Geraas het in so mate toegeneem dat daar tereg gepraat kan word van geraasbesoedeling, omdat dit, soos by lug-, water- en bodembesoedeling, definitief 'n nadelige uitwerking op die mens sowel as die dier het. Dit belemmer nie alleen die konsentrasievermoë nie, maar kan so erg wees dat geluid as 'n fisieke pyn ervaar word. Tog kan die mens ook nie in 'n volkome geluidlose omgewing leef nie. Daarom word 'n onderskeid gemaak tussen normale geluide, soos spraak, musiek of selfs 'n ligte geruis soos byvoorbeeld dié van die see, en ongewenste geluide, byvoorbeeld skril fluite, harde knalle en 'n gedruis. Dit is ook nie noodwendig net 'n harde geraas en lawaai wat steurend is nie. Die aanhoudende gedrup van 'n waterkraan en die getik van 'n wekker kan vir 'n gevoelige persoon byvoorbeeld uiters irriterend wees.
Geluid word opgewek deur 'n geluidsbron en oorgedra as lugtrillings. Wanneer dit die mens se oor bereik, word die trillings deur die orgaan van Corti omgesit in senuweeprikkels. Voordat die oor 'n geluid kan waarneem, moet die geluid ten minste 'n sekere intensiteit hê. Die laagste vlak waarop geluid nog hoorbaar is, staan bekend as die gehoordrempel, terwyl die hoogste draaglike vlak die pyngrens is. Die indruk wat 'n geluid op 'n waarnemer maak, hang (afgesien van sterkte) ook af van die geluidsfrekwensie van die trillings waardeur 'n geluid veroorsaak word. Die frekwensie van 1 trillingsbeweging per sekonde is 1 hertz (Hz), en vir die mens is frekwensies van 20 tot 20000 Hz normaalweg hoorbaar. Al is die frekwensies van laer as 20 Hz en hoër as 20 000 Hz nie altyd hoorbaar nie, kan dit desnieteenstaande, volgens mediese navorsing, skadelik wees.
Die geluidsindruk - met ander woorde dat 'n geluid as hard, skril, steurend, dreunend, sag of selfs aangenaam ervaar word - hang in groot mate af van die frekwensie. Geluid met 'n frekwensie van 1000 Hz teen 60 dB klink hard, terwyl 'n geluid by 100 Hz teen 60 dB nouliks hoorbaar is. Alhoewel die werklike sterkte van 'n geluid dus in desibel (dB) gemeet word, sê dié meting as sodanig feitlik niks van die indruk wat die geluid op 'n waarnemer maak nie. Die foonskaal weerspieël 'n geluid se indruk op die hoorder beter. Die foonskaal is sodanig dat die foon en die desibel op 1 000 Hz gelyk is aan mekaar, en van daardie punt af-word geluidsterktes relatief bereken.
Geraas kom van 'n byna ontelbare aantal bronne. Buitenshuis word dit veroorsaak deur die verkeer, grassnyers, vliegtuie en selfs voetstappe, veral van groot groepe mense, terwyl dit binne-in geboue byvoorbeeld deur masjinerie, water in pype en 'n geroes moes van stemme voortgebring word. Die uitwerking van geraas kan baie subtiel wees. Geraas op die agtergrond vorm gaandeweg 'n aaneen lopende geruis waaraan 'n mens mettertyd gewoond raak en as die geraasvlak nie te hoog is nie, is dit moontlik dat harde geluide deur die geruis geabsorbeer word. Hoe sterker die geraas egter word, hoe minder word hierdie dempende effek. Dit word geïllustreer deur motors wat teen 'n ononderbroke tempo verby beweeg en waarvan die geluid gaandeweg minder hinderlik word, terwyl 'n aantal motors wat by 'n stopstraat of robot stilhou en wegtrek 'n baie steurende geluid veroorsaak omdat dit voortdurend afneem en aangroei as die motors stilhou en wegtrek.
Vliegtuiggeraas het in 'n stadium sulke afmetings aangeneem dat aksiegroepe gestig is wat hulle beywer het vir die algemene bestryding van geraas, onder andere deur by die owerheid op optrede aan te dring en deur mense se aandag te vestig op die geraas wat hulle self veroorsaak. Aksiegroepe het 'n groot invloed gehad op die beplanning van lug-, spoor- en motorweë en hulle geniet tans wye erkenning.
'n Gemiddelde intensiteit van hoogstens 25 dB in die slaapkamer sal nie 'n goeie nag rus versteur nie. By 45 dB sal dit nog nie 'n mens wakker maak nie, maar wel die diepte van slaap beïnvloed en op die lang duur aanleiding gee tot liggaamlike en sielkundige probleme. 'n Persoon kan as gevolg daarvan byvoorbeeld gedurig rusteloos wees en dit moeilik vind om te ontspan.
Eksperimente het bewys dat 'n langdurige blootstelling aan harde geluide met hoë frekwensies nie net die gehoor aantas nie, maar ook die fisiologiese prosesse in die liggaam inwerk. So byvoorbeeld het eksperimente op muise, rotte en konyne getoon dat geraas met 'n hoë intensiteit die kanse op infeksies vergroot, die bloedsomloop en klierwerking versteur en afwykings in die uitwisseling van liggaamstowwe en in voortplanting tot gevolg het. By die mens kon dié steuring nog nie vasgestel word nie, omdat die eksperimente, wat oor 'n lang tyd uitgevoer moet word, moeilik by die mens gedoen kan word. Navorsers in Japan het egter vasgestel dat die kanse op vroeë geboortes en 'n verminderde liggaamsgewig by kinders van ouers wat naby 'n lughawe woon, groter is.
Kontinue (aanhoudende) geluide bestaan uit blaas-, ruis-, dreun- en rolgeluide wat onafgebroke voorkom. Dit word byvoorbeeld voortgebring deur motors, elektromotore en ventilators. Diskontinue geluide word gekenmerk deur die kortstondigheid of afgebrokenheid daarvan. Iemand wat met 'n hamer op iets kap, veroorsaak byvoorbeeld 'n diskontinue geluid. 'n Diskontinue geluid wat teen 'n vinnige tempo herhaal word, het die effek van 'n kontinue geluid, hoewel die afgebrokenheid daarvan nog duidelik hoorbaar is.
Geraas in die nywerheid is 'n mengsel van deurlopende en afgebroke geluide en as die deurlopende geraasvlak nie te hoog is nie, is die diskontinue geluide die steurendste van die twee omdat dit die aandag aftrek elke keer as die geluid herhaal word.
Masjiene wat albei dié soorte geluide voortbring, is byvoorbeeld gereedskapmasjiene. Dit word kontinue deur 'n elektromotor aangedryf, terwyl die gereedskapstuk self gewoonlik op 'n diskontinue wyse met die materiaal wat verwerk word, in aanraking kom. Gereedskapstukke soos frese en saaglemme het tande wat agtereenvolgens met die materiaal in aanraking kom en 'n rukkerige geluid veroorsaak. Draaibanke en boormasjiene bring hoofsaaklik egalige en deurlopende geluide voort, veral wanneer die beitels en bore behoorlik skerp is. Om die produksiesnelheid te verhoog, word masjiene wat andersins nie veel lawaai nie, dikwels teen hoë snelhede aangedryf, wat dan soms 'n byna onuithoudbare geraas veroorsaak. In groot fabrieke waar grondstowwe op uitgebreide skaal verwerk word, word die grondstof gewoonlik eers aan hoë temperature onderwerp. Die oonde wat daarvoor gebruik word, verbruik enorme hoeveelhede suurstof. Kompressors blaas die lug onder druk in die oonde in en dit veroorsaak so 'n lawaai dat die werker van oorpluisies gebruik moet maak.
Indien die grootte van 'n masjien of 'n installasie isolering te duur maak, word die geraasbronne gewoonlik ondergronds geïnstalleer.