Daar rus dus ’n duidelike plig op ons om te deel. Ons kry hierdie opdrag ook waar die Here sy dissipels uitstuur. Die gelowiges wat hulle ontvang, moet hulle versorg:
Maar Hy gee ook aan my ’n roeping as sy kneg in hierdie saak. Die diens van die diakens is hiervan ’n mooi voorbeeld.
Ons is nie so nie. Ons is Koningskinders wat, terwyl ons bid, die wil van ons hemelse Vader ook uitvoer in ons daaglikse verantwoordelikhede.
Dit gaan nie oor die oorvloed van sy versorging nie, maar oor die deeglikheid en presiesheid van God se genade.
Onthou u dat die Here na die sondeval vir Adam gesê het dat hy in die sweet van sy gesig sy brood sal eet. Toe het die Here die reël vasgelê, naamlik dat die mens se voeding en sy dagtaak hand aan hand sal gaan.
Hy seën ons verwagtinge en ons gebede deur altyd getrou vir ons te sorg. Daarom moet ons ook ons kos en klere altyd biddend en met dank van die Here ontvang.
Die Here se liefde vir ons is so groot dat Hy sy Seun laat sterf het, sodat sy seën oor ons vir ewig gewaarborg en gevestig kan bly.
Daarom het Hy gesê dat die jakkalse gate het, en die voëls neste, maar dat die Seun van die mens geen plek het waar Hy sy kop kan neerlê nie.
Laat ons kinderlik ons oë vestig op die verwagting dat ons hemelse Vader se versorging so wyd strek dat Hy op sy tyd ons met liggaam en siel in sy ewige koninkryk gaan opneem.
Kom ons kyk in die geloof by die horison van hierdie tyd verby en sien die nuwe hemel en die nuwe aarde kom, en op die nuwe aarde die Nuwe Jerusalem waar ons liggaamlik nooit weer iets sal kortkom nie.