AFRIKAANSE OPSOMMING: Die kurrikula van die Technikons se Nasionale Diplomas in Tuinbou, Landskaptegnologie en Parke- (Oopruimte) en Rekreasiebestuur is sedert die instelling van die NO in Tuinbou in 1972, by tye verander. Die tekortkominge in die proses van kurrikulumhersiening, met spesiale verwysing na programme in Tuinbou, is uitgewys. Die instelling van uitkomsgebaseerde onderwys en die Nasionale Kwalifikasieraamwerk (NKR) het op die proklamasie van die Suid Afrikaanse Kwalifikasie-Owerheid Wetsontwerp (No. 58 van 1995) gevolg. Alle kurrikula word tans in leeruitkomstes wat kwalifiserende leerders sal moet kan demonstreer, omskryf. Hierdie navorsing berus primêr op die uitgangspunt dat 'n belangrike voorvereiste vir die ontwerp of herontwerp van 'n tersiêre vlak-kurrikulum vir tuinbouopleiding op 'n geldige, wetenskaplike situasie-analise gegrond moet wees. 'n Situasie-analise wat die sektore van Baangras, Blommekweek, Boomteelt, Gemeenskapstuinbou, Kwekerykleinhandel, Kwekeryproduksie en Landskap insluit, is onderneem. Die resultate van hierdie situasie-analise sou vir die ontwikkeling van 'n teoretiese kurrikulumraamwerk tydens kurrikulumhersiening benut kon word. Die sekondêre doel van hierdie studie is aanvullend tot die primêre doel aangesien die resultate van die situasie-analise tot die identifisering van die kern- en spesifieke vaardighede/bevoegdhede binne die sewe sektore sou kon bydra. Die mate waartoe tuinboukundiges hul met sukses vir hul loopbaan voorberei het, die eienskappe wat 'n werkgewer van 'n gekwalifiseerde tuinboukundige sou kon verwag en die waardes wat op die tuinbouprofessie van toepassing is, word ook hierdeur geraak. Hierdie navorsing lsverkennend van aard aangesien daar min literatuur beskikbaar is met betrekking tot die bevoegdhede wat deur tuinboukundiges in die verskillende sektore toegepas word. Aangesien dit die eienskappe van tuinbouopvoeding en - opleiding beskryf en 'n poging is om die betekenis en relevansie van die ingesamelde data te verstaan, kan dit ook as beskrywend beskou word. Omdat die fokus op die spesifieke kurrikulumontwikkelingsbehoeftes van die tuinboubedryf geplaas is, is dit ook 'n toegepaste studie. 'n Triangulasiebenadering tot die studie is gevolg waardeur van beide 'n kwantitatiewe en 'n kwalitatiewe benadering gebruik gemaak is. Die betroubaarheid en die geldigheid van die navorsing is hierdeur verhoog. Die kwalitatiewe benadering het van persoonlike en fokusgroeponderhoude gebruik gemaak, wat aan die navorser die geleentheid gebied het om 'n diepgaande ondersoek te doen. Die kwantitatiewe benadering, waar van 'n posopname met 'n self- ingevulde vraelys gebruik gemaak is, het die insameling van empiriese data moontlik gemaak. Hierdie data kon gebruik word om die kwalitatiewe bevindinge tot by 'n nasionale vlak te verbreed. Die situasie-analise het 'n groot hoeveelheid empiriese data, wat op die hersiening van die huidige kurrikula van toepassing is, opgelewer. Die ontwikkeling van 'n teoretiese kurrikulumraamwerk word as die logiese gevolgtrekking van die analise beskou aangesien dit die sintese van die belangrikste bevindinge verteenwoordig. Die aanbieding hiervan aan die bedryf as 'n konsepkurrikulumraamwerk waarop tuinbouopleiding by technikons gebaseer kan word, word aanbeveel. Hierdie konsepraamwerk is in 'n formaat wat met die NKR verenigbaar is, ontwikkel en is geskoei op die realisering van die kurrikulumbehoeftes van die bedryf en sy afsonderlike sektore.