In die volgende jare wat gevolg het, het die Christene in Frankryk verdere felle vervolging beleef, en bloedige godsdienstige oorloë is teen hulle gevoer in die naam van God. Die interessante is egter dat hierdie mense hulleself as vry beskou het, 'n vryheid wat gegrond was in 'n persoonlike geloofsverhouding met Jesus Christus. Hulle vryheid was dus nie afhanklik van en geleë in die ontvlugting van die onderdrukkende politieke strukture van 'n bloeddorstige Franse owerheid nie.
Die slaaf van die sonde is nie kind van God nie en handel nie soos 'n kind van God nie. Hy het God en sy naaste nie lief nie, en hy kan ook nie, want hy het net homself lief, en is die slaaf/gevangene van sy eie begeertes. Ook gebruik hy altyd almal en alles tot sy eie voordeel, en is daarom 'n vyand van almal en 'n gevaar vir almal.
Uit hierdie toestand, broers en susters, het Jesus Christus ons kom bevry. Daarom is vryheid waarvan die Bybel praat dus in die eerste plek allereers en ten diepste 'n wegneem van ons sonde en die herstel van 'n verwoeste lewe. En omdat vryheid 'n geskenk van Christus is, is Hy daarom die oorsprong van ons vryheid. Want ons was dood in die sonde, maar in Christus het ons tot 'n nuwe lewe opgestaan. Waar ons vry is, vry van die sonde, vry om weer te word waarvoor God ons bestem het en waartoe Hy ons geroep het, en, baie belangrik, vry van nog baie ander dinge, en vry vir baie ander dinge. Hierby kom ons later.
En as dit so is, sê Paulus, sal ons mekaar nie byt en verskeur nie. Of, as ons letterlik vertaal wat daar staan, ons sal mekaar nie soos slange byt en vernietig nie. Ons is nie slange vir mekaar wat mekaar wil vergiftig nie. Ons is slawe van mekaar wat mekaar in liefde dien. Want mense wat deur en in die bloed van die lam gewas is, kan nie en mag nie meer bloeddorstig wees nie.
Een saak, broers en susters, is vir my persoonlik baie tragies. Ons lewe in 'n tyd waar baie vryhede van ons weggeneem word. Kom ons wees nou maar eerlik hieroor. In ons daaglikse wandel praat ons dikwels oor hierdie dinge. Ons gesprekke handel oor ons eie mense wat werk verloor, oor ons skole, oor ons taal, oor die ekonomie, oor die geweld om ons. En ons staan en voel magteloos. Totaal onvry. Want wat kan ons maak as ons almal slawe van die ekonomie of slawe van geweld geword het, slawe in die sin dat ons daaraan uitgelewer is en die gevoelenheid het dat ons niks daaraan kan doen nie, en dat ander, wat moet, dit ook nie doen nie? So, wat is tragies hieraan? Dit: die dinge waaraan ons soms niks kan doen nie lei tot 'n gevoel en gesindheid by ons wat maak dat die dinge wat ons nog wel kan doen, ook nie meer gedoen word nie. En dit is juis wat die viering van hierdie dag onder andere vir ons wil sê: die gelowiges in Frankryk was vasgevang in 'n politieke struktuur van vervolging, tirannie en uitbuiting, maar hulle vryheid om Christus en mekaar te dien kon niemand van hulle wegneem nie. En het hulle dit bly uitleef.
Want ons kan, ons is vry! Jesus het ons vry van onsself gemaak, vry vir mekaar, vry vir Hom! Vry van die mag van die sonde. Vry om te kan kies vir Hom. Vry om te kan lewe! Ja, in ons lewe vandag!
Daarom, broers en susters, neem ek die vrymoedigheid om, in die naam van ons almal se Here, u op te roep om dieselfde verbintenis te maak. Geen bydrae of stukkie diens is ooit te klein of onbelangrik nie. Kom ons vat mekaar se hande, kom ons gebruik ons vryheid, in 'n soms baie onvrye wêreld, om vir mekaar te doen waartoe ons geroep is en wat vir ons moontlik is. Kom ons eer die wat hard werk en ons voorgaan. En kom ons help hulle. Maar kom ons spring in en begin self te doen. God het u almal nodig, nie net 'n paar van ons nie.