Terwyl lewenstylkeuses en genetika 'n lang pad maak om die lewensduur te voorspel, toon die nuwe studie dat sekere gemeenskapseienskappe ook belangrike rolle speel.
Die bevindinge kan gemeenskappe help om veranderinge te identifiseer en te implementeer wat langer lewensduur onder hul inwoners kan bevorder.
“Die Amerikaanse lewensverwagting het onlangs vir die eerste keer in dekades gedaal, en ons wou die faktore ondersoek wat daartoe bydra. Weens die regionale variasie in lewensverwagting, het ons geweet dat faktore op die gemeenskapsvlak van belang moet wees, ”sê die hoofskrywer Elizabeth Dobis, 'n postdoktorale navorser aan die North State Regional Centre for Rural Development (NERCRD).
"Deur plek-gebaseerde faktore naas persoonlike faktore te ontleed, kon ons verskillende gevolgtrekkings maak oor watter gemeenskapseienskappe die grootste bydrae lewer tot hierdie variasie in lewensverwagting."
Lewensverwagting verwys na die tydsduur wat 'n persoon gebore in 'n gegewe jaar kan verwag om te lewe. Dobis en haar kollegas het op 'n provinsie-basis ontleed hoe die lewensverwagting in 2014 verander het vanaf 'n 1980-basis, met behulp van meer as 3,000 Amerikaanse provinsies.
Hulle het 'n statistiese model ontwikkel om die verhouding tussen 'n dosyn gemeenskapsveranderlikes en die 2014-lewensverwagting van elke provinsie te bepaal, terwyl hulle gekyk het na persoonlike veranderlikes wat bekend is as belangrik, soos seks, ras, onderwys, enkelouerstatus, vetsug en alkoholgebruik.
Die gemeenskapsveranderlikes wat hulle ondersoek het, sluit toegang tot gesondheidsorg, bevolkingsgroei en digtheid, kitskosrestaurante, toegang tot gesonde voedsel, indiensneming per sektor, verstedeliking en sosiale kapitaal, wat die netwerke en bande meet wat sosiale samehorigheid onder inwoners bied. Hulle het afsonderlik na elke veranderlike gekyk terwyl hulle ander konstant gehou het, sodat hulle kon bepaal watter veranderlikes onafhanklik die sterkste uitwerking op die lewensverwagting het.
Die navorsers het bevind dat 'n provinsie se lewensverwagtingswaarde in 1980 sterk variasies in die 2014-waarde voorspel het, maar dat dit nie verantwoordelik is vir al die variasie nie.
“Toe ons die historiese lewensverwagting kontroleer, het ons drie bykomende gemeenskapsfaktore gevind wat elkeen 'n beduidende negatiewe uitwerking het - 'n groter aantal kitskos restaurante, hoër bevolkingsdigtheid, en 'n groter deel van die werkgeleenthede in mynbou, steengroewe, en olie- en gasontginning, ”sê Dobis. "Byvoorbeeld, vir elke persentasie styging in die aantal kitskosrestaurante in 'n land, het die lewensverwagting met 004 jaar vir mans en 006 jaar vir vroue gedaal."
Dit verteenwoordig 'n korter lewensduur van 15-20 dae vir elke man, vrou en kind in 'n gemeenskap, vir elke toename van 10 persentasiepunt in kitskosrestaurante in 'n gemeenskap - of 'n korter lewensduur van 150-200 dae as die aantal kitskosrestaurante sou verdubbel.
Daar is ook gevind dat 'n toename van een persentasiepunt in die land se deel van werkgeleenthede in die mynbou-, steengroef-, olie- en gassektor die gemiddelde lewensverwagting vir mans (of 04 dae) en 15 jaar (06 dae) vir 22 jaar vir mans verminder het vroue.
Die navorsing toon ook verskeie gemeenskapsfaktore wat positief verband hou met die lewensverwagting, insluitend 'n groeiende bevolking, goeie toegang tot dokters en 'n groter vlak van sosiale samehang.
“Ons was verbaas oor die sterk positiewe bydrae van sosiale kapitaal tot die lewensverwagting in gemeenskappe,” sê mede-outeur Stephan Goetz, direkteur van NERCRD en 'n professor in landbou-ekonomie en streeksekonomie. 'Plekke met inwoners wat meer op gemeenskaps- of maatskaplike vlak bymekaar hou, blyk ook beter te wees om mense in die algemeen langer te laat leef.'
'' N Verdere interessante bevinding was dat die laer bevolkingsdigtheid, of in landelike gebiede woon, verband hou met die hoër lewensverwagting, 'sê Goetz. 'Dit dui daarop dat ons in 'n groot, digte nedersetting woon metropolitaanse gebiede, met al hul geriewe en ander voordele, kom ten koste van die laer lewensverwagting, ten minste in statistiese sin. "
Behalwe dat dit die eerste lewensverwagtingstudie was wat gemeenskapsveranderlikes in 'n provinsiale vlak-analise insluit, was dit ook die eerste studie wat die mate waarin die verskille in lewensverwagting geografies saamgevoeg is, statisties ontleed. Hierdie ontleding het enkele opvallende patrone geopenbaar.
“Ons het buitengewoon lae lewensverwagtinge gevind in die gebiede van die Pine Ridge en Rosebud Reservations in Suid-Dakota,” sê Dobis. 'Ons het soortgelyke' koue kolle 'met 'n lae lewensverwagting gevind in die arktiese en binne-gedeeltes van Alaska, die Diep-suide wat die Mississippirivier omring, en in die Appalache-gebiede van Kentucky en Wes-Virginia.'
Die navorsing onthul ook vier “warm plekkies” met 'n hoë lewensverwagting: 'n gedeelte van die Noordooste wat strek van Philadelphia na New England, die suide van Minnesota en die oostelike Dakotas in Nebraska, 'n gebied in Colorado, en 'n gebied wat sentraal in Idaho strek tot in die bo-rotsagtige gebied. berge.
Die bevindinge van die span het belangrike beleidsimplikasies, aangesien dit daarop dui dat sekere aspekte van die beboude omgewing verander kan word om die lewensverwagting te verhoog. Byvoorbeeld, openbare plekke wat sosiale interaksie bevorder, kan die gemeenskap se sosiale kapitaalvlakke verhoog, wat op hul beurt langer lewensduur bevorder.
Bykomende navorsers van die Universiteit van Wes-Virginië, Michigan State University, en die Noord-Sentraal-streeksentrum vir landelike ontwikkeling het tot die werk bygedra.
Ondersteuning vir die navorsing het gekom van die USDA Nasionale Instituut vir Voedsel en Landbou en die Penn State Regional Begrotings vir Navorsing.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Omgewing > Die gemeenskapsfaktore wat lewensverwagting verkort