Nou terwyl ek so staan en wag met my blou slippie in die hand, begin ek bietjie rondkyk. Eerste ding wat my opval is die reuk. En ek sweer, NIEMAND in daardie ry het die afgelope naweek naby water gekom nie! Ek wonder of iemand sal aanstoot neem as daar ‘n scanner by die deur is wat jou nie gaan toelaat as jy so stink nie!
Die poskantoor raak skielik bietjie donker, en ek draai om, net om die moois geboude man OOIT te sien inkom. Hy moet verseker ‘n bodybuilder wees! Een wat sy spaarrekening by die poskantoor hou. Goeie outydse waardes? Hy val in die ry in, en haal ‘n blackberry uit.
Ek word bewus van die ou agter my wat my effens stamp. En toe van die roepstem, “u kan maar kom dame”. Die tannie by venstertjie 8 staan en roep my! Hoekom het sy nie die “teeter” gebruik nie!
Hy het egter hierdie gewoonte gehad om my brood vir my te dra. ‘n Klein gebaar, maar dis tog wat tel. Gewoonlik het hy ook ‘n bos sleutels en ‘n paar ander goed gekoop, so dit was nie altyd so gemaklik om die brood te dra nie. So gebeur dit dan ‘n paar keer dat die brood heeltemal skeefgedruk by die kantoor uitkom. Ons het al begin spot oor watter vorm die brood die week gaan aanneem.
Vanmiddag is die eerste keer in ‘n baie lang tyd wat ek vir my brood vir middagete saamgebring het kantoor toe. Ek bring egter nie ‘n hele brood nie, slegs 2 snytjies wat ek toedraai, en sommer in my laptop sak druk.