Die aap in die Suid-Afrikaanse politiek | SAUK.co.za - Nuus.info
Om ‘n swartman ‘n aap of bobbejaan te noem, is kennelik ‘n “misdryf” soos dit in die taal van die strafhof heet. Om egter by ‘n kettingwinkel in te bars en jou op die oog af soos ‘n aap te gedra, is geen misdryf of oortreding nie; dit heet “protes” of “betoging”. Ons is al gewoond daaraan dat gewelddadige betogings, wat dikwels met saakbeskadiging gepaard gaan, in ons land onder die ANC (African National Congress)-bewind aanvaarbaar geraak het. Dit gee nuwe betekenis aan die uitdrukking: “om te maak of breek soos jy wil”.
Solank jy net nie die aapwoord gebruik nie, anders is jy in groot moeilikheid. Dit lei egter tot ‘n — myns insiens — tweede paradoks, en dit is: In die beklemtoning van ons gemeenskaplike primaatvoorouers by die Sterkfonteingrotte en elders, het ons reeds as’t ware die aap en veral die aapmens tot iets mensliks, of dan hominieds, verhef.
Dus, niks kan ons meer skok nie. Ons is gewoond aan die ergste: Diefstal, Moord en doodslag, Plaasmoorde. Dis alledaags. Vele misdrywe word nie eens meer by die polisie aangemeld nie, behalwe as dit vir versekeringsdoeleindes benodig word. Daarom is die hele gedoe rondom die woord “aap” of “apie” amper verfrissend. Want dit skep ‘n soort waanbeeld dat die inwoners van dié verrotte land nog iewers oor ‘n morele beginsel beskik! Niks traak hulle meer nie, die misdaad en korrupsie, selfs diegene wat op straat urineer (dit sien ek elke dag in Johannesburg), dog iewers trek hulle die streep: by die woord “aap”. Dít vind hul skokkend, grensoorskrydend, taboe. Hoe sonderling!
Dis alles net ‘n groot klugspel. Die gekrenktes maak asof hulle kamma deur die aapwoord onstel word, maar eintlik is almal reeds so blasé dat niks hulle ooit kwel nie. Ons beleef lankal reeds ‘n amorele toestand van anomie. Vir diegene wat nie weet nie, die term “anomie” is deur die Franse sosioloog, Émile Durkheim, gewild gemaak. Dit word gedefinieer as ‘n “toestand waarin die maatskappy min morele leiding aan indvidue verskaf”. Klink dit nie presies net soos die toestand waarin ons land verkeer nie?
Eugène Marais, wat tans oor die algemeen as ‘n polities korrekte liberalis voorgestel word, het ‘n boek geskryf met die titel: Die siel van die aap. Nie net is daar verskeie paragrawe in die boek wat hom vandag voor die erg rasbewuste Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie sou laat beland nie, maar hy het insgelyks ingesien dat die gedrag van die mens en van die bobbejaan heelwat ooreenstem.
Foto – ‘n Aap.
Dan Roodt – praag.co.za, 11-02-2018
Nota: Hierdie berig weerspieël nie die mening van SAUK nie / Note: This report does not reflect the opinion of SAUK.
« Groep ANC-lede beplan n nasionale staking om Zuma te forseer om te bedank
Bejaarde man met knopkieries aangerand tydens plaasaanval »