Wat het gebeur met afskrifte van Holy Lance (Holy Roman Empire regalia)? - Inligting - 2022
Hierdie vraag handel slegs oor afskrifte van die spies wat in Wene gehou word, nie die Romeinse of ander wat verband hou met 'oorspronklike' Heilige Lanse nie. Ek doen hierdie navorsing oor die storie wat ek besig is om te skryf
Ek sal hierdie vraag beantwoord met wat ek tot dusver tydens my navorsing uitgevind het, maar eers wag ek op ander antwoorde (volgens wat ek uit verskillende meta -onderwerpe verstaan ​​het, is dit hoe ek moet doen, maar miskien is ek verkeerd, ek het geen ervaring met hierdie webwerf nie).
In 1000 ontmoet die Heilige Romeinse keiser Otto III en die hertog van Pole, Boleslaw I Chrobry, by die kongres van Gniezno, wat die eerste hoofstad van Pole was. Tydens die vergadering het Otto III aan die Poolse prins die kopie van Holy Lance gegee, wat (sogenaamde 'oorspronklike', selfs al is dit uit die 8ste eeu) onlangs in Wene bewaar word, as deel van Imperial Regalia. Dit was een van die simbole van sy aanvaarding vir die skepping van die Koninkryk Pole, wat deel was van Otto se idee om die invloed van die Ryk in Oos -Europa uit te brei deur bondgenote met Pole en Hongarye. Alhoewel die houtpersoneel die millennium nie oorleef het nie, word die spies nog steeds in die Wawel -kasteel in Krakow gehou.
Ongelukkig is die relikwie met 'n fragment van die spyker (uit die kruis van Jesus, volgens legendes) gesteel (met nog baie meer Poolse kroonskatte) deur koning John Casimir II uit die Sweedse dinastie van Vasa, toe hy besluit om die Poolse troon te verlaat. Hy het dit na Parys geneem, waar hy 'n abt van die Abdij van Saint-Germain-des-Prés geword het. Die relikwie het uiteindelik verdwyn toe die kapel tydens die Franse Revolusie in 1793 beroof is.
Ek ken die verhaal van die Poolse een goed, dieselfde as die in Wene en het 'n paar goeie Hongaarse taalbronne gevind oor die Sint -Stefanus -spies, ten minste tot in die 17de eeu. Maar daar was min ander eksemplare, en ek sal baie graag meer inligting hieroor ontvang. Aan wie is hulle geskenke gegee, deur wie van die heersers van die Heilige Romeinse Ryk en wat was die rede? Wat het later met hulle gebeur?
Veral enige inligting oor die spies wat aan Gerard van Lorraine geskenk is (ek glo dat dit die 'Gerhard van Elsas' is wat in Poolse bronne genoem word).
Hier is wat ek tot dusver uit verskillende bronne versamel het:
Geskiedkundiges is dit eens dat een van hulle aan Saint Stephen, die eerste koning van Hongarye, behoort het. Otto III het 'n kroon vir Stephen I na Gniezno geneem en dit is daarvandaan na Hongarye gestuur, maar geen bronne wat ek kon vind nie, verduidelik of die spies op dieselfde manier na Hongarye kom. Hierdie "Poolse roete" word deur die Franse monnik Adémar de Chabannes in sy kronieke genoem, maar die teks daarvan is nie vir my beskikbaar nie. Ek het ook gelees dat dit moontlik is dat Stephen dit kan erf nadat sy pa, groothertog Géza.
Hier is 'n bladsy uit die Evangelies van Otto III waarin Boleslaw en Stephen om die keiser staan, met krone en albei spiese.
Dit verskyn ook by die kroningmantel van Stephen I, wat in die Nasionale Museum van Boedapest gehou word, en op munte uit Stephen se tye, wat in 1968 gevind is, waarvan die omkeer dit met die woorde "Lancea Regis" uitbeeld. Maar selfs as historici met mekaar saamstem dat die spies bestaan, is niks van wat ek gevind het seker nie.
Tydens die gevegte tussen die volgende heersers van Hongarye, Peter Orsoelo en Samuel Aba, wat albei familielede van Stephen was, het Peter 'n spies van onbekende oorsprong van Samuel ingehaal en dit in ruil vir hulp aan die Heilige Romeinse keiser Henry III geskenk. Hendrik III het dit na Rome gestuur as 'n simbool van oorwinning. Volgens die kronieke van aartsbiskop van Milaan, Arnulf III, is dit in die Sint -Pietersbasiliek geplaas, ten minste tot 1693, toe dit genoem is as onder wagte in Porta Guidonea (een van die kerk se poorte). Ongelukkig kon ek geen latere tekens van sy bestaan ​​vind nie. Miskien help sommige van u hier.
Boheemse Heilige Lanse
Volgens die mees onbetroubare bronne is 'n afskrif van die spies aan Bretislaus II geskenk, maar ek glo dat dit net 'n misverstand in Poolse bronne is en dat dit dieselfde was as sy vader, Vratislaus II. Ek sal bly wees as iemand lig op die saak kan plaas. Die lans van Vratislaus II kom van Rudolf von Rheinfelden (wat op een of ander manier in die volgende dokument bevestig word), vir wie ek veronderstel dat dit gebou is om sy regte op die troon van die Heilige Romeinse Ryk te bewys. Maar ek sal graag wil weet hoe Vratislaus II in sy besit gekom het.
Maar 'n ander lans verskyn baie vroeër. Die volgende illustrasie vir Gumpold's Legend, wat aan die begin van die 11de eeu kom, toon die gevleuelde spies - dieselfde tipe as die Poolse en Hongaarse, gehou deur St. Venceslaus. Alhoewel dit moontlik is dat dit slegs 'n toevoeging is van illustreerder, wat sekerlik geweet het hoe die oorspronklike lyk, is die gevleuelde spies ook aan die agterkant van die munte uit die XIIde eeu (gedateer voor Vratislaus II).
Wat belangrik is, het Vratislaus II spoedig sy lans in die kerk van St. Venceslaus geplaas, wat kan die bestaan ​​van die spies van die St. Dit is dus onbekend of dit dieselfde spies is, twee verskillende, of dat die vorige nooit bestaan ​​het nie. Ongelukkig kon ek weer niks vind oor die latere geskiedenis nie, behalwe dat dit nou weg is.
The Holy Lance (ook bekend as die Spear of Destiny, Holy Spear, Lance of Longinus, Spear of Longinus of Spear of Christ) is die naam wat gegee word aan die lans wat Jesus se sy deurboor het toe hy aan die kruis gehang het in Johannes se verslag van die kruisiging .
DIE MISTERIEUSE OU SPEARHEAD
Almal weet dat Jesus in die sy gesteek is
'n soort spies. Dit word gewoonlik aangeneem dat dit was
net 'n gewone Romeinse soldaat se spies wat pas gebeur het
destyds beskikbaar te wees. Later gaan dit oor in baie
hande, wat vermoedelik in Hitler se besit gekom het by
die begin van die Tweede Wêreldoorlog. Teen die einde daarvan
oorlog, die verhaal gaan, generaal Patton ontdek die Spies in
'n bunker onder Neurenberg, besef wat dit is, en daarby
Op die oomblik pleeg Hitler selfmoord en die VSA slaag
Duitsland as die nuwe Wêreldmoondheid. omdat dit nou die
Wel, nie so vinnig nie. Die spies-hierbo gesien-was
gehou in Wene, Oostenryk, waar Hitler dit teruggekry het
1938, sedert kort na die oorlog. Is Oostenryk nou 'n wêreld
Krag? Dit was voorheen-voor die Eerste Wêreldoorlog, maar nee
langer. Maar sommige mense dring natuurlik daarop aan dat Oostenryk s'n
Die familie Hapsburg bestuur die wêreld in die geheim agter hulle
vergulde mure in Wene.
Kan wees. Maar nie baie effektief nie. Die feit is, dit kan
nie die ware Spies wees nie. Dit kan een uit verskeie eksemplare wees
op verskillende tye deur die eeue heen gemaak. Die regte
Spies-as die legende dat dit altyd in besit is
van die huidige heersende Wêreldmoondheid waar was-behoort te wees
in die Verenigde State, want die VSA het na vore gekom as die einste
grootste wêreldmoondheid in die moderne geskiedenis. En wat van
Judea? Die Spies was eeue lank in Jerusalem en dit
dit blyk nie dat die Joodse volk dominant was nie
in die antieke wêreld. Trouens, hulle is oorval deur net
omtrent elkeen van hul bure. Noudat ek daaraan dink,
Nazi -Duitsland is ook verower toe dit die Spies gehad het. So
was Oostenryk in 1938 en weer toe die spies terugbesorg is
na die oorlog. Dit kan wees dat hierdie spies 'n manier is
om u nasie deur sy bure te laat oorwin.
Is dit moontlik dat die spies 'n ander funksie het
as hierdie idee om die huidige Wêreldmoondheid aan te dui?
Is daar 'n dieper, donkerder geheim agter die Spies?
Net waar kom dit regtig vandaan?
Die Bybel noem verskeie geheimsinnige spiese. Die een is
deur koning Saul na Dawid geslinger. 'N Ander word deur die
reuse Goliat en deur David geneem. 'N Ander een word later gebruik
om Sagaria tussen die altaar en die heiligdom dood te maak.
En wat van die profesieë oor spiese slaan?
". en hulle sal hul swaarde in ploegskare hamer
en hulle spiese in snoeihokke. "[Jesaja 2: 4]
". en hulle sal van hul swaarde ploegskare slaan
en hulle spiese in snoeihokke. "[Miga 4: 3]
Blykbaar was 'n spies en 'n snoeihaak so soortgelyk aan a
snoeihaak kan ook weer in 'n spies verander word:
'Slaan u ploeë in swaarde en u snoeihake
in spiese: Laat die swakkes sê: 'Ek is sterk'. "
Wat is net 'n snoeihaak?
'N Snoeihaak was 'n spiesagtige paal met 'n skerpgemaakte
lem aan die punt wat gebruik word om dooie takke af te sny. Later
lemme was net geboë en skerp op die binnekurwe tot
maak hulle spiese, die buitenste kurwe is reggemaak en
Maar oorspronklik is 'n snoeihaak waarskynlik gevorm as
'n v-vormige of vurk-eindige toestel om takke af te breek of
om vrugte maklik uit 'n boom in 'n boord of a te verwyder
tuin. Die einde het dalk 'n bietjie soos die Spies gelyk
bo-aan hierdie bladsy getoon-behalwe sonder die punt
Waarom vestig die Bybel ons aandag steeds op die
die idee dat iemand dalk 'n vrugteboomgereedskap wil omskakel
in 'n tuin gebruik in 'n puntige toestel-'n spies-daardie een
kan gebruik word om 'n man dood te maak?
Genesis vertel ons dat Adam in die tuin van
Eden om dit te "aantrek en te behou" [Gen 2:15]. Hoe kon
Adam doen dit as hy nie die vrug of die ledemate kon bereik nie
op die boonste dele van die bome? Dit is duidelik dat hy moes maak
'n werktuig: Die eerste snoeivurk.
Maar toe word Adam as 'n boomsnoeier "afgedank" en moes
neem 'n nuwe beroep aan: 'n "grondbewerking" van die grond.
Daar was hy met hierdie lang paal en sy gevurkte punt,
toe wat hy regtig nodig gehad het 'n lang paal met 'n skerp was
punt om die grond te bewerk met gate in die
grond vir die plant van sade. Dit is heel waarskynlik dat hy eenvoudig is
voeg 'n punt aan die einde van sy snoeivurk om dit te maak
in 'n spiesagtige werktuig om die grond te bewerk.
En toe Kain grootword en volwasse word, het Adam hom gegee
die Tiller, want Genesis sê dat Kain ''n bewerkster van die
grond "soos Adam [Gen 4: 2]. Die teks dui nie aan nie
dat Adam hierdie taak met Kain deel of daar
was nou twee stelle. Adam het die grond vir sommige bewerk
Teen hierdie tyd was hy 13 jaar of langer verheug
om hierdie werk te oorhandig aan iemand jonger wat kan werk
"deur die sweet van sy voorkop" in Adam se plek.
Dit lyk asof Abel 'n rustiger beroep het. Abel
kon heeldag onder 'n koel boom sit en sy skape "dophou"
terwyl Kain in die hitte van die son sweet. Miskien die van Adam
die besluit om die Tiller aan Kain te oorhandig, was 'n wraakgierige
daad. As Adam gedink het Kain is nie sy eie seun nie, want
hy was nie na Adam se beeld en gelykenis soos Seth sou wees nie
[Gen 5: 3], dan sou Adam Kain dalk wou "straf"
deur hom te dwing om die harde werk te doen om die grond te bewerk.
Miskien het Kain 'n hekel aan sy moeilike lewe gehad en Adam s'n
verwerping. Toe God ook sy offer verwerp het, mag Kain
het die Tiller beskou as die instrument van sy pyniging.
Abel was die meer geliefde seun en die begunstigde van hom
werk, want Abel het die kos geëet wat Kain geproduseer het. Abel s'n
offer is deur God aanvaar. Kain het Abel gehaat.
Eendag, in die veld waar Kain die plant
nuwe oes (het pas 'n deel van sy graan aangebied
oes), staan ​​Kain op uit sy afbrekende werk om te sien
Abel voor hom. Kain gebruik toe die Tiller om Abel dood te maak,
om dit effektief in 'n spies te verander.
Wat as 'n snoeivurk begin het, was dus nou 'n Spies.
En wat was eens die simbool van Adam se status in
die Graden van Eden-toe hy heerskappy oor die
aarde met Eva-het die simbool geword van Kain se opstand
en van sy triomf oor sy vermeende vyande.
Bevlek met die druiwe van Eden, die sweet van Adam en
Kain, en miskien met die bloed uit die offer van Abel
lam en Abel se eie bloed, was die Spies verander
in 'n heilige relikwie en 'n talisman van koninklike mag.
Kyk weer na die sogenaamde "Spies" bo-aan hierdie
bladsy. Sou 'n gesonde man hierdie 'wapen' in die stryd voer?
Let op hoe dun dit is in vergelyking met 'n regte spies. Dit is
skaars die sterkste lem wat 'n smid kon maak. N bietjie
"mou" het die twee dele saamgevoeg om vas te hou
die punt aan die gevurkte punt. Sou enige kryger dit wil hê?
'n ru wapen in sy hande, sonder om sy lewe daarop te sit
breek? Let daarop dat dit in werklikheid stukkend is, indien nie
oorspronklik in twee dele gemaak.
Onthou nogmaals dat baie kopieë gemaak is van die 'ware'
Spies. Ons weet nie of dit die regte spies is nie, 'n afskrif,
of selfs 'n akkurate kopie. Ons kan nie seker wees dat die Spies was nie
gemaak van dieselfde materiaal (wat in hierdie geval die
gebruik van silwer en goud).
Maar as hierdie spies gelyk is aan die oorspronklike,
dan die gevurkte einde, vreemde konstruksie, en die eerder
'n nie-militêre "voorkoms" van die toestel kan weerspieël word
die egte Spies. Dit sou nie eienskappe wees wat 'n mens sou hê nie
voeg by die ontwerp van 'n afskrif.
Daar is op die oomblik geen punt om te debatteer of of
nie hierdie is die egte Spies nie. Wat ons wel weet, is dit
dit was ten minste bedoel om 'n afskrif van te wees
die ware Spies. Historiese tradisie van hierdie Spies was
op hierdie punt baie duidelik. Daarom is sy ontwerp seker
was gebaseer op 'n vroeëre, en waarskynlik meer egte, relikwie.
Hoe kon die Tiller van Kain uiteindelik deurboor het?
die kant van Christus?
Jesus het 'n belangrike idee gegee oor presies waar dit is
Spies was moontlik in die tussentyd:
". Kyk, ek stuur profete en wyse manne na julle,
en skrifgeleerdes en (sommige) daarvan moet julle doodmaak en
kruisig. sodat al die regverdiges oor julle kan kom
bloed op die aarde gestort, uit die bloed van die
regverdige Abel tot die bloed van Sagaria, die seun
van Barachias, vir wie jy tussen die tempeltjie inslaap en
DIE ALTAR. Al hierdie dinge sal hierop kom
geslag. "[Mt 23: 34-36]
Slegs priesters en hul mede -Leviete is toegelaat
hierdie ruimte, en dan slegs tydens die uitvoering van hul
amptelike pligte. Die enigste wapen wat bekend is, is oor
op hierdie presiese plek was die rituele spies wat gedien het
as die simbool van gesag van die kaptein van die tempel,
wat net die tweede was na die hoëpriester self.
Kan dit wees dat Jesus aangedui het dat die einste
Spies wat gebruik word om Abel dood te maak, is tussen die tempel en
die altaar? Is hierdie spies so heilig beskou dat dit
is dit slegs vir spesiale geleenthede gebruik?
Daar was inderdaad 'n amptelik vereiste daad dat hierdie
spesifieke Spear moes gebruik word. Dit het lede betrek
van die familie van Jesus, soos geprofeteer is, 'n
ritueel onder die wet van Moses.
Hoe het Kain se spies in die tempel ingekom? Watter rol
het Jeremia daarin gespeel om dit te herstel? As dit die Tempel was
Spies, is dit gebruik om Jesus dood te maak? Hoe het dit Judea verlaat?
Waar was dit sedert die kruisiging? En wat het die
Spies om te doen met die eindtyd? Kan dit help om die
Daar is 'n magdom vrae oor hierdie ou
relikwie, wat die hele toernooi van ons mens aanskou het
Oorblyfsels beweer dat hulle die Heilige Lanse is
Daar is drie, of vier, groot oorblyfsels waarvan beweer word dat dit die Heilige Lans is, of dele daarvan.
Geen werklike lans is bekend totdat die pelgrim Antoninus van Piacenza (570 nC), wat die heilige plekke van Jerusalem beskryf, sê dat hy in die Basiliek van die berg Sion die doringkroon gesien het waarmee ons Here gekroon is en die lans waarmee Hy is in die sy geslaan ".  'N Vermelding van die lans kom ook voor in die sogenaamde Breviarius by die Kerk van die Heilige Graf. Die teenwoordigheid in Jerusalem van die relikwie word getuig deur Cassiodorus (c. 485 - c. 585)   sowel as deur Gregory van Tours (c. 538 – 594), wat eintlik nie in Jerusalem was nie .
In 615 is Jerusalem en sy oorblyfsels verower deur die Persiese magte van koning Khosrau II (Chosroes II). Volgens die Chronicon Paschale is die punt van die lans, wat afgebreek is, in dieselfde jaar gegee aan Nicetas, wat dit na Konstantinopel geneem het en dit in die kerk van Hagia Sophia, en later aan die Kerk van die Maagd, neergesit het van die Pharos. Hierdie punt van die lans, wat nou in 'n ikoon was, is verkry deur die Latynse keiser, Baldwin II van Konstantinopel, wat dit later aan Louis IX van Frankryk verkoop het. Die punt van die lans is daarna vasgemaak met die Doringkroon in die Sainte Chapelle in Parys. Tydens die Franse Revolusie is hierdie oorblyfsels na die Bibliothèque Nationale verwyder, maar daarna verdwyn.  (Die huidige "Doringkroon" is 'n krans van biesies.)
Wat die groter deel van die lans betref, beweer Arculpus dat hy dit rondom die kerk van die Heilige Graf omstreeks 670 in Jerusalem gesien het, maar daar is andersins geen melding daarvan na die sak in 615 nie. Sommige beweer dat die groter relikwie oorgedra is na Konstantinopel in die 8ste eeu, moontlik op dieselfde tyd as die Doringkroon. Die teenwoordigheid daarvan in Konstantinopel blyk in elk geval duidelik te wees deur verskillende pelgrims, veral Russe, en hoewel dit agtereenvolgens in verskillende kerke neergelê is, blyk dit moontlik te wees om dit op te spoor en te onderskei van die relikwie van die punt. Sir John Mandeville het in 1357 verklaar dat hy die lem van die Heilige Lanse gesien het, sowel in Parys as in Konstantinopel, en dat laasgenoemde 'n veel groter relikwie as eersgenoemde was, dit is die moeite werd om by te voeg dat Mandeville nie algemeen beskou word as een van die middel Die betroubaarste getuies van ouderdomme en sy vermeende reise word gewoonlik beskou as 'n eklektiese mengsel van mites, legendes en ander fiksies. "Die lans wat die Here se kant deurboor het" was een van die oorblyfsels in Konstantinopel wat in die 1430's getoon is aan Pedro Tafur, wat bygevoeg het "God gee dat hulle by die omverwerping van die Grieke nie in die hande van die vyande van die geloof geval het nie, want hulle sal sleg behandel en met min eerbied hanteer word. "
Wat ook al die relikwie van Konstantinopel was, het dit wel in die hande van die Turke geval, en in 1492, onder omstandighede wat deeglik beskryf is in Pastor's History of the Popes, het die sultan Bayazid II dit na Innocentius VIII gestuur om die pous aan te moedig om sy broer te behou en mededinger Zizim (Cem) gevangene. Op hierdie tydstip is daar twyfel oor die egtheid daarvan in Rome, soos Johann Burchard opteken,  vanweë die teenwoordigheid van ander mededingende lans in Parys (die punt wat van die lans geskei is), Neurenberg (sien "Weense lans "hieronder) en Armenië (sien" Echmiadzin lans "hieronder). In die middel van die 18de eeu verklaar Benedictus XIV dat hy uit Parys 'n presiese tekening van die punt van die lans gekry het, en dat hy dit vergelyk met die groter relikwie in St.Petrus was tevrede dat die twee oorspronklik een lem gevorm het.  Hierdie oorblyfsel het sedertdien nog nooit Rome verlaat nie, waar dit onder die koepel van die Sint -Pietersbasiliek bewaar word, hoewel die kerk geen aanspraak maak op die egtheid daarvan nie.
'N Heilige lans (in Armeens Geghard) word nou bewaar in Ejmiadzin, die godsdienstige hoofstad van Armenië. Die eerste bron wat dit noem, is 'n teks "Holy Relics of Our Lord Jesus Christ", in 'n dertiende eeuse Armeense manuskrip. Volgens hierdie teks sou die spies wat Jesus deurboor het deur die apostel Thaddeus na Armenië gebring gewees het. Die manuskrip spesifiseer nie presies waar dit gehou word nie, maar die Heilige Lanse gee 'n beskrywing wat presies ooreenstem met die lans, die kloosterhek, sedert die dertiende eeu, presies die naam van Geghardavank (klooster van die Heilige Lanse).
In 1655 was die Franse reisiger Jean-Baptiste Tavernier die eerste Westerling wat hierdie relikwie in Armenië gesien het. In 1805 neem die Russe die klooster en die oorblyfsel is na Tchitchanov Geghard Tbilisi (Georgië) verskuif. Dit is later teruggestuur na Armenië by Ejmiadzin, waar dit altyd sigbaar is vir die museum Manougian, vervat in 'n relikwie uit die sewentiende eeu.
Hierdie Ejmiadzin Lance was nog nooit 'n wapen nie. Dit is eerder die punt van 'n sigillum, miskien Bisantynse, met 'n diamantvormige yster oop Griekse kruis. Is dit die Heilige Lanse van Antiochië wat Pierre Barthelemy ontdek het? Dit is 'n sekere aanname: die relikwie van die kruisvaarders het kronieke verloor 'n eeu voordat die Geghard in Armeense bronne verskyn. 
Vienna Lance (Hofburg spies)
Die Heilige Romeinse keisers het 'n eie lans gehad, getuig uit die tyd van Otto I (912-973). In 1000 gee Otto III aan Boleslaw I van Pole 'n replika van die Lance op die kongres van Gniezno. In 1084 het Henry IV 'n silwer band met die opskrif "Nail of Our Lord" bygevoeg. Dit was gebaseer op die oortuiging dat dit die lans van Konstantyn die Grote was wat 'n spyker vasgemaak het wat vir die kruisiging gebruik is. In 1273 is dit die eerste keer gebruik tydens die kroning. Omstreeks 1350 het Karel IV 'n goue mou oor die silwer een gelê, met die opskrif "Lancea et clavus Domini" (Lans en spyker van die Here). In 1424 het Sigismund 'n versameling oorblyfsels, waaronder die lans, van sy hoofstad in Praag na sy geboorteplek, Neurenberg, verhuis en beveel dat hulle vir ewig daar gehou moet word. Hierdie versameling is die Reichskleinodien of Imperial Regalia genoem.
Toe die Franse Revolusionêre leër Neurenberg in die lente van 1796 nader, het die stadsraadslede besluit om die Reichskleinodien na Wene te verwyder vir veilige bewaring. Die versameling is toevertrou aan ene "Baron von Hügel", wat belowe het om die voorwerpe terug te stuur sodra vrede herstel is en die veiligheid van die versameling verseker is [aanhaling benodig]. Die Heilige Romeinse Ryk is egter in 1806 ontbind en die Reichskleinodien bly in die bewaring van die Habsburgers. Toe die stadsraadslede die Reichskleinodien terug vra, is hulle geweier. As deel van die keiserlike regalia is dit in die keiserlike tesourie Schatzkammer (Wene) gehou en het dit bekend gestaan ​​as die lans van Saint Maurice.
Tydens die Anschluss, toe Oostenryk aan Duitsland geannekseer is, is die Reichskleinodien na Neurenberg teruggebring en daarna weggesteek. Hulle is gevind deur Amerikaanse troepe binne te val en na die Tweede Wêreldoorlog deur die Amerikaanse generaal George S. Patton na Oostenryk teruggekeer.
Dr Robert Feather, 'n Engelse metallurg en skrywer van tegniese ingenieurswese, toets die lans vir 'n dokumentêr in Januarie 2003.  Hy het ongekende toestemming gekry om nie net die lans in 'n laboratoriumomgewing te ondersoek nie, maar kon ook die delikate goue en silwer bande wat dit bymekaar hou, verwyder. Volgens die mening van Feather en ander akademiese kenners is die waarskynlikste datum van die spiespunt die 7de eeu nC - slegs effens vroeër as die museum se eie skatting. Dr Feather het egter ook in dieselfde dokumentêr gesê dat 'n ysterspeld - wat lank beweer dat dit 'n spyker van die kruisiging was, in die lem gehamer en met klein koperkruise afgeskakel is - in lengte en vorm 'konsekwent' is met 'n eerste eeu AD Romeinse spyker. Volgens Paul the Deacon het die koninklike lyn van Lombard die naam van die Gungingi gedra,  wat Karl Hauck  en Stefano Gasparri  beweer dat hulle hulle identifiseer met die naam van Odin ' se lans, Gungnir ('n teken dat hulle het waarskynlik van Odin afgestam, net soos die meeste van die Germaanse koninklike lyne) Paulus die diaken merk ook op  dat die inhuldigingsritueel van 'n Lombardiese koning in wese bestaan ​​het uit die vasgryp van 'n heilige/koninklike lans. Milaan, wat in die tyd van Konstantyn die hoofstad van die Wes -Romeinse Ryk was, was ook die hoofstad van die Lombardiese konings Perctarit en sy seun Cunipert, wat in die 7de eeu Katolieke Christene geword het. Dit lyk dus moontlik dat die ysterpunt van die Lombardiese koninklike lans in die 7de eeu herskep is om een ​​van die 1ste eeuse Romeinse spykers wat na bewering in St. 'n nuwe Christelike heilige aura vir die ou heidense koninklike lans. As die inhuldiging van die Karel die Grote in 774 as die Koning van die Lombarde in 774 ook die greep van hierdie nou-gekerstende heilige of koninklike lans insluit, sou dit verklaar hoe dit uiteindelik die oudste item in die Duitse keiserlike regal sou word. Ons kan ook opmerk dat die Ysterkroon van Lombardy (gedateer uit die 8ste eeu), wat uiteindelik die primêre simbool van die Lombardiese koningskap geword het, sy naam ontleen aan die tradisie dat dit ook een van die heilige spykers bevat. Andersins, aangesien Gregorius van Tours in sy Libri Historiarum VII, 33, verklaar het dat die Merowingiese koning Guntram in 585 sy neef Childebert II as erfgenaam aangewys het deur hom sy lans te oorhandig, is dit moontlik dat 'n koninklike lans ook 'n simbool van koningskap onder die Merowingiese konings en dat 'n spyker uit Golgota in die 7de eeu in hierdie koninklike lans ingelyf is en dus uiteindelik in die Duitse keiserlike regalia sou gekom het.
Hitler en die spies van die lot
As u hierdie webwerf nuttig gevind het, sal ons 'n klein skenking baie waardeer om te help met die gasheerkoste. Dankie!
Sowel Guernica as die tekening in 1934 verberg verwysings na 'n mistieke stryd tussen Picasso en Hitler in verband met die Spear of Destiny. Hierdie verborge beeldende verhaal, wat afspeel in die konteks van Wagner se opera Parsifal, onthul 'n paar ongelooflike assosiasies met gebeure in Hitler se lewe en met sy strewe om Europa te oorheers.
Volgens die verslag van dr. Walter Stein het die jong Hitler, terwyl hy as 'n af en toe in Wene gewoon het, 'n indringende studie onderneem van die okkulte betekenisse onderliggend aan Wolfram Von Eschenbach se Grail Romance uit die dertiende eeu, 'Parsival'. Stein het deur verskeie kontakte met Hitler oortuig geword dat hy diep betrokke was by die okkulte en 'n ervare geestelike mentor gehad het, moontlik verbind met die berugte 'Blood Lodge of Guido Von Liszt'.
Hitler het later in Mein Kampf beweer dat dit die belangrikste lewensjare van sy lewe was waarin hy alles geleer het wat hy moes weet om die Nazi -party te lei.
Stein het Hitler leer ken vanweë hul wedersydse belangstelling in die Spear of Destiny - 'n oorblyfsel wat in die skatkis van Hapsburg te sien is in die Hofmuseum in Wene.
Daar word gesê dat die oorblyfsel 'n fenomenale talismaniese krag gehad het nadat dit een keer by die kruisiging gebruik is om die kant van Christus te wond. Volgens die legende sou die besit van die spies sy eienaar die mag gee om die wêreld te verower, maar om dit te verloor, sou onmiddellike dood meebring. Die oorblyfsel was deur die eeue deur 'n opeenvolging van magtige Europese heersers besit en het uiteindelik in die besit van die Hapsberg -dinastie gekom.
Hitler vertrou aan Stein dat hy die eerste keer dat hy die spies sien, aanskou was dat hy buitengewone visioene van sy eie lot voor hom afspeel.
In 1923, op sy sterfbed, het Hitler se mentor Dietrich Eckart, 'n toegewyde Satanistiese en sentrale figuur in die Occult Thule Society en 'n stigterslid van die Nazi -party, gesê:
'Volg Hitler! Hy sal dans, maar ek het die deuntjie genoem! '
'Ek het hom in die' Geheime Leer 'ingelui, sy visioene geopen en hom die middele gegee om met die Magte te kommunikeer.'
'Moenie oor my treur nie: ek sal die geskiedenis meer beïnvloed het as enige ander Duitser.'
Op 12 Maart 1938, die dag toe Hitler Oostenryk geannekseer het, het hy as 'n oorwinnende held in Wene aangekom. Hy het die eerste keer na die Hofmuseum gegaan, waar hy die spies in besit geneem het wat hy onmiddellik na Neurenberg, die geestelike hoofstad van Nazi -Duitsland, gestuur het.
Om 2.10 op 30 April 1945, tydens die laaste dae van die oorlog, na aansienlike bombardement op Neurenberg, val die Spies in die hande van die Amerikaanse 7de leër onder generaal Patton. Later die dag, ter vervulling van die legende, het Hitler selfmoord gepleeg.
Verdere leeswerk: The Spear of Destiny, deur Trevor Ravenscroft, uitgegee deur Neville Spearman, Londen, 1974.
My jaar in hersiening
So, wat gaan aan? Holy crap, vier jaar. Dit vlieg, doen tyd, ongeag om pret te hê of nie.
Ek gaan 2009 (vir myself) die jaar van lui lewe noem.
Ek is in Februarie ontslaan en het 'n klein erfenis oorleef. Ek het by myself gedink, hoor, leer Chinees, skryf meer, gaan uit en wees meer sosiaal, maar al die harde intense oefensessies van Tai Chi het my meer lakonies gemaak. Ek is hieroor gewaarsku, so geen klagtes nie.
Ek is nou 'n nie-roker sedert Oktober 2008, so dit is ongeveer 14 maande sedert ek 'n sigaret gerook het. Let wel, dit is nie sedert ek dit gedoen het nie aangeraak 'n sigaret, maar steek dit in my mond en rook een. Daar was oomblikke dat ek 'n boude uit 'n asbak skrop (hey, verslawing en verslawing. Ek hou vol dat kokaïen die enigste dwelm is wat mense se boogers laat eet), na die ding kyk en dit gooi. Ek het probeer om een ​​te keer, maar 'n ware vriend wat rook, het gesê: 'Jy het tot dusver gekom,' 'Waarom mors ek dit?' Die kassier het dit neergesit, ek het daarna gekyk, aangekondig dat ek opgehou het en vertrek. Ek is besig om Commit -pastille te blaas, maar ek kan nou gaan slaap sonder om te luister hoe die slym in my longe raas. Aan die negatiewe kant het ek 'n bietjie gewig opgetel wat ek nog nie van ontslae geraak het nie.
Ek het baie toernooie in die lente en somermaande getref, en ek het nou 31 medaljes en 9 plate (die medaljes verrot in 'n laai êrens). Dit is 'n aangename gevoel om te weet dat ek 'n paar goue medaljes (en 'n paar silwer en brons ook) in my gevegskuns het.
Die kans is groot dat ek nog 'n kans gaan kry op 'n posisie wat ek nie in 2006 kon kry nie. Daarin lê 'n verhaal:
In 2006 is ek deur 'n posplasingsagentskap aangestel om by 'n groot telefoononderneming te werk (ek noem nie name nie, vra nie) as 'n tegniese ondersteuningspersoon. So ek het vir twee weke opleiding ingegaan. Ek het min geweet dat dit die ekwivalent sou wees van 'n bootkamp en 'n skitterende voorbeeld van sosiale Darwinisme. Swem of verdrink, skat. Hulle het inligting in 'n groep van ongeveer honderd mense ingedruk, en dan moes ons toetse aflê en geen rokers (of mulligans) toegelaat nie. Ek was nog altyd 'n sukkelaar en ek vaar goed in klaskameromgewings, maar dit is my ding nie. Ek het dus 65-70%behaal, sê hulle jammer. Die agentskap stuur my toe om vir die verkiesing in 2006 by die Registrateur van Kiesers te werk. Ek het goed gegaan, hulle het my die direkteur van die distrik in Berkeley gemaak (wat bestaan ​​het uit die besoek van die stembusse, en ek het dom gekyk as ek vrae gevra het). Daarna het hulle my na Long 's Drugs gestuur om kersbome aan mense se motors vas te bind in die reën en wenke. Ernstig. Long 's bestuur het hierdie ding waar jy nie geld neem wat mense na jou gooi nie. Drie dae, en ek moes bedel. Dit was te nat, en dit was beslis 'n jongmenswedstryd (ek het ernstige fisieke probleme gehad en ek het nie 'n basis teen een boom gestamp nie, maar jy doen dit 20-30 keer, en daar is krampe in vinnig). Hulle het my toe na die boekwinkel van die Chabot -kollege gestuur as parkeerbewaarder. Alles was in orde en ek het 'n bietjie vrag gegooi (en ek het baie oud gevoel by al die jongmense) tot ek 'n aaklige griep opgedoen het. Dit was so erg, ek kon skaars sous hou. Twee dae bel ek siek. Dan die naweek. Ek het Maandag gebel, swak soos 'n katjie, gereed om te werk, en ek is meegedeel dat die kliënt iemand betroubaar wil hê. Ek het geprotesteer dat ek siek geword het, nie my skuld nie. Ek het probeer om hulle te pla om my meer werk te gee, maar ek het persoonlik geword. Ongelukkig sal baie agentskappe dit doen. Vinnig vorentoe na hierdie maand. Ek het 'n ou CV gestuur na dieselfde man wat my drie jaar terug gebring het. Ons het telefonies gepraat, hy het my gevra om in te kom, en ja, hy onthou my. Ons het oor die tegniese dinge gegaan, en toe vra hy my hoekom ek weer wil probeer. Ek het vir hom gesê dat A. Ek altyd 'n tweede kraak wou hê, B. Ek het nog steeds my notas van 3 jaar gelede en C. Ek weet presies wat ek ingaan. Ek wag nog steeds op bevestiging vir my geskiktheid (die ou het gesê as die onderneming nie omgee nie, ek is nie) nie, maar gegewe hoe hulle my die vorige keer behandel het, weerhou ek spogregte totdat ek dit seker weet.
Ek het my swart gordel probeer, maar ek kon dit nie regkry nie (ongeveer 80% weer, geen rits toegelaat nie). Miskien sal ek weer probeer.
Dit is nou twee jaar sedert ek my gesin verloën het. Ek bestuur dit goed; ek kom nie in die vakansiegees soos ek was nie, maar ek sê vir mense, die groot truuk is om met jouself oor die weg te kom, wat vandag (volgens my mening) 'n groot probleem in die wêreld is . Ek het die eienaardige e -pos gekry en ek is gewoonlik versigtig en tot die punt, maar dit lyk nie asof versoening binnekort sal gebeur nie.
Wat die blog betref, moet ek my gereelde en jarelange lesers om verskoning vra. Ek was vreeslik lui, en ek was gemiddeld ongeveer 2 poste per week, as ek meer gereeld met my sabel kon raas. 2010 is dalk die jaar dat ek weer begin opdroog, maar ons sal sien.
Vrae, kommentaar of algemene opmerkings sal aanvaarbaar wees.
Geplaas deur Krystalline Apostate om 15:58
Sondag 27 Desember 2009
En die jurie in – weer – Godsdiens verbeter niks
Ek het hierdie artikel van die skrywer (outeuresse? Is dit 'n rekenaar om die term te gebruik?) Van die Meme -masjien baie geniet.
Is ons beter daaraan toe sonder godsdiens?
Gewilde godsdienstige oortuiging word veroorsaak deur disfunksionele sosiale toestande. Dit is die gevolgtrekking van die nuutste sosiologiese navorsing (pdf) wat deur Gregory Paul uitgevoer is. Ver van godsdiens wat samelewings bevoordeel, soos die & quotmoral-creator socioeconomic hypothesis & quot dit wil hê, is populêre godsdiens 'n sielkundige meganisme om hoë vlakke van stres en angs te hanteer, of so stel hy voor.
Ek was al lank geïnteresseerd in Paul se werk omdat dit 'n hele klomp boeiende vrae beantwoord, en waarom is Amerikaners so godsdienstig as die res van die ontwikkelde wêreld toenemend sekulêr is? Is godsdienstige oortuiging voordelig vir samelewings? laat godsdiens mense beter gedra?
Ek neem aan dat daar 'n aantal veranderlikes is wat moontlik in ons kollektiewe bewussyn ingebed is as gevolg van die vestiging, op ons geld verskyn, en dat daar 'n mate van diversiteit is onder die godsdienstiges wat moontlik teenstrydig is met die hoeveelheid biologiese diversiteit van die koraalriwwe in Australië.
Baie gelowiges neem sonder twyfel aan dat dit wel so is dat daar geen moraliteit kan wees sonder godsdiens nie. Hulle noem George Washington wat geglo het dat die nasionale moraliteit nie kon heers sonder godsdienstige beginsels nie, of Dostojevski se beroemde bewering (eintlik woorde van sy fiktiewe karakter Ivan Karamazov) dat & quot; sonder God alles toegelaat is & quot. Dan is daar Amerikaners wat hul land se besondere hoë vlakke van volksgeloof verdedig en beweer dat liefdadigheid op geloof beter is as universele regeringsvoorsiening.
Die aanhaling van G. Washington is 'n argument uit die tradisie, en niemand het die bonatuurlike nodig om ordentlike mense te wees nie.
Ateïste, natuurkundiges en humaniste veg terug en beweer dat dit heeltemal moontlik is om moreel sonder God te wees. Evolusionêre sielkunde onthul die algemene moraliteit van ons spesie en die universele waardes van billikheid, vriendelikheid en wederkerigheid. Maar wie is reg? As wetenskaplike wil ek bewyse hê. Wat as dit teen al my eie oortuigings blyk dat godsdienstige mense werklik beter optree as ateïste en dat godsdienstige samelewings in belangrike opsigte beter is as nie-religieuse my idees.
Dit is waar Gregory Paul en sy navorsing inkom. Ek het gereeld sy vroeëre, 2005 -navorsing aangehaal wat sterk positiewe korrelasies getoon het tussen die godsdienstige oortuigings van die nasies en vlakke van moord, tienerswangerskap, dwelmmisbruik en ander aanduidings van disfunksie. Dit het ten minste bewys dat godsdienstigheid nie noodwendig 'n beter samelewing tot gevolg het nie. Die werklike probleem was dat hy slegs korrelasies kon toon, en die publisiteit vir sy nuwe navorsing blyk oorsaak te wees. Indien wel, sou dit inderdaad belangrike implikasies hê.
In hierdie nuutste navorsing meet Paulus 'populêre godsdienstigheid' vir ontwikkelde lande, en vergelyk dit dan met die skaal & 'suksesvolle samelewings' (SSS) wat dinge insluit soos moorde, die aantal mense wat opgesluit is, kindersterftes, seksueel oordraagbare siektes, tienergeboortes en aborsies, korrupsie, ongelykheid in inkomste en vele ander. Met ander woorde, dit is 'n manier om 'n samelewing se gesondheid op te som. Die uitblinker is telkens die VSA met 'n wonderlike katalogus van mislukkings. Op byna elke maat die VSA kom erger uit as enige ander ontwikkelde nasie in die eerste wêreld, en dit is ook die mees godsdienstige.
Lees die res; dit is 'n goeie artikel, en dit illustreer al die nonsens wat ons al jare hier bespreek.Godsdiens verbeter niks en niemand nie. Ons deel sedes, niks van hierdie gids nie. Bygeloof is die vrees vir die dood, dof geklee, 'n kuns en hulpmiddel van die alfa -sjamane, wat hul boek vir ons skud en verwag dat ons as 'n reaksie skrik. Dit het moontlik in die eeue heen 'n doel gedien, maar ons spesie het ontwikkel tot die behoefte aan skaduryke omhulsels en spoke van Kersfeesverlede om ons nie meer in die steek te hou nie.
Dit is goed om vry te wees. Asemhaal, om te weet dat ons ons eie lewe is en dat die boeie van anachronisme gebreek word.
Wees vry. Asemhaal. Ons lewens is kunswerke wat mooi gemaak moet word.
Geplaas deur Krystalline Apostate om 12:09 & 160
Wat het gebeur met afskrifte van Holy Lance (Holy Roman Empire regalia)? - Geskiedenis
die skone LADY HANGELINA, kel bonure igstrame poor mwaw '(want jy sien, ek het Pelham nie bestudeer nie, en ek het 'n paar Franse frases gesels, waarsonder geen Gent of fashn nou praat nie). "'0', antwoord my dame, 'dit was eers pa: en dan 'n baie, baie ou vriend van jou.' '' Wie se naam is, 'sê ek, en deur my stomp koerigheid aangestuur.' Ek is bang jy is 'n baie hartseer, hartseer mens. ' '' 'N Sakkie,' sê ek. 'In eertydse dae was ek vertroud met die jong vrou, maar 'n gebroke suiwerheid het ons vir ewig laat skei, en dit is onomkeerbaar dat dit elders kan gebeur.' "'Vertel my alles daaroor. Wie is dit? Wanneer was dit? Ons wil almal graag weet.' '' Sedert ongeveer twee kleinbroodjies, en die Ladys -naam begin met 'n Ha ', sê ek en kyk haar teer in die gesig en roep die opwinding van my glimlag in die gang op. '' Meneer. DE LA PLUCHE, 'het 'n meneer hier in die snor en bykans gesê,' het jy nie beter jou spore uit die TREIN van BARE-ACRES se trein geneem nie? '' Maak nie saak Mamma se trein nie '( sê JEAMES'S DAGBOEK. 51 DAME HANGELINA) 'dit is die groot MNR. DE LA PLUCHE, wat ook al ons lotgevalle joune moet maak. Die Capting buig net 'n greintjie van sy rug, baie skerp, en ek kyk terug na sy staar met ewe warm. 'Gaan kyk of LADY BAREACRES' karretjie, CHARLES, 'sê sy heerlikheid en kyk,' 'n neef van ons, 'n swak verhouding. ' Ek het dus geen kennis geneem van die feller toe hy terugkom nie, en ook nie tydens my tweede besoeke aan Hillstraat nie, waar dit lyk asof 'n mes en vurk vir hierdie lafhartige kaping gelê is. " "Todayday Night. HANGELINA, HANGELINA, my daaglikse pashn vir jou! Ek het saam met haar twee die Hopra geboon. Ek het vir haar 'n bewonderende Camellia Jyponiky van Covn Garding gestuur, met 'n versoek dat sy dit in haar uitbundige Air sou dra. Ek wou 'n ander in my butn-ole. Evns, wat was my sattusfackshn toe ek oor haar stoel leun en die huis met my glas saamsmelt! ' klein bietjie plesiertjies. Ek vermoed dit was omdat die SulverTOP-houtjie in die boks gebly het. Asof hy nie geweet het nie (dame B is so doof soos 52 JEAMES'S DAGBOEK. 'N plaag en dink nie daaraan nie) dat mense soms 'n tatytaty "" Vrydag hou. Ek het die hele nag geslaap. Ek het na my gevoelens gegaan in die volglyne, daar is 'n haar uit BALFE se Hopera waarvan sy hou. Ek het hulle so aangepas. 'Sy was alleen saam met Lady B. in die dronkamer. Ek moedig my aan om haar met 'n bietjie te bedink, en ek spring uit met my poim: "WANNEER MOONLIKE OER THE HAZDRE SEES." "" When moonlike erts the hazure sea In sagte opwelling swel, As silwer Jode en saggies breek Buig die lelies klokke as kalm en deap, the rosy sleap Het jou siel in dreems gelam, R HANGELIXE! R dame myne! Onthou jy JEAMES? "'Ek merk jou in die Marble All, Waar Englands die mooiste skyn, ek sê die mooiste van hulle hall is LADY HAXGELINE. JEAMES SE DAGBOEK. 53 My siel, in 'n verlate verduistering, met herinneringe en toe huil ek met huilende lippe, onthou u JEAMES? "Weg! Ek mag jou dit nie vertel nie. Hierdie sugende hart bly bestaan. Daar is 'n eensame sperrit-oproep wat verdriet nooit genees nie. Daar is 'n klein, klein sterretjie, wat nog bo my straal. Dit is die ster van die hoop, maar 1 onthou jy JEAMES ? '"Toe ek by die laaste woorde kom:' Onthou jy JE-EE-AMS ', gooi ek so 'n igspresshn van onuitspreeklike tederheid in die skud by die hend, dat HANGELINA dit nie meer kan blaas nie. 'N Borsbeeld van onbeheerbare emosie het haar gegryp.' Sy sit haar ankerker voor haar gesig en verlaat die kamer. Ek hoor hoe sy in die bedwêreld lui en snik. "HANGELINA My adord one, My Arts joy!" BAREACRES, ek, die dames van die gesin, met hul lieflike, SUID-AF, B se oudste seun, en GEORGE SIL- VERTOF, die lafhartige Capting (wat naaldwerk kry om blare uit sy veragting te kry as hy wil), was I 54 JE AMES'S DAGBOEK . vir 'n paar dae in Diddlesex af, terwyl die spawns van die dier daar besiel is. "Ek het nog nooit veel in die gunning line gedoen nie (want toe ek en JIM Cox 'n ander seuntjie by Healing uitgegaan het en met 'n pistool in die rande geskiet het) was ek baie bang vir my suksesse as 'n skoot, en het 'n paar dae by 'n stewige voël in 'n skietgalery geoefen, wat 'n kêrel met 'n tou op en af ​​gesit het. ' , en gereserveer uit die Franse afdrukke van fashn the most gawjus and ellygant sporting ebillyment. 'n Ligte blou fluweel- en dooldop, woar baie op een hoor, 'n cravatt van yaller & green geborduurde satting, 'n weskit van die McGRiG-GER plaid, en 'n baadjie van die McWniRTER -tert (met groot maanborde, gegraveer met koetse en osses), hoëleer -gayters en skokkende skoenskoene, was die eenvoudige helmens van my kostuum, en ek vlei myself met 'n hoff my figger op 'n fayverable manier. Ek het niks van my eie pusnal istab afgehaal nie lishmint behalwe FITZWARREN. my geslypte man en my bruidegom, met Desparation en my curricle osses, en die Fourgong met my dress-case en close. "Ek was oral in die land ingeburger as die groot Railroad Cappitlist, wat Diddlesex die mooiste distrik van die hempire sou maak. JEAMES'S DAGBOEK. 55 Die skarrelaars wil graag die nuwe inwoner onder hulle verwelkom en ons het 'n landboukollege gehad Meat van die Bareacres-huurkontrak, waar ek 'n toespraak gehou het waarin ek trane gedrewe het, i. Dit was 'n kompliment vir 'n leke wat sestien kinders grootgemaak het en sestig jaar lank op die vaste woonplek op 'n week geleef het. , alhoewel ek my stasie ken. Ek het die man in lavinder-handskoene met die hand geskud. Ek het hom vertel dat die strewe na hagrieultuur die adellike hockupasies van menswees was wat ek gepraat het oor die opkom van Hengland, wat (onder bevel van my hancisters) ) by Hadjincourt & Cressy verower het, en ek het vir hom 'n paar nuwe fluweelblokkies, met twee en ses in elke sak, gegee as beloning vir drie jaar se arbeid. Ek gaan sit en verdedig c hoor selekteer die horator wat die band 'The Good Old English Gentleman' geslaan het. Ek het na die dames gekyk, my HANGELINA het van haar ankasher afstand gedoen en haar gesoen en ek het in die verte gesorg dat MAR.Y HANN klaarblyklik tot trane deur my ellequints gevloek het. " in LADY HANGELINA se geselskap! Sondes dat sy haar jong dame se ontplooide gewaad en afgetrede pette en ribbebande dra, daar is 'n elgance bo haar. 56 JEAMES SE DAGBOEK. wat pufferig bewonderend is en wat, na haar eie geboorte, soet, in my boesem sorteer sensatiums * * * ghor! Ek moet nie meegee aan die ontkenning van 'n lid van die aristoksie nie. Wat kan sy vir my wees, behalwe 'n veel onbedagsaamheid, 'n vishn van vorige ore? "Ek is bly as ek haar nie gister deur HANGELINA self vergis het nie. Ek het haar ontmoet in die groot Collydore van Bareacres Castle. Ek troetel 'n dame in 'n melodieuse haat-tatude wat uitstorm na die ondergaande son, wat die beurs verlig het. parx and gardings of the hand- cient demean. "'Bewchus LADY HANGELINA,' sê I- -''n sent vir die gedagtes van u dame/ sê I." 'Ho JEAMES! Ho, MR. DE LA PLUCHE!' hy het 'n bekende ondeugde gehad, met 'n hapie sadnis wat na my kuns gegaan het. 'U weet goed wat ek dink, ek het gedink aan 'n gelukkige, gelukkige ou tyd, toe ons albei poo poo oor was, 'sê MARY HANN, terwyl sy huilend uitbars, 'n ding wat ek nie kan ebide nie. sy voorkeure was duidelik, en dat my plig duidelik was om in 'n edele farnly te trou. Ek hou aan om met haar te praat (snikkend en gaan die gang) totdat LADY HANGELINA self 'The real Siming F fær' opkom, soos hulle in die JEAMES SE DAGBOEK. 57 "Daar staan ​​hulle saam, twee jong vroue. Ek weet nie wat die beste is nie. Ek kon nie help om dit te vergelyk nie, en ek kon nie help om myself te vergelyk met 'n sertifiserende Hannimle van wie ek gelees het nie, wat dit moeilik gevind het om 'n keuse te maak tussen twee bondels A. "" Die ondankbare bees FITZWARREN my aan man 'n kapper wat ek bediende het 'n fortuin vir 'n feller gee ek 100 Ib. per hannum aan! 'n lae geteelde bondgenoot wat amberbruin is! Hy dink seker ook daaraan om verlief te raak! en behandel my tot sy volharding. 'Hy is 'n wonderlike groot atletiese veldwagter van ses voet lank, met 'n paar swart snorhare soos lugborstels met 'n blik van 'n kolonel in die Harmy, 'n gevaarlike pawm pus-spoken racle, ek waarborg jou. wat deur LADY HANGELINAS meelboerdery gaan, wie moet ek in die kothuis sien? 'Ek het geld gespaar. Ons neem 'n openbare huis en ek sal 'n dame van jou maak. Ek is nie 'n ondankbare, ondankbare kêrel soos JEAMES wat so 'n snob is nie ('so 'n SNOBB' was sy woorde!) Dat ek skaam is om te wag vir hom wat die lag van al die heer en die huishoudster is probeer ook 'n I 58 JEAMES'S DAGBOEK. die mens] sê dat hy 'nie so 'n goggas soos JEAMES aanneem nie'. "Hier jong JOE, die 'goedkoper son, wat my tas dra, bars uit en laat MR toe. FITZWARREN draai om en beleef hierdie beleefde konvasie." Ek was in so 'n straal. 'Hou op met die gebou, MARY HANN,' sê ek vir die jong vrou 'en jy, MR. FITZWARREN, het die goedheid om te bly. ' '' Ek gee u 'n waarskuwing, 'brul hy en lyk swart, blou, al die kleure van die ranebo groter.' 'Haal u jas, u dringende, hongerige skelm,' sê ek. '' Dit is nie u kleur nie, 'sê hy. "'Peraps'jy sal my verstaan, as ek my eie uittrek,' sê ek en maak die moederpaaie van die MACWHIRTER -tert oop. 'Vat my kakkerlak, JOE,' sê ek vir die seuntjie en sit myself in 'n hoedanigheid waaroor daar geen fout was nie. "********" Hy is 2 steen swaarder as ek en ken die gebruik van sy en sy net soos die meeste mans, maar in 'n blaaskans, dink ek dat die Snobb nie kan staan ​​voor die heer nie, en ek moes hom vermoor het, ek twyfel nie, maar hulle het opgestaan ​​en die stryd aangegaan tussen ons. meer as 2 rondes gehad. 'Ek straf egter in daardie tyd baie vinnig, en ek skryf dit in my eie sitkamer, JEAMES'S DAGBOEK. 59 opgeswel en ontwrig my dredfl. " Op die hoffelswart i wat ek in my toonbank met die hinfimus FITZWARREN weer opgeteken het, hou ek my kamer vir 'n paar dae, met die rooskleurige afskortings van die apartmint gesluit om 'n aangename twilike te vorm en 'n ligblou sitplek skuil oor die injard pheacher. My wones is dus so belangrik dat ek soveel as moontlik kan word, en (as die Poick goed let op 'Nun, maar die Brayv desuvs the Fare'), het ek myself in die sasiatie van die dames versoen vir my tempory disfiggarment. "Dit was MARY HANN wat die huis ontbied het en met FITZ-WARREN 'n einde gemaak het aan my phistycoughs. Ek het hom gelek en vir hom geen mallis gebring nie: maar van die hand wys ek die onheilspellende skrik van my kant af, terwyl ek ADOLPHUS, my blad, na sy pos van confidenshle Valley. "MARY HANN en haar jong en lieflike mev. kep het my telkens besoek tydens my uittrede. LADY HANGELINA stuur vir my deurentyd berigte: terwyl my uitstaande vriendin, LADY BAREACRES (op die kontrei) altyd vir my 'n teken van affeckshn deur HANGELINA stuur. Nou was dit 'n verkoelende hi-lotium, wat deur haarself bedink is, dat haar Lady- 60 JEAMES'S DAGBOEK. die skip sou dan inskryf, dit sou 'n boekie blomme wees (my gunsteling polly hanthuses, pellagoniums en jyponikys), wat niemand anders as die beurs van HAN-GELINA oor die kamer van die hin-vyleed kon beskik nie. Ho! daardie liewe moeders! wat 'n wonderlikheid sal hulle 'n man as hulle 'n kans vir 'n dapper jong meisie wil vind, of hul geliefde dames in die lewe wil vestig! U sou van plan gewees het dat ek so heuwelagtig was (vanweë my swart hoi), dat ek nie kon leef nie, behalwe van kuikens en lepelsvleis, en jellies en blemonges, en dat ek nie laasgenoemde dellixies kon eet nie (wat ek op die internet kan ebommineer, met 'n sny beesvleis of vleis in die skoppe van Frankryk), tensy HANGELINA dit bring. Ek ets, en offer myself vir haar liewe sê. 'Ek kan hier bly dat ek in privaat konvassasies met ou HERE B. en sy seun my voorstelle vir HANGELINA kon aflê, en ek het dit aanvaar en binnekort die aangename heer in Hengland gemaak.' 'U moet die maak saggies vir haar saak, 'sê haar heksende vader. 'U het my hartlike wense, my liewe heer. DE LA PLUCHE, en dié van my LADY BAREACRES: maar ek is nie heeltemal seker oor LADY ANGELINA se gevoelens nie. Meisies is wild en romanties. Hulle sien nie die noodsaaklikheid van verstandige ondernemings nie, en ek kon nog nooit maak dat ANGELINA die verleenthede van haar gesin verstaan ​​nie. Hierdie dom wesens praat oor liefde JEAMES'S DAGBOEK. 61 en 'n huisie, en verag voordele wat wysere koppe as hulle s'n weet om te skat. ' '' Bedoel u dat sy nie deur my gefassineer is nie? 'Sê ek, terwyl ek uitstorm na hierdie uitgelate ideer.' 'Sy sal wees, my liewe meneer. Jy het haar al behaag, jou bewonderenswaardige maniere moet daarin slaag om haar te boei, en 'n liefdevolle vader se wense sal gekroon word op die dag waarop 'jy in ons gesin ingaan'. '' Recklect, herre, 'sê ek vir die twee here,' 'n barging is 'n barging, ek sal hoff SUIDDOWN se Jode betaal, as ek sy broer is as 'n verdwaalde (dit het ek in 'n sarcastickle toan gesê) sal ek nie neem nie so 'n libbaty. As ek jou son is, sal ek die waarde van jou huis verdubbel. Ek sal jou inkomste so reg soos 'n trivit maak, en die edele gebruik van Bareacres in sy heerlike glorie herstel, maar 'n vark in 'n poak is nie die manier om bisniss te verhandel deur JEAMES DE LA PLUCHE, Esquire nie. ' 'En ek het die reg om op hierdie manier te praat. Ek was een van die grootste houers in Hengland en bereken op 'n groot fortuin. Al my aandele neem toe. Elke gebroke oortuiging dat ek sewe duisende ryker was as die vorige dag. Ek was vasbeslote om nie weer op die regte tyd te herskik nie, en dan om state te koop om 'n nuwe gesin van DELAPLUCHES te stig, en om myself te verlig met die aristoksie van my land. "Hierdie pintjies het ek voorgestel om MARY HANN 62 JEAMES'S DAGBOEK te porie. Sweef en sweef nogmaals. 'As jy LADY HAN-GELINA was, my liewe gal,' sê ek, 'sou ek met jou getroud gewees het; en waarom sou ek nie ? Omdat my doot my vooruitgaan. Ek is 'n marter vir dooty en jy, my pore gal, moet self saam met die ideer kom. ' 'Daar is ook 'n sameswering tussen die SILVERTOP en LADY HANGELINA om my na dieselfde pint te dryf. 'Wat 'n snaakse kêrel was jy, PLTJCHE,' sê hy (hy was meer familiêr as wat ek wou), 'in jou stryd met FITZWARREN! om 'n man van twee keer u krag en wetenskap te betrek, alhoewel u sekerlik geslaan sal word (dit is 'n etroashous kos: ek moes FITZ in 10 minnits hê), ter wille van die arme MARY HANN! Dis 'n vrygewige kêrel. Ek hou daarvan om 'n man te sien opstaan ​​soos jy, met sy hart op die regte plek. Wanneer moet die huwelik wees, my seun? '' 'CAPTING S.', sê ek, 'my marridge veronderstel jou grootste omgee 'n kosbare gesig meer as jy' en ek het hom laat verstaan ​​dat ek nie wou hê dat hy sy erts moes insit nie, ek was nie verontwaardig oor syne nie snorbekkies, ek hou jou voor, vang soos hy was. Ek is 'n Britse leeu, ek is so bruin soos BONYPERT. HAXNI- BLE of HOLIVER CuuMMLE. 'DAME HANGELINA het ook op haar hartstyl gestabiliseer. 'MR DE LA PLUCHE (seshee) hoekom, hoekom JEAMES se dagboek. 63 druk op hierdie punt? U kan nie veronderstel dat u gelukkig sal wees met 'n persoon soos ek nie? '' 'Ek adoreer jou, sjarmante gal!' Sê ek, 'Moet nooit so iets sê nie.' '' U was eers lief vir MARY ANN 'antwoord haar dame', u kan nie nou u oë van haar afhou nie. As iemand haar hof toe maak, word jy so jaloers dat jy hom begin slaan. Jy sal die meisie se hart breek as jy nie met haar trou nie, en miskien iemand anders se hart, maar dit gee jou nie om nie. ' 1 "'Breek die uwe, u adoreerbare wese! Ek sou eers sterf! En wat MARY HANN betref, sy sal nie so maklik met die mens se kuns omgaan nie. Eens en altyd word die omstandighede tussen my en daar verander. Dit is 'n pyn skei van haar (sê ek, my goeie hi is vol trane), maar ek moet van haar deel. ' 'Dit was 'n vreugde om op te noem dat die meester, LADY HANGELINA, melodieus soos sy was toe sy met my praat, en sy het nog steeds so ontbloot, maar sy het elke minuut aangehou soos die sap en al. "'Wat 'n opoffering!' Sê sy, 'dit is soos NAPO-LEON wat JOSEPHINE prysgee. Watter angs moet dit vir u vatbare hart veroorsaak!'" 'Dit doen,' sê I 'Hagnies! '(nog 'n gelag.)' '' En as ek u nie aanvaar nie, sal u die state van die keiser binnedring, my vader en ek moet die offer en die geleentheid wees om vrede tussen julle te maak! '64 JEAMES'S DAGBOEK. " 'Ek weet nie waarna jy ontwyk oor JOSEYFEEN en Hemperors jou pas nie, maar ek weet dat jou pa se boedel verby is, dat as iemand hom nie ontwyk nie, hy nie beter is as 'n ou pawper nie: dat hy skuld vir my baie geld en dat ek die man is wat hom aan hoss & foot kan verkoop of hom kan oprig, dit is wat ek weet, LADY HAN-GELINA, 'sê ek, met 'n hare soveel as om te sê,' Gooi dit in die pyp van u vrou en rook dit. ' 'En so het ek haar verlaat, en die volgende dag kondig 'n sertifikaat op papier' 'HUWELIK met 'n hoë lewe aan. Ons hoor dat 'n huweliksvereniging op die tapis is tussen 'n saggeaarde man wat 'n enorme fortuin in die Spoorwegwêreld gemaak het, en die enigste dogter van 'n edele graaf, wie se landgoed in Dddles x geleë is.'N Vroeë dag is vasgestel vir hierdie interessante gebeurtenis.' "" BETREKKING tot my uitstappies (maar wanneer of wanneer kan ons op die fiksheid van swem dink?) MARY HANN het skynbaar nie baie geraak deur die skuilplek van my married met HANGELINAR nie. Ek was 'n paar keer in die gedrang dat die wispelturige jong ma dit so maklik geag het om vir my hup te gee, want ons, die heren, is immers vanaty, sowel as dié van die hopsit: en tussen u en my was daar momin , toe ek amper wou hê dat ek 'n JEAMES -DAGBOEK sou dra. 05 Myomnridn of Turk, toe die Lor my sou toegelaat het om met albei hierdie lieflike beinx te trou, waaroor was ek nou gedoem om saam met een te wees? "Gemoedelik het elke gedagte baie aangenaam gegaan tussen my en my verloofde bruid. Toe ons terug kom, kom ek na MR. SHOWERY, die groot Hoctionear, om uit te kyk vir 'n dorp wat roetbaar is vir 'n heer van my kwaliteit. die Erald Horns (nie die Mawning Erald nie nee, ek is nie so 'n moeg om daarheen te gaan vir akkritbesmetting nie) 'n verslag van my hongersnood, my skade en stamboom. "Ek grens aan Long Hacre, drie wonderlike toestelle, waarop my arms en die van my adord -vrou getrek en in kwarte gesny is, en ek het portrette van my en haar betaal deur die verkoopde MR. SHALLOON, vasbeslote om in alle opsigte die heer te wees, en te weet dat my karakter as 'n ou man nie in die gedagte was nie, tensy ek by die vooraanstaande Hartist sit. My gelikense het ek aan HANGELINA voorgehou. Dit word nie as vleiend hier beskou nie en alhoewel sy, soos u, met vrymoedigheid sal hoor, daarvan afskeid neem, is daar een jong dame (duisend maal mooier) wat dit as die gelukkigheid van haar groete ag. "" Sou enige Glo die mens dat hierdie prentjie op my verkoop vir ongeveer 'n vyf-en-twintigste deel van wat dit kos? Dit is egter deur MARYHANN ingekoop: 'liewe JEAMES,' sê sy gereeld (soen dit en druk dit op haar kuns) 'dit is nie genoeg vir jou nie, en 66 JEAMES'S DAGBOEK. het nie jou engelagtige glimlag en die igspreshun van jou dierbare liewe ek nie. ' "" Die prentjie van HANGELINA is vriendelik aan my voorgehou deur gravin B., haar ma, alhoewel ek dit grof was, het ek daarvoor betaal. Dit is hierdie jaar gegraveer vir die Book of Bewty: en hier is 'n bewys van die ets: "Met so 'n deurmekaar ringlits moes ek haar skaars geken het, maar die en's, prestasie en ek's, is baie soos. Sy is geverf in 'n kitaar wat veronderstel was om te sing, een van my klein meisies en haar broer SOUTHDOWN, een van die New England poits, het die volgende strofe oor haar geskryf: LYNE OP MY SUSTER SE PORTRET. is redelik op die lea, waar die kranse van bonny Diddlesex uit die see opstaan: ek staan ​​op die donjon en kyk na die land, sien ek die lande van Bareacres vir vyftig myl of meer. die donjon hou dit is 'n heilige plek, waar die vlag van my ras Argent, 'n behendige sinopel, en 'n azuurblauwe veld vir agthonderd jaar gedryf het, was daar nog geen edeler kennis op die ridder se skild nie.Die eerste keer dat Engeland die die skild was om 'n Normandiese nek, aan boord van 'n skip van Valery, KING WILLIAM was op die dek. 'N Normaanse lans wat die kleure gedra het, in Basting se fatale stryd ST. WILLIBALD vir Bareacres! 'dit was die dubbele gules die dag! JEAMES SE DAGBOEK. 67 Hemel en lieflike ST. WILLIBALD Ek in 'n stryd sedert 'n trouhartige BAREACRES deur sy prins gery het! Op Acre met PLANTAGENET, met EDWARD by Poitiers, was die pennel van die BAREACRES die belangrikste op die spiese! 'Twee aangenaam in die strydskok om ons oorlogskreet te hoor lui: O! gun my, liewe SAINT WILLIBALD, om na sulke sang te luister! Driehonderd staalbeklede menere, ons ry die vyand voor ons uit, en dertig tientalle Britse boë hou aan met die koor! O ridders, my edele voorouers! en sal ek nooit SAINT WILLIBALD vir Bareacres hoor hoor as die geveg duidelik klink nie? Ek het my hierdie sterk regterhand 'n uur lank afgesny, en 'n hou geslaan vir Bareacres, my vaders, aan u sy! Dash down, dash down, yon Mandolin, geliefde sustermyn! Daardie blosende lippe mag nooit die heerlikheid van ons lyn besing nie: Ons ou kastele weerklink op die lomp voete van tjurpe, die draaiende Jenny -huise in die herehuis van ons grawe. Sing nie, sing nie> my ENGELINE! in dae so onbeskof en veragtelik: 'Sondig om gelukkig te wees', 'n skande om te glimlag. Ek sal my na my eensame saal neem, en op sy vreugdevolle kookplaat sal ek ander dae bespiegel, en ek wens en wens ek was 'n SNOB. "Ek word vertel dat die hele Hengland die poem onbetwisbaar beskou. Hulle skryf altyd oor gevegslaksies en skietery, hierdie jong manne, maar die ideer van SUID-AFDRAAN in 'n skiet van arrner, en sy sny slaan sy sterk regterhand , 'is rayther te goed, die meisie is ongeveer 5 pas hi, so snaaks soos 'n baba, met 'n vaist soos 'n gal, en alhoewel hy die kuns en 'n bengaal van 'n Bengaalse tier het, sou ek my kleinste 68 ondersteun JEAMES'S DAGBOEK. Taxi-seuntjie om hom te lek, dit wil sê as ek 'n taxi-boy sê. Maar io! My taxi-dae is verby. " "Wees nog steeds my hagniserende kuns! Ek staan ​​nou op die punt om die donker betalings van die Istry van my lewe op te spoor!" "My vriendinne! Jy het my êrens gesien in die volle ker van Fortn, prawsprus, maar nie van my prawsperrat nie duiselig, alhoewel hy op die hooipix van Good Luck -feessaal die groot was (soos die Good Old Henglish Gent in die liedjie, wat hy my as 'n moddle en 'n voorbeeld van die lewe gebruik het), maar ek vergeet nie die klein nee nie, my wonder vir my ouma by genesingsprogramme Ek het vir haar 'n nuwe donkiekar (wat die Franse 'n karretjie-blansh noem) en 'n aantreklike pennetjie vir haar 'n nuwe eselkarretjie gegee, en ek het Huncle Jim getrakteer op 'n nuwe sluiting, wat hy in St. Jeamesstraat bestel het. , tot groot verbasing van my Snyder daar, naamlik 'n oulifgroen velvetteen jackit en smalclose, en 'n fyn, sagte weskoat met glasbottels. Hierdie pinties genarawsaty in my beskikking moes ek nooit ontwyk het nie, maar om dit te wys Ek is natuurlik van 'n edele soort en het die soort dapper karretjie h is gelyk aan goeie of slegte fort. "Wat was die substns van my laaste hoofstuk 1 Aangesien elke gedagte vooraf rooi was vir my marridge, was die toestemming van die ouers van my HANGELINA gaynd. JEAMES'S DAGBOEK. 69 was die lieflike gal self gereed (soos ek gedink het) om gelei te word Himing se halter, die trooso was gehord, die trourok word uitgesluit, want 'n troue wat 'n halwe tonnel weeg, was 'n gryse rooi deur ME- SURS GUNTER, van Buckley-square was daar so 'n rekening vir Shantilly en Honiton-veters as wat haar sou verstom het (Ek weet dat hulle die kommissaris gedoen het toe ek vir my Stiffikit kom) en ek het vir Injar-sjaals 'n dosyn siek boetes geslaan, aangesien dit nooit deur sy Iness die Injan Prins JUGGERNAUT TYGORE gegee is nie. pêrel- en dimind-skiet) was afkomstig van die uitgawe van MYSURS STORR EN MORTIMER. Die heuningmaan wat ek van plan was om in 'n kontinentale uitskeiding te verbygaan, en was 'n verdrag vir die ouse by Halberd-gate (hopsit MR. HUDSON'S) as my stadshuis Ek het gewag om die putchis af te sluit van die Share-Markit w Dit was wat rayther deprest (wat ek dink nie soseer tot die ataks van die misrabble Times, as aan die prodidjus -vlamme van die Morning Erald) tot sy elfde toan herstel het. Ek wou nie deelneem aan 'n skyfie wat 20 primmium by 2 of 3 was nie, en ek was nie seker dat die Markit sou saamtrek nie, dit het grootliks vir die twee of drie nuwe rekeninge gekoop. "Dit sal uitloop op die ongelukkige dienaars om te baar, maar ek het bestellings vir 'n groot bewys gehad, dit was dat ek nie hul rekeninge kon betaal nie. Jam die hoeveelheid onour, maar geen heer kan betaal as hy nie geld het nie, dit is nie my skuld as dit nie ou skroef L'ADY BAREACRES 70 JEAMES'S DAGBOEK. het driehonderd meter kant afgehou en vier van die grootste dowwe en sewe van die grootste Injar Shawls teruggehou, dit is nie my skuld as die handelaars nie hul goed teruggee nie, en dat dame B. Ek het die wêreld opnuut begin met die sluiting op my rug, en dertien en ses in geld, sonder om iets te verberg, alles op te gee, onisties en onbevrees, en alhoewel ek geklop het, terwyl ek nog steeds in my was en gereed was om weer te begin . "Wel, dit was die vorige dag wat vir my Unium geskied het. Die Ringdove -stoomboot het by Dover gelê en gereed om ons te dra. Die Bridle apartmince was omring aan Salt Hill, en in Balong sur Mare het die tafeldoek gelê vir die troue brexfst in 111 straat, en die bruid se regter dominee Huncle, die HERE BISHOP VAN BULLOCK-SMITHY, het gekom om ons te verkoop unium. Al die papiere was vol daarvan. Menigtes in die fashnable wêreld het die troos gaan sien en die Carryges in Long Hacre bewonder. Ons travleng charrat (ligblou bekleed met pienk sating, en vermillium en goold weals) was die uitkoms van almal vir stil ellyns. Ons sou slegs 4 reis, naamlik ek, my dame, my dame, en MARY HANN as famdyshamber na my H AN- GELINA. Hierdie waardige juffrou het ver van ons wedstryd afgeweer, maar laat lag en skaterlag en plesier vir ons planne vir die minuut. JEAMES se dagboek. 71 "Ek het my lieflike Bruid die nag baie gay gelos, voordat ek 'n groot hoeveelheid bisniss opgetel het, en aandelemakelaars en bankrekeninge om te vereffen: atsettrey at- settrey. Dit was voordat ek dit in die grens gekry het: my sleap was vies, soos die meeste mans is wanneer hulle in die married of opgehang gaan word. Ek het my chocklit omtrent een in die bed geneem: tride op my troue naby, en het in die rigting gevind dat hulle my vinnig geword het. "Een ding het my ontstel. onthou dat twee webwerwe huis toe gestuur is. 'N Bloswit sating en goud, en 'n kinarykleurige doek, geborduur in silwer, wat moet ek dra op die gasvrye dag? Dit het my 'n goeie ooreenkoms gegee en my baie voordelig gemaak. Ek het besluit om af te gaan na Hillstraat en die dame te raadpleeg wie se begeerte voortaan my hallinus sou wees, en dra wat sy ook al bedoel. "Daar was 'n groot bus en distubbans in die saal in 111straat wat ek na die eproaching-gebeurtenis besoek het. Die ou portier staar die ongewoonste in as ek die voetman binnedring wat my in 'n lappe moet uitspreek, ek het gedink ek gaan die trap op" 'Haar vrou is nie by bomej nie, sê die man' en my dame se heuwel in die bed. ' '' Git lunch, 'sê ek,' ek sal wag totdat Lady HANGE- LINA terugkom. ' 'Hierin loer die kakkerloper na my vir 'n oomblikkie met sy cheex wat soos 'n blaas uitgeblaas word en dan in 'n reggar guffau uitbars! dra die portier daarin. die 72 JEAMES'S DAGBOEK. ongedwonge ou ritsel en Thomas sê, klap syne en op jou, sonder die minste respek 'sê ek, Huffy, ou seuntjie! IS dit nie 'n goeie ou nie? '' Wadyermean, jy is 'n skelm, 'sê ek,' skreeuend en loer na my? ' haar en haar in haar sakies en toe sy my sien, begin sy bloos en kyk en dan ook glimlag. '' In die naam van Imperence, sê ek, jaag na Thomas en sit hom vas om hom te versmoor ' flunky sal mej beledig en ek stuur hom in die steek om die portier, en albei met 'n flop na die stoel toe MARY HANN, springende, sê: 'James! Meneer Plush! lees dit 'en sy haal 'n billy doo uit. 'Ek het die skryf en skryf van HANGELINA heroorweeg.' Deseatful H ANGELINA's billy hardloop soos volg *'Ek het heeltyd gehoop dat u die pretensies wat u moes gesien het, so onaangenaam sou wees vir my, en my die pynlike dinge gespaar het. die noodsaaklikheid van die stap wat ek verplig is om te neem. Ek kon lankal nie glo dat my ouers ernstig was om my op te offer nie. JEAMES SE DAGBOEK. 73 maar het hulle tevergeefs gesmeek om my te spaar. Ek kan nie die skande en ellende van 'n verbintenis met u ondergaan nie. Tot die laaste uur het ek tevergeefs, en eers nou, met 'n paar uur, my vertrek uit die huis waaruit hulle my op die punt was om my te verdryf, betoog. "'As u dit ontvang, sal ek verenig wees met die persoon aan my, soos u weet, my hart lank gelede gegee is. My ouers is reeds ingelig oor die stap wat ek geneem het. En ek het my eie eer om te raadpleeg, selfs voor hulle voordeel: hulle sal my vergewe, hoop ek en voel, voor lank. '' Wat jou betref, mag ek nie hoop dat die tyd ook jou pragtige gevoelens sal kalmeer nie? Ek laat MARY ANN agter om jou te troos. Sy bewonder jou soos jy verdien om bewonder te word, en met 'n standvastigheid wat ek jou versoek om te probeer navolg. Doen, my liewe MR. PLUSH, probeer ter wille van u opregte vriend en bewonderaar, '' A. ' '' P. S. Ek laat die trourokke vir haar agter: die diamante is pragtig en word mev. PLUSH bewonderenswaardig. '"" Dit was saal! Confewshn! En daar staan ​​die voetgangers wat sniggerin staan, en daardie hojous MARY HANN half huil, half laf my! 'Met wie het sy gesukkel? 'rors ek en MARY HANN (glimlag 4 74 JEAMES'S DAGBOEK. met een hallo) raak net aan die bokant van een van die Johns se kieries wat met die noats uitgaan om die brekfst te sit. Dit was toe SILVERTOP! 'Ek breek uit die huis in 'n verblyf van diamantkrag!' Hier is dit uit die koerant 'Morning Tatler'. "VERVOLGING IN DIE HOOGTE LEWE." DIE ENIGSTE GETUILDE REKENING. "Die omgewing van Berkeley Square en die hele modieuse wêreld is in 'n toestand van die seerste opgewondenheid gebring deur 'n gebeurtenis wat pas 'n edele gesin in groot onrus en ellende geplaas het." Dit is al lank bekend onder die kies adel en heer dat 'n huwelik op die tapis was tussen die enigste dogter van 'n edele graaf en 'n heer wie se vinnige lotgevalle in die spoorwegwêreld die tema van algemene opmerking was. 'Gister se koerant, was dit na alle waarskynlikheid veronderstel dat dit 'n verslag sou bevat van die huwelik van JAMES DE LA PL CHE, ESQ. Die voorbereidings vir hierdie seremonie was voltooi: ons het die plesier gehad om in die JEAMES'S DAGBOEK te kyk. koek, wat reeds in stukke gesny en in porsies geplaas is, is helaas nie bedoel om deur die vriende van MR. DE LA PL CHE geëet te word nie, die wonderlike waens en pragtige versierings wat in die styl van die mooiste, maar smaakvolste weelderigheid verskaf is Die regter dominee, die HERE BISKOP VAN BULLOCK- SMITHY het in die stad aangekom om die huwelik te vier, en hy bly by MIVART'S. LINA toe dit disco was op die dag voor die troue, het haar dameskap uit die vaderskant gevlug! Vir die eerbiedwaardige biskop was die nuus van die vertrek van sy edele niggie noodlottig: ons het van die kelners van MIVART'S gesê dat sy heerlikheid op die punt was om te verfris met die skilpadsoep toe die nuus onmiddellik apopleksie aan hom bring is aangekeer, maar MR. MA-CANN, die gevierde chirurg, van Westminster, het destyds gelukkig deur Bondstraat gegaan en onmiddellik ingeroep, ontbloot en verlig die voormalige pasiënt. Sy heerlikheid sal terugkeer na die paleis, Bullocksmithy. môre. "Die woelige angs van die Regte Agbare die VROEG VAN BAREACRES kan deur elke pater- 76 JEAMES se dagboek voorgestel word. Dit is ver van ons om onmoontlik te steur, dit is vir ons om hul edele smart te beskryf. Ons verslaggewers het elke keer navraag gedoen tien minute by die Earl's-herehuis in Hillstraat, met betrekking tot die gesondheid van die edele eweknie en sy onvergelyklike gravin. amptelike navrae, word met 'n emmer water gegroet, 'n derde heer word op pugilistiese wyse bedreig deur die portier van sy heer: maar van die Ierse nasie, 'n man van gees en senuwees, en Master of Arts van Trinity College, Dublin, die heer van ons onderneming het die menial gekonfronteer en hom ernstig geslaan, teruggetrek na 'n naburige hotel wat gereeld deur die huishoudings van die omliggende adel besoek word, en daar het ons die mees akkurate besonderhede gekry S van hierdie buitengewone voorkoms. "GEORGE FREDERICK JENNINGS, derde voetman in die vestiging van HERE BAREACRES, het aan ons werknemer gesê:" DAME ANGELINA is beloof aan MR. DE LA PLUCHE vir byna ses weke. Sy kon die heer nooit bly nie. Hy was die gelag van voor die verhoging was hy self in 'n huishoudelike hoedanigheid betrokke.In daardie tydperk het hy 'n huwelik aangebied met MARY ANN HOGGINS, wat geleef het in die kwaliteit van 'n diensmeisie in die gesin waar MR DE LA P. JEAMES se dagboek. 77 was in diens. Juffrou HOGGINS het daarna 'n diensmeisie geword vir LADY ANGELINA, die wegloop is tussen die twee gereël. Dit was juffrou HOGGINS wat die briefie afgelewer het wat die bedroefde heer PLUSH ingelig het oor sy verlies. "SAMUEL BUTTONS, blad na regs agbare die EARL OF BAREACRES, is Vrydag voormiddag, om elfuur, beveel om 'n cabriolet by die stalletjie in Daviesstraat te gaan haal. Hy het die kajuit nommer 19,796 gekies. bestuur deur GEORGE GREGORY MACARTY, 'n eenogige man uit Clonakilty, in die omgewing van Cork, Ierland (van wie meer anon), en wag volgens sy instruksies op die hoek van Berkeley Square met die voertuig. Sy jong dame, vergesel deur haar diensmeisie, juffrou MARY ANN HOGGINS, wat 'n bandkissie dra, het opgedaag en het in die kajuit gekom met die boks: wat was die inhoud van die boks wat ons nog nooit kon vasstel nie . Toe hy haar vrou vra of hy die taxi moet beveel om in 'n spesifieke rigting te ry, word hy aangesê om na MADAME CRINOLINE'S, die vooraanstaande meulenaar, op Cavendish Square te ry. Op 'n versoek om te weet of hy haar vrou moet vergesel, is BUTTONS gereeld deur juffrou HOGGINS beveel om sy sake te doen. 'Nadat ons sy idee gehad het, het ons verslaggewer onmiddellik na die taxi 19,796 gesoek, of liewer na die bestuurder van die voertuig, wat met 'n geringe verskil gevind is. hy woon saam met sy gesin van nege kinders. Nadat hy twee soewereine ontvang het, in plaas daarvan, ongetwyfeld, van twee sjielings (sy gewone tarief sou terloops slegs een en agt sent gewees het), het MACARTY nie die laaste keer met die taxi uitgegaan nie twee dae verby hulle in 'n toestand van byna onophoudelike bedwelming. Sy antwoorde was baie onsamehangend in antwoord op die navrae van ons verslaggewer, en as die heer nie self 'n landgenoot was nie, sou hy waarskynlik geweier het om die nuuskierigheid van die publiek. "By MADAME CRINOLINE het juffrou HOGGINS die wa verlaat en 'n meneer het daar ingekom. MACARTY beskryf hom as 'n baie slim heer (wat lang beteken), met swart snorre, 'n Oxford-grys broek en 'n swart hoed en 'n ertjiejas. Hy het die egpaar na die JZuston Square Station gery en hulle daar gelos. Ons het gesê hoe hy sy tyd daarna aangewend het.'By die Euston Square-stasie het die heer van ons onderneming van FREDERICK CORDUROY, 'n portier daar, geleer dat 'n heer wat die bogenoemde beskrywing beantwoord het, na Derby gegaan het. Ons het 'n vertroulike heer daarheen gestuur met 'n spesiale trein en gee sy verslag in 'n tweede uitgawe. JEAMES'S DAGBOEK. 79 "TWEEDE UITGAWE. "(VAN ONS RAPPORTEER.) '" "Newcastle, Maandag. '' Ek het pas by hierdie ou stad, by die Elephant and Cucumber Hotel, aangekom. 'N Partytjie wat onder die naam van meneer en mevrou Jones reis, die saggeaarde man wat snorre gedra het en 'n blou boks saamgedra het, het aangekom twee uur voor my met die trein, en ek het na Skotland gegaan. Ek het vier perde bestel en dit op die agterstewel geskryf, soos hulle dit doen. ' DERDE UITGAWE. "'Gretna Green, Maandagaand. "'Die raaisel is lankal opgelos. Hierdie middag, om vieruur, vier die Hymeneal Smid van Gretna Green die huwelik tussen GEORGE GRANBY SILVERTOP, Esq.,' N luitenant in die 150ste Huzaren, derde seun van ALGEMEEN JOHN SIL- VERTOP, van Silvertop Hall, Yorkshire, en LADY EMILY SILVERTOP, dogter van die ontslape suster van die huidige EARL OF BAREACRES, en die DAME ANGELINA AMELIA ARETHUSA ANACONDA ALEXAN- 80 JEAMES'S DAGBOEK. DRINA ALICOMPANIA, DRINA ALICOMPANIA. die laaste naam EARL BAREACRES. ' (Hier volg 'n lang uittreksel uit die huweliksdiens in die boek van algemene gebed, wat nie by die geleentheid gelees is nie en nie hier herhaal hoef te word nie.) eersgenoemde, het die kaptein uitgespreek as onhaalbaar en. Nadat ek 'n paar glase geproe het uit dieselfde bottel waarmee die jong en edele paartjie bedien is, moet ek sê ek dink die kaptein was nogal hard teen my gasheer van die doedelsak-hotel en die poshuis, waarvandaan hulle onmiddellik voortgaan. Ek volg hulle sodra die perde gevoer het. "VIERDE UITGAWE." SKANDELIKE BEHANDELING OP ONS RAPPORTEER. '' WHISTLEBINKIE, N. B., Maandag, middernag. '' Ek het by hierdie romantiese klein villa aangekom ongeveer twee uur nadat die pasgetroude paartjie, wie se vordering ek die eer gekry het, by Whistlebinkie aangekom het. Hulle het hul woonplek JEAMES SE DAGBOEK ingeneem. 81 by die Cairngorm Arms -myn is by die ander koshuis, die Clachan van Whistlebinkie. "'Toe ek na die Cairngorm Arms ry, vind ek 'n man met 'n militêre voorkoms wat by die deur staan ​​en skynbaar besig is om 'n sigaar te rook. Dit was baie donker toe ek van my wa afklim, en die betrokke heer roep uit:' Is jy, SUID -AF, my seuntjie? Jy het te laat gekom: tensy jy 'n aandete of 'n woord hieroor kom eet. Ek het verduidelik dat ek nie die HERE VISCOUNT SUID -AFGAAN was nie en dat CAPTAIN SILVERTOP beleefd ingelig is (want ek het tereg tot die slotsom gekom) die individu voor my kon geen ander wees nie) van sy fout. "'Wie is u dan (die kaptein het 'n sterker term gebruik)? het MR gesê. SILVERTOP. 'Is jy BAGGS & TAPEWELL, my oom se prokureurs? As jy is, het jy te laat gekom vir die beurs. ' '' Ek het kortliks verduidelik dat ek nie BAGGS & TAPEWELL was nie, maar dat my naam Jxs was en dat ek 'n heer was wat verband hou met die oprigting van die Morning Taller -koerant. '' En wat het u hierheen gebring, MR. MôRE TATLER? ' vra my gespreksgenoot, nogal grof. My antwoord was eerlik dat die verdwyning van 'n edele dame uit die huis van haar vriende die grootste opgewondenheid in die metropool veroorsaak het, en dat my werkgewers gretig was om die publiek elke besonderheid te gee rakende 'n geleentheid wat so uitsonderlik is. 4* 82 JEAMES'S DAGBOEK. '' En wil u sê, meneer, dat u my al van Londen af ​​weggejaag het en dat my gesinsake vir die lesers van die Morning Taller -koerant gepubliseer moet word? The Morning Taller be (die kaptein het hier gesê tot 'n eed wat ek nie sal herhaal nie) en u ook, meneer, u onbeskofte inmengende skelm. ' "'Skurk, meneer! 'sê ek.' Ja, 'antwoord die ontstoke heer en gryp my onbeskof aan die kraag, en hy sou my verstik het, maar dat my blou satynvoorraad en valse kraag meegegee het en in die hande van hierdie heer oorgelaat is. 'Help, verhuurder! 'Het ek hard uitgeroep en bygevoeg, glo ek,' moord 'en ander alarmuitroepe. Tevergeefs het ek 'n beroep op die skare gedoen, wat teen hierdie tyd redelik aansienlik was, maar hulle en die ongevoelige na-seuns het net gelag en uitgeroep: 'Gee hom, kaptein.' Daar het 'n stryd ontstaan, waarin ek geen twyfel gehad het nie; ek moes die beste gehad het, maar dat die kaptein skielik by die algemene en onwelvoeglike grappigheid aangesluit het, wat verdubbel het toe ek neerval, stop en sê: 'Wel, JIMS , Ek sal nie baklei op my huweliksdag nie. Gaan in die kraan, JIMS, en bestel 'n glas brandewyn en water op my koste en ek dink ek sien u gesig nie môreoggend nie, anders maak ek dit meer lelik as wat dit is. ' "Met hierdie growwe uitdrukkings en 'n gejuig van die skare het MR. SILVERTOP die herberg binnegekom. Ek het JEAMES'S DAGBOEK nodig. 83 nie sê dat ek nie aan sy gasvryheid deelgeneem het nie, en dat ek persoonlik sy beledigings verag. Ek maak hulle bekend dat hulle kan die verontwaardiging van die liggaam waarvan ek lid is, verwerp en my op die simpatie van die publiek toedraai, as 'n heer wat skaam aangerand en beledig is by die nakoming van 'n openbare plig. " "SODAT jy geskandeer het hoe die blom van my hakskeentjies uit my busk getrek is en my kuns gelaat is. HANGELINA! Ek vergewe jou. Mace you be appay! As ooit 'n kunstige gebed vir ander wiel gewag op i , die beink op die baarmoeder wat u vertrap het, spreek die subblygations aan Evn in u bej! "Ek het soos 'n manie huis toe gegaan, nadat ek die aankondiging van HANGELINA se afgevaardigde gehoor het. Sy was twintig ure weg toe ek die slaggat hoor hoor. Purshoot was tevergeefs. Gestel ek het haar reggemaak, hulle was getroud, en wat kon ons doen? Hierdie verstandige opmerking het ek aan EARL BAREACRES gemaak toe die afgeleide edelman saam met my gespot het. O, wat my moeder-in-lor, die graaf, sou gewees het, ek het nooit van daardie momink af gekom nie. My voorgeskenke, troosoes, juwele, ensovoorts, is teruggestuur met die igsepshin van die diminds & Cashmear -sjaal, wat haar Ladyship -kode gevind het. Dit is eers wonderlik dat sy die volgende oggend met 'n sjal gesien word, dieselfde tas. Laat dit behou. 84 JEAMES SE DAGBOEK. "SOITTHDOWN was phurius. Hy het na die ewent na my toe gekom en wou hê dat ek 501b moet voorskiet, sodat hy sy paar gitif -suster kan agtervolg, maar ek hoef nie met die soort lag te wees nie, daar is nie meer geld vir die hongersnood nie. Daarom het hy weggegaan en sy gevoel inx gegee in 'n gedig wat in die Bel Asombly verskyn (prys 2 guineas. met hul rekeninge, verergerende gevoelens wat alreeds verwilderd is as beswykers. Daardie madniss het my die aand nie laat beswyk nie, was 'n mossie. Koors, piepklein, en rayge het my gedempte brein geteister en van my throbbink -velde afgesak. In die nag het ek HANGELINAR in vervoering langs die Noordweg gevolg. Ek het op die hinfamus SILVERTOP gekuier en mally-dickshuns gaan soek. Ek skop en roer in my onuitspreeklike whoe! Ek steek my pilaar vas, ek steek daarin: pummld dit, wurg dit, ha har! Ek het gedink dit is SILVERTOP wat in my greep van die Jint kronkel en die hordayshis Villing lim van lim af ruk in die verskriklike derde van my wanhoop! Laat ek die herinneringe van daardie nag sny. Toe my boddy-suvnt met my Ot-water in die maai kom, was die lewendige Copse in die charnill nie meer betaald as die onstuimige DE LA PLUCHE nie! "'Gee my die aandelelys, Mandeville,' het ek skielik geroep. Ek het dit die afgelope drie JEAMES'S DAGBOEK nie gelees nie. 85 dae, terwyl ek dit nog meer ingewikkeld het. Hevns & huth! Wat het ek daar rooi gehad? Wat het my laat spring, asof sumbady vir my koue vark gegee het? I red red in that Share-list the PANNICK was in full hope! # * * * # "Moet ek beskryf dat Kitastrafy met watter saal Hengland fimilliar is? My & rifewses om die ongelukke wat my bloeiende kuns in Hoctober laas gehad het, te verwoes. Waar was Hawgust? Direkteur van drie en twintig Maatskappye ouer van Scrip Hall by 'n primmium, en ten minste 'n kwart van 'n millium werd. Op Lord Mare se dag was my Sint Helena -kwotum om 13:00 teen afslag op my sentrale Ichaboes by | afslag op my Table Mounting & Hottentot Grand Trunk, nie waar my Bathershins en Derrynane Beg nie, waarvan ek 2000 vir die rekening gekoop het teen 17 primmium tot by my Juan Fernandez, en my Great Central Oregons prostrit. Daar was 'n oomblik toe ek dink ek moet nie lewe om my eie stert te skryf nie! "(Hier volg in MR. PLUSH'S MS. Ongeveer twintig jfmr bladsye met spoorwegberekeninge, wat ons vooraf formateer.)" Die beeste, POMP & ALDGATE, wat eens so kriewelrig was, het vir my 'n bedreigende brief geskryf omdat ek oortrek het my rekening drie-en-ses-sent: ek het nie 'n voorskot van vyf duisend op 'n skyf van 86 000 JEAMES se dagboek nie. Ek wag 2 ure toe ek vra om die huis te sien, en toe stuur ek SPOUT, die jong vennoot, en sê dat hulle my papier nie afslag nie, en het my betwis om my rekening aan te trek. Ek het dit gedoen: ek het die drie-en-ses ballince betaal, en ek het dit nooit meer gekry nie. "Die mark het daagliks geval. Die Rewin het wusser en wusser geword. Hagnies, Hagnies! Dit was nie in die stad nie, maar my ongelukke het op my afgekom. Hulle het my in my eie Ome geboor. Die Biddle wat by die Halbany-wodn kyk. hou Misfortn uit my kamers en mevrou TWIDDLER, van Pull Mall, en MR. HUNX, van Long Acre, plaas ekksikasie in my woonstel en vee elke stok van my meubels af. 'Klerekas en meubels van 'n mode -man.' Wat 'n aantrekkingskrag het GEORGE ROBINS nie daarvan gemaak nie en wat 'n skare het bymekaargekom om te belaglik oor die ruïne van my ruïnes! (vir my onbekend) het almal na die ammer gegaan. Daardie broeier FITZWARREN, my ex-vally, baarmoeder wat ek ontmoet het, klap my fimillies op die skouer en sê: 'JEAMES, my seuntjie, jy kan liewer in suwis aginn gaan. ' "" Ek het die begeerte van alle dienste aangegaan, ek het in die Queen's Bench -gevangenis gegaan en daar vir ses sterfweke 'n misleidende gevangene gelê. Misrabble moet ek sê? prisner. Ek het JEAMES'S DAGBOEK gehad. 87 besoekers. 'n Kar ry gereeld hup na die hekke van Saterdae met 'n waskar, met 'n vet ou dame daarin en 'n jong. Wie was die jong 1 Elkeen wat 'n kuns kan raai, dit was my blouoog blosende Hangel van 'n MARY HANN! J Sal ons hom uit die linne-mandjie haal, ouma? 'sê MARY HANN. Seën haar, sy het al geleer om te sê ouma nogal natraal maar ek het nie so uitgegaan nie ek het by die deur uitgegaan 'n witgekalkte man.Hoe, wat 'n fees was daar by Healing die dag toe ek uitkom! Ek het dertien sjielings oor as ek gekoop het Ek was nie op soek nie. Ek het die mangel drie weke lank omgedraai en toe het UNCLE BILL gesê: 'Wel, daar is 'n goeie ding in die veld' en daar is ooreengekom dat w ek moet trou. " Die PLUSH -manuskrip eindig hier, dit is baie weke sedert ons die bekwame skrywer gesien het, en ons het eers sy lot geleer. Ons is bly om te sê dat dit 'n gemaklike en byna voorspoedige een is. Die agbare en regte dominee LIONEL THISTLEWOOD, Lord Bishop of Bullocksmithy, is genoem as die oom van LADY ANGELINA SILVER- TOP. Haar ontwyking met haar neef het die eerbiedwaardige prelaat diep emosie veroorsaak: hy keer terug na die paleis in Bullocksmithy, waarvan hy dertig jaar lank die biskoplike versiering was, en waar hy trou met drie vroue wat begrawe lê in sy katedraalkerk van St. Boniface. Bullsmithy. 88 JEAMES SE DAGBOEK. Die bewonderenswaardige man sluit weer aan by wie hy liefgehad het. Terwyl hy na die ete 'n klag aan sy geestelikes voorberei het in sy studeerkamer, val die Here Biskop skielik neer in 'n vlaag van apopleksie, terwyl sy butler sy gewone skottel nier-ete by die aandete inbring en die eerbiedwaardige vorm ontdek wat op die Tur- . sleutel tapyt met 'n glas Madeira in sy hand, maar die lewe het uitgesterf: en chirurgiese hulp was dus nie baie nuttig nie. Al die vroue van die oorlede predikant het voorspoed gehad, wat die bewonderenswaardige man met spaarsaamheid verhoog het, die oordeelkundige verkoop van huurkontrakte wat tydens sy episkopasie ingeval het, ens. Hy het driehonderdduisend pond tussen sy neef en niggie verdeel, nie 'n groter bedrag as wat deur verskeie oorlede Ierse prelate oorgebly het nie. Wat HERE SUID -AFDONING met sy deel gedoen het, moet ons nie sê nie. Hy het 'n grafskrif opgestel vir die Martelaar van Bullocksmithy, wat hom oneindige eer bewys. Maar ons is bly om te sê dat LADY ANGELINA SILVERTOP haar getroue en liefdevolle bediende, MARY ANN HOGGINS, vyf honderd pond oorhandig het oor haar huwelik met MR. JAMES PLUSH, aan wie haar Ladyship ook 'n mooi geskenk gemaak het, naamlik die huurkontrak, welwillendheid en toebehore van die "Wheel of Fortune" openbare huis, naby Sheppherd's Market, May Fair 'n huis wat gereeld deur al die adel se voetgangers gereeld besoek word , doen 'n sagte JEAMES'S DAGBOEK. 89 sake in die buurt, en waar, soos ons gehoor het, die "Butlers 'Club" gehou word. Hier is MR. PLUSH leef gelukkig in 'n bloeiende en interessante vrou: versoen met 'n middelste lewensfeer, net soos hy voorheen met 'n nederiger en 'n hoër persoon was. Hy het sy snor afgeskeer en homself in 'n voorskoot met volmaakte goeie humor gehuisves. 'N Saggeaarde man wat verband hou met hierdie onderneming het die ander dag by die Wheel of Fortune geëet en die bogenoemde gegewens versamel. MNR. PLUSH bloos eerder toe hy die eerste gereg inbring, en vertel sy verhaal baie beskeie oor 'n pint uitstekende port. Hy het net een ding in die lewe om oor te kla, hy het gesê dat 'n wit weergawe van sy avonture in die Prince's Theatre verskyn het, "sonder met jou blaar of deur jou blaar," soos hy dit uitdruk. "Het vir die res," het die waardige kêrel gesê, "ek is baie opgewonde tussen jou en my, ek is op my regte spies. Ek geniet my glas bier of port (met jou elth en my sugice vir jou, Meneer) , net soveel as my clarrit in my praws- dae. Ek het 'n goeie busniss, wat waarskynlik beter sal wees. As 'n man nie so 'n vriend kan hê met so 'n vrou soos my MARY HANN nie, is hy 'n bees: en As daar 'n verdaging in ons gesin is, sal u my komplimente aan meneer Punch gee en hom vra om 'n vader te wees. " 'N LEGEND VAN DIE EHINE. 'N LEGEND VAN DIE RYN, HOOFSTUK I. DIT WAS in die goeie ou dae van ridderlikheid, toe elke berg wat sy skaduwees in die Ryn bad, sy kasteel nie soos nou bewoon het deur 'n paar rotte en uile nie, en ook nie bedek was met mos en muur nie. blomme en swamme, en kruipende klimop nee, nee! waar die klimop nou trosse gegroei het, het daar sterk portcullis en stawe van staal gegroei waar die muurblom nou in die rammetjie bewe, daar was sybanke geborduur met wonderlike heraldiek wapens, waarheen u slegs 'n wal van mos of 'n afskuwelike swart cham- pignon en in die plek van die rotte en uile, waarborg ek my dat daar dames en ridders was om in die groot sale te kuier, om te smul en te dans en om daar liefde te maak. Hulle is oorlede. Daardie ou ridders en dames, hul goue hare het eers na silwer verander, en dan suiwer silwer het dit afgesak en vir ewig verdwyn hul elegante bene, so skraal en aktief in 94 A LEGEND OF THE RHINE. die dans, het geswel en jig geword, en toe hulle geswel en jig is, het hulle tot in die kaal been gedaal, die rose het hul wange verlaat, en dan het hul wange verdwyn en hul skedels gelos, en dan was hul skedels in stof verpoeier, en al teken van hulle was weg. En soos dit met hulle was, so sal dit met ons wees. Ho, seneschal! maak vir my 'n koppie drank vol! gooi suiker daarin, goeie kêrel, ja, en 'n bietjie warm water 'n bietjie, want my siel is hartseer as ek dink aan daardie dae en ridders van ouds. Ook hulle het gekuier en gesmul, en waar is hulle? weg? nee, nie heeltemal weg nie, sien die oë hulle nie op terwyl hulle in die grys romantiek van romantiek loop nie, vaag skitter in hul staaljasse, dwaal langs die langharige dames, met langstertrokke wat klein bladsye dra. Ja, 'n mens sien hulle: die digter sien hulle nog steeds in die verre Wolkland, en hoor die ring van hul verhelderings terwyl hulle haas om te veg of te toer en die dowwe eggo's van hul lute wat van liefde en eerlike gesange sing! Genadige voorreg van poesie! Dit is soos die Dervish se kollyrium vir die oë, en veroorsaak dat hulle skatte sien wat vir die donkie sigbaar is!- y I ble. Geseënde skatte van fancy! Ek sou julle nie verander nie, nie vir baie donkievragte goud nie. . . Vul weer, jolige seneschal, dapper wag: kryt my by die produkte op die koshuisdeur, sekerlik is die geeste van ouds deurmekaar in die wonderlike drank, en saggeaard 'n LEGEND VAN DIE RYN. 95 visioene van verdwaalde prinse en prinsesse kyk saggies op ons neer vanuit die troebel parfuum van die pyp. Weet u in watter jaar die feetjies die Ryn verlaat het lank voordat Murray's Guide-Book geskryf is, lank voordat hurkstoombote, met snorkende tregters, in die stroom af kom paddle. Weet u nie dat die voorkoms van elfduisend Britse maagde eens in Keulen as 'n wonder beskou is nie? Nou kom daar jaarliks ​​twintigduisend, vergesel van hul diensmeisies. Maar van hulle sal ons nie meer sê nie: laat ons terugkeer na die wat voor hulle uit gegaan het. Baie, baie honderdduisend jaar gelede, en op die presiese tydperk toe ridderlikheid in volle bloei was, het daar 'n bietjie geskiedenis op die oewer van die Ryn plaasgevind, wat reeds in 'n boek geskryf is, en daarom moet dit positief waar wees. 'Dit is 'n verhaal van ridders en dames van liefde en stryd en deugde wat beloon word, 'n verhaal van prinse en edele here, boonop die beste geselskap. Gentles, as julle wil, sal julle dit hoor. Eerlike dames en meisies, mag u liefdes net so gelukkig wees as dié van die heldin van hierdie romaunt. Op die koue en reënerige aand van Donderdag, 26 Oktober, in die voorgaande jaar, sou reisigers wat moontlik in die bittere nag in die buiteland sou wees, 'n mede-reisiger op die pad van Oberwinter na Godesberg opgemerk het. Hy was 'n man wat nie lank was nie, maar 'n legende van die hemel. van die mees atletiese afmetings, en Time, wat sy wang bruin gemaak het en sy groue besprinkel het, het duidelik verklaar dat Hy seker al vyftig goeie jare met die vegter kennis gemaak het. Hy was gewapen in pos en het op 'n kragtige en aktiewe gevegsperd gery, wat (alhoewel die paar die dag gekom het, inderdaad lank en moeg was), maar die vegter, sy wapenrusting en bagasie met skynbare gemak ondersteun het . Soos in die land van 'n vriend, het die ridder dit nie geskik geag om sy swaar vernietiger of helm te dra wat aan sy saalboog oor sy portmanteau gehang het nie. Albei was gemerk met die kroon van 'n graaf en uit die kroon wat die helm opgestaan ​​het, het die kruin van sy ridderlike ras opgestyg, 'n arm wat die blote swaard oplig.Aan sy regterhand en by die hand van die kryger, het sy mangonel of mace 'n wonderlike wapen gehang wat die brein van 'n menigte tulband -soldaat laat breek het, terwyl die driehoekige skild van die tydperk oor sy breë en ruim bors val, waarna sy arms vasgehou is , 'n golwende golwe, op 'n saleter omgekeer van die tweede laasgenoemde toestel is toegeken vir 'n gewaagde uitbuiting voor Ascalon, deur die keiser Maximilian, en 'n verwysing na die Duitse eweknie van daardie dag, of 'n kennis van hoë gesinne wat elke 'n heer wat dit dan besit, sou volstaan ​​het om dadelik aan te toon dat die ruiter wat ons beskryf het van die edele huis van Hombourg was. Dit was, 'N LEGEND VAN DIE RYN. 97 die galante ridder sir Ludwig van Hombourg, sy rang as graaf, en kamerheer van die keiser van Oostenryk, is gekenmerk deur die hoed van onderhoud met die pouveer wat hy gedra het (toe hy nie vir die geveg gewapen was nie), en sy vorstelike bloed is aangedui deur die geoliede syparaplu wat hy gedra het ('n baie goeie beskerming teen die genadelose storm), en wat, soos dit bekend is, in die Middeleeue, niemand anders as die vorste geregverdig was om te gebruik nie. 'N Sakkie, vasgemaak met 'n koper-hangslot en gemaak van die duur produkte van die Persiese weefgetouwen, (toe uiters skaars in Europa), het vertel dat hy in Oosterse klimaat gereis het. Dit was ook duidelik uit die inskripsie op kaart of perkament en op die sak vasgemaak. Dit het eers "graaf Ludwig cle Hombourg, Jerusalem" uitgevoer, maar die naam van die Heilige Stad is met die pen uitgewis, en die naam van "Godesberg" is tot dusver vervang as die kavalier gereis het! En dit is onnodig om te sê dat die die betrokke sak bevat oorblywende artikels van die toilet, soos die hooggebore edelman onnodig geag het om in sy kostuum te sit. "Deur Saint Bugo van Katzenellenbogen! "sê die goeie ridder, sidderend," is dit kouer hier as in Damaskus! Trou, ek is so honger dat ek een van Saladin se kamele kon eet. Sal ek betyds by Godesberg wees vir aandete? "En hy haal sy horoloog uit (wat in 'n klein sysak van sy geborduurde rok gehang het). maar sewe van die nag, en dat hy Godesberg sou bereik voordat die bewaarder die tweede gong laat klink het. Sy mening is deur die resultaat bevestig. 'n beroemde kasteel, net toe die bewaarder die eerste welkome vertoning gee wat vertel dat die vorstelike familie van graaf Karl Margrave van Godesberg gereed was om voor te berei op hul gewone herformulering om agtuur. , toe die portcullis opgelig word, te midde van die respekvolle groete van die wagte, het die oudste vriend van die huis van Godesberg die kasteelwerf binnegegaan. , Meneer graaf, uit die Heilige Land, "het th e getroue ou man. "Welkom, meneer graaf, uit die Heilige Land," roep die res van die bediendes in die gang en daar word vinnig 'n stal gevind vir die graaf se perd, Streithengst, en dit was nie voordat die dapper soldaat die ware dier goed versorg het nie. , dat hy die kasteel self binnegegaan het en na sy kamer gebring is. Waskerse wat helder op die mantel brand, blomme in porselein vase, elke verskeidenheid seep en 'n fles met die kosbare essensie, vervaardig in die naburige stad Keulen, is op 'n jubelende vuur op sy toilet gesit Of kyk weg en nooit gemis word nie, Ere nog ooit was 'n maand weg. 252 KEBECCA EN IIOWENA. Gillian is dood, die hemel rus haar bier, hoe lief het ek haar vir twintig jaar! Marian is getroud, maar ek sit hier, lewendig en vrolik op veertig jaar, doop my neus in die Gascon -wyn. "Wie het jou geleer dat vrolike lê, Wamba, seun van Witless?" Brul Athelstane, klap sy beker op die tafel en skree die koor. 'Dit was 'n goeie en heilige kluisenaar, meneer, die vrome klerk van Copmanhurst, van wie u gewag het, wat baie met ons 'n grap gespeel het in die dae wat ons koning Richard geken het. Ag, edele heer, dit was 'n joviale tyd en 'n goeie priester. " 'Hulle sê dat die heilige priester seker is van die volgende bisdom, my lief,' sê Rowena. "Sy majesteit het hom in baie guns geneem. My heer van Huntingdon het baie goed na die laaste bal gekyk, alhoewel ek nooit 'n skoonheid in die gravin 'n sproet, waaierige ding kon sien nie, wat hulle wel Maid Marian noem, Wat dit betref, wat tussen haar flirtasies met majoor Littlejohn en kaptein Scarlett, regtig "" weer jaloers, haw! haw! "lag Athelstane. 'Ek is bo jaloesie en verag dit,' het Rowena geantwoord en haarself baie majestueus opgestel. 'Wel, wel, Wamba's was 'n goeie liedjie,' het Athel- stane gesê. REBECCA EN ROWENA. 'Nee, 'n goddelose liedjie,' sê Rowena en draai soos gewoonlik haar oë op. "Wat! Spoor die vrou se liefde aan? Verkies 'n vuil wynbeker bo 'n ware vrou? Vrou se liefde is ewig, my Athelstane. Hy wat dit bevraagteken, sou 'n godslasteraar wees as hy nie 'n dwaas was nie. Die goed gebore en goed gevoede sagte vrou. hou net een keer. " 'Ek bid, mevrou, vergewe my, ek is nie gesond nie,' sê die grys broeder, wat skielik uit sy vestiging opstaan ​​en wankel in die trappe van die gang. Wamba spring agter hom aan, sy klokke klingel terwyl hy opstaan, en sy arms om die skynbaar flou man gooi, en hy lei hom weg in die hof. 'Daar lewe dooies en lewende mense is dood', fluister hy. "Daar is kiste om oor te lag en huwelike om oor te huil. Het ek nie kalmeer nie, heilige broeder?" En toe hulle in die solitêre hof kom, wat verlate was deur al die volgelinge van die Thane, wat in die dronk gesmul in die saal was, het Wamba, siende dat niemand by was nie, gekniel en die broeder gesoen kledingstuk, het gesê: "Ek het jou geken, ek het jou geken, my heer en my leuen!" "Staan op," sê Wilfred van Ivanhoe, skaars in staat om te verwoord "slegs dwase is getrou." En hy gaan deur en gaan na die klein kapel waar sy vader begrawe lê. Die hele nag lank die friar 254 REBECCA EN ROWENA. daar deurgebring, en Wamba, die nar, lê buite en kyk so stom soos die heilige oor die stoep. Toe die oggend aanbreek, was Wamba weg en die knaap het die gewoonte gehad om heen en weer te dwaal, soos hy gekies het, maar weinig kennis geneem van sy afwesigheid deur 'n meester en minnares wat nie veel sin vir humor gehad het nie. Wat Sir Wilfrid betref, 'n heer van sy gevoelens kon nie verwag word om in 'n huis te bly waar dinge so van nature vir hom onenig was nie, en hy het Rotherwood onophoudelik opgehou nadat hy 'n pligsgetroue besoek aan die graf afgelê het. sy ou vader, Cedric, is begrawe en het haastig na York gegaan, in watter stad hy hom bekend gemaak het aan die gesinsadvokaat, 'n eerbiedwaardigste man, in wie se hande sy gereed geld gestort is, en 'n bedrag geneem wat voldoende was om by hom te pas met krediet en 'n mooi gevolg, soos 'n ridder van oorweging geword het. Maar hy het sy naam verander, 'n pruik en 'n bril gedra en hom heeltemal vermom, sodat dit onmoontlik was dat sy vriende of die publiek hom sou ken, en dus metamorfoseer, waarheen ook al sy begeerte hom lei. Hy was teenwoordig by 'n openbare bal in York, wat die burgemeester gegee het, dans Roger Roger de Coverley in dieselfde stel saam met Rowena (wat 'n afsku het dat meisie Marian haar voorrang geniet) en hy sien hoe klein Athelstane homself ooreet by die aandete, en REBECCA EN ROWENA. 255 het sy groot pa in 'n beker sak verpand, en hy het eerwaarde meneer Tuck ontmoet tydens 'n sendingvergadering, waar hy 'n resolusie van die vooraanstaande goddelike in boete gesekondeer het. in hom die kryger van Palestina en Templestowe. Met 'n groot fortuin en niks om te doen nie, het hy na hierdie land gegaan om liefdadigheidsorganisasies uit te voer, rowers dood te maak, die noodloses te red en edele wapens te behaal. Drake en reuse het in sy tyd nie meer bestaan ​​nie, of wees seker dat hy 'n klap na hulle sou gehad het: want die waarheid is dat sir Wilfrid van Ivanhoe ietwat siek was van die lewe wat die kluisenaars van Chalus vir hom herstel het en voel so vriendelik en eensaam dat hy nie spyt sou wees om 'n einde te maak nie. Ag! my liewe vriende en intelligente Britse publiek, is daar nie ander wat melancholie onder 'n masker van vrolikheid is nie, en wat te midde van menigtes eensaam is? Luister was 'n baie weemoedige man Grim- aid, ek het gevoelens, en daar is ander wat ek van weet, maar laat ons die volgende hoofstuk kry. 256 REBECCA EN ROWENA. HOOFSTUK V. 1VANHOE NA DIE REDDING. DIE wreedaardige wyse waarop die opvolger van Richard van die Leeuhart opgevoed is na alle partye, aan sy familielede, sy edeles en sy mense, is 'n berugte saak en word duidelik in die Historic Page uiteengesit: vandaar dat, hoewel niks, behalwe miskien sukses, na my mening ontevredenheid teenoor die Soewerein of verskyning in gewapende rebellie teen hom kan verskoon nie, die lojale leser voorsiening sal maak vir twee van die hoofpersoonlikhede van hierdie verhaal, wat sal moet verskyn in die huidige hoofstuk, in die afskuwelike karakter van rebelle aan hul heer en koning. By gedeeltelike verskoning van die skuld van Ivanhoe en Rowena ('n fout waarvoor hulle bitter gestraf is, soos u tans sal hoor), moet onthou word dat die monarg sy onderdane op verskillende maniere geïrriteerd het, voordat hy sy koninklike vermoor het neef, prins Arthur, was daar 'n groot vraag of hy hoegenaamd die regmatige koning van Engeland was, dat sy gedrag as 'n oom en 'n gesinsman die gevoelens van enige dame en moeder uiteindelik sou verwond dat daar was palliasies vir die optrede van Row- ena en Ivanhoe, wat dit nou ons plig word om te vertel. REBECCA EN KOWENA. 257 Toe sy majesteit prins Arthur vernietig, het Lady Rowena, wat een van die eredames van die koningin was, dadelik haar plek in die hof prysgegee en teruggetrek na haar kasteel Rotherwood. Uitdrukkings wat deur haar gebruik is en neerhalend was vir die karakter van die Soewerein, is deur sommige van die parasiete in die ore van die monarg gedra, ongetwyfeld deur wie dit die vloek van konings is om by te woon en Johannes sweer, by St. tande, dat hy wraak neem op die hoogmoedige Saksiese dame. 'n soort eed, wat hy nooit kon ken nie, alhoewel hy hom nie oor alle ander ede gepla het nie. Dit was eers 'n paar jaar nadat hy hierdie gelofte geregistreer het. dat hy in staat was om dit te behou. As Ivanhoe in Rouen teenwoordig was, toe die. King het sy gruwelike ontwerpe teen sy neef bepeins, daar is min twyfel dat sir Wilfrid dit sou verhoed en die seun gered het; want Ivanhoe was, hoef ons amper te sê, 'n held van die romanse en dit is die gewoonte en plig van alle here van daardie beroep om by alle geleenthede van historiese belang aanwesig te wees, om betrokke te wees by alle sameswerings, koninklike onderhoude en merkwaardige gebeurtenisse. en daarom sou sir Wilfrid beslis die jong prins gered het, as hy in die omgewing van Rouen was, waar die onheilspellende tragedie plaasgevind het. Maar hy was 'n paar honderd ligas af by Chalus toe die omstandigheid gebeur: vasgemaak in die bed as 'n mal 258 REBECCA EN ROWENA. as 'n bedlamiet en onophoudelik raas in die Hebreeuse taal, wat hy opgedoen het tydens 'n vorige siekte waarin hy deur 'n meisie van die nasie versorg is, oor 'n sekere Rebecca Ben Isaacs, van wie hy getroud was man, sou hy nooit gedink het as hy in sy klank sintuie was nie. Wat was politiek vir hom tydens hierdie bespreking, of hy vir die politiek? Koning John of koning Arthur was heeltemal onverskillig teenoor 'n man wat aan sy verpleegsters, die goeie kluisenaars van Chalus, genoem het, dat hy die markies van Jerigo was en op die punt was om met Rebecca, die koningin van Skeba, te trou. In 'n woord het hy eers gehoor van wat gebeur het toe hy Engeland bereik het, en sy sintuie het hom herstel. Of hy nou 'n gelukkiger, 'n breinklank en heeltemal ellendig was (soos elke man sou wees wat 'n bewonderenswaardige vrou gevind het soos Rowena weer trou), of heeltemal mal, die man van die pragtige Rebecca? Ek weet nie waarvan hy die beste gehou het nie. Die optrede van koning John het sir Wilfrid egter geïnspireer met 'n so 'n afskuwelike afsku van die soewereine, dat hy nooit gedwing kon word om diens onder hom te neem nie: om homself voor te stel in St. streng instemming, die gesag van die sanguinêre opvolger van sy geliefde koning Richard. Ek hoef skaars te sê dat dit Sir Wilfrid van Ivanhoe was wat die Baronne van Engeland by 'n bondgenootskap gekry het en van die Koning die fa- REBECCA EN ROWENA afpers. 259 muisinstrument en palladium van ons vryhede tans in die British Museum, Great Russell Street. Bloomsbury die MAGNA CIIARTA. Sy naam verskyn natuurlik nie in die lys van baronne nie, want hy was slegs 'n ridder en ook 'n ridder in vermomming: en ook nie die handtekening van Athelstane op die dokument nie. Athelstane kon in die eerste plek nie skryf nie, en het hom ook nie 'n sentstuk oor die politiek gesteur nie, solank hy ongestoord sy wyn by die huis kon drink en rustig kon jag en skiet. Dit was eers toe die koning hom wou bemoei met die sport van elke heer in Engeland (soos ons weet met verwysing na die Historic Page wat hierdie afskuwelike monarg gedoen het), dat Athelstane 'n openlike opstand uitbreek, saam met verskeie Yorkshire -eekhorings en edeles . Dit is opgeteken van die koning dat hy elke mens verbied het om sy eie hert te jag en. om gehoorsaamheid aan sy bevele te verseker, wou hierdie herodes van 'n monarg die oudste seuns van alle adel en heerskappy as gyselaars beveilig vir die goeie gedrag van hul ouers. Athelstane was angstig oor sy spel Rowena was angstig oor haar seun. Eersgenoemde het gesweer dat hy sy hert sou jag ten spyte van alle Normandiese tiranne wat laasgenoemde gevra het, sou sy haar seuntjie moet afstaan ​​aan die ruffian wat sy eie neef vermoor het? * The * See Hume, Giraldus Cambrensis, The Monk of Croyland, and Pinnoek se Kategismus. 200 REBECCA EN ROWENA. die toesprake van albei is by die koning in York gebring, en woedend beveel hy 'n onmiddellike aanval op Rotherwood, en dat die heer en die dame van die kasteel dood of lewend voor hom moet kom. Ag, waar was Wilfrid van Ivanhoe, die onoorwonne kampioen, om die kasteel teen die koninklike partytjie te verdedig? 'N Paar stote uit sy lans sou die voorste krygers van die koning se gasheer gespoeg het: 'n paar snitte van sy swaard sou John se magte laat val het. Maar die lans en swaard van Ivanhoe was by hierdie geleentheid ledig. "Nee, word aan my gehang!" Sê die ridder bitter: t dit is 'n rusie waarin ek nie kan inmeng nie. Algemene beleefdheid verbied dit. Laat Athelstane daarbuite sy, ha, ha verdedig. vrou: en my dame Rowena beskerm haar, ha, ha. ha, seun. "En hy