Krieket is deur die Britte tydens hul koloniale bewind na die destydse Rhodesië gebring. Wat krieket betref was Rhodesië altyd aan Suid-Afrika verbind. Die eerste bekende wedstryd in Rhodesië is naby Fort Victoria (nou Masvingo) op 16 Augustus 1890 op ’n kolfblad van skaars twee en twintig treë, kort nadat Cecil Rhodes se pionierskolom ’n nedersetting gestig het, gespeel. In die middel-1890’s was die belangrikste wedstryd van die Rhodesiese krieketseisoen die wedstryde tussen Salisbury en Bulawayo. Die eerste Engelse verteenwoordigende span, aangevoer deur Lord Hawke, het Rhodesië in 1898–99 besoek, en die wedstryde is op ’n matkolfblad gespeel.
Rhodesië in in Oktober 1961 deur ’n Nieu-Seelandse span aan die begin van hul toer na Suid-Afrika besoek. Hulle het twee driedaagse eersterangse wedstryde teen Rhodesië gespeel, waarvan die eerste in Bulawayo en die tweede in Salisbury. Albei wedstryde het gelykop geëindig.
Die span het in 1979–80 as "Zimbabwe-Rhodesië" uitgedraf, en hulle het die toernooi ná die afsluit van dié seisoen vir altyd verlaat, nadat Zimbabwe amptelik onafhanklik geword het. Tot onafhanklikheidwording in 1980 kon Rhodesiese toetskrieketspelers vir die Proteas gekies word.
In EDI-krieket het Zimbabwe egter vinnig mededingend geword, indien nie besonder sterk nie. Hulle is veral vir hul veldwerk-vermoeë gerespekteer. Tydens die Krieketwêreldbeker 1996 het hulle nie daarin geslaag om tot die uitklopfase te vorder nie, nadat Zimbabwe net die wedstryd teen Kenia kon wen en in al die ander vier groepwedstryde verslaan is.
Ten spyte van sy span se moeilikhede is die paaltjiewagter-kolwer Andy Flower as een van die wêreld se beste kolwers beskou; sy kolfgemiddelde was in 2000 en 2001 meer as 80. Destyds het Zimbabwe ook krieketspelers opgelewer soos Flower se broer Grant, asook die veelsydiges Andy Blignaut en Heath Streak (wat later as kaptein van die nasionale span aangestel sou word). Murray Goodwin was ook ’n kolwer van ’n wêreldgehalte; ná sy uittrede uit internasionale krieket het hy vir Sussex baie lopies aangeteken. ’n Ander kolwer van ’n wêreldgehalte was David Houghton, wat die Zimbabwiese rekord vir die hoogste individuelle toetstelling van 266 teen Sri Lanka in 1994/95 aangeteken het. Die partykeer kaptein en middelordekolwer Alistair Campbell, die veelsydige beendraaier Paul Strang, Eddo Brandes, en die snelbouler/openingskolwer Neil Johnson was ander belangrike bydraers vir Zimbabwe op die destydse wêreldverhoog.
Met die verskyning van hierdie kwaliteitspelers is in die laat 1990’s ’n deurbraak bereik in terme van mededinging en die Zimbabwiese span het begin om toetswedstryde teen ander lande te wen, insluitende ’n reeksoorwinning oor Pakistan. Ongelukkig het die politieke situasie in Zimbabwe teen dieselfde tyd agteruitgegaan, wat ’n nadelige impak op die span se vertonings gehad het.
Zimbabwe het tydens die Krieketwêreldbeker 1999 uitgeblink, en die vyfde plek in die Super Ses behaal en die halfeindstryd net misgeloop omdat hulle ’n swakker lopietempo as Nieu-Seeland gehad het.
In laat 2003 het Zimbabwe na Australië vir ’n twee-wedstrydreeks getoer. Dit word veral onthou vir die Australiese openingskolwer Matthew Hayden se beurt in die eerste toets – waartydens hy ’n rugspanning oorkom het en toe ’n destydse rekord van 380 lopies aangeteken het – maar nie vir die Zimbabwiese vertoning nie.
In 2005 is ’n ooreenkoms onderteken wat tot die heraansluiting van baie rebellespelers by die Zimbabwiese span gelei het. Die uitslae het egter nie verbeter nie, nadat in Maart Zimbabwe albei toetse tydens hul toer na Suid-Afrika met ’n beurt verloor het. Erger uitslae sou nog in Augustus volg, nadat hulle op eie bodem deur Nieu-Seeland – in ’n wedstryd wat reeds binne twee dae klaar was – afgeransel is. Zimbabwe is as ’t ware verneder; hulle het net die tweede toetsspan geword (na Indië in 1952) wat twee keer op dieselfde dag uitgeboul is. In September dieselfde jaar het hulle albei toetse teen Indië tuis verloor. Ná dié reeks teen Indië het Streak sy uittrede uit internasionale krieket aangekondig, en die beleërde span sodoende nog ’n terugslag toegedien.
Op 6 Januarie 2006 het die Kommissie vir Sport en Ontspanning, ’n afdeling van die Zimbabwiese regering, Zimbabwe Krieket onder administrasie geplaas. Die oënskynlike oorname het tot die afdanking van alle blankes en Asiërs onder die raadsdirekteure weens "hul rasse-konnotasies en die voer van hul eie agendas en nie die regering se beleid nie" volgens Gibson Mashingaidze, ’n weermagbrigadier en voorsitter van die regering se Kommissie vir Sport en Ontspanning.
Plaaslik is die Loganbeker – Zimbabwe se eersterangse toernooi wat tussen die vier provinsies gespeel is – in 2006 vir die eerste keer sedert sy stigting meer as ’n eeu gelede afgelas (alhoewel dit tydens enkele jare gedurende die Tweede Wêreldoorlog nie aangebied is nie). Dit word algemeen gesien as gevolg van Zimbabwe Krieket se kommer dat die standaard van krieket so swak sou wees dat dit nie die moeite werd is nie en selfs skadelik sou wees vir die eksterne beeld van krieket in Zimbabwe. Die eendaagse trofee, die Faithwearbeker, is egter beslis, en het tot klagtes van waarnemers gelei dat die gehalte slegter is as dié van klubvlak. Naas die uittog van spelers was die hoofrede vir hierdie rampspoedige agteruitgang in standaard die twis binne Zimbabwe Krieket, waar die interne beleid tot die verwydering van die historiese provinsies en hul vervanging met opgeknapte, nuut ontworpe provinsiale spanne gelei het. Zimbabwe se ekonomiese ineenstorting het tot ’n skraal toeskouerbywoning van wedstryde gelei en dat spelers vir ’n lang tydperk nie hul salarisse ontvang het nie.
In ’n verdere skandelike voorval is die voormalige speler Mark Vermeulen wat in hegtenis geneem is nadat hy probeer het om Zimbabwe Krieket-kantore af te brand, en die perseel van die Zimbabwiese Krieketakademie suksesvol vernietig het. In ’n nasie met ’n toenemende sosiale en ekonomiese onrus is dit moeilik om sulke geriewe te vervang, en hul verlies is vir ’n krieketadministrasie wat reeds ’n gebrek aan fasiliteite van ’n topgehalte het, moeilik om te bestuur.
In die tydperk voor die Krieketwêreldbeker 2007 in Wes-Indië, is die benoemde spelers gevra om ’n nuwe kontrak te onderteken, om ’n uittog soortgelyk aan dié ná die Krieketwêreldbeker 2003 te vermy. Die spelers is ingeroep om Ozias Bvute, besturende direkteur van Zimbabwe Krieket, te ontmoet, ’n week of wat voordat hulle sou vertrek, en het ’n ultimatum gekry – onderteken die kontrak of jy word uit die span verwyder. Hulle was glo nie toegelaat om advies in te win nie, en hulle het gesê dat hulle daar en dan die besluit moes neem.
Zimbabwe kon Australië in sy openingswedstryd tydens die T20-wêreldbeker in Kaapstad verras en hulle met 5 paaltjies verslaan. Brendan Taylor het die weg vir Zimbabwe gebaan, met ’n paaltjiewagterspel van ’n wêreldgehalte (’n vangs, ’n stonk en ’n uitloop) en ’n beslissende onoorwonne 60 uit 45 aflewerings. Hy is as speler van die wedstryd benoem. Hulle het toe teen Engeland met by 50 lopies verloor, waardeur Zimbabwe in die eerste rondte uitgeskakel is as gevolg van hul swakker lopietempo teenoor beide Australië en Engeland, nadat Australië Engeland in die ander wedstryd verslaan het.
Tussen hierdie wedstryde het Zimbabwe ’n vyfdaagse EDI-reeks teen Wes-Indië gespeel, en daarin geslaag om ’n verrassende oorwinning in die openingswedstryd te behaal voordat hulle die reeks met 3–1 gewen het. Die laaste wedstryd is weens reën afgelas.
Zimbabwe het tydens hul toer na Wes-Indië beide ’n EDI en ’n T20I gewen. Zimbabwe het die eindstryd van ’n driehoekige toernooi wat Indië en Sri Lanka ingesluit het gehaal. Hulle het hul oorblywende wedstryde van die jaar verloor, behalwe vir dié teen Ierland wat hulle 2–1 tuis beklink het.
Zimbabwe is deur Pakistan in al drie formate van die spel verslaan. Daarna het hulle in ’n tuisreeks teen Nieu-Seeland gespeel. Hulle is in die T20I-reeks met 2–0 verslaan, en Nieu-Seeland het in die EDI-reeks met 2–0 voorgeloop. Die laaste EDI-wedstryd is op die Queen's Sportklub in Bulawayo gespeel. Hulle het destyds met ’n reeks van 12 agtereenvolgende nederlae gesit.
Daarbenewens, nadat Nieu-Seeland eerste begin kolf en 328 in 50 boulbeurte aangeteken het, het niemand aan Zimbabwe ’n kans vir ’n oorwinning gegee nie. Die Zimbabwiërs het tot dusver nog nie ’n EDI-telling van meer as 300 suksesvol gejaag nie. Hulle het egter vir die eerste keer suksesvol daarin geslaag.
Ná Taylor se vertrek het Tatenda Taibu se vinnige vyftigtal Zimbabwe in die lopiejaag gehou. Die beslissende vennootskap was egter dié tussen die twee veelsydiges Malcolm Waller en Elton Chigumbura. Waller het in een van die beste beurte in die EDI-geskiedenis gespeel en 99* aangeteken. Aan die einde het hy nie aan sy honderdtal gedink nie en wou net sy span oor die teiken bring. Sy onselfsugtigheid het aan Zimbabwe ’n noodsaaklike oorwinning besorg. Sy vennoot Chigumbura het ’n vinnige 47 aangeteken en was nogal ongelukkig om van sy vyftigtal ontneem te word, nadat hy deur Jacob Oram geboul is, nadat hy saam met Waller die vergelyking van ’n lopie per aflewering geneem het. Toe Keegan Meth twee aflewerings later vir ’n nulletjie uit is, het Waller rustig gebly en die middelorde doeltreffend geplaas, bygestaan deur ’n ses van die nuweling Natsai Mushangwe, en verdere ondersteuning deur Ray Price het hulle die teiken laat bereik. Nadat Price kleedkamer toe is (hy is uitgevang), het Zimbabwe nog een paaltjie in hand gehad en met Njabulo Ncube het ’n verdere nuweling gekom. Waller het hom glo aangeraai: "Maak nie saak wat gebeur nie, as ek die bal raakslaan met my kolf, laat ons die lopie neem." Nadat hulle die lopie aangeteken het, het hulle ’n uitstaande oorwinning vir Zimbabwe aangeteken. Volgens ’n latere onderhoud het Waller aan ’n swaai om die bal oor die veld te slaan gedink sodat sy span wen en hy ’n honderdtal aanteken, maar later het hy besef dit is beter om die span te laat wen pleks van om sy honderdtal aan te teken. Waller is vir sy uitstekende vertoning as speler van die wedstryd aangewys en Brendan Taylor as speler van die reeks.
Zimbabwe was op die punt om die eenmalige toets teen Nieu-Seeland te wen. Hulle het 366 in hul tweede beurt gejaag, en was op ’n goed geplaaste 265 vir 3, nadat Taylor 117 aangeteken het, voordat ’n ineenstorting aan Nieu-Seeland ’n oorwinning van 34 lopies besorg het.
Zimbabwe het in Junie 2013 Bangladesj gehuisves. Hulle het die EDI-reeks met 2–1 gewen, terwyl hulle in die toets- en T20I-reekse 1–1 gelykop gespeel het. Hulle het ’n EDI-reeks tuis met 0–5 teen die wêreldkampioen Indië verloor.
Tydens die T20-wêreldbeker 2014 in Bangladesj is Zimbabwe in die groepfase uitgeskakel. ’n Nederlaag met die laaste aflewering teen Ierland is opgevolg deur oorwinnings oor Nederland (ook met die laaste aflewering) en die Verenigde Arabiese Emirate, maar ’n beslissende Nederlandse oorwinning oor Ierland het beteken dat Nederland weens sy beter lopietempo tot die Super 10 gevorder het.
In Julie 2014 het Zimbabwe Afghanistan vir ’n EDI-reeks van vier wedstryde gehuisves. Hulle het die eerste twee wedstryde gewen, voordat die Afghane die laaste twee wedstryde gewen het om dié reeks te ewenaar. Die volgende maand het Zimbabwe Suid-Afrika vir ’n eenmalige toets en drie EDI-wedstryde gehuisves, maar al hul vier wedstryde verloor.
Ná die Suid-Afrikaanse besoekers het Australië Zimbabwe vir ’n driehoekige EDI-reeks teen die gasheer en die Proteas besoek. Nadat Zimbabwe sy eerste twee wedstryde teen onderskeidelik Australië en Suid-Afrika verloor het, het hulle herstel en in die vierde wedstryd van die reeks ’n verrassende oorwinning oor Australië aangeteken. Dit was die eerste keer in 31 jaar wat Zimbabwe daarin geslaag het om Australië te verslaan; die laaste Zimbabwiese oorwinning oor Australië was tydens die Krieketwêreldbeker 1983 in Engeland. Ondanks dié oorwinning het Zimbabwe sy laaste wedstryd verloor en is uit die toernooi uitgeskakel.
Zimbabwe het in voorbereiding vir die Krieketwêreldbeker 2015 alle wedstryde teen die Noordelike Distrikte XI gewen voordat hulle in hul eerste opwarmingswedstryd teen Nieu-Seeland te staan gekom het. Nieu-Seeland is op ’n 157/7 beperk voordat reën uitgesak het. In die volgende wedstryd het Zimbabwe Sri Lanka verrassend met 7 paaltjies verslaan. Zimbabwe het sy openingswedstryd teen Suid-Afrika verloor, gevolg deur ’n oorwinning oor die Verenigde Arabiese Emirate, voordat hulle teen Wes-Indië verloor het. Zimbabwe het toe die beslissende ontmoeting met Pakistan verloor.
Aan die einde van 2015 en die begin van 2016 het Zimbabwe in ’n EDI-reeks van vyf en ’n T20I-reeks van twee wedstryde teen Afghanistan in die Verenigde Arabiese Emirate te staan gekom. Hulle het die EDI-reeks na die beslissende wedstryd geneem voordat hulle met 3–2 verloor het, en hulle het ook albei T20I-wedstryde verloor. Zimbabwe het toe na Bangladesh vir ’n T20-reeks van vier wedstryde getoer, wat met 2–2 gelykop geëindig het.
Die toetsreeks is opgevolg deur ’n driehoekige reeks, waaraan ook Wes-Indië deelgeneem het. Zimbabwe het met vier verskillende uitslae tot die eindstryd gevorder – ’n nederlaag, ’n gelykop, ’n onbesliste wedstryd en ’n oorwinning. Zimbabwe het die eindstryd nogtans teen Sri Lanka met 6 paaltjies verloor. In vroeg 2017 het Afghanistan Zimbabwe weer in ’n EDI-reeks verslaan en met 3–2 geseëvier.
Zimbabwe het die jaar 2017 met ’n nederlaag van ’n beurt binne twee dae teen Suid-Afrika in ’n skaars vierdaagse toets verloor.
Zimbabwe se volgende toewyding was in die VAE, waar hulle weer ’n T20I-reeks teen Afghanistan met 0-2 verloor het. Dit is opgevolg deur ’n verdere nederlaag tydens ’n EDI-reeks (1-4) teen Afghanistan. In Maart het Zimbabwe tydens die kwalifisering vir die Krieketwêreldbeker 2019 nege ander spanne gehuisves om die twee oorblywende plekke van die hooftoernooi in Engeland en Wallis uit te speel. Zimbabwe is in Groep B saam met Afghanistan, Nepal, Hongkong en Skotland geplaas. Zimbabwe het tot doe Super Ses gevorder nadat hulle Nepal, Afghanistan en Hongkong verslaan het en teen Skotland gelykop gespeel het. Zimbabwe het Ierland in die eerste wedstryd van die Super Ses verslaan maar die tweede teen Wes-Indië verloor. Zimbabwe moes sy laaste wedstryd wen, maar hulle het ’n verrassende nederlaag teen die VAE met 3 lopies gely en is vervolgens uit die toernooi uitgeskakel. Dit is die eerste keer wat Zimbabwe versuim het om vir ’n krieketwêreldbekertoernooi te kwalifiseer.
Ná hierdie mislukking het Zimbabwe Krieket die hele nasionale afrigtingspersoneel, die nasionale kaptein, die o/19-afrigter en die nasionale keurderbeampte van hul ampte verwyder. Tydens ’n perskonferensie het ZK voorgestel dat Brendan Taylor die span se leierskap sal oorneem. In Mei 2018 het ZK die aanstelling van Lalchand Rajput as voorlopige hoofafrigter voorgestel. In Augustus 2018 is hy as permanente afrigter van die span benoem.
In toetskrieket dra Zimbabwe wit krieketklere met die Zimbabwiese voël op die linkerbors van die hemp en die borg se kenteken op die regterbors. Veldwerkers mag ’n donkergroen pet of ’n wit sonhoed dra, albei ook met die Zimbabwiese voël op. Die kolwers se helms is op ’n soortgelyke manier geverf.
Nes ander vername krieketnasies soos Australië, Bangladesj, Engeland, Ierland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Wes-Indië en Suid-Afrika beskik Zimbabwe oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Chevrons span vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Zimbabwe in.