Egskeiding is ’n werklikheid. Die statistieke vertel die hartseer verhaal van huwelike wat baie jare gelede met groot drome en baie liefde begin het en wat eindig wanneer die regter sy of haar stempel op die egskeidingbevel afdruk. ’n Mens moet onthou dat daar ’n aanloop tot hierdie gebeure was. In die aanloop was daar dalk baie rusies, argumente en woede. Soms gebeur dit ook dat ouers probeer om dit vir die kinders weg te steek, en dit maak die skok nog groter wanneer aangekondig word dat Pappa en Mamma gaan skei. Tydens die egskeidingsproses en die tyd daarna word ook dikwels óór die kinders gepraat, maar nie altyd mét hulle nie. Hulle word uitgesluit, want dit is ’n saak tussen Mamma en Pappa.
Egskeiding het ook ’n invloed op die geloof van kinders. Ook hier speel kinders se ouderdom ’n belangrike rol. Onderskeid word gemaak in kinderontwikkeling ten opsigte van verskillende lewensfases waarin die kind verkeer. Deel van elke lewensfase is die kind se geloofsontwikkeling. Dikwels hoor ’n mens tydens ’n egskeiding dat ouers sê dit sal beter wees vir die kinders na die egskeiding, want dan is daar mos weer vrede en kalmte in die huis. Die werklikheid is egter dat die bakleiery soms na die egskeiding voortduur. Dan word maar net oor ander dinge baklei as voor die egskeiding. Kinders word in die proses van egskeiding met dinge gekonfronteer waaroor hulle nog nooit nagedink het nie. Hulle soek na antwoorde oor hoekom en waarom dit gebeur, binne hul kindwees.
Jonger kinders leef met ’n oorsaak-en-gevolg-beginsel. Amper soos wat ons by Job vind. As iets slegs met jou gebeur, gebeur dit omdat jy iets slegs gedoen het. Die oplossing is dan baie maklik. Gaan maak reg en die slegte sal verdwyn. Baie kinders leef met die gedagte dat Ma en Pa se egskeiding hul skuld is. Hulle het iets verkeerds gedoen. Die egskeiding is dus die Here se straf omdat hulle byvoorbeeld nie altyd gehoorsaam was nie. Die voorneme om van nou af altyd soet en gehoorsaam te wees, sal dan mos ook die probleem, die egskeiding, wegneem. So leef baie kinders met ’n skuldgevoel oor die egskeiding.
Kinders leer nie net deur dit wat hulle hoor nie, maar ook deur dit wat hulle sien en ervaar. Kinders leer om in ’n verhouding met die Here te leef deur dit wat hulle by hul ouers sien. Hoe ouers teenoor mekaar optree voor, tydens en na afloop van die egskeiding het daarom ’n invloed op hoe hulle self gaan lewe. Om ander te kan vergewe, word vir hulle makliker wanneer hulle sien hoe Ma en Pa in hierdie proses self vergifnis leef. Deur jammer te sê en dit te bedoel, word die fondament gelê van skuldbelydenis voor God. Die soeke na God se wil, eerder as om kwaad met kwaad te wil vergeld, stel byvoorbeeld die konkrete voorbeeld van wat Jesus bedoel het toe Hy oor ons optrede teenoor ons vyande gepreek het.
Tydens egskeiding is dit so maklik om vasgevang te word in die proses self. Die fokus verskuif dan na dit wat gedoen moet word en die besluite wat nou geneem moet word. Die regsproses, wie waar gaan woon en die inhoud van die egskeidingsbevel vereis onmiddellike aandag. Mense stoei met hul eie vrae en seer in die proses. So maklik word daar maar aangeneem dat die kinders sal aanpas en aangaan. Soos wat egskeiding vir volwassenes seer is en baie vrae na vore laat kom, so is dit ook waar vir kinders. Begrip vir die kinders wat ook deur die egskeiding geraak word, begin wanneer ons ’n tree terug gee en deur die oë van ’n kind na die gebeure kyk.