Die metode van Maria Montessori is een van die gewildste en mees effektiewe geïntegreerde metodes van vroeë ontwikkeling. Hierdie opleidingsisteem is na 1906 deur die skepper, opvoeder en dokter van die geneeskunde aangewys, en is sedertdien wydverspreid oor die hele wêreld gebruik, wat ongelooflike resultate moontlik gemaak het.
Basiese beginsels van die Montessori-metode
Die metode is gebaseer op die aksioom dat elke kind uniek is en vereis 'n spesiale benadering in onderwys en opleiding. Die opleidingstelsel bestaan ​​uit drie komponente: die onderwyser, die kind en die omgewing. Dit is gebaseer op drie fundamentele beginsels:
die maksimum vryheid van die kind, die keuse van middele en tempo van ontwikkeling en leer;
skepping van 'n individuele opleidingsprogram;
minimale ingryping van die onderwyser en gebrek aan tradisionele outoritêre beheer oor leeruitkomste.
Hoe lyk die Montessori-klas?
Om 'n kind in Montessori te ontwikkel en op te voed, moet jy die omliggende ruimte op 'n spesiale manier organiseer. Die klaskamer waarin die klasse plaasvind, word verdeel in vyf tematiese sones, wat elk met die ooreenstemmende didaktiese materiaal gevul is:
Sone van die werklike lewe . Hier leer die kind om te oefen om die aksies wat vir hom in die lewe nuttig sal wees, te bemeester. Was, stryk klere, sny groente, maak skoon met skoene, skoonmaak skoene, skoenvasbinders en knoppies. Opleiding is onopvallend, in 'n speelse vorm.
Sone van sensoriese en motoriese ontwikkeling . Dit versamel didaktiese materiaal, ontwerp om die kind te leer om verskillende teksture, materiale, vorms en kleure te onderskei. Terselfdertyd sal visie, gehoor, geheue, aandag en fyn motoriese vaardighede ontwikkel.
Die wiskundige sone kombineer materiaal, waardeur die kind die konsep van hoeveelheid leer. Daarbenewens word hy in hierdie sone logika, aandag, assiduity en herinnering.
Die taal sone is so toegerus dat die kind briewe, lettergrepe kan leer, leer lees en skryf.
Die ruimtesone is daarop gerig om kennis te maak met die omliggende wêreld, natuurverskynsels en prosesse.
Die gewildheid van Montessori se vroeë ontwikkelingstegniek groei, en kreatiewe onderwysers eksperimenteer met die byvoeging van nuwe sones vir 'n meer veelsydige ontwikkeling van die baba, byvoorbeeld die sone van die kuns, motor, musiek sone. As jy wil, kan die ouers die Montessori-klas by die huis herskep en die kamers in gepaste areas verdeel.
Die materiaal wat gebruik word vir klasse met kinders in Montessori is ontwerp met inagneming van die antropologiese eienskappe van kinders, sowel as hul sensitiewe tydperke, wat Maria Montessori self aangedui het deur die tipe aktiwiteit wat op hierdie ouderdom gelei het. Hierdie materiaal wek in die kind belangstelling in kognisie, aktiveer die proses van selfbeheersing, help om inligting wat van buite ontvang word, te sistematiseer. In die proses van motoriese en sensoriese ontwikkeling ontwikkel die kind geestelik, en onafhanklike speletjies vir kinders met Montessori-materiaal berei hulle voor vir 'n aktiewe en onafhanklike lewe.
Die hooftaak van die onderwyser in die Montessori-kinderontwikkelingstelsel is om jouself te help. Dit is, hy skep bloot toestande vir klasse en horlosies van die kant af, terwyl die kind kies wat hy sal doen - ontwikkeling van huishoudelike vaardighede, wiskunde, geografie. Dit beïnvloed slegs die proses wanneer die kind nie weet wat om te doen met die didaktiese materiaal wat hy gekies het nie. Terselfdertyd moet hy niks self doen nie, maar verduidelik net vir die kind die essensie en toon 'n klein voorbeeld van aktiwiteit.