Schuessler soute - Holistiese medisyne - 2022
Schüßler-soute is jare lank baie gewild in Duitsland en is 'n topverkoper in baie apteke. Byna almal het van hulle gehoor, weet iemand wat by hulle sweer of selfs probeer het: nr. 7 Magnesium phosphoricum vir hoofpyn of menstruele pyne, nr. 11 Silicea vir die versterking van bindweefsel of nr. 3 Ferrum phosphoricum om die liggaam se verdediging te verhoog .
Maar wat is regtig verkeerd met die metode? Is daar bewys van effektiwiteit? En kan "Schüßlern" ook newe-effekte hê? Ons sal u hieroor in die volgende artikel inlig.
Die sout het hul naam van die stigter van hierdie vorm van terapie, die dokter Dr. Wilhelm Heinrich Schüßler (1821-1898). Hy het teoretiseer dat die meeste siektes ontstaan ​​as gevolg van 'n versteuring in die mineraalbalans by mense. Schüßler het twaalf mineraalverbindings geïdentifiseer wat veral belangrike funksies in die liggaam verrig. Vanuit sy oogpunt, met die sterk verdunning van hierdie stowwe, was dit moontlik om versteurings in die mineraalbalans in die binnekant van die selle sowel as in die ruimtes tussen die selle te herstel en sodoende die liggaam te stimuleer om homself te genees. Die Schüßler-soutterapie word ook 'biochemiese genesing' of 'biochemiese terapie' genoem.
Schüßler-soute word dikwels deur naturopate gebruik, maar in sommige gevalle ook deur gewone dokters. Aangesien dit sonder voorskrif in die apteek beskikbaar is, gebruik baie mense dit ook vir selfbehandeling. Hulle kom in die vorm van tablette, kugels, ys, druppels, poeiers, lotions, salf en gels.
Daar is tot dusver geen wetenskaplik erkende studies oor die effektiwiteit van Schüßler-soute nie. Daarbenewens is hul veronderstelde werkwyse nie versoenbaar met die beginsels van natuurwetenskap nie. Daarom gee bewysgebaseerde medisyne (konvensionele medisyne) dit toe aan alternatiewe of komplementêre medisyne. Dit beteken egter nie noodwendig dat Schüßler-sout oneffektief is nie. Vanuit 'n wetenskaplike oogpunt is die gevolge daarvan tot dusver slegs nie aanneemlik bewys nie. Daarenteen is baie terapeute oortuig van die effektiwiteit van die Schüßler-soutterapie en noem goeie ervaring met die gebruik van soute as 'n argument.
Wat is Schüßler-soute?
Schüßler-soute is minerale soute wat baie sterk verdun word volgens die reëls van homeopatiese potensiëring. U kan presies uitvind hoe dit hieronder werk in die gedeelte "Produksie van die Schüßler-sout: potensiëring". Die term "sout" staan ​​vir kristallyne stowwe wat bestaan ​​uit twee uitgangsmateriaal, soos natriumchloried (Na-Cl, tafelsout).
Oorsprong van die Schüßler-soutterapie
Dr. Wilhelm Heinrich Schüßler het aan die begin van sy loopbaan in die negentiende eeu as homeopatiese dokter gewerk. Die navorsing deur Jacob Moleschott en Justus von Liebig oor die mineraalbalans van diere en plante asook die bevindinge van die sellulêre navorser Rudolf Virchow het sy belangstelling laat opvlam. Daarom het Schüßler self die gevolge van minerale in die menslike organisme begin ondersoek. Hy het onder meer ontdek dat twaalf minerale nog in die as van menslike oorskot opspoorbaar was. Hy het hierdie minerale soute gekies as die twaalf Schuessler-soute. Na Schüßler se dood het ondersteuners van die vorm van terapie 15 "aanvullings" bygevoeg.
Vier beginsels van die Schüßler-soutterapie
Dr. Wilhelm Heinrich Schüßler het die volgende vier beginsels vir sy Schüßler-soutterapie vasgestel:
Die eerste beginsel lui dat siektes of gesondheidsversteurings spruit uit die gebrek aan sekere minerale in die selle.
Volgens die tweede beginsel kan die liggaam homself regenereer deur die ontbrekende minerale by te voeg.
Vir die derde beginsel moet Schüßler-soute slegs in baie klein hoeveelhede bygevoeg word, wat gewaarborg word deur potensiëring (sterk verdunning).
Die vierde beginsel bepaal dat die minerale soute in so 'n verdunde vorm moet toegedien word dat dit onmiddellik deur die slymvliese van die mond en keel in die bloed opgeneem kan word. Dit moet ook deur potensiering verseker word.
Effek van minerale in die liggaam en gevolge van 'n tekort aan minerale
Minerale is noodsaaklik vir die menslike liggaam. Hulle is betrokke by baie metaboliese prosesse. Sommige van hulle, soos kalsium, word byvoorbeeld in die bene aangetref. Ander vervul belangrike funksies in die hormonale stelsel, immuunstelsel of in die oordrag van senuwee-impulse.
'N Mineraalgebrek kan ernstige gevolge vir die organisme hê en ons siek maak. Ystertekort lei byvoorbeeld tot moegheid en uitputting, kalsiumtekort kan lei tot 'n afname in beensterkte en 'n gebrek aan sink manifesteer hom dikwels in 'n verswakte verdediging teen infeksies.
Verskeie oorsake kan lei tot 'n minerale tekort. Dit sluit byvoorbeeld 'n groter behoefte in weens swangerskap, rook, spanning of mededingende sportsoorte. 'N Eenkantige dieet of sekere siektes kan ook lei tot 'n tekort.
As daar 'n tekort aan sekere minerale in die liggaam is, trek dit eers sy reserwes af. Dit is beskikbaar in sogenaamde werk- of langtermynwinkels op verskillende punte in die organisme. Die werksherinneringe reageer onmiddellik op akute tekorte, met die langtermynopberging wat meer as 'n depot dien. In die geval van 'n geringe tekort, is daar geen bottelnek nie. As die gebrek aan minerale egter groter is, kry die liggaam wat hy nodig het uit bloed en selvloeistof. Namate die verhoog vorder, word die depots aangeval. As dit uiteindelik leeg is, begin die organisme verskillende weefselstrukture demineraliseer.
Die onttrekking van minerale kan verskillende, soms massiewe, gesondheidsprobleme veroorsaak. 'N Voorbeeld is osteoporose. Schuessler was dus beslis reg met sy teorie dat siektes die gevolg is van minerale tekorte. Verre van alle siektes kan egter toegeskryf word aan 'n tekort aan minerale.
Moontlike werkwyse van die Schüßler-soute
As u 'n minerale tekort vind, is dit voor die hand liggend om direk hiervoor te vergoed deur die ontbrekende stowwe by te voeg en die mineraalafsettings aan te vul, in die geval van 'n ystertekort, byvoorbeeld deur ystertablette te gee. Soms is die probleem egter nie noodwendig 'n gebrek aan inname van die minerale nie, maar 'n ontsteltenis of ontwrigting.
Wilhelm Heinrich Schüßler het aangevoer dat sy Schüßler-soute die selle ondersteun in die opname, verwerking en benutting van die minerale direk binne-in die sel. Dit moet die selfgenesende kragte stimuleer en die liggaamselle weer laat funksioneer.
Uit Schüßler se oogpunt moes die uitgangsmateriaal baie verdun word om ongehinderd deur die selmembraan te kon gaan. Die minerale tekort moet ook vergoed word deur die ontbrekende minerale te eet of te neem.
Schuessler het die Schuessler-soute, oftewel die uiters verdunde minerale, gesien as die sogenaamde "funksionele middels", terwyl die minerale in hul onverdunde suiwer vorm die "boumateriaal" verteenwoordig. Om by hierdie prentjie te hou, kan die Schüßler-soute gesien word as konstruksiewerkers, wat sorg dat die boumateriaal, dit wil sê die minerale, op die regte plekke in die selle kom en behoorlik verwerk word.
Die sterk verdunning van die minerale is die punt wat die meeste deur die teenstanders van die Schüßler-soutterapie aangeval word: die versterking maak kompensasie van 'n minerale tekort via die Schüßler-sout amper onmoontlik, omdat enorme hoeveelhede nodig sou wees om Vul mineraalafsettings in die liggaam in. En as die minerale benewens die Schuessler-soute geneem word, is 'n waarneembare effek blykbaar te danke aan die minerale self in plaas van die Schuessler-soute.
Aangesien daar geen wetenskaplik erkende studies daaroor bestaan ​​nie, kan 'n mens net hier spekuleer. Een moontlikheid vir 'n veronderstelde effek is egter dat daar probleme is met die opname, verwerking of benutting van minerale in die selmetabolisme, wat deur die Schuessler-soute uitgeskakel word, sodat die werklike minerale weer kan werk of opgeneem kan word.
Byvoorbeeld, 'n ystertekort by iemand kan nie noodwendig die gevolg wees van die feit dat hierdie persoon nie genoeg yster deur voedsel verbruik nie, maar dat die yster nie goed opgeneem of deur die selle gebruik kan word nie. Hierdie probleem kan moontlik reggestel word deur die Schüßler sout Ferrum phosphoricum in te neem.
Produksie van die Schüßler-soute: die potensiering
Net soos homeopatiese middels, word die Schüßler-soute versterk. Potensiëring is 'n stapsgewyse verdunning wat presies volgens die metode gedefinieer word. Melksuiker (laktose) word gewoonlik gebruik om die minerale sout te verdun. Intussen is daar egter ook laktosevrye en glutenvrye Schüßler-soute as kolletjies. Hierin is sukrose (rietsuiker) die draer. Die Schüßler-soute is ook in druppels beskikbaar.
Die onderskeie mineraal word eers baie sterk fyngemaak deur te maal. Een deel minerale sout word dan geneem en gemeng met nege dele laktose (of sukrose of 'n ander draer). Dit is die eerste verwateringsgraad in desimale stappe, die sogenaamde desimale drywing D1. Om 'n D2 te verkry, neem u een deel van die D1 en verdun dit weer met nege dele laktose (of sukrose). En so aan totdat u D6 of D12 bereik, die twee sterkte wat die meeste gebruik word in die toediening van Schüßler-soute.
Die meeste Schuessler-soute word in D6 toegedien. Uitsonderings is die Schüßler-soute nr. 1 Kalsiumfluoratum, nr. 3 Ferrum phosphoricum en nr. 11 Silicea, wat in die sterkte D12 geneem word. Dit is gebaseer op ervaring.
Afbakening van die Schüßler-soutterapie tot homeopatie
In 1873 publiseer Wilhelm Heinrich Schüßler 'n artikel oor sy navorsingswerk, 'Een verkorte homeopatiese terapie' in die 'Allgemeine Homeopathische Zeitung', waarop baie verteenwoordigers van homeopatie hom aangeval het. Want by die keuse van die remedies het hy nie by 'n belangrike beginsel van homeopatie gehou nie. Die beginsel van ooreenkoms is hier van toepassing: 'n siekte kan dus slegs genees word met die middele wat die simptome van 'n gesonde persoon sou veroorsaak.
Die stigter van homeopatie, Samuel Hahnemann, het tot hierdie siening gekom deur 'n paar dae Chinese bas-uittreksel te neem. Hy het altyd daarop gereageer met tipiese simptome van malaria. Toe hy ophou om die bas uittreksel te neem, het die simptome weggegaan. Hy het hierdie waarnemings op verskillende maniere herhaal en op grond daarvan die ooreenkomsbeginsel (ook Simile-beginsel) van homeopatie: similia similibus curantur - soortgelyke dinge word genees met soortgelyke dinge. Schuessler, daarenteen, het die minerale sout voorgeskryf wat hy vermoed het dat die pasiënt tekort skiet. Ondanks die kritiek het Schüßler getrou gebly aan die pad wat hy gekies het.
Nog 'n verskil is dat die Schüßler-sout slegs minerale gebruik wat natuurlik in die liggaam voorkom. In teenstelling, word middels wat nie in die organisme voorkom nie, dikwels in homeopatie gebruik. Alhoewel daar ook minerale as homeopatiese middels bestaan, bevat dit nou etlike duisende middels, wat ook verkry word van byvoorbeeld die dier- of planteryk of uit patogene.
Daar is ook groot verskille in die omset. Schüßler-soute word in veel groter hoeveelhede toegedien en word gewoonlik gereeld vir 'n periode geneem. Met klassieke homeopatiese behandeling word die gekose middel gewoonlik slegs een keer gegee. Daarna sal dit slegs weer geneem word as die simptome weer na verbetering verskyn en geen nuwe simptome verskyn het nie.
'N Algemene kenmerk van die twee metodes is die versterking hierbo beskryf. Beide homeopatiese middels en Schüßler-soute is uiters verdun in die vervaardiging.
As gevolg van die verskille tussen die twee aanvullende mediese metodes, is daar altyd kontroversiële besprekings tussen ondersteuners van homeopatie en dié van die Schuessler-soute. Nietemin is daar terapeute wat albei metodes parallel gebruik en goeie ervarings daarmee gehad het.
Seleksie van soute
W. H. Schüßler het die keuse van die soute hoofsaaklik met behulp van die gesiganalise gemaak. Dit beteken dat hy sekere abnormaliteite op die pasiënt se gesig aangerig het (soos donker kringe, sakke onder die oë, geskeurde hoeke van die mond, puisies, opvallende gelaatskleur) en 'n gebrek aan sekere minerale hieruit afgelei het.
Die keuse van sout is 'afwykings' van metaboliese funksies en 'behoeftes', soos 'n oormatige begeerte na sjokolade. Tot dusver het hierdie kriteria geldig gebly binne die Schüßler-soutterapie.
Tot dusver is geen newe-effekte van Schüßler-soute bekend nie. In die geval van klagtes soos 'n onskadelike verkoue of ligte menstruasiepyn, is daar geen rede om nie hierdie metode te probeer nie en self te kyk of die simptome verbeter nie.
Sommige mense reageer egter op sekere draers met allergieë of onverdraagsaamheid. Let dus op na die samestelling van die bereiding en raadpleeg, indien nodig, raad oor die bestanddele. Daar is nou laktose- en glutenvrye alternatiewe vir die konvensionele Schuessler-souttablette gebaseer op laktose.
As u na die neem van 'n Schüßler-soutpreparaat fisiese afwykings opmerk wat newe-effekte kan wees, bied sommige vervaardigers registrasievorms hiervoor op hul webwerwe. As u twyfel, stop die voorbereiding en neem kundige mediese advies.
Opmerking: in geval van ernstige siektetoestande, moet u beslis u huisdokter raadpleeg of Schüßler-soute geskik is vir gelyktydige gebruik. U mag onder geen omstandighede ernstige klagtes met Schuessler-soute behandel of ophou om medikasie voorgeskryf wat deur 'n dokter voorgeskryf is nie.
Hoe word Schuessler-soute geneem?
Die Schüßler-soute moet hoofsaaklik deur die mondslijmvlies opgeneem word. Daarom word die tablette of bolvormige suig gesuig, of jy laat dit eenvoudig op die tong smelt. Jy sit druppels op die tong. 'N Ander opsie is om die tablette of die boljies in 'n bietjie warm water op te los. Volgens die teorie kan dit slegs met 'n hout- of plastiese lepel geroer word. Voordat dit ingeneem word, word die vloeistof 'n bietjie in die mond gehou, sodat dit beter deur die slymvlies opgeneem kan word.
Sout No. 7 Magnesium phosphoricum moet slegs in oplossing in water geneem word - in warm, een keer gekookte en effens afgekoelde water.
Diabete moet meestal die Schüßler-soute op melksuiker vermy. Alternatiewelik kan die laktosevrye druppels hier gebruik word. Kinders verkies dikwels om Schuessler-soute as kugels te neem eerder as in tabletvorm.
Schüßler-soute is nie verslawend nie en kan jare geneem word sonder om die liggaam te benadeel. Die kombinasie van verskillende soute moet egter aan ervare terapeute oorgelaat word. Sommige algemene kombinasies kan ook op die webwerwe van sommige vervaardigers gesien word of uit boeke oor die onderwerp geneem word.
Oorsig van die Schüßler-soute
Die oorspronklike Schüßler-soutterapie was gebaseer op twaalf basiese soute. Na die dood van Wilhelm Heinrich Schüßler, is sy metode van behandeling voortgesit. As gevolg hiervan is tot dusver nog vyftien sogenaamde aanvullende soute bygevoeg. Vanuit die oogpunt van W. Schüßler en die huidige ondersteuners van hierdie metode, het die individuele soute 'n wye verskeidenheid gebruike, daarom word elke sout hieronder slegs kortliks beskryf.
Kalsiumfluoratum (fluorspar) word beskou as die sout vir vel en bindweefsel. As elastisiteit verlore gaan, of as daar slapheid voorkom, kan dit 'n aanduiding wees dat nommer 1 die regte Schuessler-sout is. Daar word beweer dat hierdie sout beide op liggende ligamente en op geharde kliere werk. Volgens die beginsels van Schüßler-soutterapie is calluses, korneas en bros naels 'n teken dat die liggaam nie 'n Schuessler-sout nommer 1-kalsiumfluoratum bevat nie, of dat dit nie voldoende opgeneem of gebruik kan word nie.
Schuessler het nr. 2 beskryf as die 'sout van die bene en tande'. Kalsiumfosforicum, in Engels fosforsuurkalk, is nodig saam met kalsiumfluoratum, magnesium en natriumchloratum vir die beenstruktuur. Volgens ondersteuners van Schüßler-soutterapie help dit dat hierdie sout help met simptome wat hitte benodig, veral in die ledemate en gewrigte. Die vorming van wit- en rooibloedselle moet ook met nommer 2 ondersteun word.
Die Schüßler-sout nr. 3 Ferrum phosphoricum (ook fosforsuuryster) word beskou as die 'sout van die immuunstelsel' en die sogenaamde 'ontstekingsout van die eerste fase'. Dit beteken dat Ferrum phosphoricum vanuit die oogpunt van die ondersteuners van hierdie vorm van terapie in die eerste stadium vir alle inflammasies van die liggaam gebruik kan word - of dit nou 'n verkoue, 'n derminfeksie of 'n ontsteking is wat veroorsaak word deur beserings. Met 'n ligte koors tot 38,5 grade Celsius, is nommer 3 die keuse. In die geval van beserings word dit dikwels in akute gevalle gebruik.
Kaliumchloratum of kaliumchloried word as die "inflammatoriese sout van die tweede fase" beskou. 'N Verkoue met 'n ligte seer keel en 'n seer keel kan byvoorbeeld die gebruik van Schuessler sout nr. 3 aandui. As swelling en slymafskeidings in die verdere verloop van die siekte voorkom, kan kaliumchloratum nr. 4 die gepaste middel wees.
Kaliumchloried word ook die 'sout van die slymvliese' genoem. Hierdie sout kan gebruik word vir alle siektes wat die slymvliese beïnvloed. Hier is voorbeelde van brongitis of blaasinfeksie.
No. 5 kaliumfosforicum
Kaliumfosforicum (ook kaliumfosfaat) word beskou as die 'sout van die senuwees en die psige', wat beide in die sentrale senuweestelsel en in die vegetatiewe senuweestelsel gebruik kan word. Daar word beweer dat kaliumfosforikum help met angs, tydigheid en chroniese moegheid. Terapeute wat die Schüßler-soutterapie gebruik, gebruik hierdie sout vir elke siekte wat met uitputting gepaard gaan.
No. 6 kaliumsulfuricum
Kaliumsulfuricum, in Engels kaliumsulfaat, word beskou as die "sout van die binnekant van die sel" en as die "ontstekingsout van die derde fase". As inflammasie ver gevorder is, wat byvoorbeeld in geelgroen afskeidings manifesteer tydens byvoorbeeld verkoue of reeds chronies geword het, kan Schuessler Salt No 6 gebruik word. No. 6 word ook aanbeveel vir siektes wat nie soos hulle moet gaan nie.
Magnesiumfosforicum, ook genoem fosforsuurmagnesium, staan ​​bekend as 'warm sif'. Dr. Schüßler het opgemerk dat hierdie sout die beste werk as dit met gekookte warm water in aanraking kom. Daar word beweer dat magnesiumfosforicum vlugtige ammoniakgasse kan bind en uitskei. As hierdie sout in die liggaam ontbreek, moet dit opgeblaas word. Volgens Schüßler-terapeute is die sout wat in warm water opgeneem is, veronderstel om die ammoniakgasse in die derm te bind as dit afkoel en dit uit die liggaam bring. Daar word gesê dat hierdie sout veral geskik is vir alle krampe en pyn, soos menstruele krampe, buikpyn, dermkrampe, hoofpyn en nog baie meer.
No. 8 natriumchloratum
Daar word gesê dat Schüßler-sout 8 natriumchloried 'n sterk invloed op die vloeistofbalans van die liggaam het. Daar word beweer dat natriumchloratum beide 'n tekort en 'n oormaat vloeistof vergoed. Hierdie sout word byvoorbeeld gebruik vir swelling, maar ook as daar nie genoeg dors is nie. Daar word gesê dat nr. 8 gifstowwe kan bind en kan ontslaan. Dit word gereeld gebruik vir insekbyte om die organiese gifstowwe van die insek uit die liggaam te verwyder.
No. 9 natriumfosforicum
Dr Schuessler se sout nr. 9 is vanuit die oogpunt van Dr. Schüßlers is 'n belangrike limfmiddel, wat gesê word dat dit 'n goeie uitwerking op veral kinders het. As daar 'n oormaat uriensuur in die liggaam is, ontbreek dit gewoonlik natriumfosforicum. Hierdie sout kan ook gebruik word om opgehoopte sure in die liggaam te bind. Daar word gesê dat dit die suur-basis-balans kan balanseer. Simptome van rumatiek kan opvallend raak as daar natriumfophoricum in die senuwee-drade ontbreek.
No. 10 natrium sulfuricum
Natriumsulfuricum, ook bekend as natriumsulfaat, word as 'n 'uitskeidingsout' beskou en word gesê dat dit 'n goedkoop opvolgsout van nr. 9 is wanneer dit geneem word. Volgens Schuessler-ondersteuners word die sure wat met behulp van natriumfosforicum gebind word, met die nommer 10 ingeneem. Daar word gesê dat nr. 9 die sure bind en nr. 10 om dit uit te skei. Selfs met griepinfeksies, veral met kouekoors, moet die nommer 10 verligting bied. Natrium sulfuricum word ook beweer dat dit dreinering bevorder.
Silicea is beter bekend as silika en word in alle selle, weefsels en organe aangetref. Silicea versterk die vel, hare en bindweefsel. Die Schüßler Salt No. 11 word dus aanbeveel vir rekmerke, spatare en spinnekoppe. Sout 11 is ook bedoel om die liggaam te ondersteun in die versameling van etter, om dit uit te skei of af te breek. Volgens die teorie van Dr. Schüßler kan met behulp van hierdie sout vinniger afgebreek word.
No. 12 Kalsium sulfuricum
Die swaelsuurkalsium word as die 'sout van dinamika' beskou en word gesê dat dit 'n skoonmaakeffek op alle slymvliese het. Schuessler het nie altyd kalsiumsulfuricum onder die Schuessler-soute getel nie, want hy het die nommer 9 natriumfosforicum saam met die nommer 11 Silicea as 'n volledige vervanging vir die nr. 12-sout gesien. 12 word gebruik as aanvulling as deel van die Schüßler-soutmetode as 'n prosedure reeds geskep is. Dit is dus een van die opvolgmiddels na nr. 11. Hierdie sout word ook gebruik vir suuruitskeiding en word ook gebruik vir inflammasies met dik afskeidings.
Die Schüßler sout as ys, gels en lotions
Die twaalf Schüßler-soute kan ook ekstern gebruik word in die vorm van salf, ys en gels. Die voordeel hiervan is dat dit gebruik kan word vir probleme met die vel, spiere of gewrigte presies waar die simptome is. Die toediening van die salwe, ys of gels kan ook gekombineer word met die interne inname van die Schüßler-soute.
Salf word op 'n vet basis sonder water gemaak en word daarom aanbeveel vir droë vel. Creme bevat vet en water, wat veral gunstig is vir harige dele van die liggaam. Gels bevat nie vet nie. Dit word dus gereeld op olierige vel gebruik. Gels het ook 'n verkoelende effek.
Die aanvullende soute
Dit is kombinasies wat Dr. Schüßler kon nie ondersoek instel na die metodes wat tot hom beskikbaar was nie en het dit dus nie geweet nie. As gevolg van die verbeterde analitiese metodes in die twintigste eeu, is hierdie minerale verbindings in die liggaam gevind. Die aanvullende soute is teenwoordig in die liggaam in 'n baie laer dosis as die twaalf basiese soute.
In die Schüßler-soutterapie word die aanvullende soute gereeld gebruik as die terapeutiese sukses nog nie bevredigend is nie. Die aanvullende soute benodig 'n gedetailleerde mediese geskiedenis en 'n baie noukeurige seleksie van die individuele soute. Hierdie vyftien ekstra soute word in laer dosisse gebruik as wat die geval is met die twaalf basiese soute. Volgens die terapeute wat die Schüßler-soutterapie gebruik, kan die effek van die basiese soute verhoog word deur die aanvullende soute te gebruik.
Die Deutsche ApothekerZeitung Online bied 'n gedetailleerde tabel-oorsig van die aanvullende soute met 'n uiteensetting van hul funksie in die liggaam, die verhouding tot die orgaan en moontlike toepassingsareas. (kh, sw)
Müller-Frahling, Margit. Schüßler sout in die praktyk. Fundamentele aspekte en aktiwiteite van minerale volgens Dr. Schuessler; Deutsche Apotheker-Zeitung (DAZ aanlyn), uitgawe 13/2008, Deutsche Apotheker-Zeitung aanlyn
Haverland, Daniela. Komplementêre terapieë. Teorie en praktyk. Die basiese beginsels van biochemie volgens dr. Schuessler; Deutsche Apotheker-Zeitung (DAZ aanlyn), uitgawe 31/2015, Deutsche Apotheker-Zeitung aanlyn
Emmrich, Peter. (2017). Die ontdekking van die Schüßler-soute; Empiriese medisyne; 66,215-221. 10.1055 / s-0043-117933, Researchgate