mal | Boendoe se blog argief
Klipbefok. Dìs wat my man my noem. Of is dit Bruce? Kan nie nou onthou nie. Van al die goeters-wat-nie-asemhaal op die aardbol, is ek die liefste vir klippe. My oë dwaal obsessief op soek na klippe. Ek lag partykeer vir myself as ons in Bom Jesus se stofstrate rondry en ons kry 'n hopie klippe wat die locals opmekaar gestapel het. So in die verbygaan scan ek die hoop met skrefiesogies vir die mooistes. Nie dat ons ooit sal stop en klippe koop nie.
Nie lank gelede was ons by 'n bekende plek in Huila-provinsie. Ek wou 'n klip saamvat as aandenking, maar kon net nie die regte een kry nie. Enige klip sal nie doen nie. Hy moet darem met my 'praat'. Op ons pad uit, het ek 'n rooi klip in die gras sien lê. Ek dink my man was al redelik gatvol vir my, maar hy het gestop sodat ek die klip kon laai. Terug by die huis, het ons afgepak. Die rooi klip het ek op die kassie by kombuisdeur gesit. Ek sou later vir hom 'n plek in die tuin soek.
Die rooi klip lê nog steeds op die kassie. Elke keer as ek kombuis toe stap, vat ek aan die klip. Koud en glad. Ek stap die fyn lyn tussen normaal en abnormaal hier, maar my hand tintel as ek aan die klip raak. Ek het verlief geraak op die klip. Hy sal nooit in die tuin gaan lê nie. En as daar een ding is wat ek van Angola gaan huistoe vat, is dit my rooi klip.
Ek wonder soms of ek nou heeltemal die kluts kwytgeraak het. Ek het al gaan Google om te kyk of ek nie dalk 'n punt beet het nie. Behalwe vir weirdo's wat allerande psigiese goed in klippe sien, en snaakse goed met klippe doen, kon ek nog nie bewys kry dat party klippe lewe nie.