Ek kyk uit by die venster van die villa. Die see kom tot teenaan die trappe onder by die hoofingang en die klein brandertjies wat daarteen breek, veroorsaak ’n sproei seewater wat elke nou en dan soos mis opstyg. Die son is so pas onder – die water se kleur is ’n mengsel van blou en donkergroen tot waar die ander eilande so ’n halfuur ver per boot bo die kalm see uitstyg. Die vasteland lê net agter die eerste paar en mens kan die blou berge van hier af uitmaak –...