🥇 ▷ Stranger Things 3: The Game Switch-oorsig - "Boring Things" ✅
Stranger Things 3: The Game Switch-oorsig – “Boring Things”
Ek het begin om Stranger Things 3 te speel voordat ek die nuwe seisoen begin kyk het, en dit was ‘n fout. Dit is waarskynlik vir die meeste mense voor die hand liggend, maar speletjies gebaseer op TV-reekse (wag, wat noem jy ‘n TV-program wat nie op TV-netwerke uitgesaai word nie?) Dit is gewoonlik geskep vir aanhangers van hierdie program. Shocker.
Stranger Things 3 is in hierdie opsig nie anders nie, maar dit het my ook ‘n unieke perspektief gegee. Ek het myself tydens die wedstryd gevra; ‘Is dit hoe dit lyk? Is die doodmaak van rotte iets wat die spel meer verslawend maak, of gaan dit veral oor die doodmaak van rotte? ‘
U sal bly wees om te weet dat ek die afgelope seisoen gekyk het, en tot my verbasing is die doodmaak van rotte ingesluit, maar dit is aansienlik verminder. Waarskynlik vir die beste.
As u dit nog nie vasgevang het nie, is Stranger Things 3 ‘n aanpassing van die jongste seisoen van Netflix se Stranger Things, en hier is die belangrikste inligting wat u moet weet: nee, u kan dit nie speel as u nie die show kyk nie, en nee, u kan nie inspring sonder om daarna te kyk nie. verlede seisoen.
Toe ek blind geword het, het ek gehoop om ‘n heeltemal ander perspektief op die geskiedenis van vreemde dinge te kry. Ek wou sien hoe dit was om hierdie wetenskapfiksieverhaal in ‘n videospeletjie-omgewing te ervaar, om ‘n aktiewe speler in die wêreld te wees, pleks van om passief te kyk hoe alles plaasvind. Daar is nie veel om oor te bekommer nie.
Die spel is uiters getrou aan die televisieprogram en boots selfs die tempo van die episodes na, maar alles werk. Fyn. Aanvaarbaar. Nooit regtig opstaan ​​om regtig wonderlik te wees nie.
Ek wil nie te hard wees om televisieprogramme te kombineer nie, veral omdat Stranger Things 3 goed vervaardig, ordentlik gepoleer is, verskillende spelelemente bied, en dit is lekker om bekende plekke van die program in ‘n unieke pixel-kunsstyl te sien. Maar dit is ook strydig.
Dit is my skuld. Ek het die speletjie gespeel voordat ek na die program gekyk het, en al wat ek ontdek het, is dat dit nie sin maak nie. Natuurlik het ek die karakters herken, die situasies verstaan, maar alles lyk so ontkoppel.
Die probleem is die programstruktuur. Hulle dring daarop aan om individuele karakters te volg en afsonderlike verhale te gee wat in die laaste paar episodes kulmineer en saamsmelt.
Dit beteken dat die helfte van die kinders op een aktiwiteit fokus, Steve en Dustin doen ‘n ander, Nancy en die geek-ou (ek is nie op soek na name van vergete karakters nie, ek weier) om rotte te ondersoek, Hopper en mev. Byers beweeg nog ‘n paranoïde obsessie … In die reeks speel hierdie verhale af individueel, maar tegelyk in die spel.
U het een span, alle karakters is aangenaam om te speel as hulle aansluit, alle karakters het hul eie speelstyle, en jy skuif hulle net van plek tot plek, probeer hulself toewy aan die geskiedenis, maar het nooit regtig ‘n duidelike aanduiding van wat aangaan nie wat dit beteken, hoe dit die hele verhaal beïnvloed.
Dit is nog erger as u na die boë van die sykarakters kyk. Hierdie seisoen is Billy, die boelie van die tweede seisoen, ‘n semi-invloedryke karakter, maar sy verhaal word tussen hoofstukke onderbreek, en u weet nie wat aangaan nie.
Sjoe. Ek het net baie gekla oor Stranger Things. Sowel die program as die spel. Eintlik nee, u kan nie net hierdie speletjie speel nie, dit werk slegs as ‘n gepaardgaande element. En as gepaardgaande element is dit redelik goed!
Dit werk soos ‘n 2D-isometriese avonturier, met u rolverdeling oor gebiede, rotte en Russe doodmaak, legkaartitems versamel en u vaardighede met kunsmateriaal verbeter. O ja, elke wedstryd het nou ‘n handwerkstelsel nodig.
Die spel is goed. Eerlik goed Elke gebied het geheime liggings wat u kan ontsluit wanneer u ‘n groter rol speel met karakters, baie verborge items en voorwerpe om te vind, sowel as ‘n hele aantal sy-take, wat almal uiteenlopend is. Dit is funksioneel lekker, veral by die plaaslike koöperasie.
Maar hy word vinnig moeg. Die geveg is nie verslawend genoeg om ure te duur nie, en jy sal basies oor en oor vervelige vyande veg. U kan regtig nêrens na die kerker of selfs na die kelder, stegie of biblioteek gaan sonder om diere of Russe aan te haak nie. Wat lekker sou wees as om teen hulle te veg, was lekker.
Dan is die omgewings stomp, met bekende teëlstelle wat in ‘n sirkel geplak is, met geen landmerke wat help om die fases te navigeer nie. Die spel vergeet selfs om taakmerkers by te voeg wat u in spesifieke afdelings en gebiede sal lei. Ek moes die kaart gereeld nagaan om plekke en uitgange te vind net omdat alles dieselfde lyk.
En soos genoem, word baie take afgelaai. Gaan hierheen, praat met die karakter, gaan na drie afsonderlike plekke om voorwerpe te ondersoek terwyl u diere en die Russe slaan, keer terug na die karakter, herhaal eindeloos.
My eerste indruk van Stranger Things 3 was eerliker optimistieser as my finale indruk. Ek haat hierdie spel nie, absoluut nie, maar ek is beïndruk. Dit kan nie langer speel-sessies weerstaan ​​nie. Die idee en implementering lyk goed, maar hulle begin so vinnig rek.
Ek dink ek was op die oomblik onregverdig negatief oor die spel, want om eerlik te wees, ek dink dit is redelik goed. Ek dink dit is beter as wat baie mense verwag het. Maar nadat ek die seisoen gekyk het en die speletjie gespeel het, het ek genoeg vreemde dinge gehad.