April 2016 – NG Vishoek
Die groot geskenk van nuwe lewe!
"In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood." (1 Petrus 1:3)
Ons is besig om beter te verstaan wat die "nuwe lewe in Christus" vir elke Jesus-mens is. Mag elkeen besef: ek ís die nuwe mens in wording!
Hoor die ongelooflike woorde wat Petrus aan die begin van sy brief gebruik: "uitverkorenes van God; vreemdelinge in die wêreld; deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel met die bloed van Jesus Christus; lewende hoop op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis …"
Ons daaglikse uitdaging en geleentheid is om beter te ontdek wat ons reeds as nuwe mense is. Deur die bloed van Jesus aan die kruis en die oorwinning deur die opstanding, ontvang elke Jesus-mens die geskenk van nuwe lewe. Hierdie nuwe lewe is gewaarborg deur Iets en Iemand buite die mens self, en juis daarom is dit permanent en onaantasbaar. God self is die volledige en volmaakte waarborg. Die opoffering en prys wat sy eie Seun vir hierdie nuwe lewe betaal het, is net te groot dat daar enige gebrek of tekort daarin kan wees.
Op pad na die finale voltooiing van God se werk in elke Jesus-mens, vind daar 'n proses van suiwering plaas. Petrus skryf baie realisties oor hierdie pad. Hy noem dit "beproewings", wat onder andere verwys na die moontlike pyn en teenspoed op ons pad. Ons elkeen se lewenspad het opdraandes en afdraandes, en deur elke ervaring van die negatiewe en die positiewe, het ons geleentheid om te groei of nie. Hoe beter ons besef wie ons reeds in Jesus Christus is, hoe beter groei ons deur hierdie ervaringe. Anders gestel, eers met die ontdekking van die groot geskenk van nuwe lewe, kan ek en jy die uitdagings van die lewe hanteer.
Hierdie nuwe lewe begin en eindig by God, wat van ewigheid tot ewigheid is Wie Hy is. In sy onveranderlike en onvoorwaardelike liefde, het Hy elkeen van sy Jesus-mense geskep en uitverkies om deel te vorm van sy ewige plan met alles. Nou is dit vir ons as Jesus-mense om gedurig meer van God in ons, en sy plan met ons, te ontdek.
Kom ek nooi jou uit om vandag bietjie vooruit te dink. Waar wil jy graag oor 'n jaar wees in jou verhouding met Hom in jou? Waarmee sukkel jy die meeste in jou geestelike groei? Hoe sal jy die graagste hierdie nuwe lewe wil belewe? Weet dan: Hy is jou antwoord!
Die nuwe mens in wording
"… en leef nou die lewe van die nuwe mens, wat al hoe meer vernuwe word na die beeld van sy Skepper en tot volle kennis van God." (Kolossense 3: 10)
Ons is besig om beter te verstaan wat die "nuwe lewe in Christus" vir elke Jesus-mens is. Hoe wil die Gees van God van jou lewe 'n getuie maak van hierdie nuwe lewe?
In Kolossense 3 gee Paulus 'n baie mooi beskrywing van wat ons kan verwag wanneer ons toelaat dat die Heilige Gees ons lewens vernuwe. Sonder om by sy lysie van moontlike veranderinge stil te staan (gaan lees dit maar self as jy wil), kom dit min of meer op die volgende neer:
Sekere gewoontes of optredes in jou lewe, begin om te verander: sommige drasties en onmiddellik, ander moeilik en baie stadig; sommige bewustelik en ander onbewustelik; sommige is spesifieke besluite wat jy neem en ander is jy nie gereed om oor te besluit nie. Soos wat jy deur verskillende lewenservaringe gaan en met jare se ondervinding, groei jy in kennis en beter gewoontes. Ongelukkig vind die mees drastiese veranderinge plaas wanneer jy deur krisisse moet gaan.
In hierdie geloofsreis van lewensvernuwing, gebeur dit dat jy in sekere opsigte al hoe meer ontuis en vreemd voel teenoor sekere goed in jou verlede en sekere goed wat deel is van hierdie goddelose wêreld. Nuwe gewoontes en 'n nuwe gesindheid in jou eie unieke persoonlike lewe, word die vertrekpunt om meer vir ander te beteken. Jou eie behoeftes word minder belangrik in belang van ander se behoeftes. Oppervlakkigheid maak plek vir diepte. Godsdienstigheid word vervang met 'n verhoudings-gerigte lewenswyse.
En die grootste wonder van dit alles is, daar is nie 'n vaste patroon of een resep wat vir almal geld nie. Hier is nie voorskrifte of vaste reëls wat gevolg word nie. Elkeen se lewensreis en lewenservaringe verskil, en het gevolglik 'n unieke vernuwing tot gevolg. Met respek gesê, natuurlik is dit God se manier om dit vir Homself interessant te hou. Ons kan wel by mekaar leer en dit geniet om in mekaar se lewens die vernuwing raak te sien waarmee die Gees besig is.
Die enigste voorwaarde vir hierdie "nuwe mens in wording", is dat dit alles oor God gaan. Hierdie vernuwing is nie in ons eie belang en tot ons eie voordeel nie. Om "al hoe meer vernuwe (te)word na die beeld van sy Skepper en tot volle kennis van God" (Kolossense 3: 10), is sodat "… Christus alles en in almal is." (Kolossense 3:11c).
Let net op: jy ís die nuwe mens in wording!
Ek weet wat Ek vir julle in gedagte het. Ek beplan dat goeie dinge met julle sal gebeur en nie slegte goed nie. Ek wil hê dat julle hoop vir die toekoms moet hê. Jeremia 29:11
God se hart is só goed! Toe Hy ons gemaak het, het Hy net die heel beste in ons gesit. Toe ons daarna ons rug op Hom draai, het Hy sy eie Seun gestuur om ons weer heel en volmaak te maak. En wanneer ons as sy kinders soms verdwaal, roep Hy ons pleitend terug en aanvaar sy groot vergifnishart ons weer onvoorwaardelik terug. As ons na Hom roep, luister Hy onmiddellik, wanneer ons pyn, hou Hy ons vertroostend vas en terwyl ons stoei met die lewe, waak Hy onverpoos oor ons. Hoe groot is ons Vader se goedheid nie!
Noudat ons aan die einde van ons saamgesels-boekie gekom het, wil ek jou graag met die volgende beloftes uit die Skrif groet:
"Die Here sê vir hom (jou):
Ek gaan voor jou uit. Ek maak jou pad gelyk.
Ek breek koperdeure vir jou oop. Ek kap ysterslotte vir jou stukkend.
Ek gee vir jou die skatte wat in donker plekke bewaar word, die rykdom wat weggesteek word.
Ek doen dit vir jou sodat jy kan weet dat dit Ek, die Here, die God van Israel is wat jou geroep het om te regeer.
Ek het spesifiek vir jou geroep." Jesaja 45:2-4a
Liewe vrou, jy is kosbaar in God se oë. Ja, Hy het jou lief asof jy sy enigste kind is. Daarom wil Hy jou so graag naby aan Hom hê. Hy wil elke dag met jou gesels, na jou luister en saam met jou die pad van die lewe loop. Meer as dit wil Hy jou lei, bewaar en met sy wonderlike goedheid seën. Al wat jy hoef te doen, is om jou tot sy beskikking te stel, jou hart oop te maak en elke dag te sê: Hier is ek, Here, Neem my en lei my.
Ons gaan mekaar almal eendag in sy hemel ontmoet. Wat 'n heerlike verwagting om na uit te sien. Tot daardie tyd kom, het ons drie belangrike dinge wat ons op koers moet hou: daar is die verhouding met God, ons sekerheid dat Hy sy beloftes sal hou en die liefde. En van hulle staan die liefde bo-aan die lys.
Dierbare Vader, dankie dat ek U mag ken, dat U my ken …dat U my so onmeetlik liefhet. Dankie dat ek elke dag naby aan U mag leef en dat U elke oomblik daar is om my raad te gee, te troos, te lei en te dra. Hier is ek Vader, neem my en heilig my.
Jy is nes jou pa! Het jy dit al gehoor? Of gesê? Is dit 'n aanklag, of 'n kompliment? Dis eintlik 'n ongelooflike waar stelling, want dit sal so wees. Jou pa laat goed agter in jou lewe – goed of sleg – of jy wil of nie. En so sal jy ook maak, en jou kinders sal dit ook doen. Ons noem dit invloed.
Ons lees egter in die Bybel 'n ongelooflike stuk hieroor, waar hier van goeie invloed gepraat word, en wat ek en jy vir onsself kan neem.
'n Pragtige gedeelte. Jesus sê pertinent van Homself die volgende woorde:- "Dit verseker Ek julle, die Seun kan niks uit Sy eie doen nie. Hy doen maar net wat Hy die Vader sien doen; wat die Vader ookal doen, doen die Seun ook".
'n Groot stuk waarheid, wat vandag ook in my en jou lewe waar is. Jesus onderwerp Homself, met alles wat in Hom is, aan Sy Vader en Hy doen niks uit Homself nie, niks uit Sy eie krag nie, en niks sonder die Vader se seën nie.
Weet jy hoekom? Want Sy Vader is volmaak en navolgenswaardig. As Iemand vir Jesus sou sê: "Jy is nes jou Pa", sal dit 'n onbeskryflike kompliment wees. Ons doen dieselfde op aardse vlak, dis 'n gegewe, maar ons is nie volmaak nie en ons het ook nie volmaakte aardse pa's nie. Daarom moet ons maar 'n bietjie onderskeiding aan die dag lê en eerder doen soos Jesus gedoen het, want Hy het gedoen wat Sy Pa gedoen het.
Toe het God al hierdie gebooie aangekondig: "Ek is die Here jou God wat jou uit Egipte, uit die plek van slawerny, bevry het. Jy mag naas My geen ander gode hê nie. "Jy mag nie vir jou 'n beeld of enige afbeelding maak van wat in die hemel daarbo of op die aarde hieronder of in die water onder die aarde is nie. Jy mag hulle nie vereer of dien nie, want Ek, die Here jou God, eis onverdeelde trou aan My. Ek reken kinders die sondes van hulle vaders toe, selfs tot in die derde en vierde geslag van dié wat My haat.
Wat beteken dit? "Ek reken kinders die sondes van hulle Vaders toe". Beteken dit dat die sondes van die vaders outomaties oordra na die kinders toe? In 'n mate is dit SO waar! Of beteken dit dat ons gestraf word vir ons vaders se sondes? NEE, nie binne die konteks van die verlossingswerk van Jesus nie. Daarom is ek so bang vir oordrewe klem op voorvader-vloeke. Die Here handel mos met my binne die raamwerk van my geloof in Hom, en Sy verlossingswerk in my.
Hoe dit ook al sy, ons ouers het ons beïnvloed, ons beïnvloed ons kinders en so sal dit wees van geslag tot geslag. Maar is dit 'n verskoning om jou foute oor te dra op jou kinders? Nee! My pa was 'n eenvoudige man wat net St 6 geslaag het en sy kinderlewe was baie sleg. Maar hy het besluit om nie alles te doen wat hy sy pa sien doen het nie. Vandag doen ek baie dinge wat ek my pa sien doen het want my pa was 'n goeie voorbeeld vir ons. Hy was baie lief vir my ma, hy het haar Kroon genoem en haar so behandel. Hy was goed vir ons en het ons nooit sleg behandel nie. 'n Hardwerkende, eerlike man. As ek dus slegte dinge doen, is dit verseker nie my pa se skuld nie. "Jy is nes jou pa", is dus vir my 'n kompliment.
As "Jy is nes jou pa", vir jou 'n aanklag is, kan jy dit verander, as jy wil. 'n Goeie Rippel vriend, wat aan drank en dobbel verslaaf was, het 'n klompie jare gelede op een goeie dag net met alles gestop. Totaal opgehou. Iemand wat dalk eens as 'n "disgrace" gesien was, het verander in die held vir sy gesin, en 'n staatmaker in sy gemeenskap en kerk. Vandag is sy gesin trots op hom, want hy doen wat hy sy Geestelike Vader sien doen. Sy kinders kan dus nou ook doen soos hulle hom sien doen, met trots. Die kringloop is gebreek. Hoor hoe pas Eks 20:6 nou hierby aan: "Maar Ek betoon My liefde tot aan die duisendste geslag van die wat My liefhet en My gebooie gehoorsaam". Sien jy hoe maklik hierdie kringloop kan verander en 'n verskil maak in geslagte wat kom?
Na wie kyk jy? Na jou onvolmaakte pa? Dis nou as jy nie so gelukkig was soos ek nie. Na wie kyk jou kinders? Wie, of wat, sien hulle as hulle na jou kyk? Sou hulle soos Jesus kon sê: "Ek doen net wat ek my Pa sien doen". Hulle gaan dit in elk geval doen.
Maar sê nou maar daar was nie 'n goeie pa-figuur in jou lewe nie? Dan is die veilige opsie om alles te doen soos wat Jesus dit sou doen. Omdat Hy net gedoen het was Sy Vader gedoen het.
"Julle moet nie ontsteld wees nie. Glo in God; glo ook in My. In die huis van my Vader is daar baie woonplek. As dit nie so was nie, sou Ek nie vir julle gesê het Ek gaan om vir julle plek gereed te maak nie. En as Ek gegaan het en vir julle plek gereed gemaak het, kom Ek terug en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is. En julle ken die weg na die plek waarheen Ek gaan." Tomas sê toe vir Hom: "Here, ons weet nie waarheen U gaan nie; hoe kan ons dan die weg daarheen ken?"
Jesus het vir hom gesê: "Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie. As julle My ken, sal julle my Vader ook ken. En van nou af ken julle Hom en sien julle Hom." Toe sê Filippus vir Hom: "Here, wys vir ons die Vader, en dit is vir ons genoeg." En Jesus sê vir hom: "Ek is al so lank by julle, en ken jy My nie, Filippus? Wie My sien, sien die Vader. Hoe kan jy dan sê: 'Wys vir ons die Vader'? Glo jy nie dat Ek in die Vader is en die Vader in My nie? Die woorde wat Ek met julle praat, praat Ek nie uit my eie nie; maar dit kom van die Vader wat in My bly en sy werke doen. Glo in My omdat Ek in die Vader is en die Vader in My; of anders, glo op grond van die werke self.
Pragtige gedeelte wat jy gerus kan bestudeer. 'n Beter rolmodel is daar nie, ongeag of ons aardse pa's goed gedoen het of nie. "As julle My ken, sal julle My Vader ook ken". Die Vaderhart van God kry ten volle gestalte deur Sy Seun, Jesus Christus, tot wie ons nou volle toegang het, deur die Heilige Gees. En as ek en jy wil weet hoe om die beste denkbare rolmodel te wees, dan verbind ons onsself ten volle aan Jesus, en ons doen wat ons Hom sien doen het in die Woord.
Die grootste ding wat Jesus by Sy Vader gesien het, was liefde, want daar staan "God is liefde". En omdat Hy gedoen het was Sy vader gedoen het, is Hy ook liefde. Ware liefde kom tot volheid in ons as God in ons is. As iemand dus vir jou kinders sou sê: Jy is nes jou pa, wat sal dit van jou reflekteer? Sien mense vir Jesus in jou en my, of nie?
Die nuwe opstandingslewe in Christus
"Gaan … verkondig … die volle boodskap van hierdie nuwe lewe." (Handelinge 5: 20)
Nadat ons so naby aan Jesus gestap het, dat die stof van sy voete ook op ons gekom het en ons mooi kon luister na wat Hy vir ons geleer het, wil ons nou verder stap. Hy is gekruisig, maar het uit die dood opgestaan. Die Heilige Gees is in volle krag uitgestort om in elke Jesus-mens lewensveranderend teenwoordig te wees. Hierdie Gees van Jesus self, is besig om 'n opgestane Jesus se lewenswyse sigbaar te maak in elke Jesus-mens. Hierdie nuwe lewenswyse word regdeur die Bybel die "nuwe lewe" genoem. Kom ons ontdek saam in die weke wat kom wat hierdie "nuwe lewe" werklik vandag vir ons beteken.
In Psalm 119:25 bid die digter: "… gee my nuwe lewe soos U in u woord beloof het." In die wysheidsliteratuur van Spreuke lees ons: "… 'n begeerte wat vervul word, bring nuwe lewe." (13:12b). Na die ballingskap, hoor die volk Israel: "… julle sal nuwe lewe kry soos groen gras wat uitspruit …" (Jesaja 66:14).
In Handelinge 5 word die apostels gevange geneem deur die godsdienstige leiers omdat die apostels siekes gesond gemaak en bose geeste uitgedryf het. Hulle word deur 'n engel met 'n wonderwerk uit die tronk bevry, met die opdrag: "Gaan … verkondig … die volle boodskap van hierdie nuwe lewe." (Handelinge 5: 20) Met hulle verskyning voor die Joodse Raad, antwoord Petrus en die ander apostels: "'n Mens moet eerder aan God gehoorsaam wees as aan mense! Die God van ons voorvaders het Jesus uit die dood opgewek nadat julle Hom vermoor het deur Hom aan die kruis te hang. God het Hom verhoog tot Leidsman en Verlosser aan sy regterhand, sodat Hy Israel tot bekering kan bring en hulle sondes kan vergewe. En ons is getuies hiervan, ons en die Heilige Gees wat deur God gegee is aan dié wat aan Hom gehoorsaam is." (Handelinge 5:29 tot 32) Op aanbeveling van die leermeester Gamaliël, word die apostels weer vrygelaat.
Waar laat dit ons vandag? Dieselfde Heilige Gees is deur God aan elkeen van ons, wat glo in Jesus Christus, gegee. Begeer jy 'n dieper persoonlike verhouding met ons Here? Wil jy ook graag vry van enige oppervlakkige godsdienstigheid voluit vir Jesus lewe? Is jy gereed om sigbaar meer en meer die nuwe lewe wat alleen deur die opgestane Jesus moontlik is, te lewe?
Wees dan meer aan God gehoorsaam as aan mense. Maak elke faset van jou lewe oop vir die Gees van God se nuwe lewe in jou! Laat die Gees van jou lewe 'n getuie maak van hierdie nuwe lewe.
Wat wag op ons ná die dood?
Fika J van Rensburg & Marius Nel
Paulus meen dat wanneer Christene die hoop op lewe ná die dood verloor het, die evangelie nie vir hulle van veel waarde sal wees nie omdat 'n mens dan slegs vir dié lewe jou hoop op Christus stel. Christene deel die verwagting van lewe ná die dood met mekaar? Maar waaruit bestaan dié verwagting? Wat sê die Bybel hieroor?
Die Bybel bevat nie 'n enkele of eenduidige antwoord hierop nie, is die bevinding van 'n Ou Testamentikus en Nuwe Testamentikus wat die Bybelse besonderhede hieroor gaan ondersoek het. Vir die grootste deel van die Ou-Testamentiese periode het Israeliete (en na die ballingskap, Jode) verwag dat die dood jou na die doderyk neem wat iewers onder die aarde is, waar jy 'n skimbestaan voer solank jou mense van jou onthou. Daarom was dit belangrik dat jy seuns het wat jou graf versorg en verhale oor jou vertel, want elke keer word jy aan die vergetelheid ontruk wanneer dit gebeur. Iewers kan mense egter van jou vergeet, en daarom was geslagsregisters belangrik omdat dit van jou onthou het.
En dan verander Jode se verwagting, juis in die die tyd dat hulle aan die Babiloniërs en Perse blootgestel word tydens die ballingskap van die sesde eeu vC. Hoekom gebeur dit? Die skrywers gaan kyk na wat die omliggende kulture hieroor gedink het en vergelyk dit met wat in Israel gebeur het.
Teen Nuwe-Testamentiese tyd is daar steeds 'n deel van die Jode wat niks verwag van lewe ná die dood nie. Die Sadduseërs glo nie in die opstanding, of engele, of 'n bose mag naas God nie omdat hulle slegs die eerste vyf boeke van Moses beklemtoon. Maar Jesus is 'n apokaliptiese figuur wat self verwag om uit die dood opgewek te word, en dan as eersteling van sy volgelinge wat ook die dood sal oorwin.
Hier kry jy 'n in-diepte bespreking oor 'n onderwerp wat belangrik vir gelowiges is. Die skrywers nooi jou om saam met hulle deur jou Bybel te gaan en na relevante inligting te kyk, aan die hand van die nuutste Bybelnavorsing.
Indien die onderwerp vir jou belangrik is, is dié boek 'n goeie belegging omdat dit vele stimulerende gedagtes hieroor bevat.
Fika van Rensburg is rektor van die Potchefstroomkampus van Noordwes-Universiteit en gerekende Nuwe Testamentikus asook predikant van die GKSA, terwyl Marius Nel die afkampus vir NWU in Polokwane bestuur en 'n pastoor van die AGS is.
Sienings van die antieke tyd tot vandag bekyk vanuit 'n Bybelse perspektief
Dankie, dierbare vrou
Alles wat die Here vir my doen, maak my vol vreugde. Hy is die grootste geskenk wat ek ooit gekry het. U sorg vir my, Here. Ps 16:5
Elke oggend staan miljoene vroue douvoordag op. Sommige steek 'n vuur aan om 'n pot pap te kook; ander moet 'n trein, bus of taxi haal om betyds by die werk te wees; party maak kosbliktoebroodjies en was gou 'n bondel wasgoed voordat die kinders by die skool afgelaai word.
Regdeur die dag is hierdie vroue besig met hul veeleisende dagtaak: Party was vloere, ander gee skool of verpleeg terwyl sommige die sakewêreld aandurf.
Vanmiddag doen hierdie selfde vroue inkopies, ry taxi vir die kinders, betaal rekeninge en help met skoolprojekte. Vanaand slaan hulle 'n aandete aanmekaar, sorg dat die huishouding in orde is en voorsien boonop die geestelike kos aan hul gesinne. En … voordat sy uitgeput aan die slaap raak, vou sy die mense wat sy liefhet koesterend in die donskombers van haar gebede toe.
Vroue is géé-siele. Onbaatsugtig en onvoorwaardelik gee hulle elke dag hul energie, tyd, harte … hul hele ménswees aan ander. Hul liefde maak van gewone mense, hemelse sterre, van 'n klipharde wêreld, 'n genaakbare plek en van 'n vaal bestaan, 'n heerlike fees.
Omdat God ons harte spesifiek só delikaat aanmekaargewerk het, is dit vir ons meestal lekker en vervullend om ander te help, onsself te gee en 'n verskil aan die wêreld te maak. Tot op 'n dag … wanneer ons sélf moeg, broos of hartseer is. Dán is dit mos asof ons oornag "moeg gegee" is en wanneer ons half vies en verontreg wonder waarom ons alles doen. Dis so al asof ons "gee" opgeraak het en ons leeg wonder of ons nie ook maar soms bietjie kan "ontvang" nie. Of dalk sou dit al bietjie help as ons net 'n ordentlike dankie en opregte waardering kry?
Liewe vrou, sulke tye wil ek vir jou sê:
Jy mag maar ook soms broos wees en behoefte daaraan hê dat ander jou ook bederf. Dis regtig net menslik om sulke stadiums te bereik.
Jy mag ook daarop aandring dat ander jou help en soms ook vir jou iets doen of beteken. Jy verdien dit.
Jy mag sulke tye meer as ooit jou fyn vrouehart voor jou Vader uitstort. Hy verstaan hoe dit voel om onophoudelik te gee en Hy ken ondankbaarheid.
Jy mag ook maar jouself bederf. Ja, wees soms goed … vir jouself en geniet (sonder skuldgevoelens!) daardie iets wat jou lekker laat voel.
En les bes: Hier's 'n dankie om te bêre vir daardie ondankbaar-voel-dae wanneer jy onvergenoeg wonder oor die bydrae wat jy as vrou lewer: Dankie, wondervrou, vir wat jy doen, gee en IS! Jou waarde is ver meer werd as korale!
Here, U verander my lewe in oorvloedige blydskap. So baie dankie daarvoor!
Die einde kom
Die einde kom! Is jy reg daarvoor? Die einde waarvan ek hier praat, is die einde van ons lewens. Is jy reg daarvoor of ignoreer jy dit?
Prediker 12 : 1 – 7 Dink aan jou Skepper in jou jong dae voor die swaar dae kom, die jare aanbreek waarvan jy sal sê: Ek het daar niks aan nie. 2 Dit is die tyd wanneer die son donker sal word en ook die daglig, die maan en die sterre, die tyd wanneer dit weer bewolk word ná die reën. 3 Dit is die tyd wanneer die wagters van die huis sal bewe, die sterk manne waggel en die malers ophou maal omdat hulle min geword het, die tyd wanneer dit donker word vir dié wat deur die vensters kyk, 4 wanneer die deure na die straat toe toegemaak word, die geluid van die meul dof word, die tyd wanneer 'n mens opstaan as die voëls begin sing al hoor hy geen lied meer nie. 5 Dit is die tyd wanneer hy bang is vir 'n hoogte en vir alles op die pad skrik, die tyd wanneer die amandelboom in bloei staan, die sprinkaan homself moeisaam voortsleep en die kapperkruid nutteloos word, die tyd wanneer die mens na sy ewige woning gaan en dié wat treur, op die straat rondgaan, 6 die tyd wanneer die silwerdraad afgebreek word en die goue kruik breek, die kruik by die fontein stukkend breek en die wiel by die put stukkend val, 7 die tyd wanneer die stof na die aarde toe terugkeer soos dit was, en die gees na God terugkeer wat dit gegee het.
Die mens se lewe het 'n begin en 'n einde. Ek en jy is sterflike wesens – of ons dit wil weet of nie. Hierdie gedeelte in Prediker beskryf die lewensproses so ongelooflik mooi. Vers 1 sê daar kom 'n tyd wat ons gaan sê: Die lewe is nie meer lekker nie. Die vraag is net: Het jy hierdie feit al aanvaar, of stoot jy dit net uit jou gedagtes uit? Of jy nou 80 of 60 of 40 jaar oud is, weet dit kom. En maak voorsiening daarvoor.
Ek lees 'n verhaal uit Max Lucado van twee persone wat kastele bou. Een 'n klein seuntjie wat 'n sandkasteel op die strand bou. Die ander 'n "executive" wat 'n "empire" bou. Die seuntjie weet dat sy kasteel met hoogwater weggespoel gaan word – en hy is heel gelukkig daarmee. Die volwassene begin te laat agterkom dat hy nie voorbereid is nie, en raak angsbevange en paniekerig. Wat is die verskil? Die seuntjie verwag dit en maak vrede daarmee. Die volwassene storm die einde tegemoet uit paniek, verwring sy prioriteite en verloor later alles.
"Dink aan God in jou jong dae, voor die swaar dae kom".
Tot nou het ek vir jou 'n redelike donker prentjie geskep, maar ons gaan dit regstel. Eers 'n bietjie wetenskap. In vers 7 staan: "Dan word mens weer stof soos vroeër, en sy lewensasem gaan terug na God toe waar dit vandaan gekom het".
Ek en jy is van atome gemaak, wat van die begin van die skepping af bestaan en kan nooit weer vernietig word nie, maar wel van samestellings verander. Wat Prediker sê, "stof tot stof", is wetenskaplik korrek. As ons sterf, verval die liggaam terug na sy basiese elemente (stof) en dit sal weer iewers gebruik word. Klink of ons "ge-recycle" word. Nie re-inkarnasie nie. My en jou gees (of siel) word egter deur God geskep vir ons lewe op aarde, en gaan dan terug na of God toe, of die verderf toe as ons sterf, en dit kan nie vernietig word nie. Dan kom Prediker en hy skets ons lewe se einde op 'n treffende manier. Ons sal moeiliker sien, hoor, loop, beweeg, en dis alles deel van God se plan.
Nog 'n wetenskaplike feit: die dood is 'n voorwaarde vir lewe!!
Vul hierdie gedagte jou met vrees (vir die dood), of glo jy dat God sê: "Jou siel kom terug na My toe?" Maak jou saak met God reg – dan is dit net 'n oorgang na 'n beter plek toe.
Wat maak ek en jy met ons lewens? Hoe lyk jou prioriteite? Wat se waarde voeg ek en jy toe tot die samelewing? Dalk net 'n woeste gejaag in die rotresies, sonder om te sien hoe die golwe hoër en hoër begin aanstorm na ons ou wankelrige kasteeltjie toe?
Ek lees nog 'n storie van 'n man wat 'n berekening maak en sê: Ons word ongeveer 75 jaar oud. Maal dit met 52 weke en ons kry 3900 Saterdae (of weke). Toe die man 55 jaar oud word, gaan koop hy vir hom 1000 albasters en gooi dit in 'n bottel. Dis ongeveer hoeveel Saterdae hy oor het. Elke week het hy een albaster uitgehaal en weggegooi. Hoe leër die bottel geword het, hoe meer het hy besef hoe kosbaar tyd is. Tyd saam met sy familie, tyd vir homself en tyd om lekker dinge te doen. Tyd vir God. Jy sien, ons wag tot ons lewens bottel leeg is voor ons die lyke van gebroke verhoudings en verlore geleenthede raaksien. Jy sien, ek en jy probeer alles in ons vermoë doen om die korporatiewe druk gelukkig te hou, om die sakke van ander vol geld te kry, voor ons wakker skrik en sien watter skade ons doen.
Hoeveel albasters is in jou bottel oor? Miskien min, maar dis nie te laat nie. Kry jou prioriteite reg. Maak tyd om die lewe te geniet. Pak iets lekker aan, want jy verdien dit. Jy sien, die laaste dae waarvan die Prediker praat, kan òf vir jou 'n verskrikking wees, òf 'n tyd waar jy nuwe geleenthede benut. Kry nou al 'n stokperdjie, 'n sport, of enigiets wat jou jonk hou. Maar bo alles, maak tyd vir jou geliefdes, vir jouself, en jou Koning.