Christelike vergaderinge het 'n belangrike rol daarin gespeel om nuwelinge te help om hulle geloof te versterk. Pas gedoopte Christene was net so gretig soos diegene wat al jare lank in die waarheid was om hulle huise beskikbaar te stel vir die vergaderinge. Almal wat dit bygewoon het, is hartlik verwelkom en hulle liefde vir mekaar is ook versterk.
Wanneer 'n paar studente gereed was om gedoop te word, is daar spesiale vergaderinge in die geheim gehou. In Augustus 1973 het broers gereël dat so 'n vergadering gehou word buite Soechoemi, naby die kus van die Swartsee. Maar daar was nie tyd vir die 35 kandidate om gedoop te word nie. Voor die einde van die vergadering het die polisie dit onderbreek en party van die broers en susters gearresteer, insluitende Wladimir Gladjoek.
Kort nadat Wladimir en die ander broers vrygelaat is, het hulle al die doopkandidate weer gekontak. Twee dae ná die eerste vergadering is die kandidate uiteindelik gedoop. Wladimir sê: "Ons het gevoel dat Jehovah aan ons kant is. Nadat hulle gedoop is, het ons almal saam gebid en vir Jehovah dankie gesê."
Teenstand help om die goeie nuus te versprei
Twee dae daarna is Wladimir Gladjoek weer in hegtenis geneem. Later is hy, Itta Soedarenko en Natela Tsjargeisjwili gevonnis tot tronkstraf van 'n hele paar jaar. Alhoewel die verkondigers hartseer hieroor was, was hulle vasbeslote om voort te gaan met die predikingswerk. Maar hulle sou ook versigtiger moes wees.
Om nie die aandag van die owerheid te trek nie, het die verkondigers na ander dorpe gereis om die goeie nuus te verkondig. Die teenstand het dus gehelp om die goeie nuus selfs verder te versprei.
Onder die Kommunistiese regeringstelsel het verkondigers wat in groot stede gewoon het, in stil strate en parke getuig. Hulle het dikwels mense ontmoet wat van ander dorpe gekom het om by familie te kuier of om inkopies te doen. As iemand belanggestel het, het die verkondigers die persoon se adres gevra en gereël om hom weer te ontmoet.
Baboetsa Jejelawa is een van dié wat wyd en syd deur Wes-Georgië gereis het. Sy sê: "Omdat ek familie op verskillende plekke gehad het, was niemand agterdogtig oor die feit dat ek so baie gereis het nie. Ná omtrent twee jaar het ek die Bybel met meer as 20 mense in Zoegdidi en met 5 ander in die dorp Chkhorotsku gestudeer. Hulle almal is gedoop."
'n Dringende behoefte aan Georgiese lektuur
Dit het gou duidelik geword dat daar 'n dringende behoefte aan publikasies in Georgies was. Wanneer verkondigers herbesoeke gedoen het en Bybelstudies gehou het, het hulle Bybels en Bybellektuur nodig gehad in die taal wat hulle studente die beste kon verstaan. *
Baboetsa onthou hoe moeilik dit was om Bybelstudies te hou sonder enige publikasies in Georgies. Sy sê: "Ek het die Bybel en ander publikasies net in Russies gehad, en daarom moes ek dikwels die studiemateriaal vir my Bybelstudente vertaal." Sy het artikels uit ons tydskrifte in Georgies vertaal met net die hulp van 'n woordeboek. Sy het ook die Bybelboek Matteus vertaal!
Moedige Getuies het klein mimeograwe gebruik om publikasies in hulle huise te kopieer
Belangstellendes het dit so waardeer dat artikels in hulle moedertaal vertaal is dat hulle bereid was om die publikasies met die hand oor te skryf vir hulle eie gebruik. Omdat daar nie baie kopieë van die Bybel in Georgies beskikbaar was nie, het party Bybelstudente selfs moderne "kopiiste" van God se Woord geword.
"Ek het heeldag lank daaraan gewerk"
Publikasies wat in Georgies vertaal is, is onder die broers en belangstellendes rondgestuur sodat almal 'n kans kon kry om dit te lees. Elkeen het net 'n paar dae of 'n paar weke gehad om 'n publikasie te lees. Toe die broers 'n kopie van die Griekse Geskrifte in moderne Georgies in die hande gekry het, het een gesin van die geleentheid gebruik gemaak om 'n kopie te maak.
Raoel Kartsjawa was net 13 jaar oud toe sy pa hom gevra het om 'n kopie van die Griekse Geskrifte te maak. Hy sê: "My pa het vir my 'n boks vol notaboeke en verskillende soorte penne en potlode gekoop en gehoop dat dit my sou aanspoor. Al het dit soos 'n groot taak gelyk, het ek die uitdaging aanvaar. Ek het heeldag lank daaraan gewerk en net gestop om my hande 'n bietjie te laat rus."
Die Wagtoring en Ondersoek die Skrif elke dag wat in Georgies met die hand oorgeskryf is
Raoel se familie was baie bly toe hulle uitvind dat die broers ingestem het om die Griekse Geskrifte 'n paar weke langer by hulle te los. Raoel kon toe die moeilike taak klaarmaak. Hy het binne net twee maande 'n kopie gemaak van al 27 boeke van die Christelike Griekse Geskrifte!
Al was daar sulke hardwerkende kopiiste, kon hulle nie heeltemal voorsien in die geestelike behoefte van die groeiende getal Bybelstudente nie. Moedige broers en susters het dus hulle lewe in gevaar gestel om by hulle huis kopieë van Bybelpublikasies te maak en dit te versprei.
Die predikingswerk in Wes-Georgië het begin optel. Maar wat van Oos- Georgië? Wat van opregte waarheidsoekers soos Vaso Kweniasjwili, wat vroeër genoem is? Was daar enigiemand in die hoofstad, Tbilisi, wat hulle kon help?
Die waarheid bereik die hoofstad
Gedurende die 1970's het die Sowjetunie probeer om die Getuies se bedrywighede stop te sit deur hulle in die een plek na die ander uit hulle huise te sit. Dit is wat gebeur het met Oleksii en Lydia Koerdas, 'n egpaar van die Oekraïne wat na Tbilisi getrek het. As gevolg van hulle geloof was hulle jare lank in Sowjet-strafkampe.
Larisa Kessaewa (later Goedadze) in die 1970's
Die Koerdas-egpaar het vir Zaoer en Eteri Kessaef, wat baie godsdienstig was, van die waarheid vertel. Hulle dogter Larisa was 15 jaar oud toe sy die eerste keer vir Oleksii en Lydia ontmoet het. Sy sê: "Ons het probeer bewys dat die Ortodokse Kerk die enigste ware godsdiens is. Ná baie besprekings het ons nie meer bewyse gehad nie, maar hulle kon nog steeds uit die Skrif redeneer."
Larisa vertel verder: "Wanneer ons kerk toe gegaan het, het ek altyd die Tien Gebooie gelees, wat teen die muur tussen twee beelde geskryf was. Maar daardie aand, toe Oleksii Eksodus 20:4, 5 vir ons gelees het, was ek geskok. Ek kon nie daardie aand slaap nie. Ek het bly wonder: 'Kan dit waar wees dat ons eintlik God se gebod verbreek omdat ons beelde aanbid?'"
Omdat Larisa vasbeslote was om 'n antwoord op haar vraag te kry, het sy vroeg die volgende oggend na die kerk gegaan en weer die gebod gelees: 'Jy mag vir jou geen gesnede beeld maak nie. Jy mag jou nie voor hulle neerbuig nie.' Sy het die eerste keer in haar lewe besef wat hierdie goddelike gebod beteken. Larisa en haar ouers is uiteindelik gedoop en was van die eerste Getuies in Tbilisi.
Sy soeke na geregtigheid was die moeite werd
Amper 20 jaar nadat Vaso Kweniasjwili die waarheid vir die eerste keer gehoor het, het hy iemand ontmoet wat die vergaderinge van Jehovah se Getuies in Tbilisi bywoon. Vaso was baie bly om weer die Getuies te sien. Hy het so lank gewag.
Sowat 24 jaar nadat Vaso Kweniasjwili die waarheid vir die eerste keer gehoor het, het hy 'n Getuie geword
Aan die begin was die Getuies huiwerig om Vaso by hulle bedrywighede in te sluit omdat hy bekend was vir sy kriminele agtergrond. Party Getuies het selfs gedink dat hy 'n spioen was vir die Sowjet-regering. Vaso moes dus vier jaar lank wag voordat hy die Christelike vergaderinge kon bywoon.
Toe dit duidelik word dat Vaso opreg was in sy belangstelling, is hy uiteindelik toegelaat om deel te word van die plaaslike gemeente en kon hy hom laat doop. Uiteindelik kon Vaso naderkom aan die God wat 'geregtigheid liefhet' na wie hy van jongs af gesoek het! (Ps. 37:28). Hy het Jehovah tot sy dood in 2014 getrou gedien.
Teen 1990 is die predikingswerk oral in Wes-Georgië sowel as Oos-Georgië gedoen. Sowat 900 verkondigers het 942 Bybelstudies gehou. Die grondslag is gelê vir die groot vermeerdering wat sou volg.
^ par. 12 Al is dele van die Bybel so vroeg as die vyfde eeu HJ in Georgies vertaal, was daar baie min kopieë van die Bybel gedurende die Kommunistiese tyd beskikbaar.—Sien die venster "Die Bybel in Georgies."