Op eensame geheime paaie deel 9 | Perdebytjie se nes
Op eensame geheime paaie deel 9
Februarie 22, 2016 perdebytjie	17 Kommentaar
Na die piekniek ry ons met die hoofpad (goedgeskraapte gruispad) tot by Palmwag.Dis een van die min plekke waar mens brandstof kan kry en ons maak hier tenkvol.Die pompjoggie werk al jare hier en hy is altyd effe aangeklam.Ek neem hom nie kwalik nie,want dis ‘n dodelike warm bult waarop hy woon en sy lewe is bitter saai!
Twee jaar terug toe ons hier verby is,was daar darem nog ‘n boom.Nou het dit plek gemaak vir ‘n sinkafdakkie waar mense wag vir ‘n oplaai.Natuurlik steel ek ‘n paar foto’s van die toneeltjie in die bloedige middagson:
Palmwag se petrolstasie…silwerskoon toilette links,mense wat wag vir wie weet wat,’n moedelose ou wat sit op ‘n stoel,’n satellietskottel,’n verfloiingde voëlnes wat onder die huisie se dak uitsteek en ‘n afgeleefde vragmotor in die agtergrond.
Ek zoom in..daar is ‘n hond onder die bankie,’n kinderfietsie,’n emmer en ‘n beker met ‘n lepel in,’n groot klip links op die bankie.
Nog nader…my lang lens vang die outjie besig met ‘n selfoon.’n Paar minute later dans hy dat die stof staan met musiek wat hy uit die foon optower!Sy bekertjie en lepel is nou mooi sigbaar.
Die geboutjie staan langs die huisie met die satellietskottel.Blykbaar huisves dit die kragopwekker,maar vir my is dit ‘n siniese verwysing na die petroljoggie wat jaar in en jaar uit hier voortslaaf !Armbandjies en krale hang aan ‘n dwarslat wat op twee mikstokke rus.
Naby Vrede draai ons in die Huabrivierbedding in.
Laatmiddag slaan ons vir die laaste keer tent op.Reg voor ons tent is die geheimsinnige spore van ‘n woestynolifant.Ons weet hulle is naby,maar dit moet wag tot môre,want ons is poegaai!
Ons kampplek op ‘n eensame vlakte.
Ek speel bietjie met die visooglens ..vuurmaakplek links en tent regs.Dit gee die gevoel van ‘n verlate aardbol…en wás dit nou verlate!
Previous PostTownshipstoriesNext PostTownshipstories 2
17 gedagtes oor “Op eensame geheime paaie deel 9”
Februarie 22, 2016 om 1:36 nm
Sjoe! Dit lyk baie warm ja. Ek sou ook goed aangeklam gewees het. Geen bier kan daardie dors les nie. LOL! Toe ons in Keetmanshoop gebly het, moes manlief seker maak ek kry elke dag my Windhoek draught. Hulle het dit daar in 2L bottels verkoop. Dis ‘n pluspunt vir ‘n petrolstasie om skoon toilette te hê.
Ek het ook ingezoom. haha! Waarvoor was daai klip, wonder ek?
So ‘n pragfoto van die kleintjie met die selfoon. As ek sien hoe goed die jonges is met die nuwe tegnologie van ons, voel ek baie dae dom. Ek is nog steeds dom wat ‘n selfoon aanbetref. Nie een van my gunstelinge nie. 😀
Daardie kraal armbandjies is tog te pragtig en weereens so mooi foto Dina! Mal daaroor. 😀
Sjoe, dis darem so mooi daar. Net julle en die wye vlaktes.
Die visooglens skoot is asemrowend. Ek het bietjie dronk begin voel jongie. LOL!
Dankie vir die deel van hierdie asemrowende avontuur van julle. Dit voel asof ek saam jou daar was. ♥
Februarie 22, 2016 om 1:59 nm
Ek wonder ook oor die klip.Ek is darem amper klaar met die reis.Bang ek verveel die lesers!Ek het vanoggend darem ‘n stukkie geskryf ook…lees gerus my townshipstorie as jy die dalk gemis het.
Februarie 22, 2016 om 4:07 nm
Jou foto’s vertel sulke fantastiese stories Dina. Ek verwonder my altyd en jy sal my beslis nooit kan verveel nie en ek is seker almal wat gereeld hier lees, sal saam met my stem. 😀
Ek sal gaan loer en lees. Dankie. ♥
Februarie 22, 2016 om 5:42 nm
Hoe sal jy ons ooit kan verveel met sulke interessante stof en foto’s?!
Februarie 22, 2016 om 5:28 nm
Neeeee jy sal ons nooit ooit verveel
Februarie 22, 2016 om 6:22 nm
Apart zo’n laatste foto
Februarie 23, 2016 om 7:59 vm
Baie dankie Rob.
Februarie 23, 2016 om 1:53 vm
Ek kan my net indink hoe warm dit onder daardie sinkplaat moes wees! En is die selfoon in die kleinding se hande nie so n absolute kontras met die res van die toneel nie!?
Ek het my verkyk aan die knapie,Dries.Hy was beslis nie ouer as twee en ‘n half nie.Hy het seker vir 10 minute gepeuter met daai foon,totdat hy musiek gekry het.Toe dans die ou dat die stof staan!
Februarie 24, 2016 om 2:12 vm
Kinders word desdae met die tegnologie in die hande gebore, selfs op Palmwag lyk dit my!
Februarie 23, 2016 om 9:53 nm
Februarie 24, 2016 om 4:27 nm
Weereens mooi foto s
Februarie 24, 2016 om 4:57 nm
Dankie dat jy getrou kom inloer.Ek waardeer dit baie.
Februarie 27, 2016 om 7:34 nm
Weeet nie hoe ek die een kon mis nie.Baie dankie. Dink dit is net mense wat daar gebore is, wat daar kan oorleef.
Maart 1, 2016 om 10:18 nm
Wat ‘n interessante belewenis is jou foto’s net nie Bytjie, wat nog te sê om dit eerstehands te beleef!!!! Mal oor jou woord ‘verfloiingde’ 🙂 pragtig!!!!
Maart 2, 2016 om 5:00 vm
Ek wonder of daar regtig so ‘n woord is.Ek hou nogal daarvan om my eie woorde op te maak..🤓
Dankie vir jou besoek en mooi woorde!
Maart 2, 2016 om 8:52 vm
Dit is die lekker van skryf…mens is vry om jou eie woorde te maak!! Dit is net ‘n plesier!! Ek moes myself gistraand dwing om te gaan slaap. Ek wou net nog en nog van jou foto’s kyk. Ek kry min tyd om te lees want ek moet genoeg slaap inkry anders voel ek bietjie soos ‘n zombie by die werk 😀 en my laptop is soooo stadig…dis ‘n frustrasie!!!
My vriendjies van die Kgalagadi
Blou lug en palmbome…
Hoe lank gaan ons…
Ek toets net…
Blog for Commenting Elsewhere...