Die republiek van die twintigste eeu wat sy beslag onder Afrikanerleiers gekry het, se grondwet het begin met die aanhef: “In nederige erkentlikheid teenoor die Almagtige God...”, wat in die nuwe Suid-Afrika plek gemaak het vir “Ons, die mense van Suid-Afrika...”. Die skerp kontras tussen hierdie twee beginfrases is tekenend van wat onderskeidelik op elkeen volg, en die teenoorgestelde rigtings naamlik of die wese van die land uitgaan van die erkenning dat God alles gemaak het en alles aan Hom behoort, teenoor die mens wat homself voorop stel en sy regte beskryf, opeis en uitoefen.
Dan volg daar noodwendig vrae oor Solidariteit se beroep op christelikheid: sluit dit nou gehoorsaamheid aan die Bybel te alle tye en oor alle sake in of nie? Hoe speel dit uit in die onderliggende denke in ‘n invloedskring waar etos en belydenis deurslaggewend is vir die toekoms, soos onderwys waar Helpende Hand byvoorbeeld betrokke is? Dis moeilik vir ‘n vakbond om christelik te wees, alreeds in die eenvoudige dilemma van die denkraamwerk oor werk, plig en gehoorsaamheid aan God se Woord (bv Efesiërs 6:5 en verder) teenoor die stakingsbegrip; die dilemma word net groter as die beweging sy stryd vir minderheidsregte hoofsaaklik in die hof voer en dus moreel en geregtelik ten eerste aan die land se grondwet gebind is en sy vermoë tot christelike belydenis oor die grondwet steriliseer.
Menseregte en die Bybel leef nie gemaklik saam nie. Ons moet die owerheid gehoorsaam (bv. Romeine 13), maar nie in daardie dinge wat teen God se Woord is nie. Ons moet sekerlik ons verstand aanwend en kan selfs die menseregtegrondwet en sy wette as wapen aanwend in die regstelsel, maar dit moet besef word dat menseregte soos seepsoda of suur is wat gebruik word om ‘n drein oop te maak, waar jy skadelike middels gebruik om vieslikheid te hanteer: dit moet met omsigtigheid en insig hanteer word om nie die gebruiker te besoedel en skade aan te doen nie. Die gevare moet duidelik geken word en daarteen gewaarsku word. Mens sit nie seepsoda tussen die kos neer en dink die kinders gaan niks oorkom nie.