“Die gelowige beoordeel die lewe heeltemal anders as die wêrelddienaar. Gemeet met die maatstaf van die wêreld, was die einde vir hierdie mense (Hebr.11 – slc) alles behalwe voorbeeldig. Na die uitwendige het alles in mislukking geëindig. Die wéreld tog meet sukses af na wat voor oë is, maar ag, wat is daardie sukses! Wisselvallig en kortstondig. Vandaar dat die groot digter Goethe gesê het: Dit is waaragtige sukses as ‘n mens die einde van sy lewe met die begin in ooreenstemming kan bring.”
IV. Die menslike verantwoordelikheid word deur die organiese karakter van die verbond nie uitgesluit nie.
“Die ouer het geen blik geslaan in die boek van God se verkiesing nie, hy bid steeds dat Sy Wil mag geskied, maar tegelykertyd voer hy sy verantwoordelkheid uit om in die gebed met God te worstel vir sy kind, en die gebed is ook in God se raad opgeneem. Hy mag pleit op die be¬loftes van die verbond terwille van die verdienste van Chris¬tus, terwyl hy in die geloof mag jubel: Ps.105:5 (berymd) !”