Indien 'n persoon vermoed dat hy/syself of geliefde aan demensie ly, is dit belangrik om te onthou dat die toestand behandelbaar is en so gou as moontlik die hulp van 'n professionele persoon inroep.
Demensie is 'n verlies aan algemene kognitiewe vermoëns in 'n voorheen helderdenkende persoon. Dit het dus 'n neurologiese oorsaak. Demensie is 'n sambreelterm waaronder meer as honderd verskillende soorte demensie sorteer. Alzheimer is die bekendste vorm van demensie.
In die geval van ouer mense word demensie slegs vermoed wanneer die verlies aan sekere dinkfunksies beduidend meer is as wat 'n mens van die meeste ouer persone sou verwag. Demensie is nie 'n spesifieke toestand nie, maar eerder 'n sindroom wat die geheue, aandag, taal en probleemoplossingsvermoë aantas. Dit kom meestal voor ná die ouderdom van 65, maar kan in uitsonderlike gevalle ook vóór 65 voorkom.
Veral in later stadia van demensie kom persone wat hieraan ly gedisorïenteer voor. Hulle het ook nie 'n goeie idee van tyd (bv. die dag van die week), ruimte (bv. waar hulle is) en persone (wie hulleself en ander is) nie.
Behandeling van demensie
Is behandeling noodsaaklik wanneer dit kom by demensie?
In menige gevalle kan demensie nie noodwendig suksesvol gekeer of behandel word nie, veral as dit in 'n later stadium gediagnoseer word. 'n Kombinasie van sielkundige en psigiatriese behandeling is egter uiters belangrik omdat mense met demensie toenemend sukkel om na hulleself om te sien en die wêreld rondom hulle te bestuur. In uiterste gevalle is die beste vorm van behandeling permanente sorg.
Hoekom is behandeling nodig vir demensie?
Soos met enige toestand, kan behandeling ten minste die persoon se lewenskwaliteit verbeter. In menige gevalle kan toepaslike behandeling die simptome van demensie verbeter of selfs beheer. Mense met ernstige grade van kognitiewe agteruitgang kan ook 'n groot fisieke gevaar vir hulleself of ander inhou, deur byvoorbeeld te vergeet om 'n stoof af te skakel of 'n deur te sluit.
Omdat demensie 'n neurologiese basis het kan 'n aanvanklike diagnose net deur 'n algemene praktisyn, kliniese sielkundige of psigiater gemaak word. Hulle is opgelei om te kan onderskei tussen verskillende sielkundige versteurings wat baie soortgelyke simptome mag hê. In die meeste gevalle sal 'n neuroloog noodsaaklik wees om die diagnose te bevestig, asook om deel te wees van die behandeling.
ADVIES VIR GELIEFDES EN FAMILIELEDE WAT SAAM MET IEMAND WOON OF WERK WAT GEDIAGNOSEER IS MET demensie.
As 'n geliefde of vriend(in) gediagnoseer word met demensie, kan jou ondersteuning en motivering 'n baie belangrike rol speel in die aanvaarding en hantering van hulle diagnose. Hier is riglyne hoe jy 'n individu kan bystaan:
Wees geduldig. Mense wat onder die aanslag van demensie verkeer, het nie altyd die vermoeë om te sê hoe hulle voel of wat hulle ervaar nie. Gee hulle 'n kans om eers gewoond te raak aan die diagnose en om geleidelik 'n daadwerklike plan te kan uitwerk om hulle lewe van nou af te bestuur. Onthou dat die versteuring waarskynlik geleidelik gaan vererger en dat die indvidu wat daarmee gediagnoseer is geen beheer daaroor het nie.
Wees ingelig oor demensie. Hoe meer jy en jou geliefde, familielid of kollega van die siekte weet en verstaan, hoe meer kan julle saamwerk aan 'n plan om die persoon te ondersteun en die siekte te bestuur.
Leer ken die tekens en die simptome sodat jy vroegtydig kan optree. Almal se simptome van demensie manifesteer nie op dieselfde manier nie, so dit is baie belangrik om te verstaan hoe die persoon in jou lewe se simptome manifesteer. Wanneer jou geliefde byvoorbeeld skielik aansienlik meer kognitiewe disfunksie ervaar as ander tye, kan jy solank voorafbeplande maatreëls begin toepas.