STORIEWERF: CV Maretha Maartens
My pa was 'n "ongeletterde": 'n weeskind wat beeste opgepas het in die berge van die Langkloof. Hy was ook briljant, met die soort musikaliteit wat hom, met standerd 6 lewenslank agter sy naam, in staat gestel het om die een musiekinstrument na die ander te bemeester, om verbande te lê, taal en poësie te waardeer. Hy het my eerste tikmasjien, 'n draagbare Olivetti, vir my gekoop en aan my die opdrag gegee om myself ordentlik te leer tik. Dit het ek in my standerdses-jaar gedoen. Die brein in my vingerpunte is aldus ontsluit en daarna het ek geskryf wat ek wou en wat ek moes: romans om ons aan die lewe te hou terwyl Hennie vir predikant studeer, semi-pastorale nie-fiksie boeke oor siekte en lewe en dood, jeugverhale waarvan Inkvoël die White Raven Collection gehaal het en met die Rooms-Katolieke Kerk se Kinderboektoekenning in Oostenryk bekroon is, boeke waaroor my kop so byna-byna gewaai het: Ruitevrou, Pot vol winter, Smaartie is skeel. Gedurende my eie geestelike pelgrimstog het ek Bybelstudiedagboeke en 'n Kinderbybel of twee geskryf.
Wanneer ek terugkyk op veral die geestelike boeke wat ek die afgelope twintig, vyf en twintig jaar geskryf het, besef ek dat dit die een genre is waar kul onmoontlik is. Jou geestelike publikasies reflekteer jou babadae, jou tienerjare, jou jong volwassenheid en jou middeljare as gelowige. Daarom verskil die aanslag en inhoud van 'n dagboek soos Om elke dag te cope (2000) van byvoorbeeld Die Huisdagboek (1986) en Maak my anders, Here (1992).
Vanaf haar ontstaan tot Maart 2000 was ek redaktrise van Finesse, 'n tydskrif vir Christenvroue. Tans is ek redaktrise te velde by Vrouekeur, 'n rubriekskrywer vir Volksblad en vryskut-joernalis.
Noudat Hennie emeriteer het en ons Skryfhuis, ons joernalistieke diens-onderneming vanuit die huis bedryf, het die geleentheid om voltyds te skryf, eindelik aangebreek. Soos 'n pasgetroude vrou wat weet te vertel dat sy graag ses kinders sal wil hê, sou ek ook kon sê dat ek graag in die toekoms 'n paar gesonde en leesbare babas in die lewe wou bring en dat hulle name nie net Dagboek 1, Dagboek 2 en Dagboek 3 sal wees nie. Maar bruide en skrywers moet liefs eers doen en dan noem.
Groei op in Jacobsdal en Petrusburg, studeer aan die Universiteit van die Vrystaat en die Universiteit van Stellenbosch en volg ook 'n diplomakursus in verpleging. Was dosent in Didaktiek en aflosdosent in Opvoedingsfilosofie.
Sy verkies Hennie bo enige ander man op aarde; kindergeselskap bo small talk; versiersuiker bo die koek; eet bo dieet; stap en swem bo draf of sink; snorkel bo 10,000 ander aktiwiteit; Vrystaatse reën bo Londonse reën; lees bo televisie; orde bo wanorde; lig leef bo opgaar; 'n half-leë klerekas bo 'n driekwart-vol klerekas; haar rekenaar bo haar stoof; Midde-Oosterse argeologie bo insae in die liefdeslewe van filmsterre; orrel- en vioolmusiek bo doedelsak; gumbootdanse bo boksgevegte.
My dik boek - Tafelberg 1982
Ons mooiste Kersfees - CUM-boeke 1983
Aljander-Aljander - Lux Verbi 1981
Groot genoeg om te weet - Lux Verbi 1986
Die bomelaars - Tafelberg 1984
Grys kat, grys kat, jy laat vir Anja hoes - Waterkant 1984
'n Pakkie mieliepitte /Sidwell's seeds - Tafelberg 1984 (Ook vertaal in Duits as Sidwell und der Müllhaldenmann.)
Swart Griet is vas - Tafelberg 1984
Die sakmense - Tafelberg 1985 (Sanlamprys vir jeugliteratuur, Goud. Credo Toekenning.)
Die inkvoël - Tafelberg 1987 (Ingesluit in die White Raven Collection. Vertaal in Engels, Duits en Hollands.)