Ten spyte van enorme ekonomiese groei oor die afgelope 200-jaar, ontwikkel en ontwikkelende lande, misluk misdaad en omgewingsprobleme nie, 'n belangrike verslag van die OESO het afgesluit.
Die verslag bied 'n insig in hoe lewensgehalte regtig verbeter het in die afgelope 200-jare in 25-lande. Dit toon dat terwyl die BBP gestyg het, die gehalte van die omgewing afgeneem het en misdaad nie verminder het nie.
Die OESO waarsku dat moordtariewe in die VSA hoog gebly het, terwyl geweldsmisdaad meer algemeen endemies bly in Latyns-Amerika en die voormalige Sowjet-Unie.
In Latyns-Amerika was die gemiddelde moord op 100,000 mense 20.8 in die 2000s, van 12.4 in die 1960s. In Wes-Europa is die koers aansienlik laer - 1.2 moorddade per 100,000-mense in die 2000s - 'n figuur het ongeveer dieselfde vlak sedert die 1930s gesweef.
Intussen het CO2 Die uitstoot het dramaties gestyg gedurende die industriële rewolusie en het sedertdien op dieselfde pad voortgegaan.
Die resultate sal seker debatteer oor hoe regerings regoor die wêreld die welsyn van hul mense meet. Maar ten spyte van teleurstellende tendense in verskeie gebiede, toon die verslag aan dat onderwys en gesondheid verbeter het saam met die groei in die BBP.
In die 19th eeu was slegs ongeveer 20% van die wêreld geletterd - dit het geklim tot 80% in die 2000s. En die lewensverwagting het 'n soortgelyke groot verbetering getoon: in die 120-jare tussen 1880 en 2000 het die gemiddelde lewensverwagting regoor die wêreld toegeneem van 30 tot 70 jaar.
Oor die afgelope dekade het organisasies soos die EU, die OESO en die UN het 'n breër ondersoek aangemoedig om die kwaliteit van lewe te meet. Tipies beteken dit dat regerings moet dwing om buite die BBP te dink - of ekonomiese groei - as 'n manier om verbeterings in mense se lewens te evalueer. Gesondheid, opvoeding, misdaad en die verspreiding van hulpbronne is ander waardevolle maatreëls, die argument gaan.
Hierdie jongste OESO-verslag - deel van die organisasie se Beter lewensinisiatief - gee ons die geleentheid om te dink in hierdie opsig. Dit toon dat ons inderdaad ryk geword het oor die afgelope 200-jare, en sommige van die faktore wat ons die meeste waardeer - soos onderwys en gesondheid - lyk korreleer met die groei. Maar ander, insluitend ons veiligheid en die omgewing, doen dit nie.
Inkomste ongelykheid blyk 'n besonder teenstrydige verhouding met die BBP te hê. Soos Thomas Piketty dui daarop, ongelykheid in inkomste het dramaties gedaal in baie Westerse lande en in Oos-Europa gedurende die meeste van die 20e eeu. Maar die OESO-verslag toon dat dit sedert die 1980s weer in die ryk en arm lande is.
Die onderliggende boodskap van hierdie verslag is duidelik. Deur 'n suiwer ekonomiese beoordeling van ons welsyn af te wyk en 'n meer holistiese blik op die lewenskwaliteit in menslike samelewings te sien, sien ons 'n heel ander prentjie. Samelewings is ryker, gesonder en beter opgelei as ooit tevore, maar baie bly baie ongelyk, omgewingsbeskadigend en in sommige gevalle hoogs gewelddadig. Die ekonomiese groei alleen het nie al ons probleme opgelos nie. In sommige gevalle word hierdie probleme net erger.
Daniel Sage is tans 'n doktorale navorser aan die Universiteit van Stirling, wat die verhouding tussen werkloosheid en welsyn ondersoek. Hy het 'n MSc in Toegepaste Sosiale Navorsing (Stirling), MSc in Sosiale Beleid en BA in Geskiedenis.
Openbaringsverklaring: Daniel Sage ontvang befondsing van die ESRC.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > 200 jaar Review: Verenigings is ryker, maar nie altyd beter af