HAAI, Sonlanders! Vandag plaas ons die tweede deel van SALMON SMITH se kortverhaal wat hy ’n Spookstorie noem. Verlede week het ons gelees hoe Carlien Hermanus in haar pandjieswinkel deur ’n swart hond vasgekeer word. Sy het eers gedink die gedierte is vriendelik, maar toe sy hom wou vryf, het haar hand sommer deur sy kop beweeg asof daar niks is nie. Sy besef toe dis ’n spookhond. Die fone wil nie werk nie. Tot haar verligting kom Johnny Mol, die dorp se dronk boemelaar, daar aan. Hy vloek en skop na die hond. Lees nou verder wat volgende gebeur...
Nou kyk hy haar stip aan en daar is ’n uitdrukking in sy donker oë wat sy eenvoudig nie kan peil nie. Vir ’n hele rukkie kyk hy net so na haar.
Carlien sien ’n rooi hemp daar binne onder die grond uitsteek. Sy sak op haar knieë neer en kruip dieper die bos in.
Dís toe sy onthou van die ou kluisenaar wat destyds in ’n verwaarloosde huisie hier op die rand van die bos gebly het.
Hy het presies ’n jaar gelede, op ’n stormagtige nag, soos gisteraand, sommerso onverklaarbaar verdwyn.
Niemand weet presies wat van hom geword het nie. Daar is net bespiegel dat hy dalk die pad gevat het.
Hy het hoeka altyd so ’n verslete, rooi hemp gedra en daar was altyd so ’n massiewe, pikswart hond saam met hom, onthou Carlien.
Sy kyk in die rondte, maar van die spookhond is daar nou geen teken nie. Dis asof daar ’n lig vir Carlien opgaan.