Dis ons eerste besoek aan die gemeenskap van Al Hadidiya in die Jordaanvallei. Dis in die middel van die dag en warm. Hy boer met skaap en plant hawer en koring in die winter as dit reën. Hy is nog besig met enkele sake en ons stap solank oor die klipperige heuwel om die wêreld te bekyk. Aan die anderkant van die dor stof onder ons voete lê ‘n lieflike groen strook met permanente geboue. Dit is Roi, ‘n (onwettige) Israeliese setlaarsgemeenskap.
Ons gesels. Hy meen dat Palestina ‘n speelbal is vir wêreldmagte. Dalk gee hulle geld, sê hy, maar hulle harte is nie oop vir ons nie. Hulle gee nie regtig om wat van ons word nie. Om nou as ‘n staat verklaar te word, gaan volgens hom niks beteken nie. Die land het hulp nodig met die opbou van ‘n infrastruktuur.
Ek kyk na hom, want daar is ‘n lig in sy oë. Ek vra wat laat hom en sy familie dan aanhou. Ghassan, ons bestuurder en tolk, dra sy woorde oor: