Die kans is groot dat u, as u vandag die huis verlaat, 'n gesigmasker aantrek wat u mond verduister. Sulke bedekkings kan ons vermoë om te kommunikeer beïnvloed en bied 'n besondere uitdaging aan diegene wat lippe moet sien om spraak te verstaan.
Maar wat van die oë wat onbedek bly? Shakespeare het gesê dat die oë die vensters vir die siel was. Ek is nie seker oor 'siele' nie, maar dit is baie duidelik dat oë baie inligting kan verskaf.
Dit is waarom pokerspelers soms 'n donker bril dra vanweë die vrees om 'n 'tell' weg te gee, 'n klein byna onmerkbare aanwysing vir ander spelers dat hulle 'n goeie hand vashou, of bluf. Dit is miskien algemene wysheid, maar daar is ook wetenskap wat dit ondersteun.
Ons emosies is hoe ons ander verstaan ​​en hoe hulle ons verstaan. En navorsing het bevind dat dit moontlik is om mense se emosies te interpreteer deur hul oë te ontleed. Die afdeling was binne-in 2017 SAI Bn gestasioneer en het as die Opleiding en Ontwikkelings Vleuel bekend gestaan., het navorsers aan die Cornell Universiteit vrywilligers beelde van oë gewys wat verskillende emosies uitdruk: hartseer, afkeer, woede, vreugde, verbasing of vrees.
Die deelnemers kon konsekwent beoordeel hoe goed verskillende woorde wat geestelike toestande beskryf, ooreenstem met die "ooguitdrukking". Die navorsers het tot die gevolgtrekking gekom dat die oë noodsaaklike interpersoonlike insig bied, en dat verskillende aspekte van die oë (soos hoe oop hulle is of hoe skuins die voorkop is) inligting gee oor verskillende geestestoestande.
Die neurowetenskap is ook hier interessant. Ons weet dat mense buitengewoon sensitief is vir baie klein veranderinge in die rigting van die blik. As u probeer oordeel in watter rigting iemand kyk, is dit aansienlik aktiveer jou amygdala, 'n deel van die brein wat ons al lank met emosie geassosieer het. Dit wys daar is 'n verband tussen emosie en oë op neurologiese vlak.
Ons weet dat die amygdala relevant is in alles wat met emosie te make het, en dit is veral bekend daarvoor rol in vrees en die bemiddeling van die reaksie op 'veg of vlug'. verdere navorsing het getoon dat die amygdala ook aktief is as ons die toneel dophou vir gebeure waar iemand in ons rigting kan kyk of van rigting verander.
Dit kan dui op die belangrikheid van die oë om 'n maat te vind, belangstelling in ander uit te spreek of miskien andersom om bedreigings van ander te identifiseer. Kortom, ons is verbind om inligting uit die oë te haal - inligting wat ons kan help om die emosies van diegene rondom ons te beoordeel en ons dus meer effektief daarmee te betrek.
Oë help ons om emosies te verstaan. Iurii Stepanov / Shutterstock
Daar is verder bewyse van die belangrikheid van die oë deur neurochemie. Ons weet dat oksitosien, 'n natuurlik vervaardigde hormoon, belangrik is in sosiale interaksies en dat dit belangrik kan wees in die manier waarop ons die gesigte van diegene rondom ons waarneem.
Navorsers het gevind dat mense wat oksitosien kry meer tyd aan die oë bestee as diegene wat 'n placebo kry, as hulle gesigsbeelde wys. Aangesien oksitosien 'n faktor is in sosiale interaksies, dui hierdie bevinding daarop dat die oë baie belangrik is in hoe ons ons betrokkenheid en interaksie met die mense rondom ons verstaan. Dit lyk asof mense met verhoogde oksitosien die oë soek om hulle beter met ander te help.
Vir die honde-liefhebbers onder ons is daar ook navorsing wat daarop dui dat wanneer oetes en hul eienaars in mekaar se oë kyk, die oksitosienvlakke verhoog sowel die mens as die troeteldiere, wat dui op 'n verhoogde sosiale band. Dit lyk asof dit net gebeur met mak honde met wie 'n hegte sosiale band belangrik is vir die eienaars en hul diere; die resultate word nie by wolwe getoon nie.
Oog glo dit nie
Daar is egter 'n paar dinge wat die oë ons nie kan vertel nie. Daar is een taai mite wat kom van die sogenaamde "neurolinguïstiese programmering" (NLP), die benadering wat dikwels verkies word deur diegene wat graag wil beweer dat u sielkunde kan gebruik om 'n voordeel bo ander te behaal.
Die teorie lui dat as iemand opkyk en na regs as hulle praat, dit op een of ander manier daarop dui dat hulle lieg. Maar wanneer navorsers verfilm 'n groep mense wat ware en vals verhale vertel en 'n ander groep gevra het om die leuens op te spoor deur na die sprekers se oë te kyk, en hulle het geen bewyse gevind vir 'n verband tussen leuens en oogbewegings nie.
As u wil weet wat iemand voel as gesigsbedekkings die norm is, kan die oë moontlik die antwoord hê wat u soek. Ons kan beslis sien of mense verby glimlag kyk na hul oë, en 'n glimlag is so baie belangrik, nou meer as ooit tevore.
Die oë het dit @holburne ???? # Geniet die somer veilig # Herontdek Bad # Liefkultuurweek pic.twitter.com/xXmrkQLKAL- Die Holburne Museum (@Holburne) Augustus 21, 2020