UGP/N Stock Price and Chart — BMV:UGP/N — TradingView
Följ UGP/N Följer UGP/N Sluta följa UGP/N Tell Freedom. 15 South African artists | VVV Amersfoort
Bel Bel: (0031) 033 422 50 30
elke dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag t/m 6 mei 201811.00 - 17.00 uur Die somersweer in Engeland hierdie jaar was tot dusver maar redelik mislik, en ek voel genoop om deur my winter-verse te kyk en om te skryf oor reën. Dus die aanbied van die bostaande gedig, wat ‘n paar jaar gelede in dieselfde bundeltjie verskyn het as die gedig van Bernard O’Donoghue wat ek laasweek genoem het. Ook in daardie boek ontdek ek toe vandag ‘n vers van Andrew Motion (hier onder geplaas), wat my skuinsweg gestuur het om te dink oor die koue klammigheid wat jy partykeer op die lug kan voel in die uur of so voor sonsopkoms, en wat my toe herrinner het aan ‘n oeroue tradisionele samekoms op die Salisburyplein in die suid-weste van Engeland. Op die 21ste Junie is dit die somersonkeer – in Latyn die solstitium, soos ook deur Pliny beskryf in sy verreikende oorblywende tesis, Naturalis Historia – en dus die langste dag in die jaar. Daarna begin die dae weereens korter word, en sleep ons saam terug winter toe. Die week of so rondom dié dag is midsomer, en in Brittanje word hierdie feestyd deur die verbasend sterk-gevestige druïde-gemeenskap gevier, en groepe kom byeen by henges en klipsirkels oor die land om te dans, te bid, en offeringe te maak. Sonsopkoms by Stonehenge op 21 Junie 2010 (www.guardian.co.uk)
Daar is opsigself kommersiële en onreligieuse aspekte van hierdie vierings ook, en English Heritage (wat Stonehenge administreer en met ‘n toegewyde druïde-raad spog) en die polisie sukkel maar partykeer om ‘n middeweg te vind tussen die beskerming van die monumente, en die regte van mense om hulle geloof (of ‘n hippie-partytjie) uit te oefen. Dit help natuurlik ook nie dat Stonehenge deesdae letterlik in ‘n driehoekige stuk plein tussen twee besige paaie sit nie – dis partykeer moeilik om die mistiek van die sirkel in te sien of te waardeer terwyl 18-wiel lorries konstant by jou verby donder. Geld en planne om Stonehenge se besoekersfasiliteite op te gradeer, en om die A303-pad wat ‘n katspoegie suid van die hoofsirkel af lê, te verskuif, is sopas deur die nuwe Britse goewerment van die tafel gevee. Begeleiding van vanjaar se somersonkeer-seremonie by Stonehenge (www.guardian.co.uk)
Laasjaar, gedurende ‘n trek rondom Mull in die Binne-Hibride, het die naamlose klipsirkel naby die oewer van Loch Buie, ver in die suide van die eiland, my sterk aangeraak. Die laatsomerlandskap was deurdrenk met kleur; die sirkel se vorm is perfek, en daar is ‘n uitloper wat die rigting van die enigste pas oor die berge noord – binneland toe – aandui. Ek kon my hier werklik insien hoe belangrik die praktiese en rituele aspekte van oorlewing in die ysige winterseisoene in daardie deel van die wêreld eens was. En so het ek ook een jaar, op die wintersonkeer, my by die Rollright Stones in die Cotswolds bevind. Dit was skemer, selfs om drie-uur die middag, en bitterlik koud, en drie van ons was die enigste besoekers. In mussies en serpe en handskoene het ons rondom die stene gestap met ‘n gidsie oor die klipsirkels van Engeland aan hand en, omdat mens tog deel word van so iets, grepies uit die mitiese geskiedenis wat in geheue lê gesoek sodat ons ook iets gehad het om aan iemand se gode te bied. Die modder was amper gevries, die lug waterig, die plaashekke geroes en die gras groen, en dit was ‘n wonderlike ervaring. En, soos oraloor maar, kom somer of winter, was daar ‘n troppie skape wat tussen die klippe aan’t wei was. *
Tags: klipsirkel, Marcelle Olivier, somer, Stonehenge	Tuesday, June 22nd, 2010 |
June 22nd, 2010 at 7:52 pm Liewe magtig, Marcelle, is die gedig waarmee jy jou stuk open ‘n eie vers?! Ek lees graag Engelse poësie en hierdie is ‘n skitterende vers. Wat is die “boekie” waarna jy verwys? Is daar van jou gedigte in druk beskikbaar?
June 23rd, 2010 at 11:00 am Wow. Thank you, Marcelle, that poem is beautiful. And a nice write-up on the stone circles. (I never got the chance to attend solstice at Stonehenge. Maybe that would change my opinion, but Avebury made a far deeper impression on me)
June 24th, 2010 at 2:16 pm Vir diegene wat nie na Stonehenge of Avebury kan verkas nie, gaan kyk gerus na Willem Boshoff se uitstalling by Arts on Main in Johannesburg. Hy onderneem daagliks ‘n druids walk al met Main Reef Road op. Voorts sal hy vir vier weke lank in ‘n druid’s cubicle woon. Nie alleen is hierdie beeldhouer altyd verbind met woorde nie, hy smelt woord en beeld saam, plaas hulle teenoor mekaar, laat ‘n mens nuwe wêrelde gewaar in die kleinste objek of die oppervlak van ‘n stuk graniet.
June 30th, 2010 at 9:47 pm Baie dankie vir die komplimente, Tessa en Pieter – dit word baie waardeer. Pieter, die bundel wat ek genoem het is ‘Oxford Poetry’ se 2008 uitgawe. Die publikasie kom gewoonlik een maal per jaar uit, met gedigte en kritiek van skrywers wat ‘n konneksie met Oxford die stad het. En per toeval kan jy juis in die nuwe uitgawe van Carapace (no.79) ‘n paar van my ander gedigte te lese kry – ek hoop dat jy hulle sal geniet!