Afrikaans - Ester Die Meisie Wat Na 'n Paleis Verhuis Het - Esther The Girl Who Moved to a Palace Part 3 by Rosemarie Ann Haas
Die Meisie Wat Na 'n Paleis Verhuis Het (Deel 3)
deur Rosemarie Ann Haas
Hoe moeilik is dit om God te gehoorsaam? Dink jy jy sal Hom kan gehoorsaam as dit jou dalk LEWE gaan kos?
"Waarom sou ENIGEEN so iets wou doen?" het Ester hardop uitgeroep toe Mórdegai haar vertel wat Bigtan en Teres beplan het om aan die Koning te doen. Mórdegai het gesug terwyl hy kyk hoe Ester heen en weer stap.
"Jy moet DADELIK die Koning waarsku," het hy by haar aangedring.
Ester het geknik. "Dankie Mórdegai. Ek sal hom dadelik sê."
Toe Mórdegai weg is, het Ester gou deur die buitenste tuine geloop in die rigting van die paleis se howe. Toe sy die Koning se troonkamer bereik, het Ester haar kroon reggeskuif en haar rok platgestryk. Dit was BELANGRIKE sake! Sy het vinnig, maar stil ingestap en haar weg gebaan tot by Koning Ahasvéros se troon. Ester het gekniel en die Koning het haar hand geneem.
"Wat is dit, my Koningin?" het hy gevra.
Ester het opgestaan en gesê, "Teres en Bigtan sweer saam om u dood te maak, my heer."
Die Koning het gefrons. "Hoe weet jy dit, Ester?"
"Mórdegai, my neef, het hulle hoor praat by die poort. Hulle beplan om U môreaand dood te maak."
Die Koning het vorentoe geleun en gevra, "Is jy SEKER daarvan?"
"Ja, u majesteit," het Ester plegtig geantwoord.
Koning Ahasvéros het toe 'n aantal wagte geroep en vir hulle gesê wat Ester vir hom vertel het. Die wagte was onmiddelik uitgestuur om die twee mans te gaan soek. "Baie dankie, Ester. Jy het my lewe GERED," het koning Ahasvéros gesê en met 'n glimlag na Ester gekyk.
Sy het teruggeglimlag en gesê, "Dit is my plesier, maar dit is eintlik Mórdegai wat dit gedoen het, my heer."
"Bedank hom namens my en dankie dat jy sonder om tyd te verspil na my gekom het."
"Dit is my plesier, u majesteit." Ester het gebuig en vinnig weggegaan. Toe die Koning haar laat gaan het, het sy dadelik uitgegaan om Mórdegai te laat haal.
In die tussentyd, het Mórdegai buite die paleispoorte gesit en gekyk hoe die mense rondhardloop en verskillende take uitvoer. Net toe is 'n harde ramshoring geblaas.
Mórdegai het met die pad afgekyk en gesien hoe verskeie mans 'n ander man op 'n hoë stoel dra. Dit was Haman, 'n hofamptenaar. Mórdegai het gefrons. Haman dwing altyd die mense om voor hom te kniel, maar Mórdegai het NOOIT nie. Toe Haman by hom verbygaan, het Mórdegai stil gesit en na die grond gekyk. Hy het gou weer opgekyk toe hy die ander man hoor verbygaan. Hy het gesug.
Skielik het iemand hom van agter af op die skouer getik. Dit was 'n jong meisie. "Is jy Mórdegai?" het sy gevra.
"Ja, ek is," het hy geantwoord.
"Koningin Ester wil jou graag sien," het die meisie verduidelik. "Ek sal jou na haar toe neem." Mórdegai het opgestaan en die meisie na die paleis gevolg.
Toe hulle by die Koningin se kamers aankom, het die meisie Mórdegai alleen in die kamer gelaat. Gou het Ester om die hoek gekom en hom met 'n glimlag en 'n drukkie gegroet. "Mórdegai! DANKIE dat jy gekom het!"
"My plesier, my niggie. Wat is dit wat jy nodig het?" het hy gevra terwyl hy vir haar teruggeglimlag het.
"Niks vir my nie. Die Koning wil jou net graag bedank omdat jy hom laat weet het van Bigtan en Teres se sameswering om hom dood te maak."
"Sê asseblief vir hom dit was vir my 'n eer," het Mórdegai saggies gesê, "Maar ek moet nou gaan."
"Ja, natuurlik. Totsiens, neef," het Ester gesê en vir hom gewaai toe hy wegstap.
Haman was WOEDEND! Dinge het so glad verloop. Die Koning was net begaan oor sy eie partytjies en feesmaaltye en het alles aan Haman oorgelaat om oor te heers — dit was presies wat hy wou hê. Maar daar was egter mense wat nie van hom gehou het nie. Mórdegai het NOOIT gekniel nie en dit het hom erg geïrriteer en hom kwaad gemaak.
"Dan sal ek van hom ONTSLAE raak," het Haman gedink met 'n bose grinnik op sy gesig. "Nog beter, hy is 'n JOOD en daarom sal ek van AL DIE JODE ontslae raak!" Hy het gegrynslag oor die gedagte, terwyl hy sy pad deur die strate gevind het na sy huis toe.
Later, toe hy 'n plan beraam het, het Haman REGUIT na die Koning se paleis gegaan en versoek om hom te sien. Hy het die Koning vertel dat daar 'n volk in sy land was wat nie hom OF sy wette gerespekteer het nie en dat hulle binnekort moeilikheid vir hom en sy koninkryk sou veroorsaak.
"Wie is hierdie volk?" het Koning Ahasvéros gebiedend gevra.
Haman het gekniel en gesê, "O Koning, dit is die Jode."
Koning Ahasvéros was erg ONTSTOKE! Haman het gou 'n voorstel gemaak. "U majesteit, ek het 'n plan om van hulle ontslae te raak."
"O. HET jy?" het die Koning hom uitgevra terwyl hy 'n bietjie gekalmeer het.
"As dit u behaag, o Koning, laat daar 'n bevel uitgevaardig word om hulle te VERNIETIG en ek sal tienduisend talente (375 ton) in die koninklike skatkis stort vir die mense wat dit sal doen," het hy selfvoldaan geantwoord, baie tevrede met sy eie planne.
Die Koning het geknik en die seëlring van sy vinger afgehaal en dit aan Haman oorhandig. "Hou die geld, Haman, en DOEN met die volk soos wat jy goeddink," het hy plegtig gesê.
Haman het gebuig en vinnig uit die vertrek geskarrel. "Ha, ha!" het hy gelag van blydskap. "NOU het ek vir Mórdegai! Hy sal wens hy het my VOETE gesoen!"
Toe die nuus Mórdegai bereik, het hy sy klere AFGERUK en GESKEUR, rouklere aangetrek en in die stad uitgegaan terwyl hy KLIPHARD en bitterlik geween het. In elke plek waar die bevel van die Koning aangekom het, was daar groot rouklag onder die Jode, met vas, geween en gehuil. Baie het in sak en as gelê.
Ester het gou die rouklag en gehuil buite die paleis gehoor en twee dienaars gestuur om uit te vind wat verkeerd was. Toe die dienaars teruggekom het, het hulle 'n boodskap van Mórdegai gehad.
"Koningin Ester, Mórdegai sê dat Koning Ahasvéros 'n bevel onderteken het waarin gesê word dat elke Jood moet sterf op die 13de dag van die 12de maand," het Hatag gesê. "Hy wil hê u moet na die Koning gaan en hom oorreed om die wet te VERANDER," het die ander man gesê.
Ester het haar hande in haar hare gesit en heen en weer begin stap. "Maar as ek na die binneste hof van die Koning kom SONDER sy uitnodiging, is daar net een lot vir my, die DOOD!" het Ester uitgeroep. Sy het aangehou om heen en weer te stap. Toe het sy hardop gedink, "Die ENIGSTE uitsondering is wanneer die Koning sy goue septer uitsteek en die lewe van die indringer spaar. Dit is nou al 30 dae sedert ek laas na die Koning geroep is."
Mórdegai het 'n boodskap teruggestuur, "Moenie dink dat omdat JY in die Koning se huis is, JY alleen sal vrykom nie. Wie weet? Miskien was dit vir 'n tyd soos HIERDIE dat jy Koningin geword is."
Toe Ester dit hoor, het sy diep gedink. Mórdegai was reg. Waarom ANDERS sou sy gekies word as Koningin? Miskien was dit God se PLAN met haar om Koningin te word.
Ester het swaar gesug en teruggedraai na Hatag. "Sê vir Mórdegai om al die Jode byeen te roep en vir my te vas. Moenie eet of drink vir drie dae nie, nag of dag. My diensmeisies en ek sal ook vas soos julle. Wanneer dit verby is, sal ek na die Koning gaan, selfs al is dit teen die wet," het sy afgesluit.
Ester het afgekyk na haar hande en saggies gesê, "As ek omkom, dan moet ek maar OMKOM."
(Word vervolg in Deel 4)
1. Hoe sou jy voel as jy met 'n koning op sy troon moes praat?
2. Hoe het een persoon vir Haman geïrriteer?
3. Waarom het Mórdegai sy klere afgeruk en geskeur?
4. Haman was so vol jaloesie dat hy probeer het om al die Jode te vernietig net om Mórdegai te straf! Wat het Mórdegai vir Ester gevra om te doen?