Ongelukkig is dit nie 'n geïsoleerde gebeurtenis nie, van reg oor die wêreld stroom die berigte in van natuurrampe soos vloede, tornado's, siklone, tsunami's en aardbewings wat veel erger is as wat dit voorheen was.
Ek wonder of daar nog enigsins iemand is wat nie sal saamstem dat ons tans 'n ekologiese krisis in die gesig staar nie. 'n Verdere voorbeeld hiervan, lees ek in Rapport 'n berig oor die Weskus se grootste rykdom, sy ryk pelagiese visbronne, wat so te sê uitgeput is. Die vissers wat al vir generasies daar visvang vir 'n lewe, sê almal hulle kan nie meer 'n lewe maak uit visvang nie, "Daar is eenvoudig net nie meer vis nie," sê hulle.
Wie kan dus nog daaraan twyfel dat indien ons nie vinnig en radikaal nuut gaan begin dink en leef nie, die vooruitsigte vir toekomstige geslagte regtig nie goed lyk nie. En die oorsaak van meeste van hierdie dinge?
Natuurlik speel weerpatrone wat oor jare verander en evolusie se natuurlike proses, 'n rol. Maar hoofsaaklik is die mens self die ingenieurs van hul vinnige agteruitgang en ondergang.
Want kom ons erken nou maar aan mekaar, ons is 'n spesie wat verval het in gierigheid, oordaad en selfsugtigheid. Ons het ons selfwaarde begin meet aan wat ons ry, waar ons bly en wat ons kry. Ons verbruikers-mentaliteit het ons 'n dodelike virus gemaak vir ons eie woning.