LAAT ONS DIT NAJAAG OM DIE HERE TE KEN - Afrikanervolksparty
LAAT ONS DIT NAJAAG OM DIE HERE TE KEN
Gepubliseer op 12 November 2017 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 111
“En laat ons ken – laat ons dit najaag om die HERE te ken; sy opgang is so seker soos die dagbreek, en Hy sal tot ons kom soos die reën, soos die laat reëns wat die aarde besproei.” (:3).
Die ellendige toestand waarin die Afrikanervolk verkeer, is duidelik sigbaar. Dit blyk dat selfs diegene wat waarskuwings en vermanings ‘n paar jaar gelede met ongeërgdheid afgemaak het nie meer die werklikheid ontken nie omdat dit doodeenvoudig te groot en duidelik is om mis te kyk.
Hierdie besef van ons toestand wat by mense insink, bring natuurlik ‘n tipe van histerie mee. Wanneer die skokkende werklikheid ewe skielik intree, wend ‘n mens mos desperate pogings aan om die dreigende gevaar te ontkom. Die besef dring deur dat ons besig is om ten gronde te gaan en nou moet daar ewe skielik desperate pogings tot oorlewing gemaak word. Feit is ongelukkig dat mense wat desperate besluite neem selde die regte besluite neem.
Wat is die rede vir hierdie dreigende ondergang van ‘n volk hier aan die suidpunt van Afrika? ‘n Gebrek aan kennis! Kennis van staatkunde? Kennis van ekonomie en die sakewêreld? Kennis van boerderypraktyke, wetenskap, onderwys en dergelike dinge? Of dalk ‘n gebrek aan kennis van God soos die aanklag in Hos. 4:6 staan: ”My volk gaan te gronde weens gebrek aan kennis;...”?
Ons hoor al meer die weerklanke dat net God hierdie land kan red. En dit is verblydend om sulke dinge te hoor veral gesien in die lig daarvan dat soveel predikers dit al vir jare verkondig en by mense pleit om tot God terug te keer. Die vraag is egter hoeveel van hierdie wekroepe om tot God te keer is opreg en hoeveel daarvan is maar net om dit na te praat wat deesdae verkondig word? Is hierdie desperate krete in sommige gevalle maar net mense wat bang is dat hulle hul aardse besittings gaan verloor en daarom pleit dat God hierdie land moet red en dit terwyl hulle ‘n snars voel vir Hom? ‘n Deeglike kennis van die ware Drie-Enige God sal dit tog vir ‘n gelowige duidelik stel dat God nie ‘n “land” gaan red waarin Hy uit die grondwet verag is nie, maar dat Hy dit inteendeel tot ‘n val sal bring! ‘n Trotse Babilon (wat in opstand gekom het teen God) sal haarself net vir solank kan verhef voordat sy deur Hom neergewerp sal word.
Ek sê nie hiermee dat God ons as ‘n volk ook heeltemal saam met ‘n goddelose en Godveragtende bestel sal vernietig en ons daarom moet handdoek ingooi nie. Die Woord leer ons tog duidelik dat God menigmaal vir Hom ‘n oorblyfsel uitkies deur wie Hy Homself verheerlik. Ons moet egter ons oë oopmaak en wakker skrik uit die slaap, want die nag het al ver gevorder. Ons moet ophou om God nog verder te tart deur ons heil by goddelose wêreldheersers te gaan soek. En dit terwyl ons sê dat ons ‘n gelowige volk is wie se hulp van Hom sal kom – wat ‘n huigelary! Ons moet ophou om te pleit vir die “redding” van ‘n goddelose bestel waarin Hy uit die grondwet uitgeskryf en op ‘n daaglikse basis verag word! Daar is vyandskap teen Hom verklaar en noudat Hy opstaan om met Sy teëstanders af te reken, wil ons om redding pleit?
Ons moet uiters versigtig wees vir “oppervlakkige herlewings” wat ‘n bespotting van die geloof maak. Ons bid vanoggend saam en huil lang trane, maar vanaand is daar weer pornografie op my televisieskerm en films waarin God se naam gelaster word. Bloedvergieting en dergelike dinge is nog al te welkom in my huis, hart en gedagtes. Ek wil nie vir een oomblik mense ontmoedig om gebedsbyeenkomste te hou en na God te soek nie, want dit is ‘n stap in die regte rigting – na binne en na Bo. Maar ons moet onthou dat ‘n gebedsbyeenkoms sonder ware verootmoediging nutteloos is – soos ‘n offer waarin die Here nie behae het nie. Hy soek nie ons vertoon nie – Hy soek ons harte en siele! Hy vra ons gehoorsaamheid. “Want Ek het ‘n behae in liefde en nie in offerande nie, en in kennis van God meer as in brandoffers.” (Hos. 6:6).
Kenmerkend van ‘n oppervlakkige Godsdiens is dat dit nie standhoudend is nie. Dit is soos die môredou of soos ‘n môrewolk wat gou weer verdwyn. “...aangesien julle liefde is soos ‘n môrewolk en soos ‘n dou wat vroeg weer verdwyn.” (:4). Daarenteen is ware gelowiges standhoudend in ‘n Godvrugtige lewenswandel en begeer die eer en wil van God eerder as om hul eie verganklike strewes voorop te stel. Hulle aanbid God nie vir wat hulle uit Hom kan kry of probeer manipuleer nie, maar vir Wie Hy is en uit ‘n ware liefde vir Hom.
As ons die Here waarlik wil ken, sal ons Sy Woord ken. En enige gelowige wat die Woord ken, sal weet dat vertroue op menslike hulp vir jou tot skande en teleurstelling sal wees. Daarenteen sal God hulle wat in ware ootmoed en met ‘n opregte hart tot Hom gaan nie afwys nie maar in barmhartigheid aansien. Hy sal verbind, Hy sal help en Hy sal red op de tyd soos Hy dit sal bepaal. Hulle wat Hom ken sal weet dat Sy opgang so seker soos die dagbreek is. “So sê die HERE: Vervloek is die man wat op die mens vertrou en vlees sy arm maak, terwyl sy hart van die HERE afwyk. En hy sal wees soos ‘n kaal bos in die wildernis, en hy sal nie sien as die goeie kom nie, maar dor plekke in die woestyn bewoon, ‘n brakkerige en onbewoonde land. Geseënd is die man wat op die HERE vertrou, en wie se vertroue die HERE is. Want hy sal wees soos ‘n boom wat by die water geplant is en sy wortels uitskiet by die stroom en nie vrees as daar hitte kom nie, maar sy blad bly groen; en in ‘n jaar van droogte is hy nie besorg nie en hou nie op om vrugte te dra nie.” (Jer. 17:5-8).