Moenie die rabarber laat blom nie * Oor plante
Moenie die rabarber laat blom nie
In die dae van sy verre jeug het rabarber die voetheuwels van die Himalajas en Tibet moedig bemeester. Met een voorbehoud: die sappige nasate van hierdie kruid het oor die hele wêreld gegroei, met die uitsondering van woestyn-Afrika en die ewige ys van Antarktika.
Vir die eerste keer het ek rabarber in die mark gesien. Die verkoper het pragtige dik pienkergroen blomblare verkoop en gesing: 'Ah ja rabarber, moet nie spyt wees nie. Gestoofde vrugte, jellie, kook konfyt, jy sal gesond wees en tot honderd jaar leef!»
Ek het dit gekoop. En het dit regtig nie spyt gekry nie. Rabarber was na my smaak en vir die hele huisgesin. En toe beloof ek myself: sodra ek 'n huisie het, sal ek dit beslis plant.
En nou het die langverwagte dag aangebreek. Weliswaar, dit het tien jaar geduur om te wag, maar ek het nie my belofte vergeet nie. Byna die eerste wat rabarbersaad koop. Ek het met ervare inwoners van die somer begin konsulteer hoe en waar om dit te plant. Maar dit het geblyk dat niemand iets hiervan weet nie, want in daardie plekke was rabarber nie baie gewild nie. Op haar eie risiko en risiko het sy die saadjies gesaai, soos sy geweet het. Gelukkig het ek 'n stuk grond met goeie vrugbare grond gekry - suiwer chernozem. Ek dink op hierdie basis, en die klippe sal uitspruit.
Gewasse het in die herfs, in Oktober, gedoen. Die weer was in die herfs nie warm en sonnig nie. Die bed was aanvanklik goed en diep saam met humus los.
Gekoopte sade was gereed om te saai sonder vooraf voorbereiding. Daarom het sy vlak groewe gemaak, dig besprinkelde sade daarin en met 'n laag van ongeveer een sentimeter gesny. Nou bly dit wag tot die lente.
Aan die einde van April verskyn die eerste lote. Baie van hulle het die laaste geword. Ontkieming van rabarber was nie te hoog nie. 'N Hele sak sade het net 12 spruite opgelewer.
Aan die begin van Mei het die saailinge regte sterk blare gekry. Sy het hulle op 'n afstand van 10 cm van mekaar geplant en elke twee weke totdat Augustus organiese kunsmis gevoer het. Ja, natuurlik het onkruid gereeld geoes en die grond op die bed losgemaak. En teen die einde van Mei het ek gesien dat verskillende stingels uit die middel van jong rabarberbosse begin uitsteek. Dit blyk dat dit blomme was. Sjoe, jonk en vroeg, het ek gedink. 'N Blommerige gier het die siel geamuseerd. 'N Hand het hulle nie opgelig nie. En, soos dit veel later geblyk het, tevergeefs. In een van die volgende jare het ek nie op sappige blomblare gewag nie - amper al die groei-energie word deur blomme aan rabarber gegee. Blare word skraal en klein. Uit persoonlike ervaring het ek dus geleer dat die blomblaarstingels van rabarber afgekap moet word. En gedurig. Andersins, moet u nie die sappige blomblokke van die leeftyd sien nie. Ek het my eerste oes eers in die derde jaar gekry. Rabarber het nie toegelaat om te blom nie. Sodra ek die pyl sien, moet ek dadelik afkap. En so byna die hele somer. Ja, ek het amper vergeet. In die tweede jaar van my eersteling het ek van mekaar oorgeplant (ongeveer 60 cm). En hulle is nie baie veeleisend vir versorging nie. Hulle het nie baie lig nodig nie, en selfs andersom, hulle hou van skaduryke plekke. Die belangrikste ding is dat daar baie vog is en daar nie 'n tekort aan voedsel is nie. Ek weier dus nie dat hulle voed nie. Toe daar geen komposput was nie, het dit gesmoor, nou wissel ek kompos en humus. Groei altyd daarna.
'N Bietjie meer as ses jaar is sedertdien verby. Ek het my fout reggestel. Ek laat net een bossie blom, sodat daar saad is. Ek laat een blomsteel op die bos, dan sal die sade sterk en gesond wees.
Maar nou vermeerder ek rabarber, hoofsaaklik deur die risoom te deel. Dit het moontlik geword toe my eerste landings vier jaar oud was. Om dit te doen, kies ek in die herfs die kragtigste en goed ontwikkelde struik, grawe dit uit en sny die risoom in verskillende dele met 'n mes. Delenki 'n bietjie droog in die son, en dan geplant in vooraf voorbereide kuile ​​met 'n deursnee van ongeveer 50 cm en op 'n afstand van ongeveer 'n meter van mekaar. Tydens plant plant en bemes ek mildelik met kompos en humus. As ek voortplant deur die risoomverdeling, oes ek al 'n klein oes vir die volgende lente. En met volle krag begin die plant eers in die tweede jaar ontwikkel.
Ek maak die blare geleidelik deur die somer skoon en net sterk. Sodat die plant nie uitput nie, laat ek altyd ten minste 'n derde van die blare op die bos agter. En sodat rabarber vinniger groei, moet u die blomstingels afsny.
Rabarber, ek het al my bure in die land besmet. Op 'n seldsame webwerf sal u nou nie sy krulkoppe ontmoet nie. En een van ons gunsteling lekkernye op ons tafel is rabarberkonfyt.
Terloops, ek het onlangs gelees dat hierdie plant regtig bydra tot die lang lewe en 'n gunstige uitwerking op die hele liggaam het. Chinese kundiges het in die samestelling daarvan stowwe gevind wat nie net die werking van die spysverteringskanaal beïnvloed nie, maar ook die risiko van kardiovaskulêre siektes aansienlik verminder. Die vrolike verkoper van rabarber het die waarheid vertel!