Die oorvloedigheid van die genade van God in die versoening wat die Here Jesus vir ons bewerk word, word ook uitgebeeld in die hoeveelheid kos wat oorgeskiet het.
Hulle het gedink dat ’n profeet wat sulke geweldige kragte het, dadelik hulle Koning moes word – dan kon Hy mos vir hulle sorg.
Toe die mense dan die teken sien wat Jesus gedoen het, sê hulle: Hy is waarlik die profeet wat in die wêreld sou kom. En toe Jesus merk dat hulle wou kom en Hom met geweld neem om Hom koning te maak, het Hy weer weggegaan na die berg, Hy alleen. (Johannes 6:14-15 AFR53)
Die aand is die Here se dissipels met ’n boot daar weg na Kapérnaüm toe – dit was die nag toe die dissipels die Here op die water sien loop het en hulle so bang geword het.
Toe hulle by die Here kom, wou hulle weet wanneer Hy dan daar aangekom het. Toe verduidelik die Here Jesus vir hulle wat die inhoud van die redding is wat Hy bewerk:
Die spysiging van die skare was nie ’n voorspel van die Nagmaal wat later deur die Here ingestel is nie, maar dit het wel ’n verband met die Nagmaal.
Soos wat ’n mens se liggaam kos en drank nodig het om te kan lewe, net so het ’n mens geestelike voedsel en drank nodig vir jou siel.
Die brood en wyn wat ons by Nagmaal gebruik, is die tekens wat die Here Jesus gebruik om uit te beeld dat sy liggaamlike sterwe was sodat ons daardeur die vryskelding van sondes kan kry.
Dis waarom die Here Jesus die volgende dag vir die skare gesê het hulle loop net agter Hom aan omdat hulle kos soek.
Die Here het die aand voordat Hy kruis toe is om die versoening te gaan bewerk deur die straf van God te dra, die sakrament van die heilige Nagmaal ingestel.
Daarom moet alle kerke uit gehoorsaamheid aan hierdie opdrag gereeld saamkom om die Nagmaal te vier. Die Nagmaal herdenk die Here Jesus op ’n besondere manier.
Die Nagmaal herdenk nie die geboorte van die Here Jesus Christus soos wat ons byvoorbeeld met Kersfees doen nie.
Dit herdenk die bittere geweld wat Hy deurgemaak het toe Hy die straf van God gedra het dat ons van die hel vrygespreek kan word.
Dit herdenk dat sy liggaam so seker vir my aan die kruis geoffer en gebreek, en sy bloed vir my gestort is, as wat ek met my oë sien dat die brood van die Here vir my gebreek en die beker aan my gegee word.
Sy gekruisigde liggaam en gestorte bloed is die ewige voedsel waarna die Here Jesus die skare verwys het.
Dis geestelike voedsel wat my siel net so seker vir die ewige lewe voed en verkwik as wat ons die brood en die beker van die Here gebruik.
Die Here skryf vir die gemeente van Laodicéa dat hulle die Here by hulle lewens moet betrek sodat hulle in die ewige vreugde met Hom kan deel kry. Hy sê dit so:
Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek ingaan na hom toe en saam met hom maaltyd hou, en hy met My. (Openbaring 3:20 AFR53)
Die maaltyd waarvan die Here praat gebeur op ’n manier wat ons nog nie verstaan nie, want dit gebeur in die volmaakte. Die Here beskryf dit in verskillende beelde:
Ons moet glo dat die Here Jesus met hierdie daad vergewing van sondes en die ewige lewe vir ons skenk.