Bakteriële en virusinfeksies gekoppel aan miskraam - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeBakteriële en virusinfeksies gekoppel aan miskraam
Deur Krissi Danielsson Opgedateer 01 Julie 2019
Sommige virus- en bakteriële infeksies kan u risiko vir swangerskapverlies verhoog. Terwyl enkele aansteeklike siektes goed gedokumenteerde risikofaktore vir miskraam is, dui ander studies daarop dat sommige vaginale infeksies u risiko vir miskraam verhoog.
As u bekommerd is dat u een van hierdie infeksies het, praat met u dokter oor die toets en behandeling.
Bakteriële vaginose (BV) is 'n algemene vaginale infeksie wat 'n visagtige reuk veroorsaak; jeuk; brand na gemeenskap; en dun, wit of grys vaginale afskeiding.
Terwyl BV simptome kan lewer, het sommige vroue met BV glad nie simptome nie. Sommige studies het bakteriële vaginose aan die eerste- en tweede trimester miskraam gekoppel, asook 'n hoër risiko vir premature bevalling. Navorsers ondersoek egter steeds hoe BV met miskraam verband hou.
U ginekoloog kan u tydens u bekkenondersoek vir BV toets deur 'n depper te neem en te toets of dit bakterieë is. As u BV het, kan 'n antibiotikum op vaginale crème help om die besmetting op te klaar.
As u chlamydia en ander seksueel oordraagbare siektes het, kan u u kans verhoog om pelviese inflammatoriese siekte (PID) te ontwikkel, 'n inflammatoriese toestand wat 'n bekende risikofaktor vir ektopiese swangerskap is. Tekens van PID kan pyn in die bekken, ongemak en koors insluit.
Navorsers het bewyse gevind dat chlamydia die miskraam kan verhoog, aangesien die bakterieë u immuunrespons teen 'n vroeë swangerskap kan verander. Simptome van chlamydia kan insluit afskeiding, jeuk, vaginale pyn, rektale pyn, ontslag en pyn tydens seks en urinering. Baie vroue met chlamydia het geen simptome nie.
As u chlamydia of PID het, moet u met antibiotika behandel word. PID benodig langer antibiotiese behandeling as wat chlamydia doen. U dokter kan chlamydia diagnoseer deur 'n depper uit 'n bekkenondersoek of met 'n bloedtoets te toets. As u chlamydia het wat lank behandel is en u dokter vermoed dat dit PID het, kan hulle 'n ultraklank doen om te kyk na tekens van chroniese ontsteking.
Sekere soorte bakteriële voedselvergiftiging, soos Listeria en Salmonella- infeksies, hou verband met miskraamrisiko's.
Listeria is 'n soort bakterieë wat die meeste in ongepasteuriseerde kaas en deli-vleis voorkom en kan die siekte listeriose veroorsaak. Salmonella kom algemeen voor by pluimvee, rooivleis en ongekookte eiers.
Sommige katte dra 'n bakterie met die naam Toxoplasma gondii, wat in ontlasting aan die kat voorkom, en dit is die rede waarom swanger vroue nie die rommelbak moet verander nie. Hierdie bakterieë veroorsaak 'n siekte genaamd toksoplasmose, wat miskraam of aangebore probleme by 'n baba kan veroorsaak.
Parvovirus B19 (Vyfde siekte)
Parvovirus B19 veroorsaak 'n relatiewe ligte siekte wat vyfde siekte genoem word. Die toestand is gewoonlik sag by kinders met die meerderheid volwassenes wat immuun is, aangesien die meeste mense die siekte op 'n sekere tydstip tydens die kinderjare opdoen, wat tot permanente immuniteit lei. Parvovirus B19 kan hydrops fetalis veroorsaak, 'n ernstige toestand wat lei tot die opbou van vloeistof in die fetus as 'n swanger vrou wat nie immuun is nie, blootgestel word.
Volgens die CDC het minder as 5 persent van die vroue wat parvovirus B19 tydens swangerskap kry, mishandeling.
Rubella, ook genoem Duitse masels, kan aangebore geboortedefekte veroorsaak as u dit tydens u eerste trimester swanger raak. Rubella kan ook miskraam veroorsaak.
Rubella kom nie gereeld voor nie as gevolg van wydverspreide inenting teen die virus wat dit veroorsaak (die R-komponent van die MMR-entstof). Dokters toets vroue gereeld vir immuniteit teen rubella as deel van voorgeboortelike bloedtoetsing.