'n Kontrak is 'n regsgeldige ooreenkoms tussen twee of meer mense binne die perke van hul kontraktuele bevoegdheid. Mense wat 'n kontrak met mekaar aangaan, moet die ernstige voorname hê om 'n wetlike verpligting te skep. Hulle moet sodanige voorneme ook duidelik aan mekaar stel. Ooreenkomste tussen mense in die sakewêreld hoef nie altyd op skrif te wees nie, maar dit is veiliger om dit wel op skrif te doen. Daar is baie min tipes kontrakte in Suid-Afrika wat op skrif moet wees. Voorbeelde hiervan is: 'n Koopkontrak by onroerende eiendom, 'n borgkontrak, en 'n leerkontrak. 'n Eenvoudige ooreenkoms van een bladsy kan maklik sonder regshulp opgestel word. Die regte en verpligtinge van ál die betrokke partye vloei uit elke kontrak voort.
Regsgeldige kontrakte kan nie aangegaan word oor dinge wat deur die Wet verbied word nie. Kontrakte kan dus nie aangegaan word om 'n misdaad te pleeg of iemand as 'n slaaf te verkoop nie.
Om die velle voor te berei word oortollige vleis eers verwyder. Indien velle bewaar word is daar 'n gevaar dat dit gaan verrot. Die faktore wat dit bevorder is
die aanwesigheid van kalsium en magnesiumione in die sout wat gebruik word bevorder die groei van halofiele bakterieë.
Daarna word dit in kalkwater geweek om die hare los te kry. Die ontharing word dikwels met 'n oplossing van gebluste kalk en sulfied (en/of waterstofsulfied) uitgevoer. Die volgende stap is om dit op te hang en die hare met 'n mes af te skraap. Vandag bestaan daar ook masjiene wat dit doen. Die kalk kan dan uitgewas word, waarna die looiproses begin.
Die velle word dan met 'n looistof in 'n kuip behandel, sodat dit leer word. Met die looiery word die proteïene in die vel onoplosbaar gemaak. Om die eintlike looibewerking beter te laat werk word die vel in 'n oplossing met 1% swawelsuur en 10% sout geplaas. Dit protoneer die karboksielgroepe van die kollageen. Dikwels word vir die looibewerking soute van chroom(III) gebruik, soos chroomaluin Cr2(SO4)3.K2SO4.24H2O. Die gebruik van chroom kan egter problematies wees omrede chroom(VI) karsinogeen is. Vandag word die gebruik tot chroom(III) beperk. Die bas van seker bome, soos die swartwattel, is ook as looistof aangewend. Die leer kan ook na voorkeur gekleur word. Ter afronding word die leer gebrei om dit sag te maak.
’n Titlo is ’n diakritiese simbool wat aanvanklik in vroeë Cyrilliese manuskripte soos dié in Ou Kerkslawies gebruik is. Dit is afgelei van die Griekse woord τίτλος, "titel". (Vergelyk die ou Afrikaanse woord "tittel", soos in die uitdrukking "geen jota of tittel". Vergelyk ook die gebruik van die tilde.) Die titlo word steeds gebruik in inskripsies op moderne ikone en in kerkboeke in Kerkslawies. ’n Kort titlo word bo ’n letter of afkorting geskryf, terwyl ’n lang titlo oor ’n hele woord aangebring word.
Die titlo word gewoonlik geskryf as ’n sig-sag-teken oor ’n woord, van links onder tot regs bo. Dit kan ook ’n gekantelde hakie wees, met die lang streep bo en die kort strepies na onder. Die titlo het verskeie betekenisse na gelang van die konteks:
In die 15de eeu is die gebruik van die titlo beperk tot woorde met ’n heilige betekenis, terwyl ander woorde uitgeskryf is. Terwyl "God" byvoorbeeld soos hier bo afgekort is, is "god" wat ’n afgod beteken, uitgeskryf.