Karikatuur en propaganda - Inligting
Titel: Europese beskawing.
Skrywer: JOHNSON Arthur (1874 - 1954)
Tegniek en ander aanduidings: "Die Zivilisierung Europas". Spotprent geneem uit die koerant "Kladderadatsch", nr. 30, gepubliseer op 23 Julie 1916.
Stooring plek: Staatsbibliothek webwerf
Die eeu van die pers
In Frankryk in 1848, ná die revolusie in Februarie en danksy die afskaffing van sensuur, Die Charivari ervaar 'n tweede jeug. In Berlyn het die burgeroorlog van Maart 1848 aanleiding gegee tot sy Duitse ekwivalent, die humoristiese en konserwatiewe joernaal Kladderadatsch ("Patatras" in Frans), gestig deur Albert Hofman en David Kalisch, wat geleidelik 'n integrale deel van die politieke en literêre lewe geword het. Rondom 1890 het die een wat homself gedefinieer het as 'die enigste bestuurder van die massa koerantlesers' 50 000 eksemplare opgelewer. Aan die begin van die 20ste eeu het satiriese koerante steeds 'n sentrale rol gespeel: dit was die spieël van die openbare mening. Daardeur skep Duitse en Franse ontwerpers 'n verregaande, soms kru, selfs groteske beeld van die "buurland", wat die kollektiewe verbeelding van die twee volke permanent deurdring.
Karikatuur in diens van propaganda
Aan die begin van die XXe eeu, Kladderadatsch word verbygesteek deur Simplicissimus en deur Der wahre Jakob. Vanaf 1909 word Gustav Brandt en die Duits-Amerikaanse kunstenaar Arthur Johnson die voorste skrywers en spotprenttekenaars van die koerant, wat die oorlogspoging vanaf 1914 ondersteun. Op 1 Julie 1916 begin die Anglo-Franse offensief op die Somme, een van die bloedigste gevegte van die oorlog tussen 1914 en 1918, wat baie jong soldate, vrywilligers, op die slagveld gelaat het. Die Kladderadatsch van 23 Julie 1916 roep hierdie episode op deur een van sy bevoorregte teikens: die karakter van die Senegalese geweer. Geanimeer deur skote asof hy besig was met 'n dans van die dood, het die soldaat, wat in die opponerende geledere betrokke was, verander in 'n bloeddorstige wese wat, in plaas van die gewone rugsak, die skedel van 'n vyand dra. Vooraanstaande mond en kake, neusring, ketting van tande om sy nek: hy is 'n kannibaal. Slegs 'n bajonet-swaardhouer en 'n mal broek bly oor van die gewone uniform.
Die "donker krag"
Aan die vooraand van die Eerste Wêreldoorlog was koloniale wedywering tussen Frankryk, die Verenigde Koninkryk en Duitsland baie gretig. Terwyl die eerste twee baie dele van Asië en veral Afrika deel, skep Duitsland 'n kleiner ryk. Toe die oorlog uitbreek, laat die Franse en Britse leërs honderdduisende koloniale 'inboorlinge' laat mobiliseer en na die operasiesentrums stuur.
Die korps infanteriste wat in 1857 geskep is, is in die hele Wes-Afrika gewerf. Republikeinse diskoers stel hulle voor as modelle van beskaafde assimilasie. Dit is die 'donker mag' wat Mangin en Jaurès voorstaan. Duitsland beskou die gebruik van soldate uit Afrika, wat hy as wildernis beskou, as 'n bewys van die Franse barbaarsheid. In Frankryk, daarenteen, fassineer Senegalese tirailleurs die publiek. In 1915 het die Banania-kakaomerk die figuur geplaas van 'n joviale Senegalese tirailleur met die ikoniese rooi fez met pompon.
Aan die einde van die oorlog is byna 600 000 skermutselers gewerf en 430 000 op verskillende terreine betrokke. 82 000 is daar doodgemaak.
Frans-Duitse spesiale uitgawe
verteenwoordiging van die vyand
Eugène-Jean DUVAL,Die epos van die Senegalese tirailleurs, Parys, L'Harmattan, 2005. Jacques LETHEVE,Karikatuur en die pers onder die Derde Republiek, Parys, Armand Colin, 1961 Pierre VALLAUD,14-18, Eerste Wêreldoorlog, bundels I en II, Parys, Fayard, 2004.