🥇 ▷ MarvelAvengers is duur en ambisieus, maar hy het nie fantasie oor krag nie ✅
Square Enix Avengers het duidelik ‘n begroting in die styl van Stark Industries, maar probeer om die suiwer mag van sy helde te herskep.
Dit is moeilik om te verduidelik nadat u die spel in die voorskouweergawe gevoel het. MarvelAvengers is duidelik tegnies volbring en word kennelik aangevuur deur ‘n paar goeie idees – maar alhoewel dit op papier beïndruk en selfs op die oomblik, hoe meer ek aan my praktiese tyd gedink het, hoe meer het die aanvanklike verrassing plek gemaak vir die groeiende besef dat dit nie aan X- nie. Opwindende faktor.
Om dit duidelik te maak, is ‘n deel van die spel wat ek gespeel het die tutoriaal-missie voordat die werklike diepte van die spel ten volle onthul word. Dit is die vlak wat in die hand-off-modus vertoon word sedert die spel op E3 ​​geopenbaar is, maar hierdie keer moet ek dit speel. As tutoriaalvlak is dit ‘n vlak blik op wat die Avengers gewoonlik kan bied – maar in die algemeen beeld dit die vyf hoofspelkarakters en hul unieke speelstyle uit.
Soos genoem, lyk hierdie speletjie visueel solied, behalwe vir ‘n bietjie verdagte animasie. Ek het gehoor dat sommige mense voorstel dat dit nie die geval is nie, maar om eerlik te wees weet ek nie waarvan hulle praat nie. Om die een of ander rede lyk die tegniese sterkte van die Crystal Dynamics-ontwikkelaar effens onopgemerk, maar die aanbod Tomb Raider is uiters gerealiseer en dit verskil nie. Die tutoriaalopdrag vind hoofsaaklik langs die verkrummelte Golden Gate-brug plaas. Die vernietiging is die agtergrond van die geveg, maar dit is indrukwekkend en opvallend.
“U kan vaardigheidspunte spandeer om Thor in ‘n tenk te maak wat voorslaggevegte bevoordeel of om weerligpunte te laat val om hom in ‘n towenaar te maak wat uitspel ‘
Natuurlik moet ons praat oor karakterontwerpe. Daar was baie verwarring op E3, ook deur my, maar die aanvanklike lees van hierdie nie-heeltemal-filmweergawes van die helde as verbasend verdwyn redelik vinnig as u die spel regstreeks in beweging sien. Ek koop hierdie weergawes van die karakters as oorspronklik en belangrik, maar dit is ook billik om hul inspirasie behoorlik te herken. Ontwikkelaars kan miskien die invloed van die Marvel Cinematic Universe vertraag, en ons byeenkoms herhaaldelik onderstreep dat hulle ‘Marvel 80’s uit die geskiedenis van strokiesprente’ trek, maar wanneer Tony Stark Thor se ‘deurbraak’ noem, weet ons almal waar hierdie grap vandaan kom.
Nadat u met die aksie begin het, lyk alles na ‘n stewige basis vir ‘n groter spel. Elke Avenger het ‘n unieke maar geskikte stel bewegings, maar daar is genoeg ooreenkomste tussen die kwintet om maklik tussen hulle te spring. Een knop aktiveer altyd basiese teenaanvalle, terwyl die ander altyd ‘n swaarder aanval uitvoer wat opgelaai kan word. Die aard van hierdie aanvalle wissel van held tot held, maar die beginsel is altyd dieselfde. As u die linker-trekker druk, word die derde persoon se visier geaktiveer om te mik en te skiet, maar presies watter beweging hang van die karakter af. Vir Caps en Thor, wat staatmaak op die werp van skilde en hamers, terwyl Iron Man en Black Widow onderskeidelik afstoters en vuurwapens gebruik.
Hulk is waarskynlik my gunsteling by hierdie groep. Hy kan vyande gryp en dit gebruik om hul maat te vernietig. U kan twee verskillende vyande optel en hulle dan met epiese pynlike klappe slaan. Dit is goeie dinge.
Alhoewel dit nie deel is van die speelbare demo nie, het die ontwikkelaars die struktuur van die spel ‘n bietjie verduidelik. Volledige statistieke, toerusting en buit van die RPG-styl is beskikbaar met ‘n baie soortgelyke Destiny-spyskaart wat aan die gang is – maar daar is steeds aan my gesê dat Crystal Dynamics nie Avengers as ‘n RPG beskou nie, maar eerder ‘n aksie-avontuur. Karakters het vaardigheidsbome wat geskik is vir verskillende speelstyle. Sommige kan dus vaardigheidspunte spandeer om Thor in ‘n nabygevegstenk te maak, terwyl ander punte kan weerlê op weerligverwante kragte om hom basies in ‘n towenaar te omskep; die keuse is joune. Die programmeerders met wie ek gesels lyk baie opgewonde oor die moontlikhede van hierdie stelsel en vertel ‘n paar baie belowende anekdotes uit die toetse van die spel.
Die meeste toetse handel waarskynlik oor die verbetering van die multiplayer-ervaring. Samewerking met vier spelers is ‘n sleutelkomponent van die Avengers, met dieselfde missie-gebaseerde struktuur as Monster Hunter World of Destiny – maar daar is ‘n strenger verdeling tussen solo- en multiplayer-inhoud.
Spesifiek, die enkel-speler inhoud is net dit en niks anders nie. Dit is meer gedetailleerde missies wat aangepas is vir die vaardigheid van een speelbare held, sodat dinge soos die bou van ‘n vlak wat gefokus is op Iron Man met baie vlieg. As u dit speel, sal dit nie verdere vordering ontsluit nie, maar dit sal ook aanlyn samewerkingsopdragte aanlok. Terwyl die twee van mekaar geskei bly, is vordering onderling verwant.
Dit alles is ordentlik, en om eerlik te wees, as ek ‘n kaart van verskillende streke in die XCOM-styl sien, met baie ikone wat verskillende soorte missies voorstel, voel ek ‘n einde aan die voltooiing. Ek kan so wees, so dit is dit. Maar soos ek gesê het, ek kan nie anders as om te voel dat iets ontbreek nie.
“Dit lyk soos ‘n ordentlike spel met baie potensiaal, maar ek is nie seker of ek al ooit gevoel het soos een van daardie vyf klassieke helde tydens ‘n wedstryd nie.”
Om speletjies te skep is nie toorkuns nie, maar dit is nie ‘n presiese wetenskap nie. Soms het u ‘n bietjie magiese stof nodig om die perfekte formule tot lewe te bring. ‘N Ander analogie is kos: dit is die perfekte maaltyd met ‘n bietjie speserye of geheime sous om dit op te vul.
Hoe meer ek wonder oor my kort MarvelAvengers-spelsessie, hoe meer wonder ek of hierdie ontbrekende bestanddeel net soos Avenger voel. Die spel is goed ontwerp, dit beweeg goed en duur weelderig – en as dit ‘n ander vel gehad het, sou ek meer verheug kon wees. Dit lyk soos ‘n ordentlike spel met baie potensiaal, maar in hierdie onderwerp … Ek is nie seker of ek al ooit gevoel het soos een van hierdie vyf klassieke helde tydens die spel nie.
‘N Deel daarvan is miskien ‘n soort kognitiewe dissonansie wat aangevuur word deur die struktuur van die spel; jy is die almagtige Avenger, maar jy veg met gewone soldate (en later robotte en drones) wat nog vier treffers met Thor se hamer kan eet of weer deur Hulk en slap geslaan word – wat ‘n besonderse Fantasie. Die oomblikke wanneer u die heldhaftigste voel, is wanneer u ‘n seldsame super-beweging skiet, soos om ‘n gelaaide uniblay-balk te gebruik om die vyand soos Iron Man in niks te smelt. Maar dan gaan jy terug na hul spanspek. Maar almal is nie winsgewend op een slag nie – dit is waarom jy vasgevang is in superheld-videospeletjies. Terloops, dit is waarom Batman en Spider-Man in die verlede gewerk het. Hulle voel meer kwesbaar, daarom bly fantasie ongeskonde. Thor, Banner en selfs Stark is dit nie.
Miskien is dit die rede waarom ek die stukke van Captain America die meeste gehou het. In ‘n oogwink is Avengers Crystal Dynamics briljant. Ek hoop net dat wanneer die band probeer spandeer, hulle hierdie gloed meer konsekwent sal kan vind.