Kom na Goa vir 'Nie een van die dinge wat Lonely Planet my kan bied nie' - Diverse
Robert Hirschfield grawe deur die lae by Baga, Goa.
Ek het in my Mediterreense toebroodjie by Baba Au Rum (fetakaas, swart olywe, songedroogde tamaties gemors van die kante van die Franse brood) gebyt.
'N Partytjie in die wit geklee. Geen uitsonderings. Oral waar ek gekyk het, het gebleikte figure soos slaapstappers oor die terrein gedryf. Dit is maklik om sinies te wees oor Westerlinge in Goa.
Ek maak 'n grap met Aimee Ginsburg, 'n Westerling uit Israel: 'Baie mense is op soek na die perfekte geestelike strand.'
Sy is nie geamuseerd nie. Sy het rede om nie te wees nie. Israeliese Goans, relatiewe nuwelinge, word in lui clichés oorgeloop: sake wat uitgebrand is, ballinge uit 'n eindelose oorlog.
Baga se wintergaste, dikwels swaargatte uit die Verenigde Koninkryk, hier vir die warm son en drankies by die strandhuise, of miskien selfs besoeke aan die geneser Patrick by Nani en Rani's, seil onskuldig onder my radar. Wat voorlopig is, soos dat hierdie skrywer sy Mediterreense toebroodjie tussen Baga se ou tyders eet, eis nie om ernstig opgeneem te word nie.
Ek is oombliklik gelukkig om deel te wees van die legendariese weefsel van Westerlinge in die kleinste staat van Indië, wat eers onlangs uit Portugal losgekom het. (Daar word beweer dat Indiese goeters ons meer as 'n swam as 'n weefsel beskou.)
Ek sien myself as vrygestel van die normale clichés wat om die gees-junkies en strandslawe wikkel. Ek het nie een van die dinge in Goa gekom nie Eensame planeet kan my aanbied. Ek erken ek sê dit selfvoldaan.
Die vrou wat twee huise van my af woon, is die rede waarom ek hier is. Buite haar huis is haar blou motor-bromponie met sy kop gekantel, asof sy probeer om uit te dink oor iets.
Stuur asseblief aantekeninge van die pad af na ons toe
Vir nog 'n interessante perspektief op reisigers in Indië, kyk na hierdie stuk by Rolf Potts by BNT.