Wanthoe vreemd. Hy weerstaan nie die spykers nie. Hy nooi hulle amperuit. Hy hoor die belediginge, maar die Man antwoord nie terug nie. Hy sien die bloed op sy gesig, en al wat gesê word is ‘Vadervergewe hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie’.
Hykyk na die soldate onder op die grond wat ‘n dobbelsteentjie gooivir sy kleed. Hy sien die teken bokant Jesus se kop. Dit sêsarkasties ‘Die koning van die Jode’. En hy besef: as hierdieMan niks was of mal was, sou hulle hom, soos hulle daardie tyd metsulke mense gemaak het, doodeenvoudig geïgnoreer het. As Hygeen volgelinge gehad het nie, sou hulle Hom weggestuur het. Ashulle Hom nie gevrees het nie, sou hulle Hom nie wou doodmaak nie. En hy besef: die Romeine maak net ‘n koning dood as Hy wel ‘nkoninkryk het.
EnJesus, hoe reageer Hy? Ons weet nie. Dalk het Hy geglimlag. Wanthier was iemand wat met oorgawe in die skaapkraal ingestorm hetterwyl die Herder besig was om die hek toe te maak. Hier is ‘nskaap wat na veiligheid struikel terwyl die hek toeswaai.
Hoekom?Want in die teenwoordigheid van God het daar by hom iets gebeur? Gekonfronteer deur Jesus Christus het daar insig gekom. Insig wathom laat insien en laat sê: ons is skuldig, Hy is onskuldig. Ons is verkeerd, Hy is reg. Hy is nie aan die kruis vir sy sondesnie, maar vir ons sondes.
Toehierdie misdadiger dit verstaan, was die laaste versoek van sy leweeintlik heeltemal logies: ‘Dink aan my wanneer U in die koninkrykkom’. Geen verskonings nie. Geen regverdiging van sy dade nie. In wese ook geen boetedoening nie. Net ‘n wanhopige smeek om hulp. Soos Nikodemus, soos die hoofman oor honderd, soos die vrou wat aanbloedvloeiïng gely het, soos Saggeus, soos die ryk man, soos diemelaatse man en soos die vriende van die verlamde man.