met elke vaginale ondersoek en gemerk met 'n kruis (×).
Vigilance line: die lyn moet begin vanaf die punt van die nekopening by 3 cm en gaan voort tot die punt van volle opening teen 1 cm per uur.
Lyn van aksie: loop parallel aan die waaksaamheid, sowat 4 uur aan die regterkant.
Verlaging van die kop: 'n Oorsig van die kop moet uitgevoer word deur eerste abdominale ondersoek en slegs dan vaginale:
5/5 - kop 5 vingers bo die baarmoeder - bo die ingang van die klein bekken
4/5 - 4 vingers bo die boesem - gedruk tot by die ingang van die klein bekken
3/5 - 3 vingers bo die boesem - die meeste van die kop bokant die boesem is tasbaar
2/5 - 2 vingers bo die boesem - 'n kleiner deel van die kop voel bo die boesem
1/5 - kop in die bekkenholte
Tyd: gemerk aan die linkerkant van die lyn. Vir die gerief van vulsel is dit beter om 'n veelvoud van 30 minute op te neem. Byvoorbeeld, 13.00 of 13.30.
Kontraksies van die uterus: saam met die opening van die serviks en die bevordering van die fetale kop, kontraksies van die baarmoeder (kontraksies) is 'n duidelike aanduiding van arbeid. Die frekwensie van kontraksies word langs die tydas geplot. Elke sel beteken een afkorting. Verskillende skadu-intensiteit weerspieël die intensiteit van kontraksies. Op die partytjie is dit gebruiklik om die volgende drie soorte broei te gebruik:
Oksitosien: wanneer toegedien word, word die hoeveelheid / konsentrasie aangeteken en die dosis elke 30 minute per minuut (in druppels of AU) toegedien.
Dwelmvoorskrifte: enige bykomende voorskrifmedisyne word aangeteken.
Pols: elke 30 minute word met 'n punt gemerk - •
Bloeddruk: vasgemaak elke 4 uur en gemerk met 'n lyn in die middel van die ooreenstemmende sel.
Liggaamstemperatuur: vasgemaak elke 4 uur.
Proteïen (proteïen), asetoon en hoeveelheid urine: aangeteken elke keer as u urineer.
Metodes van nie-dwelm-narkose geboorte
Tans is daar talle metodes van nie-farmakologiese narkose van bevalling, wat in hierdie aanbevelings aangebied word. Dikwels is hierdie eenvoudige en onskadelike metodes, beide vir die moeder en vir die fetus, voldoende.
In geval van insufficiëntie van die analgetiese effek is dit nodig om een ​​van die metodes van dwelmverdowing te gebruik, soos: epidurale narkose, narkotiese analgetika en inaseming van stikstofoksied.
In baie gevalle merk baie vroue op 'n sekere posisie van die liggaam 'n vermindering van pyn en hulle kyk self intensief na die geboorte proses (as die pasiënt die keuse gee, sal die oorgrote meerderheid een van die vertikale posisies kies).
Voorbeelde van verskillende posisies in arbeid
Konstante druk tydens die stryd
teen druk stoom
Langdurige druk op een punt met 'n vuis of palmsteun, 'n hout- of plastiekrol, 'n harde bal, ens. Die moeder bepaal self die plek waar sy die meeste druk nodig het, en die krag waarmee die helper hierdie druk moet lewer. Om haar te help om haar balans te hou, word die tweede arm van die maat voor die femur (anterior superior iliac spin) geplaas om die druk op haar rug te vergoed. Vennoot rus tussen kontraksies.
Bilaterale hip druk of dubbel heup kompressie
'N Vrou is in 'n posisie waar haar heupgewrigte gebuig is (sy staan ​​op haar hande en knieë, buig vorentoe), haar maat plaas haar hande op haar gluteale spiere (die "vlesige" deel van haar boude). Langdurige druk met die hele palm (nie die ondersteunende deel van die palm nie) moet diagonaal na die middel van die vrou se bekken gerig word.
Die vrou sit presies op 'n stoel met 'n goeie ondersteuning van die onderrug, haar knieë is sowat tien sentimeter uitmekaar, en haar voete rus op die vloer. Haar maat kniel voor haar en bedek haar eie met elkeen van haar knieë. Die ondersteunende deel van die palm is bo-op die tibia. Die maat druk haar knieë vir 'n lang tyd reguit terug na die heupgewrigte van die vrou in kraam, en leun in haar rigting gedurende die hele bout.
Knie druk kan ook uitgevoer word wanneer die vrou aan haar kant is. Haar boonste dy en knie moet teen 'n hoek van 90 ° gebuig word. Een assistent druk op haar sakrum, en die ander kant dek nou haar knie met haar palm en buig af sodat die knie reguit in die rigting van die rug na die heupgewrig druk.
Die toets van of hierdie tegniek uit te voer, is die reaksie van die vrou. As hierdie tegniek strelend is, moet dit toegepas word. Indien nie, dan is dit die moeite werd om te verander ('n ander punt, verskillende druk) of geheel en al te weier.
Metodes vir die aktivering van perifere sensitiwiteitsreseptore
Verhitting of verkoeling van die vel.
Verhitting van die vel kan verskaf word deur gebruik te maak van verskeie warm items soos waterverwarmers, nat warm handdoeke, elektroniese verwarmingskussings, warm waterbottels, verhitte rysakke, warm komberse. Oppervlakkige verkoue word verkry uit ys sakke, rubberhandskoene gevul met ys, bevrore gel sakke, handdoeke geweek in verkoelde of ys water, en ander afgekoelde voorwerpe.
Die aanwending van hitte is wyd toepaslik as gevolg van die kalmerende en pynstillende effek. Die uitwerking daarvan op die verswakking van outonome reaksies op vrees en stres is minder bekend (die reaksie sal wees soos dit sal wees). Een van die gevolge van stres is die vernauwing van die klein spiere van die vel, wat die bekende gevoel van "gansbultjies" veroorsaak. 'N Warm bad, stort of kombers maak hierdie spiere ontspan. 'N Vrou wat nie 'n massage kan duld met die hulp van streel nie, stem dikwels daaraan ooreen nadat sy haar vel opwarm.
Daarbenewens kan hitte die aktiwiteit van die baarmoeder verhoog wanneer 'n kompres op die buik in die boonste segment toegepas word, sonder om patologiese veranderinge in die hartklop van die fetus te veroorsaak.
Plaaslike aanwending van warm kompressies / warm nat terrydoeke aan die perineum tydens die tweede stadium van arbeid is baie gerusstellend. Maar terselfdertyd moet die temperatuur van 'n warm kompress nooit die temperatuur verdra wat deur die persoon wat dit oplê, oorskry nie. 'N Vrou wat geboorte gee, mag nie sien dat die kompres te warm is nie, want die drempel van sy pyngevoeligheid kan tot so 'n mate verander dat 'n brandwond voorkom.
Koue kompresses is veral nuttig vir pyn in die gewrigte: dus, rugpyn tydens bevalling, reageer goed op koue terapie. Die dempende effek kan verklaar word deur die feit dat hierdie prosedure lei tot 'n afname in sensitiwiteit, insluitend die sensasie van pyn. Veral nuttig is die bevrore gel sakke wat rondom die vrou se liggaam vasgebind is (twee elastiese bande, een bokant die baarmoeder, die ander onderkant) en vasgeplak met 'n spesiale klittenbandband. Sulke saamgepers bied nie net pynverligting nie, maar bied ook ondersteuning aan die laer rug. 'N Vrou kan voortgaan om te loop. Ys-kompresse so gou moontlik na die geboorte van die kind toegedien word aan die perineum, verlig swelling en pyn. Daar moet onthou word dat een of twee beskermende lae weefsel geplaas moet word tussen die vel van die vrou en die koue bron sodat die koue sensasie geleidelik van aangename koelheid tot koud begin. Moet nooit 'n verkoelde vrou in die koue sit as dit afgekoel word nie. As sy bewe, of haar hande, voete of neus is koud, moet die pasiënt eers in 'n warm bad, stort of kombers warm word voordat sy koud toegedien word.
In die bad of in die stort tydens kraam
Bad en stort word al hoe meer gewild vir die vermindering van pyn tydens die bevalling. Die belangrikste effek van water is ontspanning. Kontraindikasies vir die gebruik van 'n bad of stort is: hoë bloeddruk of die behoefte aan deurlopende monitering.
Stroking en massage
Die gebruik van fisiese aanraking in verskillende vorme stuur pynverminderende impulse: aanmoedig om te tik, die hare of wang te streel met 'n beweging vol liefde, 'n sterk omhelsing, handhande, of meer formele, geteikende massagetegnieke. Hulle vertel almal die persoon wat hulle kry oor liefde, troos, begeerte om met haar en help haar. Daarom is dit so belangrik dat die teenwoordigheid van familielede en nabye vroue voortdurend tydens geboorte aan mense geboorte gee.
In die geboortekamer is alle soorte massage van toepassing: sagte en sterk streel, bewegende bewegings, diep sirkel druk, vryf, met vingerpunte, die hele palm en verskeie toestelle wat druk, vibreer of druk toepas. Een tipe massage, handmassering, is maklik om te smeer, en word byna altyd verwelkom deur vroue in die kraam. Dit moet bewegende bewegings, druk en vryf van die hele arm insluit, van hand tot skouer, veral vir diegene wat hul vuiste knou tydens kraam. Massage stimuleer 'n aantal sensoriese reseptore op die vel en in dieper weefsels, waardeur die sensasie van pyn voorkom word.
Metodes van stimulering van die dalende senuweepad, vermindering van pyn
Konsentrasie en verskuiwing van aandag
Aandagkonsentrasie kan bereik word deur 'n doelgerigte optrede deur 'n vrou te doen wat 'n spesiale asemhalingstegniek, spraakoefeninge insluit, aandag skenk aan alledaagse aktiwiteite, soos om jou voorkoms te versorg, asook om te fokus op visuele, klank en taktiele stimuli.
Aan die begin van die werk is dit beter om jou aandag te verander, wat 'n passiewe vorm van konsentrasie is, byvoorbeeld om televisie te kyk, om langs die gang of hospitaal te loop.
Asemhaling modellering, wat in die voorbereidingskursusse vir bevalling geleer word, lei tot vinnige moegheid, dus hierdie tegniek is beter om te gebruik wanneer reeds werksaam is.
Enige musiek op versoek van die vrou in kraam, maar meer dikwels stil, kalmerende, kan gebruik word vir addisionele ontspanning. Musiek skep 'n spesiale atmosfeer in die afleweringskamer, sodat jy die ritmiese asemhaling kan stel, wat help in die ritmiese massage. Daarbenewens verbeter dit die emosionele toestand, beide mediese personeel en assistente in die bevalling.