Bybelskool » WEEK 3 – Jesaja 13-27
Die boodskappe teen die nasies in hoofstuk 13-23 word meesal orakels genoem. Ons vind die term in die opskrifte van die profesieë teen Babel (13:1; 21:1), Filistyne (14:28), Moab (15:1), Damaskus (17:1), Egipte (19:1), Edom (21:11), Arabië (21:13), Jerusalem (22:1) en Tirus (23:1). By die uitspraak teen Assirië word die woord eed afgelê gebruik om die oordeelsaankondiging te maak (14:24), en by Kus (18:1) word die woord ellende gebruik, wat weer in hoofstuk 28 en verder vir oordeelsuitsprake gebruik gaan word.
Die woord orakel (massâ – letterlik las [Engels: burden]) beteken ’n gewigtige uitspraak (ou Afrikaanse vertaling het dit vertaal met Godspraak, hoewel die woord God nie in die Hebreeus verskyn nie). Soortgelyke versamelings profesieë teen die nasies vind ons ook in Jeremia 46-51 (teen Egipte, Filistyne, Moab, Ammoniete, Edom, Damaskus, Kedar en Gasor [Arabië], Elam [die Hoogland noord-oos van Babel]) en Esegiël 25-32 (teen Ammoniete, Moab, Edom, Filistyne, Tirus, Sidon, Egipte)
Dit is interessant dat Jerusalem hier in hoofstuk 22 ingesluit word by die orakels, terwyl in hoofstuk 14 daar ’n heilsprofesie is wat dui op die nuwe toekoms wat na die val van Babel vir die verenigde volk, Juda en Israel, sal aanbreek.
Die volledige lys van nasies waarteen die oordeelsuitsprake van Jesaja gemik is, is, saam met die perikope:
Babel (13-14:23 en 21:1-10 – in die tyd van Jesaja ’n mag vir die toekoms wat Assirië se mag ’n eeu later breek in 612 v C; die profesie gaan eers in vervulling in 539 v C toe Babilon deur Kores van die Perse en Mediërs verower is – dit is in die huidige Irak),
Assirië (14:24-27 – ’n baie groot empire wat sedert 1120 onder Tiglat-Pileser I vir 5 eeue die wêreldtoneel met opeenvolgende dinastieë oorheers het),
Filistyne (14:28-32 – seestrook langs Israel van Joppe in die noorde tot Gasa in die suide, vandag bekend as die Gasa-strook, waar steeds groot konflik tussen die Israelis aan die een kant en die Palestynse en Arabiese bevolking aan die ander kant heers),
Moab (15-16 – oos van die Dooie See, nageslag van Lot se verbintenis met sy een dogter),
Damaskus en Efraim (17 – die Arameërs en die Israelitiese Noordryk word saam gegroepeer, vermoedelik weens die gesamentlike bedreiging teen Juda waarvan ons in hfst. 7 gelees het – vandag vind ons Damaskus in Sirië; dit is een van die oudste stede in die wêreld),
Kus (18 – Ethiopië in Afrika),
Egipte (19 – Afrika speel dus regdeur die geskiedenis ’n prominente rol!),
Edom (21:11-12 – nageslag van Esua [edom beteken rooi, wat verwys na Esau se gelaatskleur, sowel as die kleur van die lensies – Gen 25] – suid-oos van die Dooie See),
Tirus (23 – hoofstad van die seevarende Fenisiërs wat op ’n eiland geleë was wat intussen ’n skiereiland geword het – vandag is dit die stad Sur in Lebanon).
Tussenin is daar die vreemde verhaal van Jesaja se liggaams-profesie in hoofstuk 20 wat ook ’n woord teen Ethiopië (Kus) en Egipte was, en die orakels in die voorafgaande hoofstukke 18-19 teen die twee volke versterk het.
Die boodskappe word opgevolg in die “Apokalips van Jesaja” in hoofstukke 24-27 waar die oordeel van die Here uitgebrei word na die hele aarde toe. Dit sluit die wonderlike heilsboodskap in dat God aan die einde ’n feesmaal vir die volke sal voorberei (25) met ’n totale lotsverandering vir sy volk (26-27).
Ons lees hoofstuk 13-27 as volg:
Donderdag 3 Februarie Jesaja 13-14
Vrydag 4 Februarie Jesaja 15-17
Maandag 7 Februarie Jesaja 18-20
Dinsdag 8 Februarie Jesaja 21-23
Woensdag 9 Februarie Jesaja 24-27