REGEER DEUR DEKREET ( Opvolg op Afrika as aanskouingsles...) - Afrikanervolksparty
REGEER DEUR DEKREET ( Opvolg op Afrika as aanskouingsles...)
Gepubliseer op 11 Junie 2019 | Geskryf deur Danie Varkevisser | | Trefslae: 415
In Mei 1971 het Amin sy troepe opdrag gegee dat hulle enige iemand summier mag doodskiet wat hulle vermoed 'n misdaad begaan het of op die punt staan om 'n misdaad te begaan. Hy het ook 'n dekreet uitgevaardig wat voorsiening maak vir aanhouding sonder verhoor.
Nadat Amin die offisierskorps van die vorige bewind grotendeels uitgewis het, het hy besluit om 'n nuwe offisierskorps tot stand te bring. "Om 'n regte offisierskorps uit Amin se ongeletterde sadiste tot stand te bring wat feitlik geen Engels magtig was nie het geblyk 'n onoorkomelike probleem te wees" skryf Kyemba in sy boek. "Amin het die Britte se hulp gevra in die skepping van 'n nuwe intelligensie diens. Die kadette wat aangemeld het, was Amin se bestes, maar ongeskik vir die taak. Die Britse offisier wat belas was met die opleiding het dikwels vir Kyemba raakgeloop en horn ingelig oor die probleme wat hy ondervind met die opleiding van die kadette. Hy het sy twyfel uitgespreek of hulle ooit enigsins sou baat uit sy teenwoordigheid "Dit is tog voor die handliggend" het hy gesê "dat 'n intelligensie offisier moet beskik "oor 'n bietjie intelligensie. Hierdie kêrels het niks."
In die kabinet is die ministers verbied om enige sake van belang te bespreek omdat Amin sulke sake geklassifiseer het "veiligheids-aangeleenlhede" Omdat die helfte van die begroting deur die gewapende magte opgeneem is kon die begroting nie sinvol bespreek word nie.
Die gepubliseerde syfers het geen verband gehad met die werklikheid nie "Ons mag nie Amin se besluit bespreek het om Amerikaanse vliegtuie aan te koop nie. Hy het dit "veiligheids-aangeleenthede" verklaar. Ons sou liewer busse vir die mense met die geld gekoop het" skryf Kyemba. "Ons mag nie eers die inflasiekoers bespreek nie wat op daardie stadium sowat 400 persent was. Die rede was omdat die leer al die besighede oorgeneem het nadat die Indiers uit die land gesit is. Die moorde op en slanery van siviele mense is geklassifiseer as 'n "veiligheids-aangeleentheid". Selfs die moorde op kabinetsministers is geklassifiseer as "veiligheid".
Amin het enigiets gedoen om in die nuus te kom. Hy het geleenthede probeer skep waarin hy die grootmeneer gespeel het, vandaar sy bynaam Dada, wat in Uganda grootvader beteken. Die ophemeling van Amin deur sy koerante en radio is beskou as 'n manier om sy onderdane te beïnvloed en hulle steun te behou.
Hy het bv. die Makerere Universiteit in Uganda opdrag gegee om aan hom 'n ere doktorsgraad toe te ken, wat hulle toe ook gedoen het. Van toe af het hy bekend gestaan as "Field Marshal Dr. Idi Amin". Hy het hom ook laat benoem as die hoof van die Universiteit se Departement Politieke Wetenskappe. Dit, terwyl hy nie kon skryf nie en net 'n baie swak leser was. As hy die WO besoek het moes sy toespraak bv. namens hom voorgelees word terwyl hy sit en luister het.
Amin het besondere waarde daaraan geheg om met ander staatshoofde of vooraanstaande persone gesien en gefotografeer te word. In September 1971 het hy bv. Pous Paul in die Vatikaan besoek en hom laat afneem. Op die 11de Julie 1971 het hy die Britse eerste minister Edward Heath besoek en saam met die koningin middagete geniet. In Uganda het hy die Britse skrywer Bob Astles laat arresteer en hom die doodstraf opgelê omdat die in 'n boek na hom verwys het as "a village tyrant". Die Britte het onmiddellik hul minister van buitelandse sake, James Callaghan na Uganda gestuur om by Amin te pleit vir Astles se vrylating. Kyemba skryf dat Amin nooit van plan was om Astles tereg te stel nie, maar dat net nog 'n foefie was om die Britte te verneder en sy eie aansien by die swartes te verhoog.
IDI AMIN DIE ROWER
Die publisiteitsfoefies was nie voldoende om Amin aan bewind te hou nie. Hy moes veral die lede van sy terreurbendes gedurig oorlaai met luukshede en kontant om hulle steun te behou. Hulle en hulle alleen sou hom aan die bewind hou.
Op 4 Augustus 1972 het hy aangekondig dat hy die vorige aand 'n droom gehad het waarin die Here aan hom opdrag gegee het om die 50 000 Indiërs binne 90 dae uit Uganda te sit. Die afsny datum was 8 November, die Indiërs wat daarna nog in Uganda sou wees, sou tereggestel word. Indiers met reuse ondememings, fabrieke, plantasies, melkerye, sakeondernemings ens. is eenvoudig onteien en met 100 dollar die land uitgestuur. Amin het nou begin om die Indiërs se eiendom en winkels aan die offisiere en troepe van sy gewapende magte uit te deel, waarvan die meeste ongeletterd was. Die melkery is bv. aan 'n slagter gegee. Hy het al die koeie laat slag en die vleis verkoop. Swartes wat klerewinkels gekry het, het die nommer grotes op die hemde as die pryse aangesien en 'n nommer 15 hemp teen 15 sjielings verkoop. Binne ln kort tyd was die voorrade uit verkoop, die kontant opgebruik en die winkels gesluit (geweldige tekorte het ontstaan. Seep, penne, boeke, sout, suiker tee, koffie, kaas, melk, ens. het onverkrygbaar geword Kyemba skryf dat Amin dit nie kon verstaan nie en dat hy skoon verbaas was oor die toedrag van sake. Amin het van die Indiers se Mercedes en Cadillac motors vir homself geneem en het gereeld daarmee in die strate rondgery. Hy is aangesien vir wat hy werklik was: die hoof van 'n rowerbende. Dit spreek vanself dat die toestand nie vir altyd kon voortduur nie. Uiteindelik het die leer in Mei 1980 'n staatsgreep uitgevoer en Amin moes landuit vlug, om die waarheid te sê hy was op 'n permanente vlug gereedheidsgrondslag.
600 000 MENSE VERMOOR
Byna tien jaar nadat Obote uit die kussings gelig is, was hy weer aan bewind in Uganda. Hy het begin om genadeloos jag te maak op Amin se offisiere, ondersteuners en die stamme wat Amin gesteun het. Op 27 Julie 1985 is Obote se bewind be-eindig deur luitenant-generaal Tito Okello en hy het op sy beurt weer die Obote volgelinge begin uitdelg.
Dr. George Ayittey, 'n Ghanese akademikus, het geskryf: "Die regerings van pres. Idi Amin, Milton Obote en Tito Okello het meer as 600 000 mense in Uganda laat vermoor. Vreemd genoeg, geen sprankie protes of veroordeling kon van die WO of Amerikaanse politici gehoor word nie. As soveel Afrika-sebras of walvisse afgeslag is, sou die woede en wêreldwye veroordeling oorverdowend gewees het."
'n Joernalis, David Barritt, wat Uganda besoek het, het sy waarnemings so te skrif gestel: "Dit is 'n gemeenskap wat op die punt staan om totaal te disintegreer. Elke dag daar het my laat dink aan projeksies van 'n lewe na 'n atoomoorlog, gewapende bendes is voortdurend besig met rowe en verkragtings. Die infrastruktuur het feitlik heeltemal in duie gestort. Telefone werk nie, die paaie val uitmekaar, die rioolafloop loop op die strate uit. Verbrande winkels dui aan waar voorheen mooi winkelareas was. So min goed is te koop dat die winkels nie juis gemis word nie. In Uganda is daar 'n tekort aan alles, behalwe wapens en ammunisie."
BOKASSA - AFRIKA SE KANNIBAAL KEISER
Soos ander Afrika potentaat hoofde, het Bokassa ook glad nie opposisie geduld nie. Leiersfigure wat die president se beleid of oordeel in twyfel getrek het is eenvoudig gearresteer en toegesluit. Ander is gemartel, doodgeskiet of opgehang. Bokassa en Idi Amin het sake nog verder gevoer. Hulle het opponente gevang, laat afslag en opgeëet.
Jean-Bedel Bokassa is in 1921 gebore. Sy vader was 'n prominente hoof van die Mbaka stam in die Franse kolonie wat destyds bekend gestaan het as Ubangi-Shari. Hy het sy opvoeding by Rooms Katolieke sendingskole ontvang. Volgens die boek The Africans deur David Lamb het Bokassa in 1939 by die Franse leër aangesluit en dapper geveg in die Tweede Wêreldoorlog. Daarna het hy in Frans lndo China geveg en word hy bevorder tot kaptein, 'n buitengewone prestasie vir 'n swarte in 'n Europese leer. Toe Kongo Brazzaville, wat herdoop is tot die Sentraal Afrikaanse Republiek in 1900 sy onafhanklikheid verkry het, het Bokassa die hoof van die leër geword terwyl sy oom Barthelemy Boganda die president geword het. Die president is vyf jaar later dood in 'n vliegtuigongeluk. Bokassa se neef geword. Bokassa het Dacko se bewind op nuwejaarsdag in 1966 omvêrgewerp en Dacko laat opsluit. Nadat Bokassa vir Dacko gerehabiliteer het, het hy hom uit die gevangenis vrygelaat en hom verhef tot presidensiële raadgewer. "Bokassa se beleid kan beskryf word as onvoorspelbaar", skryf Lamb. "Gedurende sy bewind het sy land se ekonomie 'n afdraande pad geloop terwyl die mense armer en armer geword het. Die infrastruktuur het stuk vir stuk uitmekaar geval." "Bokassa se optredes en besluite het alhoemeer absurd en belaglik geraak terwyl sake alhoemeer versleg het." Volgens 'n verslag van die WO se kinderfonds (Unicef) kom die wereld se 29 armste lande suid van die Sahara voor, waaronder ook die Sentraal Afrikaanse Republiek. Volgens hierdie verdoemende verslag is Afrika die vasteland met die laagste salarisse ter wêreld, die laagste ekonomiese groei, die laagste oorlewingsvlak en die laagste geletterdheid.
Dit is ook die vasteland met die hoogste bevolkingsgroei en met die minste politieke stabiliteit. Afrikalande worstel boonop met die grootste omgewingsprobleme. Afrika loop ook nog voor met die hoogste sterftesyfer onder kinders.
Dit spreek vanself dat onder sulke omstandighede mense sal roof en steel net om aan die lewe te bly. Bokassa kon dit eenvoudig nie insien nie. Alle maatreels wat hy teen die tipe misdaad probeer tref het was vrugteloos, trouens dit het sy land onregeerbaar gemaak. Ten einde raad het hy besluit om persoonlik in te gryp.
Gedurende 'n somermiddag in 1972 het Bokassa die sentrale gevangenis in die hoofstad Bangui besoek en opdrag gegee dat die veroordeelde diewe geslaan moet word. Drie van hulle het beswyk. Die oorlewendes is na die markplein geneem en in die hittige son vir die publiek uitgestal. Nog vier het beswyk terwyl 43 van die prisoniers lewenslank vermink is. Bokassa het teenoor 'n geskokte toeskouer opgemerk: "It's tough, but it's life".
In die boek "Fools Gold for Africa" berig dr. Bruno Bandulet verder: "Die volgende dag het Bokassa oor die radio aangekondig dat alle diewe sal sterf. 'Ons ontneem hulle hul reg op menswaardigheid' het hy gesê. Een van Bokassa se prominenste teenstanders Jean-Baptiste Mounoumbaye se arms en bene is gebreek terwyl sy oë uitgekerf is. Sy vrou en kinders is gedwing om toe te kyk. Kolonel Alexander Banze, het gepoog om Bokassa te ontsetel. Hy is gevang en die hele kabinet moes toekyk terwyl Bokassa sketse met 'n skeermeslemmetjie op sy liggaam uitkerf. Daarna is sy rug gebreek en sy liggaam is deur die strate gesleep."
"Wreedhede soos hierdie," skryf Bandulet, "word in 'n ander lig beskou in 'n nie-blanke gemeenskap waar meegevoel onbekend is. Al sou sulke insidente ons nie skok nie moet ons ten minste kennis neem dat die onverwagte uitbarsting van geweld in Afrika 'n konstante verskynsel in sy geskiedenis is. Geweld in Afrika is nie maar net 'n gril van sy regeerders nie, dit is deel van 'n kulturele milieu in soverre dit stilswyend deur die bevolking geduld word. In Zaïre byvoorbeeld het 'n kaartjiesondersoeker op 'n stoomskip 'n man uitgevang wat eersteklas gery het terwyl sy kaartjie vir derde klas bedoel was. Hy is gevang en sy oë is uitgesteek. "Sulke insidente" skryf Bandulet "laat 'n mens besef waarom Mobutu in Zaïre kan regeer en nie as 'n wrede onderdrukker beskou word nie soos wat dit in ander wêrelddele die geval sou wees".
"Bokassa het Godsdiensvryheid in sy land toegelaat," skryf David Lamb, "maar dit is verstaanbaar omdat hy hom al twee keer van 'n Christelike geloof tot Islam bekeer het en weer terug. In 1976 het Muammar Gaddafi van Libië 'n besoek aan Bokassa afgelê en aan hom 2 miljoen dollar geskenk. Net daar het Bokassa sy naam verander na Salah Eddine Ammed en die Moslem geloof aangeneem. Gaddafi was skaars op die vliegtuig toe word Ammed die Moslem weer Bokassa die Christen."(word opgevolg)