Hy kan sy oupa se huis onthou, die sitkamer waar hy op Guy Fawkes-aand deur die venster in sy agterkop geskiet is, met sy vrou en kleinkinders om hom.
“Ek onthou die begrafnis, maar soms weet mens nie of jy dit werklik onthou en of dit nie maar net die foto’s is wat jy later gesien het nie. Wat ek wel daar vir die eerste keer besef het, is hoe finaal die dood is.”
Hulle was in Duitsland toe sy oupa geskiet is. “Ons was vir ’n naweek weg Switserland toe. Ek, my ma en my sussies het na 'n waterval gestap. Toe ons terugkom by my pa in die kar, was daar ’n somberheid om hom. Hy het die nuus met sy bietjie Duits oor die radio gehoor, want die familie kon ons glad nie opspoor nie. Toe gaan pak ons op en kom terug Suid-Afrika toe.”
“Ek het aanvanklik gedink miskien moet ek dit soos ’n whodunnit aanpak. Dit het vir my soos ’n groot avontuur geklink. Ek het dit baie keer vol bravade en oorambisieus aangepak, en dan crash dit en dan doen ek weer ander goed.