Ons gaan ons toekoms in met die volle vertroue en vaste wete dat daar geen grense is wat die mag van God beperk nie. Nie eers die grense van 'n graf of van die dood nie.
In die klompie jare kort voor Joahas se dood, en ook nog vir 'n paar jaar daarna, was die ryk van Israel baie verswak.
Blykbaar was die graf van Elisa nader aan hulle as wat die graf was waarin hulle die dooie wat hulle gedra het, wou gaan begrawe.
Die Here laat toe 'n wonderwerk gebeur. Die oomblik toe die dooie man aan die bene van Elisa raak, het hy lewendig geword. Die Bybel sê dat hy op sy voete gaan staan het.
Elia het nie gesterf nie ? hy is deur die Here met 'n wa van vuur en perde van vuur opgeneem in die hemel.
Die laaste woord wat gesê word oor die wat die Here opreg dien, is nie 'n woord van dood nie, maar 'n woord van lewe. En altwee kere sien ons Jesus Christus op die agtergrond.
U moet nou ook nie dink dat Elia die enigste gelowige is wat deur so 'n groot genadedaad getref is nie, want Elia is nie die enigste een wat langs die dood verbygegaan het nie. Nog so 'n persoon is Henog. Hebreërs 11: 5 sê van Henog die volgende: Deur die geloof is Henog weggeneem om die dood nie te sien nie; en hy is nie gevind nie, omdat God hom weggeneem het; want voor sy wegneming het hy getuienis ontvang dat hy God behaag het.
In Johannes 11 word die opwekking van Lasarus verhaal. In vers 25 sê Jesus vir vir Marta: Ek is die opstanding en die lewe. Wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe.
Daarmee openbaar die Here hierdie belangrike saak dat elkeen van ons in ware geloof en vertroue kan lewe. Die Here sal ons seën, al kan dinge sons in ons lewens baie skeef en moeilik word. As die Here sy gelowiges wil seën, is daar niks wat sy seën oor ons gaan beperk of afgrens nie ? nie eers die dood nie.
Later, in die Nuwe Testament, het die Here hierdie saak werklik en waar gemaak in die oorwinning van ons Here Jesus oor die dood.
Al hierdie dinge het nie sonder gevolge vir ons eie lewens en getuienis gebeur nie. Besef ons nog werklik die onbegrensde almag van God? Vra elkeen vir uself die vraag of daar van u af 'n getuienis vir die Here uitgaan wat spore van lewe nalaat ? soos wat die geval was met Elia en Elisa.
Ons moet werklik en opreg weet dat Hy vir ons ook die grense van die graf en die dood weggebreek het toe Hy daardie Sondagoggend uit die graf van Josef van Arimatea opgestaan het. Die feit is Hy het.
En om ons groei daar 'n nalatenskap van mense wat bitter min respek het vir die God wat die grense van die dood stukkend gebreek het.
As ons kyk na al die skade wat in die skepping aangerig word, en hoe ons aarde in baie opsigte meer agteruit gaan as vooruit gaan, moet ons daaroor besin of dit is hoe 'n erfenis lyk wat deur gelowiges wat die onbeperktheid van God se genade ken en bely, aan die geslagte wat hulle opvolg, nagelaat word?
Iewers is daar 'n fout. Die verlossing wat ons in Jesus Christus ons Here het, word nie meer deur almal van ons beleef en uitgeleef nie. Daarom is daar soveel afval en verval in die geloof.
Ons moet almal saam weer nuut kyk na gebeure soos hierdie een, waar 'n dooie man opgewek is toe hy net aan 'n profeet se bene geraak het.
U sal deur die Here geroep word om die dienste in die kerk te beklee en om op elke gebied ons toekomstige leiers in ons land te wees.
Maar Lot se geloof het nie meer die standaard gehad van sy oupa s'n nie. Nadat Lot van Sodom af weggevlug het, is hy deurt sy dogters dronk gemaak en het hy by elkeen van hulle 'n kind gehad.
Uit daardie twee kinders is die heidenvolke gebore vir wie die Israeliete moes vlug toe hulle hierdie man gaan begrawe het.
Ons moet almal weer nuut besef dat die Here almagtig is. Daar is niks wat sy raad of sy wil keer nie.
Die Here Jesus het ons, met die versoening wat Hy aan die kruisvolbring het, meer as oorwinnaars oor die dood en oor die sonde gemaak.
Kom ons bely die Here as die Enigste en as die Almagtige. En kom ons leef so getrou aan hierdie belydenis dat ons ook soos die profete voor ons, aan die wêreld verkondig dat ons God lewe gee aan almal wat in Hom glo.