Lesersbrief: ŉ Brief aan jou, die ander mammaGerda Smit. Foto: Verskaf. Gerda Smit skryf: Ek skryf vir jou, Aardsmoeder wat nog nooit gevloek het nie, jý wat gister by die Voortrekkers in verbystering ŉ dankgebed opstuur en sê: “Sjoe, hy’s besig, nè?” waarná jy na jou asem snak by die gedagte dat my blonde-blouoog-willer-as-die-wildtuin-en-soms-so-kwesbaar-sag-seunskind dalk aan jou kon behoort. Jy’s uitasem ná daai lang sin? Ek leef in uitasem-mode! Blonde Nimf, Saterdag by Kimiad, toe ek my blonde-blouoog-willer-as-die-wildtuin-en-soms-so-kwesbaar-sag-seunskind en sy beste tjom in die verbyloop van die klimraam afskeur, want soms word ek genade gegun en kan ek dit in die verbyloop doen. Jy sukkel om jou kakebeen in lit te hou en groet my met ŉ skril, verbouereerde stemmetjie: “Sterkte, mamma!” Sterkte my voet … Ek kyk baie na jou en dink hoe salig, simplisties die lewe moet wees as jou kroos jou so volg. Ek wag elke keer in afwagting om te hoor of julle in sang gaan uitbars: “The hills are alive!” So ’n stukkie van my siel verval in weemoed as ek na julle kyk, maar ek lewer nie kommentaar nie; dalk wens jy vir bietjie minder perfeksie in jou lewe … jy weet, ons elkeen veg ŉ geveg waarvan die ander nie weet nie. Sien: My blonde-blouoog-willer-as-die-wildtuin-en-soms-so-kwesbaar-sag-seunskind maak die lewe voller as wat my wens is … Ons gaan nie net winkel toe nie, ons neem die hele winkel oor! Ek kan lag en sê dis die kind se Amerikaanse paspoort, want Hemele hoor my, ek’s ŉ stil, teruggetrokke mens wat net my brood wil koop, vir die kassier glimlag en klaar wees! Ons het gedink ons is gesin is nou volledig ná kind nommer twee, maar God het ander planne gehad. So droom ek een nag ek roep my kinders: Emma, Gerhardt, Dawid! En die volgende dag vind ek uit ek is swanger! My kind is ŉ Godgegewe geskenk nét soos hy daar is. Ek was ver swanger toe ek ŉ ma met haar drie kinders teëkom. Soos myne is elkeen besig met hul eie Broadway-produksie! Ek vra: “How do you do it?” Sonder ŉ terugblik of oogknip hoor ek: “It’s bloody difficult!” Soos daardie dag, as jy so ’n opmerking vir my maak, oorval ŉ totale stomgeslane gevoel my en ek wonder: Hoe dink die vrou help haar opmerking? My hart breek elke keer as jy sê: “Sjoe, hy is besig, nè?” My bestelling was nie ŉ blonde-blouoog-willer-as-die-wildtuin-en-soms-so-kwesbaar-sag-seunskind nie … dalk sou ek stil, intellektuele hipster, weet hoe om op die ouderdom van drie sy naam vorentoe en agtertoe te skryf, kies … maar net soos jy het ek nie daai lysie gekry nie – dis ŉ gelukspakkie! En kyk hoe gelukkig is ons! So, volgende keer as jy ons sien, glimlag en sê in jou binnekant: “But for the grace of God, there goes!”