🥇 ▷ Automachef Review - "Die veeleisendste wedstryd in 2019. Dit is ook ... ✅
Automachef het nader gekom om my te breek as enige speletjie wat ek in my onlangse geheue onthou. Dit bied so ‘n ongelooflike vryheid en baie opsies dat ek gereeld grootgeword het om die beste te voel, die beste beplande pogings is miskien nooit goed genoeg nie. Automachef is ook ‘n baie snaakse, vreemde en vergewensgesinde spel wat u kan vra om soos ‘n robot te dink, maar kreatiewe oplossings vir die onwrikbare uitdaging aanmoedig.
Die doel op elke vlak is om die proses van voorbereiding en aflewering van ‘n verskeidenheid toenemend komplekse geregte met die beste doeltreffendheid volledig te outomatiseer. Om mee te begin, het u ‘n eenvoudige resep en moet u die toestroming van kliënte hanteer wat vanaf ‘n vooraf ingestelde spyskaart kan kom bestel.
U het masjiene wat rou bestanddele versprei, byvoorbeeld patties of hamburgers; programmeerbare robotarms wat outomaties enige komponente wat u vir hulle sê, kan optel en beweeg; barbecues vir die kook van patties of hotdogs; voedselverwerkers vir die kap van groente en kaas; en bandbande vir die vervoer van alles.
U het geweldige beheer oor dit alles; alles moet met die hand verbeter word, van die snelheid van individuele bandtransportors tot die verdeling van rou en gekookte bestanddele.
Net so moet bestellesers geprogrammeer word om spesifieke toestelle te laat weet wanneer om ‘n item uit te voer of vry te stel, afhangend van wanneer die bestelling voltooi sal word. Soos u kan voorstel, raak dinge in ‘n oogwink buitengewoon ingewikkeld.
Elke geïnstalleerde masjien verhoog die energieverbruik. Dit is ‘n probleem, aangesien alle vlakke hul voorafbepaalde doelwitte het, waarvan een nie ‘n sekere hoeveelheid krag moet oorskry nie. Om die maksimum doeltreffendheid te bereik, moet u ook die verliese verminder deur seker te maak dat die oormaat rolle en vleis nie deur enige bestanddeel gepaard gaan nie. Ruimte is nog ‘n groot probleem omdat elke vlak sy eie kombuisgrootte vir werk het.
Benewens die hoofveldtog, is daar ‘n kontrakmodus waarin u ‘n kombuiskonstruksiemaatskappy moet oprig wat spesifieke kombuise kan bestel, asook ‘n tipe sandboxmodus waarmee u met onbeperkte kontant en energie kan speel om enige skeppings van gekke wetenskaplikes te ontwerp, watter siel ook al begeer.
Ongeag die modus, voel u dat u regtig vier jaar aan die universiteit moet studeer om matig bekwaam te wees – maar dan word u geslaan, alles klik net en deur God se genade behaal u ‘n glorieryke prestasiebeoordeling van 62%.
Maar wag … dis ‘n paar broeke. Miskien moet u teruggaan en dit alles doen? My onmoontlik irriterende brein kla oor my. Ek gaan dus nie terug na die einde nie, maar na ‘n posisie wat net so goed lyk.
Op hierdie tye sal u waarskynlik die aangeslote masjien herhaaldelik herbegin om te probeer om visueel te ontsyfer wat aangaan en waar. U gebruik steeds ou kennis om vordering te bespoedig, en u kan selfs planne stoor vir latere gebruik. Dit bespaar baie tyd en energie, terwyl dit ‘n meer permanente beloning vir kreatiwiteit gee.
Dit is ongelooflik ‘n uiters vergewensgesindheid waarmee u soveel keer as wat u wil ‘n brandgevaar toets en maklik foute ongedaan maak of toesig hou. En tog voel ek gereeld heeltemal siek bereid om voortdurend nuwe uitdagings aan te pak. Dit is nie noodwendig ‘n probleem met sy tutoriale wat ‘n ordentlike werk doen om die basiese beginsels deur te gee nie, so ek dink ek is die enigste een wat sukkel met die vryheid wat u het oor alles wat u doen.
Voordat dreigemente en invalle in die mengsel begin gooi het, wat ek op die punt was om te huil. Om eerlik te wees, geen onlangse spel het my so gereeld soos Automachef in wanhoop gewerp nie – nie Sekiro, nie Celeste, nie eens Getuie nie. Ek sou feitlik die hele nag lê en voordat die son weer opgekom het, het dit deur drie vlakke gebreek.
Maar ek hou baie daarvan; sal beslis die voorgenome masochistiese gehoor verheug. Wat ek in haar verhaal gesien het, was dom en snaaks, en dit het gelyk asof dit al hoe verder gaan. Ek hou van die beslis nie-robot-metgesel en die absurde verhaal van wêreldoorheersing; Ek was mal oor die euforiese skop wat plaasgevind het nadat ek my masjien opgegradeer het tot die punt dat dit eintlik gewerk het, maak nie saak wat die gemors rolle was nie; en ek was keelvol daarvoor dat ek nie meer as 90% doeltreffendheid kon behaal nie.
Dit is irriterend en vernederend, en moet soos ‘n robot gedink word, terwyl kreatiwiteit aangemoedig word – die beste van twee wêrelde: mens en masjien.