Afasie: behandelingsopsies - Siektes - 2022
Terapie-opsies vir 'n sentrale taalstoornis
In die geval van afasie, wat medies gedefinieër word as 'n sentrale spraakversteuring weens breinbesering en veral voorkom as gevolg van 'n beroerte, moet professionele en individueel aangepaste spraakterapiebehandeling so vroeg as moontlik begin word. Benewens behoeftegebaseerde taaloefeninge, bevat dit ook omvattende inligting vir diegene wat geraak word en hul familielede oor hoe om die kommunikasieversteuring te hanteer. Die simptome verbeter in die eerste paar weke dikwels tot 'n sekere mate deur die liggaam se selfgenesende kragte. Dit kan verder gestimuleer word deur natuurlike genesingsmetodes en alternatiewe metodes.
Benewens die werklike behandelingsmaatreëls, bevat afasie-terapie altyd 'n presiese diagnose ten einde die individuele vereiste terapiemetodes te bepaal. Die belangrikste feite oor die diagnose en terapie van afasie word kortliks opgesom. Die verdere artikel bevat gedetailleerde inligting in hierdie verband.
diagnose: Die noukeurige assessering van bestaande afasie en die individuele uitdrukking daarvan (sien: Afasie: Vorms en simptome) kan gewoonlik beter gedoen word met 'n noukeurige en persoonlike benadering tydens professionele spraakterapie as met die beskikbare gestandaardiseerde toetsprosedures. Bestaande probleme met die assessering moet in elke situasie in ag geneem word om verkeerde gevolgtrekkings te vermy. Die diagnose moet deurlopend gekontroleer en aangepas word gedurende die terapietydperk om die beste resultate te behaal.
Behandeling met behulp van spraakterapie: Die sentrale vorm van terapie is professionele spraakterapie, wat kort na die geleentheid moet begin. Geleidelik word die taalvaardighede stadig maar seker weer gestimuleer en later soveel as moontlik herstel deur intensiewe oefen-eenhede. Terselfdertyd is kommunikasie met familielede en die omgewing van groot belang en kan dit goeie verbeterings behaal. Die duur van die terapie verskil baie en kan tot enkele weke beperk word of oor jare strek.
Alternatiewe vorme van terapie: Verskeie alternatiewe behandelings kan gebruik word om die liggaam se eie genesingskragte te ondersteun en om die ontspanne situasie moontlik te maak vir diegene wat geraak word en om te leer. Benewens ander metodes, kan akupunktuur of verskillende ontspanningsmetodes gebruik word.
Diagnostiek: voorbereiding en monitering van terapie
As afasie voorkom as 'n sentrale taalstoornis en kommunikasieversteuring, is dit belangrik om 'n presiese diagnose te maak ten einde die nodige terapie individueel te beplan en later aan te pas. Gevestigde standaardprosedures, soos die Aachen Aphasia Test (AAT), kan 'n voorbeeld en 'n momentopname gee van die moontlike vorm van die taaltekort. Sulke toetse kan egter nie algemene geldigheid eis nie en kan slegs met groot omsigtigheid uitgevoer en geïnterpreteer word.
In kundige kringe word aanbeveel dat so 'n toets slegs uitgevoer word as daar reeds 'n vertrouensverhouding met die betrokke persoon tot stand gekom het en hierdie oënskynlike toetssituasie nie 'n onredelike las uitmaak nie. 'N Swak voorbereide toetssituasie, byvoorbeeld as gevolg van opgewondenheid, swak daaglikse gesondheid of ongunstige navraagkonstellasies, kan daartoe lei dat die werklike taalvermoë nie aangeteken word nie. Die volgende verkeerde interpretasies kan 'n negatiewe invloed hê op besluite rakende die noodsaaklikheid en vorm van terapie. Swak resultate kan ook die motivering van diegene wat geraak word verminder, en die gepaardgaande terapeutiese sukses daarvan.
Die AAT word gereeld herhaaldelik op verskillende tye uitgevoer, en die resultate word dikwels as 'n opvolg gebruik. Die probleme wat genoem word, asook ander probleme met die assessering van mense met serebrale taalstoornisse, moet in ag geneem word by enige vorm van toetsprosedures of assessering van taal- en kommunikasievaardighede.
Veral aan die begin van die behandeling word daar dikwels ander metodes gekies wat akkurate diagnosering en behoeftegebaseerde terapiebeplanning moontlik maak en diegene wat met sorg en vertroue geraak word, ondersteun. In die eerste plek is dit baie nuttig as die behandelende persoon oor al die nodige agtergrondinligting beskik om die persoonlike situasie presies te kan beoordeel. Dit sluit in alle beskikbare mediese en neurologiese ondersoekuitslae, die gesinsituasie en die sosiale omgewing, sowel as die huidige status van kommunikasievaardighede met die omgewing. In die eerste terapiesessies word daarna gepoog om deur middel van doelgerigte gesprekke en ander kommunikasiemiddels uit te vind hoeveel diegene wat geraak word, kan verstaan ​​en kommunikeer en in watter mate hulle kan skryf en lees.
Aangesien die steuringspatrone baie verskil, onderhewig is aan verskillende individuele faktore en dit mettertyd kan verander, word sogenaamde termagnostiek ook voorgestel. Dit is 'n diagnostiese stelsel wat die terapie terselfdertyd integreer. 'N Aanvanklike diagnose van taalvaardighede moet voortdurend aangevul en aangepas word.
Professionele spraakterapie as 'n sentrale vorm van terapie
'N Professionele spraakterapie as 'n sentrale en onontbeerlike terapeutiese element is reeds afgelei van die diagnose, wat met kundigheid in spraakterapie uitgevoer word. Afasie-terapie moet so vroeg as moontlik begin, maar selfs op 'n later tydstip - selfs na jare - is dit beslis sinvol en kan onder sekere omstandighede aansienlike vordering maak.
Die terapie doel moet altyd individueel bepaal word om die regte vorme van kommunikasie te vind en te ontwikkel. Nietemin is die eerste prioriteit altyd om die beste moontlike kommunikasievaardighede so vinnig en noukeurig moontlik te bereik. Die doel is om diegene wat geraak word uit hul aanvanklike isolasie te kry. Die pad is gewoonlik minder belangrik as 'n goeie en vertrouende verhouding tussen siekes en terapeute.
Daar moet in gedagte gehou word dat hoewel spraakterapie 'n beduidende bydrae lewer tot die herwin van kommunikasievaardighede, dit slegs moontlik is om 'n weg in 'n eie taal te vind en om onafhanklik te kommunikeer deur die ondersteuning van ander kontakpersone in die alledaagse lewe. Dit sluit ander behandelingsverskaffers in, maar bowenal naasbestaandes, vriende, kennisse en die groter sosiale omgewing. Deur 'n konstante en intensiewe uitwisseling met die afperser het die naaste kontakpersone 'n groot invloed op taalontwikkeling.
Die metodologie hang nie net van die betrokke persoon se situasie en persoonlikheid af nie, maar ook van die individuele benadering van die persoon wat die pasiënt behandel. Benewens die nodige individuele terapieë, kan spraakterapiegroepe of ander groepbyeenkomste (bv. Selfhelpgroepe, psigoterapeutiese groepe) ook ondersteuning bied.
Individuele terapie is bedoel om diegene wat geraak word, te help om die onderliggende taalprosesse weer te leer ten einde onafhanklik te kommunikeer. Dit beteken dat woorde, sinne en grammatika nie beoefen word nie, soos bekend is byvoorbeeld deur die aanleer van 'n vreemde taal, maar die reëls en regulasies wat daartoe lei, word behandel.
Met alle beskikbare metodes en programme, moet daar gewaak word om die bestaande vaardighede van die betrokke persoon te stimuleer en te aktiveer en om "geblokkeerde kanale" te ontblokkeer. Die hele taalgedrag moet spesifiek en holisties gestimuleer word. 'N Belangrike aspek vir die sukses van terapie is 'n ontspanne en ontspanne leeratmosfeer.
Leerelemente vir afases met verskillende grade van erns en verskillende tekorte kan individueel gekies en gebruik word uit 'n groot repertoire van verskillende oefeninge. Dit kan byvoorbeeld wees om 'n reeks getalle te voltooi, beelde te bekyk en te beskryf, individuele woorde saam te stel om 'n sin te vorm, op jou eie te skryf en hardop te lees of klanke en bewegings te koppel. Benewens geteikende oefeninge, moet elke terapie-eenheid ook gratis gesprekke en ontspanningstye insluit.
Die erkende terapeut en afasie-spesialis Dr. Volgens Luise Lutz is daar 'n aantal beginsels wat belangrike boustene bied vir suksesvolle terapie:
Stap-vir-stap oefening en leer,
Gebruik van verskillende oefenvorme en materiale,
Die aanspreek en koppel van alle taalmodaliteite (praat, skryf, lees, verstaan),
Kommunikasie-sukses kom voor 'n perfekte taalvorm,
Bevordering van aktiewe deelname, onafhanklike aksies en besluite,
Oefen met inhoud en betekenis
Die skepping van 'n ontspanne en leerbevorderende konsentrasie.
Daarbenewens word 'n onderskeid getref tussen drie terapiefases wat diegene wat geraak word vanaf die eerste dag oor 'n baie lang periode kan begelei en ondersteun:
Aktiveringsfase: In die eerste weke na die aanvang van afasie word diegene wat geraak word positief versterk in hul kommunikasievaardighede en word hulle aangemoedig om te praat, maar net effens uitgedaag.
Disorder-spesifieke oefenfase: Na 'n paar weke en wanneer die rehabilitasiekliniek oorskakel na buitepasiëntterapie, is die oorgrote meerderheid van diegene wat geraak word meer veerkragtig as aan die begin en word die terapie-ure stadig intensiewer en ingewikkelder. Hoe lank hierdie fase duur, hang af van selfmotivering en ander eksterne omstandighede. In beginsel kan daar deur die jare vordering gemaak word.
Konsolidasiefase: As spraakterapie na 'n sekere periode stop, bevorder elke kommunikasie en beroep met taal in die alledaagse lewe persoonlike vaardighede verder.
Hierdie terapiefases stem ongeveer ooreen met die verloop van afasie. Die akute fase duur vier tot ses weke, gevolg deur die post-akute fase, wat tot 'n jaar duur. Na ongeveer 'n jaar praat 'n mens van die chroniese fase.
Volgens die riglyn vir rehabilitasie van afwykings na afloop van 'n beroerte van die Duitse Vereniging vir Neurologie (DGN), moet spraakterapie daagliks plaasvind met 'n intensiteit van nie minder nie as vyf tot tien uur per week. Intensiewe intervalbehandelings kan na meer as 'n jaar steeds belowend wees. In hierdie konteks is 'n studie oor die doeltreffendheid van intensiewe spraakterapie vir afasie ná 'n beroerte wat reeds 'n halfjaar of langer gelede was, gepubliseer in The Lancet. Die resultate van die studies gelei deur die Universiteit van Münster toon aansienlike verbeterings in kommunikasie na minstens drie weke behandeling vir chroniese afasie tien uur per week.
Opvoeding en advies vir diegene wat geraak word en hul familielede
Spraakterapie-beroepe wat afasie-terapie onderneem, sluit in spraakterapie, asemhaling, spraak- en spraakonderrig, kliniese taalkunde en spraakterapie. As daar benewens die taalkundige kundigheid ook ander kennis op die gebied van sosiale en spesiale onderwys sowel as sielkunde beskikbaar is, kan dit 'n baie positiewe uitwerking op die behandeling hê.
Dit kan belangrik wees om in te gryp en hulle te help om die belangrikste veranderinge in lewens- en geestesstres te hanteer. Aangesien die hele kommunikatiewe bevoegdheid min of meer ernstig beperk is, kom wanbegrippe en frustrasie-ervarings dikwels aan beide kante voor in die alledaagse interaksie. Dit kan verbeter word deur bekwame onderwys, advies en ondersteuning en lei tot minder probleme in die alledaagse lewe.
Vir familielede is dit belangrik om byvoorbeeld te weet dat 'n versteuring in spraakbegrip geensins met gehoorverlies gelykgestel moet word nie en dat raserige kommunikasie die situasie nie regstel nie. Om te wag vir lang pouses tydens die gesprek of om geduldig na die afneem van 'n afperser te luister, is noodsaaklik om nie meer spanning en tydsdruk te bewerkstellig nie. Vir die kontakpersone beteken dit dikwels dat u in 'n lang proses leer sonder om diegene wat geraak word, te onderbreek. Want met hierdie meestal goedbedoelde hulp, skep u gewoonlik net meer verwarring en verstoppings. Om mense met 'n taalstoornis te ondersteun en te help, is baie begrip en denke nodig.
Afhangend van die behoeftes en moontlikhede, kan geskikte kommunikasiehulpmiddels ook gebruik word, byvoorbeeld in die vorm van sekere gesprekstegnieke, briefborde, prentportefeuljes of spesiale rekenaars, om die uitdrukking en begrip van behoeftes te vergemaklik.
Ondersteunende alternatiewe behandelingsopsies
Afasie is gewoonlik gebaseer op 'n letsel van die brein as deel van die sentrale senuweestelsel (CNS), wat dikwels veroorsaak word deur 'n serebrale infarksie of 'n traumatiese breinbesering. Alternatiewe behandelings kan die natuurlike genesingsproses van hierdie tipe besering bevorder (veral in die vroeë stadiums). Alternatiewe genesingsmetodes kan ook nuttig wees vir diegene wat geraak word tydens die hantering van die nuwe lewensituasie, wat dikwels lei tot stres en sielkundige stres en gevolglik tot angs, depressie of ander geestesversteurings kan lei.
Die algemeenste naturopatiese behandelings is hoofsaaklik detoksifiserende, regulerende en heropboumaatreëls. Dit kan bereik word deur middel van fitoterapie, 'n klassieke dreineringsprosedure of 'n regulerende milieu-terapie. Daar is grense vir die ontgifting van die liggaam, insluitend deur eliminasie-terapie en aktivering van ontgiftingsorgane (lewer en niere), deur middel van deurlopende medikasie met bloedverdunner en bloeddrukregulerende medisyne. Hierdie medisyne is onontbeerlik by baie lyers as gevolg van 'n groter risiko vir beroerte.
In klassieke of prosesgeoriënteerde homeopatie word homeopatiese konstitusionele produkte individueel bepaal volgens die onderskeie fisieke en sielkundige simptome en kan dit duidelik aan sekere siektes toegeskryf word. Hierna word ook verwys deur Dr. Med. Karl-Heinz Friese, skrywer van die boek "Homeopatie in Otolaryngologie".
Volgens dr. Friese, wat in sy mediese praktyk konvensionele medisyne en aanvullende medisyne kombineer, kan egter oor die algemeen 'n positiewe uitwerking hê op die behandeling met arnica vir afasie na 'n beroerte. Arnica (Arnica montana), ook bekend as verhuring van berge-welstand, is 'n beproefde wondgenesingsmiddel wat gebruik word vir liggaamlike beserings en kneusplekke, sowel as vir skokskade en sielkundige trauma. Laasgenoemde kan byvoorbeeld geestesstresstoestande wees wat ook kan ontstaan ​​as gevolg van 'n skielike verlies (hier: spraakverlies).
Dit word aanbeveel om met arnica D12 te begin en later met 'n hoë sterkte voort te gaan. Selfmedikasie met 'n hoë potensiaal word egter sterk ontmoedig; kundige mediese of homeopatiese advies en ondersteuning moet altyd plaasvind met hierdie vorm van terapie.
Die gebruik van akupunktuur, 'n ou vorm van terapie op die gebied van tradisionele Chinese medisyne (TCM), het ten doel om die vloei van energie te harmoniseer. Die aktivering van senuweevesels, wat op sy beurt ook die rugmurg, middelbrein en serebrale gebiede beïnvloed, stel neurohormone vry met stimulerende effekte.
Prof. Dr. M. Ptok, hoof van die kliniek vir foniatrie en pediatriese oudiologie in Hanover, het in die tydskrif "Sprach-Sprach-Hearing" (uitgawe 31 (3) / 2007) berig oor die resultate van Chinese wetenskaplikes oor 'n positiewe effek van akupunktuur op die vermoë om met bestaande afasie te praat. . Die meeste akupunktuurbehandelings toon verbeterings in sekere geluide na akupunktuurbehandelings. In veral motoriese afasie blyk dit 'n effektiewe aanvullende behandeling te wees.
In die geval van spraakbegripsversteurings (sensoriese afasie), daarenteen, volgens wetenskaplike kennis, is biofeedback-prosedures meer geskik, waardeur die geaffekteerde mense terugvoering kry van hul eie fisiologiese prosesse (soos breinaktiwiteit en hartklop) om die verswakte selfpersepsie te verbeter.
Ontspanningsprosedures en hipnose
Vir spraakterapie is dit belangrik om die ontspanne atmosfeer te skep vir goeie leersukses. Die algemene ontspanningseffek en die vermindering van stresreaksies by diegene wat geraak word, beteken dat hulle beter toegang tot hul eie taal het. Vir hierdie doel is tuisremiddels beskikbaar vir stresverligting as aanvullende ondersteunende maatreëls, insluitend 'n verskeidenheid ontspanningsmetodes soos progressiewe spierverslapping (PMR), outogene oefening (AT), meditasie en asemhalingsoefeninge.
In hipnoterapie, wat ook 'n toestand van ontspanning skep, kan die spraakvloei ook simbolies en figuurlik gestimuleer word, byvoorbeeld met die idee van 'n vloeiende water wat hindernisse teëkom en hulle "vloeiend" oorkom. Aangesien hipnose met onbewuste prosesse werk, kan mense met ernstige intellektuele verliese en 'n verminderde vermoë om te konsentreer en te onthou ook voordeel trek uit hierdie tipe behandeling (Revenstorf en Burkhard, 2001).
Ander alternatiewe terapeutiese benaderings
'N Aantal ander alternatiewe, veral pedagogies en sielkundig georiënteerd, word ook suksesvol in afasie-behandeling gebruik. Dit sluit byvoorbeeld diere-ondersteunde terapieë en tuinterapie in. Die ontspanningseffek en die genesende effekte van die natuur ondersteun u op pad terug na taal.
'N Gesonde, gesonde en so natuurlike as moontlik dieet met voldoende inname van water bevorder die algemene gesondheidstoestand en ondersteun die nodige prestasie en wedergeboorte van die liggaam. Sekere vitamiene en minerale kan ook as 'n voedingsaanvulling gebruik word om metabolisme te optimaliseer. (jvs, cs)
Luise Lutz: Die stilte verstaan: Oor afasie, Springer, 4de hersien. Uitgawe, 2011
Prof. H.c. Ptok: ontspanningsterapie en akupunktuur vir kommunikasieversteurings, taalstemverhoor, Thieme, 2007, DOI: 10.1055 / s-2007-985385
Revenstorf, Dirk (red.), Peter, Burkhard (red.): Hipnose in psigoterapie, psigosomatika en medisyne: Manual für Praxis, Springer, 3de en tree op. Uitgawe, 2015
German Society for Neurology (DGN): S1-riglyn vir die rehabilitasie van afwykings na afloop van 'n beroerte, status: September 2012 (oproep: 24.06.2019), dgn.org
Federale Vereniging vir die Rehabilitasie van Klinici e. V .: Afasie (oproep: 24 Junie 2019), aphasiker.de
Duitse Stroke Aid Foundation: vorms en gevolge van afasie (oproep: 24 Junie 2019), schlaganfall-hilfe.de
Merck & Co., Inc.: Aphasie (toeganklik: 24 Junie 2019), msdmanuals.com
Mayo Clinic: Afasie (oproep: 24 Junie 2019), mayoclinic.org
ICD-kodes vir hierdie siekte: F80, R47ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.