Die wittebrood is verbyDit moes reeds lankal gebeur het, dat die gordel van Suid-Afrikaanse rugby stywer ingetrek word. Dit sal ŉ harde slag vir baie rugbyspelers wees, dit sal die groener weivelde van oorsee soveel te meer aanloklik maak, maar Suid-Afrikaanse rugby is by ŉ kruispad. Trouens, dalk is hy reeds daarby verby. Net soos in baie ander lande, het die geldkraantjie opgedroog. As Jurie Roux, die uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (Saru) sy sin kry, sal daar steeds 14 unies wees, maar net agt ten volle professionele spanne wat in die Superreeks en in ander reekse wêreldwyd speel. Die res sal semi-professionele of amateurspanne en -spelers wees. Hopelik sal daar genoeg nuwe geleenthede en reekse geskep word, maar die landskap gaan verander. Roux het die week aan joernaliste gesê hy bepleit dié veranderings reeds sedert 2011 en “dat dit hoog tyd vir mense is om daarna te luister “. Roux sê die Curriebekerreeks moenie afgewater word nie; die krag-teen-kragbeginsel moet geld, want meer Springbokke tree in die Curriebekerreeks na vore as in Superrugby. Volgens hom kan daar nie aan die 14 unies geraak word nie, want dan trek jy die mat onder rugby uit. Roux sê ook tereg dat skolerugby, klubs en die amateurstrukture die grondslag van Suid-Afrikaanse rugby vorm, gevolg deur semi-professionele spanne. Gaan daar teenkanting wees? Beslis. Aan die ander kant, hoeveel van die 14 unies is finansieel daartoe in staat om op eie stoom voort te gaan? Hoeveel het die afgelope paar jaar ŉ wins getoon? Wat van die spelers? Kom ons maak sommetjies. As elke unie net 30 tot 40 spelers sou kontrakteer, sal daar sowat 420 tot 560 spelers wees wat semi-professionele rugby speel. Maar dit kan nie anders nie, die wittebrood is verby en die geldkoek is reeds gesny.