En dan die ander ding: moegheid. Ek is gedurig moeg. Ek loop van die slaapkamer tot die sitkamer. Dan rus ek. Ek loop van die huis tot by my motor. Dan rus ek. Woensdag het ek die lente gevier deur te ontbyt met ‘n vrou wat ek ‘n jaar laas gesien het. Ek moes huis toe kom en kom rus na die tyd. Totaal uitgeput. Van sit en ontbyt eet.
Ek ly ook aan slapeloosheid. Om dit teen te werk, probeer ek ‘n roetine volg: staan elke oggend min of meer dieselfde tyd op, sit en merk studente se werk, rus ‘n bietjie, karring aan die rekenaar, maak aandete, en probeer om dieselfde tyd in die aand bed toe te gaan. Volgens die onkoloog wys nuwe navorsing dat die chemo ook mense se seratonienvlakke aanval. Dit veroorsaak dat jy nie kan slaap nie. Dis waarom sy my op hêppie pilletjies gesit het, want hulle help vir die seratonien. Daarmee saam ‘n sterker slaappil. Op die oomblik lyk dit of die kombinasie van roetine en pilletjies help.
Ai, mensie, dit moet ‘n vreeslike ding wees om deur te gaan! Jy’s reg, mens besef nie rerig hoe dit is nie. Selfs al het jy iemand naby gehad (skoonma) wat daardeur is. Sy het nie alles vertel nie. Jy’s jonk. Ek glo jy sal hierdeur kom en eendag vir die groot K kan lag. Ek bid dit vir jou!
Baie sterkte en dankie dat jy dit so mooi vir ons kan beskryf, dit maak dit makliker as mens weet waardeur iemand anders gaan, veral die van ons wat nog net die movies gesien het. Baie sterkte en ek bid vir jou.