in Keats Grove, Hampstead, Londen
November 2007 tot Julie 2009
Keats House is 'n museum wat in die Engelse Romantiese digter John Keats se Noord-Londense woning in Hampstead ingerig is. Die gebou, wat tussen 1814 en 1816 opgerig is, het as halfvrystaande woning oorspronklik deel uitgemaak van 'n dubbelhuis, Wentworth Place, wat in twee huisies met 'n gemeenskaplike tuin opgesplits is. Hampstead was in dié tyd nog 'n afgeleë dorpie buite Londen wat deur velde omring is.
John Keats het die huis se oostelike gedeelte tussen Desember 1818 en September 1820 saam met sy vriend Charles Brown bewoon. Die ander helfte is deur Fanny Brawne en haar gesin bewoon. Keats het op Fanny verlief en later ook aan haar verloof geraak, en hierdie liefdesverhouding het enkele gedigte geïnspireer. Die tyd, wat Keats in Hampstead deurgebring het, word dikwels as die digter se produktiefste jare beskryf. So is Keats House steeds 'n huldeblyk aan die lewensvreugde wat Keats hier in 'n rustige landelike omgewing ervaar het en waar hy die inspirasie vir gedigte soos Ode to a Nightingale gevind het. Die Ode het volgens oorlewering onder 'n pruimboom in die tuin ontstaan.
Tuberkulose het reeds 'n skadu oor Keats se lewe gewerp toe hy in sy woning in Hampstead ingetrek het, en nadat sy toestand gaandeweg versleg het, is hy aangeraai om na 'n warmer klimaat te verhuis wat die simptome kon verlig. In 1820 het Keats na Italië gereis en is daar in die volgende jaar ongetroud in die ouderdom van 25 oorlede. Fanny Brawne het haar verlowingsring tot en met haar dood gedra, en dit maak tans deel uit van die versameling wat ter nagedagtenis aan die groot digter in Keats House vertoon word, saam met sy manuskripte en boeke met persoonlike notas, asook briewe wat hy aan sy vriende, waaronder Percy Bysshe Shelley, geskryf of van hulle ontvang het.
Ondanks sy verbintenis met Keats is die huis se argitektoniese waarde in die 1920's so gering geskat dat net skenkings uit die Verenigde State dit van sloping kon red. Keats House het sy deure op 9 Mei 1925 as museum vir die publiek geopen en word, net soos Hampstead Heath, deur die City of London Corporation bestuur. Die interieur is danksy fondse ter waarde van byna 'n halfmiljoen £, wat deur die Heritage Lottery Grant beskikbaar gestel is, tot die oorspronklike toestand gerestoureer en is 'n goeie voorbeeld van die destydse Regency-styl.
↑ Edward Jones & Christopher Woodward: Guide to the Architecture of London. London: Phoenix 2013, bl. 51