Wobblersindroom in honde | Troeteldiere Huishouding
As jou hond hink, wonder jy waarskynlik.
Daar is baie redes waarom honde limp, soos heupdysplasie en ander toestande wat algemene lameness en probleme veroorsaak om rond te beweeg. Een van hierdie toestande staan ​​bekend as Wobblersindroom, wat letterlik veroorsaak dat 'n hond se agterpote wobble terwyl hy loop.
Bekend klinies as servikale spondylomyelopathie (CSM) of servikale vertebrale onstabiliteit (CVI) - albei mondvol - Wobbler-sindroom is 'n pynlike en afwykende neurologiese siekte wat veroorsaak word deur die kompressie van die rugmurg. Dit kom gewoonlik voor as gevolg van 'n glyskyf of die misvorming van die werwels.
Wobblersindroom is die algemeenste in Doberman Pinchers en in sommige groter honde rasse, insluitende Groot-Danes en Ierse Woflhounds. Die mees algemene teken is 'n duidelike wankelrige gang, maar ander tekens sluit in:
Moeilik om op te staan
Gedeeltelike of volledige verlamming
As jou veearts vermoed dat jou hond dalk Wobbler-sindroom het, sal hy of sy 'n volledige fisiese en neurologiese eksamen uitvoer en 'n gedetailleerde geskiedenis van jou hond neem. Diagnostiese beeldvorming is 'n virtuele sekerheid, dus wees voorbereid vir jou poog om x-strale, myelogramme, CT-skanderings en / of MRI's te ondergaan. Serebrale spinale vloeistof analise kan ook aanbeveel word. Jou veearts mag jou skelm vriend na 'n spesialis verwys vir sommige van hierdie toetse of vir 'n tweede opinie.
Om ander voorwaardes uit te sluit en die algemene gesondheid van jou hond te evalueer, kan addisionele diagnostiese toetse uitgevoer word, insluitend:
Elektrolyt toetse om seker te maak jou hond ly nie aan 'n elektrolytwanbalans nie
'N Volledige bloedtelling om jou troeteldier te vertoon vir infeksie, inflammasie, of bloedarmoede en ander bloedselverwante toestande
Urine toetse om te monitor vir urienweginfeksie en ander siektes, en om die vermoë van die niere te evalueer om urine te konsentreer. Siftingstoetse om besmettelike siektes te voorkom.
Wat Wobblersindroom betref, is daar baie verskillende behandelingss scenario's wat uiteindelik afhang van die erns van die toestand. Sommige honde kan medies behandel word, terwyl ander chirurgies nodig mag hê.
As u medies behandel word, sal u veearts anti-inflammatoriese medikasie en pynmedikasie voorskryf. Jy sal ook aangemoedig word om jou boer vriend se aktiwiteit te beperk - terwyl oefening normaalweg goed is vir honde, moet jy seker maak jou hond het voldoende rus en oefen hom nie te veel uit nie. As jy jou hond loop, kan jou veearts ook 'n harnas aanbeveel in teenstelling met 'n tradisionele kraag om verdere nekpyn te voorkom. Jou veearts kan ook die gebruik van 'n kateter voorskryf sodat jou harige vriend kan rus en hoef nie buite te gaan om sy besigheid te doen nie.
Met chirurgie kom die beste kans op verbetering, alhoewel daar 'n mate van komplikasies bestaan. Na die operasie sal jou hond dit maklik moet oefen, en fisiese terapie is noodsaaklik om spieratrofie en ander komplikasies te vermy.
Oor die algemeen kan Wobblersindroom nie voorkom word nie, omdat dit geneties van aard is. Soms ontstaan ​​egter die toestand wanneer die hondjies te vinnig groei, sodat die hond se dieet dopgehou word om vinnige groei te voorkom, om jou te help vermy of verminder die erns van Wobblersindroom.