Buikvet verloor: liggaamsgewig en vetverdeling word in die brein bepaal - Nuus - 2022
Insulinsensitiwiteit van die brein bepaal waar vet in die liggaam neergelê word
Talle wetenskaplike studies het getoon dat vet ongesond is. As u oorgewig is, is vetverspreiding baie belangrik. Volgens kenners is die buikomtrek van kardinale belang vir die gesondheidsrisiko. 'N Langtermynstudie het getoon hoe liggaamsgewig en vetverdeling bepaal word.
Oorgewig kan siekte bevorder. Die maagvet word veral as gevaarlik beskou. Dit bevoordeel die risiko van kardiovaskulêre siektes soos hoë bloeddruk en metaboliese afwykings soos diabetes. Navorsers rapporteer nou hoe liggaamsgewig en vetverspreiding bepaal word.
As die brein sensitief is vir insulien
Waar vet in die liggaam ophoop en hoeveel 'n mens in 'n leefstylintervensie kan baat, hang onder meer af van die insuliengevoeligheid van die brein, verduidelik die Duitse sentrum vir diabetesnavorsing (DZD) in 'n onlangse vrystelling.
As die brein sensitief is vir die hormoon, verloor u baie gewig, verminder u ongesonde maagvet en kan u die gewig op lang termyn hou. As die brein weinig of glad nie op insulien reageer nie, verloor jy eers aan die begin van die maatstaf gewig en word dan weer gewig. Die viscerale vet neem ook op lang termyn toe.
Dit is die resultate van 'n langtermynstudie deur die DZD wat nou in die spesialiteitsjoernaal "Nature Communications" gepubliseer is.
Buikvet is veral sleg
Hoe ongesond liggaamsvet is, hang af van waar dit geberg word. As vet in die maag ophoop, is dit veral ongunstig.
Omdat die viscerale vet talle boodskapperstowwe vrystel, wat onder meer 'n negatiewe effek op bloeddruk het, beïnvloed dit die vrystelling van die hormoon insulien en kan dit inflammasie veroorsaak. Dit verhoog die risiko van diabetes, kardiovaskulêre siektes en sekere soorte kanker.
Die onderhuidse vet (onderhuidse vet) wat op die boude, dye en heupe ophoop, daarenteen, het geen negatiewe gevolge vir die gesondheid nie.
Tot dusver is dit egter onduidelik waarom vet nie op dieselfde plek by alle mense geberg word nie. Volgens die DZD het studies in die Tübingen-leefstylintervensieprogram aangedui dat die insulieneffek in die brein hier 'n belangrike rol kan speel.
Hulle het getoon dat mense met 'n hoë insulien sensitiwiteit in die brein aansienlik meer baat by leefstylintervensie met 'n hoëvesel dieet en oefening as mense met insulienweerstandigheid in die brein.
As die brein sensitief is vir die hormoon, verloor mense nie net meer liggaamsgewig nie, maar het hulle ook 'n gesonder vetverspreiding.
Sommige mense vind baat by lewensstylintervensie
Maar hoe beïnvloed insulien sensitiwiteit die verspreiding van liggaamsvet en gewig op lang termyn? Navorsers van die DZD, die Helmholtz Zentrum München en die Universiteitshospitaal Tübingen het hierdie vraag in 'n langtermynstudie ondersoek.
Vir hierdie doel het die wetenskaplikes die opvolgdata van 15 deelnemers oor 'n periode van nege jaar aangeteken, waarin die insuliengevoeligheid in die brein deur magnetoencefalografie bepaal is voor die aanvang van 'n 24-maande-leefstylintervensie.
Volgens die inligting is gevind dat insulienaktiwiteit in die brein nie net die liggaamsgewig bepaal nie, maar ook die verspreiding van vet in die liggaam.
'Persone met 'n hoë vlak van insulien sensitiwiteit in die brein het baat gevind by die lewenstylintervensie met 'n duidelike afname in gewig en viscerale vet. Selfs nadat die lewensstylintervensie beëindig is, het hulle slegs 'n klein hoeveelheid vet opgehoop tydens die opvolging van nege jaar, "het die hoof van die studie, prof. Dr. Martin Heni van die Universiteitshospitaal Tübingen.
In teenstelling hiermee het mense met weerstand teen breininsulien slegs 'n effense gewigsverlies in die eerste nege maande van die program getoon. "Daarna het die liggaamsgewig en viscerale vet weer toegeneem gedurende die daaropvolgende maande van leefstylintervensie," verduidelik eerste skrywer PD Dr. Stephanie Kullmann.
Geen invloed op die massa van die onderhuidse vetterige weefsel nie
Aangesien die insulieneffek in die hipotalamus van kardinale belang is vir die regulering van die perifere energiemetabolisme, het die navorsers ook ondersoek ingestel na hoe die insuliengevoeligheid in hierdie area van die brein verband hou met die verspreiding van liggaamsvet.
Vir hierdie doel het die kundiges 'n dwarsdeursnitkohort van 112 deelnemers ondersoek. Die ontleding van die data het getoon dat mense met 'n hoë insulien sensitiwiteit in die hipotalamus weinig viscerale vet vorm. Insulinsensitiwiteit het geen invloed op die massa van onderhuidse vet nie.
"Ons studie toon 'n nuwe en sentrale meganisme wat vetverspreiding by mense beheer. Die insuliengevoeligheid in die brein bepaal waar vet ophoop, "verduidelik Heni.
Aangesien viscerale vet nie net 'n rol speel in die ontwikkeling van tipe 2-diabetes nie, maar dit ook die risiko van kardiovaskulêre siektes en kanker verhoog, kan die studieresultate ook nuwe benaderings bied vir behandelingsopsies bo metaboliese siektes.
Die wetenskaplikes in Tübingen is reeds besig met nuwe terapieë om insulienweerstandigheid in die brein af te skaf en het dus 'n gunstige uitwerking op die verspreiding van liggaamsvet. (Ad)
Duitse sentrum vir diabetesnavorsing (DZD): Insulienaktiwiteit in die brein bepaal liggaamsgewig en vetverspreiding, (verkrygbaar: 27 April 2020), Duitse sentrum vir diabetesnavorsing (DZD)
Kullmann et al .: Breinsulien-sensitiwiteit is gekoppel aan vetheid en verspreiding van liggaamsvet; in: Nature Communications, (gepubliseer: 15 April 2020), Nature Communications