Die einde van Hébert en die Enrage - Verskeie
Titel: Klag oor die arrestasie van vader Duchesne, 24 Ventôse Jaar II (13 Maart 1794).
Datum getoon: 13 Maart 1794
Tegniek en ander aanduidings: "Vader Duchesne. Klag. Lug: ek het dit geplant, ek het dit gesien gebore."
"Deur J.J Dussault. Uittreksel uit die politieke korrespondensie, cloître Saint-Thomas du Louvre, nr. 5"
AE / II / 1880 gedruk
Prentverwysing: AE / II / 1880
Klag oor die arrestasie van vader Duchesne, 24 jaar Ventôse II (13 Maart 1794).
Die oproep vir 'n nuwe sans-culotte-opstand
Sedert 1790 het Jaques-René Hébert gepubliseer Vader Duchesne waarvan die rou taal baie gewild is onder sans-culottes: die titel is reeds gebruik omdat die karakter tot die gewilde Paryse mitologie behoort. In Nivôse word Jaar II (Desember 1793) gepleeg, tussen Die Ou Cordelier deur Desmoulins en Vader Duchesne 'n stryd wat, bo persoonlike teenstrydighede, twee faksies openbaar waartydens die Konvensie vasgevang is: die 'toegeeflike' en die 'woedend' ('hebertiste'). Op 14 Ventôse by die Cordeliers-klub het Hébert die stap geneem wat noodlottig vir hom sou wees deur 'n volksopstand op te roep
Die dood van vader Duchesne
Op 4 Germinal Year II (24 Maart 1794), half vyf die middag, het drie waens met agtien ter dood veroordeelde aangekom op die Place de la Révolution  binnegeval deur 'n skare wat selfs groter was as 'gewoonlik. Onder diegene wat sal sterf, is generaal Ronsin, Vincent, die drukker Momoro en Hébert, wat vergelyk word met 'vader Duchesne', die 'verdomde vaderlandse' held van sy koerant. Daar word verwag dat hulle tereggestel sal word, aangesien die vorige dag soms, en groepe sing, die 'klaaglied van vader Duchesne' wat pas verskyn het en wat die smouse verkoop, verkoop in die skare wat deur polisiestukke gekyk word.
Die verse van die geleentheid is verbaas oor die skielike val van iemand wie se oproepe na die guillotine vroeër gevrees is, en hervat sy kleurryke taal ('fluit die linnet' om 'gevange geneem te word'). Dan gee die koeplette die aanklagte teen die 'beroemde stoofhandelaar' (vermeende beroep van vader Duchesne): sameswering teen die Republiek (die oproep tot die opstand van 14 Ventôse, die ongemaklike ondervraging van die komitees) en Robespierre in die koerant), samespanning met Engeland (via die Nederlandse bankier Kock), voorbereiding van 'n royalistiese opstand. In 'n klimaat van agterdog vermy die klag die oorweldigende Hébert sonder om gunstig vir hom te wees. Die aanklagte van die rewolusionêre tribunaal word op twyfelagtige wyse herhaal: "Ons word vertel dat ...", "Ons is verseker dat ..."
Hébert het sy laaste nag in die tronk deurgebring en geskree en om hulp geroep. Die publiek lag oor die gebrek aan fermheid van die een wat aanhou vra dat die koppe val. Wanneer dit by sy beurt kom om 'met die warm hand te speel' ('om met guillotine te speel'), moet Hébert na die steier gesleep word: sy kop word deur die beul getoon en word met grappies begroet.
Die uitskakeling van die "hondsdol"
In die onsekere en dreigende konteks van die begin van 1794, kon die rewolusionêre regering nie die herhaalde provokasies van die "hondsdol" wat by die Cordeliers bymekaargekom het en vir wie Hébert meer die media-aflos was as die leier, duld nie. Hul verhoor en skuldigbevinding het die openbare mening verras, maar geen reaksie uitgelok nie. Die Ou Cordelier, deur op 16 Nivôse (5 Januarie 1794) te onthul dat "Père Duchesne" deur die Minister van Oorlog Bouchotte aangestel is en dat hy goeie maaltye by 'n buitelandse bankiershuis maak toe voedseltekorte in Parys geheers het, is hy waar, sy beeld van patriot van integriteit al baie aangetas ...
Francois FURET, Die Revolusie 1770-1880 Parys, Hachette, 1988. Albert SOBOUL, Historiese Woordeboek van die Revolusie Parys, PUF, 1989