Dis nie beurtkrag wat dié praktiese paartjie laat besluit het om sonder elektrisiteit klaar te kom nie; vir hulle was dit een­ voudig ’n kwessie van afskakel – letterlik én figuurlik.
Dié huis op Baardskeerdersbos is vir hulle ’n droom wat waar geword het. “Terwyl ek in die 1980’s op die Buitenverwachting­ landgoed gewerk het, het ek in ’n huisie langs ’n dam tussen die wingerde gewoon, met Constantiaberg wat daaragter uittroon. Ons het visgevang, elke naweek in die woud gaan stap en goue hanepoot­druiwe van die ou­ou stokke gepluk,” onthou Caroline.
Dit was dié gelukkige herinneringe wat haar laat verlang het na ’n eie stukkie grond waar sy kon druiwe plant vir haar eie wyn.
In Oktober daardie jaar het sy die trotse eienaargeword van wat hulle as “ ’n bouval op ’n skrootwerf”beskryf het. Ray verduidelik droogweg: “Die vorigeeienaar het gespesialiseer in alles wat stilstaan. Elke dingwat op sy grond beland het, het net so daar bly staan.”Die halfgeboude huis was karakterloos, maar die lieflikeuitsig op die vallei en die heuwels, en die vooruitsig vanhul eie wingerd, het daarvoor vergoed. In Augustus 2004 het hulle toe hul wingerd geplant.
“Dis ’n eenvoudige struktuur. Jy kan van die voordeur af reguit deurstap na die agterdeur. Op elke ent is ’n slaap­ en badkamer, en in die sentrale, oopplan­leefruimte is die sitkamer aan die een kant en ’n eetkamer en die Aga­stoof aan die ander kant.”
Toe dit by die meubels en bykomstighede kom, het die paartjie hulle deur die klimaat laat lei. “Dit raak baie warm in die somer; daarom wou ons ’n ligte gevoel skep– vandaar die oop dakbalke en vloer van ligte hout,” verduidelik Caroline.
Aangesien sy as kind kosskool toe moes gaan, heg sy groot waarde aan huislikheid. “Ons het heelwat ou Kaapse meubels op Gansbaai, Bredasdorp en in Kaapstad gekoop. Ek dink nie dis reg om al jou ongewenste meubels in jou vakansiehuis te sit nie; dit behoort net so aangenaam en gerieflik soos jou permanente huis te wees. Goeie matrasse, kussings en linne is ’n moet!”