Dasbeheer in tuine - wenke om dasse weg te hou - Inligting
Afskrik van dasse: hoe om van dasse in die tuin ontslae te raak
Dasbeskadiging kan irriterend en visueel ontstellend wees, maar veroorsaak selde permanente gevolge. Hulle gedrag is gewoonlik en seisoenaal, en gewoonlik is dasse in die tuin nie 'n probleem gedurende die winter en herfs nie. As dasbeskadiging erg genoeg is, voel u dat u stappe moet neem om te leer hoe om van dasse ontslae te raak en hul graafvernietiging tot die minimum te beperk.
Dasbeskadiging in die tuin
Dasse het 'n wye verskeidenheid in Noord-Amerika en Europese lande. Hulle is 'n beskermde spesie in die Verenigde Koninkryk, maar wette is meer buigsaam in die Verenigde State. Dasgrawe in die tuin is geneig om grasperke op te grawe om insekte te vind en, soms, blombeddings om bolle of groente beddens te eet as ander voedsel skaars is. Aangesien hierdie diere wese is, kan dit baie moeilik wees om hulle te beheer. Om dasse weg te hou, kan spesiale omheinings vereis, die ophou van ander diere en natuurlike insekbeheer.
Dasse bou setels, wat komplekse gate is waar hulle woon en jong grootmaak. Hulle doen dit selde in noue kontak met mense, maar soms kan 'n dasgesin in 'n tuintuin gaan woon. Die mees algemene effekte van dasse in die landskap is dele van opgegrawe gras. Die diere is op soek na larwes, 'n gunsteling voedsel, en skraap die sooi met hul swaar kloue weg.
In gesonde grasperke is hierdie skade nie permanent skadelik nie en sal die sooi betyds herstel. Grawe vind gewoonlik in die lente plaas wanneer larwes voorkom. Dasse is baie gedetermineerde diere en kan heinings en hindernisse in hul voer vir voedsel beskadig. Hulle merk ook hul gebied deur 'latrines' te grawe, loopgrawe gemerk met urine en ontlasting om ander dasse en diere te ontmoedig.
Hoe om van Badgers ontslae te raak
Dasbeheer in tuine kan uitdagend wees. Baie beveel diepgesette metaalheinings aan wat voorkom dat die dier onder grawe. Elektriese omheinings is ook 'n ander opsie, maar dit kan duur wees en huisdiere en ander natuurlewe kan benadeel.
Oorlasdasse wat u komposbak of vullisblik in u kombuis binnedring, word maklik beheer deur deksels met bungeekoorde vas te maak. As u voëls of ander diere voer, veral met neute of vrugte, moet u hierdie aktiwiteit opskort om die dasse te lok.
Dit kan moeilik wees om dasse uit die groentetuin of vrugteboord te stuit. Die dier is allesetend en vreet nie net insekte en larwes nie, maar ook baie soorte plantegroei en vrugte, asook klein gewerwelde diere. Tradisionele metodes om die dasse af te skrik, het lappe wat in petroleum of ander brandstof geweek is, ingesluit, maar dit kan grond besoedel en is nou in baie streke verbode metodes.
Omdat dit 'n baie vasberade dier is met baie vaste gewoontes en vasberadenheid, kan dit moeilik wees om dit uit u tuin te stoot. Die verwydering van insekte deur die gebruik van insek- en larwedoders word nie aanbeveel nie, want dit is nie die enigste voedsel wat die dier soek nie, en sodanige gebruik kan voordelige insekte doodmaak.
Om grawe in grasperke te voorkom waar dit gewoonlik gevoer word, moet u in die lente 'n bietjie gaas oor die gebied aanwend wanneer die grawe-aktiwiteit die strengste is. Nie-giftige metodes, soos geluidsafskrikmiddels en soniese toestelle, het beperkte beheer, aangesien die diere gewoond raak aan die irriterende gevoelens. Olbas-olie en sitronella kan die diere tot 'n mate afskrik, maar moet gereeld toegedien word, aangesien geur mettertyd en in reën verminder.
Oor die algemeen voeg dasse 'n element van die natuur by jou landskap en kan hulle beskou word as opvoedkundige en aangename diere om oor te leer en te kyk. Deur dasse weg te hou met giftige gifstowwe en geëlektrifiseerde toestelle, kan u tuinekosisteem op die lange duur skade berokken en is dit gewoonlik die laaste manier om te gebruik. Aangesien enige skade korttermyn en seisoenaal is, sal die dier u tuin binnekort alleen laat en is daar nie langtermynbeheer nodig nie.
Gelukkig is dasse seldsame besoekers aan stedelike tuine - maar dit kan 'n probleem wees in groter, landelike tuine. Hierdie groot soogdiere kan tuine beskadig deur plante te vertrap en groot gebiede op te grawe in hul soeke na kos. Das word beskerm onder die Wet op die Beskerming van Das 1992.
Das is groot, swaar soogdiere wat normaalweg net snags uitkom. As gevolg hiervan sien ons gewoonlik net die resultate van hul besoeke. Hulle het 'n baie uiteenlopende dieet en sal amper alles beskikbaar hê - vrugte, groente, bolle, erdwurms, soorte, slakke en slakke. Hulle is veral lief vir suikermielies. Wanneer droë, koue of ysige toestande dit moeilik maak om hul natuurlike voedsel te bekom, beskadig dit blombeddings en grasperke in 'n meer desperate soeke na kos.
Aangesien hulle groot diere is, kan hulle lae groeiende plante beskadig deur hulle te vertrap. Hulle grawe in die grond rond op soek na insekte, en grawe dikwels plante op.
Hulle sal gate in die grasperk grawe, wat groot dele beskadig, op soek na kuikens, soos leerbaadjies en kafwurms en wurms.
Das kan gewoonlik ontmoedig word of voorkom word om tuine binne te gaan met soliede, effektiewe omheining en geslote hekke. 'N Daswerende gaas wat tot 1 m diep begrawe is, kan voorkom dat hulle onder heinings grawe. Die onderste 30 cm (12in) moet na buite gebuig word om te verhoed dat die dasse daar onder grawe.
Baie grasgroepe stel voor dat 'n elektriese heining deur batterye gebruik word as die beste manier om te verhoed dat hulle binnekom.
Alhoewel dit nie altyd 100% effektief is nie, kan ultrasoniese toestelle dit afskrik. 'N Radio wat die hele nag aan is, op vlakke wat bure nie aanstoot gee nie, kan ook suksesvol wees.
Chemiese dierweermiddels sal waarskynlik nie effektief wees nie. Alhoewel dit lyk asof dit werk om grense met urine van mans te merk!
Koop 'n bottel Jeyes Fluid, week ou lappe of doeke daarin, bedek of maak die lappies reg naby die ingangspunte wat u dink hulle gebruik - hulle haat die reuk, die klassieke oplossing vir die tuinier. U moet die lappies af en toe met die vloeistof verfris.
Das is hardnekkige wesens en is sterker as wat hulle lyk. Dit is onwaarskynlik dat u 'n enkele das het, en die gesin sal saam voer na aanleiding van die beer.
Volgens my ervaring, as u die gewone voedingsroete met 'n heining probeer blokkeer, sal hulle net daardeur gaan of daaronder. As u wel opbly om hulle te konfronteer, het hulle die geduld om te wag totdat u gaan slaap en sal dan verder gaan.
As nagtelike wesens hou hulle egter van die donker. Stel 'n bewegingsbeheerde veiligheidslig op. Dit hoef nie baie helder te wees nie, maar as dit op die dasse skyn, sal hulle 'n ander roete volg.
Dit sal hulle nie verhinder om by hul bestemming uit te kom nie, maar dit kan hulle aanmoedig om jou om te gaan.
Moenie vergeet dat dit 'n beskermde spesie is nie (ten minste in die Verenigde Koninkryk) en nie gereeld gesien word nie. Die beste benadering is miskien om te leer om dit te geniet.
Hoe lyk 'n daspak? So nou en dan vra iemand my hierdie vraag, so dit is tyd dat ek dit behoorlik probeer beantwoord. Dit is my gids vir die dasse en waarna ek moet kyk. Ek het 'n bietjie gehuiwer voordat ek dit geskryf het. In sommige dele van die land word dasse tog vervolg, en ek wil dit nie vir iemand met slegte bedoelings makliker maak om dasse te vind nie. Aan die ander kant, hoe meer mense wat van die dasse in hul omgewing weet, hoe beter. As mense bewus is van hul plaaslike setels, kan hulle dit dophou. Buitendien is dasse vir my 'n bron van plesier en wil ek graag die ervaring met ander mense deel as ek kan.
Ek het hierdie berig geïllustreer met foto's van 'n wandeling vanmiddag. Dit is 'n goeie tyd van die jaar om uit te gaan soek vir dasse. Die dasse is aktief en die plantegroei is nog nie groot nie. Glo my, dit is 'n skrikwekkende vooruitsig om dasers in kophoogte brandnetels te vind.
Die eerste stap om 'n das te identifiseer, is om 'n waarskynlike gebied te vind waar hulle mag woon. Dasse is verbasend wydverspreid en hulle het 'n fantastiese vermoë om onder mense se neuse te lewe en tog buite sig te bly, dus moenie enige platteland uitsluit nie. Hulle het wel sekere voorkeure, en om die soektog te beperk, moet u 'n bietjie verstaan ​​oor hul gewoontes en lewenstyl. Dit help om soos 'n das te kan dink!
Mense dink aan dasse as boswese, en dit is waar, hulle woon meestal in bosse en dit is waar om na hulle te soek. Maar hulle spandeer nie al hul tyd daar nie. In die Verenigde Koninkryk is die erdwurm die belangrikste voedsel vir die das, en die beste plek om erdwurms op te vang, is op kort gras - ideaal is gras wat deur vee bewei is. Die beste plek om dasse te vind is dus in bosveld wat grens aan grasvelde. Hulle woon in die bos en dit bied skuiling en sekuriteit en kan in die lande voed.
Maar nie alle bosveld is goed vir dasse nie. Dasse leef ondergronds, en daarom moet hulle grawe. Vogtige, moerassige grond is beslis buite en oral wat kan oorstroom (soos riviervalleie) word gewoonlik vermy. In my deel van Bedfordshire verkies die dasse die mooi, droë sanderige grond, maar dit lyk ook redelik gelukkig in klei. Dasse verkies beslis 'n skuins plek eerder as 'n baie plat. Dit kan die helling van 'n heuwel wees, die kant van 'n onbruikte steengroef of selfs 'n groot heiningbank. Hulle hou van enige plek waar hulle sywaarts kan ingaan eerder as reguit af. Ek veronderstel dat dit makliker is om te grawe, om die grond makliker te skuif, beter gedreineer en vermoedelik makliker is om uit 'n horisontale gat te loop eerder as om uit 'n vertikale klim te klim.
Ons is dus op soek na 'n stuk bosveld met skuins grond met grasvelde in die omgewing. Moet ons nou in die bos gaan en gate begin soek? Wel nee. Nog nie.
Dassen sal 'n gebied met 'n radius van 300-500 m vanaf hul vestiging dek. Dit beteken dat daar dikwels baie tekens van dasse in die algemene gebied van die nedersetting sal wees. As u dit vind, kan u vertroue gee dat daar dasse in die omgewing is, en dit kan help om u soektog te beperk. Gelukkig is dasse wesens en laat hulle gereeld aanwys.
As u deur weivelde loop, moet u op die uitkyk wees vir daspaaie, snuffelgate en misputte. Grasdasse reis waar moontlik op paaie (sien Waarom gebruik daspaaie?) En mettertyd kan hierdie paaie redelik uitgesproke wees. As ek dit onthou, het Pablo dit selfs reggekry om daspaaie op satellietfoto's op Google maps te identifiseer. Ek het dit self probeer, en dit is regtig moontlik.
Hier is 'n reeks paaie oor die weiveld. Die probleem met paaie is dat u nooit regtig weet wie dit maak nie, of dit nou 'n das is of 'n ander dier (mense is nog 'n duidelike oorsaak). In hierdie geval het ek dasse in hierdie veld opgespoor as daar sneeu op die grond was en hulle volg die paaie deurgaans.
Hier is nog 'n voorbeeld. In hierdie geval kruis die paadjie die veld en gaan dan onder 'n heining. Dit beteken dat dit nie deur mense, vee of takbokke gemaak kon word nie. Ander diere soos konyne sal gereeld hardloop, maar as u 'n diep pad soos hierdie sien, moet u dasse begin vermoed.
Terloops, as u ooit 'n paadjie onder 'n heining raakloop, moet u die onderste draad van die draad nagaan om te sien of daar hare is. Dit kan u 'n positiewe i.d. gee van die dier wat die pad gemaak het. Dashare is grys of swart en het 'n vierkantige deursnit. As jy 'n dashaar tussen jou vingers rol, voel dit onreëlmatig eerder as rond.
Snuffelgate is die gate wat gemaak word deur dassies wat na kos grawe. Dit is 'n goeie teken van daswerk, maar ander diere kan soortgelyke gate agterlaat en verwarring veroorsaak. Konyne grawe dikwels vlak skrape, maar haasskrape is gewoonlik ovaal, terwyl die snuifgate van die das meer konies is.
Misputte is veral 'n kenmerk van die dasgebiede. Das sit hul mis nie oral neer nie, hulle gebruik spesiale putte. Dasse gebruik mis as grondgebiedmerker, dus jy sal misputte gereeld op daspaaie langs die rand van hul gebied vind. Misputte lyk baie soos snuifgate, maar met mis daarin.
Dasmis is gewoonlik donkergrysgroen, wat wys dat hulle voed op erdwurms. Das eet baie ander dinge ook vrolik, daarom is dit altyd interessant om die misputte te ondersoek en te sien waarop hulle gevreet het. Hier is die mis van das wat lyk asof dit kersies versmoor het (ek het geen idee waar dit hulle in Februarie gekry het nie!)
Waar die gebiede van twee dasgroepe bymekaar kom, kan die misputte baie uitgebreid wees, aangesien elke kant sy gebied aandui. Hier is 'n groot latrine met baie kuile ​​wat dasse ietwat onbedagsaam in 'n hoofpaadjie in die bos gegrawe het.
So 'n bordjie vertel dat daar dasse in die omgewing is en dat hulle aktief is. Nou kan u deur die hout begin kyk en hul vestiging probeer vind. In plaas daarvan om na willekeur te kyk, is daar 'n paar dinge wat u kan help. Onthou dat dasse 'n helling verkies, dus konsentreer op gebiede met skuins grond, veral aan die buitewyke van die hout. Die ander ding wat u kan doen, is om paaie te soek en dit te volg. Vroeër of later sal 'n pad jou na 'n vestiging lei. Dit kan baie pret wees om paaie te volg, want hulle draai gewoonlik deur die hout, soms helder en voor die hand liggend, terwyl ander kere heeltemal verdwyn. 'N Frustrerende, maar prettige manier om 'n middag deur te bring.
Hier is 'n besonder duidelike daspaadjie. Let op hoe geslagte dasse 'n diep pad in die grond ingedra het.
Een manier om te vertel dat u 'n daspaadjie volg, is om spore te soek - dikwels 'n moeilike uitdaging in 'n bos. Alternatiewelik is hier iets wat u kan sien. Die paadjie loop oor 'n omgevalle boom en die dasse het duidelike kloumerke gelaat toe hulle oorklim.
Hoe lyk 'n werklike daspak? Die ooglopende ding om na te kyk is gate in die grond. Afhangend van die grootte van die vestiging, kan daar tussen 'n enkele gat en twintig gate oor 'n honderd meter versprei wees. Baie diere leef in gate, maar daar is 'n paar kenmerke van dasstelle om op te let.
Badger setts is baie uitgebreid ondergronds. Sommige het tot 300 meter tonnels - veel meer as hase of jakkalse. Die dasse moet baie grond verskuif, en dit beteken dat dasstelle gewoonlik 'n groot buit buit het. Met verloop van tyd kan hierdie bederfhope die landskap letterlik verander en groot rakke of platforms buite die gate skep. Die belangrikste instelling waarna ek kyk, is uiteraard 'n ou een, want die hele gebied word deur gate en hummocks gemerk sodat dit op 'n slagveld van die Eerste Wêreldoorlog lyk. Aktiewe setset is maklik om op te spoor, want daar sal gewoonlik vars bederf buite wees. Dasse is kompulsiewe delwers, en hoewel daar in die lente voor die welpies opgegrawe word, is hulle geneig om die hele jaar te grawe. Hier is 'n ingang na 'n woonbuurt. Let op die groot bederfhoop en die voor die hand liggende pad wat van regs af binnekom.
Die bederfhope bevat dikwels gedroogde gras of lem wat die dasse as beddegoed ingesleep het en dan later opruim. Volgens my ervaring gebeur dit as hulle 'n ou kamer voorberei vir hergebruik, byvoorbeeld wanneer hulle vir kleintjies voorberei.
Die werklike gate van 'n das het 'n kenmerkende vorm, meestal 'n sywaartse D. genoem. Die belangrikste kenmerk is dat dit breër is as wat dit lank is. Dit is sinvol as u aan die vorm van 'n das dink - redelik wyd en laag geslinger. Konyngate is daarenteen 'n ovale vorm wat soos 'n O lyk. Hier is 'n klassieke ingang van die das wat die tipiese vorm toon.
Hier is nog 'n ingang waar die dasse per ongeluk of met opset onder 'n omgevalle boom gegrawe het en 'n mooi stewige latei skep. Daar is 'n paar gate onder hierdie bome, wat my laat wonder of dit 'n doelbewuste keuse is. Ek het ook 'n paar setjies gesien wat in die wortels aan die onderkant van 'n groot boom is. Weereens bied dit die dasse die beskerming van 'n houtdak, ten minste vir die ingang na die nedersetting. Miskien is dit 'n wydverspreide ontwerpkenmerk.
Let weer op dat die gat steeds wyer is as wat dit hoog is.
Aktiewe gate toon tekens van onlangse grawe, maar as u gelukkig is, kan u dasspore by die ingang van 'n woonstel vind. Dit is die beste bewys wat u kan kry dat die gat deur 'n das bewoon word. Let op die massa spore by hierdie gat, wat daarop dui dat daar 'n aantal dasse teenwoordig is.
Kyk laastens in die onmiddellike omgewing van die stad. Dassen het 'n hooflatrine in die omgewing - soos die misputte aan die rand van hul gebied, maar groter en meer gekonsentreerd. By baie setplekke sal daar blaarvorms wees wat opgegrawe en geskeur is terwyl die dasse kos soek. Daar sal dikwels ook duidelike kolle wees waar die grond glad gedra is. Dit is 'speelareas' waar die dasse bymekaarkom, speel en mekaar versorg. Soms kan daar 'speelbome' wees - boomstompe of omgevalle bome waarop die dasse klim en oor speel. Dit word soms ook glad gedra - die gevolg van hele generasies dasse wat hulle as speelplek gebruik.
So nou weet jy waarna jy moet soek. Soek die regte soort habitat - bos naby weiding, ideaal met skuins grond. Wees op die uitkyk vir die perifere tekens van daswerk - paaie, misputte en snuifgate. Deur 'n kombinasie van paaie te volg en die landskap op 'n sinvolle manier te interpreteer, sal u hopelik die nedersetting kan vind en bevestig dat dasse in die koshuis is. Natuurlik is die beste manier om te sien of daar 'n das is, om een ​​van die diere te sien. Sodra u 'n aktiewe vestiging geïdentifiseer het, kan u regop sit en kyk. En dit is waar dit regtig interessant begin raak.
Sterkte om dasstelle te vind, en sterkte om te kyk!
Wenke vir die vasvang van das
U kan vleis, klein knaagdiere of visolie as aas gebruik as u nie van die skerp reuk van vispasta of grubpasta hou nie.
Sorg dat u dit met vuil en blare bedek as u kamoefleer wanneer u beenhokke gebruik.
Gaan die lokval gereeld na om seker te maak dat gevangen dasse vinnig loskom.
Inspekteer u strik kort-kort vir gebreke en trane. Dasse is sterk diere en kan die strik beskadig as dit gevang word.
Natuurlike klieraas kan effektiewer lokaas wees as dit in kombinasie met vleis of varsgemaakte knaagdiere gebruik word.
Dasse is 'n beskermde spesie in die Verenigde Koninkryk, maar dit kan tuine beskadig en is 'n bekende plaag vir tuiniers.
Grasdasse woon in 'sets' wat in bosse en polisse gevind word wat gewoonlik naby weiveld is. Daarom rig Badgers baie gereeld skade aan tuine in dorpies of klein dorpies.
Das veroorsaak skade deur hul grawe - op soek na hul gunsteling kos, erdwurms en knoppies. Hulle sal ook plantbolle eet, dus dit is algemeen om tuinplante op te grawe en te eet.
Ons is verskaffers van 'n volledige reeks van die beste produkte vir die bestryding van plaagdasse om plaagdasse af te weer, af te weer, te stop en ontslae te raak.
Ons voorsien Matter Electric Repeller en Battery-aangedrewe repellers, sowel as 'n Water Jet Spray Badger Repeller. Ons is handelaars van die 'Nite Eyes' Solar Powered Badger Repeller wat in die BBC-program verskyn het 'Countryfile'. Laastens verkoop ons aanlyn Badger Repellent Granules wat effektief is vir 'n klein, gelokaliseerde area. Hierdie Badger-afweermiddels en afskrikmiddels vir plaagbestryding is metodes vriendelik en menswaardig vir die afweer, afskrik, bangmaak, stop en van probleemdasse ontslae raak.
Das in jou tuin
Dasse in tuine kan 'n plesier wees, 'n aandjie waarna huisbewoners regoor die land uitsien. Vir ander is hulle op die minste onwelkome besoekers, 'n bedreiging vir gekoesterde ongerepte grasperke en groente wat versigtig gekweek word.
Das kry kos waar hulle kan. Dikwels, ongesiens en ongehoord, dwaal hulle snags rustig in tuine in, voed hulle op erdwurms, soorte, slakke en slakke wat hulle in grasperke en grense vind voordat hulle verder gaan, en laat slegs die kleinste visuele teken agter ('n snuifgat hier, 'n stuk gekrapte gras) daar) as visuele bewys van hul nagbesoek.
Op ander tye, veral wanneer droë of ysige toestande dit moeilik maak om natuurlike voedsel te bekom, beskadig dit blombeddings en grasperke in 'n desperate soeke na kos.
Kyk hier vir meer inligting oor leerbaadjies en kapstokke, hoe om te weet of dit in u tuin is en hoe u dit kan beheer.
Das is normaalweg nie kieskeurige en oordeelkundige eters nie. Hulle sal honger ly wat aangebied word. Die beste raad vir huishoudings wat hulle gereeld voed, is dus om spaarsamig te wees met tande beskadigende suikervoedsel, insluitend koeke en koekies, en om sitrusvrugte, uie, tamaties, melk en rou vleis te vermy.
Dasse hou van grondboontjiebotter en heuning, maar albei word die beste spaarsamig gegee, en smeer dit dun op brood. Hulle hou gewoonlik droë troeteldierkos, grondbone, rosyne en die meeste vrugte in, insluitend pruime en opgesnyde appels en pere. In droë beswerings sal vrugte broodnodige vog gee, natuurlik ook bakkies water.
As u vermoed dat u 'n das in u tuin het, moet u kundige advies inwin. Das sal jou geen skade berokken of siektes oordra nie. As u dink dat dit 'n probleem is, moet u dit nie probeer bemoei nie; u sal nie net die wet oortree nie, maar ook die probleem erger maak. Kontak u plaaslike dasgroep en hulle sal u hulp en advies gee. Baie mense leef gelukkig saam met dasse in hul tuine. Hulle is nie 'n gevaar vir troeteldiere nie, maar vermy eerder konfrontasie met katte en honde en hou afstand. Soms sal dasse onder buitegeboue grawe, kontak weer u plaaslike groep vir advies en hulp. Uiteindelik is daar feitlik geen risiko om TB van 'n das in u tuin op te vang nie; u moet baie nou kontak met 'n das met ernstige TB hê, en hulle is min en woon gewoonlik naby plase.
As u die geluk het om 'n tuinswembad te besit, is dit die moeite werd om te onthou dat die dasse af en toe in swembaddens val wat in die winter leeggemaak is of daarin vasgevang is. Hulle sal op 'n plank ontsnap as dit geplaas is waar dit 'n uitgangsroete bied, maar sommige word beseer as hulle val en hulp nodig het.
Das trek soms terug na die hoek van 'n tuin of gaan in 'n skuur in as hulle sleg is of beseer is tydens 'n bakleiery of 'n padongeluk. Beseerde diere van enige aard sal snap en byt. Ons advies is dus weer: kry hulp van u plaaslike dasgroep, die Badger Trust, die RSPCA, 'n plaaslike reddingsentrum of 'n veearts.
Dasse kan ontmoedig word of deur tuine betree word deur soliede, effektiewe omheinings, geslote hekke en die gebruik (nie altyd 100 persent effektief nie) van ultrasoniese afskrikmiddeltoestelle. Lede van Brockwatch, die dasgroep vir Northampton en South West Northants, rapporteer sukses met 'n toestel genaamd Animal-Away Plus. 'N Ander groep berig dat 'n radio die hele nag in 'n tuin vertrek het op vlakke wat die bure nie aanstoot gee nie, en die dasse het suksesvol ontmoedig om binne te gaan. Waar prakties, is elektriese heinings egter die doeltreffendste menslike afskrikmiddel. Daar is geen wettige bewese chemiese afskrikmiddels vir dasse nie. Herhaalde pogings deur dasse om tuine binne te gaan, word soms slegs opgelos as daswerende gaas tot op een meter diepte gegrawe word om te verhoed dat hulle onder heinings grawe.
Kyk die video: #iedereenkanhaken #ALPINESTITCH #CROCHET #HAKEN ##alpine #steek #TUTORIAL#NEDERLANDS#KUSSEN#PILLOW