Samekoms, dis waarvoor ons gebou is | Maroela Media
Daar klop Stellenbosch vir Kaizer Chiefs in die Danie Cravenstadion voor 'n tuisskare wat juig en ék juig ewe lekker saam. Ek wat nie eers 'n aanhanger van sokker is nie maar danksy Stellenbosch Toerisme se gasvryheid my eerste DStv Premierligawedstryd kon beleef, en soos 'n vriendin van my sou sê: dít was nou 'n belewenis.
Dit is nie net die skare se waardering vir die vlugvoetige vernuf van die 22 manne in die goue- en maroentruie wat my so lekker laat saamkuier het nie, maar die gees wat soos die son oor Die Pieke gesak het al hoe meer vlamgevat het.
Shane Arendse se lekker ritmiese liedjie, "Ma, ek wil 'n Villa wees", bring die toeskouers twee keer, heupswaaiend en arms in die lug op hulle voete. Almal sing saam: Kom haal jou soentjie, kom haal jou lemoentjie… by die Villa boys… Pa's dans met hulle dogtertjies op hulle skouers wat kop agteroor kraai van lekkerkry.
Ek het net hier en daar die bewegings op die veld bekyk want die paartie op die pawiljoen was vir my veel meer vermaaklik, en die opmerkings en kommentaar, kosbaar. 'n Verkeerde beweging of 'n verspeelde geleentheid het sterk gekruide taal ontlok wat almal binne hoorafstand laat skaterlag het. Buurman skuins agter was gegrief met een speler in besonder se "passes" en het die wag voor sy mond vir die 90-plus minute wye draaie laat loop.
Skuinsonderkant ons spring Stellenbosch FC Fan #1 op en kry ons blok se mense aan die "Stêêêlies, Stêêêllies" en "Hier kom 'n ding! Hier kom 'n ding!"
Tussendeur dra vreemdelinge, verenig onder hulle spankleur, biere aan vir mekaar. Springmielies en burgers word ook gulhartig met die ry af gestuur. Die groot man aan my regterkant verorber 'n pakkie tjips met delikate handbewegings. Een vir een. Elke tjippie word met 'n netjiese toe mond rasperfyn gekou terwyl sy gesperde oë die veld nie vir 'n millisekonde verlaat nie. Aan die oorkant van die veld weerklink die ritmiese gedoef van die Amakhosi-ondersteuners se dreunsang maar soos die telbord onveranderd in Stellenbosch se guns bly, begin hulle ore hang en dryf die stemme gou in die koel aandlug weg.
Die spanning in die ganse stadion in die vyf minute beseringstyd kan met 'n mes gesny word en toe blaas die eindfluitjie en dawer die maroenspan se pawiljoen. Die underdogs se ondersteuners is buite hulleself. Reuse-glimlagte oral, vat vyf en drukkies vir al wat leef en beef.
Stellenbosch Sokkerklub: 1
Ons stap langs die Eersterivier terug na ons motor en luister na die vrolike stemme en gemoedelikheid van almal wat huiswaarts keer. Hier en daar neurie iemand nog "Kom haal jou soentjie, kom haal jou lemoentjie…"
Dit is nie net die wen en die skuimende bier wat ons medestappers so jolig maak nie. Dit is die feit dat 'n paar duisend mense na soveel droë maande, sonder maskers en sonder linte of kruise om ons van mekaar af weg te hou, weer net kon mens wees en saamkuier.