Gedig: Op die blank marmerblad in die kombuisArgieffoto (Foto: © Viewapart | Megapixl.com) Olga Kirsch (1924 – 1997) Op die blank marmerblad in die kombuis – die warm hart waar die lewe van die huis gedurig stroom, vol geure en gerug en honger mense wat potdeksels lig – glim ŉ gedenkdagkers: ŉ blikkie vuur met was geweeg om vier-en-twintig uur te brand; en teen die einde van die tyd steier en val die vlam, strek hy hom uit – ŉ tong wat roep om hulp; maar hul is stom, die dodes, as hul tussen mense kom een maal ŉ jaar. Wie ŉ gedenkkers koop vir een lank reeds oorlede, vrees of hoop dat daar vir hom eendag ŉ vlam sal brand as ou gebruike en ou geloof nog stand hou in ŉ wankel wêreld. Vreemd hoe stil en afgesonder is die lig, hoe kil sy vuur. Ten spyte van die skroeiwarm was en van ŉ pit wat gloeiend-rooi veras herinner hy aan ŉ winterstrand, ŉ meeu, ŉ landskap streng en eensaam onder sneeu.