2nd Boek van Samuel – 2vis
Huis / Bybel / Ou Testament / 2nd Boek van Samuel
1:1 Dit gebeur nou dat, agter Saul gesterf, Dawid terugkom nadat hy die slag van Amalek, en hy bly vir twee dae in Siklag.
1:2 Toe, op die derde dag, 'n man verskyn, aankoms van die laer van Saul, met sy klere geskeur en stof gesprinkel op sy kop. En toe hy by Dawid, Hy het op sy gesig, en hy gevrees.
1:3 En Dawid sê vir hom:, "Waar kom jy vandaan?"En Hy sê vir hom:, "Ek het uit die leër van Israel gevlug het."
1:4 En Dawid sê vir hom:: "Wat is die woord wat gebeur het? Openbaar dit vir my. "En hy het gesê: "Die mense het uit die geveg gevlug, en baie van die mense het geval en gesterf. Verder, Saul en sy seun Jonatan het verbygegaan. "
1:5 Toe sê Dawid aan die jongman wat aan hom verslag doen, "Hoe weet jy dat Saul en sy seun Jónatan is dood?"
1:6 En die jeug, wat dit aan hom verslag doen, gesê: "Ek het met 'n kans op die gebergte Gilbóa. En Saul gelê op sy spies. Toe die strydwaens en perderuiters het nader gekom na hom.
1:7 En draai agter sy rug en sien my, roep hy na my. En toe ek het gereageer, "Ek is hier,"
1:8 Hy sê vir my, "Wie is jy?"En ek sê vir hom:, "Ek is 'n Amalekiet."
1:9 En hy het vir my gesê: "Staan oor my, en maak my van kant. Vir angs het my aangegryp, en nog my hele lewe is in my. "
1:10 En staan ​​oor hom, Ek het hom gedood. Want ek het geweet dat hy nie in staat was om te leef na die val. En ek het die kroon wat op sy hoof, en die armband van sy arm, en Ek het hulle hierheen gebring om jou, my heer."
1:11 Toe Dawid, posvat se klere, skeur hulle, met al die manne wat by hom was.
1:12 En hulle het gerouklaag, en hulle het geween, en gevas tot die aand, oor Saul en oor sy seun Jónatan, en oor die volk van die Here en oor die huis van Israel, omdat hulle deur die swaard geval.
1:13 En Dawid sê vir die jeug wat dit het hom berig gebring, "Waar kom jy vandaan?"En hy het geantwoord, "Ek is die seun van 'n man wat 'n nuwe aankomeling van die Amalekiete."
1:14 En Dawid sê vir hom:, "Hoekom was jy nie bang om jou hand uit te steek, sodat jy die Christus van die Here sal doodmaak?"
1:15 En roep een van sy dienaars, Toe sê Dawid:, "Kom nader en 'n aanval teen hom" En hy hom getref, sodat hy gesterf het.
1:16 En Dawid sê vir hom:: "Jou bloed is op julle hoof. Vir jou eie mond gespreek het teen jou, sê: "Ek het die Christus van die Here doodgemaak." "
1:17 Dan getreur Dawid 'n klaaglied oor Saul en oor sy seun Jónatan, op hierdie manier.
1:18 (En hy opdrag gegee dat hulle die kinders van Juda moet leer die boog, net soos geskrywe is in die boek van die Net.) En hy het gesê: "Dink aan, O Israel, namens diegene wat dood is, gewond op jou hoogtes:
1:19 Die roemryke van Israel is dood op jou berge. Hoe kan die dapper gedaal?
1:20 Kies nie om dit aan te kondig in Gat, en dit nie aan te kondig in die kruispad van Askelon. Anders, die dogters van die Filistyne bly kan wees; anders, die dogters van die onbesnedenes uitgelate.
1:21 O berge van Gilboa, laat nie dou, en geen reën val oor jou, en mag hierdie nie die velde van die eerstelinge. Want in daardie plek, die skild van die helde is verstoot, die skild van Saul, asof hy nie met olie gesalf.
1:22 Sonder die bloed van die wat verslaan is, sonder die vet van die sterk, die pyl van Jonathan nooit teruggedraai, en die swaard van Saul nie leeg teruggekeer nie.
1:23 Saul en Jónatan, waardig is om lief te hê, en statige in hul lewe: selfs in die dood is hulle nie verdeel. Hulle was vinniger as arende, sterker as leeus.
1:24 Dogters van Israel, ween oor Saul, wat jy met purper beklee tooi, wat goue versiersels aangebring aangebied vir jou versiering.
1:25 Hoe kan die dapper geraak het in 'n geveg? Hoe kon Jonathan geslag op die hoogtes?
1:26 Ek treur oor jou, my broer Jónatan: baie statige, en waardig is om lief te hê bo die liefde van vroue. As 'n ma is lief vir haar enigste seun, so ook het ek is lief vir jou.
1:27 Hoe kon die robuuste geval, en die oorlogswapens verlore gegaan het?"
2:1 En so, Ná hierdie dinge, Dawid het raad gehou die Here, sê, "Sal Ek vaar op na een van die stede van Juda?"En die Here sê vir hom:, "Klim." Toe sê Dawid, "Om waar sal ek opklim?"En hy gereageer het op hom, "Om Hebron."
2:2 Daarom, David opgevaar met sy twee vroue, Ahínoam, die Jisreëliet, en Abigail, die vrou van Nabal, die Karmeliet.
2:3 En as die manne wat by hom was, David gelei elkeen saam met sy huisgesin. En hulle het in die stede van Hebron.
2:4 En die manne van Juda het en salf Dawid daar, sodat hy sou wees koning oor die huis van Juda. En dit is na berig Dawid dat die manne van Jabes in Gílead Saul begrawe het.
2:5 Daarom, Stuur Dawid boodskappers na die manne van Jabes in Gílead, en hy het aan hulle gesê:: "Gelukkig is jy aan die Here, wat hierdie genade vermag het met julle heer Saul, sodat jy hom sou begrawe.
2:6 En nou, beslis, die Here sal vergeld na jou liefde en trou. Maar ek sal ook optree met guns, Omdat julle hierdie woord het tot stand gebring.
2:7 Laat julle hande sterk wees, en wees seuns van moed. Want selfs al is jou heer Saul is dood, nog die huis van Juda het my gesalf as koning oor hulle aangestel. "
2:8 Toe Abner, die seun van Ner, die leier van die weermag van Saul, het Isbóset, die seun van Saul, En toe hy hom rondom, dwarsdeur die kamp.
2:9 En hy het hom aangestel as koning oor Gilead, en oor die Gesuriete, en oor Jísreël, en oor Efraim, en oor Benjamin, en oor die hele Israel.
2:10 Isbóset, die seun van Saul, was veertig jaar oud toe hy begin regeer oor Israel. En hy het vir twee jaar. Vir net die huis van Juda het Dawid gevolg.
2:11 En die getal van die dae, waartydens Dawid was bly en regeer in Hebron oor die huis van Juda, was sewe jaar en ses maande.
2:12 en Abner, die seun van Ner, en die jongmanne van Isbóset, die seun van Saul, uitgegaan uit die kamp na Gibeon.
2:13 Daarom, Joab, die seun van Serúja, en die jongmanne van Dawid, uitgegaan en met hulle langs die dam van Gíbeon. En toe hulle saam byeengeroep, hulle het gaan sit teenoor mekaar: hierdie aan die een kant van die swembad, en diegene aan die ander kant.
2:14 En Abner sê vir Joab, "Laat die jongmanne opgestaan ​​en voor ons speel." En Joab antwoord, "Laat hulle opstaan."
2:15 Daarom, hulle het klaargemaak en oorgevaar, twaalf in getal Benjamin, van die kant van Isbóset, die seun van Saul, en twaalf van die jeugdiges van Dawid.
2:16 En elkeen, neem in die hande van sy eweknie by die kop, vaste 'n swaard in die kant van sy teenstander, en hulle saam geval het. En die naam van dié plek genoem: Die gebied van die Valiant in Gibeon.
2:17 En 'n baie harde oorlog opgestaan ​​op daardie dag. en Abner, saam met die manne van Israel, is agtervolg deur die jeugdiges van Dawid.
2:18 Nou het die drie seuns van Serúja was in daardie plek: Joab, en Abísai, en Asahel. En Asahel was 'n baie vinnige hardloper, soos een van die gemsbok wat leef en beef in die bos.
2:19 En Asahel het Abner agternagejaag, en hy het nie afgewyk van die reg, of links, om op te hou in die strewe na Abner.
2:20 En so, Abner het agter sy rug, en hy het gesê, "Is jy nie Asahel?"En hy het geantwoord, "Ek is."
2:21 En Abner sê vir hom, "Gaan na die reg, of aan die linkerkant, en vang een van die jeugdiges, en neem sy buit uit vir jouself. "Maar Asahel wou nie ophou om te hom nou besig.
2:22 En weer, Abner sê vir Asahel: "Trek, en nie kies om my te volg. Anders, Ek sal verplig word om jou steek op die grond, en Ek sal nie in staat wees om ophef my gesig voor jou broer, Joab. "
2:23 Maar hy min geag het om hom ag slaan op, en hy was nie bereid om weg te draai. Daarom, draai, Abner het hom met sy spies in die lies, en hy deurboor hom deur, sodat hy gesterf het op dieselfde plek. En almal wat wil slaag deur die plek, waarin Asahel geval en gesterwe, sou stilstaan.
2:24 En terwyl Joab en Abísai het die voortsetting van Abner as hy gevlug, die sonsondergang. En hulle het so ver gegaan as die Hill van die Aqueduct, wat teenoor die dal op die weg van die woestyn in Gibeon.
2:25 En die seuns van Benjamin byeengekom om Abner. En hy het in 'n geveg lyn, hulle het gaan staan ​​op die top van 'n heuwel.
2:26 En Abner het uitgeroep na Joab, en hy het gesê: "Sal jou swaard woed tot algehele vernietiging? Weet julle nie dat dit gevaarlik om op te tree in desperaatheid? Hoe lank sal jy nie die mense te vertel om op te hou van die strewe na hul broers?"
2:27 En Joab sê:: "As die Here lewens, As jy in die oggend het gepraat, die mense sal uit die voortsetting van hul broers onttrek. "
2:28 Daarom, Joab het geklink die basuin, en die hele leër het stilgestaan, en hulle nie agternagejaag het nie Israel nie meer, en hulle het nie betrokke te raak in konflik.
2:29 Toe Abner en sy manne het gegaan, die hele nag, deur die vlaktes. En hulle het deur die Jordaan, En toe Hy in die hele Bet-Horon rondgeloop, hulle het geseil na die kamp.
2:30 maar Joab, terugkeer nadat hy Abner het vrygestel, bymekaar laat kom die hele volk. En van Dawid se jeug, hulle is vermis negentien man, Afgesien van Asahel.
2:31 Maar van Benjamin en van die manne wat saam met Abner was, die dienaars van Dawid het drie honderd en sestig getref, wat ook gesterf het.
2:32 En hulle het Asahel, en hy is begrawe in die graf van sy vader in Betlehem. en Joab, en die manne wat by hom was, stap deur die nag, en hulle het geseil na Hebron by die baie dagbreek toe.
3:1 Toe het 'n lang stryd tussen die huis van Saul en die huis van Dawid, met Dawid gedy en groei steeds sterker, maar die huis van Saul daaglikse afneem.
3:2 En seuns gebore na Dawid in Hebron. En sy oudste seun was Amnon, uit Ahínoam, die Jisreëliet.
3:3 En agter hom aan, daar was Kíleab, uit Abigail, die vrou van Nabal, die Karmeliet. Toe was die derde Absalom, die seun van Máäga, die dogter van Talmai, die koning van Gesur.
3:4 Dan was die vierde Adónia, die seun van Haggit. En die vyfde was Safátja, die seun van Abítal.
3:5 ook, die sesde Jítream was, uit Egla, die vrou van Dawid. Hulle was afstammelinge van Dawid in Hebron.
3:6 Toe, terwyl daar 'n stryd tussen die huis van Saul en die huis van Dawid, Abner, die seun van Ner, was koning te wees oor die huis van Saul.
3:7 Saul het naamlik 'n byvrou met die naam Rispa, die dogter van Aja. En Isbóset het vir Abner,
3:8 "Hoekom het jy gaan, die byvrou van my vader?"Maar hy, synde buitengewoon kwaad oor die woorde van Isbóset, gesê: "Is ek die hoof van 'n hond teen Juda hierdie dag? Ek het getoon genade aan die huis van Saul, jou pa, en sy broers en vriende. En Ek het julle nie in die hande van Dawid. En tog vandag u het u My gesoek, sodat jy my kan bestraf oor 'n vrou?
3:9 Mag God hierdie dinge doen om Abner, en mag hy hierdie ander dinge byvoeg, As, in dieselfde manier as wat die Here gesweer om Dawid, Ek dink nie so nie saam met hom:
3:10 dat die koninkryk oorgedra word van die huis van Saul, en dat die troon van Dawid word verhef oor Israel en oor Juda, van Dan tot Berséba. "
3:11 En hy was nie in staat om iets te reageer op hom, want hy was in vrees vir hom.
3:12 Daarom, Abner boodskappers na Dawid vir homself, sê, "Wie behoort die land?"En sodat hulle sou sê, "Maak 'n vriendskap met my, en my hand sal met u, en Ek sal terug lei die hele Israel na jou toe. "
3:13 En hy het gesê: "Dit is die beste. Ek sal 'n vriendskap met jou maak. Maar een ding wat ek vra van jou, sê: Jy mag my aangesig nie sien voordat jy Michal bring, die dogter van Saul. En op hierdie manier, jy sal kom, en sien my. "
3:14 Daarop stuur Dawid boodskappers na Isbóset, die seun van Saul, sê, "Herstel my vrou Migal, wie ek my verloof aan myself vir honderd voorhuide van die Filistyne. "
3:15 Daarom, Isbóset het gestuur en haar van die man Páltiël, die seun van Lais.
3:16 En haar man is na aanleiding van haar, gehuil, sover Bahurim. En Abner sê vir hom, "Gaan en terug te keer." En hy het teruggekom.
3:17 Net so, Abner gestuur om die ouderlinge van Israel, sê: "Soveel gister as die dag voor, jy is op soek na Dawid, sodat hy kan heers oor julle.
3:18 Daarom, bereik dit nou. Want die HERE het gespreek om Dawid te, sê: 'Deur die hand van my kneg Dawid, Ek sal red my volk Israel uit die hand van die Filistyne en van al hul vyande. "
3:19 Dan ook Abner het met Benjamin. En hy het gegaan, sodat hy in Hebron na Dawid kon spreek alles wat sou aangenaam wees om Israel en al Benjamin.
3:20 En hy het na Dawid in Hebron met twintig man. En Dawid het 'n fees vir Abner, en vir sy mense wat opgedaag het met hom.
3:21 En Abner sê vir Dawid, "Ek sal opstaan, sodat ek die hele Israel kan versamel om jou, My heer die koning, en sodat ek in 'n verbond met julle kan inskryf, en sodat jy kan oor die hele regeer, net soos jou siel begeer. "Toe, Toe Dawid weg gelei het Abner, en hy het in vrede vertrek,
3:22 onmiddellik die dienaars van Dawid en Joab aangekom, nadat hy gedood rowers, met baie groot buit. Maar Abner was nie meer by Dawid in Hebron. Vir teen daardie tyd het hy hom weggestuur, en hy het in vrede gestel.
3:23 en Joab, en die hele leër wat saam met hom, het daarna opgedaag. En so, dit is gerapporteer aan Joab, verduidelik dat Abner, die seun van Ner, het na die koning, en hy hom van die hand gewys, en hy het in vrede.
3:24 En Joab ingegaan na die koning, en hy het gesê: "Wat het jy gedoen? Kyk, Abner het by u gekom. Hoekom het jy hom af te dank, sodat hy gegaan en hy het weggetrek?
3:25 Weet julle nie, oor Abner, die seun van Ner, dat hy gekom het om u vir hierdie, sodat hy jou kan mislei, en dalk weet van jou vertrek en jou terugkeer, en sodat hy kon weet alles wat jy doen?"
3:26 En so, Joab, gaan uit David, gestuur en boodskappers agter Abner, en hy het hom terug uit die put Hassira af sonder, sonder David wete.
3:27 Toe Abner dan in Hebron terugkom, Het Joab hom alleen na die middel van die poort, sodat hy hom kan praat, maar met bedrog. En daar, Hy gesteek hom in die lies, sodat hy gesterf het, in wraak vir die bloed van Asahel, sy broer.
3:28 Toe Dawid gereed was, dit hoor, nou dat die saak gedoen, Hy het gesê: "Ek en my koninkryk is skoon voor die Here, selfs vir ewig, van die bloed van Abner, die seun van Ner.
3:29 En mag dit val op die hoof van Joab, en op die hele huis van sy vader. En kan daar nie anders as om te wees, in die huis van Joab, een wat ly aan 'n vloei van saad, of iemand wat melaats, of iemand wat wellustelinge, of een wat deur die swaard val, of iemand wat 'n behoefte aan brood. "
3:30 En so, Joab en sy broer Abísai het Abner vermoor, omdat hy hulle broer Asahel by Gíbeon vermoor, tydens die slag.
3:31 Toe sê Dawid aan Joab, en aan al die mense wat by hom was, "Skeur julle klere, en gord rouklere, en rouklaag voor die begrafnis stoet van Abner. "Verder, koning Dawid self het na aanleiding van die kis.
3:32 En toe hulle Abner in Hebron begrawe, koning Dawid sy stem verhef, en hy het gehuil oor die grafheuvel van Abner. En die hele volk het geween ook.
3:33 En die koning, rou en treur Abner, gesê: "Nee, stellig het Abner gesterf die manier waarop lafaards sterf gewoonlik.
3:34 Jou hande is nie gebonde, en jou voete nie gebuk gaan met voetboeie. Maar net soos 'n mens dikwels val voor die seuns van ongeregtigheid, so jy uitgeval het. "En terwyl die herhaling van hierdie, al die mense oor hom geween.
3:35 En toe die hele skare het aangekom om voedsel te neem met David, terwyl dit nog helder oordag, Toe sweer Dawid, sê, "Mag God hierdie dinge doen om my, en mag hy hierdie ander dinge byvoeg, as ek smaak brood of enigiets anders voor die son sak. "
3:36 En die hele volk dit hoor, en alles wat die koning gedoen het in die oë van die hele volk was verblydend om hulle.
3:37 En elke gewone mens, en die hele Israel, besef op daardie dag dat die moord op Abner, die seun van Ner, het nie gedoen deur die koning.
3:38 Die koning het ook aan sy dienaars: "Kan jy onkundig moet wees dat 'n leier en 'n baie groot man vandag gedaal het in Israel?
3:39 Maar ek is nog steeds tender, en nog ek as koning gesalf. Terwyl hierdie manne, die seuns van Serúja, is te hard vir my. Mag die Here vergeld elkeen kwaad doen, in ooreenstemming met sy boosheid. "
4:1 dan Isbóset, die seun van Saul, hoor dat Abner in Hebron het gedaal. En sy hande was verswak, en die hele Israel was verskrik.
4:2 Nou, die seun van Saul het twee manne, leiers onder rowers. Die naam van die een was Báëna, en die naam van die ander was Regab, seuns van Rimmon, 'n Beërotiet van die seuns van Benjamin. Want, Béërot, te, was na bewering met Benjamin.
4:3 En die Beërotiete het na Gittáim gevlug. En hulle was vreemdelinge daar, tot op daardie tyd.
4:4 Intussen het Jónatan, die seun van Saul, het 'n seun met gestremde voete. Want hy was vyf jaar oud toe die verslag oor Saul en Jónatan gekom uit Jísreël. En so, sy verpleegster, Hom op, gevlug. En terwyl sy haastig, sodat sy kon vlug, Hy het geval en is lam gemaak. En hy was Mefibóset genoem.
4:5 En so, die seuns van Rimmon, die Beërotiet, Régab en Báëna, aangekom en in die huis van Isbóset, in die hitte van die dag. En hy slaap op sy bed in die middag. En die drumpel van die huis, wat die skoonmaak van die koring, val vas aan die slaap.
4:6 Toe kom hulle in die huis in die geheim, neem die ore van graan. En Régab en sy broer Báëna gesteek hom in die lies, en hulle het gevlug.
4:7 Want wanneer hulle die huis binnegegaan, Hy was aan die slaap op sy bed in 'n geslote kamer. En hom slaan, hulle het hom gedood. En neem sy kop, hulle het op die pad van die woestyn, loop dwarsdeur die nag.
4:8 En hulle het die hoof van Isbóset na Dawid in Hebron. En hulle sê vir die koning: "Kyk, die hoof van Isbóset, die seun van Saul, jou vyand, wat is op soek na jou lewe. En so, die Here het my heer die koning gewreek, hierdie dag, van Saul en van sy nageslag. "
4:9 maar Dawid, reageer op Régab en sy broer Báëna, die seuns van Rimmon, die Beërotiet, sê vir hulle: "As die Here lewe wat my siel gered van alle benoudheid,
4:10 die een wat aan my berig en sê, 'Saul is dood,"Wie het gedink dat hy aangekondig goeie nuus, Ek aangekeer. En in Siklag ek hom doodgemaak wat behoort te beskik oor 'n beloning vir die nuus.
4:11 Hoeveel te meer so nou, wanneer oortreders mans in sy huis vermoor het 'n onskuldige man, op sy bed, sal Ek sy bloed nie vereis van jou hand, en julle van die aarde?"
4:12 En so, David het sy dienaars bevel, en hulle sit dit aan die dood. En af te sny hul hande en voete, hulle geskors hulle by die dam in Hebron. Maar die hoof van Isbóset het hulle geneem en dit begrawe in die graf van Abner in Hebron.
5:1 En al die stamme van Israel na Dawid in Hebron, sê: "Kyk, ons is u been en u vlees.
5:2 Verder, gister en die dag voor, toe Saul koning oor ons, jy was die een wat lei uit en lei terug Israel. Toe sê die Here vir jou, Jy mag wei my volk Israel, en jy sal die leier oor Israel te wees. ""
5:3 ook, die oudstes van Israel na die koning in Hebron, en koning Dawid het 'n verdrag met hulle in Hebron voor die oë van die Here. En hulle gesalf David as koning oor Israel.
5:4 Dawid was 'n seun van dertig jaar, toe hy begin om te regeer, en hy het veertig jaar lank.
5:5 in Hebron, Hebron het hy oor Juda sewe jaar en ses maande. Dan in Jerusalem, hy het vir drie en dertig jaar oor die hele Israel en Juda.
5:6 En die koning, en al die manne wat by hom was, gegaan om Jerusalem, om die Jebusiete, die inwoners van die land. En aan hulle is gesê David deur hulle, "Jy mag nie hier invoer, tensy jy weg daar het blindes en kreupeles sal neem, Wie se, 'Daar sal vir Dawid nie hier ingaan nie. "
5:7 Maar Dawid in beslag geneem die bergvesting Sion ingeneem; dit is die stad van Dawid.
5:8 Want Dawid het voorgestel, op daai dag, 'n beloning aan hom wat die Jebusiete geslaan en wat bereik om die geute van die dakke, en wie het weg daar het blindes en kreupeles het die siel van Dawid gehaat geneem. Daarom, dit is gesê in die spreekwoord, "Die blindes en kreupeles sal nie ingaan in die tempel."
5:9 Toe het Dawid in die bergvesting, en hy het dit: die Stad van Dawid. En hy het dit opgebou tot aan alle kante, van Millo af na die binnekant.
5:10 En hy gevorder, voorspoedig en toenemende, en die Here, die God van die leërskare, was saam met hom.
5:11 ook, Hiram, die koning van Tirus,, , boodskappers na Dawid, met sederhout, en met bouers van hout en bouers van klip, ten einde mure te maak. En hulle het 'n huis vir Dawid.
5:12 Toe Dawid gewaar dat die Here hom as koning oor Israel bevestig het, en dat hy sy koningskap oor sy volk Israel verhewe.
5:13 Toe het Dawid meer byvroue en vroue geneem uit Jerusalem, nadat hy aangekom het uit Hebron. En ander seuns sowel as dogters gebore is David.
5:14 En dit is die name van diegene wat in Jerusalem vir hom gebore: Sámmua, en Sobab, en Nathan, en Salomo,
5:15 en Ibhar, en Nashua, en Nefeg,
5:16 en Jáfia, en Elisáma, en Éljada, en Elipheleth.
5:17 Toe hoor die Filistyne wat hulle Dawid gesalf as koning oor Israel. En hulle het almal opgevaar, sodat hulle kan soek David. Toe Dawid gereed was, dit hoor, Hy af na 'n vesting.
5:18 En die Filistyne, aankom, sprei hulleself uit in die dal Refáim.
5:19 En Dawid het raad die Here, sê: "Sal ek vaar na die Filistyne? En sal U hulle in my hand?"En die Here het vir Dawid: "Klim. Want Ek sal beslis gee die Filistyne in jou hand. "
5:20 Daarom, Dawid het na Baäl-Pérasim. En hy het hulle verslaan daar. En hy het gesê, "Die Here het my vyande verdeel voor my, net soos die waters verdeel. "As gevolg van hierdie, die naam van dié plek Baäl-Pérasim genoem.
5:21 En in daardie plek het hulle agter hulle gesnede beelde, wat Dawid en sy manne het toe.
5:22 En die Filistyne het voortgegaan nog, sodat hulle opgevaar en sprei hulleself uit in die dal Refáim.
5:23 Toe Dawid het raad gehou die Here, "Sal ek opklim teen die Filistyne, en sal jy hulle in my hande?"En hy het geantwoord: "Jy mag nie opklim teen hulle; plaas, sirkel agter hulle rug. En jy sal hulle uit die teenoorgestelde kant van die balsembosse.
5:24 En wanneer jy die geluid van iets uitgang van die toppe van die balsembosse hoor, dan sal julle nooit die stryd begin. Want dan sal die Here uitgaan, voor jou gesig, sodat hy kan die leër van die Filistyne te staak. "
5:25 En so, Dawid gedoen net soos die HERE hom beveel het. En hy getref die Filistyne, uit Gibeon totdat jy by Geser.
6:1 Toe Dawid weer almal versamel die uitverkorenes manne van Israel, dertig duisend.
6:2 En Dawid het hom klaargemaak en weggegaan, met die hele volk wat by hom uit die manne van Juda was, sodat hulle kan lei terug die ark van God, oor wat opgeroep die naam van die Here van die leërskare, wat sit op die gérubs bo dit.
6:3 En hulle het die ark van God op 'n nuwe wa. En hulle het dit ingeneem aan die huis van Abinádab, wat in Gibeon was. En Ussa en Agjo, die seuns van Abinádab, gery die nuwe wa.
6:4 En toe hulle dit uit die huis van Abinádab, wat in Gibeon was, Agjo voorafgegaan die ark as die bewaarder van die ark van God.
6:5 Maar Dawid en die hele Israel het voor die aangesig van die Here op elke soort musiekinstrument gemaak van hout, en op harpe, en harpe, en tamboeryne, en klokke, en simbale.
6:6 En nadat hulle aangekom het by die dorsvloer van Nagon, Ussa uitgebrei sy hand uitgesteek na die ark van God, en hy aangeraak dit, want die osse het skop en veroorsaak dit tot punt.
6:7 En die toorn van die Here is woedend teen Ussa. En hy het hom vir sy vermetelheid. En daar het hy gesterwe, neer aan die kant van God.
6:8 Dan is David hartseer omdat die Here Ussa geslaan. En die naam van dié plek genoem: Die treffende van Ussa, selfs tot vandag.
6:9 En Dawid was baie bang vir die Here op daardie dag, sê, "Hoe kan die ark van die Here na my toe gebring?"
6:10 En hy was nie bereid om die ark van die Here stuur om homself in die stad van Dawid. Plaas, Hy het dit in die huis van Obed-Edom,, die Gittiet.
6:11 En die ark van die Here gaan woon in die huis van Obed-Edom, die Gittiet, vir drie maande. En die Here geseën Edom, en sy hele huis.
6:12 En die mense het gehoor na koning Dawid dat die Here geseën Edom, en alles wat sy, as gevolg van die ark van God. Daarom, Dawid gegaan en die ark van God, uit die huis van Obed-Edom,, in die stad van Dawid met vreugde. En daar was saam met Dawid sewe kore, en kalwers vir slagoffers.
6:13 En toe die wat die ark van die Here gedra het ses trappe gereis, Hy geskep roep 'n bees en 'n ram.
6:14 En Dawid gedans met al sy vermoë voor die Here. En Dawid was omgord met die linneskouerkleed.
6:15 en Dawid, en die hele huis van Israel, is die leiding van die ark van die testament van die Here, met vreugde en die geluid van die basuin.
6:16 En toe die ark van die Here in die stad van Dawid aangegaan, Michal, die dogter van Saul, uitkyk deur 'n venster, sien koning Dawid huppel en dans voor die aangesig van die Here. En sy het hom verag in haar hart.
6:17 En hulle het in die ark van die Here. En hulle het hom op sy plek in die middel van die tent, wat Dawid ingedeel het daarvoor '. En Dawid brandoffers en dankoffers gebring voor die oë van die Here.
6:18 En toe hy voltooi bied brandoffers en dankoffers, Hy seën die volk in die Naam van die HERE van die leërskare.
6:19 En hy versprei na die hele menigte van Israel, soveel vir mans as vir vroue, om elkeen: een brood, en een stuk gebraaide beesvleis, en fyn koringmeel gebraaide met olie. En die hele volk weggegaan, elkeen na sy eie huis.
6:20 Dawid omgedraai, sodat hy sy eie huis kan seën. en Michal, die dogter van Saul, uitgaan om Dawid te ontmoet, gesê: "Hoe heerlik was die koning van Israel vandag, ontbloot homself voor die slavinne van sy dienaars, en om ontklee, asof een van die kunstenaars was ontklee. "
6:21 En Dawid sê vir Migal: "Voor die Here, wat my verkies eerder as jou pa, en eerder as om sy hele huis, en wat my beveel, dat ek die leier oor die volk van die Here in Israel moet wees,
6:22 Ek sal beide speel en verneder myself, meer so as wat ek gedoen het. En Ek sal bietjie in my eie oë. En met die slavinne, oor wie jy praat, Ek sal verskyn meer glorieryke. "
6:23 En so, daar was geen kind gebore Michal, die dogter van Saul, selfs tot die dag van haar dood.
7:1 Dit gebeur nou dat, En toe die koning in sy huis gevestig, en die Here hom rus gegee het van alle kante van al sy vyande,
7:2 sê hy vir die profeet Natan, "Weet julle nie sien dat ek leef in 'n huis van sederhout, en dat die ark van God is geplaas in die middel van die tent velle?"
7:3 Toe sê Natan aan die koning: "Gaan, doen alles wat in u hart. Vir die Here is met jou. "
7:4 Maar dit gebeur in die aand, kyk, die woord van die HERE tot Natan, sê:
7:5 "Gaan, en sê aan my kneg Dawid: So spreek die Here: Moet jy 'n huis te bou vir my as 'n woonplek?
7:6 Want ek het nie in 'n huis van die dag geleef het dat ek onder leiding van die seuns van Israel weg van die land van Egipte, selfs tot vandag. Plaas, Ek het geloop in 'n tent, en in 'n tent.
7:7 En in al die plekke wat ek deur gekruis, met al die kinders van Israel, het ek al ooit 'n woord te spreek vir almal van die stamme van Israel, wie ek opdrag gegee om my volk wei Israel, sê: Hoekom het jy nie 'n huis van sederhout gebou my?'
7:8 En nou, so moet julle aan my kneg, aan Dawid: So spreek die HERE van die leërskare: Ek self het jou geneem uit die weiveld, agter die skape weg, sodat jy die leier oor my volk Israel sou wees.
7:9 En Ek was met jou oral dat jy geloop. En ek het al jou vyande verslaan, aan jou gesig. En Ek het julle 'n groot naam, langs die naam van die grotes wat op die aarde is.
7:10 En Ek sal 'n plek bestel vir my volk Israel, en Ek sal hulle plant, en hulle sal daar woon, en hulle sal nie meer versteur. Nie, en die seuns van ongeregtigheid voortgaan om hulle te verdruk soos voorheen,
7:11 van die dag af toe ek aangestel as rigters oor my volk Israel. En Ek sal rus gee vir julle van al julle vyande. En die Here voorspel vir julle dat die Here self 'n huis sal stig vir jou.
7:12 En wanneer jou dae sal gewees het vervul, en jy sal slaap met jou vaders, Ek verwek jou nageslag ná jou, wat sal uitgaan uit jou heupe, en Ek sal firma sy koninkryk te maak.
7:13 Hy self sal 'n huis te bou vir my naam. En Ek sal die troon van sy koninkryk te vestig, selfs vir ewig.
7:14 Ek sal 'n pa vir hom wees, en hy sal 'n seun vir my wees. En as hy geen onreg sal pleeg, Ek sal hom reg te staan ​​met die staf van mans en met die wonde van die mensekinders.
7:15 Maar my goedertierenheid sal Ek dit nie weg te neem van hom, soos Ek dit onttrek het aan Saul weg, wie ek verwyder van my aangesig.
7:16 En jou huis sal wees nie getrou, en jou koningskap sal bestendig wees voor u aangesig, vir ewig, en jou troon sal deurlopend wees veilig. "
7:17 Volgens al hierdie woorde, en volgens hierdie hele gesig, so het Natan met Dawid.
7:18 Toe kom en gaan sit teenoor die Here koning Dawid, en hy het gesê: "Wie is ek, Here God, en wat is my huis, dat jy my sou bring aan hierdie punt?
7:19 Verder, dit het min in jou oë lyk, Here God, tensy jy ook sal praat oor die huis van u kneg vir 'n lang tyd. Want dit is die wet van Adam, Here God.
7:20 Daarom, wat meer sal Dawid in staat wees om te sê vir julle? Want jy weet u dienaar, Here God.
7:21 As gevolg van jou woord, en volgens jou eie hart, jy al hierdie groot dade gedoen, sodat jy sal maak dit bekend aan jou dienaar.
7:22 Om hierdie rede, jy groot gemaak, Here God. Want daar is niemand soos U. En daar is geen God behalwe jy, in al die dinge wat ons met ons eie ore gehoor.
7:23 Maar wat nasie is daar op die aarde soos u volk Israel, as gevolg van wie God uitgegaan, sodat hy te verlos 'n volk vir homself, en 'n naam vir homself, en bereik vir hulle groot en vreeslike dinge wat op die aarde, voor die aangesig van jou mense, wie jy verlos vir jouself weg Egipte, die nasies en hulle gode.
7:24 Vir u mense het verseker Israel vir jouself, as 'n ewige mense. En jy, Here God, het hulle 'n God geword.
7:25 Gee dan nou, Here God, opwek vir ewig die woord wat jy oor u kneg en oor sy huis gespreek het. En doen net soos jy gesê het,
7:26 sodat jou naam tot in ewigheid kan groot word, en so wat kan gesê word: Die Here van die leërskare is God oor Israel. "En die huis van u kneg Dawid sal voor die oë van die Here ingestel.
7:27 Vir jou, O Here van die leërskare, God van Israel, het aan die gehoor van jou dienaar aan die lig gebring, sê, "Ek sal 'n huis te bou vir jou." As gevolg van hierdie, u kneg het dit gevind in sy hart om hierdie gebed bid vir jou.
7:28 Gee dan nou, Here God, U is God, en jou woorde sal wees waar. Vir julle gespreek het tot u kneg hierdie goeie dinge.
7:29 Daarom, begin, en seën die huis van u kneg, sodat dit vir ewig kan duur voordat jy. Vir jou, Here God, gepraat. En so, Laat die huis van u dienaar geseën met jou seën vir ewig. "
8:1 En ná hierdie gebeurtenisse, dit gebeur dat Dawid verslaan die Filistyne, en hy verneder hulle. En Dawid het die gesag oor huldeblyk uit die hand van die Filistyne.
8:2 En hy getref Moab, en hy hulle gemeet met 'n lyn, nivellering hulle op die grond. Nou gemeet hy met twee lyne, een om dood te maak, en een aan die lewe te hou. En Moab is gemaak om Dawid te dien onder huldeblyk.
8:3 En Dawid het Hadadéser, die seun van Rehob, die koning van Soba, toe hy uiteengesit om te heers oor die Eufraatrivier.
8:4 En uit sy troepe, David beslag gelê sewentien honderd perderuiters en twintig duisend voetsoldate. Hy het ook die sening van die been in al die trekperde. Maar hy het eenkant genoeg van hulle vir honderd waens.
8:5 En die Arameërs van Damaskus aangekom, sodat hulle versterkings kon bring om Hadadéser, die koning van Soba. En Dawid getref twee en twintig duisend man van die Arameërs.
8:6 En Dawid geposisioneer 'n garnisoen in Sirië van Damaskus. En Sirië gedien Dawid onder huldeblyk. En die Here gehelp Dawid in alles te onderhou wat hy uiteengesit om te bereik.
8:7 En Dawid het die armbande van goud, wat die dienaars van Hadadéser gedra het, en hy het hulle na Jerusalem.
8:8 En uit Bétag en Béërot, stede van Hadadéser, koning Dawid het 'n baie groot hoeveelheid koper.
8:9 Toe Toï, die koning van Hamat, hoor dat Dawid af die hele krag van Hadadéser het getref.
8:10 En so, Toi het sy seun Joram na koning Dawid, sodat hy Hom kon groet met geluk, en dank, omdat hy teen Hadadéser geveg en hom neergevel. Want, Toi was die vyand van Hadadéser. En in sy hand was goue, en silwervoorwerpe, en die koper--.
8:11 En koning Dawid ook heilig hierdie dinge aan die Here, saam met die silwer en die goud wat hy van al die nasies wat hy onderwerp het geheilig:
8:12 uit Sirië, en Moab, en die seuns Ammon, en die Filistyne, en Amalek, en van die beste buit van Hadadéser, die seun van Rehob, die koning van Soba.
8:13 Dawid het ook 'n naam vir homself toe hy teruggekeer het van die beslaglegging Sirië, in die Vallei van die soutpanne, nadat afgekap agttien duisend.
8:14 En hy geposisioneer wagte in Edom, en hy gestasioneer n garnisoen. En al die Edomiete het aan Dawid te dien. En die Here gehelp Dawid in alles te onderhou wat hy uiteengesit om te bereik.
8:15 En Dawid koning oor die hele Israel. En Dawid tot stand gebring reg en geregtigheid met al sy mense.
8:16 En Joab, die seun Serúja, was oor die leër. en Josafat, die seun van Ahílud, was die bewaarder van rekords.
8:17 en Sadok, die seun van Ahítub, en Ahiméleg, die seun van Abjatar, was die priesters. En Serája was skrywer.
8:18 en Ben ja,, die seun van Jójada, was oor die Kreti en Pleti. Maar die seuns van Dawid was priesters.
9:1 En Dawid het gesê:, "Dink jy dat daar sprake kan wees iemand links van die huis van Saul, sodat ek genade kan betoon aan hom as gevolg van Jonathan?"
9:2 En daar was ', uit die huis van Saul, 'n dienaar genoem Siba. En toe die koning het hom geroep om homself, Hy het vir hom gesê, "Is jy nie Siba?"En hy het geantwoord, "Ek is u dienaar."
9:3 Toe sê die koning, "Kan daar iemand lewend uit die huis van Saul, sodat ek die genade van God kan laat hoor om hom?"Toe sê Siba aan die koning, "Daar is in die lewe het 'n seun van Jónatan, met gestremde voete. "
9:4 "Waar is hy?" hy het gesê. Toe sê Siba aan die koning, "Kyk, Hy is in die huis van Magir,, die seun van Ammiël, in Lódebar. "
9:5 Daarom, het koning Dawid gestuur en hom laat haal uit die huis van Magir,, die seun van Ammiël, uit Lódebar.
9:6 En toe Mefibóset, die seun van Jónatan, die seun van Saul, Dawid gekom, Toe val hy sy gesig, en hy gevrees. En Dawid het gesê:, "Mefiboset?"En hy het geantwoord, "U dienaar is hier."
9:7 En Dawid sê vir hom:: "Moenie bang wees nie. Want ek beslis wil ontferm julle as gevolg van julle vader Jónatan. En Ek sal julle vergoed al die velde van jou vader Saul. En jy sal brood altyd eet aan my tafel. "
9:8 En hom verering, Hy het gesê, "Wie is ek, u dienaar, dat jy moet kyk met genade op 'n dooie hond soos ek?"
9:9 En so, Toe roep die koning Siba, die dienaar van Saul, en hy sê vir hom: "Alles hoegenaamd wat Saul, en sy hele huis, Ek het aan die seun van jou heer gegee.
9:10 En so, werk vir hom die grond, jy en jou seuns en jou slawe. En julle sal bring in kos vir die seun van jou heer, vir voeding. en Mefibóset, die seun van jou heer, sal altyd brood eet aan my tafel. "En Siba het vyftien seuns en twintig slawe.
9:11 Toe sê Siba aan die koning: "Net soos my heer u dienaar beveel, so sal u dienaar doen. En Mefiboset sal eet aan my tafel, soos een van die seuns van die koning. "
9:12 Nou Mefibóset het 'n jong seun gehad met die naam van Miga. Waarlik, al die geslagte van die huis van Siba gewoon het gedien Mefibóset.
9:13 Maar Mefibóset het in Jerusalem gewoon. Want hy was altyd gevoed uit die tafel van die koning. En hy was lam in beide voete.
10:1 En ná hierdie gebeurtenisse, dit gebeur dat die koning van die kinders van Ammon, gesterwe, en sy seun Hanun geheers ná hom.
10:2 En Dawid het gesê:, "Ek sal genade bewys aan Hanun, die seun van Nahas,, net soos sy vader het genade vir my. "Daarom, Stuur Dawid vertroosting aan hom, deur sy dienaars, oor die afsterwe van sy pa. Maar toe die dienaars van Dawid in die land van die kinders van Ammon het aangekom,
10:3 die leiers van die kinders van Ammon vir Hanun gesê:, hulle heer: "Dink jy dit was as gevolg van die eer van jou vader Dawid gestuur ziekentroosters om jou? En nie Dawid stuur sy dienaars na u, sodat hy kan ondersoek die stad, en sodat hy kan dit omver te werp?"
10:4 En so, Daarop neem Hanun die dienaars van Dawid, en hy skeer die een helfte deel van hul baarde, en hy sny hulle klere in die middel, so ver as die boude, en hy het hulle laat gaan.
10:5 En wanneer dit was na berig David, stuur hy om hulle tegemoet. En die manne was baie ontsteld oor skande. En Dawid het bevel gegee aan, "Bly in Jérigo, totdat julle baard groei, en dan terug te keer. "
10:6 Nou die kinders van Ammon, aangesien hulle 'n besering gedoen het vir Dawid, gestuur vir, en betaal lone aan, die Arameërs van Rehob, en die Arameërs van Soba, twintigduisend voetsoldate, en van die koning van Máäga, 'n duisend mense, en van Tob, twaalf duisend man.
10:7 Toe Dawid gereed was dit hoor, Hy het Joab en die hele leër van krygers.
10:8 Toe die kinders van Ammon het uitgetrek, en hulle geposisioneer hul stryd lyn voor die baie ingang van die poorte. Maar die Arameërs van Soba, en Rehob, en Tob, en van Máäga, afsonderlik in die veld.
10:9 En so, sien dat 'n aanval voorberei het teen hom, beide in die gesig staar hom en agter, Joab verkies sommige van al die uitverkorenes manne van Israel, So het hy dan 'n stryd lyn teenoor die Arameërs.
10:10 Maar die oorblywende deel van die mense wat hy afgelewer word by sy broer Abísai, wat 'n stryd lyn teen die kinders van Ammon gevorm.
10:11 En Joab sê:: "As die Arameërs oorweldig my, dan sal julle my help. Maar as die kinders van Ammon oorweldig jou, dan sal ek jou by te staan.
10:12 Wees dapper manne. En laat ons veg namens ons mense en die stad van onse God. Dan sal die Here doen wat goed is in sy eie oë. "
10:13 En so, Joab, en die manskappe wat by hom was, onderneem die konflik teen die Arameërs, wat onmiddellik voor hulle aangesig neergesit gevlug.
10:14 Toe, sien dat die Arameërs gevlug, die kinders van Ammon hulself ook gevlug uit die gesig van Abisai, en daar was in die stad. En Joab het omgedraai die kinders van Ammon, en hy het na Jerusalem.
10:15 En so, die Arameërs, sien dat hulle voor Israel geval het, byeengekom.
10:16 En Hadadéser gestuur en die Arameërs van oorkant die Eufraat was, En toe hy in hul weermag. en Sobag, die reël van die militêre van Hadadéser, was hulle leier.
10:17 En wanneer dit was na berig David, Hy het saam al van Israel. En hy gekruis deur die Jordaan, en hy het in Helam aangekom. En die Arameërs gevorm n geveg lyn teenoorgestelde David, en teen hom geveg.
10:18 Sodat die Arameërs gevlug het voor die oë van Israel. En Dawid het, onder die Arameërs, die manne van sewe honderd trekperde, en veertig duisend ruiters gedood. En hy getref Sobag, die leier van die militêre, wat onmiddellik gesterf.
10:19 Toe het al die konings wat in die versterkings van Hadadéser gedra het, sien hulself te verslaan deur Israel, was baie bang en hulle het gevlug: 58000 mans voor Israel. En hulle het vrede gesluit met Israel, en hulle gedien;. En die Arameërs was bevrees om hulp aan die kinders van Ammon nie bied.
11:1 Dit gebeur nou dat, aan die begin van die jaar, in die tyd dat die konings gaan gewoonlik voort om oorlog, Stuur Dawid Joab, en sy dienaars saam met hom, en die hele Israel, en hulle verwoes om die kinders van Ammon, en hulle het dit beleër Rabba. Maar Dawid het in Jerusalem.
11:2 Terwyl hierdie dinge plaasgevind het, David gebeur ontstaan ​​as gevolg van sy bed na die middag, en hy het op die terras van die koning se huis. En hy sien, oorkant sy terras, 'n vrou bad te neem. En die vrou was baie mooi.
11:3 Daarom, die koning gestuur en gevra wie die vrou kan wees. En dit is hom berig gebring dat sy Batseba was, die dogter van Elíam, die vrou van Uría, die Hetiet.
11:4 En so, Stuur Dawid boodskappers, en hy het haar geneem. Net toe sy op hom ingevaar, hy het ontslaap met haar. en tans, Sy is gesuiwer van haar onreinheid.
11:5 En sy het teruggegaan na haar huis, 'n ongebore kind was swanger. en stuur, sy in kennis gestel David, en sy het gesê, "Ek het swanger geword."
11:6 Daarop stuur Dawid aan Joab, sê, "Stuur my Uría, die Hetiet. "Daarop stuur Joab Uría na Dawid.
11:7 En Uría na Dawid. Toe raadpleeg Dawid of Joab goed doen, en oor die mense, en hoe die oorlog is gevoer.
11:8 En Dawid sê vir Uría:, "Gaan na jou huis, en was u voete. "En Uría uit die paleis van die koning. En 'n maaltyd van die koning het hom agternagejaag.
11:9 Maar Uría het gaan slaap by die ingang van die koning se huis, met die ander dienaars van sy heer, en hy het nie afgaan om sy eie huis.
11:10 En dit is na berig Dawid deur 'n paar, sê, "Uría het nie in sy huis." En Dawid sê vir Uría: "Het jy nie opdaag van 'n reis? Hoekom het jy nie af na jou huis?"
11:11 En Uría sê vir Dawid:: "Die ark van God, en Israel en Juda, woon in tente, en my heer Joab, en die dienaars van my heer, bly op die gesig van die aarde. En moet ek dan in my eie huis, sodat ek kan eet en drink, en slaap met my vrou? Deur jou welsyn en deur die welsyn van jou siel, Ek sal dit nie doen. "
11:12 Daarom, Dawid sê vir Uría, "Selfs so, bly hier vandag, en môre sal Ek julle laat trek. "So Uría in Jerusalem gebly, op daardie dag en die volgende.
11:13 En Dawid het hom, sodat hy kan eet en drink voor hom, en hy het hom dronk. En vertrek in die aand, hy geslaap het op sy beddegoed, met die dienaars van sy heer, en hy het nie afgaan om sy eie huis.
11:14 Daarom, wanneer oggend aangekom, Skrywe Dawid 'n brief aan Joab. En hy stuur dit met Uría weg,
11:15 skryf in die brief: "Sit Uría oorkant die oorlog, waar die stryd is die sterkste, en dan hom te laat vaar, sodat, nadat gewond, hy moet sterwe. "
11:16 En so, Toe Joab was beleër die stad, Hy geposisioneer Uría op die plek gesit waarvan hy geweet die sterkste mans te wees.
11:17 En die manne, vertrek uit die stad, oorlog gevoer teen Joab. En 'n paar van die mense het onder die dienaars van Dawid het, en Uría, die Hetiet, het ook gesterwe.
11:18 En so, Daarop stuur Joab en gerapporteer aan Dawid elke woord oor die stryd.
11:19 En hy opdrag gegee om die boodskapper, sê: "Wanneer jy al die woorde van die geveg aan die koning voltooi het,
11:20 as jy hom sien om kwaad te wees, en as hy sê: "Hoekom het jy nader aan die muur om te veg? Weet julle nie dat baie veerpyltjies gegooi uit bo die muur?
11:21 Wat getref Abiméleg, die seun van Jerúbbaäl,? Het nie 'n vrou gooi 'n fragment van 'n meulsteen op hom uit die muur, en so die dood hom by Tebes? Hoekom het jy nader langs die muur?"Dan sal jy sê: U dienaar Uría,, die Hetiet, ook lê dood. ' "
11:22 Daarom, die boodskapper vertrek. En hy het gegaan en beskryf aan Dawid alles vertel wat Joab hom opdrag gegee.
11:23 Die boodskapper het naamlik aan Dawid: "Die mans het die oorhand oor ons, en hulle het uitgekom in ons in die veld. Dan agtervolg ons hulle, maak 'n aanval, selfs na die poort van die stad.
11:24 En die boogskutters gerig hul pyle op jou dienaars van die muur bokant. En 'n paar van die koning se dienaars gesterf het, en dan ook u dienaar Uría, die Hetiet gesterf. "
11:25 Toe sê Dawid aan die boodskapper: "Jy moet hierdie dinge aan Joab sê: 'Moenie toelaat dat hierdie saak mismoedig jy. Vir gevarieerde is die gebeure van die oorlog. Nou hierdie een, en nou dat 'n mens, is deur die swaard. Moedig jou krygers teen die stad en vermaan hulle, sodat jy kan dit te verwoes. ""
11:26 Toe die vrou van Uría hoor dat haar man Uría dood, en sy het hom beklaag.
11:27 Maar wanneer die klaaglied voltooi, Dawid gestuur en haar in sy huis, en sy het sy vrou, en sy het vir 'n seun vir hom. En hierdie woord, wat Dawid gedoen het,, is onaanvaarbaar in die oë van die Here.
12:1 Toe stuur die HERE Natan na Dawid. En toe hy by hom kom, Hy het vir hom gesê: "Twee mans is in 'n sekere stad: een ryk, en die ander arm.
12:2 Die ryk man het 'n groot menigte kleinvee en beeste.
12:3 Maar die arme het glad niks nie, behalwe een klein skape, wat hy gekoop en in die lewe. En sy het grootgeword voor hom, saam met sy kinders, eet van sy brood, en drink uit sy beker, en slaap in sy boesem. En sy was soos 'n dogter aan hom.
12:4 Maar wanneer 'n sekere reisiger na die ryk man gekom, verwaarloos uit sy eie skape en beeste te neem, sodat hy 'n fees kon stel vir daardie reisiger, wat na hom gekom het, Hy het die skape van die arm man, En hy het vir 'n ete vir die man wat by hom gekom het. "
12:5 Dan is Dawid se verontwaardiging baie woedend teen dié man, en aan Natan gesê:: "As die Here lewens, die man wat dit gedoen het, is 'n seun van die dood.
12:6 Hy sal die skape viervoudig teruggee, want hy het hierdie woord, en hy het hom nie verskoon nie. "
12:7 Maar Natan sê vir Dawid: "Jy is daardie man. So sê die Here, die God van Israel: "Ek salf jou as koning oor Israel, en ek gered uit die hand van Saul.
12:8 En ek het die huis van jou heer aan jou, en die vroue van jou heer in jou skoot. En ek het die huis van Israel en van Juda aan jou. En asof hierdie dinge was klein, Ek sal veel groter dinge toe te voeg tot jou.
12:9 Daarom, waarom het jy geminag die woord van die Here, sodat jy verkeerd was in my oë het? Jy het getref Uría, die Hetiet met die swaard. En jy het sy vrou geneem as 'n vrou vir jouself. En jy het hom dood te maak met die swaard van die kinders van Ammon.
12:10 Om hierdie rede, die swaard sal nie onttrek van jou huis, selfs voortdurend, omdat jy my verwerp, en jy het die vrou van Uría, die Hetiet geneem, sodat sy kan jou vrou te wees. "
12:11 En so, so sê die Here: Kyk, Ek sal verwek oor julle 'n bose uit jou eie huis. En Ek sal julle vroue weg te neem voor jou oë, en Ek sal hulle gee jou naaste. En hy sal slaap met jul eie vroue in die oog van hierdie son.
12:12 Vir jou geheim opgetree. Maar Ek sal hierdie woord is in die oë van die hele Israel, en in die oë van die son. "
12:13 En Dawid sê vir Natan, "Ek het gesondig teen die Here." Toe sê Natan vir Dawid: "Die Here het ook weggeneem jou sonde. Jy sal nie sterwe nie.
12:14 Tog werklik, omdat julle aanleiding gegee het tot die vyande van die Here te laster, as gevolg van hierdie woord, die seun wat gebore is na jou: sterf, sal hy sterwe. "
12:15 En Nathan terug na sy eie huis. En die HERE het die kleintjie, wie die vrou van Uría het vir Dawid gebaar, en hy was gewanhoop van.
12:16 En Dawid smeek die Here namens die kleintjie. En Dawid het gevas streng, en die aangaan alleen, Hy gaan lê op die grond.
12:17 Toe sê die oudstes van sy huis gekom, hom aandring om op te staan ​​uit die grond. En hy was nie bereid, nie sou hy eet 'n maaltyd saam met hulle.
12:18 Toe, op die sewende dag, dit gebeur dat die baba dood is. En die dienaars van Dawid was bevrees om hom te rapporteer dat die kleintjie het gesterf. Want hulle het gesê: "Kyk, wanneer die kind het nog gelewe, ons besig was om met hom, maar hy wou nie luister nie na ons stem. Hoeveel te meer sal hy bedwing homself, As ons Hom vertel dat die seun dood?"
12:19 Maar toe Dawid het sy dienaars fluister gesien, het hy besef dat die baba dood is. En hy sê aan sy dienaars:, "Is die kind dood?"En hulle het gereageer op hom, "Hy is dood."
12:20 Daarom, Het Dawid hom klaargemaak van die grond af. En hy gewas en gesalf homself. En toe hy sy klere het verander, het hy die huis van die Here, en hy aanbid. Toe het hy na sy eie huis, en hy het hulle gevra om brood te plaas voor hom, en hy het geëet.
12:21 Maar toe sy dienaars sê vir hom:: "Wat beteken hierdie woord wat jy gedoen? Jy gevas en het gehuil, namens die baba, terwyl hy nog lewendig. Maar toe die seuntjie was dood, jy het opgestaan ​​en brood geëet. "
12:22 En hy het gesê: "Terwyl hy nog in die lewe, Ek gevas en geween, namens die baba. Want ek het gedink: Wie weet of die Here hom dalk mag gee om my, en laat die baba lewe?
12:23 Maar nou is hy dood, waarom sou ek dan vas? Sou ek in staat wees om hom terug nie bring? Plaas, Ek sal na hom toe gaan. Tog werklik, Hy sal nie terug te keer na my. "
12:24 En Dawid getroos sy vrou Batseba. En nadat ons vir haar, hy het ontslaap met haar. En sy het vir 'n seun, en hy het hom Salomo genoem, en die Here het hom liefgehad.
12:25 En hy het gestuur, deur die hand van die profeet Natan, en hy het hom, Geliefde van die Here, want die Here het hom liefgehad.
12:26 En dan Joab het teen Rabba van die kinders van Ammon, en hy geveg buite die koninklike stad.
12:27 Daarop stuur Joab boodskappers na Dawid, sê: "Ek het gesukkel teen Rabba, en so die Stad Waters sal binnekort in beslag geneem.
12:28 Gee dan nou, versamel die oorblywende gedeelte van die mense bymekaar, en beleër die stad en neem dit. Anders, wanneer die stad is, sal verwoes deur my, die oorwinning sal toegeskryf word aan my naam. "
12:29 En so het Dawid bymekaargekom hele volk, en hy het uit teen Rabba. En nadat hy geveg, Hy gryp dit.
12:30 En hy het die kroon van hulle koning van sy hoof. Die gewig daarvan 'n talent goud, met die kosbaarste juwele. En dit is geplaas op die hoof van Dawid. Verder, Hy weggevoer die buit van die stad, wat 'n menigte.
12:31 ook, bring sy volk laat uitgaan, Hy saag hulle, en hy het oor hulle met 'n yster waens, en hy het hulle verdeel met messe, en hy gesleep hulle deur baksteen oonde. So het hy met al die burgers van die kinders van Ammon. Dawid omgedraai, met die hele leër, om Jerusalem.
13:1 En ná hierdie gebeurtenisse, dit gebeur dat Amnon, die seun van Dawid, was in liefde met die baie mooi suster van Absalom, die seun van Dawid, en sy was Tamar genoem.
13:2 En hy pined vir haar buitengewoon, soveel so dat, uit liefde vir haar, Hy het siek geword. Vir, sedert sy was 'n maagd, dit was 'n moeilike aan hom dat hy enigiets oneerlik sou doen met haar.
13:3 Nou Amnon het 'n vriend met die naam van Jónadab, die seun van Símea, die broer van Dawid: 'n baie verstandige man.
13:4 En hy het vir hom gesê: "Hoekom is jy besig om so dun van dag tot dag, O seun van die koning? Hoekom sal jy nie vir my vertel?"Toe sê Amnon vir hom, "Ek is in liefde met Tamar, die suster van my broer Absalom. "
13:5 Toe sê Jónadab vir hom: "Gaan lê op jou bed, en hou siekte. En toe jou pa sal na jou toe kom besoek, sê vir hom: "Ek vra jou om jou te laat my suster Tamar tog kom om my, sodat sy kan my kos gee, en kan 'n klein maaltyd te maak, sodat ek kan dit eet uit haar hand. ""
13:6 En so, Amnon het gaan lê, en hy het begin om op te tree asof hy siek was. En toe die koning gekom het om hom te besoek, Toe sê Amnon aan die koning, "Ek smeek jou om jou te laat my suster Tamar tog kom om my, en maak my oë twee klein gedeeltes van voedsel, sodat ek dit uit haar hand. "
13:7 Daarom, Stuur Dawid na Tamar, sê, "Kom na die huis van jou broer Amnon, en maak 'n klein maaltyd vir hom. "
13:8 En Tamar in die huis van haar broer Amnon. Maar hy gaan lê. En die neem van meel, Sy gemeng dit. En los dit in sy oë, Sy gaar min gedeeltes van voedsel.
13:9 En neem aan wat sy gekook, sy gooi dit uit, en sy sit dit voor hom. Maar hy het geweier om te eet. En Amnon sê, "Stuur almal van my af weg." En toe hulle almal afskeid geneem het,
13:10 Toe sê Amnon aan Tamar, "Bring die ete in die slaapkamer, sodat ek kan eet uit jou hand. "Daarom, Tamar het die klein gedeeltes van voedsel wat sy gemaak het, en sy het hulle vir haar broer Amnon in die slaapkamer.
13:11 En toe sy die kos was aangebied om hom, Hy gryp haar, en hy het gesê, "Kom lê by my, my suster."
13:12 Sy antwoord Hom: "Moenie dit te doen, my broer! Moet my nie dwing. Want so iets gedoen moet word in Israel. Moenie kies om hierdie sinnelose daad doen.
13:13 Want ek sal nie in staat wees om my smaad dra. En jy sal wees soos een van die dwase in Israel. Want dit is beter om die koning te spreek, en hy sal my nie ontken aan jou. "
13:14 Maar hy was nie bereid om saam te stem om haar petisie. Plaas, heersende deur krag, Hy het haar gedwing, en hy met haar gemeenskap gehad.
13:15 En Amnon gehou haat vir haar met 'n baie groot haat, soveel so dat die haat waarmee hy haar gehaat was groter as die liefde waarmee hy haar voor liefgehad het. En Amnon sê vir haar:, "Staan op, en gaan weg. "
13:16 En sy antwoord hom, "Hierdie bose is groter, wat jy nou doen teen my in die ry my weg, as wat jy voor het. "Maar hy was nie bereid om te luister haar.
13:17 Plaas, roeping van die dienaars wat besig was om hom, Hy het gesê, "Gooi Stuur hierdie vrou tog van my af, en sluit die deur agter haar. "
13:18 Nou is sy geklee met 'n enkel-lengte kleed. Want die jonkvrou, dogters van die koning het gebruik gemaak van hierdie soort kledingstuk. En so, sy dienaar gooi haar uit, en hy maak die deur agter haar.
13:19 En sy gesprinkel as op haar hoof, en sy skeur haar enkel-lengte kleed. En die plasing van haar hande op haar kop, Sy het uitgegaan, loop en skreeu.
13:20 Toe sê haar broer Absalom aan haar: "Het jou broer Amnon onteer jy? Maar nou, suster, bly stil. Want hy is jou broer. En jy moet jou hart nie verdruk as gevolg van hierdie saak. "En so, Tamar gebly, mors weg in die huis van haar broer Absalom.
13:21 En toe koning Dawid het gehoor van hierdie dinge, Hy was diep bedroef. Maar hy was nie bereid om die gees van sy seun Amnon bedwing. Want hy het hom liefgehad, aangesien hy was sy eersgeborene.
13:22 Nog Absalom het nie met Amnon praat, nie goed nie kwaad. Absalom het Amnon gehaat, omdat hy sy suster Tamar geskend het.
13:23 Toe, na die tyd van twee jaar, dit gebeur dat die skape van Absalom was om geskeer in Baäl-Hasor, wat by Efraim. En Absalom genooi al die seuns van die koning.
13:24 En hy het na die koning, en hy sê vir hom: "Kyk, die skape van u kneg word geskeer. Ek vra dat die koning, met sy dienaars, mag na sy dienaar. "
13:25 En die koning sê vir Absalom:: "Moenie, my seun, kies nie om te vra dat ons almal kom en 'n las wees vir jou. "Toe, nadat hy het by hom aangehou, en hy het geweier om te gaan, Hy het hom geseën.
13:26 En Absalom het gesê, "As jy nie bereid is om te kom, Ek smeek jou, ten minste laat my broer Amnon saam met ons. "En die koning sê vir hom:, "Dit is nie nodig dat hy met jou saamgaan."
13:27 Toe Absalom dan by hom, en so het hy met hom Amnon en al die seuns van die koning. En Absalom het 'n fees, soos die maaltyd van 'n koning.
13:28 Toe het Absalom sy dienaars, sê: "Neem, net soos Amnon dronk word van wyn sal raak. En toe ek sê vir julle, 'Staking en hom dood te maak!' Moenie bang wees nie. Want dit is Ek wat jou beveel. Wees sterk en dapper manne. "
13:29 Daarom, die dienaars van Absalom het opgetree teen Amnon, net soos Absalom hulle beveel het. En al die seuns van die koning opgestaan, en elkeen geklim op sy muil geklim en gevlug.
13:30 En terwyl hulle nog op reis op die pad, 'n gerug bereik David, sê, "Absalom het al die seuns van die koning doodgeslaan, en daar is nie een van hulle oorbly. "
13:31 En so het die koning opgestaan, en skeur hy sy klere, en hy val op die grond. En al sy dienaars, wat staan ​​naby hom, skeur hulle klere.
13:32 maar Jonadab, die seun van Símea, Dawid se broer, reageer, gesê: "My heer die koning moet nie dink dat al die seuns van die koning is gedood. Amnon alleen is dood. Want hy teen is gestig deur die mond van Absalom uit die dag dat hy verkrag sy suster Tamar.
13:33 Gee dan nou, My heer moet nie die stel hierdie woord in sy hart koning, sê, "Al die seuns van die koning gedood." Vir net Amnon is dood. "
13:34 En Absalom het gevlug. En die jong man waghou, sy oë opslaan en kyk uit. En kyk, baie mense is wat aankom op 'n afgeleë pad na die kant van die berg.
13:35 En Jónadab sê aan die koning: "Kyk, die seuns van die koning is hier. In ooreenstemming met die woord van u dienaar, so dit gebeur het. "
13:36 En toe hy opgehou praat, die seuns van die koning het ook. en nadat ons, Toe verhef hulle hul stem, en hulle het geween. En ook die koning, en al sy dienaars, gehuil met 'n baie groot geween.
13:37 maar Absalom, vlug, na Tálmai, die seun van Ammíhud, die koning van Gesur. Toe Dawid sy seun gerou, elke dag.
13:38 En nadat hy gevlug het en het in Gesur aangekom, Absalom was op die plek vir drie jaar. En koning Dawid het opgehou om Absalom te streef, want hy was getroos oor die afsterwe van Amnon.
14:1 En Joab, die seun van Serúja, verstaan ​​dat die hart van die koning was gedraai in die rigting van Absalom,
14:2 sodat hy gestuur na Tekóa, en hy het daarvandaan 'n skrander vrou. En hy sê vir haar: "Stel dat jy in rou, en sit op die klere van een wat treur. En moenie jouself nie met olie salf, sodat jy kan wees soos 'n vrou wat nog rou vir iemand wat 'n tyd gelede oorlede.
14:3 En jy ook al mag ingaan om die koning, en jy sal woorde tot hom spreek op hierdie wyse. "Toe Joab het die woorde in haar mond.
14:4 En so, Maar toe die vrou uit Tekóa aan die koning ingekom het, Sy het voor hom neergeval op die grond, en sy ontsag, en sy het gesê, "Slaan my, O koning. "
14:5 En die koning sê vir haar:, "Wat probleem het jy?"En sy gereageer: "Ag, Ek is 'n vrou wat 'n weduwee. Vir my man het gesterf.
14:6 En jou dienares het twee seuns. En hulle gestry teen mekaar in die veld. En daar was niemand daar buite wat kan om dit te stop sou wees. En een van die ander geslaan, en hom gedood.
14:7 En kyk, die hele gesin, opstaan ​​teen u dienares, gesê: 'Gee hom wat sit sy broer geslaan, sodat ons hom kan doodmaak vir die lewe van sy broer, wie hy vermoor, en sodat ons weg kan doen met die erfgenaam. "En hulle is op soek na my vonk wat oorbly blus, sodat daar 'n naam nie kan oorleef vir my man, nie 'n oorblyfsel op die aarde. "
14:8 En die koning sê vir die vrou, "Gaan na jou eie huis, en Ek sal 'n bevel maak namens jou. "
14:9 En die vrou uit Tekóa aan die koning gesê: "Mag die skuld op my, my heer, en oor die huis van my vader. Maar die koning en sy troon is onskuldig. "
14:10 Toe sê die koning, "Wie sal jy weerspreek, bring hom na my, en Hy sal julle nooit weer raak. "
14:11 En sy het gesê:, "Laat die koning tog dink aan die HERE sy God, sodat naby bloedverwante mag nie vermenigvuldig om wraak te neem, en sodat hulle kan geensins dood my seun. "En hy het gesê, "As die Here lewens, nie een haar van jou seun sal op die grond val. "
14:12 Toe sê die vrou, "Laat u dienares tog 'n woord met my heer die koning." En hy het gesê, "Praat."
14:13 En die vrou sê: "Hoekom het jy so iets gedink teen die volk van God, en hoekom het die koning hierdie woord, sodat hy sonde en lei nie terug die een wat hy verwerp?
14:14 Ons is almal dood, en ons is almal soos water wat vloei in die grond en nie terug te keer. God nie wil om 'n siel te verloor. Plaas, Hy vernuwe sy pogings, dink dat dit wat verwerp nie heeltemal kan vergaan.
14:15 Daarom, nou ek het gekom om hierdie woord met my heer die koning te spreek, in die teenwoordigheid van die mense. En jou diensmaagd gesê: Ek sal na die koning gaan spreek, vir miskien kan daar een of ander manier vir die koning die woord van sy diensmaagd aangesien bereik word.
14:16 En die koning het geluister, en hy bevry sy dienares uit die hand van almal wat bereid was om my en my seun saam weg te neem, uit die erfdeel van God uit.
14:17 Daarom, laat u dienares praat, sodat die woord van my heer die koning is soos 'n offer. Want ook soos 'n engel van God, so is my heer die koning, sodat hy verskuif deur nie 'n seën, nie 'n vloek. dan ook, die Here jou God is met jou. "
14:18 En in reaksie, die koning sê vir die vrou, "Jy mag nie verberg vir my 'n woord van wat ek jou vra." En die vrou sê vir hom:, "Praat, My heer die koning. "
14:19 Toe sê die koning, "Is dit nie die hand van Joab met jou in al hierdie dinge?"En die vrou antwoord en sê: "Deur die welsyn van jou siel, My heer die koning, dit is nie aan die linkerkant, nie om die reg, in al hierdie dinge wat my heer die koning gespreek het. Want u dienaar Joab hom opdrag gegee om my, en hy homself geplaas al hierdie woorde in die mond van u dienares.
14:20 So het ek draai om hierdie beeldspraak, want u dienaar Joab opdrag dit. Maar jy, My heer die koning, verstandiges, net soos 'n engel van God het wysheid, sodat jy verstaan ​​alles wat op die aarde is. "
14:21 En die koning sê vir Joab:: "Kyk, jou woord het daarin geslaag om in paai my. Daarom, gaan roep terug die seun Absalom. "
14:22 En op die grond val op sy gesig, Joab ontsag, en hy het die koning geseën. En Joab sê:: "Vandag u dienaar het verstaan ​​dat ek guns in u oë gevind, My heer die koning. Want jy het die woord van u dienaar tot stand gebring. "
14:23 Toe het Joab, en hy het gegaan na Gesur. En hy het Absalom na Jerusalem.
14:24 Maar die koning sê:, "Laat hom terug te keer na sy eie huis, maar my aangesig mag hy nie sien nie. "En so, Absalom het in sy huis, maar hy het nie die gesig van die koning.
14:25 Nou in die hele Israel, daar was geen mens so mooi, en so baie statige as Absalom. Van die voetsool tot die top van die kop, daar was geen gebrek aan hom.
14:26 En toe hy skeer sy hare, want hy geskeer dit af een keer per jaar, omdat sy lang hare was baie swaar om hom, Hy weeg die hare van sy hoof twee honderd sikkels, deur die openbare gewigte.
14:27 Dan is drie seuns gebore Absalom, en een dogter, van elegante vorm, wie se naam was Tamar.
14:28 En Absalom gebly vir twee jaar in Jerusalem, en hy het nie gesien die gesig van die koning.
14:29 En so, Hy het Joab, sodat hy Hom kon stuur na die koning. Maar hy het geweier om hom te kom. En toe hy 'n tweede keer gestuur, en hy het geweier om hom te kom,
14:30 sê hy vir sy slawe: "Jy weet dat die veld van Joab, die een wat naby my veld, het 'n oes van gars. Daarom, gaan steek dit aan die brand gesteek. "En so, die dienaars van Absalom aan die brand gesteek op die gebied van graan. En die dienaars van Joab, aankom met hulle klere geskeur, gesê, "Die dienaars van Absalom het aan die brand gesteek deel van die veld!"
14:31 En Joab het hom klaargemaak, en hy het na Absalom by sy huis, en hy het gesê, "Waarom het jou dienaars die brand gesteek my graan veld?"
14:32 En Absalom het gereageer op Joab: "Ek na julle gestuur, bedel dat jy na my kan kom, en dat ek dalk jou stuur na die koning, en dat jy dalk vir hom sê: "Waarom was ek het van Gesur af? Dit sou beter gewees het vir my om daar te wees. "Ek smeek jou, dus, dat ek die gesig van die koning mag sien. En as hy is bewus van my ongeregtigheid, laat hom my doodmaak. "
14:33 En so, Joab, toetrede tot die koning, berig alles om hom. En Absalom was gedagvaar. En Hy het aan die koning, en hy ontsag op die gesig van die aarde. En die koning het Absalom gesoen.
15:1 Toe, Ná hierdie dinge, Absalom verkry vir hom 'n wa, en perderuiters, en vyftig man wat voor hom uit gegaan.
15:2 En opstaan ​​in die oggend, Absalom gestaan ​​langs die ingang van die poort. En toe was daar geen man wat 'n geskil wat mag gaan voor die oordeel van die koning het, Absalom sou hom bel om hom, en sou sê, "Watter stad is jy?"En reageer, Hy sou sê, "Ek is u dienaar, van 'n sekere stam van Israel. "
15:3 En Absalom sou hom verhoor: "Jou woorde lyk goed en regverdig om my. Maar daar is niemand wat deur die koning aangestel om u te hoor. "En Absalom sou sê:
15:4 "Wie kan my aanstel regter oor die land, sodat al diegene wat 'n geskil na my kan kom, en ek kan met reg oordeel. "
15:5 dan ook, wanneer 'n mens sou nader aan hom, sodat hy Hom kon groet, hy sy hand uit te brei, en neem hom in die hande, hoewel hy hom wou soen.
15:6 En hy doen dit vir almal van Israel aankom vir vonnis deur die koning gehoor te word. En hy gewerf die hart van die manne van Israel.
15:7 Toe, na veertig jaar, Maar Absalom vra vir koning Dawid: "Ek moet gaan en my gelofte, wat ek beloof het om die Here in Hebron.
15:8 Want u dienaar het 'n gelofte, toe hy in Gesur van Sirië, sê: As die Here my sal lei terug na Jerusalem, Ek sal aan die HERE offer. "
15:9 En koning Dawid het vir hom, "Gaan in vrede." En hy het opgestaan ​​en weggegaan na Hebron.
15:10 Hulle Absalom het verkenners in al die stamme van Israel, sê: "Sodra jy die geloei van die basuin hoor, sê: 'Absalom is koning in Hebron. "
15:11 Nou geroep is, tweehonderd manne van Jerusalem het uitgegaan met Absalom, gaan in eenvoudigheid van hart en wese heeltemal onbewus van die plan.
15:12 Absalom het ook gedagvaar Agitófel, die Giloniet, 'n raadgewer van Dawid, uit sy stad, Gilo. En toe hy immolating slagoffers, 'n baie sterk eed ingesweer, en die mense, saam haastig, saam met Absalom.
15:13 Daarna het 'n boodskapper by Dawid kom, sê, "Met hul hele hart, die hele Israel is volgende Absalom. "
15:14 En Dawid sê aan sy dienaars:, wat saam met hom in Jerusalem was: "Staan op, laat ons vlug! Want anders sal daar geen ontsnapping vir ons vir die aangesig van Absalom. Maak gou om weg te, nie miskien, op sy aankoms, Hy kan ons gryp, en dwing ondergang op ons, en die stad met die skerpte van die swaard. "
15:15 En die dienaars van die koning sê vir hom:, "Alles hoegenaamd dat onse Here sal die koning beveel, ons jou dienaars sal uit gewillig dra. "
15:16 Daarom, die koning gewyk, met sy hele huisgesin te voet. En die koning het agter tien vroue van die byvroue om te sorg vir die huis.
15:17 En het uitgegaan op voet, die koning en die hele Israel het op 'n afstand van die huis.
15:18 En al sy dienaars het loop langs hom. En die bose geeste van die Cerethites en Phelethites, Ook al die Gittiete, kragtige vegters, ses honderd man wat hom uit Gat te voet gevolg het, is voor die koning.
15:19 Toe sê die koning vir Ittai, die Gittiet: "Hoekom kom jy met ons? Terug te keer en saam met die koning. Want jy is 'n vreemdeling, en jy het van jou eie plek.
15:20 Jy het gister gekom. En vandag moet jy verplig word om weg te gaan met ons? Want ek moet gaan na die plek waar ek gaan. Maar jy moet terugkeer, en lei jou eie broers terug saam met jou. En die Here sal genade en waarheid wys vir jou, omdat jy het getoon genade en geloof. "
15:21 En Ittai het gereageer op die koning, deur te sê, "As die Here lewens, en as my heer die koning leef, op die plek waar jy sal wees, My heer die koning, dood of vir lewe, U dienaar sal daar wees. "
15:22 Toe sê Dawid vir Ittai, "Kom, dan verby. "En Ittai, die Gittiet, het verbygetrek, en al die manne wat by hom was, en die res van die skare.
15:23 En hulle het almal gehuil met 'n groot stem, en al die mense het deurgetrek op. Die koning het ook gegaan oor die spruit Kidron. En die hele volk gevorderde oorkant die pad wat lyk uit die rigting van die woestyn.
15:24 Nou Sadok, die priester het ook, en al die Leviete het saam met hom, dra die ark van die verbond van God. En hulle het die ark van God. Abjatar het ook opgetrek, totdat al die mense wat van die stad af weggaan gegaan deur.
15:25 Toe sê die koning vir Sadok: "Bring die ark van God terug in die stad. As ek genade vind in die oë van die Here, Hy sal my lei terug. En hy sal dit wys vir my in sy tent.
15:26 Maar as hy sal vir My sê:, "Jy is nie lus,' Ek is gereed. Laat hom doen wat goed is in sy eie oë. "
15:27 Toe sê die koning aan die priester Sadok: “O seer, teruggaan na die stad in vrede. En laat jou seun Agimaäs, en Jonathan, die seun van Abjatar, jou twee seuns, met jou wees.
15:28 Kyk, Ek sal wegsteek in die vlaktes van die woestyn, totdat n woord van julle kan kom om my in te lig. "
15:29 Daarom, Sadok en Abjatar het die ark van God terug in Jerusalem, en hulle het daar gebly.
15:30 Maar Dawid het opgevaar na die Olyfberg, klim en geween, die bevordering van met kaal voete en met bedekte hoof. Verder, al die mense wat by hom was opgevaar, huil met hul koppe bedek.
15:31 Toe was dit gerapporteer word aan Dawid vertel dat Agitofel ook in vloek met Absalom aangesluit het. En Dawid het gesê:, "O Here, Ek smeek jou, om die dwaasheid van die raad van Agitófel te ontbloot. "
15:32 Toe Dawid gereed was opgevaar na die kruin van die berg, waar hy gaan die Here aanbid, kyk Húsai, die Arkiet het hom ontmoet, met sy kleed geskeur en sy hoof was bedek met grond.
15:33 En Dawid sê vir hom:: "As jy saam met my, jy sal 'n las vir my wees.
15:34 Maar as jy teruggaan na die stad, en jy sê vir Absalom, "Ek is u kneg, O koning; net soos ek die dienaar van jou vader gewees het, so ook sal ek u kneg,"Jy sal die raad van Agitófel te vernietig
15:35 En jy met jou die priesters Sadok en Abjatar. En enige woord hoegenaamd wat jy sal hoor uit die huis van die koning, jy sal dit openbaar aan Sadok en Abjatar, die priesters.
15:36 Nou met hulle is hul twee seuns Agimaäs, die seun van Sadok,, en Jonathan, die seun van Abjatar. En julle sal stuur om my deur hulle elke woord wat jy sal hoor het. "
15:37 Daarom, Húsai, die vriend van Dawid, en die stad ingegaan. En Absalom het ook aangegaan Jerusalem.
16:1 Toe Dawid gereed was 'n bietjie verder as die top van die berg verby, Siba, die dienaar van Mefibóset, verskyn om hom te ontmoet, met twee donkies, wat belas met twee honderd brode, en honderd trosse van gedroogde druiwe, en honderd massas van gedroogde vye, en 'n sak wyn.
16:2 Toe sê die koning vir Siba:, "Wat doen jy van plan is om te doen met hierdie dinge?"En Siba gereageer: "Die donkies is vir die huishouding van die koning, sodat hulle kan sit. En die brode en gedroogde vye is vir jou dienaars om te eet. Maar die wyn is vir almal om te drink wat kan flou in die woestyn. "
16:3 Toe sê die koning, "Waar is die seun van jou heer?"En Siba sê vir die koning: "Hy het in Jerusalem, sê, 'Vandag, die huis van Israel sal die koninkryk van my vader laat teruggaan na my. "
16:4 Toe sê die koning vir Siba:, "Al die dinge wat was vir Mefiboset is nou joune." Toe sê Siba, "Ek smeek jou dat ek guns mag vind voordat jy, My heer die koning. "
16:5 Daarna het koning Dawid sover Bahurim. En kyk, 'n man uit die geslag van die huis van Saul, vernoem Símeï, die seun van Gera, uitgegaan uit daar. En gaan uit, Hy het voortgegaan op, en hy vloek,
16:6 en met klippe gegooi teen David en teen al die dienaars van koning Dawid. En die hele volk en al die vegters op reis was na regs en na links kante van die koning.
16:7 En so, as hy vloek die koning, Símeï sê: "Gaan weg, gaan weg, jy man van bloed, en jy deugniet!
16:8 Die Here het jou terugbetaal vir al die bloed van die huis van Saul. Vir julle die koninkryk het ingepalm in die plek van hom. En so, die Here het die koningskap in die hand van Absalom, jou seun. En kyk, jou euwels druk naby aan jou, want jy is 'n man van bloed. "
16:9 Toe het Abísai, die seun van Serúja, sê vir die koning: "Waarom moet hierdie dooie hond vervloek my heer die koning? Laat my gaan en sy hoof afgekap. "
16:10 Toe sê die koning: "Wat is dit vir my en vir julle almal, O seuns van Serúja? toelaat hom, sodat hy kan vervloek. Want die HERE het hom beveel om Dawid vervloek. En wie is die een wat sou durf waag om te sê, "Hoekom het hy dit gedoen?"
16:11 En die koning sê vir Abísai en al sy dienaars: "Kyk, my seun, wat uitgegaan het van my heupe, is op soek na my lewe. Hoeveel te meer nie 'n seun van Benjamin doen so nou? toelaat hom, sodat hy kan vervloek, in ooreenstemming met die opdrag van die Here.
16:12 Miskien is die Here kan soek met guns aan my ellende, en die Here kan my goed vergelde, in die plek van die vloek van die dag. "
16:13 En so, David voortgegaan loop langs die pad, en sy medewerkers met hom. Maar Símeï was die bevordering van langs die rant van die berg aan die kant oorkant hom, vloek en gooi klippe na hom, en verstrooiing vuil.
16:14 En die koning en die hele volk saam met hom, synde moeg, gegaan en daar asem geskep.
16:15 Maar Absalom en al sy mense het in Jerusalem. Verder, Agitófel was by hom.
16:16 En toe Húsai, die Arkiet, Die vriend van Dawid, vir Absalom gegaan, Hy het vir hom gesê: "Mag jy goed wees, O koning! Kan jy goed wees, O koning!"
16:17 Maar Absalom vra vir hom: "Is dit jou liefde teenoor jou vriend? Waarom het jy nie saam met jou vriend?"
16:18 En Húsai gereageer het op Absalom: "Geensins! Want Ek sal vir hom ', wie die Here gekies het. en ek, en al hierdie mense, en die hele Israel, Hy sal saam met hom bly.
16:19 Maar dan ook, Ek verklaar hierdie: Wie sal ék dien? Is dit nie die seun van die koning? Net soos ek aan jou pa gewees het, so sal Ek ook onderhewig wees aan jou. "
16:20 Daarop sê Absalom vir Agitófel, "Stel 'n raad oor wat ons behoort te doen."
16:21 En Agitófel sê vir Absalom:: "Gee aan die byvroue van u vader, wie hy agtergelaat om te sorg vir die huis. So, Toe die hele Israel hoor dat jy jou pa die skande, hul hande kan versterk word met jou. "
16:22 Daarom, hulle het 'n tent vir Absalom op die dak. En Hy het aan die byvroue van sy vader in die oë van die hele Israel.
16:23 Nou die raad van Agitófel, wat hy het in daardie dae, behandel asof een God is raadgewende. So was elke raad van Agitófel, beide toe hy was saam met Dawid, en toe hy by Absalom.
17:1 Toe sê Agitófel vir Absalom: "Ek sal kies vir myself twaalf duisend man, en opstaan, Ek sal agtervolg Dawid vannag.
17:2 En gedruis teen hom, want hy is moeg en het hande verswak, Ek sal hom tref. En toe die hele volk wat by hom sal gevlug het, Ek sal neervel die koning in isolasie.
17:3 En Ek sal lei terug die hele volk, terugkeer in die wyse van 'n man. Vir u op soek is na net een man. En die hele volk sal tevrede wees. "
17:4 En die woord het Absalom en al die groter deur geboorte van Israel.
17:5 Maar Absalom het gesê, "Summon Húsai, die Arkiet, en laat ons hoor wat hy ook kan sê. "
17:6 Toe Húsai by Absalom het gegaan, Absalom sê vir hom:: "Agitofel het 'n woord op hierdie wyse. Moet ons dit doen of nie? Wat raai jy gee?"
17:7 En Húsai sê vir Absalom, "Die raad wat Agitófel in dié tyd gegee het, is nie goed nie."
17:8 En weer Húsai verklaar, "Jy weet jou pa, en die manne wat saam met hom, baie sterk en bitter van siel te wees, vergelykbaar met 'n beer woed in die bos toe haar jong is weggeneem. Verder, jou pa is 'n krygsman, en so sal hy nie leef onder die mense.
17:9 Miskien nou skuil hy in kuile, of in 'n ander plek, waar hy wil. En as dit deur kans, in die begin, iemand kan val, elkeen wat dit hoor oor dit, maak nie saak wat hy gehoor het, sal sê, "Daar is 'n slagting onder die volk wat volgende Absalom."
17:10 En selfs die baie sterk, wie se hart is soos die hart van 'n leeu, sal verswak uit vrees. Vir al die mense van Israel, julle vader weet om 'n dapper man wees, en dat elkeen wat by hom is robuuste.
17:11 Maar dit lyk vir my na die regte raad te wees: Laat die hele Israel versamel om jou, van Dan tot Berséba, soos die sand van die see wat ontelbare. En jy sal wees in hul midde.
17:12 En ons sal jaag teen hom op die plek waar hy is, sal gevind. En ons sal hom bedek, as die dou val gewoonlik op die grond. En ons sal nie agterlaat selfs een van die manne wat saam met hom.
17:13 En as hy in 'n stad sal binnegaan, die hele Israel sal omkring die stad met toue. En ons sal dit trek in die spruit, sodat daar kan nie gevind word nie, selfs 'n klein klip daaruit. "
17:14 en Absalom, met al die manne van Israel, gesê: "Die raad van Húsai, die Arkiet, is beter as die raad van Agitófel." So, deur 'n daad van die Here, die nuttige raad van Agitófel verslaan, sodat die Here kan kwaad lei oor Absalom.
17:15 En Húsai het aan die priesters, Sadok en Abjatar: "Agitofel het raad vir Absalom en die oudstes van Israel in hierdie en daardie wyse. En ek het raad in dié en dié wyse.
17:16 Gee dan nou, stuur vinnig, en rapporteer aan Dawid, sê: Jy mag nie bly in hierdie nag in die vlaktes van die woestyn. Plaas, sonder versuim, gaan oor. Anders sal die koning kan verswelg, en al die mense wat by hom. "
17:17 Maar Jónatan en Ahímaäs gebly langs die fontein van die fontein. En 'n slavin het gegaan en dit aan hulle. En hulle het uitgetrek, sodat hulle die verslag aan koning Dawid te dra. Want hulle kon nie gesien word, nie gaan na die stad.
17:18 Maar 'n sekere jongman het hulle, en hy aan die lig gebring dat dit Absalom. Tog werklik, hulle gereis vinnig en in die huis van 'n man in Bahurim ingevoer, wat 'n put op sy hof, en hulle afstammelinge in dit.
17:19 Toe het 'n vrou en versprei 'n bedekking oor die opening van die put, asof droog gepelde gars. En so die saak is weggesteek.
17:20 En toe die dienaars van Absalom in die huis binnegekom het, Hulle sê toe vir die vrou, "Waar is Ahímaäs en Jónatan?"En die vrou het gereageer op hulle, "Hulle het deur inderhaas, nadat hulle 'n bietjie water. "Maar dié het geneem wat hulle soek, toe hulle hul nie gevind, terug na Jerusalem.
17:21 En toe hulle gegaan het, hulle opgetrek uit die put. en reis, hulle berig te koning Dawid, en hulle het gesê: "Staan op, en gaan oor die rivier vinnig. Vir Agitófel het 'n raad van hierdie aard teen jou gegee het. "
17:22 Daarom, Het Dawid hom klaargemaak, en al die mense wat by hom was, en hulle gekruis oor die Jordaan, totdat die eerste lig. En selfs nie een van hulle het oorgebly agter wat nie oorgesteek het oor die rivier.
17:23 Toe Agitofel, sien dat sy raad nie gedoen, saal sy esel, en hy het klaargemaak en na sy eie huis en in sy eie stad. En om sy huis in orde, Hy het homself doodgemaak deur hang. En hy is begrawe in die graf van sy vader.
17:24 Daarna het Dawid aan die kamp, en Absalom gekruis deur die Jordaan, hy en al die manne van Israel saam met hom.
17:25 Waarlik, Absalom aangestel Amása in die plek van Joab oor die weermag. En Am sa was die seun van 'n man wat Ithra van Jezrael genoem, wat aan Abigail ingevoer, die dogter van Nahas, die suster van Serúja, wat die moeder van Joab was.
17:26 En Israel gemaak kamp met Absalom in die land Gílead.
17:27 Toe Dawid aangekom het by die kamp, Shobi, die seun van Nahas,, uit Rabba, van die kinders van Ammon, en Magir, die seun van Ammiël, uit Lódebar, en Barsíllai, die Gileadiet van Rogelim,
17:28 na Hom gebring beddegoed, en tapisserieë, en erdegoed, en koring, en gars, en maaltyd, en gaar graan, en bone, en lensies, en gebraaide keker-ertjies,
17:29 en heuning, en botter, skape en vetgemaakte kalwers. En hulle het dit aan Dawid en aan die manskappe wat by hom was om te eet. Want hulle vermoed dat die mense moeg is van honger en dors in die woestyn was.
18:1 En so het Dawid, sy mense het hersien, leier aan hulle hoof tribunes en hoofmanne oor.
18:2 En hy het 'n derde deel van die mense onder die hand van Joab, en 'n derde deel onder Abísai, die seun van Serúja, die broer van Joab, en 'n derde deel onder Ittai, wat was uit Gat. En die koning sê vir die mense, "Ek, te, sal uitgaan met jou. "
18:3 En die mense het gereageer: "Jy mag nie uitgaan. Want as ons vlug, daar sal nie 'n groot bekommernis in hulle vir ons wees. Of as 'n mens half deel van ons sal val, hulle sal nie veel omgee. Vir jou word beskou as een van tien duisend. Daarom, dit is beter dat jy moet wees in die stad aan ons te versterk. "
18:4 En die koning sê vir hulle:, "Ek sal doen wat goed is in jou." Daarom, die koning sien staan ​​langs die hek. En die manskappe by hul troepe, by honderde en by duisende.
18:5 En die koning het beveel dat Joab en Abísai en Ittai, sê, "Bewaar vir my die seun Absalom." En al die manskappe het gehoor die koning bevelvoerder al die leiers namens Absalom.
18:6 En so, die volk in die veld in om Israel. En die geveg het plaasgevind in die bos van Efraim.
18:7 En die mense van Israel was in daardie plek te sny deur die leër van Dawid. En 'n groot slag plaasgevind het op daardie dag: twintig duisend man.
18:8 Nou is die stryd in dié plek versprei oor die oppervlakte van die hele land. En daar was baie meer van die mense wie die bos vernietig, as die swaard het verslind, op daai dag.
18:9 Dan gebeur dit dat Absalom, Hy ry op 'n muil, ontmoet die dienaars van Dawid. En toe die muil onder 'n dik en groot eikeboom binnegekom, sy kop geraak vasgevang in die eikebome. En terwyl hy geskors is tussen hemel en aarde, die muil waarop hy gesit het voortgegaan op.
18:10 Toe het iemand gesien wat hierdie en dit aan Joab, sê, "Ek het gesien hoe Absalom hang van 'n eikeboom."
18:11 En Joab sê vir die man wat dit het hom berig gebring, "As jy hom sien, waarom het jy hom nie steek op die grond, en Ek sal jou tien silwerstukke en 'n gordel gegee?"
18:12 En Hy sê vir Joab: "Selfs al het jy geweeg uit my hande 'n duisend silwerstukke, Ek sou nooit lê my hande op die seun van die koning. Vir ons ore van die koning het beveel dat jy en Abísai en Ittai, sê, "Hou vir my die seun Absalom."
18:13 dan ook, as ek opgetree het met sulke vermetelheid, teen my eie lewe, hierdie sal nooit in staat gewees het om vir die koning verborge. En sou jy dan gestaan ​​het deur my kant?"
18:14 En Joab sê:, "Dit sal nie wees as jy wil. Plaas, Ek sal hom aantasting in jou oë. "Toe het hy drie lanse in sy hand, en hy vaste hulle in die hart van Absalom. En terwyl hy nog vashou aan die lewe op die eikeboom,
18:15 tien jongmanne, wapenrusting draers van Joab, hardloop na, en hom slaan, hulle het hom gedood.
18:16 Dan klink Joab op die ramshoring, en hy het die manskappe teruggehou, sodat hulle agtervolg Israel in hul vlug, want hy was bereid om die skare te spaar.
18:17 En hulle het Absalom, en hulle het hom in 'n groot kuil in die bos. En hulle opgestapel n baie groot hoop klippe bo-op hom. Maar die hele Israel het gevlug na hul eie tente.
18:18 En Absalom het opgewek homself, toe hy nog in die lewe, 'n monument, wat in die vallei van die Koning. Vir gesê hy, "Ek het geen seun, en so hierdie sal die gedagtenis aan my naam wees. "En hy het die monument deur sy eie naam. En dit staan ​​bekend as die Hand van Absalom, selfs tot vandag.
18:19 En Ahímaäs, die seun van Sadok,, gesê, "Ek sal loop en rapporteer aan die koning dat die Here oordeel vir hom vermag, uit die hand van sy vyande. "
18:20 En Joab sê vir hom: "Jy mag nie die boodskapper op hierdie dag. Plaas, jy sal verslag doen oor 'n ander dag. Ek is nie bereid om vir jou die verslag vandag gee, want die seun van die koning dood is. "
18:21 Toe sê Joab vir Húsai, "Gaan, en rapporteer aan die koning wat jy gesien het. "Húsai ontsag Joab, en hy hardloop.
18:22 en Ahímaäs, die seun van Sadok,, sê vir Joab weer, "Wat verhoed my uit hardloop na Húsai ook?"En Joab sê vir hom:: "Hoekom wil jy hardloop, my seun? Jy sal nie die draer van goeie nuus wees. "
18:23 En hy gereageer, "Maar wat as ek hardloop?"En Hy sê vir hom:, "Begin." En Ahímaäs, loop langs 'n korter manier, geslaag Húsai.
18:24 En terwyl Dawid sit tussen die twee hekke. Waarlik, die wag, wat was op die kruin van die poort op die muur, sy oë opslaan, 'n man loop alleen.
18:25 En roep, Hy het aan die koning. Toe sê die koning, "As hy alleen, daar is 'n goeie boodskap in sy mond. "Maar as hy die bevordering en teken nader,
18:26 sien die wag 'n ander man hardloop. En so, uitroep van die hoogte, Hy het gesê: "Nog 'n man het verskyn, loop alleen. "Toe sê die koning, "Hierdie een is ook 'n goeie boodskapper."
18:27 Toe sê die wag, "Die bestuur van die naaste een lyk soos die gang van Ahímaäs, die seun van Sadok. "Toe sê die koning, "Hy is 'n goeie man, en hy kom met goeie nuus. "
18:28 Toe, Ahímaäs, uitroep, sê vir die koning, "Wees gesond, O koning. "En verering van die koning geneig op die grond voor hom, Hy het gesê, "Geloofd sy die Here jou God, wat die manne wat hul hande teen my heer die koning opgehef het het ingesluit. "
18:29 Toe sê die koning, "Is daar vrede vir die seun Absalom?"En Ahímaäs het: "Ek het 'n groot gewoel, O koning, wanneer u dienaar Joab het my gestuur, u dienaar. Ek weet niks anders nie. "
18:30 En die koning sê vir hom:, "Pass, en kom hier staan. "En toe hy verby en daar bly staan,
18:31 Húsai verskyn. En nader, Hy het gesê: "Ek dra goeie nuus, My heer die koning. Vir vandag die Here het geoordeel vir jou, uit die hand van almal wat het opgestaan ​​teen jou. "
18:32 Maar die koning sê vir Húsai, "Is daar vrede vir die seun Absalom?"En reageer, Húsai sê vir hom:, "Mag die vyande van my heer die koning, en almal wat teen hom opstaan ​​om kwaad te doen, wees as die seun is. "
18:33 En so het die koning, word baie hartseer, opgevaar het na die bovertrek van die poort, en hy het gehuil. En terwyl Hy voortgaan, Hy het gepraat op hierdie wyse: "My seun Absalom! Absalom, my seun! Wie kan gee vir my dat ek kan sterf namens jou? Absalom, my seun! My seun, Absalom!"
19:1 Nou is berig vir Joab dat die koning ween en bedryf rou oor sy seun.
19:2 En so die oorwinning op dié dag is 'n roubedryf vir die hele volk. Vir die mense hoor sê op daardie dag, "Die koning is bedroef oor sy seun."
19:3 En die mense het geweier om die stad te gaan op daardie dag, op die wyse wat die mense gewoond is om te daal as hulle het omgedraai en gevlug uit die oorlog.
19:4 En die koning bedek sy kop, en hy is uit huil in 'n groot stem: "My seun, Absalom! Absalom, my seun, my seun!"
19:5 Daarom, Joab, toetrede tot die koning in die huis, gesê: "Vandag het jy die aangesig van al u dienaars beskaamd, wat gered jou lewe, en die lewens van jou seuns en jou dogters, en die lewe van u vroue, en die lewens van jou byvroue.
19:6 Jy is lief vir diegene wat julle haat, en jy haat diegene wat u liefhet. En jy het hierdie dag dat jy geen bekommernis vir jou leiers en vir jou dienaars die lig gebring. En werklik, Ek weet nou dat, as Absalom lewendig, en as ons almal doodgemaak is, dan sou dit wat jy in die oë.
19:7 nou dan, opstaan ​​en uitgaan, en praat so te vergoed vir jou dienaars maak. Want ek sweer by julle by die Here dat as jy sal nie uitgaan, selfs nie een persoon sal gelaat word met jou in hierdie nag. En dit sal erger wees vir jou as al die slegte dinge wat na jou gekom het, van jou jeug af tot vandag. "
19:8 Daarom, die koning het opgestaan, en hy sit by die hek. En is aangekondig om al die mense wat die koning gesit het by die hek. En die hele skare het voor die koning. Maar Israel het gevlug na hul eie tente.
19:9 En die hele volk was in stryd, in al die stamme van Israel, sê: "Die koning het ons verlos uit die hand van ons vyande. Hyself het ons gered uit die hand van die Filistyne. Maar nou vlug hy uit die land ter wille van Absalom.
19:10 maar Absalom, wie ons oor ons gesalf, het gesterf in die oorlog. Hoe lank sal jy stil wees, en nie lei terug die koning?"
19:11 dan vandag in waarheid, koning Dawid gestuur na Sadok en Abjatar,, die priesters, sê: "Praat met die groter deur geboorte van Juda, sê: "Hoekom het jy verlede aangekom om terug te lei van die koning in sy huis? (Vir die praatjie in die hele Israel het die koning in sy huis bereik.)
19:12 Jy is my broers; jy is my been en my vlees. Hoekom is jy die laaste om terug te lei van die koning?'
19:13 En sê vir Amása: "Is jy nie my been en my vlees? Mag God hierdie dinge doen nie, en mag hy hierdie ander dinge byvoeg, as jy nie die leier van die militêre sal wees in my oë, vir al die tyd, in die plek van Joab. "
19:14 En hy geneig die hart van al die manne van Juda, asof een man. En hulle het na die koning, sê, "Keer terug, jy en al jou dienaars. "
19:15 En die koning teruggegaan. En hy het so ver gegaan as die Jordaan, en al van Juda, het so ver as Gilgal, so as die koning tegemoetkom, en om hom te lei oor die Jordaan.
19:16 en Símeï, die seun van Gera, die seun van Benjamin, uit Bahurim, haastige en neergedaal met die manne van Juda koning Dawid te ontmoet,
19:17 met 'n duisend mense van Benjamin, en met Siba, die dienaar van die huis van Saul. En saam met hom was sy vyftien seuns en twintig slawe. En gaan in die Jordaan,
19:18 hulle steek die driwwe voor die koning, sodat hulle kan lei oor die huis van die koning, en kan optree in ooreenstemming met sy orde. Toe, Símeï, die seun van Gera, gooi hom voor die koning ná hy nou gegaan het oor die Jordaan,
19:19 het vir hom gesê: "Mag jy nie toereken aan my, my heer, die ongeregtigheid, nie bel om die beserings omgee, van u kneg op die dag toe jy, My heer die koning, uit Jerusalem--. En mag jy nie stoor dit in jou hart, O koning.
19:20 Want soos u kneg, My sonde. En om hierdie rede, vandag, Ek kom as die eerste van die hele huis van Josef, en Ek neerdaal om my heer die koning tegemoet. "
19:21 Tog werklik, Abisai, die seun van Serúja, reageer, gesê, "Moenie Símeï, as gevolg van hierdie woorde, doodgemaak, aangesien hy vervloek die Christus van die Here?"
19:22 En Dawid het gesê:: "Wat is dit vir my en vir julle almal, O seuns van Serúja? Hoekom is jy optree teenoor my vandag soos Satan? Hoekom moet iemand dood te op hierdie dag in Israel gestel word? Of weet julle nie dat vandag het ek, koning gemaak het oor Israel?"
19:23 Toe sê die koning vir Símeï:, "Jy sal nie sterwe nie." En hy het vir hom gesweer.
19:24 en Mefibóset, die seun van Saul, af na die koning tegemoetkom, met ongewaste sy voete en ongeslypte baard. En hy het nie sy klere gewas van die dag af dat die koning weggegaan het, tot op die dag van sy terugkeer in vrede.
19:25 En toe hy die koning in Jerusalem opgestel ontmoet, sê die koning vir hom, "Hoekom het jy nie saam met my, Mefiboset?"
19:26 En in reaksie, Hy het gesê: "My heer die koning, my kneg verwerp my. en ek, u dienaar, met hom gepraat sodat hy 'n donkie vir my kan opsaal, en ek kan klim daarop en gaan saam met die koning. Want ek, u dienaar, is lam.
19:27 Verder, Hy beskuldig my ook, u dienaar, aan jou, My heer die koning. Maar jy, My heer die koning, is soos 'n engel van God. Doen wat welgevallig is jy.
19:28 Vir my vader se huis was verdienstelike van niks anders as die dood voor my heer die koning. Maar julle het my geplaas, u dienaar, onder die gaste van jou tafel. Daarom, wat net klagte kan ek? Of wat anders kan ek roep uit na die koning?"
19:29 Toe sê die koning vir hom:: "Hoekom is jy nog spreek? Wat ek gesê het, is vaste. Jy en Siba moet die besittings verdeel. "
19:30 En Mefibóset het gereageer op die koning, "Maar nou laat hom dit neem al, sedert my heer die koning het vreedsaam terugbesorg in sy eie huis. "
19:31 Net so, Barsíllai, die Gileadiet, neerdaal uit Rógelim, daartoe gelei dat die koning oor die Jordaan, nadat ook bereid wees om hom te volg wes van die Eufraat.
19:32 En Barsíllai, die Gileadiet, was baie oud, dit is, tagtig jaar oud. En hy het die koning onderhou toe hy 'n verblyf in die kamp. Want, Hy was 'n uiters ryk man.
19:33 En so sê die koning vir Barsíllai, "Kom saam met my, sodat jy veilig kan rus met my in Jerusalem. "
19:34 En Barsíllai het die koning: "Hoeveel dae bly in die jare van my lewe, dat ek moet opgaan met die koning na Jerusalem?
19:35 Vandag is ek tagtig jaar oud. Is my sintuie vinnig om te onderskei soet en bitter? Of is kos en drank kan u dienaar verlustig? Of kan ek hoor nog die stem van sangers en sangeresse? Hoekom moet jul dienaar wees 'n las vir my heer die koning?
19:36 Ek, u dienaar, sal ProCeDe 'n bietjie maniere uit die Jordaan saam met jou. Ek is nie 'n behoefte aan hierdie vergelding.
19:37 Maar ek vermaan julle dat ek, u dienaar, kan teruggestuur word en kan sterf in my eie stad, en kan begrawe langs die graf van my vader en my moeder. Maar daar is u dienaar Kimham; laat hom saam met jou gaan, My heer die koning. En vir hom doen wat goed is in jou. "
19:38 En so het die koning sê vir hom:: "Laat Kimham kruis met my, en Ek sal vir hom doen wat welgevallig sal jy. En alles wat jy my vra, jy sal kry. "
19:39 En toe die hele volk en die koning het oorgevaar en die Jordaan, soen die koning Barsíllai, en hy het hom geseën. En hy het teruggekeer na sy eie plek.
19:40 Toe het die koning na Gilgal, en Kimham het saam met hom. Want die hele volk van Juda het die koning oor gelei, maar net soveel as die helfte deel van die volk van Israel was daar.
19:41 En so, al die manne van Israel, hardloop na die koning, het vir hom gesê: "Hoekom het ons broers, die manne van Juda, gesteel jy weg. En hoekom het hulle onder leiding van die koning en sy huis oorkant die Jordaan, en al die manne van Dawid saam met hom?"
19:42 En al die manne van Juda het gereageer op die manne van Israel: "Omdat die koning nader aan my. Waarom is jy kwaad oor hierdie saak? Het ons geëet enigiets wat deel uitmaak van die koning, of enige geskenke aan ons gegee?"
19:43 En die manne van Israel het gereageer op die manne van Juda, en gesê: "Ek het die groter bedrag, tien dele, met die koning, en so het Dawid behoort aan my meer so as om jou. Hoekom het jy my veroorsaak besering, en waarom is dit nie die eerste keer aangekondig vir my, sodat ek kan lei terug my koning?"Maar die manne van Juda geantwoord meer stewig as die manne van Israel.
20:1 En dit gebeur dat daar ', in daardie plek, 'n deugniet, die naam van Seba, die seun van Bigri, 'n man van Benjamin. En hy klink die basuin, en hy het gesê: "Daar is geen deel vir ons in Dawid, of enige erfdeel aan die seun van Isai. Terug te keer na jou eie tente, O Israel. "
20:2 En die hele Israel geskei van Dawid, en hulle volgende Skeba, die seun van Bigri. Maar die manne van Juda vasgeklou aan hul koning, van die Jordaan af tot by Jerusalem.
20:3 En toe die koning in sy huis ingegaan het in Jerusalem, Hy het die tien vroue byvroue, wie hy agter gelaat het om te sorg vir die huis, en hy het hulle in bewaring, sodat hulle voorsiening. Maar hy het nie ingaan om hulle. Plaas, hulle ingesluit, selfs tot op die dag van hul dood, lewenslange weduwees.
20:4 Toe sê die koning aan Amása, "Roep vir my al die manne van Juda op die derde dag, en jy sal ook teenwoordig wees. "
20:5 Daarom, Amása het gegaan, sodat hy kan dagvaar Juda. Maar hy vertraag buite die ooreengekome tyd dat die koning aan hom vasgestel het.
20:6 En Dawid sê vir Abísai: "Nou Skeba, die seun van Bigri, sal ons verdruk meer as Absalom het. Daarom, neem die dienaars van julle heer, en jaag hom, anders kan hy versterkte stede vind, en ontsnap van ons. "
20:7 En so, die manne van Joab gegaan met hom, saam met die Kreti en die Pleti. En al die weerbare manne uitgegaan uit Jerusalem na Skeba streef, die seun van Bigri.
20:8 En toe hulle by die groot klip, wat by Gíbeon, Amása het om hulle te ontmoet. En Joab was geklee in 'n noupassende rok van gelyke lengte met sy kleed. En oor hierdie, Hy was omgord met 'n swaard hang af na sy heup, in 'n skede wat gemaak is sodat die swaard kan verwyder word met die minste beweging, en dan slaan.
20:9 Toe sê Joab vir Amása, "Wees gesond, my broer. "En hy het Amása deur die ken met sy regterhand, asof om hom te soen.
20:10 En Amása het die swaard wat Joab het dit nie agterkom. En hy het hom in die kant, en sy ingewande uitgestort op die grond. En hy het nie veroorsaak 'n tweede wond, sodat hy gesterf het. Toe Joab en sy broer Abísai Seba nagestreef, die seun van Bigri.
20:11 Intussen, sekere mense, van die maatskappy van Joab, wanneer hulle langs die lyk van Amása het gestop, gesê: "Kyk, die een wat wou wees in die plek van Joab, die metgesel van Dawid. "
20:12 Nou Amása was vol bloed, en lê in die middel van die pad. 'N Sekere man het dit gesien, met al die mense staan ​​in die buurt om te kyk na hom, en hy verwyder Amása uit die pad in 'n veld. En hy het hom met 'n kleed, sodat die verbygangers nie sou stop as gevolg van hom.
20:13 Toe, toe hy verwyder is van die pad af, al die manne vervolg op, volgende Joab in die nastrewing van Skeba, die seun van Bigri.
20:14 Nou het hy geslaag deur al die stamme van Israel in Abel en Bethmaacah. En al die uitverkorenes mans het by Hom saamgekom.
20:15 En so, hulle het gegaan en dit beleër hom by Abel en Bethmaacah. En hulle het die stad omring met beleg werke, en die stad is geblokkeer. Toe die hele skare wat met Joab was daarna gestreef om die mure te vernietig.
20:16 En 'n wyse vrou uitgeroep uit die stad: "Luister, luister, en sê vir Joab: nader, en Ek sal met jou praat. "
20:17 En toe hy naby aan haar getrek, sê sy vir hom, "Is u Joab?"En hy het geantwoord, "Ek is." En sy het op hierdie manier aan hom, "Luister na die woorde van u dienares." Hy het gereageer, "Ek luister."
20:18 En weer het sy: " 'N woord gesê in die ou spreekwoord, 'Dié wat wil navraag doen, laat hulle navraag in Abel. "En so sou dit 'n slotsom te bereik.
20:19 Is ek nie die een wat reageer met die waarheid in Israel? En tog is jy op soek na die stad omver te werp, en om 'n moeder in Israel, ongedaan te maak! Hoekom sou jy jou neer die erfenis van die Here?"
20:20 En reageer, Joab sê: "Mag dit ver, kan dit wees ver van my af! Kan ek nie neer nie, en mag ek nie af te breek.
20:21 Die saak is nie soos jy sê. eerder, 'n man van die gebergte van Efraim, Skeba, die seun van Bigri, deur naam, het sy hand opgehef teen die koning Dawid. Lewer hom alleen, en ons sal terug te trek uit die stad. "En die vrou sê vir Joab, "Kyk, sy kop sal af gegooi word vir julle van die muur. "
20:22 Daarom, sy aangegaan om al die mense, en sy het vir hulle met wysheid. En hulle uitroei die hoof van Seba,, die seun van Bigri, en hulle gooi dit af na Joab. En hy klink die basuin, en hulle het hom uit die stad, elkeen na sy eie tent. Maar Joab het na Jerusalem om die koning.
20:23 So was Joab oor die hele leër van Israel. en Ben ja,, die seun van Jójada, was oor die Cerethites en Phelethites.
20:24 Tog werklik, Adóram was oor die huldeblyke. en Josafat, die seun van Ahílud, was die bewaarder van rekords.
20:25 Nou Sewa was die skrywer. En waarlik Sadok en Abjatar was priesters.
20:26 maar Ira, die Jairites, was die priester van Dawid.
21:1 En 'n hongersnood plaasgevind, tydens die dae van Dawid, vir drie jaar deurlopend. En Dawid het raad die binneste vertrek van die Here. En die Here het: "Dit is as gevolg van Saul, en sy huis van bloedvergieting. Want hy die Gibeoniete omgebring het. "
21:2 Daarom, die koning, roeping vir die Gibeoniete, spreek met hulle. Die Gibeoniete het naamlik nie behoort tot die kinders van Israel, maar was die oorblyfsel van die Amoriete. En die seuns van Israel het 'n eed aan hulle gesweer, maar Saul wou hulle slaan in ywer, asof namens die kinders van Israel en Juda.
21:3 Daarom, Verder het Dawid aan die Gibeoniete: "Wat moet ek vir julle doen? En wat sal jou tevredenheid wees, sodat jy die erfenis van die Here kan seën?"
21:4 Daarop sê die Gibeoniete vir hom:: "Daar is geen rusie vir ons oor silwer of goud, maar teen Saul en teen sy huis. En ons wil nie hê dat iemand van Israel gedood word. "Die koning sê vir hulle:, "Dan wat doen jy wens dat ek vir julle doen?"
21:5 En hulle sê vir die koning: "Die man wat onregverdig verdruk en onderdruk ons, ons behoort te vernietig in so 'n wyse dat nie eens een van sy voorraad agter in al die dele van Israel kan gelaat.
21:6 Laat sewe manne van sy seuns aan ons gegee word, sodat ons hulle kan kruisig aan die Here in Gíbeon van Saul, voorheen die gekose plek van die Here. "En die koning het gesê, "Ek sal hulle gee."
21:7 Maar die koning het Mefibóset, die seun van Jónatan, die seun van Saul, as gevolg van die eed by die HERE wat gemaak is tussen Dawid en Jonathan, die seun van Saul.
21:8 En so het die koning die twee seuns van Rispa,, die dogter van Aja, wat sy vir Saul, Armóni en Mefibóset, en die vyf seuns van Merab,, die dogter van Saul, wie sy het swanger geword van Adriël, die seun van Barsíllai,, wat was uit Meholatiet,
21:9 en Hy het hulle in die hand van die Gibeoniete. Toe hulle Hom gekruisig hulle op 'n heuwel in die oë van die Here. En hierdie sewe het saam in die eerste dae van die oes, wanneer die gort is besig om te word gemaai.
21:10 dan Rispa, die dogter van Aja, neem 'n roukleed, versprei dit onder haarself op 'n rots, vanaf die begin van die oes af totdat daar water val uit die hemel op hulle. En sy het nie toelaat dat die voëls om hulle te skeur deur die dag, ook nie die diere in die nag.
21:11 En dit is na berig Dawid meegedeel is wat Rispa, die dogter van Aja, die byvrou van Saul, gedoen het.
21:12 En Dawid gegaan en die bene van Saul, en die bene van sy seun Jónatan, van die manne van Jabes in Gílead, wat hulle gesteel het uit die straat van Bet-San vasgeslaan, waar die Filistyne hulle geskors nadat hulle Saul by Gilboa verslaan het.
21:13 En hy het die bene van Saul, en die bene van sy seun Jónatan, van daar af. En hulle ingesamel die bene van die wat gekruisig het.
21:14 En hy is begrawe hulle met die bene van Saul en sy seun Jónatan, in die land Benjamin, aan die kant van die graf van sy vader Kis. En hulle het alles gedoen wat die koning uitgespreek het opdrag gegee. En ná hierdie dinge, God het guns weer na die land.
21:15 Toe die Filistyne weer onderneem om 'n stryd teen Israel. En Dawid afstam, en sy dienaars saam met hom, en hulle teen die Filistyne geveg. Maar toe Dawid het al moeg geword,
21:16 Jisbi-Benob, wat uit die afkoms van Arapha, die yster van sy spies was drie honderd onse, wat was omgord met 'n nuwe swaard, daarna gestreef om neervel David.
21:17 en Abísai, die seun van Serúja, verdedig hom, en treffende die Filistyn, Hy het hom gedood. Toe sweer die manne van Dawid 'n eed aan hom, sê, "Jy sal nie meer kommando uit te trek met ons, sodat jy blus die lamp van Israel. "
21:18 ook, 'n tweede oorlog plaasgevind het in Gob teen die Filistyne. Toe het Síbbegai, van Gusa getref Saf, uit die voorraad van Arapha, van die afkoms van die reuse.
21:19 Dan was daar 'n derde oorlog in Gob teen die Filistyne, waarin Adeodatus, 'n seun van die bos, 'n wewersbalk was uit Bethlehem, getref Goliat, die Gittiet, die skag van sy spies was soos die balk wat gebruik word deur 'n lap maker.
21:20 'N Vierde geveg het plaasgevind in Gat. In daardie plek, daar was 'n verhewe man, wat ses syfers aan elke hand en elke voet gehad, dit is, in al vier en twintig, en hy was van die oorsprong van Arapha.
21:21 En hy gelaster Israel. so Jonathan, die seun van Símeï, die broer van Dawid, het hom verslaan.
21:22 Hierdie vier mans is gebore uit Arapha in Gat, en hulle het geval deur die hand van Dawid en sy dienaars.
22:1 En Dawid het met die Here die woorde van hierdie vers, op die dag toe die Here bevry hom uit die hand van al sy vyande en uit die hand van Saul.
22:2 En hy het gesê: "Die Here is my rots, en my krag, en my Verlosser.
22:3 Ek sal op Hom hoop. God is my sterk een, my skild, en die horing van my heil. Hy lig my op, en hy is my verversings. Jy, O my Heiland, sal my vry wees van ongeregtigheid.
22:4 Ek roep die Here, wat is prysenswaardig; en Ek sal gered word van my vyande.
22:5 Vir die weë van die dood het my omring. Die strome van onheil het my verskrik.
22:6 Die toue van die hel het my omsingel. Strikke van die dood het my onderskep.
22:7 In my verdrukking, Ek roep die Here, en Ek sal roep na my God. En hy sal na my stem luister uit sy paleis, en my geroep sal sy ore bereik.
22:8 Die aarde het gebewe, en dit het gewankel. Die fondamente van die berge het saam en met geweld getref geskud, want hy was baie kwaad vir hulle.
22:9 Rook styg uit sy neus, en vuur uit sy mond sal verteer; kole is gebrand.
22:10 Hy buk die hemel, en dit af; en 'n mis was onder sy voete.
22:11 En hy klim op die gérubs, en hy gevlieg; en hy gly op die vleuels van die wind.
22:12 Hy het duisternis as 'n skuilplek om homself, met waters gesif uit die wolke van die hemel.
22:13 Deur middel van die verskyning van sy oogopslag, gloeiende kole uit Hom het gebrand.
22:14 Die Here sal donder uit die hemel; en die Allerhoogste sal sy stem verhef.
22:15 En Hy het pyle, en hy het hulle verstrooi; weerlig, en hy het hulle verteer.
22:16 En die oorloop van die see het sigbaar geword, en die fondamente van die wêreld is aan die lig gebring, deur die dreiging van die HERE, by die uitasem van die asem van sy woede.
22:17 Hy het uit die hoogte, en hy het my opgeneem. En hy het my uit groot waters getrek.
22:18 Hy bevry my van my mees kragtige vyand en van dié wat my haat. Want hulle was te sterk vir my.
22:19 Hy het voor my in die dag van my benoudheid, en die Here het my uitspansel.
22:20 En hy het my uit na 'n wye oop plek. Hy bevry my, want ek was lus vir hom.
22:21 Die Here sal my vergelde na my geregtigheid. En hy sal my terug te betaal volgens die reinheid van my hande.
22:22 Want ek na die weë van die HERE gehou, en ek het nie goddelooslik opgetree voor my God.
22:23 Want al sy verordeninge is in my oë. En ek het nie sy bevele uit my.
22:24 En Ek sal wees met hom. En Ek sal myself beskerm teen my eie ongeregtigheid.
22:25 En die Here sal my vergelde na my geregtigheid, en na die reinheid van my hande in die oë van sy oë.
22:26 Met die Heilige, jy sal 'n heiligdom wees, en met die sterk een, jy sal perfek wees.
22:27 Met die uitverkore een, jy sal verkies word, maar by die valse een, jy sal perverse wees.
22:28 En jy sal bring tot redding die arm mense, en jy sal die verhewe verneder met jou oë.
22:29 Want U is my lamp, O Here. En jy, O Here, laat my duisternis verlig.
22:30 Want in jou, Ek sal loop omgord. In my God, Ek sal spring oor die muur.
22:31 God, sy weg is onberispelike; die welsprekendheid van die Here is 'n veeleisende vuur. Hy is die skild van almal wat op Hom hoop.
22:32 Wie is God behalwe die Here? En wie is sterk behalwe ons God?
22:33 God, Hy het my omgord met moed, en hy het my 'n weg volkomelik gemaak:
22:34 maak my voete soos dié van die takbok, en gestasioneer my staan ​​op my verhewe plekke,
22:35 my hande leer om te veg doen, en maak my arms soos 'n koperboog.
22:36 Jy het my die skild van u uitredding gegee. En jou sagmoedigheid het my vermenigvuldig.
22:37 Jy sal my voetstap ruim gemaak onder my, en my enkels sal nie dof brand.
22:38 Ek sal my vyande agtervolg, en verpletter hulle. En Ek sal nie terug draai, totdat Ek hulle verteer.
22:39 Ek sal hulle vernietig en breek hulle uitmekaar, sodat hulle nie kan opstaan; hulle sal onder my voete val.
22:40 Jy het my met krag omgord vir die stryd. Diegene wat my teengestaan, jy af gespan onder my.
22:41 Jy het my vyande laat hulle terug te draai na my; hulle het haat vir my, en Ek sal hulle vernietig.
22:42 Hulle sal uitroep, en daar is niemand om te spaar sal wees; om die Here, en hy sal hulle nie ag slaan op.
22:43 Ek sal vee hulle weg soos die stof van die aarde. Ek sal hulle uit mekaar te breek en vermorsel hulle, soos die modder van die strate.
22:44 Jy sal my red uit die teenstrydighede van my volk. Jy sal my red om die hoof van die nasies gemaak; 'n volk wat ek nie weet nie, het my gedien.
22:45 Die seuns van buitelanders, wat my sal kan weerstaan, by die verhoor van die oor sal hulle gehoorsaam aan my wees.
22:46 Die buitelanders gevloei weg, maar hulle sal saam in hul anguishes getrek.
22:47 Die Here lewens, en my God is geseënd. En die sterk God van my heil, sal verhoog word.
22:48 God gee my regverdiging, en hy gooi af die volke onder my.
22:49 Hy lei my weg van my vyande, en hy lig my uit die wat my te weerstaan. Jy sal my verlos van die slegte mense.
22:50 As gevolg van hierdie, Ek sal bely aan julle, O Here, onder die heidene, en Ek wil sing tot u naam:
22:51 vergrootglas die redding van sy koning, en Ek bewys barmhartigheid aan Dawid, sy Christus, en sy nageslag tot in ewigheid. "
23:1 Dit is die laaste woorde van Dawid. nou David, die seun van Isai, die man aan wie dit is aangestel met betrekking tot die Christus van die God van Jakob, die vernaamste in die sange van Israel gesê:
23:2 "Die Gees van die Here het gepraat deur my, en sy woord gespreek is deur my tong.
23:3 Die God van Israel het tot my, die Magtige van Israel gepraat, die Heerser van die mense, die Net Heerser, in die vrees van God,
23:4 soos die eerste lig van die oggend as die son is aan die toeneem, wanneer 'n môre sonder wolke gloei rooi, en soos plante wat opspring uit bo van die aarde gemaak volgens 'n reënval.
23:5 Maar my huis is nie so baie goed saam met God dat hy 'n ewige verbond moet onderneem met my, ferm en gefortifiseerde in alles. Want hy is die geheel van my heil en die geheel van my wil. En daar is niks van hierdie wat nie sal uitspruit.
23:6 Maar al oortreders sal uitgeruk word uit soos dorings, tog is daar nie weg deur hande geneem.
23:7 En as iemand wil hulle raak, moet hy gewapen met 'n yster en 'n hout Lance. En hulle sal brand gestel word en verbrand tot niks. "
23:8 Dit is die name van die helde van Dawid. Sit in die stoel is die slimste leier onder die drie; Hy was soos 'n baie teer bietjie wurm in 'n boom, wat agthonderd mense gedood in een aanval.
23:9 ná hom, daar was Eleásar, die seun van sy vaderlike oom, Ahohiet, wat was een van die drie dapper manne wat met Dawid was toe hulle die Filistyne getugtig, en hulle het byeengekom in 'n geveg is daar.
23:10 En toe die manne van Israel het opgetrek, staan ​​Jesus self vinnig en getref die Filistyne, totdat sy hand gegroei swak en styf met die swaard. En die HERE het aan 'n groot oorwinning op dié dag. En die mense wat gevlug het teruggekeer het om te neem die buit van die wat verslaan is.
23:11 En agter hom aan, daar was Samma, die seun van Age,, uit Hara. En die Filistyne bymekaargekom by 'n veepos. Vir 'n veld vol lensies was op die plek. En toe die mense van die aangesig van die Filistyne gevlug het,
23:12 Hy staan ​​vas in die middel van die veld, en dit is beskerm deur hom. En hy getref die Filistyne. En die HERE het aan 'n groot oorwinning.
23:13 en boonop, voor hierdie, die drie wat voorgangers onder die dertig was afstammelinge en na Dawid in die oestyd, in die spelonk van Adúllam. Maar die leër van die Filistyne is geposisioneer in die Vallei van die reuse.
23:14 En Dawid het in 'n vesting. Verder, daar was 'n wagpos van die Filistyne in dié tyd in Bethlehem.
23:15 Toe wou David, en hy het gesê, "As net iemand my 'n drankie van die water sou gee uit die put, wat in Bethlehem langs die hek!"
23:16 Daarom, die drie dapper manne bars in die kamp van die Filistyne, en hulle het water geskep uit die put van Betlehem, wat langs die hek. En hulle het dit aan Dawid. Nog was hy nie bereid is om te drink; plaas, Hy gooi dit uit op die Here,
23:17 sê: "Mag die Here wees my genadig, sodat ek nie dit kan doen. Moet ek drink die bloed van hierdie manne wat uit die gevaar van hul eie lewens te stel?"Daarom, Hy was nie bereid om te drink. Hierdie dinge vervul was deur hierdie drie robuuste manne.
23:18 ook Abísai, die broer van Joab, die seun van Serúja, was eerste onder die drie. Dit was hy wat het sy spies geswaai oor drie honderd man, wie hy vermoor. En Hy was veral bekend onder die drie,
23:19 en hy was die edelste van die drie, en hy was hulle leier. Maar eers het hy nie gekom nie om die drie.
23:20 en Ben ja,, die seun van Jójada, 'n baie sterk man van groot dade, was uit Kábseël. Hy het ook die twee groot helde van Moab, en hy afgeklim en gedood 'n leeu in die middel van 'n den, in die dae van sneeu.
23:21 Toe het hy 'n Egiptenaar wat 'n spies in sy hand gehad, 'n man waardig om te aanskou. En tog het hy afgegaan om hom met net 'n personeellid. En hy gedwing om die spies uit die hand van die Egiptenaar, en hy het hom gedood met sy eie spies doodgesteek.
23:22 Benája, die seun van Jójada, bereik hierdie dinge.
23:23 En Hy was veral bekend onder die drie robuuste manne, wat was die mees edele onder die dertig. Tog werklik, hy nie gekom nie om die drie, totdat hy het vir hom sy geheime raadgewer.
23:24 Onder die dertig was: Asahel, die broer van Joab, Élhanan, die seun van sy vaderlike oom, uit Bethlehem,
23:25 Samma uit Harodiet, Elika van Harodiet,
23:26 Heles van Palti, Ira, die seun van Ikkes,, uit Tekóa,
23:27 Abiëser uit Anatot, ; Mebunnái van Husa,
23:28 Salmon, die Ahohiet, Máharai, die Netofatiet,
23:29 Aleppo, die seun van Baäna, ook vir hom 'n Netofatiet, Ittai, die seun van Ribai, uit Gíbea, van die seuns van Benjamin,
23:30 Ben ja, die Pireatoniet, Hiddai uit die spruit Gaäs,
23:31 Abi die Arbatiet, Asmáwet van Beromi,
23:32 Éljagba van Shaalbon; die seuns van Jasen, Jonathan,
23:33 Samma uit Orori, Ahíam, die seun van Sarar, die Harariet,
23:34 Elifélet, die seun van Ahasbái, die seun van Maacath, Elias;, die seun van Agitofel, die Giloniet,
23:35 Hésro van Carmel, Arbi van Páärai,
23:36 elke, die seun van Natan,, uit Soba, Bani uit Gad,
23:37 Selek van Ammon, Náharai, die Beërotiet, die wapendraer van Joab, die seun van Serúja,
23:38 Ira, die Jitriet, Gareb ook 'n Jitriet,
23:39 Uría, die Hetiet: geheel en al sewe en dertig
24:1 En die woede van die Here is weer teen Israel ontvlam, en hy verwek David onder hulle, sê: "Gaan, tel Israel en Juda. "
24:2 En die koning sê vir Joab:, die leier van sy weermag, "Reis deur al die stamme van Israel, van Dan tot Berséba, en aantal mense, sodat ek kan hulle getal weet. "
24:3 En Joab sê vir die koning: "Mag die Here jou God verhoog jou mense, wat reeds groot in aantal, en mag Hy hulle weer verhoog, een honderdvoudig, in die oë van my heer die koning. Maar wat het my heer die koning van plan om hom by hierdie soort van ding?"
24:4 Maar die woorde van die koning geheers het oor die woorde van Joab en die leiers van die weermag. En so Joab en die leiers van die militêre het van die aangesig van die koning, sodat hulle kan tel die mense van Israel.
24:5 En toe hulle oorkant die Jordaan deurgetrek, hulle het geseil na Aroër, aan die regterkant van die stad, wat is in die Vallei van Gad.
24:6 Hulle het toe op deur Jaéser, in Gílead, en om die laer grond van Hodsi. En hulle het geseil na die boswêreld van Dan. En gaan rondom langs Sidon,
24:7 hulle het naby die mure van Tirus, en naby die hele land van die Hewiete en Kanaäniete. En hulle het in die Suidland van Juda, na Berséba.
24:8 En die hele land het geïnspekteer, ná nege maande en twintig dae, hulle was teenwoordig in Jerusalem.
24:9 Toe het Joab, die nommer van die beskrywing van die volk aan die koning. En daar is gevind van Israel was agt honderd duisend weerbare manne, wat dalk die swaard te trek; en van Juda, vyfhonderdduisend soldate.
24:10 Toe die hart van Dawid het hom swaar getref, nadat die volk is getel. En Dawid sê vir die Here: "Ek het swaar gesondig deur wat ek gedoen het. Maar Ek bid dat jy, O Here, mag wegneem die ongeregtigheid van u kneg. Want ek het baie dwaas opgetree. "
24:11 En Dawid het hom klaargemaak in die oggend, en die woord van die Here het tot Gad, die profeet en siener van Dawid, sê:
24:12 "Gaan, en sê vir Dawid: So spreek die Here: Ek bied aan u 'n keuse van drie dinge. Kies een van hierdie, wat ook al jy wil, sodat ek dit kan doen vir jou. ""
24:13 En toe Gad by Dawid gegaan, Hy het aangekondig dat dit hom, sê: "Óf sewe jare van hongersnood sal na jou toe kom in jou land; of jy sal vir drie maande vanaf jou teenstanders vlug, en hulle sal jou vervolg; of daar 'n pes in jou land vir drie dae sal wees. nou dan, doelbewuste, en sien watter antwoord ek kan reageer op Hom wat My gestuur het. "
24:14 Daarop sê Dawid vir Gad: "Ek is in groot angs. Maar dit is beter dat ek in die hande van die Here te val (want sy barmhartighede is baie) as in die hande van die mense. "
24:15 En die HERE het 'n pes onder Israel beskik, van die oggend tot die vasgestelde tyd. En daar gesterf het van die mense, van Dan tot Berséba, sewentig duisend man.
24:16 En toe die Engel van die Here sy hand oor Jerusalem het uitgebrei, sodat hy dit kan vernietig, die Here het hom ontferm oor die ellende. En Hy sê vir die engel onder die volk doodslaan: "Dit is genoeg. Terughou jou hand nou. "En die Engel van die Here was by die dorsvloer van Arauna, die Jebusiet.
24:17 En toe hy gesien het die Engel kap die mense, Verder het Dawid aan die Here: "Ek is die een wat gesondig. Ek het iniquitously opgetree. Hierdie mense wat die skape, wat het hulle gedoen? Ek smeek U dat jou hand kan hulle teen my gekeer en teen die huis van my vader. "
24:18 Daarna het Gad by Dawid op daardie dag, en hy het gesê, "Klim en bou daar 'n altaar vir die Here op die dorsvloer van Arauna, die Jebusiet."
24:19 En Dawid het opgevaar in ooreenstemming met die woord van Gad, wat die Here beveel het om hom.
24:20 En uitkyk, Arauna het sy aandag na die koning en sy dienaars, verby die rigting van hom.
24:21 En gaan uit, Hy geliefd die koning, lê geneig met sy aangesig na die aarde, en hy het gesê, "Wat is die rede dat my heer het die koning na sy dienaar?"En Dawid sê vir hom:, "So as om te koop die dorsvloer van jou, en om 'n altaar vir die Here bou, en om die plaag wat woed onder die volk stil. "
24:22 Maar Arauna sê vir Dawid:: "Mag my heer die koning aanbod en aanvaar alles wat Hom welgevallig. Jy het beeste vir 'n holocaust, en die wa en die trekgoed van die beeste om te gebruik vir hout. "
24:23 Al hierdie dinge Arauna het, as 'n koning om 'n koning. Maar Arauna sê vir die koning, "Mag die Here jou God aanvaar jou gelofte."
24:24 En in reaksie, sê die koning vir hom: "Dit sal nie gebeur as jy wil. Plaas, Ek sal dit koop van jou teen 'n prys. Want ek sal nie aan te bied aan die Here, my God, brandoffers wat niks kos nie. "Daarom, Dawid het die dorsvloer en die beeste gekoop vir vyftig sikkels silwer.
24:25 En in daardie plek, Dawid het 'n altaar vir die Here. En hy brandoffers en dankoffers. En die Here was genadig die land, en die plaag is teruggehou uit Israel.