Emosionele kognitiewe honde-opleiding - opleidingnone
Hoof opleiding Emosionele kognitiewe honde-opleiding
Emosionele kognitiewe honde-opleiding
Honde is nie net diere wat primitief en aangebore reageer op stimuli nie. Al die gedrag wat hulle uitvoer, word op die een of ander manier aangeleer. Is bewuste diere, met hoë leervermoëns en komplekse emosies. Daarom is dit normaal dat hulle aan gedragsprobleme ly as gevolg van verkeerde inligting of verkeerde hantering daarvan..
Voordat u dit aanneem, is dit noodsaaklik dat ons onsself inlig oor die gedrag van honde, gelei deur opgedateerde wetenskaplike metodes moenie hierdie sensitiewe diere op enige manier benadeel nie.
In hierdie AnimalWised-artikel sal ons dit verduidelik wat is emosionele kognitiewe opleiding by honde en hoe ons dit deur middel van kennis oor die aard van ons troeteldier kan help om gelukkig te wees.
U stel dalk ook belang in: Indeks vir toerusting vir honde-opleiding
Verskille tussen etologie, onderwys en opleiding
Honde kognitiewe opleiding
Ander soorte opleiding
Faktore wat die opvoeding en opleiding van honde beïnvloed
Ons moet weet wat die probleem van ons hond is na watter soort beroep om te gaan. Daar is 'n verkeerde opvatting dat opleiers verouderd is en dat 'n etoloog gereeld besoek word. Dit kan, behalwe onsekerheid, ons tydverlies, hulpbronne veroorsaak en dat ons hond nie verbeter nie.
Om te weet waarheen om te gaan, moet ons weet wat elkeen van hierdie professionele persone vir hondegedrag doen:
Hondetoloog: etoloë is veeartse of gedragsbioloë wat die gedrag van 'n dier in sy natuurlike omgewing bestudeer en bo alles beheer word oor die dier instinktiewe gedrag, behandel gewoonlik gedragsversteurings by honde op grond van honde-etologie.
Hondeonderrig: 'n hondeopvoeder is verantwoordelik vir die fasilitering van die integrasie en interaksie van die hond met die menslike samelewing en sy gesin, onderrig basiese gedragsreëls. Die hond ontvang vanaf die oomblik dat hy gebore is die onderwys van sy moeder om byvoorbeeld te weet waarheen hy kan gaan en waarheen hy nie kan nie. Sodra ons die hondjie van sy moeder skei en huis toe neem, is daar opvoeding.
Honde opleiding: honde-afrigters leer die hond om te presteer sekere gedrag en houdings, vinnig en akkuraat, wanneer 'n bestelling gegee word. Probeer ook om die hond ander reëls te leer, sodat hy aan sportaktiwiteite, kompetisies of werk kan deelneem.
Daar is baie verskillende soorte opleiding wat ons later kortliks sal bespreek. In hierdie artikel fokus ons op die kognitiewe opleiding van honde. Hierdie metode is ontwerp deur die gidshondsielkundige Bruce Johnston, wat probeer het om honde te leer deur verstaanbaar vir hulle te leer.
Hierdie metode word deesdae beskou as 'n geldige opleiding, nie net vir gidshonde nie, maar ook vir enige hond wat by mense woon, aangesien hierdie opleiding so werk dat die hond handel uit liefde sy voog en nie vir 'n prys nie, hetsy kos, 'n speelding of vrees vir die voog.
Daarbenewens soek die opleiding begrip van die hond, want dit is 'n dier met emosionele vermoëns omdat hulle emosies voel, met kognitiewe vermoëns omdat hulle dink, met sosiale vermoëns aangesien dit in staat is om verhoudings te bewerkstellig en met kommunikasievaardighede is die hond ontwerp om inligting te ontvang en te stuur.
In die begin begin hierdie tipe opleiding met 'n positiewe versterking van voedsel totdat u leer wat ons wil oordra. Sodra u die begrip verstaan, is dit die versterking vervang deur liefde. As hy die opdrag korrek uitvoer, ontvang hy liefde, indien nie, moet ons 'n uitdrukking van woede toon, ¡oog!, net 'n uitdrukking, geen ophef, geen vokalisering of fisiese skade nie. Die hond vertoon in die gesig ook buie.
Die oefeninge wat die meeste in hierdie soort oefeninge gebruik word, is:
As ons met 'n hond gaan stap, gaan ons vir hom uit, nie vir onsself nie. Die band moet nooit styf wees nie, iets wat byvoorbeeld buigbande veroorsaak, of aan die nek vasgemaak word, altyd gebruik. Die lengte van die band moet ongeveer wees 3 meter van lengte sodat die hond kan gaan waar hy wil (solank daar geen gevaar is nie) en al die mure, straatligte, plante en bome kan ruik wat hy wil hê en ons volg dit.
Kwessies soos oorheersing of onderwerping het hier sedertdien geen plek nie oorheersing kom slegs binne dieselfde spesie voor en voor 'n bron en dit is baie selde om dit waar te neem, sodat die hond voor ons kan gaan, agter of waar hy wil.
By gidshonde word die tipe leiband op 'n sekere punt verander deur middel van spesifieke opleiding, aangesien hulle in die toekoms 'n verlengstuk van 'n ander persoon sal moet wees, maar altyd deur liefde..
'N Gelukkige en gebalanseerde hond moet altyd 'n aktiewe neus hê. Hiervoor word daaglikse take van omgewingsverryking van reuk uitgevoer. Om hom byvoorbeeld sy kos, verdeel in klein hope in 'n verfrommelde koerantpapier, of in 'n eierkarton aan te bied, of hom na die park te neem en sy kos op 'n grasperk te gooi..
Dit verseker ure van vermaak en werk met die neus, wat die hond baie sal laat ontspan en sy brein baie aktief hou. Om 'n hondekos in 'n bak aan te bied, is baie vervelig; u hoef niks te doen om dit te kry nie, dit is net daar. By honde wat angstig is tydens etenstyd, sal hulle die bak binne tien sekondes verslind en diegene met 'n ligte eetlus sal altyd die bak vol hê. Daarom moet voedsel altyd op so 'n manier aangebied word dat die hond 'n bietjie met sy neus en verstand moet werk..
Later kan u die bevel van "soek ", onontbeerlik vir gidshonde.
Om met ons hond te speel is noodsaaklik om 'n positiewe band. Daar is baie speelgoed waarmee ons met ons hond kan speel, en hou altyd hul belangstellings en prioriteite in gedagte.
Speletjies soos die "toutrek " moedig nie aggressie aan nie ook geen soort roofsugtige instink nie. Dit is 'n speletjie en as sodanig kan dit gespeel word, met inagneming dat die hond 90 persent van die tyd moet wen, anders verloor hy belangstelling. Dit is belangrik dat gidshonde binne die speletjies die opdragte "search " en "release " leer.
Hondsosialisering is 'n stadium in die ontwikkeling van die hondjie waarin hy leer om met ander honde, mense en ander diere te kommunikeer. Hier leer hulle die gedrag en riglyne wat nodig is vir die res van die honde en mense om dit te verstaan, soos die rustige seine, die speelseine, die bekendstelling met 'n nuwe hond en ander gedrag.
Dit is nie nodig dat ons hond gedurende hierdie stadium honderde honde ontmoet nie. Met jou ontmoet twee of drie gebalanseerde honde en dat hulle genoeg weet hoe om behoorlik op te tree soos honde.
Op hierdie stadium moet ons ook dink dat daar honde is wat vanweë hul fisiese eienskappe meer probleme sal hê om met ander honde te kommunikeer. Dit is die honde met die stert gesny, aangesien honde met baie van die emosies wat hulle nodig het om te wys dat hulle met hierdie ledemaat doen lang hare op die gesig wat hul gesigsuitdrukkings verberg vir ander honde en brachycephalic honde wat, behalwe dat hulle baie prominente oë het, geneig is om direk van voor te verskyn as gevolg van die fisiognomie van hul neus, sonder om deur die anale area van die ander hond te gaan.
Ons moet onthou dat emosionele kognitiewe honde-opleiding, soos die naam aandui, opleiding is. Om te kan werk, moet die hond behoorlik opgelei of in proses wees. Byvoorbeeld, dit is baie belangrik om aan selfbeheersing te werk, hoe om stil te wag dat ons vir hom sy kos gee of die huis ontspanne verlaat, ongeag of hy voor of na ons vertrek.
Deur die geskiedenis het ons manier om met honde om te gaan, ontwikkel volgens ons behoeftes en die einde wat ons soek. Daar is dus ander soorte opleiding, waarvan sommige heeltemal verouderd is..
Dit is geskep deur die Kolonel Konrad Most en William R. Koehler voor die Eerste Wêreldoorlog, in 1906. Die metode is ontwikkel sonder enige wetenskaplike basis. Hang-, elektriese of spikbande is gebruik, alles as deel van negatiewe versterking. Ander vorme van fisiese straf is ook gebruik, soos om ribbes te trek of te slaan as die hond aan die leiband trek..
Al hierdie metodes is ook nie in baie lande verbied of hulle eindig met 'n emosioneel onstabiele en erg getraumatiseerde dier. Alhoewel baie opleiers dit as 'n effektiewe metode beskou, kan ons sommige van hierdie tegnieke vandag in sommige televisieprogramme sien, vermom as "alpha-roll ".
Hierdie tegniek is gebaseer op studies van die sielkundige E. Thorndike. Waar diere (katte en honde) met operante kondisionering geleer het deur 'n positiewe versterking ('n beloning). Die probleem met hierdie tegniek is dat dit nie diere behandel as wesens gelaai met emosionele konnotasies nie, meer soos blote robotte wat reageer op 'n stimulus, en dit is nie so nie..
Opleiding volgens tydsberekening
Hierdie tegniek word gekombineer met die gebruik van die "clicker ". Dit is gebaseer op 'n sinchronisasie tussen 'n gegewe bevel en die dier se reaksie. As u dit regkry, word u beloon. Dit word gebruik om basiese opdragte vir honde soos "sitting ", "tumabado ", ens..
Opleiding deur aantrekkingsgids met lokmiddel
Dit staan ​​ook bekend as "Luring ". Ek weet lei die hond met 'n lokmiddel (kos of speelding), totdat u die gegewe bestelling uitvoer. Die hond moet op die versterker of lokmiddel konsentreer en die res van die stimuli ignoreer.
Hierdie metode bestaan ​​uit die beloning van die hond wanneer voer toevallig gedrag uit wat ons wenslik vind. Gaan lê, gooi 'n voorwerp neer wat ons nie wil hê hy moet optel nie, ens..
Opleiding deur vorm, modellering of modellering
In die eerste geval word die hond gelei totdat hy die gedrag uitvoer wat ons wil hê, byvoorbeeld om te gaan lê, ons beloon dit totdat hy dit doen. By die modellering druk ons ​​die hond saggies om te gaan lê, en in die modellering leer die hond deur 'n ander hond na te maak.
Dit bestaan ​​uit die voorkoming van die gedrag van die hond wat ons nie wil hê nie. Ons hou op om die gedrag te versterk deur te verhoed dat ons aandag aan die hond gee as hy dit doen of deur dit indirek te versterk, byvoorbeeld deur te veg of 'n eenvoudige "nee".
Hierdie tegniek word gebruik om sekere negatiewe emosionele toestande wat as gevolg van trauma gebore is, te verander. Dit gaan altyd gepaard met die sistematiese desensitisering. Dit bestaan ​​daarin om die hond geleidelik nader aan die fokus van die negatiewe toestand te bring en dit met kos te beloon as hy ontspan.
Opleiding "Tellintong TTouch "
Geskep en ontwikkel deur Linda Tellington - Jones, afrigter. Bestaan ​​in bewegings en aanrakinge ongewoon wat die hond help om te ontspan. Dit bevorder die band tussen die voog en sy hond, verhoog die selfbeeld van die hond, nooit met negatiewe versterking nie en ignoreer die valse oortuiging van "dominansie-onderwerping" heeltemal..
Alle honde kan hul gedrag verbeter, sommige makliker en vinniger, ander benodig maande of selfs jare se terapie, ondersteuning en geneentheid.
Sommige faktore wat die proses kan beïnvloed, is:
Die ras: die fisiese eienskappe van die ras kan veroorsaak dat die hond nie behoorlik kommunikeer nie. Iets baie herhalend by bragisefale honde.
Temperament en karakter: temperament het 'n sterk genetiese basis, maar dit is die karakter wat gevorm en gevorm word volgens die ervarings wat 'n hond deur sy hele lewe deurmaak en wat heers bo temperament.
Sensoriese beperkings: 'n hond met sig-, gehoor- of reukprobleme, wat nie die emosies van sy voog of die een of ander liggaamlike probleem verstaan ​​nie, sal slegter werk as ander honde en meer tyd benodig om te oefen.
Sterilisasie: in baie min gevalle word aggressiwiteitsprobleme gekoppel aan nie-sterilisasie. In elk geval moet hierdie sterilisasie vroeg gedoen word en nie wanneer die dier reeds volwasse is nie. Die meeste aggressiwiteitsprobleme hou verband met die omgewing of hou verband met 'n verkeerde opvoeding.