Die geheue van water is die beweerde vermoë van water om 'n "geheue" te behou van stowwe wat voorheen daarin opgelos was, selfs na 'n arbitrêre aantal van reeksverdunnings. Dit word as 'n meganisme aangevoer waardeur homeopatiese middels sou kon werk, selfs wanneer hulle verdun is tot op die punt dat nie 'n enkele molekule van die oorspronklike stof oorbly nie.
Benveniste was 'n Franse immunoloog wat probeer het om die geloofwaardigheid van homeopatiese middels "onafhanklik van homeopatiese belange" in 'n gesaghebbende wetenskaplike tydskrif te publiseer. Om hierdie doel te bereik, het Benveniste en sy span by die Institut National de la Santé et de la Recherche Médicale (INSERM, Frans vir die Nasionale Instituut van Gesondheid en Mediese Navorsing) 'n oplossing van menslike teenliggaampies in water tot so 'n mate verdun dat daar feitlik geen moontlikheid was dat 'n enkele molekuul van die teenliggaam in die oplossing sou oorbly nie. Nietemin het, volgens hulle berig, menslike basofiele op die oplossings gereageer asof hulle die oorspronklike teenliggaam bevat het (deel van die allergiese reaksie). Hulle het die effek slegs waargeneem wanneer die oplossing tydens die verdunningsproses heftig geskud is. Benveniste het gesê: "Dit is soos om 'n motorsleutel in die rivier te roer, 'n kilometer stroomaf te gaan, 'n paar druppels water te onttrek, en dan jou motor met die water aan die gang te kry." Benveniste het teen daardie tyd geen teoretiese verduideliking vir die effek aangebied nie, wat later deur 'n joernalis "water geheue" genoem is.
Terwyl Benveniste se studie 'n meganisme gegee het waardeur homeopatiese middels sou kon funksioneer, het fisiese chemie geen verduideliking daarvoor gehad nie. 'n artikel oor waterstofbindingsdinamika word deur sommige sekondêre bronne in verband met die ongeloofwaardigheid van watergeheue genoem.
In 'n reaksiebrief wat in die dieselfde Julie-uitgawe van Nature gepubliseer is, het Benveniste teruggekap teen Maddox en gekla oor die "beproewing" wat hy onder die Nature span deurgemaak het, en dit vergelyk met die Salem heksejag of McCarthy-agtige vervolgings. In hierdie brief en tydens 'n later episode van die Kanadese wetenskap-televisieprogram Quirks & Quarks, het Benveniste veral gekla oor Stewart, wat volgens hom opgetree het asof hulle almal bedrog pleeg, en hulle met minagting behandel het, en gekla oor sy beterweterigheid. In sy brief in Nature, het Benveniste ook geïmpliseer dat Randi probeer het om die eksperimentele span om die bos te lei deur toorkunsies uit te voer, en die leidende tegnikus te steur. Hy was meer gematigd op Quirks & Quarks, waar hy eerder geimpliseer het dat Randi die span geamuseer het, en dat sy teenwoordigheid oor die algemeen verwelkom is. Hy het ook daarop gewys dat hoewel dit waar was det twee van sy spanlede deur 'n homeopatiese maatskappy betaal is, die dieselfde maatskappy Maddox se span se hotelrekening betaal het.
Maddox was onapologeties, en het gesê "ek is jammer dat ons nie iets meer interessant gevind het nie." Op dieselfde Quirks & Quarks program het hy Benveniste se klagtes van die hand gewys, en verduidelik dat die moontlikheid dat die homeopatie-industrie buit sou maak uit die artikel, 'n onmiddellike her-toets nodig gemaak het. Die mislukking van die tweede toets het getoon dat die aanvanklike resultate waarskynlik te wyte was aan die eksperimenteerder effek. Hy het ook daarop gewys dat alle partye vooraf ooreengekom het oor die toetsprosedure waaroor Benveniste later gekla het, en dat Benveniste slegs daarna sy toepaslikheid betwis het..
In 1999, in 'n reaksie op die skeptisisme van die fisikus Robert Park, het Josephson die American Physical Society (APS) uitgedaag om toesig te hou oor 'n replikasiepoging deur Benveniste. Hierdie uitdaging sou 'n lukraak dubbel-blind toets wees van sy bewering dat die eienskappe van homeopaties veranderde oplossings oor die Internet gestuur kon word.
Die APS het die uitdaging aanvaar en aangebied om die koste van die toets te dek. Toe hy hiervan gehoor het, het Randi aangebied om sy $1 miljoen-prys wat hy vir enige positiewe demonstrasie van die paranormale aangebied het, wat Benveniste aanvaar het.
Derde-party pogings om die Benveniste eksperiment te repliseer het nie positiewe resultate opgelewer wat onafhanklik herhaal kon word nie. In 1993 het Nature 'n artikel gepubliseer wat 'n aantal van die opvolgeksperimente beskryf het wat negatiewe resultate opgelewer het, en 'n onafhanklike studie wat in Experientia in 1992 gepubliseer het, was ook negatief. 'n Internasionale span onder leiding van Professor Madeleine Ennis van die Queen's University of Belfast het in 1999 beweer dat hulle die Benveniste resultate suksesvol herhaal het. Randi het toe die $1 miljoen uitdaging aan die BBC Horizon program aangestuur om die Ennis se eksperimentele prosedure te herhaal. In reaksie hierop is eksperimente uitgevoer waar die vise-president van die Royal Society, Professor John Enderby, toesig oor die verrigtinge gehou het. Geen geheue effek is toe waargeneem nie. In 'n program oor homeopatie, het die ABC program 20/20 ook onsuksesvol probeer om Ennis se resultate te herhaal.