Xylofobie, ook bekend as hylofobie, is die irrasionele vrees van beboste gebiede. Sommige mense vind dat hulle vrees slegter in die nag is, terwyl ander ewe vreeslik te alle tye van die dag is. Xylofobie word soms verbind met ander fobies, soos diere vrese , maar kan ook alleen voorkom.
Sommige mense is nie bang vir die bos nie, maar om hulle te betree weens werklike of waargenome gevare.
Byvoorbeeld, mense met sekere mediese toestande kan bekommerd wees dat hulle nie in staat sal wees om 'n redder te kontak as hulle siek of beseer word wanneer hulle alleen stap. Diegene wat kwesbaar voel, soos sommige vroue en kinders, kan bekommerd wees dat hulle deur 'n mens aangeval word. Diegene wat in gebiede woon wat bekend is vir aanvalle deur beren of ander diere, kan bekommerd wees om in kontak te kom met 'n gevaarlike dier. Per definisie is 'n fobie 'n irrasionele vrees. As jou vrees in realistiese bekommernisse gegrond is, is dit nie 'n fobie nie.
Alhoewel dit normaal is om in sommige gebiede bekommerd te wees oor diereaanvalle, het diegene met dierfobies gewoonlik 'n verhoogde vreesvlak wat buite verhouding tot die situasie is. Daarbenewens vrees sommige mense boswêreld wat klein gevaar vir mense inhou, soos slange of spinnekoppe. Dierefobies verhoog dikwels die vrees van die bos en, in sommige gevalle, is eintlik die rede vir die xylofobie.
Sommige gevalle van xylofobie is gewortel in 'n vrees vir die donker . Swaar beboste gebiede is die hele dag relatief donker, met lang bome wat skaduwee op paaie en opruimings uitsteek. Soos dierfobies, kan die vrees van die donker 'n bestaande vrees vir die bos vererger of selfs die hoofoorsaak van daardie vrees wees.
Vrees van die onbekende
Vir sommige mense is 'n vrees vir die bos gebaseer op 'n vrees vir die onbekende . Die moderne samelewing bied min geleenthede om terug te keer na die natuur, en relatief min mense word aan die buitelug toegeskryf. Ongewone toerisme-aantreklikhede, klanke, reuke en teksture is geneig om ons balans te gooi, sodat ons versigtig voel. Bosgebiede kan hard wees met dierlike geluide of eerlik stil. Wilde plante lyk dikwels baie anders as huisplante. Selfs deur gras, modder of vuil loop, voel dit baie anders as om op 'n geplaveide pad of sypaadjie te loop. Diegene met 'n vrees vir die onbekende kan 'n groter risiko hê om angs te ontwikkel wanneer hulle die bos verken.
Omgaan met 'n vrees van die bos
Gelukkig is dit nie nodig om die onderliggende kwessies te identifiseer om 'n vrees vir die bos te beveg nie.
Vir 'n relatiewe ligte vrees kan kennis en blootstelling genoeg wees om die angs te bekamp . Ondersoek die gebied waarin jy vroegtydig gaan stap of kampeer.
Leer om gemeenskaplike plante en diere te herken, 'n roete uit te werk en 'n goeie kaart te dra.
Maak 'n noodplan en laat altyd iemand weet waarheen jy gaan en wanneer jy terugkom.
Oorweeg dit om professionele hulp met 'n erger fobie te soek.
Soos alle fobies, reageer xylofobie goed op 'n verskeidenheid behandelingsmetodes . Onbehandeld, egter, kan die vrees oor tyd vererger, en selfs tot bykomende fobies lei.