Covid-19: Ingewikkelde gevolge vir kommoditeitsmarkte | Netwerk24
Covid-19: Ingewikkelde gevolge vir kommoditeitsmarkte
Deur David McKay 19 Junie 2020 05:01
Lokalisering in Suid-Afrika se mynbousektor is 'n omstrede onderwerp. Die regering vra al hoe meer daarvóór, en verkryging van plaaslike firmas word 'n kenmerk van wetgewing, veral in Mynbouhandves III.
Mangaan Foto: Argief
Soos die Mynbouhandves tans vereis, moet 70% van alle verkrygings deur SA firmas binne drie jaar plaaslik wees om aan die regulasies van die mynlisensies te voldoen. Die regering gaan selfs sover as om die bemagtigingsvlak wat van verskaffers vereis word, voor te skryf. Die mynbousektor sê hy besef ten volle die voordele van lokalisering, maar dat die teikens te moeilik is.
Dit is waar die aangeleentheid nou staan, terwyl die regering en die Mineraleraad wag op die beslissing van 'n hooggeregshofproses wat hoofsaaklik daarop gerig is om te besluit of bemagtigingspogings uit die verlede erken moet word. Maar kan wêreldwye ekonomiese tendense dalk toenemend in die regering se guns wees? In 'n wêreldekonomie ná die Covid-19-pandemie is dit volgens die konsultantonderneming PwC moontlik.
Soos die Mynbouhandves tans vereis, moet 70% van alle verkrygings deur SA firmas binne drie jaar plaaslik wees om aan die regulasies van die mynlisensies te voldoen.
In Mine 2020, 'n jaarlikse publikasie wat tendense in die mynbousektor bepaal deur die aktiwiteite van die wêreld se top-40-maatskappye te monitor, het PwC gesê die sektor sal dalk gevestigde aannames oor die onaantasbare wysheid van skrapse en wêreldwye voorsieningskettings moet heroorweeg. "Mynmaatskappye sal dit miskien moet oorweeg om die risiko's van kritieke voorsieningskettings te verminder en meer in plaaslike gemeenskappe te belê.
'n Verandering na lokalisering in voorsieningskettings en transaksies, sowel as verskillende vorme van gemeenskapsbetrokkenheid, kan blywende gevolge van die pandemie wees," lui die verklaring. PwC se waarneming hou deels verband met hoe Covid-19 'n reeds bestaande swaai na bilateralisme kan versnel, soos in die handelspolitiek te bespeur is.
Die heropwagting van handelstariewe is die direkte gevolg van groter politieke spanning tussen China en Amerika die afgelope twee jaar. Bilateralisme skyn ook deur in die Amerikaanse regering se onttrekking aan die Wêreldgesondheidsorganisasie, asook in optredes soos lande wat inligting binne nasionale grense hervestig. In ander gevalle word vervaardigers genoodsaak om dit te oorweeg om vervaardigingsgeriewe van lande met tariewe na streeksbasisse, dit wil sê plaaslik, te verskuif.
Verbrokkeling van internasionale waardekettings
Volgens die Wêreldbank in die April-uitgawe van die halfjaarlikse World Commodities Report, word die verbrokkeling van internasionale waardekettings (IWK's) vererger deur bekommernisse oor nasionale veiligheid rakende die betroubaarheid van die verskaffing van kritieke toerusting, soos persoonlike beskermingstoerusting, wat plaaslike produksie sal bevoordeel.
"Vir kommoditeitsmarkte kan so 'n ontwikkeling moontlik die vraag na vervoer verlaag as dit die gemiddelde invoerafstand verminder," sê die skrywers van die verslag. "As die res onveranderd bly, sal dit lei tot 'n permanente laer vraag na olie, aangesien IWK's meer vervoerintensief is as ander soorte handel," sê die bank. "Dit kan ook lei tot verskuiwings in die bron van kommoditeitsvraag as vervaardigingsmiddelpunte verskuif."
In 'n interessante vertolking van die moontlike impak van tariefveranderings, het die Franse ekonoom, Thomas Piketty, gesê dat hoewel tariewe oor die algemeen gevrees word, (want waar stop hulle?) is dit dalk die enigste manier hoe die wêreldekonomie vir die algemene gevaar van kweekhuisgasvrystellings kan betaal.
Andries Rossouw, PwC se hulpbronnespanleier
In elk geval kan selfs 'n mate van deglobalisering omstandighede vir die mynbousektor verander, wat staatmaak op internasionale handelsvloei om produkte te verkoop, en om goedere en dienste te verkry. "Daar is 'n sigbare impak op myne waar daar 'n benadering van 'net betyds' in die verkryging van voorraad is," sê Andries Rossouw, PwC se hulpbronnespanleier.
"Die bedryf is gewoond daaraan om goedkoop goedere by China te koop en om nie noodvoorraad te koop nie," het hy in 'n onderhoud met finweek gesê. Hy dink mynbouondernemings sal hul voorraadrisiko's moet diversifiseer. Met die onlangse Covid-19-verwante inperkings het hulle reeds 'n voorsmakie gehad van wat moontlik kan kom, veral as die handelsvloei in die toekoms deur tariewe, internasionale spanning en onverwagte virusopflikkerings onderbreek word. "Dit speel 'n soortgelyke rol in SA.
SA het 'n geografiese voordeel en die potensiaal om toerusting hier te vervaardig omdat ons 'n volwasse mynbousektor het," sê hy. "Die top-40 sal moontlik 'n alternatiewe benadering vir minstens hul belangrikste verskaffingskettings moet oorweeg; verbeterde voorraadbestuur tesame met wêreldwye gediversifiseerde of plaaslik verkrygbare en finansieel lewensvatbare hulpbronne," sê PwC in sy Mine 2020-verslag.
"Dit sal nie net die risiko van 'n soortgelyke ontwrigtende gebeurtenis vir mynboumaatskappye uitskakel nie, maar ook help om veerkragtigheid in die plaaslike gemeenskappe te ontwikkel en op te bou," lui die verklaring.
Henk Langenhoven, Hoofekonoom van die Mineraleraad
Henk Langenhoven, hoofekonoom van die Mineraleraad, sê dit sal vir regerings verstandig wees om nie impulsiewe besluite oor tariewe en lokalisering te neem nie sonder om die huidige dinamika soos vraag- en kostestrukture in ag te neem nie, veral in die huidige tydperk waar kommoditeite maar chaoties is. Daar is natuurlik heelwat raaiwerk by betrokke, al is dit net omdat die ekonomiese tekens teenstrydig is.
Kostas Bintas, hoof van koper vir Trafigura, 'n kommoditeitshandelaar, het aan Bloomberg News gesê dat koper relatief ongeskonde ná Covid-19 is, terwyl 'n verslag van Morgan Stanley vandeesmaand 'n V-vormige herstel vir wêreldmarkte voorspel, en sê dat Covid-19 'n krisis sonder endogene faktore (geen vooraf bestaande ekonomiese krisis nie) is en dat regeringsgeleide aansporingspogings omvattend en effektief was. Net soveel, of selfs meer ontleders, insluitende die Wêreldbank dink die teenoorgestelde is waar. Die bank meen Covid-19 kan selfs verbruikers se aptyt verander.
Meer werk van die huis af sal vervoerverbruik en die vraag na olie verminder, so ook 'n moontlike afname in internasionale sakereise. 'n Vermindering van langafstandroetes sal ongetwyfeld die opskudding in die reisbedryf laat voortduur, maar dit kan ook die dryfkrag wees om uitlaatgasvrystelling verder te verminder. Dit sal lei tot groter druk om brandstofstandaarde in werking te stel en die oorskakeling na elektriese voertuie te versnel, wat vir die platinumgroepmetale sowel as litium en talle ander minerale voordelig sal wees.
Uiteindelik kan die verhoging in vervoerkoste en die terugtrekking van voorsieningskettings tot die vervanging van ingevoerde kommoditeite deur binnelandse kommoditeite lei, het die Wêreldbank in sy kommoditeitsverslag gesê. Hy het gesê die hoër koste van ingevoerde kommoditeite weens hoër vervoerkoste kan ook die gebruik van plaaslike hulpbronne aanmoedig.
"As presiese vervangings plaaslik duur of onbeskikbaar is, kan plaasvervangers gebruik word, soos die gebruik van plaaslik vervaardigde glas in die verpakking van drankies in plaas van ingevoerde aluminium," het die bank gesê. "Dit sal kommoditeitsinvoerders bevoordeel ten koste van kommoditeitsuitvoerders," het hy gesê. Die Covid-19-pandemie bring dus 'n kompleksiteit van positiewe en negatiewe ekonomiese gevolge vir die kommoditeitsmarkte.
Hoewel lokalisering die vervaardigingsbedryf in SA sal bevoordeel, sal soortgelyke tendense elders in die wêreld die vraag na uitvoer verlaag en 'n groot terugslag vir die mynbousektor en die SA fiskus in die algemeen wees.
Mangaan prys swaai 'nie korona-verwant' nie
Covid-19 het die skuld gekry vir die wisseling in die prys van mangaan - mangaan is belangrik in die vervaardiging van staal omdat dit vir staal se verhardingseienskappe verantwoordelik is. Maar dít is dalk verkeerd, sê ontleders by Morgan Stanley in 'n onlangse verslag.
"Die druk op mangaanpryse is verkeerdelik geblameer op SA se inperking," sê Christopher Nicholson, Jared Hoover en Brian Morgan, ontleders by die bank.
"In werklikheid is vandag se hoë pryse 'n funksie van verlede jaar se lae pryse, wat die weg baan vir pryse om weer te daal," het hulle gesê. Dit was hierdie wip in die siklus wat gelei het tot die ondergang van Kalagadi Manganese, die maatskappy wat deur die bekroonde entrepreneur Daphne Mashile-Nkosi besit word.
Die Nywerheidsontwikkelingskorporasie is ook 'n vername aandeelhouer in Kalagadi Manganese. Die twee entiteite is tans betrokke in 'n hofstryd oor die vraag of die maatskappy se bestuur herstruktureer moet word voordat die onderneming in likwidasie geplaas word.
Covid-19 lyk dalk soos die doodslag vir Kalagadi Manganese, maar soos hy nou is, moet 'n toekomstige maatskappy volgens die vereistes van die mark gevorm word.
Ontleders van Morgan Stanley bevestig ook: mangaan is inherent wisselvallig. "Die probleem met grootmaatkommoditeitsmarkte is dat wanbalanse tussen vraag en aanbod nie deur voorraadskommeling reggestel kan word nie," sê die bank.
"Voorrade is eenvoudig te groot en stoorruimte te beperk. As daar 'n ooraanbod is, moet die mynproduksie aangepas word." South32, een van SA se grootste mangaanprodusente, kla dikwels oor opportunistiese produksie van die mineraal, veral ertsuitvoer.
Volgens Morgan Stanley was kontantpryse van mangaan (die verslag is op 4 Junie geskryf) gelyk aan 40% van South32 se verdienste voor rente, belasting, depresiasie en amortisasie (ebitda) en 22% van African Rainbow Minerals se ebitda vir sy finansiële jaar vir volgende jaar, dus is dit die moeite werd om sy skommeling te volg.
Dit is albei mynboumaatskappye met verskeie kommoditeite - 'n mens kan maar net wonder wat die impak van die prys op 'n gespesialiseerde maatskappy soos die beleërde Kalagadi Manganese is.