Die Abbott -papirus (illustrasie) - Inligting - 2022
Die Abbott Papyrus
Antieke Egiptiese tegnologie: vooruitgang en uitvindings
Pin Die ikoniese Giza -piramides van Antieke Egipte het ingewikkelde kennis van wiskunde vereis, veral meetkunde. Almal wat hieraan twyfel, hoef net na die ineengestorte piramide by Meidum te kyk vir 'n insig in wat met 'n monumentale bouprojek gebeur as die wiskunde gruwelik verkeerd loop.
Wiskunde is gebruik om staatsvoorrade en kommersiële transaksies op te teken. Die ou Egiptenare het selfs hul eie desimale stelsel ontwikkel. Hulle getalle was gebaseer op eenhede van 10, soos 1, 10 en 100. Om drie eenhede aan te dui, sou hulle die getal "1" drie keer skryf.
Die Egiptenare was skerp waarnemings van die naghemel. Hulle godsdiens en is gevorm deur die lug, die hemelliggame en die elemente. Egiptenare het die hemelse beweging van die sterre bestudeer en sirkelvormige moddersteenmure gebou om kunsmatige horisonne te skep om die posisie van die son met sonsopkoms te merk.
Hulle het ook loodgieters gebruik om die somer- en wintersonstilstand aan te dui. Hulle het hul kennis van sterrekunde toegepas om 'n gedetailleerde maankalender te skep op grond van hul waarnemings van die ster Sirius en die fases van die maan. Hierdie begrip van die hemele het die kennis opgelewer om 'n kalender te ontwikkel wat vandag nog gebruik word, gebaseer op 12 maande, 365 dae en 24-uur dae.
Die antieke Egiptenare het 'n paar van die vroegste ontwikkelings op die gebied van medisyne opgelewer. Hulle het 'n reeks medisyne en geneesmiddels vir menslike en dierlike siektes bedink, tesame met deeglike kennis van anatomie. Hierdie kennis is in die mummifikasieproses gebruik om hul dooies te bewaar.
Een van die vroegste mediese tekste ter wêreld is in antieke Egipte geskryf. Dit verteenwoordig 'n vroeë insig in die neurowetenskap soos dit die brein beskryf en probeer ontleed.
Mediese geneesmiddels bly egter ontwykend en sommige van hul medisinale praktyke het 'n groot gevaar vir hul pasiënte gehad. Hulle genees vir ooginfeksies behels die gebruik van 'n mengsel van menslike brein en heuning, terwyl 'n gaar muis aanbeveel word om hoes te genees. Die ou Egiptenare het ook piercing beoefen om infeksies af te weer en koeimis toegedien om wonde te behandel. Hierdie praktyke het daartoe bygedra dat antieke Egiptiese pasiënte tetanus ontwikkel het.
Die ou Egiptenare het ook 'n diepgaande geloof in die mag van magie gehad. Baie van hul mediese geneesmiddels het gepaard gegaan met towerspreuke wat bedoel was om die bose geeste wat hulle glo pasiënte siek maak, af te weer.
Aangesien 'n groot deel van Egipte 'n dorre woestyn was, was landbou van kritieke belang vir die voortbestaan ​​van die koninkryk. Die eertydse Egiptenare, wat baie afhanklik was van 'n smal strook wonderbaarlik vrugbare grond wat verryk is deur die jaarlikse oorstroming van die Nyl -oorstromings, het 'n reeks tegnologieë ontwikkel om hul landbouproduksie te maksimeer.
Oor duisende jare het die ou Egiptenare 'n groot netwerk van besproeiingskanale en kanale geskep. Hulle het eenvoudige, maar effektiewe hidrouliese ingenieurswese gebruik, gebaseer op wetenskaplike beginsels. Hierdie netwerk het die farao's toegelaat om die oppervlakte onder bewerking grootliks uit te brei. Toe Rome Egipte later as provinsie annekseer, het Egipte eeue lank die broodmandjie van Rome geword.
Egiptoloë het bewyse gevind dat vroeë besproeiingstelsels reeds in die twaalfde dinastie in antieke Egipte gebruik is. Die ingenieurs van die koninkryk het die meer in die Faiyum -oase as hul reservoir gebruik om oortollige water te stoor.
Die osse getrek ploeg
Elke plantseisoen vir die ou Egiptenare was 'n wedloop om die lande te laat plant sodat hulle geoes kon word voor die volgende oorstromingsiklus. Enige tegnologie wat die bewerking van die land versnel het, vermeerder die hoeveelheid grond wat in 'n gegewe seisoen bewerk kon word.
Die eerste beesgetrokke ploeë verskyn in die ou Egipte omstreeks 2500 v.C. Hierdie landbou -innovasie het vaardige metallurgie en smede gemeng om 'n basiese ploeg saam met vooruitgang in veeteelt te vorm.
Deur 'n bees te gebruik om 'n ploeg te trek, het die ploegproses versnel en die weg gebaan vir eenjarige gewasse van koringboontjies, wortels, blaarslaai, spinasie, spanspekke, pampoene, komkommers, radyse, raap, uie, preie, knoffel, lensies en kekerertjies.
Antieke Egipte was een van die vroeë kulture om 'n sistematiese skryfvorm te ontwikkel. Hiërogliewe bly steeds een van die oudste artefakte ter wêreld en die Egiptenare het dit gebruik om groot gebeurtenisse uit te beeld deur inskripsies wat op kolossale openbare geboue, tempelkomplekse, obeliske en grafte uitgekerf is.
In hul hoogs ontwikkelde administrasie is gereeld uitgewerkte rekords gehou om amptenare te help om beheer oor die koninkryk uit te oefen. Formele briewe is gereeld met naburige koninkryke uitgeruil en heilige tekste waarin godsdiensaanroepings uiteengesit word, is geskep. Die ikoniese Book of the Dead was een van 'n reeks heilige tekste wat die towerkuns bevat wat die ou Egiptenare geglo het, sou help om 'n verlate siel deur die gevare van die onderwêreld te lei.
Papirus het gegroei langs die oewers van die Nyl en in sy moerasse. Die antieke Egiptenare het geleer hoe om dit te vervaardig en die eerste vorm van duursame papieragtige materiaal vir skryf in die Westerse wêreld geskep.
Terwyl papirus in massa vervaardig is, het dit duur gebly en antieke Egiptenare het hoofsaaklik papirus gebruik om staatsdokumente en godsdienstige tekste neer te skryf. Egipte het sy papirus aan ou handelsvennote soos Antieke Griekeland verkoop.
Saam met papirus het die ou Egiptenare 'n vorm van swart ink ontwikkel. Hulle het ook 'n reeks helder, lewendige gekleurde ink en kleurstowwe ontwikkel. Die kleur van hierdie ink het 'n glans en glans behou wat deur die eeue geduur het en vandag, duisende jare later, steeds duidelik leesbaar is.
Een teken van 'n gevorderde beskawing is die ontwikkeling van 'n kalendersisteem. Die antieke Egiptenare het hul kalender meer as 5000 jaar gelede ontwikkel. Dit bestaan ​​aanvanklik uit die maansiklus van 12 maande wat in drie seisoene van vier maande geskei is wat saamval met die jaarlikse siklus van Nyl-vloede.
Die ou Egiptenare het egter opgemerk dat hierdie vloede teen einde Junie oor 'n tydperk van 80 dae kon plaasvind. Hulle het waargeneem dat die vloede saamval met die heliacale opkoms van die ster Sirius, sodat hulle hul kalender hersien het op grond van die siklus van die voorkoms van hierdie ster. Dit is een van die eerste gevalle van 'n samelewing wat sterrekunde toepas om die akkuraatheid van 'n kalender te verfyn om die dae van die jaar op te spoor. Ons gebruik vandag nog 'n weergawe van die ou Egiptiese kalendermodel.
Antieke Egiptenare was ook een van die vroeë beskawings wat die dag in dele verdeel het met behulp van verskillende toestelle om tyd op te spoor, die ou ekwivalent van die klok. Eerste vorms van horlosies was skaduweehorlosies, sonwysers, obeliskies en merkhets.
Tyd word bepaal deur die posisie van die son te volg, terwyl die nag gevolg word deur die opkoms en ondergang van die sterre.
Daar is bewyse dat primitiewe waterklokke in antieke Egipte gebruik is. Hierdie "horlosies" gebruik bakvormige vate met 'n klein gaatjie in hul basis. Hulle is bo -op 'n groter waterhouer gedryf en toegelaat om geleidelik op te vul. Die stygende watervlak verteenwoordig die ure wat verbygaan. Die priesterskap het hierdie instrumente hoofsaaklik gebruik om die tyd in hul tempels te meet en om heilige godsdienstige rites te bestudeer.
Konstruksie en ingenieurswese tegnologie
In die ou Egipte het groot tempelkomplekse, uitgestrekte paleise, ontsagwekkende piramides en kolossale grafte ontstaan. Antieke Egipte was 'n baie konserwatiewe samelewing. Hulle het prosesse en prosedures ontwikkel vir hul epiese konstruksieprogramme wat gevorderde wiskunde-, ingenieurs- en sterrekunde- en materiaalwetenskaplike kennis gekombineer het.
Baie vrae bly vandag onbeantwoord oor hoe die Egiptenaar hul wonderlike gebou gebou het. Sommige verduidelikings kan egter gevind word in inskripsies in antieke Egiptiese monumentinskrywings, grafskilderye en tekste.
Die antieke Egiptenare het ongetwyfeld buitengewone insigte in tegnologie en toegepaste wetenskap geniet.
Een van die sleutels tot die sukses van die monumentale bouprojekte van antieke Egipte was hul bemeestering van logistiek en organisasie op 'n ontsaglike skaal vir hul tyd. Die Egiptenare was een van die eerste samelewings wat 'n uiters doeltreffende stelsel van georganiseerde arbeid uitgedink en geïmplementeer het. Op groot skaal is dorpe vir die huis van werkers en ambagsmanne gebou saam met die bakkerye, graansakke en markte wat nodig is om die arbeidsmag te onderhou wat nodig is om hierdie enorme klip- en moddersteenstrukture soms dekades lank te bou tydens die stilstand wat deur die jaarlikse Nyl ontstaan ​​het vloede.
Gereedskap, hefbome en eenvoudige masjiene
Om soveel monumentale klipwerk uit te steek, te vervoer en op te rig, vereis 'n reeks eenvoudige masjiene om die proses te vereenvoudig en menslike inspanning te vergroot. Die hefboom, die teengewigkraan en die oprit was voorbeelde van eenvoudige konstruksiemasjiene wat deur die ou Egiptenare gebruik is. Baie van die metodes en beginsels wat destyds bedink is, word steeds wyd gebruik in moderne bouprojekte.
Konstruksie gereedskap was in wese eenvoudig en baie voorbeelde is gevind in grafte, in ou steengroewe en konstruksieterreine. Materiaal wat gebruik word vir die mees gebruikte gereedskap hier, klip, koper en brons. Steengroewe, klipbewerkings- en konstruksie-gereedskap sluit klippe, hamers, mallets en beitels in. Groter gereedskap is geskep om bakstene, klipblokke en beelde te skuif.
Argitektoniese gereedskap het bestaan ​​uit plat vlakke en verskillende soorte loodlyne om vertikale hoeke te meet. Algemene meetinstrumente sluit vierkante, toue en reëls in.
Argeologiese oorblyfsels van hawe -strukture wat oos van die Portus Magnus in Alexandrië gevind is, toon fondamente wat bestaan ​​uit groot blokke kalksteen en mortier wat in 'n bekisting van planke en hope veranker is. Elke stapel is vierkantig en bevat kerwe aan beide kante om die stapelplanke vas te hou.
Watter tegnologie is gebruik om die piramides te bou?
Die tegnologieë wat tydens die konstruksie van die Groot Piramide gebruik is, verstom nog steeds Egiptoloë en ingenieurs tot vandag toe. Navorsers kry 'n blik op hul metodes en tegnologieë danksy die administratiewe rekeninge wat aspekte van 'n bouprojek herinner. Na die mislukking van die ineengestorte piramide in Meidum, is sorg gedra dat elke stap uitgevoer word volgens die oorspronklike bloudruk wat Imhotep, die farao Djoser se vizier, bedink het. Later in die Ou Koninkryk het Weni, die Egiptiese goewerneur van die Suide, 'n inskripsie gemaak waarin hy beskryf hoe hy na Elephantine gereis het om die granietblokke te vind wat gebruik is om 'n valse deur vir 'n piramide te skep. Hy beskryf hoe hy opdrag gegee het dat vyf kanale vir sleepbote opgegrawe moet word om voorrade vir verdere konstruksie te vervoer.
Oorlewende verslae, soos Weni's, illustreer die enorme inspanning en konsentrasie van hulpbronne wat nodig is om die kolossale monumente van antieke Egipte te bou. Daar is talle inskripsies wat die benodigdhede bevat om die arbeidsmag te onderhou, asook die materiaal wat benodig word om hierdie uitgestrekte strukture op te rig. Net so het ons 'n groot aantal dokumente gevind wat die moeilikhede van die konstruksie van die Giza -piramides saam met hul uitgestrekte tempelkomplekse uiteensit. Ongelukkig werp hierdie verslae min lig op die tegnologie wat gebruik word om hierdie imposante gestruktureerde te bou.
Die gewildste en blywende teorie oor hoe die ou Egiptenare die piramides in Giza bou, behels die gebruik van 'n stelsel van opritte. Hierdie opritte is gebou terwyl elke piramide verhoog is.
Een wysiging van die hellingteorie behels bespiegeling dat opritte aan die binnekant van die piramide eerder as aan die buitekant daarvan gebruik is. Eksterne opritte is moontlik tydens die vroeë konstruksiefases gebruik, maar is daarna binne geskuif. Steengroeistene is via die ingang binne -in die piramide oorgedra en die opritte na hul finale posisie vervoer. Hierdie verduideliking is verantwoordelik vir die skagte wat in die piramide ontdek is. Hierdie teorie dra egter nie by tot die massiewe gewig van die klipblokke nie, of hoe die hordes werkers wat op die oprit besig was, die blokke teen die steil hoeke in die piramide kon beweeg.
'N Ander teorie dui daarop dat die ou Egiptenare hidrouliese waterkrag gebruik het. Ingenieurs het vasgestel dat die watertafels van die Giza -plato relatief hoog is en selfs hoër was tydens die konstruksiefase van die Groot Piramide. Hidrouliese waterdruk kon via 'n pompstelsel gebruik word om die klipblokke teen 'n oprit op te lig en in posisie te bring. Egiptoloë debatteer nog steeds kragtig oor die doel van hierdie interne skagte binne die groot piramide.
Sommige skryf 'n geestelike doel toe om die siel van die oorlede koning te help om na die hemel te klim, terwyl ander dit net as 'n oorblyfsel van die konstruksie beskou. Ongelukkig is daar geen definitiewe argeologiese bewyse of tekste om die een of ander funksie aan te dui nie.
Hidrouliese pompe is voorheen gebruik vir bouprojekte en die ou Egiptenare was goed vertroud met die hoof van 'n pomp. Die farao van die Midde-Koninkryk, koning Senusret (omstreeks 1971-1926 v.G.J.) het die Fayyum-distriksmeer tydens sy bewind afgetap deur 'n stelsel van pompe en kanale te gebruik.
Die Nylrivier was 'n natuurlike vervoeraar. Handel was prominent in antieke kulture en Egipte was 'n aktiewe uitvoerder en invoerder van goedere. Toegang tot seevaartskepe sowel as skepe wat die Nyl kon vaar, was van kritieke belang vir Egiptiese kulturele en ekonomiese gesondheid.
Die ou Egiptenare het hul kennis van elementêre aërodinamika toegepas op skepe wat die wind kon vang en hul vaartuie doeltreffend deur die water kon stoot. Hulle was die eerstes wat stingelmotors op hul skepe tydens hul konstruksieproses opgeneem het. Hulle het ook 'n metode ontwikkel om toubakke te gebruik om die integriteit van die balke van hul skip te versterk en gebruik verskillende vorme van seile wat aangepas kon word om hul skepe teen die wind te vaar deur voordeel te trek uit sywinde.
Aanvanklik het die ou Egiptenare klein bote gebou met bondels papyrusrietjies wat saamgesmelt is, maar later suksesvol groter vaartuie gebou wat van sedershout na die Middellandse See kon reis.
Artefakte wat in grafte en tydens argeologiese opgrawings ontdek is, dui daarop dat antieke Egiptenare oor gevorderde glasbewerkingskennis beskik. Hulle het al in 1500 vC gedurende die Nuwe Koninkryk helderkleurige glaskrale vervaardig. Egiptiese glas, wat baie waardeer is as handelsware, het hul handelaars 'n voordeel in hul handelsreise gegee.
Die ou Egiptenare het 'n wye reeks tegnologieë geskep of aangepas, van ink en papirus tot opritte wat gebruik is om die piramides in Giza te bou. In byna elke faset van die samelewing is hul gemeenskap verryk deur die gebruik van 'n vorm van tegnologie wat baie op byna industriële skaal toegepas word.
Met opskrif van die kop: die oorspronklike oplaaier was Twthmoses op die Engelse Wikipedia. [CC BY 2.5], via Wikimedia Commons
Interessante feite oor antieke Egipte
Dit kan lekker wees om in Ancient Kemet in te gaan, maar dit kan ook 'n paradigmaverskuiwing veroorsaak; hier is 'n paar interessante feite wat u tydens u reis sal leer.
Antieke Egiptiese Papyri het die meeste godsdienstige tekste geïnspireer
Nog steeds een van die sonnigste plekke ter wêreld. die somer is Maart tot November.
Vroue het gelyke regte en het soms as "King " gedien. ('n titel vir manlike of vroulike heerser. "Koningin is afkomstig van die hoer van die " -konings ")
Bloedskande was skaars buite koninklikes en mitologie tot na die Europese inval (gesinswoorde is los geïnterpreteer)
Antieke Egiptenare was meestal veganisties met minimum tandeholtes.
Die meeste piramides was nie grafte nie.
Piramides is gebou deur goed betaalde Kemetic -bouers, argitekte en wiskundiges. Nie Slawe nie.
Hulle het poligynie en voorhuweliksbeoefening beoefen en geen homoseksualiteit tot na die Europese inval nie.
Die Groot Piramide het 8 sye, nie 4 nie, geen hiërogliewe en geen mummie nie.
Die ou Egiptenaar was nie politeïste nie. hulle glo in 'n alomteenwoordige, alles is 'n god " -konsep. Hulle verpersoonlikings en animorfokasies van die natuur is verkeerd vertaal na gode
Hulle het die aarde deur lug en see gereis.
Die verlore Egiptiese stad Heracleion is 100 meter onder die water gevind.
Hulle het baie hoë higiënestandaarde gehad ten opsigte van hul tyd.
Antieke Kemetiërs het hulself uitgebeeld as 'n medium en donkerbruin vel met swart hare.
Hulle het elektrisiteit gehad, moontlik draadloos
Baie van wat ons nou ontdek met moderne tegnologie in fisika en sterrekunde, het hulle alreeds geweet.
Die lys kan aanhou. Hier gee ons u 'n paar primêre bewyse. Dit is nie altyd die beste plek om te begin nie. maar dit word gereeld aangevra.
Dit is nog nie 'n volledige lys nie. en papirus word voortdurend gevind, gekoop, benoem, verkoop, verlore en vernietig. Maar hierdie lys sal aanhou groei.
Die Olifantiese Papyri bestaan ​​uit 175 dokumente van die Egiptiese grensvestings Elephantine en Syene (Aswan), wat honderde papirusse opgelewer het in hiëratiese en demotiese Egiptiese, Aramees, Grieks, Latyn en Kopties, wat oor 'n tydperk van 2000 jaar strek.
Hier is 'n paar van die ander gewilde Ancient Kemetic Papyri, geskrewe hiërogliewe (MDU NTR), hieraties, demoties of in Grieks. Ons sal in die komende poste meer hieroor ingaan. Maak seker dat u ingeteken het as u dit nog nie het nie.
Laat ons daarin beland. Hierdie lys is geensins volledig nie, maar die visie vir hierdie lys is dit dit sal groei namate nuwe ou papiere voortdurend ontbloot word. Die plan is ook verskaf voortdurend meer bygewerkte en nuttige verwysingsskakels.
Ander argitektoniese elemente.
Die koninklike graf self word in die berg gesny. 'N Tonnel van 44,9 meter (147 voet) onder die berg en 150 meter (492 voet) lank lei na 'n gewelf met graniet. 'N Albaster -heiligdom, omring deur basalt, vul die grafkamer en bevat waarskynlik die koning se mummie in 'n houtsarkofaag. 'N Tuin omring die weg wat na die sentrale gebou lei. Die ontwerper het 53 tamariskbome en 'n groot wildevy in die tuin geplant. Twaalf standbeelde van Mentuhotep geklee as Osiris, die koning van die dooies, kyk na die ooste. Op 'n stadium is die beelde onthoof, alhoewel dit nie bekend is hoekom nie. Die Engelse Egiptoloog Howard Carter, wat later die graf van Toetanchamon ontdek het, het die sekondêre graf opgegrawe nadat 'n perd daaroor gestruikel het. Die graf kry dus die naam Bab el-Hosan ("Poort van die perd"). Daar het Carter 'n voorhof en 'n oop sloot gevind, toegemaak met modderstene wat na 'n tonnel lei. 'N Standbeeld van Mentuhotep toegedraai in linne asof dit 'n mummie was, lê in 'n kamer aan die einde van die tonnel. Die Bab el-Hosan verteenwoordig waarskynlik dieselfde soort sekondêre koninklike begrafnis wat reeds in die Eerste Dinastie bekend was. Hierdie sekondêre of hulpbegrafnisse het deel uitgemaak van die vroeë komplekse in Abydos en in die Piramide -komplekse van die ou koninkryk.
Taal, datum, plek van herkoms
Die derde reël van elke inskrywing in die katalogus gee 'n aanduiding van die taal waarin die teks geskryf is. Die volgende tale word voorgestel:
Vir Egiptiese tekste dui 'n bykomende spesifikasie die gebruikte skrif aan: Kopties, Demoties, Hiëraties of Hiëroglief (dit beteken hier die lopende hiërogliewe skrif wat op papirus gebruik word),
Vir tweetalige tekste word beide tale gegee, geskei deur 'n komma, byvoorbeeld: Grieks, Latyn. As verskeie tale dus gelys word, is die volgorde waarin hulle verskyn nie betekenisvol nie. Vraagtekens dui op onsekerheid oor die identifisering van die taal (of skrif), en soms word verskeie moontlikhede voorgestel, byvoorbeeld: Grieks ?, Egyptian Coptic? " Onseker taal "beteken dat die skrif tot dusver onherkenbaar is. 'Geen taal' beteken dat die 'teks' in hierdie geval nie-taalkundig is, gewoonlik 'n tekening van een of ander aard en algemeen in die genre/beskrywing as 'tekening' geklassifiseer word.
Vervolgens 'n aanduiding van die datum van die teks, as 'n datum bepaal kan word of deur 'n geleerde voorgestel is. Baie inskrywings in die katalogus bevat nie hierdie item nie. In beginsel word daar nie datums gegee wat slegs duidelike afleidings is wat gebaseer is op die taal van die teks (bv. Arabiese teks dateer waarskynlik uit die Middeleeuse of moderne tydperke, enige Koptiese teks uit die Bisantynse, Middeleeuse of moderne tydperke) , of op die materiaal van die manuskrip (bv. Geen papiermanuskrip dateer waarskynlik voor die Middeleeue nie). As 'n datum gegee word, word dit altyd voorafgegaan deur 'n aanduiding van die tydperk van die Egiptiese geskiedenis waarin dit val (soms word slegs hierdie benaming van tydperk, of 'n tydperk) gegee, soos volg:
Faraonies : vanaf die begin van die Egiptiese geskiedenis tot 332 vC (die verowering van Egipte deur Alexander die Grote).
Ptolemaïese : van 332 BCE tot 30 BCE (die verowering van Egipte deur die Romeine).
Roman : van 30 vC tot 300 CE (tydens die bewind van die Romeinse keiser Diocletianus).
Bisantynse : van 300 CE tot 641 CE (die verowering van Egipte deur die Arabiere).
Middeleeue : van 641 CE tot 1798 CE (die verowering van Egipte deur Napoleon Bonaparte).
Moderne : van 1798 tot hede.
As 'n meer presiese datum gegee kan word, volg dit op die aanwysing van die historiese tydperk. CE staan ​​vir "common era" (= AD) en BCE staan ​​vir "before the common era" (= BC). Eeue word met klein Romeinse syfers aangedui (bv. CE ii beteken "tweede eeu van die gewone era"). Voor 'n eeu beteken die aanduidings "vroeg" en "laat" onderskeidelik ongeveer die eerste helfte en ongeveer die tweede helfte van die eeu, en "middel-" beteken ongeveer die tweede en derde kwartaal van 'n eeu. Maande word verkort: Jan, Feb, Mar, Apr, May, Jun, Jul, Aug, Sep, Oct, Nov, Dec, en die basiese vorm vir die aanbied van 'n spesifieke dag is bv. CE 36, 17. Aug. Vraagtekens spreek twyfel uit van verskillende soorte oor die akkuraatheid van die datering, dit is die twyfel van wie die datum in die eerste plek voorgestel het.
Die voorletters van die eerste geleerde wat 'n gegewe datum voorstel, word tussen hakies na die datum aangeteken, behalwe as die datum redelikerwys nie betwis kan word nie (dit wil sê, wanneer die datum ondubbelsinnig in die teks self behoue ​​bly, of as dit 'n wye omvang het dat dit beswaarlik verkeerd kan wees).
Voorgestelde datums wat verkeerd bewys is, word anders weggelaat, maar beduidende meningsverskille word opgemerk. Baie van die menings wat hier aangeteken is, is nie gepubliseer nie, maar is verkry uit verskillende rekords in die biblioteek se lêers. Die aard van hierdie rekords maak dit soms moeilik om vas te stel wie die outeur van die mening was, in hierdie gevalle dui 'n vraagteken op die onsekerheid. Vir die verkryging van 1931a is baie datums voorgestel in die aanvanklike inventaris wat in Kaïro geskryf is op die tydstip toe die manuskripte aangekoop is, en die datums word hieronder toegeskryf aan Michael Ivanovich Rostovtzeff (MIR), maar Charles Bradford Welles (CBW) het die voorraad eintlik aan papier toegewy en was beslis betrokke by die voorstel van datums, net soos geleerdes aan die French Institute in Cairo (Welles 1964b: 1). Aan die ander kant het CBW later baie geleerdes geraadpleeg oor die datering van individuele manuskripte, en datums wat aan hom toegeskryf kon word, kon aanvanklik deur iemand anders voorgestel gewees het. Alle datums wat die eerste keer in P. Yale I voorgestel word, word veral aan CBW toegeskryf, alhoewel hy medewerkers aan die publikasie erken het. Alle datums wat eers in P. Yale II voorgestel is, word ook toegeskryf aan Susan A. Stephens (SAS), alhoewel sy ook medewerkers erken het. Dit is ook moeilik om te onderskei tussen die bydraes van Arthur Surridge Hunt (ASH) en Bernard Payne Grenfell (BPG), om nie te praat van die naamlose geleerdes wat hulle moontlik geraadpleeg het nie.
Die volgende voorletters kom voor:
JOC = José O 'Callaghan
NAB = Nikos A. Bye
WHPH = William H.P. Luik
Vervolgens kom 'n aanduiding van die plek van oorsprong van die teks, as dit bepaal kan word of redelikerwys voorgestel kan word. Die spelling en koördinate van webwerwe is grootliks afkomstig van John Baines en Jaromír Málek, Atlas of Ancient Egypt (New York: Facts on File Publications, 1980).
Die volgende ou plekke word getuig:
Akanthon Polis (Memphite -naam)
Alexandrië (31 12'N 29 53'E)
Ankyronon Polis (28 48'N 30 55'E, moderne el-Hiba)
Antaeopolitiese naam (ongeveer 26 54'N 31 31'E)
Aphrodito (26 50'N 31 25'E, moderne Kom Ishqaw)
Apollinopolis Magna (24 59'N 32 52'E, moderne Edfu)
Apollonos Polis (26 56'N 31 20'E, moderne Kom Isfaht)
Arsinoïetiese naam (ongeveer 29 19'N 30 50'E)
Athenas Kome (Arsinoitiese naam)
Bacchias (29 32'N 31 00'E, moderne Kom el-Asl)
Bawit (wes van Dairut, 27 34'N 30 49'E)
Sinopolietnaam (ongeveer 28 29'N 30 51'E)
Djeme (25 43'N 32 36'E, moderne Medinet Habu)
Euhemeria (29 23'N 30 32'E, moderne Qasr el-Banat)
el-Fustat (30 00'N 31 14'E, moderne Ou Kaïro)
Heracleopolite -naam (ongeveer 29 05'N 30 56'E)
Hermopolis (27 47'N 30 48'E, moderne el-Ashmunein)
Hermopolietnaam (ongeveer 27 47'N 30 48'E)
Hypsele (27 09'N 31 14'E, moderne Shutb)
Ibion Eikosipentarouron (Arsinoitiese naam)
Karanis (Arsinoitiese naam)
Kerke (Arsinoite -naam)
Kerkesoucha (in die omgewing van Karanis, 29 31'N 30 54'E)
Kerkesoucha Orous (in die omgewing van Tebtynis)
Leontos Epoikion (Oxyrhynchite -naam)
Magdola (Arsinoite -naam)
Memphis (29 51'N 31 15'E, moderne Mit Rahina)
Mendes-delta-streek (30 57'N 31 31'E, moderne Tell el-Rubca)
Moiethymis (Memphite -naam)
Narmouthis (Arsinoite -naam)
Oxyrhynchite -naam (ongeveer 28 32'N 30 40'E)
Oxyrhynchus (28 32'N 30 40'E, moderne el-Bahnasa)
Palosis (Oxyrhynchite -naam)
Philadelphia (29 27'N 31 05'E, moderne Kom el-Kharaba el-Kebir)
Philopator-Theogenous (in die omgewing van Karanis, 29 31'N 30 54'E en Soknopaiou Nesos, 29 32'N 30 40'E)
Phtochis (Oxyrhynchite -naam)
Polemonos Meris (Arsinoitiese naam)
Ptolemais Drymou (in die suidwestelike Faiyum-streek)
Ptolemais Euergetis (29 19'N 30 50'E, moderne Medinet el-Faiyum)
el-Qahira (30 04'N 31 15'E, moderne Kaïro)
Senekeleu (Oxyrhynchite -naam)
Sepho (in die Oxyrhynchite -naam, Thmoisepho -topargie, pagus 7)
Serypheos Topoi (Oxyrhynchite -naam)
Seryphis (Oxyrhynchite -naam)
Sinary (Oxyrhynchite -naam)
Soknopaiou Nesos (29 32'N 30 40'E, moderne Dimai
Syron Kome (Arsinoite -naam)
Tebtynis (29 07'N 30 45'E, moderne Tell Umm el-Breigat)
Theadelphia (29 21'N 30 34'E, moderne Batn Ihrit)
Thebes (25 42'N 32 38'E, moderne Luxor)
Ravenna (Italië) (44 25'N 12 12'E)
Syracuse (Sicilië) (37 04'N 15 18'E)
As 'n plek van herkoms nie geïdentifiseer of voorgestel kan word nie, kan een van die volgende moderne plekke genoem word, wat aandui dat die betrokke manuskrip daar gekoop is of andersins in moderne tye met die plek geassosieer is (Kaïro en alle nie-Egiptiese terreine is stelselmatig in hierdie verband geïgnoreer):
Abutig (27 02'N 31 19'E, ou Apotheke)
Akhmim (26 34'N 31 45'E, ou Panopolis)
el-Bahnasa (28 32'N 30 40'E, ou Oxyrhynchus)
Edfu (24 59'N 32 52'E, ou Apollinopolis Magna)
Faiyum -streek (ongeveer 29 19'N 30 50'E)
Luxor (25 42'N 32 38'E, antieke Thebe)
Medinet el-Faiyum (29 19'N 30 50'E, antieke Ptolemais Euergetis [Arsinoe])
Nag Hammadi -streek (ongeveer 26 03'N 32 15'E)
Vertel Umm el-Breigat (29 07'N 30 45'E, ou Tebtunis)
Die vierde element van elke inskrywing in die katalogus bevat 'n kort fisiese beskrywing van die teks en die manuskrip waarop dit ingeskryf is, met die manuskrip wat eers beskryf word.
As die manuskrip op 'n ander materiaal as papirus is, word die basismateriaal gespesifiseer. As nie 'perkament', 'papier', 'hout' of 'palm' gespesifiseer word nie, kan 'n mens aanvaar dat die materiaal papirus is. Die spesifikasie "Papier" word soms gevolg deur 'n parentese aanduiding van die dikte van die materiaal, in millimeter (tot die naaste mikron) is die meting gemiddeld ten minste drie afsonderlike metings wat met 'n mikrometer op verskillende plekke in die manuskrip geneem word.
Daarna kom die afmetings van die manuskrip. (Let wel: dit word nie gegee vir manuskripte wat bewaring vereis nie, maar toestemming van die kurator is nodig om die stukke te gebruik.) Omdat die manuskripte as gevolg van agteruitgang in verskillende vorme oorleef, definieer die metings die kleinste reghoek, gebou met sye parallel met die rande van die akrielraam, wat die oorblywende oorblyfsel van die manuskrip kan bevat. Die afmetings word gegee in millimeter (tot die naaste millimeter), hoogte vir breedte, met hierdie asse gedefinieer deur die oriëntasie van die manuskrip wanneer die papieretiket binne die raam behoorlik georiënteer is om dit te lees. Thus height and width here are not defined by the orientation of any text inscribed on the manuscript except in so far as each manuscript was mounted such that the proper orientation of its frame according to the paper label results in the proper orientation of at least one text on the front of the manuscript.
Kaïro &mdash Egypt's Ministry of Antiquities has revealed details of the latest landmark discoveries to emerge from the Saqqara necropolis, south of Cairo. The vast burial grounds sit in what was once Memphis, the capital of ancient Egypt. The UNESCO World Heritage Site is home to more than a dozen pyramids, including Egypt's oldest, the Pyramid of Djoser .
The team also found a papyrus about 13 feet long and three feet wide, on which Chapter 17 of the Boek van die dooies is written in hieroglyphics, with the name of its owner recorded on it. The Book of the Dead is an ancient manuscript that explains how to navigate through the afterlife to reach the field of the Aaru &mdash paradise, to ancient Egyptians.