As ons, as Christene, die Moslem-y­wer, toewyding en gewilligheid om op te offer sien, behoort dit ons aan te spoor om ons sonde te bely, vir herle­wing te bid en met vrymoedigheid vir God in hierdie wêreld op te tree. Ons behoort baie ferm te wees oor ons Bybelse beginsels, versigtig te wees oor die aangaan van enige kompromieë en in liefde uit te reik na die Moslems en hulle die geleentheid te gee om Christus te vind.”
Volgens hom is dit wat nou in die Weste gebeur, baie nou gekoppel aan dit wat wêreldwyd in die Islamitiese gemeenskap plaasvind. Moslems is besig om hul vertroue in Islam opnuut te bevestig en be­vorder die vestiging daarvan as dié geloof wêreldwyd. Hul doel is om Moslem-beheer oor die politiek, ekonomie en kultuur van elke land te verkry. In die proses is Islam besig om toe­nemend meer on­ver­draag­saam teenoor die Weste te raak en het ook ‘n baie groot invloed op Moslem-gemeenskappe in die wêreld.
Baie van die Moslems wat na die Weste gevlug het, is tradisievas en hulle poog om hul tuisland in hulle nuwe land te herskep. Andere weer, is Islamiete wat na die Weste verhuis het met dié spesifieke doel voor oë: om Islam en die Sharia-wet regoor die wêreld te bevorder. Dit is juis hierdie groep wat aan die voorpunt van Islamitisering van die Weste staan.
Islam word deur Islamiete aan die Weste voorgehou as verdraagsaam en baie vreedsaam. Hulle het ‘n hele veldtog van stapel laat loop waardeur tekste oor Islam vir Westerse gehore herskryf word. Islamitiese geskiedenis word in die beste moontlike lig geskets met die klem op die aangename kenmerke, maar die onverdraagsaamheid en die gewelddadigheid daarvan word geensins genoem nie. Hulle het sodoende ‘n atmosfeer geskep waarin dit uiters moeilik is om Islam te kritiseer of om hoegenaamd die uit­dagings wat die gods­diens aan die Weste bied, te bespreek. Hulle poog om die wyse waarop Westerlinge na die wêreld kyk, te verander (die Islamitisering van kennis).