die skrywers wat al emosioneel op my impakteer het, is te veel om op te noem. die afgelope tyd het ek stil gestaan by post-apokaliptiese fiksie soos die van Bruce Sterling, William (Neuromancer) Gibson, China Miéville, Walter M. Miller, Jr. Die interweb is die perfekte plek om te verdwaal. Dit het sekerlik alles begin by Yoko Ono→ collage poetry→ Twaikus→Miniatuur gedigte→ Gwarlingo→Mary Ruefle→William Burroughs →Tristan Tzara→ TS Eliot se Waste Land, wat blykbaar gedeeltelik bestaan uit aanhalings uit die Bybel, Bram Stoker, Ovid en die Brihadaranyaka Upanishad, Shakespeare, Whitman ens. Hulle sal hulle leërs in Israel ontplooi om die oorblywende Jode uit te wis, en ook in en om Jerusalem, om teen Christus en sy hemelse leër te veg (Op. 19:19). Die versugting “my tong moet in jul ore trom / wanneer ek reeds doof en dood is” kan gelees word as die digter se behoefte om iets konkreets na te laat in die vorm van sy verse, of, soos in die vers “Meester” (opgedra aan W.E.G. Louw), sy “woordswaels / met herfs / op ŉ somervlug” te kan stuur (p.