Waarom was Noord -Amerikaanse Amerikaners minder stedelik as Sentraal of Suid? - Artikels - 2022
Ek is geleer dat die inheemse Amerikaners (beide Noord, toe Suid) hoofsaaklik van Kanada afkomstig is van wat nou Rusland is. Of dit nou waar is of nie, waarom het die inheemse Amerikaanse beskawings uit Sentraal- en Suid -Amerika hulself in die gebruik van stede aangewend, met baie gepaardgaande verbeterings in die lewenskwaliteit, terwyl dié in Noord -Amerika dit nooit gedoen het nie?
As ons na die res van die wêreld kyk, lyk dit asof stadsbeskawings groot bevolkingsgroei verg wat volhoubaar is deur boerdery. Eenvoudig, as jy nie 'n stad kan voed nie, sal die stad misluk.
Boonop moet mense in kouer streke in die winter na warmer streke verhuis met meer voedsel, tensy hulle voedsel in voldoende hoeveelhede kan berg om deur die winter te hou. In die geval van 'n slegte oes, moet dit tot 2 winters duur. As dit nie die geval is nie, sal die stad sterf. In warmer klimate kan mense meer oeste per jaar hê, wat lei tot meer voedsel en 'n meer stabiele aanbod van voedsel. Daar was baie verskillende maniere waarop verskillende stamme dit hanteer het.
As gevolg van die winter moet mense ook skuilings bou wat beter is om die temperatuur te hou, of dat hulle meer hout moet verbrand. As hulle meer hout verbrand as wat naby die stad groei, sal die stad sterf. Sommiges beskou die opraak as 'n belangrike rede vir die val van Cahokia, 'n groot stad naby St Louis.
Daar was ook die aanvang van die Klein Ystydperk vanaf ongeveer 1300, wat moontlik verdere groei van bestaande nedersettings in kouer klimate verhinder het en selfs tot hul agteruitgang kon lei.
Die oplossing van hierdie probleme verg tyd en kans. In Sentraal -Amerika was daar minder probleme om op te los, sodat hulle 'n beter kans gehad het om eers die stadboufase te bereik.
Sodra al hierdie probleme opgelos is, sal die bevolkingsgroei waarskynlik steeds stadiger wees in die kouer klimaat, wat die tyd wat dit nodig het om van klein nedersettings tot groot stadstate te groei, vertraag. Namate die omvang van die nedersettings toeneem, is die kans groter dat handel tussen nedersettings toeneem, en daarom sal die kennisvooruitgang waarskynlik toeneem. Hierdie gevolge kan - en is - teengewerk deur ander effekte, soos tradisies, kastestelsels, godsdiens, regeringsbeleid, oorloë, epidemies, natuurrampe, ens. en die hoeveelheid oeste per jaar is. Die swart dood het byvoorbeeld die hele Europa geraak, ongeag die breedtegraad.
In teenstelling hiermee is die kennis van die verbouing van gewasse in Europa ingevoer, net soos die grootste deel van die bevolking, sodat hulle nie al hierdie probleme self hoef op te los nie. Voeg daarby die Romeinse Ryk en die migrasietydperk, en u sien hoe hierdie verwikkelinge baie vinnig willekeurig en onvoorspelbaar kan word.
Die inboorlinge van die Amerikas het hul beskawings goed genoeg gevorder vir die situasie waarin hulle verkeer het. Hulle het ontwikkel uit 'n gewone tegnologiese vlak van die steentydperk en het landbou, stede, klipgeboue en piramide-agtige strukture gehad. Hulle het gemeenskappe ontwikkel wat vergelykbaar was met dié in afgeleë dele van Europa in die era van die piramides, of beter, omstreeks 1200 nC. Toe het hulle nie meer tyd gehad om op hul eie te ontwikkel terwyl die kontak gebeur het nie.
Waarom dan die paar duisend jaar gaping? Om oor twee kontinente te moet loop en dit te bevolk, kan dinge vertraag. As daar geen trekdiere vir vleis en waens is nie, het dit beslis nie gehelp nie. Of dit kan net geluk wees, en as ons dieselfde verhoor heroorweeg, kan die Europeërs vertraag word en die Amerindiërs kan in Spanje beland.
Dit is hoofsaaklik omdat die suidelike inheemse Amerikaners 'n betroubare voedselbron (koring) gehad het. Die noordelikes moes jag en hul kos versamel en het nie verder gegaan om te boer nie, omdat hulle op een plek kon oorleef, waarskynlik omdat hulle nie iets met die regte potensiaal het nie.
Christopher Lloyd verduidelik dit alles in sy boek "Alles in der Welt", Engels: Wat op aarde het gebeur?
Ek dink u kan redeneer dat die mense wat in die Mississippi -rivier woon, 'n beskawing gehad het wat soortgelyk is aan die 'gevorderde' in Suid -Amerika. Hulle het baie water vir gewasse gehad en op een plek gebly om dit te versorg, natuurlik toegevoeg tot bestaande strukture. Ek dink ons ​​soek gereeld na die voor die hand liggende strukture waarmee ons vandag kan skakel. GEBOU! Op een of ander manier beïndruk mense mense wat massiewe klippe op mekaar plaas. Ons besef nie dat die mense wat hulle in plek gestel het waarskynlik slawe was en die koning 'n tiran nie. Wat vir my indrukwekkend is, is die mense van die Great Basin, Kanada tot New Mexico. Hulle het die groot troppe Buffels gevolg en hul water gevind in heilige drinkgate, net aan hulle bekend. Hulle leefstyl het gelei tot fassinerende mondelinge tradisies wat fantasie met die geestelike meng. Om antieke beskawings 'gevorderd' te noem omdat hulle klippe aanmekaar gestapel het, is om bloot te sê wat die toeskouer baie waardeer. Moet asseblief nie my pragtige nomades afkraak nie, want hulle het nie besluit om belasting en lewens bo mekaar te betaal soos ons doen nie.
Hulle het nie perde gehad nie.
Enige kultuur tydens die ontwikkeling daarvan kom tot 'n punt waar groot hoeveelhede van 'n produk oor lang afstande vervoer moet word. Twintig mans wat dieselfde produk dra, moet die wins onder mekaar deel. 'N Enkele perd wat die werk van twintig man verrig, benodig slegs water en hawer. Dieselfde perd kan sleep baie meer as wat dit kan dra. Dit is dus meer ekonomies lewensvatbaar om jou perd die produk te laat sleep. Sleep word vergemaklik (meer produkte kan vervoer word) deur rollers (ronde stompe wat die eienaar van die perd aanhou gly onder die bord, of platform waarop die produk gelaai word). In plaas daarvan om 'n dosyn sulke stompe te gebruik en heen en weer te hardloop, die stompies onder die bord van voor af in te skuif en dit van agter af te verwyder, sal iemand op 'n sekere tyd onvermydelik een hout neem, al die oorbodige hout daarvan skeer. 'n soort primitiewe skorsingshakies - en voila! U het 'n as met 'n wiel aan weerskante. Die tegnologiese beskawing kom in.
As jy nie perde het nie, het dit geen nut om die wiel uit te vind nie.
As daar geen wiele is nie, is dit nie sinvol om paaie (eerder as paadjies) uit te vind nie, grense, stadstate soos ons dit ken, state soos ons dit ken, ens.
Dit is regtig alles wat daar is.
Bylaag: Een van die kommentators het voorgestel dat daar ander trekdiere en moontlike lasdiere in die Amerikas is. Hy of sy het drie van hulle genoem: lama's, bisons en slawe. Dit is 'n lag. Europese afstande is 'n grap in vergelyking met hul Amerikaanse eweknieë. Beheer van gebiede is gebaseer op vinnige toegang en kommunikasie. Probeer loop van New York na Boston, of van Washington DC na Chicago, kyk hoe lank dit jou neem.
Die enigste rede waarom die Romeinse Ryk en China mekaar nooit probeer verower het nie, is dat die afstand te groot is, selfs vir perde.
By die vergelyking van beskawings is die verskillende natuurlike toestande die eerste ding wat ondersoek moet word. Dit is die wortel van omtrent alles. Wat het Amerika, Europa, Asië en Afrika nie? Aartappels, tamaties, broccoli, kakao, tabak. Wat het die Amerikas nie gehad wat die ander mense gehad het nie? Perde. Laat ek herhaal: dit is alles.
P.S. Mense praat oor die uitvinding van die wiel, wat 'n dwaling is. Die wiel op sigself is heeltemal nutteloos. As ons 'die wiel' sê, bedoel ons regtig twee wiele wat met 'n as verbind is. Dit is 'n hout met die oorbodige hout wat afgeskeer is. Geen perde = geen vraag na wiele en asse = geen wiele en asse = geen beheer van gebiede = geen ryke soos ons dit ken nie, geen stede, geen wetgewer, geen regstelsel, geen uitvoerende mag, geen paleise, geen doriese of ioniese kolomme nie, geen operateaters nie.
Inheemse Amerikaners en die Amerikaanse Revolusie: Die keuse van kante
Joseph Brant of Thayendanegea, hoof van Mohawk, het vier van die 'Six Nations' teen die Amerikaanse rebelle gelei.
By die uitbreek van die Revolusionêre krisis in die 1760's het die inheemse Amerikaners 'n bekende taak ondervind om tussen mededingende Europese keiserlike moondhede op die vasteland van Noord -Amerika te navigeer. Aan die einde van die era in die 1780's is inheemse Amerikaners gekonfronteer met nuwe konsepte-burgerskap, landverdrae, 'n volkstaat-met die skepping van die Verenigde State van Amerika. Gedurende die jare van konflik moes inheemse Amerikaanse groepe, soos baie ander inwoners van Noord -Amerika, die lojalistiese of patriotiese saak kies - of op een of ander manier 'n neutrale standpunt handhaaf. Maar die inheemse Amerikaners het hul eie kenmerkende kwessies gehad om hul tuislande te probeer vashou, asook om toegang tot handel en voorrade te behou, aangesien oorlog ook hul lande verswelg het. Sommige het met die Britte verbonde, terwyl ander saam met die Amerikaanse koloniste geveg het.
In hierdie les sal studente kaarte, verdrae, kongresrekords, eerstehandse verslae en korrespondensie ontleed om die verskillende rolle wat inheemse Amerikaners in die Amerikaanse rewolusie aangeneem het, te bepaal en te verstaan ​​waarom die verskillende groepe die alliansies gevorm het wat hulle aangegaan het.
Waarom het sommige inheemse Amerikaanse groepe by die Amerikaanse rewolusie betrokke geraak?
Wat het dit beteken om 'n inheemse Amerikaner te wees in die nuutgestigte Verenigde State van Amerika?
Ontleed die verskillende motiewe en perspektiewe onder inheemse Amerikaners vir deelname aan die Amerikaanse rewolusie.
Ontleed die verskillende motiewe en perspektiewe onder patriotte en lojaliste om in lyn te kom met inheemse Amerikaners tydens die Amerikaanse rewolusie.
Evalueer die gevolge vir inheemse Amerikaners aan die einde van die Amerikaanse rewolusie.
Evalueer die mate waartoe ooreenkomste met inheemse Amerikaners aan die einde van die Amerikaanse rewolusie vandag gevolge gehad het.
'N Meer volmaakte unie
Geskiedenis en sosiale studies
Amerikaanse Indiane het in die agtiende eeu talle uitdagings voor hul voortbestaan ​​as 'n volk op hul eie lande gekonfronteer. Die Franse en Britte het teen die middel van die eeu meegeding om die beheer van die vasteland, terwyl die Amerikaanse koloniste steeds na die binneland gesoek het om lande om hul nedersettings uit te brei. Na die Britse oorwinning in die Sewejarige Oorlog (sien EDSITE-beoordeelde Digitale Geskiedenis se Die Sewejarige Oorlog) het Indiese mense hul diplomatieke opsies meer omskryf gevind. Namate die Noord -Amerikaanse koloniste wat gretig was na grond in die 1750's oor die Appalachian -berge begin stort het, het Britse kommer en Indiese woede oor die uitbreiding toegeneem. Die Royal Proclamation van 1763 het probeer om die uitbreiding te beperk en het baie Amerikaanse koloniste vervreem. In die jare na die Franse en Indiese oorlog het die strategieë van Brittanje om sy inheemse Amerikaanse alliansies te behou soms teruggekeer, soos bespreek in hierdie artikel "The History of the Stamp Act Shows How Indians Led to the American Revolution."
Die uitbreek van die Amerikaanse rewolusie het groot gevolge vir Amerikaanse Indiane gehad. Baie het die Revolusie gesien as 'n wedstryd vir Indiese lande sowel as vir vryheid. Sommige groepe, soos die Cherokee -krygers, het hul oudstes getart en grensnedersettings langs die suidelike grens aangeval. Die Cherokees het die offensief teen die Amerikaners vroeg aangeval, net om deur Patriot -soldate uit die suidelike kolonies verslaan te word. Baie ander het probeer om neutraal te bly. In die Ohio -vallei het die Shawnees, onder leiding van Cornplanter, en die Delawares, onder leiding van White Eyes, hard gewerk om 'n koers tussen die vegters te stuur. Maar haat teen Indiërs onder Westerse setlaars en jagters vernietig die vrede gou. Amerikaanse milisie het White Eyes of the Delawares in 1778 doodgemaak, en ander het ongewapende, bekeerde, Morawiese Indiane in Gnadenhutten, Ohio, in 1782 geslag. Die Ohio -Indiane het ná hierdie aanvalle met die Britte verbind.
Baie ander Indiërs staan ​​saam met die Britte in die hoop dat 'n Britse oorwinning die vloed van westelike uitbreiding sal stuit. Die Iroquois -konfederasie het geskei. Joseph Brant, 'n goed opgevoede Mohawk en 'n Vrymesselaar, het saam met sy suster Mary Brant sy mense van 'n neutraliteitsbeleid en 'n alliansie met die Britte gelei. Die Indiane van Stockbridge, die Indiane van die Christelike sending (Mohicans), het egter by hul bure in die westelike Massachusetts aangesluit, en hulle het as huldigters gewerk, selfs voordat gevegte uitgebreek het.
Die suksesvolle rewolusie het gelei tot die skepping van die nuwe republiek, maar ook 'n nuwe wêreld vir die Indiane. Toe Groot -Brittanje in 1783 tydens die Vrede van Parys al sy gebied oos van die Mississippi en suid van die Groot Mere aan die Verenigde State oorhandig sonder om hul voormalige bondgenote te raadpleeg, het die Indiërs onder groot druk verkeer deur setlaars en spekulante in die nuwe nasie wat daarin belangstel om weswaarts uit te brei, hetsy deur die verkryging van Indiese lande deur verdrag of met geweld.
Ter versigtigheid moet onderwysers studente bewus maak van die kwessies wat verband hou met die gebruik van primêre bronne van inheemse Amerikaanse toesprake. Hierdie waardevolle, maar seldsame primêre bronne is gewoonlik deur Europeërs getranskribeer, en die dokumente weerspieël dikwels Europese idees oor inheemse Amerikaanse spraak.
Verskeie bronne bied goeie agtergrondinligting vir die onderwyser.
Collin Calloway se artikel, "American Indians and the American Revolution", is 'n bondige oorsig.
Die webwerf Digital History bied 'n duidelike opsomming van die inheemse Amerikaans-Europese betrekkinge van die laat-16de tot die laat-18de eeu.
Wilcomb E. Washburn se "Indiane en die Amerikaanse revolusie", gekoppel aan EDSITEment, beoordeel Nativeweb bied nog 'n opsomming van die komplekse situasie.
Colin Calloway, Die Amerikaanse rewolusie in die Indiese land: krisis en diversiteit in inheemse Amerikaanse gemeenskappe. (Cambridge University Press, 1995).
NCSS.D1.1.9-12. Verduidelik hoe 'n vraag 'n blywende kwessie in die veld weerspieël.
NCSS. D1.4.9-12. Verduidelik hoe ondersteunende vrae bydra tot 'n ondersoek en hoe nuwe boeiende en ondersteunende vrae na vore kom deur boeiende bronwerk.
NCSS.D2.Sy.1.9-12. Evalueer hoe historiese gebeure en ontwikkelings gevorm is deur unieke omstandighede van tyd en plek sowel as breër historiese kontekste.
NCSS.D2.Sy.2.9-12. Ontleed verandering en kontinuïteit in historiese tydperke.
NCSS.D2.Sy.3.9-12. Gebruik vrae wat oor individue en groepe gegenereer word om te bepaal hoe die betekenis van hul optrede oor tyd verander en deur die historiese konteks gevorm word.
NCSS.D2.Sy.4.9-12. Ontleed komplekse en wisselwerkende faktore wat die perspektiewe van mense tydens verskillende historiese tydperke beïnvloed het.
NCSS.D2.Sy.5.9-12. Ontleed hoe historiese kontekste mense se perspektiewe gevorm het en bly vorm.
NCSS.D2.Hy.14.9-12. Ontleed verskeie en komplekse oorsake en gevolge van gebeure in die verlede.
NCSS.D2.Sy.15.9-12. Onderskei tussen langtermynoorsake en die aanleiding tot gebeurtenisse in die ontwikkeling van 'n historiese argument.
NCSS.D2.Hy.16.9-12. Integreer bewyse uit verskeie relevante historiese bronne en interpretasies in 'n beredeneerde argument oor die verlede.
Laai die volgende dokumente af of skakel dit na die studente wat in hierdie les gebruik sal word.
in 1783 gekoppel aan History Matters.
Tydskrifte van die kontinentale kongres, toespraak tot die Sesnasies, 13 Julie 1775 oor die EDSITEment-beoordeelde Avalon-projek
"The Oneida Indians to Governor Trumbull," 1776 (die werklike Oneida-verklaring is onderaan die webblad, en is ondertiteld met dieselfde bewoording as die hyperlink) wat gekoppel is aan EDSITEment-beoordeel Native Web.
"Die versteurings in Amerika gee groot probleme aan al ons nasies": Mohawk Joseph Brant kom na Londen om die koning te sien, 1776, oor History Matters.
"Verdrag met die Delawares: 1778" oor Avalon.
"Konferensie met Indiërs in Fort Pitt," 6 Julie 1776, gekoppel op Nativeweb.
"Chickasaw Peace Peace Feeler - 1782" oor Avalon -projek. , Julie 1783 oor History Matters.
As u studente nie vertroud is met die ontleding van aanlyn -primêre dokumente nie, kan u ook die National Archives Teachers 'Resource -bladsy ondersoek, beskikbaar via EDSITEment, wat dokumentanalise -werkblaaie vir studente bied.
Groot bevolkingsdaling gevind vir inheemse Amerikaners, DNA -vertonings
Genetiese data ondersteun rekords van agteruitgang na Europese kontak.
Volgens 'n nuwe genetiese studie het die aantal inheemse Amerikaners vinnig met ongeveer die helfte afgeneem ná Europese kontak ongeveer 500 jaar gelede.
Die bevinding ondersteun historiese berigte dat Europeërs 'n golf van siektes, oorlogvoering en slawerny in die Nuwe Wêreld veroorsaak het wat verwoestende gevolge vir inheemse bevolkings in die hele Amerikas gehad het.
Met behulp van monsters van antieke en moderne mitochondriale DNA - wat slegs van moeders na dogters oorgedra word - het die navorsers 'n demografiese geskiedenis vir Amerikaanse Indiane bereken. (Kry 'n oorsig van menslike genetika.)
Op grond van die gegewens, beraam die span dat die inheemse Amerikaanse bevolking ongeveer 5000 jaar gelede op 'n hoogtepunt was.
Die bevolking het toe ongeveer 500 jaar gelede 'n laagtepunt bereik - slegs 'n paar jaar nadat Christopher Columbus in die Nuwe Wêreld aangekom het en voordat uitgebreide Europese kolonisasie begin het.
Studie-medeskrywer Brendan O'Fallon, 'n bevolkingsgenetikus wat die navorsing aan die Universiteit van Washington in Seattle gedoen het, bespiegel dat baie van die vroeë slagoffers moontlik as gevolg van siektes was, wat 'waarskynlik baie vinniger as die Europese setlaars self. "
Die Franciskaanse monnik Toribio de Benavente - een van die eerste Spaanse sendelinge wat in die vroeë 1500's in die Nuwe Wêreld aangekom het - het byvoorbeeld geskryf dat Mexiko aanvanklik 'uiters vol mense was', en toe die pokke die Indiane begin aanval, het dit geword so 'n groot pes onder hulle dat meer as die helfte van die bevolking in die meeste provinsies gesterf het. "
Sommige historici het bevraagteken of sulke gevolge beperk was tot spesifieke stede of streke, maar die nuwe studie dui daarop dat sterftes wydverspreid voorkom.
Om 'n onlangse inheemse Amerikaanse agteruitgang te bepaal
Die nuwe analise - gepubliseer in die vroeë aanlyn -uitgawe van hierdie week van die Proceedings of the National Academy of Sciences - het bevind dat moderne inheemse Amerikaners meer geneties op mekaar ooreenstem as dié wat voor Europese kontak leef. Dit dui daarop dat die bevolkingsgrootte iewers in die onlangse verlede verminder is.
Stel jou voor: "kies twee individue uit 'n baie klein dorpie en vra hulle hoeveel geslagte gelede hulle eers 'n gemeenskaplike voorouer gedeel het. Dit was waarskynlik nie so lank nie," het O'Fallon gesê.
'Aan die ander kant, as die dorp baie groot is, moet u miskien 'n lang pad teruggaan om 'n gemeenskaplike voorouer te vind.'
Die resultate is in stryd met vroeëre genetiese studies, wat geen bewyse gevind het van 'n onlangse inkrimping van die bevolking onder Amerikaanse Indiane nie.
Maar die vorige studies bevat nie ou DNA nie, wat noodsaaklik is vir die vasstelling van 'n akkurate tydlyn, het O'Fallon gesê.
'' N Vorige studie het wel 'n afname in die bevolkingsgrootte onder inheemse Amerikaners gevind, maar die tyd van die afname is afgelei soos ongeveer 1 000 tot 2 000 jaar gelede, wat moeilik is om te versoen met wat ons weet oor die inheemse Amerikaanse geskiedenis, 'het hy gesê.
Alhoewel die nuwe studie op DNA gebaseer is, waarsku die navorsers dat die gebruik van statistiese ontledings beteken dat die bevindings nie afdoende is nie en kan slegs daarop dui dat 'n spesifieke scenario heel waarskynlik plaasgevind het.
'Ons metodes lei tot duisende geslagsregisters,' het O'Fallon gesê. "Deur na die groot eienskappe van al hierdie genealogieë te kyk, kan ons 'n duideliker beeld kry van wat waarskynlik gebeur het."
Daarbenewens is die foutmarge vir die nuwe studie taamlik groot, het O'Fallon gesê, dus is dit moontlik dat die afname meer onlangs as 500 jaar gelede plaasgevind het.
'Ek dink nie dat dit die Europese invloed sou uitsluit as die knelpunt onlangs meer as 500 jaar gelede gebeur het nie,' het hy gesê.
In plaas daarvan kan 'n effens meer onlangse tydsraamwerk "ons interpretasie [van die vroeë oorsaak van die agteruitgang] van siekte verander na ander oorsake soos oorlog, samelewingsontwrigting, verlies van tuislande, ens."
'N Kortstondige bevolkingsknelpunt?
Ondanks die feit dat 'n dramatiese daling onthul is, dui die nuwe studie daarop dat die inheemse Amerikaanse bevolkings uiteindelik tot hul voorspelde vlakke herstel het, waarskynlik aangehelp deur die ontwikkeling van weerstand teen Europese siektes.
Verder het die genetiese gesondheid van die groep blykbaar geen langtermynskade opgedoen nie.
'Ons studie het nie 'n aansienlike afname in genetiese diversiteit gevind nie,' het O'Fallon gesê. "Die knelpunt was redelik kortstondig, en hoewel dit beduidend was, blyk dit nie baie afstammelinge wat teenwoordig was voordat die Europeërs daar was, uit te skakel nie."
Oor die algemeen is die nuwe resultate 'van die mees gedetailleerde inligting wat wetenskaplikes het oor inheemse Amerikaanse demografiese bevolking op grond van genetiese data', sê Quentin Atkinson, 'n evolusionêre antropoloog aan die Universiteit van Auckland in Nieu -Seeland, wat nie by die studie betrokke was nie. .
Atkinson het per e -pos gesê dat die bevindings 'intrigerend en suggestief' was, maar hy het gesê dat meer werk nodig sal wees om onsekerhede in die geskatte omvang en tydsberekening van die bevolkingsvermindering te verminder.
Genetiese diversiteit en bevolkingsstruktuur in die Amerikaanse landmassa word ook gemeet aan die hand van outosomale (atDNA) mikro-satelliet-merkers wat genotipeer is uit Noord-, Sentraal- en Suid-Amerika en ontleed is aan soortgelyke data beskikbaar by ander inheemse bevolkings wêreldwyd.   Die bevolking in Amerika toon 'n laer genetiese diversiteit as populasies uit ander kontinentale streke.  Daar word 'n afnemende genetiese diversiteit waargeneem namate geografiese afstand van die Beringstraat plaasvind, sowel as 'n afnemende genetiese ooreenkoms met die Siberiese bevolkings uit Alaska (die genetiese ingangspunt).   Daar is ook bewyse van 'n hoër vlak van diversiteit en 'n laer vlak van bevolkingsstruktuur in Wes -Suid -Amerika in vergelyking met Oos -Suid -Amerika.   Daar is 'n relatiewe gebrek aan differensiasie tussen die Meso -Amerikaanse en Andes -bevolkings, 'n scenario wat impliseer dat kusroetes makliker was vir migrerende mense (meer genetiese bydraers) in vergelyking met binnelandse roetes. 
Die algemene patroon wat na vore kom, dui daarop dat die Amerikas deur 'n klein aantal individue gekoloniseer is ('n effektiewe grootte van ongeveer 70), wat oor 800-1000 jaar met groot omvang gegroei het.   Die data toon ook aan dat daar genetiese uitruilings tussen Asië, die Arktiese en Groenland plaasgevind het sedert die eerste bevolking van Amerika.  
Moreno-Mayar et al. (2018) het 'n basale geïdentifiseer Voorvader Inheemse Amerikaner (ANA) afstamming. Hierdie afstammeling gevorm deur die vermenging van vroeë Oos -Asiatiese en Antieke Noord -Eurasiese afstammelinge voor die Laaste Glaciale Maksimum, ca. 36–25 kya. Basale ANA het op 'n "Ancient Beringian" (AB) afstammeling ingegaan op ca. 20 kya. Die nie-AB-afstamming het verder uiteengegaan in die "Northern Native American" (NNA) en "Southern Native American" (SNA) afstammelinge tussen ongeveer 17,5 en 14,6 kya. Die meeste voor-Columbiaanse afstammelinge is afkomstig van NNA en SNA, behalwe die Amerikaanse Arktiese gebied, waar daar bewyse is van latere (na 10kya) vermenging van paleo-Siberiese afstammelinge. 
In 2014 is die outosomale DNA van 'n 12,500+-jarige baba uit Montana op volgorde geneem.  Die DNA is geneem uit 'n skelet waarna verwys word as Anzick-1, gevind in noue samewerking met verskeie Clovis-artefakte. Vergelykings toon sterk verwantskap met DNA van Siberiese plekke, en het feitlik uitgesluit dat 'n spesifieke persoon 'n noue verwantskap met Europese bronne het (die 'Solutrean -hipotese'). Die DNA toon ook 'n sterk verwantskap met alle bestaande Amerikaanse bevolkings, wat daarop dui dat hulle almal afkomstig is van 'n ou bevolking wat in of naby Siberië gewoon het, die Bo -Paleolitiese Mal'ta -bevolking. 
Volgens 'n outosomale genetiese studie uit 2012 kom  inheemse Amerikaners af van ten minste drie hoof migrerende golwe uit Oos -Asië. Die meeste daarvan word teruggevoer na 'n enkele voorvaderlike bevolking, genaamd 'Eerste Amerikaners'. Diegene wat Inuit -tale uit die Arktiese gebied praat, het egter byna die helfte van hul afkoms geërf van 'n tweede Oos -Asiatiese migreringsgolf. En diegene wat Na-dene praat, aan die ander kant, het 'n tiende van hul afkoms geërf van 'n derde trekgolf. Die aanvanklike vestiging van die Amerikas is gevolg deur 'n vinnige uitbreiding suidwaarts, langs die kus, met min gene vloei later, veral in Suid -Amerika. Een uitsondering hierop is die Chibcha -sprekers, wie se afkoms uit Noord- en Suid -Amerika kom. 
Taalkundige studies het genetiese studies ondersteun, en daar is antieke patrone gevind tussen die tale wat in Siberië gepraat word en die tale wat in die Amerikas gepraat word. [ verduideliking nodig ] 
Twee outosomale DNA -genetiese studies van 2015 het die Siberiese oorsprong van die inboorlinge van die Amerikas bevestig. 'N Ou teken van gedeelde afkoms met Australiërs (inboorlinge van Australië, Melanesië en die Andaman -eilande) is egter onder die inboorlinge van die Amasone -streek opgespoor. Die migrasie uit Siberië sou 23 000 jaar gelede plaasgevind het.   
'N "Sentraal -Siberiese" oorsprong is aangeneem vir die vaderlike geslag van die bronpopulasies van die oorspronklike migrasie na die Amerikas. 
Lidmaatskap in haplogroepe Q en C3b impliseer inheemse Amerikaanse patrilineale afkoms. 
Die diversiteit en verspreiding van 'n mikrosatelliet van 'n Y-afstammeling spesifiek vir Suid-Amerika dui daarop dat sekere Amerikaanse bevolkings geïsoleer geraak het na die aanvanklike kolonisering van hul streke.  Die Na-Dené-, Inuit- en inheemse Alaska-bevolkings vertoon haplogroep Q (Y-DNA) mutasies, maar verskil van ander inheemse Amerindiërs met verskillende mtDNA- en outosomale DNA (atDNA) mutasies.    Dit dui daarop dat die vroegste migrante in die noordelike uiterstes van Noord -Amerika en Groenland afkomstig was van latere migrerende bevolkings.  
Haplogroep Q Wysig
Q-M242 (mutasie naam) is die bepalende (SNP) van Haplogroup Q (Y-DNA) (filogenetiese naam).   In Eurasië word haplogroep Q aangetref onder inheemse Siberiese bevolkings, soos die moderne Chukchi- en Koryak -mense. Twee groepe vertoon veral groot konsentrasies van die Q-M242-mutasie, die Ket (93,8%) en die Selkup (66,4%) mense.  Die Ket is vermoedelik die enigste oorlewendes van antieke swerwers wat in Siberië woon.  Hul bevolkingsgrootte is baie klein; daar is minder as 1500 Ket in Rusland. 2002  Die Selkup het 'n effens groter bevolkingsgrootte as die Ket, met ongeveer 4,250 individue. 
Met die aanvang van die Paleo-Indiane-periode het 'n migrasie na die Amerikas oor die Beringstraat (Beringia) plaasgevind deur 'n klein bevolking met die Q-M242-mutasie.  'n Lid van hierdie aanvanklike bevolking het 'n mutasie ondergaan, wat sy afstammeling bevolk, wat bekend staan ​​onder die Q-M3 (SNP) mutasie.  Hierdie afstammelinge het oor die hele Amerikas getrek. 
Haplogroep Q-M3 word gedefinieer deur die teenwoordigheid van die rs3894 (M3) (SNP).    Die Q-M3-mutasie is ongeveer 15 000 jaar oud, dit was toe die aanvanklike migrasie van Paleo-Indiërs na die Amerikas plaasgevind het.   Q-M3 is die oorheersende haplotipe in Amerika, teen 'n tempo van 83% in die Suid-Amerikaanse bevolkings,  50% in die Na-Dené-bevolkings en in die Noord-Amerikaanse Eskimo-Aleoet-bevolkings ongeveer 46%.  Met minimale terugmigrasie van Q-M3 in Eurasië, het die mutasie waarskynlik ontwikkel in Oos-Beringia, of meer spesifiek die Seward-skiereiland of die westelike Alaska-binneland. Die Beringia -landmassa het begin dompel en landroetes afgesny.   
Sedert die ontdekking van Q-M3 is verskeie subklasse van M3-bevolkings gevind. 'N Voorbeeld is in Suid -Amerika, waar sommige bevolkings 'n hoë voorkoms van (SNP) M19 het, wat subklade definieer Q-M19.  M19 is by (59%) van die Amazoniese Ticuna -mans en by (10%) van Wayuu -mans aangetref.  Subklade M19 blyk uniek te wees vir Suid -Amerikaanse inheemse mense, wat 5 000 tot 10 000 jaar gelede ontstaan ​​het.  Dit dui daarop dat bevolkingsisolasie, en miskien selfs die stigting van stamgroepe, kort na migrasie na die Suid -Amerikaanse gebiede begin het.   Ander Amerikaanse onderklasse sluit in Q-L54, Q-Z780, Q-MEH2, Q-SA01 en Q-M346 afstammelinge. In Kanada is twee ander afstammelinge gevind. Dit is Q-P89.1 en Q-NWT01.
Haplogroep R1 Wysig
Haplogroep R1 (Y-DNA) is die tweede mees oorheersende Y-haplotipe wat onder inheemse Amerindiërs aangetref word ná Q (Y-DNA).  Volgens sommige word die verspreiding van R1 geassosieer met die herbetaling van Eurasië na die laaste gletsermaksimum. Een teorie wat tydens die Europese kolonisasie bekendgestel is.  R1 is baie algemeen in die hele Eurasië, behalwe Oos -Asië en Suidoos -Asië. R1 (M173) kom hoofsaaklik voor in Noord-Amerikaanse groepe soos die Ojibwe (50-79%), Seminole (50%), Sioux (50%), Cherokee (47%), Dogrib (40%) en Tohono O'odham (Papago) (38 %). 
'N Studie van Raghavan et al. 2013 het bevind dat outosomale bewyse daarop dui dat skeletale oorblyfsels van 'n suid-sentrale Siberiese kind wat R* y-dna (Mal'ta boy-1) dra "basies is vir die hedendaagse Westerse Eurasiërs en geneties nou verwant is aan die huidige Amerindiërs, met het geen verwantskap met Oos-Asiërs nie. Dit dui daarop dat bevolkings wat verband hou met hedendaagse Westerse Eurasiërs 24 000 jaar gelede 'n meer noordoostelike verspreiding gehad het as wat algemeen gedink word. " Opeenvolging van 'n ander suid-sentrale Siberië (Afontova Gora-2) het aan die lig gebring dat "Wes-Eurasiese genetiese handtekeninge in hedendaagse Amerindiërs nie net afkomstig is van post-Columbiaanse mengsels, soos algemeen gedink word nie, maar ook van 'n gemengde afkoms van die Eerste Amerikaners."  Daar word verder teoretiseer of "Mal'ta 'n ontbrekende skakel kan wees, 'n verteenwoordiger van die Asiatiese bevolking wat beide in Europeërs en inheemse Amerikaners verenig is." 
Op die FTDNA-openbare boom, uit 626 Amerikaanse inheemse Amerikaners K-YSC0000186, is almal Q, R1b-M269, R1a-M198, 1 R2-M479 en 2 waarskynlik nie verder as R1b-M343 getoets nie. 
Haplogroep C-P39 Wysig
Haplogroup C-M217 kom veral voor by inheemse Siberiërs, Mongole en Kazakhs. Haplogroep C-M217 is die mees algemene en mees algemene tak van die groter (Y-DNA) haplogroep C-M130. Haplogroup C-M217 afstammeling C-P39 kom die meeste voor in die hedendaagse Na-Dené-sprekers, met die hoogste frekwensie onder die Athabaskans by 42%, en by laer frekwensies in sommige ander inheemse Amerikaanse groepe.  Hierdie duidelike en geïsoleerde tak C-P39 bevat byna al die Haplogroup C-M217 Y-chromosome wat onder alle inheemse mense van die Amerikas voorkom. 
Sommige navorsers meen dat dit kan aandui dat die Na-Dené-migrasie uit die Russiese Verre Ooste plaasgevind het na die aanvanklike Paleo-Indiese kolonisasie, maar voor die moderne Inuit, Inupiat en Yupik uitbreidings.   
Benewens die mense in Na-Dené, word haplogroep C-P39 (C2b1a1a) ook gevind onder ander inheemse Amerikaners, soos die Algonquian- en Siouan-sprekende bevolkings.   C-M217 word gevind onder die Wayuu-mense van Colombia en Venezuela.  
A 2013 study in Natuur reported that DNA found in the 24,000-year-old remains of a young boy from the archaeological Mal'ta-Buret' culture suggest that up to one-third of indigenous Americans' ancestry can be traced back to western Eurasians, who may have "had a more north-easterly distribution 24,000 years ago than commonly thought"  "We estimate that 14 to 38 percent of Amerindian ancestry may originate through gene flow from this ancient population," the authors wrote. Professor Kelly Graf said,
By John Perna | 18 Januarie 2021
Inheemse Amerikaners is a generic reference to people groups who lived in North and South America prior to the arrival of European explorers. Given the size of those two continents and their diverse landscapes, it is no surprise that Native American cultures varied drastically from group to group and from tribe to tribe. This means "Native American Religion" is an extremely broad category. The religious beliefs of modern Americans&mdashand Asians, and Europeans, and Africans&mdashspan a wide range, and so do the spiritual traditions of Native Americans.
Kyk die video: Американцы ради бахвальства столкнули российский Миг 35 с парой F-22 и F-35 лучшими самолетами США (Julie 2022).