Jubilee garnaal cocktail blaar slaai resep - Tradisionele resepte - 2022
Vier die jubileum in styl, eenvoudig, klassiek, met 'n rokerige draai, en dit is slegs 291 kalorieë per porsie.
½ (250 g) ysbergsla, gerasper
2 eetlepels lae -vet mayonnaise
2 tot 3 strepies Tabasco® -sous na smaak
300 g gekapte garnale, ontdooi as dit gevries is
1 knippie gerookte paprika
Gooi die ysberg en pietersielie saam en plaas half in die basis van 2 glas opdienbakke.
Meng die ketchup-, mayonnaise-, Worcestershire- en Tabasco -souse saam en roer die garnale by.
Skep die helfte van die garnaalmengsel in die opdienbakke en bedek met die orige blaarslaai. Eindig met die oorblywende garnale en besprinkel met gerookte paprika. Bedien dadelik.
Probeer om die ysberg te vervang deur gesnyde ronde blaarslaai. Gebruik tiergarnale en voeg 'n bietjie harissa -pasta by om 'n pittige geur te gee. Bedien in 4 wynglase vir 'n klassieke voorgereg.
Jubilee garnaal cocktail blaar slaai resep - Resepte
'N Opwindende gereg & perfek vir enige geleentheid Bereidingstyd: 5-10 minute Gaarmaaktyd: 35-40 minute Porsies: 2
Macaroni kaas met spek & boerenkool
'N Hartlike groentegereg, ideaal vir middagete of aandete Bereidingstyd: 10 minute Gaarmaaktyd: 40 minute Porsies: 2
Hierdie webwerf gebruik Google Analytics en amp Facebook om inligting te versamel, soos die aantal besoekers aan die webwerf en die gewildste bladsye en die prestasie van advertensieveldtogte.
Hoe om eetbare lepels te maak!
'N Paar jaar gelede het ek 'n plasing gedoen oor hoe om eetbare lepels en bakke uit deeg te maak. Ek het gedink dit is 'n goeie idee, maar net nie met my metode en resep. Ek het aanlyn gesoek om te sien of iemand anders iets soortgelyks gedoen het en op 'n handjievol idees teëgekom het, maar toe vind ek hierdie juweeltjie … Roy, die uitvinder van die eetbare lepelmaakpakket het inderdaad 'n baie eenvoudige en slim manier gedink maak eetbare lepels. Roy het vir my 'n pakkie gestuur om te probeer (en hy sal 'n gratis leser 'n gratis kitskas gee!). Sedert ek die kit ontvang het, het ek meer as 100 lepels gemaak (miskien 200 nou) en ek het dit geniet om te sit by 'n mengsel dips en toppings wat op die lepels weggom. Om die lepels te maak, rol net 'n stuk brood plat, druk die vorm van die lepel uit, druk die sny in die lepel en bak (meer gedetailleerde instruksies word by die kit voorsien).
Terwyl ek 'n klomp lepels en tuisgemaakte pasta gemaak het, het 'n tydbesparende idee by my opgekom. Kyk na die video hieronder om te sien hoe ek 'n pastamasjien in 'n paar minute tientalle lepels gemaak het!
Voorstelle vir die bolaag: Guacamole in kopstyl: Avokado, mieliepitte, rooipeper, perskool, ekstra suiwer olyfolie, sout en suurlemoen Geroosterde Thai Mushroom Salsa. Plaas eers 'n klein blaargroen op die lepel om te voorkom dat die lepel pap word as dit nie dadelik eet nie.
Roy, van die Edible Spoon Company, gee 'n gelukkige SPW -leser die kans om 'n lepelmaakpakket te wen! Om hier in te skryf, moet u net 'n opmerking lewer met die toppings wat u graag op die lepels wil sit (die wenner word lukraak gekies). Giveaway is wêreldwyd oop. Sluit 6 Mei 2012. T & ampC's hier. Die weggee is nou gesluit. Het u nie kans om te wen nie? Kits kan hier by Roy 's gekoop word, vir £ 17,99 £ 19,99, insluitend aflewering wêreldwyd!
Hallo, my naam is Kimanh. Ek blog oor goed waarvan ek hou. Kook. Eet. Maak. Verken. Fotos neem. & amp Blogging. Ek is getroud met 'n humanitêre werker en ons woon in Vanuatu - 'n tropiese paradys in die Suidelike Stille Oseaan. Aangename kennis.
Mevrou Beeton: Die vrou agter die huislike geluk
As dit koud en reënerig is, is daar niks wat ek meer liefhet as om in 'n goeie boekwinkel rond te loop nie. Ek kan ure daar wees. By so 'n geleentheid tydens 'n naweek in die Cotswolds het ek Kathryn Hughes se biografie van mev. Beeton raakgeloop. Nou, soos baie vroue, verlaat my eksemplaar van mev. Beetons Household Management my kombuis sedert ek die huis verlaat het. Dit is soos 'n bybel en weeg 'n ton. Ek weet dat mev. Beeton, ongeag wat my huishoudelike probleem is, die antwoord sal hê. Tog het ek omtrent niks van die vrou self geweet nie. Wie was sy? En waarom lei haar gids tot huishoudelike bestuur steeds jong vroue (en mans!) Tot vandag toe?
Ek het my altyd voorgestel dat mevrou Beeton 'n middeljarige vrou was, waarskynlik as gevolg van die selfversekerde en gesaghebbende toon van haar boek. Dit kan egter nie verder van die waarheid af nie, en as die leser noukeurig aandag skenk, is daar wenke oor die werklike mevrou Beetons se lewe. Haar naam was Isabella en het op 23 -jarige ouderdom huishoudelike bestuur geskryf, nadat sy eers 'n paar jaar getroud was en haar eie huishouding bestuur het.
Isabella, gebore in Cheapside, Londen, bo haar vaders se winkel in 1836, sou uit die eerste hand ervaar hoe Victoriaanse Londenaars op sosiale skaal op en af ​​kan skiet. Haar gesin was gemaklik totdat haar pa skielik dood is, wat die ma van Isabella agtergelaat het, 'n weduwee met drie kinders en swanger met 'n vierde. In 'n tyd sonder 'n welsynstaat het die gesin armoede ondervind. Hierdie sosiale klim en val word meer as weerspieël in die verskeidenheid resepte in huishoudelike bestuur. Van Victoriaanse lekkernye van die aspirant -middelklasse soos Mock -skilpadsoep en kreef a la mode francaise tot die karige roosterbroodjie, mevrou Beeton voorsien in elke omstandigheid wat 'n Victoriaanse gesin kan tref.
Hierbo is 'n verskeidenheid foto's van mev. Beetons Household Management. Haar baanbrekende gebruik van gekleurde beelde het 'n beroep op die aspirasie -Victoriaanse middelklasse gedoen.
Gelukkig vir Isabella het haar ma gedoen wat enige verstandige Victoriaanse weduwee sou doen as haar gesin na die werkhuis kyk, en sy trou weer. Ongelukkig vir Isabella het hierdie huwelik gelei tot die uitbreiding van haar gesin van 4 na 21, en aangesien sy een van die oudste dogters was, was daar 'n groot verantwoordelikheid vir die versorging van die kroos op haar jong skouers. Haar nuwe stiefpa besluit egter om haar na Heidelberg te stuur, waar sy haar studies kon voltooi, waaronder Frans, Duits en miskien die belangrikste waar sy leer bak het. Hierdie vroeë Germaanse invloede kan in haar boek gesien word. Om mee te begin met meer as 179 resepte vir gebak, is maklik bak die grootste deel van die boek en baie van die resepte is vir digte, Germaanse koeke, koekies en brood. By haar terugkeer en op die jong ouderdom van net 20 jaar trou Isabella met haar jeugliefde Sam Beeton, 'n jong opkomende uitgewer. Hulle het tuisgegaan in die lowerryke voorstad Pinner.
Sam was 'n progressiewe denker, veral in sy houding teenoor vroue. Anders as baie van die destydse vrouens, het Isabella nie by die huis gesit en wag vir haar man om huis toe te kom nie, maar sy het saam met hom gaan werk! Isabella, 'n jong joernalis in haar eie reg, het baie tydskrifartikels laat publiseer voordat sy Household Management geskryf het. Haar bekendste en die een wat vir my heeltemal ooreenstem met die matroniese beeld wat ek altyd van mevrou Beeton gehad het, handel oor Paryse mode.
As u in 'n groen voorstad van Londen woon met 'n goeie man en 'n goeie werk, kan u vergewe word as u gedink het dat Isabella se lewe 'n idilliese lewe was. Terwyl sy besig was om haar gids vir huishoudelike geluk vir jong huisvroue soos sy te skryf, in die voorstede ver van hul moeders af, was haar eie lewe ver van salig. As ons weer na huishoudelike bestuur kyk, kry ons 'n blik op die pyn en seer wat sy opgedoen het. In haar hoofstuk oor kindersiektes skryf sy die volgende:
Soms sal al hierdie middele egter nie slaag om 'n uitspraak van die kind uit te voer nie, wat met lewendige lippe en 'n slap lyf sal lê, elke paar minute sy mond met 'n kort grypende broek oopmaak en dan in 'n toestand van meedoënlose traagheid bedaar. Waarskynlik 'n paar uur, totdat die krampagtige pantings verder uitmekaar groei, hou dit op om te bestaan.
Hierdie hartverskeurende woorde kan slegs uit die lippe kom van 'n ma wat 'n kind op hierdie manier verloor het. Isabella het twee verloor. In die komende jare sou sy twee gesonde kinders produseer, maar toe Sams se dobbelskuld begin toeneem, moes die gesin hul voorstedelike huis verkoop en na Londen verhuis, na 'n woonstel naby vlootstraat. Isabella is 28 jaar oud en net vier dae na die geboorte van haar vierde seun.
Mevrou Beeton het dit egter nie gedoen nie. Huishoudelike bestuur het 60,00 in die eerste jaar van publikasie verkoop, meer as Charles Dickens Great Expectations, wat dieselfde jaar gepubliseer is. En tot vandag toe is dit steeds 'n topverkoper. Die eerste boek wat duidelike resepte bevat in die lys met bestanddele, gevolg deur 'n metodeformaat wat ons herken het, is die bestuur van huishoudings as die uiteindelike huishoudelike bybel, gekoester deur geslagte vroue wat advies, leiding en resepte soek. Maar miskien is die grootste raad, leiding en resep wat mev. Beeton aan die wêreld gegee het, dat vir 'n gelukkige en liefdevolle gesin iets wat ons almal in watter vorm dit ook al kan aanneem of na kan streef, dit is vir my die rede waarom mev. Beeton leef vandag voort.
Onder leiding van sjef Jun Tanaka met 'n Michelin-ster, is Salisterra die jongste onderneming in The Upper House, wat die geliefde Café Grey Deluxe vervang, wat sy deure in Desember verlede jaar gesluit het. Salisterra volg beslis 'n ander kookkuns en doen 'n beroep op die lewendige geure van die Middellandse See, terwyl dit gevul is met invloede van die kuste van Frankryk en Italië. Tog bly die ontspanne energie en warm atmosfeer van sy voormalige huurder deurdringend oor die ruimte wat deur die bekende ontwerper André Fu verbeel is. Tanaka se kleurryke skeppings weerspieël die verfynde, maar rustieke atmosfeer: verwag troostende pasta's en gekookte branders en turf saam met gewaagde vegetariese aanbiedings, terwyl 'n aanloklike drankprogram saamgestel word deur talentvolle mixoloë en sommeliers.
Die uitstekende kookboekskrywer Toni Tipton-Martin plaas geskiedenis in die middel van die Amerikaanse tafel
Redakteur se nota: Vroue het 'n geskiedenis van die skryf van die beste kookboeke. Daarom bied ons gedurende Maart - Vrouegeskiedenismaand - kookboeke deur ons gunsteling vroulike skrywers aan.
Dit is die geskiedenis self wat die boeke van Toni Tipton-Martin, 'n kookhistorikus, skrywer, redakteur en kok, animeer wat 'n kragtige krag geword het om die stemme van swart kokke deur die Amerikaanse geskiedenis te versterk, te vier en te eer.
Toni Tipton-Martin / Foto deur Pableaux Johnson
Die bladsye is gevul met heerlike erkenning van die bydrae van Afro -Amerikaanse kokke en sjefs - en bevat 'n paar van ons gunsteling resepte van die afgelope jaar. Ek is vir ewig verbonde aan Jubilee's Pickled Shrimp, aan Tipton-Martin se Country Style Aartappelslaai en haar Varkkotelette in Lemon-Caper Sauce.
Gepekelde garnale voorberei volgens 'n resep in 'Jubilee' deur Toni Tipton-Martin
Die historiese diepte daarvan is net so lekker - byvoorbeeld 'n diep duik in groen gumbo - gumbo z'herbes - wat 'n komende verhaal van Cooks Without Borders geïnspireer het.
In September het Tipton-Martin-wat haar loopbaan by die Los Angeles Times, en later gelei voedsel dekking by die Cleveland Plain -handelaar as sy voedselredakteur - is die hoofredakteur van Cook's Country.
Ma, 14 Junie 2021 4:44:32 GMT
Gegenereer deur Wordfence op Ma, 14 Junie 2021 4:44:32 GMT.
The Disreputable One 's troue: toesprake, dans en die kolwyntjie -uitdaging
Gister was my ongelooflike pa se troue. Dit het sleg begin, ek het nog 'n uur voordat ons moes vertrek, gehardloop met versiersel (ek het dom aangebied om vir hulle kolwyntorings te maak) en Pa het gekom om die seuns saam met net een te kom haal, maar albei seuns nog in hul broek.
In die daaropvolgende paniek is mense met knoopsgatpennetjies gesteek, dasse vasgemaak en vasgemaak, humeur het verlore gegaan, sakdoeke het in die sak se sakke vasgesteek en almal was nog steeds pienk in die motor gestap en vloek. Gelukkig, toe ons almal by die kerk kom, het ons 'n bietjie bedaar.
Ek was baie tevrede met my rok van Monsoon. EN na 'n bietjie gesukkel het ek uiteindelik met die rooi lipstiffie gegaan (hierdie besluit is nie gehelp deur my seuns wat, toe ek dit probeer het, huil van die lag), maar eintlik het ek nogal glansryk gevoel, alhoewel ek nie seker hoe mense elke dag lipstiffie dra. Dit is soos om rond te loop om te weet dat jy konfyt om jou lippe gesprei het en jy mag dit nie aflek nie. Hier is 'n klein motor -selfie:
Die diens was baie gaaf. My niggie het nie goed gevoel nie, so ek moes ingryp en lees (my leeswerk het die term ' broers en susters ' – ingesluit. Ek was in die versoeking om dit in 'n evangeliese styl te doen: BRUTHAS EN SISTAS! &# 8217, maar besluit daarteen) en na 'n klein bespreking oor wie die ring het, het die beste man sy pligte bewonderenswaardig uitgevoer, selfs nadat hy nog die aand middernag opgestaan ​​het voordat hy oor sy toespraak gesweer het!
Daar was net 'n klein partytjie in die aand. My seuns het die dansvloer gemonopoliseer met 'n baie vreemde gekoördineerde dans (selfs die arme vriendin van Sam is ingeroep), en later was daar 'n opstanding van die 'cupcake challenge', wat die eerste keer gesien is by ons eie troue en paar jaar gelede.
Hy het sy ma laat gaan, seën hom:
Tagine Saterdag was so 'n sukses, maar nou is dit verby. Peter het vir my 'n cazuela vir my verjaardag gekoop, en die tweede helfte van my paella -boek handel oor rys in die cazuela, so ons gaan met cazuela Saterdag. Die cazuela is 'n pragtige gereg en ek dink dit is ook ideaal vir risotto, so ek gaan dit ook probeer. Die boek sê dat die Spaanse byna alles in die cazuela kook. Dit versprei & amp; behou hitte goed; amp is ideaal om te kook en rys op die stoof te kook. Hierdie cazuela -geregte is meer soppig as paella, 'n droër gereg met die heerlike kors op die bodem. Ons het begin met iets eenvoudig - wit rys met kruie. As u nie 'n cazuela het nie, doen dit dan in u Le Creuset of 'n ander Nederlandse oondpot. Bring 4 koppies water in die cazuela tot kookpunt. Meng 2 knoffelhuisies en 1 eetlepel pietersielie met 1/2 koppie water in die verwerker. As die water kook, voeg die knoffelmengsel en 'n knippie sout by. Die rys maak 'n verskil hier en ek sal Spaanse rys aanbeveel - Bomba of Calasparra. As u dit nie het nie, gebruik 'n kort of medium korrelrys - Calrose, Japannese kortkorrel of enige van die Italiaanse rys. Moenie langgraan of Basmati gebruik nie. Voeg 2 koppies rys by met 'n lourierblaar en 'n gestroopte tiemiestam. Ja, trek die blare van die tiemiestam af! Ons het die tiemieblare in die meegaande hoender gebruik. Kook onbedek en roer af en toe vir 10 minute oor medium hoë hitte. Kontroleer die geurmiddels op hierdie stadium. Verlaag die hitte en kook nog 8 minute of totdat die meeste vloeistof geabsorbeer is en die rys is al punto - die Spaanse ekwivalent van al dente. U wil nie hê dat dit droog en donsig moet wees nie, en dit is nie heeltemal romerig soos risotto nie, maar iets tussenin. Jy moet net oordeel. Dit was so delikaat gegeur dat ek dink jy dit met iets ewe ligs soos hoender of vis wil bedien.
Ons het ons ou gunsteling hoender met kruie gehad. Besprinkel 4 hoenderdye met sout en peper en bruin aan beide kante in botter met 'n bietjie olie. Verlaag die hitte, bedek en kook nog 8-10 minute totdat die hoender gaar is. Sit die hoender eenkant en kantel die meeste vet uit die pan. Voeg fyngekapte sprietuie by en versterk as dit goudbruin is, voeg 3/4 koppie vloeistof by - 'n mengsel van hoender, aftreksel, witwyn, water. Skraap al die stukkies onder in die pan op en verminder die vloeistof. Voeg 'n handvol gekapte kruie by en gooi oor die hoender.
Sondag het ons by Makara gaan stap. Dit was 'n heerlike middag en die helfte van Wellington was daar. Ons het 'n paar wilde sampiere opgemerk en ons het 'n filet porae by Yellow Brick Road op die stadsmark gekoop, so ons het 'n bietjie geëet vir aandete. Dit was die perfekte toevoeging tot ons vismaal met gebakte aartappels en courgette.
Daar was polenta in die kas en ek het gedink dit moet opgebruik word, en ons het hoender involtini - ek dink dit beteken opgerol - met polenta. Dit lyk moeilik, maar is nie regtig die moeite werd nie. Maak 'n romerige polenta - vir 4 gebruik ek 6 koppies water of aftreksel by 1 1/2 koppies polenta en voeg Parmesaan by en 'n knop botter aan die einde. Verhit die oond tot 200 en sny 2 groot hoenderborsies in ses skywe elk, insluitend die varkhaas. Druk dit tussen 2 vel bakpapier tot ongeveer 4 mm dik. Lê elke sny uit, bedek met 'n sny prosciutto en 'n sny mozarella. Jy benodig 2 balletjies mozarella vir vier. Geur en rol op, lê 'n salieblaar bo -op en maak vas met 'n tandestokkie. Verbruin aan elke kant in 'n pan met botter. As jy dit draai, moet jy egter die stok druk, maar dit is nie so moeilik soos dit klink nie. Kook in groot hoeveelhede sodat die pan nie te druk is nie, plaas dit dan in 'n oondvaste bak en kook nog 8-10 minute in die oond. Maak 'n paar salieblare in die pan in botter. Bedien die hoender op 'n bed polenta bedek met knapperige salie.
En jy wonder natuurlik wat van die appels geword het. Wel, Anzac -dag was Apple -Woensdag in ons huis en die reuk van appels waai deur die huis. Probeer hierdie koek om appels vir pere te vervang. Ek het drie hiervan gemaak. Ek sny die appels in kwarte en sny dit dan amper van die vetkant van die wig af (soos 'n hasselback -aartappel) voordat dit karameliseer.
As u agterkom dat u nie al die gekarameliseerde appels in die koek kan pas nie, neem 'n blaaskans en eet die oorskiet met 'n klomp vanieljeroomys. Jy verdien dit.
Dit het nie veel moeite met die appels gemaak nie, en Florence White was te hulp met 'n Somersetshire -resep vir appelbotter. Verdeel die appels in kwarte - moenie dit skil of uitkorrel nie en sit alles in 'n bak. Ek het myne tot bo gevul - die resep veronderstel dat jy appels gebruik, sodat jy net soveel het as wat jy wil oplaai. Bedek die appels met water of water & amp; cider. Ek het ongeveer 3/4 aan die kant van die pan vloeistof bygevoeg. Stoof tot 'n pulp wat ongeveer 'n uur geneem het. Druk 'n bietjie deurmekaar deur 'n sif, want daar was baie pulp en ampère wat ek meer as een bak moes gebruik.
Was die pan uit, meet die pulp en plaas die pulp terug in die pan. Prut vir ongeveer 'n uur tot taamlik dik. Voeg 330 g suiker by elke pint (600 ml) pulp. Ek het eintlik baie minder gesit - ek het begin met 'n koppie per kwart (2 pint) en dan 1/2 suurlemoen plus skil per liter bygevoeg, dan meer suiker bygevoeg en geproe totdat dit reg lyk - ek verloor nie die pittige tert nie. Maar onthou dat suiker die preserveermiddel is. Kook tot dit styf genoeg is om te versprei sonder om te hardloop. Gebruik die konfyt -krimpmetode om te toets. Giet op 'n outydse manier in gesteriliseerde flesse en deksel "met 'n stuk papier gedoop in brandewyn". Dis wat sy sê! Sy voeg by dat dit as dit behoorlik gemaak word, dit vir 2 jaar sal hou. Ons sal sien. Dit is so lekker dat ek dit net uit die flesse kan skep. Tot dusver het ek dit vir ontbyt op vrugte met jogurt geëet. U kan beslis as appelsous saam met vark bedien.
Dit was nie die einde van die appels nie. Ek het 'n paar geskil en in dun skyfies gesny en dan geblansjeer om die verkleuring te stop en toe dit afgekoel is, was dit in tert -hoeveelhede ingepak en gevries. Ons sal oor die winter 3 of 4 pasteie hê. Die res is gestoof met rabarber. En daardie is die einde van appels.
Woensdag, 21 Junie 2017
Die boektoer stop hier: 'n resensie van "The Gypsy Moth Summer" deur Julia Fierro, bedien met garnale-skemerkelkie met Lemon-Tarragon Vinaigrette
Ek is opgewonde om vandag 'n stop op die TLC Book Tour te wees Die Gypsy Moth Summer, 'n roman deur Julia Fierro. Ek kombineer my boekresensie met 'n heerlike voorgereg van Garnale-skemerkelkie met Lemon-Tarragon Vinaigrette geïnspireer deur my lees, en daar is 'n weggee vir 'n afskrif van die boek onderaan die berig.
Dit is die somer van 1992 en 'n gypsy mot invasie komberse Avalon Island. Gierige ruspes ontwrig die rustigheid van die vroeë somer op Avalon, 'n eiland langs die kus van Long Island en val op romans wat op piekniekkomberse oopgelaat is, kruip oor die T-hemde van kinders wat speletjies speel en vang die vlag in die boomryke bome op die eiland . Die ruspes word 'n meedoënlose onderwerp van eilandgesprek en die onvermydelike klankbaan van die seisoen.
Dit is ook die somer wat Leslie Day Marshall, die enigste dogter van Avalon se mees prominente gesin, terugkeer saam met haar man, 'n plantkundige, en hul kinders om in die kasteel te woon, en die grootste landgoed van die eiland. Leslie se man, Jules, is Afro-Amerikaner, en hul kinders is tweerassig, en eilandbewoners van beide kante van die spore vorm vinnige en gevaarlike menings oor die nuwelinge.
Maddie Pencott LaRosa loop oor hierdie spore: 'n tienerkoningin met wortels in die tonele gebiede van East Avalon en die oorvol werkersklashoek van West Avalon, die tuiste van die Grudder Aviation-fabriek, die brood en botter op die eiland en die geboorteplek van generasies bomwerpers. en oorlogsmasjiene. Maddie raak verlief op Brooks, Leslie 's en Jules ' seun, en daardie liefde voel vir Maddie net so dringend as die vrae oor die nuwe en dodelike kankers wat oor die hele eiland verskyn. Kan Grudder Aviation, die trots van die eiland en sy aartsvader, die kolonel, die skuld kry?
Terwyl die gypsy motte uit kokonne bars in troppe wat lyk asof dit die son verduister, groei Maddie & Brooks ' se passie vir mekaar en begin sy vir hulle 'n lewe van Avalon Island af beplan.
The Gypsy Moth Summer is lewendig met jong geliefdes, bendes angstige buitestaanders, 'n beplande matriarg en haar man, 'n demente militêre patriarg en 'n ontsteld jong seun, wat elkeen sy eie toevlug soek, ontsnap en wraak neem. en die stryd om kontak te maak: binne gesinne onder vriende tussen bure en hele geslagte.
Nota vir jouself: Moenie 'n reis na Avalon -eiland, langs die kus van Long Island, bespreek nie, veral as daar 'n invaller van sigeuner is. Yuck en double yuck! Ek het 'n bietjie meer geleer oor sigeunermotte, hul gewoontes, geraas en hul eindelose ontlasting as wat ek regtig wou in hierdie boek-hoewel dit beslis gehelp het om 'n gespanne en siedende atmosfeer vir die verhaal op te bou. As u dink dat die gypsy motte sleg klink, het u nie die burgers van Avalon Island ontmoet nie, 'n gemeenskap vol donker geheime en bure wat bestaan ​​uit die haves en die not-nots en wat almal baie rassistiese sienings en vooroordele het gemeen. Die spanning is reeds hoog toe Leslie Day Marshall na haar ma se dood saam met haar tweelinggesin terugkeer stad toe. Daar is die sigeunermotte wat elke oppervlak bedek, probleme met Grudder Aviation-die belangrikste werkgewer van die gemeenskap, en 'n uitslag van kankers wat jonk en oud getref het. Leslie se man Jules, is 'n Afro-Amerikaanse landskapsargitek wat die moeite wil doen om op die openlike WASP-y-eiland te wees en bekommerd is oor die veiligheid van sy kinders-die tiener Brooks en klein Eva, maar ook angstig is om die tuin in die hande te kry. Leslie se gesinshuis, bekend as "Die kasteel."
Die Gypsy Moth Summer Dit is in 1992, en die skrywer trek baie tekens van die tyd in met die kosse, musiek, films, style en aktuele gebeure wat ek aangenaam gevind het om oor te lees en terug te dink. Die verhaal word hoofsaaklik uit vyf oogpunte vertel-Leslie en Jules, Maddie, 'n plaaslike tiener en hul buurvrou, Veronica, Maddie se ouma, en Dom, haar broer. Daar is ook heelwat sekondêre karakters-Maddie se vriendekring, Leslie en Jules se seun Brooks, Maddie se ouers en neefs, en Die kolonel-Veronica se man en Maddie se oupa. Dit lyk asof almal iets hanteer of iets geheim hou-van huishoudelike geweld en mishandeling, gesondheids- en geestesgesondheidskwessies, dwelms en verslawing, afknouery en seksualiteit. Kombineer dit alles met die stryd teen die onstuimige ruspes en die omgewingskwessies wat die lugvaartfabriek en Avalon -eiland veroorsaak. Dit is ook baie mense en kwessies om by te bly, maar die skrywer doen 'n goeie taak om alles aanmekaar te weef. Ek was dadelik verbonde aan en hou van Maddie en Jules, maar die ander hoofkarakters is nie so diep getrek of aangenaam nie, en hul motivering is nie so duidelik nie. Met sommige van die karakters en situasies (en die sigeunermotte), die boek is 'n bietjie soos 'n treinongeluk-jy wil wegkyk, maar jy kan eenvoudig nie, en hoewel ek hulle miskien nie gehou het nie, wou ek weet wat met almal gebeur het. Dit het die 400 bladsye redelik vinnig laat verbyvlieg-die pas het meestal vir my gewerk, alhoewel ek die einde effens skielik gevind het.
Die Gypsy Moth Summer Dit is nie 'n ligte en vreugdevolle somerlesing nie, dit dek 'n paar donker onderwerpe, is tot nadenke en dit het my soms ongemaklik gemaak. Dit sal nie vir almal aanklank vind nie-daar is seks- en dwelmgebruik en sommige gevalle van geweld, maar as u meer van die somerboeke wil lees, is dit 'n waardige toevoeging.
Skrywer Notas: Julia Fierro is die stigter van The Sackett Street Writers ' Workshop, 'n kreatiewe tuiste vir meer as 4000 skrywers in New York, Los Angeles en aanlyn. Haar eerste roman Sny tande, is geprys deur Die Boston Globe (" eens eens modern en tydloos ") en Die New Yorker ("a komies energieke debuut "). Julia, 'n gegradueerde van die Iowa Writer 's Workshop, woon in Brooklyn en Los Angeles.
U kan kontak maak met Julia via haar webwerf, Facebook en Twitter.
Daar is baie kos in genoem Die Gypsy Moth Summeralles van gewone peuselhappies en drankies uit die 90's tot 'n meer elegante country -club- en genootskapspartytjie. Voorbeelde sluit in: lekkergoed en karamelappels, hoendervlerkies, suikergoed, zeppoolballetjies, pizza- en heldebroodjies by 'n karnaval, gebraaide hoender met suurlemoene, Chinese wegneemetes, gebak en espresso, kaas friet, melding van die fees van die sewe visse met sardientjies , inkvis, seekat, baccala-kabeljou, hartvormige flapjacks, sjokolade-babka, spaghetti met gebraaide courgette met marinara, wonderbrood, gebraaide beesvleis, koring met beesvleis, Sarah Lee-pondkoek met koel sweep, pienk en groen sherbet, perskes, suikermielies, frambose en bloubessies, aarbei-rabarberpastei en hoenderbroodjies. Daar was 'n progressiewe aandete met voorgeregte van gerookte salm, witvisslaai, hoenderlewerpastei en verskeie soorte hartige kaasblare, 'n hoofgereg van filet Mignon, koekies en sous "om voor dood te gaan,"en nageregte van rooi fluweelkoek, koffiekoek, tiramisu, mintgroen petit fours, brownies, blondies en eclairs. Daar was Cool Ranch Doritos, ham en kaas Hot Pockets, mini-eierrolletjies, Little Debbie-hawermoutroomtertjies en kiwi-aarbei Snoepie, en 'n middagete van Harrod's oolong-tee, komkommer en ander teebroodjies en sjokolade bedekte piesangs, aarbeie en malvalekkers. alkohol en skemerkelkies soos martini's en Manhattans, aarbeikoelers, mimosas en rum en cokes-om maar net 'n paar te noem.
Vir my boek-geïnspireerde gereg, het ek besluit om saam met die gewilde partytjie, buffet, 'n country-voorgereg van garnale-skemerkelkie te gaan. Dit is 'n paar keer in die boek genoem-insluitend 'n maatsoen wat by die buffet staan, met: "'N Jumbo garnale stert steek by haar mond uit."Alhoewel daar al dekades lank garnale of garnaal -cocktails bestaan, is ek nooit gelukkig om 'n skottel of garnale en 'n lekker sous by 'n partytjie te vind nie. Ek het 'n sak jumbo wilde garnale in my vrieskas gehad en aanlyn gekyk of daar nie iets meer opwindends as die gewone rooi skemersous. Ek het 'n resep vir garnale-skemerkelkie met 'n Lemon-Tarragon Vinaigrette gevind en dit het goed geklink-en dit pas selfs 'n bietjie by die kleure van die boekomslag.
Sit net voor met gekookte jumbo-garnale-jy kan die garnale self kook, of dit reeds gaar koop. Hier is 'n eenvoudige resep vir 'n skottel garnale in 'n partytjie vir garnale-skemerkelkie.
Van Alison Attenborough via BonAppetit.com
(Maak ongeveer 3/4 van 'n koppie dressing)
Meng suurlemoensap, sjalot, dragon en Dijon -mosterd in 'n klein bak. Klits olie geleidelik by. Geur na smaak met sout en peper.
Bedien met gekookte garnale, ontpit en ontpit, stert agter. Ekstra aantrek kan ongeveer 'n week in die yskas gebêre word, styf bedek.
Doen voorop wenke: Vinaigrette kan 3 dae vooruit gemaak word. Bedek en verkoel.
Notas/resultate: Ek hou van suurlemoen en dragon, so hierdie sous was perfek vir my. Die helder en pittige suurlemoengeur en verkoelende, bittersoet dragon werk goed saam met die soet garnale, en die oorblywende vinaigrette sal ook 'n uitstekende toediening wees. Ek vind dit 'n goeie afwisseling van die klassieke. As jy 'n garnale -skemerkelkie is 'puriste'-jy kan hierdie sous saam met 'n klassieke rooi garnale-cocktailsous bedien as 'n ander opsie, en as jy nie 'n garnale fan is nie, kan jy hierdie sous as slaaisous of 'n dip vir rou of geroosterde groente gebruik. Ek sal dit beslis laat wen.