3D-teaters - Fisika - 2020
Die werking van huidige 3D-teaters
Soos reeds genoem, het die gebruikte tegniek bemoeilik met die visualisering van kleure, dus was dit nodig om 'n beter tegnologie, maar duurder en ingewikkelder te ontwikkel, maar dit beïnvloed nie die oorspronklike kleure nie. Hierdie nuwe tegnologie is gebaseer op die polarisasie, nou die bril wat deur donker lense gemaak is en nie meer soos voorheen gekleur is nie.
Laat ons dus sien hoe die 3D-teaters van vandag werk.
Om die beelde te verkry, word twee kameras gebruik: een vir die opneem van beelde vir die regteroog en die ander vir die opneem van beelde vir die linkeroog. Dus is die beeld meer 'regte' of 'buite-skerm', hoe groter is die afstand tussen die beeld en die skerm.
Aangesien twee kameras gebruik word, sal die film 48 rame per sekonde hê, wat gelykstaande is aan twee keer die rame wat in konvensionele films gebruik word, waarvan 24 deur die regteroog en die ander 24 deur die linkeroog waargeneem word.
Die oorhoofse lig bereik die spiraalvormige skerm en die rame wissel af as 'n deel daarvan in een rigting draai, terwyl die ander deel in die teenoorgestelde rigting draai. Boonop is die skerm weerkaatsend (silwer), wat dit vir lig moontlik maak om die idee oor te dra dat dit nie 'n normale skerm is nie.
Die bril het polariteitsfilters, waardeur elke oog 'n raam kan ontvang, asof elke persoon dieselfde ding deur twee verskillende fokuspunte sien.
Dit is duidelik dat die afstand tussen die twee oë dieselfde ding vanuit verskillende hoeke sien. Dit is dus gebaseer op hierdie twee beelde wat deur elke oog gesien word, dat die brein optree asof hy ons "mislei" en 'n derde beeld vorm, wat die indruk van die toneel gee.