'N Huldeblyk aan paradokse - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
'N Huldeblyk aan paradokse
Geskryf deur The Beam
Alhoewel mense daarvan hou om mense as rasioneel te beskou, is paradoksale gedrag algemeen in ons wêreld; 'n rookdokter, ouers wat van hul kinders hou, maar nie entstowwe gebruik wat uitgevind is om hul lewens te red nie, of mense wat dink dat die besit van 'n geweer die wêreld 'n veiliger plek maak.
Een van die mees dramatiese paradokse hou verband met klimaatsverandering: ons sê vir ons kinders dat ons van hulle hou, en terwyl ons dit doen, besluit ons aktief om 'n lewe te leef wat hul toekoms beleef met ongekende tragedie, pyn en vernietiging.
Ons glo in ekonomiese groei en welvaart, maar vernietig die lewensondersteunende stelsels wat dit alles moontlik maak. Mense kan so ongemaklik verstrengel raak in sulke paradokse dat hul enigste antwoordopsie is ontkenning. En hoewel sulke gevalle irrasioneel en vreemd mag lyk, is dit die algemeenste by die menslike psige. Om die oorsake van die rede waarom daar so min klimaatsaksie is te begryp, in vergelyking met soveel gepraat oor die behoefte daaraan, is dit die psige van die mens en die ontwikkeling daarvan oor miljoene jare wat op die voorpunt van ons soeke na antwoorde geplaas moet word. .
Die wetenskap oor klimaatsverandering is baie jare lank duidelik. As ons ons ekonomiese aktiwiteite nie van emissies ontkoppel nie en as ons nie veerkragtige sosio-ekonomiese strukture oprig nie, kan mense waarskynlik alles ontneem word wat hulle aanbid: vrede, rykdom, veiligheid en gemak.