Personeelkamer Opening: 48. Ek wil graag Dankie sê |
algoagemeenskapskerk / 16/03/2022
Hierdie is ons agt en veertigste Personeelkamer Opening.
Die verhaal word vertel van 'n Skotse vissers­boot in die Noordsee wat deur 'n Nazi bomwerper ge­kel­der is. Die beman­ning van tien kon in hul red­dingsbootjie wegkom.
Veertig uur lank het hul­le om die beurt geroei met die hoop dat hulle deur iemand opgemerk sou word. Een vir een het hulle van uitputting opgehou met roei.
In die loop van die oggend van die derde dag sien hulle 'n vlieg­tuig. Gou identi­fiseer hulle die vliegtuig as 'n geal­li­eerde vliegtuig. Gaan die vliegtuig hulle op­merk?
Die loods van die verkenningsvliegtuig se skerp oë het hulle in die onstuimige see opgemerk. Teen hierdie tyd was agt van die manne so uitge­put dat hulle op die bodem van die bootjie teen mekaar gelê het. Die ander twee het swakkies vir die loods gewaai.
Die vlieg­tuig kom laag in en vlieg oor hulle. Wikkel sy vlerke. Hulle juig. Hulle is raakgesien! Die vliegtuig verdwyn in die deinse­rige lug.
Die loods weet van twee mynveërs, vyftien myl weg van die toneel af. Met sy lig­te sein die vlieënier vir die skepe om hom te volg. Die vissermanne hoor weer die vliegtuig en sien toe die skepe wat nader kom.
Die myn­veërs gee vir die vliegtuig die sein – GERED! Die vliegtuig wik­kel weer sy vlerke en vlieg weg.
Die vliegtuig was skaars twee myl weg of een van die mynveërs gee 'n sein om hom terug te roep. Die vliegtuig keer in lae vlug terug. "Iets ver­keerd?" sein die vliegtuig. Die mynveër se ligte flikker die bood­­skap uit: "Hierdie manne wat ons opgelaai het, wil net graag sê: DANKIE!"
Die verhaal sluit af met die vraag: "Has this story found its answer with you? Have you ever thanked the Lord Jesus for what He has done? That He came at such great cost for you?"
Enigie­mand wat nog nooit Jesus aange­spreek het met 'n hart­like "Dankie Sê" nie, het nog nooit besef, dat Jesus gekom het om hom/haar te red nie. Die groot, groot prys wat Jesus moes betaal om tot by ons dob­berende boot­jie te kom, het nog nooit in die hart op­ge­kom nie.