Gemeente doet beroep op de algemene reserves | Genemuiden Actueel
Gemeente doet beroep op de algemene reserves
← William Jansen verkast naar DOS Kampen Ontmoetingsdag pilotenfamilie Paas → Aspoestertjie… – Bali Drome
Aspoestertjie…	Bali het skoene. Baie. En so weet ek ook waar almal is.
Daar is ñ sekere verdieping in ñ sekere Mall, en as ek dit nou móét deel, die eerste vloer. Verder sê ek niks, want as jy nie die ‘gevoel’ kry aan die bo-punt van die roltrap nie, is jy sumier gediskwalifiseer.
Skoene kyk is nie net ñ aksie nie. Dit is ñ gebeurtenis en daar kan geen tyd aan gekoppel word nie. Dit moet ook alleen uitgevoer word. En gewoonlik is daar ñ alibi nodig. Jy sê dalk vir een ander mens waarheen jy gaan, vir die res is jy net êrens.
Eens jy van die roltrap afklim, val alle ander gedagtes weg. Die skoen-hemel omhels jou, en jou wese teug die leer-aroma diep in. Ja ja, ek weet ek oordoen dit, maar wag net. Soos ñ affair kan hierdie totale verwoesting in jou lewe saai, en jou knak. Want hulle is oral. In alle kleure en smake en style. Wig hakke, plat hakke, blink, skerp punte, kerk skoene, werkskoene, speelskoene, staan skoene, loop skoene. Jy voel weerloos teen die aanslag van versoeking. So nou moet konsentrasie inskop, fokus is nodig. Woorde leeg.
Klink dit dalk vlak? Wel, kry vir jou. Oordeel my eers eens jy daar was.
Soos die Ya-Ya sisterhood het ek getuies wat sal bevestig dat die SKOEN ervaring diep is. Te diep vir die algemene publiek. Ons is met die hand …voet…uitgesoek, en ons weet waarvan ons praat. Ons gaan weer en weer terug vir nog, dink diep oor ons keuses, beplan vir ons toekoms. Beplan ook hoe om ons tasse toe te kry.
En sneak dan vinnig weer terug vir nog.
Opgedra aan Hannelie. Estelle. Lona. Thebi. Lisa. Janèt. En aan my Nadia meisiekind wie se kas van Bali skoene oorloop!
Ek was reeds 32 keer op die Bali eiland, meestal om vir ons invoer maatskappy aankope te doen. Daar is so baie wat ek met mense kan deel; mense wat beplan om oor te gaan, of net ouens wat droom oor n eiland vakansie. Ek is nou in my middeljare, en vlieg reeds van 2004 af Indonesië toe. Ons het 3 dogters, 2 seuns en 6 kleinkinders.	Beskou all artikels deur travel460	Author travel460Posted on September 21, 2016Oktober 22, 2016	12 thoughts on “Aspoestertjie…”	Net Ek sê:	September 21, 2016 om 10:31 vm	Oeg ek is net so mal oor skoene. Maar, en dis ‘n MAAR, ek sukkel om op hakke te loop. Hoë hakke. Ek is altyd bang ek breek my pelvis. Of iets. Of lyk soos ‘n pasgebore giraffe. Wighakke is uit die skoenhemel net vir my gestuur natuurlik! Die beste bederf naas HAKKE. Ek het wel ‘n paar pare HAKKE in my kas. Maar dit beteken nie noodwendig ek moet dit dra nie. Ek kan net lê daarin! Hehehehehehe!
Antwoord	travel460 sê:	September 21, 2016 om 10:38 vm	Mens noem daai skoene ‘staan skoene’. Dit is al wat hulle hoef te doen, in jou kas te staan. Ek was vanoggend te geskok om enige kommentaar op jou post te lewer. Het jy dit flippen self geskryf!!! Hoe raak mens so goed… waar gaan haal jy al die dinke uit. Ek salueer jou woordeloos.
Antwoord	Net Ek sê:	September 21, 2016 om 10:40 vm	Hehehehehe ja ek het dan ‘n paar pare sexy staan skoene! 😆
Nee dis ongelukkig nie my eie gedig nie, maar Almarie Truter s’n, die Maanvrou. Sy skryf ongelooflike gedigte. LikeLike
travel460 sê:	September 21, 2016 om 10:41 vm	O gonna, dankie dat jy my reghelp. Het nog BAIE om te leer.
Net Ek sê:	September 21, 2016 om 10:49 vm	Mens leer maar so met die tyd. Jy sal sien op my blog het ek verskillende “tags” wat ek op my inskrywings sit. Dis soos kategorieë. Daar is verskeie vir kuns en fotografie en baie digters en dan ook my eie werk. Jy kan dit ook op jou eie blog aanbring. Die groot geheim is dat mens moet speel met jou blog en dit geniet!
travel460 sê:	September 21, 2016 om 10:53 vm	Maar hierdie raak nou my ‘drug of choice’! Gaan dit later normaliseer? Ek kan nie wag om in die oggend by my winkel uit te kom, my laptop aan te sit en in die blog wêreld te verdwaal nie. En ja, ek slurp elke bietjie raad oor my blog op, gaan nou dadelik die ‘tag’ ding bekyk.
Net Ek sê:	September 21, 2016 om 10:57 vm	Lol!
Jong, na ‘n hele paar jaar voel ek nogsteeds so oor my blog! ek weet nie of dit is omdat ek anoniem blog nie? Niemand in y huis weet ek blog nie, hierdie is soos my eie wereld waar ek als kan sit wat mooi en seer en gelukkig is. My ma en my broer weet ek blog, maar hulle het geen idee hoe of waar nie. Dis vir my my eie lekkerte. LikeLike
travel460 sê:	September 21, 2016 om 11:04 vm	Regtig! Wow, dit is nou soos ‘under cover’ wees. Jy is braaf, ek blaker dit aan almal uit waarmee ek besig is. Maar. Daar is ñ onderwerp wat ek een of ander tyd gaan moet aanraak, vir my eie onthalwe, een wat ek van sekere mense af sal wil weghou. En dit is klaar ñ tammeletjie in my kop. Want hoe nou.
Net Ek sê:	September 21, 2016 om 11:24 vm	Dis hoekom ek vir niemand vertel van my blog nie. soms skryf k dinge wat ek rerig met niemand na aan y wil deel nie, maar ek moet dit tog op ‘n manier uit kry, en die maklikste is maar om te skryf. LikeLike
travel460 sê:	September 21, 2016 om 11:27 vm	True. Kan enige iemand lees wat ons nou vir mekaar skryf? Ek sien dit gaan lê heel onder aan my post. En dan gaan ek ophou met my vrae.
Net Ek sê:	September 21, 2016 om 11:30 vm	Jy kan vra soveel jy wil!
Ja, almal wat jou blog volg kan hierdie kommentare lees!
travel460 sê:	September 21, 2016 om 2:18 nm	O krises. Die apie wat sy oë toeknyp, dit is wat ek nou hier sou insit.
Vorige Previous post: Uit die mond van die suigeling…Volgende Next post: Een tussen ander…