Die leeubekkies hap aan hulle skoenveters en die sluwe bitter eende bekak hulself van die lag. (tou) Tannies moes kamer verlaat. Sy werk naamlik met die toetsgeval van D.J. Opperman, wie se laatbundel Komas uit ’n bamboesstok (“vol vitaliteit en nuwe lewensgenot”, volgens Van Vuuren 2014:5) op geen manier inpas by die tweedeling wat Said (na aanleiding van Adorno) voorstel nie. Ek het dus midde-in die dol tyd tog daarby uitgekom om Martjie Bosman se Toevallige tekens (lankal gekoop, maar voorlopig op die bedkassie geliasseer) behoorlik te lees. En die lieflike mineurtoon van haar verse (haar eie beskrywing – vergelyk haar onderhoud met Lucie Möller) bly by my deur die dae vol lysies wat af- en weggewerk moet word. Een van die mooiste poësiebundels in Afrikaans is Innie skylte vannie Jirre – (Griekwapsalms en ander gedigte) deur Hans du Plessis. ’n Mens hoor so dikwels van hoe Afrikaners nóg nie genoeg “getransformeer” het nie, nog rassisties is, ensovoorts, maar hoe dikwels kyk ons na die morele prestasies van ons letterkunde wat onteenseglik wel daar is?