Interne gestoei kan Fiat-troue kelder | Netwerk24
Deur Brett Hamilton 23 Januarie 2020 00:01
Spronge in die raadsaal: Michael Lohscheller, voorheen grootbaas van Opel, dien nou ook op die direksie van die nuwe PSA-groep.
Knap voor Kersfees het FiatChrysler (FCA) en die PSA-groep se langbespreekte troue nog ’n tree nader aan die kansel gegee toe dié twee Europese motorreuse ’n ooreenkoms gesluit het wat as padkaart sal dien vir die nuwe maatskappy waarin elk ’n 50%-aandeel sal hê.
Die doel van die samesmelting is om skaalvoordele te ontgin. Dit om teen die dalende aanvraag in die motormark staande te bly, maar ook om die ál groter ontwikkelings- en vervaardigingskostes asook strenger EU-wetgewing rondom uitlaatgasse die hoof te bied.
Die maatskappy sal die vierde grootste motorvervaardiger ter wêreld wees met ’n gekombineerde jaarlikse produksie van 8,7 miljoen voertuie. Dit sal ’n verwagte inkomste van $189 miljard, bedryfswins van $12,2 miljard en gekombineerde markwaarde van sowat $49 miljard bied, volgens ontleders.
Interessant genoeg sal die maatskappy tussen die twee hoofgroepe altesaam 14 groot handelsmerke omvat. Dit omdat Peugeot reeds Citroën en Opel onder sy vlerk het, en Fiat vir Alfa-Romeo, Maserati, Dodge, Jeep, Ram en Chrysler besit.
Vanuit ’n breë blik pas die nuwe produk-legkaart goed bymekaar met relatief min geografiese oorvleueling: Jeep en Dodge ding in die Amerikaanse sportnutsmark mee, terwyl Fiat en Alfa in Europa met die Duitsers skouer skuur. Peugeot en Citroën geniet albei sterk markposisies in die Franse mark.
Tog bied die portefeulje ruimte vir konsolidasie en die ontginning van besparings.
“[Ons] is ver agter die mededingers in terme van tegnologie en produkreekse,” sê Carlos Tavares, die hoof van PSA. “Om dit te pak, gaan heelwat beleggings verg. Tog dink ek die nuwe groep gaan oor die volgende paar jaar eerder op kostebesparings fokus as om produkreekse dramaties uit te brei.”
Werkverliese op die horison?
“Kostebesparings” is korporatiewe taal vir afleggings om die gekombineerde werkmag (wat noodwendig talle duplikasies sal hê) te verklein en doeltreffender te maak. Voorlopige somme dui daarop dat die maatskappy met ’n produksie-oorskot van sowat vyf miljoen voertuie te veel gaan sit.
Om aanlegte te sluit sal dus sin maak, maar die vakbonde en reguleerders in die VSA, maar Frankryk ook, sal dit nie toelaat nie. Die direksie sit met die uitdaging om reguleerders gelukkig te hou, maar ook om die uitgebreide produkportefeulje meer effektief te bestuur, en om kostes te besnoei sonder om aanlegte te sluit.
Daar is twee onmiddellike voordele aan die samesmelting: Die eerste is dat die PSA-groep sy duur planne om die Amerikaanse mark te betree, nou kan laat vaar. Met sy aanwins van Dodge, Ram, Jeep en Chrysler het hy reeds blootstelling aan die Noord-Amerikaanse mark.
’n Tweede voordeel is dat FCA nie van nuuts af ’n eie elektriese program van stapel hoef te stuur nie. Dit sou miljarde vereis het. Die maatskappy kan PSA se e-program, waarin hy gevorderd is en heelwat belê het, op die FCA-groep se produkte toepas.
Die maatskappy verwag om sowat $4 miljard met die nuwe samewerkings te bespaar, met 80% van dié teiken wat teen die vierde jaar bereik kan word.
Die besparings sal voortvloei uit gedeelde produkuitgawes (40%) en aankope (40%), ’n gesamentlike bemarkingstrategie en gedeelde IT-dienste (20%).
Sowat tweederdes van die maatskappy se produkte sal slegs twee voertuigplatforms deel. Danksy modulêre boutegnieke kan ’n kompakte voorwieldryf-platform en ’n groter agterwiel- of 4x4-platform benut word vir ’n verskeidenheid van gesinsvoertuie en sportnutse.
Maar daar is rooi ligte
Hierdie tipe konsolidasie kan toenemend in die uiters mededingende motorbedryf verwag word. Die voordele is te aanloklik om te ignoreer, maar as ’n motoraanhanger is daar die gevaar dat ikoniese handelsmerke onherstelbare skade kan opdoen of selfs geskrap word.
Dit sal vir die handelsmerke belangrik wees om hul identiteite te kan behou. Dit loop dieper as om slegs ’n ander baadjie oor dieselfde winkelpop te gooi.
Dis tekenend van ’n uitdagende bedryf dat dié samesmelting die grootste in die motorbedryf kan wees sedert die mislukte aanskaffing van Chrysler in 1998 deur Daimler-Benz. Dié poging het gewys hoe uitdagend so ’n globale samesmelting is, al lyk die voordele hoe aantreklik en logies op papier.
Navorsing wys dat kultuurverskille die hoofoorsaak is wanneer samesmeltings misluk. Dit kan hierdie jongste poging ook ontspoor. Die ooreenkoms is op papier ’n “samesmelting van gelykes”, maar tog sal die Peugeot-gesin ’n 6,2%-aandeel in die maatskappy besit, terwyl die Agnelli-gesin (wat tans 29,2% van FCA deur Exos besit) die grootste enkele aandeelhouer sal word.
Tavares sal vir vyf jaar hoof van die maatskappy word, maar John Elkann (van die Agnelli-gesin) sal voorsitter van die direksie wees, en sal sy pos by FCA behou. Die direksie sal uit 11 lede bestaan, waarvan vyf deur PSA genomineer word en vyf deur FCA.
Volgens Reuters wil PSA ’n numeriese voordeel op die direksie hê en gaan hy sy aandeelhouerskap met ’n verwagte 2,5% opstoot deur onder meer die Chinese vervaardiger Dongfeng se aandeel oor te neem.
Die sukses van so ’n samesmelting lê nie by Amerikaanse wetgewing, kostebesnoeiings of nuut ontwikkelde produkte nie, maar in die maatskappy se vermoë om moontlike leierskapsuitdagings te vermy.
Daar is reeds tekens van ’n armdrukkery. Kom ons hoop dat die handelsmerke nie in dié raadsaalgevegte aan die kortste ent gaan trek nie.
Brett Hamilton is ’n direkteur by First River Capital, wat spesialiseer in samesmeltings en aanskaffings, asook ’n besoekende lektor in korporatiewe finansies by die Universiteit Stellenbosch se bestuurskool.
Spoedhobbels vir krag kry hom in Swede