Volkslied: (geen amptelike)
Gott erhalte Franz den Kaiser (Keiserlike volkslied van 1797)
(Duits vir: "God bewaar Keiser Frans")
Die strekking van die Heilige Romeinse Ryk in ongeveer 1600, oorgelê op die moderne Europese staatsgrense
Hoofstad Geen, setel van die Reichstag Regensburg (1594-1806)
Taal/Tale Latyn, Duits, Italiaans, Tsjeggies, Nederlands, Frans, en verskeie ander
Godsdiens Rooms-Katolieke Kerk, Protestantisme, Calvinisme
- 962–1002 Otto I, II en III
- 1014–1125 Hendrik II, Conrad II, Hendrik III, IV en V
- 1133–1313 Lothar III, Frederik I, Hendrik VI, Otto IV, Frederik II, Hendrik VII
- 1328–1519 Lodewyk IV, Karel IV, Sigismund, Frederik III, Maximiliaan I
- 1530–1576 Karel V, Ferdinand I, Maximiliaan II
- 1576–1657 Rudolf II, Matthias, Ferdinand II en III
- 1658–1745 Leopold I, Josef I, Karel VI en VII
- 1745–1806 Frans I, Josef II, Leopold II, Frans II
- Otto I gekroon as Keiser van Italië 2 Februarie 962
- Konrad II neem die kroon van Boergondië aan 2 Februarie 1033
- Vrede van Augsburg 25 September 1555
- Vrede van Wesfale 24 Oktober 1648
- Abdikasie van Frans II 6 Augustus 1806
- Rynbond gevorm 12 Julie 1806
Eerste Franse Ryk
die Oos-Frankiese Ryk, net soos Lotaringe 'n uitgestrekte ryk in die hart van Europa.
Die Heilige Romeinse Ryk is vanaf die 10de eeu onder die heerskappy van die Ottone-dinastie uit die voormalige Karolingiese Oos-Frankiese Ryk gevorm. Die Oos-Frankiese koning het na homself as die rex Francorum orientalium verwys - "koning van die Oos-Franke" - en was in feite die heerser oor 'n ryk met 'n verskeidenheid opstandige stamme.
duitse koningskap en romeinse keiserdom
ryk, territorialisering en religieuse diversiteit
Koningskap en keiserdom is in die Duitse Ryk steeds as twee verskillende konsepte van wêreldlike mag beskou. Gedurende die Middeleeue is die Duitse koning deur die hoë adel, biskoppe en hertoë (eers later ook deur die keurvorste) verkies, maar nie die keiser nie. Die keiserdom was in politieke opsig selfs 'n fiksie, gebore uit die oortuiging dat daar ook ná die ontbinding van die Romeinse Ryk 'n gemeenskaplike Westers-Christelike beskawing sou bestaan.
Volgens hierdie idee is die heerskappy (Latyns: imperium) oor die ryk vir die eerste keer deur keiser Konstantyn vanuit die weste na Griekeland oorgedra. Met die kroning van Karel die Grote het die pous die imperium later aan die Franke oorgedra, en uiteindelik is dit aan die Romeinse koning Otto I gegee wat eweneens deur die pous gekroon is. Die translatio imperii of oordrag van die ryksheerskappy was 'n uitsluitlike voorreg van die pous.
Pous en keiser was dit eens oor die posisie wat hulle in die Middeleeuse wêreld beklee het - hulle het die twee swaarde gedra wat deur Christus aan hulle verleen is, die geestelike en die wêreldlike - en hulle was net aan God verantwoordelik. Nogtans het soms konflikte uit die pous se besondere beklemtoning van die geestelike mag voortgespruit: indien hulle mag regstreeks deur God verleen was, sou die pous as sy verteenwoordiger op aarde voorkeur oor die wêreldlike keiser moet geniet. Daarenteen het die keiser met nadruk op die besondere rol van sy mag binne die tydelik-wêreldlike sfeer verwys - 'n mag waaraan immers ook die pous se wêreldlike gesag en die Kerkstaat onderworpe was.
Nadat geskille tussen pous en keiserdom begin verskerp het, het die twee heersers na mekaar as leenhere en vasalle verwys. Gelyktydig het albei pogings onderneem om hulself ook as die leenhere van alle Christelike Europese koninkryke te vestig.
Keiser en Ryk in 'n 16de eeuse afbeelding. Keiser Ferdinand III is in die middel uitgebeeld as die "hoof" van die Ryk en omring deur die Keurvorste. By die voete van die keiser sit 'n vrou, wat as 'n allegorie van die Ryk uitgebeeld is (let op die ryksappel). Sy is omring met vrugte, wat die hoop op voorspoed ná die ramp van die Dertigjarige Oorlog versinnebeeld. Kopergravure, Teutschlands fröhliches zuruffen/zu glückseliger Fortsetztung/der mit Gott/in regensburg angestellten allgemeinen Versammlung des H.Röm. Reiches obersten Haubtes und Gliedern deur Abraham Aubry, Neurenberg 1663/64