PressReader - Huisgenoot: 2018-01-25 - ‘EK WOU NOG AL­TYD STO­RIES VER­TEL’
‘EK WOU NOG AL­TYD STO­RIES VER­TEL’
Die veel­sy­di­ge Ivan tiek nog twee bok­sies af as re­gis­seur van ’n fliek en TV-aan­bie­der van ’n film­vas­vra
Huisgenoot - 2018-01-25 - Inhoud - – IVAN BOTHA
AS HY ooit ’n rol­prent van sy eie le­we moes maak, sou hy om­trent als self doen: Hy sou die draai­boek skryf, daar­in speel, die re­gie be­har­tig en som­mer ook die fliek ver­vaar­dig. En dit sou waar­skyn­lik ’n lo­ket­tref­fer wees: Op die be­trek­lik jong ou­der­dom van 32 het Ivan Botha im­mers reeds al dié rol­le suk­ses­vol aan­ge­pak. Hoe hy dit reg­kry, word dui­de­lik wan­neer jy hom vra wat­ter bood­skap hy vir ’n fliek oor sy eie le­we sou kies. “Har­de werk werp vrug­te af,” ant­woord hy na­dat hy op sy ge­fo­kus­de ma­nier ’ n ruk­kie daar­oor na­ge­dink het. As ak­teur het ons die blon­de­kop leer ken in die rol van Wim­pie Koe Koe­ke- moer in die drie Bak­gat!-flieks en as Pie­ter van Heer­den in die SABC2-se­pie 7de Laan. Maar se­dert Ivan se ver­trek uit die Laan in 2013 het hy en die ak­tri­se Donnalee Ro­berts (33) hul­le ook as ver­vaar­di­gers en draai­boek­skry­wers ge­ves­tig met die ro­man­tie­se tref­fer­flieks Pad na Jou Hart (2014) en Vir Al­tyd (2016).
Ivan en Donnalee het ook die ro­man­tie­se hoof­rol­le in dié flieks ver­tolk – en gaan­de­weg het ook weg van die stel ’n ver­hou­ding tus­sen hul­le be­gin blom. Ver­le­de Mei het Ivan Donnalee die ja­woord ge­vra en die trou­klok­kies gaan lui. Oor die trou­da­tum swyg hul­le.
Die ver­loof­de paartjie se der­de fliek, Stroom­op, word van­jaar op Vrou­e­dag, 9 Augustus, uit­ge­reik. Dis Ivan se de­buut as re­gis­seur en Donnalee ver­tolk ’n hoof­rol. Boon­op is Ivan van 1 Fe­bru­a­rie om 20:00 saam met die fliek­re­sen­sent Le­on van Nier­op te sien as aan­bie­ders van die kykNET-fliek­vas­vra­pro­gram F­liekNET Foen­dies.
Daar sal week­liks ’n gas uit die ver­maak­wê­reld wees. Donnalee, die Ge­troud met Rug­by-sterre Fran­ci S­wa­ne­poel en Al­tus T­he­art en die 7de Laan-ak­teur Dan­nJa­ques Mouton is van die sterre wat deel­ne­mers sal laat kop­krap oor flieks waar­in hul­le ge­speel het. Ivan is pro­fes­si­o­neel en per­fek­si­o­nis­ties tot op die been, maar lag tog ge­moe­de­lik oor sy blap­se ag­ter die skerms. “Ek het by­voor­beeld ou­er ak­teurs en rol­prent­ma­kers se na­me soms ver­keerd uit­ge­spreek. Dan sou Le­on keel skoon­maak en my reg­help!” Ivan ’ n fout voor of ag­ter die ka­me­ras maak? Moei­lik om te glo!
IVAN skerts hy was nog klein toe sy ma, Elai­ne (58), be­sef haar kind wil heel­tyd nu­we uit­da­gings aan­pak. “As sy blok­kies voor my neer­ge­sit het en ek kon dit bou, het ek da­de­lik aan­be­weeg na die vol­gen­de speel­ding.” K­lein­tyd op Bal­li­to aan die K­waZu­luNa­tal­se kus het hy al tuis­flieks van sy ge­sin met ’n dood­ge­wo­ne ka­me­ra be­gin skiet. “Ek het niks ge­weet van re­di­ge­ring nie, so die he­le fliek het in een skoot af­ge­speel,” ont­hou hy met ’n lag­gie.
Dit was op ho­ër­skool, aan Corn­wall Hill Col­le­ge in Centurion, dat hy oor to­neel­spel en flieks be­gin droom het. Soos baie seuns wou hy aan­vank­lik vir die S­pring­bok­ke speel, maar weens sko­li­o­se, of­te­wel die ver­krom­ming van die rug­graat, moes hy rug­by laat t vaar. Toe hy in die plek daar­van in gr. 11 met dra­ma­klas­se be­gin, het die blok­kies vir sy toe­koms in plek ge­val.
“Ek het be­sef dis wat ek die res van my le­we wil doen. Ek wou sto­ries ver­tel.”
As deel van daar­die reis was dit al­tyd vir hom lek­ker om nu­we din­ge te leer. “Ek dink om te ver­vaar­dig, re­gie te doen en te skryf maak my ’n be­ter ak­teur. En om to­neel te speel maak my weer ’n be­ter ver­vaar­di­ger, skry­wer en re­gis­seur.”
In Fe­bru­a­rie be­gin ses we­ke se har­de werk op die stel van Stroom­op, op p die oe­wer van die Oran­je­ri­vier in die Noord-Kaap. Dit sal die eer­ste keer wees dat Ivan die re­gie van sy ge­lief­de Donnalee se spel voor die ka­me­ra be­har­tig, maar die twee ver­trou me­kaar vol­ko­me.
Om re­gis­seur te wees was nog al­tyd een van Ivan se dro­me.
Hy het reeds maan­de ge­le­de be­gin werk aan die rol­ver­de­ling, plek­ke om te ver­film en teks. “Eers was dit praat en droom en nou be­weeg ons na die prak­tie­se uit­voer van al die i­dees,” ver­dui­de­lik hy op­ge­won­de.
Stroom­op is deur Ivan en Donnalee ge­skryf. Dit han­del oor vyf uit­een­lo­pen­de vroue se strui­kel­blok­ke en oor­win­nings.
Die Vir die Vo­ëls-ak­tri­se Si­moné Nort­mann ver­tolk ook een van die rol­le. Sy het al ver­tel dit was juis Donnalee wat haar des­tyds ge­ïn­spi­reer het om te droom van ’n groot rol op die sil­wer­doek. Wie die an­der rol­le ver­tolk, is nog ’n ge­heim.
“Die vroue ont­moet me­kaar in ’n self­help­groep waar hul­le as deel van a­von­tuur­te­ra­pie vir vyf dae ’n vaart op die Oran­je­ri­vier on­der­neem,” ver­klap Ivan.
“Al­mal er­vaar op ’n ma­nier ’n ge­sig van die dood: e­mo­si­o­neel, in hul po­ten­si­aal of let­ter­lik. Hul­le is aan die bin­ne­kant ge­bro­ke, maar leef na bui­te ’n fa­sa­de uit dat al­les or­raait is. Hul­le word dan op die vaart met si­tu­a­sies van le­we en dood ge­kon­fron­teer en dit dwing hul­le om hul ver­le­de en seer te han­teer.”
Dit was vir Ivan be­lang­rik om ’n sto­rie te ver­tel “waar vroue nie ’n man no­dig het om hul­le te red nie”. Hy be­skou Donnalee im­mers in el­ke op­sig as sy ge­ly­ke en het groot re­spek vir vroue.
Gaan hy dit nie mis om self ’n rol te ver­tolk nie? Hy skud sy kop. “Vir my gaan dit oor die reg­te rol. Daar is een man­li­ke ak­teur in die film wat die gids speel en ek sien my­self nie in dié rol nie.”
Hy en Donnalee is ge­woon­lik saam voor die ka­me­ras. Tog dink hy nie dit sal vir hom uit­da­gend wees om nou vir haar van ag­ter die ka­me­ras lei­ding te gee nie. “Ons on­der­steun me­kaar. Ons werk so lek­ker saam en het ’ n goeie ver­stand­hou­ding.” En wie weet – dalk ruil hul­le een­dag rol­le. “Sy het al ge­sê sy sal in die re­gis­seur­stoel wil sit vir die reg­te pro­jek. As dit ’n rol in­sluit wat reg is vir my, sal ek graag daar­in wil speel.” Stroom­op se ver­fil­ming vind hoof­saak­lik plaas op On­seep­kans op die Na­mi­bie­se grens. “Ons skiet in ’n deel van die wê­reld waar dit tus­sen 40 en 50 °C raak. Om 12 uur lank in sul­ke hit­te te werk is geen grap nie. Ons gaan drie we­ke ver­film waar geen toi­let­te, e­lek­tri­si­teit, kos of ver­blyf is nie. Al­les moet saam­ge­ry word. My uit­kyk is dat ons al­mal saam met die ka­rak­ters op hul le­wens­er­va­ring gaan.” Om met ’ n klomp vroue te werk maak hom ook nie be­noud nie. “Ek soek die e­mo­sies. As daar e­mo­sies is, moet die ka­me­ra as­se­blief net rol,” skerts hy. “Ons mans is dik­wels meer e­go­ïs­ties in hoe ons si­tu­a­sies, uit­da­gings en men­se han­teer. Ek kies e­mo­sies bo ego.”
HY VER­TEL sy agt­ja­ri­ge dog­ter­tjie, A­me­lie, uit sy hu­we­lik met die ak­tri­se Cis­ke Kru­ger hou sy voe­te ste­wig op die aar­de.
“Sy neem die le­we nie te erns­tig op nie en ver­teen­woor­dig vir my wat reg­tig be­lang­rik is. Sy laat my al­tyd be­sef dat tyd op die ou end baie be­lang­ri­ker as ma­te­ri­ë­le din­ge is.”
Sy af dae is min, maar wan­neer hy ’n blaas­kans het, sal hy el­ke oom­blik wat hy kan saam met haar deur­bring.
Om te ont­span, lees hy ook baie graag. En al is hy en Donnalee dik­wels druk be­sig op die stel, ge­niet hul­le dit steeds om te gaan fliek vir ont­span­ning. “Dis steeds vir my die lek­ker­ste om met spring­mie­lies en ’n Slush Pup­pie ’n fliek op die groot­skerm te kyk.”
Ivan is op­ge­won­de oor die ge­leent­he­de wat daar nog in die plaas­li­ke rol­prent­be­dryf is, ver­al om ons films na in­ter­na­si­o­na­le ge­ho­re te neem.
“Al is baie van ons flieks A­fri­kaans, is dit nie be­perk tot A­fri­kaan­se ge­ho­re nie. Ons ver­tel u­ni­ver­se­le sto­ries en die wê­reld moet ook die kans kry om dit te sien.”
Op 32 het Ivan Botha al to­neel­ge­speel, ge­skryf en ver­vaar­dig. Hy hou nou ook sy lyf re­gis­seur en is eers­daags te sien as me­de­aan­bie­der van F­liekNET Foen­dies.
M A R G A T S N I M A R G A T S N I M A R G A T S N I
VAN HEEL BO: Ivan en Donnalee Ro­berts toe hul­le saam­ge­werk het aan ’n RSG­ra­di­o­dra­ma; op pad na In­ni­bos vir hul to­neel­stuk, Beurt­krag; op On­seep­kans vir hul der­de fliek, Stroom­op.