Ons het oor die naweek gaste uit die Kaap gehad, Boikie en sy familie.
Hier is Liam, die jongste kleinkind en enigste seuntjie (so ver!) uit die Lewiesnageslag.
En hier is sy ousus Mira
Maar saam met hulle was daar ook 'n ongenooide gas, Gastro, wat ons kuier versuur het. Eers val Liam in, toe sy ma, toe die uwe, toe Vroukie, en laastens Boikie. Die kleintjies en hul ma kuier nou by die ander oupa en ouma op hul plaas net hier buite onse dorp, Boikie is reeds terug Kaap toe om die pot aan die kook te hou. Ek en Vroukie het gister tuis gebly om te herstel. Selwers voel ek vandag nog nie 100% nie en het dus nie gaan werk nie. 'n Jaar of wat gelede sou ek my gewonde liggaam wel werk toe gesleep het, maar nie meer nie.
Ons oudste kleinkind Kara is vanjaar skool toe in Hermanus. So het sy gelyk op die memorabele dag, 'n regte graad eentjie parrabeentjie. By haar is haar sus Mia, ewe belangstellend ( en antisiperend geklee vir 'n moontlike koue front!)
Es oo kaa
"Hey Vroukie, wat kyk jy vir my soos 'n wyfie spinnekop? Keek jy vir my?"
"Ek keek vir jou Lewies, ek keek vir jou"
Lewies sê: Booi met verf maak kak. booi met dakverf maak groot kak.
'n Anderste soort koek
Ek sit nou hier met LAPA uitgewers (Lees Afrikaans Praat Afrikaans) se nuutste katalogus voor my. Een van die aanbiedinge is 'n kookboek, Lekker Kuierkos, saamgestel deur Clover. As lusmakertjie wod 'n resep vir Kola Kakaskoek geplaas onder die afdeling Vakansievrolik. Genugtig! Kakaskoek! Is dit nou Kak askoek of Kakas koek? Nee dankie, hou verby!
'n Reënboog in die Karoo
"Mirrag! Mirrag mense! Welkom! Welkom!" groet die ontvangsdame by die gastehuis in Victoria-Wes vriendelik. Dis laatmiddag en ons is voos van die lang rit. Die ore suis en die kop duisel, nou vir 'n lekker koue bier en ontspan voor ek 'n vuurtjie brand steek om 'n Karoo tjoppie te braai.
Maar nou tree die ontvangsmeisie vinnig vorentoe en plak karplaks! onverwags 'n soen op Vroukie se mond. Sy slaan haar arms om Vroukie en gee haar 'n stewige druk. "Voorspoed vir twenty ten! " sê sy.
Onthuts bekyk ek die petalje. Gaan sy my ook soen? Nie dat die meisie onaansienlik is nie, geil gebou sonder om oortollig te wees, met so veterstrappie bloesietjie aan, vol, maar nie ingeprop nie.Vir 'n oomblik staan ons so en mik na mekaar, dan kom sy vinnig nader, haar mond gepruil in wat beloof om 'n klapsoen te wees, maar net voor die oomblik van impak draai sy haar wang kuis en kontinentaal. Die soen wat ek vir haar mond gekorrel het smak hier êrens langs haar wang, ek tref skrams 'n sagte harerigheidjie, voel of ek 'n nat sjêmmie soen. Smaak my ek plant daai soen hier op haar regter oorlel. Dan pak sy my ook beet in 'n tentakel omhelsing, asof sy die meisie in die Chris Blignaut – liedjie is wat passievol pleit dat Jan haar asseblieftog moet squeeze. "En 'n hêppie niewe dja virrie maste oek!"
Ai ja, die reënboognasie!
En nou is ek weer tuis en aanlyn. Dankbaar dat die lang reis voorspoedig was en dat huis en haard en hond behoue gebly het. Die go (o met kappie) is ietwat uit na die ryery, en die kreatiewe skryflus is 'n raps gedemp, maar niks wat 'n bietjie op die gat sit met 'n koue Kasteeltjie nie sal laat beter word nie. Dus teen more vergas/verveel ek julle met 'n relaas van van my vakansiewedervaringe. Tot dan, wederom!