Albertha, self ’n maatskaplike werker by die Roodepoort Sentrum vir Bejaardes (RSVB) – ’n ander oord as dié waar haar ma woon – besef bitter goed wat die gevolge van inperking op bejaardes is.
“Hierdie inperking het ingrypende gevolge. ’n Persoon van 95 jaar leef absoluut op genadetyd. Hoewel sy liggaamlik goed versorg word, weet ek dat sy emosioneel wegkwyn. Sy sit daagliks alleen in haar kamertjie met slegs ’n TV as geselskap. Etes word ook in die kamer bedien. Inwoners mag ook nie onderling kuier nie.
“Radeloos van verlange en bekommernis, het ek toe maar vir haar ’n outydse brief geskryf en dit saam met ’n bos blomme by die hek afgelewer. In die brief het ek so goed as moontlik aan my ma verduidelik van die pandemie en hoekom ons haar nie mag besoek nie. Weens haar korttermyngeheue is die susters gevra om asseblief elke dag vir haar die brief te lees. Hopelik kan my ma op so ’n wyse daagliks ons oneindige liefde vir haar besef. Maar hierdie brief is maar ’n skrale troos. Hoe weet ons of die brief wel gereeld gelees word?”
Die groot mediadekking, kommunikasie deur RSVB self en die drastiese stappe van inperking, het hulle laat besef dat hulle baie kwesbaar is vir die virus. Dit maak hulle bang en soms angstig. Hulle ontwikkel ’n vrees vir die onbekende. Slapeloosheid en ’n verandering van eetpatroon is by sommiges opgemerk.
Indien die bejaarde nie ’n selfoon het nie, skakel die betrokke sentrum se eenheidsuster. Kry die selfoonnommer wat jy kan gebruik vir kontak.
Wanneer die bejaarde verjaar, lewer ’n geskenk en koek af by die hek sodat daar met teetyd partytjie gehou kan word.