Onluste by Zoot -pak: oorsake, feite en foto's - GESKIEDENIS - Inligting
Onluste by Zoot -pak: oorsake, feite en foto's
Die Zoot Suit Riots was 'n reeks gewelddadige botsings waartydens menigte Amerikaanse dienspligtiges, polisielede wat buite diens was en burgerlikes met jong Latino's en ander minderhede in Los Angeles baklei het. Die onluste in Junie 1943 het hul naam gekry van die sakke wat baie jongmense gedurende daardie era gedra het, maar die geweld het meer gegaan oor rassespanning as mode.
Wat is 'n Zoot -pak?
Gedurende die dertigerjare was danssale gewilde plekke vir kuier, swingdans en die verligting van die ekonomiese spanning van die Groot Depressie. Dit was nêrens meer waar as in die woonbuurt Manhattan in Harlem, die tuiste van die beroemde Harlem Renaissance nie.
Stylbewuste Harlem-dansers het los klere begin dra wat hul bewegings beklemtoon. Mans het 'n sakbroek aangetrek met manchetten wat versigtig verslap is om te verhoed dat hulle struikel; lang baadjies met swaar gevulde skouers en wye lapels; lang, glinsterende horlosiekettings en hoede wat wissel van varkpastei en fedoras tot sombrero's met groot rande.
Die beeld van hierdie sogenaamde "zoot-pakke" het vinnig versprei en is gewild onder kunstenaars soos Cab Calloway, wat in sy Hepster's Dictionary die zoot-pak "die beste in klere" genoem het. Die enigste heeltemal Amerikaanse burgerlike pak. "
Zoot Suits: 'A Badge of Delinquency'
Namate die rokpak meer gewild geword het onder jong mans in Afro -Amerikaanse, Mexikaanse Amerikaners en ander minderheidsgemeenskappe, het die klere 'n ietwat rassistiese reputasie gekry. Latino -jeugdiges in Kalifornië, bekend as "pachucos" - dikwels met spoggerige zootpakke, varkhoedjies en hangende horlosiekettings - word meer en meer deur welvarende blankes beskou as bedreigende straatboewe, bendelede en opstandige jeugmisdadigers.
Oorlogspatriotisme het niks gehelp nie: Na die bombardement op Pearl Harbor en die Amerikaanse toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog, was wol en ander tekstiele onderhewig aan 'n streng rantsoenering. Die US War Production Board het die produksie van burgerlike klere wat sy, wol en ander noodsaaklike weefsels bevat, gereguleer.
Ondanks hierdie oorlogsbeperkings, het baie bootleg -kleermakers in Los Angeles, New York en elders steeds die gewilde zoot -pakke gemaak, wat verlaagde hoeveelhede stof gebruik het. Diensmanne en baie ander mense het die groot pakke egter as 'n flagrante en onpatriotiese vermorsing van hulpbronne beskou.
Die plaaslike media was maar te bly om die vlamme van rassisme en morele verontwaardiging aan te blaas: Op 2 Junie 1943 het die Los Angeles Times berig: "Die herinnering aan Los Angeles is verlede jaar 'n toename in bendegeweld wat die 'zoot suit' 'n teken van misdaad gemaak het. Openbare verontwaardiging was 'n oorlogvoering tussen georganiseerde groepe van opvallers, wat snags in die strate rondloop, 'n golf van aanvalle meebring [en] uiteindelik moorde. "
Die opstande van die Zoot -pak begin
In die somer van 1943 loop die spanning hoog tussen troeteldiere en die groot groep wit matrose, soldate en mariniers wat in en om Los Angeles gestasioneer is. Mexikaanse Amerikaners het in groot getalle in die weermag gedien, maar baie dienspligtiges het die draers van die pak beskou as 'n ontwykers van die Tweede Wêreldoorlog (hoewel baie eintlik te jonk was om in die weermag te dien).
Op 31 Mei het 'n botsing tussen uniforme dienspligtiges en Mexikaanse Amerikaanse jeugdiges 'n Amerikaanse matroos geslaan. Gedeeltelik as vergelding, op die aand van 3 Junie, het ongeveer 50 matrose van die plaaslike Amerikaanse vlootreservaat Armory deur klubs en ander ru -wapens deur die middestad van Los Angeles gemarsjeer en iemand aangeval wat 'n draagpak of ander rasse -geïdentifiseerde klere aangetref het.
In die daaropvolgende dae het die rasbelaaide atmosfeer in Los Angeles ontplof in 'n aantal volskaalse onluste. Menigte Amerikaanse soldate het die strate ingevaar en Latino's begin aanval en hulle pakke ontneem en hulle bebloed en halfnaak op die sypaadjie gelaat. Plaaslike polisiebeamptes het gereeld van die kantlyn af gekyk en toe die slagoffers van die slae gearresteer.
Duisende meer dienspligtiges, polisielede en burgerlikes het die afgelope paar dae by die stryd aangesluit, kafees en rolprentteaters binnegestap en iemand met klere of haarstyle aangetrek (eendstert-kapsel was 'n gunsteling teiken en is dikwels afgesny ). Swartes en Filippyne - selfs diegene wat nie in soetpakke geklee was nie - is ook aangeval.
Die oproer van die Zoot -pak versprei
Teen 7 Junie het die onluste buite die sentrum van Los Angeles versprei na Watts, Oos -Los Angeles en ander buurte. Taxibestuurders bied gratis ritte aan dienspligtiges na oproergebiede aan, en duisende militêre personeel en burgerlikes uit San Diego en ander dele van Suid -Kalifornië kom saam in Los Angeles om by die chaos aan te sluit.
Leiers van die Mexikaanse Amerikaanse gemeenskap het staats- en plaaslike amptenare gesmeek om in te gryp - die Raad vir Latyns -Amerikaanse jeug het selfs 'n telegram aan president Franklin D. Roosevelt gestuur - maar hulle pleidooie het weinig aksie opgelewer. Een ooggetuie, die skrywer Carey McWilliams, het 'n skrikwekkende prentjie geskets:
'Maandagaand, sewende Junie, het duisende Angelenos opgedaag vir 'n massale lynch. Deur die strate van die middestad van Los Angeles het 'n skare van etlike duisende soldate, matrose en burgerlikes voortgegaan om elke soetsoet wat hulle kon kry, te verslaan. Straatmotors is gestop terwyl Mexikane, en sommige Filippyne en negers, uit hul sitplekke ruk, die strate ingedruk en met sadistiese waansin geslaan is. "
Sommige van die mees ontstellende geweld was duidelik rassisties van aard: Volgens verskeie berigte is 'n swart werker se werker-steeds met sy identifikasieplaatjie van die verdedigingsaanleg-van 'n tram geruk, waarna een van sy oë met 'n mes uitgesteek is .
Na die oproer van die Zoot -pak
Plaaslike koerante het die rasse -aanvalle omskryf as 'n waaksaam reaksie op 'n immigrasie -misdaadgolf, en die polisie het hul arrestasies oor die algemeen beperk tot die Latino's wat teruggeveg het. Die onluste het eers op 8 Junie gesterf, toe Amerikaanse militêre personeel uiteindelik belet is om hul kaserne te verlaat.
Die stadsraad van Los Angeles het die volgende dag 'n verbod op zootpakke uitgevaardig. Verbasend genoeg is niemand dood tydens die oproer van 'n week nie, maar dit was nie die laaste uitbarsting van rasse-geweld wat verband hou met 'n pak. Soortgelyke voorvalle het dieselfde jaar in stede soos Philadelphia, Chicago en Detroit plaasgevind.
'N Burgerskomitee wat deur die goewerneur van Kalifornië, Earl Warren, aangestel is om ondersoek in te stel na die oproer by die Zoot Suit Suits wat in die weke na die oproer byeengeroep is. In die verslag van die komitee is bevind dat: "In die onderneming om die oorsaak van hierdie uitbrake te hanteer, kan die bestaan ​​van rasvooroordeel nie geïgnoreer word nie."
Boonop beskryf die komitee die probleem van jeugmisdaad as 'een van Amerikaanse jeugdiges wat nie tot 'n rassegroep beperk is nie. Die draers van zootpakke is nie noodwendig persone van Mexikaanse afkoms, misdadigers of jeugdiges nie. Baie jongmense dra vandag soetpakke. "
LEES MEER: Waarom mense oproerig was ná die moord op Martin Luther King, jr
'N Kort geskiedenis van die Zoot -pak: Smithsonian.com.
Zoot Suit Riots: Pomona College Research Library [aanlyn].
Onthou die Zoot Suit Riots: California Historical Society.
Los Angeles Group dring daarop aan dat oproer stop: The New York Times.
Jeugbendes wat die oorsaak van misdrywe is: Los Angeles Times. Toegang verkry via web.viu.ca.
Die Los Angeles 'Zoot Suit Riots' hersien: Mexikaanse en Latyns -Amerikaanse perspektiewe. Richard Griswold del Castillo, San Diego State University.
'N Kort geskiedenis van die Zoot -pak
Dit was Junie 1943 toe die onluste uitgebreek het. Vir meer as 'n week het blanke Amerikaanse soldate en matrose deur Los Angeles geklop waar hulle na bewering Mexikaanse-Amerikaanse mans in die gesig gestaar het, wat herkenbaar was aan hul opvallende omvangryke kleredrag. Dit was, soos die historikus Kathy Peiss in skryfZoot -pak: die enigmatiese loopbaan van 'n uiterste styl, " Miskien is dit die eerste keer in die Amerikaanse geskiedenis dat die mode die oorsaak was van wydverspreide burgerlike onrus. van 'n nuwe uitstalling, " Reigning Men: Fashion in Menswear, 1715 �. "
Teken nou in op die tydskrif Smithsonian vir slegs $ 12
Hierdie verhaal is 'n keur uit die April -uitgawe van die tydskrif Smithsonian
Met sy groot skouerblokkies, uitgestrekte lapels en broek met penne, het die zootpak ontstaan ​​uit die pakke wat in die middel van die 1930's gewild was in Harlem-danssale. Die vloeiende langbroek is by die enkels taps, om te voorkom dat paartjies wat ruk, struikel terwyl hulle draai. Teen die 17de eeu is die pakke gedra deur minderheidsmanne in werkersklasbuurte regoor die land. Alhoewel Dizzy Gillespie en Louis Armstrong die rok sou aantrek, was dit nie 'n kostuum of uniform uit die vermaaklikheidswêreld nie, het die Chicago-orkes trompettist en kleremaker Harold Fox eens gesê. Dit kom reg van die straat af en uit die ghetto. ' '
Fox was een van vele, van Chicago tot Harlem tot Memphis, wat erkenning gekry het vir die uitvinding van die zootpak, en die term kom uit Afro-Amerikaanse slang, maar dit was eintlik ongemerk en onwettig: daar was niemand wat 'n ontwerper met die voorkoms verband hou nie, geen winkel waar jy een kan koop nie. Dit was ad hoc -uitrustings, gewone pakke wat twee groottes te groot gekoop is en dan kreatief aangepas is vir 'n dandy -effek.
Vir sommige mans was die aantreklikheid van die pak 'n manier om te weier om geïgnoreer te word. Die kledingstuk het 'n groot politieke betekenis, en Ralph Ellison, skrywer van Deursigtige man. Vir diegene sonder ander vorme van kulturele kapitaal, sê Peiss, "mode kan 'n manier wees om ruimte vir jouself op te eis. "
Oorloë in die oorlog oor stof het die dra van sulke groot klere van nature 'n ongehoorsame daad gemaak. Langston Hughes het in 1943 geskryf dat vir mense met 'n geskiedenis van kulturele en ekonomiese armoede, te veel vir hulle net genoeg word. Om die styl byna verraadlike toegeeflikheid te beklemtoon, het persberigte die prys van zootpakke hoër gestyg van 50 persent. Maar selfs die werklike koste van een was byna onbetaalbaar vir die jong mans wat hulle begeer het, en in sy outobiografie vertel Malcolm X dat hy een op krediet gekoop het.
Alhoewel polisiemanne 'n paar pakke in puinhope gesny het, was die meer waarskynlike rede vir hul verdwyning nadat die gierigheid in die vyftigerjare verdwyn het, minder dramaties. Dit is mities moeilik om oorspronklike eksemplare te kry: dit het meer as 'n dekade lank kurators van LACMA geneem om dit te vind, en toe hulle dit in 2011 doen, kos dit hulle byna $ 80,000, 'n veilingsrekord vir 'n item uit die 20ste-eeuse herenkleding.
Maar die pak het 'n weelderige hiernamaals, wat style van Kanada en Frankryk tot die Sowjetunie en Suid -Afrika beïnvloed het. Dit was die onderwerp van die Who 's se eerste enkelsnit. In 1978 skryf die akteur en dramaturg Luis Valdez Zoot -pak, die eerste Chicano -toneelstuk op Broadway. Die ikoniese vorm van die uitrusting is in die 1980's aangeneem deur Japannese avant-garde-ontwerpers, wat modelle langs die aanloopbaan na die baan gestuur het in die tyd dat MC Hammer sy broek met 'n kruis aangetrek het en verontwaardiging veroorsaak het in die vorm van wydverspreid met die hand gewring oor die beweerde immoraliteit van 'n sakbroek, 'n styl wat nog nooit heeltemal uit die mode geraak het nie. Teen die tyd dat 'n plaat genaamd "Zoot Suit Riot, " deur die swing-revival band, die Cherry Poppin ' Daddies, 'n treffer geword het in die laat-󈨞s, was die pak se herkoms grootliks vergete. Die pasgemaakte pak was nie meer 'n aanduiding van die ekspressiewe mag van die mode vir die ontregte nie, maar dit was 'n historiese eienaardigheid wat bekend was onder 'n sjarmante naam.
Oor Alice Gregory
Die werk van Alice Gregory verskyn in Die New Yorker, n+1, en Harper's. Sy is 'n bydraende redakteur by T, en 'n rubriekskrywer vir Die New York Times Book Review.
Foto's: Die oproer van die Zoot -pak het hierdie week gebeur, 76 jaar gelede. Hier is 'n terugblik op die modeverklaring wat 'n rassistiese menigte veroorsaak het
Luis V. Verdusco, bekend as 'The Chief, ' moet teregstaan ​​vir dodelike oortreding van wapenwet in die nasleep van die oproer, 9 Junie 1943. (Herald Examiner Collection/Los Angeles Public Library Collection)
Begin u dag met LAist
Die onluste van die jakkals word beskou as 'die eerste keer in die Amerikaanse geskiedenis dat mode die oorsaak was van wydverspreide burgerlike onrus', skryf historikus Kathy Peiss. Zoot -pak: die enigmatiese loopbaan van 'n uiterste styl.
Maar die woord 'oproer' is eintlik misleidend, sê Shmuel Gonzales, 'n blogger en plaaslike historikus. Dit was eintlik meer 'n aanranding deur groepe wit Amerikaanse soldate en matrose, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog op ontplooiing gewag het. Op 3 Junie 1943 het die mans deur die stad opdrag gegee om jong Mexikaanse Amerikaanse mans seer te maak omdat hulle sakagtige (maar stylvolle) pakke gedra het. Afro -Amerikaanse en Filippynse mans op straat is ook aangeval.
Die geweld was die gevolg van wydverspreide paniek onder die wit Angelenos, wat meen dat "etniese minderhede hul aanspraak op die stad aanvaar en dat gemengde rasse -dans tydens die skeidingstyd aangemoedig word," het Gonzales gesê. Om op te som: wit mense het oproerig geraak weens gemengde. ras. dans.
"Frank dra sy gordyne, 'n variasie op die zoot -pakstyl wat baie gewild was in die 1940's." (Shades of L.A. Collection/Los Angeles Public Library Collection)
Verslae uit die tyd verduidelik dat blanke inwoners mans in soetpakke gesien het as 'dreigende straatboewe, bendelede en opstandige jeugmisdadigers'. En die LA Times blaas die vlamme aan. Op 2 Junie 1943 het die Times berig: "Vars in die geheue van Los Angeles is die toename van bendegeweld in verlede jaar wat die 'zoot suit' 'n misdadige kenteken gemaak het. Openbare verontwaardiging was 'n oorlogvoering tussen georganiseerde bendes van oproeriges, strate in die nag, 'n golf van aanrandings meegebring [en] uiteindelik moorde. "
Die aanvalle in Junie is uitgevoer met stokke en ander ru -wapens. En die golf van rassisme wat daartoe gelei het, het ander skare dienspligtiges geïnspireer om die strate in te gaan, en dikwels Latino -mans van hul klere gestroop en geslaan totdat hulle bloedig en onbewus was. Plaaslike polisiebeamptes het die slagoffers dopgehou en toe die slagoffers gearresteer.
Meer dienspligtiges, polisielede wat buite diens was, en burgerlikes het die volgende paar dae by die skare-mentaliteit aangesluit en in kafees en rolprentteaters ingeloop en almal met klere of haarstyle in 'n stert geslaan.
Niemand is tydens die onluste dood nie, maar honderde mense is beseer. en die gebeurtenis het ander rasse-geweld wat verband hou met rasse in ander Amerikaanse stede soos Philadelphia, Chicago en Detroit veroorsaak.
Hierdie week is die 76ste herdenking van L.A. se "oproer". Maar om die oorsprong van die mode -pak te vind, moet u in die dertigerjare teruggaan na Harlem.
Zoot -pakke is afkomstig van draperingspakke, wat in die 1930's in New York gewild geword het in swart gemeenskappe. Die styl het vinnig in die VSA versprei en mode geword onder kunstenaars soos Cab Calloway. In L.A., a pachuco of pachuca het 'n algemene uitdrukking geword vir Mexikaanse Amerikaanse mans en vroue wat zootpakke gedra het.
Ondanks die streng rantsoenering van wol en ander tekstiele tydens die Tweede Wêreldoorlog, het baie bootleg-kleermakers in Los Angeles (en New York) steeds die pakke met hoogstaande materiaal gemaak.
Vandag omhels baie Angelenos steeds die styl deur sy handelsmerkdrade te dra - 'n broek met lang baadjies en lang baadjies met opgestopte skouers - veral in die meeste Latino -buurte soos Boyle Heights. 'Dit is nog steeds 'n styl wat aanklank vind,' het Gonzales gesê. "Mense identifiseer daarmee."
Maar zoot -pakke gaan oor meer as net mode. Die styl was 'n politieke verklaring vir sommige mans in LA en het 'n simbool geword van die rassespanning in die stad.
Ter ere van die geskiedenis, neem asseblief deel aan 'n visuele rondleiding deur die nagevolge van die modepak en die onluste wat gevolg het, met vergunning van die (ongelooflike) foto -argief van die L.A. Public Library.
Let daarop dat die oorspronklike onderskrifte van die Herald Examiner afkomstig is en sterk bevooroordeeld is, wat 'n ander verhaal vertel van die "oproer" -gebeurtenisse. Shmuel Gonzales het gesê dit is omdat die Herald Examiner 'berug was as een van bevooroordeelde koerante, die nuus herhaaldelik skeefgetrek het en histerie veroorsaak het oor werkersklas mense van kleur en hul kinders'.
Die enigste koerante wat destyds die Zoot -onluste verwerp het (tydens die ouderdom van Jim Crow) was die LA Reporter en Eastside Journal wat deur Al Waxman (die oom van kongreslid Henry Waxman) uitgegee is.
& quotTwintig jeugdiges word vandag gewys nadat hulle deur die polisie in Watts gearresteer is in die jongste samevatting van oproeriges. Hierdie seuns het na bewering Pacific Electric -motors wat deur die stad gegaan het, gestenig, 11 Junie 1943 (Herald Examiner Collection/Los Angeles Public Library Collection)
Donald Jackson, 20-jarige matroos, wat vandag in die buik geslaan is in 'n oproer tussen diensmanne en zoot-suiters, word getoon dat hy in die hospitaal behandel word, & quot; 8 Junie 1943. (Herald Examiner Collection/Los Angeles Public Biblioteekversameling)
& quotMevrou. Amelia Venigas - 'pachuco vrou. ' Vervloekte beamptes, aanklag teen beweerde Zoot -Suit shielder. & Quot 9 Junie 1942. (Herald Examiner Collection/Los Angeles Public Library Collection)
Onluste by Zoot -pak: oorsake, feite en foto's - GESKIEDENIS
Om kortliks terug te gaan, het ek ingegaan op die historiese basis van die film "Zoot Suit", wat ek hierdie somer in die Last Remaining Seats -reeks gesien het. The Times het verskeie dae lank die Zoot Suit -oproer in 1943 geïgnoreer, wat seker een van die ergste nuusbesluite was wat die redakteurs ooit geneem het, en daarom moes ek die regeringsrekords van die National Archives in Riverside ondersoek vir verdere inligting.
8 Junie 1943: Memo voorgeskryf deur senior patrolliebeampte in die sentrum van Los Angeles.
Tot dusver het ons gekyk na al die agtergrond in vlootrekords in Suid -Kalifornië in die vroeë veertigerjare met betrekking tot intelligensie oor ondermynende groepe, rassevoorvalle waarby matrose en burgerlikes betrokke was, kroeë en restaurante buite die perke plaas, en die dissipline van diegene wat ingekom het moeilikheid. Dit alles was nodig om 'n konteks te gee vir wat tussen Junie-pasters en lede van die weermag in Junie 1943 plaasgevind het.
Hierna volg die eerste gedeelte van Navy -dokumente oor die Zoot Suit Riots. 'N Verslag wat op 5 Junie bestel is, is op 10 Junie ingedien en sal in die volgende pos verskyn.
4 Junie 1943: Lt. Charles L. Bacon doen verslag oor die Zoot Suit Riots.
4 Junie 1943: Verslag deur Lt. G.A. Litten op die Zoot Suit Riots.
4 Junie 1943: Brief van mev Fred Holley aan verteenwoordiger Ed Gossett (D-Texas) rakende die Zoot Suit Riots.
7 Junie 1943: Gossett stuur Holley se brief oor die Zoot Suit Riots aan die sekretaris van die vloot Frank Knox.
5 Junie 1943: Kommandant Martin Dickinson beveel Lts. Litten, Bacon en Glasson om 'n verslag op te stel oor die Zoot Suit Riots.
5 Junie 1943: Lt. Carl Cobbs se verslag oor die Zoot Suit Riots.
8 Junie 1943: Vryheid in Los Angeles is beperk.
9 Junie 1943:
The Navy is 'n gedissiplineerde organisasie wat bestaan ​​uit lojale en intelligente mans en wat deelneem aan aktiwiteite wat die aard van skaregeweld het, is 'n direkte besinning oor die vloot self en die persoon wat die uniform dra. Ongeag wat die oorspronklike oorsaak van hierdie afwykings was, berus die handhawing van die wet in die hande van die burgerlike polisie en behoort dit nie deur enige ongemagtigde groepe vlootpersoneel aangepak te word nie.
9 Junie 1943: Mexikaanse gesant Alfredo Elias Calles kabels agteradm. D.W. Bagley in San Diego oor gevegte tussen dienspligtiges en burgerlikes wat 'n groot aantal beseerdes onder die Mexikaanse kolonie veroorsaak het. "
9 Junie 1943: Agter adm. D.W. Bagley antwoord op 'n kabel van die Mexikaanse konsulaat oor die behandeling van zoot-suiters.
Ek is baie jammer dat individuele voorvalle van hoodlumisme in Los Angeles geïnterpreteer is as dade wat spesifiek die burgers van Mexiko of die Verenigde State betrek.
9 Junie 1943: 'N Memo onthul onluste in Long Beach. Is die onluste geïnspireer deur die as en word dit gefinansier deur subversiewe?
9 Junie 1943: Nog 'n konsep van Bagley se bevel.
9 Junie 1943: 'N Telegram van die Los Angeles Sentinel ('n Afro -Amerikaanse weekblad) aan die sekretaris van die vloot.
Soldate, matrose, mariniers wat negers aanval en Mexikaanse inwoners sonder inmenging deur die plaaslike wetstoepassingsowerheid, moedig u ten sterkste aan om in te gryp by plaaslike militêre owerhede om ernstige rasse -onluste te voorkom.
Op die aand van Donderdag, 3 Junie, het die Alpine Club - 'n groep wat bestaan ​​uit jongmense van Mexikaanse afkoms - 'n vergadering gehou in 'n polisiestasie in Los Angeles. Hulle het op uitnodiging van 'n beampte in die polisiekantoor vergader weens die omstandighede dat die nabygeleë openbare skool toevallig gesluit is. Met 'n polisieman bymekaar, het hulle vergader om hul probleme te bespreek, waarvan die belangrikste tydens hierdie vergadering die dringende vraag was hoe om die vrede in hul omgewing die beste te bewaar. Aan die einde van die vergadering is hulle in groepmotors geneem na die straathoek naaste aan die woonbuurt waarin die meeste van hulle gewoon het. Die spanmotors was skaars buite sig toe die seuns aangerand is. So het die afgelope naweek se onluste in Los Angeles begin.
Die daaropvolgende nagte van 4, 5 en 6 Junie is verskeie aanvalle uitgevoer op so 'n geroepe 'quotzoot' -suite' in Los Angeles. Hierdie aanvalle het Maandagaand, 7 Junie, tot 'n groot waansin gekom, toe 'n skare van duisend of meer soldate en matrose, met 'n paar burgerlikes, daarop uit was om alle zootuiters binne bereik te bereik. Die gepeupel het sy weg in elke belangrike sentrumbeweging ‑ -fototeater binnegedring, op en af ​​in die gange geloop en Mexikane uit hul sitplekke gehaal. Mexikane en 'n paar negers is in die strate geneem, geslaan, rondgeskop en hul klere geskeur. Mobs was oor die lengte van Main Street in die sentrum van Los Angeles ('n afstand van ongeveer tien of twaalf blokke), het tot in die negergedeelte gekom as Twelfth and Central (net aan die rand van die distrik), en dan teruggedraai deur die Mexikaanse gedeeltes aan die oostekant. Zoot -pasiënte, wat so genoem word, is aangeval in die strate, in die teaters, in die kroeë, en tramkarre is gestop en gesoek na Mexikane en seuns van so jonk as twaalf en dertien jaar oud is geslaan. Miskien het nie meer as die helfte van die slagoffers eintlik soetpakke gedra nie. In verskeie gevalle in Main Street, in die middestad van Los Angeles, is die Mexikane van hul klere gestroop en kaal op die sypaadjies gelê (foto's van die slagoffers op die voorkant van hierdie slagoffers is met vreugde vertoon in rustige lakens soos die Los Angeles Times). Gedurende al hierdie opskuddings is gereelde sowel as spesiale polisie in die strate, buite die teaters waargeneem, en in sommige gevalle is selfs opgemerk dat hulle voor die skare was. Dat daar Maandagaand in Main Street probleme sou wees, was ten minste twintig ure voor die tyd in die gemeenskap bekend. Die skare het eintlik daar versamel in afwagting op die fraks. Die volgende nagte het dieselfde soort oproer op klein skaal in Los Angeles plaasgevind, met soortgelyke versteurings in Pasadena, Long Beach en San Diego.
Onmiddellike verantwoordelikheid vir die uitbreek van die onluste moet by die pers in Los Angeles en die polisie in Los Angeles geplaas word. Vir meer as 'n jaar bou die pers (en veral die Hearst -pers) 'n anti -Mexikaanse sentiment op in Los Angeles. Met behulp van die bekende Harlem -misdaad- en#8209 -golftegniek, het die pers elke saak waarin 'n Mexikaan gearresteer is, na vore gebring, foto's van Mexikane geklee in zootpakke, die kriminele rekords nagegaan om te bewys dat daar 'n toename in Mexikaanse kriminaliteit was, & quot en het die polisie voortdurend genoodsaak om meer arrestasies uit te voer. Hierdie veldtog het so 'n hoogtepunt bereik tydens die Sleepy Lagoon -saak in Augustus 1942, dat die OWI [Office of War Information] 'n verteenwoordiger na Los Angeles gestuur het om met die uitgewers te redeneer. Die pers was die mees pligsgetroue: dit laat die woord "Mexikaans" val en begin met 'n quotzootpak. "Die konstante herhaling van die frase en quotzootpak, tesame met Mexikaanse name en foto's van Mexikane, het die publiek oortuig dat alle Mexikane soet was" #8209uitrusters en alle dieretuine was misdadigers, alle Mexikane was misdadigers. Sondagaand en Maandagoggend (6 en 7 Junie) verskyn daar berigte in die pers waarsku dat 'n gewapende skare van vyfhonderd zootuiters Maandagaand gaan optree (om sodoende 'n goeie opkoms vir die vertoning die aand te verseker) ).
Ten tyde van die Sleepy Lagoon -saak verlede jaar, het die polisie 'n veldtog geloods wat perfek saamgeval het met die koerantveldtog, teen "Mexikaanse misdaad." Byna aan die vooraand van 'n toespraak deur vise -president Wallace in Los Angeles oor die goeie buurbeleid , het die polisie meer as driehonderd Mexikaanse jongmense gearresteer in wat die Los Angeles Times na verwys as "die grootste opsomming sedert verbodsdae." Omstreeks hierdie tyd het kaptein Ayres van die balju se kantoor 'n verslag aan die groot jurie voorgelê waarin hy die Mexikaan kenmerk as 'kwotiologies' geneig tot kriminele gedrag. Hierdie veldtog van polisieterrorisering duur al meer as 'n jaar voort. Prowl -motors ry voortdurend deur die Mexikaanse afdeling, jongmense is van die straat af beveel en "geroep" wanneer twee of meer saam gevind is, en aanhoudende klagtes van polisiewreedheid is uit die Mexikaanse en die Negergemeenskappe uitgereik. Daar is natuurlik 'n paar goeie offisiere - mans wat die probleem ken en verstaan. Die polisie het tot 'n mate ook die gebruik van onderdrukkende maatreëls deur die pers en deur die wedrenne van sommige plaaslike amptenare onder die loep geneem. Die manier waarop die probleem van die Japannese ontruimdes voor die publiek gehou is, het byvoorbeeld 'n neiging gehad om mense te laat ras. Sommige plaaslike amptenare het ook nog nie hul houding verander nie. & quotMayor Pledges Two ‑Fisted Action. No Wrist Slap, & quot lees 'n opskrif in die Los Angeles Examiner (10 Junie). Terselfdertyd was die houding van sekere militêre amptenare nogal skokkend.
Die 'quotofficial' weergawe van die onluste, wat deur al die groot koerante aangeneem is, is nou soos volg: die soldate en matrose het selfstandig opgetree, en met nadruk was daar geen element van rassevooroordeel nie (& quot; ZootSuit Gangsters Plan War on Navy & quot - opskrif, die Los Angeles Daily News, 8 Junie 1943). Hierdie teorie word wanhopig herhaal, ondanks die feit dat slegs Mexikane en negers uitgesonder is vir aanval. Wat die vooroordeel teenoor die Meksikane betref - van wie ons soveel elemente van ons kultuur verkry het - hoekom sou die suggestie van so 'n gedagte afskuwelik wees vir die oproerige gewete van elke uitgewer in Los Angeles. Trouens, die mooiste joernalistieke dubbelpraatjie wat ek in die pers in Los Angeles gesien het tydens 'n koshuis van twintig jaar, verskyn in die hoofartikels van 11 Junie.
Verskeie feite moet eerder dogmaties beweer word:
1. Daar is geen & quotzoot -pak bendes in Los Angeles in die kriminele sin van die woord & quotgang. & Quot; Die pachuco & quotgangs & quot; is losweg georganiseerde buurt- of geografiese groepe, dit is nie saamgebind tot 'n 'organisasie nie.' Baie van hulle is in werklikheid, niks meer as seunsklubs sonder 'n klubhuis nie.
2. Jeugmisdadigheid het sedert die oorlog in Los Angeles toegeneem, maar hoewel misdadigheid onder Mexikaanse jeug toegeneem het as deel van hierdie algemene situasie, het dit eintlik minder toegeneem as dié van ander etniese groepe en minder as die gemiddelde van die stad vir alle groepe.
3. Baie van die misdaad waaroor die koerante geskree het, is nie deur jongmense gepleeg nie, maar deur mans.
4. Hoewel individuele Meksikane in enkele gevalle soldate en matrose aangeval het (en die voorkant van hierdie stelling is waar), is dit bloot die gekste onsin om aan te dui dat die soldate en matrose gedryf is tot geweld in self ‑verdediging.
5. Daar moet in gedagte gehou word dat ongeveer 98 persent van die Mexikaanse jeugdiges in Los Angeles Amerikaanse, Amerikaanse en#8209 opgeleide is. Soos die meeste tweede generasie immigrantegroepe, het hulle hul spesiale probleme. Maar hul werklike rekord vir die nakoming van die wet is in alle opsigte buitengewoon goed.
Terwyl die onluste nou bedaar het (die onderneming het gekla oor die kansellasie van militêre verlof), is die situasie self nie reggestel nie. By gebrek aan 'n volledige en oop ondersoek, het die publiek die algemene indruk gelaat (a) dat die soldate en matrose selfverdedigend opgetree het en (b) dat die onluste, in ag genome, 'wonderlik' was en 'n goeie ding gehad het. effek. & quot Wrok oor die onluste in die Mexikaanse en Negergemeenskappe het 'n intensiteit en bitterheid bereik wat nie oordrewe kon word nie. Terwyl goewerneur Warren onmiddellik 'n ondersoekkomitee aangestel het, is dit pynlik duidelik dat die komitee van voorneme is om 'aan te meld' en nie om ondersoek in te stel nie. . . .
Dit verg geen verbeelding om die gevolge van hierdie onluste te waardeer nie. Volgens die United Press (11 Junie) het & quotRadio Tokyo gister op die Los Angeles beslag gelê. & Quot Die uitbuiting van die onluste deur Axis -propagandiste is egter slegs 'n deel van die verhaal. Een dorp alleen, aan die oostekant van Los Angeles, het twintig sewe honderd man van Mexikaanse afkoms voorsien wat nou in die weermag dien. Hierdie mans het gesinne wat aan die oostekant woon. As die ruimte dit toelaat, wil ek graag aanhaal wat 'n jong weermagsersant - van Mexikaanse afkoms - onlangs vir my gesê het oor die onluste. Dit sal 'n uitstekende kopie wees.
Die Zoot Suit Riots
Digitale geskiedenis ID 606
Skrywer: Verslag van die burgemeesterskomitee van die goewerneur oor onluste in Los Angeles
Aantekening: Aan die einde van die drie maande lange Sleepy Lagoon-verhoor het 'n openbare veldtog teen Mexikaanse Amerikaanse jeug toegeneem. Oor 'n tydperk van twee weke in Mei en Junie 1943 het die polisie bygestaan ​​terwyl etlike duisende dienspligtiges en beskawings die Mexikaanse Amerikaanse jeug geslaan het en hulle van hul gedrapeerde baadjies en 'n vasgemaakte broek gestroop het. Die stadsraad van Los Angeles verbied zootpakke in die stad. Die "oproer" het 'n simbool geword van vooroordeel in die oorlog en etniese twis.
Die goewerneur van Kalifornië, Earl Warren, het 'n komitee saamgestel om die oorsake van die "Zoot Suit" onluste te ondersoek. Uittreksels uit die verslag volg.
Dokument: Daar is ongeveer 250 000 mense van Mexikaanse afkoms in die distrik Los Angeles. Die lewensomstandighede onder die meerderheid van hierdie mense is ver onder die algemene vlak van die gemeenskap. Behuising is onvoldoende sanitasie is sleg en word erger deur opeenhoping. Recreational facilities for children are very poor and there is insufficient supervision of the playgrounds, swimming pools and other youth centers. Such conditions are breeding places for juvenile delinquency.