November | 2009 | Boendoe se blog argief
Vergeet van die aarde wat afbrand. Vergeet van Afrika se ellende en wonders. Vergeet van alles. Vanaand verlang ek na my twee kinders in Suid Afrika.
Ek kry nou die aand van Bruce 'n sms:
Dit gebeur nie baie nie, so relish hierdie moment: ek mis ma!
'n Uur later kry ek 'n sms van Jeannie:
Hi ma, jus hoekom hoor ek niks van ma nie? Ek sms laat dit hop en nee niks! haha maar ja ek mis ma baie, wanneer gaan ma weer kom kuier? Jisi maar okay lekker slaap
My hart is sommer seer oor hierdie lewenswyse. Ons hier, hulle daar. Dis nie normaal nie, maar dis wat ons moet doen. 'n Geval van al die balle in die lug hou.
Eintlik is ek nou sommer galbitter.
Ek het gesit en kopkrap oor wàt ek moet vertel oor ons naweek na Namibe. Dit was weereens 'n uitputtende reis, maar ons het baie mooi goeters gesien wat dit oor en oor die moeite werd gemaak het. Eintlik is ek so one track minded dat enigiemand wat my ken, nou al kan voorspel waaroor my volgende paar possies sal gaan.
Ek moet egter hierdie uitsonder as die hoogtepunt van die naweek.
Ons het net voor Porto Namibe die afdraaipad na Bentiabe gevat – soos altyd. Dis Cyphostemma wêreld, en ek het groot planne daar gehad. Ons was nog aan die rondloop en rondkyk toe hierdie man vanuit die niet daar verskyn. Die ene tande. So happy om ons te sien. So happy om ons weer te sien. In Februarie verlede jaar het ons hom 'n 20 liter drom water gegee. En hy onthou ons sowaar.
Hierdie keer het hy die water beleefd van die hand gewys. Hy het nou water, vertel hy. Die pomp is ver van sy huis en hy moet dit op sy rug huistoe dra, maar water is nie meer 'n probleem nie. Hy het 'n sigaret en 'n bier saam met ons geniet, en toe weer op sy pad gegaan. Maar nie voor ons 'n definitiewe reëling gemaak het dat ons in September ons tentjie by hom moet gaan opslaan nie. En ons gaan, as die Here ons spaar.
Hoeveel vloekwoorde kan ek nog daar inryg?
Ons het vanoggend net na twee by die huis gestop. Vol groot verwagtings van warm baddens, koel kamers en knus bedjies. Noddefok.
Die krag in ons huis is af. Nèt ons huis s'n. Glo een of ander verskriklike erge probleem, wat seker weke kan vat om te herstel. Niks is mos hier onmoontlik nie.
Ons het by 'n bakoond ingestap. 'n Bakoond wat vrot van al die kos wat lê en vrot in die yskas en vrieskas. Vloere sopnat. Vieslik, man, vieslik. In die oggendure moes ons soek na 'n leë huis, wat ons genadiglik gekry het. Vandag pendel ek tussen twee huise – en ek wonder vir hoe lank?
So, my dagtaak is uitgeknip. Ek't gedog dis net 'n vuil bakkie om uit te sort, maar op die ou einde is dit 'n titseltjie meer…