Kruisvaarders, pelgrims en oorblyfsels - Kruisdraers: Materiële godsdiens in die kruisvaartende wêreld 1095-1300 - Podcasts - 2022
Kruisvaarders, pelgrims en oorblyfsels - Kruisdraers: Materiële godsdiens in die kruisvaartende wêreld 1095-1300
Die Museum van die Orde van St. John bied 'n reeks geleenthede en gesprekke aan om hul projek te bevorder: Kruisdraers: Materiële godsdiens in die kruisende wêreld 1095-1300. Onder leiding van William Purkis (Universiteit van Birmingham), en befonds deur die Raad vir Kunste en Geesteswetenskaplike Navorsing, sal die Kruistog-gesentreerde projek, wat in Oktober 2015 geopen is, "Nuwe kennis en begrip ontwikkel van die geleefde, materiële godsdiens van middeleeuse kruisvaarders deur middel van 'n uitgebreide ontleding van die tekste, kuns, argitektuur en materiële kultuur wat verband hou met kruisvaardige geloof". Die Bearers of the Cross-projek duur tot Desember 2017.
Daar is meer as 60 000 voorwerpe in die museum, maar die Middeleeuse versameling het relatief onbekend gebly. Die Museum of the Order of St. John het nou die geleentheid om sy indrukwekkende Middeleeuse artefakte aan navorsers en die publiek ten toon te stel.
Purkis het verlede maand 'n toespraak gehou oor Middeleeuse oorblyfsels vir die projek, getiteld: Souvenirs of the Sepulcher: Devotion to an Empty Tomb at the Time of the First Crusade. Hy het begin met die vertel van 'n besonder nuuskierige verhaal van wellus en intrige wat in die dertiende eeu in Jerusalem plaasgevind het. Die verhaal van 'n handelaar uit Groningen wat toevallig op die arm van Sint Johannes die Doper afgekom het.
'N Handelaar het die arm van Johannes die Doper by 'n hoer gekoop. Hy het die hospitaal in St. John besoek en was versot daarop om die arm vir homself te hê, maar dit was onmoontlik omdat die arm deur 'n ridder bewaak is. Hy het 'n hoer genader om hom te help om die arm van die ridder te bekom deur hom te verlei. Hy betaal £ 140 silwer vir die slegte daad, en nadat hy gekry het wat hy wil, neem hy dit huis toe na Groningen. Die handelaar het probeer om dit geheim te hou, maar die arm is ontdek en beland uiteindelik. Die handelaar word skielik siek en bely sy afskuwelike misdaad, en die arm van Sint Johannes die Doper beland in die kerk van Sint Martinus. Die verhaal is geskryf deur 'n Cisterciënzer monnik uit Duitsland, Caesarius van Heisterbach (1180-1240). Dit was duidelik bedoel as 'n waarskuwingsverhaal vir voornemende pelgrims oor die gevaar van verkeerde hantering van oorblyfsels of die verkryging daarvan met skelm maniere.
Hierdie verhaal was 'n goeie voorbeeld vir Purkis se gesprek oor die kultus van Middeleeuse oorblyfsels, die gebruik daarvan en die impak daarvan op die samelewing. Soos hedendaagse versamelstukke, het relieke in vlakke of waardekategorieë geval. Aan die bokant was die fisiese oorblyfsels van heiliges die waardevolste, byvoorbeeld tande, bene en hare. Ook in hierdie echelon was voorwerpe wat verband hou met Christus se passie, soos The Crown of Thorns, en die Holy Lance.
In 'Vlak 2' het u voorwerpe gehad wat met 'n heilige in aanraking gekom het, soos klere of vloeistowwe. Fragmente van hierdie oorblyfsels kan geproduseer word en as geskenke gegee word vir refleksie, genesing, persoonlike toewyding en om die kwaad af te weer. In die Middeleeue was daar baie verhale van diefstal van oorblyfsels, soos dié van die koopman van Groningen, en dit was algemene waarskuwingsmiddele wat gevind is in oorblyfsels en hagiografie.
Godsdienstige plekke was ook belangrik vir Middeleeuse mense. Baie het na Canterbury, Rome en Santiago de Compostella bedevaar, maar volgens Purkis, in die Middeleeuse denke, was daar niks bo Jerusalem nie. Robert the Monk, ook bekend as Robert of Rheims († 1122), was 'n bekende kroniekskrywer van die Eerste Kruistog (1095-1099) en het geskryf dat, "Jerusalem die naeltjie van die aarde is." Ander tydgenote soos die monnik, Guibert de Cogent (1055-1124) en Baldric van Bourgueil (1050-1130), het albei die deugde van Jerusalem geprys.
Die kultus van die Heilige Graf
'N Kultus het rondom die Heilige Graf ontstaan, wat vreemd was omdat daar geen liggaam was om aan te raak nie, of om stukke te neem om rond te gaan nie. Purkis noem die toewyding daaraan, 'n kultus van afwesigheid. 'Hoe het pelgrims dus 'n leë graf aanbid? Pelgrims het baie moeite gedoen om stukke van die Heilige Graf te bekom; hulle het interessante maniere bedink om die essensie van die feit dat hulle daar is, vas te lê en weer saam te bring. Bedevaartterreine, soos Jerusalem, het handelaars dikwels godsdiensware, artikels soos Ampulla-seëls laat smous, gebruik om na te dink en aan die wêreld aangekondig dat hoewel Christus se liggaam dalk nie daar was nie, dit daar was. Die idee dat die seël die geestelike teenwoordigheid behou ten spyte van die fisiese afwesigheid.
Sommige pelgrims sou rotsafskrabings neem as bewys vir hul reis na die Heilige Graf. Baie pelgrims het voorwerpe van die huis na die Heilige Graf gebring en 'n nuwe kategorie relikwieë geskep wat 'kontakrelieke' genoem is; om algemene voorwerpe van die huis af in iets heiligs te maak deur dit mee in te bou "Virtus" uit die Heilige Graf. Hierdie tradisie uit die Middeleeue duur vandag voort, pelgrims bring voorwerpe van die huis af na die Heilige Graf en raak hulle daaraan aan, en verander dit sodoende in heilige oorblyfsels, deurspek met die gees van Christus. Trouens, hedendaagse relikwieërs word in Jerusalem verkoop om aan die behoeftes van pelgrims te voldoen, sodat hulle 'n bietjie van die Heilige Land kan saamneem. Kontakoorblyfsels blyk vandag nog 'n spesiale nismark te hê en behou dus 'n kontinuïteit tussen die Middeleeuse en die moderne tyd.
Die eerste kruistog het radikale idees van boetvaardige oorlogvoering gesien. Toewyding aan die Heilige Graf is gebruik as deel van Pous Urbanus II se werwing en oproep tot wapens vir die Eerste Kruistog. Die bedreiging vir die Heilige Graf is deur die pousdom gehef om mense te laat kruisig.
Laat u op daardie noot agter met 'n aanhaling van die Franse Cisterciënzer-monnik, Nikolaas van Clairvaeux oor die Heilige Graf.
'Die aarde is moeilik en geskud omdat die koning van die hemel sy land verloor het, die land waar sy voete gestaan ​​het. Die vyande van sy kruis is besig om die plekke van ons verlossing te vernietig en probeer die plekke wat geheilig is met die bloed van Christus, ontheilig - die belangrikste van hierdie plekke vir die Christelike godsdiens, die graf waarin die Here van almal begrawe is. en waar sy begrafnisse kleed aan mekaar gebind was. Al hierdie dinge streef hulle daarna om af te haal. " ~ Nikolaas van Claireveaux, Brief aan die graaf van Bretagne (April 1146)
Volg dr. William Purkis op Twitter: @WilliamPurkis
Volg Bearers of the Cross op Twitter: @CrusaderMatter
Volg die Musuem of the Order of St. John op Twitter: @StJohnsGate
Soos die Museum of the Order of St. John op Facebook
Kyk die video: De Kruistochten: De verovering van Jeruzalem Schooltv (Junie 2022).
jou opinie, dit is jou opinie
Ek stel voor dat jy 'n webwerf besoek, met 'n groot hoeveelheid inligting oor 'n tema wat jou interessant vind.
oor sulkes het ek nie gehoor nie
Copyright 2022 \ Kruisvaarders, pelgrims en oorblyfsels - Kruisdraers: Materiële godsdiens in die kruisvaartende wêreld 1095-1300...