La Chalotais, simbool van die stryd teen ministeriële despotisme onder Lodewyk XV - Interessant
Tuis ›Studies› Die Chalotais, simbool van die stryd teen ministeriële despotisme onder Lodewyk XV
Portret van Louis René de Caradeuc de La Chalotais.
Titel: Portret van Louis René de Caradeuc de La Chalotais.
Afmetings: Hoogte 82.9 - Breedte 64.3
Kontak kopiereg: © Museum of Fine Arts of Rennes, Dist. RMN-Grand Palais / Jean-Manuel Salinguwebwerf
Prentverwysing: 13-587767 / INV1908-6-1
© Paleis van Versailles, Dist. RMN-Grand Palais / Beeldpaleis van Versailles
Die bedanking van die Parlement van Bretagne en die arrestasie van die prokureur-generaal La Chalotais (1765)
Na die rampspoedige Sewejarige Oorlog (1756-1763) was die finansiële situasie van die Koninkryk Frankryk katastrofies en het 'n groot fiskale herorganisasie vereis. Bretagne, baie geheg aan sy vryhede en bekend vir sy opstandige temperament, weier die nuwe belasting wat die hertog van Aiguillon, opperbevelhebber van die provinsie, in die naam van Versailles geëis het.
Die spanning kom tussen die landdroste van die parlement en die hertog van Aiguillon wat die bediening in die somer van 1764 tot die vastigheid dryf: 'Ek wil nie die wette maak nie en ook nie die regsgedinge oordeel nie, maar ek wil nie hê dat die parlement betrokke raak by die administrasie [...] en ek vra dat, wanneer hy die hoof van hierdie administrasie belaster, hy stilgemaak word met die nodige toon om gehoorsaam te word. Pogings tot bemiddeling misluk, en die hele parlement van Bretagne word na Versailles ontbied. Die eskalasie het voortgegaan met die bedanking van vyf-en-tagtig presidente en raadgewers van die parlement wat op 22 Mei 1765 van mening was dat hulle niks anders kon doen nie "as om die titels van die ampte waarvan hulle nie die funksies kon vervul nie, aan Sy Majesteit te oorhandig. sonder die grootste ongerief vir die koning en die onderdane, en sonder om 'n gevaarlike konflik tussen regsgesag en arbitrêre gesag te vestig ".
Die twaalf landdroste wat nie bedank het nie, word gedreig. 'N Ondersoek betrek die prokureur-generaal van die parlement, La Chalotais, toe vier en sestig jaar oud, wat deur sy skrywe verraai sou gewees het. In die nag van 10 op 11 November 1765 is vyf landdroste van die Parlement van Bretagne in hegtenis geneem, waaronder die prokureurs-generaal Louis René de Caradeuc de La Chalotais en sy seun Anne-Jacques-Raoul de Caradeuc. Vir sy verdedigers het La Chalotais die slagoffer geword van ministeriële willekeur en monargiese despotisme.
Van die 'perfekte landdros' tot die slagoffer van willekeur
Louis René de Caradeuc de La Chalotais, gebore in 1701, prokureur-generaal op nege-en-twintigjarige leeftyd, is verteenwoordig in die kantoor van prokureur-generaal wat hy sedert 1752 in die parlement van Rennes beklee. In die geskilderde portret, baie klassiek van styl, vertoon hy die versekering van die landdros deurtrek met die waardigheid van die amp wat hy uitoefen en die belangrikheid van sy staatsplig. Die parlement is, soos baie van sy eweknieë beïnvloed deur Montesquieu se politieke denke, vir hom 'n tussenganger tussen die volk en die koning, 'n beskermende skerm teen die moontlike misbruik van die monargie. Hy neem dus die verskyning aan van die 'perfekte landdros', volgens die uitdrukking van die tyd. Maar met die saak wat sy naam dra, het La Chalotais ook 'n simbool geword van weerstand teen ministeriële onderdrukking. Dit word geïllustreer deur die gravure wat, veel wyer versprei as 'n geverfde portret, nie tevrede is met die klassieke en uitruilbare aanbieding van 'n profiel met diskrete toespelings op die kultuur van die verligte magistraat (boeke) en in Bretagne (die vliegtuie). Dit bevat 'n legende wat al sy waarde maak en dit onderskei van ander gegraveerde profiele van La Chalotais: byvoorbeeld die gegraveer deur Baron na die tekening deur Cochin. Hier manifesteer die beeld duidelik 'n verbintenis tot die onskuld van La Chalotais, 'n deugsame landdros wat onwrikbaar in teëspoed is: "Sonder om hom te verander, het hulle hom vervolg; Afguns en ongeluk het sy glorie verhoog. Alles is van hom ontneem, sy deug het gebly. Mag blywende vrede sy oorwinning verseker. "
Deur hom in die openbaar by La Chalotais te skaar, is dit meer as die openbare mening. Soos die feite (memoires) van advokate wat duisende eksemplare tydens groot regsake gedebiteer word, neem dit deel aan die konstruksie van die simbool van die stryd van die landdrosverdediger van die Bretonse vryhede teen willekeur en laat dit die publiek toe om te identifiseer met 'n oorsaak van 'n man.
'N Ikoon van die opposisie teen monargiese despotisme
La Chalotais is in 1765 gevange gehou voordat hy na Saintes verban is en het die simbool geword van vryhede wat deur ministeriële despotisme verag is. Hy het dit te danke aan die kombinasie van die krag van die beeld en die toegewyde skryfwerk wat hom as 'n slagoffer voordoen.
Die eerste memoires wat hy in aanhouding geskryf het, het as volg geëindig: 'Maar as twee prokureurs-generaal in 'n gematigde monargie die mees ongeskonde reputasie het, een vir vyf-en-dertig jaar [homself], die ander een vir tien jaar van landdros [word sy seun, Caradeuc], [...] blootgestel aan sulke behandeling, en word dit aan die diskresie van hul vyande oorgedra, met slegs die bron van geregtigheid en die wette, en selfs nie. nie, omdat hulle nie aan die koning kan skryf of hulself kan regverdig nie, wat sou ons regters nie hoef te vrees nie? Op die Château de Saint-Malo op 15 Januarie 1766 gedoen, skaars in staat om 'n paar boeke te hê, nadat ek van die strafproses van my afgeneem is. Geskryf met 'n veerpen van 'n tandestokkie, en ink gemaak met skoorsteenroet, asyn en suiker, op suiker- en sjokoladepapiere. Die gegraveerde profiel eggo dit dus perfek, en die slag slaan. Voltaire skryf aan d'Alembert oor hierdie onderwerp: 'U kan u voorstel, my ware filosoof, dat my bloed gekook het toe ek hierdie memoires lees wat met 'n tandestokkie geskryf is, en hierdie tandestokkie gegraveer vir onsterflikheid. Wee wie die lees van hierdie skrywe nie koors gee nie! "
In 1774, tydens die verandering van die regering, herroep Lodewyk XVI die ballingskap La Chalotais en in Desember 1776 besluit hy met patentbriewe om die land Caradeuc as 'n markiesaat op te rig. Die Chalotais het dus in tien jaar 'n ware politieke simbool geword. Die verdedigers van Bretonse vryhede sal hom dwarsdeur die XIX pryse eeu.
Pierre-Yves BEAUREPAIRE, Die Frankryk van die Verligting. 1715-1789, Parys, Belin, coll. "Geskiedenis van Frankryk", 2011.
Luc DAIREAUX, Die vuur van rebellie? Die afdrukke van die Bretagne-saak (1764-1769), Parys, H. Kampioen, coll. "Die agtiende eeu", 2011, beskikbaar by hal.
Jean EGRET, Lodewyk XV en die parlementêre opposisie. 1715-1774, Parys, Armand Colin, 1970.
· Alain Jacques LEMAÎTRE, "La Chalotais, prokureur-generaal van die koning: 'n intellektuele biografie" in Alain Jacques LEMAÎTRE en Odile KAMMERER (red.), Regulerende mag: leerstellige dimensie, praktyke en bronne, 15de en 18de eeu, verrigtinge van die Mulhouse colloquium, 11 en 12 Oktober 2002, Rennes, Presses Universitaires de Rennes, 2005.
Pierre-Yves BEAUREPAIRE, "La Chalotais, simbool van die stryd teen ministeriële despotisme onder Lodewyk XV"
Copyright © salvadoryoscar.com | La Chalotais, simbool van die stryd teen ministeriële despotisme onder Lodewyk XV...