Hoe om die dood van 'n hond te oorleef - die raad van 'n sielkundige - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Vir enige persoon is die dood van 'n geliefde troeteldier 'n groot skok. Hierdie hartseer gebeurtenis sal vir ewig 'n hartseer roete in die siel verlaat, maar die krag moet wees om voort te gaan. Die moeilikste ding is om die eerste dag na die dood van die hond te oorleef, wanneer 'n ernstige emosionele toestand voortdurend onderdrukkend is.
Deesdae gee mense aan honde geboorte wat nie ter wille van hulp in die huishouding is nie (om beeste te wei om in die harnas te jag), maar vir die liefde vir hulle. Daarom waardeer mense in viervoetige troeteldiere lojaliteit, kontak, gemanifesteer in die begeerte om te kommunikeer en vriende te maak. Honde, as gevolg van hul uithouvermoë, instink, spesiale karakter, het die lewe van mense organies ingeskryf en is altyd naby: in die rus, by die huis of by die werk. Die hond word die naaste lewende ding, as iemand nie familie en kinders het nie.
Daarom word die dood van 'n hond vir die meeste mense 'n ware tragedie en vergelyk met die verlies van 'n nabye familielid. Dit word verklaar deurdat die eienaar met die dood van die dier die bron van onvoorwaardelike liefde verloor, 'n vriend wat veiligheid en troos bied. Hierdie dier is baie sensitief vir die verbintenis met die eienaar, en ongeag die aard van die persoon bly die troeteldier 'n lojale wese.
Oorleef die dood van 'n geliefde hond, sal die voorgestelde aanbevelings help.
Om jouself af te lei en nie oor verlies te dink nie, moet jy 'n groot boks vat en jou gunsteling troeteldier se dinge daar neerlê: bakke, klere, speelgoed. Hulle word voortdurend herinner aan die dood van 'n hond. Jy moet hulle byvoorbeeld na die spens of na 'n ander plek beweeg, om nie oor jou oë te kom nie, en dit sal 'n bietjie makliker word. Dit is belangrik om met iemand te praat oor jou hartseer, met 'n aand van herinneringe. Vir myself is dit belangrik om te besef dat jou troeteldier 'n kort lewe geleef het, maar baie gelukkig. Die hond is immers omring deur sorg en liefde van die eienaar. En nou die siel van die troeteldier, waar daar geen pyn en hartseer is nie, maar daar is lig en vreugde. Laat hierdie gedagtes 'n troos wees.
Wenke vir 'n sielkundige hoe om vinnig met hartseer te gaan
Jy hoef nie deur die tragiese herinneringe in jou kop te blaai nie, want die troeteldier het soveel geluk gehad. 'N Mens moet los van alle smarte en onthou net die goeie. U kan 'n fotoalbum wat aan die hond toegewys is, maak. Plak daar foto's, skryf die aanraking van stories wat met hom gebeur het, en na 'n rukkie sal die herinneringe van die hond 'n glimlag veroorsaak, nie trane nie.
Na die dood van die geliefde hond sal daar 'n behoefte wees vir iemand om te sorg, om te loop. As jy 'n nuwe troeteldier neem, dan is daar geen bui nie, dan kan jy na die stad se skuiling van diere kyk, en help hondehonde: bring kos, ou klere, loop saam met hulle. Geleidelik sal die pyn verswak en versoening met die verlies sal kom.
Dit is baie belangrik om op te hou om jouself te blameer vir die troeteldier se dood: die mediese fonds wat nie betyds verskaf is nie, en ook dat daar geen versteurings in die hond se gedrag was nie. Dikwels neem sulke angstige gedagtes oor 'n persoon, en hy begin homself tot die dood blameer. Sulke self-blameer sal nie lei tot enigiets goed nie. Dit moet besef word dat, ongeag die ongelooflike besorgdheid vir die troeteldier, hy nog een dag sy lewe sou verlaat het. Daarom is dit nie sin om te dink dat nie genoeg sorg of aandag gegee is nie.
Nie nodig om jouself te blameer nie. Dink aan die feit dat 'n geliefde hond in baie erger toestande gebore kon word, byvoorbeeld op die straat. Dit sal duidelik maak dat jy baie vir jou viervoetige vriend gedoen het.
Jy moet nie dadelik na 'n vervangende troeteldier soek nie, aangesien daar altyd 'n vergelyking van hierdie diere sal wees, wat dikwels nie vir die nuwe vriend is nie. Die oorleef van die dood van 'n hond sal help om besoeke aan die troeteldier te beperk, asook kommunikasie met vriende, met honde om onnodige herinneringe en navrae te vermy.
Dit is belangrik om die leemte te vul. Die eienaar van die hond produseer 'n definitiewe lewensskedule, wat gebou word om die behoeftes van sy geliefde hond. Dit is 'n daaglikse stap, voeding. Verandering van lewenstyl is 'n sterk bron van stres, so jy moet jouself besig hou met iets wat aflei van hartseer gedagtes in jou vrye tyd.
Onthou 'n troeteldier is net goed. In die verstand van 'n persoon, na die dood van 'n hond, kom die tydperk wanneer sy siek was, meer dikwels voor, maar sulke gedagtes moet "links" wees. Die hond se lewe was immers vol met nog baie ander aangename oomblikke: oulike puppy ouderdom, gesamentlike stap, opleiding, reise.
Dit sal tyd neem, die pyn sal daal, en die idee om 'n nuwe hond te neem, sal geleidelik meer en meer besoek. Daarom is dit sinvol om daaraan te dink en gelukkig te wees met die versorging en aandag van die nuwe viervoetige vriend, wat onvergeetlike minute van vreugde en geluk sal gee.
En hoewel die eienaars van die dooie honde hulle ernstig op hulle hoede neem, is hulle so afhanklik van die strelende teenwoordigheid van die troeteldier in die huis dat hulle uiteindelik 'n nuwe metgesel opneem. Dit beteken dat alhoewel die persoon sy troeteldier mis, sal hy waarskynlik homself dwing om weer in die toekoms na 'n nuwe toets te gaan.