Boekresensie: as hulle net kan praat - Net vir die pret - 2020
Boekresensie: as hulle net kan praat
'N Pionier van gedragsgeneeskunde ontlok James Herriot met hierdie merkwaardige verhale van noodlottige troeteldiere en hul (dikwels) ewe ontstane eienaars. Het u gehoor van die hond wat altyd presies ses stukke kibbel in knoopsgatdepressies in die bank gerangskik het voordat hy kon gaan lê? Of die kat wat dwingende blink voorwerpe inhou? in As hulle maar net kon praatDr Dr. Nicholas H. Dodman, 'n bekende dieregedragskundige, bied veertien ware verhale oor troeteldiere en hul noodeienaars voor, en onthul dat diere se emosionele probleme dikwels net so kompleks, hartverskeurend en behandelbaar is as dié van hul menslike eweknieë.
Ongelukkig was genadedood, wat vandag nog steeds 'n sogenaamde 'oplossing' vir miljoene troeteldiere is, net vyftien jaar gelede die enigste manier om 'n troeteldier te hanteer wat onopvanklik of onbeantwoordbaar was vir menslike opdragte. 'N Hond met 'n neiging om te byt of 'n kat wat binnenshuis urineer, sou na die spreekwoordelike skut gestuur word, en byna altyd tot 'n voortydige dood. Dodman glo dat dierepsigofarmakologie resultate belowend kan wees soos dié wat deur mense ervaar is. Hy het 'n wye verskeidenheid sielkundige kwale wat troeteldiere ondervind, bestudeer en geglo dat versigtige dwelmgebruik, of dit nou Prozac, Valium of nuwer psigiatriese medikasie is, kan help om die lewens van selfs die mees ontstoke honde en katte.
Hierdie aangrypende, emosionele verhale onthul die vrugte van Dodman se navorsing wat hy as die stigter van die Animal Behavior Clinic aan die Tufts Veterinary School in Grafton, Massachusetts, uitgevoer het. Met kenmerkende humor, deernis en 'n diepgaande begrip van die manier waarop diere dink en voel, ondersoek Dodman hoe skeidingsangs, jaloesie, vrees en dood almal die lewens beïnvloed van die diere wat hy behandel het.
In "Tweede kans" beskryf Dodman 'n kat met die naam Pia wat so angstig geword het toe haar eienaar weggaan dat sy haar hare in klonte begin uittrek, terwyl sy in "Menage-a-trois," die koms van 'n nuwe man binnekort om 'n man te word, dreig die intieme verhouding wat voorheen bestaan ​​het tussen 'n sakevrou en haar voorheen liefdevolle kat genaamd Pumpkin. In 'Life with Lenny' was die liggaamlike kwale van 'n eienaar so diep dat dit die emosionele stabiliteit van sy getroue Rottweiler beïnvloed het, en in 'The Two Dogs of Mrs. Spinelli', lei die liefde van die een hond na die ander tot ernstige gevolge vir al drie.
Die verhale in As hulle maar net kon praat word gedenkwaardig in hul uitbeelding van die kragtige emosies van troeteldiere en om te demonstreer hoe ver veterinêre medisyne die afgelope vyftien jaar gekom het om diere se lyding te beëindig. Met die opvatting van Albert Schweitzer se oortuiging dat "totdat hy sy siklus van deernis uitbrei om alle lewende dinge in te sluit, die mens nie self vrede sal vind nie," het Dodman 'n diep, menslike boek geskryf wat beloof om 'n klassieke diereliteratuur te word.
'Nicholas Dodman is miskien die beste ding wat nog ooit met huishoudelike troeteldiere gebeur het ... Hierdie boek is 'n versameling verhale wat sy pogings beskryf en moet gelees word vir almal wat selfs daaraan dink om 'n dier te bekom. Wat meer is, die boek is vaardig geskryf, baie opwindend en baie vermaaklik om te lees, selfs vir mense wie se troeteldiere nie probleme het nie. ' - Elizabeth Marshall Thomas, skrywer van Die sosiale lewens van honde en Die verborge lewe van honde.
"Dr. Dodman is 'n meesterverhaalverteller en 'n wrange waarnemer van menslike en dierlike gedrag. Die honde, katte en mense wat van hierdie bladsye spring, is onvergeetlik." -Franklin M. Loew, DVM, PhD, voormalige dekaan van veeartsenykunde by Tufts en Cornell Universiteite en president van Becker College.
Dr Nicholas H. Dodman is 'n 1970-gegradueerde van die Glasgow University Veterinary School in Skotland en praktiseer aan die Tufts Universiteit. Hy is die skrywer van vyf boeke en verskyn gereeld op nasionale televisie- en radioprogramme.