“Die tere medelye van ons God” — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
cl hfst. 25 bl. 250-259
Betoon tere medelye
3 In die Bybel is daar ’n noue verband tussen medelye en barmhartigheid. ’n Aantal Hebreeuse en Griekse woorde dra die gedagte van tere medelye oor. Kyk byvoorbeeld na die Hebreeuse werkwoord ra·chamʹ, wat dikwels met “barmhartigheid bewys” of “ontferm” weergegee word. Een naslaanwerk verduidelik dat die werkwoord ra·chamʹ “’n diepe en tere gevoel van medelye uitdruk, soos wat gewek word wanneer ons sien dat diegene wat vir ons dierbaar is of ons hulp nodig het, swak is of ly”. Hierdie Hebreeuse term, wat Jehovah op homself toepas, is verwant aan die woord vir “moederskoot” en kan as “moederlike medelye” beskryf word.*—Eksodus 33:19; Jeremia 33:26.
10 Dink aan wat in die dae van Jefta gebeur het. Aangesien die Israeliete valse gode begin aanbid het, het Jehovah toegelaat dat hulle 18 jaar lank deur die Ammoniete onderdruk word. Uiteindelik het die Israeliete berou gehad. Die Bybel vertel ons: “Hulle het die vreemde gode uit hulle midde begin verwyder en Jehovah gedien, sodat sy siel ongeduldig geraak het weens die moeite van Israel” (Rigters 10:6-16).* Nadat sy volk opregte berou getoon het, kon Jehovah dit nie meer verduur om hulle te sien ly nie. Daarom het die God van tere medelye Jefta die krag gegee om die Israeliete uit die hand van hulle vyande te verlos.—Rigters 11:30-33.
Dit is egter interessant dat die Hebreeuse werkwoord ra·chamʹ in Psalm 103:13 verwys na die barmhartigheid, of medelye, wat ’n vader aan sy kinders bewys.
Die uitdrukking “sy siel [het] ongeduldig geraak” beteken letterlik “sy siel is verkort; sy geduld was op”. The New English Bible sê: “Hy kon dit nie meer verduur om die Israeliete se benarde toestand te sien nie.” Tanakh—A New Translation of the Holy Scriptures gee dit soos volg weer: “Hy kon nie die ellende van Israel verduur nie.”