Die grond is brak | The Grotto
Home Afrikaans Digterlike oomblik Die grond is brak
Die digter-sjef Zane Beswick skryf hier oor een van sy groot liefdes. Plaaslewe. Beswick se gedig beeld ‘n gemengde bredie uit: viooltjies, gemsbokke, soutwater en gelatenheid.
Die grond is brak, Meneer. Die weiding is swak o Heer.
Wanneer die wind hier kom
val die bome om.
Die water is sout
en winters bitter koud.
Maar as ek hier sou wil dwaal
moet julle my op die koppie kom haal.
Daar is die uitsig so mooi
eendag sal ek julle nooi
Die grond is brak, Meneer.
Die weiding is swak, o Heer.
Hier waar die sout op die aarde wit sit
word jy verskoon as jy heeldag op jou gat sit.
Hier is die weiding skraal
tot die vee sal verdwaal.
Om en om op soek na gras
kry hy net stof of gebrande as.
Die son het kom groet en bietjie uitgesteek
Ai, die ontydelike seisoene is wat ons verneuk
Die reën maak hierdie wêreld nat
In die modder trek die pale plat
Meneer, die vee val vas waar hulle wei
Die stof het verander na klei
Dankie O Heer vir hierdie reën
Enige tyd is dit ‘n seën
Die seldsame blomme waai heen en weer
dis die wind wat hulle vandag beheer.
Doer op die koppie speel klipspringers
tussen die viooltjies se pienk fingers
Voor my loop ‘n seldsame springbok
Op die rand draf ‘n verwarde gemsbok
Soos opslag verdwyn onder ‘n verwoede heg
Suig die droë lug die water weg
Soos lentevygies in koningskleed
so is die somerson bitter wreed
Vroeg, wanneer net die hoenders kraai
Is die tyd wanneer die wind nie waai.
Watwou koud kry! Die digter-sjef laat ons vergeet van winter en verdriet en lockdown met hierdie ode aan die natuur.
Sy naam was Vincent. Nie Vincent van Gogh nie, maar net Vincent. Hy was die neef van die digter-sjef Zane Beswick wat hom hier weer in woorde laat herleef.
Die digter-sjef Zane Beswick se gedig Die Grendelstaat-Ontvlugters vertel van eksotiese reise, herinneringe, en die lekkerte van tuisbly.