Seil | Wat 'n petalje
Storm by die Vaaldam
Posted on 04-01-2018 by admin
Na ‘n heerlike dag se seil op die dam is ons terug klub toe.Ons het die boot in DAC se hawe vasgemeer. Die weer was die heeldag perfek vir seil en ons het sover geen tekens van donderstorms gesien nie. Terug by die klub en ons het laat middag begin regmaak om die vuur aan te steek. Aan die oorkant van die dam het daar ‘n storm opgesteek. Die storm het baie ver van ons af gelyk en ook of hy van oos na wes verby ons gaan trek. Niemand het op hierdie stadium veel kennis geneem nie.
Top Notch Seil
Die storm het nader gekom en ek het tyd gehad om ‘n paar foto’s te neem. Skielik swaai die wind en die storm is op pad in ons rigting. Die wind het van niks na stormsterkte begin waai in die tyd wat ek my kamera in die kar gaan bêre het. Toe ek om kyk vanaf die kar is ons Oz Tent se voorste vertrek al reeds plat gewaai.
Top Notch is geanker
Wimpie, Alexis en ek het begin vasklou aan die res van die raam van die tent om dit regop te hou. As die Oz Tent se raam breek het ons nêrens om die aand te slaap nie, boonop gaan die herstel baie duur wees. Terwyl Karla en Stella – Wimpie se dogter – bekommerd in die kar skuil het ons min besef die wind gaan vir meer as twee ure lank aanhou storm en ons gaan die heeltyd moet vasklou.
Net so voor 10 uur die aand het die wind gedraai en ons kon die tent uiteindelik op sy eie los. Ons drie was nat en het gevries. Terwyl ons almal in die kar sit kon ons sien hoe die wind geleidelik bedaar. Ons al vyf het in die aand in die tent geslaap.
Die groot storm
Die volgende oggend was die wêreld vol stoele, borde wat die wind weg gewaai het. Een van ons matrasse het ons naby die klubhuis; sowat 50 meter ver; gaan optel. Behalwe vir twee van die tentpale wat gebuig het, was alles verder nat, maar heel.
(Dankie Alexis Basson vir die mooi foto’s van Top Notch)
Posted in Seil	| Tagged DAC, Deneysville, Donderstorm, Seil, Seiljag, Top Notch, Vaaldam	| Leave a reply
Om die eiland in die reën
Posted on 05-02-2014 by admin
Die van julle wat nie weet wat die Wedvaart om die Eiland is nie kan gerus ‘n draai gaan maak op die Afrikaanse Wikipedia Webwerf (terloops, ek het daardie Wiki geskryf). Hierdie regatta is een van my gunstelinge, want dit is in die middel van die somer, die dam is altyd vol, baie bote neem deel, dit is ŉ langafstand wedvaart, naweek se kamp langs die dam wat gewoonlik met lekker kuier gepaard gaan.
Vrydagaand se reën en wind.
Hierdie jaar was geen uitsondering nie, behalwe vir die somer gedeelte. Ja, natuurlik reën dit in die somer, maar hel, ek wil darem so nou en dan die son ook sien. Ons het Vrydagmiddag in die reën by die klub aangekom en om die kampplek onder die boom te deps moes ons die tente in die reën opslaan. Saterdag het ons die son nie met ŉ oog gesien nie. Saterdagmiddag het ons gou gaan seil, maar papnat terug gekom. Sondag het ons vir ure lank op die boot nat gereën en weereens nie die son met ‘n oog gesien nie. Daar is natuurlik baie waardevolle lesse geleer, soos byvoorbeeld as jy ŉ reënbaadjie al die pad Deneysville toe saambring, neem hom saam op die boot, altyd.
Voor die matras afgeblaas het is Mandy en Alexis nog vol glimlagte.
Vrydagaand nadat die reën skaars ophou val het, het ons vuurtjie aangesteek, maar die reen is deur sterk wind vervang wat gelukkig nie ons pret kon bederf nie. Ons het heerlik gebraai, geëet en gekuier, sommer tot baie laat oor seil, musiek, werk en allerhande dinge gesels. Ek is seker ons kampgenote sal jou beter kan inlig oor die detail van die gesprekke.
Top Notch vas gemeer.
Saterdag was dit boot-dag. Ons het sommer vroeg die boot in die water gehad en amper reg voor ons tent vasgemeer. Nadat ons vir die wedvaart gaan inskryf het, het ons ŉ paar parte vir die boot by Deneysville se bootwinkel gaan koop. Almal het hand bygesit om die boot eksie-perfeksie vir die wedvaart te kry. Alexis en ek het die toue reg gekry, naaldwerk is deur Mandy behartig (ons moes ŉ nuwe tou deur die mas ryg) en John het ons, soos gewoonlik, aangemoedig. Dit was nou al laat middag en ons het gaan seil, natgereën, terug geseil en papnat op moeder aarde aangekom. Na nog n lekker braai Saterdagaand is ons almal vroeg in die bed. Praat van lesse om te leer en party van ons het Saterdagaand die opblaasmatras-blaas-gewoonlik-af-in-die-middel-van-die-nag les geleer.
Alexis en Mandy is besig om die boot reg te kry vir die volgende oggend se wedvaart
Vroeg Sondagoggend is ons boot toe en op pad wegspringlyn toe. Soos gewoonlik is daar honderde bote op die dam, almal met dieselfde plan. Op pad het ons amper ons enjin verloor. Gelukkig kon ons betyds keer en die ou staatmaker het sommer dadelik weer gebrom en het ons betyds by die wegspring gekry. Die eerste uur of wat van die wedvaart was daar baie min wind. ŉ Storm het in LDYC se rigting gedreig en nie lank nie toe het dit begin reën. Later het dit so hard gereën dat ons nie eers land kon sien nie. Ten minste het die wind nou begin waai, eers vanuit ‘n Suidelike rigting en toe draai dit weer Oos en het toe redelik konstant gewaai vir die res van die tyd. Ons was nou agter die eiland en baie Stadt 23 bote was bymekaar en dit het die wedvaart opwindend gemaak. Alexis moes baie vinnig leer hoe die bolseil werk. Dit het aanhoudend gereën en nou en dan n weerligstraal wat slaan.
John en Alexis kry gou alles reg voordat ons Saterdagmiddag gaan seil.
Met die eindstreep in sig was ons nou drie Stadt 23’s almal bymekaar. Geluk was die keer aand ons kant en die ander twee het skielik wind verloor en ons het verby geseil en voor hulle oor die eindstreep geseil. Op daardie stadium was ek nie seker hoeveel ander Stadt’s voor ons klaar gemaak het nie, maar ek het sopas uitgevind daar was net een voor ons. Ja, ons was die tweede Stadt 23 oor die lyn en 47 ste in die algehele posisie uit amper tweehonderd bote.
Oppad na die wegspring area.
Vir die eerste keer is ons nou vier aan boord en almal baie entoesiasties. Ek hoop ons vier neem volgende jaar weer deel.
Posted in Seil	| Tagged DAC, Deneysville, RTIR, Stadt 23, Top Notch	| Leave a reply
Ron Roseveare Nagresies
Posted on 15-08-2011 by admin
Hierdie was die derde jaarlikse Ron Roseveare nagresies en dit was ook die derde keer dat ek deel geneem het. Ek het soos gewoonlik saam met Doug op sy boot Sea Quill geseil. Hierdie jaar was ons 6 op die boot (dit sluit natuurlik Neville, Doug se 5 jarige seuntjie in).
Sea Quill bemanning
Die Ron Roseveare resies begin gewoonlik 16:30 namiddag vanaf die Weste kant van die dam en kronkel heen en weer oor die dam tot by die eindpunt by PNYC wat naby die invloei van die Wilgerivier is. Die roete is ongeveer 40 myl ver. Die resies is vernoem na ‘n lid van die PNYC wat verdrink het tydens een van die klub se uithou wedvaarte. PNYC bied die resies elke jaar aan.
20 bote het ingeskryf
Nadat Peter uiteindelik opgedaag het, het ons so gou moonltlik na die ander kant van die dam vertrek. Dit vat meer as ‘n uur om vanaf PNYC na DAC met die motor te vaar. Ons wou vroeg daar wees sodat ons lekker kon ontspan en braai voor die resies begin.
Wag alweer vir Peter
Ons het ‘n paar biere by DAC gedrink en toe gaan braai. Die weer was wonderlik, daar was wind en dit was so warm soos dit maar in Augustus raak. Na die braai het ons die resiesoorsig gaan bywoon, voordat ons na die wegspringboei gevaar het. Daar het twintig bote ingesrkyf so die wegspring area het vinnig begin besig raak. Die deelnemers was van alle grote en vorige wenners soos Baleka was soos gewoonlik ook daar.
Kevin braai te lekker terwyl Neville toekyk
Met die wegspring was ons eerste oor die lyn en was vyfde om die eerste merk (na die vier moderne bote ons verby gesteek het). Met sonsondergang het die wind gaan lê. Ek dink die hele vloot het gedink dit is die einde van die wedvaart en ‘n herhaling van laas jaar, maar skielik het die wind weer begin waai. Dit het baie gedraai en die windspoed was baie wisselvallig, maar ons was te dankbaar vir wat ons kon kry. Die wind het die res van die aand aanhou draai en sterk gewaai dan heeltemal ophou waai. Dit het beteken dat Peter en Kevin hard moes werk om seile te wissel.
Wind raak stil
Ons het net na twee uur in baie koue weer klaar gemaak. Ons was vyfde oor die eindstreep, maar het algeheel vierde geëindig volgens voorgee. Nadat ons warm sop by die Klub gaan eet het, het ek huistoe gery. Wat het ek Sondag gedoen? Geslaap!
Posted in Seil	| Tagged Sea Quill, Seil, Stadt 34, Vaaldam	| Leave a reply
Nie om die eiland nie.
Posted on 14-02-2010 by admin
Die eerste naweek van Februarie elke jaar is dit tyd vir die Om die eiland wedvaart en hierdie jaar was nie ‘n uitsondering nie. Laas jaar het ons vierde in ons klas geëindig en ons kon nie wag om hierdie rekord hierdie jaar te probeer verbeter nie.
Ons het Vrydagmiddag kamp opgeslaan langs ‘n baie vol Vaaldam. Die dam se vlak was 101 % gewees toe ons Vrydag daar opdaag, sowat 10% minder as die naweek voor die regatta toe al 14 sluise vir die eerste keer in sowat 10 jaar oop was. Kevin het al vroëer die dag aangekom en sy tent was al opgeslaan toe ek daar opdaag. Kevin het my gehelp om my tent op te slaan en net toe ons klaar was het dit begin rëen. Dit het so hard gerëen dat ek en Kevin moes gaan skuiling soek in die klub se kroeg. Na die rëen bedaar het, het John by die klub opgedaag en ons het laat skemer die vuurtjie aangesteek en toe lekker gebraai en tot baie laat die aand die naweek se taktiek bespreek.
Honderde bote neem deel aan hierdie regatta
Saterdagoggend moes ons gaan inskryf vir die regatta by LDYC. Die grondpad soentoe het soos ‘n modderbad gelyk van al die rëen die vorige dag. Ek wil nie weet hoe die pad later in die dag gelyk het nie. Nadat ons ingeskryf het, het ek en Kevin gaan ontbyt eet by die Duitse restaurant. John se kop was seer en hy het agter gebly en koerant gelees en tee gedrink in die klubhuis nes ‘n regte Lord. Ons het toe die boot op die water gekry en vir ‘n middag seil sessie gegaan om seker te maak alles was in orde met die boot. Ons wou graag aan die middag se kompetisie deelneem maar die wind was te lig en ons het besluit om eerder te gaan braai. Ons was die Saterdagaand baie vroeg in die bed, vroëer as enige iemand anders in die kamp.
John op die uitkyk vir ander bote
Sondagoggend was ons al ses uur wakker en het reggemaak vir die dag se seil. Seweuur was ons op die water en oppad na die wegspringlyn. Daar was sowat 3 knope wind uit ‘n Oostelike rigting en dit het gelyk of die wind sal toeneem later. Ons wegspringtyd was 8:20 en sowat vyf minute voor die wegspring het die wind net so bietjie meer as 3 knope gewaai. Uiteindelik het die wegspring kanon geskiet en ons saam met honderde ander bote was nou amptelik deel van die 2010 Om die eiland wedvaart.
'n Mens moet kophou met al die bote om jou
Die eerste uur van die wedvaart het baie goed afgeloop en ons was deel van die voorlopers. Die wind het op hierdie stadium begin afneem en was nou al minder as 3 knope. Sowat halfpad tussen die wegspringlyn en die eiland en sowat 2 ure later was dit duidelik dat die wind ons vandag in die steek gaan laat. Op hierdie stadium was daar amper geen wind nie. Dit het ons nog sowat 2 ure gevat om tot by die eiland te kom. Dit was nou een uur en bote het oral begin om hul motors aan te skakel en terug te vaar. Ons het nog so halfuur lank vasgebyt en gehoop daar sal dalk ‘n donderstorm êrens bou wat die atmosfeer sal sirkuleer, maar geen teken nie. Ons het soos baie ander ons motor begin en terug klub toe gevaar. Dit was die eerste keer dat ek nie die Om die eiland wedvaart voltooi nie en dit was baie teleurstellend. Volgende jaar is ons definitief terug en hopelik is daar wind.
Posted in Seil	| Tagged Om die eiland, Seil, Seiljagvaart, Stadt 23, Vaaldam	| Leave a reply
‘n Aand op die Vaaldam
Posted on 25-08-2009 by admin
Saterdag het ek vir die eerste keer in die nag geseil. Dit was nou ‘n wonderlikke ervaring. Ek het saam met Doug op sy boot, Sea Quill geseil. Doug het die regte navigasie instrumente aan boord gehad en sonder die instrumente dink ek nie iemand sou die resies kon voltooi nie.
Die son sak oor die Vaaldam
Die resies het by Anchor Creek begin en ons het Saterdagoggend reeds soentoe geseil. Nadat ons tevrede was dat almal weet wat om te doen en die boot gereed was vir die resies het ons op die boot gebraai en gekuier terwyl ons gewag het vir die wegspring.
Kevin besig om te braai
Die 24 seemyl roete het ons van die een kant van die dam tot die ander geneem. Agtien bote het Saterdagmiddag half vyf by die DAC boei in redelike sterk wind begin. Vanaf die DAC boei is ons Suid na LDYC en toe weer Noord na North Bay en toe deur die samevloeiing en terug na PNYC. Dit het ons bietjie meer as 7 ure gevat om die roete te voltooi en ons het so twintig voor een Sondagoggend oor die eindstreep geseil. Daar was deurentyd wind gewees en het gimiddeld so 7 knope gedurende die aand gewaai.
Die laaste bietjie sonlig
Peter was aan die stuur gewees en vir die res van die bemanning was daar min tyd vir ‘n blaaskans. Ons moes heeltyd van koers verander. Behalwe om seile te verander het Lisa ook ander take gehad soos om vir almal lekker plofkoffie te maak en met biltong te voer.
Peter aan die stuur
Ons het vierdie oor die eindstreep geseil en het vyfde volgens voorgee geëindig. ‘n Paar bote het gedurende die nag tou op gegooi en die laaste boot terug by PNYC het eers half ses Sondagoggend oor die lyn gesyl. Na die resies het ons gou gaan inloer by die klubhuis en ek is toe dadelik bed toe. Sondagoggend het ons by die klub lekker ontbyt geëet en ons is terug huis toe. Dit was een van die lekkerste resiese waaraan ek nog deelgeneem het en kan nie wag vir volgende jaar se resies nie. Miskien doen ek dit in Top Notch.
Posted in Seil	| Tagged Sea Quill, Stadt 34, Vaaldam	| Leave a reply