Dit bied die geleentheid om die werk te leer ken as 'n lewende musiek wat deur die jare in the gemoed groei.
Die Pretoriase Bach-koor het Saterdagaand 'n individualistiese uitvoering wat tot 'n puristiese benadering van die musiek geneig het, gelewer. Daar is naamlik weggebreek van die tradisioneel swaarlywige koor en orkes. 'n Kleiner groep musikante het begeesterd en met toewyding opgetree.
Die orkes verdien groot lof vir sy spel. Die viole was veral welluidend en het deurgaans die leiding van die melodiese lyn voortreflik gehandhaaf. Verder moet die trompetspeler wat die ariaThe trumpet shall soundbegelei het, vir sy pragtige spel genoem word. Dit het die uitvoering as geheel op 'n hoë vlak geplaas.
Die koor, was kleiner as die meeste wat ek in die verlede gehoor het en het duidelik en met oorgawe gesing. Dit is moeilik om groot volume in 'n koor met min stemme te verkry, sonder dat daar geskree word. Saterdagaand het die sangers goed daarin geslaag om 'n mooi klank voort te bring. Individuele stemme was egter heel dikwels hoorbaar.
As geheel was die uitvoering 'n groot sukses en sou dit kleinsielig wees om te veel kapsie te maak teen glipse soos die swak aanhef van die koor inThe Lord gave the word.
Verder is daar dan vir die lede van die gehoor wat op sitplekke hoog bokant die verhoog sit, nie veel van die solis se verhoogpersoonlikheid waarneembaar nie.