Dit is moeilik om grootskaalse veranderinge aan landbou en kos voor te stel. Maar die geskiedenis is vol voorbeelde van sosiale innovasies wat aanvanklik as onmoontlik en onaanvaarbaar ontwyk.
Menslike slawerny was wettig nie so lank gelede nie. Toe teenstanders aangevoer het vir die afskaffing, was hulle teen die ondersteuners van die status quo wat aangevoer het dat die ekonomie op slawewerk gegrond was en dat afskaffing ontwrigtend en destabiliserend sou wees.
Ander kragtige sosiale verskuiwings het die uitbreiding van stemregte aan vroue ingesluit, en meer onlangs die openbare aanvaarding van gay regte. Hierdie kwessies en ander was eens kontroversieel, maar word vandag wyd ondersteun.
Van sosiale veranderinge na individuele regte ...
Daar is baie klein, maar belangrike voorbeelde. Car seatbelts, in my deel van die wêreld, is slegs vir 'n paar dekades verpligtend. Ek onthou debatte oor die gebruik van veiligheidsgordels, en protesteer van teenstanders dat sulke wette individuele regte sou skend. Maar die pro-sitplekgordel argumente het gewen en vandag spank die meeste mense net.
'N meer dramatiese voorbeeld behels rook. Toe burgers begin om potensiële grense vir openbare rook te bespreek, was debatte emosioneel. Party mense het geprotesteer dat grense die regte van rokers sou ophef. Sedertdien het die meerderheid gekom dat nonsmokers ook regte het, en in slegs 'n paar jaar het sosiale norme oor hierdie saak so heeltemal verander dat bykans niemand voorwerp het as rokers gedwing word om in die ysige reën vir 'n puff te staan ​​nie.
'N Bykomende voorbeeld het betrekking op wat honde agterlaat. In my dorp, toe ek 'n kind was, lê hondeafval in buurtparke, op sypaadjies en by straatstoepe. Vandag vereis 'n munisipale verordening dat honde-eienaars skoonmaak na hul troeteldiere. Die verandering het nie oornag gebeur nie, maar dit het gebeur, en vandag is die gemeenskap skoner en gesonder. Omvattende samelewings neem tyd en moeite. Maar maatskaplike verandering kan en neem vas.
Vir die samelewing om te verander, moet individue verander
Individue kan ook verander. Waar vleis betref, sê sommige dat hulle reeds het. "Ons eet amper geen vleis deesdae nie," het ek gesê. "Ons eet baie minder vleis as wat ons gewoond was." Aanvanklik het ek gedink mense het min vriendelike oordrywing aangewend om my dag te maak, maar daar is wel, 'n tendens. Daar is tekens daarvan in Noord-Amerika, hoewel sommige Europese lande voor ons is.
In 'n onlangse poll in Nederland het getoon dat meer as die helfte van die verbruikers hulself identifiseer as "vleisverminderaars" wat hul verbruik vrywillig beperk. Eet minder vleis is 'n verskuiwing wat op klein maniere alreeds plaasvind.
Tog bly daar 'n oortuiging dat mense nie in staat is om hul vleisverbruik te verminder nie. Miskien is dit die rou begeerte wat deur die idee van vleis ontlok word, wat vreemd is omdat niemand sou aanvaar dat dit onmoontlik is om ander soorte luste te beheer nie. Die oortuiging dat swaar vleis eetbaar is, kan ook gekoppel word aan die wydverslane mite dat mense nie kan verander nie.
Van daaglikse vleis tot daaglikse brood
Veranderende gedrag kan inderdaad moeilik wees, veral gewoontes wat so gebind is aan kultuur, familie en identiteit as voedsel. Lus kan sterk wees vir gehaktballe soos jou ma dit gebruik het. Maar dit beteken nie dat jy elke dag hoenderbolletjies of vleis nodig het nie.
Die waarheid is, mense kan hul weë aansienlik verander. 'N Swaar drinker hou stil en neem beheer van sy lewe. 'N gevaarlike bestuurder vertraag, en 'n besige moeder stop met die gebruik van haar selfoon terwyl jy ry, elkeen na naby ongelukke. 'N Oorgewig persoon moedig die moed van beheer aan, veral as gevolg van die positiewe versterking van gewigsverlies.
Mense verander hul gedrag wanneer dit voldoende gemotiveerd is om dit te doen. Dit is die algemene reël in die sielkunde, en dit geld vir gewoontes en lewenspatrone van baie soorte. Mense kan verander wanneer hulle dwingende argumente en praktiese strategieë het om dit te doen. Met ander woorde, hulle het goeie redes en 'n plan nodig.
Hoekom eet minder vleis?
Ons het redes om minder vleis te eet, en ons is in staat om 'n plan te skep. Ons weet dat vleis elke dag nie nodig is nie en net maniere nodig het om op daardie kennis te handel. Ons moet ou gewoontes breek en nuwes ontwikkel en verskillende maniere vind om kos te koop en te berei en te eet. Kos verteenwoordig 'n perfekte geleentheid vir verbruikers om hul persoonlike voetspoor te verminder as gevolg van voedsel se dramatiese omgewingsimpak, en omdat ons elke dag baie keuses oor kos maak.
Individue kan krag hê, veral in die afwesigheid van kragtige politieke strukture, vir die oplossing van dilemmas as versteur as die vleisprobleem. Vir massiewe menslike uitdagings - dink oorlog of klimaatsverandering - globale politieke meganismes kan soms nie oplossings vind nie. Om hierdie rede sal die verbetering van voedselstelsels deels deur middel van voetsool-aksie gefasiliteer word. Soos 'n groep kundiges oor vee en vleis geskryf het: "In 'n wêreldwye ekonomie, sonder 'n globale samelewing, kan dit wel vir verbruikers wees om 'n volhoubare kursus in te stel."
Hoeveel is minder?
Minder as die helfte van wat ons nou eet.
Dit is die kort weergawe van hoeveel vleis die gemiddelde Amerikaanse en Kanadese kan gebruik vir volhoubaarheid en gesondheid. Dit is in wese 'n kundige raai van wetenskaplikes, wat sê dit is nie moontlik om meer presies te wees nie. Maar of hulle uitvind hoe om vullisvrystellings te stabiliseer, waterbesoedeling onder beheer te kry, of om gesondheidsprobleme van oormatige verbruik te versag, het talle kenners voorgestel ons sny ons inname af tot ongeveer die helfte van wat die meeste van ons nou eet.
Omgewingsvriendelik, hoeveel verbruik van dierebronne geregverdig is - nou en dan in die toekoms - hang af van baie faktore: die mate waarin ons die uitstoot van broeikasgasse en besoedeling uit ander bronne kan verminder; hoeveel bewaring van water en ander hulpbronne suksesvol toegepas kan word op lewendehaweproduksie; en waar en hoe jy woon.
Die voorstel om jou vleisverbruik aansienlik te verlaag, sal nie noodwendig van toepassing wees as jy jou eie diere verhoog en meer in ooreenstemming met die natuur as stedelike mense eet wat nie hul eie groei nie. Maar in die algemeen moet die meeste mense hul vleisinname van 'n paar keer per dag tot 'n paar keer per week sny.
© 2012 deur Boyle & Associates Volhoubare Voedselonderwys Bpk.
Alle regte voorbehou. Herdruk met toestemming van die uitgewer,
Hoë Steaks: Hoekom en hoe om te eet minder vleis
deur Eleanor Boyle.
Tydige en dwingende, hierdie kragtige boek bied 'n beskeie, gesonde verstand benadering tot 'n ernstige probleem, wat daarop dui strategieë vir ons almal om terug te sny op ons verbruik van diereprodukte en te verseker dat die vleis wat ons doen verbruik geproduseer word in 'n volhoubare, ekologies verantwoordelike wyse . Op dieselfde tyd, hoë Steaks beskryf progressiewe beleid kos verskuiwings wat fabriek boerdery sal ontmoedig en mense aan te moedig om te eet op 'n manier dat ekosisteme en persoonlike gesondheid te ondersteun.
Eleanor Boyle onderrig en skryf vir 25 jaar, met die fokus op volhoubare voedselkwessies vir die afgelope dekade. Sy lesings, fasiliteer gemeenskapsbesprekings, skryf oor voedselstelsels en hul sosiale, omgewings- en gesondheidsgevolge, en werk saam met organisasies wat na beter voedselbeleid streef. Eleanor het 'n kursus oor kos en die omgewing van die Universiteit van British Columbia inisieer, ontwerp en onderrig Voortgesette Studie Sentrum vir Volhoubaarheid.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Kan sosiale stelsels verander om 'n beter wêreld te skep? Hulle het in die verlede!
Hoe ons sosiale norme kan verskuif