9 Maart 1945 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Amerikaanse 3de leër bereik die Ryn
Die Japannese val Franse magte in Indo-China aan
9de Pantserdivisie (Verenigde State)
Die 9de Pantserdivisie (die "Phantom Division") was 'n gepantserde afdeling van die Amerikaanse weermag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Ter ere van hul diens in die Tweede Wêreldoorlog het die 9de amptelik die bynaam "Phantom Division" gekry.
Die 9de Pantserdivisie is aangewys vir buitengewone heldhaftigheid en dapperheid in gevegte in die omgewing van Waldbillig en Savelborn, Luxemburg van 16-22 Desember 1944 waartydens hulle konstante en vasberade aanvalle deur 'n hele Duitse afdeling afgeweer het. In die getal vyf tot een, met sy infanteriegeweermaatskappye wat die meeste van die tyd omring was, het klerke, kokke, werktuigkundiges, bestuurders en ander die finale verdedigingslinie van 10 000 meter (9 100 m) beman. Ondersteun deur die uiters reageerbare en akkurate vuur van sy artilleriebataljon, het hierdie wydverspreide mag elke aanval vir ses dae gestop totdat sy omringde infanterie beveel is om terug te keer na hulle. Hierdie standvastige verdediging het die presiese Duitse aanvalskedule ontwrig en sodoende tyd gegee vir die Verenigde State III en XII Corps om ongehinderd bymekaar te kom en dan die gekoördineerde aanval te begin wat die beleg van Bastogne verhoog het en bygedra het om 'n groot deel van Luxemburg en sy hoofstad te red van 'n ander Duitse inval. . [ aanhaling nodig ] Hulle is bekroon met die Presidensiële Eenheid Citation vir hul heldhaftigheid.
Dirk Benedict, Amerikaanse akteur (A-Team, Battlestar Galactica), gebore in Helena, Montana Gordon Thompson, Kanadese akteur (Adam Carrington in die dinastie), gebore in Ottawa Joy Garrett, Amerikaanse aktrise (Jo Johnson-Days of Our Lives), gebore in Fort Worth, Texas († 1993) Derek Watkins, Britse trompetspeler en komponis (& quotThe Spy Who Loved Me & quot & Skyfall & quot), gebore in Reading, Engeland (d. 2013) Farooq Hamid, krieketspeler (1-107 in Test, Pakistan v. Australië 1964) Hattie Winston, aktrise (Nurse, Electric Company), gebore in Greenville, Mississippi Dieter Meier, Switserse sanger/kinderboekskrywer (Yello) Jaime Tirelli, Amerikaanse akteur (Orlando Lopez-Ball Four), gebore in NYC, New York Tara Browne, Britse sosiale persoon († 1966) Frank Novak, Amerikaanse akteur Tommy Svensson, Sweedse sokkerspeler (40 pette Östers IF, Standard Liège) en bestuurder (Östers IF, Swede), gebore in Växjö, Swede Randy Matson, Amerikaanse veldatleet (Olympic gold shot putt 1968), gebore in Pampa, Texas, Anna Maria Horsford, Amer Amerikaanse aktrise (Thelma Frye-Amen), gebore in NYC, New York Hugh Grundy, Britse rock-tromspeler (The Zombies-& quotShe's Not There & quot & Time of the Season & quot), gebore in Winchester, Hampshire, Engeland Arthur Lee, Amerikaanse rock-sanger-liedjieskrywer ( Love - & quot; Forever Changes & quot & quotVindicator & quot), gebore in Memphis, Tennessee (d. 2006) John Heard, Amerikaanse akteur (Home Alone, Cat People, Big), gebore in Washington, DC († 2017) Graeme Watson, Australiese krieket-allrounder (5 toetse, 6 paaltjies 2 eendagwedstryde), gebore in Kew, Victoria , Australië († 2020) Jim Chapman, Amerikaanse politikus (Rep-D-TX, 1985-1997), gebore in Washington, District of Columbia, Micky Dolenz, Amerikaanse sanger (The Monkees-& quotI'm A Believer & quot), en akteur ( Circus Boy), gebore in Los Angeles, Kalifornië, Bruce Broughton, Amerikaanse komponis Anselm Kiefer, Duitse skilder Laura Lee, Amerikaanse soul- en gospelsanger (Dirty Man, Women's Love Rights), gebore in Chicago, Illinois Robin Trower, Britse rock kitaarspeler (Procol Harum, 1967-71 - & quotConquistador & quot solo - Bridge Of Sighs), gebore in Londen, Engeland Dennis Rader, Amerikaanse reeksmoordenaar wat tien mense vermoor het in Sedgwick County, Kansas, gebore in Pittsburg, Kansas Robert Calvert, Suid -Afrikaans -Britse skrywer en musikant (Hawkwind), gebore in Pretoria († 1988) Katharine Houghton, aktrise (Guess Who's Com ing to Dinner), gebore in Hartford, Connecticut Birgitta Sellén, die Sweedse politikus Elizabeth Brumfiel [Elizabeth Stern], Amerikaanse feministiese argeoloog, voormalige president van die American Anthropological Association Pete Nelson [Lipscomb], Britse popsangeres (The Flower Pot Men - & quotLet's Go In San Francisco & quot), gebore in Uxbridge, Londen, Engeland (d. 2005) Harvey Mandel, Amerikaanse rock kitaarspeler (The Snake), gebore in Morton, Illinois Timothy Mason, konsultant (British Arts Council) Tricia O'Neal, aktrise (Piranha Part II), gebore in Shreveport, Louisiana Dock Ellis, Amerikaanse bofbalspeler Sammy & quot; The Bull & quot; Gravano, Amerikaanse gangster wat getuig het teen John Gotti, gebore in Brooklyn, New York Hans van Emden, Nederlandse rock kitaarspeler (Les Baroques - & quotSuch A Cad & quot) Anatoly Timofeevich Fomenko, Russiese wiskundige, gebore in Stalino, USSR Herman [us J ] van Veen, Neth, kabaretier/sanger/komponis/skrywer Michael Martin Murphey, Amerikaanse countrysanger (Wildfire), gebore in Dallas, Texas Walt Parazaider, Amerikaanse roksaksofonis (Chicago), gebore in Chicago, Illinois Jorgen Sundelin, Sweedse seiljagte ( Olimpiese goud 1968) Mark J Green, Amerikaanse prokureur/skrywer (Closed Enterprise System), gebore in Brooklyn, New York Tracy Smith, langafstand hardloper, gebore in Altadena, Kalifornië) AK Faezul Huq, Bengaalse prokureur en politikus († 2007 ) Eli s Regina, Brasiliaanse sangeres (d. 1982) Michael Hayden, generaal USAF, direkteur van die Central Intelligence Agency Aleksey Vakhonin, USSR, bantamgewig (Olimpiese goud 1964) Joy Fielding, Kanadese romanskrywer en aktrise, gebore in Toronto, Ontario Hiroh Kikai, Japannese fotograaf (Asakusa Portraits), gebore in Daigo, Yamagata Prefecture, Japan († 2020) Eric Woolfson, Skotse sanger en vervaardiger (The Alan Parsons Project), gebore in Glasgow († 2009) John Jacobs, Amerikaanse gholfspeler (PGA Senior C'ship 2003), gebore in Los Angeles, Kalifornië Lisa Nicole Baker, Amerikaanse Playboy -speelmaat (1966, Playmate of the Year 1967), gebore in Detroit, Texas Stefanos Kiriakidis, Griekse akteur Pat Riley, Amerikaanse NBA -afrigter (Lakers, Knicks, Heat), gebore in Schenectady, New York Tim Yeo, Britse parlementslid/onder -sekte (Staat van Omgewing) Henry Bartholomay, Amerikaanse vegvlieënier Jay Ingram, Kanadese televisie -gasheer en skrywer Rosemary Stone, Amerikaanse funk- en rock -sanger en pianis (Sly & amp Family Stone - & quotEveryday People & quot & quotDance na die Music & quot), gebore in Dallas, Texas Vernon Guy, Amerikaanse R & ampB en gospelsanger (Cool Sounds, Sharpees), gebore in St. Louis Missouri (d. 1998) Alan Opie, Britse Grammy -bekroonde bariton (Boughton - Bethlehem Britten se Peter Grimes & Balstrode & quot), gebore in Redruth, Cornwall, Engeland Chuck Jackson, Amerikaanse sanger (Playboy, Independents), gebore in Greenville, South Carolina Franco Battiato, Italiaanse pop , rock- en nuweling -sanger, liedjieskrywer ("La Voce del Padrone" ("The Master's Voice") en filmmaker (& quotLost Love & quot), gebore in Jonia, Sicilië. 5 pette Joegoslavië Dinamo Zagreb, Standard Liège) en bestuurder (Šibenik), gebore in Vis, Kroasië (omstreeks 2020) Robert T. Bakker, Amerikaanse paleontoloog Curtis Hanson, Amerikaanse filmregisseur en draaiboekskrywer (LA Confidential, 8 Mile), gebore in Reno, Nevada († 2016) Patrick Malahide [Duggan], Britse akteur (Inspector Alleyn Mysteries Minder Game Of Thrones), gebore in Reading, Engeland, Mikhail Voronin, Russiese en Sowjet -gimnas (Olimpiese Spele van 1968: 7 medaljes, waaronder 2 goud, 1972 Olimpiese Spele: 2 silwer medaljes), gebore in Moskou (d . 2004) Briton Selby, Kanadese NHL -speler, gebore in Kingston, Ontario Chuck Portz, baskitaarspeler (Turtles - & quotHappy Together & quot), gebore in Santa Monica, Kalifornië Hans Brunhart, leier van Liechtenstein (1978-93), gebore in Balzers, graaf Björn Liechtenstein Hamilton, Sweedse politikus, graaf en ingenieur, gebore in Göteborg, Swede
28 Maart Rodrigo Duterte, Filippynse politikus, president van die Filippyne (2016-), gebore in Maasin, Leyte, Filippyne
Johnny Famechon, Australiese bokser (WBC veergewigkampioen), gebore in Parys, Frankryk Sally Carr, Skotse popsangeres (Middle of the Road - & quotChirpy Chirpy Cheep Cheep & quot), gebore in Muirhead, Skotland
29 Maart Walt & quotClyde & quot; Frazier, NBA -wag (NY Knicks), gebore in Atlanta, Georgia
Willem Ruis, Nederlandse TV -gasheer (Willem Ruis Show), gebore in Haarlem, Nederland († 1986) John & quotSpeedy & quot Keen, Britse musikant, liedjieskrywer, vervaardiger (Thunderclap Newman - & quotSomething In The Air & quot), gebore in Ealing, Londen (d. 2002) Hardy Fox, Amerikaanse lid van die avant-garde band The Residents, gebore in Longview, Texas († 2018)
30 Maart Eric Clapton, Engelse sanger en kitaarspeler (Cream - & quotSunshine Of Your Love Derek & amp The Dominos - & quotLayla & quot solo - & quotTears in Heaven & quot), gebore in Ripley, Surrey, Engeland
Johnnie Walker [Peter Dingley], Britse radio -DJ, gebore in Birmingham Richard Evans, Britse grafiese ontwerper, albumomslagontwerper (The Who The Doors Pink Floyd Louis Armstrong), gebore in Wilmslow, Cheshire Valerie Curtin, Amerikaanse aktrise, skrywer en vervaardiger
Die Barbie -pop maak sy debuut
Op 9 Maart 1959 word die eerste Barbie -pop uitgestal op die American Toy Fair in New York.
Elf sentimeter lank, met 'n waterval van blonde hare, was Barbie die eerste massaprodukte speelgoedpop in die Verenigde State met volwasse kenmerke. Die vrou agter Barbie was Ruth Handler, wat saam met haar man in 1945 saam met Mattel, Inc. gestig het. Nadat sy gesien het hoe haar jong dogter haar baba-poppe ignoreer om te dink met papierpoppe van volwasse vroue, besef Handler dat daar 'n belangrike nis is in die mark vir 'n speelding waarmee klein dogtertjies die toekoms kon voorstel.
Die voorkoms van Barbie was geskoei op 'n pop met die naam Lilli, gebaseer op 'n Duitse strokiesprentkarakter. Die Lilli -pop, wat oorspronklik bemark is as 'n baie geskenk vir volwasse mans in tabakwinkels, het later baie gewild geraak onder kinders. Mattel het die regte op Lilli gekoop en sy eie weergawe gemaak, wat Handler na haar dogter, Barbara, vernoem het. Met sy borgskap van die "Mickey Mouse Club " TV -program in 1955, word Mattel een van die eerste speelgoedondernemings wat advertensies vir kinders uitgesaai het. Hulle gebruik hierdie medium om hul nuwe speelding te bevorder, en teen 1961 het die enorme verbruikersvraag na die pop daartoe gelei dat Mattel 'n kêrel vir Barbie vrygelaat het. Handler het hom Ken genoem, na haar seun. Die beste vriendin van Barbie, Midge, kom in 1963 uit, haar sussie, Skipper, debuteer die volgende jaar.
Notules van vergadering
I. Die Raad van Bestuur vergader om 10:10 in die raadsaal by die Instituutgebou, Oos 55ste Straat 57, New York.
Teenwoordig: mnr. Klopsteg, voorsitter en raadslede, mnre T. D. Cope, R. B. Dow, F. A. Firestone, Harvey Fletcher, R. C. Gibbs, G. B. Pegram, J. T. Tate, L. W. Taylor, W. Waterfall, A. G. Worthing.
Afwesig: mnre L. A. DuBridge, K. S. Gibson, H. Mark en N. W. Taylor.
Duane Roller, redakteur, American Journal of Physics
Elmer Hutchisson, redakteur, Journal of Applied Physics
Joseph E. Mayer, redakteur, Journal of Chemical Physics
Geassosieerde verenigings van AIP
Lester H. Germer, verteenwoordigende van die Amerikaanse vereniging vir röntgen- en elektrondiffraksie (slegs oggendsessie)
James Hillier, president, Electron Microscope Society of America
Sidney Siegel, president, Physical Society of Pittsburgh (slegs oggendsessie)
Die Physics Club van Philadelphia is verteenwoordig deur mnr T. D. Cope, wat ook 'n lid van die raad is. Die Physics Club van Chicago het nie verwag dat daar op die oomblik iemand in die ooste sou wees nie en moes die plesier om 'n verteenwoordiger te stuur, laat vaar.
II. Die sekretaris meld dat tydens die jaarvergadering van die korporasie op 28 Februarie 1945 mnre DuBridge, Gibson, Firestone en Klopsteg, wie se ampstermyne in 1945 sou verstryk, gekies is om hulself op te volg, en dat die konstitusie van die raad van beheer tot die jaarvergadering van die korporasie van 1946:
Lidmaatskap van die Raad van Bestuur, 1945
Genomineer deur Termyn verstryk
Amerikaanse Fisiese Vereniging George B. Pegram 1946
Acoustical Society of America Wallace waterval 1946
III. Die notule van die vergaderings van 10 Maart 1944 en 14 April 1944 is voorgelê en op voorstel is gestem om dit goed te keur soos aangebied.
IV. Verslag van die Voorsitter.
Die Voorsitter bied geen verslag aan nie.
V. Verslag van die Sekretaris.
Die Sekretaris het 'n Voorlopige Verslag van die Beleidskomitee oor die Herorganisasie van Fisika, gedateer 3 Januarie, aangaande 'n posbrief oor die kwessie van magtiging van die Instituut om aan die Sekretarisse van die Stigtersgenootskappe te stuur, gestuur vir hul verspreiding onder hul amptenare en raadslede. , 1945, dat 13 stembriewe gunstig was, het niemand gekant nie.
Die sekretaris het berig dat per posstem van Augustus 1945, met 15% vasgestel as die deel van die gelde wat elke lidgenootskap in 1944 ingevorder het, wat die bydrae van die genootskap tot die instituut in 1945 sal uitmaak, dat 12 gunstige stembriewe nie teenstaan ​​nie.
Die sekretaris het gemeld dat amptelike kennisgewing van elke lidgenootskap ontvang is dat die beheerraad van die genootskap die drie besluite geneem het wat nodig is om die nuwe plan vir die ondersteuning van bydraes deur die lidgenootskappe aan die Instituut in werking te stel en dat die verenigings almal verstaan ​​dat die nuwe plan is op 1 Januarie 1945 van krag, wat enige klousule of verwysing in 'n publikasie -kontrak tussen 'n lidgenootskap en die Instituut ondoeltreffend maak.
Ter rekord, word die drie besluite wat deur die lidgenootskappe aangeneem is om die nuwe plan op te stel, hier aangeteken.
Onderhewig aan soortgelyke en gelyktydige optrede deur die beheerraad van elk van die ander stigter Socieites, stem die (naam van die genootskap) in om jaarliks ​​by te dra tot die ondersteuning van die American Institute of Physics Incorporated in verhouding tot die inkomste van hierdie genootskap in die voorafgaande jaar as gelde van individuele lede, van alle klasse, van die Genootskap, voorsien
dat elke genootskap dieselfde deel van sy soortgelyke inkomste sal bydra,
dat die genoemde breuk nie 15%mag oorskry nie, en
dat die fraksie wat elke jaar betaal moet word, deur die Raad van Bestuur van die American Institute of Physics Incorporated vasgestel word en dat die kennisgewing van die breuk vir die daaropvolgende jaar voor 1 September van elke jaar aan die sekretarisse van die stigterverenigings gestuur word
Dat hierdie ooreenkoms met betrekking tot bydraes tot die American Institute of Physics Incorporated van krag is vanaf die begin van die kalenderjaar na die ontvangs van die amptelike kennisgewing deur die Sekretaris van hierdie Genootskap
soortgelyke en gelyktydige optrede deur elk van die ander stigtergenootskappe, en
optrede deur die American Institute of Physics Incorporated om elkeen van die stigtergenootskappe vry te stel van die 15% diensheffing wat in publikasie -kontrakte met die Instituut voorsien word.
Dat hierdie ooreenkoms met betrekking tot bydraes tot die American Institute of Physics Incorporated nie beëindig word deur enige van die lidgenootskappe sonder ten minste 'n volle jaar se kennisgewing aan elk van die ander lidgenootskappe en aan die beheerraad van die American Institute of Physics Incorporated nie.
Resolusies I en II is deur die raad aan die genootskappe voorgestel, resolusie III is bygevoeg deur die verenigings.
Dat die Raad die posstembriewe bekragtig soos vermeld in V (a) en V (b) voorafgaande en
Dat die Raad van sy kant die reëlings soos uiteengesit in V (c) bekragtig vir die inwerkingstelling van hierdie nuwe plan van bydraes van die genootskappe ter ondersteuning van die Instituut ter vervanging van die vorige plan om in publikasiekontrakte teen 'n fooi van 15% te voorsien vir die ondersteuning van die Instituut.
VI. Verslag van die Tesourier.
Die assistent -tesourier, mnr. Barton, het die ouditeursverslag vir die jaar geëindig 31 Desember 1944 deur Pasley en Conroy, gesertifiseerde openbare rekenmeesters, voorgelê en verklaar dat afskrifte van hierdie ouditeursverslag by die jaarvergadering van die korporasie beskikbaar was. en aan die lidgenootskappe gestuur is. Punte uit die ouditeursverslag is bespreek en verduidelik in verband met VII hieronder.
Die tesourier het die aankoop of ruil van kort termyn staatseffekte soos volg aangemeld:
3 Julie 1944, $ 25,000 Amerikaanse tesourie, koers 1-3/4%. Volwassenheid 15 Junie 1948.
23 November 1944, $ 15,000 Amerikaanse tesourie -sertifikate 7/8%, verval Desember 1944 (gekoop op 1 Desember 1943) verruil vir $ 15,000 Amerikaanse skatkisnote "C", 0,90%, betaalbaar op 1 Januarie 1946.
In opdrag is die optrede van die tesourier ten opsigte van hierdie beleggings goedgekeur.
VII. Verslag van die Direkteur.
Mnr. Barton lewer kommentaar op 'n verslag oor die werksaamhede van die Instituut, insluitend 'n opsomming van finansiële bedrywighede, waarvan afskrifte aan die lede van die Raad versprei is. 'N Afskrif word aangeheg by die amptelike afskrif van hierdie notule.
Drie onderwerpe is veral bespreek, maar sonder formele aksie:
Die finansiering van die Instituutgebou
Na -oorlogse personeelprobleme in Fisika
Behoefte aan beter publisiteit tydens samelewingsvergaderings.
VIII. Verslag van redakteurs van Instituutjoernale.
Hersiening van wetenskaplike instrumente.
Mnr. Barton het aan Harnwell gemeld dat die vraag na samewerking met 'n nasionale instrumente -samelewing met betrekking tot die RSI binnekort kan ontstaan ​​dat talle plaaslike organisasies wat belangstel in plantbeheerinstrumente, eerder as wetenskaplike instrumente, op die punt is om saam te werk 'n nasionale organisasie. Mnr. Harnwell het ook die vraag gestel of redaksies deur die redakteur gepubliseer moet word sonder voorafgaande goedkeuring deur die raad.
Tydskrif vir Toegepaste Fisika.
Mnr. Hutchisson het meer as die helfte meer goeie koerante gerapporteer as wat hierdie tydskrif met die beperkte papiervoorraad kan publiseer.
Tydskrif vir chemiese fisika.
Mnr. Mayer beweer dat hierdie tydskrif hierdie jaar 'n "onfatsoenlike" wins getoon het, dat daar skaars genoeg papiere byderhand was om die uitgawes van 1944 in te vul, maar dat die afleiding van 'n aantal artikels oor hoë polimere, soos aangebied tydens vergaderings van die Die hoë polimeer -afdeling van die APS het in 1945 gehelp.
IX. Verslag van A.A.P.T. Verteenwoordigers van die American Council on Education.
Mnr. Gibbs het 'n verslag voorgelê waarvan 'n afskrif by die amptelike afskrif van hierdie notule aangeheg is.
Daar is gestem dat die verslag aanvaar word en dat die direkteur gevra word om aan die sekretarisse van die organisasies waarna in die laaste paragraaf van die verslag verwys word, te skryf om die wenslikheid van hierdie organisasies aan te dui om lid te word van die Amerikaanse Raad op Onderwys.
In opdrag van mnr.Gibbs, is gestem dat die kwessie van fisika met betrekking tot nasionale veiligheid, met spesiale verwysing na voorgestelde universele militêre opleiding, na die beleidskomitee verwys word vir studie en verslag aan die raad.
Meneer Cope vestig ook die aandag van die raadslede op 'n onlangse artikel deur dr. A. W. Hull oor die regte opleiding van fisici en 'n bulletin nr. 10 wat deur die Pennsylvania Conference of College Physics Teachers uitgestuur is. Hierdie nuusbrief het die opskrif "Fisika is een van die belangrikste vakke wat op hoërskool aangebied word."
Reses vir middagete is om 13:15 geneem. en die sessie hervat om 14:30.
Aanstelling van 'n finansiële komitee.
Die tesourier stel voor dat 'n finansiële komitee aangestel word, van hoogstens drie lede, verkieslik in New York, wat die komitee beskikbaar moet stel vir amptenare van die instituut vir raadpleging en advies oor enige aangeleenthede oor instituutfinansies, veral beleggings, enige vrae van rekeningkunde en vrae rakende sakeondernemings.
Op voorstel is gestem om die voorsitter te magtig om so 'n komitee vir 1945 aan te stel.
Mnr. Barton het die mening uitgespreek dat advertensietariewe in die tydskrifte van die instituut moontlik binnekort hersien moet word.
Na 'n paar besprekings is gestem om die onderwerp na die Uitvoerende Komitee te verwys.
Die direkteur lees 'n brief van dr. Marsh White en stuur 'n geskenk van 'n $ 500,00 reeks F -oorlogspaargeld van die Sigma Pi Sigma (Physics Honor Society) na die boufonds. Dr White het die hoop uitgespreek dat daar in die organisasie van die Instituut voorsiening kan wees vir studentelidmaatskap en hoofstukke vir studente.
Ondersteuning van die samewerkende komitee vir wetenskaponderrig (dr. Lark-Horovitz)
Daar is gestem dat L. W. Taylor gevra word om die Instituut in die Koöperatiewe Komitee vir Wetenskaponderrig vir 1945 te verteenwoordig, en dat Taylor se reiskoste na twee vergaderings in die jaar, vermoedelik in Chicago, deur die Instituut betaal word.
Mnr. Barton het verduidelik dat die lid van die firma Robinson & amp; Henson wat eintlik die regswerk vir die Instituut gedoen het sedert die aanstelling van die firma as advokaat, naamlik mnr. Robert E. Lawther, van die firma Robinson & amp oorgeplaas het. Henson aan die firma Bate, Loeb, Klein en Churchill, dat dit wenslik lyk dat die Instituut die dienste van mnr. die Instituut wat korrespondensie met die firma Robinson & amp; Henson aangedui het dat daar van die Instituut verwag sou word om $ 400,00 aan Robinson & amp;
Dat die Raad die afhandeling van eise van Robinson & amp; Henson en die aanstelling van die firma Bate, Loeb, Klein & Churchill as advokaat vir die Instituut vir die jaar vanaf 1 Maart 1945 magtig, mits 'n redelike houer met die nuwe ferm.
XI. Verslag van die Dagbestuur:
Die sekretaris rapporteer die optrede van die Uitvoerende Komitee tydens sy vergaderings van 14 Junie 1944 en 19 Januarie 1945 en in verskeie posstembriewe.
Op voorskrif stem die direksie goedkeuring uit vir hierdie aksies soos aangeteken in die notule van die dagbestuur.
Die sekretaris meld dat 'n resolusie wat die Uitvoerende Komitee op 8 Maart aanvaar het, meer behoorlik gerapporteer sal word na oorweging van die verslag van die Beleidskomitee.
Mnr. Barton het 'n voorgestelde begroting vir 1945 voorgelê soos goedgekeur en aanbeveel deur die Uitvoerende Komitee.
Op voorstel is gestem om hierdie begroting vir 1945 aan te neem. Afskrif van hierdie begrotingskedule is aangeheg by die amptelike notules.
XIII. Verslag van nominasiekomitee en verkiesing van beamptes.
Mnr. Gibbs, vir die nominasiekomitee, waarvan die ander lede mnre. G. B. Pegram, F. A. Firestone en L. W. Taylor was, het die volgende benoemings van beamptes vir 1945 gerapporteer:
Voorsitter P. E. Klopsteg
sekretaris Wallace waterval
Tesourier G. B. Pegram
Assistent -tesourier H. A. Barton
Assistent -tesourier vir betaalstaatrekening Madeline M. Mitchell
Adviseur oor publikasies J. T. Tate
Op voorstel is daar sonder beswaar gestem om die Sekretaris te vra om 'n stembrief vir die genomineerdes te maak, soos vermeld. Die sekretaris het die stembrief aangemeld. Mnr. Gibbs, wat op versoek as tydelike voorsitter optree, verklaar dat die genomineerdes verkies is in hul verskillende ampte om te dien tot die einde van die volgende jaarvergadering van die raad.
Meneer Klopsteg hervat die stoel.
Op voorstel van mnr. Gibbs het die raad die volgende besluit aangeneem:
Dat die Raad Dean Pegram dankbaar bedank vir sy lang en getroue diens en die stimulerende invloed en leiding in die groei en instandhouding van die Instituut se sake in sy hoedanigheid as sekretaris, en dat ons opreg tevrede is dat ons met hom as tesourier sal voortgaan voordeel trek uit sy indringende insig in die begrip van die veelvuldige probleme waarmee die Instituut te doen het.
XIV. Aanstelling van komitees.
Daar is gestem dat die Voorsitter die volgende komitees vir 1945 moet aanstel:
Fisika Monografieë Komitee
Fisika Boufonds Komitee
Raad vir Toegepaste Fisika
Finansiële Komitee (sien X hierbo)
XV. Juffrou Mitchell en meneer Tate is met respek gevra om hulself tydelik afwesig te maak. Die opmerkings wat dan gemaak is oor die groot rol wat elkeen in die suksesvolle ontwikkeling van die Instituut ingeneem het, veral die unieke rol wat juffrou Mitchell gespeel het, kon hul beskeidenheid ernstig belemmer het as hulle teenwoordig was.
Daar is eenparig gestem dat hoewel juffrou Mitchell gereël het om einde Junie te vertrek, haar diens tot einde Augustus, met vakansie vanaf einde Junie, voortgesit sal word, benewens enige vakansie waarop sy andersins geregtig kan wees.
Daar is ook gestem dat 'n bedrag van ongeveer $ 200,00 bestee moet word aan 'n geskikte huweliksgeskenk, verkieslik silwer, vir juffrou Mitchell.
XVI. Verslag van die Beleidskomitee.
Hierdie "voorlopige verslag van die beleidskomitee oor die reorganisasie van fisika", waarvan die afskrif aangeheg is by die amptelike afskrif van die notule, is deur die raad ter bespreking geneem. Mnr. Tate, voorsitter van die beleidskomitee, het kortliks oor die doelwitte van die verslag gepraat en beklemtoon dat dit as 'n voorlopige verslag beskou moet word, wat die beleidskomitee hoop om 'n kragtige bespreking uit te voer.
Die heer Barton het aan die raad gesê dat afskrifte van hierdie verslag aan die sekretaris van elke lidgenootskap gestuur is vir verspreiding aan die beheerraad van die genootskap.
In die bespreking van die algemene kenmerke van die verslag is die vraag gestel of die voorstelle van die verslag, soos sommige daarvan voorkom, omskryf word in die oortuiging dat 'n herorganisasie van fisici gerig moet wees op die bereiking van een sterk gesentraliseerde organisasie. , iets soos die American Chemical Society, met die huidige samelewings wat filiaal word.
Na 'n algemene bespreking is die aanbevelings in Deel II van die verslag (bl. 2 en 3) een vir een bespreek en 'n informele stemming oor goedkeuring of afkeuring van sommige items is geneem.
By 'n informele stemming het 7 gunstige en 3 ongunstige stemme gekry.
Daar is ooreengekom dat die woorde "word nog nie deur die lidgenootskappe uitgevoer nie" met voordeel kan vervang word deur "dit kan die beste uitgevoer word deur 'n algehele agentskap".
Stem saam dat dit in die bewoording goed verduidelik kan word
2. en 3. Geen stemming oor goedkeuring nie, maar geen verandering word voorgestel nie, behalwe op II. c, 3, is daar ooreengekom dat die eerste reël beter sou wees: "Stel die Instituut op as bemiddelaar in voorstelle van alternatiewe metodes om aktiwiteite in nuut -ontwikkelende fisiese velde te organiseer om te bepaal watter aangeneem sal word."
Die tweede paragraaf van III. a. wat die oprigting van 'n kantoor van president van die Instituut voorgestel het, is bespreek en informeel gestem. Geen stemme het die voorstel van die president bevoordeel nie, 3 was daarteen gekant.
Daar is uitgebreide bespreking van die voorstelle in III b. wat die inhoud van die voorgestelde "Algemene Tydskrif" betref. Dit lyk asof daar ooreengekom is dat slegs 'n redakteur plus ervaring met die tydskrif in detail kan voorspel watter onderwerpe 'n joernaal van aard moet wees vir fisici.
Aanbeveling van die Uitvoerende Komitee.
Aan die einde van die bespreking van die verslag is die sekretaris versoek om 'n besluit met aanbeveling aan die direksie voor te lê wat die uitvoerende komitee op 'n gesamentlike vergadering met die beleidskomitee op die voorafgaande dag, 8 Maart, voorgelê het.
In ooreenstemming met die aanbeveling van die resolusie van die Uitvoerende Komitee het die Raad besluit om die volgende resolusie aan te neem:
BESLUIT dat die Direksie in beginsel ooreenstem met die doelwitte in die Voorlopige Verslag van die Beleidskomitee, en dat die Raad, ingevolge Afdeling IV van die Verslag, die Beleidskomitee magtig om komitees aan te stel soos daarin voorgestel, asook om sodanige konferensies van fisici, wat wenslik is vir konsultasie oor hersienings of ontwikkelings van die voorlopige verslag en dat die raad die beleidskomitee versoek om die resultate van sy verdere werk deur die uitvoerende komitee aan die raad bekend te maak.
Vandag in die geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog — 9 Maart 1940 & 1945
80 jaar gelede — 9 Maart 1940: Franse militêre intelligensie neem die toestemming van swaar water by die Norsk Hydro -aanleg in Telemark, Noorweë, in besit van die Noorweërs.
Nuwe liedjie in die top tien: "When You Wish upon a Star" van Walt Disney's Pinocchio.
75 jaar gelede - Mrt. 9, 1945: In die nag van 9 tot 10 Maart loods die Amerikaanse B-29's die eerste groot nagaanval op lae hoogte op Tokio-97 000 word dood in die mees vernietigende lugaanval van die hele oorlog.
Op Iwo Jima stoot Amerikaanse mariniers 'n groot banzai -selfmoordaanval af en bereik die verre kus, wat Japannese magte verdeel.
In Fort Devens, MA, staak bestellings van swart vroue se weermagkorps in die hospitaal om te protesteer oor die gebrek aan geleentheid vir tegniese opleiding.
The Remagen Bridgehead (US Army Armour School Study)
Plaas deur David Thompson & raquo 28 Mei 2005, 06:16
DIE REMAGEN BRUGKOP
7-17 Maart 1945
NAVORSINGS- EN EVALUERINGSDIVISIE
DIE GEWAPENDE SKOOL
DIE DOEL VAN HIERDIE STUDIE is om alle beskikbare feite wat verband hou met die Remagen Bridgehead -operasie in te samel, om hierdie data te versamel in gevalle van teenstrydige verslae, en om die verwerkte materiaal in so 'n vorm aan te bied dat dit effektief deur 'n instrukteur gebruik kan word om 'n tydperk van onderrig. Die gegewens waarop hierdie studie gebaseer is, is verkry uit onderhoude met personeel wat aan die operasie deelgeneem het en uit na -aksieverslae wat in die bibliografie verskyn.
Dit is 'n publikasie van die gepantserde skool en is nie die amptelike departement van die weermaggeskiedenis van die Remagen -operasie nie.
Daar moet onthou word dat die Remagen -operasie 'n voorbeeld is van 'n vinnige en suksesvolle uitbuiting van 'n onverwagte oorlogsvoorval. As sodanig kom die onvermydelike verwarring van feite en die normale mis van oorlog meer algemeen voor as gewoonlik. Die afwesigheid van spesifieke, gedetailleerde voorafgaande planne, die gereelde bevelveranderings en die aanvanklike gebrek aan 'n geïntegreerde mag maak die besonderhede van die operasie die moeilikste om te evalueer en die motiewe van sommige besluite nogal duister. Die operasie het begin as 'n tweebataljon-aksie en het binne 'n week gegroei tot 'n operasie met vier afdelings. Eenhede is aanvanklik in die brughoof in diens geneem, soos dit beskikbaar was, waar dit die nodigste was: 'n aksie wat gereeld regimente verbreek het. In gevalle van teenstrydige weergawes van die aksie, het die skrywers van hierdie studie elke aksie en elke aksietyd wat in die studie ingesluit is, nagegaan en die verskillende verslae geëvalueer om tot die mees waarskynlike gevolgtrekkings te kom.
Die volgende opmerkings is ingesluit in hierdie studie van die operasie ten bate van diegene wat sal volg en wat moontlik gekonfronteer kan word met die verantwoordelikheid om onmiddellike, ter plaatse besluite te neem wat verreikend is en wat hoër klasse behels. van bevel.
Die besonderhede van die operasie is waardevol en moet bestudeer word, aangesien baie waardevolle lesse daaruit geleer kan word. In hierdie studie, wat krities moet wees, moet die student hulle benader deur 'in die situasie in te werk', dit wil sê deur 'n duidelike geestelike beeld te kry van die situasie soos dit op die tydstip was.
Die operasie is in die eerste plek 'n uitstekende bewys dat die Amerikaanse beginsels van oorlogvoering, met die klem op inisiatief, vindingrykheid, aggressiwiteit en bereidwilligheid om groot risiko's te neem vir goeie resultate, gesond is. Die bevelvoerder moet sy bereidheid om die groot risiko's te aanvaar baseer op sy vertroue in sy troepe.
Die bevelvoerders van elke groep van die groep wat onnodige risiko's loop, is onbeskof, ondeurdag en dom. Vandaar die behoefte en waarde van goeie opleiding.
In hierdie spesifieke operasie het die hele bevelsketting van die individuele soldaat, groep, peloton en verder deur die hoogste rang, SHAEF, die kans gesien en onwrikbaar deurgejaag na die suksesvolle teregstelling daarvan.
Dit is onmoontlik om dit te beklemtoon as 'n illustrasie van die Amerikaanse tradisie en opleiding.
Die militêre geskiedenis is propvol voorvalle waar wonderlike geleenthede nie aangegryp is nie, met die gevolglike mislukking.
Die feit val op dat positiewe, energieke aksies gevolg is om oor die weg te kom. Die verkeersknope, die weer, die padnette, die verandering van planne, het niemand afgeskrik van die primêre taak om oor die Ryn te kom en hierdie wonderlike geleentheid te benut nie. Die resultate is geskiedenis.
'N Ander gedagte. Toe 'n verslaggewer sersant Drabick, die eerste soldaat oor die brug, vra: "Is die beslaglegging op die brug beplan?" 'Ek weet nie daarvan nie, al wat ek weet, is dat ons dit geneem het,' was sy antwoord. Dit som dit in 'n neutedop op. Soveel vir die operasie.
Dit kan goed wees vir toekomstige waarde om te raai wat sou gebeur het as die operasie misluk het. Aanvaar vir hierdie doel dat die brug 24 of 36 uur nadat die aanvanklike troepe oorgesteek het, afgekom het van vertraagde tydbomme of van lugbomaanvalle of die direkte artillerievuur, wat die eerste paar dae uiters akkuraat was. Dit het eintlik op 17 Maart in duie gestort.
Daardie troepe wat reeds daar was, sou verlore gegaan het.
Sou die bevelvoerders wat die besluite geneem het, hewig gekritiseer word?
My doel met hierdie vraag is om bespreking te skep. My hoop is dat u denke sal lei tot die antwoord dat hulle nie sou nie.
Bevelvoerders moet nie net vertroue hê in diegene onder hulle bevel nie, maar ook in diegene onder wie hulle dien.
In hierdie spesifieke geval het ons hierdie vertroue gehad.
Generaal -majoor, VSA
Voorheen bevelvoerder, 9de Armd Div
Vertelling ---------------------------------------- 6
Opsomming van bedrywighede --------------------------------------- 921
Bibliografie -------------------------------------------- 23
I Gedetailleerde eenheidsbeskikkings ------------------------------------ 24
II Vyandorde van die geveg ------------------- 39
III Ondervraging van generaal Bayerlein, kommandant -generaal, LIII Korps. 11-41
IV Name van eenheidsbevelvoerders ---------------------------------- 45
V kaarte ------------------------------- 47
No 1 Eerste weermagplan
Beslaglegging op Ludendorfbrug nr. 2
3 Opbou en gedrag van die brugkop
Nr. 4 Situasie 102400 Maart 45
Nr. 5 Situasie 132400 Maart 45
Nr. 6 Situasie 162400 Maart 45
Nr. 7 Kaart van Remagen en omgewing
VI Ludendorfbrug, 27 Maart 48
Die vestiging en die opbou van die REMAGEN BRIDGEHEAD
Opgestel deur die afdeling Navorsing en Evaluering, The Armoured School.
INLEIDING: Beslaglegging op die Ludendorf -brug.
Op 071256 Maart 1945 het 'n taakspan van die 9de pantserdivisie van die Verenigde State uit die bos uitgebars op die blapse wat uitkyk op die RYNRIVIER by REMAGEN (F645200)*en die LUDENDORF BRIDGE ongeskonde oor die RYN sien staan. Luitenant-kolonel Leonard E. Engeman, die taakmagbevelvoerder, het onder sy bevel gehad: een peloton van die 89ste verkenningskader, die 14de tenkbataljon (-geselskappe B en C), die 27ste gepantserde infanteriebataljon en een peloton kompanie B, 9de Pantseringenieursbataljon.1 Oorkant die rivier lê die hartland van Duitsland, en vermoedelik die georganiseerde verdediging van die RYN. Luitenant -kolonel Engeman se oorspronklike bevele was om REMAGEN (F645200) en KRIPP (F670180) op te neem. In 'n ontmoeting tussen die bevelvoerende generaals, die 9de pantserdivisie en die gevegsopdrag B van die afdeling, is daar egter besluit dat as die LUDENDORF BRUG by REMAGEN begaanbaar was, bestry kommando B dit 'sou gryp'. Hierdie inligting is aan luitenant -kolonel Engeman gestuur
Ongeveer 062300 Maart het die bevelvoerder van die III Corps, generaal -majoor Milliken, telefonies vir generaal -majoor Leonard gesê: "U sien die swart streep op die kaart. effek. Dit het verwys na die brug.
Die plan van aanranding soos opgestel deur die kolombevelvoerder en later uitgevoer, was 'n aanval op REMAGEN (F6420) deur een kompanie afgetrapte infanterie en een troepe tenks, gevolg deur die res van die mag in die roete -kolom en ondersteun deur aanvalsgewere en mortiere uit die omgewing van (F63: 3204). 3 Hierdie plan het die noodsaaklikheid vermy om voertuie binne die kolom voor die tyd van die aanval te verskuif. Die plan het verder bepaal dat die aanvalstankspeloton 30 minute na die infanterie moes uittrek, met die twee magte wat by die oostelike rand van die stad aansluit en 'n gekoördineerde aanval sou uitvoer vir die vang van die brug. 3 Terwyl vyandelike troepe en voertuie destyds nog oos oor die brug beweeg het (1256), het die kolombevelvoerder versoek dat daar op die brug geskiet moet word met
*Vir alle kaartverwysings in hierdie studie, sien Kaarte, bylae
1 Verklaring van luitenant -kolonel Engeman, CO, 14de tenkbataljon.
2 After Action Report, CCB, 9th Armoured Division, Maart 1945, bladsy 8.
3 Na aksieverslag, 14de tenkbataljon, Maart 1945, bladsy 12.
die dubbele doel om ongevalle aan te rig en om vernietiging van die struktuur te voorkom. Hierdie versoek is geweier weens die moeilikheid om die infanterie en artillerie tydens die aanval op die stad te koördineer
Kompanjie A, 27ste Armoured Infanterie Bataljon, het om 1350 uitgetrek na die roete wat van (F629204) na (F635204) loop. Om 1420 verlaat die 90 mm-peloton van Kompanjie A, 14de Tenkbataljon, die bos by (F632204) en begin die steil, kronkelende, boomryke pad wat REMAGEN binnekom (F639201) binnekom. 2 Die tenkpeloton kom by die aan die rand van die stad voor die infanterie, en sonder verset, het ons die stad ingevaar.Die infanterie, toe hulle by die rand van die stad aankom, kon sien hoe die tenks al in die rigting van die brug beweeg, sodat dit langs die hoofweg suidwes deur die middel van REMAGEN volg.l Die stad lyk verlate - die enigste weerstand wat teëgekom is, was klein hoeveelheid vuurwapens vanuit die stad2 en sporadiese vuur van 20 mm-flakgewere wat die dwarsstrate van posisies langs die oostelike oewer van die rivier omhul.3 Die tenkpeloton bereik die westelike punt van die brug om 1500 2 gevolg kort deur die geselskap van infanterie. Teen 1512 was die tenks in posisie aan die westelike punt van die brug en bedek dit die brug met vuur. Terselfdertyd het 'n lading op die paadjie naby die westelike punt van die brug afgegaan, kort daarna 'n ander lading, twee derdes van die pad. Die eerste lading het 'n groot gat in die vuilweg geblaas wat van die pad tot by die brug geloop het, die tweede het 'n hooflid van die brug beskadig en 'n gat van 30 voet in die brugstruktuur geblaas. 'N Gat in die brugvloer wat die Duitsers herstel het, het die brug tydelik onbegaanbaar gemaak vir voertuie.4 Die aanvalsgewere en mortiere het op hierdie tydstip (1515) met wit fosfor begin afvuur op die stad ERPEL (F647205) in 'n poging om 'n rookskerm oor die brug. 'N Sterk, stroomop wind het volledige sukses verhoed, maar die aanvallende mag is gedeeltelik verberg. 5 Die gebruik van brandende wit fosfor het die verdedigers gedemoraliseer en tot bedekking gedryf. Die res van Kompanie A, 14de tenkbataljon, het by die brug aangekom en in stroomposisie van die brug afgeskiet. Die 27ste Armoured Infanterie Bataljon, minder Kompanie A, het in die stad afgeklim en voorberei om die brug aan te val. '
In 1520 het 'n gevange Duitse soldaat berig dat die brug om 1600 daardie dag geblaas sou word. Hierdie inligting, wat blykbaar algemeen bekend was, is deur verskeie burgers van REMAGEN (F6420) gestaaf.
Om die aanvanklike besluit om 'n brughoof oor die RYN te vestig en die daaropvolgende besluite van hoër bevelvoerders om die operasie te benut, behoorlik te evalueer, is dit nodig om die operasieplan destyds te verstaan. Die missie van die 9de Pantserdivisie was om ooswaarts na die RHINE te gaan en dan suid te sny en brugkoppe oor die AHR RIVER voor te berei om suid voort te gaan vir 'n skakel met die Derde Leër. Combat Command B, 9de Pantserdivisie, was aan die noord- en oostelike flank van die afdeling, belas met die uitvoering van die divisiesending binne die gebied van die gevegsopdrag. Die taakspan onder bevel van luitenant -kolonel Engeman was natuurlik een van die slagmagte van die gevegsbevel. Geen spesifieke bevel is aan iemand uitgereik om op 'n RHINE -brug beslag te lê en in die ooste aan te val nie. Die besluit om die brug oor te steek en die brughoof op te bou, vereis 'n bevelbesluit by elke klas-'n besluit wat nie so duidelik was as wat dit met die eerste oogopslag lyk nie.
1 Verklaring van luitenant -kollega Engemnan, CO, 14de tenkbataljon.
1 Verslag, Bataljon, 1945, 12.
2 Na aksie 14de Tank Tank -bladsy
3 Verklaring van Maj Cecil E. Roberts, S-3, 14de tenkbataljon.
4 Verklaring van luitenant John Grimball, 1ste peloton, Kompanjie A, 14de tenkbataljon.
5 Na aksieverslag, 14de tenkbataljon, Maart 1945, bladsy 13.
Dit is waarskynlik dat baie min plekke langs die hele deel van die RYN minder geskik was vir 'n grootskaalse rivieroorgang. Vanuit 'n taktiese oogpunt was die REMAGEN BRIDGE op die noordelike skouer van 'n vlak oprit teen die vyand se kant van die rivier. Die grond op die oostelike oewer het skerp uit die rivier gestyg en verder gestyg deur ruwe beboste heuwels vir 5000 meter in die binneland. Die primêre padnet bestaan ​​uit 'n rivierpad en twee bergbrugpaaie, wat maklik geblokkeer kan word. Uit 'n verskaffings- en versterkingsoogpunt was die brugterrein naby die suidelike grens van die weermag. Slegs een primêre pad het REMAGEN vanuit die weste ingeloop, en die pad het nie langs die normale toevoeras geloop nie, en daar was ook geen voorraadaanbod by die kruispunt in afwagting van 'n kruising op daardie stadium nie. Soos voorheen gesê, was die besluit dus nie so voor die hand liggend as wat dit eers blyk nie. Die moontlikheid om krag oor die rivier te plaas net om die brug te laat val en die mag wat uitgeroei word, het die waarskynlike bereik. 'N Negatiewe besluit wat die moontlikheid om die brug te gryp sou vergeet het, terwyl dit die uitvoering van die opdrag sou verseker, sou maklik gewees het. Waarskynlik die belangrikste opmerking wat tydens die hele operasie opgemerk is, is dat elke bevelgroep iets positiefs gedoen het, wat nie net 'n hoë mate van inisiatief toon nie, maar ook die buigsaamheid van die gees by bevelvoerders waarna alle leërs streef, maar wat hulle te selde bereik.
In 1550 bereik Kompanie A, 27ste Armoured Infantry Battalion, die oostelike oewer van die rivier, gevolg deur kompanie B en C. 2 Die kruisings is onder sporadiese vuur gemaak deur 20 mm-flakgewere en ongekoördineerde vuurwapens van beide kante van die rivier.2 Die gewere van Kompanjie A, 14de tenkbataljon, het die Duitse verdedigers van die brugpadoppervlak en van die klippype van die brug verdryf. Daarbenewens het die tenks die flakgewere op die oostelike oewer aangewend wat die kruising teenstaan. 3 Toe hulle die verste oewer bereik, draai Kompanie A, 27ste Armoured Infanterie Bataljon, stroomaf en begin met ERPEL (F647207) vee. Kompanjie B het die kranse onmiddellik noord van die skaal afgeskaal en op HILL 191 (F645208) beslag gelê terwyl Kompanie C in die rigting van ORSBERG (F652216) aangeval het. Hierdie ingenieurs, wat vinnig oor die brug beweeg, sny elke draad in sig en gooi die plofstof in die rivier. 4 Geen effektiewe herstelwerk aan die brug kon egter tot in die donker gedoen word nie, weens uiters akkurate en hewige vuur van die skerpskutters wat aan albei oewers van die rivier gestasioneer was.
Toe die voorste elemente die verste oewer bereik, het CCB per radio 'n opdrag ontvang dat missies na die ooste laat vaar word: "Gaan suid langs die westelike oewer van die RYN." Om 1615 het die bevelvoerende generaal, bestry kommando B, 'n bevel ontvang wat op 71050 Maart deur die afdeling G-3 aan sy skakelbeampte uitgereik is, wat bestry het dat Combat Command 13 'ten minste een brug oor die AHIR RIVER in beslag moet neem of, indien nodig, moet bou' die Combat Command B -sone en gaan ongeveer vyf kilometer suid van die AHIR tot stilstand daar en wag vir verdere bevele. "
By ontvangs van hierdie bevel het generaal Hoge besluit om voort te gaan met die ontginning van die brughoof totdat hy met die bevelvoerende generaal, 9de Pantserdivisie, kon vergader. Teen 071650 Maart het die divisie- en Combat Command B -bevelvoerders vergader by BIRRESDORF (F580217) en die afdeling
l Na aksieverslag, 14de tenkbataljon, Maart 1945, bladsy 13.
2 After Action Report, 27ste Armoured Infanterie Bataljon, Maart 1945, bladsy 6.
3 Verklaring van luitenant John Grimball, 1ste peloton, Kompanjie A, 14de tenkbataljon.
4 After Action Report, CCB, 9th Armoured Division, Maart 1945, bladsy 9.
5 Verklaring van Maj Cecil E. Roberts, S-3, 14de tenkbataljon.
bevelvoerder beveel Combat Command B om die brughoof te beveilig en uit te brei 1 Task Force Prince by SINZIG wat deur Combat Command A en Task Force Robinson in die noorde opgelos moet word om gedek te word deur een troep, 89ste verkennings eskaderafdeling wat verantwoordelik is aan die westekant van die brug . 2 Dit wat vir die brugkop vrygestel is, dwing die volgende eenhede:
Maatskappy C, 656th Tank Destroyer Battalion.
Troep C, 89ste verkenningskader.
52d Gepantserde Infanterie Bataljon.
1ste Bataljon, 310ste Infanterie.
1 peloton, Kompanie B, 9de Pantseringenieursbataljon.
Bepalings is getref om hierdie eenhede na hul gebiede te lei, en 'n tydskedule vir kruising is opgestel
Die bevelpos van die brughoofmag was op 1605 in REMAGEN 200 meter wes van die brug vasgestel. Die bevelvoeringspos van die gevegsbevel is om 1200 by BIRRESDORF (F580217) gevestig.
In 1855 het die bevelvoerder van die brughoof bevele van Combat Command B ontvang om die hoë grond rondom die brugkop te beveilig en om alle paaie wat uit die ooste na die brugkop lei, veilig te myn. Boonop is hy ingelig dat die nodige troepe wat nodig was om hierdie missie uit te voer, op pad was en dat die afdeling die agterkant van die taakspan sou beskerm.
'N Platon wat van die Kompanjie D, die 14de tenkbataljon, afgeklim het, het die gebied tussen die spoorweg en die bos op die hoë grond wes en suid van REMAGEN gevee. Hierdie werk, wat in 2040 voltooi is, het die flakgewere stilgemaak en die skerpskutters wat die ingenieurs wat aan die brug werk, geteister het, verdryf.
Laat die aand het American Air 'n Duitse bevel onderskep wat 'n swaar bombardement op die brug op 080100 Maart sou rig. Die slegte weer het die Duitse vliegtuie egter van die grond af verhinder. 2
Gedurende die nag het die twee paaie wat na REMAGEN lei vanaf BIRRESDORF in die weste en SINZIG (657164) in die suide, asook die strate van die stad, eers verstop geraak deur verkeer deur eenhede van die gevegsopdrag wat haastig bymekaargemaak is, en later deur versterkings opgejaag deur III Corps.
Die nag was reënerig en baie donker, wat alle pogings van alle betrokkenes vereis het om die verkeer glad te laat beweeg. Die herstelwerk aan die brug, wat teen middernag voltooi is, het eenrigtingvoertuie toegelaat. verkeer. Kompanjie A van die 14de tenkbataljon, minus die 90 mm-peloton, het suksesvol oorgesteek en kompanie C, 656ste tenkvernietigingsbataljon, het gevolg. Die voorste tenkvernietiger het in die donker van die tydelike aanloopbaan op die brug gegly en tussen twee dwarslengte van die struktuur vasgeklem en sodoende al die voertuigverkeer vir 'n tydperk van drie uur gestuit. Teen 080530 Maart, toe die tenkvernietiger uiteindelik van die brug af gesleep is, belemmer die verkeersknoop beweging tot by BIRRESDORF (580217). 5
Gedurende die volgende 24 uur het die volgende aangewese eenhede die brug oorgesteek:
Kompanjie A, 14de tenkbataljon, minder as 'n peloton, het 'n padblokkade oorgesteek by (F642211) en een by (F656203).
1 After Action Report, 9de Pantserdivisie, Maart 1945,
2 Verklaring van generaal -majoor Leonard. bladsye 19, 20.
3 Na aksieverslag, 14de tenkbataljon, Maart 1945, bladsy 14.
4 Na aksieverslag, 14de tenkbataljon, Maart 1945, bladsy 13.
5 After Action Report, CCB, 9th Armoured Division, Maart 1945, bladsy 10.
52d Gepantserde Infanterie Bataljon, afgeklim, het oor die brug begin. Die bataljon het sy bevelpos by ERPEL F647207) om 0630 gevestig en die noordelike helfte van die omtrek oorgeneem van U N K E L (F634224) na (F652227) .1
1ste Bataljon, 310de Infanterie, het die hoë grond suid van die brug rondom OCKENFELS (F673200) oorgesteek en beset om die vyand se gebruik van die plek vir waarneming op die brug te ontken.
14de tenkbataljon, minder kompanie A, het oorgesteek en in mobiele reserwe gegaan
Gedurende die res van die dag van 8 Maart het die 47ste Infanterie, 9de Infanteriedivisie, verdedigende posisies oorgeneem na die ooste en noordooste van die 27ste en 52d gepantserde infanteriebataljon. Teen hierdie tyd was die brugkop ongeveer een kilometer diep en twee myl breed.
Na die 47ste Infanterie het die 311ste Infanterie, 78ste Afdeling, die rivier oorgesteek en na 'n vergaderingsgebied gegaan by (F647213) .3,4
Gedurende die nag van 8-9 Maart het verkeersopeenhopings in REMAGEN so erg geword dat slegs een bataljon van die 60ste infanterie die rivier kon oorsteek. Een van die oorsake van die toenemende verkeersprobleme was die byna aanhoudende artillerievuur wat op die brug en brughoof val, en die lugaanvalle in die gebied.5,6 Die bevel van die brugkop het in 26 uur twee keer verander. Op 080001 Maart neem die bevelvoerende generaal, Combat Command B, 9th Armoured Division (General Hoge), die bevel oor die magte oos van die RHINE. Gedurende die nag van 7-8 Maart het hy alle bevelposte van eenhede met troepe oor die rivier na die oostelike oewer verhuis, sodat 'n gekoördineerde geveg kon voortgaan, selfs al sou die brug waai. Op 090235 Maart neem die bevelvoerende generaal, 9de Infanteriedivisie (generaal Craig) die bevel oor die magte van die brughoof en stuur die operasie tot die uitbreek op 22 Maart. 7
l Na aksieverslag, 52d Armoured Infanterie Bataljon, bladsy 3.
2 Na aksieverslag, 14de tenkbataljon, Maart 1945, bladsy 15.
3 After Action Report, CCB, 9th Armoured Division, Maart 1945, bladsy 9.
4 After Action Report, CCB, 9th Armoured Division, Maart 1945, bladsy 10.
5 Na aksieverslag, 9de Pantserdivisie, Maart 1945, bladsy 20.
6 Verklaring van luitenant John Grimball, Kompanie A, 14de tenkbataljon: ". Die eerste ronde Duitse artillerie wat op die brug afgevuur is, het die oggend van 8 Maart omstreeks 1030 of 1100 uur ingekom. Ek onthou dit baie duidelik. "
7 After Action Report, CCB, 9th Armoured Division, March 1945, bladsye 10, 11.
NARRATIEF: Opbou en optrede van die brugkop
Teen die tyd dat die 9de Infanteriedivisie die bevel oor die brughoof oorgeneem het, was dit 'n groot poging. Die aktiwiteite wat toe die toneel oorheers het, was drievoudig: (1) die nabybeskerming van die brug en die bou van bykomende kruisings (2) die vergroting van die brughoof en (3) die versterking van die troepe oos van die RHINE. Om hierdie probleme en die oplossing daarvan korrek te verstaan, moet u 'n paar dae terugstap en die progressiewe situasie bestudeer.
In die sone van die 9de Infanteriedivisie het die 47ste Infanterieregiment ongeveer drie myl verby HEIMERZHEIM (F4135) gery, 'n wins van vyf myl. Die 60ste Infanterie val deur die 39ste Infanterieregiment aan en vorder ook ongeveer vyf myl na BUSCHHOVEN (F4631), wat gevange geneem is. Beide Combat Command A en Combat Command B van die 9de Pantserdivisie het vroegoggend in die suidooste aangeval en die aanval deur die dag en nag voortgesit om nege of tien myl te vorder. Alhoewel Combat Command A 'n aantal ure in die stad RHEINBACH (F4425) gehou is, het dit die laat oggend verower en teen middernag VETTELHOVEN (F5219) en BOLINGEN (F5319) geneem. Combat Command B het MPIEL (F4230) en MORENHOVEN (F4430) gevange geneem en teen 1530 STADT MECKENHEIM (F4925) binnegekom.
Die 78ste Infanteriedivisie se 311ste Infanterie, wat die suidelike grens van die korps na die V Corps -gebied oorgesteek het om verkenning te verrig en die suidelike flank van die korps te beskerm, is vroeg deur elemente van die V Corps verlig en in die ooste aangeval. Die regiment het tot vyf myl gevorder na MERZBACH (F4322), QUECKENBERG (F4022), LOCH (F4022) en EICHEN (F4216).
As gevolg van die veranderinge van die korpsgrense wat die Eerste Amerikaanse weermag gedurende die nag 5-6 Maart gerig het, is die rigting van die aanval na die suidooste verander, met gevolglike veranderinge in die afdelingsgrense en doelwitte. Die suidelike grens van die 1ste Infanteriedivisie is suidwaarts verskuif sodat die stad BONN (F5437) binne die afdelingsone val, en die afdeling is aangesê om BONN in beslag te neem en die RHINE RIVER -brug op daardie plek deur 'n vuur te sny. Die suidelike grens van die 9de Infanteriedivisie is ook na die suidooste gedraai sodat die stede BAD GODESBURG (F5932) en LANNESDORF (F6129) sy doelwitte geword het, en die 9de Pantserdivisie is aangesê om REMAGEN (F6420) en kruisings oor die AHR -RIVIER in beslag te neem. in die omgewing van SINZIG (F6516), HEIMERSHEIM (F6016) en BAD NEUENAHR (F5716). Die 78ste Infanteriedivisie is aangestel om kruisings oor die AHR -RIVIER by AHRWEILER (F5416) en plekke wes van AHRWEILER (F5416) in beslag te neem, en is opdrag gegee om die III Corps se regterflank te beskerm. Alle afdelings was daarop gemik om die vyand van die westelike oewer van die RHINE RIVER in hul onderskeie gebiede te verwyder, en alle artillerie het gesê dat pozit of tydsekerhede slegs gebruik sou word op RHINE RIVER -brûe.
Gedurende die nag van 6-7 Maart was die 9de Pantserdivisie daarop gerig om sy grootste pogings te doen na die dorpe REMAGEN en BAD NEUENAHR, en is meegedeel dat die sluiting van die RHINE-RIVIER by MEHLEM (F6129) van sekondêre belang is.
Teen 1900 het die eerste Amerikaanse leër, onder bevel van luitenant -generaal Courtney H. Hodges, die lugmag versoek om nie BONN of BAD GODESBURG te bombardeer nie. Daar is ook versoek dat al die RHINE RIVER -brûe in die III Corps -sone uitgesluit word van bombardemente, alhoewel daar geen beswaar gemaak is teen die aanval van veerplekke, pontonbrue, bote of bote wat gebruik word om mense en toerusting oor die RHINE -RIVIER te vervoer nie.
Die bevelpos van die III Corps het om 1200 by ZULPICH (F2333) geopen.
Corps het sy vinnige opmars van die vorige dag voortgesit en van vyf tot 12 myl langs sy hele voorkant gery om die spoorwegbrug oor die RYNRIVIER by REMAGEN (F6420), asook 'n aantal kruisings oor die AHR -RIVIER in die omgewing van SINZIG (F6516), BAD NEUENAHR (F5716), HEIMERSHEIM (F6016) en AHRWEILER (F5416). Op hierdie dag blyk dit dat vyandelike weerstand in duie stort, en opposisie is verstrooi sonder skynbare georganiseerde verdedigingslinies. Die min weerstand wat teëgekom is, was beperk tot dorpe, waar klein groepies met vuurwapens vuur verdedig het, hoewel die vyand by HEIMERSHEIM en BAD NEUENAHR hardnekkig verdedig het.
Teen 1400 het die III Corps 'n nuwe missie gekry toe generaal -majoor WB Kean, stafhoof van die eerste Amerikaanse weermag, die korps se kommandopos by ZULPICH besoek het met instruksies wat die korps opdrag gegee het om suidwaarts langs die westelike oewer van die RHINE RIVER te gaan en 'n aansluiting met die Derde Amerikaanse leër, wat noordwaarts in die rigting van die RHINE gery het op 'n punt slegs 'n paar kilometer suid van die regterflank van die III Corps. 'N Boodskap wat hierdie missie kanselleer, is omstreeks 1845 by die III Corps se hoofkwartier ontvang toe brigadier-generaal TC Thorsen, G-3, Eerste Amerikaanse weermag, in 'n telefoonboodskap gesê het dat "Korps beslag lê op kruisings op die AHR-RIVIER, maar nie suid beweeg nie die pad, KESSELING (F4909) STAFFEL (F5109) -RAMERSBACH (F5410) KONIGSFELD (F6011), behalwe op die eerste bevel van die Amerikaanse weermag. " 'N Tweede telefoonoproep van die Eerste Amerikaanse weermag omstreeks 2015 het III Corps ingelig dat dit van sy sending na die suide onthef is, maar dat die III Corps sy brûe oor die AHR -RIVIER sou beveilig, waar dit so gou as moontlik verlig sou word deur elemente van die 2d Infanteriedivisie (V Corps).
In die sone van die 9de Infanteriedivisie het die 60ste Infanterieregiment in die rigting van BONN aangeval, terwyl die 39ste Infanterieregiment steeds aangeval het na BAD GODESBERG (F5932). Teen middernag, na 'n paar kilometer se vooruitgang, was elemente in 'n swak posisie om BAD GODESBERG en doelwitte in die suide langs die RYN aan te val.
In die suide, in die gebied van die 79ste Infanteriedivisie, val die 309ste Infanterieregiment deur die 311ste Infanterieregiment, en vorder van agt tot tien myl teen ligte weerstand en beslaan kruisings oor die AHR -RIVIER. Die 9de Pantserdivisie, met die opdrag om REMAGEN en kruisings oor die AHR te gryp, het die oggend met Combat Command A aan die regterkant en Combat Command B aan die linkerkant uitgetrek.Die missie van Combat Command A was om kruisings by BAD NEUENAHR en HEIMERSHEIM in beslag te neem, terwyl Combat Command B REMAGEN en KRIPP (F6718) sou neem en kruisings oor die AJIR by SINZIG en BODENDORF (F6317) sou beslag lê. Combat Command B het gevolglik aangeval in twee kolomme, een in die rigting van elk van sy doelwitte, met 1ste Bataljon, 310ste Infanterie en 'n tenkvernietiger wat die linkerflank bedek. Alhoewel Combat Command A 'n skerp opposisie teëgekom het by BAD NEUENAHR, het Combat Command B feitlik niks ontmoet nie en SINZIG en BODENDORF (F6317) teen die middag gevang met ongeskonde brûe, en teen 1530 REMAGEN gevang, teen ligte opposisie. Toe die brug by REMAGEN ongeskonde gevind is, het luitenant -kolonel Leonard Engeman, wat aan die bevel was van die noordkolom van Combat Command B, beslag gelê op die brug.
Die eerste nuus van die beslaglegging op die brug het omstreeks 1700 by die III Corps se kommandopos gekom toe kolonel James H. Phillips, stafhoof, 'n telefoonoproep ontvang het van kolonel Harry Johnson, stafhoof, 9de pantserdivisie. Kolonel Phillips is in kennis gestel dat die brug ongeskonde geneem is en is om instruksies gevra. Op hierdie tydstip was die bevelvoerder van die korps by die bevelpos van die 78ste Infanteriedivisie, en hoewel die eerste Amerikaanse leër geen instruksies gegee het oor die vang van die brug nie, het kolonel Phillips opdrag gegee aan die 9de Pantserdivisie (minder CCA) om die brugkop so ver as moontlik, maar om SINZIG vas te hou. Kolonel Phillips het die inligting daarna aan generaal -majoor Milliken oorgedra, wat hierdie instruksies bevestig het en onmiddellik planne beraam het om die 47ste Infanterieregiment (9de Infanteriedivisie) te motor en dit aan REMAGEN te stuur. Die 311ste Infanterieregiment van die 78ste Infanteriedivisie is gewaarsku om na die brugkop te beweeg.
III Corps het die probleem ondervind om troepe beskikbaar te stel vir onmiddellike diens in die brughoof. Die grootste dele van al drie afdelings was betrokke. As 'n hulpmiddel moes eenhede na die brugkop geskuif word in die volgorde waarin dit beskikbaar gestel kon word. Om effektiewe beheer en eenheid van bevel te verkry, is besluit om alle eenhede aanvanklik, terwyl hulle die rivier oorsteek, aan Combat Command B, 9de Pantserdivisie, te heg om die aanvanklike brughoof te beveilig.
As gevolg hiervan het die 47ste Infanterieregiment, wat gemotoriseer was, om 2100 geheg geraak aan Combat Command B, 9th Armoured Division en die 78ste Infanteriedivisie het die opdrag gekry om die bevelvoerder, 311th Infanterieregiment, met die nodige stafoffisiere te laat rapporteer aan die bevelvoerende generaal, 9de pantserdivisie. Die 78ste infanteriedivisie is meegedeel dat III Corps op 080100 Maart vragmotors aan die regiment sou voorsien, en dat die beweging oproep sou wees van die bevelvoerende generaal, 9de pantserdivisie.
Die eerste Amerikaanse weermag, wat in kennis gestel is van die ontwikkeling van die dag, het die besluit om die brugkop te ontgin, bevestig. 'N Telefoonoproep na III Corps van First Army in 2015 bevat die inligting dat die 7de pantserdivisie onmiddellik by die III Corps verbonde was,
vir die verligting van die 9de Infanteriedivisie dat elemente van die 2de Infanteriedivisie (V Corps) die 78ste Infanteriedivisie en CCA van die Eth Armoured Division so gou as moontlik sou verlig dat 'n nuwe V-III Corps-grens onmiddellik van krag geword het en dat die Eerste Leër 'n 90 mm lugvaartbataljon, 'n loopbrug-kompanie en 'n DUKW-kompanie na III Corps gestuur het. Generaal-majoor Robert W. Hasbrouck, bevelvoerende generaal, 7de Pantserdivisie, het opdrag gekry om onmiddellik een gevegsopdrag, versterk deur een bataljon infanterie, na 'n gebied MIEL (F4230) -MORENHOVEN (F4430) -BUSCHHOVEN (F4631) -DUNSTEKOVEN ( F4333), waar dit tydelik geheg sou word aan die 9de Infanteriedivisie. Op sy beurt is die 9de Infanteriedivisie in kennis gestel van hierdie reëlings, en is aangesê dat die 60ste Infanterieregiment, na verligting deur Combat Command A, 7th Armoured Division, verbonde sou raak aan die 9de pantserdivisie.
Ander oorwegings was die behoefte aan artillerie -ondersteuning, die beskerming van die brug teen vyandelike lugaksie en sabotasie, die bou van addisionele brûe en die probleme van seinkommunikasie. Die seinplan is rondom 'n vooruitgang na die suide gebou en was nie nodig vir uitgebreide kommunikasie in die REMAGEN -gebied nie.
Artillerieplanne moes ook vinnig hersien word. Teen 2230 was een 4,5-duim geweerbataljon, een 155 mm geweer bataljon en een 8-duim haubits bataljon in posisie, gereed om vuur te lewer. Swaar interdikasiebrande rondom die brughoof is beplan.
Teen 080300 Maart het die 482d Antiaircraft Artillery Automatic Weapons Battalion die verdediging van die brug gevestig. Die Eerste Weermag het die versekering gegee dat lugdekking verskaf sou word vanaf enige basis op die vasteland of in die Verenigde Koninkryk waaruit vliegtuie die grond kon verlaat.
Die sigbaarheid gedurende die dag was redelik, met lae wolke en verspreide reën. Swaar reën het gedurende die nag uitgesak.
Aktiwiteit op 8 Maart was hoofsaaklik gemoeid met die versterking van die troepe oor die rivier so vinnig as moontlik, die uitbreiding van die brughoof en die verwydering van die vyand van die westelike oewer van die RYN.
Oos van die RYN het die vyand geen gesamentlike optrede onderneem nie. Geen teenaanvalle is geloods nie en geen georganiseerde verdediging is ondervind nie. KASBACH (F6620) en UNKEL (F6322) is gevange geneem, en aan die einde van die dag het die 1ste Bataljon, 310ste Infanterieregiment, in LINZ (F6718) geveg. Die 47ste Infanterieregiment het die rivier die middag oorgesteek en in posisies noordoos van die 52d Armoured Infantry Battalion gegaan.
Die 78ste Infanteriedivisie is gerig op 0200 om alle aanvalle wat vir hierdie dag beplan is, te kanselleer en om die AHR RIVER -brughoof vas te hou totdat verligting deur die 2de Infanteriedivisie plaasgevind het. Generaal -majoor Walter M. Robertson, kommandant -generaal, 2de Infanteriedivisie, het die 78ste infanteriedivisie -kommandopos besoek en gesê dat die verligting nie vroeër as 0815 van daardie dag voltooi kon word nie.
Op hierdie tydstip was die 309ste Infanterieregiment die enigste regiment onder beheer van die 78ste Infanteriedivisie wat eintlik verloof was. Die 310ste Infanterieregiment was voorheen verbonde aan die 9de Pantserdivisie waarmee dit tans werksaam was, en die 311ste Infanterieregiment, wat die vorige nag gewaarsku is vir beweging, was bymekaargemaak en was gereed om teen 0500 te beweeg. die 311ste Infanterieregiment het gedurende die oggend begin, en laatmiddag het die regiment gesluit in die brughoofgebied, waar dit geheg was aan die 9de Pantserdivisie.
Om 0945 word die 309ste Infanterieregiment gewaarsku om na die brugkop te beweeg, toe instruksies aan generaal -majoor Edwin P. Parker, bevelvoerende generaal, 78ste infanteriedivisie, uitgereik is, met die opdrag dat die 3de (09ste infanterieregiment, na verligting van die 2de infanteriedivisie) , vergader en marsjeer op sekondêre paaie na 'n gebied wat deur generaal -majoor Leonard, kommandant -generaal, 9de pantserdivisie aangewys is. Generaal -majoor Parker, kommandant -generaal, 78ste infanteriedivisie, het opdrag gekry dat die beheer van sy regimente aan hom terugbesorg sou word sodra hy was bereid om die bevel oor sy aksiesone in die brughoofgebied te neem. Teen 1755 is die verligting van die 309ste Infanterieregiment voltooi, en op daardie tydstip is die beheer van die sone van die 78ste Infanterie D1 -afdeling aan die kommandant -generaal oorgedra, 2d Infanteriedivisie: Teen 1815 is twee bataljons van die 309ste Infanterieregiment beveel om binne sewe uur te beweeg, en die regiment het gedurende die nag begin kruis en in die brughoof gesluit. rea die volgende dag.
Die beweging van die 7de Pantserdivisie na die gebied van die 9de Infanteriedivisie het gedurende die dag voortgegaan en om 12:35 het Combat Command A in die gebied gesluit en geheg geraak aan die 9de Infanteriedivisie. Die 1ste Bataljon, 60ste Infanterie, het teen die middag bymekaargekom en teen 9 Maart vroeg die rivier oorgesteek. Combat Command B, 7de Pantserdivisie, het om 1100 by die 9de Infanteriedivisie aangesluit, en is aangesê om gedurende die middag te beweeg om die 39ste Infanterieregiment te verlig. Teen 1715 het die bevelvoerende generaal, 7de pantserdivisie, die bevel oor die gebied oorgeneem, en al die 7de pantserdivisie -elemente, plus die eenhede van die 9de 1nfanteriedivisie wat in die gebied oorgebly het, het aan sy beheer oorgegaan.
Die verwagte aanhangsel van die 99ste Infanteriedivisie het dit dubbel belangrik gemaak dat een of ander agentskap die verantwoordelikheid dra om troepe wes van die RYN op te sit en te verskuif. Gevolglik is die bevelvoerende generaal, 9de Pantserdivisie, aangesê om hierdie funksie voort te sit. Die bevelvoerder
Generaals, 9de Infanterie en 9de Pantserdivisie, wat as 'n span saamgewerk is, wat die een troepe aan die ander voorsien het, aangesien die III Corps die prioriteit gestel het vir die bewegings van troepe wat wes van die RHINE beskikbaar was, so vinnig as wat hulle kon ontkoppel, en 'n taktiese bevelpos by REMAGEN om (1) inligting aan korpse te bespoedig, (2) advies te gee vir die oplossing van probleme wat styg, (3) ingenieursbedrywighede noukeurig te monitor en (4) toesig te hou oor verkeer en paaie te beheer. 'N Verkeersirkulasieplan is ingestel waarin verkeer ooswaarts op noordelike paaie beweeg, wat nie onder vyandelike waarneming was nie, en verkeer in die weste op suidelike roetes. Lae voertuie loop dus minder gevaar om artillerievuur te ontvang. Om te verseker dat brugverkeer nie onderbreek word deur die westelike ambulansverkeer nie, is besluit dat ongevalle deur LCVP's, DUKW's en veerbote teruggestuur word, wat binnekort in gebruik geneem is.
Weens die swak weerstoestande was die dag koud met reën en lae bewolkte vegvliegtuigbomwerpers was aan die grond gesit en kon nie die brug beskerm nie. Die vyand het egter tien aanvalle oor die brug met tien vliegtuie probeer, waarvan agt Stukas was. Teen die middag het die 482d Antiaircraft Artillery Battalion egter drie batterye by die brug gehad met drie peloton in die ooste en drie peloton op die westelike oewer van die rivier, terwyl die 413ste Antiaircraft Artillery Battalion (90 mm) in posisies op die westelike oewer en van die tien aanvallende vliegtuie is agt neergeskiet.
As gevolg van die lugaanvalle en die artillerievuur, het die ingenieurs op die brugterrein versoek dat rook aangewend word, en is daar weer versoek dat die Eerste Amerikaanse weermag 'n rookgenerator -eenheid nodig het. Omdat daar tans nie een beskikbaar was nie, is rookpotte uit alle beskikbare bronne versamel. Die 9de Pantsergroep is beveel om CDL's (soekligte op tenks) te voorsien om die brug te beskerm teen drywende myne, swemmers, rivierbote, ens. swemmers ontmoedig om die brug af te breek.
Teen die einde van die dag het die magte in die brughoof bestaan ​​uit die 27ste Armoured Infanterie Bataljon, die 52d Armoured Infanterie Bataljon, die 14de Tenk Bataljon, die 47ste Infanterie Regiment, die 311ste Infanterie Regiment, die 1ste Bataljon van die 60ste Infanterie Regiment, die 1ste en 2de Bataljons van die 310ste Infanterieregiment, Kompanjie C van die 656ste Tanksvernietigingsbataljon, Troep C van die 89ste Verkenningskader, een peloton van Kompanie B van die 9de Pantseringenieursbataljon, en een en 'n half batterye van die 482d Antiaircraft Artillerie Bataljon. Die 309ste Infanterieregiment was onderweg.
III Corps Operations Directive No. 10 is gepubliseer, wat drie doelwitte stel, bekend as die lyne rooi, wit en blou. Die beslaglegging op lyn Rooi was om te verhoed dat vuurwapens op die bruggebied gelewer word wanneer lyn White bereik is, waargeneem artillerievuur sou uitgeskakel word en die beslaglegging op lyn Blue sou verhoed dat medium artillerievuur op die brugplekke gelewer word .
Op die derde dag van die brugkopoperasie het die vyandelike opposisie oos van die RHINE aansienlik verstewig, aangesien elemente van die 11de Panzer -afdeling aan die voorkant gekontak is. Daar is berig dat vyandelike troepe gedurende die nag op die snelweg beweeg met ligte aan. Alhoewel die 311ste Infanterieregiment goeie vordering gemaak het in die noorde, waar dit 'n wins van 2000 tot 3000 meter behaal het, is daar sterk weerstand in die suide en die middel van die brughoof, en die vyand het aangeval met infanterie, tenks en vliegtuie. Vuur van alle soorte is ontvang, en swaar artillerievuur het in die omgewing van die brug geland. Gedurende die vroeë middag het 'n direkte slag op 'n ammunisie -vragmotor wat oor die brug was, aansienlike skade aangerig, wat die brug etlike ure buite werking gestel het.
In die weste van die RHINE het alle georganiseerde weerstand opgehou en omstreeks 1125 kon die 7de Pantserdivisie rapporteer dat sy gebied van grens tot grens en na die rivier van die vyand skoongemaak is. Die verligting van die 60ste Infanterieregiment is vroeg in die namiddag voltooi, en om 1300 is die regiment onthef van die verbintenis met die 7de Pantserdivisie. Die regiment, waarvan die 1ste bataljon die vorige dag oos van die RYN oorgesteek het, het gedurende die vroeë oggendure van die 10de in die brugkop gesluit. Die 39ste Infanterieregiment, nadat BAD GODESBERG (F5832) gevange geneem is, is teen 1800 deur elemente van die 7de Pantserdivisie onthef en was gereed om die volgende dag in die brugkop in te trek. Die 7de pantserdivisie is gerig na die voorpos -eilande in die RHINE -RIVIER by (F627270) en (F632270), oorkant HONNEF, en om te verhoed dat die vyand stroomop na die brugplekke beweeg.
Van die 78ste Infanteriedivisie het almal behalwe die 309ste Infanterieregiment en elemente van die 310ste Infanterieregiment, verbonde aan Combat Command A, 9th Armoured Division, die RHINE op 7 en 8 Maart oorgesteek. Die 309ste Infanterieregiment, wat op 8 Maart met sy beweging oor die rivier begin het, het laat in die middag van 9 Maart in die brugkop gesluit, en om 0930 het elemente van die 2de Infanteriedivisie in posisie gekom om die 310ste Infanterieregiment te verlig (- ) in die AHR RIVER -brugkoppe. Die verligting is omstreeks 1600 voltooi. Teen 100400 Maart het die 310ste Infanterieregiment heeltemal oorgesteek, en die enigste elemente van die 78ste Infanteriedivisie wat destyds wes van die RHINE oorgebly het, was die afdeling artillerie en onderdele.
Gedurende die oggend het die bevelpos, 9de Infanteriedivisie, by ERPEL (F647205) geopen. Die bevelvoerende generaal, 9de Infanteriedivisie, is aangesê dat elemente van die 78ste Infanteriedivisie wat tans verbonde is aan die 9de Infanteriedivisie, op 'n tyd en plek waaroor die twee afdelingsbevelvoerders ooreengekom het, terugkeer na die bevelvoerende generaal, 78ste Infanteriedivisie, en dat die bevelvoerende generaal, 78ste Infanteriedivisie, die beheer oor die noordelike sektor van die brughoof sou neem. Die bevelvoerende generaal, 9de Infanteriedivisie, het vroeg die oggend opdrag gekry om die aanval voort te sit en lyn White in beslag te neem.
Om 1015 het die 99ste Infanteriedivisie, onder bevel van generaal -majoor Walter E. Laner, geheg geraak aan III Corps, en laatmiddag het die afdeling begin inbeweeg in 'n vergaderingsgebied in die omgewing van STADT MECKENHEIEM (F4925). Teen middernag het die 393d en 394th Infanterieregimente in die gebied gesluit, en die 395ste Infanterieregiment was onderweg. Instruksies is uitgereik wat die volgende riglyne gee: (I) dat die 99ste Infanteriedivisie (-artillerie), met die 535ste Antiaircraft Artillery Battalion, die 629th Tank Destroyer Battalion, en die 786th Tank Battalion daarby, die RHINE sou oorsteek, te begin om 102030 Maart (2) dat die divisie deur elemente van Combat Command B, 9th Armoured Division sou gaan en in die suide aanval en (: 3) dat een infanterieregiment (minus een bataljon) nie gepleeg sou word nie, behalwe op bevel van die II Korps. Hierdie regiment, die 395ste, sou binne 'n uur se opmars van die brugterrein na 'n vergaderingsgebied verhuis en sou teen die aand van 11 Maart daar sluit.
Elemente van die 9de Pantserdivisie, wat sy brughoof oor die AHR -RIVIER gehou het, is beveel: (I) om voorbereid te wees om oos van die RHINE te beweeg op bevele van III Corps (2) om voort te gaan om brûe oor die AHR -RIVIER te beskerm en ( 3) om kontak te behou met die 2d Infanteriedivisie (V Corps) op die suidelike flank van die korps.
Die ingenieur van die III Corps is aangestel om alle ingenieursaktiwiteite op die brug te beheer, en sodoende die ingenieurs van die 9de Pantserdivisie van hierdie verantwoordelikheid te onthef. By die
twee keer was daar reeds twee veerbote in gebruik, en 'n derde was naby voltooiing. Die bouwerk is op 091030 Maart begin met 'n loopbrug by (F648202), en daar is beplan dat 'n swaar pontbrug stroomop by (F674186) (KRIPP) gebou sou word. 'N Kontakboom, 'n houtboom en 'n netbalk, wat ontwerp is om die brug teen voorwerpe deur water te beskerm, was stroomopwaarts van die brug in aanbou.
Vroeg in die dag is die 16de Antiaircraft Artillery Group beveel om alle artillerie -eenhede teen die lug te gebruik vir die beskerming van die brug, en gevolglik is die verdediging van die brug teen die lugvaart versterk deur die aankoms van twee ekstra bataljons. Die 109ste Antiaircraft Artillery Gun Battalion het op die westelike oewer van die RHINE in werking getree, en die 634ste Antiaircraft Artillery Automatic Weapons Battalion het oorgesteek en in posisie op die oostelike oewer gestaan.
Die bevelpos van die korps het om 1220 by RHEIN-BACH (F4425) geopen.
Aan die einde van die dag is die magte in die brughoof versterk deur die aankoms van die 309ste Infanterieregiment, die res van die 310ste Infanterieregiment, die 60ste Infanterieregiment en bykomende beskerming teen lugvaart. Die antitank -verdediging van die brughoof is versterk deur die tenkvernietigers wat die regimentele gevegspanne vergesel het.
Alhoewel geen artillerie - of op sy beste 'n af en toe 'n battery - nog oos van die RYN verhuis het, het die artillerie van die afdelings, sowel as korpsartillerie, die operasie vanuit posisies aan die westekant ondersteun.
Die dag was koud, met sigbaarheid beperk deur 'n lae bewolkheid wat gedurende die dag aangehou het. Geen vegbomwerpers het gevlieg ter ondersteuning van die brughoof nie, maar medium-bomwerpers het verskeie missies gevlieg.
Die uitbreiding van die brughoof het voortgegaan teen die verstewigende weerstand. In die gebied noordoos van BRUCHHAUSEN (F6522) was daar baie weerstand, en in die hele gebied is sterk punte aangetref wat die opmars vertraag het. Vuur van handwapens, selfaangedrewe wapens, mortiere en artillerie is ontvang.
In die noorde val die 311ste Infanterieregiment HONNEF (F6427) aan. Die 309ste Infanterieregiment, in die noordoostelike deel van die korpsgebied, het ongeveer 2000 meter na die ooste gevorder nadat een teenaanval afgeweer is, en in die middelste sektor het die 47ste Infanterieregiment skerp teenaanvalle gekry wat 'n geringe onttrekking genoodsaak het.Die regiment, bygestaan ​​deur die 2d Bataljon, 310th Infantry Regiment, het hierdie teenaanvalle egter afgeweer en gedurende die middag het die 3d Bataljon, 310th Infantry Regiment, gevolg deur die 52d Armoured Infanterie Bataljon (verbonde aan die 310ste Infanterieregiment), aangeval deur die 47ste Infanterieregiment en gevorder tot by 1000 yards. Die 60ste Infanterieregiment, in die suidooste, het aangeval en ongeveer 1500 meter bereik. Combat Command B, 9de Pantserdivisie (1ste Bataljon, 310ste Infanterieregiment, en 27ste Pantserinfanterie Bataljon), plus elemente van die 60ste Infanterieregiment, val suid aan en bereik 'n punt ongeveer 700 meter suid van LINZ (F6718), en vang DATTENBERG (F6817) ) op pad.
Die beweging van die 9de Infanteriedivisie oor die RHINE is voltooi in 1825, toe die 39ste Infanterieregiment in die brugkop gesluit het, in 'n vergaderingsgebied in die omgewing van BRUCHHAUSEN (F6522). Die bevelvoerende generaal, 9de Infanteriedivisie, het versoek dat hy onthef word van die verantwoordelikheid vir die veiligheid van die spoorwegbrug en die oorbruggingsoperasies by REMAGEN, en gevolglik is die 14de Kavalleriegroep aangesê om die verantwoordelikheid te aanvaar. Instruksies is uitgereik wat die groep opdrag gee om op 11 Maart na 'n vergaderingsgebied in die omgewing van STADT MECKENHEIM (F4925) -ARZDORF (F5423) RINGEN (F5419) -GELSDORF (F5021) te trek.
Die 99ste Infanteriedivisie het vroegoggend in sy vergaderingsgebied wes van die RHINE gesluit, en om 1530 is 'n regimentele gevegspan deur die korps aangesê om na die brughoof te beweeg. Die 394ste Infanterieregiment het gedurende die nag die RHINE begin oorsteek, en teen 2100 het die korps beveel dat die oorblywende twee infanteriregimente die volgende oggend by die brug sou aankom. III Corps het beveel dat die 99ste Infanteriedivisie beplan om in die suidelike deel van die brugkop oor te neem. III Corps Artillery, versterk deur V en VII Corps Artillery, het gedurende die dag swaar interdik- en teenbattery -missies afgevuur.
Die aanval om die brugkop te vergroot, vorder stadig teen aanhoudende hardnekkige weerstand. Daar is min wins in die noordelike en sentrale sektore. Die 394ste Infanterieregiment, wat vroeg die oggend die kruising voltooi het, val in die suide aan deur Combat Command B, 9de Pantserdivisie, en bereik tot 3000 meter en vang LUEBSDORF (F6816) en ARIENDORF (F6814) vas. Elders in die brughoof is 'n paar plaaslike doelwitte geneem en 'n aantal teenaanvalle, ondersteun deur tenks, is afgeweer.
Die 394ste Infanterieregiment, die eerste van die 99ste Infanteriedivisie -eenhede wat die brugkop binnegekom het, het vroeg die oggend sy kruising voltooi en om 0730 geheg geraak aan die 9de Infanteriedivisie. 'n gevorderde bevelpos met die bevelpos, 9de Infanteriedivisie. Teen die middag het die 393d Infanterieregiment oos van die RHINE gesluit. Die 395ste Infanterieregiment het gedurende die vroeë oggendure uitgetrek na 'n bymekaarkomgebied in die omgewing van BODENDORF (F6317), en omstreeks 1230 het sy eerste bataljon die RHINE oorgesteek, wat gedurende die dag gevolg moes word deur die 2d en 3d Bataljonne. Die afdelingsbevelpos het by LINZ (F6718) geopen, en om 1400 het die bevelvoerende generaal, 99ste infanteriedivisie, die beheer oor die suidelike sektor oorgeneem, op daardie tydstip het hy die bevel oor die 393d en 394ste infanterie -regimente oorgeneem. Namate die aanval van die 393d en 394th Infanterieregimente na die suide en suidooste gevorder het, is elemente van Combat Command B, 9th Armoured Division, in die lyn verlig en begin vergader, voorbereidend om in die III Corps -reservaat te gaan. Die 27ste gepantserde infanteriebataljon het in die omgewing van UNKEL (F6322) vergader. Die 1ste Bataljon, 310ste Infanterieregiment, is losgemaak van Combat Command B, 9th Armoured Division, en het teruggekeer na die beheer van die 9de Infanteriedivisie om 1200. Kompanjie A, 656th Tank Destroyer Battalion, en die 60th Armoured Infantry Battalion was verbonde aan Combat Command B, 9de Pantserdivisie. Die 395ste Infanterieregiment was verbonde aan die 9de Infanteriedivisie wat effektief was op 1200 en aangewys as brughoofreservaat.
Die bevelvoerende generaal, 78ste Infanteriedivisie, het om 0900 die beheer oor die noordelike gedeelte van die brughoof oorgeneem, en terselfdertyd die bevel oor die 309ste en 311ste Infanterieregimente, wat albei aanval. Die 310ste Infanterieregiment bly egter verbonde aan die 9de Infanteriedivisie, in wie se gebied dit sterk betrokke was. Die 39ste Infanterieregiment, wat in die sone van die 78ste Infanteriedivisie werksaam was, het geheg geraak aan die afdeling. Met ingang van 11 (X) was Kompanie C, 90ste Chemiese Bataljon, verbonde aan die 39ste Infanterieregiment. III Corps het beveel dat die 78ste Infanteriedivisie -eenhede wat tans in die sone van die 9de Infanteriedivisie werk, en die 9de Infanteriedivisie -elemente wat in die sone van die 78ste werksaam is, verlig word en na hul onderskeie afdelings teruggekeer word sodra operasionele omstandighede dit toelaat. Daar is opdrag gegee dat die betrokke afdelingsbevelvoerders op besonderhede van verligting ooreengekom het.
Die 60ste gepantserde infanteriebataljon, wat aan Combat Command B geheg was,
9th Armoured Division, op 'n waarskuwing van twee uur op die westelike oewer van die RYN gebly.
Die 9de Infanteriedivisie, nadat hy die beheer oor die grootste gedeelte van die brughoof teen 1400 aan die bevelvoerende generaals van die 78ste en 99ste Infanteriedivisie oorgegee het, het sy bedrywighede voortgesit met die 47ste en 60ste Infanterieregimente plus die 310ste Infanterieregiment van die 78ste Infanteriedivisie. . Combat Command B, 9de Pantserdivisie en die 395ste Infanterieregiment bly verbonde aan die 9de Infanteriedivisie.
Die artillerie van beide die 9de en 7de pantserdivisies het ter ondersteuning van die brughoof afgevuur, en die 7de pantserdivisie het die eiland in die RHINE beset by (F628270). Aan die oostekant ontdek die 78ste Infanteriedivisie 'n snelwegbrug wat na die eiland lei (F632270) en stuur patrollies na die eiland, waarna die 7de Pantserdivisie van die missie onthef word.
In die omgewing van die brugplekke het die vyand desperate pogings aangewend om die spoorwegbrug uit te slaan en die loopbaan te voorkom. Die loopbaan is om 0700 vir verkeer oopgemaak, maar as gevolg van verskeie beskadigde pontons kon dit aanvanklik slegs ligte verkeer hanteer. Artillerievuur was sterk gedurende die nag van 10 tot 11 Maart en die oggend van 11 Maart. Omstreeks 0515 is die spoorbrug weer in gebruik geneem nadat dit tydelik gesluit was weens skade aan artillerievuur. Alhoewel dit deur die loop van die dag in werking was, was die beweging van die verkeer gevaarlik as gevolg van groot interdikasiebrande. Gedurende die nag van 11 Maart is 'n vyandige onderoffisier met radio naby die brug gevang.
Die swaar pontonbrug by (F673186) (KRIPP) was om 1700 gereed vir gebruik, maar is beskadig deur 'n LCVP, en dit was 2400 voordat die brug weer oopgemaak is. Dit was beplan om die verkeer na die brug vanaf 120500 Maart af te lei. Die DUKW -onderneming en drie veerbootpersele is steeds in diens.
Die lugweer -verdediging van die brûe is gedurende die dag versterk. Die 134ste Antiaircraft Artillery Gun Battalion het op die westelike oewer van die rivier in werking getree. Drie batterye van die 376ste Antiaircraft Artillery Automatic Weapons Battalion het aan die westekant van die rivier geplaas en een in die ooste. Swaar konsentrasies het 'n belangrike rol gespeel in die opbreek van verskeie Duitse teenaanvalle. Die dag was koel met af en toe reën.
Al drie afdelings het aangeval om die brugkop uit te brei in die lig van baie aggressiewe en vasberade vyandige weerstand. Teenstanders is teëgekom deur tenks, infanterie, selfaangedrewe gewere en vuur van alle soorte. 'N Aantal teenaanvalle is afgeweer. In die noorde moes die 309ste Infanterieregiment in posisie verdedig, en die 311ste Infanterieregiment het twee teenaanvalle gekry. Om 1200 is die 1ste Bataljon, 310ste Infanterieregiment, losgemaak van die 9de Infanteriedivisie en teruggekeer na die beheer van die 78ste Infanteriedivisie. Die bataljon is daarna verbonde aan die 311ste Infanterieregiment. Om 2300 was die 60ste Armoured Infanterie Bataljon ook verbonde aan die 311ste Infanterie weens die sterk vyandelike druk in die regiment sone. Die 39ste Infanterieregiment (verbonde aan die 78ste Infanteriedivisie) val aan, maar het min vordering gemaak.
In die sentrale sektor het die 9de Infanteriedivisie stadige vordering gemaak, hoewel die 60ste Infanterieregiment aangeval het aan die buitewyke van HARGARTEN (F7120), waar hewige gevegte plaasgevind het. Die 310ste Infanterieregiment (-eerste bataljon), nadat hy sy doel bereik het, het die hoë grond in die omgewing van (F690240) 'n teenaanval gekry en moes hy terugtrek.
In die suide het die 99ste Infanteriedivisie egter aanvanklik ligter opposisie beleef. Die 393d Infanterieregiment het tot 3000 meter gevorder om GINSTERHAHN (F7219) te vang
en ROTHEKREUZ (F7218). Op die hoë grond noord van HONNINGEN is sterk weerstand ondervind wat hoofsaaklik bestaan ​​uit selfaangedrewe wapens en vuurwapens. Die 395ste Infanterieregiment het tot 1800 in die vergaderingsgebiede gebly onder operasionele beheer van die 9de Infanteriedivisie, waarna dit onder die III Korpsbeheer gekom het as korpsreserwe. Die 39ste Infanterieregiment val in die rigting van KALENBORN (F7024). Die ruwe terrein en vasberade verdediging het die regiment verhinder om sy doel te bereik.
Om 1800 is Combat Command B, 9de pantserdivisie, losgemaak van die 9de infanteriedivisie en het onder III Corps se beheer gekom. Die 60ste Armoured Infanterie Bataljon, nadat dit om 2300 in die brughoofgebied gesluit is, was verbonde aan die 78ste Infanteriedivisie, waar dit geheg geraak het aan die 311ste Infanterieregiment.
Die 7de Pantserdivisie Artillerie, versterk deur brande uit die afdelings tenks en aangehegte tenkvernietigers, het afgeskiet ter ondersteuning van die 78ste Infanteriedivisie, terwyl die 9de Pantserdivisie Artillerie die operasies van die 99ste Infanteriedivisie ondersteun. Tot op hierdie punt in die operasies kon die artillerie die afdelingsbedrywighede van die weste van die rivier ondersteun met uitstekende resultate, en deur die weste van die rivier te bly, het dit die hervoorsieningsprobleem verlig. Op hierdie dag het vier veldartilleriebataljons, twee wat tot die 9de infanteriedivisie behoort en een elk aan die 78ste en die 99ste infanteriedivisie, die rivier oorgesteek en 'n skedule wat die kruising van ses bykomende artilleriebataljons oorweeg het, is op 13 Maart opgestel. 'N Aansienlike afname in vyandelike artillerie-aktiwiteite is gedurende die nag van 11-12 Maart en die volgende dag opgemerk.
Gedurende die tydperk 120600 tot 130600 Maart het die vyand sy pogings om die brûe deur lugaanval te vernietig, verhoog. Altesaam 58 klopjagte is deur 91 vliegtuie uitgevoer, waarvan 26 neergeskiet en agt beskadig is.
Die 14de Kavalleriegroep het die verantwoordelikheid aanvaar om die brug te bewaak en die verkeer in die oorbruggingsgebied te beheer. Die 16de Bataljon Fusiliers (Belgies), wat op 13 Maart in die III Corps -gebied sou aankom, was verbonde aan die 8ste Tank Destroyer Group, wat verantwoordelik was vir die bewaking van agtergebiede. Om 1315 verhuis die III Corps -bevelpos van RHEINBACH (F4425) na BAD NEUENAHR
Die uitbreiding van die brugkop was steeds traag as gevolg van uiters moeilike terrein en hardnekkige en aggressiewe vyandelike weerstand, wat verskeie infanterie -teenaanvalle insluit wat deur wapenrusting ondersteun is. In die suid-sentrale sektor het die vyand ongeveer 15 tenks gebruik, en in die noordelike gebied is ongeveer 2100 artillerie-rondtes ontvang. Die terrein in hierdie gebied het bestaan ​​uit steil hellings, swaar beboste gebiede en 'n beperkte padnet wat die winste tot ongeveer twee kilometer beperk het.
Die 78ste Infanteriedivisie se 311ste Infanterieregiment het die grootste wins van die dag behaal-ongeveer twee kilometer-nadat 'n teenaanval van bataljonsterkte afgeweer is. Die 309ste en 39ste infanterieregimente het 'n paar vordering gemaak, en teen skemer het die 39ste infanterieregiment die stad KALENBORN waargeneem (F7024). In die middel van die III Corps -gebied val die 9de Infanteriedivisie langs sy hele front aan en maak klein vooruitgang. Die 60ste Infanterieregiment het HARGARTEN (F71.3206) skoongemaak en voortgegaan met rigting ST KATHERINEN (F7221), maar die 310ste Infanterieregiment (-1ste Bataljon), met die 52d Armoured Infanterie Bataljon aangeheg, het swaar weerstand van tenks, mortiere en artillerie en kon nie sy doel bereik nie.
Die 99ste Infanteriedivisie het vroegoggend uitgetrek, met die 393d Infanterieregiment wat in die ooste aangeval het. Teen 13300 het die 2d
Bataljon, 395ste Infanterieregiment, is uit die III Corps -reservaat vrygelaat en het teruggekeer na afdelingsbeheer. Teen 1715 word die III Corps in kennis gestel dat die 393d Infanterieregiment teruggehou word vanweë die vrees om sy lyne te veel te verleng. III Corps het beveel dat die aanval gestoot moet word om die doel te bereik. Die afdeling is meegedeel dat 'n voorskot van die 393d Infanterieregiment die vordering van die 60ste Infanterieregiment (aan sy linkerkant) sou help, en dat indien nodig sou die res van die 395ste Infanterieregiment uit die korpsreservaat vrygelaat word en teruggekeer na die afdeling. Dit is om 1800 gedoen, alhoewel daar opdrag was dat een bataljon in die regimentreservaat gehou word en nie gepleeg word nie, behalwe deur die gesag van die korpsbevelvoerder.
Gedurende die oggend, voor die vrylating van die 395ste Infanterieregiment uit die reservaat van die korps, is beide die 395ste Infanterieregiment en Combat Command B, 9de Pantserdivisie, aangesê om teenaanvalplanne op te stel vir indiensneming in enige deel van die korpsgebied. Roetes en byeenkomsterreine moet herontdek word, en Combat Command B word verder beveel om voorbereid te wees vir aanhegting aan enige infanterie -afdeling waardeur dit kan gaan.
In 'n poging om die brug verder te beskerm teen vyandelike watervalle, word V -korps, onder bevel van generaal -majoor Clarence R. Huebner, om 1700 ingelig dat dit noodsaaklik is om die grootste waaksaamheid langs die rivier te gebruik om vyandige swemmers, myne, bote, of midget -duikbote wat stroomaf beweeg. III Corps het tegniese kundiges na die sone van die 7de Pantserdivisie gestuur, waar 'n kabel oor die rivier gebou is om die kabel in 'n torpedoboom te omskep. Een peloton (vier CDL's) van Kompanie C, 738ste Tenkbataljon, was verbonde aan die 7de Pantserdivisie, en die afdeling het die opdrag gekry om waarneming en beskerming op die rivier te behou en 24 uur per dag op te boom.
Die twee militêre brûe het die hele dag in werking gebly, maar die spoorwegbrug is gesluit om permanente herstelwerk te doen wat nodig was as gevolg van die skade wat veroorsaak is deur die aanvanklike poging om die brug te blaas, en die daaropvolgende skade as gevolg van vyandelike artillerievuur en swaar verkeer. Die veerbootgebiede, DUKW's en LCVP's ​​bly in werking, maar drie swaar pontonbataljons is onthef van aanhegsel tot III Corps oor die beswaar van die ingenieur van die korps, wat versoek het dat die korps ten minste een behou.
Om 2300 het die 9de Infanteriedivisie die nag van 14-15 Maart 'kunsmatige maanlig' vir sy operasies aangevra, en III Corps het gereël dat die volgende oggend vier ligte aan die beheer van die 9de Infanteriedivisie vrygestel word.
Die vyand het weer 'n desperate poging aangewend om die brûe uit te slaan. Negentig vliegtuie het 47 aanvalle gedoen tussen 130600 en 140600 Maart. Ses en twintig vliegtuie is vernietig en nege beskadig. Vyandartillerie-aktiwiteit het lig voortgegaan, maar III Corps Artillery, bygestaan ​​deur V en VII Corps Artillery, het swaar teenbatteryprogramme afgevuur.
Die 400ste Armoured Field Artillery Battalion en die 667th Field Artillery Battalion is onthef van aanhegting by die 9th Armoured Division en was onderskeidelik verbonde aan die 9de en 99ste Infanteriedivisie. Die 9de Pantserdivisie was gerig op die versterking van die brande van die 99ste Infanteriedivisie. Die 7de Pantserdivisie was gerig op die versterking van die brande van die 78ste Infanteriedivisie.
Die dag was koel en helder met goeie sigbaarheid. Ses missies is gevlieg ter ondersteuning van die korps, en P-38's het deurlopende dekking oor die brugplekke gevlieg.
Die aanval om die brugkop uit te brei, het voortgegaan, maar die vordering was weer traag as gevolg van hardnekkige vyandelike weerstand en rowwe terrein. Alhoewel daar geen noemenswaardige vermindering van weerstand was nie, was daar teenaanvalle
1945 – Gelukkige verjaardag en 'n "Ligte uit! Uh-huh! " vir Peter Wolf van die J. Geils Band word vandag gebore in die Bronx, N.Y.
1945 – Hugh Grundy (Zombies) word gebore.
9 Maart 1945 - Geskiedenis
gepos op 28/03/2005 10:49:00 PST deur mdittmar
Op hierdie dag vang genl George S. Patton se 3de leër Frankfurt, terwyl & quotOld Blood and Guts & quot sy opmars ooswaarts voortsit.
Frankfurt am Main, letterlik "Aan die Main" -rivier, in Wes-Duitsland, was die middel van die 19de eeu in Duitsland (dit is in 1866 deur Pruise geannekseer en het sy status as 'n vrystad beëindig). Eens geïntegreer in 'n verenigde Duitse nasie, het dit ontwikkel tot 'n belangrike industriële stad-en dus 'n uitstekende doelwit vir geallieerde bombardemente tydens die oorlog. Die bombardement het reeds in Julie 1941 begin tydens 'n reeks Britse lugaanvalle op die Nazi's. In Maart 1944 het Frankfurt buitengewone skade gely tydens 'n aanval wat in 'n enkele maand 27 000 ton bomme op Duitsland laat val het. Gevolglik is die middeleeuse ou stad van Frankfurt feitlik vernietig (hoewel dit in die naoorlogse tydperk herbou sou word met moderne kantoorgeboue).
Einde Desember 1944, tydens die Slag om die Bulge, breek generaal Patton deur die Duitse lyne van die beleërde Belgiese stad Bastogne en verlig sy dapper verdedigers. Patton het die Duitsers daarna ooswaarts gestoot. Patton se doel was om die Ryn oor te steek, selfs al sou daar nie 'n enkele brug oorbly om dit te doen nie. Toe Patton op 22 Maart 1945 die oewer van die rivier bereik, het hy gevind dat die een brug - die Ludendorff -brug, in die stad Remagen - nie vernietig is nie. Amerikaanse troepe het reeds op 7 Maart 'n kruising gemaak - 'n belangrike oomblik in die oorlog en in die geskiedenis, aangesien 'n vyandelike leër nie die Ryn oorgesteek het sedert Napoleon die prestasie in 1805 bereik het nie. daar is Old Blood and Guts en sy 3de leër ooswaarts en Frankfurt op die 29ste verower.
Patton het daarna deur die suide van Duitsland en na Tsjeggo -Slowakye oorgegaan, net om 'n bevel te ondervind om die hoofstad, Praag, nie in te neem nie, aangesien dit vir die Sowjets voorbehou was. Patton was, nie onverwags nie, ontsteld.
Vinnige geallieerde vordering teen Duitsland
Teen 26 Maart 1945 het die belangrikste Amerikaanse en Britse magte in Europa die Ryn oorgesteek-hul laaste groot struikelblok in die verowering van Duitsland. Die VSA het tot 50 myl per dag gevorder teen verbrokkelde Duitse verdediging, en hetEerste en negende leërs omsingel die Ruhr, neem die industriële hart van Duitsland vas en vang ongeveer 325,000 Duitse troepe.
Die Britse Tweede Weermag het intussen oor Noord -Duitsland getrek, en die Kanadese Eerste Leër het die besette Nederland ingery. Die Amerikaanse Derde Weermag het deur Suid -Duitsland gejaag. Op 12 April het die Amerikaanse negende leër die Elbe -rivier oorgesteek en was binne 75 myl van Berlyn. Vier dae later begin die Sowjets die Duitse hoofstad.
Op 25 April het die twee groot Sowjet-leërs die omsingeling van Berlyn voltooi-met die Nazi-leier Adolf Hitler vasgevang binne-en Sowjet- en Amerikaanse magte verbind aan die Elbe-rivier. Op die nag van 30 April, met Sowjet -troepe minder as 'n kilometer van sy ondergrondse bunker, het Hitler selfmoord gepleeg met sy minnares, met wie hy die vorige aand getrou het. Sy gekose opvolger, admiraal Karl Doenitz, het geen ander keuse gehad as om oor te gee nie, en om middernag op 8 Mei 1945 was die oorlog in Europa amptelik verby.
Ek dink die bron vir hierdie verhaal is verkeerd. Ek dink dit was die eerste leër van Courtney Hodges wat die Remagen -brug beslag gelê het. Patton, IIRC, het 'n reeks aanvalskruisings en pontonbrue gebruik om oor die Ryn te kom. Daar is 'n semi-bekende foto van Patton wat rits nadat hy in die Ryn gesink het.
As u dit versigtig ontleed, is dit nie verkeerd nie, maar net misleidend. Terwyl hulle die indruk laat dat Patton by Remagen gekruis het, sê hulle dit nie eintlik nie. Dit is moeilik om te weet of die redakteur onkundig was of net slordig was.
Ek staan ​​reggestel op een punt. Die brug by Remagen is op 22 Maart verwoes. Dit het op die 17de ineengestort. Dat die & quotfact & quot in die verhaal duidelik verkeerd is.
Die res van die verhaal lyk egter goed. : ') Teen die einde, nie lank voor die VE -dag nie, het die geallieerde magte (die VSA, die Verenigde Koninkryk en sy heerskappy grotendeels) gestop. verantwoordelik vir die uitroei van vooraf, in gesprekke met die Sowjet & quotallies & quot.
As Patton vroeër losgemaak is en genoeg voorraad gekry het (of beter nog, gegewe die gebied wat Montgomery toegeken is, wat die bevryding van die belangrike hawe van Antwerpen insluit), sou die oorlog vroeër geëindig het. Ek hou net van die & quotwhat if & quot.
Montgomery het 'n plan uitgewerk waarmee hy 'n linkerhaak sou gee en ooswaarts oor riviere en langs die kuslyn sou spring, in die hart van Duitsland, wat Duitse ineenstorting en 'n vroeëre einde aan die oorlog tot gevolg gehad het. Dit het niks behaal nie, behalwe die voorraad wat broodnodige benodigdhede was en die Duitse nederlaag vertraag het.
U moet soos 'n breinskirurg "vergelyk"! Ek maak net 'n grap, maar die skrywer sê & quothe & quot meaning & quotPatton & quot vind die Ludendorff -brug by Remagen nog steeds staan. Ek is soms skuldig aan die verkeerde afleidings, maar ek het dit so regverdig moontlik gelees.
History Channel het 'n uitstekende ontleding van Operation Market Garden in hul reeks, 'Battlefield Detectives', uitgevoer. Hulle het die punt gemaak dat tenks meestal op harde oppervlaktes moes bly. Dit het beteken dat 'n paar PAK's en 'n handjie vol infanterie die hele dag 'n gepantserde bataljon kon aanhou. Weet nie of Patton die een ook sou kon aftrek nie.
Ja, en ek het myself op die punt reggestel. Teen die tyd dat Patton se magte die Ryn bereik het (ver suid van Remagen), het die brug reeds in die Ryn geval. Dus, selfs al sou hy 'n toer langs die rivier onderneem het, sou hy die brug nie ongeskonde gesien het nie.
Patton was nie so bekommerd oor die feit dat hy deur die 1ste weermag geslaan sou word nie, hy wou net seker maak dat hy die Britte oor die Ryn klop.
Hier is die datums wat ek wou hê. Montgomery het die Ryn oorgesteek in sy stelstuk & quotOperation Varsity & quot op 24 Maart 1945. Patton kom op 23 Maart oor in 'n haastig ontwikkelde aanval. Montgomery het weer onnodig lug -eenhede verkwis, terwyl Patton sy ongevalle tot die minimum beperk het.
Ja, hy het 'n brief aan Ike geskryf:
& quot Liewe Ike, vandag het ek in die Ryn gepis. & quot
Vuurbomme oor Tokio
In 1990, toe ek op reis was in Japan, het my vriend Masayuki my aan sy ma, mev. Tadokoro, voorgestel. Op 'n aand, toe ons drie saam gesit het na ete in haar woonstel in Osaka, het sy my vertel van die brandbom van Tokio. Sy was negentien toe die Amerikaanse bomwerpers kom, net na middernag op 10 Maart 1945. Toe sy die sirenes van die lugaanval hoor, hardloop sy na Kinshi Park. Terwyl sy hardloop, sien sy 'n elektriese paal gloei warm in die vlamme en val toe neer. In die park het baie mense, die meeste met tasse, deur die nag gewag toe sestien vierkante kilometer van die stad gebrand het. Niks het die volgende oggend van haar huis oorgebly nie, maar 'n paar klippe. Tog was sy gelukkig. Die dooies van die een nag se bombardement was 80,000 tot 100,000 - meer as later sterf hulle in Nagasaki (70,000 tot 80,000), en meer as die helfte van die aantal wat in Hiroshima gesterf het (120,000 tot 150,000).
Augustus bring die sewe-en-sewentigste herdenking van die twee beroemde atoombomaanvalle, waaroor daar nog steeds gedebatteer moet word. Die konvensionele wysheid dat die Hiroshima -bom 500 000 of 'n miljoen Amerikaanse lewens gered het, is volgens die historikus Gar Alperovitz verkeerd, volgens moderne geleerdheid en ook deur die regering beraam dat die Amerikaanse slagoffers waarskynlik 'n inval in Japan gehad het. van 20 000 tot 50 000 - wat natuurlik nog baie is. Dit is ook nie die geval dat Hiroshima gerig was op sy militêre installasies nie; dit het 'n beskeie militêre waarde, maar was hoofsaaklik gerig op sielkundige effek. Tog het die bombardement duidelik die oorgawe van Japan bespoedig en het dit baie Amerikaanse lewens gered (en moontlik, in balans, Japannese lewens). Die veel moeiliker vraag is waarom die Verenigde State eers drie dae later gejaag het - en dit het ook jaag - om Nagasaki te bombardeer. Nóg president Harry Truman, nóg iemand het sedertdien 'n oortuigende antwoord gegee. In sy 1988 -geskiedenis van die kerntydperk het McGeorge Bundy, wat as adviseur van die nasionale veiligheid vir presidente Kennedy en Johnson gedien het, geskryf: 'Hiroshima alleen was genoeg om die Russe in hierdie twee geleenthede bymekaar te bring, het die deurslaggewende keiserlike besluit tot oorgawe gebring, net voor die tweede bom is laat val. "
Saam met die twee atoombomings bly die brandbom van Tokio onduidelik. Min Amerikaners het selfs daarvan gehoor, en min Japanners hou daarvan om daaroor te bly. Toe ek na mev. Tadokoro se verhaal luister, het ek haar saaklike, losstaande manier getref. Wat gebeur het, het gebeur, en oorlog is altyd sleg, en 1945 is antieke geskiedenis: dit was haar praktiese, vooruitskouende houding, en ek het haar bewonder daarvoor. Tog verdien die aanval in Tokio die mees introspeksie van almal, selfs al ontvang dit die minste.
In die dertigerjare, soos vandag, het Amerikaners die beginsel uitgespreek dat burgerbevolkings nie op bombardemente gerig moet word nie. 'Onmenslike barbaarsheid', het president Roosevelt in 1939 'n burgerlike bombardement genoem. Teen 1945 was die presisiebom van Japan egter frustrerend. 'Hierdie uitrusting het baie publisiteit gekry sonder om regtig 'n enorme bomaanval te behaal,' het generaal-majoor Curtis LeMay op 6 Maart gesmeek. die aand van 9 Maart, beveel hulle leegmaak oor die sentrale Tokio. LeMay het geen poging aangewend om op militêre teikens te fokus nie, en hy kon dit ook nie met Napalm gedoen het nie, waarvan die winderige nag daartoe gelei het om hout Japannese wonings met skouspelagtige doeltreffendheid te verbrand. Die slagoffers is "geskroei en gekook en doodgebak", het LeMay later gesê. In die komende maande het die Verenigde State op dieselfde manier meer as sestig kleiner Japannese stede hanteer.
Die rede was dat die industriële vermoë van Japan vernietig moet word en dat die land se wil verbreek moet word. Trouens, die Japannese het die vermoë om te veg gehandhaaf, hoewel hulle waarskynlik die vermoë verloor het om 'n groot offensief aan te pak. In elk geval, selfs as ons veronderstel het dat die vuuraanval in Tokio op sy eie terme 'n sukses was, regverdig dit die doelwit van tienduisende burgerlikes, met wapens wat ontwerp is om hulle in hul huise te laat smelt? Indien wel, watter soort aksie nie is geregverdig om die oorlog te help beëindig (dit wil sê wen)? In Junie 1945, soos die historikus John W. Dower opgemerk het, beskryf 'n militêre hulp van generaal Douglas MacArthur die Amerikaanse veldtog vir vuuraanvalle as 'een van die mees genadelose en barbaarse moorde op nie-vegters in die geskiedenis'. Dit is moeilik om nie saam te stem nie.
Ek glo dat die brandbom van Tokio as 'n oorlogsmisdaad, 'n terreurbombering beskou moet word as hierdie terme enigsins betekenis wil hê. Dit is waar dat die Verenigde State in 1945, in 'n duidelike en belangrike kontras met byvoorbeeld Al -Qaeda in 2001, die teiken van burgerlikes as 'n laaste as 'n eerste uitweg beskou het en dit is waar dat selfs die deugdiges deur die geskiedenis heen vuil veg as skoon veg misluk en dit is waar dat die goeie soms vreeslike dinge moet doen om 'n groot euwel te vernietig. Maar dit is ook waar dat as die goeies tot barbaarsheid gedryf word, hulle daarna opstaan ​​en hul siel ondersoek.
Amerika is beter in hervorming as om hulle te bekeer, wat waarskynlik net so goed is. Miskien was Amerika se stille manier om sy skuld aan die dooies van Tokio te betaal, ongekende moeite, veel verder as alles wat enige ander groot mag gedoen het, om wapens en taktieke wat burgerlike lewens red, te ontwerp en te ontplooi. Baie onskuldige mense in Joego -Slawië en Afghanistan leef vandag gevolglik. Tog is die verwydering van die Tokio -vuurbom uit die kollektiewe geheue van Amerikaners nie 'n edele ding nie.
In Maart, op die sewe-en-sewentigste, andersins ongemerkte herdenking van die aanval op Tokio, het 'n handjievol oorlewendes 'n klein museum daar geopen om die brandaanval te gedenk. Hulle gebruik private bydraes van altesaam $ 800 000, wat minder as een persent is van wat Mount Vernon beplan om aan die nuwe museum en besoekersentrum te bestee. Wel, dit was 'n begin. Die volgende stap moet 'n amptelike museum of gedenkteken wees - nie in Tokio nie, maar in Washington.
Le Minh Khai 's SEAsian History Blog (+ meer)
Ek hou daarvan om historiese dokumente te lees omdat dit nooit bewys dat soveel van wat mense vandag dink 'n onlangse uitvinding/konstruksie is nie.
Ek lees 'n geskiedenis wat in 1945 geskryf is en wat die National Library of Vietnam onlangs gedigitaliseer het. Dit is deur Nguyễn Duy Phương en word genoem Lịch Sử Độc Lập Và Nội Các Đầu Tiên Việt Nam [Die geskiedenis van die onafhanklikheid en die eerste kabinet van Viëtnam].
Hierdie werk is duidelik op 'n stadium in die lente of vroeë somer van 1945 geskryf. Dit verwys na 9 Maart 1945 as die dag waarop "ons land Viëtnam bevry is" (nước Việt Nam ta được giải phóng).
9 Maart 1945 was die dag waarop die Japannese die Franse regering van Vichy in Indochina omverwerp en Bảo Đại onafhanklikheid laat verklaar en Trần Trọng Kim 'n regering vorm (al hierdie dinge het moontlik nie op daardie dag gebeur nie, ek kan nie onthou nie, maar die negende was toe al hierdie veranderinge begin het).
Nguyễn Duy Phương is bly dat Viëtnamese onafhanklikheid die welvaart van die Groter Oos-Asië (mede-welvaartsfeer) help bring, en hy bedank die Japanse keiser. Hy herken ook die Viëtnamese soldate wat hul lewens opgeoffer het en saam met die Japannese bloed vergiet het om die Franse te verdryf.
Terwyl sommige dit wat Nguyễn Duy Phương geskryf het, as 'n propaganda vir die Japannese deur 'n 'medewerker' kan afmaak, is dit duidelik dat Nguyễn Duy Phương baie nasionalisties was. En as u kyk na die wyse waarop Vietnamees hul geskiedenis geskryf het, verander dit in die loop van die twintigste eeu, en dit is juis by mense soos Nguyễn Duy Phương in 1945 dat dit baie nasionalisties begin word.
Die rede waarom ek dit interessant vind, is omdat dit dui op die maniere waarop die 'amptelike verhaal' van die verlede 1) soveel uitgevee het en 2) baie nuut geskep het.
Die Trần Trọng Kim-era kry nie veel krediet nie, maar dit was 'n baie belangrike tydperk (net soos die regeringstydperk in Vichy, aangesien die regering Vietnamees aangemoedig het om meer nasionalisties te word om Japannese pogings om pan-Asiatiese sentimente te skep, teen te werk). Baie idees, veral nasionalistiese, wat later oorheersend geword het, is gedurende hierdie tyd eers openlik uitgespreek, en die geskiedenis van Nguyễn Duy Phương is 'n voorbeeld hiervan.
Met betrekking tot die manier waarop die amptelike verhaal baie nuut geskep het, is dit interessant om op te let waar Nguyễn Duy Phương sy geskiedenis van Viëtnamese onafhanklikheid begin het - saam met die Trưng -susters. Hy noem geen Hùng -konings of Lạc Long Quân, ens.
Nadat Viëtnam verdeeld geraak het, het geleerdes in die Suide ook nie oor hierdie syfers gepraat nie. In plaas daarvan was dit in die helfte van die land wat die 'wetenskaplike' benadering tot geleerdheid bevorder het, dat hierdie syfers amptelik in die verlede van die land opgeneem is.
Daar is baie oor die manier waarop die Viëtnamese geskiedenis vandag aangebied word, wat nie 'feit' is nie. 'N Groot deel van die verhaal van die Viëtnamese geskiedenis is 'n onlangse konstruksie wat vir ideologiese doeleindes geskep is. Boeke soos Nguyễn Duy Phương en Nguyễn Phương (waaroor ek hier geskryf het) herinner ons daaraan dat daar ander maniere is waarop die Viëtnamese geskiedenis geskryf kan word.