Om aan die begin van onsself te kom, is om op te hou om slagoffers van omstandighede, ander se optrede of selfs ons eie foute te wees. Die ware verhaal van wie ons regtig begin, begin nou. Ons word nie meer uit die een begeerte, gedagtes of nader gerus aan 'n ander in 'n nuttelose proses om die byna oneindige vorme van "dit nie te doen nie" en veral "Ek is nie genoeg soos ek is nie."
Reageer ... Reageer nie
As ons besef dat ons eintlik vanselfsprekend vanself kom, het ons die mag om 'n verhouding met onsself te eis wat nou begin. Dan is ons in staat om te reageer op ons eie gevoelens of ons situasies eerder as om te reageer. Wanneer ons reageer, dra ons by tot die probleem. Ons oordele is vinnig, swak oorweeg, en oor die algemeen defensief of selfverskeurend. Ons voel verdeeld van onsself sowel as van ander. Dit word moeilik om te weet wat om volgende te doen.
Ongelukkigheid en wantroue
As ons ver van die begin af onsself afkom, verras ons reaksies in ongelukkigheid en wantroue, wat ons baie verder as die oomblik volg. In teenstelling, wanneer ons van die begin af onsself reageer, begin ons verhouding met onsself en ander altyd weer. Ons kan die tyd neem om te waardeer wat ons voel en sien ons eie state van wese en die gedrag van ander, in 'n groter konteks van empatie en deernis. Daar is geen aanhoudende ellende en geen gevoel van verlore en bang nie. In plaas daarvan is daar 'n groeiende spasie van vertroue.
Maar om hierdie soort persoonlike gesag te hê, moet ons ons aandag direk op die onmiddelikheid van onsself fokus. Ons moet leer om hier te bly en wag met ons gedagtes stil totdat die water kalm is en ons weer die dieper stroom van ons lewens voel. Niemand het die subtiliteit van hierdie bewuste bewustheid beter as die digter TS Eliot beskryf toe hy geskryf het nie:
Ek het aan my siel gesê: wees stil en wag sonder hoop
Want hoop sal hoop wees op die verkeerde ding; wag sonder liefde
Want liefde sou liefde wees van die verkeerde ding; daar is nog geloof
Maar die geloof en die liefde en die hoop is almal in die wag.
Wag sonder gedagte, want jy is nie reg vir gedagtes nie:
So sal die duisternis die lig wees en die stilte wat die dans.
Wag sonder hoop
Dit wat sonder hoop of liefde of gedagte wag, is die kern van die skep van 'n bewuste houomgewing, veral as ons die ongetemde gevoelens in die gesig staar. Dit is die noodsaaklike proses waardeur ons vertrek van die bewusmakingsveld van vrees en oorlewing en die veel groter gebied van liefde betree. Dan kan ons ook ervaar wat al die groot siele verstaan: daardie mense is werklik die seuns en dogters van God.
Ons is nie en is nooit inherent gebrekkig nie. Ten spyte van eindelose stories en gevoelens wat ons kan oortuig dat ons onwaardig is of een of ander manier nie goed genoeg is nie, is daar 'n dieper deel van onsself wat al hierdie selfvertroue kan hou. Om wakker te word aan hierdie dieper deel van onsself en om te leer om ons lyding self te hou, is die fundamentele verhouding waarna ons siele ons noem.
of 800-972-6657 uitbr. 52.
Op grond van sy drie dekades onderwysbewustheid speel Richard Moss die rol van wyse herder. Hy begelei en moedig die leser aan op 'n reis na die genie binne en weg van vrees en ander beperkings. Die belangrikste is dat hy 'n kompas bied wat altyd beskikbaar is, wat lesers terugbring na die ware self en in die magie van die huidige oomblik.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Wat as ons lewe altyd nou begin?