Cherry Apukhtinskaya: beskrywing van die verskeidenheid en eienskappe, plant- en versorgingsreëls - Raad - 2022
Die plant van vrugtebome is 'n ingewikkelde proses wat die tuinier moet voorberei. Dit is belangrik om die regte keuse uit verskillende variëteite te kies. Die beskrywing van die Apukhtinskaya-kersiesoort toon dat die boom bestand is, vrugbaar is en immuniteit het vir sommige siektes. Daarbenewens het dit ook baie voordele, waarvoor somerbewoners dit liefhet en kies.
Voordat u 'n finale keuse maak, moet u die beskrywing van die Apukhtinskaya-kersiesoort bestudeer. As u die subtiliteite in ag neem, sal dit u help om 'n stabiele, jaarlikse oes te kry, ongeag eksterne faktore. Sommige kenmerke van die boom het verander in die waardigheid van die variëteit, en daarom vertrou somerbewoners hom en gaan hulle voort om kersies in hul erwe te plant. Apukhtinskaya-kersie is selfvrugbaar, dus is dit nie nodig om 'n bestuiwer in die omgewing te plant nie.
Ryp word laat, maar dit pla somerbewoners nie. Wat belangrik is, is dat die smaakseienskappe van die vrugte uitstekend is. As gevolg hiervan word dit gebruik vir die oes vir die winter of vars verbruik.
Hierdie data sal u help om die regte plek vir landing te kies en al die nodige nuanses in ag te neem. Die bestudering van eienskappe maak dit moontlik om foute te voorkom wanneer u groei:
boomhoogte 2,5-3 m;
uiterlik soortgelyk aan 'n struik;
die skaduwee van blomme is wit;
word in Augustus ryp.
Die vrugte val nie van die boom af nie, en die geleidelike rypwording belemmer die eenmalige oes nie. Die vrugte is hartvormig, die vel blink, dun. Die skaduwee van die bessies is diep rooi. Gemiddeld weeg kersies 4 g en proe suur. Maar dit verhinder nie dat hulle vars verteer word nie. Daarbenewens is die vrugte van hierdie boom uitstekend vir die voorbereiding van wintervoorbereidings, droog en vries.
Om die boom te laat groei en vrugte te dra, word aanbeveel om die aanbevelings van spesialiste streng te volg tydens die plant. Andersins sal die resultaat baie laer wees as wat die vervaardigers verklaar het.
Die pand van die toekomstige oes hang af van die regte keuse van saailinge. Dit is raadsaam om kersies oor te plant op die ouderdom van 1-2 jaar, dit wortel die beste van alles. Die toekomstige boom moet gesond en egalig wees. Geen sigbare tekens van vervorming nie.
Daar moet veral aandag gegee word aan die wortels, hulle moet goed ontwikkel wees, kragtige sytakke van die hoofwortel hê.
Enige kersie hou van warmte, lig en 'n rustige hoek. Op so 'n plek voel sy goed en groei sy vinnig. Dit is beter om nie laaglande te gebruik vir plant nie, dit is beter om 'n plek op 'n heuwel te kies. 'N Klein saailing benodig sonlig en kan nie skaduwee kry nie.
Daar moet veral aandag gegee word aan die samestelling van die grond, dit moet voedsaam, neutraal of effens suur wees. Kleigrond word met sand en turf gemeng en sterk suur met dolomietmeel of kalk. Dit help om onnodige minerale te neutraliseer en die jong plant te laat groei.
14-20 dae voor plant word humus met nitroammophos ingebring, deeglik gemeng en 'n rukkie gelaat.
Nadat die landingsterrein gekies is en die grond voorberei is, word die putte voorberei. Grootte 80 * 60, as verskeie saailinge gelyktydig geplant word, dan is die afstand tussen die gate minstens 3 m. Die volgende stap is om die steun aan te bring. Dit is in die middel en gehamer. Vervolgens word 'n jong kersie daaraan vasgemaak.
By die plant hou hulle die wortels van die boom noukeurig dop, hulle word eweredig versprei en geleidelik met grond besprinkel tot by die wortelkraag. Die grond rondom die saailing word vasgedruk en natgemaak, en probeer om nie die wortels te erodeer nie. Voeg, indien nodig, nog aarde by. Die laaste fase is deklaag, dit help om vog te behou en onkruid te voorkom.
Nadat u 'n vrugteboom geplant het, is sorg van hoë gehalte nodig. Die volume van die toekomstige oes hang af van die pogings van die tuinier. Die implementering van basiese landboutegnieke sal help om meer vrugte te kry as van bome wat nie versorg word nie.
Die eienaardigheid van die Apukhtinskaya-kersie is dat dit feitlik nie water nodig het nie. Maak die boom nat tydens plant en daarna tydens langdurige droogte. Een keer elke 10 dae. Die res van die tyd is natuurlike neerslag genoeg vir haar golf.
'N Moet-hê-proses wat die opbrengs van enige boom verhoog. Daar is twee soorte snoei:
Die eerste snoeimetode word seisoenaal uitgevoer, in die lente en herfs. Die tweede is konstant, want siek, droë en misvormde takke word in die proses verwyder. Die vorming van die kroon begin vanaf die eerste jaar. Apukhtinskaya-kersie verdra maklik snoei, wat 'n positiewe uitwerking op die oes het.
Dit is nie nodig om onmiddellik na plant 'n jaar lank te voer nie. Die volgende jaar voed hulle:
in die lente tydens blom met ureum of ammoniumnitraat;
na die voltooiing van organiese materiaal wat blom;
tydens rypwording met ureum;
in die laat herfs word groenteskille of humus rondom die belyning gelê.
In alles is dit belangrik om die maatstaf in ag te neem, dit is beter om nie te voer as om te veel te voer nie.
'N Belangrike stap in die groei van 'n boom is die bekamping van siektes en die aanval van insekte. Doeltreffende metodes is die gebruik van chemikalieë. Die resultaat is van hoogstaande gehalte en duursaam, maar skadelike stowwe word in die plant behou en in die vrugte beland. Dit word aanbeveel om volksmetodes te gebruik, die minus is 'n kort geldigheidsduur.
Apukhtinskaya-kersie is pretensieloos en veeleisend om te versorg, dus selfs 'n beginner kan dit laat groei.