Diabetesverwante afknouery: Is dié kinders dalk boelies se teikens? | Maroela Media
Leandie Bräsler en Natasha Smit pak die kwessie van diabetesverwante afknouery. Foto: Verskaf.
Sommige kinders dink dat dit snaaks is om met iemand die spot te dryf wanneer daardie persoon "anders" as die res van die kinders in die skool is. Enige persoon kan 'n teiken vir 'n boelie wees. Meesal is dit nie kinders se bedoeling om wreed of lelik teenoor iemand anders op te tree nie, maar dit kan wel die geval wees of later die geval word. Op 'n sekere punt hou dit op om onskadelik te wees. Soms kan kinders met tipe 1-diabetes (suikersiekte) 'n teiken van boeliery of afknouery word, want hul diabetes maak hulle "anders" as die res van hulle klasmaats – dit laat hulle uitstaan.
Diabetesverwante afknouery kan 'n effek hê op die manier waarop die siekte self bestuur word. Wanneer kinders oor hul mediese toestand geboelie word, veroorsaak dit net meer stres. Dit kan dus die bestuur van tipe 1-diabetes bemoeilik. 'n Voorbeeld hiervan is dat die slagoffers (die kinders met diabetes) op die boelievoorval sal reageer deur nie hul medikasie te neem wanneer hulle moet nie, of deur nie hul nodige maaltyd of fisieke aktiwiteite se planne te volg soos voorgestel word nie, want hulle is bang dat hul klasmaats hulle sal sien en oordeel.
Verduidelik aan jou kind/leerder dat dit nie sy/haar skuld is wanneer hy/sy geboelie word of 'n slagoffer van boeliegedrag is nie. Vertel ook aan hulle dat niemand dit verdien om so behandel te word nie. Moedig jou kind/leerder wat geboelie word, aan om hulp te soek by 'n volwassene.
Probeer verhoed dat diabetesverwante afknouery 'n effek op die slagoffer se selfsorg het. Kinders/leerders moenie gesonde gewoontes stop omdat hulle deur hul klasmaats gespot of geboelie word nie – of dit nou is wanneer die klasmaats die slagoffer sien medikasie gebruik, wanneer hy/sy gereelde bloedsuikertoetse doen of wanneer hy/sy gesonde peuselhappies of middagetes eet.
Probeer kinders motiveer om die goeie in die situasie te sien en om aan te pas by hul omstandighede sonder om hul gesondheid te benadeel. Enigiets kan goed wees solank dit matig gedoen word. Leer jou kind om 'n beter keuse te maak of porsiebeheer toe te pas eerder as dat hy/sy heeltemal ontneem word van sekere sosiale byeenkomste of partytjies waarna hulle moontlik emosionele verwerping of skuldgevoelens ervaar wanneer hulle nie presies volgens die boek optree nie.
Uittarting deur klasmaats oor gedrag wat hulle as "anders" of "vreemd" beskou, soos wanneer die persoon met diabetes bloedsuikertoetse moet doen, medikasie moet gebruik of nie sekere tipes kos tydens middagete kan eet as dit nie in hul beplande maaltye val nie.
Fisieke aanvalle, aanlyn teistering (kuberafknouery), en om gespot of uitgeskel te word. 'n Leerder met diabetes kan deur die boelie gesien word as iemand met 'n fisieke swakheid. Aan die ander kant wys navorsing ook dat sommige kinders met 'n liggaamsgebrek of spesiale behoeftes ander kan boelie.
Verwerping en skuldgevoelens. Kinders met diabetes voel maklik hulle word uitgesluit omdat hul maaltye en peuselhappies dikwels anders is as hul klasmaats s'n. Sommige kinders word fisiek uitgesluit deur klasmaats, waar ander weer uitgesluit word deur ouers wat hul kind wil beskerm teen versoeking deur hom of haar te isoleer tydens sosiale byeenkomste. Wanneer die kind dan wel die geleentheid kry om 'n sosiale byeenkoms by te woon en dalk 'n ongesonde peuselhappie saam met maats geniet, voel hulle so skuldig en belemmer dit hul denke en gesonde verhouding tot voedsel.
Onderwysers is dalk nie opgelei om situasies, soos waar leerders spesiale gesondheidsbehoeftes het, te hanteer nie. Terwyl die onderwysers net goed bedoel, word leerders met tipe 1-diabetes dan anders hanteer as die res van hulle klasmaats. Dit kan dus die negatiewe effek hê waar die kind met diabetes van die ander leerders afgesonder word, wat potensieel die kind se "andersheid" versterk. Dit kan gevoelens van jaloesie by ander leerders aanwakker, omdat hulle dink dat die kind met diabetes meer aandag as hulle kry.
Dit is belangrik om te verstaan waardeur kinders (die slagoffer) gaan wat geboelie word. Boeliery/ afknouery kan stres veroorsaak wat kan bydra tot die gevoel van eensaamheid en angstigheid, wat weer 'n impak op hul emosionele en fisieke gesondheid het. 'n Verskeidenheid van reaksies op hierdie situasie kan veroorsaak dat kinders se sosiale, opvoedkundige en emosionele ontwikkeling vertraag of benadeel word:
Slagoffers kan die manier hoe hulle die diabetes bestuur, verander omdat hulle bang is om gespot te word. Hulle kan ook versuim om hul bloedsuiker so gereeld te toets soos wat hulle moet of hulle kan die gebruik van medikasie vertraag.
Slagoffers kan sosiale byeenkomste vermy en dan positiewe groepaktiwiteite en ander positiewe ervarings misloop.
Boeliery/afknouery is oor die algemeen nie 'n voorval wat net een keer gebeur nie, maar wat op 'n herhalende wyse plaasvind. Diabetesverwante afknouery is dus 'n reeks van klein voorvalle wat oor 'n lang tydperk herhaal word, wat later 'n kind se selfvertroue kan laat knak. Dit sluit in spottery, kuberafknouery (oor die internet) en bakleiery wat nie net een keer gebeur nie, maar wat herhaaldelik gebeur. Dit is ook belangrik om te weet wat langtermyn-diabetesverwante afknouery kan doen: Dit kan fisieke, verstandelike en emosionele skade aan die slagoffer aanrig wat hulle eendag as volwassenes steeds saam met hulle kan dra.
Kinders kan terugslae kry in die bestuur van hul diabetes as hulle ophou om te doen wat nodig is om elke dag te doen.
Omdat kinders kan agterraak met hul skoolwerk, sowel as hul sosiale en emosionele vooruitgang, kan hulle ook sukkel met gedragsprobleme.
Sommige kinders kan wys hoe sterk hulle is wanneer diabetesverwante afknouery hulle in die gesig staar. Ondersteuning by die huis, in hul gemeenskap en van die sorgspan van diabetes (dokters en dieetkundiges) is baie waardevol.
Maak seker dat jou kind nie ophou om na sy/haar eie gesondheid om te sien nie, soos byvoorbeeld, om bloedsuikertoetse en die neem van medikasie te vermy. Indien so iets gebeur, probeer om ondersteunend te wees en om nie dadelik jou kind te blameer omdat hy/sy bang is of in selfverdediging optree nie. Lê klem op die belangrikheid om by die sorgplan van hul siekte te bly.
'n Puik artikel. Hierdie artikel behoort nie net gelees te word deur alle betrokkenes nie, maar dit behoort ook gehou te word vir naslaan en toekomstige verwysing.
Ek is 'n Tipe 1 diabeet, het dit nou wel na skool gekry, maar in die Laerskool het ek al te doen gehad daarmee met 'n seun wat homself ingespuit het. Ek was baie besorg oor hom. Die belangrikste vir enige mens is dat hul eintlik soos 'n diabeet moet leef. Dit is belangrik om 3 etes op 'n dag te eet, mense ignoreer dit en ontwikkel slegte eetgewoontes. Deesdae is meer mense ingestel om gesonde kosse in te pak vir hul kinders. Die boelies is lafaards, maar dit gaan jy altyd kry. Sit hul op hul plek en maak… Lees meer »
Gaan kyk maar die kinders wat so boelie is baie ongelukkige kinders by die skool en by die huis so hulle moet iets doen om hulle self beter te laat voel. Kinders wat gelukkig by die huis is boelie nie.
Kinders met epilepsie word ook geboelie. Dit was so erg dat ons besluit het saam ons kind en die sielkundige, om ons kind uit die skool te haal. Nou is sy in ñ kleiner en privaat skool en almal bewus van haar epilepsie en niemand maak ophef van dit soos die vorige skool nie. My kind is weer gelukkig.
My seun is n tiepe 1 diabeet van hy 1.5 jaar oud is hy is nou 4 jaar oud word nou 5. My vrou gaan skool toe elke dag 10 uur om hom te toets. Hy speel ook bulletjie rugby en hy staan terug vir niemand op daai rugby veld. Net gister was daar ouer kinders wat hom gespot het, sy ouer suster was gelukkig daar om hulle op hulle plek te sit en gelukkig vir daai kinders was ek besig om te help met die afrigting van die rugby en het eers later uitgevind oppad huis toe. Dit is… Lees meer »