Berk: plant en versorg, groei uit sade, spesies - Interessant
Elke mens wat leef van die toendra tot die subtropies, weet hoe 'n berk daar uitsien. So 'n boom kom redelik wyd in die natuur voor, en meer as 120 spesies is deur kundiges ontdek. Die meeste van hierdie soorte word suksesvol gebruik in die vervaardiging van meubels, sowel as in die chemiese industrie. Sy helderwit stam, versier met swart strepe, maak hierdie boom een ​​van die mees onvergeetlike simbole van Rusland. Berk kom in byna enige middelbreedtewoud voor. Dit word ook baie gebruik vir die versiering van stadsplein, parke en stegies. Berk kan ook gereeld in tuinpersele gevind word, aangesien dit die hoofversiering van enige landskap kan word.
Kenmerke van berk
Die naam van die boom "berk" kom van die Proto-Slawiese Berza, wat beteken "om te gloei, om wit te word." Boonop kom die Latynse naam Betula van die Galliese taal. Hierdie soort word voorgestel deur bladwisselende bome. Boonop word dit beskou as die talrykste soort in die hele Noordelike Halfrond. Daar is meer as 100 spesies in die genus, en hy behoort self tot die Birch-familie.
Vir die Skandinawiese, Slawiese en Fino-Oegriese kultuur het hierdie plant nie net belangrike alledaagse nie, maar ook historiese en rituele betekenis.
Interessante feite oor Bereza
Beskrywing van berk:
Hoogte... By die meeste spesies wissel dit van 30 tot 45 meter. U kan ook kruip- en dwergvariëteite ontmoet, sowel as struike.
Rompdekking... Dit wissel van 120 tot 150 sentimeter.
Wortelstelsel... Dit kan oppervlakkig of begrawe wees en skuins tot in die diepte van die grond strek. Dit hang direk af van die soort berk, sowel as van die omstandighede waarin dit groei. In die reël is die wortelstelsel kragtig en vertak.
Blaf... Die mees algemene bas is wit, maar dit kan ook bruin, pienk of liggeel wees. In die natuur kan u egter ook sulke spesies ontmoet waarvan die bas bruin, grys, amper swart gekleur is. Die buitenste laag van die bas skil maklik af. Terselfdertyd, in ou eksemplare, is die onderste deel van die stam bedek met 'n dik bas van 'n donker kleur, op die oppervlak waarvan daar baie diep krake is. Die oppervlak van jong stamme is gewoonlik bedek met 'n bruinrooi bas waarop baie klein groeisels is.
Blare... Klein blaarplate het 'n gladde oppervlak en 'n ovaal-driehoekige vorm. Hulle rand is getand. Die breedte is ongeveer 40 mm en die lengte tot 70 mm. Hulle is geverf in 'n diep groen tint wat met die aanvang van die herfs heldergeel verander. Jong blaarplate het 'n klewerige laag.
Bloeiwyses... Wetenskaplik word hulle earring thyrsus genoem. Die komplekse bloeiwyse bevat vroulike en manlike blomme. Aan die ente van die verkorte lote blom vroulike blomme en manlike blomme. Afhangend van die spesie en klimaatstoestande, begin berkebloeisels van Maart tot Junie. Wanneer vroulike blomme bestuif word, vlieg manlike blomme rond.
Foetus... Dit is 'n effens afgeplatte neut met dun vlerkies van 'n klein maat. Aangesien die vrugte baie lig is, versprei dit maklik met behulp van die wind. Dus kan 'n rukwind hulle op 'n afstand van tot honderd meter van die ouerboom af wegvoer.
Lewensduur... Gemiddeld is hierdie syfer 100 tot 300 jaar. Daar is egter ook spesies wat langer leef.
Berke is 'n belangrike bosvormende spesie. Dit is sy wat bydra tot die skepping van 'n kenmerkende landskap in die uitgestrekte gebied van Noord-Amerika en Eurasië. So 'n plant kan selfs in die Noordpoolsirkel aangetref word; boonop vorm dit die boonste grens van bergwoude. Sommige van die spesies in die natuur groei selfs in Suidoos-Asië en Afrika.
Hierdie plant word gekenmerk deur sy onvoldoende vogvlak, sowel as die samestelling van die grond. So 'n boom groei normaalweg aan see- en rivieroewers, op droë steppe, moerasse, sowel as rotsagtige hange. Die enigste berk is 'n ligte plant, maar sommige spesies groei normaal in skaduryke gebiede.
Plant berk in oop grond
Kenners beveel nie aan om berk in u tuin te kweek nie. Die feit is dat dit bydra tot die uitdroging van die grond, sowel as die onderdrukking van gewasse wat in die onmiddellike omgewing groei. U moet 'n plantplek kies wat weg van struike en vrugtebome geleë is. En om die berk nie die grond op die terrein uit te put nie, moet dit betyds gevoer en natgemaak word.
Om die plant van 'n saailing te laat slaag, moet u aan sekere reëls voldoen:
Om 'n saailing in oop grond te plant, is die begin van die lente die beste. Gedurende hierdie tyd ervaar die saailing minimale spanning van plant. As u wil, kan u dit in die herfs plant, maar in hierdie geval moet die boom 'n lywige klont aarde op die wortels hê, en die ouderdom daarvan mag nie langer as drie jaar wees nie. As die saailing meer as drie jaar oud is, kan dit in die oop grond geplant word, selfs in die winter, aangesien die kluit aarde gevries is en nie verkrummel nie.
Wanneer u die grond op die terrein voorberei vir die aanplant van berk, is dit noodsaaklik om in ag te neem watter grond 'n spesifieke spesie in natuurlike toestande groei. Die meeste soorte word egter onderskei deur hul pretensieloosheid; hulle sal normaalweg in enige grond groei. Wat die suurheid van die grond betref, kan dit ook anders wees. Onderaan die plantput word 'n dreineringslaag uitgelê waarvan die dikte ongeveer 15 sentimeter moet wees. Om 'n geskikte grondmengsel te maak, moet u 1 deel turf en 2 dele sand en aarde kombineer.
Die kuil vir die plant moet so groot wees dat 'n klomp saailinge volledig daarin kan pas. Nadat die plant in die gat geplaas is, moet dit met grondmengsel bedek word sodat die aarde die wortelkraag effens bedek. Onthou dat as die wortelstelsel te diep verdiep word, dit die groei van die plant kan vertraag, en in sommige gevalle lei dit tot die dood daarvan. Die feit is dat wanneer die wortels begrawe word, die mikorrisiswam, wat op hul oppervlak woon, sterf.
As u verskeie saailinge gelyktydig plant, moet die minimum afstand tussen 3 en 4 meter wees.
'N Pas geplante boom moet oorvloedig natgemaak word. Ook word die grond in die byna-stam-sirkel nog 'n paar dae bevog.
'N Jong boom groei stadig. Nadat hy 4 geword het, begin dit baie vinniger groei. Die gemiddelde groeikoers van 'n boom is 100 cm per jaar.
Watter bome om naby die huis te plant, Ons plant 'n berk! As ons 'n berk plant, kap ons 'n denneboom
Birch is nie veeleisend om na te sorg nie. Moenie vergeet om die grond stelselmatig in die somer in die sirkel byna te bevochtig nie, terwyl u sorg dat dit nie droog word nie. Daarbenewens is dit van tyd tot tyd nodig om die oppervlak van die grondmengsel in die amper-stam-sirkel los te maak, terwyl die maksimum losmaakdiepte 30-50 mm moet wees, wat die wortelstelsel nie sal beseer nie. Vergeet ook nie om die oppervlak van die rompsirkel met 'n deklaag van ongeveer 10 sentimeter dik te bedek nie; hiervoor kan u turf, saagsels of kompos gebruik.
Dit word aanbeveel om die plant vroeg in die lente te voer, op 'n tydstip waarop daar nog geen blare op die takke is nie. U kan 'n voedingsmengsel gebruik wat bestaan ​​uit 10 liter water, 10 g ureum, 1 kg mis en 15 g ammoniumnitraat. Hervoeding kan, indien nodig, in die laaste lente weke gedoen word. Die hoeveelheid kleedstof hang af van die ouderdom van die plant: as dit 10-20 jaar oud is, is 3 emmers oplossing voldoende en 'n ouer eksemplaar benodig 5 emmers.
Boompies na plant in die eerste 6 maande het 'n kousband aan 'n pen nodig om dit teen die wind te beskerm. Die plant het nie formatiewe snoei nodig nie, maar in die lente moet hy die gebreekte en gedroogde stamme afsny.
Berk reproduseer goed deur self te saai. Saai van sade word in die herfs en lente uitgevoer, in laasgenoemde geval word dit ongeveer 8 weke gestratifiseer by 'n temperatuur van 0 tot 5 grade. Hoe langer die saad gestoor word, hoe erger kom dit voor.
Hoe om 'n berk te kweek. Deel 6.
Hierdie boom word selde vermeerder deur steggies. Die feit is dat slegs ongeveer 10 persent van die steggies wortel skiet.
Dikwels plaag sulke plae op berk soos:
Sywurm ruspe... Vreet die blare op en laat slegs strepe agter. Skud die plae af en dien 'n insekdodende behandeling toe.
Pypskutter-kewer... Beskadig die blare en jong takke. Sny die beskadigde dele en vernietig dit met vuur. Grawe dan die rompsirkel op en spuit met 'n insekdodende middel.
So 'n boom word dikwels deur swamsiektes aangetas. Daar kan byvoorbeeld 'n tinder-swam op sit, wat bydra tot die vernietiging van hout. Sny die groeisels af en behandel die aangetaste gebiede met 'n swamdoder.
Tipes berke met foto's
Die genus Birch behoort tot die Birch-familie en verenig 119 spesies. Gewone berke (Betula Alba), of witberk, verskil in die sin dat dit wydverspreid oor die hele Europese gebied voorkom. Witberk bevat twee soorte:
Hierdie spesie word in die volksmond wratagtige, silweragtige, huilende, hangende (hangende) berk en ook wit Europese genoem. In hoogte kan so 'n boom ongeveer 30 meter bereik. Terwyl die plant jonk is, is sy bas bruin gekleur. As die boom 10 jaar oud is, begin sy bas wit word. Op die oppervlak van die takke is daar 'n groot aantal groeisels, daarom word die plant "wratagtig" genoem. Die stamme sak, wat 'n kenmerkende kenmerk van hierdie spesie is. Hierdie spesie is bestand teen ryp en droogte, terwyl dit gekenmerk word deur die fotogilusheid daarvan.
Donsagtige berk (Betula pubescens)
Hierdie tipe word ook puberteitberk of krullerig (donsig) genoem. Die hoogte is ongeveer 25 meter. Die stam van jong bome is bedek met bruinrooi bas, wat na 'n ruk sneeuwit word. Takke wat opwaarts groei, vorm 'n wye en verspreidende kroon. Hierdie spesie is rypbestand en groei ook normaal in skadu of moerasagtige gebiede.
Tot op hede word die naam "wit berk" uiters selde gebruik, aangesien verwarring dikwels ontstaan ​​het.
Ook verwant aan hierdie tipe:
Platbladige berk... Dit word ook Asiatiese of Japannese wit genoem. Dit groei in Siberië, sowel as in koue en gematigde Asiatiese streke (Japan, China en Korea). So 'n plant word gereeld in stede gebruik, en dit word ook dikwels in aangrensende gebiede gekweek. Die mees algemene variëteite van hierdie spesie is: Whitespire, Fargo, Szechuanica.
Amerikaanse wit berk, of kano, of papier... Onder natuurlike toestande kom dit algemeen voor in Kanada en die Verenigde State, en in kultuur word dit eerder suksesvol in Europese lande verbou. Die spesie word gekenmerk deur die pretensie, droogtebestand en groei ook normaal in vleilande. Die hout van so 'n berk, wat 'n ligrooi kleur het en maklik gepoleer kan word, word veral waardeer. Die gewildste variëteite is Renaissane Reflection, Vancouver, St. Gerge.
Onder die vele soorte berk val die volgende ook op:
Rooi berk, of soet, of kersie, of draderig... Die spesie groei in Noord-Amerika. Sy bas is amper swart of bruinrooi. Die plant bereik 'n hoogte van ongeveer 25 meter, terwyl die kroon van 'n jong plant 'n piramidevorm het. Na 'n geruime tyd kry die kroon die vorm van 'n bal, terwyl die takke sak. Daar is duidelik sigbare skeure op die oppervlak van die kersiekleurige bas. Anders as die gemiddelde weerstand teen ryp, kan die variëteit gebruik word vir verbouing in streke met 'n matige warm klimaat.
Erman se berk, of klip... Hierdie dwergboom bereik 'n hoogte van ongeveer 15 meter. Die mees verspreide spesie is in die Verre Ooste. Die oppervlak van die geboë stam is bedek met 'n donkerkleurige bas wat na 'n tyd sterk krak. So 'n boom is 'n lang lewer (tot 400 jaar), en dit word ook gekenmerk deur die pretensieloosheid daarvan.
Swartberk... Die spesie het 'n dik stam, 'n hoogte van ongeveer 30 meter, terwyl dit termofiel is. Die kroon is oop, die vorm van die blaarplate is ovaal.
Dwerg... In die natuur kom dit net in die toendra voor, terwyl dit bergagtige terrein verkies. Die spesie het 'n uiterlike ooreenkoms met 'n sterk vertakkende struik.
Karelies... Die dwergboom bereik 'n hoogte van ongeveer 8 meter, terwyl dit soos 'n lang struik kan lyk. Die spesie besit baie waardevolle hout.
Die berge van die Himalaja en Kanada het sneeuwit bas. Die feit is dat dit 'n baie groot hoeveelheid ultravioletstrale van die son moet weerkaats.
Die meeste berkspesies is rypbestand. Alle termofiele spesies is inheems in die suidelike streke.
Dit is al lank bekend dat berk 'n baie nuttige plant is. Blare en knoppe het voordelige eienskappe soos ontsmettingsmiddel en diuretikum. Berksap word gebruik om siektes van die bloedsomloop te voorkom. Die sap wat aan die begin van die lente versamel is, is veral nuttig. Die chaga-sampioen wat op die stam groei, word gebruik vir hoofpyn en vir die voorbereiding van 'n tonika.
Berkteer is vroeër gebruik om karre se wiele te smeer, en dit word nou baie gebruik vir die vervaardiging van skoonheidsmiddels.
Berkebesems is alom bekend en die boom word ook gebruik vir die voorbereiding van brandhout. Hout word wyd gebruik in die chemiese industrie sowel as in die meubelbedryf. Handwerk, huishoudelike artikels en berkprodukte is duursaam, liggewig en effektief in voorkoms.
Berk in landskapontwerp
Berk word dikwels op 'n persoonlike erf geplant of gebruik vir die landskap van 'n stad. Sy lyk goed in solo- en groepsitplekke. En die boom pas ook goed by ander bladwisselende plante, byvoorbeeld: met els, wilgerboom, esdoorn, bergas of voëlkersie. Birch word gekenmerk deur sy pretensieloosheid en weerstand teen gasbesoedeling in groot stede. Dit is nie ongewoon om berkstraatjies naby besige paaie te sien nie, wat as beskermende gordels dien.
Aangesien hierdie boom bladwisselend is, met 'n enkele aanplanting, is dit nodig om stelselmatig die gebied van vlieënde blare skoon te maak.
Hierdie hoogs dekoratiewe plant het 'n ryk blare (die kleur verander gedurende die groeiseisoen), 'n skouspelagtige kleur van die bas en 'n oop, digte kroon. In rotstuine en Japannese tuine word stunt- en dwergspesies dikwels gebruik.
BERK in landskapontwerp. Ongewone tuinhuis van hangende berk.
Die blomblare van piretrum kan wit of verskillende skakerings van rooi wees: pienk, kersie, maroen, hulle is in die vorm van 'n bal of talle riete van verskillende lengtes.
Piretrumbosse vorm regop stamme wat tot 50 tot 70 cm hoog word en vinnig groei. Blare word sterk gedissekteer en kom in groter getalle voor in die onderste deel van die stam.
Koorsblare, benewens dekoratiewe, het die eienskappe om skadelike insekte af te skrik, aangesien dit 'n natuurlike insekdoder is.
Die piretrumkomponent is deel van die middels vir muskiete, miere, kakkerlakke en bosluise. Op industriële skaal word 'n cinerarielous verskeidenheid Dalmatiese kamille-piretrum gebruik.
Beskrywing van die plant helipterum
Helipterum is 'n kruidagtige plant uit die Asteraceae of Asteraceae familie. Die stingels van die plant is redelik lank (soms bereik hulle 'n hoogte van tot een meter) en dun, maar sterk en sterk. Die blare van die plant is kort, langwerpig en donkergroen van kleur, aan die agterkant is dit effens bedek met 'n grys blom en ru. Blomme kan klein en groot wees, dit hang alles af van die tipe en verskeidenheid helipterum. Die blare is in verskillende rye om 'n helder en groot kern gerangskik. Die kleur van geliterum is baie fyn, die blomme kan pienk, wit, geel en selfs bordeaux wees.
Geheime om 'n trollblom tuis te kweek
Sodat 'n wonderlike stukkie son op die werf verskyn, kan u die tradisionele opsies gebruik: 'n bos verdeel, saailinge in 'n winkel koop en saad in 'n badpak saai. Laasgenoemde metode word gebruik vir die kweek van plante, in oop grond en in houers.
Aangesien blomsaad oneweredig ontkiem, is dit die beste om eers saailinge binne te laat groei. As dit sterker word, dra dit oor na oop grond.
Groei uit die sade van 'n swembroek - 'n eksotiese trollblom, begin met die voorbereiding van die grond. Dit moet aan die volgende vereistes voldoen:
Dit word verkry deur turf, blaargrond en humus in gelyke dele te meng. Om te weet hoe om 'n swembroek uit sade te kweek, moet u vertroud wees met die basiese reëls van hierdie proses.
Saai word in die winter begin, die beste van alles in Januarie, om saailinge betyds voor te berei. Eerstens word die voorbereide grond in houers uitgelê, waarna vlak gate op 'n afstand van 35-40 cm gemaak word. Daarna word die houers in 'n kamer geplaas waar die temperatuur gedurende 3 maande nie meer as + 4 ° C is nie.
Om 'n swembroek te kweek en 'n plant te versorg, behels gereelde water. Dit word uitgevoer terwyl die bogrond vinnig droog word. As daar spruite verskyn, word 'n duik uitgevoer met die beste eksemplare. Aan die einde van die somer word jong blomme in 'n oop area in die tuin geplant.
As dit nie moontlik is om saailinge te verbou nie, kan die saad van die swembroek in die herfs direk in die oop grond gesaai word.
Reproduksie van Gaillardia
Gaillardia-blomme reproduseer op drie maniere:
van saad - word gewoonlik in die lente gesaai
vegetatief - deur plante te verdeel voordat dit blom
steggies, wat van die apikale of wortellote geoes word (in Maart-April gesny).
Saai Gaillardia sade vir saailinge
Die saaddatum hang af van die beplande datum vir ontvangs van blomplante:
As u saailinge vanaf Januarie tot Junie begin produseer, sal blomplante van einde Mei tot September verkry word
wanneer dit van Julie tot September gesaai word, sal die plante volgende jaar vanaf April blom.
Die sade ontkiem na 14 dae. Saailinge moet in die fase van twee ware blare in blompotte geduik word. Afhangend van die variëteit, is die groeitydperk van saai tot blom 17-22 weke. Om 1000 plante te kry, is dit nodig om 5-12 g sade te saai (daar is 250-360 in 1 g, afhangende van die variëteit).
U kan 3-5 sade in een sel van die palet plaas. Die sade word bedek met 'n dun lagie grond of 'n klein hoeveelheid vermikuliet, wat voldoende vog sal bied. Hierdie laag kan nie te dik wees nie; toegang tot lig is nodig vir saadontkieming.
gedurende die eerste 10-12 dae 18-20 ° C moet wees,
dan kan die temperatuur tot 16-18 ° C verlaag word.
Op oop grond word Gaillardia-saailinge middel einde Mei geplant, toe die laaste ryp verby is. Saad kan einde Mei direk in oop grond gesaai word.
Wortelsteggies word 5-10 cm lank gesny, in Maart-April, in plat bokse in bokse geplaas. Slegs 40-60% van hulle produseer hul eie wortels en wortel.
Deur die plant te verdeel
Plante word elke 2-3 jaar in die lente verdeel, en op droë en sanderige grond, waar hulle 'n lang harige wortel produseer - elke 4-5 jaar.
Dwergberk in tuinontwerp
Dit wil voorkom asof so 'n eienaardige plant met 'n baie spesifieke natuurlike habitat nie heeltemal geskik is vir ons gewone tuine nie. Maar dit is eers met die eerste oogopslag.
Dwergberk, bosbessies en korstmos. Foto van die webwerf pozhvanov.com
Dwergbome sal baie lief wees vir liefhebbers van eksotiese landskappe, met berghange en alpiese glybane, of wat 'n eiland met Arktiese natuur in die tuin wil herskep. Sulke miniatuurberke sal goed wees in 'n rotsagtige Japannese tuin of langs hitte.
As u hierdie plante naby 'n reservoir langs pragtige klippe plant en ander alpiene plante (gentiaan, saxifrage, badan) byvoeg, kry u pragtige samestellings. In 'n laagliggende oorstroomde gebied van die tuin kan u 'n stuk toendra skep met bosbessiebosse, lae varings en fantasties geboë lote van 'n bababerk wat oor smaragdmos kruip.
Dwergberk aan die oewer van 'n natuurlike reservoir. Foto deur die skrywer
Dwergberke is ook geskik vir die skep van 'n heining. Hulle leen goed vir skeer, en die digte weefsels van hul lote skep 'n digte groen heining. Deur so 'n berkboom in 'n vlak keramiekpot te plant, kan u 'n wonderlike bonsai daaruit skep. Soos u kan sien, is die gebruik van hierdie eksotiese plant in die tuin met 'n sekere mate van verbeelding baie uitgebreid en gevarieerd.
Dwergberkvariëteite 'Golden Treasure' in die tuin. Foto van provenwinners.com
Geagte lesers, deel in die kommentaar as u 'n dwergberk in die natuur teëgekom het, en as dit in u tuin groei, skryf dan hoe u daarvoor sorg. Watter ander ongewone plante kweek jy op jou werf?