Gedragsgenetika, basiese beginsels - Kommentaar - 2020
Gedragsgenetika, basiese beginsels
Gedragsgenetika of Psigogenetika is die studie van die invloed van die genetiese samestelling van 'n organisme in verhouding tot sy gedrag en die interaksie van erfenis en die omgewing in die mate waarin dit gedrag beïnvloed.
1 Die erfenis en die omgewing
2 Wat bestudeer gedragsgenetika
3 Wat is 'n geen?
4 Wat is 'n chromosoom?
5 Die algemene oorsprong van die spesie
6 Die interaksie tussen gene, die omgewing en die omgewing
Die erfenis en die omgewing
Al die studies wat tot op hede oor gedragsgenetika gedoen is, het getoon dat byna alle persoonlikheidseienskappe het biologiese en omgewingsbasis.
Omgewingsinvloede kan in twee klasse verdeel word, die gedeelde omgewing en die nie-gedeelde (of enkele) omgewing. die gedeelde omgewing Dit is die omgewing wat gedeel word deur broers wat in dieselfde gesin grootgeword het. Dit sluit veranderlikes in soos sosio-ekonomiese status en oueronderwys. die nie-gedeelde omgewing Dit is die eksklusiewe omgewing van die individu. Dit sluit veranderlikes in soos groep vriende, kollegas, ens.
Dit is belangrik om in gedagte te hou dat daar geen enkele geen bestaan ​​vir persoonlikheid, intelligensie, gedrag of selfs hoogte nie. Inteendeel, sulke eienskappe is kompleks en poligeen, dit wil sê dat dit deur veelvuldige gene beïnvloed word.
Die erkenning van die belangrikheid van genetiese faktore in gedrag, en spesifiek in sekere psigopatologieë en neuronale siektes wat gedrag beïnvloed, is een van die belangrikste feite wat die afgelope dekades erken is.
Wat bestudeer gedragsgenetika?
die gedragsgenetika bestudeer die genetiese en omgewingsinvloede wat aanleiding gee tot verskille in gedrag; Kortom, kennis van die genetiese basis (en omgewingsinvloede) van normale gedrag en psigopatologiesowel as die sielkundige afwykings wat verband hou met genetiese veranderinge, hetsy dit geen of chromosomaal is.
Siektes wat 'n genetiese basis het, het 'n groot invloed op die gesondheid, want hoewel die frekwensie van sommige hiervan baie laag is, is die totale voorkoms van genetiese veranderinge in die gesondheid belangrik, veral in Westerse samelewings, waar die dood Omgewingsredes (wanvoeding, infeksies, ens.) Is dit baie verminder. Die deelname aan erfenis aan siektes en sterftes, veral kinders, het die afgelope honderd jaar aansienlik toegeneem.
Wat is 'n geen?
Die gene is fragmente van die DNA-molekule wat die instruksies bevat om proteïene te bou Noodsaaklik vir die lewe. Gene verteenwoordig slegs 3% DNA. Die DNA van alle lewende dinge het dieselfde struktuur, wat byvoorbeeld die uitruil van gene tussen verskillende spesies moontlik maak.
Die mens het 22 pare identiese chromosome waarby ons die geslagschromosome, XX, by vroue en XY by mans moet voeg.
Voordat die sel alles verdeel die chromosome dupliseer in die kern, sodat elk van die twee resulterende selle 'n identiese stel chromosome besit. Op hierdie manier word die totale genetiese inligting van die oorspronklike sel aan elke dogtersel oorgedra.
Nadat die DNA gedupliseer is, Elke chromosoom bestaan ​​uit twee identiese DNA-stringe, hoewel die chromatiede in die begin steeds in die middel verenig bly. Daarna los die kernmembraan op en word die chromosome in hul vlak gerangskik.
In elk van die selpale vorm 'n nuwe kernmembraan rondom die chromosome. Dus word twee nuwe kerne met dieselfde aantal chromosome gevorm. Daarna word die chromosome weer verleng.
Dit is wanneer die res van die sel ook verdeel word. Die resultaat is twee nuwe selle, elk met identiese genetiese materiaal..
Wat is 'n chromosoom?
Chromosome is die basiese komponente van die lewe en dit is in waar die hele genoom van 'n organisme gestoor word in die vorm van DNA (deoksiribonukleïensuur). 'N Chromosoom is 'n unieke DNA-bundel wat super opspoel en draai om digte stukke soos drade te vorm. Die term chromosoom is afgelei van die Griekse woorde "chroma" of kleur en "soma" of liggaam en word so genoem omdat chromosome die vermoë het om met kleurstowwe te kleur.
Die uitgebreide DNA van 'n sel is byna twee meter, terwyl die selkern wat dit bevat 'n deursnee van honderdste van 'n millimeter het. Om die DNA in die kern in te gaan, is soos om twee kilometer draad van die dikte van 'n hare in 'n haselneut te plaas. Chromosome bespaar ruimte in die selkern. Hulle bestaan ​​uit proteïneskyfies waarop DNA gerol word asof dit krulbane is, 'n kompakte voustelsel wat baie ruimte bespaar.
Veranderings in die proses van duplisering van genetiese inligting
Ongelukkig word beraam dat 1% van pasgeborenes genetiese veranderinge uitdruk. Nog 1% toon 'n ernstige genetiese verandering enkele jare na die geboorte. Die wêreldwye skatting is dat 10% van die opnames in pediatriese hospitale weens genetiese oorsake is.
Baie van hierdie genetiese veranderings het 'n baie duidelike uitwerking op die gedrag en / of intellektuele vermoëns van die geaffekteerde mense., en die deelname van die genetiese substraat aan baie van die psigopatologieë word elke dag duideliker.
Die algemene oorsprong van die spesie
Daar is baie data wat daarop dui dat die ontwikkeling vanaf die embrio na die volwasse organisme volg dieselfde basiese beginsels in die diereryk. As u die embrio's van 'n mens, 'n konyn, 'n voël of 'n vis vergelyk, kan u amper nie voorspel of die boonste ledemate 'n arm, 'n been, 'n vleuel of 'n vin sal word nie.
'N Mens en 'n muis onderskei hulself skaars in die vroeë stadiums van hul ontwikkeling. Die verskille ontstaan ​​eers later, omdat die liggaamsdele wat vroeër ontwikkel die naaste aan die stam is. Die gene wat vir hierdie ontwikkeling verantwoordelik is, is feitlik identies in alle diere. Slegs wanneer die gene wat die daaropvolgende ontwikkelingswet bepaal, bekend sal wees of die knop 'n arm of 'n vin sal word.
Die interaksie tussen gene, die omgewing en die omgewing
Die genetiese inligting wat in die gene geberg word, bepaal slegs die aanvanklike toestande vir die ontwikkeling van die organisme.
Die finale voorkoms van 'n lewende wese is die resultaat van die interaksie tussen sy gene en selle deur die seine en verbindings wat as boodskappers optree. Omgewingsfaktore soos voeding, duur van die dag en temperatuur is ook betrokke by die finale resultaat.
Dit gebeur ook met sommige geestesiektes soos skisofreniedie bipolêre versteuring of die ernstige depressie, wat 'n aanleg of genetiese vatbaarheid het. Maar hierdie faktor is nie genoeg om die ontwikkeling van hierdie patologieë te verklaar nie, want die siekte om dit te ontwikkel, moet in wisselwerking wees met sekere omgewings-snellers.
Samevattend, hoewel dit waar is dat daar mense met 'n hoër genetiese risiko is om 'n psigiatriese siekte te ontwikkel, is dit ook waar dat hulle kompenserende omgewingsmeganismes het wat dit kan vermy.