Ons reishelde erken - Interessant
Ons reishelde erken
Erica Miller bedank die mense wat haar reisverhale deur die jare lewendig gemaak het.
ONS HET ALMAL HULLE. Mense op ons reise wat ons ervaring gevorm het. Dit het ons gat gered. Karakters sonder wie ons verhale baie minder kleurvol en waarskynlik baie korter sou wees.
Sommige word lewenslange vriende, maar ons hou maar net in ons herinneringe. Dus ter ere van die rolle wat hulle in my avonture gespeel het, en voordat my geheue misluk, wil ek my eie reis helde om te druk. In chronologiese volgorde wat begin met my mees onlangse reis:
U het ons in Indo begin. U het hartlike en nie so hartlike ervaring van 'n dekade met ons gedeel nie. Dankie. As ons ooit 'n prostituut in Medan moet gaan haal, sal ons weet waarna ons moet kyk.
Alhoewel ons idees op die ou end nie heeltemal verstrengel was nie, en ons op verskillende maniere gedoen het, respekteer ek hoeveel u opoffer om aan te hou om die droom uit te leef. Hoe u weier om 'n normale lewe te oorweeg, hoewel eerlik, op u ouderdom, sal waarskynlik die verstandigste opsie wees. Ek hoop dit werk vir jou man.
Die "Jedi-vaardighede" wat u ons geleer het, het ook daarin geslaag om ons £ 150-branderplanksak gratis op die vliegtuig te kry. Dankie. U het ons 'n bietjie kontant bespaar.
Dankie dat u my vriend was toe ek alleen op 'n vreemde plek was. As ons minder as 8,890 kilometer van mekaar woon en meer van dieselfde taal praat, sou ek kon sê dat ons boesemvriende sou wees. Maar soos dit is, dink ek, sal ons die af en toe ongemaklike Facebook-klets moet regkry waar ons probeer om te sê wat nie gesê kan word nie. Ek wens u alle geluk in u lewe toe.
Alhoewel u op die ou end 'n soort kruipery blyk te wees, dankie dat u ons aangeneem het en ons gehelp het om suksesvol te wees deur die Telo-eilande. U het 'n paar oulike aanbiedinge vir ons gemaak en ons by 'n paar wonderlike mense aangesluit. As die enigste prys wat ek moes betaal, is dat u nou na my verwys as die Amerikaanse vriendin wat u eens gehad het, dan beskou ek dit as 'n billike winskoop.
Dankie dat u ons in u huis verwelkom. U en u gesin is 'n droom van elke reisiger. Eerlik, behulpsaam, outentiek. Ons verblyf by u in u huis op Sibranun-eiland was een van die hoogtepunte van ons reis, en ons hoop om u eendag weer te sien.
Dankie dat u daar was die dag toe China my gebreek het. 'N Hel-rit van 13 uur in harde sitplekklas, 'n kilometer-en-'n-half slagspreuk na die metro in die reën, word met geweld uit die metro-motor op die hoogte van die spitsuur van Beijing uitgestoot. U vriendelike woorde het my trane afgedroog en 'n taxi direk vir ons $ 3 vir ons koshuis in plaas van die $ 100 voorheen aangehaal. Jy rock.
Jy was so oud en kreukel dat ek amper dood is toe jy skielik verskyn en perfekte Engels begin praat. Waarom, ja, ons is op soek na die metro-stasie (en is ongeveer 'n uur lank). En, ja! U kan ons die weg wys. Dankie ewekansige ou man van Beijing!
Dankie dat u eers die heining gespring het. Sonder u nonchalante flouting van die geposde naamborde in Huangshan, sou ons nooit die moed gehad het om ook daardie heining te laat opspring nie, en dit aangevat het wat slegs beskryf kan word as die vreesaanjaendste, byna-dood-ervaring in my lewe toe ons die 1.300 glibberige klim, trappies met 'n blaarstrook, geknip in 'n skokkende steil en opvallend onveilige hoek, aan die kant van die berg, op wat nou 'n veroordeelde en ongebruikte roete is, tot aan die bopunt van die Celestial Capital Peak, waar my binnekort eggenoot vlieg hoër as met adrenalien en akrofobie, het hy op een skudende knie neergesak en my gevra om sy vrou te wees.
Baie dankie dat u ons foto geneem het, en vir die gelukwensende pynappelbier wat u so handig gehad het, in u rugsak weggesteek het, waarvan die 1,3% alkoholinhoud net genoeg was om ons geknakte senuwees te kalmeer en ons toe te laat om die hele pad af te ry. berg op ons takke. Dit is veilig om te sê dat ons Guardian Asians sal verskyn in die verhale wat ons beide ons kinders en kleinkinders vertel.
En nou, vir al daardie reis helde wat ek nie so duidelik onthou nie, dat ek net 'n paar sekondes daarvan geweet het: Dankie vir jou glimlag, vir jou geduld, vir jou vingers wat in die regte rigting wys. Dankie dat u nie vir my gelag het nie, terwyl ek u taal verslaan het en u sosiale gewoontes onwetend gevleg het. Dankie dat u vier op 'n sitplek gesit het sodat ek en my te veel rugsak op die bus kon pas. Ek is jammer dat ek op u voet getrap het.