Wat het 'The Legend of Sleepy Hollow' geïnspireer? - GESKIEDENIS - Die storie - 2022
Wat het 'The Legend of Sleepy Hollow' geïnspireer?
Die legende van Sleepy Hollow verskyn elke jaar weer rondom Halloween. Washington Irving se verhaal uit 1820 van 'n koplose ruiter wat die dorpie Sleepy Hollow terroriseer, word beskou as een van Amerika se eerste spookverhale-en een van die skrikwekkendste.
Maar Irving het nie die idee van 'n koplose ruiter uitgevind nie. Verhale van koplose ruiters kan teruggevoer word na die Middeleeue, insluitend verhale van die broers Grimm en die Nederlandse en Ierse legende van die "Dullahan" of "Gan Ceann", 'n Grim Reaper-agtige ruiter wat sy kop dra.
Elizabeth Bradley, 'n historikus in Historic Hudson Valley, sê 'n waarskynlike bron vir Irving se ruiter kan gevind word in Sir Walter Scott se 1796 Die jaagtog, wat 'n vertaling van die Duitse gedig is Die wilde jagter deur Gottfried Bürger en waarskynlik gebaseer op die Noorse mitologie.
'Irving het pas ontmoet en vriende geword met Scott in 1817, so dit is baie waarskynlik dat hy beïnvloed is deur die werk van sy nuwe mentor,' sê sy, 'die gedig handel oor 'n goddelose jagter wat gedoem is om vir ewig gejag te word deur die duiwel en die' honde van die hel 'as straf vir sy misdade. "
LEES MEER: Die donker kant van die Grimm -sprokies
Volgens die New York Historical Society meen ander dat Irving geïnspireer is deur ''n werklike Hessiese soldaat wat tydens die Slag van White Plains, omstreeks Halloween 1776, deur 'n kanonkop onthoof is'.
Irving se verhaal speel af in die New York -dorpie Sleepy Hollow, in Westchester County. Daarin loop die slinkse nuweling en skoolmeester Ichabod Crane voor op Katrina van Tassel, 'n jong erfgenaam wat ook deur die Nederlander Brom Bones agtervolg word. Nadat sy deur Katrina op 'n partytjie op die plaas van Tassel waar spookverhale gedeel word deur Katrina teruggejaag word, word Ichabod agtervolg deur 'n koplose perderuiter (wat al dan nie sy mededinger is nie) wat 'n pampoen na die man gooi en Ichabod van sy perd gooi. Die skoolmeester verdwyn.
Irving het moontlik inspirasie vir sy verhaal getrek terwyl hy 'n tiener in die Tarrytown -streek was. Volgens die New York Historical Society het hy in 1798 na die gebied verhuis om te ontsnap van 'n geelkoors -uitbraak in New York.
Hy sou 'op 'n indrukwekkende ouderdom kennis gemaak het met die plaaslike spookverhale en lore', sê Bradley. en Ichabod Crane - en 'n bietjie geskiedenis van die Revolusionêre Oorlog met pure verbeelding en fantasie, 'sê Bradley. 'Dit is 'n smeltkroes van 'n verhaal, en dus heeltemal Amerikaans.'
LEES MEER: Bekende spoke in die Amerikaanse geskiedenis
Franz Potter, 'n professor aan die Nasionale Universiteit wat spesialiseer in Gotiese studies, sê die koplose perderuiter verteenwoordig as 'n bonatuurlike entiteit 'n verlede wat nooit sterf nie, maar altyd by die lewendes spook.
"Die koplose ruiter soek vermoedelik wraak - en 'n kop - wat hy dink onregverdig van hom geneem is," sê Potter. 'Hierdie onreg vereis dat hy voortdurend 'n plaasvervanger soek. Die ruiter, net soos die verlede, soek steeds antwoorde, soek steeds vergelding en kan nie rus nie. Ons spook deur die verlede wat ons agtervolg, sodat ons dit nooit vergeet nie. "
Wat betref folklore -vermenging met geskiedenis as dit kom by die karakter van Ichabod Crane, Die New York Times berig 'n werklike kolonel Ichabod B. Crane was 'n tydgenoot van Irving wat in 1809 by die mariniers aangesluit het, en dien 45 jaar lank. Maar volgens die koerant is daar geen bewys dat die twee ooit ontmoet het nie.
Amerika se eerste spookverhaal, sê Bradley, het bestaan, want dit pas die veranderende Amerikaanse verbeelding aan.
'Dit inspireer mense omdat dit hulle daaraan herinner dat daar nog 'n paar Amerikaanse raaisels is, 'n paar halwe waarhede wat moontlik nooit heeltemal bekend sal wees nie-en dit is die hele punt,' sê sy. 'The' Legend 'leen hom tot enige interpretasie, en dit is bly fassineer en skrik ons ​​op die beste moontlike manier. "
LEES MEER: 8 van Halloween se mees haarverhogende volkslegendes
The Story Behind "Sleepy Hollow "
Die ou vrouens van die ou lande, wat die beste beoordelaars van hierdie aangeleenthede is, beweer tot vandag toe dat Ichabod op bonatuurlike wyse weggesteek is en dat dit 'n gunstelingverhaal is wat gereeld vertel word oor die buurt rondom die winteraandvuur. Die brug het meer as ooit 'n voorwerp van bygelowige ontsag geword, en dit is moontlik die rede waarom die pad in die laaste jare verander is. pedagoog en die ploegseun, wat na 'n stil someraand terugtrek, het dikwels op afstand sy stem verheug en 'n melancholiese psalmmelodie gesing tussen die rustige eensaamhede van Sleepy Hollow. "
My gunsteling spookstorie as kind. Ek onthou nog steeds die diepe frustrasie om nie presies te weet wat met Ichabod Crane gebeur het nie. Vrae was volop. As dit blyk, is daar net soveel vrae oor die oorsprong van die verhaal self, 'n bietjie in die geskiedenis van "Sleepy Hollow, en#8221.
Washington Irving (1783-1859) publiseer in 1819 " The Legend of Sleepy Hollow " as deel van 'n versameling verhale met die titel Die Sketsboek van Geoffrey Crayon.Die klassieke "Rip Van Winkle. " Die verhale het hom tot roem gedryf. Hy word dikwels geprys as die eerste groot Amerikaanse skrywer en sy verhale as die eerste groot werke geïnspireer deur 'n unieke Amerikaanse folklore.
Amerikaners het destyds aan 'n kulturele minderwaardigheidskompleks gely en Irving het hulle 'n gevoel gegee van 'n nasionale mitologie wat net hul eie was. Hy het 'n prentjie geskets van 'n spookagtige en magiese Hudsonriviervallei, ryk aan die folklore van die afstammelinge van Nederlandse setlaars. Hy het beweer dat hy hierdie folklore as tiener geleer het. In 1793, tydens 'n uitbraak van geelkoors, is hy deur sy ouers uit sy huis in Manhattan gestuur om by vriende langs die rivier in Tarrytown te bly. Oor die volgende paar jaar sou hy ander plekke in die Hudsonriviervallei besoek en na bewering baie ou Hollandse legendes gehoor het wat sy skryfwerk beïnvloed het.
Die oorsprong van die "The Legend of Sleepy Hollow " word soms hewig gedebatteer deur geleerdes en joernaliste. Was die karakters gebaseer op werklike mense? As die verhaal gebaseer was op ou folklore, soos die skrywer voorgestel het, waar het hy hierdie verhale gehoor? En waar was Sleepy Hollow?
Terwyl ek op pad was na die Tappan Zee -brug, het ek baie keer die afrittekens na Sleepy Hollow gesien en aangeneem dat dit 'n historiese plek is, so genoem sedert Irving se tyd. Nie so nie.
In die verhaal beskryf Irving Sleepy Hollow as 'n paar kilometer van Tarrytown aan die Hudsonrivier af. Dit was in 'n klein vallei of liewer 'n stuk grond tussen hoë heuwels, wat een van die stilste plekke in die hele wêreld is. Dit kan 'n verskeidenheid plekke wees, of suiwer fiktief. Maar die dorpie North Tarrytown, waar Irving begrawe is, beweer al lank dat dit die inspirasie is vir "Sleepy Hollow. "
Hierdie idee is betwis en baie, waaronder president Martin Van Buren, het beweer dat Irving sy verhaal gebaseer het op Kinderhook, New York, die geboorteplek van die president. Irving het in 1809 'n paar weke in Kinderhook deurgebring en blykbaar verskeie hoofkarakters na werklike mense daar gebaseer. In 'n poging om die saak eens en vir altyd te besleg, het die dorpie North Tarrytown in 1996 homself hernoem tot Sleepy Hollow. Ek twyfel of dit die Kinderhook -kamp bevredig het.
'N Ander van die vrae rondom die verhaal is die identiteit van die beroemde Ichabod -kraan. Fiktief, of geïnspireer deur 'n historiese figuur? Daar was eintlik 'n werklike Ichabod -hyskraan. 'N Beroepsoldaat wat in 1787 in Elizabeth, New Jersey, gebore is, het Crane gedien as marinier en later 'n Amerikaanse weermagoffisier. Tydens die oorlog van 1812 was hy gestasioneer op die Kanadese front by Fort Pike in Sackett's Harbour, New York. Irving het 'n tyd lank gedien as assistent vir die goewerneur Daniel Tompkins, wat 'n aktiewe rol gespeel het in die organisering van die verdediging van New York. Terwyl hy op Fort Pike in 1814 was, ontmoet Irving Major Crane. Daardie naam, Ichabod Crane, en die wonderlike naam, net die geluid daarvan, wat beelde van 'n yslike Yankee -skoolmeester ontlok, blykbaar in Irving se gedagtes vasgesteek het. Die soldaat was niks soos die karakter nie, maar die naam sou nietemin gesteel word. Nadat die verhaal gepubliseer is, het Major Crane blykbaar 'n afkeer gehad van die verband met so 'n lagwekkende karakter, al was dit net by die naam.
Die karakter van Ichabod Crane is volgens sommige geïnspireer deur 'n werklike Yankee -skoolmeester met wie Irving bevriend geraak het toe hy in Kinderhook gebly het. Jesse Merwin, oorspronklik van Connecticut, het hom in Kinderhook gevestig en daar skoolgehou. Nadat die verhaal gepubliseer is, het Merwin korrespondensie van Irving gelewer wat bewys dat die twee mekaar ken. Anders as Major Crane, lyk dit of skoolhoof Merwin trots was op sy verbintenis met die verhaal.
En wat van die Headless Horseman self? In die verhaal is hy die spook van 'n Hessiese soldaat uit die Revolusionêre Oorlog, onthoof deur 'n kanonskogel in een of ander naamlose geveg, wat elke nag reis op soek na sy kop. Sommige het aangevoer dat dit 'n plaaslike verhaal was wat aan Irving vertel is toe hy langs die Hudson gewoon het, en 'n ou stukkie folklore wat die revolusie voorafgegaan het wat deur die afstammelinge van Nederlandse setlaars oorgedra is. Ander het op ouer Europese tradisies gewys en aangevoer dat Irving geïnspireer is deur legendes van die " Wild Huntsman, en#8221 'n spookagtige ruiter wat nagreisigers met sy pak honde in die Middeleeuse Duitsland verskrik het. Irving het inderdaad Duitsland besoek en baie van die folklore daarvan geleer, maar eers nadat hy "Sleepy Hollow geskryf het. " Dus, presies hoe en waar Irving die idee vir sy Headless Horseman gekry het, is onduidelik. Maar hy was beslis nie die eerste om, ten minste mondelings, die verhaal van 'n koplose, spookagtige ruiter te vertel nie.
'N Aspek van die agterverhaal wat ek die interessantste vind, is deur Judith Richardson in haar onlangse boek uitgelig Besittings: die geskiedenis en gebruike van spook in die Hudson -vallei. In 1815, terwyl hy in 'n moeilike finansiële posisie was, het Irving na Engeland gegaan (soos baie Amerikaanse skrywers van daardie era gedoen het) om by die gevestigde literêre kringe daar te leer en miskien 'n broodnodige hupstoot vir sy loopbaan te kry. Hy sou vir baie jare in Engeland bly. Dit was in Birmingham dat hy "Rip Van Winkle " in 1817 en "Sleepy Hollow " in 1819 geskryf het.
Ironies genoeg was dit waarskynlik nie sy jeugjare onder die landelike afstammelinge van Nederlandse setlaars in die Hudsonriviervallei wat sy skryfwerk so gevorm het nie, maar die romantiek van Engelse skrywers soos Samuel Coleridge en Walter Scott. Scott was 'n besonder prominente figuur in die lewe van Irving en word 'n mentor vir hom en 'n lewenslange vriend.
Dit blyk dus dat Irving nie soveel beïnvloed is deur die ryk folklore van die Hudsonriviervallei as andersom nie. Geïnspireer deur die geskrifte van Engelse en Skotse romantici, het Irving sy geboortestad besaai met spoke, geeste en geeste, en as't ware uit die Skotse Hoogland oorgeplant deur die skrywer.
[Bronne: Jonathan Kruk, Legends and Lore of Sleepy Hollow en die Hudson Valley (2011) Judith Richardson, Besittings: die geskiedenis en gebruike van spook in die Hudson -vallei (2005)]
Het u Donderdag geweet: Die legende van slaperige holte
Die meeste van ons het gehoor Die legende van Sleepy Hollow in die een of ander vorm. Miskien het u die boek van Washington Irving gelees, of miskien is u as 'n kind voorgestel deur die aanpassing van Disney (steek my hand hier op). Het u die filmverwerking van 1999 met Johnny Depp en Christian Ricci (een van my gunstelinge) of selfs die meer onlangse TV -reekse gesien? Ek was van kleins af lief vir hierdie verhaal en ek het almal gesien, gelees en gehoor, maar soos in die meeste legendes die geval is, het ek altyd gewonder of daar 'n waarheid agter die legende is? As u belangstel, lees verder ...
Die koplose ruiter wat Ichabod -hyskraan agtervolg. 1858. John Quidor.
Washington Irving's Die legende van Sleepy Hollow is in 1790 en volg Ichabod Crane, wat beskryf word as '' 'n voëlverskrikker wat uit sy pos ontsnap het, met 'n skerp neus. ' (Kruk) Ichabod was 'n onderwyser en koormeester wat die pos in 'n klein dorpie in die Hudsonvallei aanvaar. Daar is 'n klein liefdesdriehoek tussen Ichabod en een van die rykste meisies in die stad Katrina Van Tassel. Alhoewel Ichabod onskadelik lyk, het hy minder as eerbare bedoelings as dit by Katrina kom. Hy wil met haar trou vir haar geld. Sy mededinger is 'n Mr. Brom Bones en terwyl Ichabod net geld soek, is Brom verlief op Katrina.
Dit is 'n klein stad, so uiteindelik hoor Ichabod gerugte in die stad oor die legende van die koplose ruiter. Soos die legende lui ...
'Die dominante gees wat egter in hierdie betowerde gebied spook en blykbaar die opperbevelhebber van al die magte van die lug is, is die voorkoms van 'n figuur te perd sonder kop. Dit word deur sommige gesê dat dit die spook is van 'n Hessiese troepe wie se kop deur 'n kanonskog weggedraai is in 'n naamlose geveg tydens die rewolusionêre oorlog en wat altyd deur die landsmense in die somberheid gesien word. van die nag, asof op die vlerke van die wind. " (Irving 5)
Ichabod Crane is die bygelowige tipe en glo hierdie gerugte (legende) en word superparanoïes en vreesbevange dat hy die volgende slagoffer van die ruiter sal wees.
Op 'n stadspartytjie dans Ichabod basies met Katrina, maar hy begin vermoed dat sy hom net gebruik om Bones jaloers te maak. Dien hom reg! Ek is redelik seker daar is tans 'n liedjie in die Disney -weergawe. Terwyl hy van die partytjie huis toe stap, word Ichabod agtervolg deur die Headless Horseman en word nooit weer van hom gehoor of gesien nie.
Ichabod agtervolg deur die koplose ruiter. 1849. Wikipedia.
Dit is heeltemal uit herinnering, en ek is miskien 'n bietjie af van sommige van die klein besonderhede, maar dit is die kern van die verhaal. Om watter rede ook al, ek was nog altyd lief vir hierdie legende, maar is daar 'n waarheid daaragter?
chabod Crane, met respek toegewy aan Washington Irving. William J. Wilgus (1819–53), kunstenaar Chromolithograph, c. 1856. Wikipedia.
Die verhaal van Sleepy Hollow speel af in Tarrytown, New York. In 1996 of 1997 (ek het albei gelees) na die sluiting van 'n General Motors -aanleg, het North Tarrytown egter amptelik Sleepy Hollow geword ter ere van Washington Irving se verhaal. Dit is 'n wettige plek wat u op 'n kaart kan besoek en/of vind!
Dit lyk asof Irving gebeure uit die werklike lewe as inspirasie vir sy legendariese verhaal gebruik het. Daar was byvoorbeeld 'n groot Nederlandse bevolking in Tarrytown. Tydens die Revolusionêre Oorlog was die Hudson River Valley bekend vir die oorvloed Hessian Jagers wat in wese Duitse huursoldate was wat tydens die oorlog op die betaalstaat van die Britse Ryk was. (Ahem, die koplose ruiter was 'n Hessiese soldaat).
Om watter rede ook al, dit lyk asof die Headless Horseman 'n algemene aantrekkingskrag het. Hierdie spektrale ruiters verskyn in mites en legendes deur die geskiedenis, byvoorbeeld Sir Gawain en die Green Knight uit die Arthur -legende. Die Green Knight ry met sy kop in die hand nadat Gawain hom onthoof het. Washington Irving's Hessian blyk egter die skrikwekkendste en berugste van almal te wees.
Volgens Tech Times blyk dit dat die Headless Horseman moontlik geïnspireer is deur die Nederlandse legende van die "The Wild Huntsman", 'n spektrale ruiter wat aandreisigers met sy pak honde in Middeleeuse Duitsland bang gemaak het. Dit gaan iets soos ...
Word gejaag of ooit deur die bos
Vir altyd dwaal die verskrikte wild
En laat u lot die trotses onderrig,
God se mooiste wese in sy kind
Die Hudson -vallei het tydens die Revolusionêre Oorlog baie aksie beleef, en daar was verskeie verhale oor Hessiese soldate wat hul koppe in die geveg verloor het (letterlik). Verskeie wentel om die Slag van White Plains toe daar gesê word dat soldate ontdek het dat Hessiese oorblyfsels verval terwyl die kop van die liggame geskei is. Daar is selfs 'n verhaal van 'n Hessiese soldaat wat tydens Halloween -stryd teen White Plains sy kop verloor het. Hoe dan ook, dit lyk asof die geskiedenis Washington Irving nogal geïnspireer het!
Klik hier as u meer wil lees oor wat u met Sleepy Hollow moet doen.
Irving, Washington. Die legende van Sleepy Hollow. UMass Marketing Ltd, 2013. Kindle.
Keating, Lauren. "Die werklike geskiedenis van Sleepy Hollow: hoeveel 'die legende van slaperige hol' hang in die reeks." 1 Okt 2015. https://www.techtimes.com/articles/89829/20151001/real-history-sleepy-hollow-much-legend-ties-series.htm
Kruk, Jonathan. Legends and Lore of Sleepy Hollow en die Hudson Valley. The History Press, 2011. Kindle.
Irving 's " The Legend of Sleepy Hollow " Geskep deur vrouens oorheersde wêreld lank voor sy tyd
Die verhaal van Ichabod Crane in Die legende van Sleepy Hollow het die gedagtes van baie vir meer as honderd jaar geïnspireer. Washington Irving & rsquos kortverhaal geïnspireerde films en 'n onlangse TV -reeks, Slaperig hol. Ichabod was versot op Cotton Mather- en rsquos -verhale oor spoke en heksery, wat Crane vas geglo het dat dit werklik is. Laat ons kyk na die verband tussen Irving en Crane se obsessie met heksery, sowel as die bonatuurlike teenwoordigheid en homoseksualiteit.
Die verhaal van Ichabod Crane en rsquos word vertel deur die koerante van Diedrech Knickerbocker. Ichabod is van Connecticut en is die skoolhoof van Sleepy Hollow. Hy word beskryf as 'n lang, maer man en baie streng wat die skoolkinders betref. Hy raak verlief en wed vir die aandag van Katrina Van Tassel, die dogter van 'n ryk Nederlandse boer. Brom Bones, die stadsheld, is ook na haar liefde en geliefd deur die stad, al is hy 'n ruffy. Ichabod verlang na die ryk wildland wat Katrina sal erf saam met sappige varke, eende en ander diere.
Ichabod woon 'n partytjie by in die Van Tassel -huis, waar hy aan Katrina voorstel nadat sy haar skynbaar die hof gemaak het, hoewel Brom Bones haar ook probeer hofmaak het. Katrina draai Ichabod af, en hy word stom en depressief huis toe gestuur toe hy 'n vreemde geluid hoor. By die partytjie het baie mans vertel van spookstories en die verhaal van die Hessian Headless Horseman, 'n soldaat in die Revolusionêre Oorlog wat sy kop verloor het weens 'n kanonskoot. Ichabod glo vas dat die ruiter hom volg as die Hessian verskyn en Ichabod jaag.
Sleepy Hollow tekening 1864. Wikisource.
Ichabod glo dat as hy oor die brug by die kerk gaan, die Hessian in 'n blaas vuur en swael sal verdwyn, net soos die verhale sê. Die Headless Horseman het wel by die brug stilgehou, maar sy kop na Ichabod gegooi, wat veroorsaak het dat hy 'n stroomonderbreking het. Die volgende dag, nadat Ichabod nie op skool gewys het nie, het die dorp hom gaan soek. Die stad vind sy hoed en 'n kapot pampoenkop by die brug wat in die water lê. Daar sou nooit weer van hom gehoor word nie, alhoewel verhale en mites na Tarry Town gedryf het dat hy lewe en 'n politikus geword het, onder andere beroepe.
Die samelewing vandag en in die verlede het geglo dat vroue die oorsaak was van bonatuurlike gebeurtenisse en heksery. Die meeste literêre tekste wat deur kritici beoordeel word, is die tekste van die beroemde Salem -heksieproewe in 1692. Vetere verklaar dat die tekstualiteit van heksery ongehoorsaam blyk uit geskrifte oor die hekproewe van Salem. Bernard Rosenthal skryf dat ongeag die skrywers en die skeptisisme oor heksery, die motiewe daarvan, die literêre konvensies daarvan, as u wil, dit onvermydelik kan aantrek. -19de-eeuse literêre tekste. Literêre tekste wat ideologieë van heksery inspireer, roep die leser op en kan dit stewig betower. Hierdie werke is bedoel, soos Rosenthal sê, om dit in te trek.
Die legende van Sleepy Hollow Is geïnspireer deur 'n geelkoors -epidemie
'N Gemeenskap verlam van vrees, sonder om te weet wanneer 'n onsigbare teenwoordigheid die volgende slagoffer sal eis. Beskryf ons 'n epidemie of 'n bonatuurlike roofdier? Die ooreenkoms is nie toevallig in die gruwelverhaal nie, Die legende van Sleepy Hollow, wie se skrywer, Washington Irving, gevlug het van 'n geelkoors -uitbraak in New York.
Skryf in Smithsonian Elizabeth Bradley, 'n redakteur van verskeie van Irving's werke, beskryf hoe siektes - en die paniek wat dit veroorsaak - die skrywer van een van die mees spookagtige en volgehoue ​​kortverhale in Amerika geïnspireer het.
Irving, 'n boorling van New York, het in 1798, toe hy 15 jaar oud was, sy eerste reis na Tarrytown onderneem om by sy vriend, James Kirke Paulding, te bly. Irving het die stad verlaat tydens 'n uitbraak van geelkoors, wat 5000 mense in Philadelphia doodgemaak het en na verwagting 'n soortgelyke dodetal in New York sou hê.
Hierdie epidemies het rassevooroordeel en xenofobie aangewakker. Vingers word verwyt na vlugtelinge uit Wes -Indië, buitelandse matrose en vragte koffie. Gesinne, soos Irving's, wat genoeg geld gehad het, het uit die miasma van die stede gevlug vir die suiwer lug van die platteland.
Bradley sê dat dit alles inhou The Legend of Sleep Hollow:
Die verteller van die verhaal, 'n Nederlandse historikus met die naam Diedrich Knickerbocker, beskryf die 'geseënde glen' van Sleepy Hollow as 'n plek met 'n besmetting in die lug ... dit het 'n atmosfeer van drome en fantasieë uitgeblaas wat die hele land besmet. ' vatbaar vir hierdie infeksie in die lug, wat veroorsaak het dat hulle in 'n voortdurende eerbied gestap het. & quot Hulle somnambulance word & quot; bewustelik ingesluip deur almal wat 'n rukkie daar woon ... hoe wakker hulle ook al was voordat hulle die slaperige gebied binnegegaan [.] & quot
Ichabod Crane, wat self 'n 'nuweling' is, word beskryf as die mees geteisterde deur hierdie 'visioenêre neiging', dat hy verslaaf is aan eng verhale en handel oor anekdotes uit Cotton Mather's History of New England Heksery vir die spookagtige plaaslike geskiedenis deur sy Nederlandse gashere. Die "plesier in dit alles," waarsku die verteller Knickerbocker, "is duur gekoop deur die angs van sy daaropvolgende wandeling huiswaarts."
In Irving's Sleepy Hollow kan die Nederlandse gemeenskap die woord Knickerbocker gebruik - of beter nog, broei - om sy visioene en quottwilight bygelowe te koester sonder die inmenging van die geskiedenis. Die kollektiewe siekte van die stad het 'n tydkapsule gemaak - elke dag verander niks elke aand nie, die ruiter kom. Maar die einde van & quotThe Legend of Sleepy Hollow & quot bied 'n soort inenting: 'n manier om besmetting agter te laat - en bygeloof ook. Nadat hy probeer het om 'n plaaslike erfgenaam te hof, word die ongelukkige Ichabod deur die koplose Hessian agtervolg (of glo hy is), en verdwyn in die nag en laat net sy perd en 'n stukkende pampoen agter.
In werklikheid is dit nie die ruiter of die [moontlike] hoax wat ons moet vrees nie, maar die besmetting wat Sleepy Hollow aangryp. Ichabod se vlug, ver van 'n daad van lafhartigheid, het hom sy lewe teruggegee.
Dit sou nie die laaste keer wees dat 'n epidemie in die VSA die inspirasie was vir bonatuurlike afgryse nie. In die laat 1800's het 'n tuberkulose -uitbraak 'n vampier -paniek veroorsaak wat oor New England gegaan het. Paul Barber, 'n folkloris wat die voorval bestudeer het, voer aan dat die skynbaar bisarre vampieropvattings die essensie van besmetting is: die insig dat siekte siekte veroorsaak, en die dood, die dood.
Vampiergelowiges sê dat die dood onsigbaar is deur onsigbare agente, 'sê Barber. Ons sê dat die dood na ons toe kom deur onsigbare agente. Die verskil is dat ons [vandag] 'n mikroskoop kan uithaal en na die agente kan kyk. & Quot
Die New American Fiction
Irving leef en skryf op die oomblik in die Amerikaanse literatuurgeskiedenis toe 'n ware nasionale literatuur aangevra en geskep is. Voorheen was die geskrif wat uit die kolonies en dan uit die nuwe nasie gekom het, hoofsaaklik godsdienstig of histories, en was dit skaars anders as dieselfde soort skryfstukke wat uit Europa gekom het. Ichabod Crane se eie gunsteling skrywer, Cotton Mather (1663-1728), was 'n prediker en 'n politieke skrywer van rasionele, streng verhandelinge oor onderwerpe van die dag. Sy boeke oor heksery het ontstaan ​​uit die Salem -hekseryproewe, en dit was nie verbeeldingryk nie, nie bedoel om te vermaak of om die skrywer se ervarings of emosies uit te druk nie. In plaas daarvan, in The History of New England Witchcraft, wat Daniel Hoffman geïdentifiseer het as Magnolia Christi Americana (1702), het Mather gevallestudies aangebied oor wat volgens hom werklike en Sataniese gebeure was, met die doel om sy lesers in te lig en teen die heks te argumenteer proewe.
Teen die einde van die agtiende eeu was daar 'n vraag na Amerikaanse karakters en Amerikaanse temas, en toneelstukke wat aan hierdie behoefte voldoen, het al begin verskyn. Die gewildheid van romans wat uit Engeland ingevoer is, het gelei tot die begin van die Amerikaanse roman en tot ernstige besprekings oor watter soort literatuur die waardes van 'n demokratiese samelewing die beste sou weerspieël. Irving was een van die eerste Amerikaanse skrywers wat sowel die talent as die wil gehad het om Amerikaanse fiksie te skryf, maar hy het geen Amerikaanse modelle gehad nie.
Die Sketch Book, wat in Engeland geskryf is, bevat meer as dertig sketse of verhale, en byna almal het te doen met die Engelse lewe en Engelse karakters. The Legend of Sleepy Hollow " was ongewoon, hoewel nie uniek nie, in die Verenigde State. Om die verhaal te skep, het Irving baie geleen by die Duitse legendes van Ruebezahl van die Volksmaerchen der Deutschen, en die basiese aksie en karakters na Upstate New York vervoer. Dit was 'n begin. The Sketch Book het die eerste boek van 'n Amerikaner geword wat goed in Engeland verkoop het, wat bewys het dat dit gedoen kon word.
Geskiedkundiges en kritici het al meer as 'n eeu lank gedebatteer of Irving die kortverhaal uitgevind het toe hy " The Legend of Sleepy Hollow " en "Rip Van Winkle geskryf het. " Sommige het aangevoer dat die twee glad nie eintlik verhale is nie, maar net verhale. Of hy nou 'n skepper of 'n aanpassing was, 'n skrywer van verhale of verhale, Irving het die moontlikhede van Amerikaanse skryfwerk uitgebrei en gehelp om die ontploffing van nuwe vorme en idiome wat in die middel van die negentiende eeu sou ontstaan, moontlik te maak.
Ira Mark Milne (redakteur), Short Stories for Students – Presentering Analysis, Context, and Criticism on Commonly Studied Short Stories, Volume 8, Washington Irving, Published by Thomson Gale, 2000.
"The Legend of Sleepy Hollow": 'n blywende Rivertown -verhaal
In die boesem van een van die ruim inhamme wat die oostelike oewer van die Hudson inkruip, by die breë uitbreiding van die rivier wat deur die ou Nederlandse seevaarders die Tappan Zee was, en waar hulle altyd met omsigtigheid seil verkort het, en die beskerming van St. .. Nicholas toe hulle kruis, lê daar 'n klein markdorpie of 'n plattelandse hawe, wat deur sommige Greensburgh genoem word, maar wat meer algemeen en beter bekend staan ​​onder die naam Tarry Town.
The Headless Horseman Pursuing Ichabod Crane (1858) deur John Quidor
So begin "The Legend of Sleepy Hollow" deur Washington Irving, Amerika se eerste internasionaal erkende skrywer en die vader van die Amerikaanse kortverhaal. Irving het sy bekendste werk geskryf terwyl hy in Engeland gewoon het, moontlik by sy suster in die industriële Birmingham, wat bewys het dat die idilliese Rivertowns en die Hudson -vallei nooit ver van hom af was nie.
Portret van Washington Irving deur John Wesley Jarvis uit 1860
Beskou Amerika se eerste en bekendste Gotiese spookverhaal, "The Legend of Sleepy Hollow" is uitgegee deur Irving in 1820 onder 'n skuilnaam in 'n bundel kortverhale met die titel Die Sketsboek van Geoffrey Crayon, Gent. Die verhaal vertel van die ervaring van die bygelowige skoolonderwyseres Ichabod Crane wat met Brom Bones meeding om die liefde van Katrina Van Tassel. Na 'n partytjie in die Van Tassels word Crane deur die onheilspellende duisternis van Sleepy Hollow gejaag deur die Headless Horseman, wat deur sommige 'die spook van 'n Hessian -troep' is wat 'na die gevegstoneel ry' in die nag se soektog kop "wat" deur 'n kanonskog weggevoer is in 'n naamlose geveg tydens die revolusionêre oorlog. "
Irving speel "The Legend of Sleepy Hollow" op die ou Nederlandse platteland, opwaarts van sy geboortestad New York. 'This sequestered glen' het 'n blywende indruk op hom gemaak toe hy besoek aflê aan 'n geelkoors -uitbraak in 1798. Irving is moontlik beïnvloed deur Nederlandse volksverhale sowel as die Engelse en Duitse Gotiese verhale wat hy gedurende sy 17 jaar in die buiteland gebly het. .
Ou Nederlandse kerk in Sleepy Hollow, New York
Irving was 'n skerp waarnemer van die Nederlandse kultuur en plaaslike kennis en het sy karakters gebaseer op regte mense en plekke om 'n verhaal in die nuwe nasie te begin terwyl dit begin bou aan sy identiteit en geskiedenis. "Irving se gebruik van plaaslike bakens, soos die Ou Nederlandse kerk, het gehelp om hierdie ontwikkelende spookverhaal op die landskap van Tarrytown en Sleepy Hollow aan te bring," verduidelik dr. Erik Weiselberg, historikus van Irvington Village en 'n onderwyser in sosiale studies aan die Irvington High School. 'Dit word as' natuurlik 'beskou, in teenstelling met 'n historiese proses, wat met Irving se teks begin het en mettertyd ontwikkel het om aan die hedendaagse behoeftes te voldoen.
Moderne lesers kan ook verbaas wees om te verneem dat die oorspronklike teks van Irving in die konteks van die rewolusionêre oorlog is. Dr Andrew Burstein, Manship Professor in Geskiedenis aan die Louisiana State University en skrywer van The Original Knickerbocker: The Life of Washington Irving, verduidelik dat, "Nadat dit die eerste keer in 1820 gepubliseer is, het 'The Legend of Sleepy Hollow' hoofsaaklik verband gehou met Westchester se posisie tydens die vrees en oproer, Tory vs. Patriot, van die Amerikaanse Revolusie."
Hoe het dit die klassieke Halloween -verhaal geword?
'The Legend of Sleepy Hollow' het sinoniem geword met Halloween, alhoewel daar geen melding gemaak word van die vakansie nie, slegs ''n mooi herfsdag' met 'geel' pampoene. . . gee ruim vooruitsigte vir die luuksste pasteie. " In Irving se tyd het Halloween nie bestaan ​​in die vorm wat dit vandag aanneem nie. Daar was egter antieke Keltiese rituele, sowel as eeue oue Amerikaanse en Europese kulturele praktyke, wat soos huidige Halloween-vieringe lyk.
Vroeë twintigste-eeuse uitsig op die Headless Horseman Bridge. Sleepy Hollow, New York
Irving gebruik humor, satire en die bonatuurlike om 'n land te beskryf "onder die heerskappy van 'n toorkrag, wat 'n betowering oor die gedagtes van die goeie mense hou, wat veroorsaak dat hulle in 'n voortdurende eerbied loop". Met lewendige beelde beskryf hy Ichabod Crane as 'lang winteraande saam met die ou Hollandse vroue, terwyl hulle by die vuur sit en draai, met 'n ry appels wat langs die haard braai en spat, en luister na hul marvelous tales of ghosts and goblins, and haunted fields, and haunted brooks, and haunted bridges, and haunted houses, and particularly of the headless horseman, or galloping Hessian of the Hollow, as they sometimes called him." Dr. Weiselberg notes that "The Legend of Sleepy Hollow" "works its magic on a number of levels, from the composition of each sentence to the flow of the story, transplanting the European ghost story elements to the Tarrytown landscape, and the dynamic interplay between history and fantasy, and humor and terror."
Still, Irving was known to love celebrations, music, dancing, and theater, and have a great sense of humor and unlimited imagination. So, Dr. Weiselberg thinks, "Irving would love the types of Halloween celebrations that have characterized Sleepy Hollow and our region recently, even or maybe especially if they barely resemble his literary fictions and have taken on a life of their own." In fact, in Bracebridge Hall, published by Irving in 1822, the author noted an awareness of stories as "undergoing rustic additions and amendments" so that "the whole neighborhood, is well stocked with wonderful stories." In his later years, however, Irving moved away from popular story-telling to substantive historical topics, seen, for example, in his five-volume biography of George Washington.