Geskryf deur J Scott Weese
Wasbeer, jakkalse, vel en vlermuise is almal leërskare van hondsdolheid-virusvariante. Mense kan deur almal geïnfekteer word. (Shutter)
A Die 21-jarige Kanadese man is onlangs aan hondsdolheid oorlede - 'n siekte wat maak 'n geraamde 59,000 mense per jaar internasionaal dood maar het sedert 2007 geen persoon in Kanada besmet nie.
Nick Major, uit Parksville, BC, het 'n klein wond gekry toe 'n vlermuis in die dag aan die weskus van Vancouver-eiland in sy hand gevlieg het. Ses weke later het hy die simptome van hondsdolheid ontwikkel.
Moet ons besorg wees oor hondsdolheid? Ja. Dit is 'n byna altyd noodlottige infeksie veroorsaak deur 'n virus wat wyd in Kanada voorkom en wêreldwyd.
Moet ons nou meer besorg wees oor hondsdolheid as wat ons voor Major se dood sou gewees het? Nee. Alhoewel dit tragies is - beide as gevolg van die dodelike uitkoms en die feit dat dit kon voorkom word, dui die situasie nie op 'n verandering in die risiko van hondsdolheid in Kanada nie.
Wasbeer, jakkalse, skunks en vlermuise
Hondsdolheid is 'n virusinfeksie wat veroorsaak word deur die hondsdolheidvirus, wat in verskillende “reservoir spesies” sirkuleer.
Wasbeer, jakkalse, vel en vlermuise is almal leërskare van hondsdolheid-virusvariante. Alhoewel die hondsdolheid-virusvariante die beste in hul gasheer-spesies kan versprei, kan dit na ander spesies versprei.
Daar is geen menslike hondsdolheidsvirus-variant nie, maar mense kan deur enige hondsdolheid-virus besmet word.
Internasionaal word beraam dat hondsdolheid elke jaar ongeveer 59,000 mense doodmaak, byna almal in ontwikkelende lande in Afrika en Asië, en byna almal van honde in gebiede waar hondsdolheid-virusvariant voorkom.
Hondsdolheid-hondsdolheidvirus is baie jare gelede in Kanada uitgewis (hoewel honde nog steeds hondsdolheid van ander spesies kan kry), wat die natuurlewe as die bron van infeksie agterlaat. Die verspreiding van hondsdolheidvirus in verskillende wildsoorte wissel oor die hele land, en dit wissel van die noemenswaardige terugkeer van wasbeerhondsdolheid in Hamilton, Ontario tot nasionale verspreiding van vlermuisvariant hondsdolheid.
Feitlik elke Kanadees is in sommige gevalle, hoewel buitengewoon laag, die risiko vir blootstelling aan hondsdolheid as gevolg van die verspreiding van hierdie virus in die natuurlewe.
Met die behandeling kan hondsdolheid voorkom word
Hondsdolheidvirus word vanaf 'n besmette dier aan 'n persoon oorgedra deur speeksel, byna altyd via 'n byt.
Die sterftes van hondsdolheid in Kanada dui op 'n uiteensetting in onderwys, kommunikasie en gesondheidsorg, aangesien blootstellingsbronne goed verstaan ​​word en hondsdolheid feitlik heeltemal voorkombaar is.
As mense weet hoe hondsdolheid oorgedra word, moet hulle byt by die openbare gesondheidspersoneel aanmeld en kry hondsdolheid na blootstelling, wanneer aangedui, is die risiko van hondsdolheid in wese nul.
Die oostelike pipistrelle-vlermuis hou gereeld verband met gevalle van menslike hondsdolheid. (THE CANADIAN PRESS / AP / Merlin D. Tuttle, Bat Conservation International)
Soos met baie aansteeklike siektes, is die wetenskap en medisyne maklik. Ons weet hoe om hondsdolheid heeltemal te voorkom. Soos die onlangse saak van BC beklemtoon, kan daar egter onduidelikhede plaasvind. Dit is die menslike element wat risiko veroorsaak.
In die tragiese saak teen hondsdolheid was daar niks nuuts of verbasend nie, bloot 'n gebrek aan begrip van die risiko van hondsdolheid. Gedeeltelik is dit waarskynlik omdat die suksesvolle beheer van hondsdolheid in Kanada beteken dat daar minder openbare belang en bewustheid is.
Die risiko vir hondsdolheid vir Kanadese is net soveel as gevolg van selfvoldaanheid en 'n gebrek aan onderwys as in die natuurlewe.
Wat om te doen as u deur 'n wilde dier gebyt word
Die onlangse gevalle van hondsdolheid beklemtoon enkele belangrike feite. Hondsdolheid is in Kanada teenwoordig en sal dit waarskynlik ook altyd wees. Terwyl ons hondsdolheid in sommige dierepopulasies kan beheer, is dit onmoontlik om dit uit vlermuise uit te roei. As gevolg hiervan, moet ons leer om te leef met 'n steeds huidige risiko van blootstelling.
As u deur 'n wilde dier gebyt word, moet u dit doen:
Was die wond met seep en lopende water.
Identifiseer die dier, indien moontlik, sodat dit in kwarantyn geplaas kan word of getoets kan word.
Soek mediese sorg.
Sorg dat u plaaslike eenheid vir openbare gesondheid gekontak is, of kontak hulle self. Hulle sal waarneming van die bytende dier (indien moontlik) koördineer en na-blootstelling behandeling, indien nodig, organiseer.
As daar iets goeds uit hierdie ongelukkige voorval kan kom, sal dit 'n groter bewustheid van die risiko van hondsdolheid wees en hoe om die risiko te verminder. Basiese bewustheid is soms al wat nodig is om 'n lewe te red.
J Scott Weese, professor, Ontario Veterinary College, Universiteit van Guelph
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Hondsdolheid: hoe dit versprei en hoe om jouself te beskerm