8. Die Messiasryk en die Nuwe Skepping
Tydens die slag van Armagéddon, op die laaste dag van die groot verdrukking, verskyn Jesus Christus op aarde op 'n wit perd gevolg deur 'n hemelse leër en al sy heiliges, en tree tot die stryd teen sy vyande toe:
"Toe het ek die hemel geopend gesien; en daar was 'n wit perd, en Hy wat daarop sit, word genoem Getrou en Waaragtig, en Hy oordeel en voer oorlog in geregtigheid. En sy oë was soos 'n vuurvlam, en op sy hoof was baie krone; en Hy het 'n Naam wat geskrywe is, wat niemand ken nie, behalwe Hy self. En Hy was bekleed met 'n kleed wat in bloed gedoop was, en sy Naam is: Die Woord van God. En die leërs in die hemel het Hom gevolg op wit perde, bekleed met wit en rein fyn linne. En uit sy mond gaan daar 'n skerp swaard om die nasies daarmee te slaan; en Hy sal hulle met 'n ysterstaf regeer" (Op. 19:11-15).
Nadat die vyand oorwin is en die Antichris saam met die valse profeet en hulle volgelinge geoordeel is (Op. 19:20-21), word die duiwel in 'n plek van bewaring opgesluit:
"En ek het 'n engel uit die hemel sien neerdaal, met die sleutel van die afgrond en 'n groot ketting in sy hand. En hy het die draak gegryp – die ou slang wat die duiwel en Satan is – en hy het hom gebind duisend jaar lank, en hom in die afgrond gewerp en hom toegesluit en dit bo hom verseël, sodat hy die nasies nie meer sou verlei totdat die duisend jaar voleindig is nie. Daarna moet hy dan 'n kort tydjie ontbind word" (Op. 20:1-3).
Die beskrywing van die binding van die duiwel vorm 'n eenheid met die gebeure in Openbaring 19, en is dus een van die gevolge van die wederkoms van Jesus. Dit vind net ná die finale oordeel oor die Antichris en die valse profeet plaas, en is nie 'n gebeurtenis wat van hierdie konteks losgemaak, duisende jare teruggeskuif en op die bedeling van die kerk van toepassing gemaak kan word nie. Aan die kruis is die oorwinning oor die duiwel wél in beginsel behaal, en ons kan dit ook in die geloof aanneem en 'n oorwinnende lewe lei. Dit beteken egter nie dat die Satan op Golgota vernietig of van die stryd uitgeskakel en iewers ingekerker is nie. Inteendeel, Petrus sê dat hy soos 'n brullende leeu rondloop en kyk wie hy kan verslind (1 Pet. 5:8). Hierdie waarskuwing word aan Christene gerig, sodat hulle waaksaam en nugter kan bly en hulleself met die geestelike wapenrusting van God beklee. Ons kán in die oorwinning van Golgota leef, maar dit sal nie sonder hewige stryd en aanslae deur die sielevyand gepaard gaan nie.
Die vrede van die Here wat ons as verlostes ervaar, beteken nie dat ons reeds in die duisendjarige vrederyk is nie. Die huidige stryd teen die duiwel en sy bose magte is nie te versoen met 'n toestand waarin hy gebind is en dit bo hom verseël is sodat hy nie die nasies kan verlei nie. Ons is nog nie in só 'n situasie van vrede nie, maar in 'n stryd wat reeds deur die hele Nuwe Testamentiese bedeling voortduur en in die komende verdrukking ongekende afmetings sal aanneem (Matt. 10:34). Satan self sal die nasies aanhits om tot militêre geweld oor te gaan, na die Midde-Ooste op te trek, Israel te probeer uitwis en selfs teen die Here en sy leërs te veg:
"En ek het uit die bek van die draak en uit die bek van die dier en uit die mond van die valse profeet drie onreine geeste soos paddas sien kom. Want dit is geeste van duiwels wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die aarde en die hele wêreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die almagtige God... En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word Armagéddon" (Op. 16:13-14, 16).
Dit is eers met die wederkoms dat die magspel van die sataniese driemanskap vernietig, twee van hulle in die vuurpoel gewerp en die draak in 'n verseëlde plek aan kettings van duisternis oorgegee sal word om vir die eindoordeel in bewaring gehou te word (vgl. 2 Pet. 2:4). Hier moet hy 'n duisend jaar lank bly.
Die oordeel oor die nasies
"En wanneer die Seun van die mens in sy heerlikheid kom en al die heilige engele saam met Hom, dan sal Hy op sy heerlike troon sit; en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei" (Matt. 25:31-32).
Hierdie oordeel sal met 'n herordening van die internasionale gemeenskap gepaard gaan, en volke sal hulle posisie verkry of verbeur op grond van hulle vroeëre verhouding teenoor Israel.
"Laat ons bly wees en ons verheug en aan Hom die heerlikheid gee, want die bruilof van die Lam het gekom en sy vrou het haar gereed gemaak. En aan haar is gegee om bekleed te wees met ryn en blink fyn linne, want die fyn linne is die regverdige dade van die heiliges. Toe sê hy vir my skryf – salig is die wat genooi is na die bruilofsmaal van die Lam" (Op. 19:7-9).
Tydens die wederkoms sal Jesus reeds met sy bruid verenig wees, en daarna volg die groot fees en bruilofsmaal ná die troue. Dit sal 'n luisterryke geleentheid wees wat deur baie genooide gaste bygewoon sal word. Hieronder sal die bekeerde oorblyfsel van Israel wees wat kort tevore vir Jesus as Messias aanvaar het en nog nie verheerlikte liggame het nie. Hulle sal nogtans by die fees wees, en hulle blydskap en vreugde sal geen perke ken nie.
Omdat die Here Jesus sy bruid saam met Hom uit die hemel sal bring wanneer Hy kom, sal Hy en sy gelyktydig aan die wêreld geopenbaar word: "Dan sal die HERE my God kom, al die heiliges met U!" (Sag. 14:5; heiliges [saints in die KJV] verwys na mense). Sy gemeente sal dus in die oomblik van sy grootste triomf deel wanneer Hy as Koning na hierdie aarde terugkeer, die mag van die vyand verbreek en 'n regering van geregtigheid tot stand bring waarin sy diensknegte saam met Hom sal regeer.
Wanneer die Here Jesus na die aarde terugkom, kom Hy as Koning van die konings en sal 'n regering vir die hele wêreld instel met Jerusalem as hoofstad:
"En die sewende engel het geblaas en daar was groot stemme in die hemel wat sê: Die koninkryke van die wêreld het die eiendom van onse Here geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid" (Op. 11:15).
Daniël sê in sy profesie oor die eindtyd dat die Seun van die mens met sy koms soos 'n rots sal wees wat die aardse koninkryke sal verbrysel en tot stof vermaal, en self in hulle plek sal regeer (Dan. 2:44-45). Sagaria sê: "In dié dag sal sy voete staan op die Olyfberg wat voor Jerusalem lê... En die Here sal Koning wees oor die hele aarde" (Sag. 14:4, 9). Dieselfde belofte oor sy koningskap op aarde is voor sy geboorte aan Maria gemaak:
"En kyk, jy sal swanger word en 'n Seun baar, en jy moet Hom Jesus noem. Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word; en die Here God sal aan Hom die troon van sy vader Dawid gee" (Luk. 1:31-32).
Die troon van Dawid is nie in die hemel nie, maar op aarde. Jesus regeer nie nou in 'n geestelike sin op die troon van Dawid nie, want dié troon is sedert die Babiloniese ballingskap van Israel al vervalle en in onbruik. Christus sal hierdie troon in Jerusalem eers met sy wederkoms herstel en dan daarvandaan regeer:
"Daarna sal Ek terugkom en die vervalle hut van Dawid weer oprig, en wat daarvan verwoes is, sal Ek weer oprig en dit herstel, sodat die oorblyfsel van die mense die Here kan soek, en al die nasies oor wie my Naam uitgeroep is, spreek die Here wat al hierdie dinge doen" (Hand. 15:16-17).
Die ouderlinge in die hemel (die verheerlikte kerk) weet dat hulle saam met die Here Jesus na die aarde sal terugkom en hier as konings in sy ryk sal heers:
"U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie, en het ons konings en priesters vir onse God gemaak, en ons sal as konings op die aarde heers" (Op. 5:9-10; my beklemtoning. Kyk ook Op. 11:17).
Dit is dus baie duidelik dat die openbaringsgebeure met 'n sterk proklamering van Christus se koningskap gepaard gaan:
"Nou het die heil en die krag en die koningskap die eiendom van onse God geword, en die mag van sy Christus; want die aanklaer van ons broeders is neergewerp... [en] hy weet dat hy min tyd het" (Op. 12:10, 12).
Wanneer Jesus, wat tans as Hoëpriester by die Vader se troon vir ons intree, na die aarde terugkom, sal Satan se mag en invloed op aarde verbreek en Christus se koninkryk ingestel word. Die duiwel sal dan nie meer die owerste en god van hierdie wêreld wees, in wie se mag die huidige verdorwe wêreld lê nie (Joh. 14: 30; 2 Kor. 4:4; 1 Joh. 5:19).
'n Verdere bewys daarvan dat die duisendjarige koninkryk nie in die hemel is nie, is die feit dat daar nog inherente vleeslikheid en wanordelikheid onder die nasies sal wees, wat sal noodsaak dat hulle met 'n streng hand regeer word. Hoewel die duiwel gebind sal wees en hulle nie tot openlike sondes kan verlei nie, sal hulle nog 'n gevalle natuur hê wat gedissiplineer moet word. In Openbaring 12:5 en 19:15 word gesê dat Christus die nasies met 'n ystersepter sal regeer. Oor dié koninkryk sê Hy aan sy getroue diensknegte:
"Hou maar net vas wat julle het, totdat Ek kom. En aan hom wat oorwin en my werke tot die einde toe bewaar, sal Ek mag oor die nasies gee, en hy sal hulle regeer met 'n ysterstaf: soos erdegoed word hulle verbrysel, net soos Ek ook van my Vader ontvang het" (Op. 2:25-27).
Gedurende die Messiasryk sal die Here Jesus se troon in Jerusalem die ontmoetingspunt tussen hemel en aarde wees, en dus die sentrum van Goddelike wysheid, gesag en 'n regering van geregtigheid. Jesaja sê die volgende hieroor:
"En aan die einde van die dae sal die berg van die huis van die Here vasstaan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en al die nasies sal daarheen toestroom. En baie volke sal heengaan en sê: Kom laat ons optrek na die berg van die Here, na die huis van die God van Jakob, dat ons sy weë kan leer en ons in sy paaie kan wandel. Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die Here uit Jerusalem. En Hy sal oordeel tussen die nasies en regspreek oor baie volke; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie meer sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie" (Jes. 2:2-4; kyk ook Jes. 24:23 en Sag. 8:22).
'n Toestand soos hierdie waarin daar geen oorloë gevoer, geen militêre opleiding gedoen of enige wapens vervaardig word nie, het nog nooit op aarde bestaan nie. Dit kan dus slegs op die toekomstige vrederyk betrekking hê. Omdat die duiwel gedurende die duisend jaar van Christus se regering gebind sal wees sodat hy nie die nasies kan verlei nie, sal gewelddadigheid en oorlogvoering nie voorkom nie. Ander vorms van sonde sal ook verdwyn en die hele wêreld sal slegs die Christelike godsdiens erken en aanhang:
"Hulle sal geen kwaad doen of verderf aanrig op my heilige berg nie; want die aarde sal vol wees van die kennis van die Here soos die waters die seebodem oordek" (Jes. 11:9).
Jerusalem sal spontaan deur almal as hoofstad van die wêreld erken word, en daar sal geen vyandigheid en politieke spanninge tussen individue of nasies bestaan nie:
"In dié tyd sal hulle Jerusalem noem die troon van die Here; en al die nasies sal daarheen saamkom vanweë die Naam van die Here in Jerusalem; en hulle sal nie meer wandel na die verharding van hul bose hart nie" (Jer. 3:17).
Die enigste vorm van wangedrag wat wél sal voorkom, sal laksheid wees deurdat sommige nasies sal nalaat om die Here te eer en te dien soos hulle moet. Dit sal nog steeds 'n geval wees van: "die gees is gewillig, maar die vlees is swak." Hulle sal as gevolg daarvan deur vermaninge en strafmaatreëls aangespreek word:
"En almal wat oorbly uit al die nasies wat teen Jerusalem aangekom het, sal jaar na jaar optrek om te aanbid voor die Koning, die Here van die leërskare, en om die huttefees te vier. En wie uit al die geslagte van die aarde nie na Jerusalem optrek om voor die Koning, die Here van die leërskare, te aanbid nie – hulle sal geen reën kry nie" (Sag. 14:16-17).
Daar gaan in hierdie tyd dus 'n ongeredde oorblyfsel van die nasies op aarde wees. Hulle sal sterflike mense van vlees en bloed wees, en as gevolg van hulle gevalle natuur sal hulle nog steeds gered moet word om waarlik aan die Here te behoort. Volgens Sagaria 14:16-17 sal hulle wél die groot verdrukking en die slag van Armagéddon oorleef, en hoewel hulle nie die nommer van die Antichris aanvaar het nie, behoort hulle ook nie aan Christus voordat hulle Hom daadwerklik as Verlosser aangeneem het nie. Om hulle te evangeliseer, sal die taak van die geredde Israel wees, wat ook nog sterflike maar wedergebore mense sal wees:
Die leer oor die twee opstandings kom ook duidelik in verband met die duisendjarige vrederyk ter sprake. Slegs hulle wat deel het aan die eerste opstanding (Luk. 14:14; 1 Thess. 4:16), waarby ook ingereken moet word die ná-oes van die verdrukking, sal saam met Jesus Christus regeer. Om vir die eerste opstanding waardig te wees, is dus iets om jou voor te beywer (Fil. 3:11-12):
· God sal in die Persoon van Jesus Christus op aarde regeer. 'n Teokratiese wêreldregering sal dus gevestig word (Luk. 1:31-33; Op. 19:15; Jes. 11:5-16).
· Die troon van Christus sal in Jerusalem gevestig wees (Sag. 8: 22; Jes. 2:2-3; 24:23). Sy regering sal deur geregtigheid gekenmerk word (Jes. 1:26-27; Jer. 23:5-6).
· Daar sal fisiese vrede wees. Nasies sal nie meer leer om oorlog te maak nie (Jes. 2:4; Miga 5:4).
· Die Satan sal gebind wees sodat hy die nasies nie kan verlei om oorlog te voer nie (Op. 20:1-4).
· Daar sal nie siekte wees nie. Die Skrif verklaar: "Geen inwoner sal sê: ek is siek nie" (Jes. 33:24).
· Mense sal hoë ouderdomme bereik. 'n Man van 100 jaar oud sal as 'n kind beskou word (Jes. 65:20-23).
· Dit sal 'n ten volle ontwikkelde, ekonomies voorspoedige gemeenskap wees wat in die behoeftes van die Koning se onderdane sal voorsien (Jes. 65:21-23).
· Harmonie sal in die diereryk heers. Die leeu sal by die lam lê en gras vreet soos 'n os, omdat die Here 'n nuwe verbond met die diere en visse van die see sal sluit (Jes.11:6-9, 65:25; Hos. 2:17).
Die rede waarom die duiwel nie saam met die Antichris en die valse profeet in die vuurpoel gewerp word nie, is omdat hy aan die einde van die duisendjarige ryk aangewend sal word om die latente boosheid van die ongeredde mense na vore te bring. Sodoende sal hulle werklike karakter geopenbaar word, en sal daar skeiding tussen die ongereddes en die gereddes gemaak word:
Ná hierdie laaste groot rebellie teen die koninkryk van die hemel sal die lot van die duiwel ook verseël wees. Dit sal 'n einde bring aan die sesde van die sewe bedelings wat vir die mens bestem is. Hulle is:
1. Die bedeling van onskuld en harmonie in die paradys.
2. Die bedeling van die gevalle mens wat deur sy gewete gelei is.
3. Die bedeling van die wet in die geskiedenis van Israel.
4. Die bedeling van genade tydens die kerkdispensasie (die verborge koninkryk van God in 'n bose wêreld).
5. Die bedeling van die ryk van die Antichris in die uur van die duisternis tydens die sewe jaar lange verdrukking.
6. Die bedeling van die geopenbaarde koninkryk van die Here op aarde tydens die duisendjarige vrederyk.
7. Die bedeling van volmaaktheid tydens die ewigheid.
Telkens in die mens se geskiedenis was diegene wat die smal weg gekies het, ver in die minderheid. Dit sal ook vir die bedeling van die vrederyk geld. Wanneer die duiwel aan die einde van die duisend jaar losgelaat word, sal die meeste mense soos spelde na 'n magneet getrek word omdat hulle harte nog nie deur die Gees van God herskep is nie. Satan sal dus weer eens daarin slaag om miljoene mense te mislei en vir die laaste groot aanslag op die stad van die groot Koning, Jerusalem, te mobiliseer. Daarna sal hulle ewige nag van smarte in die poel van vuur aanbreek.
Ná die duisendjarige ryk en Satan se laaste opstand aan die einde daarvan, sal daar 'n groot wit troon in die hemel verskyn. Die tweede opstanding sal plaasvind, en almal wat sonder Christus geleef en gesterf het sal na die ewige verdoemenis veroordeel word. Die smal en die breë weg sal dan elkeen sy finale bestemming bereik – die een in die nuwe Jerusalem met sy pêrelpoorte en goue strate, en die ander een in die poel van vuur:
"En as dit bevind is dat iemand nie opgeskryf was in die boek van die lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp" (Op. 20:15).
Tydens die eindoordeel word die aarde ook verbrand, die hemel wyk weg soos 'n boek wat toegerol word, en 'n nuwe hemel en 'n nuwe aarde word geskape. Die nuwe Jerusalem, daardie wonderstad wat die Here Jesus gaan berei het vir dié wat Hom liefhet, daal dan uit die hemel neer en rus op die nuwe aarde. Die stad en sy strate is van suiwer, deurskynende goud gebou. Die fondamente van die muur is met kosbare edelgesteentes versier wat wissel van kristalhelder stene tot dieprooi sardius, groen chrisoliet en vonkelende blou saffier. In die hoë mure rondom die stad is daar twaalf poorte, en elke poort bestaan uit 'n pêrel. Die idee van 'n traan word deur 'n pêrel vertolk, omdat sy vorming met pyn en lyding gepaard gaan. Wanneer die oester beseer word, vorm dit 'n skitterende pêrel op daardie plek. Toe Jesus se hande en voete deur ruwe spykers deurboor is en Hy sy lewe vir ons afgelê het aan die kruis, is die poorte van die paradys weer vir die gevalle mens geopen. Deur sy trane en lyding het Hy vir ons die kosbare pêrel geword wat self die poort na die nuwe Jerusalem is. Deur Hom kan ons ingaan en uitgaan en ons vir ewig in die heerlikheid van die Here verbly.
In Openbaring 22 waar die leser in 'n profetiese vergesig tot by die nuwe hemel en die nuwe aarde gevoer is, word sy aandag weer terug na die hede herlei. Met die kennis wat hy van die wonderlike eindbestemming van die Christenpelgrim se reis opgedoen het, asook van die skrikwekkende bestemming van die goddeloses, word 'n duidelike reaksie van hom verwag. Die Here vra hom om 'n ingesteldheid te ontwikkel dat die dag van sy wederkoms en die voleinding van hierdie bedeling naby is. Dit vereis 'n lewe van toewyding, godsvrug en afsondering van die huidige bose wêreld:
"En hy het vir my gesê: Moenie die woorde van die profesie van hierdie boek verseël nie, want die tyd is naby. Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word; en laat die regverdige nog regverdiger word, en laat die heilige nog heiliger word. En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees" (Op. 22:10-12).
Die Here herinner ons dus weer daaraan om nie die Babiloniese denkpatroon te volg van eenheid ten alle koste, waarin mense geleer word om met alles en almal kompromie te maak nie. In hierdie bedeling van toenemende stryd tussen die magte van die lig en die duisternis is dit net eenvoudig nie moontlik nie. Ons moet eerder as gevolg van ons geloof in die Here Jesus op groter polarisasie en konflik met 'n bose wêreld ingestel wees.
U kan nie kompromieë aangaan en deur permissief te leef meedoen aan die sondige werke en ideologieë van hierdie wêreld wat in die mag van die Bose lê nie. Bewandel die reguit, smal pad end-uit en moenie bekommerd word as die wêreld en sy pragmatiese, afvallige kerke teen u draai nie. Skynheilige skrifgeleerdes het die Here Jesus op aarde vervolg, en Hy het gesê dat dit met sy dissipels ook sal gebeur (Joh. 15:18-19; 16:33).
Naamchristene wat met die wêreld kompromie maak sal nie veroordeel en vervolg word nie omdat hulle saam met die stroom afdryf. Vir hulle 'rustige' lewe en tydelike voordele sal hulle uiteindelik 'n baie duur prys betaal wanneer hulle deur die Here weggewys word (Matt. 7:21-23). Vriendskap met die wêreld word uitdruklik as vyandskap teen God bestempel (Jak. 4:4; 1 Joh. 2:15-17). Daar kan nie brûe tussen dié twee ideologieë en lewenswyses gebou word nie. Elkeen moet 'n duidelike keuse maak waar hy staan.
Jy kan vandag nog van die pad van duisternis en verlorenheid bevry en na die smal pad van die Here Jesus oorgeplaas word, selfs al het die verdrukking al begin. Aan elkeen wat waarlik gered wil word, sê die Here in die slothoofstuk van die Bybel:
"En laat hom wat dors het, kom; en laat hom wat wil, die water van die lewe neem, verniet" (Op. 22:17).
Moenie uitstel om neer te kniel en jou sondes aan Jesus Christus te bely nie. Hy het belowe om niemand wat na Hom toe kom, uit te werp nie (Joh. 6:37). Hy wag op jou:
"Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die Here: al was jou sondes soos skarlaken, dit sal word soos sneeu; al was dit rooi soos purper, dit sal word soos wol" (Jes. 1:18).
Die Here vergeef menigvuldiglik (Jes. 55:7). Selfs al het jy al by herhaling teruggeval, kan jy steeds die vrymoedigheid neem om na die Here Jesus terug te kom. Moenie dat die Bose jou van redding weerhou met die idee dat jou sonde té groot of dalk onvergeeflik is nie. Dit is nié so nie. Bely alles teenoor die Here en neem die belofte van volle vergifnis en redding aan:
"As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sondes te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig" (1 Joh. 1:9).
Bely jou geloof teenoor andere en neem in die openbaar standpunt vir Christus in (Rom. 10:9-10), selfs al bring dit vervolging mee. Moenie huiwer om te praat van die groot dinge wat Hy vir jou gedoen het nie. Lees die eerste brief van die apostel Petrus en skep moed om te midde van verdrukking staande te bly en te volhard. Die swaarky weeg glad nie op teen die ewige heerlikheid wat binnekort aan ons geopenbaar sal word nie (2 Kor. 4:16-5:1). Die tyd is min om 'n besluit oor ons ewige lewe te neem!
Aan die einde van Openbaring word dit bevestig dat as ons saak met die Here waarlik reg is, die Heilige Gees 'n sterk verlange na die wederkoms van die Here Jesus in ons harte sal skep. Die Gees én die bruid roep die hemelse Bruidegom toe: "Kom, Here Jesus!" Hy antwoord hierop deur te sê: "Ja, Ek kom gou!" (Op. 22:17, 20).