Die blaas van die skof tydens Rosh Hashana is een van die vele tradisies van die vakansie. AP Photo / Emile Wamsteker
Ek was een van miljoene Jode regoor die wêreld wat 'Yamim Nora'im' waarneem. Dit is Hebreeus vir 'dae van ontsag' of 'hoogheilige dae'.
Hierdie periode van 10-dae begin met die tweedaagse viering van die Joodse Nuwejaar, Rosh Hashana. Dit eindig met die eendag-onderhouding van Yom Kippur, waar daar verwag word dat vinnig volwasse Jode in goeie gesondheid sal wees.
Wat is die betekenis van hierdie heilige dae vir ortodokse Jode, sekulêre Jode en miskien selfs vir nie-Jode?
Rosh Hashana en Yom Kippur staan ​​onderskeidelik bekend as "Die dag van die oordeel" en "die dag van die versoening." In die Ortodokse Judaïsme, bevat hierdie gekombineerde Dae van ontsag viering sowel as treurigheid, vernuwing en berou.
Dit is 'n tyd waarin Jode glo dat die hele mensdom deur God beoordeel word en in 'Die Boek van die Lewe' of 'Die Boek van die Dood' opgeskryf is. Die Jodendom glo nie dat dit 'n werklike 'boeke' is nie. Die Joodse tradisie vertel dit dat God die name van die regverdiges in Die Boek van die Lewe neerskryf, en die name van die goddeloses in die Boek van die Dood.
Die geloof is dat die regverdiges deur die komende jaar sal leef; die goddelose sal nie. Al die ander - nie ten volle goddeloos of volkome regverdig nie - sal hul lot tussen Rosh Hashana en Yom Kippur laat besluit.
Die angs rondom hierdie vakansiedae word vasgevang in 'n liturgiese gedig genaamd 'Unetanneh Tokef', vertaal as 'laat ons praat van die ongelooflikheid'. Hierdie antieke gebed word gesing tydens beide Rosh Hashana en Yom Kippur dienste, en stel dat,
"Op Rosh Hashanah word hulle ingeskryf, en op die vinnige dag van Yom Kippur is hulle verseël ... wie sal lewe en wie sal sterwe ... wie sal omkom deur water en wie deur vuur; wie by die swaard en wie deur 'n wilde dier; wie van honger en wie van dors ... "
Leonard Cohen, wat as die grootste liedjieskrywer beskou word, is geïnspireer deur hierdie gedig en het soortgelyke woorde in sy liedjie gebruik, 'Wie deur vuur.' Hy het geskryf,
En wie deur vuur, wie deur water
Wie in die sonskyn, wie in die nag
Wie deur 'n groot beproewing, wie deur 'n algemene verhoor
Wie in u vrolike vrolike maand van Mei
Wie deur 'n baie stadige verval
En wie sal ek sê roep?
Gegewe die besorgdheid wat met hierdie skerp uitsprake gepaardgaan, is dit amper verbasend dat oplettende Jode gedurende die dae van ontsag groet mekaar met 'n frase van hoop, 'G'mar Chatimah Tovah' - grof vertaal, 'Mag u in die boek van die lewe ingeskryf wees.'
As 'n psigiater wat nadink oor die Hoogheilige Dae, het ek gereeld gewonder hoeveel Joodse kinders tradisioneel grootgemaak is deur die vooruitsig om in die Boek van die Dood te beland. Ek weet ek was.
As iemand wat het grootliks geskryf Wat die Joodse etiek betref, weet ek dat die Hoogheilige Dae ook 'n 'etiese kern' bevat wat godsdienstige leerstellings oortref en universele etiese waarhede vergestalt.
Die variëteite van Joodse oortuigings
Judaïsme omvat 'n wye verskeidenheid gelowe. Ortodokse Judaïsme is gebaseer op die uitgangspunt dat die Torah - in wese die eerste vyf boeke van die Hebreeuse Bybel -verteenwoordig God se ewige en onveranderlike reëls vir Joodse lewende en godsdienstige onderhouding.
Maar nie-Ortodokse takke van Judaïsme beklemtoon Joodse etiese en kulturele tradisies meer as streng nakoming van die Joodse wet en skrif. Hulle wil Joodse tradisies aanpas by die moderne behoeftes.
Aanbidders bid tydens Rosh Hashana-dienste. AP Photo / Diane Bondareff
Die Judaïsme in al sy variëteite is ter harte 'n godsdiens van hoop en optimisme. Byvoorbeeld, die somber waarskuwings van die liturgiese gedig "Unetanneh Tokef" word versag deur die herinnering dat 'n mens kan voorkom deur middel van berou, gebed en liefdadigheid in die "Boek van die Dood" opgeneem te word. Dit word gedoen in die interval tussen Rosh Hashana en Yom Kippur.
Bekering, of teshuvah in Hebreeus, vereis 'n soort 'geestelike inventaris' wat daarop gemik is om die gesondheid van ons siele te verbeter. Ware berou gedurende die hoogheilige dae vereis wysigings vir diegene teen wie ons gesondig het of mishandel het. Dit is nie genoeg om God te vra om sulke sondes te vergewe nie.
Jode van 'n ultra-Ortodokse sekte luister na hul rabbi op 'n heuwel wat oor die Middellandse See uitkyk terwyl hulle aan 'n Tashlich-seremonie in Herzeliya, Israel, deelneem. AP Photo / Ariel Schalit
Die etiese kern van die Hoogheilige Dae
Sekulêre en humanistiese Judaïsme is takke van nie-Ortodokse Judaïsme en word dikwels saam beskou onder die rubriek, "Sekulêre humanistiese Judaïsme. "Hierdie tradisie roep of aanvaar nie die konsep van 'n ewige, transendente God nie. Tydens die Hoogheilige Dae word klem gelê op hoe alle mense - Jode en nie-Jode - kan beter mense word.
In hierdie sekulêre humanistiese tradisie word Rosh Hashana gesien as 'n tyd vir selfevaluering en selfverbetering, sonder verwysing na God. In plaas daarvan word klem gelê op die kulturele, historiese en etiese aspekte van Judaïsme.
'N Algemene seremonie in die sekulêre humanistiese tradisie is' Tashlikh ', wat simbolies van die sondes afdoen deur broodkrummels in die water te gooi.
Tashlikh laat humanistiese Jode toe "... om na te dink oor hul gedrag; om gedrag af te werp waarop hulle nie trots is nie; en om te belowe om in die komende jaar beter mense te wees. "
Ten slotte, alhoewel Rosh Hashana en Yom Kippur tipies Joodse vakansiedae is, oortref hul etiese waardes enige godsdiens.
Ronald W. Pies, Emeritus-professor in psigiatrie, dosent in bio-etiek en geesteswetenskappe aan die SUNY Upstate Medical University; en kliniese professor in psigiatrie, Tufts University School of Medicine [tot en met Desember 2019], Tufts Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Universele etiese waarhede is die kern van die Joodse hoogheilige dae