Doolhof - Almero
Home / Almero / Doolhof
Daardie dag is dof in my gedagtes. Iewers in my Doolhof het meeste van my herinneringe gaan stofgaar,
maar iewers waar ek hulle nie weer kan kry nie.
So elke nou en dan, elke tweede nag, loop ek 'n verlore een raak in die gange.
Stamp my toon moer toe teen 'n stukkie verlede.
Een van hulle is daardie dag.
Mosselbaai. 'n Koffie. Jy. Ek het gewag, dit was koud.
Alle belangrike ontmoetings van my lewe gebeur in Mugg and Bean. Ek kan nie besluit of ek tevrede is met daardie feit nie.
Daar is sekerlik beter plekke met beter melkskommels? Mugg and Bean voel so godverlate.
Nietemin, Mugg and Bean was dit gewees. Ek en jy. 'n Maand na ek weg is van julle af. 'n Maand na die einde. Toe begin als weer van vooraf.
Soos ek sê, ek onthou nie veel nie. Die gesprek is net 'n dowwe niks in my geheue. Ek weet jy het iets blou en pienk aangehad.
Daardie bruin skoene van jou.
Maar hoe die ontmoeting geëindig het, dit onthou ek.
Jou ma het jou kom oplaai. Voor die boekwinkel. Ek het haar deur die bakkie se venster gegroet. Ons albei het jammer gesê. Haar elmboog was op die ruit se gleuf. Die totsiens was vinnig en toe het ek by die boekwinkel ingeloop sodat ek nie agter julle aanhardloop nie. Die kind in my wou of julle agterna sit, of dood. Die dood was makliker.
Die volgende deel is die duidelikheid.
Ek het seker 30 sekondes in die boekwinkel gestaan en staar na die fiksie rak, toe 'n paar arms my skielik van agter af omhels. Ek het omgedraai in jou greep. Jou gebuigde hoof het my bors gevind. Jou oë was toe en jou lippe opmekaar gepers, asof jy wou keer dat woorde sou uitval.
Ek wou jou lippe oopgrawe, oopkloof.
Val tog woorde. Valskerm val weer. Hart, aan, val.
Ek het jou terug gegryp, en my pinkies agter jou rug gevleg. "okay"
Die ander woorde het ons vermy.
Die res van my lewe het van daardie boekwinkelgreep af bestaan uit een wens.
Ek wens jy wil weer terug hardloop en my voor die fiksie-rak kom vind met jou uitgestrekte arms en jou toe gespitsde kykers. Ek wens jy wil weer terugkom om my tussen die reuk van papirus en ink te kom soek.
Want ek staan nog daar.
Ek gaan elke dag terug na dieselfde rak sodat jy nie vêr hoef te soek nie.
En ek sou jou ook gaan soek het buite die boekwinkel. Maar ek sukkel om my pad uit die doolhof van woorde te vind.