Dit gebeur so dat die appelkoos wat 'n paar jaar lank verbou word, die tuinier met smaaklose of lae gehalte vrugte teleurstel. Daar is twee maniere om uit hierdie situasie te kom: om die 'onsuksesvolle' boom te ontwortel of af te kap deur 'n nuwe saailing in sy plek te plant, of goeie appelkoosgraadjies op die plant te plant.
Die entstof sal 'n goeie oplossing wees, aangesien die oes in hierdie geval baie minder sal moet wag as om 'n nuwe saailing te plant. In hierdie artikel word die basiese reëls vir inenting teen appelkoos beskryf.
Die doel en voordele van inenting
Tuiniers wat nie te kundig is nie, probeer die prosedure vir die eerste keer om te hoor of hulle steggies van elite-variëteite kan strooi, maar die entstof wortel dikwels nie. 'N Suksesvolle oorplantingsoperasie vereis kennis, 'n noukeurige benadering en die korrekte uitvoering van die prosedure.
Belangrik! As die ent van een plant op die wortelstelsel van 'n ander geënt word, sal die variëteit waaraan die stam behoort, uiteindelik groei. Maar as die wortelstelsel aan 'n boom met 'n goeie winter gehardheid behoort, sal hierdie eienskappe na die geënte deel van die boom oorgedra word.
Die behoefte aan inenting ontstaan ​​as dit nodig is om die graad van 'n vrugteboom te verbeter, waarvoor verskillende dele van die individuele plante saamgevoeg word. Om die manipulasie uit te voer, is dele van twee verskillende plante nodig - die bome en die akker.
onderstok - 'n lewensvatbare plant, of die onderste deel daarvan, waarmee hulle die steggies van die geselekteerde ras wil herenig. Privoy - Dit is die deel van die plant wat op 'n stam geplant moet word. Die entstof is ontwerp om die dele so met mekaar te verbind dat hulle uiteindelik saam groei en een word.
Die voorraad lewer voeding en vog aan die geënte ent, waardeur hy vinnig aanpas, groei, en die eienaar na 'n rukkie aangenaam is met die oes van variëteitsvrugte. 'N Geënte plant behou nie net sy beste eienskappe nie (smaak en grootte van vrugte, produktiwiteit), maar verkry ook winterhardheid van die boom waarteen dit geënt is.
Dit is baie belangrik, aangesien appelkose met groot vrugte selde 'n goeie weerstand teen lae wintertemperature het. Daarom is dit belangrik vir die tuinier om die keuse van voorraad te aanvaar en die winterharde te kies. Gewoonlik het wildvoëls die winter gehardheid verhoog.
Het jy geweet? Tuiniers installeer voëlhuise op bome «nooi» voëls woon daarin. Verskeie voëlfamilies kan die tuin beskerm teen ruspes, kodlingmot en ander plae.
Metodes en terme vir die ent van appelkoos in die lente en winter
Steggies vir toekomstige inentings word vooraf geoes, optimaal vanaf die herfs, aangesien die knoppe op die takke in die winter kan vries. Einde Oktober is die beste tyd om te ent. Gesnyde steggies word in 'n plastieksak op die onderste rak van die yskas of in nat saagsels in 'n koel kelder gebêre. As daar sedert die herfs geen spasies gemaak is nie, is dit moontlik om steggies in die lente uit te voer, maar dit is die moeite werd om die moontlikheid van bevrore knoppe op takke te onthou.
Beginners tuiniers verstaan ​​dikwels nie wanneer, in watter maand bome geplant kan word, en hoe om die operasie uit te voer sodat die inenting betroubaar is nie. In die lente kan plante geënt word voordat die sappies in die hout begin, en later.
Dit is raadsaam om 'n oorplanting te doen voordat die niere oopgaan. Die geskikste tyd is Maart en April. Vroeë behandeling kan plante laat groei voor die winterkoue.Augustus is 'n baie goeie tyd om te splyt, aangesien die appelkooshout teen hierdie tyd goed ryp word. Die gereedheid van die boom vir inenting in Augustus kan bepaal word deur die bas maklik van die southout te skei.
Aan die einde van Augustus, in die herfs, word plantaktiwiteite slegs deur inwoners van die suidelike streke uitgevoer. Dit is te danke aan die feit dat die steel nie tyd het om wortel te skiet voor die koue weer begin nie, en dit het nie genoeg warm dae daarvoor nie.
Het jy geweet? Volgens die algemene opvatting is dit tyd dat die tuinier steenvrugtegewasse begin inenting sodra die grond in die tuin tot die diepte van twee bajonetskoppe ontdooi.
In die winter word ook inentings uitgevoer, maar daar is altyd 'n moontlikheid om in erge ryp te vries. Hierdie prosedure word basies deur groot vrugte-kwekerye beoefen en in 'n warm kamer uitgevoer, waar die positiewe temperatuur voortdurend gehandhaaf word.
"Side" - as 'n sysny in die kofferbak geskep word, waar die bokkie-stingel in 'n hoek van 45 grade geplaas word. Die deursnee van die stamgedeelte moet ooreenstem met die deursnee van die handvatsel, die insetsel moet styf wees. Die kruising is reggemaak om die entstof reg te maak. 1 - sy gedeelte op die voorraad; 2 - voorbereide spioen; 3 - spioen word in die sygedeelte ingevoeg; 4 - band.
"In die splitsing" - om 'n tak te lei waarvan die deursnee groter is as die deursnee van die toekomstige geel. In 'n dik onderstamvertakking word 'n dwars (taamlik diep) snit gemaak, waar die stam van 'n variëteit geplaas word. Die steggies word skuins voorgesny (met 'n hoek van 45 grade). Die punt is dat die hout van die bossie en die voorraad stewig in kontak moet wees. 'N Geklemde steel is goed vas.
kopulasie - Dit is 'n inentingsopsie waar die dikte van die steggies en die voorraad dieselfde is. Hulle is eindelik aan mekaar gekoppel, waarna die een plant asof die ander (visueel) voortgaan. Die kruising is styf vasgemaak, en na drie tot vier jaar sal die plante styf saamgroei en een word. Mense noem my dikwels hierdie verwronge woord "tinting". A is 'n eenvoudige kopulasie; B - verbeter, met 'n tong.
"Vir die bas" - hierdie metode verskil effens van die metodes hierbo beskryf, aangesien daar tydens die prosedure geen skade aan die hout aangerig word nie. Op die boom waarop die steggies geënt sal word, sny hulle 'n bietjie en maak die bas basies oop. Vervolgens word entsteggies op die kaal hout van die onderstam aangebring en dit bedek met die voorheen getekende bas. Die plek waar die twee plante gekombineer word, word styf toegespoel met bevestigingsmateriaal.
bot - inenting met oë. Om dit uit te voer, word 'n klein gedeelte waarop die vrugnier geleë is, versigtig uit die moederlike appelkoosbas gesny. Daar word 'n insnyding in 'n bas op 'n onderstamboom met 'n skerp mes gemaak waarin 'n geel met 'n nier geplaas word. Die aansluiting word styf toegespoel vir fixasie. Hierdie metode is minder betroubaar, aangesien dit lank duur vir dele om wortel te skiet, en op hierdie manier word slegs bome in die somer (sedert die begin van Julie) geplant.
Watter bome kan appelkoos geplant word?
As 'n tuinier genoeg ondervinding het en reeds 'n handjie gekry het 'inentings, sal hy 'n steel op bykans enige boom kan plant. In hierdie geval is dit nie eens nodig om te verseker dat die bessie en onderstok tot dieselfde verskeidenheid vrugtebome behoort nie.
As voorraad vir 'n perske of appelkoos kan u byvoorbeeld pruim of kers kies. 'N Stingel wat wortel geskiet het, sal die eienskappe van 'n moederplant hê, dit wil sê dat dit 'n verteenwoordiger van sy verskeidenheid is.
Belangrik! Nadat die steel geknip is, word 'n tuinvar op alle beskadigde gebiede aangebring of word die skade met oliebasisverf (vernis) geverf. Hierdie voorsorgmaatreël beskerm kwesbare gebiede teen plae, vog en stof.
Die optimale is die ent van appelkoossteggies na 'n voorraad van dieselfde soort.Voordat die prosedure begin, moet die tuinier die ouderdom van die boom waarop die ent wortel geskiet het, die deursnee van die takke krities beoordeel en of dit moontlik is om die bewerking op hierdie tydstip van die jaar uit te voer.
Wanneer plante van een spesie geplant word, kan die prosedure op verskillende maniere uitgevoer word; die resultaat is meestal altyd suksesvol. Perskebome kan gebruik word as appelkoosoorplantings, in hierdie geval moet daar in gedagte gehou word dat die ent effens rypbestand sal wees, omdat perskevoorrade nie ryp kan verdra nie.
Dit is ook moontlik om die appelkoos suksesvol in die kersiewortel te plant. Maar die tuinier moet onthou dat die sukses van so 'n inenting minder waarskynlik sal wees as nadat hy ander vrugtegewasse gevoer het. Dit is omdat nie alle soorte kersies as voorraad gebruik kan word nie.
Een van die minusse is dat die geënte boom se takke na suksesvolle enting té broos word en dit verder versterk moet word. 'N Baie betroubare, maar baie tydrowende opsie is 'n ent van pruim of kersiepruim wat voorheen op die wortelstelsel van die kersie geënt is, waarop 'n appelkoos later reeds geënt is.
Op die pruim
Die byvoeging van appelkooswortelstene by pruimbome is baie gewild, aangesien pruime baie rypbestande plante is. Beide vrugtegewasse het 'n goeie onderlinge verenigbaarheid en wortel prakties sonder die vorming van bas in die kruising.
Boonop word die geënte appelkoos bestand teen lae onderstamme teen pruimwortels. Appelkoos word op die pruim geënt, sowel deur die kopuleringsmetode as deur die steggies te ent.
Appelkoos en pruim kan ook gekweek word deur diep te sny: 1 - snitte op vee en aas; 2 - kombinasie en band; 3 - tussengroei; en - die lyn van die daaropvolgende sny van die appelkooswortel.
Hoe om appelkoos te plant?
Appelkoos kan geënt word volgens enige van die bogenoemde metodes. Vir 'n suksesvolle inenting is dit belangrik om 'n nie te ou onderstokboom te kies. Soos die praktyk toon, wortels die bome ouer as 4-5 jaar wakker as by twee jaar oue saailinge.
Oor die voorrade van hierdie ouderdom is dit nie net sleg nie en wortel selde wortels, maar as gevolg van die oorplanting begin bome seermaak. Hulle ontwikkel dikwels moniliose en ander swamsiektes, waardeur die bas met skimmel bedek is en die boom geleidelik sterf.
Het jy geweet? Russies, en later 'n Sowjetwetenskaplike, Ivan Vladimirovich Michurin, was die stigter van die metode om vrugtebome te ent. Op een boom het die tuinier tientalle verskillende soorte gekweek, en almal het vrugte gedra.
Hoe om appelkoos behoorlik te plant:
Die boom wat geënt moet word, word gekies. Dit is wenslik dat dit 'n jong saailing van appelkooswild was, in die naam van die padda.
Die sentrale takke van die wilde wild word gesny. Die plek van hul saag moet naby die stam wees.
Appelkoos waarop groot, soet vrugte groei, word as voorraad gekies. Ek het dun takke (steggies) 10-15 cm lank van die moederplant afgesny.
Steggies word op wilde appelkoos geënt, byvoorbeeld met behulp van die "onder die bas" -metode. Om dit te doen, is die bas op die inentingsplek effens van die boom geskei, en die steel is stewig daar ingesteek. Aangesien die entstof nie altyd wortel skiet nie, beveel ervare tuiniers dit aan om 3-5 stukke te maak. As ekstra steggies wortel skiet, kan dit altyd gesny word. As al die steggies onder die bas geplaas word volgens die sny-deursnee van die appelkoosvertakking, word hulle styf gebind by die aansluiting, in 'n sirkel, oor die onderstam-bas.
Die oop gedeelte van die boomstomp met aangehegte steggies word met olieverf bedoel wat bedoel is vir die strate, of tuinvar. Die toepassing van die beskermende laag moet volop wees, sodat daar nie 'n enkele onbehandelde las is nie. Beide olieverf en tuinvernis dien as isolerende materiaal wat voorkom dat patogene hout binnedring.
Video: Appelkoos inenting
As die inenting suksesvol was, sal die tuinier kan verstaan ​​of die ent van 'n ander boom wat op die stam geënt is, ontwikkel. As blare daarop verskyn en die lengte daarvan geleidelik toeneem, dit wil sê, die stam ontwikkel, wat beteken dat die ent wortel geskiet het.
As die tuinier in Siberië of die Oeral bly, moet hy nie suidelike appelkose op die plaaslike wild plant nie, aangesien dit te termofiel is vir hierdie klimaat en waarskynlik in die eerste winter aan ryp sal sterf. Maar in die middelste gebied van Rusland wortel die suidelike variëteite van vrugtebome perfek en kry dit gedeeltelik weerstand teen ryp van 'n wilde vee.
As u steggies van gelyke deursnee (volgens die metode van kopulasie) vir 1-2 somersaailinge plant, is dit nie nodig om die entstof met 'n tuinvar of ander beskermende samestelling te verwerk nie. Die maklikste manier om bo-op die kruising te sit, is 'n gewone plastieksak en maak dit styf vas op 'n dun stam van 'n saailing.
Dit is 'n baie interessante aktiwiteit om een ​​boom met 'n ander te kombineer. Indien verkies, kan tot 10 verskillende appelkoosvariëteite op een onderstam gekweek word. Hoe meer 'n tuinier inenting beoefen, hoe minder mis ontstaan ​​dit.