"Pasop vir julleself. En as jou broeder teen jou sondig, bestraf hom; en as hy berou kry, vergewe hom. En as hy sewe maal op 'n dag teen jou sondig en sewe maal op dag na jou terugkom en sê: Ek het berou – moet jy hom vergewe." – Lukas 17:3,4
Op hierdie dag is die eerste spoorbaan in Suid-Afrika vir verkeer opgestel. Die lyntjie was 3 km lank en het van die Punt na Durban geloop. Dit was die werk van 'n private maatskappy, die Natal Railway Company.
Hierna het die spoorbane egter baie snel toegeneem en teen 1980 het die spoorbane van die RSA reeds 22 288 km beslaan. So het 'n klein begin in 'n reusagtige bedryf ontwikkel. Spoorbane het vir die Suid-Afrika van die 19e eeu drastiese veranderinge beteken. Voor hierdie tydvak van spoorweë en spoorverbinding was kommunikasie beperk. Verbinding het per ossewa geskied. Laasgenoemde was uit die aard stadig en moeilik. Spoorweë het dit alles verander: mense en gebiede is in 'n versnelde mate nader aan mekaar gebring.
Vir die Boerebevolking van die 19e eeu was die koms van die ysterperd op spoorstawe aanvanklik rampspoedig, 'n ekonomiese terugslag. Dit het aanvanklik die einde beteken van transportryery – 'n bedryf waaruit baie boere 'n ekonomies gesonde bestaan gemaak het – en sodoende ook van die wamakersbedryf wat uitsluitlik in Boerehande was.
Namate die paaie in die land stukkend gery word en soos tans nie deur die swart kommunistiese regime in stand gehou word nie, mag daar dalk vorentoe weer meer op spoorvervoer staatgemaak word – indien die swartes nie teen daardie tyd al die treine en spore gebrand en vernietig het nie.