2 Wat doen ZIP??
2.1 Alternatiewe vir ZIP
3 Verlieslose kompressie
3.1 'N (vereenvoudigde) voorbeeld van verlieslose kompressie
3.2 Werklike lewensverlieslose kompressie
4.1 'N (Eenvoudige) voorbeeld van wagwoordkodering
4.2 Enkripsie in die regte lewe
5 Hoe om zip-lêers te gebruik
5.1 Rits lêers
5.2 Ontsny lêers
5.3 Ander formate en hulpprogramme
5.4 Die hantering van meerdelige argiewe
6 Versigtig met argiewe
Lêergrootte is duur. Ons vergeet dit soms omdat ons persoonlike rekenaars met vyf of tien keer soveel skyfruimte koop as wat ons ooit sal benodig. Vir die meeste individuele gebruikers is skyfspasie nie duur nie.
Maar vir aanlynondernemings en ondernemings wat op die internet kyk, kan lêergrootte 'n groot saak word. As u duisende (of miljoene) lêers huisves, word die stoorkoste van data 'n ernstige bron van kommer. En as u die lêer aan duisende (of miljoene) eindgebruikers bedien, is bandwydte-koste ook 'n groot bron van kommer.
Dit kan 'n groot voordeel wees om die grootte van elk van die lêers met 30% of 40% te sny. Boonop het die oordrag van lêers (soos wanneer 'n gebruiker iets aflaai) 'n klein addisionele bandwydte en rekenaarkoste – dit is goedkoper om 'n 100 MB-lêer oor te dra as om tien 10MB-lêers oor te dra..
As gevolg hiervan, moet dit nie verbasend wees dat soveel aflaaibare lêers wat aanlyn beskikbaar is, ZIP of 'n ander kompressieformaat gebruik nie. Dit is belangrik om 'n bietjie te weet oor ZIP-lêers (en ander) lêers, hoe dit werk en wat u nodig het om dit te gebruik.
Verskeie gewilde inhoudbestuurstelsels (veral WordPress) gebruik ZIP-lêers vir die oplaai van temas en inproppe, sowel as vir argiewe vir die rugsteun van stelsels, sodat elkeen wat 'n WordPress (of ander CMS) webwerf bestuur, 'n ekstra aansporing het om hierdie onderwerp te verstaan..
Wat doen ZIP??
ZIP (of .zip) is 'n argieflêerformaat. Baie lêers, met inbegrip van gidse en ondervouers, kan in 'n enkele zip-lêer "gerits" word. Die zip-lêer is baie kleiner as die oorspronklike lêers, en die argief kan as 'n enkele eenheid oorgedra word (in plaas van verskeie individuele lêers).
In die algemeen kan ZIP-lêers nie deur toepassings gebruik word of gesien word nie. As u byvoorbeeld 'n prent of 'n film opsit, kan u die prent of film nie sien voordat u die lêer "uitpak" nie. Om hierdie rede word ZIP meestal deesdae as lêeroordragformaat gebruik. Dit word ook gebruik vir rugsteun van lêerstelsel.
Alternatiewe vir ZIP
Daar is 'n paar verskillende lêerformate en hulpprogramme wat byna presies dieselfde doen as ZIP: teer, 7zip, rar.
Alhoewel sommige van die onderliggende wiskunde en teorie verskil, is dit vanuit 'n gebruikersperspektief grootliks uitruilbaar. Vir hierdie artikel sal ons meestal net oor ZIP-lêers praat, maar alles geld byna ewe veel vir hierdie ander formate. Die een ding wat anders is, is watter instrumente u benodig om die lêers uit te pak of uit te pak vir gebruik. Aan die einde van die artikel word inligting oor hierdie verskillende instrumente vir die gewildste formate saam met ZIP bevat.
Die belangrikste ding van ZIP is dat dit lêers kleiner maak. Om te verstaan ​​hoe ZIP dit doen, moet u verstaan ​​hoe datakompressie werk.
Daar is twee soorte kompressie – verlieskompressie en verlieslose kompressie. Los kompressie is die maklikste om te verstaan; die data word kleiner gemaak deur die detail of getrouheid te verwyder. Dit word gereeld gedoen met musiek en beelde – ons verwyder net 'n bietjie van die detail, die voorbeeld is net 'n bietjie, verminder die resolusie. Dit werk omdat die mens net soveel kan waarneem; jy kan redelik baie uit 'n beeld haal sonder dat iemand dit agterkom.
In sommige gevalle werk verlieskompressie nie. U kan nie vir iemand 'n sagtewaretoepassing stuur met een of ander funksie verwyder nie, of 'n lêerargief met ontbrekende lêers.
Verlieslose kompressie beteken dat die data so kleiner gemaak word dat die oorspronklike geheel en al herbou kan word – geen inligting gaan verlore nie.
'N (vereenvoudigde) voorbeeld van verlieslose kompressie
Stel u 'n lys van pixels vir 'n beeld voor om voor te stel hoe dit gedoen kan word. Elke pixel is 'n spesifieke kleur wat deur ses syfers (soos 3D590D) voorgestel word. 'n reeks duisende van hierdie pixels kodeer die inligting wat benodig word vir die beeld. Stel jou voor dat as ons in die middel van hierdie lys van pixelkleure val en ons dit sien:
Hoe waarskynlik is dit? Verskeie pixels langs mekaar met dieselfde kleur, gevolg deur 'n paartjie wat net 'n bietjie anders is? Baie waarskynlik.
Ons kan 'n spesifieke simbool (soos%) aanwys om 'herhaling' te beteken en die string pixels in te druk in:
Vervolgens kan ons 'n inkrement-simbool definieer waarmee ons een kleur kan spesifiseer op grond van die vorige kleur. Die verskil tussen 3F39A1 en 3F39A2 is slegs een, en die verskil van die laaste waarde daarvandaan is 19:
Uiteindelik kon ons die spacer-karakters verwyder en ons met:
Ons het dus nou die lys pixels saamgepers van 51 karakters tot 13 – byna 'n 75% -vermindering.
Werklike lewensverlieslose kompressie
In werklikheid is verlieslose kompressie baie meer kompleks, met meer tegnieke. En dit werk op die onderliggende data, nie op die kleurvoorstelling binne die lêerformaat nie. Maar die konsep is dieselfde: gebruik patrone in die data (herhaling, inkrementele volgorde) om maniere te vind om die inligting te bespaar, terwyl u die aantal stukkies wat nodig is om dit te stoor verminder.
Die instruksies vir die zip-up en uitpak van die data is ingebou in die verskillende sagtewareprogramme vir ritsels.
Nog 'n ding wat ZIP (en ander argiewe) kan doen, is kodering. Dit is wanneer 'n lêer met 'n wagwoord beskerm word, sodat slegs iemand met die wagwoord die lêer kan uitpak.
Dit is belangrik om te besef dat wagwoordbeskerming vir geïnkripteer lêers is is nie 'n kwessie van toestemming. Die wagwoord word nêrens geberg nie, daar is geen wagwoordherstel nie, en u kan die kodering nie omseil of u wagwoord verander nie.
Dit is omdat die lêer eintlik met die kodering van lêers gebruik word in die koderingsalgoritme.
'N (Eenvoudige) voorbeeld van wagwoordkodering
Laat ons ons saamgeperste string uit die laaste voorbeeld neem:
Nou het ons 'n wagwoord nodig – sê 12345. Ons kan die wagwoord self gebruik om die string te enkripteer.
Eerstens moet ons al die nie-alfanumeriese syfers in getalle omskakel. Die persentasie-teken is 25 in ASCII en die plusteken is 2B.
(Let wel, dit is nie hoe hierdie kodering in die werklike lewe werk nie – dit is slegs 'n konseptuele voorbeeld.)
Nou sal ons elke syfer verander op grond van die wagwoord. Om dit te kan doen, voeg ons syfers van die wagwoord by die syfers van die string. Die syfers loop van 0-9, dan A-F. As hulle by F kom, draai hulle terug na 0.
Die finale string, 416DF2486A37507C3C45, kan nie gerekonstrueer word sonder om die oorspronklike wagwoord te ken nie. Dit is (soort) hoe wagwoordkodering werk.
Enkripsie in die regte lewe
Eintlik is dit baie ingewikkelder as dit. Enkripsie-algoritmes werk op die onderliggende data (stukkies en grepe), nie op numeriese voorstellings daarvan nie, en gebruik die wagwoord op meer ingewikkelde maniere as byvoeglike wyses..
Maar jy hoef niks daarvan te weet nie. Die belangrikste ding om te verstaan ​​is dat die wagwoord eintlik in die kodering self gebruik word, nie as 'n manier om persoonlike identifikasie aan te meld soos om by 'n webwerf aan te meld nie..
Hoe om zip-lêers te gebruik
Die meeste rekenaarstelsels – of dit nou Windows, Mac of Linux is – het ingeboude ondersteuning om ZIP-lêers saam te pers en te kompakteer.
In File Explorer kan u die kontekstuele menu oopmaak (klik met die rechtermuisknop) en naby die item vir 'Nuwe map' is dit 'n item vir iets soos 'Nuwe saamgeperste gids' of 'Nuwe argief vir nuwe zip"s.' (Die bewoording sal afhang van u presiese besturingssysteem en weergawe.)
Dit skep 'n argiefmap, en u kan die naam daarvan instel. Sleep items eenvoudig daarin en hulle sal bygevoeg word tot die argief.
Vir Mac kan u eenvoudig met 'n vinger klik op 'n lêer of gids om die kontekstuele menu oop te maak en dit saam te pers. Sodra u saamgepers het, kan u nie nuwe items daarin sleep nie. As u dus 'n argief wil saamgepers, moet u seker maak dat al die lêers wat u daarin het, saam in 'n lêergids is, en dan die lêergids saamgepers.
Vir die meeste zip-lêers op die meeste stelsels, klik dit (of dubbelklik) op die lêer om dit oop te maak, óf dit heeltemal oop te lê óf 'n venster in die argief oop te maak sodat u individuele items daaruit kan trek.
Ander formate en hulpprogramme
As u een van die alternatiewe kompressieformate wil gebruik, soos .tar, .7z, .gz of .rar, sal u 'n ekstra hulpmiddel moet aflaai en installeer..
Die gewildste hulpmiddel om lêers op Windows saam te pers en te dekomprimeer, is:
7-Zip – Hierdie instrument het sy eie kompressielêerformaat (7ZIP, of .7z), maar maak ook nie 'n paar ander populêre formate saam nie.
Vir Mac het u moontlik twee verskillende toepassings nodig om verskillende formate oop te maak:
The Unarchiver – Dit hanteer byna elke argieflêerformaat, maar dit het 'n probleem met sommige .rar-lêers. (Die .rar-formaat is 'n bietjie vreemd en het baie variasies.)
Unrarx – Dit is 'n blote bene-toepassing met 'n baie onaantreklike gebruikerskoppelvlak. Maar dit is handig in die hantering van sommige van die vreemde .rar-probleme.
Die hantering van meerdelige argiewe
Een van die voordele van die argiefformate is dat 'n enkele argieflêer in verskillende onderdele ingebreek kan word en dan weer saamgestel kan word. Dit is gereeld gebruik gedurende die dae van diskette, toe 'n enkele skyf nie groot genoeg was om die hele lêer te hou nie.
Vandag is die mees algemene rede vir argieflêers uit veel dele waarskynlik die deel van lêers van baie groot video's en films. As dit 'n uur gaan neem om die hele film af te laai, is dit beter as dit in kleiner lêers ingedeel word, sodat die aflaai van die aflaai nie hoef te begin nie.
Die gratis 7-Zip is om die gratis zip-lêers (en ander soorte argiewe) te vervaardig en te onttrek.
Om argiewe te maak, moet u dit net oopmaak en die instruksies volg – dit is nie baie moeilik nie.
As u 'n meerdelige argief onttrek, moet u seker maak dat al die lêers dieselfde basisnaam het, en dat dit behoorlik bygevoeg word met die onderdeelnommer:
Hierdie lêers moet almal in 'n enkele lêergids saamstaan. U open net die eerste een soos 'n gewone argief, en die stelsel vind die res daarvan. As een van hulle egter verkeerd benoem word, sal u 'n probleem hê.
Uittreksel van meerdelige lêers in Mac is presies dieselfde as in Windows, behalwe dat u die Unarchiver-instrument of 'n ander hulpmiddel sal gebruik. Die kommer oor lêernaam is baie belangrik.
Vir die skep van meerdelige lêers is die maklikste ding om te gebruik om die terminale (opdraglyn) te gebruik. Cd net na die gids met die lêer (s) wat u wil saamdruk en:
zip -r -s MaximumSize ArchiveName.zip MapName /
MaximumSize is die grootste lêergrootte wat u in die uitvoer wil hê
ArchiveName.zip is 'n nuwe uitvoerlêernaam
Mapnaam is die naam van die bestaande lêergids wat bevat wat u wil argiveer
(U kan ook die opdragreël gebruik om al die ander kompressie- en dekompressiebehoeftes te vervul. En as u baie met die opdragreël en argieflêers werk, kan u hierdie Bash-funksie ondersoek wat dien as 'n universele ekstraksiemiddel.
Versigtig met argiewe
As u gereeld met ZIP en ander argiewe te doen het, is dit waarskynlik omdat u baie lêers vanaf die internet aflaai. As u hierdie lêers vanaf BitTorrent of 'n ander lêer-delingstelsel kry, moet u versigtig wees met die argieflêers wat u aflaai.
ZIP-lêers en ander soorte argiewe kan virusse en ander kwaadwillige sagteware bevat. As u 'n argief oopmaak en 'n ander lêerformaat vind as die wat u verwag, veral 'n uitvoerbare formaat soos 'n .exe, moet u dit nie oopmaak nie.