Onwrikbare geloof en Giovanni se BybelversLindie Strydom van GrootFM het Giovanni se ouers in Pretoria besoek. (Foto: Christine Henrico) In my vyf jaar as deel van die GROOTfm 90.5‑span, het ek al meer as 500 inspirerende gedagtes en oordenkings gedeel. Dis eintlik doodgewone staaltjies en stories van God-geïnspireerde oomblikke en ontmoetings waaruit ek self iets kon leer of inspirasie geput het, hetsy in die ry in die poskantoor, langs ŉ vreemdeling op die vliegtuig of in ŉ gesprek met ŉ karwag of ŉ ouer langs die sportveld. Ek is dankbaar as hierdie gedagtes vir iemand anders iets beteken op pad huis toe in die verkeer of terwyl jy toevallig met ŉ spesifieke vraag in jou kop of hart loop, maar eerlikwaar is hierdie afsprake op lug ŉ geskenk vir my eie lewe, want dit het my geleer om ŉ beter waarnemer te wees. Ek glo God inspireer en Hy inspireer op so ŉ manier dat dit jou lewe besiel, verdiep en verryk, in beweging bring of momentum gee. Ons werk is om te kyk waar God aan die werk is en inspirasie te put uit God se werk in mense se lewens. (Foto: Christine Henrico) Soos toe ons span hierdie week by Giovanni Hendriks, die matriekleerling van Hoërskool Tuine, se ouerhuis in Danville gaan kuier het. Giovanni het op die 25 Februarie gekla van ŉ krapperigheid in sy keel en teen die volgende oggend was hy heeltemal verlam. Op dag 23 in die hoësorgeenheid van Kalafong‑hospitaal in Pretoria-Wes, het hulle hom vir die tweede keer in sy lewe met Guillain-Barré-sindroom gediagnoseer. In Giovanni se kamer lê sy Bybel oop by Psalm 91. “U is my toevlug en my veilige vesting, My God op wie ek vertrou.” Toe ons die gebedskussing met Filippense 4:13 vir sy ouers gee, sê hulle so gelyk: “Dis Giovanni se vers daai” en wys vir ons sy rugbybroek met dieselfde skrifgedeelte daarop. Ons bedoeling was om sy pa, Giani, en ma, Elize, te gaan bemoedig, maar die uurlange kuier word een lang inspirerende getuienis van hoe die Here nog altyd vir hulle gesin gesorg het en hoe Hy hierdie intens moeilike tyd ook reeds ten goede gebruik in soveel mense se lewens. Die gebedskussing wat aan Giovanni se ouers gegee is. (Foto: Christine Henrico) Ons ry daar weg, self so geïnspireerd deur hierdie gesin se geloof in God en ek voel of ek nie anders kan as om daardie inspirasie weer vir ander aan te gee op watter manier ook al nie. My hoop is egter dat hierdie “aangee” meer sal wees en word as net ŉ vinnige sugar rush wat iemand gou vir ŉ oomblik optel voor of ná ŉ moeilik dag op kantoor. Dat dit mense sal inspireer om self God se inspirasie in te asem uit die ervaringe en mense op hulle eie lewenspad, maar dan moet ons so bietjie stadiger loop en leef sodat ons dit nie mis nie.