Boere voorsien noodsaaklike voedsel vir ons groeiende bevolking en vorm ook 'n belangrike deel van ons ekonomie, veral in landelike gebiede. Net soos by alle ekonomiese aktiwiteite, is daar 'n omgewingsimpak, en die balansering van boerdery met bewaring vereis noukeurige balansvaardighede. Daar is baie boere wat hard werk om hierdie balans te bereik. Selfs in hierdie moeilike tye is daar omgewingsbewuste boere wat nuwe tegnieke gebruik om die bevolking te voed, terwyl strategieë toegepas word om die agteruitgang van die omgewing te verminder. Ons het onlangs 'n onderhoud met een van hierdie persone, Nico de Kock, die bestuurder van die plaas Riet Valleij, gevoer. Ons wou saam met hom ondersoek hoe hy die boerdery vanuit 'n omgewingsperspektief probeer benader.
Nico was nog altyd baie passievol oor bewaring en glo in die filosofie dat “as die natuur grotendeels alleen gelaat word, sou die wêreld in beter balans wees. Die hoof rede waarom die wêreld en die natuur nie in balans is nie, is as gevolg van die mensdom. As die mensdom nie aanpas nie, sal dit erger word. Veral vanuit 'n boerderyperspektief”. Hy het verduidelik dat ons moet streef om in harmonie met die natuur te boer. Hierdie filosofie het hom gelei tot Bewarings Landbou. 'n Praktyk wat beskryf word as 'n volhoubare boerderystelsel, aangepas by plaaslike toestande en gewasse, wat die opbrengste optimaliseer. Dit help met die voorkoming van gronderosie en agteruitgang, terwyl die grondgesondheid verbeter word en die bewaring van natuurlike hulpbronne vergemaklik word (Gonzalez-Sanchez et al, 2015).
Die plaas is ook baie waterbewus. Die water in die melkstal word herwin en die water spoel af in 'n dam, waar 'n tenkwa die water na die lande vervoer as 'n bron van organiese kunsmis. Die World Wildlife Fund (2018) skat dat 43% van die beskikbare water in die Wes-Kaap vir besproeiing gebruik word. Klimaatwetenskaplikes voorsien dat die Wes-Kaap gedurende die volgende 100 jaar permanent droër toestande sal ondervind. Die voorspelling is dat reënval teen die die jaar 2050 reeds 30% minder sal wees (World Wildlife Fund, 2018). Boere moet nuwe waterbesparing praktyke beoefen om waterbronne te bewaar.
‘n Verdere faktor wat in die landbou in ag geneem moet word, is die konstruksie van infrastruktuur en die impak op die omgewing. Nico het 'n opvangsdam in die berg bo die eiendom gebou, wat volgens die instruksies van die natuurbewaringsowerhede gebou is. Hulle het die terrein besoek en aangedui hoe die dam gebou moet word. Dit bevat ook 'n kleiner pypleiding om te verseker dat daar steeds water vir die natuur deurgelaat word, wanneer die rivier laag loop. Die water vir besproeiing word deur die pypleidings na opgaardamme vervoer. Van daar word besproeiing onder eie gravitasie gedoen. Sodoende is die besproeiing van die boerdery 80% onafhanklik van elektrisiteit.
Nico is 'n ywerige voëlkenner en 'n liefhebber van die buitelewe en dit blyk uit sy pogings om inheemse en endemiese flora- en fauna-gebiede op, die plaas te bewaar. Die boerdery beoefen ook vernuwing deur te poog om kunsmisverbruik te verminder. Hulle is bewus van die impak van bemestingstowwe en verminder die volume wat hulle tans gebruik. Deur presisieboerdery toe te pas, word verseker dat 'n land nie oorbemes word nie.
Nico besef dat dit te duur kan wees as net die omgewing bewaar word. Die boerdery sal nie oorleef as alle hulpbronne net tot bewaring ingespan word nie. Dit is egter wel moontlik om 'n balans tussen die twee te handhaaf. Balans is die sleutel!