Die krygsgeskiedenis geniet 'n aanhang wat ander geskiedkundiges mag verbaas. Amateur geskiedkundiges en lesers het dikwels die militêre lewe ervaar en emosioneel daartoe verbind geraak op 'n wyse vreemd vir geskiedenislesers. Die amateur geskiedskrywers se oppervlakkige skryfstyl laat burgerlike en militêre lesers toe om oorlogvoering middelik te ervaar. Die amateurs glo dat daar net een ongekwalifiseerde geskiedenis bestaan, kontroleer selde bewyse of alternatiewe vertolkings. Hul vergeet dat die geheue onbetroubaar raak, dat die slagveld verward is, dat die soldaat net 'n fragment van die geveg ervaar en dat die geskiedenis nie terwille van vriendskap aangepas mag word nie. Professionele militêre geskiedskrywing is nog altyd in Suid-Afrika verwaarloos. Selde het beroepsoffisiere herinneringe of beskrywings van oorlog op skrif gestel. Amateurskrywers het die veld oorheers, veral joernaliste wat hoofsaaklik regimentsgeskiedenise geskryf het. Die jonger geslag geslag wat militêre diens verrig het, het egter al talle boeke geskryf, 'n aantal deur manskappe. Hulle tydsgenote, die veterane van MK en APLA het ook al hoe meer oor hulle militêre ervaringe begin skryf. Digitale uitgwery het die produksie van Suid-Afrikaanse amateur militêre geskiedenis dramatises beïnvloed.