Narcissisme - wat is dit en is dit 'n sonde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Bewondering is 'n persoonlikheidseienskap wat 'n persoon se neiging bepaal om homself te bewonder (dit beteken beide voorkoms en innerlike eienskappe, waardigheid, prestasies en enige ander manifestasies in die buitewêreld en sosiale interaksie).
Die kwaliteit van persoonlikheids narcisisme in wisselende grade is inherent in alle mense het slegs verskillende uitdrukkings, wat op sy beurt nie 'n konstante vorm nie en kan in verskillende lewensperiodes manifesteer ten opsigte van verskillende kwaliteite en verskillende grade. Dit is belangrik om daarop te let dat die konsep van self-bewondering altyd die proses van interne betrokkenheid of eksterne manifestasie weerspieël, terwyl selfbeeld (verkeerdelik as sinoniem gebruik word) kenmerk een van die permanente aanduiders van selfbeeld.
Die neiging tot narcisme kan hom eers op 'n sekere stadium van persoonlike ontwikkeling begin manifesteer as gevolg van die opkoms van die vermoë om self te ontleed, die skeiding van sy eie manifestasies van die res van die wêreld. Dit kan ook 'n gevolg wees van die aanvanklike vlak van refleksieontwikkeling, wanneer die huidige situasie waargeneem en ontleed, reeds verskyn het en die geleentheid om die situasie objektief te assesseer, nog nie gevorm is nie.
Daar is geen konsensus oor die positiewe of negatiewe impak van hierdie eienskap op die persoonlikheid en die verloop van verdere lewe nie, want hierdie konsep, soos die meeste menslike eienskappe, het twee pole, dit stem ooreen met die konteks van die situasie en die mate van manifestasie.
Oormatige ego kan 'n einde maak aan die ontwikkeling en opkoms van baie blokke in professionele ontwikkeling en persoonlike groei. Dit gebeur wanneer 'n persoon ophou om hom objektief te assesseer, tekortkominge opmerk en sy positiewe eienskappe oorskat. In hierdie toestand is dit nie moontlik om jou sterkte te bepaal of om jouself voldoende in die samelewing te posisioneer nie. Daarom is nie net die beplanning nie, maar ook die reeds bestaande reputasie verkrummel.
Die mees lewendige voorbeelde van negatiewe manifestasie is alle oomblikke wanneer 'n individu in die proses van aktiwiteit nie op 'n resultaat of proses fokus nie, maar op 'n oormatige demonstrasie van jouself vir die doel van narcisme. Die sprekers begin dus om 'n lesing te gee sonder om op te let hoeveel dit gerig is op die luisteraars en as hulle nie aan die slaap raak nie, kan die dansers die verloop van die partytjie versteur en die samestelling van die werk heeltemal verander sonder om dit op te let. 'N Persoon wat selfbewondering betree, is betrokke by onbewuste prosesse, wat uiteindelik 'n slegte effek op die beheer van die vervaardigde aktiwiteit, die kwaliteit daarvan het.
In die patologiese manifestasie van self-bewondering kan dit lei tot 'n skerp afname in oormatige hoë selfbeeld, aangesien die behoefte aan konstante bevestiging van sy eksklusiwiteit 'n voortdurende vergelyking van jouself met ander bly. 'N Persoon kan weggedra word na onrealistiese menings oor homself na die geringste sukses of lof, 'n kompliment van ander of 'n goeie daad wat uit die meerderheid onbeduidend blyk te wees.
Sulke gedrag beïnvloed nie net die selfbewussyn en selfbeeld van die persoonlikheid nie, die vorming van sy eienskappe, maar ook sosiale kommunikasie. Gewoonlik word sulke mense vermy, want daar is geen plek vir iemand anders in die maatskappy nie, ander mense se meriete kan bespot word of geïgnoreer word, wat uiteindelik tot isolasie lei. Dus, die professionele, sosiale en innerlike lewe van die individu begin om te ly.
Maar daar is ook 'n narcisme van 'n ander eiendom, wat daartoe bydra om die innerlike potensiaal te openbaar, vertroue en moontlikhede te verhoog. Dit geld op 'n voldoende vlak, wanneer die narcissiproses ondersteun word deur objektiewe faktore of selfs 'n bietjie oordrewe, maar dit werk vir kreatiewe doeleindes. 'N Kind wat homself prys vir 'n suksesvolle voltooide taak, wil verder ontwikkel, 'n meisie wat baie tyd spandeer voor 'n spieël skep 'n selfversekerde en gelukkige bui voordat hy uitgaan. Slegs narsissisme gee jou die geleentheid om jou positiewe aspekte te sien en aan die gemeenskap voor te stel, want Dit is onmoontlik om te vertel van 'n pragtige dagbreek, sonder om dit as sodanig te oorweeg.
Huidige tendense in virtuele kommunikasie op baie maniere moedig die ontwikkeling van hierdie gehalte aan. Permanente selfies, verslae oor die bladsye van prestasies (maak nie saak of dit 'n unieke medisyne of 'n koek wat in 'n nabygeleë winkel gekoop word nie) lei almal om hom eerste en veral te bewonder. Eers dan word hierdie produkte uitgelê vir almal om 'n positiewe reaksie te kry (negatief is nie in beginsel 'n feit van bestaan ​​nie, en dit is 'n soort algemene ooreenkoms).
Narcissisme is dit 'n sonde
Aanvanklik word selfbewondering nie as 'n aparte item in die lys van sondes aangedui nie, maar die interpretasie deur baie godsdienste en predikante lei tot die feit dat as hierdie lyn oormatig is, ook ander sondes ontwikkel. Net soos enige gebod in sy uitgebreide vorm geïnterpreteer word, as dit nie jou naaste se vrou wil hê nie, beteken dit nie om meisies te slaan en nie porn te kyk nie. Selfs bewondering is een van die manifestasies van die tien dodelike sondes.
Wanneer selfbewondering hom manifesteer as om uit sy portrette te hang of om voortdurend foto's op te laai, word honderde selfies per week, en voortdurend aan die spieël hang, dit word beskou as die skep van 'n afgod. Wanneer vrye tyd onder die aandag van God en gebed gegee moet word, fokus 'n mens al sy aandag op homself, waardeur hy sy persoonlikheid of voorkoms aan 'n kultus verhef. Terselfdertyd is dit die moeite werd om dit te onderskei van obsessiewe obsessies, wanneer 'n persoon dus die ontluikende vlugtige angs verwyder en meer psigoterapeutiese hulp benodig as streng kerkverbod, berou en bekentenisse.
Met verloop van tyd kan narcisme lei tot die ontwikkeling van sulke sondige eienskappe as trots en nietigheid, dit kan ook 'n persoon maak om ander te lieg of te vervang. Trouens, selfbewondering word nie as sondig erken nie, maar dit is 'n vrugbare grond vir die ontwikkeling van baie persoonlikheidsfoute, wat lei tot 'n oortreding van die hoofgebooie. Eerstens het 'n persoon net hom, vriendelikheid en meegevoel dat sy bure geleidelik verdwyn, hy doen goeie werke nie opreg van die begeerte om te help nie, maar net om lof te kry of om aantrekliker en waardiger in sy eie oë te lyk.
Self bewondering in baie godsdienste word beskou as sinoniem met ijdelheid, wat weer die mees verskriklike sonde verteenwoordig, wat die eerste was om die bestaan ​​van die mensdom te verdeel in tydperke van eenheid en ballingskap uit die paradys. Alle kerkhoofde beveel nederigheid en afstanddoening aan van die alledaagse, as maniere om met nietigheid en selfbeheersing te hanteer. Baie mense word getoon die praktyk van goeie dade en selfverloëning. Dit is 'n aktiwiteit waarvoor almal uiteindelik een van die heiliges was, aangesien slegs selfverloëning, wat die teenoorgestelde van selfbewondering is, hierdie een van die eerste sondes kan oorkom. Om homself in die middelpunt van enige aktiwiteit te plaas en wat in werklikheid gebeur, stoot die mens die goddelike op die agtergrond en homself teen die hoër magte, wat altyd deur die strengste straf gestraf is, teenstaan.
Daarbenewens waarsku die priesters, wat die gemeentelede in die menslike taal aanspreek en vanuit die daaglikse alledaagse lewe, waarsku teen self-bewondering, want dan sal dit nie net die verhouding met God vernietig nie, maar die hele lewe van die mens. Konstante tuisskandale, 'n begeerte na meer, 'n gevoel van permissiwiteit, oormatige manifestasies van egoïsme - dit is slegs die punt van 'n groot ysberg van die probleme van die gevolge van ydelheid en selfbeheersing, waaroor hulle in hul preke praat.
Die afwesigheid van 'n direkte proklamasie van narcisme in die lys van sondes maak dit nie 'n welwillendheid nie, want dit is altyd verkondig vir iets wat nie daarop gemik is om God en mense te dien nie. Eerbiedig beskeidenheid, gebrek aan sorg oor jouself, die vermoë om ander se probleme te hoor en hul eie te verduur. Heiliges word gereeld as voorbeelde aangehaal, omdat hulle hul name vergeet het in die omgee van hul bure, wat laasgenoemde opgegee het om die hoogste te dien. Persoonlike belange opsy sit wanneer dit tyd vir vas of diens is. Dit is al voorbeelde van hoe mense selfbewondering oorwin en hulleself verhef het. Slegs deur sulke indirekte boodskappe en 'n uitgebreide interpretasie van die gebooie kan mens tot die gevolgtrekking kom dat self-bewondering steeds 'n sondige manifestasie is.