Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 3 Sept 2006 (aand)
Sing vooraf: Psalm 145:1 tot 5.
Skriflesing: Job 36.
Teks: Job 36:26; Kategismus Sondag 36.
In die hoofstuk wat ons gelees het, word daar gepraat van God wat goddeloses en ellendiges, maar ook volke en die natuur beheer. Besef u hoe magtig die Here is om dit te kan doen?
Dit is so belangrik om dit te besef, want ons gelowiges het 'n lewenspatroon waarin ons die een oomblik te mooi bely wie God die Here is, en die volgende oomblik sondig ons asof Hy nie bestaan nie.
Die almag en die Wese van God word dikwels aan sy Naam verbind.
Ons dink byvoorbeeld aan Psalm 111: 9 waar daar staan dat die Naam van die Here heilig en vreeslik is.
Die Psalmdigter bedoel inderdaad dat die Here heilig is en gevrees moet word.
Dit is trouens onmoontlik om aan die Here te dink en nie aan sy Naam te dink nie, net soos wat dit onmoontlik is om aan die Naam van die Here te dink sonder om aan sy Wese te dink.
So dikwels noem ons die Naam van die Here.
Soms is dit wanneer ons van Hom praat.
Ander kere is dit wanneer ons met God praat, byvoorbeeld wanneer bid.
Maar dikwels word dit gedoen wanneer iemand vloek - hoe verbuig die Naam van die Here ookal gebruik mag word om die vloek te kamoefleer.
Die punt is net dat die persoon wat die Here se Naam gebruik, baie kere nie besef dat die Here direk by hom teenwoordig is wanneer hy die Here noem nie.
Elihu het dit besef toe hy gesê het dat die Here groot en onbegryplik is.
Dit is eintlik 'n belydenis dat die Wese van die Here te groot is vir ons verstand om dit te kan vat.
Stel nou 'n vloeker daarteenoor wat die Here se Naam gebruik wanneer hy kwaad is of wanneer hy die Naam bloot as 'n stopwoord gebruik, of as 'n beklemtoning van sy feite.
Al hierdie dinge raak die derde gebod.
Dit is juis omdat die Wese van die Here so groot en magtig is dat dit ons begripsvermoë oorskry,dat Hy ons gebied om sy Naam met vrees en net in aanbidding te gebruik.
Die inhoud van die Here se Naam bly dieselfde:
Dit is dieselfde om die Here se Naam met vrees en aanbidding te gebruik
as wanneer die Here se Naam ydel gebruik word.
Die een is net reg en die ander een ernstig verkeerd!
Die Here is so ernstig hieroor dat Hy terselfdertyd die dreigement daarby voeg dat Hy die misbruiker van Sy Naam nie ongestraf sal laat bly nie.
Dit beteken dat die Here jou gaan straf as jy hierdie gebod ortree.
Hy verbind Hom daaraan.
Die Here gee nie hierdie opdrag uit verwaandheid nie.
Hy gee die gebod omdat Sy Naam en Sy wese identies is met mekaar.
Hy gee die gebod omdat die gang van die hemel en die aarde se geskiedenis daarin vasgevang is.
Die een wat hierdie almagtige Naam verkeerd gebruik, gaan hom vasloop teen die heiligheid en die almagtigheid van hierdie Naam.
Dit gaan die effek hê dat daardie sondaar vernietig gaan word - logies, want niemand kan met God kragte meet nie.
Daarom is dit net vanselfsprekend dat daardie persoon gestraf sal moet word, omdat misbruik van die Here se Naam ook minagting van God beteken.
Die heiligheid van God eis dat ons Hom in alles wat ons doen, sal aanbid en verheerlik.
Hy wil hê ons moet Hom eer.
Hy wil ook hê dat hierdie eer wat ons aan Hom gee op 'n sekere lyn moet lê.
Dit beteken dat daar sekere tye en plekke is waar Hy onder geen omstandighede sy Naam genoem wil hê nie.
Daarom is dit net onmoontlik om die Naam van God verkeerd te gebruik, en dan te probeer ontken dat dit uit minagting of gebrek aan respek vir God is dat dit gedoen is.
Kyk na die voorbeeld in Levitikus 24:10. Daar word vertel dat die seun van 'n Israelitiese vrou in 'n geveg betrokke was. Hy het die geveg verloor, en omdat hy verloor het, het hierdie seun die Naam van God gelaster.
Hulle het hierdie seun toe onmiddellik in die gevangenis geplaas, en by die Here 'n uitspraak gaan vra oor hierdie seun.
Die Bybel vertel die verhaal met die woorde:
En die HERE het met Moses gespreek en gesê: Bring die vloeker buitekant die laer uit, en almal wat dit gehoor het, moet hulle hande op sy hoof lê; dan moet die hele vergadering hom stenig. En met die kinders van Israel moet jy spreek en sê: As iemand sy God vloek, sal hy sy sonde dra. (Levitikus 24:13-15 AFR53)
Die Here is hier aan die woord. Maak die kind dood. In ons tyd sou ons dadelik opstandig wees, want ons hou nie daarvan om voorgeskryf te word en selfs gedreig te word nie. Maar dat moet ons hier net een ding besef.
God is die Skepper en Beheerder van absoluut alles.
Hy is die Een met die hoogste krag.
Hy kan eis net wat Hy wil.
Dit moet gehoorsaam word.
Die wat wil teëpraat, gaan met 'n Mag te doene kry met wie daar net nie teëgepraat word nie.
Hy het gesê dat die seun doodgemaak moet word, en hy is toe doodgemaak.
Die Here se eise verander nooit, en as jy 'n moedswillige misbruiker is van die Naam van die Here, gaan die Here aan die einde van jou tyd hierdie oordeel oor jou ook voltrek.
Ons moet natuurlik sien dat die doodstraf wat die Here hier ingestel het, ook 'n simboliese betekenis het, want die doodstraf sien in hierdie gebeurtenis op die ewige dood: Op die hel.
Dit is omdat hierdie saak so uiters ernstig is, dat die Here alle mense verbied om sy Naam te laster en dat Hy die straf uitspreek soos ons in Levitikus 24:15,16 lees.
Kom ons kyk na ander dele in die Bybel wat ook oor die Naam van die Here handel, dan sien ons die volgende:
Dawid verbind die Naam van die Here aan verlossing (Psalm 54).
Psalm 8 besing die heerlikheid van die Naam van die Here op die ganse aarde.
Die bevel van God en die Naam van God word ook aan mekaar verbind in Eksodus 5:23.
Daar is baie meer voorbeelde wat uiteindelik aantoon dat alles en letterlik alles, aan God en aan sy Naam verbind is.
Ons moet baie versigtig wees om die Naam van die Here nie te laster nie. Gemeente, waak daarteen om nie met die Naam van die Here te vloek, of dan die Naam van die Here verkeerd te gebruik nie.