Oedeem: Dit help met vloeistof in die been - Bene - 2021
Vloeistof in die been beteken oedeem. Die edeem is gewoonlik skadeloos as dit net af en toe voorkom en op sigself oplos. Gereelde swelsels wat met pyn gepaard gaan, moet deur 'n dokter uitgeklaar word. Skielik voorkom vloeistofophopings, moontlik gekombineer met hitte, rooiheid en sensasies, moet onmiddellik deur 'n dokter behandel word. As u asemhalingsverwante pyn, bloedsomloopprobleme en kortasemheid voorkom, moet die nooddokter ontbied word.
Oedeem in die bene - oorsake
Oedeem kom voor wanneer vloeistof in die weefsel lek. Normaalweg behou die vate - beide are, are en limfvate - hul vloeistof. Dit word gewaarborg deur sekere drukomstandighede. As die drukomstandighede verander, die vate deurlaatbaar word of proteïene ontbreek, kan dit verantwoordelik wees vir die voorkoms van vloeistof in die bene of ander dele van die liggaam. Meganiese dreineringsobstruksies, trauma (byvoorbeeld na operasies), allergiese reaksies of infeksies kan ook lei tot swelling.
Maar om 'n lang tyd te sit of te staan, veral in die somer, op 'n lang bus of vlug, kan ook die oorsaak wees. Die bloed daal, vloeistof word in die weefsel afgeskei en die resultaat is geswelde bene. Hierdie swellings verdwyn egter gewoonlik vinnig.
Die hormoon estrogeen bind water in die liggaam. Die teenstander, progesteroon, skei vloeistof uit. As hierdie twee nie in balans is nie, of as estrogeen die oorhand kry, kan vloeistof in die bene ophoop, maar ook in die hande, maag en gesig. Dit kom veral voor in die menopouse of in die dae voor die periode. By swanger vroue is daar ook druk in die buikholte, wat veroorsaak dat baie verwagtende ma's vet bene kry.
In die geval van infeksies en beserings verhoog die inflammatoriese bemiddelaars wat teenwoordig is, soos histamien of prostaglandien, die deurlaatbaarheid van die kleinste vate, die sogenaamde kapillêres, wat vloeistof in die weefsel laat ontsnap, wat swelling veroorsaak.
Met hartversaking werk die hart nie meer behoorlik nie. Die pompkrag word verminder, die bloed word voor die hart opgebou, wat die druk op die are verhoog, wat weer druk op die vloeistof veroorsaak. Diegene wat geraak word, het vet bene gedurende die dag. In die beginfase van die siekte daal die swellings oornag met rus. Die water word uitgeskei - diegene wat geraak word, moet dikwels snags toilet toe gaan. In gevorderde stadiums duur die swelsel egter voort.
Spatare, algemeen bekend as varices, is veneuse afwykings wat gereeld voorkom. Vroue ly aansienlik meer gereeld as mans as gevolg van swangerskap en swak bindweefsel. Spatare is kronkelende en verwydde are wat hoofsaaklik in die bene voorkom. Die are dilateer as gevolg van swakheid in die are van die aar en / of veneuse klep (die veneuse kleppe sluit nie meer behoorlik nie). Die siekte word vererger deur lang sit of staan.
Dikwels was die spatare lankal sonder simptome totdat die tipiese simptome soos spanning en swaarheid en swelling voorkom. As u nie behandel word nie, is daar 'n risiko vir tromboflebitis (ontsteking van die oppervlakkige are) of chroniese veneuse onvoldoendeheid (= chroniese dreinering van die beenare).
Deur die lewenstyl te verander, kan die progressie gewoonlik tot die minimum beperk word, sodat geen indringende maatreëls nodig is nie. Diegene wat geraak word, moet die bestaande oortollige gewig verminder. Alkohol en rook is teenaangedui. Om konstipasie teen te werk, is heel voedsel, voldoende hidrasie en oefening belangrik.
Tromboflebitis (ontsteking van oppervlakkige are)
Tromboflebitis is 'n mediese toestand wat in die hande van 'n dokter moet wees. 'N Bloedklont vorm in 'n oppervlakkige aar, gewoonlik as gevolg van bestaande spatare. Hierdie ontsteking kan ook in gesonde are ontwikkel as gevolg van trauma of na 'n inspuiting. Rooiheid, pyn en vloeistof in die been is tipiese klagtes.
Met limfoedeem versamel proteïenryke vloeistof in die been wat stagneer. Die vormingsmeganisme is soos volg: As die limfdreinasie geblokkeer word, bou die limf op voor die hindernis. Dit veroorsaak swelling. In die eerste fase is dit sag, saampersbaar en verdwyn dit gewoonlik as die bene opgelig word. In die tweede fase vermeerder die beenweefsel, wat ook al hoe meer verhard. Die weefsel kan nie meer saamgepers word nie en om dit op te sit bring geen verligting nie. In die derde fase neem die volume skerp toe en verdik die vel al hoe meer, wat kan lei tot massiewe edeem. Limfedeem word veroorsaak deur 'n aangebore onderontwikkeling van die limfvate, inflammasie, gewasse, chirurgie en bestraling.
Die bestaande siektes kan nie meer omgekeer word nie, maar die simptome kan verlig word en die vordering vertraag of selfs gestaak word.
Leech-terapie word in sommige naturopatiese praktyke gebruik. Dit is 'n sagte bloedvergieting wat lei tot dekongestie en die bloed- en limfvloei stimuleer.
Ensiemterapie is 'n ander manier om oedeem aan te pak. Ensieme, byvoorbeeld vervat in pynappel en papaja, word in hoë dosisse voorgeskryf. Die benodigde hoeveelheid kan nie deur die dieet voorsien word nie, maar moet deur middel van geskikte ensiempreparate gedoen word.
Die behandeling van die voetrefleksone, wat die hele liggaam behandel en in balans kan bring, het ook die reg om hier te bestaan. In limfedeem word refleksones van die aangetaste limfgebiede op die voete behandel. Wees egter versigtig met spatare. As dit uitgespreek word, moet voetrefleksologie-terapie vermy word.
Schüssler soute soos nommer 1 kalsiumfluoratum, nommer 4 kaliumchloratum, nommer 8 natriumchloratum en die aanvulling no. 22 Calcium carbonicum help om die vloeistof in die been te verminder. Individuele middels van homeopatie word ook voorgeskryf, maar moet individueel aangepas word vir diegene wat geraak word. Konstitusionele middels soos Acidum fluoricum, Arnica, Calcium carbonicum, Lachesis, Graphites, Ledum, Apis en vele meer kan hier gebruik word.
In fitoterapie het die volgende plante 'n effek op die ophoping van die vloeistof in die bene. Klipklawer, perdekastanje, slagtersbesem en heksewas. Salwe wat limfstimulerende en anti-inflammatoriese stowwe bevat soos kegblom, klubmos, poteweed, goudsbloem en / of celandine help ook as dit gereeld toegedien word.
In tradisionele Chinese medisyne word sekere akupunktuurpunte gereeld benodig om die vloeistof in die been te bestry.
In konvensionele medisyne sowel as in naturopatie is limfatiese dreinering die metode om lymfedeem te kies om vloeistofretensie in die been te verminder. Dit is 'n spesiale vorm van massering, waarin sagte druk gebruik word om die limfdrein te laat dreineer. Die aangetaste gebied word dan met spesiale verbande toegedraai en aangepaste kompressiekouse word gedra tot die volgende limfdreinasie. Die hele ding kan ondersteun word met geskikte limf-salf.
In elk geval word warm toepassings teenaangedui. Koue uitgawes word aanbeveel. Kompresse wat geïmpregneer is met 'n comfrey en / of hasselhaasoplossing bied verligting, veral in geval van vloeistofophoping as gevolg van veneuse siektes. Onderpote en gietwater help ook hier.
Die dieet moet baie vesel bevat en bevat min dierlike proteïene en suiker. Daar moet voldoende hidrasie verseker word. 'N Gereelde verhoging van die bene word aanbeveel, veral in die geval van veneuse siektes en eerstegraadse limfoedeem. Afhangend van die omvang van die oedeem, is dit raadsaam om kompressiekouse te dra, maar altyd onder professionele beheer. Gereelde, matige oefening is belangrik vir bloed- en limfvloei. Enigeen wat keer op keer met vloeistof in die ledemate te doen het, moet dit duidelik maak. Oorsake moet ontdek en hanteer word. (SW)
Ulrich Herpertz: oedeem en limfdreinering: diagnose en terapie van oedeemsiektes; met 36 tafels, Schattauer, 2010
Gerd Herold: Interne geneeskunde 2019, Herold, 2018
Kerstin Protz; Joachim Dissemond; Knut Kröger: kompressieterapie, Springer, 2016
Wolfgang Gerok; Christoph Huber; Thomas Meinertz; Henning Zeidler: Interne medisyne: naslaanwerk vir die spesialis, Schattauer, 2007
Kerstin Protz; Jan Hinnerk Timm: Moderne wondsorg: praktiese kennis, standaarde en dokumentasie, Elsevier Gesondheidswetenskappe, 2019