Elizabeth I sif portret - Inligting - 2022
Plimpton Sieve Portret van koningin Elizabeth I
Die Plimpton Sif Portret van koningin Elizabeth I is 'n olieverfskildery van die Engelse skilder George Gower uit 1579, en nou in die versameling van die Folger Shakespeare-biblioteek in Washington, DC Dit is een van drie byna identiese portrette van Elizabeth I van Gower wat die koningin verteenwoordig wat 'n simboliese sif het.  Dit is in 1930 deur George Arthur Plimpton verkry, vandaar die naam. Sy seun, Francis T. P. Plimpton, het dit aan die Folger gestuur. 
Plimpton Sif Portret van koningin Elizabeth I
104,4 cm × 76,2 cm (41,1 in × 30,0 in)
Folger Shakespeare -biblioteek, Washington, DC
Een van die duidelikste en sterkste simbole in die portret is die aardbol waarop Elizabeth se regterhand rus. Dit is nie toevallig dat haar vingers op die Amerikas rus nie: dit was die fokuspunt van die Europese koloniale ambisie, wat Engeland reeds met Spanje bots het, die Katolieke vyand wie se nederlaag die portret herdenk.
Die verhaal van Wes -Europese inval en kolonisering van die Amerikas word gereeld vertel - maar waarvan ons minder gereeld hoor, is die manier waarop die verhaal van kolonisasie ook die verhaal is van die oplegging van Wes -Europese geslagshiërargieë en binaries op inheemse Amerikaanse samelewings.
Hierdie verhaal is geskryf vanaf die eerste kontak tussen Europeërs en die inheemse bevolking van die Karibiese Eilande. Die eerste groep wat Christopher Columbus se groep indringers teëgekom het, was die Taíno -mense van die Karibiese Eilande.
Koningin Elizabeth I ('The Ditchley -portret')
Hierdie skildery, bekend as die 'Ditchley Portrait', is vervaardig vir Sir Henry Lee, wat die koningin se kampioen was van 1559-90. Dit herdenk waarskynlik 'n uitgebreide simboliese vermaak wat Lee in September 1592 vir die koningin gereël het, en wat moontlik op die terrein van Lee se huis in Ditchley, naby Oxford, of in die nabygeleë paleis in Woodstock gehou is. woon by Ditchley saam met sy minnares Anne Vavasour. Die vermaak was die feit dat die koningin Lee vergewe het omdat hy 'n 'vreemdeling se tralie' geword het. Die portret toon Elizabeth staan ​​op die wêreldbol, met haar voete op Oxfordshire. Die stormagtige lug, die wolke wat skei om sonskyn te onthul, en die inskripsies op die skildery maak duidelik dat die simboliese tema van die portret vergifnis is. Die drie fragmentariese Latynse inskripsies kan geïnterpreteer word as: (links) 'Sy gee en verwag nie' (regs) 'Sy kan maar wraak nie' en (regs onder) 'By teruggee verhoog sy (?)'. Die sonnet (regs), miskien deur Lee gekomponeer, hoewel fragmentêr, kan meestal gerekonstrueer word. Sy onderwerp is die son, simbool van die monarg.
Verwante werke terug na bo
Gekoppelde publikasies terug na bo
, 2010, bl. 9, bl. 23
Verlore gesigte: identiteit en ontdekking in Tudor Royal -portrette, 2007 (vergesel van die uitstalling in die National Portrait Gallery uit die katalogus van 'n uitstalling gehou in Philip Mold, Londen, 6-18 Maart 2007), p. 96 nommer 60
Bolland, Charlotte, Tudor & amp; Jacobese portrette, 2018, bl. 156 Lees inskrywing
In 1592 het Sir Henry Lee 'n uitgebreide toernooi vir Elizabeth I in sy huis in Ditchley in Oxfordshire en in die nabygeleë paleis in Woodstock opgevoer. Dit was bedoel as 'n viering van die vergifnis van die koningin aan Lee omdat hy besluit het om saam met sy minnares Anne Vavasour te woon ná sy uittrede as Queen's Champion. Elizabeth se leuse was Semper eadem ('Altyd dieselfde'), maar namate sy ouer word, het haar beelde, in geskrewe en geskilderde vorm, al hoe meer uitgebreide digters geword wat haar lof as Gloriana en Astraea besing het, en skilders het beelde geskep van 'n ikoniese 'Virgin Queen'. Hierdie beroemde portret is waarskynlik geskep vir die toernooi in Ditchley. Die simboliese tema daarvan is vergifnis soos Elizabeth op die aarde staan, en dui op haar goddelik gesanksioneerde reg om te heers terwyl sy die stormagtige duisternis verdryf. Haar posisionering dui daarop dat sy Engeland verpersoonlik, en haar gelykenis toon 'n vermenging van fantasie en realisme: sy dra die jeugdige kleding van 'n ongetroude vrou, maar in plaas van bloot die bestaande portretvorme te herhaal wat enige suggestie van Elizabeth se sterfte geïgnoreer het, het Marcus Gheeraerts die Jongere sensitief 'n beeld geskep wat die verloop van tyd erken. Die sonnet aan die regterkant is moontlik deur Lee saamgestel en verwys na Elizabeth as die 'prins van die lig', wat moontlik as 'n deel van die vermaak voorgelees is. Die skepe wat die kuslyn omring, bied 'n verdedigingslinie en 'n manier om ondersoek in te gaan en handel te dryf met die wêreld buite die grense van Engeland.
Die enigste oorlewende kind van Henry VIII en sy tweede vrou, Anne Boleyn, Elizabeth was vyf en twintig jaar oud toe sy die troon van haar halfsuster Mary geërf het. As 'n ongetroude vrou was Elizabeth sonder eweknie onder die heersers van Europa, en hoewel die opvolgingsvraag ooit aanwesig was, het sy 'n model van heerskappy geskep wat die voorstelling van haar vroulikheid bekwaam met die bewerings van die krag van haar heerskappy kompenseer.
Die kunsmatigheid van Elizabeth & rsquos opgevoer hofverskynings en haar portret kom saam in hierdie laat portret, wat waarskynlik in opdrag geneem is as deel van 'n weelderige vermaak wat Sir Henry Lee in 1592 by sy huis in Ditchley, naby Oxford, opgevoer het. Lee het die rol uitgetree van Queen & rsquos-kampioen in 1590. 'n Cartouche halfpad aan die regterkant bevat 'n sonnet oor die tema van die son, die simbool van die monarg, wat na die koningin verwys as die & lsquoprince of light & rsquo. Elizabeth word op 'n kaart gestaan, haar voete op Oxfordshire, en draai weg van die stormagtige hemel, 'n kenmerk wat haar vergifnis kan toon aan Lee, wat in die guns geval het nadat sy gekies het om saam met sy minnares te woon nadat hy afgetree het.
Die sogenaamde & lsquoDitchley & rsquo-portret, vernoem na die huis waar dit lank gewoon het. Die Maagd Koningin word in al haar glorie uitgebeeld en toon hemelse en aardse krag.
Hierdie portret is in opdrag van sir Henry Lee gemaak om 'n besoek van Elizabeth I aan sy huis in Ditchley, in Oxfordshire, te vier. Dit was die middelpunt van 'n toernooi waarin sir Henry sy berou en spyt uitgespreek het omdat hy die koningin gering gemaak het deur saam met sy minnares, Anne Vavasour, by Ditchley te gaan woon. Die skildery gee uiting aan beide die kosmiese glans en aardse krag van Elizabeth, en die besondere dankbaarheid - die sonnet verwys na 'riviere van dank' - Lee is die koningin te danke aan haar verwagte vergifnis van hom. Die persoonlike band tussen vroulike monarg en manlike ondergeskiktes en die monarg se beherende rol word duidelik getoon. Daar is min beter bewyse vir hoe hofdienaars die koningin gesien het, of meer realisties vir die beeld van haar wat hulle as polities beskou het. Die verouderende vrigin het nog steeds 'n jeugdige figuur en beklemtoon in haar rok die mistieke, bruidsvereniging met haar land. Sy beheer die patroon van die hemele wat hoog is oor haar land en die wêreld: 'n beeldende bewering van haar goddelike reg om te heers, wat net so effektief is as enige van die woordryke argumente van haar opvolger James I.
Die & lsquoDitchley Portrait & rsquo, beeld die magtige koningin uit, haar mag, aardse en kosmiese, wat Engeland oorheers. Meer persoonlik, in Latynse etikette en die sonnet aan die regterkant, spreek sir Henry Lee beide bewondering en dankbaarheid uit oor haar vergifnis vir hom omdat hy saam met sy minnares in Ditchley, Oxfordshire, gebly het toe sy eerste trou in liefde was, volgens die maniere van die hof , was aan die skone Eliza.
Hierdie ontsaglike en hoogs versierde beeld van die koningin wat oor 'n kaart van Engeland sweef, met donderwolke agter haar en helder son voor, word vermoedelik in opdrag van een van haar hofdienaars, sir Henry Lee, gemaak ter ere van haar besoek aan sy land huis, Ditchley Park noord van Oxford, in September 1592. Dit bied die mees ekstreme idee van haar as die inkarnasie van opperste majesteit, met geknypte middellyf en opgeblase moue en 'n rok met juwele. Maar alhoewel die tekeninge dui op 'n volledige gebrek aan realisme, het haar gesig 'n paar elemente van haar voorkoms in die laat middeljarige ouderdom, met 'n gerimpelde vel en 'n neus. Die gees van hierdie portret weerspieël sir John Harrington toe hy oor die koningin skryf: 'Toe sy glimlag, was dit 'n suiwer sonskyn, wat almal wel wou insink, as hulle kon, maar as 'n storm van 'n skielike byeenkoms gekom het wolke, en die donderweer het op wonderlike wyse op almal gelyk geval '.
Elizabeth Tudor word deur baie beskou as die grootste monarg in die Engelse geskiedenis. Toe sy in 1558 koningin word, was sy vyf en twintig jaar oud, 'n oorlewende van skandaal en gevaar, en deur die meeste Europeërs as onwettig beskou. Sy het 'n bankrot nasie geërf, geskeur deur godsdienstige onenigheid, 'n verswakte pion tussen die groot moondhede van Frankryk en Spanje. Sy was slegs die derde koningin wat uit eie reg in Engeland regeer het. Die ander twee voorbeelde, haar neef Lady Jane Gray en halfsuster Mary I, was rampspoedig. Selfs haar ondersteuners het geglo dat haar posisie gevaarlik en onseker is. Volgens haar was haar enigste hoop om vinnig te trou en op haar man te steun vir ondersteuning. Maar Elizabeth het ander idees.
Sy regeer byna 'n halwe eeu alleen en verleen haar naam aan 'n heerlike tydperk in die wêreldgeskiedenis. Sy verblind selfs haar grootste vyande. Haar pligsbesef was bewonderenswaardig, hoewel dit baie persoonlike koste beloop het. Sy was bo alles daartoe verbind om Engelse vrede en stabiliteit te behou, haar ware liefde vir haar onderdane was legendaries. Slegs 'n paar jaar na haar dood in 1603 het hulle openlik betreur oor haar afsterwe. In haar grootste toespraak in die parlement het sy vir hulle gesê: 'Ek tel die glorie van my kroon dat ek met u liefde geheers het.' Vyf eeue later duur die wêreldwye liefdesverhouding met Elizabeth Tudor voort.
Portrette van koningin Elizabeth I is volop, veral uit die latere jare van haar bewind. Elizabeth was miskien die eerste monarg wat die belangrikheid van openbare betrekkinge verstaan ​​het en het haar beeld sorgvuldig voorberei vir openbare verbruik.
Daar is beslis min warmte in enige van haar portrette, maar daar is baie majesteit. Pragtig en formidabel, sy kyk ons ​​van die doek aan en bly in die een-en-twintigste eeu net so 'n dwingende onderwerp as in die sestiende.
Kyk op hierdie bladsy na die koningin in al haar glorie en haar vele gedaante. Ek het kommentaar gelewer vir baie van die portrette.
Geniet u besoek en verken my webwerf van koningin Elizabeth I vir meer inligting oor haar fassinerende lewe. -Marilee
Let wel: Soos studente van Elizabeth se lewe weet, was die koningin baie trots op haar pragtige hande. Sy beskou dit as haar beste rolprent en het moeite gedoen om dit prominent in al haar staatsportrette te laat vertoon. Let op hierdie herhalende funksie terwyl u na die volgende beelde kyk.
As ek die huidige ligging van 'n portret ken, word dit na die titel / kunstenaar / datum gelys. Die National Portrait Gallery in Londen het die mees uitgebreide keuse van Elizabethaanse portrette. U kan hul webwerf besoek om spesiale uitstallings te sien of afdrukke te koop. Ek beveel beslis aan om na die oorspronklike portrette te kyk as u kan.
7 November 2006 Mnr. Peter James Hall, eienaar van die pragtige Clopton -portret wat hieronder gelys is, het dit tydelik aan die Smithsonian's National Portrait Gallery in Washington, DC, geleen. 'N Aardige besoeker aan hierdie webwerf het dit persoonlik gesien en bevestig dat dit skouspelagtig is en moedig almal aan om dit te sien. Ek het dit wel gesien - en sy het reg, dit is persoonlik opvallend - en ek moet om verskoning vra dat ek nie hierdie nuus vroeër geplaas het nie. Al my Tudor-verwante tyd op die internet is daaraan bestee om Tudor Engeland te herontwerp en nie aan hierdie hulpwebwerf te werk nie. So - gaan kyk na die Clopton -portret voordat dit vertrek! En ja, skop vir my omdat ek so ongeorganiseerd en afgelei was.
2 Junie 2006 het ek drie nuwe portrette van koningin Elizabeth geplaas. Die een is gedateer c1550. Dit is slegs die tweede solo -portret van Elizabeth as prinses wat ek gevind het. Al drie skilderye word toegeskryf aan Levina Teerlinc, die ander twee dateer uit c1565. Ek het nog 'n paar kleurportrette om te skandeer en te plaas, insluitend variasies van die Darnley- en Ditchley -portrette. Ek sal egter die grootste deel van Junie verhuis / inpak en uitpak, sodat dit moontlik vir 'n paar weke nie gepos word nie.
Levina Teerlinc en haar man is aangestel as hofskilders van koning Henry VIII na die dood van Hans Holbein die Jongere. Sy het talle miniatuurportrette gemaak, veral van die jong koningin Elizabeth. Let asseblief daarop dat die volgende portrette toegeskryf word aan Teerlinc, die skilder is nie definitief geïdentifiseer nie. Ek sal later kommentaar byvoeg. En ek sal ook die herkoms van hierdie portrette ondersoek, aangesien ek nog net een daarvan gesien het en ek dink nie dit is as Elizabeth geïdentifiseer nie. Die neus van die oppasser ondergaan ook 'n behoorlike verandering van 1550 tot 1565.
Hulle is egter almal geïdentifiseer as Elizabeth deur Sir Roy Strong, wat die gesag is oor Tudor -portrette. Dit sal dus 'n interessante ondersoek wees. Hulle is in elk geval pragtig en dit is altyd opwindend om nuwe dinge te vind, veral in kleur.
Elizabeth as prinses van Engeland, omstreeks 1550
Elizabeth as koningin van Engeland, c1565
Twee boeke geborduur en vertaal deur prinses Elizabeth. Albei is as geskenke gegee aan koningin Katharine Parr, Henry VIII se laaste vrou en Elizabeth se geliefde stiefma:
Elizabeth se borduurwerk van haar vertaling van die Franse gedig The Mirror of the Sinful Soul, 1544
Dit is gebind in blou lap en geborduur met silwer draad. Katharine Parr se voorletters verskyn in die middel van die voorblad.
Elizabeth se borduurwerk van haar vertaling van Katharine Parr's Prayers and Meditations, 1545
Dit is in 'n rooi lap gebind en met silwer draad geborduur. Die voorletters van Katharine Parr en Henry VIII verskyn op die voorblad met vier Tudor -rose.
Prinses Elizabeth, c1546, deur William Scrots. Hierdie portret kan besigtig word by Windsor Castle. Hierdie baie mooi portret is as 'n geskenk aan Elizabeth se halfbroer, koning Edward VI, gestuur. Die brief wat die geskenk vergesel het, was nogal aangrypend. Elizabeth het geskryf:
'Vir die aangesig, gee ek, kan ek wel bloos om aan te bied, maar die verstand sal ek my nooit skaam om te toon nie. . as jy na my prentjie kyk, sal jy verseker dink dat soos jy maar net die uiterlike skaduwee van die liggaam voor jou het, my innerlike gees wens dat die liggaam self meer gereeld in jou teenwoordigheid was. '
Prinses Elizabeth, afgesny van 'n dinastiese portret van Henry VIII en sy kinders. Ek sal binnekort kommentaar op hierdie prent plaas.
Elizabeth se handtekening as prinses van Engeland, 1549. Hierdie handtekening is gesny uit 'n brief aan die Lord Protector, Edward Seymour, tydens Edward VI se bewind.
Elizabeth I: The Clopton Portrait, c1560, onbekende kunstenaar. Hierdie portret is die eienaar van Peter James Hall. Dit is 'n seldsame beeld van Elizabeth uit die vroeë jare van haar bewind. Sy is duidelik aangetrek, maar dit is nietemin 'n pragtige portret. Dit was nie bedoel om 'n ikonografiese verklaring te wees nie en fokus dus op die kenmerke van die jong koningin eerder as die van haar omgewing.
Die meeste portrette van Elizabeth as koningin is gemoeid met die oordrag van 'n beeld eerder as die waarheid van haar voorkoms of karakter. Sy lyk nooit minder as selfversekerd en koninklik nie. Maar in hierdie portret is haar blik versigtig en sy lyk amper selfbewus in haar voorkoms.
Elizabeth I: Portret met verse, c1565, onbekende kunstenaar / Britse skool. Hierdie portret is baie interessant - 'n byna middeleeuse komposisie wat dateer uit die eerste dekade van Elizabeth se bewind. Die hele portret - insluitend die raam - is gemaak van 'n enkele stuk hout. Die hare van die koningin word teruggetrek en vasgehou deur 'n juweel op Italiaanse wyse, en sy hou 'n boek in haar linkerhand. Die boek herinner aan die vroegste bekende portret van Elizabeth, omstreeks 1546. Die bestaan ​​van hierdie portret is eers in 1994 ontdek toe dit te koop beskikbaar gestel is.
Die inskripsie onderaan die raam is vermoedelik Elizabeth se antwoord aan 'n Mariaanse priester toe dit uitgevra is oor Christus se teenwoordigheid in die sakrament -
'Was God die woord wat dit gespreek het,
Hy vat die Brood en rem dit
En wat die woord dit gemaak het
Dat ek glo, en neem dit. '
Elizabeth I by gebed, uit die voorkant van haar persoonlike gebedsboek, 1569.
Elizabeth I, miniatuurportret op vellum speelkaart, 1572, deur Nicholas Hilliard. Dit is Hilliard se eerste miniatuur van Elizabeth. Hy word later een van haar gunsteling kunstenaars. Hilliard se impak op die geskiedenis van Engelse portret moet nie onderskat word nie. Op sy manier was hy so invloedryk soos Holbein tydens die bewind van Elizabeth se pa.
Elizabeth I, uit 'The Family of Henry VIII: An Allegory of the Tudor Succession', c1572, toegeskryf aan Lucas de Heere. Hierdie skildery kan besigtig word by Sudeley Castle. Ek het die beeld van Elizabeth uit die skildery gesny. Elizabeth verskyn regs van haar vader, Henry VIII, met die hand van Vrede en gevolg deur Plenty. Die figuur van Vrede trap op die swaard van onenigheid. Links van Elizabeth is haar broer, Edward VI, wat by Henry se kant kniel.
Elizabeth I: Rooikryttekening, 1574, deur Federico Zuccaro. Dit is 'n prepatiese skets vir 'n vollengte portret. Zuccaro het 'n metgeselle skets gemaak van die koningin se gunsteling hofdienaar, sir Robert Dudley. 'N Feniks en pelikaan sit op die kolomme agter die koningin. Hulle simboliek word hieronder verduidelik onder 'The Pelican Portrait' en 'The Phoenix Portrait'.
Elizabeth I: Gekleurde skets, c1570s, toegeskryf aan Federico Zuccaro. Hierdie pragtige skets kan by Sudeley Castle besigtig word.
Elizabeth I: The Darnley Portrait, 1575, deur 'n onbekende kunstenaar. Hierdie portret kan by die NPG besigtig word. Ek dink dit is een van die mooiste rokke van die koningin, getrou herskep in die BBC -miniserie Elizabeth R. (The Ditchley, Armada en kroningrokke word ook in die reeks herskep.)
Elizabeth I: The Pelican Portrait, c1575, toegeskryf aan Nicholas Hilliard. Hierdie portret word gehou deur die National Portrait Gallery (NPG), Londen. Dit word nie vertoon nie. Saam met Hilliard se ewe bekende 'Phoenix Portrait', toon hierdie prentjie die groeiende stilisering van beelde van die koningin. Hierdie stilisering bereik sy hoogtepunt in die pragtige 'Rainbow Portrait' hieronder. Daar is 'n geslote keiserlike kroon oor elke skouer. Die kroon is bo-op beide 'n roos (aan die linkerkant) en 'n fleur-de-lys (aan die regterkant). Dit verteenwoordig haar dinastiese aansprake teenoor Engeland en Frankryk. Die Pelikaan -hangertjie op haar bors simboliseer liefdadigheid en verlossing. Dit verteenwoordig die onbaatsugtige liefde van die koningin vir haar onderdane. Hoe? Volgens die legende het die pelikaan sy eie bors geprik om sy kinders met die bloed te voed. Elizabeth het 'n pelikaan -juweel in verskeie staatsportrette gedra om die Engelse aan haar ewe onbaatsugtige liefde te herinner.
Baie besoekers het gevra waar ek die pragtige Tudor -roosbeeld gekry het vir die inhoudsopgawe, dit is uit hierdie portret uitgesny.
Elizabeth I: The Phoenix Portrait, c1575, toegeskryf aan Nicholas Hilliard. Hierdie portret kan besigtig word in die Tate Gallery, Londen. Sommige geleerdes meen dat hierdie treffende portret 'n jaar na die 'Pelikaanportret' geskilder is. Die feniks simboliseer opoffering en wedergeboorte.
Elizabeth I speel die luit, datum onbekend, deur Nicholas Hilliard. Elizabeth was 'n bekwame musikant en het haar lewe lank op die luit gespeel. Sy het gereeld opgetree in haar privaatkamer vir uitgesoekte hofdienaars, maar het ook alleen in haar kamers gespeel 'toe sy alleen was om melancholie te vermy'.
Elizabeth I: The Peace Portrait, 1580-5, deur Marcus Gheeraerts the Elder. In hierdie portret is die koningin die voorbode van vrede. Sy hou 'n olyftak in haar linkerhand en 'n omhulde swaard lê aan haar voete. Sy dra moontlik dieselfde hooftooisel, kraag en gordel van die 'Ermine Portrait'. Albei rokke is ook 'Pools -styl' met rokke.
Vanaf die datum kan ons aanvaar dat die simboliek verwys na die onstuimige situasie in Nederland.
Ek het gelees dat dit die enigste definitief geïdentifiseerde skildery van Gheeraerts die Ouere is; dit is beslis sy enigste olieportret wat nog oorleef het. Ek het hierdie portret om duidelike redes 'The Peace Portrait' genoem, maar daar is geen algemeen aanvaarde titel nie.
Manuskripportret van Elizabeth I, uit die Coram Rege Roll, 1581. Die koningin sit op troon, met bol en septer, in hierdie pragtige beeld.
Elizabeth I: The Sieve Portrait, c1583, deur Quentin Metsys the Younger. Elizabeth word in 'n aantal portrette met 'n sif uitgebeeld. Hierdie een word 'die sifportret' of 'die Siena -portret' genoem om dit van die ander te onderskei. Dit is een van die min oorlewende werke van Quentin Metsys die Jongere en is in 1895 ontdek, opgerol op die solder van die Palazza Reale in Siena, vandaar die alternatiewe naam. Elizabeth het duidelik die kunstenaar se werk bewonder. In 1577 het sy tevergeefs probeer om sy 'Begrafnis van Christus' triptiek van die Carpenters 'Guild in Antwerpen aan te skaf.
Die sif is 'n simbool van kuisheid en suiwerheid, oorspronklik afkomstig van Petrarch se triomf van kuisheid. In die verhaal bewys 'n Romeinse Maagd haar suiwerheid deur water in 'n sif te dra en nie een druppel te mors nie. Die sif versterk dus Elizabeth se beeld as 'die maagdelike koningin'. Die rand van die sif is ingeskryf: A TERRA ILBEN / AL DIMORA IN SELLA '(Die goeie val op die grond terwyl die slegte in die saal bly).
Die figuur regs van Elizabeth is moontlik haar hofdienaar sir Christopher Hatton. Sy wit agterkenteken is skaars sigbaar op die figuur se mantel. As dit die geval is, is dit moontlik dat Hatton hierdie portret wat hy Metsys ontmoet het, in opdrag gegee het tydens 'n reis na Antwerpen in 1573.
Die rondels agter die koningin beeld die verhaal van Aeneas en Dido uit, met die koningin in vergelyking met Aeneas. Net soos die klassieke held, het sy voor versoeking (huwelik) te staan ​​gekom en lei sy nou 'n magtige nasie. Die aardbol agter die koningin sit hierdie tema voort. Skepe vaar wes oor die aardbol, moontlik 'n verwysing na Engeland se verowering van die Nuwe Wêreld. TVTTO VEDO ET MOLTO MANCHA ('Ek sien alles en baie ontbreek') is op die wêreld ingeskryf. Op die portret self staan ​​die opskrif: STANCHO RIPOSO & RIPO SATO AFFA NNO ('Ek is moeg en het, nadat ek gerus het, nog steeds moeg.')
Elizabeth I ontvang twee Nederlandse ambassadeurs, 1585. Hierdie skildery is gemaak kort voor die graaf van Leicester se ekspedisie na die Lae Lande.
Elizabeth I: The Ermine Portrait, 1585, deur Nicholas Hilliard. Hierdie portret kan by Hatfield House besigtig word. Waarom sit Elizabeth met 'n hermelien? Dit was die simbool van koninklikes, en as jy die dier fyn bekyk, kan jy die goue kroon sien wat hy dra. Die kroon simboliseer majesteit en suiwerheid. Wat die versierde swart toga en agtergrond betref - swart en wit was die koningin se gunsteling kleure. Die diep, donker kleur versterk ook die simboliese swaartekrag van die skildery.
In hierdie portret dra Elizabeth die beroemde 'Three Brothers' juweel - 'n juweel wat bestaan ​​uit drie diamante in 'n driehoek rondom 'n puntige diamant. Dit was een van haar kosbaarste juwele. Die swaard van die staat rus op die tafel langs die koningin en simboliseer geregtigheid; sy hou ook 'n olyftak om vrede te simboliseer.
'Elizabeth R': Elizabeth se handtekening as koningin van Engeland, 1587. Hierdie handtekening is geskandeer uit die teregstellingsbevel vir Mary, koningin van Skotte. Elizabeth se seël is direk onder haar handtekening.
Elizabeth I: The Armada Portrait, c1588, onbekende kunstenaar. 'N Ander weergawe van hierdie portret kan by die NPG besigtig word, maar dit is aan die kante gesny. Klik hier om dit te sien. Simboliek is algemeen in hierdie beroemde beeld, waarvan daar drie weergawes is. Weer versier pêrels - simbolies van suiwerheid - die kop en toga van die koningin. Langs haar regterarm is 'n keiserlike kroon, en haar regterhand rus op 'n aardbol - spesifiek, haar vingers rus op die Amerikas.
In 1587, 'n jaar voordat hierdie portret gemaak is, is die eerste Engelse kind in die Engelse nedersetting in Virginia gebore. Die kroon en aardbol vertel ons dat Elizabeth 'n meesteres van land en see is.
Op die agtergrond van die skildery is tonele uit die nederlaag van die Spaanse Armada in 1588. Dit was die belangrikste gebeurtenis van die laaste helfte van Elizabeth se bewind en 'n groot triomf vir die Engelse.
Die koningin dra 'n pêrelhalssnoer wat die graaf van Leicester aan haar gegee het, dit was Robert Dudley se laaste geskenk aan die koningin.
Elizabeth I: The Ditchley Portrait, c1592, deur Marcus Gheeraerts the Younger. Dit is die grootste portret van koningin Elizabeth I wat oorleef het, ten spyte van 'n sny van 7,5 cm aan elke kant. Dit is ook een van die vroegste werke van Gheeraerts. Sy naam lyk dalk bekend, sy vader, Marcus Gheeraerts die ouderling, het die 'Vredesportret' hierbo geskilder. Hierdie beroemde werk kan by die NPG besigtig word. Daar is ook talle kopieë in die meeste; die kenmerke van die koningin word aansienlik versag.
In 1592 het Elizabeth se voormalige kampioen, sir Henry Lee, probeer om haar guns te herwin met uitspattige vermaak by sy huis in Ditchley, Oxfordshire. Hy het twee jaar tevore uit die hof getree, nadat hy die koningin beledig het deur openlik by sy minnares te woon. Hy het hierdie portret opdrag gegee om Elizabeth se besoek en vergifnis te herdenk. Die koningin staan ​​op 'n kaart van Engeland, met een voet naby Ditchley.
As gevolg van die snit hierbo, ontbreek die sonnet op die 'Ditchley Portrait' die laaste woord van elke reël. Dit vier Elizabeth se goddelike kragte, 'n hemelsfeer met 'n juweel hang aan die linkeroor van die koningin, wat dui op haar bevel oor die natuur self. Die sfeer was Lee se embleem toe hy as Elizabeth se kampioen veg tydens die jaarlikse toetredingsdag. Die agtergrond van hierdie portret lyk vreemd - dit is verdeel tussen blou en sonnige lug aan die linkerkant en swart en stormagtige lug aan die regterkant. Dit gaan voort met die tema van koninklike gesag oor die natuur.
Mode -liefhebbers van Tudor / Renaissance moet daarop let dat die koningin haar lieflike toga oor 'n wielverf dra. Hierdie styl het kort ná Elizabeth se dood voortgegaan, hoofsaaklik omdat James I se vrou, Anne van Denemarke, 'n paar van Elizabeth se rokke gedra het in portrette wat deur onder andere Gheeraerts geskilder is.
Elizabeth I, 'n gravure uit 'n boekvoorblad, 1596, toegeskryf aan Crispin van de Passe I. Hierdie lieflike gravure is 'n tipiese voorbeeld in sy soort. Gravures van die koningin het dikwels boeke voorafgegaan en sodoende haar beeld versprei na Engelse huise en verder as Engeland. Haar feniks en pelikaan -toestelle is sigbaar in hierdie gravure.
Elizabeth I: The Hardwick Portrait, c1599, deur Nicholas Hilliard en sy werkswinkel. Ek dink hierdie portret kan besigtig word in Hardwick Hall, wat deur die National Trust onderhou word. Dit is in gebruik geneem deur die legendariese Bess van Hardwick, wat ook die rok van die koningin geborduur het. Die romp is ongelooflik - seeslange, jakkalse, ens
Elizabeth I: The Rainbow Portrait, c1600, deur Isaac Oliver. Hierdie portret kan by Hatfield House besigtig word. Oliver was 'n leerling van Elizabeth se gunsteling hofskilder, Nicholas Hilliard, en die swaer van Marcus Gheeraerts die Jongere. Sommige historici het aangevoer dat Gheeraerts hierdie portret geskilder het, maar die meeste hou van Oliver.
Dit is my gunsteling portret van die koningin. Dit het die mees uitgebreide en vindingryke ikonografie van enige Tudor -portret, klik hier om 'n veel groter skandering te sien.
Elizabeth se toga is geborduur met Engelse veldblomme, waardeur die koningin in die gedaante van Astraea, die maagdelike heldin van die klassieke literatuur, kan posisioneer. Haar mantel is versier met oë en ore, wat beteken dat sy alles sien en hoor. Haar hooftooisel is 'n ongelooflike ontwerp wat uiters versier is met pêrels en robyne en ondersteun haar koninklike kroon. Die pêrels simboliseer haar maagdelikheid, die kroon simboliseer natuurlik haar koninklikes. Pêrels versier ook die deursigtige sluier wat oor haar skouers hang. Bo haar kroon is 'n halfmaanvormige juweel wat verwys na Cynthia, die godin van die maan.
'N Juwelende slang is in haar linkerarm verweef en hou 'n hartvormige robyn uit sy mond. Bo sy kop is 'n hemelse sfeer. Die slang simboliseer wysheid dat dit die robyn gevang het, wat weer die hart van die koningin simboliseer. Met ander woorde, die passie van die koningin word beheer deur haar wysheid. Die hemelse sfeer weerspieël hierdie tema, dit simboliseer wysheid en die koningin se koninklike bevel oor die natuur.
Elizabeth se regterhand hou 'n reënboog met die Latynse opskrif 'Non sine sole iris' ('Geen reënboog sonder die son'). Die reënboog simboliseer vrede, en die opskrif herinner kykers daaraan dat slegs die wysheid van die koningin vrede en voorspoed kan verseker.
Elizabeth was in die laat sestigs toe hierdie portret gemaak is, maar vir ikonografiese doeleindes word sy uitgebeeld as jonk en mooi, meer as sterflik. In hierdie portret is sy tydloos.
Elizabeth I: The Coronation Portrait, c1600, onbekende kunstenaarskopie van 'n verlore oorspronklike. Hierdie portret kan by die NPG besigtig word. Dit is 'n afskrif van die portret wat gemaak is ter herdenking van Elizabeth se toetreding in 1558. Dit is 'n pragtige en pragtige beeld. Elizabeth is uitbundig geklee en hou die tradisionele bol en septer vas. Haar hare is los, soos dit haar ongetroude toestand betaam, en sy kleur is veral opvallend teen die wit van haar vel. En weereens word Elizabeth se baie bewonderde hande opvallend vertoon terwyl dit berus op die simbole van haar gesag.
Beelde wat ek tans hersien. Totdat dit geplaas is, kan u steeds die ou skanderings sien.
Elizabeth I, omstreeks 1580's, deur John Bettes die Jongere.
Portret van Elizabeth I met 'n veerwaaier, c.1585, deur 'n onbekende kunstenaar.
Portret van Elizabeth I met 'n waaier, c.1585-90, deur 'n onbekende kunstenaar.
Elizabeth I op ouderdom, deur Marcus Gheeraerts die Jongere.
Portret van koningin Elizabeth op hout, c.1580, deur 'n onbekende kunstenaar. Hierdie pragtige portret is waarskynlik in opdrag van 'n lojale onderwerp. Dit is nie 'n staatsportret nie, en dit vertolk die koningin in 'n ryk maar plegtige drag. Dit is handig om hierdie portret te vergelyk met enige van die staatsportrette hierbo. Die gebrek aan weelderige kleding beklemtoon die deugd en vroomheid van die koningin eerder as haar majesteit. Die boek wat voor haar rus, is ook 'n bewys van haar wysheid.
Portret van koningin Elizabeth verwyder uit Oxford weens 'koloniale geskiedenis'
Nagraadse studente aan die Universiteit van Oxford het 'n portret van koningin Elizabeth uit hul gemeenskaplike gebied verwyder vanweë die bande met die "koloniale geskiedenis", wat 'n beroep op 'kanselleer' en opskrifte oor die hele wêreld veroorsaak het.
Lede van die Magdalen College Middle Common Room, oftewel MCR, het besluit om die portret Maandag tydens 'n komiteevergadering af te haal, volgens die BBC. The outlet berig dat die nagraadse studente die foto van die koningin wou opberg, want "vir sommige studente verteenwoordig afbeeldings van die monarg en die Britse monargie die onlangse koloniale geskiedenis."
Dinah Rose, 'n advokaat en president van die Magdalen College in Oxford, het Dinsdag op nuusberigte oor die verwydering van die foto gereageer.
'The Middle Common Room is 'n organisasie van gegradueerde studente. Hulle verteenwoordig nie die kollege nie, 'het sy geskryf. "A few years ago, in about 2013, they bought a print of a photo of the Queen to decorate their common room."
Oberon speaks of a &lsquofair vestal&rsquo and &lsquoimperial vot&rsquoress&rsquo in his anecdote of watching Cupid&rsquos dart fall unspent (2.1.158&ndash64). These are often taken to be complementary allusions to Elizabeth I and her virginity, a spectre lurking in the background of the play&rsquos exploration of the themes of marriage, virginity and female sexual choice and agency. In the first few decades of her reign, Elizabeth presented herself as a marriageable virgin, but always reserved the right to choose her own husband and even whether or not she would marry at all. From the early 1580s, she was presented as a perpetual Virgin Queen. In A Midsummer Night&rsquos Dream, Titania, a headstrong Queen, foreswears her husband&rsquos bed while they are in dispute (2.1.62). Hermia creates her own choice when faced with the options of death, enforced virginity or an arranged marriage, by running away with her chosen lover. She is then confronted with and resists Lysander&rsquos (and her own) sexual desires. The play&rsquos allusions to Elizabeth (whose refusal to bend to external pressures to marry received much criticism) perhaps become darker or more dangerously pointed as the events of the wood turn cruel and the male characters exert their power over the women.
Die handelaar van Venesië and the woman&rsquos right to choose
Ideas about Elizabeth&rsquos rejection of foreign suitors, her right to choose a husband or to remain chaste, resonate in Die handelaar van Venesië. In a strikingly powerful speech, Portia laments the fact that her marriage is dictated by male choices. Her &lsquodead father&rsquo devised a &lsquolott&rsquory&rsquo where suitors from different countries &lsquochoose&rsquo from three different caskets (1.2.2533). Portia must marry the man who chooses the chest containing her portrait. Yet she notes the heavy irony of &lsquothe word choose&rsquo since &lsquoI may neither choose who I would, nor refuse who I dislike&rsquo (1.2.22&ndash24). She wittily mocks her international suitors, hoping they fail the test and &lsquoreturn &hellip home&rsquo (1.2.102&ndash03) but she admits she &lsquowill die as chaste as Diana&rsquo if she challenges her &lsquofather&rsquos will&rsquo (1.2.106&ndash08). Ultimately however, the conflict between male and female choice, submission and rebellion, is conveniently resolved by the fact that Bassanio &ndash the man Portia loves &ndash choose the right casket in Act 3, Scene 2.