Alles oor Introspeksie in Sielkunde
Wundt se eksperimentele tegniek
Introspeksie word dikwels in die alledaagse taal gebruik om te verwys na die proses om na binne te kyk, maar die term is ook van toepassing op 'n meer geformaliseerde proses wat een keer as eksperimentele tegniek gebruik is. Die eksperimentele gebruik van introspeksie is soortgelyk aan wat jy kan doen wanneer jy jou eie gedagtes en gevoelens analiseer, maar op 'n baie meer gestruktureerde en streng manier.
Wat is Introspection?
Die term introspeksie kan gebruik word om beide 'n informele refleksieproses en 'n meer geformaliseerde eksperimentele benadering wat vroeg in die sielkunde se geskiedenis gebruik is, te beskryf.
Die eerste betekenis is die een waarvan die meeste mense waarskynlik die bekendste is. Dit behels informele ondersoek na ons eie interne gedagtes en gevoelens. Wanneer ons reflekteer oor ons gedagtes, emosies en herinneringe en ondersoek wat hulle beteken, is ons besig met introspeksie.
Die term introspeksie word ook gebruik om 'n navorsingstegniek te beskryf wat die eerste keer deur sielkundige Wilhelm Wundt ontwikkel is . Ook bekend as eksperimentele selfwaarneming, het Wundt se tegniek die opleiding van mense om versigtig en objektief as moontlik die inhoud van hul eie gedagtes te analiseer.
"Introspeksie is die woord wat die meeste gebruik word om Wundt se metode te beskryf," verduidelik skrywer David Hothersall in sy teks Geskiedenis van Sielkunde .
"Die keuse is jammer, want dit kan geneem word om 'n soort leunstoelspekulasie te impliseer. Dit was beslis nie wat Wundt beteken nie ... Wundt se introspeksie was 'n streng beheerde, moeilike eksperimentele prosedure."
Hoe was Introspection gebruik in Wundt se sielkundige navorsing?
In Wundt se laboratorium is hoogs opgeleide waarnemers aangebied met sorgvuldig beheerde sensoriese gebeure.
Hierdie individue is toe gevra om hul geestelike ervarings van hierdie gebeurtenisse te beskryf. Wundt het geglo dat die waarnemers in 'n toestand van hoë aandag aan die stimulus en beheer van die situasie moet wees. Die waarnemings is ook talle keer herhaal.
Wat was die doel van hierdie waarnemings? Wundt het geglo dat daar twee sleutelkomponente was wat die inhoud van die menslike verstand uitmaak: sensasies en gevoelens. Om die verstand te verstaan, het Wundt geglo dat navorsers meer nodig het as om bloot die struktuur of elemente van die verstand te identifiseer. In plaas daarvan was dit noodsaaklik om na die prosesse en aktiwiteite te kyk wat voorkom as mense die wêreld om hulle ervaar.
Wundt het gefokus om die introspeksieproses so gestruktureerd en akkuraat moontlik te maak. In baie gevalle is respondente gevra om net met 'n "ja" of "nee" te reageer. In sommige gevalle het waarnemers 'n telegraaf sleutel gedruk om hul antwoorde te gee. Die doel van hierdie proses was om introspeksie so wetenskaplik moontlik te maak.
Edward Titchener , 'n student van Wundt's, het ook hierdie tegniek gebruik, hoewel hy daarvan beskuldig is dat hy baie van Wundt se oorspronklike idees verkeerd voorgestel het. Terwyl Wundt geïnteresseerd was in die bewuste ervaring as geheel, het Titchener in plaas daarvan gefokus om geestelike ervarings in individuele komponente af te breek.
Kritiek van Introspeksie
Terwyl Wundt se eksperimentele tegnieke baie gedoen het om die oorsaak van psigologie 'n meer wetenskaplike dissipline te maak, het die introspektiewe metode 'n aantal noemenswaardige beperkings gehad.
Die gebruik van introspeksie as 'n eksperimentele tegniek is dikwels gekritiseer, veral Titchener se gebruik van die metode. Skole van denke, insluitende funksionalisme en behaviorisme, het geglo dat introspeksie nie wetenskaplike betroubaarheid en objektiwiteit gehad het nie.
Ander probleme met introspeksie sluit in:
Verskillende waarnemers het dikwels beduidende verskillende antwoorde op presies dieselfde stimuli gebied
Selfs die hoogs opgeleide waarnemers was nie konsekwent in hul antwoorde nie
Die tegniek is onmoontlik om met kinders of diere te gebruik
Introspeksie is beperk in die gebruik daarvan; Komplekse vakke soos leer, persoonlikheid, geestesversteurings en ontwikkeling is moeilik of selfs onmoontlik om met hierdie tegniek te studeer
Die gebruik van introspeksie as 'n instrument om na binne te kyk, is 'n belangrike deel van selfbewustheid en word selfs gebruik in psigoterapie as 'n manier om kliënte te help om insig in hul eie gevoelens en gedrag te verkry. Terwyl Wundt se pogings baie bygedra het tot die ontwikkeling en bevordering van eksperimentele sielkunde, erken navorsers nou die talle beperkings en slaggate van die gebruik van introspeksie as 'n eksperimentele tegniek.
> Brock, AC. Die geskiedenis van introspeksie hersien. In JW Clegg (Ed.), Selfwaarneming in die sosiale wetenskappe. New Brunswick: Transaksie Uitgewers; 2013.