Home / As ‘n kind net kon praat
Die mense het kindertjies na Hom toe gebring dat Hy hulle die hande moet oplê en vir hulle moet bid. Sy dissipels het met hulle daaroor geraas. Maar Jesus het gesê: “Laat staan die kindertjies en moet hulle nie verhinder om na My toe te kom nie, want die koninkryk van die hemel is juis vir mense soos hulle.” Nadat Hy hulle die hande opgelê het, het Hy daarvandaan weggegaan.
Hierdie volgende stelling is nogal sensitief, maar ek wil dit nogtans sê: nie alle Mamma’s hoef te werk nie. Enkel-ma’s moet werk, verseker. Maar … baie Mamma’s sou nie alleen-mamma’s gewees het as ‘n kind net kon praat en gehoor word nie. Vergewe my as jy dink dat ek veralgemeen – maar ek dink nie ek doen dit nie. As ‘n kind sy huislike omstandighede kon kies, sou die meeste huishoudings anders gelyk het. Die Here bou ‘n sin vir volmaaktheid, vreugde, vrede, liefde, geluk outomaties in ‘n kind in. Ek het nog nooit gehoor van ‘n kind wat onbedaarlik begin lag as Ma en Pa soos barbare met mekaar aangaan nie. En ek het nog nooit gehoor van ‘n kind wat onbedaarlik begin huil omdat Ma en Pa saamlag en speel nie. Ek het gisteraand vir Raymond Dye (‘n berader) gevra hoeveel mense in sy spreekkamer beland a.g.v. probleme uit hulle kinderjare. Sonder om twee keer te dink het hy geantwoord: “95%”. As ‘n kind kon kies sou hy iets anders gekies het as wat hy mee opgesaal word. Party Mamma’s sê: “ek is nou maar eenmaal ‘n beroepsmens”. Izzit … en is jy trots daarop? Het jy gehoor van die “beroepsmens”-mamma wat onlangs op Oprah se program was? Sy moes haar slapende kind iewers gaan aflaai oppad werk toe. Toe vergeet sy van die kind, en los haar vir 8 ure in die motor.
Die kind is dood! Beroepsmens, en nou ook nie eens meer ‘n ma nie. Wat sou die kind kies? “Mamma, ek soek jóú, en nie jou ontwerpersklere, duur motor, fancy huis en finansiële oorvloed nie”. Net miskien, sou dit anders kon wees vir jou. Hoe klink die volgende storie vir jou (uit ‘n kind se mond)? “Mamma het 21 jaar gelede ‘n geloofstap geneem om teen alle berekenings in nie weer in die formele arbeidsmark te staan nie. Haar motor is wel 19 jaar oud. Pappa het nog nooit in sy lewe ‘n nuwe motor besit nie. Ek en Sussie ken nie van trek nie, ons bly nog al die tyd in dieselfde huis. Ons dra nie “brand-name” T-hemde of broeke of skoene nie …. Maar, ons ouers KEN ons deur en deur. En ons vir hulle. Ons tuin kort bietjie werk, maar ons kan daar speel. Ons ken nie duur geskenke nie, of duur vakansies nie, maar Mamma was nog altyd dáár vir ons. Volgens Pappa het die begroting nog nooit op papier uitgewerk nie. Maar ons lééf!” Hierdie is toe nie fiksie nie – dit is die “true story” uit ons huishouding!
Hoekom gebruik ons so graag die frase: “Uit die mond van die suigeling”?
…. As ‘n kind net kon praat.
En as ons net kon hoor ….