Myte - Inligting - 2022
Meer onlangs het die meeste Russe die merk-enkefalitis as 'n nuuskierigheid gesien. Bosluise val ons aan in somerhuise en selfs in parke in die Europese deel van die land.
Terselfdertyd val bloedvergissende wesens mense aan, nie net in die natuur nie, maar dring hulle ook binne in ons huise. Gevolglik het bosluise, soos die siekte wat hulle dra, enkefalitis geblyk 'n bron van vrees te wees, en daarom is daar gerugte oor mites.
Bosluise is insekte. Die gevare van insekmyte word dikwels in die media bekend gemaak. In werklikheid is hierdie wesens soortgelyk aan insekte, maar dit behoort nie aan hulle nie. Bosluise is arachnids. Dit is maklik om dit te verifieer, aangesien hulle agt pote het, en nie 6 nie, soos insekte.
Enige regmerkie is gevaarlik. Sodra baie mense 'n regmerkie op 'n grasblad in 'n bont van 'n troeteldier sien, word hulle paniekerig. As die arachnid op die vel blyk te wees, hardloop sommige byna onmiddellik na die hospitaal. In werklikheid is die werklikheid nie so verskriklik nie. Die oorgrote meerderheid bosluise wat in ons land woon, is skadeloos. Die werklike gevaar is afkomstig van ixodiede bosluise, wat 'n kenmerkende skutellum op hul rug het. As hierdie wesens dronk is van bloed, verander dit hul voorkoms merkbaar. Die wyfie kan in die hoeveelheid 80-120 keer in voeding verhoog. Die mannetjies byt ook, maar hulle is nie meer so onversadigbaar nie. Dit is hierdie bosluise wat die enkefalitisvirus dra. In totaal word ongeveer 3000 mense per jaar in Rusland siek aan bosluisoordraagbare enkefalitis. Namate die somertemperature styg, brei die diere se habitat uit, sodat die risiko van infeksie geleidelik toeneem.
Die enkefalitisvirus leef slegs in bosluise. Hierdie stelling lyk voor die hand liggend, want dit is nie verniet dat 'n besmette bosluis enkefalitis genoem word nie. In werklikheid dra hierdie arachnid slegs infeksie, en huisdiere en wilde diere is 'n soort reservoir daarvoor. As 'n bosluis 'n besmette knaagdier, bok of voël byt, kom die virus in die liggaam van die arachnid. Daar begin enkefalitis suksesvol vermeerder en ophoop in die gebied van die speekselkliere en eierstokke. As die bosluis 'n persoon byt, word die virus reeds in die bloed van die slagoffer oorgedra en begin hy reeds aktief vermenigvuldig. En die infeksie self is nie vreeslik vir die draer nie, dit kan nog jare in die liggaam van die dier bly. Oor die algemeen kan bosluisoordraagbare enkefalitis op 'n ander manier besmet word - die infeksie kan met rou bok- of koeimelk oorgedra word. Om jouself te beskerm, moet jy net die onverwerkte drank kook.
Bosluise spring van boomtakke af op hul slagoffers. As 'n regmerkie op die kind se skouer of kop verskyn, blyk dit duidelik dat hy van êrens bo, van 'n tak af op sy slagoffer gespring het. In werklikheid styg ixodidbosluise by plante nie bo die knie vlak nie. Maar hierdie wesens hou vas aan 'n persoon wat verbygaan. Bosluise het 'n interessante eienskap - hulle het 'n negatiewe geotaktis, waardeur hulle net opwaarts op klere kan kruip. Bloedsuikers soek die warmste en kwesbaarste gebiede van die blootgestelde vel. Op dieselfde tyd, bosluise is ook baie kieskeurig, hulle kan 'n plek kies wat geskik is vir byt vir 'n paar uur. Die hoogste punte aan die einde van hul roete lei tot so 'n mite.
Bosluise is meer geneig om mense in wit klere aan te val. Hierdie mite is maklik om te verstaan ​​as mytnavorsers hulle versamel deur die gras te verdun met 'n stok aan 'n wit lap. Daar is 'n hele paar wesens daarop wat duidelik sigbaar is. Slegs bosluise het so 'n primitiewe visuele apparaat dat hulle eenvoudig nie kleure kan onderskei nie. As 'n bloedsuiker gaan jag, is dit op die onderste takke of op die gras en versprei sy voorpote. Die bosluis gryp eenvoudig na alles wat beweeg, en onderskei nie tussen kleur, geslag, tipe lewende wese nie. Wetenskaplikes gebruik daarenteen om 'n baie verstaanbare rede 'n wit lap vir versameling - die bosluise is beter sigbaar daarop. Om u teen hulle te beskerm, moet u nie veral let op die kleur van die klere nie. U moet net probeer om die boeie en moue se mansjetjies mooi aan die lyf te laat pas. Dit is die beste om 'n kopdoek op jou kop aan te trek. As u in die gevaarsone stap, is dit die beste om elke 2-3 uur 'n pouse te stop en mekaar te inspekteer. En in die algemeen moet kinders, hulself en diere na enige terugkeer uit die woude en landerye noukeurig nagegaan word om nie die suigbosluise te mis nie. Moet net nie vergeet dat 'n regte pak anti-enkefalitis redelik styf moet wees nie, wat in warm weer tot oorverhitting sal lei. Dit sal op sy beurt die tasbare sensitiwiteit van ons vel verminder. As gevolg hiervan let 'n persoon eenvoudig nie op die feit dat 'n klein spinnekopagtige wese langs hom kruip nie.
Die regmerkie moet deur 'n spesialis getrek word. Mense is bang om 'n regmerkie uit te trek, en vra om hulp van 'n spesialis. Maar is dit die moeite werd om haastig die hospitaal in te jaag? 'N Bosluis wat in die liggaam vasgeval het, moet onmiddellik verwyder word. Die duur van die suiging bepaal immers die hoeveelheid virus wat die bloedstroom binnedring. Hoe langer die bosluis bloed sal drink, hoe moeiliker sal die siekte dan wees. Maar dit is tog die moeite werd om die wese self, verkieslik nog steeds, vir spesialiste aan te toon. Daar sal gekyk word of die bosluis die virus dra. Onmiddellike verwydering is selfs belangriker omdat een besmette arachnide tot 10 miljard virusdeeltjies bevat. Vir die ontwikkeling van enkefalitis is 'n miljoenste deel van hierdie bedrag voldoende.
Om die bosluis te verwyder, moet u dit met plantaardige olie of petroleumjellie smeer. Hierdie gewilde metode is gebaseer op die stelling dat die arme bosluis niks sal kan asemhaal nie, en dat dit op sy eie uit die wond kruip. Slegs nou, nóg olie nóg enige ander middel, sal die bloeddrupper dwing om sy greep te los en sy kop uit te trek. Daar is 'n standaard en beproefde metode om 'n regmerkie te verwyder. Dit moet so na as moontlik aan die proboscis, dit wil sê aan die menslike vel, met 'n draad vasgemaak word. Dan moet die ente gerek word en die bosluis met gladde swaaiende bewegings uitgetrek word. As die kop nog steeds afkom, moet dit onmiddellik verwyder word, soos 'n gewone splinter. 'N Steriele vuurkalsineerde naald is hiervoor geskik. As u die regmerkie met u vingers probeer uittrek, kan dit die situasie net vererger. Die interne inhoud daarvan, tesame met die virus, kan letterlik in die wond ingedruk word.
Afweermiddels moet gebruik word om te beskerm teen bosluise. Nou kan u spesiale beskermende stowwe kry, gesmeer waarmee u uself teen bosluise kan beskerm. Alhoewel sulke fondse bestaan, kan hulle nie volledige beskerming waarborg nie as gevolg van hul lae doeltreffendheid. Bosluise het hul eie jagstrategie. Hulle wag vir hul slagoffers in die gras en bosse langs die paadjies, word gelei deur die reuk. Sodra die voorwerp verbygaan, gryp die bosluis die liggaam of klere aan, en soek dan die beste plek om te byt. Die resultaat van die jag word dus prakties nie beïnvloed deur die vraag of die persoon wat verbygaan met 'n afstootlike middel gesmeer is of nie. Hierdie beskermende stowwe het 'n lae effektiwiteit, aangesien hul werkingsduur redelik beperk is. Afweermiddels verdwyn vinnig, word uitgespoel, en die aktiewe stof self word op 'n natuurlike manier vernietig. Boonop kan individuele individue en bevolkings van bosluise anders reageer op sulke reuke.
Inenting teen ensfalitis kan met spesiale medikasie vermy word. Daar word geglo dat inenting nie nodig is as u gedurig saamneem in die geval van 'n bytjodantipirien of spesifieke immunoglobulien nie. Die virus sal dood word na 'n skoot of pil. Hierdie middels, sowel as 'n redelike wye verskeidenheid antivirale middels wat in apteke aangebied word, is egter eenvoudig. Sommige studies het selfs aangetoon dat die toestand begin versleg het by mense wat met die virus besmet is, na die bekendstelling van immunglobulien. Iodantipyrine is meestal teenaangedui by mense met skildklierversteurings. Dit moet duidelik verstaan ​​word dat spesiale medisyne wat die oorsaak van bosluisoorgedraagde enkefalitis eenvoudig nie bestaan ​​nie. Die medisyne wat deur dokters gebruik word, is nodig om die simptome van die siekte te verlig. Met verloop van tyd sal die virus op sy eie sterf, en 'n persoon sal permanente immuniteit teen bosluisgedraagde enkefalitis kry vir die lewe ten koste van sy ongeskiktheid. Dus is die eerste simptome van hierdie virussiekte onmiddellik 'n besoek aan die hospitaal vir aansteeklike siektes. Sommige vorme van enkefalitis kan so vinnig ontwikkel dat selfs dringende resussitasie nodig is. Volgens die instruksie moet 'n spesifieke immunoglobulien 1-2 dae na die byt ingespuit word. In die praktyk suig die bosluis bloed so onmerkbaar dat dit eenvoudig nie opgemerk word nie. In die lig van simptome is die toediening van immunglobulien nie meer betekenisvol nie. En die doeltreffendheid van hierdie instrument is baie kontroversieel. Iodantipyrine het 'n doeltreffendheid volgens die data van die vervaardiger - slegs 10%. Moet dus nie op hierdie "wonderbaarlike" middel vertrou nie.
Inenting kan nie teen bosluisoordraagbare enkefalitis beskerm word nie. Volgens hierdie mite is daar mense wat nie deur inenting teen die siekte beskerm word nie. Inenting is die betroubaarste manier om jouself teen bosluisoordraagbare enkefalitis te beskerm. Terselfdertyd moet u nie dink dat daar slegs een inspuiting volwaardige immuniteit sal voorkom nie. Inenting moet volledig voltooi word. Die noodweergawe word verkort en is slegs geskik vir een seisoen. Maar om die inenting vir 'n lang periode effektief te hê, is dit nodig om 'n volledige inentingsiklus deur te gaan, en binne 'n jaar weer inenting te ondergaan. Inderdaad, 'n persoon wat nie ingeënt is nie, word nie noodwendig siek nie nadat hy deur 'n enkefalitisbyt gebyt is. Die siekte kan in 'n geskrapte of latente vorm oorgaan. In hierdie geval kan u dit eers agterkom deur die bloed te ondersoek na die teenwoordigheid van IgG-teenliggaampies wat die virus beveg. Volgens kenners is inenting die enigste effektiewe manier om individuele voorkoming te voorkom.
Gevaarlike bosluise word slegs in die Verre Ooste en Siberië aangetref. Dit is vandag nog nie so nie. Die meeste gevalle, ongeveer 70%, is eintlik in hierdie streke geregistreer. Maar die Tver-, Kostroma-, Yaroslavl- en Leningrad-gebiede het reeds begin beskou as ongunstige streke met betrekking tot enkefalitis. Die Vologda-, Sverdlovsk- en Tomsk-streke is ook een van die belangrike fokuspunte van bosluisborreliose. Daar was selfs gevalle in die Moskou-streek. Elke jaar skakel etlike duisende mense na dokters met klagtes van 'n bosluisbyt, terwyl ongeveer elke tiende gebyt persoon eintlik aan enkefalitis ly. Sulke gevalle is selfs in Moskou geregistreer - bosluise het gekies vir die Friendship Park, Losiny Ostro, Serebryany Bor.
Bosluise is slegs in Mei-Junie gevaarlik. In ons land kom die eerste hoogtepunt van bosluisaktiwiteit vroeg in April voor en eindig dit eers in die middel van Junie. Die grootste aantal byt word tradisioneel in Mei aangeteken. En in Augustus begin die tweede golf van aggressie van bloedspatsels, dit duur tot Oktober. Daar was gevalle van byt in November en selfs in Januarie. Sodat 'n gevaarlike insek op Nuwejaarsdae kan manifesteer, moet u nie net twee maande per jaar waaksaamheid aanskakel nie.
Dit is maklik om die bosluisbyt op te let, rooiheid rondom dit, wat toeneem. Erytema is slegs relevant tydens borreliose, en selfs nie altyd nie. In die helfte van die gevalle word 'n bosluisbyt gewoonlik nie gepaard met rooiheid van die vel nie. En die dier self skei voorlopig 'n verdowingsmiddel af. Dus, na 'n wandeling in die bos, moet u u liggaam noukeurig ondersoek, nie net vir rooi kolle nie, maar dit is lekker om daarna te gaan stort.
Bosluise byt nie dronk nie. Hierdie mite is redelik maklik om te verduidelik. 'N Dronk persoon kan skaars 'n bloedsuiker op homself vind. In werklikheid word dronkaards op dieselfde manier as enige ander mense gebyt; die reuk van alkohol skrik nie die bosluise weg nie. Die feit is egter dat daar in een groep toeriste sekerlik so 'n persoon sal wees aan wie die bosluise letterlik sal vashou, sowel as een aan wie hulle oor die algemeen onverskillig bly.