Kommissie teen Tsjeggië en Slowenië op spoorweg - verslaggewer van die EU
Die Tsjeggiese Republiek en Slowenië het versuim om hul verpligtinge ingevolge die EU-wetgewing op die gebied van spoorvervoer na te kom. Die Hof het egter verwerp optrede van die Europese Kommissie se wedstryd teen Luxemburg.
Hierdie gevalle maak deel uit van 'n reeks nie-nakomingstransaksies1 wat deur die Kommissie teen verskeie lidlande gebring is weens die versuim om te voldoen aan hul verpligtinge ingevolge die riglyne Die funksionering van die spoorwegsektor. In die huidige gevalle was die Hof van Justitie verplig om die beroepe teen Tsjeggië, Slowenië en Luxemburg te ondersoek.
Die saak van die Kommissie teenoor Tsjeggië:
Die Hof het daarop gewys, in die eerste plek, dat ten einde die doelwit van bestuur onafhanklikheid van die infrastruktuur te kan optree binne die heffing raamwerk wat deur die lidlande te bereik, die bestuurder moet 'n sekere lengte-gegewe in die bepaling van die bedrag van die koste ten einde dit in staat te stel om daardie buigsaamheid gebruik as 'n management tool.
Maar die omgewing, deur 'n jaarlikse besluit van die Ministerie van Finansies, van 'n maksimum heffing vir die gebruik van spoorweginfrastructuur het die effek van die beperking van die vryheid van aksie die infrastruktuur bestuurder se tot 'n mate in stryd is met die doelwitte van Richtlijn 2001 / 14. In ooreenstemming met wat in die richtlijn, moet die infrastruktuur bestuurder in 'n posisie te stel of om voort te gaan na hoër koste op grond van die koste van sekere belegging projekte langtermyn stel. Die Hof tot die gevolgtrekking uit dat daardie eerste klagte die Kommissie se goed gestig.
In die tweede plek, met betrekking tot klagte die Kommissie se dat daar geen maatreëls bestuurders aan te moedig om die koste vir die voorsiening van infrastruktuur en die vlak van toegang koste te verminder, die Hof ondersoek die befondsing State of the infrastruktuur bestuurder, het staatgemaak op deur die Tsjeggiese Republiek.
Hoewel in staat vermindering van die koste van die voorsiening van infrastruktuur en die vlak van toegang koste, wat befondsing nie op sigself 'n stimulerende uitwerking op die bestuurder in die befondsing behels nie enige verbintenis aan die kant van die bestuurder. Die Hof bevind dus dat die tweede klagte ook gegrond.
Derdens, die Hof klagte die Kommissie se ondersoek dat die ingesamel vir alle minimum dienste en om toegang tot infrastruktuur dienste deur die netwerk koste is nie gelyk aan die koste direk toeskryfbaar aan die werking van die spoorweg diens. Die hof bevind dat die Kommissie nie enige spesifieke voorbeelde toon dat toegang aanklagte het deur die Tsjeggiese owerhede gestel in minagting van die vereistes onder die richtlijn voorsien. Gevolglik het die Hof verklaar dat klagte ongegrond wees.
In die vierde plek, die Kommissie beweer dat deur nie 'n prestasie skema soos aan spoorweg ondernemingen en die infrastruktuur bestuurder aan te moedig om ontwrigting te beperk en die verbetering van die prestasie van die spoornetwerk te vestig, die Tsjeggiese Republiek in gebreke gebly het om sy verpligtinge ingevolge die EU-wetgewing te voldoen. As die hof bevind dat die wetgewende en kontraktuele bepalings staatgemaak op deur die Tsjeggiese Republiek nie so wat 'n samehangende en deursigtige geheel wat beskryf kan word as 'n "prestasie skema 'beskou kan word, het dit dat klagte goed gestig verklaar.
In die vyfde plek beweer die Commissie dat volgens die Tsjech Ische wet die besluite van die Buro vir Spoorwegen uitgedaag moet word voor die Ministerie van Vervoer. So 'n voorafgaande administratiewe appèl is egter in stryd met Riglyn 2001 / 14. In hierdie verband het die Hof bevind dat dit uit die richtlijn blyk dat die administratiewe besluite wat deur die regulerende liggaam aangeneem is slegs onderworpe is aan geregtelike hersiening, en daarom is die Tsjeggiese wetgewing in stryd met die EU-wetgewing.