Wat kan veroorsaak dat 'n persoon of dier ophou om betrokke te raak by 'n voorheen gekondisioneerde gedrag? Uitwissing is een verduideliking. In sielkunde verwys uitsterwing na die geleidelike verswakking van 'n gekondisioneerde respons wat tot gevolg het dat die gedrag verminder of verdwyn. Met ander woorde, die gekondisioneerde gedrag eindig uiteindelik.
Verbeel jou byvoorbeeld dat jy jou hond geleer het om hande te skud.
Met verloop van tyd het die truuk minder interessant geword. Jy hou op om die gedrag te beloon en hou uiteindelik op om jou hond te vra om te skud. Uiteindelik word die reaksie uitgesterf, en u hond wys nie meer die gedrag nie.
Oorsake van uitwissing en wanneer dit voorkom
In klassieke kondisionering , wanneer 'n gekondisioneerde stimulus alleen aangebied word sonder 'n onvoorsiene stimulus , sal die gekondisioneerde respons uiteindelik ophou. Byvoorbeeld, in Pavlov se klassieke eksperiment is 'n hond gekondisioneer om na die klank van 'n klok te spoel. Wanneer die klok herhaaldelik aangebied is sonder die aanbieding van kos, het die speekselreaksie uiteindelik uitgesterf.
In operante kondisionering vind uitwissing plaas wanneer 'n reaksie nie meer versterk word na 'n diskriminerende stimulus nie. BF Skinner beskryf hoe hy hierdie verskynsel eers waargeneem het:
"My eerste uitwissingskromme het per ongeluk getoon. 'N Rat het die hefboom in 'n eksperiment op versadiging gedruk toe die pille-dispenser vasgekeer het. Ek was nie daar toe nie en toe ek terugkom, het ek 'n pragtige kromme gevind. druk, hoewel geen pellets ontvang is nie .. Die verandering was meer ordelik as die uitwissing van 'n speekselrefleks in Pavlov se omgewing. Ek was baie opgewonde. Dit was 'n Vrydagmiddag en daar was niemand in die laboratorium wat ek kon vertel nie. Al daardie naweek het ek veral strate oorsteek en al die onnodige risiko's vermy om my ontdekking van verlies deur my toevallige dood te beskerm. "
Voorbeelde van uitwissing
Kom ons kyk na 'n paar verdere voorbeelde van uitwissing.
Stel jou voor dat 'n navorser 'n laboratoriumrat opgelei het om 'n sleutel te druk om 'n voedselpille te ontvang. Wat gebeur as die navorser ophou om die kos te lewer? Terwyl uitsterwing nie dadelik sal plaasvind nie, sal dit na die tyd. As die rat steeds die sleutel druk, maar nie die korrel kry nie, sal die gedrag uiteindelik verminder totdat dit heeltemal verdwyn.
Gekookte smaak aversions kan ook deur uitsterwing geraak word. Stel jou voor dat jy 'n paar roomys gaar het voordat jy siek geword het en dit gooi. As gevolg daarvan het jy 'n smaaklikheidsvermoë vir roomys ontwikkel en dit vermy om dit te eet, alhoewel dit voorheen een van jou gunsteling kosse was.
Een manier om hierdie onwilligheid te oorkom, sou wees om jouself bloot te stel aan roomys, selfs al is net die gedagte om dit te eet, het jy 'n bietjie toevallig gevoel. Jy kan begin om net 'n paar klein smake oor en oor te neem. Soos jy voortgaan om die kos te eet sonder om siek te word, sal jou gekonfronteerde afkeer uiteindelik verminder.
Uitwissing beteken nie dat dit vir ewig gegaan het nie
As die gekondisioneerde reaksie nie meer vertoon word nie, beteken dit regtig dat dit vir ewig weg is? In sy navorsing oor klassieke kondisionering het Pavlov bevind dat wanneer uitsterwing plaasvind, dit nie beteken dat die vak na hul onvoorsiene toestand terugkeer nie. Om 'n paar uur of selfs dae te laat verloop nadat 'n reaksie uitgewis is, kan spontaan herstel van die reaksie veroorsaak. Spontane herstel verwys na die skielike herlewing van 'n voorheen uitgestorwe reaksie.
In sy ondersoek oor operante kondisionering het Skinner ontdek dat hoe en wanneer 'n gedrag versterk word, kan beïnvloed hoe weerstandig dit is om uit te sterf.
Hy het bevind dat 'n gedeeltelike skedule van versterking (versterking van 'n gedrag slegs 'n deel van die tyd) gehelp het om die kanse van uitwissing te verminder. Eerder as om die gedrag te versterk elke keer wanneer dit voorkom, word die versterking eers gegee nadat 'n sekere hoeveelheid tyd verloop het of 'n sekere aantal reaksies plaasgevind het. Hierdie soort gedeeltelike skedule lei tot gedrag wat sterker en meer bestand is teen uitwissing.
Faktore wat uitwissing kan beïnvloed
'N Aantal faktore kan beïnvloed hoe weerstandbiedend 'n gedrag is om uit te sterf. Die krag van die oorspronklike kondisionering kan 'n belangrike rol speel.
Hoe langer die kondisionering plaasgevind het en die grootte van die gekondisioneerde reaksie kan die respons meer weerstandbiedend maak vir uitwissing. Gedragte wat baie goed gevestig is, word byna ondoordringbaar vir uitwissing en kan voortgaan om te vertoon selfs nadat die wapening heeltemal verwyder is.
Sommige navorsing het voorgestel dat wabituation ook 'n rol in uitwissing kan speel. Byvoorbeeld, herhaalde blootstelling aan 'n gekondisioneerde stimulus kan jou uiteindelik lei om daaraan gewoond te raak, of dit word aangewakker. Omdat jy gewoond geraak het aan die gekondisioneerde stimulus, is jy meer geneig om dit te ignoreer, en dit is minder geneig om 'n reaksie te ontlok, wat uiteindelik tot die uitwissing van die gekondisioneerde gedrag lei.
Persoonlikheidsfaktore kan ook 'n rol speel in uitwissing. Een studie het bevind dat kinders wat meer angstig was, stadiger was om 'n geluid te skep. As gevolg daarvan was hul vreesrespons op die klank stadiger om uit te sterf as nie-angstig kinders.
> Coon D, Mitterer JO. Sielkunde: 'n Reis. 5de ed. Wadsworth Publishing; 2013.
> Pavlov (1927) PI. Voorbeelde Reflekse: 'n Ondersoek na die Fisiologiese Aktiwiteit van die Serebrale Korteks. Annale van Neurowetenschappen . 2010; 17 (3): 136-141. doi: 10,5214 / ans.0972-7531.1017309.
> Skinner BF. 'N Gevallestudie in wetenskaplike metode. Amerikaanse sielkundige . 1956; 11: 221-233.
> Skinner BF. Die vorming van 'n gedragshandeling: Deel twee van 'n outobiografie. New York: Alfred A. Knopf; 1979.