Best Places to Stay in Kütahya, Airbnb Kütahya, Top Hotels, Resorts and Where to stay in Kütahya – Tripoto
Budget Hotels in Kütahya
Weekend Getaways from Kütahya
How To Reach Kütahya
Places to Visit in KütahyaPlaces to Stay in KütahyaKütahya Travel Guide Skets van Alban Berg deur Emil Stumpp
Alban Maria Johannes Berg (9 Februarie 1885–24 Desember 1935) was 'n Oostenrykse komponis van die Tweede Weense Skool. Sy komposisionele tegniek het romantiese musiek met die twaalftoontegniek gekombineer.
2.1 Sukses van Wozzeck en die ontstaan van Lulu (1924–29)
6 Enkele van sy werke
7 Analitiese skrywes
7.1 Douglas Jarman
8 Biografiese skrywes
Berg is in Wene gebore as die derde van vier kinders van Johanna en Konrad Berg. Sy gesin het gemaklik gelewe tot die dood van sy vader in 1900. Berg was as 'n kind meer geïnteresseerd in literatuur as musiek, en het nie begin komponeer voor hy vyftien was nie, toe hy begin musiek leer het nie. Hy het later by Marie Scheuchl, 'n bediende van die Berggesin wat vyftien jaar sy senior was, 'n dogter gehad met die naam van Albine wat gebore is op 4 Desember 1902.
Portret van Alban Berg, 1909
Berg het min formele musikale opleiding gehad voordat hy in Oktober 1904 'n student van Arnold Schoenberg geword het. Onder Schoenberg het hy kontrapunt, musiekteorie en harmonie geleer. Teen 1906 was hy voltyds besig om musiek te studeer en teen 1907 het hy begin met komposisielesse.
Van sy komposisies as student sluit in sy vyf sketse vir klaviersonata. Hy het ook liedere geskryf, insluitende sy Sieben Frühe Lieder; drie waarvan Berg se eerste werk geword het wat in die openbaar opgevoer is tydens 'n konsert wat ook die musiek van Schoenberg se ander leerlinge ingesluit het.
Die vroeë sonatasketse het uiteindelik gekulmineer in Berg se klaviersonata, Opus 1.(1907–1908). Dit is een van die mees formidabele "eerste" werke wat ooit geskryf is. Berg het tot 1911 vir ses jaar onder Schoenberg gestudeer. Van Schoenberg se hoofbeginsels wat sy onderrig betref, was die idee dat die eenheid van 'n musikale komposisie daarvan of al sy aspekte as bron 'n enkele basiese idee bevat; die idee het later bekend geword as ontwikkelende variasie. Berg het die beginsel oorgedra aan sy studente, een van hulle van wie Theodor W. Adorno gekonstateer het: "Die hoofbeginsel wat hy oorgedra het was dié van variasie: alles was veronderstel om te ontwikkel uit iets anders, en tog moes dit op 'n intrinsieke vlak heeltemal anders wees". Die klaviersonata is 'n voorbeeld— die hele komposisie is verkry vanaf die werk se openingsgebaar van Kwartale en Kwintale harmonieë, asook sy openingsfrase.
Innovasie[wysig | wysig bron]
Berg het deel gevorm van Wene se kulturele elite tydens die ietwat roekelose fin de siècle periode. Sy sirkel van kennisse het die musikante Alexander von Zemlinski en Franz Schreker, die skilder Gustav Klimt, die skrywer en satiris Karl Kraus, die argitek Adolf Loos, en die digter Peter Altenberg ingesluit.
In 1906 het Berg die sanger Helene Nahowski ontmoet deur sy skakeling met Anna Nahowski. Sy was die dogter van 'n vermoëende familie (daar word deur sommige bespiegel dat sy die buite-egtelike kind van keiser Frans Josef I van Oostenryk was). Ten spyte van die sigbare tekens van vyandelikheid van haar familie is die twee getroud op 3 Mei 1911.
Watschenkonzert, karikatuur in Die Zeit, 6 April 1913
In 1913 was twee van Berg se werke Altenberg Lieder (1912) die eerste keer in Wene opgevoer deur Schoenberg in die berugte Skandalkonzert. Die liedere is toonsettings van aforistiese digterlike uitsprake, en word begelei deur 'n baie groot orkes. Die opvoering het 'n oproer veroorsaak en moes gestop word. Berg het effektiewelik die werk onttrek, en is eers in sy totaliteit opgevoer in 1952. Die volle partituur het tot 1966 ongepubliseerd gebly.
Vanaf 1915–18 het Berg diens gedoen in die Oostenryks-Hongaarse Leër, en tydens 'n verlofperiode in 1917 het hy die werk bespoedig aan sy eerste Opera, Wozzeck. Na die einde van die Eerste Wêreldoorlog het hy weer in Wene gaan woon en 'n lewe gemaak deur die gee van private lesse aan leerlinge. Hy het ook vir Schoenberg gehelp om sy Genootskap vir Privaat Musikale Opvoerings; wat daarna gestreef het om 'n ideale omgewing te skep vir die eksplorasie en waardering van onbekende nuwe musiek by wyse van openbare repetisies, herhalende opvoerings, en die uitsluiting van professionele kritici; op die been te bring.
Berg het 'n besondere belangstelling gehad in die nommer 23, en dit gebruik in die struktuur van verskeie van sy werke. Verskeie voorstelle is al gemaak wat betref die rede vir hierdie belangstelling; naamlik dat hy dit geneem het van die bioritme-teorie van Wilhelm Fliess, waarin 'n 23-daesiklus as beduidend beskou word, of omdat hy die eerste keer 'n asmaaanval op die 23 ste van die maand gehad het.
Sukses van Wozzeck en die ontstaan van Lulu (1924–29)[wysig | wysig bron]
In 1924 is drie uittreksels van Wozzeck opgevoer. Dit het Berg se eerste sukses gebring. Die opera, wat Berg in 1922 voltooi het, was die eerste keer op 14 Desember 1925 volledig opgevoer toe Erich Kleiber die werk in Berlyn gedirigeer het.
Vandag word Wozzeck gesien as een van die 20ste eeu se belangrikste werke. Berg het ook in 1928 begin werk aan sy tweede opera genaamd Lulu wat uit drie dele sou bestaan. Hy het egter sy werk daaraan in 1929 onderbreek ten einde aandag te spandeer aan die konsertaria Der Wein, wat hy daardie somer voltooi het. Der Wein het Lulu op vele maniere voorafgegaan, insluitende wat betref die werke se vokale styl, orkestrasie, ontwerp en teks.
Ander bekende Bergkomposisies sluit die Liriese Suite (1926), ten opsigte waarvan daar later getoon was dat die werk uitgebreide kodes gebruik het om 'n geheime liefdesverhouding te dokumenteer, die post-Mahleriaanse Drie Stukke vir Orkes (voltooi in 1915 maar nie opgevoer tot na Wozzeck nie); en die Kammerkonzert vir viool, klavier en 13 blaasinstrumente in. (Hierdie laaste werk is so pligsgetrou geskryf dat Pierre Boulez dit "Berg se strengste komposisie" genoem het.) Dit is ook deurdring met kodes en versteekte na-doodsonthulde programme.
Die bestaan en volhoubaarheid van die musikale wêreld het in die 1930's in beide Wene en Duitsland al hoe moeiliker geword as gevolg van die opkoms van Antisemitisme, en die Nazi-kulturele ideologie wat Modernisme verwerp het. Om selfs 'n assosiasie te gehad het met iemand wat Joods was, kon gelei het tot verwerping, en Berg se "misdaad" was dat hy saam met die Joodse komponis Arnold Schoenberg gestudeer het. Berg het gevind dat geleenthede vir sy werke om in Duitsland opgevoer te word, al hoe minder geword het, en uiteindelik is sy musiek belet en ook op die lys van degeneratiewe musiek geplaas.
In 1932 het Berg en sy eggenote 'n geïsoleerde lodge met die naam van die Waldhaus, wat geleë was op die oewer van die Wörthersee, naby Schiefling am See in Karintië aangeskaf, waar dit vir hom moontlik was om in afsondering te werk, hoofsaaklik op Lulu en sy vioolkonsert. Teen die einde van 1934 het Berg betrokke geraak in politiekery rondom die vind van 'n vervanger vir Clemens Krauss as direkteur van die Weense Staatsopera.
Soos meer van die opvoerings van sy werke deur die Nazis, wat vroeg in 1933 aan bewind gekom het, gekanselleer is, het dit noodsaaklik geword om te verseker dat die nuwe direkteur 'n ondersteuner van modernistiese musiek sou wees. Die premiére van Lulu was oorspronklik bedoel om opgevoer te word deur die Berlynse Staatsopera, waar Erich Kleiber voortgegaan het om Berg se musiek voor te staan en die eerste opvoering van Wozzeck in 1925 gegee het. Dit het egter nou al hoe meer onwaarskynlik begin lyk, en Lulu is teen die lente van 1934 verwerp deur die Berlynse owerhede. Kleiber se produksie van die Lulu simfoniese suite op 30 November 1934 in Berlyn, was ook die geleentheid van sy bedanking in protes teen die mate van vermenging en verwarring van kultuur met politiek. Selfs in Wene was die geleenthede vir musikante van die Weense Skool van Musiek aan't opdroog.
Berg het die orkestrasie van Lulu onderbreek as gevolg van 'n onverwagse (en van 'n finansieel baie benodigde) kommissie van die Russies-Amerikaanse violis Louis Krasner vir 'n Vioolkonsert (1935). Hierdie besonders elegiese werk wat gekomponeer is teen ongewone spoed en wat postuum sy eerste opvoering gehad het, het Berg se bekendste en mees geliefdste werk geword. Soos baie van sy volwasse werke, maak die werk gebruik van 'n idiosinkratiese aanpassing van Schoenberg se "dodekafoniese" of "twaalftoontegniek", wat die komponis in staat sou stel om dele te skryf wat openlik tonaliteit evokeer, insluitende aanhalings uit geskiedkundig tonale musiek, soos Johann Sebastian Bach se koorwerke en 'n volksliedjie van Karintië. Die vioolkonsert was opgedra "aan die onthou van 'n Engel" naamlik, Manon Gropius, die gestorwe dogter van die argitek Walter Gropius en aan Alma Mahler.
Berg sterf in Wene op die ouderdom van 50 op oukersaand 1935 aan bloedvergiftiging wat blykbaar veroorsaak is deur follikulitis op sy rug. Voor sy dood, het Berg slegs die orkestrasie van die eerste twee dele van die drie dele van Lulu voltooi. Die voltooide dele was die eerste keer opgevoer in Zürich in 1937. Berg se vrou Helene Berg het daarna om persoonlike redes 'n "verbod" geplaas op enige poging om die laaste en derde deel daarvan te voltooi, welke Berg eintlik reeds voltooi het in "kortblad" vorm. 'n Orkestrasie daarvan was derhalwe in geheim aangevra deur Friedrich Cerha, en het die voltooide werk kort na Helene Berg se eie dood, sy première in 1979 in Parys ontvang onder Pierre Boulez. Die voltooide opera het vinnig die repertoire binnegedring as een van die bakens van kontemporêre musiek, en soos Wozzeck bly dit konsekwent gewild onder gehore.
Borsbeeld van Alban Berg by Schiefling-op-die-meer, Klagenfurt-Land-distrik, Karintië, Oostenryk
Berg sal onthou word as een van die belangrikste komponiste van die 20ste eeu, en as die komponis van die Tweede Weense Skool wie se operas die meeste opgevoer word. Daar word gesê dat hy meer "menslike waardes" na die twaalftoon-musiekstelsel gebring het, aangesien sy werke as meer "emosioneel" gesien word as Schoenberg se werke. Van kritiese belang, is dat hy gesien word as sou hy die Weense tradisie in sy musiek bewaar het.
Berg-geleerde Douglas Jarman skryf in The New Grove Dictionary of Music and Musicians dat "[soos] die 20ste eeu gesluit het, die 'terugwaarts-kykende' Berg skielik begin lyk het soos George Perle opgemerk het; soos die 20ste eeu se mees vooruitskouende komponis."
Die asteroïde 4528 Berg is na hom vernoem (1983).
Enkele van sy werke[wysig | wysig bron]
Klaviersonata, Op. 1
Strykkwartet, Op. 3
Vier stukke vir klarinet en Klavier, Op. 5
Kammerkonzert vir klavier, viool en 13 blaasinstrumente
Drie Stukke vir Orkes, Op. 6
Sewe Vroeë Liedere
Analitiese skrywes[wysig | wysig bron]
Douglas Jarman[wysig | wysig bron]
Jarman, Douglas (1985) . The Music of Alban Berg (Revised uitg.). Berkeley: University of California Press. ISBN 9780520049543.
Biografiese skrywes[wysig | wysig bron]
Adorno, Theodor W.; Berg, Alban (2005) . Lonitz, Henri (red.). Briefwechsel 1925–1935 [Correspondence 1925–1935]. Hoban, Wieland - translator, originally published by Suhrkamp Verlag, Frankfurt. Cambridge: Polity. ISBN 9780745694962.
Jarman, Douglas. "Alban Berg", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed April 9, 2007) 
Simms, Bryan R. (2013) . Alban Berg (2nd uitg.). Hoboken: Taylor and Francis. ISBN 9781135846749.
Hailey, Christopher (2010a). Berg's Worlds. pp. 3–32. , in
Notley, Margaret (2010). 1934, Alban Berg, and the shadow of politics: documents of a troubled year. pp. 223–268. , in
Hailey, Christopher, red. (2010). Alban Berg and his world. Princeton, N.J.: Princeton University Press. ISBN 9781400836475.
↑ John H. Baron (10 June 2010). Chamber Music: A Research and Information Guide. Routledge. pp. 301–. ISBN 978-1-135-84828-6.
↑ Jarman, Douglas (1990). The Berg Companion. Boston: Northeastern University Press. p. 190. ISBN 1555530680. OCLC 19739582.
↑ Schoenberg, Arnold. Trans. Joe Monzo."Schoenberg's Harmonielehre". Argief geskep van die oorspronklike op 27 September 2003. URL besoek op 1 Julie 2016.
↑ Adorno, bl. 33
↑ Alban Berg - Composer - MariinskyKirov.com. URL besoek op 2018-10-02.
↑ Georg Markus, Der Kaiser Franz Joseph I.: Bilder und Dokumente; Anna Nahowski and Friedrich Saathen, Anna Nahowski und Kaiser Franz Joseph : Aufzeichnungen/erstmalig herausgegeben und kommentiert von Friedrich Saathen, Böhlau, 1986.
↑ Taruskin, Richard (2010). Music in the Early Twentieth Century. New York: Oxford University Press. p. 196. ISBN 0195384849. OCLC 261177783.
↑ Jarman, Douglas. (1983). Alban Berg, Wilhelm Fliess and the Secret Programme of the Violin Concerto. The Musical Times Vol. 124, No. 1682 (Apr. 1983), bl. 218–223
↑ Jarman, Douglas. (1985). The Music of Alban Berg. Berkeley: University of California Press, bldye. 228–30.
↑ Elliott 2014, bl. 55.
↑ Alban Berg (fr). URL besoek op 2018-08-23.
↑ 13,0 13,1 Notley 2010.
↑ Hailey 2010a.
↑ Pople, Anthony (1991). Berg: Violin Concerto. Cambridge: Cambridge University Press. p. 28. ISBN 0521399769. OCLC 22314162.
↑ Jarman, Douglas (1991). Alban Berg: Lulu. Cambridge [England]: Cambridge University Press. p. 46. ISBN 0521284805. OCLC 21226688.
↑ 17,0 17,1 Jarman, Grove
↑ The Complete Book of 20th Century Music, p. 20, by David Ewen, Prentice-Hall Inc. 1963
↑ The Grove Encyclopedia of Music and Musicians, bl. 638, St. Martin's Press, Inc. 1961
↑ Schmadel, Lutz D. (2012). Dictionary of Minor Planet Names. Volume 2 (6th uitg.). Springer. p. 367.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Alban_Berg&oldid=2037230"
Die bladsy is laas op 4 September 2019 om 07:15 bygewerk.