Kingston, Jamaika - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Kingston, die hoofstad, die grootste stad en hoofhaven van Jamaika, is aan die suidoostelike kus van die eilandland geleë. Dit het 'n natuurlike hawe wat beskerm word deur die Palisadoes, 'n lang, dun tombolo van sand wat dien as 'n natuurlike beskerming vir die hawe en verbind Port Royal, die middelpunt van die skeepvaart, met die res van die eiland.
Kingston is in 1693 onder Engelse heerskappy gestig, en het die welvarende sentrum van Jamaika se handel geword, en 'n hawe vir vervoer en slawe wat na Latyns-Amerika vervoer moes word.
Brande in 1862 en 1882 het die stad uitgebreid beskadig, en 'n aardbewing in 1907 het 800 mense doodgemaak en talle geboue vernietig.
In die vroeë een-en-twintigste eeu het die migrasie van werklose mense na stedelike gebiede, tesame met die toename in die gebruik en die handel in narkotika-kraak kokaïen en ganja (dagga), tot die hoë vlak van geweldsmisdaad in die stad bygedra.
Kingston was die tuiste van 'n aantal reggae-sterre, waaronder Bob Marley. In die Westelike Halfrond is Kingston die grootste oorwegend Engelssprekende stad suid van die Verenigde State.
Die betalende gedeelte van Hellshire Beach, ooswaarts na die Blouberge.
Kingston sprei langs die suidoostelike kus van Jamaika, om sy natuurlike hawe beskerm deur die Palisadoes, 'n lang sandspit wat Port Royal en die Norman Manley Internasionale Lughawe met die res van die eiland verbind. Die spit is ontwikkel as 'n ontspannings- en toeriste-oord.
Kingston word omring deur die Blue Mountains, Red Hills en Long Mountain, en is geleë op die alluviale Liguanea-vlakte langs die Hope River.
Jamaika het 'n tropiese klimaat met konstante hoë temperatuur gedurende die jaar wat wissel van 86 ° F (30 ° C) in Januarie en 91,4 ° F (33 ° C) in Julie. Kingston lê op die droë gebied van die eiland, dus reënval is onderbroke, en kom in kort, swaar reën gevolg deur sonskyn. Die reënerigste weer kom in Mei en Junie voor, en later in Oktober en November, soms tot Desember. Tropiese storms en orkane kan tussen Julie en November voorkom. Die gemiddelde jaarlikse neerslag is 51.45 duim (1307 mm).
'N Groot deel van Kingston is 'n suiwer dorpie. Twee dele vorm die sentrale gebied: die historiese maar ontstoke sentrum wat meestal deur die lae-inkomste bevolking gebruik word,2 en New Kingston, 'n sakegebied wat moderne tropiese stadsbeplanning vergestalt, wat hoë geboue en goed versorgde tuine kombineer met die Blue Mountains as agtergrond.
Die oorspronklike waterfrontgebied langs Harbourstraat is in die negentigerjare herontwikkel. Gestuur het na Newport-Wes, aangrensend aan die uitgebreide Kingston Industrial Estate.3 Die stad se welgestelde inwoners woon in die voorstede ten noorde van Kingston, nader aan die Blue Mountains.
'N Arawak-dorpie. Saam met die Taino bewoon die Arawak die eiland Jamaika so vroeg as 4000 B.C.E. Toneel in Kingston na die brand in 1882. Die oog op die voëlvlieg van Kingston na die aardbewing in 1907. Uitsig op die Uptown New Kingston-skyline, in 2007.
Die inheemse bevolking van Arawak en Taino afkomstig van Suid-Amerika het Jamaika tussen 4000 en 1000 B.C.E. gevestig.4 Jamaika word vir Spanje geëis nadat Christopher Columbus eers op 3 Mei 1494 daar aangeland het en die eiland aangeneem het as sy familie se privaat landgoed. Daar was destyds meer as 200 dorpe wat deur hoofmanne of caciques regeer is, met die suidkus van Jamaika die bevolking, veral rondom die hedendaagse hawe.4
Die Britse admiraal William Penn, vader van William Penn van Pennsylvania, en generaal Venables, het amper 200 jaar later, in 1655, die eiland vir Engeland beslag gelê.
Op 22 Julie 1692 het 'n aardbewing en getygolf tweederdes van Port Royal, geleë aan die monding van die hawe, vernietig. Oorlewendes het gevlug na die nabygeleë kolonel Barry se Hog Crawle, 'n plek waar varke aangehou is, en 'n vlugtelingkamp aan die strandfront opgerig. Dit het gelei tot die dood van ongeveer 2000 mense aan muskietoordraagbare siektes.
In Mei 1693 het die plaaslike vergadering Kingston tot 'n parogie verklaar, hoewel dit eers in 'n brand in 1703 Port Royal vernietig het dat Kingston begin groei het. Die stadsplan wat op 'n rooster gedoen is, is opgestel deur John Goffe, 'n landmeter.
Teen 1716 word Kingston die grootste stad op Jamaika, en die middelpunt van die eiland se handel. Die eerste gratis skool, Wolmer's, is in 1729 gestig.5 Twee teaters is in hierdie tyd op Harbour Street en North Parade gebou; albei bestaan ​​nog.
In 1755 het die goewerneur besluit om die regeringskantore van die Spaanse stad na Kingston oor te plaas. Dit word deur sommiges beskou as 'n ongeskikte plek vir die Vergadering, in die nabyheid "aan die morele afleiding van Kingston," en die volgende goewerneur het die wet herroep.
Ten tyde van die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog (1775-1783) het Kingston 'n bevolking van 11.000 gehad, wat byna twee derdes van die bevolking van 18.000 was, met meer as 3000 baksteengeboue in die stad. Die stad was 'n welvarende hawe vir die vervoer van goedere van Engeland na die Spaanse kolonies. Brittanje het slawe in Kingston gehou totdat hulle na Latyns-Amerika gestuur is. Handelaars het begin werk vir die administratiewe hoofstad van Spaanse stad, wat destyds deur die kommersiële aktiwiteit in Kingston verduister is. Dit sou amper 'n eeu duur voordat die stad daardie rol aangeneem het.
Die slawe van die kolonie, wat hul wit meesters in 1800 met 20: 1 oorskry het, het die grootste deel van die agttiende eeu, met inbegrip van Tacky se Opstand in 1760, meer as 'n dosyn opstande opgerig. bergagtige binneland. Een Maroen-gemeenskap, wat na die Tweede Maroenoorlog in die 1790's van die eiland verdryf is, vorm die kern van die kreoolse gemeenskap van Sierra Leone.
Slawerny het op 1 Augustus 1834 in Jamaika geëindig met die instelling van die Britse Emancipation Act, wat op 1 Augustus 1838 tot vrylating gelei het, die datum waarop voormalige slawe vry was om hul werk en werkgewer te kies.
Gedurende die slawe-era het Jamaika een van die wêreld se voorste suikeruitvoerlande geword. Tussen 1820 en 1824 het die eiland jaarliks ​​meer as 77.000 ton suiker geproduseer. Benewens die massiewe gebruik van ingevoerde slawe-arbeid in Afrika, het die Britte in die vroeë 1800's ook Indiër- en Chinese geïntegreerde bediendes ingebring.
In 1862 word Kingston 'n korporasie met 'n burgemeester en raad met die bevoegdheid om wette en regulasies uit te vaardig. 'N Brand daardie jaar het 'n groot deel van die stad in puin gelaat.
Die Morant Bay-rebellie, wat op 11 Oktober 1865 uitgebreek het nadat 'n swart man tereggestel is en tronk toe gestuur is vir 'n verlate plantasie, het daartoe gelei dat 439 swart Jamaikaners deur soldate vermoor is, en nog 354 in hegtenis geneem en later tereggestel is, sommige sonder behoorlike beproewings. Die omvang van die ineenstorting van die rebelle het wye debatte uitgelok, en in 1866 het die Jamaikaanse wetgewer afstand gedoen van sy magte, en die land het 'n kroonkolonie geword. 'N mate van selfregering is in die 1880's herstel, toe eilandbewoners die reg verkry het om nege lede van 'n wetgewende raad te verkies.
In 1872 is die hoofstad na Kingston verskuif, aangesien die hawestad die grootte van die binnelandse Spaanse stad ver oortref het in grootte en sofistikasie. Die bevoegdhede van die Kingston-raad is aan 'n genomineerde munisipale raad oorgedra, maar teen 1885 is die sake van die stad weer deur 'n burgemeester geadministreer.
In 1882 het vuur 40 hektaar in die woongebiede en kommersiële gebiede van Kingston verwoes.
'N Aardbewing in 1907 het 800 mense doodgemaak en die meeste geboue suid van die parade verwoes. Gevolglik is die geboue in die sentrale sakekern in 'n hoogte beperk tot hoogstens 18 meter. Hierdie geboue met drie verdiepings is met gewapende beton gebou.
Die Groot Depressie het 'n ernstige impak gedurende die dertigerjare gehad. In die lente van 1938 het suiker- en dokboomwerkers rondom die eiland in opstand gekom. Alhoewel die opstand onderdruk is, het dit tot die ontstaan ​​van 'n georganiseerde arbeidersbeweging en politieke partye gelei.
In 1948 word die Mona-kampus van die Universiteit van Wes-Indië met 24 mediese studente gestig.
In 1958 het Jamaika by nege ander Britse gebiede in die Federasie van Wes-Indië aangesluit, maar in 1961 onttrek nadat die Jamaikaanse kiesers lidmaatskap verwerp het.
Jamaika het op 6 Augustus 1962 onafhanklikheid verkry, terwyl hy 'n lid van die Statebond van Nasies was. Die eerste premier was Alexander Bustamante van die Jamaica Labour Party.
Teen die 1980's is die meeste van die ou kaai van Kingston gesloop om plek te maak vir hotelle, winkels, kantore, 'n kultuursentrum en dokke vir vaar- en vragskepe. Gedurende die negentigerjare het Kingston pogings aangewend om die stadstruktuur en -funksies te moderniseer en te ontwikkel.
Reg en regering
Binne die Jamaikaanse parlement.
Jamaika is 'n grondwetlike parlementêre demokrasie waarin die staatshoof die oorerflike Engelse monarg is, verteenwoordig deur 'n aangestelde goewerneur-generaal, en die regeringshoof is die premier. Na die verkiesings word die leier van die meerderheidsparty of koalisie deur die goewerneur-generaal tot premier aangestel.
Die tweekamer-parlement bestaan ​​uit die Senaat, 'n liggaam van 21 lede wat deur die goewerneur-generaal aangestel is op aanbeveling van die premier en die leier van die opposisie, en die Huis van Verteenwoordigers, wat bestaan ​​uit 60 lede wat verkies word deur 'n volksstem. om vyf jaar termyn te dien.
Jamaika is in 14 gemeentes verdeel, wat in drie historiese graafskappe gegroepeer is wat geen administratiewe belang het nie. Parochies is 'n kenmerk van die plaaslike bestuur in Jamaika sedert die eiland in 1655 deur die Engelse gevange geneem is. Twaalf parogies word deur gewild verkose rade bestuur, en die oorblywende parogies word deur verkose kommissies bestuur.
Die plaaslike regeringsliggame van die gemeentes Kingston en St. Andrew is deur die Kingston and St. Andrew Corporation Act van 1923 geamalgameer om die Kingston and St. Andrew Corporation te vorm.
Die migrasie van werklose mense na stedelike gebiede, tesame met die toename in die gebruik en die handel in narkotika-kraak-kokaïen en ganja (dagga), dra by tot 'n hoë vlak van geweldsmisdaad, veral in Kingston.
Dele van Kingston en sommige krotbuurte in ander dorpe word beheer deur bendeleiers, genaamd 'dons', wat aanvanklik hul mag verkry het uit bande met die leierskap van die politieke partye, maar in die loop van die 1980's en 1990's aansienlike onafhanklikheid verkry het as gevolg van deelname aan die oorgang van kokaïen vanaf Suid-Amerika na Noord-Amerika en Europa en die uitvoer van Jamaikaanse dagga.
Uitsig op die Kingston-waterkant, die Bank of Nova Scotia en die Bank of Jamaica.
Die Jamaikaanse ekonomie is baie afhanklik van dienste, wat meer as 60 persent van die bruto binnelandse produk uitmaak. Die land trek steeds die grootste deel van sy buitelandse valuta uit toerisme, oorbetalings, bauxiet / alumina, en suiker, die grootste uitvoergewas. Oorbetalings is bykans 20 persent van die BBP en is gelykstaande aan toerisme-inkomste.
Die ekonomie van Jamaika, wat reeds opgeskerp is met 'n rekord van trae groei, het ernstige probleme op die langtermyn: hoë, maar dalende rentekoerse, verhoogde buitelandse mededinging, onstabiliteit in die wisselkoers, 'n aansienlike tekort aan handelsware, plus groot werkloosheid en onder werkloosheid.
Jamaika se swaar skuldlas - die vierde grootste per capita - is die resultaat van die regering se bailouts aan die sektore van die ekonomie, veral die finansiële sektor in die middel-tot-laat-negentigerjare. Die BBP per capita is in 2007 op $ 7400 geraam.
Kingston, as hoofstad, is die finansiële, kulturele, ekonomiese en industriële sentrum van Jamaika. Talle finansiële instellings is in Kingston gevestig, en die stad spog met die grootste aantal hospitale, skole, universiteite en kulturele besienswaardighede van enige stedelike gebied op die eiland.
Bloubergkoffie, wat naby Kingston verbou word, word beskou as een van die bestes ter wêreld, omdat die koeler klimaat op sulke hoogtes langer neem om te ryp word en die boontjies meer van die stowwe ontwikkel wat aan die rooster die smaak van koffie gee. Koffie, wat in 1999 1,9 persent van die uitvoer uitmaak, word vanaf Kingston uitgevoer.
Toerisme is die belangrikste verdiener van buitelandse valuta wat elke jaar meer as $ 1 miljard verdien. Die toerisme-ekonomie het honderdduisende Jamaikaners in diens. Die meeste toeriste-aktiwiteite is gesentreer op die noordelike kus van die eiland en in die gemeenskappe van Montego Bay, Port Antonio en Kingston.
Sedert die tagtigerjare het klereproduksie die dominante vervaardigingsaktiwiteit in Jamaika geword, en die produksie is sterk toegeneem toe Amerikaanse ondernemings klereversameling begin uitkontrakteer na lande soos Jamaika, waar arbeid goedkoper was.
'N Olieraffinadery wat naby Kingston geleë is, omskep ru-petroleum wat uit Venezuela verkry word, in petrol en ander produkte.
'N Spoorwegbeheerde spoorweg wat Kingston verbind met die meeste van die 14 parochies van Jamaika, het tot 1992 bedryf en is gesluit deur 'n gebrek aan geld en min gebruik. 'N Paar treinspore vervoer bauxiet. Kingston word bedien deur die Norman Manley Internasionale Lughawe en ook deur die kleiner en hoofsaaklik binnelandse Tinson Pen-vliegveld.
'N Uitsig oor die grootstad Kingston, Jamaika, wat die nagtoneel van New Kingston in 2008 vertoon.
Die meerderheid van die bevolking van Kingston is van Afrika-afkoms. Oos-Indiërs is die tweede grootste etniese groep, gevolg deur Chinese, Europese en Arabiese (hoofsaaklik Libanese). Daar woon 'n klein aantal Hispanics, meestal uit Latyns-Amerika.
Engels en Engels patois, 'n "gebroke" of verkeerde Standaard-Engels, is die gesproke tale.
Daar is 'n groot verskeidenheid Christelike kerke in die stad. Die meeste (62,5 persent) was Protestants in die sensus van 2001, 'n nalatenskap van die Britse kolonisasie van die eiland. Sewendedag-Adventiste vorm 10,8 persent van die gelowiges in Jamaika, Pinkster 9,5 persent, Ander Kerk van God 8,3 persent, Baptiste 7,2 persent, Nuwe-Testamentiese Kerk van God 6,3 persent, Kerk van God in Jamaika 4,8 persent, Kerk van God van Profesie 4,3 persent , Anglikaanse 3,6 persent, en ander Christelike kerke 7,7 persent. Rooms-Katolieke het 2,6 persent uitgemaak, ander of ongespesifiseerde 14,2 persent, en diegene met geen godsdiens 20,9 persent. Afro-Christelike sinkretiese godsdienste is wydverspreid.
Die grootste nie-Christelike beweging is die Rastafari, 'n monoteïstiese, Abrahamitiese, nuwe godsdienstige beweging wat op die eiland gestig is en Haile Selassie I, die voormalige keiser van Ethiopië, as die inkarnasie van God aanvaar. Daar is 'n Joodse sinagoge in Kingston, sowel as 'n groot aantal Boeddhiste en Moslems.
Die Universiteit van Wes-Indië, wat 'n belangrike instituut vir hoër onderwys vir die Karibiese streek is, is geleë op Mona, agt myl (agt kilometer) van Kingston se middestad. Die Universiteit vir Tegnologie is in Kingston geleë.
Die Bob Marley Museum.
Die Bob Marley Museum, gewy aan die reggae-musikant Bob Marley (1945-1981), is een van 'n aantal landmerke in Kingston. Die museum, wat die woonplek van Marley was, was die tuiste van die Tuff Gong-platemaatskappy wat in 1970 deur The Wailers gestig is en in 1976 die plek was vir 'n mislukte sluipmoordpoging op Marley.
Benewens die ruïnes van Port Royal, die Jamaica Defense Force Museum, Hellshire Beach, 'n gewilde bestemming vir die mense van Kingston, en die strand van Lime Cay, is ander interessante plekke die volgende:
The National Gallery of Jamaica, geleë in die Kingston Mall, 'n kommersiële en kulturele sentrum op Kingston Harbour, wat die voorste kunsversameling van Jamaika bevat, insluitend werke van Mallica "Kapo" Reynolds, Cecil Baugh, Albert Huie, Carl Abrahams en Edna Manley.
Die kerk van St. Thomas, wat voor 1699 gebou is en herbou is na die aardbewing van 1907.
Rockfort, 'n vesting wat in die laat 17de eeu dateer en in 1865 beman is.
Hoofkwartierhuis, die voormalige setel van die regering, wat gebou is deur Thomas Hibbert, 'n agttiende-eeuse handelaar, en is een van die min oorblywende argitektoniese oorblyfsels van 'n stad wat eens bekend was vir fyn huise.
Devon House, 'n herehuis met aangrensende park wat eens aan Jamaika se eerste swart miljoenêr behoort het.
Die Royal Botanical Gardens, geleë in die nabygeleë Hope.
Verskeie reggae-sterre, waaronder Buju Banton, Sean Paul, Bounty Killer en Beenie Man, kom van Kingston. Verskeie jaarlikse en goed besoekte feeste word in Kingston gehou.
Hoewel Kingston op die internasionale toeriste-baan is en die middelpunt van wêreldregga-musiek is, vererger die hoë werkloosheid 'n ernstige misdaadprobleem, insluitend bendegeweld wat deur die dwelmhandel aangevuur word. Die Jamaikaanse regering het 'n moeilike vooruitsig om fiskale dissipline te bewerkstellig om skuldbetalings te handhaaf terwyl hulle terselfdertyd 'n ernstige en groeiende misdaadprobleem aanpak wat ekonomiese groei belemmer.
↑ Die wapenlaers van die Kingston en die St. Andrew Corporation Kingston & St. Andrew Corporation. 30 April 2012 herwin.
↑ Dhana Toere, Kingston, Jamaika. 7 Januarie 2009 herwin.
Ina Gina Nicholas, Mei 2003, kort geskiedenis, Struktuur en ontwikkeling van Kingston, Jamaika. 7 Januarie 2009 herwin.
↑ 4.0 4.1 Glenn Woodley, 1 April 2001, The Taino of Jamaica, Jamaicans.com. 7 Januarie 2009 herwin.
↑ Wolmer's Schools, 2003, Wolmer's Boys School History. 7 Januarie 2009 herwin.
Austin-Broos, Diane J. Stedelike lewe in Kingston, Jamaika: The Culture and Class Ideology of Two Neighborhoods. Caribbean studies, v. 3. New York: Gordon and Breach Science Publisher, 1984. OCLC 11105764
Bolles, Augusta Lynn. Suster Jamaica: 'n studie van vroue, werk en huishoudings in Kingston. Lanham: University Press of America, 1996. ISBN 978-0761802112
Bradley, Lloyd. Dit is Reggae Music: The Story of Jamaica's Music. New York: Grove Press, 2001. ISBN 978-0802138286
Clarke, Colin G. Kingston, Jamaika: Stedelike ontwikkeling en sosiale verandering, 1692-1962. American Geographical Society navorsingsreeks, no. 27. Berkeley, CA: University of California Press, 1975. ISBN 978-0520020252
Hillman, Richard S., en Thomas J. D'Agostino. Die begrip van die kontemporêre Karibiese See. Boulder, CO: L. Rienner, 2003. ISBN 978-9766371241
Kurlansky, Mark. 'N Kontinent van die eilande: Op soek na die Karibiese bestemming. Addison-Wesley Publishing, 1992. ISBN 0201523965
Monteith, Kathleen E. A., en Glen Richards. Jamaika in slawerny en vryheid: geskiedenis, erfenis en kultuur. Kingston, Jamaika: University of the West Indies Press, 2002. ISBN 978-9766401085
Sherlock, Philip Manderson, en Hazel Bennett. The Story of the Jamaican People. Kingston, Jamaika: I. Randle Uitgewers, 1998. ISBN 9768100303
Wardle, Huon. 'N Etnografie van kosmopolitiese in Kingston, Jamaika. Lewiston, NY: E. Mellen Press, 2000. ISBN 978-0889464704