Rasse van koeie: soorte en kleure in Rusland en die wêreld, hoe beeste daar uitsien, kenmerke - Ook
Tot in die 17de eeu het die wilde bultoer, die voorvader van moderne beeste, deur die steppe van Eurasië en die vasteland van Afrika geswerf. Gemaakte diere is al sedert die agtste eeu vC bekend. In die landbou word vroulike mak bulle koeie genoem. Dit dien as die belangrikste bron van melk en vleis. Afhangend van die rigting, word suiwel-, bees- en gemengde koeie onderskei.
Algemene beskrywing van die dier
Beeste behoort aan soogdiere, gesplete hoewe van die beesfamilie. Wyfies word koeie na die eerste kalwing en laktasie. Van geboorte tot puberteit word hulle verse genoem, en na die aanvang van die eerste dragtigheid, 'n vers.
skofgroei - 1,2-1,5 meter;
geboortegewig - 18-45, soms 60 kilogram, afhangende van die ras;
die gemiddelde liggaamsgewig van volwasse diere is 750 kilogram;
die minimum gewig is 145 kilogram, die maksimum gewig is meer as 'n ton;
die liggaam is verleng, met 'n konkaaf of reguit rug;
die jas is kort of lank, monofonies, kaal;
die bekkenbene is dik en steek weerskante van die stert uit;
die stert is dun, met kort hare en bereik die hoewe;
die punt van die stert is bedek met 'n lang borsel waarmee die koei insekte verdryf;
bene reguit, dun of gespierd, agterpaar wyd uitmekaar;
die kop is verleng en tap na die neus toe;
die voorkop is breed, plat, bedek met krullerige hare, met 'n reguit voorlyf of oop;
die horings is kort, lank, reguit of aan die ente boontoe gebuig, by sommige rasse afwesig;
die oë is aan die kante van die kop geleë, die pupil is horisontaal;
die ore is ovaal, plat, fluweelagtig aan die buitekant en bedek met lang hare aan die binnekant.
Koeie is swart, wit, grys. Diere wat heeltemal rooi gekleur is, word rooi genoem. 'N Gevlekte kleur word as tipies beskou - wit merke op 'n donker agtergrond en swart op wit, met wit hare op die nek, buik, hoewe of stert.
Koeikolle is 'n genetiese mutasie as gevolg van domestisering. By wilde diere is die kleur slegs monochromaties. Onder huishoudelike rasse kom 'n monochromatiese kleur ook algemeen voor, gewoonlik bruin, met 'n wit stermerk op die voorkop.
Behalwe vir kleur, is die melkkliere - die uier, 'n kenmerkende kenmerk van koeie. Die orrel is in die onderbuik tussen die dye geleë en lyk soos 'n omgekeerde bak. Aare staan ​​uit onder die vel. Die uier het vier lobbe, elk met 'n tepel. Die lengte van die tepels is 5-10 sentimeter, en die deursnee is 2-3 sentimeter.
Die lewensverwagting van koeie is 20 jaar. Seksuele volwassenheid vind plaas op tien maande. Hulle is op 18 maande gereed vir paring. Swangerskap duur 8-9 maande. Na die eerste kalwing verskyn biesmelk waarop die kalwers voed. Om melk te bekom, word koeie 2-3 keer per dag gemelk. Die laktasietydperk duur 8-11 maande.
Die onderskeid tussen koeie volgens liggaamsbou is die eerste keer deur die Russiese wetenskaplike-dieretechnikus P.N. Kuleshov voorgestel aan die begin van die 20ste eeu. Hy het bewys dat met die verskerpte ontwikkeling van een stelsel van die liggaam van 'n troeteldier, ander onderdruk word. Met 'n ontwikkelde skelet en vel is interne organe en spiere gewoonlik depressief. Spierontwikkeling inhibeer die groei van bene en hare.
Volgens Kuleshov se klassifikasie is daar vier soorte koeie:
grof - kragtige bene, spiere, dik vel, groot horings, min vet;
fyn - dun vel, in klein voue by die uier versamel en op die nek verskyn are en bene op die oppervlak, die ontwikkeling van interne organe heers bo spiere;
los - oormatig ontwikkelde vetterige laag onder die vel en op die interne organe, wat die algehele ontwikkeling negatief beïnvloed;
droog - sterk are, goeie bloedsomloop en vertering bevorder haargroei en melkproduksie.
Die vier hooftipes is deurmekaar. By diere word byvoorbeeld eienskappe van 'n sagte en los of sagte en droë tipe gekombineer.
Volgens eksterne tekens word die volgende areas van beesproduktiwiteit onderskei:
vleis - gekenmerk deur 'n growwe en los samestelling, 'n vinnige spier- en vetmassa;
suiwelprodukte - diere met 'n fyn droë samestelling, hoë melkopbrengste word behaal as gevolg van die vertering van 'n groot hoeveelheid voedsel en aktiewe bloedsomloop in die uier;
gemeng - kombineer die eienskappe van 'n growwe en droë tipe, bou vinnig spiermassa op en gee baie melk.
Die vleis- en melksoort het buitefoute wat die waarde van die vleis verminder: weens die afbuiging van die rug neem die hoeveelheid pulp af, daar is geen vetlaag in die vleis nie. Suiwer vleiskoeie produseer gemarmerde vleis met dun repies vet. Gemengde beeste word dikwels vir melkproduksie grootgemaak. Klassifikasie van mak koeie volgens oorsprong:
stamboom - geteel deur selektiewe seleksie;
baster - diere sonder tekens dat hulle tot 'n spesifieke ras behoort, plaaslike vee;
dekoratief - met 'n ongewone voorkoms, geteel vir skoonheid.
Volgens die lengte van die jas word korthaar en krullerige rasse onderskei. Vilt- en viltstewels word van beesstapel gemaak.
Oor die eeue oue geskiedenis van die landbou is meer as driehonderd huiskoeie geteel. Plaaslike ekonomiese diere, trekdiere en vreemde stamboomdiere is oorgesteek. As gevolg hiervan is nuwe variëteite verkry met verbeterde aanwysers van melk- of vleisproduktiwiteit, meer aangepas vir die lewe in 'n harde klimaat en pretensieloos in voeding.
Die gewildste onder huishoudelike rasse is:
Van een koei kry 4500-7000 liter melk per jaar. Inheemse rasse is bekend vir hoë melkopbrengste:
Koeie wat sedert antieke tye in verskillende lande van die wêreld grootgemaak word, word inheems genoem. Dit sluit ook rooi steppe in, wat gewild is in Kazakstan. Die Mongoolse ras is grootgemaak deur die inwoners van Middeleeuse Sentraal-Asië - die Dzungars.
Algemene kenmerke van vleisbeeskoeie:
Hulle gee melk, maar in beperkte hoeveelhede, vir die nageslag.
Gewilde soorte vleisbeeste:
Die Belgiese blou- en piemontrasse toon 'n groot toename in massa. Koeie word onderskei deur reusagtige verhoogde spiere wat onder die dun vel uitstaan. Spierhipertrofie het ontwikkel as gevolg van 'n genetiese mutasie.
Maar koeivleis blyk sag te wees, sonder vetterige strepe, met 'n hoë proteïeninhoud.
Gemengde beesrasse verskil in hul veelsydigheid van vleis- en suiwelrasse. Hulle lewer hoë hoeveelhede melk en toon vinnige gewigstoename. Een van die aanwysers kan geld. Gewilde gemengde rasse:
Die hoeveelheid melk wat per jaar uitgegee word, is 3500-5000 liter. As dit vetgemaak word, bereik die gewig 1500 kilogram en word 65 persent van die karkas te koop gebruik. Gemengde koeie produseer gemarmerde vleis sonder are. Krullerige hooglande word ook in die gemengde rigting ingesluit. Die Skotse ras produseer vleis met lae cholesterol, ryk aan yster en proteïene, en verbeter die toestand van die wei.
Kalf-, bees- en beesleer word gebruik vir die vervaardiging van buiteklere, skoene, handskoene en onderdak.
Skaars en dekoratief
Sommige beesrasse is nie opvallend vir prestasie-aanwysers nie, maar ook vir die grootte van die horings, kleur of miniatuurgrootte. Die belangrikste is:
Dexter is die kleinste ras in Europa, oorspronklik van Ierland. Die hoogte is nie meer as 'n meter nie weens kort bene;
galoway - word gordel genoem, aangesien die donker bolyf 'n wit streep oorsteek; geteel in Skotland;
Texas langhoring - die lengte van hul horings bereik 1,8 meter, die kleur is rooi-wit, hulle word gebruik om te ry;
sagte - dekoratiewe koeie word in die Amerikaanse staat Iowa geteel, sagte kalwers lyk soos speelding;
Hoogland - Skotse koeie met lang hare behoort tot die vleisbedryf; dik knal beskerm die oë teen reën en sneeu;
watussi - Afrika-rooi koeie met enorme geboë horings; verwys na dubbele oriëntasie;
The White Shorthorn is 'n elite Britse vleisbeesras wat op die randjie van uitwissing is.
Die kleinste koei in die wêreld is die heilige Indiese zebu. In volwassenheid bereik dit die grootte van 'n kommersiële kalf.
Watter rasse is gewild in Rusland
Die keuse van variëteite koeie wat in ons land geteel word, is te danke aan pretensielose versorging, aanpasbaarheid in gematigde en noordelike klimaat en hoë produktiwiteit.
Die gewildste rasse, hul beskrywing en oriëntasie word in die volgende tabel getoon:
Rasnaam Kenmerkende Rigting Optrede
Jersey Kompak, hoekig, met 'n plat lyf en uitsteekende bekkenbene. Die kleur is bruin met wit merke en 'n swart masker op die oë en neus. Suiwel 6500 liter melk per jaar
Ayrshirskaya Proporsioneel gevou, met omgeslaan horings, maklik geakklimatiseer, verdra die weiding goed. Suiwel 7000 liter melk per jaar.
Koeie weeg 480 kilogram, bulle 800 kilogram. Dodelike uitgang - 50 persent
Hereford Breë lyf, afgeronde kante, sagte kort jas, rooi-wit kleur Vleis Die gewig van die bulle is 1000 kilogram, en 70 persent van die karkas moet verkoop word. Melkopbrengs - 1200 liter per jaar.
Jaroslavl Dun ledemate, ontwikkelde spiere, wye bekken, swart en wit kleur. Lae voerverbruik, siektebestand Suiwel en vleis Die gewig van die bulle is 1200 kilogram. Die opbrengs na slagting is 58 persent. Die jaarlikse melkopbrengs is 6000 liter.
Kholmogorskaya Groot, breëbors, met krom agterpote. Die kleur is swart met wit merke. Goed aangepas vir koue klimaat en verdra hitte nie goed nie. Vleis en suiwel Die koeie produseer 4000 liter per jaar. Die gewig van die bulle is 1000 kilogram. Dodelike uitgang - 60 persent.
In Rusland, die mees algemene suiwel- en gemengde rasse. Hulle handhaaf hoë produktiwiteit in die teenwoordigheid van dieettekorte.
Vleisrasse benodig die hele jaar deur 'n groot hoeveelheid vetplante. Dieettekorte beïnvloed gewigstoename negatief.
Die koei se rigting kan deur eksterne tekens bepaal word. 'N Groot, komvormige uier met geswelde are dui op hoë melkproduksie. 'N Digte bouvorm, reguit rug en klein uier is tekens van 'n beesras. As u 'n melkkoei kies, is dit belangrik om haar ouderdom in ag te neem. Hoë produktiwiteit word van twee tot ses jaar waargeneem. Kyk na haar tande om die ouderdom van 'n koei na te gaan. Vanaf die ouderdom van vyf begin die snytande verweer. Hoe meer hulle uitgevee word, hoe nader is die dier se ouderdom aan tien jaar. By ouer koeie is gapings tussen die tande sigbaar.
Dit maak ook saak watter soort laktasie aan die gang is: die melkopbrengs groei vanaf die tweede of derde, en vanaf die vyfde neem dit af. Voordat u dit koop, moet u die gehalte en vetinhoud van melk nagaan. Die kleur van die koei beïnvloed nie produktiwiteit nie, maar dit is ook een van die seleksiekriteria.
Die name van die hoofkleure:
Koeierasse word gekenmerk deur kleur en samestelling. Die wit Shorthorn kan byvoorbeeld maklik onderskei word van die Jersey-variëteit, wat 'n rooi kleur het. Belangrike kriteria by die keuse van vleisrasse is vetheid en vetvermoë. In 'n goed gevoerde dier word die vel goed uitgetrek en 'n vetlaag onder dit gevoel, en in 'n honger dier vou dit nie in 'n vou nie. Diere met 'n kort, breë lyf, dun bene en 'n dik vel is geneig tot vinnige gewigstoename.
By die ondersoek van 'n koei word aandag gegee aan die karakter daarvan. As die dier kalm is en in 'n vreemdeling belangstel, sal dit maklik wees om na hom om te sien. 'N Onrustige koei is moeilik om melk te benader. Sy kan met haar agterhoof gevaarlik toeslaan. Goed versorgde voorkoms spreek van die gesondheid en hoë produktiwiteit van beeste. As daar nie gereeld skoongemaak word nie, verminder die koei se melkopbrengs.
Kyk die video: Kent Hovind - Seminar 4 - Lies in the textbooks MULTISUBS
Kenmerke van die voer van droë koeie en die hoeveelheid kragvoer in die dieet
Beskrywing van die dilleboom, groei en versorging van die plant
Copyright © gardens-advice.com | Soorte en kleure van koeie in Rusland en die wêreld, hoe beeste daar uitsien, eienskappe van rasse...