Siektes en plae van druiwe: bestry hulle, wat om te doen en wat om te spuit - Raad - 2022
Hoe om siektes en plae van druiwe te hanteer, wat om te doen en wat om te spuit
Die druif word beskou as 'n onpretensieuse gewas wat redelik maklik in die tuin gekweek kan word. Ten spyte hiervan word tuiniers dikwels met verskillende druiwesiektes gekonfronteer, wat die plant kan benadeel en die opbrengsvlak negatief kan beïnvloed. Dit word aanbeveel dat u vooraf vertroud is met die belangrikste druiwesiektes en metodes om dit uit te skakel.
Die mees algemene druiwesiektes
Daar is verskeie hoofsiektes wat meestal voorkom wanneer druiwe verbou word.
So 'n patologie verskyn in die eerste helfte van die somer of in Mei, wanneer daar geen reën val nie en die weer droog is. Met die ontwikkeling van die siekte word slegs druiweblare aangetas. Dit is maklik om tydige blaarrubel te identifiseer. Om dit te doen, is dit genoeg om u te vergewis van die belangrikste kenmerke, waaronder:
die voorkoms op die blare van 'n oranje blom wat na buite soos roes lyk;
vallende blare voor die vorming van vrugte;
die voorkoms van rooi kolle op die blaarplaat.
Nog 'n algemene patologie wat druiwebossies beïnvloed, is septoria. Dikwels raak die siekte die neutmuskaatvariëteite van die druiwe-oes. Met die ontwikkeling van septoria is die blare bedek met bruin kolle, en vorm vorm aan hul onderste gedeelte.
So 'n siekte word as gevaarlik beskou, aangesien dit alle dele van die plant raak. As gevolg van patologie is lote en blare heeltemal bedek met donker vlek. Eskoriose ontwikkel in die middel van die lente in hoë humiditeitstoestande. As u nie betyds met die behandeling begin nie, sal die druiwe saailinge vrek.
Hierdie tuinpatologie word deur baie tuiniers wat druiwe verbou, gekonfronteer. Aanvanklik versprei die siekte net na die blare, maar dan verskyn die tekens van oidium op die bloeiwyses, stingels en vrugte. Die ontwikkeling van die siekte word vergemaklik deur die hoë lugtemperatuur waarvan die waardes 20 grade oorskry. Daarom verskyn die tekens van skimmel in die lente of somer meestal.
'N Wit blom verskyn op die besmette bosse wat geleidelik verdonker. Tekens van die siekte bevat ook gedraaide blare, verdonkering en verrotting van lote.
Daar is verskillende soorte druiwesiektes wat vooraf die bekendste is.
Virale patologieë is baie gevaarlik en daarom word dit aanbeveel om dit onmiddellik te behandel nadat dit verskyn het. Patologieë van hierdie tipe word deur bosluise, aalwurms en ander suigplae oorgedra. Patogene kan ook deur besmette saailinge of tuingereedskap vir grondbehandeling oorgedra word.
Plante wat met virale patologieë besmet is, groei stadig en dra swak vrugte. Hul blare is bedek met geel kolle en krul geleidelik.
Die oorsaaklike middel van swamsiektes word in die somer by hoë lugtemperature geaktiveer. Die mees algemene swamdruifsiekte is escu, waarin die oppervlak van die blare bruin word. Sulke patologieë raak egter nie net die blare nie, maar ook die vrugte. Besmette bessies word bruin en verskrompel. As die plant nie betyds genees word nie, sal dit doodgaan.
Siektes wat weens bakteriese, virale of swampatogene nie voorkom nie, is nie aansteeklik nie. Die ontwikkeling daarvan word vergemaklik deur ongunstige weerstoestande, swak of onvrugbare grond en onbehoorlike versorging.
Algemene tekens van nie-aansteeklike patologieë sluit in die voorkoms van puisies op die blare. Daar kan ook klein wit kolle op hul oppervlak verskyn wat geleidelik verdonker.
Plante word besmet met bakteriese siektes deur besmette tuingereedskap, grond of besmette struike wat daar naby groei. Algemene patologieë van hierdie groep sluit in bakteriële kanker, waarin geel blare op die blare vorm.
Dit is onmoontlik om druiwe saailinge te genees, en daarom moet alle besmette bosse opgegrawe en onmiddellik verbrand word.
Peste van druiwe is net so gevaarlik as hul vernaamste siektes. Onder die algemene druifplae word filloksera-blaar en wortel onderskei. Die insek besmet die blare en suig die sap daaruit, wat lei tot die uitputting en dood van die saailinge.
Nog 'n gevaarlike plaag wat druiwe saailinge aantas, is jeuk. So 'n insek is feitlik onsigbaar, want die lengte is slegs 0,1 mm. Dit raak die onderste gedeelte van die blare, daarom word dit bedek met spinnerakke. Eerstens raak die jeuk die blare aan die onderkant van die druiwe, en gaan dan na bo.
Hoe behandel u siektes by druiwe?
Nadat tekens van plae of patologieë op die bessies geïdentifiseer is, is dit nodig om vertroud te raak met die behandeling daarvan. Die behandeling van druiwestruike moet nie vertraag word nie, want dit kan vrek. Daarom begin die stryd daarteen onmiddellik na die opsporing van siektes.
By die behandeling van bosse word aanbeveel om effektiewe swamdodende preparate te gebruik:
Strobe. Die produk word in die vorm van korrels vervaardig wat voor gebruik in 'n vloeistof opgelos word. Die spuitoplossing word 1-2 uur voor die prosedure gemaak. Hiervoor word een korrel in 'n tien liter houer met water opgelos. Bespuit die blare twee keer per week met 'n oplossing van Strobi.
"Polykhom". Hierdie swamdoder word as effektief beskou omdat dit 'n ingewikkelde effek het. Daar is verskillende maniere om "Polychoma" te gebruik, maar meestal word dit gebruik om 'n oplossing te skep. Deur druiwe met hierdie voorbereiding te behandel, is dit moontlik om roes, skimmel en laatroes ontslae te raak.
Wynboere met ervaring gebruik dikwels middel vir die behandeling van aangeplante druiwebossies. Algemene middels vir plantbehandeling sluit die volgende in:
Infusie gemaak van beesmis. Gereelde bespuiting van saailinge met so 'n vloeistof sal enige plae op die blare uitskakel. Om die oplossing voor te berei, word twee liter mis by 'n emmer water gevoeg. Dan word oorryp strooi by 'n houer met vloeistof gevoeg. Die bereide mengsel word elke 8-9 dae met druiwe bespuit.
Knoffel-aftreksel. Die middel wat van knoffel gemaak word, kan baie virus- en swampatologieë ontslae raak. Om 'n tinktuur te skep, word twee koppe knoffel fyngedruk en gemeng met 5 liter water en 40 gram seep.
Melkoplossing. Wanneer u so 'n melkproduk skep, moet u 20 druppels jodium meng met 'n liter melk en 8 liter water. Dan word die vloeistof anderhalf uur toegedien en vir bespuiting gebruik.
Die bestandste variëteite
Om nie die behandeling van druiwe te hanteer nie, word spesies wat bestand is teen plae en siektes gekies om te plant. Dit sluit in:
Rys. 'N Lang plant wat tot 2-3 meter hoog kan word. Die variëteit word gekenmerk deur klein bessies met 'n deursnee van ongeveer 20 mm en 'n gewig van 5-6 gram. Die voordele van Risus sluit in weerstand teen gewone insekte en patologieë.
Laura. Die variëteit is gewild onder tuiniers wat tafeldruiwe op hul eie verbou. Die kenmerkende kenmerke van Laura sluit in die veiligheid van die oes, wat vir ongeveer 2-3 weke nie verswak nie. Daar moet ook aandag gegee word aan weerstand teen ryp en laatroes.
Danko. Hierdie verskeidenheid druiwe word onderskei deur kragtige bosse en groot bessies wat in silindriese trosse versamel word. Danko is geskik om in die middelste baan te groei, aangesien dit die ryp goed kan hanteer.
Siektevoorkoming is baie belangrik, want dit verminder die waarskynlikheid van druiwebesmetting. Daarom moet u voorkomende prosedures volg wanneer u druiwe bosse verbou.
Om die saailinge teen peste en patogene te beskerm, moet u die area gereeld opgrawe en dit met droë blare van onkruid skoonmaak. Alle droë blare met gras moet in die herfs verbrand word of van die terrein verwyder word.
Om die beskermende eienskappe van die druiwe te verbeter, is dit nodig om dit van tyd tot tyd met kunsmis te voer. In die somer word die bosse 2-3 keer met minerale kunsmis en organiese materiaal gevoer. Daarbenewens kan die bosse behandel word met 'n spesiale middel "Topaz", wat die ontwikkeling van virale en bakteriese siektes voorkom.
Talle wat druiwe verbou, het gevaarlike siektes en plae wat die opbrengs benadeel. Om druiwe saailinge te beskerm, moet u vooraf kennis maak met die belangrikste siektes en plae, asook die doeltreffendste maniere om dit uit te skakel.