Dissipelskap gaan oor veel meer as net redding – dit gaan oor die opleiding en geestelike toerusting van gelowiges sodat hulle volwaardige dissipels kan word wat die Here Jesus dien en sy opdrag vir die evangelisering van die wêreld uitvoer. Hulle hooftaak is om ander mense na Christus toe te lei en ook van hulle dissipels te maak. Alle gelowiges word geroep om dissipels te word, en dan hulle samewerking te gee om van bekeerlinge uit al die volke dissipels te maak (Matt. 28:19).
Die oorgawe vir dissipelskap
Tydens die opleiding van sy dissipels het die Here Jesus die basiese vereistes vir dissipelskap baie duidelik aan hulle gestel (Luk. 9:23-26). In Luk. 9:23 is daar vier werkwoorde wat hierdie opdrag vervat: Die voornemende dissipel moet eers ‘n wilsbesluit neem om die Here Jesus te volg; daarna moet hy homself verloën en dan sy kruis opneem en vir Jesus volg.
Soos ook by redding (Op. 22:17), moet elke gelowige ‘n wilsbesluit neem of hy heiligmaking en dissipelskap in sy lewe begeer. Indien wel, dan is selfverloëning die volgende stap. Die begeerlikhede van die vlees en die wêreld moet afgelê word as jy die Here Jesus met jou hele hart wil volg. Daar is net een manier om dit te doen, en dit is om jouself ten volle aan die leiding van die Heilige Gees oor te gee en in die kruis van Christus te roem, deur wie die wêreld vir jou gekruisig is en jy vir die wêreld (Gal. 6:14). Die opneem van die kruis moet ‘n daaglikse toewyding en lewenswyse word. As ek dit nie meer doen nie, dan bevry ek as’t ware die vlees van sy gekruisigde posisie af, en sal hy stelselmatig weer homself in my lewe laat geld. Dit sou ‘n baie dwase ding wees om te doen, want dan kan daar geestelike veragtering in my lewe intree (Gal. 3:1,3). In die laaste deel van die teks sê die Here Jesus dat ons Hóm moet volg. Deur Bybelstudie en die aanvaarding van die Here se leiding deur omstandighede, sal jy voortgaan om die Here te volg en jou roeping te vervul. As jy in die wil van die Here is, sal jy teen geen probleem stuit nie. Die Here sal struikelblokke uit die weg ruim en jou paaie gelyk maak.
Die geestelike toerusting vir dissipelskap
Nadat die dissipels deur die Here geleer is en die voorwaardes vir dissipelskap aanvaar het, moes hulle ook met die Heilige Gees vervul word voordat hulle as getuies van Christus vir Hom kon begin werk (Luk. 24:45-49; Hand. 1:8). Dit is die deel wat die Here doen nadat die dissipels hulleself verootmoedig en die begeerlikhede van die vlees en die wêreld afgelê het. Die eerste dissipels het hierdie seën op Pinksterdag ontvang. Nadat hulle met die krag van die Heilige Gees toegerus is, het hulle met vrymoedigheid die evangelie begin verkondig. Die dag toe Paulus met die Heilige Gees vervul is, het hy “dadelik Christus in die sinagoges verkondig, dat Hy die Seun van God is” (Hand. 9:20). Die dissipels het dikwels daarna nuwe vervullings met die Heilige Gees gehad (Hand. 4:31; 13:52). Dit is ‘n lewe van diepe afhanklikheid van die Here (Joh. 15:5).
Die dissipel se daaglikse lewe en bediening moet steeds in die teken van Christus se kruis wees. Dit vereis voortgesette selfverloëning sodat die vlees nie weer beheer oor sy lewe kry nie. Hy moet nie homself behaag nie, maar die belange van ander soek (Rom. 15:1). Hy moet verdraagsaam te midde van kritiek en teëstand wees en nie moedeloos raak nie (Heb. 12:3). Hy moet nie sy eie opinies verkondig nie, maar ‘n leerbare gees hê en buig voor die gesag van die Woord (Ps. 119:59). Selfverloëning vereis ook getroue diens aan die Here, en nie ‘n lewe wat op eiebelang en winsbejag ingestel is nie (Ps. 119:36).
Dissipels van die Here Jesus moet ook bereid wees om vervolging te verduur (Joh. 15:18-21). Ons is volgelinge van die lydende Messias wat deur die wêreld verwerp word, daarom haat die wêreld ons ook (Joh. 16:33). Die vroeë dissipels het geweldige vervolging verduur en mekaar bemoedig deur te sê: “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan” (Hand. 14:22). Paulus sê dat dit “ter wille van Christus genadiglik aan ons gegee is om nie alleen in Hom te glo nie, maar ook vir Hom te ly” (Fil. 1:29). Die ligte verdrukking, wat vir ‘n kort tydjie is, weeg nie op teen die ewige heerlikheid wat by die wederkoms aan ons geopenbaar sal word nie (2 Kor. 4:17). Wanneer Christus as Koning terugkom, sal ons in sy heerlikheid deel en saam met Hom as konings regeer (Rom. 8:17; 2 Tim. 2:12). Dan sal die smarte en swaarkry verby wees (Op. 21:4).
Die verantwoordelikheid van dissipels
In dissipelskap is daar ‘n duidelike samewerking van twee kante af: die Here gee die krag, maar jy moet waardig voor Hom wandel en planne maak om die krag te gebruik. Dit sal nie sonder jou medewerking in werke omgesit word nie. Ons liggame moet aktief en doelbewustelik as werktuie van geregtigheid in die diens van die Here gestel word (Rom. 6:13). Neem die volgende opdragte in hierdie verband ter harte: Ons moet ons liggaam as ‘n heilige, afgesonderde offer in die diens van God stel (Rom. 12:1-2; 6:22) en vrugte dra wat by die bekering pas (Matt. 3:8). Ons is gestuurdes (Joh. 20:21) wat die Woord tydig en ontydig moet verkondig (2 Tim. 4:2).
In die uitvoering van hierdie en talle ander opdragte moet ons altyd onthou dat dit die krag van die Here is wat deur ons swak liggame werk. Die eer en die roem vir die oorwinning kom Hom alleen toe. Vir alles wat Paulus in ‘n lewe van diensbaarheid bereik het, het hy die eer aan die Here gegee wat hom daartoe in staat gestel het (1 Kor. 15:10). Hy het besef dat hy sonder die Here niks kon doen nie – dit is alles net genade. Nogtans moes hy as ‘n medewerker van God homself aktief in die diens van die Here beywer (1 Kor. 9:27).
Mag die Here aan elkeen van ons die genade verleen om te besef wat die hoë roeping van God in Christus Jesus is (Fil. 3:14). Hy wil ons nie alleen uit die duisternis tot sy wonderbare lig trek nie, maar ook van ons Geesvervulde dissipels van Hom maak – bruikbare werktuie in sy reddende regterhand. Is jy bereid om hiervoor bekwaam gemaak te word? Verootmoedig jou dan voor die Here en wag op Hom totdat Hy jou toegerus het met krag uit die hoogte.
Die voorregte van dissipels
· Hulle word deur Jesus Christus erken en Hy assosieer ten nouste met hulle (Matt. 12:49-50).
· Christus verlig hulle lewe sodat hulle nooit in die duisternis hoef te wandel nie (Joh. 8:12).
· Hulle word deur die Heilige Gees in die hele waarheid van God se Woord gelei (Joh. 16:13).
· Hulle word só met die liefde van Christus vervul dat die wêreld dit kan sien en glo dat hulle gestuurdes van die Here Jesus is (Joh. 13:34-35).
· Hulle word deur die Vader geëer omdat hulle Christus dien en die belange van sy koninkryk soek (Joh. 12:26).
Wat gebeur met gelowiges wat nie aan die eise vir dissipelskap voldoen nie? Hulle diskwalifiseer hulleself as dissipels (Luk. 14:27). Iemand wat nog nie hierdie oorgawe gemaak het nie, is vol van homself, van sý planne en sý idees. Hy verkondig ook net sy eie oortuigings en bevorder die saak van sý kerk of organisasie, waarin die koninkryk van Christus nie noodwendig die eerste prioriteit is nie. Hy wil erkenning hê vir alles wat hy bereik, en blaas ‘n trompet voor hom uit om sy goeie dade bekend te maak (Matt. 6:2). Voordat hulle met die Heilige Gees vervul is, was die dissipels ook vol van hulleself en het gewonder wie van hulle die grootste in die koninkryk van God was (Matt. 20:25-28). Die vlees wil altyd voor in die ry staan en deur almal raakgesien word. As sy eer gekrenk word, is hy bitter ongelukkig daaroor. In sy hart verag en verwerp hy almal wat hóm nie wil eer en ophemel as iemand spesiaals nie.
Waarom is só ‘n persoon met ‘n ongekruisigde vleeslike natuur onbruikbaar in die diens van die Here? Omdat hy ‘n innerlike tweestryd het wat ware Christelike dienswerk onmoontlik maak (Gal. 5:17). Christene wat nog onder die heerskappy van die vlees is, soos dié in 1 Korinthiërs 3:1-3, is selfgesentreerd, vol twis, jaloersheid en tweedrag, en weens hulle geestelike onvolwassenheid nie bruikbaar as dissipels nie. Wanneer hulle wél die Woord verkondig, is dit nie in die betoning van Gees en krag nie, maar in oorredende woorde van menslike wysheid (1 Kor. 2:4). Dit is nutteloos, want dit oortuig mense nie van hulle sonde nie en streel net hulle gehoor (2 Tim. 4:3-4). Een van die metodes waardeur mense se gehoor gestreel word, is om die eise van die evangelie só af te water dat groot massas mense op ‘n maklike manier, sonder sondebelydenis en wedergeboorte, salig gespreek word. Die boodskap van die kruis word nie duidelik verkondig nie, so ook nie heiligmaking en die wederkoms nie.
Dit is ‘n algemene verskynsel vandag dat mense met vleeslike motiewe die Christendom misbruik om hulle eie doel in die lewe te bereik. Hulle wil hulleself verryk en aansien in die samelewing verkry, en poseer dan as groot geestelike leiers, of profete wat tekens en wonders doen. Die duiwel help sulke mense in hulle vleeslike veldtog omdat hulle duisende ander mislei, op ‘n syspoor plaas en selfs na die verderf sleep.
Tydens Jesus se aardse bediening het gelowiges om ander redes van ware dissipelskap af weggeskram. Dit was in daardie tyd nie ‘n populêre ding om jouself as ‘n Christen en volgeling van Jesus te bestempel nie. Messiaanse Jode is vervolg en selfs deur hulle ouers onterf. Hulle aansien en finansiële sekuriteit was op die spel, dus was die kosteberekening vir dissipelskap hoog (Luk. 9:24-25). Wat ook al ons omstandighede, daar is altyd 'n prys aan dissipelskap verbonde. Ek moet bereid wees om aansien en regte prys te gee en aan myself te sterf.
Wat ‘n voorreg om ‘n dissipel vir Jesus Christus te kan wees! Hoewel dit ‘n moeilike pad is waarop ons moet skyn soos ligte te midde van ‘n krom en verdraaide geslag, is dit ‘n groot vreugde om vir ander tot seën te wees. As ons op hierdie pad volhard tot die einde toe, sal die beloning in die koninkryk van Christus wonderlik wees. Ek wy myself opnuut aan die hoë roeping van dissipelskap, en bid vir genade om elke dag my kruis op te neem waaraan ek vir die wêreld en die wêreld vir my gekruisig is, en met volharding die wedloop te loop wat voor my lê (Gal. 6:14; Heb. 12:1). Ek is nie in hierdie wêreld om myself te behaag nie, maar Hom wat my gestuur het (2 Tim. 2:4). Op die pad van wêreldevangelisasie waarop ons uitgestuur is, het ons die wonderlikste belofte van die Here Jesus se daaglikse teenwoordigheid (Matt. 28:20). Spoedig sal die groot oes van sy koninkryk ingesamel wees, dan sal ons onsself in elke geredde siel verbly.
1. Wat is die vereistes vir dissipels?
2. Wat is die aard van dissipels se afhanklikheid van die Heilige Gees?
3. Beskryf die rol van vervolging in die dissipels se lewe.
4. Noem drie van die voorregte van dissipels.
5. Wat is die kenmerke van mislukte dissipels?
6. Hoe water hulle die eise van die evangelie af?